Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് - പതിനേഴ്‌ാം സംഖ്യ

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെ ഉണര്‍ത്തുക: കാത്തിരിപ്പിന്റെ സമയത്തിൽ പരിശുദ്ധിയിലേക്കും വിശ്വാസത്തിലേക്കും ഉള്ള ഒരു വിളി

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

വനാന്തരത്തില്‍ നിലവിളിക്കുന്നവന്റെ “ശബ്ദം” കേള്‍ക്കുന്ന തെരുവില്‍ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികള്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, യേശു അവനെ അയയ്ക്കുമെന്നു നല്‍കിയ വാഗ്ദാനം നിവൃത്തിയായതുകൊണ്ടു ആശ്വാസദാതാവ് വന്നിരിക്കുന്നതിനാലാണ്. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ആദ്യ നിരാശയില്‍, തങ്ങള്‍ കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകള്‍ മനസ്സിലാക്കി.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> “നിരാശരായവർ ബൈബിളിൽ നിന്ന് അവർ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് കണ്ടു; ദർശനത്തിന്റെ നിറവേറൽ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കി. 1843-ൽ തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ പ്രതീക്ഷിക്കാൻ അവരെ നയിച്ച അതേ തെളിവുകളാണ്, 1844-ലും അവനെ പ്രതീക്ഷിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

മില്ലറൈറ്റുകൾ മുഖേന പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ ആദ്യ നിരാശയുടെ അനുഭവം ആവർത്തിക്കുന്നു; അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണു തങ്ങളുമുള്ളതെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ഈ സത്യം അവർക്കു കാണുവാൻ അനുവദിക്കുന്നത് ആശ്വാസദാതാവിന്റെ സ്വാധീനമാത്രമാണ്. ആശ്വാസദാതാവിനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ തിരിച്ചറിവ്, ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയോടു പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിന്നു യെഹെസ്കേലിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ പ്രവചനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> വീണ്ടും അവൻ എന്നോടു കല്പിച്ചു: ഈ അസ്ഥികളോടു പ്രവചിച്ചു അവയോടു പറയുക: ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. ഈ അസ്ഥികളോടു യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ശ്വാസം പ്രവേശിപ്പിക്കും; നിങ്ങൾ ജീവിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളിന്മേൽ നരമ്പുകൾ വെച്ചു, നിങ്ങളിന്മേൽ മാംസം വളർത്തി, നിങ്ങളെ ത്വക്കുകൊണ്ട് മൂടി, നിങ്ങളിൽ ശ്വാസം ഇടും; നിങ്ങൾ ജീവിക്കും; ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. അങ്ങനെ ഞാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ പ്രവചിച്ചു; ഞാൻ പ്രവചിക്കുമ്പോൾ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി; ഇതാ, ഒരു കുലുക്കവും ഉണ്ടായി; അസ്ഥി തന്റെ അസ്ഥിയോടു ചേർന്നു. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, അവയ്‌ക്കു നരമ്പുകളും മാംസവും വന്നു; മേല്പുറം ത്വക്ക് അവയെ മൂടി; എങ്കിലും അവയിൽ ശ്വാസമില്ലായിരുന്നു. എസെക്കീയേൽ 37:4–8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

“ശബ്ദം” പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ കന്യകമാർ അവർ താമസകാലത്തിലാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അവർ താമസകാലത്തിലാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ നിരാശരായവർ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിളിലെ നിർദേശങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. പരിഹാസികളുടെ “സഭയിലേക്കു” അവർ ഒരിക്കലും മടങ്ങിപ്പോകരുതെന്നു യിരെമ്യാവ് ഉപദേശിക്കുന്നു; ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കുള്ള സന്ദേശത്തിൽ അതു സാത്താന്റെ പള്ളിയാണ്. അവർ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടമായതിൽ നിന്നു വേർതിരിക്കുകയും വേണം. നികൃഷ്ടമായതുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വിലയേറിയതിനുള്ള അർത്ഥം ഇരട്ടമാണ്.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

വില്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ ഞാൻ പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ, വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് തന്നെ ഈ പ്രവാചക വ്യത്യാസം ഞാൻ വ്യക്തിപരമായി പഠിച്ചു. രത്നങ്ങളെ ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളായി ഞാൻ ശരിയായി നിർവചിച്ചു; വ്യാജ രത്നങ്ങളെ ഭ്രഷ്ടമാക്കപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങളായും. അതിനുശേഷം, ജെയിംസ് വൈറ്റും വില്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, തന്റെ പ്രയോഗത്തിൽ അദ്ദേഹം രത്നങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്ത ജനങ്ങളായും, വ്യാജ രത്നങ്ങളെ സത്യത്തെ അവകാശപ്പെടുന്ന വ്യാജ വിശ്വാസികളായും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും എന്നെ അറിയിച്ചു. സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് ജെയിംസ് വൈറ്റ് എന്താണ് പഠിപ്പിച്ചതെന്ന് ഞാൻ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ശരിയാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. രത്നങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തരെ പ്രതിനിധീകരിക്കാം; കൃത്രിമ രത്നങ്ങൾ അവിശ്വസ്തരെയും; എന്നാൽ രത്നങ്ങൾ ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കാം, കൃത്രിമ രത്നങ്ങൾ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കാം. ജെയിംസ് വൈറ്റ് മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ, അദ്ദേഹം അന്നു ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചരിത്രത്തോടാണ് പ്രയോഗിച്ചത്; എന്നാൽ ഞാൻ ആ സ്വപ്നത്തെ അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ ചരിത്രമായി സമീപിച്ചിരുന്നു. ഈ രണ്ടു പ്രയോഗങ്ങളും ചേർന്ന് മനുഷ്യർ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെയാകുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ബന്ധപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ഉപദേശങ്ങളോടുകൂടെ തന്നേ മണ്ണുതൂവൽക്കാരൻ അവരെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തൂത്തെറിയും. നാം എന്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ അതുതന്നെയാണ് നാം.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

നിരാശരായവർ തങ്ങൾ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, യിരെമ്യാവിന്റെ പ്രകാരം അവർ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടമായതിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കേണ്ടതാണ്.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> “ദൈവത്തിന്റെ ഭരണത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ ചിലപ്പോൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനം എങ്ങനെ അവർ കൈവശമാക്കുന്നു? സാത്താൻ തന്നെയാണ് സ്വർഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചവൻ; നന്മയുടെയും തിന്മയുടെയും ജ്ഞാനം അവനുണ്ട്. അവൻ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടമായതുമായി കലർത്തുന്നു; ഇതുതന്നെയാണ് അവന് വഞ്ചിപ്പാനുള്ള ശക്തി നൽകുന്നത്. എന്നാൽ സാത്താൻ സ്വർഗീയ തേജസ്സിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ, നാം അവനെ വെളിച്ചത്തിന്റെ ദൂതനായി സ്വീകരിക്കണമോ? പരീക്ഷകൻ തന്റെ രീതികൾക്കനുസൃതമായി വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ച, തന്റെ ആത്മാവിനാൽ പ്രചോദിതരായ, തന്റെ പ്രവൃത്തിക്കനുയോജ്യരാക്കി രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രവർത്തകരെ കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു. നാം അവരോടു സഹകരിക്കണമോ? വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നതിനാവശ്യമായതെന്ന നിലയിൽ നാം അവന്റെ പ്രവർത്തകരുടെ കൃതികളെ സ്വീകരിക്കണമോ?” Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

വിലയേറിയതും നിന്ദ്യമായതും സത്യത്തെയും പിശകിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നേ അത് മനുഷ്യരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> “‘എന്നിരുന്നാലും ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം സ്ഥിരമായി നിലക്കുന്നു; അതിന് ഈ മുദ്രയുണ്ട്: കർത്താവിന് തനിക്കുള്ളവരെ അറിയുന്നു. പിന്നെയും: ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം പ്രസ്താവിക്കുന്ന ഏവനും അധർമ്മത്തിൽനിന്നു വിട്ടുമാറട്ടെ. എന്നാൽ ഒരു വലിയ വീട്ടിൽ സ്വർണ്ണത്തിന്റെയും വെള്ളിയുടെയും പാത്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മരംകൊണ്ടുള്ളതും മൺകൊണ്ടുള്ളതുമായ പാത്രങ്ങളും ഉണ്ട്; ചിലത് ബഹുമാനത്തിനും ചിലത് അബഹുമാനത്തിനും.’ ‘വലിയ വീട്’ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സഭയിൽ നിഷ്പ്രയോജനരോടൊപ്പം വിലപ്പെട്ടവരും കാണപ്പെടും. സമുദ്രത്തിൽ ഇട്ട വല നല്ലതും ചീത്തതുമായവയെ ഒരുപോലെ ശേഖരിക്കുന്നു.” Review and Herald, February 5, 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

യെരേമ്യാവിനോടു, അവൻ മടങ്ങിവരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവിവേകികളായ കന്യകമാരിൽനിന്നു വേർപെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും, അവിവേകികളായ കന്യകമാരുടെ തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്നും അവൻ വേർപെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ സമ്പൂർണ്ണ ഐക്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നവരാണ്. ദർശനം സംസാരിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ “വായ്” ആയിരിക്കേണ്ടവർ, യെഹെസ്‌കേലിന്റെ നാല് കാറ്റുകളുടെ രണ്ടാം സന്ദേശത്താൽ മുദ്രയിടപ്പെടുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ നിർവഹിക്കേണ്ട പ്രവൃത്തിയെയാണ് യെരേമ്യാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ന്യായവിധി എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ ദർശനം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംസാരിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗം സംസാരിക്കുമ്പോഴും, മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ന്യായവിധി എത്തിച്ചേരുമ്പോഴും, അത് നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലും സംസാരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ യെരേമ്യാവ് മുഖേന തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി നിർവഹിച്ചവർ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

നിരാശരായവരെ അവരുടെ മരണത്തിൽ നിന്നു ഉണർത്തുവാൻ കർത്താവ് ആശ്വാസദാതാവിനെ അയയ്ക്കുമ്പോൾ, ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടത്തിൽ അവർ തന്റെ വക്താക്കളായിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിർവഹിക്കേണ്ട ഒരു ശുദ്ധീകരണപ്രവൃത്തി ഉണ്ടെന്നു അവൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. യെശയ്യാവു യിരെമ്യാവിന്റെ ഉപദേശത്തോടു യോജിക്കുന്നു.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> സുവാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്നവന്റെ പാദങ്ങൾ മലകളിൻമേൽ എത്ര മനോഹരമാകുന്നു! അവൻ സമാധാനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു; നന്മയുടെ സുവാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്നു; രക്ഷ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു; സീയോനോടു: നിന്റെ ദൈവം രാജാവായി വാഴുന്നു എന്നു പറയുന്നു! നിന്റെ കാവൽക്കാരൻമാർ ശബ്ദം ഉയർത്തും; അവർ ഒരുമിച്ചു ശബ്ദമുയർത്തി പാടും; എന്തെന്നാൽ യഹോവ സീയോനെ മടക്കി കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ അവർ മുഖാമുഖം കാണും. യെരൂശലേമിന്റെ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളേ, ആനന്ദത്തോടെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുവിൻ, ഒരുമിച്ചു പാടുവിൻ; എന്തെന്നാൽ യഹോവ തന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ യെരൂശലേമിനെ വീണ്ടെടുത്തിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

“സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നവരും” “സമാധാനവും രക്ഷയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരും” “തങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഒരുമിച്ച് ഉയർത്തുന്നു,” കാരണം അവർ “മുഖാമുഖമായി കാണും.”

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> “ഞാൻ പരാമർശിച്ചവരോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ചേർത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി മറ്റുചിലരെയും എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടു; അവർ ഒരുമിച്ചുകൂടി, കഴിയുന്നത്ര, സഭാശരീരത്തിൽ നിന്ന് ആളുകളെ വലിച്ചുമാറ്റുകയും ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവരുടെ സ്വാധീനം ദൈവസത്യത്തെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവജനത്തെ ഏകവിശ്വാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാനും ഏകീകരിക്കുവാനും, എല്ലാവർക്കും ഒരേ മനസ്സും ഒരേ വിധിനിർണയവും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്നു, യേശുവും വിശുദ്ധദൂതന്മാരും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ കാലത്തേക്കുള്ള ഗൗരവമുള്ളതും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ സത്യങ്ങളിൽ അവർ മുഖാമുഖമായി ഒരേപോലെ കാണേണ്ടതിന്നു, അവർ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഐക്യത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോൾ, സാത്താൻ അവരുടെ പുരോഗതിയെ എതിർക്കുവാൻ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യേശു തന്റെ ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ ശേഖരിക്കാനും ഏകീകരിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. സാത്താൻ തന്റെ ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ ചിതറിക്കാനും വിഭജിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’”

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> “ദൈവം ഇപ്പോൾ തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിക്കുകയും ശോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വഭാവം രൂപപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൂതന്മാർ നൈതിക മൂല്യം തൂക്കിനോക്കുകയും മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സകല പ്രവൃത്തികളുടെയും വിശ്വസ്തമായ രേഖ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്ന തന്റെ ജനങ്ങളിൽ അഴുക്കായ ഹൃദയങ്ങളുള്ളവർ ഉണ്ട്; എന്നാൽ അവർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ശോധന ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഏവരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ വായിക്കുന്ന ആ ദൈവം, സത്യത്തിന്റെ പുരോഗതിയെ തടഞ്ഞുവെച്ച ഇടർച്ചക്കല്ലുകൾ നീക്കിക്കളയപ്പെടേണ്ടതിന്നും, തന്റെ ചട്ടങ്ങളും ന്യായവിധികളും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി ദൈവത്തിന് ശുദ്ധവും വിശുദ്ധവുമായി ഒരു ജനമുണ്ടാകേണ്ടതിന്നും, പലപ്പോഴും ഏറ്റവും കുറച്ച് സംശയിക്കപ്പെടുന്ന ഇടങ്ങളിലുള്ള ഇരുട്ടിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ വെളിച്ചത്തിലാക്കും.”

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> “നമ്മുടെ രക്ഷയുടെ സേനാനായകൻ തന്റെ ജനത്തെ പടിപടിയായി നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവരെ വിവർത്തനത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കുകയും യോഗ്യരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതേസമയം, സമൂഹത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുമാറുവാൻ പ്രവണതയുള്ളവരെയും, നയിക്കപ്പെടുവാൻ താൽപര്യമില്ലാത്തവരെയും, തങ്ങളുടെ സ്വന്ത നീതിയിൽ തൃപ്തരായിരിക്കുന്നവരെയും പിന്നിലാക്കി വിടുകയും ചെയ്യുന്നു. ‘ആകയാൽ നിന്നിലുള്ള വെളിച്ചം ഇരുട്ടായിരിക്കുമെങ്കിൽ, ആ ഇരുട്ട് എത്ര വലിയതാകുന്നു!’ മനുഷ്യ മനസ്സിനെ വഞ്ചിക്കാവുന്ന മിഥ്യാഭ്രമങ്ങളിൽ, മനുഷ്യരെ ആത്മവിശ്വാസഭാവത്തിൽ മുഴുകിപ്പിക്കുകയും, അവർ ശരിയിലാണെന്നും വെളിച്ചത്തിലാണെന്നും വിശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭ്രമത്തേക്കാൾ വലിയതു മറ്റൊന്നുമില്ല; എന്നാൽ അവർ ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുമ്പോൾ, അവർ ചേർത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന അവരുടെ വെളിച്ചം ഇരുട്ടുതന്നെയാകുന്നു.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

“സുശേഷം അറിയിക്കുന്നു” എന്ന വാക്യം യെശയ്യാവിലെ ആ ഭാഗത്തിൽ രണ്ടുവട്ടം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെതന്നെ, വിലപ്പെട്ടതു നിസ്സാരത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സിദ്ധിയാകുന്ന ഐക്യത്തെ യെശയ്യാ വിവരിക്കുന്നതിനുമുമ്പിലുള്ള വാക്യങ്ങൾ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> ഉണരുക, ഉണരുക; സീയോനേ, നിന്റെ ശക്തി ധരിക്ക; വിശുദ്ധനഗരമായ യെരൂശലേമേ, നിന്റെ മനോഹരവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്ക; ഇനി മുതൽ അഗ്രചർമ്മമില്ലാത്തവനും അശുദ്ധനും ഇനി നിന്നിലേക്കു കടന്നുവരുകയില്ല. പൊടിയിൽനിന്നു നിന്നെത്തന്നേ തട്ടിക്കളക; എഴുന്നേറ്റു ഇരിക്ക, യെരൂശലേമേ; സീയോന്റെ ബദ്ധയായ പുത്രിയേ, നിന്റെ കഴുത്തിലെ ബന്ധനങ്ങൾ അഴിച്ചുകളക. യെശയ്യാവു 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

ആദ്യ നിരാശാനുഭവത്തിലുള്ളവരെയും തങ്ങൾ താമസത്തിന്റെ സമയത്തിലാണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നവരെയും യിരെമ്യാവു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതേ ആളുകളോടാണ് യെശയ്യാവു “ഉണരുക, ഉണരുക” എന്നു കല്പിക്കുന്നത്. അവർ ഉണരുകയും ഒടുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ സഭയിൽ ഇനി അഗ്രചർമ്മമില്ലാത്തവരോ അശുദ്ധരോ ആരും ഉണ്ടായിരിക്കാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിലെത്തുകയും ചെയ്യും; കാരണം അവർ വിലയേറിയതും നികൃഷ്ടവും വേർതിരിച്ചിടുന്ന പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കും. “ലോകത്തിന്മേൽ അവന്റെ ന്യായവിധികൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പതിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, തന്റെ സഭ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണമെന്നതു കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടമാണ്.”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> “ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു നാം അതിവേഗത്തിൽ അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവസാനം വളരെ സമീപത്തിലാണ്, അനേകർ കരുതുന്നതിലുപരി വളരെ അടുത്തുതന്നെ; അതുകൊണ്ട് കർത്താവിനെ ആത്മാർത്ഥമായി അന്വേഷിക്കേണ്ട അനിവാര്യതയെ നമ്മുടെ ജനങ്ങളുടെ മേൽ ഞാൻ അത്യന്തം ഗൗരവത്തോടെ ഉന്നയിക്കേണ്ട ഭാരമനുഭവിക്കുന്നു. അനേകർ നിദ്രയിലാണ്; അവരുടെ ജഡീയമായ മയക്കനിദ്രയിൽനിന്ന് അവരെ ഉണർത്തുവാൻ എന്താണ് പറയാൻ കഴിയുക? ലോകത്തിന്മേൽ അവന്റെ ന്യായവിധികൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായ രീതിയിൽ പതിക്കുമുമ്പ്, തന്റെ സഭ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണമെന്നതാണ് കർത്താവിന്റെ ആഗ്രഹം.”

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> “‘അവൻ വരുന്നതിന്റെ ദിവസം ആർ നിലനിൽക്കും? അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ ആർ നിൽക്കുവാൻ കഴിയും? എന്തെന്നാൽ അവൻ ഉരുക്കുന്നവന്റെ അഗ്നിപോലെയും വസ്ത്രധോബികളുടെ ക്ഷാരസോപ്പുപോലെയും ആകുന്നു; അവൻ വെള്ളിയെ ഉരുക്കി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ഇരുന്നു ശുദ്ധീകരിക്കും; അവൻ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിച്ചു അവരെ പൊന്നുപോലെയും വെള്ളിപോലെയും പരിഷ്‌കരിക്കും; അങ്ങനെ അവർ യഹോവേക്കു നീതിയിലുള്ള ഒരു വഴിപാടു അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു.’”

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> “ക്രിസ്തു എല്ലാ കപടാവരണവും നീക്കിക്കളയും. സത്യത്തെ വ്യാജവുമായി കലർത്തിയ ഒന്നും അവനെ വഞ്ചിക്കുകയില്ല. ‘അവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെ അഗ്നിപോലെയാകുന്നു,’ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽനിന്നും, മാലിന്യത്തെ പൊന്നിൽനിന്നും വേർതിരിച്ചുകൊണ്ട്.

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> “ലേവ്യരെപ്പോലെ, ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തെ അവൻ തന്റെ പ്രത്യേക പ്രവർത്തിക്കായി വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോ സത്യക്രിസ്ത്യാനിയും പുരോഹിതപരമായ അംഗീകാരങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു. തന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിന്റെ സ്വഭാവത്തെ ലോകത്തിനു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിശുദ്ധ ഉത്തരവാദിത്വത്താൽ അവൻ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ‘ആകയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഉള്ള നിങ്ങളുടെ പിതാവ് സമ്പൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും സമ്പൂർണ്ണരായിരിക്കുവിൻ’ എന്ന വാക്കുകൾ അവൻ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.”

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> “‘എന്റെ നാമത്തെ ഭയപ്പെടുന്ന നിങ്ങള്‍ക്കോ നീതിസൂര്യൻ തന്റെ ചിറകുകളില്‍ സൗഖ്യവുമായി ഉദിക്കും; നിങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുകയും കെട്ടിടത്തിലെ കിടാവുകളെപ്പോലെ വളരുകയും ചെയ്യും. നിങ്ങള്‍ ദുഷ്ടന്മാരെ ചവിട്ടിമെതിക്കും; ഞാൻ ഇതു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദിവസത്തിൽ അവർ നിങ്ങളുടെ കാല്പാദങ്ങളുടെ കീഴിൽ ചാരമായിരിക്കും എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> “‘എന്റെ ദാസനായ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം ഓർക്കുവിൻ; ഹോരേബിൽ സകല ഇസ്രായേലിന്നായും ചട്ടങ്ങളോടും ന്യായങ്ങളോടും കൂടെ ഞാൻ അവന്നു കല്പിച്ചതു തന്നേ. ഇതാ, യഹോവയുടെ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായി ദിവസമുണ്ടാകുന്നതിന്നു മുമ്പെ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിനെ അയക്കും; ഞാൻ വന്നു ഭൂമിയെ ശാപത്തോടെ അടിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിങ്കലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിങ്കലേക്കും തിരിക്കും.’” Review and Herald, November 8, 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നവർ, മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” കൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ വേർതിരിക്കപ്പെടും. ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തി വ്യക്തിപരമായ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട അനുഭവം സൃഷ്ടിക്കാൻ അനുവദിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവർ, മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” കൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ “സ്വർണം” മുതൽ വേർതിരിക്കപ്പെടും. ലവോദിക്യാ ഫിലദെൽഫിയായിലേക്കു അതിക്രമിച്ചു കടക്കുന്ന അതേ ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ, അവർ ലവോദിക്യരായി തുടരുകയും ചെയ്യും.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുവാൻ പെട്ടെന്നു വരുന്ന നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ് ഏകദേശം മുഴുവനും; എങ്കിലും നാം അതിൽ പങ്കാളികളാകേണ്ടതാണ്.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> ആകയാൽ, എന്റെ പ്രിയരേ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുസരിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഇപ്പോൾ എന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ അതിലും അധികമായി, ഭയത്തോടും നടുക്കത്തോടും കൂടി നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രക്ഷ പ്രവർത്തിപ്പിൻ. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, തന്റെ സൽപ്രസാദപ്രകാരം ഇച്ഛിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും നിങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ദൈവം തന്നേ ആകുന്നു. എല്ലാം പിറുപിറുപ്പും തർക്കവും കൂടാതെ ചെയ്‍വിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാത്തവരും നിർമലരുമായും, വളഞ്ഞും വക്രവുമായ തലമുറയുടെ നടുവിൽ നിന്ദയില്ലാത്ത ദൈവമക്കളായും ഇരിപ്പിൻ; അവരുടെ ഇടയിൽ നിങ്ങൾ ലോകത്തിൽ പ്രകാശങ്ങളായി ദീപ്തരാകുന്നു. ഫിലിപ്പിയർ 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ വക്താവായിരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വിലയേറിയതിനെ നിന്ദ്യത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കണമെന്ന് യിരെമ്യാവിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവം തന്റെ ഉപദേശം യിരെമ്യാവിനോടു പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത, അവൻ ആ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആശ്വാസകന്റെ സാന്നിധ്യം ഇതിനകം ലഭ്യമായിരുന്നു എന്നു തെളിയിച്ചു.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> “രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി സഹഭാഗിത്വമുള്ള ഒന്നാണ്, സംയുക്തപ്രവർത്തനമാണ്. ദൈവത്തിനും മാനസാന്തരപ്പെട്ട പാപിക്കും ഇടയിൽ സഹകരണം ഉണ്ടായിരിക്കണം. സ്വഭാവത്തിൽ ശരിയായ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതിനായി ഇത് അനിവാര്യമാണ്. സമ്പൂർണ്ണത പ്രാപിക്കുന്നതിൽ അവനെ തടയുന്നതിനെ ജയിക്കേണ്ടതിനായി മനുഷ്യൻ ആത്മാർത്ഥമായ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തണം. എന്നാൽ വിജയത്തിനായി അവൻ പൂർണ്ണമായി ദൈവത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. മാനുഷിക ശ്രമം മാത്രം സ്വതവേ മതിയാകുന്നതല്ല. ദൈവിക ശക്തിയുടെ സഹായമില്ലാതെ അതിന് യാതൊന്നും ഫലപ്രദമാകുന്നില്ല. ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മനുഷ്യനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പ്രലോഭനത്തിനെതിരായ പ്രതിരോധം മനുഷ്യനിൽ നിന്നായിരിക്കണം; അവൻ തന്റെ ശക്തി ദൈവത്തിൽ നിന്നു കൈക്കൊള്ളേണ്ടവനാണ്. ഒരുവശത്ത് അനന്തജ്ഞാനവും കരുണയും ശക്തിയും ഉണ്ട്; മറുവശത്ത് ദൗർബല്യവും പാപപൂർണ്ണതയും പൂർണ്ണ നിർബലതയും ഉണ്ട്.”

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> “ദൈവം നമുക്ക് സ്വയംമേൽ അധിപത്യം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ നമ്മുടെ സമ്മതവും സഹകരണവും ഇല്ലാതെ അവൻ നമ്മെ സഹായിക്കാനാവുകയില്ല. ദിവ്യാത്മാവ് മനുഷ്യന്നു നല്കപ്പെട്ട ശക്തികളുടെയും കഴിവുകളുടെയും മുഖാന്തരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. നമുക്കുതന്നെ, നമ്മുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രവണതകളും ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തോടു യോജിപ്പിക്കുവാൻ നമുക്ക് കഴിവില്ല; എന്നാൽ ‘ഇച്ഛിക്കുവാൻ സന്നദ്ധരാകുവാൻ’ നാം തയാറായാൽ, രക്ഷകൻ നമ്മുടെ നിമിത്തം ഇതു സാധിച്ചുതരും: ‘ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനത്തിന്നു വിരോധമായി ഉയരുന്ന സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും സകല ഉന്നതങ്ങളെയും തകർത്തുകളകയും, സകല വിചാരങ്ങളെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുസരണത്തിന്നായി തടവിലാക്കിക്കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്നു.’ 2 കൊരിന്ത്യർ 10:5.” അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

വെളിപ്പാടു പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസം, ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ, ഒരു “മരുഭൂമിയുടെ” പ്രതീകമാണ്; “മരുഭൂമി” എന്നത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങളെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നര ദിവസങ്ങളിലെ ചിതറിപ്പോകലിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ കൂട്ടത്തിൽ ഇരിപ്പാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവർ “ഉണരുകയും” “ധൂളിയെ തട്ടിക്കളയുകയും” ചെയ്യേണ്ടതാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നു: “ലോകത്തിന്മേൽ തന്റെ ന്യായവിധികൾ കൂടുതൽ പ്രകടമായി പതിക്കും മുമ്പ്, തന്റെ സഭ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണമെന്ന് കർത്താവു ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

“ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സഭ”യോടനുബന്ധിച്ച്, “വിലപ്പെട്ടതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന” യിരെമ്യാവിന്റെ വേർതിരിവിന്റെ പ്രക്രിയയെ അവൾ പരാമർശിക്കുന്നു. അവൾ ഇതിനെ മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ ഒരു ദൂതൻ നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വേണ്ടി വഴി ഒരുക്കുന്നു. വഴി ഒരുക്കുന്ന ആ ദൂതൻ യെശയ്യാവിന്റെ “മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദം” ആകുന്നു. നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ക്രിസ്തുവാകുന്നു; അവൻ “ലേവ്യരെപ്പോലെ” “തന്റെ പ്രത്യേക പ്രവർത്തിക്കായി താനാൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന” ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവൾ അവരെ പുരോഹിതന്മാരായി തിരിച്ചറിയുകയും, “സ്വർഗ്ഗത്തിലെ നിങ്ങളുടെ പിതാവു പരിപൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും പരിപൂർണ്ണരായിരിക്കുവിൻ” എന്നു പറയുന്ന യേശുവിനെ ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

താമസകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുണ്ട്; കാരണം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ നിറവേറ്റേണ്ട ഒരു പ്രത്യേക പ്രവൃത്തി കർത്താവിന്നുണ്ട്, കൂടാതെ “അവന്റെ ന്യായവിധികൾ ലോകത്തിന്മേൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പതിക്കുന്നതിന്നുമുമ്പ്” അവൻ ഒരു ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സഭയെ കൈവശംവെക്കും. അവന്റെ ന്യായവിധികൾ ഇതിനകം ലോകത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് “ദൈവത്തിന്റെ സംഹാരക ന്യായവിധികൾ” പതിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു.

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

സത്യം ഒരിക്കലും അറിയാതിരുന്നവർക്കു ആ ന്യായവിധികൾ “കരുണയുടെ സമയം” ആകുന്നു. എന്നാൽ ആവശ്യമായ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയിൽ പ്രവേശിക്കാതിരുന്നവർക്കു ആ ന്യായവിധികളിൽ യാതൊരു കരുണയും ഇല്ല. “കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വീഴുന്ന” ആ “ന്യായവിധികൾ” അടയാളങ്ങളായ ന്യായവിധികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവ ഒരു സൂചനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ “ലോകത്തിനു മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കേണ്ടത്” ഇതുമാത്രമായതിനാൽ, “കള്ള വിശ്രമദിനം” ആചരിക്കുന്നവർക്കും “കർത്താവിന്റെ ശബ്ബത്ത് മനസ്സാക്ഷിപൂർവ്വം ആചരിക്കുന്നവർക്കും” ഇടയിൽ വ്യത്യാസം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, ആ ന്യായവിധികളാൽ ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്ന കലഹവും ആശയക്കുഴപ്പവും പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. അടയാളങ്ങളായ ആ ന്യായവിധികൾ, ഇപ്പോഴും ബാബിലോണിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാക തിരിച്ചറിയുവാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉപയോഗിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലമാണ്.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

എന്നാൽ സഹോദരി വൈറ്റ് മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തെ മാത്രം പരാമർശിക്കുന്നില്ല; അവൾ മലാഖി നാലാം അധ്യായത്തിലെ പുസ്തകത്തിന്റെ സമാപനവാക്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തുകയും, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കേണ്ടിയിരുന്ന “ശബ്ദത്തെ” വീണ്ടും ഒരിക്കൽ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ സമാപനവാക്യങ്ങൾ ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കത്തെക്കുറിച്ചല്ല; അവ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം ഓർക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമാണ്. “ശബ്ദം” ആദ്യം ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതനായ ക്രിസ്തുവിന്നു, തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വന്നു ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമായ നിരാശരായ തന്റെ ജനത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു, വഴി ഒരുക്കുന്നു; അവർ പതാകയുടെ വേല നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നായിട്ടാകുന്നു അത്. തുടർന്ന് മലാഖി “ശബ്ദത്തിന്റെ” പ്രവൃത്തിയുടെ മറ്റൊരു വശത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

അവൻ “പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും, മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും,” എന്നും, ഹോരേബിൽ നല്കപ്പെട്ട ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ അവൻ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യും. യെശയ്യാവിന്റെ “ശബ്ദം” കൂടിയായ ഏലീയാവു ദൈവജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തും. അത് ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്. പാപത്തിന് ഒരേയൊരു നിർവചനമേയുള്ളു; അതായത് ഹോരേബിൽ നല്കപ്പെട്ട ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ലംഘനം. യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ ഏലീയാവായിരുന്നു; അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ ആ ഘടകവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> ആ ദിവസങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ യെഹൂദ്യയുടെ മരുഭൂമിയിൽ പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടു വന്നു, “സ്വർഗ്ഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. “മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്നവന്റെ ശബ്ദം: കർത്താവിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവിൻ; അവന്റെ പാതകൾ നേരെയാക്കുവിൻ” എന്നു യെശയ്യാ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടത് ഇവനെക്കുറിച്ചത്രേ. ആ യോഹന്നാൻ ഒട്ടകത്തിന്റെ രോമംകൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവനും അരയിൽ തോൽക്കച്ച കെട്ടിയവനും ആയിരുന്നു; അവന്റെ ആഹാരം വെട്ടുക്കിളികളും കാട്ടുതേനും ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ യെരൂശലേമും സർവ്വ യെഹൂദ്യയും യോർദ്ദാനിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശമൊക്കെയും അവന്റെ അടുക്കൽ പുറപ്പെട്ടു വന്നു; തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് യോർദ്ദാനിൽ അവനാൽ സ്നാനം ഏറ്റു. എന്നാൽ പരീശന്മാരിലും സദ്ദൂക്യരിലും പലരും അവന്റെ സ്നാനത്തിനായി വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, സർപ്പസന്തതികളേ, വരുവാനുള്ള കോപത്തിൽനിന്നു ഔടിപ്പോകുവാൻ നിങ്ങളെ ആർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി?”

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> അതുകൊണ്ട് മാനസാന്തരത്തിന് യോജിച്ച ഫലങ്ങൾ കായ്പിൻ; ‘അബ്രാഹാം ഞങ്ങളുടെ പിതാവാകുന്നു’ എന്നു നിങ്ങളിൽ തന്നേ ചിന്തിച്ചു പറയരുത്; ദൈവം ഈ കല്ലുകളിൽനിന്നും അബ്രാഹാമിന്നു മക്കളെ എഴുന്നേല്പിപ്പാൻ ശേഷിയുള്ളവൻ ആകുന്നു എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ തന്നേ കൊടാലി വൃക്ഷങ്ങളുടെ വേരിന്മേൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ നല്ല ഫലം കായ്ക്കാത്ത ഏതു വൃക്ഷവും വെട്ടിക്കളഞ്ഞ് തീയിൽ ഇട്ടുകളയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ മാനസാന്തരത്തിനായി നിങ്ങളെ വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ എനിക്കു ശക്തിയേറിയവൻ ആകുന്നു; അവന്റെ ചെരിപ്പ് ചുമപ്പാൻ പോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല; അവൻ നിങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിലും തീയിലും സ്നാനം കഴിപ്പിക്കും. അവന്റെ കയ്യിൽ വീശുപലക ഉണ്ട്; അവൻ തന്റെ കളം സമ്പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിച്ച് തന്റെ ഗോതമ്പ് കലവറയിൽ ശേഖരിക്കും; എന്നാൽ പതിരിനെ അണയാത്ത തീയിൽ ചുട്ടുകളയും. മത്തായി 3:1–12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നു പാതി ദിവസങ്ങളുടെ “മരുഭൂമിയിലേക്കു” യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ വന്നു; സകല പ്രവാചകന്മാരും തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളെക്കാൾ അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് അധികം സംസാരിക്കുന്നത്. സ്വർഗ്ഗരാജ്യം അടുത്തിരുന്നു എന്നതിനാൽ പാപത്തിൽനിന്നു മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതിന്റെ ഒരു സന്ദേശം അവൻ കൊണ്ടുവന്നു; അതുപോലെ തന്നേ “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് തുറന്നുകാണിക്കപ്പെടുന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ “ശബ്ദത്തിന്റെ” പ്രവൃത്തിയെ ഉദാഹരിക്കുന്നു; കാരണം യേശുവിന്റെ പ്രകാരം, വരുവാനുള്ള ഏലീയാവും അവനായിരുന്നു.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> പ്രവാചകന്മാരും ന്യായപ്രമാണവും എല്ലാം യോഹന്നാൻവരെ പ്രവചിച്ചു. നിങ്ങൾ അത് അംഗീകരിക്കുമെങ്കിൽ, വരുവാനുള്ള ഏലീയാവു ഇവനത്രേ. കേൾക്കേണ്ട ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ. മത്തായി 11:13–15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

യേശു യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ പ്രവാചകപരമായ വ്യക്തിത്വം ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “നിങ്ങൾ അത് സ്വീകരിക്കുമെങ്കിൽ” എന്നു അവൻ നേരിട്ട് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, “കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അത് സ്വീകരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ എന്താണ് കേൾക്കേണ്ടത്? ബൈബിളിലെ അന്തിമ മരുഭൂമിയിലേക്കു വരുന്ന ശബ്ദം ആരുടേതാണെന്നും, ദൈവത്തിന്റെ അടയാളപരമായ ന്യായവിധികളുടെ കാലത്ത് ഒരു പ്രത്യേക പ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടതിനായി ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെ സജ്ജരാക്കേണ്ട നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ ആ ശബ്ദം വരുന്നതാണെന്നും അവൻ കേൾക്കട്ടെ.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

യോഹന്നാൻ “ഒട്ടകത്തിന്റെ രോമമുള്ള വസ്ത്രവും അരയിൽ തോൽക്കച്ചയും ധരിച്ചിരുന്നു; അവന്റെ ആഹാരം വെട്ടുക്കിളിയും കാട്ടുതേനും ആയിരുന്നു.” അവന്റെ “ആഹാരം” ഇസ്‌ലാമിന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു; കാരണം “വെട്ടുക്കിളി” എന്ന പദം ഇസ്‌ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, തേൻ അവന്റെ വായിൽ മധുരമായിരുന്ന ദൈവവചനമാണ്. അവൻ ഭക്ഷിച്ച മധുരസന്ദേശം “കാട്ടിലെ” അറേബ്യൻ കഴുതയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു; അത് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പ്രതീകമാണ്. ഇസ്‌ലാമിലെ കാട്ടിലെ അറേബ്യൻ കഴുതയുടെ ഈ മധുരസന്ദേശം, “വെട്ടുക്കിളി”കൊണ്ടും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവന്റെ വസ്ത്രത്തിലും നെയ്തുചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; കാരണം ഒട്ടകങ്ങളും ഇസ്‌ലാമിന്റെ മറ്റൊരു പ്രതീകമാണ്. യോഹന്നാൻ ഭക്ഷിച്ചതായ ആഹാരം കീടങ്ങളല്ല, വെട്ടുക്കിളിമരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിൽപ്പോലും, “വെട്ടുക്കിളി” എന്ന വാക്കിനെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് വചനത്തെ വഷളാക്കുന്നതല്ല. “വെട്ടുക്കിളി” എന്ന പദം ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; യോഹന്നാൻ ഏതെങ്കിലും ഭൗതികഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നില്ല; അവന്റെ ആഹാരം അവൻ ഭക്ഷിച്ച പ്രവാചകസന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

അവന്റെ അരക്കച്ച ഹബക്കൂക്കിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “പ്രവചന”മായിരുന്നു. ആ പ്രവചനം, വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആദ്യ നിരാശയെയും, കന്യകമാരുടെ താമസകാലത്തെയും, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ആ സത്യങ്ങളൊക്കെയും ഒന്നിച്ചു ബന്ധിച്ചിരുന്ന പ്രവചനാത്മക അരക്കച്ച ഹബക്കൂക്കായിരുന്നു.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> ദർശനം ഇനിയും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാലത്തേക്കുള്ളതാകുന്നു; എന്നാൽ അവസാനം അത് പ്രസ്താവിച്ചു കള്ളം പറയുകയില്ല; അത് താമസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും അതിന്നായി കാത്തിരിക്ക; കാരണം അത് നിശ്ചയമായും വരും; അത് വൈകുകയില്ല. ഇതാ, ഗർവ്വത്താൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന അവന്റെ ആത്മാവ് അവനിൽ നേരായതല്ല; എന്നാൽ നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും. ഹബക്കൂക്ക് 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

“ശബ്ദത്തിന്റെ” മുന്നറിയിപ്പിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ അരക്കച്ചപോലെ ഒരുമിച്ച് ബന്ധിച്ച പ്രവാചകസന്ദേശം, താമസിച്ചിരുന്നെങ്കിലും സംസാരിക്കുമെന്ന ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കന്യകമാരുടെ ഉപമയാണ്. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ദർശനം, “അവന്റെ ആത്മാവ് അഹങ്കാരത്തോടെ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന” നികൃഷ്ടരെയും, വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്ന വിലയേറിയവരെയും തമ്മിൽ ഒരു ഭേദം ഉണ്ടാക്കുന്നു. വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നതാണ് “ശബ്ദം” ധരിക്കുന്ന അരക്കച്ച.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> നീതിയാകും അവന്റെ അരയുടെ നടുവങ്കം; വിശ്വസ്തതയും അവന്റെ കുടലുകളുടെ നടുവങ്കമാകും. യെശയ്യാവു 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

“അരണ്യത്തിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദം” എന്ന നിരാശയുടെ സന്ദേശം, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയ്ക്കുശേഷം എത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ സന്ദേശം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. വരുവാനുള്ള ഏലീയാവിൽ നിന്നുള്ള ആ സന്ദേശം, കാത്തുനിൽക്കുന്ന നിരാശിതരായ മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികൾക്കുള്ളത്, ഇതാണ്: നീതി അഭ്യസിക്കുന്നതിനായി ബാബിലോനിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കൾക്കു പശ്ചാത്തലം ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുന്ന “സൂചനാത്മക ന്യായവിധികൾ” ഇസ്ലാമാണ്.

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> നീതിമാന്മാരുടെ വഴി നേരായതാകുന്നു; അത്യന്തം നേരുള്ളവനായ നീ നീതിമാന്മാരുടെ പാത തൂക്കിനോക്കുന്നു. അതേ, യഹോവേ, നിന്റെ ന്യായവിധികളുടെ വഴിയിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ കാത്തിരുന്നു; ഞങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിന്റെ നാമത്തിലേക്കും നിന്റെ സ്മരണയിലേക്കും ആകുന്നു. എന്റെ ആത്മാവുകൊണ്ട് ഞാൻ രാത്രിയിൽ നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ചു; അതേ, എന്നിലുള്ള എന്റെ ആത്മാവുകൊണ്ട് ഞാൻ പുലർച്ചെ നിന്നെ അന്വേഷിക്കും; കാരണം നിന്റെ ന്യായവിധികൾ ഭൂമിയിൽ വരുമ്പോൾ ലോകനിവാസികൾ നീതി അഭ്യസിക്കും. യെശയ്യാവു 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

വരുവാനുള്ള ഏലിയാവായിരുന്ന സ്നാപക യോഹന്നാൻ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ “മരുഭൂമിയിൽ” ഉള്ള “ശബ്ദം” ആകുന്നു. അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ, ആത്മാക്കൾ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കയും പിതാക്കന്മാരുടെ ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ ആശ്രയിക്കയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ കോപം വരുവാൻ ഇരിക്കുകയാണെന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാലാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും തലമുറയെ തിരിച്ചറിയുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവർ നാലാം തലമുറയാണ്; കാരണം, അവർ ക്രിസ്തുവിന് പൂർണ്ണമായും വിരുദ്ധമായ ഒരു തലമുറയായി സമ്പൂർണ്ണമായി പ്രകടിതരായിരിക്കുന്നു. അവർ അണലിപ്പാമ്പുകളുടെ സന്തതിയാണ്; എങ്കിലും, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ കുഞ്ഞാടിന്റെ തലമുറയാണെന്ന് വാദിക്കാനായി തങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിനെ ഇപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. കുഞ്ഞാടിന്റെ തലമുറ പത്രൊസിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട തലമുറയാണ്; കുഞ്ഞാട് എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവനെ പിന്തുടരുന്നവർ തന്നെയാണ് അവർ.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

തന്റെ സന്ദേശം കേൾക്കുവാൻ വന്നവരുടെ പാപങ്ങളെ യോഹന്നാൻ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തി; അവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു സ്നാനം സ്വീകരിച്ചുവല്ലോ. തന്നേക്കു പിന്നാലെ വരുവാൻ ഇരിക്കുന്ന ഒരുത്തൻ ഉണ്ടെന്നും, അവൻ തന്റെ കളം സമ്പൂർണ്ണമായി വാരിച്ചുമാറ്റെന്നും അവൻ അവരെ അറിയിച്ചു. ആ വ്യക്തി നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ആകുന്നു; അവൻ “അഴുക്ക് തൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ” ആകുന്നു—കള്ളനാണയങ്ങളെയും കള്ളരത്നങ്ങളെയും ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കു വാരിച്ചുകളഞ്ഞ് യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവൻ; അങ്ങനെ, ആദ്യദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ വില്യം മില്ലറെ ദൂതന്മാർ നയിച്ച കാലത്തേക്കാൾ അവ പിന്നീട് പത്തു മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നു.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

വരുവാനുള്ള ഏലിയാവിന്റെ ദൗത്യം പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും, അതുപോലെ മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നതുകൊണ്ട്, ലാവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റിന്റെ തങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തെ സ്നാപകയോഹന്നാൻ നേരിട്ടും നിർഭയമായും അപലപിച്ചു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള ബൈബിള്‍ പ്രയോഗത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം ആ പ്രവർത്തിയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അതുപോലെ തന്നെ, ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥയിലും ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തും മരുഭൂമിയിൽ മരിച്ച നിലയിലും തങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടെടുക്കുന്നവർക്കുള്ള പരിഹാരവും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെയും തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളെയും അംഗീകരിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതാണ്. തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെയും പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളെയും അംഗീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം, മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിക്കാലഘട്ടത്തിൽ തങ്ങൾ കർത്താവിനോടുകൂടെ നടന്നിരുന്നില്ല എന്നും അവർ സമ്മതിക്കണം. അതിലുപരി, ആ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ ദൈവവും അവരോടുകൂടെ നടന്നിരുന്നില്ല എന്നും അവർ സമ്മതിക്കണം.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> നിങ്ങളിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ അകൃത്യം നിമിത്തം ക്ഷയിച്ചുപോകും; അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങളാലും അവർ അവരോടുകൂടെ ക്ഷയിച്ചുപോകും. അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യവും, എന്നോടു അവർ ചെയ്ത ദ്രോഹത്തോടുകൂടെ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യവും സമ്മതിക്കയും, അവർ എന്നോടു വിരോധമായി നടന്നതും, അതുകൊണ്ടു ഞാനും അവരോടു വിരോധമായി ನಡೆന്ന് അവരെ അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നതും സമ്മതിക്കയും ചെയ്താൽ; അപ്പോൾ അവരുടെ അഗ്രചർമ്മം നീക്കപ്പെടാത്ത ഹൃദയങ്ങൾ താഴ്മ പ്രാപിക്കയും, അപ്പോൾ അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ശിക്ഷ അംഗീകരിക്കയും ചെയ്താൽ: അപ്പോൾ ഞാൻ യാക്കോബിനോടുള്ള എന്റെ നിയമവും, യിസ്ഹാക്കിനോടുള്ള എന്റെ നിയമവും, അബ്രാഹാമിനോടുള്ള എന്റെ നിയമവും ഓർക്കും; ദേശത്തെയും ഞാൻ ഓർക്കും. ലേവ്യപുസ്തകം 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അവർ ഓർത്തിരുന്നില്ലാത്തതിനാലായിരുന്നു ആ ശാപം.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

വരുവാനുള്ള എലിയാവായിരുന്ന സ്നാപകയോഹന്നാൻ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിലെ “ശബ്ദം” എന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. അവൻ മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളോടു ഹോറെബിൽ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം “ഓർക്കുവാൻ” നിർദേശിക്കുമായിരുന്നു; അവർ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ഉടമ്പടി “ഓർക്കും” ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളും, തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളും ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമായിരുന്നുള്ളു; അതിലും അധികം വിനയത്തോടെ, ദൈവത്തിനെതിരെ “അവർ അതിക്രമിച്ച” അതിക്രമങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് അവർ വ്യക്തമായി പറയേണ്ടതുമായിരുന്നു.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

അവർ ദൈവത്തോടു “വിരുദ്ധമായി” നടന്നുവന്നിരുന്നുവെന്നും, ദൈവവും അവരുടെ നേരെ “വിരുദ്ധമായി” നടന്നുവന്നിരുന്നുവെന്നും അവർ സമ്മതിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ വഴിയിൽ കിടന്നിരുന്ന മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികൾ തങ്ങളാണെന്നതും അവർ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു; കാരണം ദൈവം തങ്ങളെ ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു എന്നും, ശത്രുവിന്റെ ദേശം മരണമാണെന്നും അവർ സമ്മതിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

യോഹന്നാൻ സ്‌നാപകന്റെ പ്രകാരം, “മരുഭൂമിയിൽ” നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” ആർ എന്ന ചോദ്യത്തിനും അവർ ഉത്തരം പറയേണ്ടിവരും; കാരണം യോഹന്നാൻ ചോദിച്ചു: “വരുവാനുള്ള ക്രോധത്തിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോകുവാൻ നിങ്ങളെ ആർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി?”

We will continue these subjects in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ വിഷയങ്ങൾ തുടർന്നും പരിഗണിക്കാം.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> “ദൈവത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകനോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറക; മിണ്ടാതിരിക്കരുത്; നിന്റെ ശബ്ദം കാഹളംപോലെ ഉയർത്തി, എന്റെ ജനത്തോടു അവരുടെ ലംഘനം, യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തോടു അവരുടെ പാപങ്ങൾ അറിയിക്ക.’ ഈ ജനത്തെക്കുറിച്ചു കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നീതിചെയ്തിരുന്ന ഒരു ജാതിപോലെ അവർ ദിവസേന എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നു; എന്റെ വഴികളെ അറിയുന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.’ ഇവിടെ സ്വയംവഞ്ചിതരും, സ്വയനീതിമാന്മാരും, സ്വയംതൃപ്തരുമായ ഒരു ജനമുണ്ട്; അവരുടെ ലംഘനങ്ങൾ അവർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു ശുശ്രൂഷകൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറയുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സകല യുഗങ്ങളിലുമായി ഈ പ്രവൃത്തി ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിന്നായി ചെയ്തുവരുന്നു; ഇന്നോ, ഇതിന് മുമ്പെക്കാളും അധികമായി ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ആവശ്യം നിലനിൽക്കുന്നു.” Testimonies, volume 5, 299.

Back to Articles