Article

# അമേരിക്കയ്ക്കുള്ള ഭാവിയും 2020 ജൂലൈ 18-വും - സംഖ്യ മൂന്ന്

കാണുന്ന കണ്ണുകളും കേൾക്കുന്ന ചെവികളും ഭാഗ്യവാന്മാർ ആകുന്നു

Author

Jeff Pippenger

Published

August 25, 2023

Formats

PDF
Word

വെളിപ്പാട് പത്ത്-ാം അധ്യായത്തിലെ “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളെ” മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പ്രധാന താക്കോലാണ് നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ രേഖകൾ. “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന് ശക്തിപ്രാപണം ലഭിച്ചതിൽ നിന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശ വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ ധാരണയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി പത്താം അധ്യായം അധ്യായത്തിനുള്ളിൽ തന്നേ മൂന്നു ആന്തരിക സാക്ഷ്യങ്ങൾ നൽകുന്നു.

> “1840–44 കാലഘട്ടത്തിലെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവശക്തിയുടെ മഹിമാപൂർണ്ണമായ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ ഓരോ മിഷനറി കേന്ദ്രത്തിലും എത്തിക്കപ്പെട്ടു; ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പരിഷ്‌കരണകാലത്തിനു ശേഷം ഏതെങ്കിലും ദേശത്ത് സാക്ഷ്യം വഹിക്കപ്പെട്ടതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ മതപരമായ ഉണർവ് അവിടെ ഉണ്ടായി; എന്നാൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിൻ കീഴിലുള്ള ശക്തിയേറിയ പ്രസ്ഥാനം ഇവയെ അതിജീവിക്കുന്നതായിരിക്കും.” The Great Controversy, 611.

1840 മുതൽ ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയത് ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു. സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ നിലപാടിനോടു യോജിച്ചുകൊണ്ട് ഉറിയാ സ്മിത്ത് മുൻഗാമികളുടെ ഗ്രഹിക്കലിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നാം ദൂതൻ 1798-ൽ എത്തിയതായി സ്മിത്ത് അംഗീകരിക്കുന്നു; 1840-ൽ ഇറങ്ങി വന്നത് ആ ഒന്നാം ദൂതനാണെന്നും അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു. ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ വരവിനും അതിനു ലഭിക്കുന്ന ശക്തീകരണത്തിനുമിടയിലെ വ്യത്യാസം സ്മിത്തിനും മുൻഗാമികൾക്കും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നത്രേ. വെളിപ്പാട് പത്ത് അദ്ധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഒരു കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും മറ്റേ കാൽ ഭൂമിയിന്മേലും വെച്ചപ്പോൾ, ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തെയാണ് അത് തിരിച്ചറിയിച്ചതെന്ന് സ്മിത്ത് വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> “അതുകൊണ്ടു 1798-ൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനെതിരായ നിയന്ത്രണം അവസാനിച്ചു; 1798-ൽ, അന്ത്യകാലം ആരംഭിച്ചു, ചെറുപുസ്തകത്തിലെ മുദ്ര നീക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ആ കാലംമുതൽ വെളിപ്പാട് 14-ലെ ദൂതൻ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടു; അതുപോലെ തന്നെ, അന്നു മുതൽ അദ്ധ്യായം 10-ലെ ദൂതനും സമുദ്രത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും തന്റെ നിലപാട് എടുത്ത്, ഇനി സമയം ഇല്ല എന്നു സത്യം ചെയ്തു. ഇവരുടെ ഏകത്വത്തെക്കുറിച്ചു യാതൊരു സംശയവും ഉണ്ടാകാനിടയില്ല; ഒരാളെ നിർണ്ണയിക്കുവാൻ ഉപകരിക്കുന്ന എല്ലാ വാദങ്ങളും മറ്റെയാളുടെ കാര്യത്തിലും ഒരുപോലെ പ്രാബല്യമുള്ളവയാണ്. ഈ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളുടെയും നിവൃത്തി ഇപ്പോഴത്തെ തലമുറ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നു തെളിയിക്കുവാൻ ഇവിടെ ഏതെങ്കിലും വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും 1840 മുതൽ 1844 വരെ, ആഗമനപ്രഘോഷണത്തിൽ അവരുടെ പൂർണ്ണവും വിശദവുമായ നിവൃത്തി ആരംഭിച്ചു. ഈ ദൂതന്റെ സ്ഥാനം—ഒരു കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും മറ്റേ കാൽ ഭൂമിയിന്മേലും—അവന്റെ പ്രഖ്യാപനം സമുദ്രമാർഗ്ഗത്താലും കരമാർഗ്ഗത്താലും വ്യാപകമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ സന്ദേശം ഒരു രാജ്യമാത്രത്തിനായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നെങ്കിൽ, ദൂതൻ ഭൂമിയിന്മേൽ മാത്രം തന്റെ സ്ഥാനം എടുക്കുന്നതു മതിയായേനേ. എന്നാൽ അവൻ ഒരു കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതിൽനിന്നു അവന്റെ സന്ദേശം സമുദ്രം കടന്ന് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ജാതികളിലേക്കും വിഭാഗങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിക്കുമെന്നു നാം അനുമാനിക്കാം; മുകളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആ ആഗമനപ്രഘോഷണം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷൻ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും എത്തിച്ചേർന്നുവെന്ന വസ്തുത ഈ അനുമാനത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ അദ്ധ്യായം 14-ൽ.” ഉറീയാ സ്മിത്ത്, ഡാനിയേലിനെയും വെളിപ്പാടിനെയും കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ, 521.

അതുകൊണ്ടു, പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; കാരണം ആ സമയത്ത് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതിൽ ഉള്ള പ്രവചനത്തോടു യോജിച്ചുകൊണ്ടു ഒട്ടോമാൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട അന്ത്യം സംഭവിച്ചു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു:

> “1840-ആം ആണ്ടിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയമായ നിവർത്തി വ്യാപകമായ താൽപര്യം ഉണർത്തി. അതിന് രണ്ട് വർഷം മുമ്പ്, രണ്ടാം വരവിനെ പ്രസംഗിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ ശുശ്രൂഷകരിൽ ഒരാളായ ജോസയ്യ ലിച്ച്, വെളിപ്പാട് 9-ന്റെ ഒരു വ്യാഖ്യാനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു; അതിൽ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനം പ്രവചിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ പ്രകാരം, ഈ ശക്തി... 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അട്ടിമറിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; അന്നേ ദിവസം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലുള്ള ഒട്ടോമൻ അധികാരം തകർന്നുപോകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാം. ഇതുതന്നെയാണ് സംഭവിക്കുകയെന്നു തെളിയുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”

> “നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട അതേ സമയത്ത്, തുർക്കി തന്റെ അംബാസഡർമാരുടെ മുഖാന്തരം യൂറോപ്പിലെ സഖ്യശക്തികളുടെ സംരക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു; അങ്ങനെ അവൾ സ്വയം ക്രിസ്തീയ ജാതികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിനുകീഴിൽ ഏൽപ്പിച്ചു. ആ സംഭവം പ്രവചനത്തെ കൃത്യമായി നിവർത്തിച്ചു. ഇത് അറിവിലായപ്പോൾ, മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ചിരുന്ന പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ ശരിതനം സംബന്ധിച്ച് അനേകർ ഉറപ്പു പ്രാപിച്ചു; കൂടാതെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രചോദനം ലഭിച്ചു. വിദ്യയും സ്ഥാനമാനവും ഉള്ളവർ മില്ലറുമായി ഏകീഭവിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും പങ്കുചേർന്നു; 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഈ പ്രവർത്തി വേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചു.” The Great Controversy, 334, 335.

പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യം 1840-നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; പത്താം വാക്യത്തിൽ ഒക്ടോബർ 22, 1844-ന് യോഹന്നാൻ കഠിനമായ നിരാശ അനുഭവിക്കുന്നതു നാം കാണുന്നു. ചെറിയ പുസ്തകത്തിന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയവരെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; എന്നാൽ അവർ ഒക്ടോബർ 22, 1844-ന് ആ കഠിന നിരാശ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നു. ഒന്നാം വാക്യം മുതൽ പത്താം വാക്യം വരെ 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് പത്താം അധ്യായത്തിനകത്തുള്ള ഒരു ആഭ്യന്തര സാക്ഷ്യമാണ്.

മറ്റൊരു സാക്ഷി ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നുകയും അത് അവന്റെ വായിൽ മധുരമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന യോഹന്നാനാണ്; ഇത് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ലെ സന്ദേശത്തെ അവൻ സ്വീകരിച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയിൽ അത് അവന്റെ ഉദരത്തിൽ കയ്പായി മാറി.

> ഞാൻ ദൂതന്റെ കൈയിൽ നിന്നു ആ ചെറിയ പുസ്തകം എടുത്ത് തിന്നു; അത് എന്റെ വായിൽ തേൻപോലെ മധുരമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ അതു തിന്നുതീർന്ന ഉടനെ എന്റെ ഉദരം കയ്പായി. വെളിപ്പാട് 10:10.

പത്താം വാക്യം 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ ഒരു വാക്യത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” ആ ചരിത്രത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് ഈ അധ്യായത്തിനുള്ളിലെ രണ്ടാമത്തെ ആന്തരിക സാക്ഷ്യം അതാണ്. “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ സംഭവിച്ച സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു രേഖാചിത്രീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇതിനകം തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം മഹാ നിരാശയോടെ അവസാനിച്ചു; അതിനാൽ “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” അതേ ചരിത്രത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാ നിരാശ വരെ ഉള്ള ചരിത്രം വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്ന പ്രവചനചരിത്രമാണെന്ന സത്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന മൂന്നു ആന്തരിക സാക്ഷ്യങ്ങൾ.

അപ്പോൾ അവസാന വചനത്തിൽ, “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” എന്നതോടു ബന്ധപ്പെട്ട സത്യത്തോടു യോജിച്ചുകൊണ്ട്, സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നും അതേ ചരിത്രം തന്നേ ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും ഒരു കല്പന നൽകപ്പെടുന്നു.

> അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “നീ അനേകം ജാതികളുടെയും രാജ്യങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും മുമ്പാകെ വീണ്ടും പ്രവചിക്കേണ്ടതാകുന്നു.” വെളിപ്പാട് 10:11.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഇതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു: “അവസാനകാലത്ത്” മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം ശക്തിയോടെ ഉയർന്നപ്പോൾ ആരംഭിച്ച അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ തുടക്കം, 1989-ൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം ശക്തിപ്പെടുന്ന സമയത്തെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്ത്യം ദൃശ്യവത്കരിക്കുമെന്നതാണ്—അതും വെളിപ്പാട് പത്ത്-ാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കംകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ട്-ാം അധ്യായത്തിലെ ഇറങ്ങിവരുന്ന ദൂതനാൽ. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ട്-ാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങി; ഇപ്പോൾ നാം 1840 മുതൽ 1844 വരെ നടന്ന ചരിത്രപരമായ ആവർത്തനത്തിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്ക് സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

പത്താം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ നിരീക്ഷണങ്ങൾ വർഷങ്ങളായി പൊതുജനമണ്ഡലത്തിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അടുത്തകാലം വരെ ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയപ്പെടാതിരുന്നത്, ആ വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു വിശുദ്ധ ചരിത്രവും ഉണ്ടെന്നതാണ്. ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടു അതിന്റെ അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്ന ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സിദ്ധാന്തം അംഗീകരിക്കുന്നവരാൽ മാത്രമേ ആ ചരിത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയുള്ളു. വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ചരിത്രം ഒരു നിരാശയോടെ ആരംഭിച്ച് മഹാനിരാശയിൽ അവസാനിക്കുന്നു. 1843 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രം, 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിനുള്ളിലായിരുന്നാലും അതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രത്യേക ചരിത്രരേഖയാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റും ക്രിസ്തുവും ഇരുവരും ഈ ചരിത്രരേഖയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.

> 1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം തങ്ങളുടെ ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അനേകം ആളുകൾ ഉണ്ട്. ആ സന്ദേശങ്ങൾ എല്ലാ സഭകളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതുകൊണ്ടും നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടും അവ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കേട്ടില്ല’ [Matt. 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും ദർശിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെ കണ്ട ആ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു.”

> “സന്ദേശം നൽകിയിരിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കയാൽ, ആ സന്ദേശം വീണ്ടും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വൈകിപ്പും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തി നടക്കും. ദൈവനിയോഗപ്രകാരം ഒരു സന്ദേശം ഉടൻ നൽകപ്പെടും; അത് ക്രമേണ ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയായി വ്യാപിക്കും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ തന്റെ വിഹിതത്തിൽ നിൽക്കുകയും തന്റെ സാക്ഷ്യം നൽകുകയും ചെയ്യും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

“1843-ലും 1844-ലും ദർശിക്കപ്പെട്ട” “ആ കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു.” ഈ വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തെ യേശു രണ്ടു സുവിശേഷങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചുവെങ്കിലും, ഓരോ പരാമർശവും വ്യത്യസ്തമായ സന്ദർഭങ്ങളിലായിരുന്നു.

> അവൻ അവരോടു ഉപമകളാൽ അനേകം കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു: “ഇതാ, ഒരു വിതെക്കുന്നവൻ വിതയ്ക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടു. അവൻ വിതെക്കുമ്പോൾ ചില വിത്തുകൾ വഴിയരികിൽ വീണു; പക്ഷികൾ വന്നു അവയെ തിന്നുകളഞ്ഞു. ചിലത് പാറക്കല്ലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ വീണു; അവിടെ മണ്ണ് അധികമില്ലായിരുന്നതിനാൽ അവ ഉടനെ മുളച്ചു; എന്നാൽ മണ്ണിന് ആഴമില്ലായിരുന്നതിനാൽ, സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ അവ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കപ്പെട്ടു; വേരില്ലായിരുന്നതിനാൽ അവ വാടിപ്പോയി. ചിലത് മുള്ളുകളുടെ ഇടയിൽ വീണു; മുള്ളുകൾ വളർന്നു അവയെ ഞെരിച്ചമർത്തി. മറ്റുചിലത് നല്ല നിലത്തിൽ വീണു ഫലം കായിച്ചു; ചിലത് നൂറിരട്ടി, ചിലത് അറുപതിരട്ടി, ചിലത് മുപ്പതിരട്ടി. കേൾപ്പാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.” ശിഷ്യന്മാർ അടുത്തുവന്നു അവനോടു പറഞ്ഞു: “അവരോടു നീ ഉപമകളാൽ സംസാരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടു?” അവൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുവാൻ നിങ്ങൾക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർക്കോ അതു നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ആർ‍ക്കുണ്ടോ, അവന്നു കൂടുതൽ നല്കപ്പെടും; അവന്നു സമൃദ്ധിയും ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ ആർ‍ക്കില്ലയോ, അവന്നു ഉള്ളതുപോലും അവനിൽനിന്നു എടുത്തുകളയപ്പെടും. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവരോടു ഉപമകളാൽ സംസാരിക്കുന്നത്; കാരണം അവർ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നാലും കാണുന്നില്ല, കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാലും കേൾക്കുന്നില്ല, ഗ്രഹിക്കുന്നതുമില്ല. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനം അവരിൽ നിവൃത്തിയാകുന്നു; അതു ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘നിങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കും, എങ്കിലും അറിയുകയില്ല. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദബുദ്ധിയായി കട്ടിപിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ചെവികൾ കേൾവിയിൽ മന്ദമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവർ അടച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകളാൽ കാണുകയും ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്താൽ ഗ്രഹിക്കുകയും മടങ്ങിവരികയും ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്യും.’ എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യമുള്ളവയും ആകുന്നു. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുവാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കേട്ടില്ല.” മത്തായി 13:3–17.

മത്തായിയിൽ യേശു ദൈവവചനത്തിന്റെ ഫലത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കയും മനുഷ്യരെ “കേൾക്കുവാൻ” വിളിക്കയും ചെയ്യുമ്പോൾ, പ്രവാചകന്മാർ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച സന്ദേശം തള്ളിക്കളയുന്ന ലაოდിക്യർ യെശയ്യാവു ആറാം അദ്ധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “Future for America” 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ യെശയ്യാവു 6 ആവർത്തിച്ച് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം ആ തീയതിയിൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആക്രമണത്തോടുകൂടെ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും പരസ്പരം ഒത്തുപോകുന്നു; യെശയ്യാവു 6-ലെ മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ ആ ദൂതനെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിട്ടുള്ള പരാമർശം നാം കണ്ടെത്തുന്നു.

> ഉസ്സീയാവു രാജാവു മരിച്ച ആണ്ടിൽ ഞാൻയും കർത്താവിനെ ഉയർന്നും മഹോന്നതമായും ഉള്ള സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾ മന്ദിരം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ മീതെ സെരാഫിംമാർ നിന്നു; ഓരോരുത്തന്നു ആറു ചിറകുണ്ടായിരുന്നു; രണ്ടുകൊണ്ടു അവൻ തന്റെ മുഖം മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ടു തന്റെ കാലുകൾ മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ടു പറന്നു. ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 6:1–3.

വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ ഭൂമി അവന്റെ മഹിമകൊണ്ട് പ്രകാശിതമാകുന്നു; രാജാവായ ഉസ്സീയാവു മരിച്ച വർഷത്തിലാണ് തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരദർശനം ഉണ്ടായതെന്ന് യെശയ്യാവ് നമ്മെ അറിയിക്കുമ്പോൾ, അവൻ മറ്റൊരു പ്രധാന താക്കോലും നമുക്കു നൽകുന്നു. രാജാവായ ഉസ്സീയാവ് ദേവാലയത്തിനകത്ത് പുരോഹിതന്റെ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അവനെ അതു ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് എൺപത് പുരോഹിതന്മാരും മഹാപുരോഹിതനും എതിർത്തുനിന്നു; ഒടുവിൽ യഹോവ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ കുഷ്ഠംകൊണ്ട് അവനെ ബാധിച്ചു. തന്റെ രാജ്യാധികാരത്തെ സഭാധികാരവുമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ ശ്രമിച്ചതിനാൽ അവൻ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചു. അവൻ ഉടൻ മരിച്ചില്ല; അവനെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് നീക്കി പകരം മറ്റൊരാളെ നിയമിച്ചു, പിന്നെ ഒരു കാലയളവിനുശേഷം ഒടുവിൽ അവൻ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മരിച്ചു. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ യെഹൂദസഭയെപ്പോലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും ക്രമാതീതമായി മരിക്കുന്നു. എന്നാൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നോടെ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ സന്ദേശം ഇതിനകം തന്നേ നിരസിച്ചിരുന്ന അഡ്വെന്റിസം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പെന്ന നിലയിൽ അവസാനിച്ചു; അപ്പോൾ യെശയ്യാവുകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടവരെ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിന്റെ ആദ്യ ശബ്ദം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സന്ദേശം കൊണ്ടുപോകുവാൻ വിളിച്ചു.

> അസർയ്യാ പുരോഹിതൻ അവന്റെ പിന്നാലെ അകത്തു കടന്നു; അവനോടുകൂടെ ധീരന്മാരായ യഹോവയുടെ എൺപത് പുരോഹിതന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ രാജാവായ ഉസ്സീയാവിനെ എതിർത്തുനിന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഉസ്സീയാവേ, യഹോവേക്കു ധൂപം കാട്ടുന്നത് നിനക്കുള്ള കാര്യമല്ല; ധൂപം കാട്ടുവാൻ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ആരോന്റെ പുത്രന്മാരായ പുരോഹിതന്മാർക്കുള്ളതത്രേ അത്. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു പുറത്തുപോകുക; നീ അതിക്രമം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; യഹോവയായ ദൈവത്തിൽനിന്ന് ഇത് നിനക്കു ബഹുമതിയായിരിക്കയില്ല.” അപ്പോൾ ഉസ്സീയാവു കോപിച്ചു; ധൂപം കാട്ടുവാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ധൂപപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പുരോഹിതന്മാരോടു കോപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ, യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽ ധൂപപീഠത്തിന്റെ അരികെ പുരോഹിതന്മാർക്കു മുമ്പിൽ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ കുഷ്ഠം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. പ്രധാനപുരോഹിതനായ അസർയ്യാവും സകല പുരോഹിതന്മാരും അവനെ നോക്കി; അതാ, അവന്റെ നെറ്റിയിൽ കുഷ്ഠം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു; അവർ അവനെ അവിടെനിന്നു ഉടൻ പുറത്താക്കി; യഹോവ അവനെ ബാധിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവനും തന്നേ പുറപ്പെടുവാൻ വേഗപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ ഉസ്സീയാരാജാവു തന്റെ മരണമുദിനംവരെ കുഷ്ഠരോഗിയായി ഇരുന്നു; കുഷ്ഠരോഗിയായിരിക്കയാൽ അവൻ ഒരു വേർതിരിച്ച വീട്ടിൽ പാർത്തു; കാരണം അവൻ യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവന്റെ മകനായ യോഥാം രാജഗൃഹത്തിന്മേൽ അധിപനായ് ദേശത്തെ ജനത്തെ ന്യായംവിധിച്ചു. 2 ദിനവൃത്താന്തം 26:17–21.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്രയിഴച്ചിലിൽ മൂന്ന് പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിൽനിന്ന് നീക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത് അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. അവയിൽ ഒന്നാണ് റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പും തമ്മിലുള്ള സമാന്തര ചരിത്രം. തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു ഘടകം ഏഴ് സഭകളുടെ പ്രാധാന്യമാണ്; തീർച്ചയായും മൂന്നാമത്തേത് “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” ആകുന്നു. ഈ മൂന്ന് പ്രവചനാത്മക ഘടകങ്ങളും കൂടി മുദ്രയിഴയ്ക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തെ നിർമ്മിക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് യെഹൂദസഭ അവഗണിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, “അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ” അഡ്വെന്റിസവും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നത് അനിവാര്യമാണ്.

യേശയ്യാവ് തന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ അവിശ്വസ്തമായ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തിങ്കൽ ഒരു സന്ദേശം കൊണ്ടുപോകുവാൻ സ്വമേധയാ മുന്നോട്ടുവരുന്നു; യേശുവും തന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ അതേ സാഹചര്യത്തെയാണ് അഭിമുഖീകരിച്ച് അതേ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. നിയമബന്ധത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ജനത്തെ മറികടന്നുപോകപ്പെടുന്നു; അവർ “കേൾക്കുവാനും” സൗഖ്യമാക്കപ്പെടുവാനും നിരസിക്കുന്നു.

> അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ ചെന്നു ഈ ജനത്തോടു പറക: നിങ്ങൾ കേൾക്കുമാറാകുന്നു, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കരുത്; നിങ്ങൾ കാണുമാറാകുന്നു, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കരുത്. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദമാക്കുക, അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരപ്പെടുത്തുക, അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകളാൽ കാണുകയും ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്താൽ ഗ്രഹിക്കുകയും തിരിഞ്ഞുവരുകയും സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 6:9, 10.

യെശയ്യാവ് ഏറ്റെടുത്ത പ്രവർത്തി, യോഹന്നാനും യെഹെസ്‌കേലും ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നപ്പോഴേറ്റെടുത്ത പ്രവർത്തിയാകുന്നു. അവർ നിയമത്താൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തിങ്കലേക്ക്, കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്നു തുപ്പിക്കളയപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തിങ്കലേക്ക്, ശാസനയുടെ ഒരു സന്ദേശം കൊണ്ടുപോകുന്നു. പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ചരിത്രത്തെ യേശു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം പരാമർശിക്കുന്നത് ലൂക്കാവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

> സ്വർഗ്ഗംവരെ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കപർനഹൂമേ, നീ പാതാളത്തിലേക്കു തള്ളിക്കളയപ്പെടും. നിങ്ങളെ കേൾക്കുന്നവൻ എന്നെ കേൾക്കുന്നു; നിങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നവൻ എന്നെ നിരസിക്കുന്നു; എന്നെ നിരസിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെയും നിരസിക്കുന്നു. പിന്നെ ആ എഴുപതു പേർ ആനന്ദത്തോടെ മടങ്ങിവന്നു: കർത്താവേ, നിന്റെ നാമംകൊണ്ടു ഭൂതങ്ങളും ഞങ്ങൾക്കു കീഴടങ്ങുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: സാത്താൻ മിന്നലുപോലെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു വീഴുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ഇതാ, സർപ്പങ്ങളുടെയും തെള്ളുകളുടെയും മീതെ ചവിട്ടുവാനും ശത്രുവിന്റെ സകല ശക്തിയിന്മേലും അധികാരം പ്രയോഗിപ്പാനും ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു അധികാരം നല്കുന്നു; യാതൊന്നും ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ ഹാനി ചെയ്യുകയില്ല. എങ്കിലും ആത്മാക്കൾ നിങ്ങൾക്കു കീഴടങ്ങുന്നു എന്നതിൽ സന്തോഷിക്കാതെ, നിങ്ങളുടെ പേരുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിൽ സന്തോഷിപ്പിൻ. അന്നേരം യേശു ആത്മാവിൽ ആനന്ദിച്ചു പറഞ്ഞു: പിതാവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കർത്താവേ, ഈ കാര്യങ്ങൾ ജ്ഞാനികളോടും ബുദ്ധിമാന്മാരോടും നീ മറച്ചുവെച്ച് ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; അതെ, പിതാവേ, ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു നിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ പ്രസാദകരമായിരുന്നു. സകലവും എന്റെ പിതാവാൽ എനിക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പുത്രൻ ആർ എന്നു പിതാവല്ലാതെ ആരും അറിയുന്നില്ല; പിതാവ് ആർ എന്നു പുത്രനും പുത്രൻ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവനും അല്ലാതെ ആരും അറിയുന്നില്ല. പിന്നെ അവൻ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ തിരിഞ്ഞു, അവരോടു രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണുന്ന കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവ. നിങ്ങൾ കാണുന്നവ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവ കേൾപ്പാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കേട്ടില്ല എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. ലൂക്കാ 10:15–24.

വീണ്ടും, നീതിമാന്മാർ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചതു കാണുന്ന ഭാഗ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നവരോടു ബന്ധപ്പെട്ട അനുഗ്രഹത്തിന്റെ സന്ദർഭം, ഒഴിവാക്കി കടന്നുപോകപ്പെടുന്നവരും “കേൾക്കാൻ” മനസ്സില്ലാത്തവരുമായ ഒരു നിയമത്താൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. സഹോദരി വൈറ്റ് മഹത്തായ വെളിച്ചത്തെ നിരസിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായ കഫർനഹൂമിന്മേൽ ക്രിസ്തു പ്രസ്താവിച്ച ന്യായവിധിയെ പരാമർശിക്കുന്നു; കൂടാതെ [brackets.]യിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേലുള്ള ആ ശാസനം ഉൾപ്പെടുത്തി അവൾ അഡ്വെന്റിസത്തെ പ്രത്യേകമായി ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.

> “ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരിൽ എത്ര കുറച്ച് സഹനമാണ് പ്രകടമായിരിക്കുന്നത്, എത്രയോ കഠിനവചനങ്ങൾ സംസാരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലുള്ളവർ അല്ലാത്തവർക്കെതിരെ എത്രയോ കുറ്റാരോപണങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മറ്റു സഭകളിൽപ്പെടുന്നവരെ മഹാപാപികളെന്നു പലരും കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ കർത്താവ് അവരെ അങ്ങനെ കാണുന്നില്ല. മറ്റു സഭകളിലെ അംഗങ്ങളെ ഇങ്ങനെ കാണുന്നവർ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുള്ള കൈക്കീഴിൽ തങ്ങളെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളേണ്ട ആവശ്യമുണ്ട്. അവർ കുറ്റം ചുമത്തുന്നവർക്ക് അല്പം വെളിച്ചമേ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകാവൂ, അവസരങ്ങളും ആനുകൂല്യങ്ങളും വളരെ കുറവായിരിക്കാവൂ. നമ്മുടെ സഭകളിലെ പല അംഗങ്ങൾക്കും ലഭിച്ച വെളിച്ചം അവർക്കും ലഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ വളരെ കൂടുതലായ നിലയിൽ മുന്നേറുകയും ലോകത്തിനുമുമ്പിൽ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ഉചിതമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്നേനേ. തങ്ങൾക്കുള്ള വെളിച്ചത്തെക്കുറിച്ച് പുകഴ്ത്തിക്കൊള്ളുകയും എങ്കിലും അതിൽ നടക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നവരെക്കുറിച്ച് ക്രിസ്തു ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ സോർ, സീദോൻ എന്നിവർക്കു നിങ്ങളെക്കാൾ സഹിക്കാവുന്നതായിരിക്കും. കഫർനഹൂമേ [വലിയ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളേ], സ്വർഗ്ഗത്തോളം ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നീ [ആനുകൂല്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ], പാതാളത്തോളം താഴ്ത്തപ്പെടും; കാരണം നിന്നിൽ നടന്ന മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ സൊദോമിൽ നടന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ഇന്നുവരെ നിലനിന്നിരിക്കുമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ സൊദോംദേശത്തിനു നിന്നെക്കാൾ സഹിക്കാവുന്നതായിരിക്കും.’ അന്നേരം യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: ‘സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കർത്താവായ പിതാവേ, ജ്ഞാനികളും ബുദ്ധിമാന്മാരും [സ്വന്തം നിരൂപണത്തിൽ] എന്നു കരുതുന്നവരിൽനിന്നു നീ ഇവ മറച്ചുവെച്ച് ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.’”

> “‘ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഈ സകല പ്രവൃത്തികളും ചെയ്തിരിക്കുന്നതിനാൽ, യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ അതിപുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് നിങ്ങളോടു സംസാരിച്ചു, എങ്കിലും നിങ്ങൾ കേട്ടില്ല; ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു, എങ്കിലും നിങ്ങൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ആകയാൽ എന്റെ നാമം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ആലയത്തോടും, നിങ്ങൾ ആശ്രയിക്കുന്നതുമായ, ഞാൻ നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്കും തന്ന സ്ഥലത്തോടും, ഞാൻ ശീലോവിനോടു ചെയ്തതുപോലെ ചെയ്യും. എഫ്രയീമിന്റെ സമസ്ത സന്തതിയെന്നു പറയപ്പെടുന്ന നിങ്ങളുടെ സകല സഹോദരന്മാരെയും ഞാൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞതുപോലെ, നിങ്ങളെയും എന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു ഞാൻ തള്ളിക്കളയും.’” Review and Herald, August 1, 1893.

അഡ്വെന്റിസത്തിൽ നടന്നിരുന്ന “ശക്തിയുള്ള പ്രവൃത്തികൾ” നീതിമാന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും കാണാനും കേൾക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന പ്രവൃത്തികളായിരുന്നു. മധ്യരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട 1843-ലെയും 1844-ലെയും ചരിത്രത്തിൽ ആ ശക്തിയുള്ള പ്രവൃത്തികൾ പ്രതിഫലിച്ചു. അഡ്വെന്റിസം തങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ, പ്രത്യേകിച്ച് 1843-ലെയും 1844-ലെയും ചരിത്രത്തെ, തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിരാശയോടെ ആരംഭിക്കുകയും നിരാശയോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചരിത്രം; അതുപോലെ തന്നേ, അവരെ പുതുതായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഭൂമിയിലേക്കു നയിക്കേണ്ടതിന്നു ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ചരിത്രവും.

> “പാതയുടെ ആരംഭത്തിൽ അവരുടെ പിന്നിൽ ഒരു ദീപ്തമായ വെളിച്ചം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; ഒരു ദൂതൻ എന്നോടു അതിനെ ‘അർദ്ധരാത്രി നിലവിളി’ എന്നു പറഞ്ഞു. ഈ വെളിച്ചം പാതയൊട്ടാകെ പ്രകാശിച്ചു, അവർ ഇടറിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ പാദങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചം നൽകി.”

> “തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ തന്നെയிருந்து അവരെ നഗരത്തിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യേശുവിന്മേൽ ഉറച്ചുനിറുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ സുരക്ഷിതരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഉടൻ ചിലർ ക്ഷീണിതരായി, ആ നഗരം വളരെ ദൂരെയാണെന്നും, അതിൽ ഇതിനുമുമ്പേ തങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചേനെയെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യേശു തന്റെ മഹത്വമുള്ള വലങ്കൈ ഉയർത്തി അവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു; അവന്റെ ഭുജത്തിൽനിന്നു ഒരു പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു, അത് അഡ്വെന്റ് സംഘത്തിന്റെ മീതെ അലിഞ്ഞുലയുകയും ചെയ്തു; അവർ ‘അല്ലെലൂയാ!’ എന്നു ഘോഷിച്ചു. മറ്റുചിലർ അവിവേകത്തോടെ തങ്ങളുടെ പിന്നിലെ പ്രകാശത്തെ നിഷേധിച്ചു, ഇത്രയും ദൂരം തങ്ങളെ പുറത്തേക്കു നയിച്ചത് ദൈവമല്ലായിരുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞു. അവരുടെ പിന്നിലെ പ്രകാശം അണഞ്ഞുപോയി; അതോടെ അവരുടെ കാലുകൾ സമ്പൂർണ്ണ അന്ധകാരത്തിൽ ആയി, അവർ ഇടറിപ്പോയി, ലക്ഷ്യത്തെയും യേശുവിനെയും കാണാതായി, താഴെയുള്ള ഇരുണ്ടതും ദുഷ്ടവുമായ ലോകത്തിലേക്കു പാതയിൽനിന്നു വീണുപോയി.” Early Writings, 15.

യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ഇപ്പോൾ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുന്നതു 1843-ഉം 1844-ഉം വർഷങ്ങളിലെ ചരിത്രമാണ്. “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിൽ ഉടമ്പടി ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭം മുതൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അത്യന്തം പ്രത്യേകമായൊരു ചരിത്രം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പരിഷ്‌കാരപരമായ ഓരോ പ്രസ്ഥാനവും പരസ്പരം സമാന്തരങ്ങളായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു; അവയിൽ ഒരേ അടയാളഘട്ടങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഉള്ളത്. അവ തമ്മിൽ വ്യത്യസ്തങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഓരോ പരിഷ്‌കാരപ്രസ്ഥാനത്തിനും സാത്താൻ വേറിട്ടൊരു ആക്രമണപദ്ധതി സൃഷ്ടിക്കുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവൻ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നില്ല.

> “എന്നാൽ സാത്താൻ നിർജ്ജീവനായി ഇരുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ പ്രവർത്തിക്ക് പകരം കള്ളപ്രവർത്തിയെ അവരുടെ മേൽ ചുമത്തി ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്—മറ്റെല്ലാ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും അവൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നതുപോലെ—ഇപ്പോൾയും അവൻ അതിനുതന്നെ ശ്രമിച്ചു. ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കള്ളക്രിസ്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലും കള്ളപ്രവാചകന്മാർ ഉദിച്ചു.” The Great Controversy, 186.

ഞങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന സമഗ്ര സന്ദേശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ ഭാഗത്തിലെ അനിവാര്യമായ മുഖ്യകാര്യമാണ് ഇത്: അഡ്വെന്റിസം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ മേലങ്കി ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കുകയും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് അതു പൂർണ്ണമായി അതിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ പോലും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ശേഷിപ്പു പ്രസ്ഥാനം തങ്ങളാണെന്ന് അവർ ഇപ്പോഴും ഉറച്ചുപറയുന്നു. എങ്കിലും അവർ വ്യാജമാണ്. ഇപ്പോൾ ഏത് പ്രസ്ഥാനം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് വഹിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള സമാന്തര്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രായോഗികമായി അസാധ്യമാണ്.

1843-ഉം 1844-ഉം എന്നീ വർഷങ്ങളുടെ ചരിത്രം എല്ലാ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായിരുന്ന പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്റെ ആരംഭവും ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായിരുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ അവസാനവും ഉപയോഗിച്ച്, നവീന യിസ്രായേലിലും അതേ സത്യത്തെ ദൃശ്യമാക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കും; ഇതിന്റെ കേന്ദ്രീകരണം ഓരോ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനരേഖകളിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന 1843-നും 1844-നും മേലായിരിക്കും.

കർത്താവു തന്റെപ്പോലൊരു പ്രവാചകനെ ഉയർത്തും എന്നു മോശെ പ്രവചിച്ചു; ആ പ്രവാചകൻ യേശുവായിരുന്നു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികളിൽ ലൂക്കാ, മോശെയുടെ ഈ പ്രവചനം യേശു നിവർത്തിച്ചതായി സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

> നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു, നിന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ നിന്നു, എനിക്കു സമനായ ഒരു പ്രവാചകനെ നിനക്കായി എഴുന്നേല്പിക്കും; അവന്റെ വാക്കു നിങ്ങൾ കേൾക്കേണം. ആവർത്തനപുസ്തകം 18:15.

നാം ചെവിക്കൊടുക്കേണ്ട പ്രവാചകൻ യേശുവാകുന്നു.

> മോശെ പിതാക്കന്മാരോടു യഥാർത്ഥമായി പറഞ്ഞതു ഇങ്ങനെയാണ്: “നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽനിന്ന് എനിക്കു തുല്യനായ ഒരു പ്രവാചകനെ നിങ്ങള്ക്കായി എഴുന്നേല്പിക്കും; അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്ന സകല കാര്യങ്ങളിലും നിങ്ങൾ അവനെ കേൾക്കണം. ആ പ്രവാചകനെ കേൾക്കാത്ത ഏതു ആത്മാവും ജനത്തിന്റെ നടുവിൽനിന്നു നശിപ്പിക്കപ്പെടും.” അതെ, ശമൂവേലിൽ തുടങ്ങി അവന്നു ശേഷം വന്നിട്ടു സംസാരിച്ച സകല പ്രവാചകന്മാരും ഈ ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ പ്രവാചകന്മാരുടെ മക്കളും ദൈവം നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരോടു ചെയ്ത നിയമത്തിന്റെ അവകാശികളും ആകുന്നു; അവൻ അബ്രാഹാമിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “നിന്റെ സന്തതിയിൽ ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.” നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനെയും അവന്റെ അകൃത്യങ്ങളിൽനിന്നു തിരിച്ചു നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിപ്പാൻ ദൈവം തന്റെ പുത്രനായ യേശുവിനെ എഴുന്നേല്പിച്ചു ആദ്യം നിങ്ങളിലേക്കു തന്നേ അയച്ചു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 3:22–26.

ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിഷ്‌കാരരേഖ, എല്ലാ പരിഷ്‌കാരരേഖകളും ആരംഭിക്കുന്നതുപോലെ, അന്ത്യകാലത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ “അന്ത്യകാലം” എന്നത് അവന്റെ ജനനമായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലുള്ള “അന്ത്യകാലം” എന്ന നിർവചനത്തോടു യോജിച്ചവിധം, അവന്റെ ജനനസമയത്ത് അറിവിന്റെ വർധന ഉണ്ടായി എന്നു തിരുവെഴുത്ത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അത് ഇടയന്മാരായിരുന്നാലും, കിഴക്കുനിന്നുള്ള ജ്ഞാനികളായിരുന്നാലും, ക്രുദ്ധനായ ഹെറോദായിരുന്നാലും, അല്ലെങ്കിൽ ദേവാലയത്തിലുണ്ടായിരുന്ന അന്നയും ശിമെയോനും ആയിരുന്നാലും, അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അറിവിന്റെ വർധന ഉണ്ടായി. അന്നേ സമയത്ത് യെഹൂദസഭയുടെ നേതൃസ്ഥാനം അവരെ മറികടന്ന് പോയി. വിവാഹമോചനം ക്രമേണമായിരുന്നു, എങ്കിലും അന്ത്യകാലത്തിൽ മുദ്രവിമോചിതമായ സന്ദേശത്തെ അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞതോടെയാണ് അത് ആരംഭിച്ചത്.

> “മനുഷ്യർ അതറിയുന്നില്ല; എങ്കിലും ഈ വാർത്ത സ്വർഗ്ഗത്തെ ആനന്ദഘോഷത്തോടെ നിറയ്ക്കുന്നു. കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതും കൂടുതൽ സ്നിഗ്ധമായതുമായ താൽപര്യത്തോടെ പ്രകാശത്തിന്റെ ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള വിശുദ്ധ ജീവികൾ ഭൂമിയിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. അവന്റെ സാന്നിധ്യം നിമിത്തം സകലലോകവും കൂടുതൽ പ്രകാശമാനമാകുന്നു. ബെത്‌ലഹേമിന്റെ കുന്നുകൾക്കുമുകളിൽ എണ്ണം ചെയ്യാനാവാത്ത ഒരു മഹാദൂതസമൂഹം കൂടിയിരിക്കുന്നു. ലോകത്തോടു ഈ സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കേണ്ടതിനുള്ള അടയാളത്തെ അവർ കാത്തിരിക്കുന്നു. യിസ്രായേലിലെ നേതാക്കൾ തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസ്യതയോടു സത്യസന്ധരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, യേശുവിന്റെ ജനനം പ്രസ്താവിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിൽ അവർ പങ്കാളികളാകുമായിരുന്നുവു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർ അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” The Desire of Ages, 47.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാൽപ്പതാം വചനം നിറവേറിയ 1989-ൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃസ്ഥാനം മറികടക്കപ്പെട്ടു. യേശുവിനെ പ്രതിരൂപീകരിച്ച മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിൽ “അവസാനകാലം” എന്നത് അവന്റെ ജനനമായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവന്റെ കുടുംബത്തിനും തുടർന്ന് ഫറവോന്റെ മകൾക്കും ശിശുവായ മോശെയെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം വർധിച്ചു ലഭിച്ചു. അവന്റെ നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം, സ്വാഭാവികമായി, “ജലത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നതാണ്; “യേശു” എന്നതിന് “യഹോവ രക്ഷിക്കുന്നു” എന്നാണ് അർത്ഥം.

“അവസാനകാലം” കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം, എല്ലാ പരിഷ്കാരരേഖകളും ആ പ്രത്യേക ചരിത്രത്തിൽ വർധിപ്പിക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനം ഒരു സന്ദേശമായി ഔപചാരികമാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തെ പ്രകടമാക്കുന്നു; അവസാനകാലത്ത് മുദ്രവിമോചിതമായ വെളിച്ചത്തിനായി ഉത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടേണ്ട തലമുറയ്ക്കു സാക്ഷിയായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാനാകുന്ന ഒരു സന്ദേശം തന്നെയാകുന്നു അത്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദേശം യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ ഔപചാരികമാക്കി; മോശെയുടെ സന്ദേശവും അവന്റെ നാൽപ്പതാം വയസ്സിൽ ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചു, അന്നാണ് അവൻ സ്വന്തം ശക്തിയിൽ യിസ്രായേലിനെ മിസ്രയീമിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചത്. മിസ്രയീമിൽ നിന്നുള്ള വിടുതലിന്റെ സന്ദേശം ഇപ്പോൾ പൊതുരേഖയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി.

നാല്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, സർപ്പമായി മാറിയ വടിയാലും മോശെ തന്റെ മടിയിൽനിന്ന് പിൻവലിച്ച കുഷ്ഠരോഗബാധിതമായ കൈയാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ദൈവികതയുടെ രണ്ട് അടയാളങ്ങളോടുകൂടെ, ജ്വലിക്കുന്ന മുള്ളുപടർപ്പിൽ മോശെയുടെ സന്ദേശം ശക്തീകരിക്കപ്പെട്ടു. പിതാവിന്റെ ശബ്ദവും പരിശുദ്ധാത്മാവും എന്ന ദൈവികതയുടെ രണ്ട് അടയാളങ്ങളോടുകൂടെ അനുഗമിക്കപ്പെട്ട അവന്റെ സ്നാനത്തിൽ യേശുവിന്റെ സന്ദേശം ശക്തീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇരു ചരിത്രങ്ങളിലുമുള്ള അടുത്ത വഴിചിഹ്നം ആദ്യ നിരാശയെയും, താമസകാലത്തെയും, രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവിനെയോ 1843-നെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മോശെയുടെ വംശരേഖയിലെ നിരാശ, തന്റെ മകനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യാതിരുന്നതുകൊണ്ട് മോശെയെ കൊല്ലുവാൻ ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, അവന്റെ ഭാര്യയിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഭയത്തോടെ സിപ്പോരാ അവരുടെ മകനിൽ ആ കർമ്മം സ്വയം നിർവഹിച്ചു. മോശെ തന്റെ മകനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യുന്നത് മറന്നുപോയിരുന്നു! അബ്രാഹാമിന് നൽകിയ നിയമത്തിന്റെ അത്യന്തം ചിഹ്നം തന്നെ മോശെയാൽ മറക്കപ്പെട്ടു. പിതാവായ അബ്രാഹാം, എബ്രായർ ഈജിപ്തിൽ അടിമത്തത്തിലാകുന്നതും അവിടെനിന്നുള്ള അവരുടെ വിടുതലും മുൻകൂട്ടി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു; ആ പ്രവചനം പ്രത്യേകമായി മോശെയിലൂടെ നിവൃത്തിയാകേണ്ടതുമായിരുന്നു; എന്നാൽ മോശെ തന്റെ മകനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യുന്നത് മറന്നുപോയി. ആ ഘട്ടത്തിൽ, വിടുതലിനു ശേഷമുവരെ സിപ്പോരാ തന്റെ പിതാവിനോടുകൂടെ താമസിക്കേണ്ടതിനായി മോശെ അവളെ തിരികെ അയച്ചു. മോശെ യിസ്രായേൽമക്കളെ ചെങ്കടലിലെ വെള്ളത്തിലൂടെ നയിച്ചതുവരെ അവൾ മിദ്യാനിൽ താമസിച്ചു; അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതുപോലെ അത് സ്നാനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്, പരിച്ഛേദനത്തെ പകരംവെച്ച അതേ കർമ്മം തന്നെ. ആ കാര്യം വിട്ടുപോകരുത്. മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിൽ രണ്ടാം ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വേമാർക്കിന്റെ വരവ്—ആ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യ നിരാശയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ആ വേമാർക്ക്—ദൈവത്തോടുള്ള അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമബന്ധത്തിന്റെ പ്രാഥമിക നിയമത്തോടുള്ള ഒരു നിരാകരണമായിരുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ നിരയിലെ ആദ്യത്തെ നിരാശ ലാസറിന്റെ മരണമായിരുന്നു; യേശു താമസിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ലാസർ ഇതിനകം നാലു ദിവസം മരിച്ചുകിടക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഇത് സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ലെന്ന് മാർത്തയും മറിയവും ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. യേശു തന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ ലാസറെ മരിക്കുകയും കല്ലറയിൽ ദേഹക്ഷയം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചതിലൂടെ ഉണ്ടായ നിരാശ അത്യന്തം വലുതായിരുന്നു; രണ്ട് സഹോദരിമാർക്കു മാത്രമല്ല, ശിഷ്യന്മാർക്കും അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. എങ്കിലും ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനം ക്രിസ്തുവിന്റെ സമസ്ത ശുശ്രൂഷയ്ക്കും മുദ്രയായി മാറി.

> “ലാസറിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതിൽ താമസിച്ചതിലൂടെ, ക്രിസ്തുവിന് തനിക്കു സ്വീകരിക്കാതിരുന്നവരോടുള്ള കരുണാപൂർണമായ ഒരു ഉദ്ദേശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, താൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ ‘പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും’ ആണെന്നതിന് തന്റെ മുറുകെപ്പിടിച്ച, അവിശ്വസിയായ ജനത്തിന്നു മറ്റൊരു തെളിവ് നൽകേണ്ടതിന്നു അവൻ താമസിച്ചു. ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ ദരിദ്രരും വഴിതെറ്റി അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ആടുകളുമായ ജനത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള സകല പ്രത്യാശയും ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നില്ല. അവരുടെ അനുതാപമില്ലായ്മ നിമിത്തം അവന്റെ ഹൃദയം പൊട്ടിയൊലിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ കരുണയിൽ, താനാണ് പുനഃസ്ഥാപകൻ, ജീവനും അമരത്വവും വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ ഏകമായി കഴിയുന്നവൻ എന്നു അവർക്കു ഇനിയും ഒരു തെളിവ് നൽകുവാൻ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. പുരോഹിതന്മാർ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കാനാവാത്ത തരത്തിലുള്ള തെളിവായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു ഇത്. ബെഥാന്യയിലേക്കു പോകുന്നതിൽ അവൻ താമസിച്ചതിന്റെ കാരണം ഇതായിരുന്നു. ഈ പരമോന്നത അത്ഭുതം, ലാസറിന്റെ ഉയിർപ്പിക്കൽ, അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിലും അവന്റെ ദൈവത്വാവകാശത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 529.

ദൈവത്തിന്റെ ഒരുലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രകുത്തൽ 1843-ഉം 1844-ഉം വർഷങ്ങളിലെ ചരിത്രത്തിൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം വിജയപ്രവേശനസമയത്ത് ക്രിസ്തുവിനെ യെരൂശലേമിലേക്കു നയിച്ചത് ലാസറൊസായിരുന്നു എന്നു നമുക്കറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. വിജയപ്രവേശനത്തിന്റെ ചരിത്രം തന്നെയാണ് 1843-ഉം 1844-ഉം വർഷങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുവാൻ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചരിത്രം. മരിച്ചവരെ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയാൽ ഉയിർപ്പിക്കുവാനുള്ള ശക്തി ക്രിസ്തുവിന്നുണ്ടെന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയായിരുന്നു അത്. അവസാന കാഹളത്തിൽ ലാസറൊസിനെ ഉയിർപ്പിക്കുവാനുള്ള ശക്തി യേശുവിന്നുണ്ടെന്നു തങ്ങൾ അറിയുന്നതായി മറിയവും എലിസബത്തും സമ്മതിച്ചു; എന്നാൽ അന്നുതന്നെയും അവിടെയെവിടെയായിരുന്നും അവനെ ഉയിർപ്പിക്കുവാനുള്ള ശക്തി അവന്നു യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉണ്ടെന്നതു അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല. തന്റെ സ്നാനത്തിലും മരണത്തിലും—തന്റെ വ്യക്തിപരമായ മൂന്നരവർഷ ശുശ്രൂഷയുടെ ആരംഭവും അവസാനവും ആയ ആ സംഭവങ്ങളിൽ—അവൻ പ്രകടിപ്പിക്കുവാൻ വന്ന അതേ സത്യത്തെയായിരുന്നു അവർ നിഷേധിച്ചിരുന്നത്. കല്ലറയിൽനിന്നു കല്ല് നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അതുപോലെതന്നെ പിന്നീട് 1843-ലെ ചാർട്ടിലെ ചില അക്കങ്ങളിലെ ഒരു തെറ്റിൽനിന്നു അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

മോശെ, സിപ്പോരയെ ഫറവോനുമായി വരാനിരുന്ന പോരാട്ടത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി അയച്ചശേഷം, തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ അഹരോൻ അവനെ നേരിൽ കണ്ടുമുട്ടി; അങ്ങനെ ആ രണ്ടു ദൂതന്മാരും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഈജിപ്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. ഈജിപ്തിന്മേൽ ഏതെങ്കിലും ബാധകൾ വരുത്തപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ്, ഇസ്രായേൽ എന്ന തന്റെ ആദ്യജാതനെ പുറപ്പെട്ടുപോയി ആരാധിക്കാൻ ഫറവോൻ അനുവദിക്കാതെയിരുന്നാൽ, ദൈവം ഈജിപ്തിന്റെ ആദ്യജാതനെ സംഹരിക്കുമെന്നു മോശെ ഫറവോനെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

> അപ്പോൾ യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ മിസ്രയീമിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ, ഞാൻ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആ സകല അത്ഭുതങ്ങളും ഫറവോന്റെ മുമ്പാകെ ചെയ്‍വാൻ ജാഗ്രതയാകുക; എങ്കിലും അവൻ ജനത്തെ പോകാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവന്റെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കും. നീ ഫറവോനോടു പറയേണ്ടതു: യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യിസ്രായേൽ എന്റെ മകനാകുന്നു, എന്റെ ആദ്യജാതൻ തന്നേ. ഞാൻ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്നു: എന്റെ മകൻ എന്നെ സേവിക്കേണ്ടതിന്നു അവനെ വിട്ടയക്കുക; നീ അവനെ വിട്ടയക്കാൻ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മകനെ, അതായത് നിന്റെ ആദ്യജാതനെ, കൊല്ലും. പുറപ്പാട് 4:21–23.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി ഭാവിയിൽ നിവൃത്തിയാകുമെന്ന ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നു.

> “ഈജിപ്തിൽനിന്നുള്ള യിസ്രായേലിന്റെ വിമോചനത്തിൽ, ആദ്യജാതന്മാരുടെ സമർപ്പണം വീണ്ടും കല്പിക്കപ്പെട്ടു. യിസ്രായേൽമക്കൾ ഈജിപ്ത്യരുടെ അടിമത്തത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, യഹോവ മോശെയോടു ഈജിപ്തിന്റെ രാജാവായ ഫറവോന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു ഇപ്രകാരം പറയുവാൻ കല്പിച്ചു: ‘യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യിസ്രായേൽ എന്റെ മകൻ, അതെ, എന്റെ ആദ്യജാതൻ ആകുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: എന്റെ മകൻ എന്നെ സേവിപ്പാൻ പോകട്ടെ; നീ അവനെ വിടാതിരിക്കുമെങ്കിൽ, ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മകനെ, അതെ, നിന്റെ ആദ്യജാതനെ, സംഹരിക്കും.’ പുറപ്പാട് 4:22, 23.”

> “മോശെ തന്റെ സന്ദേശം അറിയിച്ചു; എന്നാൽ അഹങ്കാരിയായ രാജാവിന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: ‘ഇസ്രായേലിനെ വിട്ടയക്കേണ്ടതിനായി ഞാൻ അവന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കേണ്ടതിന്നു യഹോവ ആർ? ഞാൻ യഹോവയെ അറിയുന്നില്ല; ഇസ്രായേലിനെ ഞാൻ വിട്ടയക്കുകയും ഇല്ല.’ പുറപ്പാട് 5:2. കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തിന്നുവേണ്ടി അടയാളങ്ങളാലും അത്ഭുതങ്ങളാലും പ്രവർത്തിച്ചു, ഫറവോന്റെമേൽ ഭയാനകമായ ന്യായവിധികൾ അയച്ചു. ഒടുവിൽ നശിപ്പിക്കുന്ന ദൂതന്നു ഈജിപ്ത്യരിൽ മനുഷ്യന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും ആദ്യജാതനെ കൊല്ലുവാൻ കല്പന ലഭിച്ചു. ഇസ്രായേല്യർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നായി, അറുക്കപ്പെട്ട ഒരു കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം തങ്ങളുടെ വാതിൽപ്പടികളിന്മേൽ പുരട്ടുവാൻ അവർക്കു നിർദേശം നൽകി. ദൂതൻ മരണദൗത്യത്തോടെ വരുമ്പോൾ ഇസ്രായേല്യരുടെ വീടുകളെ കടന്നുപോകേണ്ടതിന്നു ഓരോ വീടും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 51.

ഫറവോനോടു നൽകിയ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി എന്ന സന്ദേശം, ഫറവോന്റെ കലഹത്തോടുള്ള പ്രതികരണമായി ആദ്യജാതന്റെ മരണത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതായിരുന്നു. ആ സന്ദേശം രേഖയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതോടെ, 1844-ലെ വേനൽക്കാലത്ത് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ബാധകൾ മിസ്രയീമിൻമേൽ കൊണ്ടുവന്നു. 1844-ലെ വേനൽക്കാലത്ത് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി എന്ന സന്ദേശം ഒരു മഹാപ്രളയതിരയെപ്പോലെ ദേശമെങ്ങും വീശിപ്പോയി. ബാധകൾ മിസ്രയീമൊട്ടാകെ പടർന്നു; വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിരുന്ന ആദ്യജാതന്റെ മരണം സംഭവിച്ചപ്പോൾ, മിസ്രയീമൊട്ടാകെ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഒരു നിലവിളി കേൾക്കപ്പെട്ടു.

> അപ്പോൾ മോശെ പറഞ്ഞു: യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: അർദ്ധരാത്രിയോടെ ഞാൻ മിസ്രയീമിന്റെ നടുവിൽകൂടെ പുറപ്പെടും. മിസ്രയീംദേശത്തിലെ സകല ആദ്യജാതന്മാരും മരിക്കും; സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഫറവോന്റെ ആദ്യജാതനിൽ തുടങ്ങി ചക്കിയുടെ പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ദാസിയുടെ ആദ്യജാതൻവരെ, മൃഗങ്ങളുടെ സകല ആദ്യജാതന്മാരും കൂടെ. മിസ്രയീംദേശമൊട്ടാകെ ഒരു മഹാവിലാപം ഉണ്ടാകും; അതുപോലൊന്ന് മുമ്പെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇനി ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല. പുറപ്പാട് 11:4–6.

യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയപ്രവേശനം കാൽവരിയിലെ ക്രൂശിലേക്കു നയിച്ചു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരും അവന്റെ മറ്റ് അനുയായികളും മഹാനിരാശ അനുഭവിച്ചു.

> “ഞങ്ങളുടെ നിരാശ ശിഷ്യന്മാരുടേതിനോളം വലുതായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യപുത്രൻ ജയംഘോഷങ്ങളോടെ യെരൂശലേമിലേക്കു പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവൻ രാജാവായി കിരീടധാരണം ചെയ്യപ്പെടുമെന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചു. ജനങ്ങൾ ചുറ്റുമുള്ള സർവ്വ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുമെത്തി, ‘ദാവീദിന്റെ പുത്രന്നു ഹോശന്നാ’ എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പുരോഹിതന്മാരും മൂപ്പന്മാരും ജനക്കൂട്ടത്തെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുവാൻ യേശുവിനോടു അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അവർ മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ കല്ലുകൾപ്പോലും നിലവിളിക്കും എന്നു അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു; കാരണം പ്രവചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നാൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം, ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഭരിക്കുമെന്നു അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന തങ്ങളുടെ പ്രിയ ഗുരുവിനെ, പരിഹസിക്കുകയും നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്ത പരീശന്മാരുടെ മീതെ ഉയർത്തപ്പെട്ട ക്രൂരമായ ക്രൂശിൽ വിരിച്ചുകിടക്കുന്നതായി അതേ ശിഷ്യന്മാർ കണ്ടു. അവരുടെ ഉന്നത പ്രത്യാശകൾ തകർന്നു; മരണത്തിന്റെ ഇരുട്ട് അവരെ ചുറ്റിമൂടി.” Testimonies, volume 1, 57, 58.

ശിഷ്യന്മാരുടെയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെയും മഹത്തായ നിരാശയും, ഹെബ്രായർ ഫറവോന്റെ സൈന്യത്തിനും ചെങ്കടലിനും ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയിരുന്ന സംഭവത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> “ഭൂതകാല യുഗങ്ങളുടെ സഞ്ചിത പ്രകാശം നമ്മുടെ മേൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ മറവിയുടെ രേഖ നമ്മുടെ ബോധവൽക്കരണത്തിനായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ യുഗത്തിൽ ദൈവം എല്ലാ ജാതികളിൽനിന്നും, വംശങ്ങളിൽനിന്നും, ഭാഷകളിൽനിന്നും ഒരു ജനത്തെ തന്റെ അടുക്കൽ ശേഖരിക്കുവാൻ തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു. വരവിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ അവൻ തന്റെ അവകാശത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; മിസ്രയീമിൽനിന്നു ഇസ്രായേല്യരെ നടത്തി കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അവൻ പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെ തന്നേ. 1844-ലെ മഹാനിരാശയിൽ അവന്റെ ജനത്തിന്റെ വിശ്വാസം, ചെങ്കടലിനരികെ എബ്രായരുടെ വിശ്വാസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിലേക്കു പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിന്റെ ദൈവപ്രേരണം സ്തുതിയുടെ ഒരു ഉച്ചസ്ഫോടനം ജനിപ്പിച്ചു; അതിനെ പരീശന്മാർ മൗനിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക പ്രധാനമാണ്. ആ സ്തുതിഗാനത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗം യേശു ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു എന്ന പരാമർശമായിരുന്നു; വാദപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാരുമായുള്ള തന്റെ വാക്കുതർക്കപരമായ ഇടപെടലുകളുടെ അവസാനം അടയാളപ്പെടുത്തുവാൻ ക്രിസ്തു തന്നേ ഉപയോഗിച്ച ചിഹ്നം അതുതന്നെയായിരുന്നു. യേശുവിനെ ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ, അവർ സൂചനയായി രാജാവായ ദാവീദിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശനത്തെ പരാമർശിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന അംഗീകാരം യെഹൂദന്മാർക്കു ഏറ്റവും അസഹ്യമായിരുന്നു.

ദാവീദ് പെട്ടകം യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന പ്രവർത്തിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ, സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണം ദാവീദിന്റെ ശക്തീകരണത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

> ദാവീദ് മുന്നേറി മഹാനായി വളർന്നു; സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 2 ശമൂവേൽ 5:10.

അതിന് ശേഷം ദാവീദ് പെട്ടകം യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ നിർണ്ണയിച്ചു. പെട്ടകത്തെ ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ, ഓരോ പരിഷ്‌ക്കാരരേഖയിലും ഉള്ളതുപോലെ, ഒരു നിരാശ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഉസ്സാ എന്ന പേര് ശക്തി എന്നർത്ഥമാക്കുന്നു; പെട്ടകത്തെ തൊടുവാൻ തനിക്കധികാരം ഇല്ലെന്നു പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും, അവൻ അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്തു. ആദ്യം പെട്ടകം പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടാൻ കാരണമായത്, കർത്താവിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഇഷ്ടത്തോടുള്ള അനുസരണക്കേടും ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ധാർഷ്ട്യപരമായ മുൻധാരണയുമായിരുന്നു. എങ്കിലും ദാവീദിന്റെ ബലവാനായ മനുഷ്യനായിരുന്ന ഉസ്സാ അനുസരണക്കേട് ചെയ്തു; മോശെ പരിച്ഛേദനയുടെ കല്പന അനുസരിക്കാതിരുന്നതുപോലെ തന്നേ. ഉസ്സാ അടിക്കപ്പെട്ട് മരിച്ചു; ഉസ്സായുടെ മരണത്തിനുശേഷം പെട്ടകം നിലനിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തെ കാത്തുനോക്കുന്നവർ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു ദാവീദ് ഗ്രഹിക്കുന്നതുവരെ പെട്ടകം യെരൂശലേമിന് പുറത്തുതന്നെ തങ്ങി. തുടർന്ന് ദാവീദ് വീണ്ടും പെട്ടകത്തെ യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ പുറപ്പെട്ടു. ദാവീദ് നൃത്തം ചെയ്ത് യെരൂശലേമിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ഭാര്യ അവന്റെ നഗ്നത കണ്ടു അത്യന്തം നിരാശപ്പെട്ടു.

1843-ഉം 1844-ഉം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന പരിഷ്കാരപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മൂന്നു ശാഖകൾ—നീതിമാന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടം തന്നേ. രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ, അതുവഴി താമസകാലത്തെയും നിരാശയെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതായി, എല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ കാണാനാകുന്നു. കൂടുതൽ ആഴമുള്ള സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, ആ നിരാശ മോശെയുടെയോ ഉസ്സാവിന്റെയോ മാർത്തയുടെയും മറിയയുടെയും ഭാഗത്തുണ്ടായ ഒരു സാധാരണ തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രമായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്; മറിച്ച്, ആ നിരാശ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ട അതേ ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തത്തെ തള്ളിക്കളയലോടു ബന്ധപ്പെട്ടു കിടന്നിരുന്നതായിരുന്നു. മോശെയുടെ കാര്യത്തിൽ അതു പരിച്ഛേദനയുടെ അടയാളമായിരുന്നു; ഉസ്സാവിന്റെ കാര്യത്തിൽ പെട്ടകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവകല്പനകളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ധാർഷ്ട്യം; മാർത്തയുടെയും മറിയയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കുവാനുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയിലുള്ള വിശ്വാസലോപം.

മോശെയുടെ കാര്യത്തിൽ, അവന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ അത്യന്തം കേന്ദ്രവിഷയം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനവുമായി നിയമബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതായിരുന്നു; എന്നാൽ ആ നിയമത്തിന്റെ അടയാളം മോശെ മറന്നു. ഉസ്സാവിന്റെ കാര്യത്തിൽ, അത് നിയമപെട്ടകത്തിൽ അവതരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പരിശുദ്ധത എന്ന അത്യന്തിക സിദ്ധാന്തം തന്നെയായിരുന്നു. മാർത്തയുടെയും മറിയയുടെയും കാര്യത്തിൽ, അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ അത്യന്തം കേന്ദ്രസാരമായിരുന്നു—അവന്റെ സ്നാനത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, അവന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ ആരംഭത്തിൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അവന്റെ മരണം, സംസ്കാരം, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയിൽ അവസാനിക്കുന്നതു. 1843-ലെ ആദ്യ നിരാശ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായിരുന്ന ചാർട്ടിലെ ചില കണക്കുകളിലെ ഒരു പിശകുമൂലമാണ് ഉണ്ടായത്. ആ പിശകിൽ മില്ലറിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖ്യസിദ്ധാന്തം—ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന സിദ്ധാന്തം—ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

“ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള അഡ്വന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ പ്രസ്ഥാനത്തിനുള്ളിൽ 1843 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള, നിരാശയോടെ ആരംഭിക്കുകയും നിരാശയോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്; അങ്ങനെ ആ ചരിത്രത്തിന്മേൽ ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. നീതിമാന്മാർ എപ്പോഴും കാണുവാൻ അത്യന്തം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധചരിത്രമെന്ന നിലയിൽ യേശുവും എല്ലൻ വൈറ്റും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതു ഈ ചരിത്രം തന്നെയാണ്.

ആ നാല് രേഖകൾ—മോശെ, ദാവീദ്, ക്രിസ്തു, മില്ലറൈറ്റുകൾ—ലോകാവസാനത്തിൽ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ശക്തിപ്പെടുന്നത് രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശമല്ല, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണെന്നും, അതിന് പിന്നാലെ ഒരു നിരാശയുണ്ടാകെന്നും, അത് ഒരു താമസകാലത്തിന് തുടക്കമിടുമെന്നും ഉപദേശിക്കുന്നു.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ആദ്യ ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, അത് മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രധാന പ്രവചനനിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു; അവരുടെ ആദ്യ നിരാശയും പ്രത്യേകിച്ച് ആ നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കും. ആ നിരാശയും താമസകാലവും മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ വിളിയോടെ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ആ സന്ദേശവും “ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷം” എന്ന സിദ്ധാന്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കും; അതുപോലെ തന്നെ, ക്രിസ്തു 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വരും എന്ന തിരിച്ചറിവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കും. 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള എല്ലാ നാല് വഴിക്കുറികളുമാണ് “ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷം” എന്ന സിദ്ധാന്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത്.

യഹൂദന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരികളായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു; മോശെയുടെ വംശരേഖയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വിഷയം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണവും ചട്ടങ്ങളും ആകുന്നു. ദാവീദിന്റെ ചരിത്രത്തിലും വീണ്ടും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം തന്നെയായിരുന്നു പ്രധാനം. ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിലും അതു ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം തന്നെയായിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മുഖാന്തരം പാപിക്കു വെളിപ്പെട്ട പാപത്തിന് രക്തസ്രാവമില്ലാതെ ക്ഷമയില്ല. എന്നാൽ അഡ്വെന്റിസം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ മാത്രം അല്ല, പ്രവചന വചനത്തിന്റെയും ഭണ്ഡാരികളായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.

അതിനാൽ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിലുള്ള വിഷയം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനനിയമങ്ങളാണ്. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അത് വീണ്ടും പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരിക്കും; എന്നാൽ 1844 മുതൽ പ്രവചനകാലം ഇനി പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതില്ല. ആദിയും അന്ത്യവും തുടക്കത്തിൽ നിന്നുതന്നെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവസാനകാലത്തിലെ നിയമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രവാചകപ്രവർത്തനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടാം അയ്യോയുടെ നിവൃത്തിയായി ഒട്ടോമൻ പരമാധികാരം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് 9:15-ലെ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ഉള്ള പ്രവചനം നിവൃത്തിയായി; മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഹൃദയസാരമായ “ഒരു ദിവസത്തിനു ഒരു വർഷം” എന്ന തത്വവും അതുവഴി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാം ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് 8:13-ന്റെ നിറവേറ്റലായി മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ വരവ് സഫലമായി; അങ്ങനെ, ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗമായിരുന്ന സിദ്ധാന്തം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു; ആ സിദ്ധാന്തം ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനമെന്നതാണ്. ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു കഷ്ടത-കാഹളത്തിന്റെ പ്രവചനം, 1840-ൽ വെളിപ്പാട് പത്ത് എന്ന അധ്യായത്തിലെ ദൂതനും 2001-ൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ട് എന്ന അധ്യായത്തിലെ ദൂതനും നിറവേറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. ചരിത്രം ആവർത്തിച്ചിരുന്നു. തുടർന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടത് ഒരു നിരാശയാണ്.

നിരാശ ഒരു താമസകാലത്തെ ആരംഭത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരും. നിരാശ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവരെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും ചിതറിച്ചുകളകയും ചെയ്യും. പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു പ്രാഥമിക നിയമത്തെ—വാസ്തവത്തിൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രഥമ നിയമത്തെ—അവഗണിച്ചതിനാൽ ആ നിരാശ സംഭവിക്കും. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ അധികാരപ്രദാനം ഇസ്ലാമുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയും ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. 1843-ലെ ചാർട്ടിലെ ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിൽനിന്നു കർത്താവ് തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചുതന്നെയായിരുന്നു സാമുവൽ സ്നോയും പിന്നീട് മറ്റുള്ളവരും 1844 ഒക്ടോബർ 22 എന്ന തീയതി തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചതെന്ന് നമുക്ക് അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് സ്നോയും മില്ലറൈറ്റുകളും ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി 1843-ആം വർഷത്തിലാകും എന്നു പ്രവചിക്കാൻ അവരെ നയിച്ച അതേ തെളിവുതന്നെയാണ് 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ തിരിച്ചറിയുവാനും തങ്ങളെ അനുവദിച്ച അതേ തെളിവ് എന്നു കണ്ടു.

> “യേശുവും സമസ്ത സ്വർഗീയ സൈന്യവും, തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന അവനെ കാണുവാൻ മധുരമായ പ്രതീക്ഷയോടെ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നവരെ സഹാനുഭൂതിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി നോക്കി. അവരുടെ പരീക്ഷണഘട്ടത്തിൽ അവരെ താങ്ങിനിറുത്തേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാർ അവരുടെ ചുറ്റും വിഹരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ അലംഭാവം കാട്ടിയവർ അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു; ദൈവം സ്വർഗത്തിൽനിന്നു അവർക്കയച്ച വെളിച്ചം അവർ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ കോപം അവർക്കെതിരേ ജ്വലിച്ചു. തങ്ങളുടെ കർത്താവ് എന്തുകൊണ്ടു വന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലായിരുന്ന ആ വിശ്വസ്തരായ നിരാശിതർ അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടില്ല. പ്രവചനകാലപരിധികളെ പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. അക്കണക്കുകളിൽനിന്നു കർത്താവിന്റെ കൈ നീക്കപ്പെട്ടു, പിശക് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവചനകാലപരിധികൾ 1844 വരെ എത്തുന്നുവെന്നും, പ്രവചനകാലപരിധികൾ 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നുവെന്നു തെളിയിക്കാനായി അവർ മുമ്പു സമർപ്പിച്ച അതേ തെളിവുകൾ തന്നേ അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കുമെന്നു തെളിയിക്കുന്നുവെന്നും അവർ കണ്ടു. ദൈവവചനത്തിൽനിന്നുള്ള വെളിച്ചം അവരുടെ നിലപാടിന്മേൽ പ്രകാശിച്ചു, അവർ ഒരു താമസകാലം കണ്ടെത്തി—‘ദർശനം താമസിച്ചാലും, അതിനായി കാത്തിരിക്ക.’ ക്രിസ്തുവിന്റെ അടിയന്തര വരവിനോടുള്ള അവരുടെ സ്നേഹത്തിൽ, യഥാർത്ഥത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്നവരെ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദർശനത്തിന്റെ താമസം അവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെയായി. വീണ്ടും അവർക്കു ഒരു സമയസൂചന ലഭിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, 1843-ൽ അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ ചിഹ്നിതമാക്കിയിരുന്ന അതേ തരത്തിലുള്ള ഉത്സാഹവും ശക്തിയും കൈവശമാക്കേണ്ടതിന്നു, അവരുടെ കഠിനമായ നിരാശയ്ക്ക് മീതെ ഉയരുവാൻ അവരിൽ പലർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 236, 237.

2020 ജൂലൈ 18-ന് ഇസ്ലാം ഐക്യനാടുകളെ ആക്രമിക്കും എന്ന പ്രവചനത്തിലേക്കു നയിച്ച തെളിവുകൾ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഐക്യനാടുകളെതിരെ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന ന്യായവിധി ഇസ്ലാം തന്നെയാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുമെന്നു നാം പ്രതീക്ഷിക്കണം; എന്നാൽ ആ സംഭവത്തോടു സമയം എന്ന ഘടകം ഇനി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതല്ല.

1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിലെ നാല് പ്രധാന വഴിക്കുറിപ്പുകൾ. ഓരോ വഴിക്കുറിപ്പും മില്ലറുടെ പ്രധാന നിയമമായ—ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ—പ്രയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയുള്ള 2001-ലെ ചരിത്രത്തിൽ നാല് പ്രധാന വഴിക്കല്ലുകളുണ്ട്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ഇസ്ലാമായിരുന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ലെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനം ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ഓരോ വഴിക്കല്ലും ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രധാന നിയമമായ ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനം എന്ന പ്രയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ഭാവി സംഭവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാല് വഴിക്കല്ലുകളിൽ ആദ്യത്തേത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ആയിരുന്നു; അത് മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ നിവൃത്തിയായി ഇസ്ലാം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ആക്രമിച്ചതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അവസാന വഴിക്കല്ല് ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചായിരിക്കണം; കാരണം ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും ആദിയിൽ നിന്ന് അന്ത്യം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു, കൂടാതെ ആൽഫയും ഒമേഗയും തന്നെയാണ് ഈ ചരിത്രത്തിനായി “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” മുദ്രയിട്ടുവെച്ചവൻ. ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് ഇസ്ലാം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ആക്രമിക്കും.

ഇപ്പോൾ തുറന്നു വെക്കപ്പെടുന്ന ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മുദ്രവിച്ഛേദനത്തിലെ മൂന്നു പ്രധാന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. മോശെ തന്റെ ചരിത്രരേഖയിൽ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ച ഉടനെ, അന്തിമ ചലനങ്ങൾ അതിവേഗത്തിലായി. ആദ്യജാതനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം നിറവേറുകയും ഈജിപ്തിൽ അർദ്ധരാത്രിയിൽ നിലവിളി ഉയരുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ, അത്ഭുതാതീതവും വിനാശകരവുമായി പത്തു ബാധകൾ വന്നു. ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിച്ച ഉടനെ, ക്രൂശിലേക്കുള്ള അതിവേഗ ഘട്ടങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പിന്നോട്ടു മടങ്ങൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 1844 ആഗസ്റ്റ് 12-നുള്ള എക്സറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ നിന്ന്, രണ്ടുമാസം തികയുന്നതിനു മുമ്പെ തന്നെ, ആ പ്രവചനം നിറവേറ്റപ്പെട്ടു.

> യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തത്: മനുഷ്യപുത്രാ, “ദിവസങ്ങൾ നീളുന്നു; എല്ലാ ദർശനവും വ്യർത്ഥമാകുന്നു” എന്ന് ഇസ്രായേൽദേശത്തിൽ നിങ്ങൾ പറയുന്ന ആ പഴഞ്ചൊല്ല് എന്താണ്? ആകയാൽ അവരോടു പറക: യഹോവയായ കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ ഈ പഴഞ്ചൊല്ല് നിർത്തിക്കളയും; അവർ ഇനിമേൽ ഇസ്രായേലിൽ അതിനെ പഴഞ്ചൊല്ലായി ഉപയോഗിക്കയില്ല; പകരം അവരോടു ഇപ്രകാരം പറക: ദിവസങ്ങൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ദർശനത്തിന്റെയും നിവൃത്തി സമിപിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിനുള്ളിൽ ഇനി വ്യർത്ഥദർശനവും മുഖസ്തുതിയുള്ള പ്രശ്നവചനവും ഉണ്ടാകുകയില്ല. ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു; ഞാൻ അരുളുന്ന വചനം നിവൃത്തിയാകും; അത് ഇനി വൈകുകയില്ല; ഹേ മത്സരഗൃഹമേ, നിങ്ങളുടെ കാലത്തു തന്നേ ഞാൻ വചനം അരുളുകയും അതു നിവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നു യഹോവയായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. പിന്നെയും യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തത്: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇതാ, ഇസ്രായേൽഗൃഹം പറയുന്നത്: “അവൻ കാണുന്ന ദർശനം അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷമുള്ളതിനുവേണ്ടിയാകുന്നു; അവൻ ദൂരെയുള്ള കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രവചിക്കുന്നത്” എന്നാകുന്നു. ആകയാൽ അവരോടു പറക: യഹോവയായ കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇനി വൈകുകയില്ല; ഞാൻ അരുളിയ വചനം നിവൃത്തിയാകും എന്നു യഹോവയായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 12:21–28.

Back to Articles