Article

# Panium - Number Seven

പാന്യം - നമ്പർ ഏഴ്

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

ദാനിയേൽ 11 വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: 1989 മുതൽ സൺഡേ നിയമം വരെയുള്ള പ്രവചനരേഖകൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

1989-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ വ്യാപിക്കുന്നതുമായ നാൽപ്പതാം വചനത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ എല്ലാ പ്രവചനരേഖകളും ഒന്നിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതിന്മേൽ ഞങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളായ നമ്മുടെ വിളി സത്യവചനത്തെ യഥാവിധി വിഭാഗിക്കുകയാകുന്നു.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> ദൈവത്തിന്നു സ്വീകര്യനായവനായി നിന്നെ തന്നേ സമർപ്പിപ്പാൻ അധ്വാനിക്ക; ലജ്ജിക്കേണ്ടതില്ലാത്ത തൊഴിൽക്കാരനായി, സത്യവചനത്തെ ശരിയായി വിഭജിക്കുന്നവനായി ഇരിക്ക. 2 തിമൊഥെയൊസ് 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന് പത്ത് പ്രവചനരേഖകളായി വിഭജിക്കാം. ഒന്നുമുതൽ നാലുവരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങൾ ഒരു പ്രവചനരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഞ്ചുമുതൽ ഒൻപതുവരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങൾ രണ്ടാം രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം മൂന്നാം രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾ നാലാം രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഞ്ചാം രേഖ പതിമൂന്നുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാണ്. ആറാം രേഖ പതിനാറുമുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാണ്. ഏഴാം രേഖ ഇരുപത്തിമൂന്നും ഇരുപത്തിനാലും വാക്യങ്ങളാണ്. ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യംമുതൽ മുപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യംവരെ എട്ടാം രേഖയാണ്. മുപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യംമുതൽ നാൽപ്പതാം വാക്യംവരെ ഒമ്പതാം രേഖയാണ്; നാൽപ്പതാം വാക്യംമുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യംവരെ പത്താംതും അന്തിമവുമായ രേഖയാണ്. ഈ പത്ത് രേഖകളും രേഖമേൽ രേഖയായി ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> അവൻ ആര്‍ക്കു ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കും? ആര്‍ക്കു ഉപദേശം ഗ്രഹിപ്പിക്കും? പാൽവിട്ടവർക്കും, മുലയൂട്ടൽ നിർത്തിയവർക്കും തന്നേ.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം ആയിരിക്കേണ്ടതാകുന്നു:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> തടഞ്ഞുപറയുന്ന അധരങ്ങളാലും മറ്റൊരു നാവാലും അവൻ ഈ ജനത്തോടു സംസാരിക്കും. അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാണ് ക്ഷീണിതന് വിശ്രമം പ്രാപിപ്പിക്കേണ്ട വിശ്രമം; ഇതാണ് ആശ്വാസം”; എന്നിരുന്നാലും അവർ കേൾക്കാൻ മനസ്സില്ലായിരുന്നു.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു; അവർ പോയി പിന്നോട്ടു വീണു തകർന്നു, കണിയിൽപ്പെട്ടു, പിടിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. യെശയ്യാവു 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

പത്തു പ്രവചനരേഖകളിൽ ഓരോന്നും സ്വാഭാവികമായും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്; എന്നാൽ ഓരോ രേഖയ്ക്കുള്ളിലും ഒരു നിർദിഷ്ട വിഷയം തിരിച്ചറിയാനാകും. ഓരോ രേഖയ്ക്കും ഒരു പ്രാഥമിക വിഷയം ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും, അവയ്ക്ക് ഏകസാക്ഷ്യം മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. ഈ പത്തു രേഖകളിലെ ഓരോ വിഷയവും ഞാൻ തിരിച്ചറിയുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.

## First Line

ആദ്യ വരി

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> മേദ്യനായ ദാര്യാവേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ ഞാനും അവനെ ഉറപ്പിക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു നിലകൊണ്ടു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടു സത്യം അറിയിച്ചുതരാം. ഇതാ, പാർസ്യത്തിൽ ഇനിയും മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ എഴുന്നേൽക്കും; നാലാമൻ അവരൊക്കെയുംക്കാൾ അത്യന്തം സമ്പന്നനായിരിക്കും; തന്റെ സമ്പത്തിന്റെ ബലത്താൽ അവൻ യവനരാജ്യത്തിന്നെതിരെ എല്ലാവരെയും ഉണർത്തും. പിന്നെ മഹാബലശാലിയായ ഒരു രാജാവു എഴുന്നേൽക്കും; അവൻ മഹത്തായ ആധിപത്യത്തോടെ ഭരിക്കുകയും തന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ അവൻ എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നേ അവന്റെ രാജ്യം തകർന്നു ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകളിലേക്കു വിഭജിക്കപ്പെടും; അവന്റെ സന്തതിക്കല്ല, അവൻ ഭരിച്ച ആധിപത്യത്തിനൊത്തതുമായിരിക്കയും ഇല്ല; അവന്റെ രാജ്യം വേരോടെ പറിച്ചുകളയപ്പെടും, അവരല്ലാത്ത മറ്റുള്ളവർക്കായിരിക്കും അതു. ദാനീയേൽ 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

ദാരിയാവിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ട് എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുവഴി അന്ത്യകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവാചകകാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മൂന്നാം വാക്യത്തിലെത്തുമ്പോഴേക്കും അലക്സാണ്ടർ മഹാൻ തന്റെ ലോകവ്യാപക രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു; നാലാം വാക്യത്തിൽ അവന്റെ രാജ്യം പറിച്ചുകളഞ്ഞ് ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകളിലേക്കു വിഭജിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. 1989-ലെ അന്ത്യകാലമായി ദാരിയാവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നത്, രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരെ എണ്ണുവാൻ നമുക്കു അനുവദിക്കുന്നു. ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ, “ദാരിയാവിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിലും” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, പത്താം അധ്യായത്തിൽ ആരംഭിച്ച ദർശനത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ദാനിയേലിനെ അറിയിച്ച കാര്യത്തെയാണ് അവൻ തുടർന്നു വിശദീകരിക്കുന്നത്.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> പേർഷ്യാരാജാവായ കോരേശിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ ബെൽത്തെശസ്സർ എന്നു പേരായ ദാനീയേലിന്നു ഒരു കാര്യം വെളിപ്പെട്ടു; ആ കാര്യം സത്യമാകുന്നു, എന്നാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയം ദീർഘമായിരുന്നു; അവൻ ആ കാര്യം ഗ്രഹിച്ചു, ദർശനത്തെയും മനസ്സിലാക്കി. ദാനീയേൽ 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

“അവസാനകാലം” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മാർഗ്ഗചിഹ്നത്തിൽ രണ്ട് പ്രതീകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മോശെയുടെ പ്രവചനരേഖയിലെ “അവസാനകാലം” അഹരോന്റെ ജനനമായിരുന്നു; അതിന് മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം മോശെയുടെ ജനനം ഉണ്ടായി. അഹരോനും മോശെയും അവരുടെ ചരിത്രത്തിൽ “അവസാനകാലത്തിന്റെ” ദ്വിമുഖ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു; അതുപോലെ, ആറുമാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെയും യേശുവിന്റെയും ജനനത്തെ അവ മുൻസൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1798-ലെ “അവസാനകാലം” റോമിലെ പാപ്പായുടെ പിടിയിലാകലാൽ അടയാളപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് അവൻ 1799-ൽ തടവിൽ മരണമടഞ്ഞു. “മേദ്യനായ ദാര്യാവേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടുമുതൽ” “പേർഷ്യാരാജാവായ കോരെശിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടുവരെയും”; ദാര്യാവേശും കോരെശും 1989-ലെ “അവസാനകാലത്തെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം സകല പ്രവാചകന്മാരും അവർ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളെക്കാൾ അധികമായി അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ഇവയെല്ലാം അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചതാകുന്നു; ലോകാവസാനങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മെ ഉപദേശിക്കേണ്ടതിന്നു അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

ദാര്യാവും കോരേശും 1989-ൽ റോണാൾഡ് റീഗനെയും ജോർജ് ബുഷ് സീനിയറിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വർഷം ഇരുവരും പ്രസിഡന്റുമാരായിരുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനം ദർശനത്തെ കോരേശിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ദാര്യാവിനെ തുടർന്ന് കോരേശ് വന്നതുപോലെ, റീഗനെ തുടർന്ന് വന്ന ജോർജ് ബുഷ് സീനിയറിനെ അതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രണ്ടാം വചനം ഇനിയും മൂന്നു രാജാക്കന്മാർ എഴുന്നേൽക്കും എന്നും നാലാമൻ അവരൊക്കെയിലും അധികം സമ്പന്നനായിരിക്കും എന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അന്തിമ “അവസാനകാലം” 1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്നു; ജോർജ് ബുഷ് സീനിയറിന് ശേഷം ഇനിയും മൂന്നു രാജാക്കന്മാർ എഴുന്നേൽക്കും എന്നു അതു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുവഴി ബുഷ് സീനിയറിനെ തുടർന്ന് വന്ന മൂന്നു പ്രസിഡന്റുമാരെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ മൂന്നു രാജാക്കന്മാർ ബിൽ ക്ലിന്റൺ, ജോർജ് ബുഷ് ജൂനിയർ, ബരാക് ഒബാമ എന്നിവരായിരുന്നു; തുടർന്ന് ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് “തന്റെ ശക്തിയാൽ”യും “തന്റെ സമ്പത്താൽ”യും “ഗ്രേസ്യയുടെ രാജ്യത്തിനെതിരെ ഏവരെയും ഉണർത്തും.”

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

അങ്ങനെ, മൂന്നാം വാക്യം അലക്സാണ്ടർ മഹാനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പാപ്പത്വവുമായി ഐക്യപ്പെടുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ അവസാന നേതാവിനെ അത് പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ പാപ്പത്വത്തെപ്പോലെ തന്നേ അവനും തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ പത്ത് രാജാക്കന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏഴാമത്തെ രാജ്യം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്; ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടായ്മ അവരുടെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം ഒരു പ്രതീകാത്മക മണിക്കൂറിനായി പാപ്പീയ മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> നീ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഇതുവരെയും രാജ്യം പ്രാപിക്കാതിരിക്കുന്ന പത്ത് രാജാക്കന്മാരാകുന്നു; എങ്കിലും അവർ മൃഗത്തോടുകൂടെ ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേക്ക് രാജാക്കന്മാരായി അധികാരം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവർ ഒരേ മനസ്സുള്ളവർ ആകുന്നു; തങ്ങളുടെ ശക്തിയും അധികാരവും മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കും. ഇവർ കുഞ്ഞാടിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യും; എന്നാൽ കുഞ്ഞാട് അവരെ ജയിക്കും; കാരണം അവൻ രാജാധിരാജാവും പ്രഭുപ്രഭുവും ആകുന്നു; അവനോടുകൂടെ ഉള്ളവർ വിളിക്കപ്പെട്ടവരും തെരഞ്ഞെടുത്തവരും വിശ്വസ്തരുമാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ മൂന്നും നാലും വാക്യങ്ങളാലും, കൂടാതെ നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആ വാക്യങ്ങൾ നിവർത്തിച്ച മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിന്റെ ഉദയവും വീഴ്ചയും സംബന്ധിച്ച ചരിത്രത്തിലൂടെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഗ്രീസ് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ മൂന്നാം രാജ്യമാണ്; അതും മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ ത്രയസംഘത്തിലെ മൂന്നിലൊന്നായ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകവുമാണ്. ക്രൂശിൽ “യഹൂദന്മാരുടെ രാജാവ്” എന്ന സന്ദേശം എബ്രായ, ലത്തീൻ, ഗ്രീക്ക് ഭാഷകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; അത് യഹൂദന്മാരെയും, റോമക്കാരെയും, പെസഹാവേളയിൽ യെരൂശലേമിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുമായിരുന്ന മറ്റു ജാതികളിൽ നിന്നുള്ള ശേഷിച്ച ജനസമൂഹത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഗ്രീക്കുകാർ മഹാസർപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, റോമക്കാർ മൃഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, യഹൂദന്മാർ കള്ളപ്രവാചകനായിരുന്നു.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ ആദ്യ നാല് വാക്യങ്ങൾ, മാനുഷിക കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പാപ്പാസഭയുടെ ശക്തിയുമായി വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന ഭൗമികമായ മഹാസർപ്പശക്തിയുടെ അന്ത്യം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മൂന്നും നാലും വാക്യങ്ങൾ ഭൗമികമായ മഹാസർപ്പശക്തിയുടെ അവസാന പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന മൃഗത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളോടു ഇവ വാക്യങ്ങൾ പരസ്പരം മേൽസ്ഥാപിതമാകുന്നു. അധ്യായം പതിനൊന്നിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും ദൈവത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾ സഹായിക്കുവാൻ ആരുമില്ലാതെ അവരുടെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുന്ന ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആദ്യ നാല് വാക്യങ്ങൾ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളോടു ഒത്തിണക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവ ആദ്യ നാല് കല്പനകളുള്ള ഒരു പലകയും അവസാന ആറു കല്പനകളുള്ള ഒരു പലകയുംകൊണ്ടുള്ള പത്തു കല്പനകളുടെ പ്രതീകാത്മകത വഹിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം പത്ത് എന്ന സംഖ്യയുള്ള ഒരു പരീക്ഷണത്തെയും പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

ആദ്യ നാല് വാക്യങ്ങൾ, 1989-ൽ “അവസാനകാലത്തിൽ” ആരംഭിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവസാനത്തെ ദൃശ്യമാക്കുന്ന ഒരു ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷാകാലം അടയുന്നതുവരെ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവ 1989-ൽ മുദ്രവിമോചിതമായി വെളിപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധനയായ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ സന്ദേശത്തെ സംഗ്രഹിക്കുന്നു; ആ ആറു വാക്യങ്ങൾ പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ അടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

1989 മുതൽ ആരംഭിച്ച് ആകെ എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാർ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന്, അവരിൽ എട്ടാമൻ മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ഏഴ് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ നിന്നുള്ളവനായിരിക്കുമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള പ്രവാചക നങ്കൂരം ഈ വാക്യങ്ങൾ നൽകുന്നു; അങ്ങനെ, എട്ടാമൻ ഏഴിൽ നിന്നുള്ളവൻ എന്ന ഗൂഢാർഥത്തോടുകൂടെ ഈ ഭാഗത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; ഈ പ്രവാചക സവിശേഷത അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴുള്ള സത്യമാണ്.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

ഈ വാക്യങ്ങളിലൂടെ ഗ്രഹിക്കാവുന്ന വിഷയം, തൂർയിലെ വേശ്യയോടു പരസംഗം ചെയ്യുന്ന സർപ്പശക്തിയുടെ അന്തിമ നാശമാണ്. ആ വേശ്യ ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കന്മാരോടും പരസംഗം ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ, ക്രി.വ. 496-ൽ ക്ലോവിസ് തന്റെ സിംഹാസനം പാപ്പാസഭയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ പ്രാചീന ഫ്രാൻസ് കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആദ്യജാതനായതുപോലെ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭൂമിമൃഗവും ഞായറാഴ്ച നിയമകാലത്ത് ആ വേശ്യയോടു പരസംഗം ചെയ്യുന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ ആദ്യത്തെയാകും. അതുപോലെതന്നെ, അവസാനത്തെ ആറു വാക്യങ്ങളിലേതുപോലെ തുടക്കത്തിലെ നാല് വാക്യങ്ങളും ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളെയും തിരിച്ചറിയിക്കുകയും ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നു; എങ്കിലും ആദ്യ നാല് വാക്യങ്ങളിലെ വിഷയം ഗ്രേസ്യയും മഹാനായ അലക്സാണ്ടറും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സർപ്പശക്തിയാണ്.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരുടെ പരമ്പര ആരംഭിച്ച പ്രക്രിയ റീഗൺ തുടങ്ങി; അതാണ് ഇപ്പോൾ ആ എട്ടുപേരിൽ അവസാനത്തെയാളിലേക്കു നയിച്ചിരിക്കുന്നത്. എട്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കുകയും ഐക്യനാടുകളിൽ ഒരു ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യും; അതോടൊപ്പം, വർധിച്ചുവരുന്ന തീവ്ര ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങളെ പരിഹരിക്കുന്നതെന്ന പേരിൽ ലോകവ്യാപകമായി ഒരു സഭ-രാജ്യബന്ധത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ തലവനായി അവനെ ഉയർത്തുന്ന ഒരു മധ്യസ്ഥ ക്രമീകരണവും നടത്തും.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗമായ ഐക്യനാടുകൾ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ തലവനെന്ന നിലയിലേക്കു മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, അതേ സമയം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എട്ടാമത്തെ രാജ്യവുമായി ഉള്ള നിയമവിരുദ്ധബന്ധം പൂർണ്ണമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, 1989-നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒന്നാം വചനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പ്രസിഡന്റുമാരുടെ മുഖാന്തരം ഇത് ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ ശക്തനായ രാജാവു എഴുന്നേൽക്കുന്നതും ഉടൻ തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ശക്തനായ രാജാവെന്നത് ട്രംപ് ആകുന്നു; അവൻ ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്കു മുൻപായി പൊളിച്ചുനീക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മേൽ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതാണ് അത്.

## Second Line

രണ്ടാം വരി

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒൻപതാം വാക്യം വരെ, മുഴുവൻ അധ്യായവും പ്രധാന പ്രവചനാത്മക പശ്ചാത്തലമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വടക്കിന്റെ രാജാവിനും തെക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിലെ പോരാട്ടത്തിന്റെ ആദ്യ പരാമർശത്തെയും അതിന്റെ ഘട്ടംഘട്ടമായ ദൃഷ്ടാന്തവത്കരണത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഞ്ചാം വാക്യം ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പ്രമേയം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> തെക്കിന്റെ രാജാവു ബലവാനാകും; അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഒരുവനും അങ്ങനെ തന്നേ; അവൻ അവനേക്കാൾ അധികം ബലവാനായി ആധിപത്യം നടത്തും; അവന്റെ ആധിപത്യം മഹത്തായ ആധിപത്യം ആയിരിക്കും. ദാനീയേൽ 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

പ്തൊലമൈ ഒന്നാമൻ സോറ്ററും സെല്യൂക്കസ് ഒന്നാമൻ നിക്കാറ്ററും ഈ വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇരുവരും അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യത്തിലെ “Diadochi” (അർത്ഥം: അവകാശി) എന്ന വിഭാഗത്തിലെ നാലിലൊന്നായിരുന്നു. അധ്യായം പതിനൊന്നിൽ സെല്യൂക്കസ് ആദ്യത്തെ “വടക്കൻ രാജാവാണ്”; വിഗ്രഹാരാധക റോമിനോടും, പാപ്പാരോമിനോടും, ആധുനിക റോമിനോടും യോജിച്ചുകൊണ്ട്—ക്രി.മു. 312-ൽ ബാബിലോൻ വീണ്ടും കൈവശപ്പെടുത്തിയതും, ക്രി.മു. 301-ൽ ഇപ്‌സസ് യുദ്ധവും, ക്രി.മു. 281-ൽ കൊറുപീഡിയം യുദ്ധവും എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രധാന ജയംകളോ നിർണായക സംഭവങ്ങളോ കഴിഞ്ഞശേഷമാണ് സെല്യൂക്കസ് പ്രവചനപരമായ വടക്കൻ രാജാവായി മാത്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ നീക്കങ്ങൾ അവന്റെ പ്രധാന എതിരാളികളെ പരാജയപ്പെടുത്തി, അവന്റെ സാമ്രാജ്യം വികസിപ്പിച്ചു, ആ പ്രദേശത്തിലെ അവന്റെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചു.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

രണ്ടാമത്തെ വരി, അലക്സാണ്ടറുടെ വിഭജിക്കപ്പെട്ട രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റ് അവകാശികളായ (Diadochi) ഏവരെയും വിട്ടു വേർതിരിച്ച്, ഉത്തരരാജാവിനെയും തെക്കൻ രാജാവിനെയും തിരിച്ചറിയുന്നതോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. അത്, ഉത്തരരാജാവിന് മൂന്നു ജയങ്ങൾക്ക് ശേഷം മാത്രമേ അധികാരം ലഭിക്കുകയുള്ളു എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതോടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. തുടർന്ന്, ആറാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഒൻപതാം വാക്യം വരെ അലക്സാണ്ടറുടെ മരണത്തിനു ശേഷം വികസിച്ച ഭരണാധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, തെക്കൻ രാജാവ് ഉത്തരരാജാവിനെ തോല്പിച്ച് അവസാനിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയുക. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തെക്കൻ രാജാവ് ഉത്തരരാജാവിനെ ജയം ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് അവസരങ്ങളിൽ ഇതാണ് ആദ്യത്തേത്. ഉത്തരരാജാവിനെ തെക്കൻ രാജാവ് പരാജയപ്പെടുത്തുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ മാർഗചിഹ്നങ്ങളെ വ്യക്തമായി സ്ഥാപിക്കുന്ന മൂന്ന് ആന്തരിക സാക്ഷ്യങ്ങളെ അവ അധ്യായത്തിനുള്ളിൽ നൽകുന്നു.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> തെക്കിന്റെ രാജാവു ശക്തനായിരിക്കും; അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഒരുവനും അങ്ങനെ തന്നേ; അവൻ അവനെക്കാൾ അധികം ശക്തനായിത്തീർന്നു ആധിപത്യം നടത്തും; അവന്റെ ആധിപത്യം മഹത്തായ ആധിപത്യം ആയിരിക്കും. വർഷങ്ങൾക്കൊടുവിൽ അവർ തമ്മിൽ സഖ്യമുണ്ടാക്കും; കാരണം തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ മകൾ ഒത്തുതീർപ്പ് നടത്തുവാൻ വടക്കിന്റെ രാജാവിങ്കൽ വരും; എങ്കിലും അവൾ ഭുജത്തിന്റെ ശക്തി നിലനിർത്തുകയില്ല; അവനും നിലനിൽക്കുകയില്ല, അവന്റെ ഭുജവും അങ്ങനെ തന്നേ; എന്നാൽ അവൾ ഏല്പിക്കപ്പെടും, അവളെ കൊണ്ടുവന്നവരും, അവളെ ജനിപ്പിച്ചവനും, ആ കാലങ്ങളിൽ അവളെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയവനും അങ്ങനെ തന്നേ. എന്നാൽ അവളുടെ വേറുകളുടെ ഒരു ശാഖയിൽ നിന്ന് ഒരുവൻ അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് എഴുന്നേറും; അവൻ സൈന്യവുമായി വന്നു വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ കോട്ടയിൽ കടന്നു ചെല്ലുകയും അവരുടെ വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ജയിക്കുകയും ചെയ്യും; അവരുടെ ദേവന്മാരെയും, അവരുടെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും, വെള്ളിയുടെയും പൊന്നിന്റെയും അവരുടെ വിലയേറിയ പാത്രങ്ങളെയും അവൻ ഈജിപ്തിലേക്കു തടവുകാരായി കൊണ്ടുപോകും; അവൻ വടക്കിന്റെ രാജാവിനെക്കാൾ അധികം വർഷങ്ങൾ നിലനിൽക്കും. അങ്ങനെ തെക്കിന്റെ രാജാവു തന്റെ രാജ്യത്തിലേക്കു വന്നു പിന്നെ തന്റെ സ്വന്തം ദേശത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോകും. ദാനീയേൽ 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

വചനങ്ങൾ മുപ്പത്തൊന്നുമുതൽ നാല്പതുവരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പാപ്പാധിപത്യഭരണത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളിലെ പ്രവചനാത്മക നിവൃത്തിക്കുള്ള മാതൃകയെ, ആ വചനങ്ങളുടെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തി നൽകുന്നു; അതുപോലെ, ക്രി.മു. 217-ൽ റാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ ആദ്യം നിവൃത്തിയായ പതിനൊന്നാം വചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിക്കുള്ള പ്രവചനാത്മക മാതൃകയും അത് നൽകുന്നു. ആ മൂന്ന് സാക്ഷികൾ, അന്തിമ തെക്കിന്റെ രാജാവായ പുടിൻ, വടക്കിന്റെ രാജാവായ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യത്തിന്മേൽ ജയിക്കുന്ന ഉക്രേനിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ സവിശേഷതകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാം നിരയുടെ വിഷയം, അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒൻപതാം വാക്യം വരെ കൂടാതെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ റാഫിയാ യുദ്ധം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, 1798-ൽ പാപ്പാസഭയ്ക്ക് മാരകമായ മുറിവ് ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. തെക്കിന്റെ രാജാവായ മിസ്രയീം, സർപ്പശക്തിയാണ്.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> മനുഷ്യപുത്രാ, നീ മിസ്രയീംരാജാവായ ഫറവോന്റെ നേരെ മുഖം തിരിച്ചു, അവന്റെ വിരുദ്ധമായും സകല മിസ്രയീമിന്റെ വിരുദ്ധമായും പ്രവചിക്കേണം. നീ പ്രസ്താവിച്ച് അരുളിച്ചെയ്യുക: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മിസ്രയീംരാജാവായ ഫറവോനേ, ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ വിരുദ്ധമാണ്; താന്തേ നദികളുടെ നടുവിൽ കിടക്കുന്ന മഹാനാഗമേ, “എന്റെ നദി എന്റേതാകുന്നു; ഞാൻ തന്നേ അതിനെ എനിക്കായി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞവനേ. യെഹെസ്കേൽ 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തെക്കൻ രാജാവ് വടക്കൻ രാജാവിനെ ജയിക്കുന്നതായി കാണുന്ന മൂന്ന് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ, നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ അന്തിമ വീഴ്ചയെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> അവൻ സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ മഹിമയുള്ള വിശുദ്ധ പർവ്വതത്തിൽ തന്റെ രാജമന്ദിരത്തിന്റെ കൂടാരങ്ങൾ നട്ടുയർത്തും; എങ്കിലും അവൻ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കും; അവനെ സഹായിപ്പാൻ ആരും ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല. ദാനീയേൽ 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവ് വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ തോല്പിക്കുന്നതായി ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്ന മൂന്നു നിരകളുണ്ട്; എന്നാൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് സഹായിപ്പാൻ ആരും ഇല്ലാതെ തന്റെ അന്ത്യം വരുമ്പോൾ അത് അത്ര വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷമല്ല. എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം അവളെ അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത് അവളെ താഴെയിറക്കുന്നത് മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശക്തിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ നിന്നു മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശക്തിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽ, നാൽപ്പത്തഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ കീഴടക്കാൻ പോകുന്ന രാജാക്കന്മാരെ—അവർ മഹാസർപ്പവും കൂടിയാണ്, തെക്കിന്റെ രാജാവും കൂടിയാണ്—നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും. ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പോലെ, തങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ നിവർത്തിയെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷികൾ.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

ആധുനിക പാപ്പാധിപത്യ ഉത്തരരാജാവു നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ സഹായിക്കുവാൻ ആരുമില്ലാതെ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം, പാപ്പാധിപത്യ ശക്തി മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ കൈകളാൽ എങ്ങനെ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> നീ മൃഗത്തിന്മേൽ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ—ഇവ വേശ്യയെ ദ്വേഷിക്കുകയും, അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കുകയും, അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും, അവളെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവം തന്റെ ഇഷ്ടം നിവർത്തിക്കേണ്ടതിന്നും, ഒരുമതിയായി മൃഗത്തിന് തങ്ങളുടെ രാജ്യം ഏല്പിക്കേണ്ടതിന്നും, ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ നിറവേറുന്നതുവരെ, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇടിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

പത്ത് രാജാക്കന്മാർ വടക്കിന്റെ പാപ്പാധിപത്യരാജാവിനെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുകയും അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും ചെയ്യുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാർ സർപ്പത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> “രാജാക്കന്മാരും അധിപന്മാരും ഗവർണർമാരും തങ്ങളിലേയ്ക്ക് എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ മുദ്ര ചാർത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരോടും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസം ഉള്ളവരോടും—അതായത് വിശുദ്ധന്മാരോടും—യുദ്ധം ചെയ്‍വാൻ പോകുന്ന മഹാസർപ്പമായിട്ടാണ് അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ദൈവജനത്തോടുള്ള അവരുടെ വൈരത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്നു പകരം ബറബ്ബാസിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കുറ്റത്തിലും അവർ സ്വയം കുറ്റക്കാരാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.” Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

പത്ത് രാജാക്കന്മാർ അജഗരശക്തിയാണ്; അതിനെ യവനരാജ്യവും അലക്സാണ്ടറുംകൊണ്ടും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ രാജാക്കന്മാർ തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരാകുന്നു, കാരണം അവർ മിസ്രയീംരാജാവായ ഫറവോൻകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ അവളുടെ മാംസം തിന്നുകളയും; കാരണം അവർ സങ്കീർത്തനകാരൻ “ദുഷ്ടരുടെ സഭ” എന്നു വിളിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മകമായ “നായ്ക്കൾ” കൂടിയാണ്.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> നായ്ക്കൾ എന്നെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടരുടെ സംഘം എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവർ എന്റെ കൈകളും എന്റെ കാലുകളും തുളച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ അസ്ഥികളൊക്കെയും ഞാൻ എണ്ണിക്കാണാം; അവർ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഉറ്റുനോക്കുന്നു. അവർ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തങ്ങൾക്കിടയിൽ പങ്കിടുന്നു; എന്റെ ഉടുപ്പിന്മേൽ ചീട്ടിടുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ വടക്കിന്റെ രാജാവായി പാപ്പാധിപത്യമാണ് സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; തുയാതീരയിലെ സഭയിൽ പാപ്പാധിപത്യം യെസബേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> എന്നിരുന്നാലും നിന്നെക്കുറിച്ച് എനിക്കു ചില കാര്യങ്ങളിൽ എതിർപ്പുണ്ട്; കാരണം, താനെത്തന്നെ ഒരു പ്രവാചകസ്ത്രീ എന്നു വിളിക്കുന്ന യേസബേൽ എന്ന ആ സ്ത്രീയെ എന്റെ ദാസന്മാരെ വ്യഭിചാരം ചെയ്‍വാൻയും വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ചവ ഭക്ഷിപ്പാൻയും ഉപദേശിച്ചും വശീകരിച്ചും കൊള്ളുവാൻ നീ അനുവദിക്കുന്നു. അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിൽനിന്നു മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവൾക്കു സമയം കൊടുത്തു; എങ്കിലും അവൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടില്ല. ഇതാ, ഞാൻ അവളെ ശയ്യയിൽ ഇട്ടുകളയും; അവളോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്യുന്നവരെ അവരുടെ പ്രവൃത്തികളിൽനിന്നു മാനസാന്തരപ്പെടാതിരുന്നാൽ മഹാകഷ്ടത്തിലേക്കും ഇട്ടുകളയും. വെളിപ്പാട് 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

ഈസേബേലിന്റെ വിധി അവൾ നായ്ക്കൾക്കു ആഹാരമാകുമ്പോൾ പൂർത്തിയാകുന്നു.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> യെസബേലിനെക്കുറിച്ചും യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു ഇതു തന്നേ: യിസ്രെയേലിന്റെ മതിലിങ്കൽ നായ്ക്കൾ യെസബേലിനെ തിന്നുകളയും. 1 രാജാക്കന്മാർ 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

നായുകൾ ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ച പുറജാതീയ റോമും അതായത് മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശക്തിയും ആകുന്നു.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> “ക്രൂശിന്മേൽ ക്രിസ്തു അനുഭവിച്ച കഷ്ടതകളിൽ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായി. ക്രൂശിക്കൽ സംഭവിക്കുന്നതിനു നൂറ്റാണ്ടുകൾ മുമ്പേ, താൻ എങ്ങനെ പരിഗണിക്കപ്പെടുമെന്നതു രക്ഷകൻ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: ‘നായ്ക്കൾ എന്നെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടരുടെ സംഘം എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവർ എന്റെ കൈകളും എന്റെ കാലുകളും തുളച്ചു. എന്റെ അസ്ഥികളൊക്കെയും ഞാൻ എണ്ണാം; അവർ എന്നെ നോക്കി ഉറ്റുനോക്കുന്നു. അവർ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ പങ്കിട്ടുകൊള്ളുന്നു; എന്റെ അങ്കിക്കായി അവർ ചീട്ടിടുന്നു.’ സങ്കീർത്തനം 22:16–18. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെയോ ശത്രുക്കളുടെയോ ആലോചനയോ ഇടപെടലോ കൂടാതെ തന്നെ നിവൃത്തിയായി. അവനെ ക്രൂശിന്മേൽ കയറ്റിയ സൈനികർക്കു അവന്റെ വസ്ത്രം കൊടുക്കപ്പെട്ടു. ആളുകൾ തമ്മിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ പങ്കിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ ഉണ്ടായ അവരുടെ തർക്കം ക്രിസ്തു കേട്ടു. അവന്റെ അങ്കി മുഴുവനായി ഒരു തുന്നലുമില്ലാതെ നെയ്തതായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ‘ഇതു കീറരുത്; ആർക്ക് ലഭിക്കുമെന്നു ചീട്ടിടുക.’” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

നായ്ക്കൾ ആകുന്ന, ദുഷ്ടരുടെ സഭ ആകുന്ന, ഗ്രീസും ഈജിപ്തും ആകുന്ന ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാരും വേശ്യയെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കും.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> ഏതെങ്കിലും പുരോഹിതന്റെ മകൾ വേശ്യാവൃത്തിയിലേർപ്പെട്ടു സ്വയം അശുദ്ധയാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൾ തന്റെ പിതാവിനെ അപവിത്രമാക്കുന്നു; അവളെ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കേണം. ലേവ്യപുസ്തകം 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

ആ പത്തു രാജാക്കന്മാർ വേശ്യയെ അഗ്നികൊണ്ട് ചുട്ടുകളയുന്നു; കാരണം അവൾ തன்னை ഒരു പുരോഹിതസ്ത്രീയെന്നു പ്രസ്താവിച്ചാലും, അവൾ ഒരു വേശ്യയാണ്.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ആ ദിവസം തൂർ എഴുപത് വർഷം മറക്കപ്പെടും; ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളോടു ഒത്തവണ്ണം. എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം തൂർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. മറക്കപ്പെട്ട വേശ്യേ, വീണ എടുത്ത് നഗരമൊക്കെയും ചുറ്റിനടക്കുക; നീ ഓർക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു മധുരമായി വാദിച്ചു അനേകം പാട്ടുകൾ പാടുക. എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം യഹോവ തൂറിനെ സന്ദർശിക്കും; അവൾ തന്റെ കൂലിക്കു മടങ്ങിച്ചെന്നു ഭൂമിയുടെ മുഖത്തിലുള്ള ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യമാരോടും വ്യഭിചാരം ചെയ്യും. യെശയ്യാവ് 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ നിന്നു ഒൻപതാം വാക്യം വരെയും, മുപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്നു നാല്പതാം വാക്യം വരെയും, പാപ്പാസ്വാധീനം സർപ്പശക്തിയുടെ കയ്യാൽ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യം നാം കണ്ടെത്തുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തം ഇപ്പോൾ ഉക്രെയ്നിയൻ യുദ്ധത്തിലും നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് സാക്ഷികളും നമ്മോടു അറിയിക്കുന്നതു എന്തെന്നാൽ, നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ ഉത്തരദേശരാജാവു സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, സർപ്പം അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ അഗ്നികൊണ്ട് ചുട്ടുകളകയും ചെയ്യും എന്നതാണ്. മൂന്ന് സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, സർപ്പത്തിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ പ്രേരണയിൽ ഒരു ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കും.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഒൻപതാം വാക്യം വരെ, ക്രി.മു. 253-ൽ ഒരു ഉടമ്പടിയോടെ രണ്ടാം സിറിയൻ യുദ്ധം അവസാനിച്ചു. ഈ യുദ്ധം ക്രി.മു. 260-ൽ ആരംഭിച്ചിരുന്നു; രണ്ടാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ഏഴാം വർഷത്തിൽ, തെക്കിന്റെ രാജാവ് വടക്കിന്റെ രാജാവിന് ഒരു പുത്രിയെ നൽകി, അവൻ തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ പുത്രിയെ വിവാഹം കഴിക്കയും ആ വിവാഹസഖ്യത്തിലൂടെ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കയും ചെയ്യേണ്ടതിന്ന്, ഒരു സമാധാന ഉടമ്പടി നടപ്പിലാക്കി. ആ വിവാഹത്തിന് ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ക്രി.മു. 246-ൽ, വടക്കിന്റെ രാജാവ് തെക്കൻ വധുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഈജിപ്ത്യൻ രാജകുമാരിയെ വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോൾ താൻ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്ന തന്റെ ആദ്യഭാര്യയെ വീണ്ടും സ്വീകരിച്ചു. തെക്കിന്റെ രാജാവ് വടക്കൻ രാജ്യത്തെ ആക്രമിക്കുകയും വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ പിടികൂടുകയും ചെയ്‌തതിനുള്ള പ്രേരണ ഒരു ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയായിരുന്നു.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

തകർന്ന ഉടമ്പടി, ക്രി.വ. 1797-ൽ തകർന്ന ടൊലന്റീനോ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു; അതാണ് നെപ്പോളിയന് ക്രി.വ. 1798-ൽ പോപ്പിനെ തടവുകാരനാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രേരണയായത്, ക്രി.മു. 246-ൽ പ്തൊലമെയോസ് സെല്യൂക്കസിനോടു ചെയ്തതുപോലെ. പ്തൊലമെയോസ് മൂന്നാമൻ, സെല്യൂക്കസ് രണ്ടാമന്റെ വടക്കൻ സെല്യൂസിദ് സാമ്രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള തന്റെ വിജയത്തിനു ശേഷം മിസ്രയീമിലേക്കു മടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൻ അത്യന്തം അനേകം നിധികൾ മിസ്രയീമിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു; അനേകം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം തങ്ങളുടെ “തടവിലായ ദേവന്മാരെ” പുനഃസ്ഥാപിച്ചതിനാൽ മിസ്രയീമ്യർ പ്തൊലമെയോസ് മൂന്നാമന് “യുവെർഗെറ്റസ്” (“ഉപകാരകൻ” എന്നർത്ഥം) എന്ന ബിരുദം നൽകി.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> എന്നാൽ അവളുടെ വേറുകളുടെ ഒരു കൊമ്പിൽനിന്നു ഒരുവൻ അവന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കും; അവൻ ഒരു സൈന്യവുമായി വന്നു ഉത്തരരാജാവിന്റെ കോട്ടയിൽ പ്രവേശിച്ചു അവർക്കെതിരേ പ്രവർത്തിച്ചു ജയം നേടും. അവരുടെ ദേവന്മാരെയും, അവരുടെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും, വെള്ളിയുടെയും പൊന്നിന്റെയും അവരുടെ വിലയേറിയ പാത്രങ്ങളെയും അവൻ ബന്ദികളാക്കി മിസ്രയീമിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും; പിന്നെ അവൻ ഉത്തരരാജാവിനെക്കാൾ അധികവർഷങ്ങൾ നിലനിൽക്കും. ദാനിയേൽ 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

1798-ൽ നപോളിയൻ പോപ്പിനെ തടവിലാക്കിയപ്പോൾ, ടോലെമി III-ന്റെ മാതൃകപ്രകാരം അവൻ വത്തിക്കാനിലെ നിക്ഷേപസമ്പത്തുകൾ കവർന്നു ഫ്രാൻസിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; ടോലെമി III നിക്ഷേപസമ്പത്തുകളെയും സെല്യൂക്കസ് II-നെയും മിസ്രയീമിലേക്കു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു, അവിടെ സെല്യൂക്കസ് II കുതിരയിൽനിന്നു വീണു മരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്, 1798-ൽ നപോളിയൻ മൃഗത്തിൽനിന്നു പാപ്പാസഭയെ നീക്കിക്കളഞ്ഞതെയും, 1799-ൽ പോപ്പിന്റെ മരണത്തെയും മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു. വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ പാപ്പാസഭ മൃഗത്തിന്മേൽ സവാരി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീയാണ്; അതിനാൽ, സെല്യൂക്കസിന്റെ തോൽവി, തടങ്കൽ, തുടർന്ന് കുതിരയിൽനിന്നു വീണുണ്ടായ മരണം എന്നിവ, പാപ്പാസഭയുടെ പൗരാധികാരം നപോളിയൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞതിന്റെ പ്രതീകമാണ് (വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ മൃഗമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> അങ്ങനെ അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീ കടുംചുവപ്പുനിറമുള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു; അത് ദൂഷണനാമങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായിരുന്നു. … അപ്പോൾ ദൂതൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ എന്തുകൊണ്ടു അതിശയിച്ചു? സ്ത്രീയുടെ മർമ്മവും അവളെ ചുമക്കുന്ന, ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ള മൃഗത്തിന്റെ മർമ്മവും ഞാൻ നിന്നോടു അറിയിച്ചുതരാം. … നീ കണ്ട സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെമേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ആ മഹാനഗരമാണ്. വെളിപ്പാട് 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഉത്തരരാജാവിനും ദക്ഷിണരാജാവിനും ഇടയിലുള്ള യുദ്ധത്തെ അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒൻപതാം വാക്യം വരെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഉത്തരരാജാവ് പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്ര പ്രദേശങ്ങളെ കീഴടക്കും എന്നു അത് വ്യക്തമാക്കുന്നതിനാൽ, അഞ്ചാം വാക്യം ഉത്തരരാജാവായി റോമിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന ആധാരമാകുന്നു. ഉത്തരരാജാവ് ഭരിക്കുന്നുവെങ്കിലും അവസാനം അതിന്റെ അന്ത്യം വരുന്നതായ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന പ്രവാചക ഘടനയാണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ നൽകുന്നത്. ഇതുതന്നെയാണ് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ മുഖ്യപ്രമേയവും വാഗ്ദാനവും. ആ ശ്രേണിയുടെ വിഷയം പാപ്പാധിപത്യമായ ഉത്തരരാജാവിന്റെ മാരകമുറിവാണ്; അല്ലെങ്കിൽ, നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, “അവൻ തന്റെ അന്ത്യത്തിലേക്കു വരും; അവനെ സഹായിപ്പാൻ ആരും ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല.” ഈ സത്യം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമാണ്.

We will continue in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

Back to Articles