Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം ഭാഗം

പ്രതീകാത്മക രൂപാന്തരം: ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ‘ദൈനംദിനം’ എന്ന രഹസ്യത്തിന്റെ വിചാരണ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 9, 2024

Formats

PDF
Word

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” എന്നത് വില്യം മില്ലർ പൗരാണിക റോമിന്റെയോ പൗരാണികതയുടെയോ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ അത് വില്യം മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറുടെ ഗ്രഹിക്കലിനെ നിരസിച്ചതോടെ 1863-ൽ ആരംഭിച്ച ഒരു കലാപത്തിന്റെ അവസാനത്തെയാണ് അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ ശരിയായ തിരിച്ചറിയൽ പൗരാണികതയാണെന്ന് അഡ്വെന്റിസം നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ സാത്താന്റെ പ്രതീകത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായി മാറ്റി. ഈ പ്രവർത്തി കാര്യങ്ങളെ തലകീഴായി മറിക്കുന്നതാണെന്ന് യെശയ്യാവ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ നിരസനം 1930-കളിൽ (അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മൂന്നാം തലമുറയിൽ) സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ 1901 മുതൽ തന്നെ (അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയിൽ) അത് ഒരു വിവാദവിഷയമായിരുന്നു. പുരാതന യിസ്രായേലിനെപ്പോലെ, സത്യത്തിന്റെ ക്രമേണമായ നിരസനം മാപ്പില്ലാത്ത പാപത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു തെറ്റിനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു.

വാദപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാർക്കുള്ള അക്ഷമ്യപാപം, ക്രിസ്തു ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളെ സാത്താന്റെ പ്രവൃത്തികളായി അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രാചീന ഇസ്രായേൽ ആധുനിക ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രധാന പ്രതീകമാണ്; ആധുനിക ഇസ്രായേൽ അതേ കാര്യം തന്നേ ചെയ്തു, പക്ഷേ മറുവിധത്തിൽ. അവർ സാത്താന്റെ പ്രവൃത്തികളെ (പുറജാതീയതയെ) എടുത്ത്, ആ പ്രവൃത്തികളെ ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർത്തു. പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ കലാപത്തിൽ സാത്താനെ തങ്ങളുടെ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുത്തതും ഉൾപ്പെടുന്നു.

> പീലാത്തോസ് ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ, യേശുവിനെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; ‘പാവ്മെന്റ്’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതും എബ്രായഭാഷയിൽ ‘ഗബ്ബഥാ’ എന്നും പറയപ്പെടുന്നതുമായ സ്ഥലത്തിലെ ന്യായാസനത്തിൽ ഇരുന്നു. അന്നു പെസഹായുടെ ഒരുക്കദിവസമായിരുന്നു; ഏകദേശം ആറാം മണിക്കൂറും ആയിരുന്നു. അവൻ യെഹൂദന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, നിങ്ങളുടെ രാജാവ്!” എന്നാൽ അവർ നിലവിളിച്ചു: “അവനെ നീക്കിക്കളക, നീക്കിക്കളക; അവനെ ക്രൂശിക്കൂ.” പീലാത്തോസ് അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ രാജാവിനെ ഞാൻ ക്രൂശിക്കണമോ?” പ്രധാനപുരോഹിതന്മാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “കൈസരല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു രാജാവില്ല.” അങ്ങനെ അവനെ ക്രൂശിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു അവൻ അവരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചു. അവർ യേശുവിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. യോഹന്നാൻ 19:13–16.

പീലാത്തോസ് ജാതീയ റോമിന്റെ പ്രതിനിധിയായിരുന്നു; വെളിപ്പാട് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട മഹാസർപ്പം സാത്താനാണെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു; എന്നാൽ ദ്വിതീയ അർത്ഥത്തിൽ ആ മഹാസർപ്പം ജാതീയ റോമും ആകുന്നു. അതുകൊണ്ടു മഹാസർപ്പം “നിത്യമായതു” എന്നതാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്നു. “കൈസർ അല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്കൊരു രാജാവില്ല” എന്നു അവർ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്റെ കലാപത്തിന്റെ അന്ത്യം അവർ തങ്ങളുടെ രാജാവിന്റെ അധീനരാണെന്ന് പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അവരുടെ രാജാവോ സാത്താനായിരുന്നു. ദൈവത്തെ രാജാവായി എതിര്‍ത്ത ആ കലാപം ശമൂവേൽ പ്രവാചകന്റെ കാലത്തു തുടങ്ങി; അന്ന് അവർ ദൈവത്തെ തങ്ങളുടെ രാജാവായി നിരസിച്ച്, മറ്റു ജാതികളുപോലെ ആയിരിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങൾക്ക് ഒരു മാനുഷരാജാവിനെ നൽകണമെന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടു.

> അപ്പോൾ യിസ്രായേലിലെ സകല മൂപ്പന്മാരും ഒരുമിച്ചുകൂടി രാമായിൽ ശമൂവേലിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നീ വൃദ്ധനായിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പുത്രന്മാർ നിന്റെ വഴികളിൽ നടക്കുന്നില്ല; ആകയാൽ സകല ജാതികളെയും പോലെ ഞങ്ങൾക്കു ന്യായംവിധിക്കേണ്ടതിന് ഒരു രാജാവിനെ ഞങ്ങൾക്കായി നിയമിച്ചുതരേണമേ. എന്നാൽ “ഞങ്ങൾക്കു ന്യായംവിധിക്കേണ്ടതിന് ഒരു രാജാവിനെ തരേണമേ” എന്നു അവർ പറഞ്ഞ കാര്യം ശമൂവേലിന്നു അനിഷ്ടമായി തോന്നി. അപ്പോൾ ശമൂവേൽ യഹോവയോടു പ്രാർത്ഥിച്ചു. യഹോവ ശമൂവേലിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: അവർ നിന്നോടു പറയുന്ന സകല കാര്യങ്ങളിലും ജനത്തിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുക; അവർ നിന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതല്ല, ഞാൻ അവർക്കു മേൽ രാജാവായി വാഴാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു എന്നെയത്രേ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഞാൻ അവരെ മിസ്രയീമിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന നാൾമുതൽ ഇന്നുവരെ അവർ ചെയ്ത സകല പ്രവൃത്തികൾക്കും ഒത്തവണ്ണം, അവർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു അന്യദേവന്മാരെ സേവിച്ചതുപോലെ, അവർ നിന്നോടും അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്യുന്നു. 1 ശമൂവേൽ 8:4–8.

പുരാതന യിസ്രായേൽ തങ്ങൾ ദൈവത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നും, ഭൂമിയിലെ ഒരു രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ആഗ്രഹം ഒടുവിൽ അവർ മിശിഹാവിനെ ക്രൂശിക്കുകയും സാത്താനെ തങ്ങളുടെ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്തോളം പുരോഗമിക്കും എന്നും ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. ദൈവത്തെ നിരസിച്ചിട്ടും തങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമെന്ന അവരുടെ സ്വയനീതിപരമായ ധാരണകൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ അവരുടെ കലാപത്തെ മറച്ചുവെച്ചു; കാരണം, സാമുവേലിന്റെ ശേഷവും ദൈവം ഒരു വിശുദ്ധ പ്രവാചകശുശ്രൂഷ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതല്ലോ എന്ന് അവർ നിരൂപിച്ചു.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം തങ്ങളാണ് ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമെന്നതിന് തെളിവാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രവാചകശുശ്രൂഷയെ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു. തങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്ന് ദൂരെയാണെന്നും പ്രവാചകന്മാർ അവരെ വീണ്ടും ദൈവത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്നും അവർ കണ്ടില്ല; കാരണം പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രവർത്തനത്തെ അവർ ദൈവത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിനുള്ള തെളിവായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു. തങ്ങൾക്കു അയക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രവാചകന്മാരുടെ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളെയും അവർ തുടർച്ചയായി നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും ഇതു സംഭവിച്ചു. ഇതേ വഞ്ചന 1863-ൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേലും വന്നു.

വില്യം മില്ലറുടെ ശുശ്രൂഷ മുഖാന്തരം ഒന്നിച്ചുകൂടിയ പ്രസ്ഥാനത്തെ അഡ്വെന്റിസം തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ഏലിയാവായ (വില്യം മില്ലർ) മുഖാന്തരം കൈമാറപ്പെട്ട മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന സന്ദേശത്തെ അവർ നിരസിച്ച അതേ വർഷം തന്നെ, നിയമപരമായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഒരു സഭയായിത്തീരുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അതേ വർഷം തന്നെയാണ് അവർ വായിച്ചറിയാൻ ഇനി സാധിക്കാത്തതും, ഹബക്കൂക്ക് 2:3 അനുസരിച്ച് ഇനി “സംസാരിക്കാനാകാത്തതുമായ” ഒരു കൃത്രിമ പ്രവാചക ചാർട്ട് നിർമ്മിച്ചത്; കാരണം അതിനെ വിശദീകരിക്കാൻ ഒരു കൈപ്പത്രം ആവശ്യമായി വന്നു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ ചാർട്ടുകൾ നിലനിന്ന അതേ രൂപത്തിൽ തന്നേ വായിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നതിനാൽ അവയ്ക്ക് “സംസാരിക്കാനായിരുന്നു” കഴിയുന്നത്.

1863-ൽ തങ്ങൾ എടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ച് അഡ്വെന്റിസം യാതൊരു സ്വപരിശോധനയും നടത്താൻ വിസമ്മതിച്ചു; എല്ലാറ്റിനുമുപരി, അവർക്ക് അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു പ്രവാചകസ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതുവഴി, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവുള്ള അവശിഷ്ടജനമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടവർ തങ്ങളാണെന്ന് അവർ തെളിവാക്കുന്നതായി കരുതപ്പെട്ടു. അവർ പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ അതേ ആത്മാവും മനോഭാവവും പ്രകടിപ്പിച്ചു; മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യ രത്നത്തെ നിരസിച്ചതോടെ ആരംഭിച്ച കലാപം, ഒടുവിൽ “the daily” എന്ന രത്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ തിരിച്ചറിയലിനെയും അവർ നിരസിക്കുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു.

ആധുനിക ഇസ്രായേൽ, സാത്താന്റെ ഒരു പ്രതീകമായ വിജാതീയ റോമിന്റെ പ്രതീകമായ “ദ ഡെയ്‌ലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറുടെ ധാരണ തള്ളിക്കളഞ്ഞു; പകരം “ദ ഡെയ്‌ലി” ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. മറ്റുവാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ, ആധുനിക ഇസ്രായേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായി ഒരു സാത്താനിക പ്രതീകം സ്വീകരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു. സാത്താന്റെ ഒരു പ്രതീകമായ വിജാതീയ റോമിന്റെ പ്രതിനിധിയായ സീസറല്ലാതെ തങ്ങൾക്ക് രാജാവില്ലെന്ന് പ്രാചീന ഇസ്രായേൽ പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെ തന്നേ.

പ്രവചനാത്മക പ്രയോഗത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ, ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ആധുനിക ഇസ്രായേൽ ദാനിയേലിന്റെ ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളെ പുനർനിർവചിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു; ഉലൈ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനയായിത്തീർന്നതും അതേ അധ്യായങ്ങളായിരുന്നു. ആ അധ്യായങ്ങളെ അവർ മാറ്റാൻ നിർബന്ധിതരാകുമായിരുന്നു; കാരണം എട്ടാം അധ്യായം നേരിട്ട് “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പരാമർശിക്കുന്നു.

ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനം മുദ്രയൊഴിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ചരിത്രം മൂലം നിർബന്ധിതരായി, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ ക്രിസ്തു മടങ്ങിവന്ന് തന്റെ നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് മറ്റേതെങ്കിലും ഭൂമിയിലെ രാജ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നു മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് കാണാനായില്ല. അതിനാൽ അവർ റോമിന്റെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെ രണ്ട് വശങ്ങളുള്ള ഒരേയൊരു രാജ്യമായി പരിഗണിച്ചു. ആ രണ്ട് വശങ്ങളും ദാനിയേലിന്റെ ഏഴും എട്ടും അധ്യായങ്ങളിൽ നേരിട്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ തനിക്ക് ലഭിച്ച ദർശനം ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ ദർശനത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണെന്ന് ദാനിയേൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> ബേൽശസ്സർ രാജാവിന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ, ആദിയിൽ എനിക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിന്റെ ശേഷം, എനിക്കു, ദാനിയേലായ എനിക്കു, ഒരു ദർശനം പ്രത്യക്ഷമായി. ദാനിയേൽ 8:1.

ആദ്യത്തിൽ ദാനിയേലിന്നു “പ്രത്യക്ഷമായ” ദർശനം ഏഴാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ദർശനമായിരുന്നു.

> ബാബിലോൻ രാജാവായ ബെൽശസ്സറിന്റെ ആദ്യ ആണ്ടിൽ ദാനിയേൽ തന്റെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ തന്റെ തലയിൽ ഒരു സ്വപ്നവും ദർശനങ്ങളും കണ്ടു; തുടർന്ന് അവൻ ആ സ്വപ്നം എഴുതുകയും കാര്യങ്ങളുടെ സാരം അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. ദാനിയേൽ 7:1.

ഈ രണ്ട് ദർശനങ്ങൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ രണ്ട് വശങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവ ആദ്യം ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം എന്നീ നാല് രാജ്യങ്ങൾ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും, പിന്നെ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ നാല് രാജ്യങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ഘടകങ്ങളും മതപരമായ ഘടകങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഒരു വ്യത്യാസത്തോടുകൂടിയാണ് അത്. ദാനിയേൽ 7-ൽ രാജ്യങ്ങൾ ഇരപിടിയൻ മൃഗങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ അതേ രാജ്യങ്ങൾ വിശുദ്ധമന്ദിരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ ദർശനം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ദാനിയേൽ ആഗ്രഹിച്ചു; അതിനെ വിശദീകരിക്കുവാൻ ഗബ്രിയേൽ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.

> ഞാൻ ദാനീയേൽ, എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ നടുവിൽ എന്റെ ആത്മാവിൽ ദുഃഖിതനായി; എന്റെ തലയുടെ ദർശനങ്ങൾ എന്നെ കലക്കി. അവിടെ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നവരിൽ ഒരാളുടെ അടുക്കൽ ഞാൻ ചെന്നു, ഈ സകലത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സത്യം അവനോടു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു, ഈ കാര്യങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം എനിക്ക് അറിയിച്ചുതന്നു. ഈ മഹാമൃഗങ്ങൾ നാലു ആകുന്നു; അവ ഭൂമിയിൽ നിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന നാലു രാജാക്കന്മാർ ആകുന്നു. എന്നാൽ അത്യുന്നതന്റെ വിശുദ്ധന്മാർ രാജ്യം പ്രാപിച്ചു, ആ രാജ്യം എന്നേക്കും, എന്നെന്നേക്കുമായി കൈവശമാക്കും. ദാനീയേൽ 7:15–18.

ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തോടു ഒത്തു ചേർന്നവിധത്തിൽ, ആ നാല് മൃഗങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ നിലനിൽക്കുന്ന നാല് ഭൗമരാജ്യങ്ങളാണെന്ന് അറിയിക്കപ്പെട്ടു. രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പർവ്വതത്തിൽ നിന്നു വെട്ടിപ്പിരിച്ചെടുത്ത് മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും നിറച്ച പാറയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിത്യരാജ്യത്തിന്റെ വരവിന് മുമ്പായി നാല് ഭൗമരാജ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിമൃഗത്തെ അവൾ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ, ആ നാലു രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ധാരണയെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മില്ലറൈറ്റ് ധാരണയെക്കാൾ വളരെ അപ്പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയി.

> “ഈ ഘട്ടത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രതീകം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്നു മറ്റൊരു മൃഗം കയറിവരുന്നതു കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനോടു സാമ്യമുള്ള രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.’ വാക്യം 11. ഈ മൃഗത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷരൂപവും അതിന്റെ ഉദ്ഭവരീതിയും, അത് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ജാതി മുൻപുള്ള പ്രതീകങ്ങളാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയുമായി വ്യത്യസ്തമാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തെ ഭരിച്ച മഹാരാജ്യങ്ങൾ, ‘ആകാശത്തിലെ നാലുകാറ്റുകളും മഹാസമുദ്രത്തിന്മേൽ ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോൾ’ ഉയർന്നുവന്ന ഇരപിടിയൻ മൃഗങ്ങളായി ദാനീയേൽ പ്രവാചകനു ദർശനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ദാനീയേൽ 7:2. വെളിപ്പാടു പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ ഒരു ദൂതൻ ജലങ്ങൾ ‘ജാതികളും പുരുഷാരങ്ങളും രാഷ്ട്രങ്ങളും ഭാഷകളും’ ആകുന്നു എന്നു വിശദീകരിച്ചു. വെളിപ്പാടു 17:15. കാറ്റുകൾ കലഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ആകാശത്തിലെ നാലുകാറ്റുകൾ മഹാസമുദ്രത്തിന്മേൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്നതു, രാജ്യങ്ങൾ അധികാരം കൈവരിച്ചതു വിജയംകൊണ്ടും വിപ്ലവംകൊണ്ടും നിറഞ്ഞ ഭയാനക ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെയാണെന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 439.

രാജ്യങ്ങൾ അധികാരത്തിലേക്കുയർന്നപ്പോൾ നടപ്പിലാക്കിയ ജയങ്ങളുടെയും കീഴടക്കങ്ങളുടെയും പ്രതീകങ്ങളാണ് ആ മൃഗങ്ങൾ. ഒരു ഇരമൃഗം പ്രവചനപരമായി ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സൈനിക ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും ഏഴാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ രാജ്യങ്ങൾ എട്ടാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അവിടെ അവയെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച ഘടകങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവ ആ രാജ്യങ്ങളുടെ മതഘടകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം അവയെല്ലാം സഭയും രാഷ്ട്രവും ഏകീകൃതമായ രൂപങ്ങളായിരുന്നു.

> ബേൽശസ്സർ രാജാവിന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ, ആദിയിൽ എനിക്കു പ്രത്യക്ഷമായതിന്റെ ശേഷം, എനിക്കു, അഥവാ ദാനീയേലിന്നു, ഒരു ദർശനം പ്രത്യക്ഷമായി. ഞാൻ ദർശനത്തിൽ കണ്ടു; ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, ഏലാം പ്രവിശ്യയിൽ ഉള്ള ശൂശനിലെ അരമനയിൽ ആയിരുന്നു; ദർശനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ഉലായി നദീതീരത്തു ആയിരുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; അപ്പോൾ, ഇതാ, നദിയുടെ മുമ്പിൽ രണ്ടു കൊമ്പുള്ള ഒരു ആട്ടുകൊറ്റൻ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഉയർന്നവയായിരുന്നു; എങ്കിലും ഒന്നുകിൽ മറ്റേതിനേക്കാൾ ഉയർന്നതായിരുന്നു, പിന്നെ ഉയർന്നത് അവസാനമായി മുളച്ചുവന്നു. ആ ആട്ടുകൊറ്റൻ പടിഞ്ഞാറോട്ടും വടക്കോട്ടും തെക്കോട്ടും കുത്തിച്ചെല്ലുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അങ്ങനെ യാതൊരു മൃഗങ്ങൾക്കും അതിന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അതിന്റെ കയ്യിൽനിന്നു വിടുവിപ്പാൻ ഒരാളും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ അത് തന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ ചെയ്തു, മഹാനായി. ഞാൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു ആൺവെള്ളാട് പടിഞ്ഞാറിൽനിന്നു ഭൂമിയൊക്കെയും മീതെകൂടി വന്നു, നിലം തൊടാതെയിരുന്നു; ആ വെള്ളാടിന് അതിന്റെ കണ്ണുകളുടെ നടുവിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കൊമ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നദിയുടെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടിരുന്ന രണ്ടു കൊമ്പുള്ള ആ ആട്ടുകൊറ്റന്റെ അടുക്കൽ അത് വന്നു, തന്റെ ശക്തിയുടെ ക്രോധത്തിൽ അതിന്റെ നേരെ ഔടി. അത് ആട്ടുകൊറ്റന്റെ അടുത്തെത്തുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അതു അതിന്റെ നേരെ ഉഗ്രകോപംകൊണ്ടു ചൊടിച്ചു, ആട്ടുകൊറ്റനെ അടിച്ചു, അതിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഒടിച്ചു; അതിന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ആട്ടുകൊറ്റന്നു ശക്തിയില്ലായിരുന്നു; അതിനെ നിലത്തു വീഴ്ത്തി, ചവിട്ടിമെതിച്ചു; ആട്ടുകൊറ്റനെ അതിന്റെ കയ്യിൽനിന്നു വിടുവിപ്പാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ ആൺവെള്ളാട് അത്യന്തം മഹാനായി; എന്നാൽ അതു ബലവാനായപ്പോൾ, ആ വലിയ കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞുപോയി; അതിന്നു പകരം ആകാശത്തിന്റെ നാല് കാറ്റുകളിലേക്കു നേർയായി പ്രസിദ്ധമായ നാല് കൊമ്പുകൾ ഉയർന്നുവന്നു. ദാനീയേൽ 8:1–8.

എട്ടാം അധ്യായം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ্যের (ബാബിലോൻ) ചരിത്രകാലത്താണ് താൻ അന്നു ജീവിച്ചിരുന്നതെന്ന് ദാനിയേൽ സ്ഥിരീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; എന്നാൽ അവന്റെ ദർശനം ബാബിലോണിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു പ്രതീകവും നിർദ്ദേശിക്കുന്നില്ല, കാരണം അത് മേദോ-പേർഷ്യ എന്ന രണ്ടാം ഭൗമരാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച ആട്ടുകൊറ്റനോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ബാബിലോണിന്റെ ഒരു പ്രതീകം ഇല്ലാത്തത് ഉദ്ദേശപൂർവമായതാണ്, കാരണം ബാബിലോണിന്റെ ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത, അത് നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും പിന്നീട് പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്; നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മൃഗമായി ജീവിച്ചതിലൂടെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ “ഏഴ് കാലങ്ങളിൽ” ആത്മീയ ബാബിലോണിന്റെ (പാപ്പത്വം) ഒരു ഘടകം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം പാപ്പത്വം എന്നത് പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യമാണ്; ആ കാലയളവിൽ അവൾക്കു മാരകമായ ഒരു മുറിവുണ്ടായിരുന്നു. ദാനിയേൽ “ബേൽശസ്സർ രാജാവിന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ” താൻ ഈ ദർശനം പ്രാപിച്ചതായി വ്യക്തമാക്കുന്നതിലൂടെ, മേദോ-പേർഷ്യ എന്ന രണ്ടാം രാജ്യത്തിനു മുൻപുള്ള രാജ്യമായി ബാബിലോനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് ഒരു രാജാവിന്റെ കാലങ്ങളിൽ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ വിസ്മൃതമായിരിക്കുന്ന രാജ്യമായിട്ടാണ് ബാബിലോണിനെ ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ മൃഗങ്ങൾ ഇരപിടിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ അല്ല; അവ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയിൽ യാഗമൃഗങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മൃഗങ്ങളാണ്. നാലാമത്തെ രാജ്യം “ഒരു ചെറിയ കൊമ്പ്” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഒരു മൃഗമായി അല്ല. എന്നാൽ കൊമ്പുകൾ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു, കാരണം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ യാഗപീഠങ്ങൾ അവയുടെ രൂപകല്പനയുടെ ഭാഗമായി കൊമ്പുകൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പ്രവചനത്തിലെ നാല് രാജ്യങ്ങളെയും ദാനിയേൽ വിശുദ്ധമന്ദിരപരമായ പദപ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിച്ചതുമാത്രമല്ല, ആ അധ്യായത്തിലെ വിവരണത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ഉദ്ഭവിച്ച നിരവധി പദങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആ അധ്യായത്തിലെ വിവരണം വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയിൽ നിന്നെടുത്ത എബ്രായ പദങ്ങളാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുമാത്രമല്ല, വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയിൽ ഒരു നേർച്ച അർപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയും ആ അധ്യായത്തിന്റെ ഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ നിർമിതമായി ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തെയും എട്ടാം അധ്യായത്തെയും ഉദ്ദേശപൂർവ്വം തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യാവസ്ഥ, കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, ഏഴാം അധ്യായം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ രാജ്യഭരണകല തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതും എട്ടാം അധ്യായം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ സഭാഭരണകല തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ സത്യത്തെ മൂടിവെക്കുന്നതിനായി അഡ്വെന്റിസം സാത്താനിക കെട്ടുകഥകളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നു; കാരണം, ഈ അംഗീകാരം മില്ലറുടെ രത്നങ്ങൾ ദൈവം രൂപകല്പന ചെയ്തതുപോലെ തന്നെയാണെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറുടെ ധാരണയെ അവർ തള്ളിക്കളയുന്നത്, “ദൈവത്തിന് യാതൊരു ബോധ്യവും ഇല്ലായിരുന്നു” എന്ന അവകാശവാദമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം, വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ ദൈവം മില്ലറിനു ആ രൂപരേഖ നൽകിയപ്പോൾ അത് കൃത്യമല്ലായിരുന്നു എന്നും അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു.

> നിശ്ചയമായും നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങളെ തലകീഴായി മറിച്ചിടുന്നതു കുശവന്റെ കളിമണ്ണുപോലെ എണ്ണപ്പെടും; എന്തെന്നാൽ, ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടതു തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയവനെക്കുറിച്ച്, “അവൻ എന്നെ ഉണ്ടാക്കിയില്ല” എന്നു പറകയോ? രൂപം പ്രാപിച്ചതു തന്നെ രൂപപ്പെടുത്തിയവനെക്കുറിച്ച്, “അവന്നു ബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നില്ല” എന്നു പറകയോ? യെശയ്യാവു 29:16.

മില്ലറിന്റെ ഘടന അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞും ഉപയോഗിച്ചും വന്ന പ്രവചനാത്മക ഘടനയായിരുന്നു; എന്നാൽ 1863 മുതൽ അഡ്വെന്റിസം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ രത്നങ്ങളെ മറച്ചുവെക്കുന്നതിനായി മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കാസഭയുടെയും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രയോഗങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങി. അഡ്വെന്റിസം പ്രവൃത്തിയെ, അതുപോലെ ആ പ്രവൃത്തിയുടെ നിർമ്മാതാവിനെയും തള്ളിക്കളയുന്നതിനായി ഒരു വ്യാജ ഘടനയെ (ചട്ടക്കൂടാക്കിയ വസ്തുവിനെ) സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ആ പ്രവൃത്തിയുടെ നിർമ്മാതാവിന് യാതൊരു ഗ്രഹണശക്തിയും ഇല്ലെന്ന അവകാശവാദമാണ് അവർ ഉന്നയിക്കുന്നത്. ആ ഘടനയുടെ തള്ളിപ്പറയൽ 1798-ൽ മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിൽ നിന്നു തുറന്നുവിടപ്പെട്ട പരിജ്ഞാനവർധനവിന്റെ തള്ളിപ്പറയലായിരുന്നു, ഇന്നും അതുതന്നെയാണ്. പരിജ്ഞാനവർധനവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്നവർ ആ പ്രവൃത്തിയെയും ആ പ്രവൃത്തിയുടെ നിർമ്മാതാവിനെയും തള്ളിപ്പറയുന്നു; ദാനിയേലിന്റെ ഭാഷയിൽ അവർ “ദുഷ്ടന്മാർ” ആയിരുന്നു.

> അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; എന്നാൽ ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും. ദാനിയേൽ 12:10.

“ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും”; അങ്ങനെ സത്യത്തെ ക്രമേണ വർധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നിരാകരണത്തെ ഇത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ദുഷ്ടന്മാർ ആ ചട്ടക്കൂടിനെ നിരസിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു; അതിന്റെ പ്രത്യുപകാരമായി, വ്യാജമായ ഒരു ചട്ടക്കൂടിലൂടെ അവർ നടപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആ നിരാകരണത്തിന്റെ പേരിൽ ദൈവം ദുഷ്ടന്മാരെ നിരസിക്കുന്നു.

> എന്റെ ജനങ്ങൾ ജ്ഞാനക്കുറവിനാൽ നശിച്ചുപോകുന്നു; നീ ജ്ഞാനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതിനാൽ, നീ എനിക്കു പുരോഹിതനായിരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാനും നിന്നെ തള്ളിക്കളയും; നീ നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മറന്നുപോയതിനാൽ, ഞാനും നിന്റെ മക്കളെ മറന്നുകളയും. ഹോശേയ 4:6.

1844 മുതൽ 1863 വരെ ദൈവത്തിന്റെ “പുരോഹിതന്മാർ” ആയിരുന്ന ദൈവജനങ്ങൾ, വില്യം മില്ലറിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ വർധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “അറിവ്” ഇല്ലായ്മകൊണ്ടു നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ഹോശേയയിലെ ആറാം വാക്യത്തിന്റെ സന്ദർഭം പരിഗണിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം ആ സന്ദർഭം “അറിവ്” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സത്യത്തിനെതിരായ ക്രമേണ വർധിച്ചുവരുന്ന ഒരു കലാപത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> യിസ്രായേൽമക്കളേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ; ദേശനിവാസികളോടു യഹോവന്നു ഒരു വ്യവഹാരം ഉണ്ടു; കാരണം ദേശത്തിൽ സത്യവും ഇല്ല, കരുണയും ഇല്ല, ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനവും ഇല്ല. സത്യം ചെയ്യലും കള്ളം പറയലും കൊലയും മോഷണവും വ്യഭിചാരവുംകൊണ്ടു അവർ അതിരു കടന്നിരിക്കുന്നു; രക്തപാതം രക്തപാതത്തെ പിന്തുടരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ദേശം ദുഃഖിക്കും; അതിൽ പാർക്കുന്നതൊക്കെയും ക്ഷീണിച്ചുപോകും; വയലിലെ മൃഗങ്ങളും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളും കൂടെ; അതെ, സമുദ്രത്തിലെ മത്സ്യങ്ങളും ഇല്ലാതെയാകും. എങ്കിലും ആരും വാദിക്കേണ്ടതില്ല, മറ്റൊരുത്തനെ ശാസിക്കയും അരുത്; നിന്റെ ജനമോ പുരോഹിതനോടു വാദിക്കുന്നവരെപ്പോലെയാകുന്നു. ആകയാൽ നീ പകൽ ഇടറിവീഴും; പ്രവാചകനും രാത്രിയിൽ നിന്നോടുകൂടെ ഇടറിവീഴും; ഞാൻ നിന്റെ മാതാവിനെ നശിപ്പിക്കും. പരിജ്ഞാനമില്ലായ്മകൊണ്ടു എന്റെ ജനം നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; നീ പരിജ്ഞാനം തള്ളിക്കളഞ്ഞതുകൊണ്ടു, എനിക്കു പുരോഹിതനായിരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാനും നിന്നെ തള്ളിക്കളയും; നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം നീ മറന്നിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു, ഞാനും നിന്റെ മക്കളെ മറക്കും. അവർ പെരുകുന്തോറും എന്നോടു പാപം ചെയ്തു; അതുകൊണ്ടു അവരുടെ മഹത്വം ഞാൻ നാണക്കേടായി മാറ്റും. അവർ എന്റെ ജനത്തിന്റെ പാപബലികൾ തിന്നുകളയുന്നു; അവരുടെ അകൃത്യത്തിലേക്കു തന്നേ അവരുടെ ഹൃദയം ചായുന്നു. ജനത്തെപ്പോലെ പുരോഹിതനും ആയിരിക്കും; അവരുടെ വഴികൾക്കനുസരിച്ചു ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കും; അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ചു ഞാൻ അവർക്കു പ്രതികാരം ചെയ്യും. അവർ തിന്നും, എങ്കിലും തൃപ്തിയാകയില്ല; അവർ വേശ്യാവൃത്തി ചെയ്യും, എങ്കിലും വർധിക്കയില്ല; കാരണം യഹോവയെ ശ്രദ്ധിപ്പാൻ അവർ വിട്ടുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

> വേശ്യാവൃത്തിയും വീഞ്ഞും പുതുവീഞ്ഞും ഹൃദയം അപഹരിച്ചുകളയുന്നു. എന്റെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ മരവിഗ്രഹങ്ങളോടു ഉപദേശം ചോദിക്കുന്നു; അവരുടെ ദണ്ഡം അവരോടു അറിയിച്ചുതരുന്നു; എന്തെന്നാൽ വേശ്യാവൃത്തികളുടെ ആത്മാവു അവരെ തെറ്റിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന്റെ അധീനതയിൽനിന്ന് വിട്ട് വേശ്യാവൃത്തിയിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു. അവർ മലമുകളുകളിൽ യാഗം അർപ്പിക്കുന്നു; കുന്നുകളിന്മേൽ ധൂപം കാട്ടുന്നു; അതിന്റെ നിഴൽ നല്ലതാകയാൽ ഓക്ക്, പോപ്ലർ, എൽം എന്നിവയുടെ കീഴിൽ അതു ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാർ വേശ്യാവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടും; നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്യും. നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാർ വേശ്യാവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോഴും, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുമ്പോഴും ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കയില്ല; എന്തെന്നാൽ ഇവർ തന്നേ വേശ്യകളോടുകൂടെ വേറിട്ടു പോകുന്നു, വേശ്യസ്ത്രീകളോടുകൂടെ യാഗം അർപ്പിക്കുന്നു; ആകയാൽ വിവേകമില്ലാത്ത ജനങ്ങൾ തകർന്നുവീഴും. എങ്കിലും, ഇസ്രായേലേ, നീ വേശ്യാവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, യെഹൂദാ കുറ്റം ചെയ്കയില്ലായിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ ഗിൽഗാലിലേക്കു വരരുത്; ബേത്താവെനിലേക്കു കയറിപ്പോകരുത്; “യഹോവ ജീവനുള്ളവൻ” എന്നു സത്യം ചെയ്കയും അരുത്. ഇസ്രായേൽ പിന്തിരിയുന്ന പശുവിനെപ്പോലെ പിന്തിരിയുന്നു; ഇപ്പോൾ യഹോവ അവരെ വിശാലസ്ഥലത്തു ഒരു കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ മേയിക്കും. എഫ്രയീം വിഗ്രഹങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവനെ വിട്ടേക്കുക. അവരുടെ പാനം പുളിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ നിരന്തരം വേശ്യാവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവളുടെ ഭരണാധികാരികൾ ലജ്ജയോടെ, “കൊടുക്കുവിൻ” എന്നു സ്നേഹിക്കുന്നു. കാറ്റു അവളെ തന്റെ ചിറകുകളിൽ പൊതിഞ്ഞുകൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ യാഗങ്ങളാൽ ലജ്ജിതരാകും. ഹോശേയ 4:1–19.

ഹോശേയയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് ഇതാണ്: “ദേശത്തിലെ നിവാസികളോടു യഹോവേക്കു വ്യവഹാരമുണ്ട്; ദേശത്തിൽ സത്യമോ ദയയോ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനമോ ഇല്ലാതിരിക്കയാൽ.” അഡ്വെന്റിസം അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവജനമാണ്. മണ്ണുതൂക്കുപടി കൈവശമുള്ള മനുഷ്യൻ മില്ലറിന്റെ മുറിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ദിവസത്തിൽ, ജനങ്ങളെയും പുരോഹിതന്മാരെയും പ്രവാചകന്മാരെയും ഉൾപ്പെടെ അഡ്വെന്റിസം—“ഗ്രഹിക്കാത്തവൻ വീഴും”; കാരണം അവർ “വിഗ്രഹങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നു.” അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങൾ വ്യാജ ഘടനയിൽ നെയ്തുചേർത്തിരിക്കുന്ന അവരുടെ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങളാകുന്നു.

ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനയെ നിരസിക്കുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കലഹം, ക്രമാതീതമായി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കലഹപ്രവർത്തനമാണ്; അത് ഒടുവിൽ അവരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്ന അത്രത്തോളം എത്തിച്ചേരുന്നു, അപ്പോൾ അവർ മില്ലറുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് അഴിച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്ന കപട ഉപദേശങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നവർ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. അവരുടെ കലഹം നിരന്തരം വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 1863 മുതൽ പരീക്ഷണകാലാവസാനം വരെ, അവർ നിരന്തരം കലഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒടുവിൽ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുന്നു.

ജ്ഞാനത്തെ നിരസിക്കുന്ന കലാപം അവർ “നിരന്തരം” വ്യഭിചാരം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതേ എബ്രായപദമല്ലെങ്കിലും, അതിന്റെ അർത്ഥം “നിരന്തരമായ” എന്നർത്ഥമുള്ള എബ്രായപദമായ “tamid” എന്നതോടു സമാനമാണ്; ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അതു “the daily” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലു രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരാം.

> “അപ്പോൾ ഞാൻ ‘ഡെയിലി’യെ സംബന്ധിച്ച് കണ്ടത് ഇതായിരുന്നു: ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണ്; അത് മൂലപാഠത്തിൽപ്പെട്ടതല്ല; വിധിന്യായഘട്ടത്തിന്റെ ഘോഷണം മുഴക്കിയവർക്കു അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കർത്താവ് തന്നിരുന്നു. 1844-ന് മുമ്പ്, ഏകത്വം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘ഡെയിലി’യുടെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏതാണ്ടെല്ലാവരും ഏകാഭിപ്രായത്തിലായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ ഇടയിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നു.” Review and Herald, November 1, 1850.

Back to Articles