Article

# യോവേലിന്റെ പുസ്തകവും ലവൊദിക്ക്യയിലെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - നമ്പർ പതിമൂന്ന്

പതിമൂന്നാം സംഖ്യ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2025

Formats

PDF
Word

നാം ഇപ്പോൾ 1863-ന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകത്തെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. “വിശ്രമം” എന്നതിനെതിരായ പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ കലാപത്തിന്റെ പ്രതീകമായി ബൈബിളിലെ കാദേശിന്മേലാണ് നാം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്; അതാണ് കാദേശിൽ പര്യവസാനിച്ച ഒരു കാലയളവിലുടനീളം അവരുടെ മരണത്തിന് കാരണമായത്. അങ്ങനെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” നിരസിക്കപ്പെട്ട 1863-ൽ യിരെമ്യാവിന്റെ “പുരാതന പാതകൾ” നിരസിക്കപ്പെട്ടതിനെ ഇത് ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

കാദേശിനെയും 1863-നെയും സംബന്ധിച്ച വെളിച്ചത്തെ പിന്തുടരുന്നതിനിടെ, കാദേശ് വരെയെത്തിയ പത്ത് പരീക്ഷകളെ നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് പരീക്ഷകളെ നാം മന്നായുടെ പരീക്ഷയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ അത്ഭുതങ്ങളായോ പരീക്ഷകളായോ പ്രതിനിധീകരിക്കാം; പത്ത് പരീക്ഷകളിൽ ആദ്യത്തേതായ ശബ്ബത്ത് വിശ്രമം, ഹെബ്രായരിൽ പൗലോസ് അത്യന്തം വ്യക്തമായി “വിശ്രമം” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പത്താമത്തെ പരീക്ഷയോട് അനുസരിക്കുന്നു. ആ പത്ത് പരീക്ഷകൾക്ക് ഒരു ആൽഫാ വിശ്രമവും ഒരു ഒമേഗാ വിശ്രമവും ഉണ്ട്.

പ്രവചനത്തെ പഠിക്കുന്ന ഒരാൾ എബ്രായർ കാദേശിൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞ “വിശ്രമം” എന്നതിനെ എങ്ങനെ നിർവചിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലും അതിന് പ്രാധാന്യമില്ല—കാരണം പ്രവചനാത്മകമായി ഓരോ “വിശ്രമവും” (വരിയിന്മേൽ വരി) പിന്നത്തെ മഴയായിരിക്കുന്ന “വിശ്രമവും ശീതളീകരണവും” തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കാദേശ് പിന്നത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തെയും അതുപോലെ പിന്നത്തെ മഴയുടെ അനുഭവത്തെയും നിരസിക്കുന്നതിന്റെ പരമപ്രധാനമായ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കാരണം കാദേശിൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്മേൽ പൂർത്തിയാകുന്ന മുദ്രയിടൽ, “ബൗദ്ധികമായും ആത്മീയമായും” സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ഥിരതയിലേക്കുള്ള അധിവാസമാണ്.

> “ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ അവരുടെ നെറ്റികളിൽ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന ഉടൻ തന്നേ—അത് കാണാൻ കഴിയുന്ന യാതൊരു മുദ്രയോ അടയാളമോ അല്ല; മറിച്ച് ബൗദ്ധികമായും ആത്മീയമായും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ഥിതിയാകുന്നു, അതുകൊണ്ട് അവർ ഇളകിപ്പോകാതെ ഇരിക്കേണ്ടതിന്ന്—ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ മുദ്രകുത്തപ്പെടുകയും കുലുക്കത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഉടൻ തന്നേ, അത് വരും. വാസ്തവത്തിൽ, അത് ഇതിനകം തന്നെ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ ഇപ്പോൾ ദേശത്തിന്മേൽ വരുന്നു, വരാനിരിക്കുന്നത് എന്തെന്നു നാം അറിയേണ്ടതിന്ന് നമ്മെ മുന്നറിയിപ്പുകൊടുക്കുവാൻ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

“സത്യത്തിൽ” “ബൗദ്ധികമായി” ഉറച്ചുനിൽക്കുക എന്നത്, ദൈവവചനത്തിന്റെ പഠനത്തിൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഏകമാത്ര സമീപനമായി “line upon line” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ ഇടുങ്ങിയ സമീപനം ശരിയായ സമീപനമാണെന്ന് 1840 ആഗസ്റ്റിൽ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു; അന്ന് “മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ശരിയാണെന്ന് അനേകർ ബോധ്യപ്പെട്ടു; അതോടെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രചോദനം ലഭിച്ചു.” ആ “അത്ഭുതകരമായ പ്രചോദനം” 1840-ൽ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ ലോകമെങ്ങും അയച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“അദ്ഭുതകരമായ പ്രചോദനം” പ്രതിനിധീകരിച്ച പ്രവൃത്തിയിൽ പങ്കെടുത്തവർ, അതേ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ ശക്തിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ് തന്റെ ശക്തിയെ പ്രകടമാക്കിയതു വിശുദ്ധമായ രീതിശാസ്ത്രം അംഗീകരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ മാത്രമാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവ് തന്റെ ശക്തിയെ പ്രകടമാക്കിയതു വിശുദ്ധമായ രീതിശാസ്ത്രം അംഗീകരിച്ചവരുടെ ഉള്ളിൽ മാത്രമാണ്.

ബൗദ്ധികമായി സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക എന്നത് “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതാണ്; കൂടാതെ, ആ “വരി മേൽ വരി” രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ‘അംഗീകരണം’ ലവൊദിക്ക്യക്കാരന് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള ദൂതന്റെ പ്രവേശനത്തിനായി ഹൃദയത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ വിശുദ്ധ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ അംഗീകാരം, ബൗദ്ധികമായി സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിലേക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയെ കൊണ്ടുവരുന്നു. ആ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ അംഗീകാരം ദൈവികത മനുഷ്യత్వവുമായി സംയോജിക്കുന്നതായിട്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ആത്മീയതയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, “വരി മേൽ വരി” എന്ന ബൈബിള്‍ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗം ബൗദ്ധികമായി സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ, ആ രീതിശാസ്ത്രം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന സത്യം (സന്ദേശം) വചനമായ യേശുവിൽനിന്നു വേർതിരിക്കാനാവില്ല. അവന്റെ വചനത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലേക്കു സ്വീകരിക്കുന്നതിനുതന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ട്, ബൗദ്ധികമായി സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക ദൈവത്തിന്റെ അംഗീകാരമുദ്ര പ്രാപിക്കുന്ന ആത്മീയാനുഭവം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

പുരാതന യിസ്രായേലിന് കാദേശ് അന്തിമ പരീക്ഷയായിരുന്നു. യോവേൽ എന്ന പുസ്തകത്തിലെ വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്നവരുടെ രണ്ടു വർഗങ്ങൾ, യോവേൽ മറ്റൊരു വർഗം ഉപയോഗിക്കുന്ന പുളിച്ച വീഞ്ഞിനോടു വിരുദ്ധമായി “പുതുവീഞ്ഞ്” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുകയോ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരസ്പരം വേർതിരിക്കപ്പെടുകയും വ്യത്യസ്തരാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. യോവേലിന്റെ “പുതുവീഞ്ഞ്” എബ്രായർ മൂന്നും നാലും അധ്യായങ്ങളിൽ പൗലൊസ് പറയുന്ന “വിശ്രമം” ആകുന്നു. അതുപോലെ തന്നെയാണ് യെശയ്യാവിന്റെ “എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപാനികൾ” “കേൾക്കാൻ” വിസമ്മതിക്കുന്നതും—“ക്ഷീണിച്ചവന്നു വിശ്രമം ലഭിക്കുമാറാകുന്ന വിശ്രമം ഇതാകുന്നു; ഇതു തന്നേ ഉന്മേഷവുമാകുന്നു” എന്നു അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞിട്ടും; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കാൻ ഇച്ഛിച്ചില്ല. “അതുകൊണ്ടു യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം” ആയിരുന്നു; “അവർ ചെന്നു പിന്തിരിഞ്ഞു വീഴേണ്ടതിന്നും, തകർന്നുപോകേണ്ടതിന്നും, കുടുക്കിൽ അകപ്പെടേണ്ടതിന്നും, പിടിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും.”

കാദേശിൽ അവസാനിക്കുന്ന പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ‘രണ്ടെണ്ണത്തെ’ അഹരോന്റെ പൊൻകാളക്കിടാവിന്റെ കലാപം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ പരീക്ഷണത്തെ രണ്ട് പരീക്ഷണങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നത്, “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അന്ത്യമഴയുടെ പരീക്ഷാകാലവുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൈവജനത്തിന്റെ വിധിനിർണയം നിർണ്ണയിക്കുന്ന പരീക്ഷണമാണത്. സംഖ്യാപുസ്തകം പതിമൂന്ന് ‘കലാപത്തെ’ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, കാരണം ‘പതിമൂന്ന്’ എന്ന സംഖ്യ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ അധ്യായം പാപ്പാധിപത്യ സമുദ്രമൃഗത്തോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; ദാനിയേൽ അതിനെ പരമോന്നതന്റെ നേരെ മഹത്തായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്ന ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നതുകൊണ്ട്, ഭൂമിയിലെ കലഹത്തിന്റെ പ്രധാന ചിഹ്നമത്രേ അത്. ആ കലഹത്തിനുശേഷം ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ, അഥവാ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ, കലഹം വരുന്നു; തുടർന്ന് അവർ കലഹത്തിന്റെ തങ്ങളുടെ മാതൃക പിന്തുടരുവാൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും നിർബന്ധിക്കുന്നു. അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ കലഹത്തിനുള്ള മാതൃക, സമുദ്രമൃഗമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്ന് കലഹങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിലാണു കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്; അതു വത്തിക്കാന്റെ പ്രതീകമാണ്. പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ അത് മൃഗത്തിനൊരു പ്രതിമ—വത്തിക്കാന്റെ പ്രതിമ—നിർമിക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം വാക്യം മുതൽ തുടർന്നു യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ലോകത്തെയും അതുപോലെ ചെയ്യുവാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു. അഹരോന്റെ കലഹം ഇരട്ടസ്വഭാവമുള്ളതാണ്; അത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ കലഹത്തെയും തുടർന്ന് വത്തിക്കാന്റെ ലോകപ്രതിമ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തപ്പെടുമ്പോൾ സമസ്ത ലോകത്തിന്റെ കലഹത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മോശെ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ വിഗ്രഹാരാധനയും, തുടർന്ന് മോശെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ വിഗ്രഹാരാധനയും ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരു കാലഘട്ടങ്ങളെയും അഹരോന്റെ കലാപം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മോശെ ന്യായപ്രമാണം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് കലാപത്തിലെ വിഭജനബിന്ദുവായി അവൻ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കാളക്കിടാവായ മൃഗത്തിന്റെ സ്വർണ്ണപ്രതിമയിലൂടെ അഹരോൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച പരീക്ഷണം 1863-ലെ പരീക്ഷണമാണ്.

അത് ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ പരീക്ഷയാണ്; ജീവനും മരണത്തിനും ഇടയിലെ വിഭജനരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. വാഗ്ദത്തദേശമോ മരുഭൂമിയിലെ മരണമോ തമ്മിലുള്ള വിഭജനരേഖയുമാണ് അത്; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയോ തമ്മിലുള്ള വിഭജനരേഖ; ലവൊദിക്യനായ ശെബ്നാവിന്റെ വിധിയോ ഫിലദെൽഫ്യനായ എല്യാക്കീമിന്റെ വിധിയോ തമ്മിലുള്ള വിഭജനരേഖ. മന്നയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ മൂന്ന് പരീക്ഷകൾ ശബ്ബത്തോ ഞായറാഴ്ചയോ സംബന്ധിച്ച വിവാദത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; പത്താമത്തെ പരീക്ഷയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും പരീക്ഷകളെ ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അഹരോന്റെ സ്വർണക്കിടാവിന്റെ കലാപത്തിലെ ആ വിഭജനരേഖയും—ഞായറാഴ്ചാനിയമം തന്നെയാണ്.

നാലാമത്തെ പരീക്ഷണം മസ്സായിലെ ജലമാണ്; “മസ്സാ” എന്നത് ‘പരീക്ഷണം’ എന്നർത്ഥവും “മെരീബാ” എന്നത് “യഹോവയുടെ പതാക” എന്നർത്ഥവും വഹിക്കുന്നു. ഇത് പുറപ്പാട് 17:1–7-ൽ കാണപ്പെടുന്നു; അവിടെ ഇത് നേരിട്ട് “കർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കൽ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> യിസ്രായേൽമക്കളുടെ സകലസഭയും തങ്ങളുടെ യാത്രാക്രമമനുസരിച്ച് യഹോവയുടെ കല്പനപ്രകാരം സീൻ മരുഭൂമിയിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു രെഫീദീമിൽ പാളയമിറങ്ങി; അവിടെ ജനങ്ങൾക്കു കുടിപ്പാൻ വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു ജനങ്ങൾ മോശെയോടു വഴക്കുപറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾക്കു കുടിപ്പാൻ വെള്ളം തരുക എന്നു പറഞ്ഞു. മോശെ അവരോടു: നിങ്ങൾ എനോടു വഴക്കുപറയുന്നതെന്തു? യഹോവയെ പരീക്ഷിക്കുന്നതെന്തു? എന്നു പറഞ്ഞു. അവിടെ ജനങ്ങൾ വെള്ളത്തിന്നായി ദാഹിച്ചു; ജനങ്ങൾ മോശെയുടെ നേരെ പിറുപിറുത്തു: ഞങ്ങളെയും ഞങ്ങളുടെ മക്കളെയും ഞങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളെയും ദാഹംകൊണ്ടു കൊല്ലേണ്ടതിന്നു നീ ഞങ്ങളെ മിസ്രയീമിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നതു എന്തിന്നു? എന്നു പറഞ്ഞു.

> അപ്പോൾ മോശെ യഹോവയോടു നിലവിളിച്ചു: ഈ ജനത്തോടു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യേണ്ടു? അവർ എന്നെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലുവാൻ ഏകദേശം തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.

> യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ചെല്ലുക; ഇസ്രായേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരിൽ ചിലരെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകുക; നദിയെ നീ അടിച്ച നിന്റെ വടി നിന്റെ കയ്യിൽ എടുത്തുകൊണ്ട് പോകുക. ഇതാ, ഹോറെബിലെ പാറമേൽ ഞാൻ അവിടെ നിന്റെ മുമ്പിൽ നിലക്കും; നീ പാറയെ അടിക്കേണം; അപ്പോൾ അതിൽനിന്നു വെള്ളം പുറപ്പെടും, ജനങ്ങൾ കുടിക്കും. ഇസ്രായേലിന്റെ മൂപ്പന്മാർ കാണെ മോശെ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

> ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ കലഹം നിമിത്തവും, “യഹോവ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടോ, ഇല്ലയോ?” എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ യഹോവയെ പരീക്ഷിച്ചതിനാലും, അവൻ ആ സ്ഥലത്തിന് മസ്സാ എന്നും മെരീബാ എന്നും പേര് വിളിച്ചു. പുറപ്പാട് 17:1–7.

“മസ്സാ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പരീക്ഷണവും “മെരീബാ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പതാകയും, മോശെ അതേ പാറയെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം അടിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രവാചക ഒമേഗയെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവാചക ആൽഫയാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, പത്ത് പ്രകോപനങ്ങളിൽ നാലാമത്തേത് കാദേശിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്; കാരണം രണ്ടാമത്തെ കാദേശിലാണ് മോശെ കലഹത്തിൽ പാറയെ അടിക്കുന്നത്. ഇതുവഴി, പ്രതീകമായി കാദേശ്, ഒരു പതാകയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ജലപരീക്ഷണത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

കൊടി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിനെ ജനിപ്പിക്കുന്ന ജലപരീക്ഷണം പിമ്പുമഴയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ പരീക്ഷണമാണ്. 1863-ലാണ് ആ കൊടി ഉയർത്തപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നത്; എന്നാൽ ഹായോ, 1863 ആദ്യ കാദേശ് മാത്രമായിരുന്നു, രണ്ടാമത്തെ കാദേശ് അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ സമയത്താണ്. മസ്സയും മെരീബയും ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അന്തിമ പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തെ ക്രമീകരിച്ചത് റോമിന്റെ അധികാരമോ യെഹൂദന്മാരുടെ അധികാരമോ ആയിരുന്നില്ല. ആ അധികാരം ക്രൂശിനു അനേകം യുഗങ്ങൾ മുമ്പേ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആലോചനയിൽ അധികാരപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. മോശെ തന്റെ വടി ഉപയോഗിച്ചു, ദൈവം തന്നേ അഭിഷേകം ചെയ്ത ആ വടി, പാറയെ അടിക്കേണ്ടതിന്—എന്നാൽ ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം. പ്രചോദനത്തിന്റെ പ്രകാരം ആ പാറ 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള സന്ദേശങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവ നീതിമാന്റെ പാതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പഴയ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളാകുന്നു. മസ്സയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണത്തിൽ രക്ഷിക്കുന്ന ജലം പഴയ പാതകളുടെ പാറയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ജലമാണ്. ആ ജലം രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെ പരീക്ഷിച്ച് പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു; ഒന്ന് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായും മറ്റൊന്ന് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായും; മെരീബയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെട്ടവരുടെ മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയാൽ ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അർത്തക്സെർക്സീസിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കല്പനയ്ക്കുമുമ്പ് ആലയം പണിതീർന്നിരുന്നു; ഇതിലൂടെ, ക്രിസ്തു 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാല്പത്താറു വർഷംകൊണ്ട് ഉയർത്തിയ മില്ലറൈറ്റ് ആലയം, മൂന്നാമത്തെ കല്പനയുടെ വരവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതനുമുമ്പ് പണിതീർന്നതാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്തിന്റെ ആദ്യഫലങ്ങളുടെ പതാകാർപ്പണമായി, പണ്ടത്തെ ദിവസങ്ങളിലേതുപോലെ, അവർ ഉയർത്തിക്കാണിക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നു. മാസ്സയും മെരീബയും ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ജലപരീക്ഷയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ദൈവത്വവും മനുഷ്യత్వവും സംയോജിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, രണ്ട് ദേവാലയങ്ങളെ സംയോജിപ്പിക്കുന്നതായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, ഒരു പുരുഷനും ഒരു സ്ത്രീയും, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സ്ത്രീദേവാലയവും ഒരു പുരുഷദേവാലയവും, ചേർന്നു ഏകദേഹമാകുന്ന വിവാഹമായും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തു മില്ലറൈറ്റ് ദേവാലയം സ്ഥാപിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശം, അവരെ തന്റെ സ്വർഗീയ ദേവാലയത്തിലേക്ക് നയിക്കേണ്ടതിന്നായിരുന്നു; അവിടെ അവർ “വിശ്രമം” കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു; 1844-ലെ ചരിത്രത്തിൽ അത് ഏഴാംദിന ശബ്ബത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

നാലാമത്തെ പരീക്ഷയായി മസ്സായെയും മെരീബായെയും സംബന്ധിച്ച ഈ മനസ്സിലാക്കൽ, തന്നെയും മൂന്ന് പരീക്ഷകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ആരംഭപരീക്ഷയ്ക്കും, അതിന് ശേഷം അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും പരീക്ഷകളായ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനും ഇടയിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ—അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് കാണാം; എന്നാൽ അത് കാണുവാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരായിരിക്കുമ്പോഴേ—മൂന്നു മടങ്ങായ മന്നാ-പരീക്ഷയാണ് ആദ്യപരീക്ഷ, അതിന് പിന്നാലെ ആരോന്റെ സ്വർണ്ണകാളക്കിടാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്നാമത്തെ ഇരട്ടപരീക്ഷയ്ക്ക് മുമ്പായി വരുന്ന ഒരു പരീക്ഷ നിലകൊള്ളുന്നു. മസ്സായും മെരീബായും ഒരുമിച്ചാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്; കാരണം പ്രവചനാത്മകമായ “ഇരട്ടിക്കൽ” സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലേ ഉള്ളൂ. മന്നാവിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് പരീക്ഷകൾ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്. മസ്സാ-മെരീബായുടെ പരീക്ഷ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്; ആരോന്റെ കലാപം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്.

അഞ്ചാമത്തെ പരീക്ഷണം അഹരോന്റെ പൊൻകാളക്കുട്ടിയുടെ പരീക്ഷണമാണ്; ദൈവത്തോടുള്ള അവരുടെ നഗ്നമായ കലാപം ദൈവത്തിൽനിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു വിമതർ കരുതിയപ്പോൾ, അതു വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ഒരു പ്രകടനത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു.

> മോശെ പർവ്വതത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതിൽ താമസിക്കുന്നതായി ജനം കണ്ടപ്പോൾ, ജനം ഒരുമിച്ചുകൂടി അഹരോന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേൽക്ക, ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ പോകേണ്ട ദേവന്മാരെ ഞങ്ങൾക്കു ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്ക; എന്തെന്നാൽ, മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്ന് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്ന ഈ മോശെ എന്ന മനുഷ്യന്നു എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്നു ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. അഹരോൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരുടെയും നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെയും നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാരുടെയും ചെവികളിലുള്ള പൊൻകുണുക്കൾ പറിച്ചെടുത്ത് എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ. അങ്ങനെ ജനം എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ചെവികളിലുണ്ടായിരുന്ന പൊൻകുണുക്കൾ പറിച്ചെടുത്ത് അഹരോന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. അവൻ അവ അവരുടെ കയ്യിൽനിന്നു വാങ്ങി, ഒരു കൊത്തുപണിയായുധംകൊണ്ടു അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തി, ഒരു ഉരുക്കുകിടാവിനെ ഉണ്ടാക്കി; അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: യിസ്രായേലേ, മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ദേവന്മാർ ഇവരാകുന്നു. അഹരോൻ അതു കണ്ടപ്പോൾ, അതിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു യാഗപീഠം പണിതു; അഹരോൻ ഒരു പ്രഖ്യാപനം നടത്തി പറഞ്ഞു: നാളെ യഹോവേക്കു ഒരു പെരുന്നാൾ ആകുന്നു.

> അന്നു മറുനാളിൽ അവർ വെളുപ്പിന് എഴുന്നേറ്റു ഹോമയാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു, സമാധാനയാഗങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു; ജനങ്ങൾ തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഇരുന്നു, കളിക്കുവാൻ എഴുന്നേറ്റു. പുറപ്പാട് 32:1–6.

ആറാമത്തെ പരീക്ഷണം പൊൻകാളകുടിയുടെ കലാപത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടമാണ്; അതായത്, മോശെ പത്ത് കല്പനകൾ ഏറ്റുവാങ്ങി മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ ഉണ്ടായ സംഭവം. മോശെ ചോദിക്കുന്നു: “യഹോവയുടെ പക്ഷത്തുള്ളവർ ആർ?” മദ്ധ്യസ്ഥന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നേ അതേ കലാപം തുറന്നുപ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഭൂരിപക്ഷവും നിർജ്ജീവമായി നിന്നോ വിഗ്രഹാരാധകരോടൊത്ത് ചേർന്നോ ചെയ്തു.

അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും പരിശോധനകൾ വ്യക്തമായി ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തുകയും അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിൽ എലിയാവു, മോശെ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെയുള്ള ഒരു ചോദ്യമാണ് ഉന്നയിക്കുന്നത്. “ഇന്നുതന്നെ നിങ്ങൾ ആരെ സേവിക്കുമെന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കുവിൻ” എന്നത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പരിശോധനയിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരിശോധനയുടെ പ്രതീകം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അഹരോന്റെ കഥയിലെ ലേവ്യരുടെ വിഭജനവും യെരോബെയാമിന്റെ രണ്ട് പൊൻകിടാവുകളുടെ കഥയിലെ പന്ത്രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളുടെ വിഭജനവും, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ജ്ഞാനികളുടെയും ഭോഷകരുടെയും വിഭജനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയതുപോലെ ലവോദിക്യർ ഭോഷകുള്ള കന്യകമാരാണ്; അതിനാൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ കന്യകമാരുടെ വിഭജനം ലവോദിക്യരുടെയും ഫിലദെൽഫ്യരുടെയും വിഭജനമാണ്. ഒന്നായ ഇരട്ടപരിശോധനയായ അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും പരിശോധനകൾ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; അതായത് അവ 1863-നോടും കാദേശിനോടും പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

പുറപ്പാടിന്റെ മുപ്പത്തിരണ്ടാം, മുപ്പത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായങ്ങൾ അതേ ദിവസത്തിൽ തന്നെയും, ഏതാനും മണിക്കൂറുകളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ തന്നെയും, നിറവേറുന്നു; ആ ദിവസം 1863-നെയും കാദേശിനെയും പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. മുപ്പത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ മോശെ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം കാണുവാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും പ്രകോപനങ്ങളിൽ മോശെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതായി നാം കാണുന്നു. അതേ മോശെ തന്നെയാണ് കാദേശിൽ പാറയെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം അടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും; അങ്ങനെ, തങ്ങൾ വീഴുവാൻ നിരസിച്ച ആ പാറയാൽ തകർക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വർഗ്ഗത്തെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ പാറ ഒരു സന്ദേശമാണ്; അതിനാൽ കാദേശിൽ മോശെയുടെ രണ്ട് പ്രതീകങ്ങൾ ഉണ്ട്: ഒന്ന് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതും, മറ്റൊന്ന് പാറയെ നിരസ Jennings ചെയ്യുന്നതുമാണ്.

> “സീയോന്റെ മതിലുകളിന്മേൽ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി നിലകൊള്ളുന്നവർ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ അപകടങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിവുള്ളവരായിരിക്കട്ടെ,—സത്യവും തെറ്റും, നീതിയും അനീതിയും തമ്മിൽ വിവേചിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നവരായിരിക്കട്ടെ.

> “മുന്നറിയിപ്പ് വന്നിരിക്കുന്നു: 1842, 1843, 1844-ൽ സന്ദേശം വന്നതുമുതൽ ഞങ്ങൾ പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം കുലുക്കുന്ന യാതൊന്നും കടന്നുവരാൻ അനുവദിക്കരുത്. ഞാൻ ഈ സന്ദേശത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവു; അന്നുമുതൽ ഇതുവരെയും ദൈവം ഞങ്ങൾക്കു നൽകിയ വെളിച്ചത്തോടു സത്യനിഷ്ഠയായി ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ഉത്സുകമായ പ്രാർത്ഥനയോടെ ദിവസേന കർത്താവിനെ അന്വേഷിച്ച് വെളിച്ചം തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പീഠഭൂമിയിൽനിന്ന് അവയെ നീക്കിക്കളയുവാൻ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. ദൈവം എനിക്കു നൽകിയ വെളിച്ചം ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നുവോ? അത് യുഗങ്ങളുടെ പാറപോലെ ആയിരിക്കേണ്ടതാണ്. അത് എനിക്കു നൽകിയതുമുതൽ എന്നെ വഴിനടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” Review and Herald, April 14, 1903.

‘കാദേശിലെ മോശെ’ എന്നതിന്റേതായ പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ, അധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ദണ്ഡുകൊണ്ട് അവൻ പാറയെ അടിക്കുന്നു. ആദ്യ പ്രാവശ്യം അത് ദൈവത്തിന്റെ അധികാരമായിരുന്നു; രണ്ടാം പ്രാവശ്യം അത് മനുഷ്യന്റെ അധികാരമായിരുന്നു. രണ്ടാം കാദേശിലെ മോശെയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വർഗ്ഗം, എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപാനികളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവർ 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള പഴയ പാതകളുടെ സന്ദേശമായ ഉത്തരമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ ആക്രമിക്കാൻ തങ്ങളുടെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അധികാരം (ദണ്ഡം) ഉപയോഗിക്കുന്നു.

> “1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തിയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം, തങ്ങളുടെ ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ അനേകം ആളുകൾ ഉണ്ട്. ആ സന്ദേശങ്ങൾ എല്ലാ സഭകളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു, ‘കാണുന്നതിനാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവ; കേൾക്കുന്നതിനാൽ നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ ഭാഗ്യമുള്ളവ. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്നവ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവ കേൾപ്പാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കേട്ടില്ല’ [Matthew 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും കാണപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവ.”

> “സന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു താമസവും ഉണ്ടാകരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തി നടക്കും. ദൈവത്തിന്റെ നിയമനപ്രകാരം ഒരു സന്ദേശം ഉടൻ നൽകപ്പെടും; അത് ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷമായി വീർപ്പുമുട്ടും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ തന്റെ വിഹിതത്തിൽ നിലകൊണ്ട് തന്റെ സാക്ഷ്യം നൽകും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

മന്നായുടെ ആദ്യ പരീക്ഷണം മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങളാണ്. പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ അവസാനത്തേത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ പരീക്ഷണമാണ്. ആദ്യത്തേയും അവസാനത്തേയും രണ്ടും പരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രതീകമായി “വിശ്രമം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ പരീക്ഷണം മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങളാണ്; അത് രണ്ടാം ദൂതൻ പിന്നാലെ അനുഗമിക്കുന്ന ആദ്യ ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ മുദ്രവെക്കലും കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെടലും ഉള്ള നാലാം പരീക്ഷണം മസ്സായും മെരീബായുംകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. അഞ്ചാംതെയും ആറാംതെയും പരീക്ഷണങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം ദൂതൻ, മസ്സാ-മെരീബായിലെ രണ്ടാം പരീക്ഷണത്തെയും മന്നായുടെ ആദ്യ പരീക്ഷണത്തെയും അനുഗമിച്ച മൂന്നാം പരീക്ഷണമാണ്.

സംഖ്യാപുസ്തകം 11:1–3-ൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന തബേരായിലെ പ്രകോപനം ഏഴാമത്തെ പരീക്ഷണമാണ്. ‘ദഹനസ്ഥലം’ എന്നർത്ഥമുള്ള “തബേരാ” പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അഗ്നിപരീക്ഷയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന വാക്യങ്ങൾക്ക് മുമ്പായി, ദൈവജനത്തിന്റെ മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്ന വാക്യങ്ങൾ വരുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിൽ പ്രകടമായ അധൈര്യം, കുഞ്ഞാടിനെ അവൻ എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവിടെയൊക്കെയും അനുഗമിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരോടു വിരുദ്ധമായി നിൽക്കുന്നു. വിശുദ്ധന്മാരുടെ സഹനം ഉള്ളവർ ഇവരാണ്; എന്നാൽ പുരാതന യിസ്രായേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നത് അധൈര്യമായിരുന്നു; അതാണ് അവരെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അഗ്നിമയമായ കഠിനപരീക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്നത്.

> അങ്ങനെ അവർ യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിൽനിന്ന് മൂന്നു ദിവസത്തെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു; യഹോവയുടെ നിയമപെട്ടകം ആ മൂന്നു ദിവസത്തെ യാത്രയിൽ അവർക്കു മുമ്പായി പോയി, അവർക്കു വിശ്രമസ്ഥലം അന്വേഷിക്കേണ്ടതിന്നു. അവർ പാളയത്തിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ പകൽസമയത്ത് യഹോവയുടെ മേഘം അവരുടെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. നിയമപെട്ടകം പുറപ്പെടുമ്പോഴൊക്കെയും മോശെ പറഞ്ഞതു: “യഹോവേ, എഴുന്നേൽക്കേണമേ; നിന്റെ ശത്രുക്കൾ ചിതറിപ്പോകട്ടെ; നിന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർ നിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ഔടിപ്പോകട്ടെ.” അതു നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞതു: “യഹോവേ, ഇസ്രായേലിന്റെ അനേകം ആയിരങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിവരേണമേ.” സംഖ്യാപുസ്തകം 10:33–36.

അടുത്ത വാക്യം തബേരായിലെ കലാപത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

> ജനങ്ങൾ പിറുപിറുത്തപ്പോൾ അത് യഹോവയ്ക്ക് അരോചകമായി; യഹോവ അതു കേട്ടു; അവന്റെ ക്രോധം ജ്വലിച്ചു; യഹോവയുടെ അഗ്‌നി അവരുടെ ഇടയിൽ കത്തി പാളയത്തിന്റെ അറ്റത്തുള്ളവരെ ദഹിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ മോശെയോടു നിലവിളിച്ചു; മോശെ യഹോവയോടു പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ അഗ്‌നി ശമിച്ചു. അതുകൊണ്ട് അവൻ ആ സ്ഥലത്തിന് തബേരാ എന്നു പേർ വിളിച്ചു; യഹോവയുടെ അഗ്‌നി അവരുടെ ഇടയിൽ കത്തിയതുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. സംഖ്യാപുസ്തകം 11:1–3.

തീയുടെ പ്രത്യക്ഷതയെ അനുഗമിച്ച പ്രകോപനം മാംസാഹാരത്തോടുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു; അതാണ് എട്ടാമത്തെ പരീക്ഷണം. ഇത് സംഖ്യാപുസ്തകം 11:4–34-ൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. തബേരായിലെ പരാതിപ്പെടൽ ഒരു അഴുക്കുപറ്റിയ ഉന്നത സ്വഭാവത്തെയും ക്ഷമയുടെ അഭാവത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഈജിപ്തിലെ മാംസപാത്രങ്ങളോടുള്ള മോഹത്തിന്റെ കലാപം അധമ സ്വഭാവത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. തീ മലാഖി മൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലുള്ള നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ അഗ്നിയാൽ നടക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം പ്രവാചകപരമായി തബേരാ എന്നതിന് ദഹനസ്ഥലം എന്നർത്ഥമുണ്ട്; ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകവചനത്തിൽ ആ ദഹനസ്ഥലം മലാഖി മൂന്നിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവിടെ തീ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഒരു അക്ഷമ വർഗ്ഗത്തെയും, ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന യാഗമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ക്ഷമയുള്ള വർഗ്ഗത്തെയും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

തബേരായുടെ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ സ്വഭാവത്തിന്റെ ദ്വിമുഖപരീക്ഷയിൽ മോശെയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, സത്യത്തിൽ ബൗദ്ധികമായും ആത്മീയമായും ഉറച്ചുനിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരാണ്. ബുദ്ധി ഉയർന്ന സ്വഭാവത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു; ആത്മീയമായി അത് മാനുഷികതയോടുള്ള ദൈവികതയുടെ സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. താഴ്ന്ന സ്വഭാവം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട് മരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴേ ദൈവികത മാനുഷികതയുമായി സംയോജിക്കാനാകൂ. സത്യത്തിൽ ബൗദ്ധികമായും ആത്മീയമായും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത് മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന അനുഭവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. തബേരായുടെ അഗ്നികൾ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ആലയത്തെ ക്രിസ്തു ഉയർത്തുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ, ഗോതമ്പിനെയും കളകളെയും അന്തിമമായി വേർതിരിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഒമ്പതാമത്തെ പരീക്ഷണം സംഖ്യാപുസ്തകം 12-ൽ കാണുന്ന മിർയാമിന്റെയും അഹരോന്റെയും കലാപമാണ്. ആ പ്രകോപനം കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ പ്രകോപനത്തോടോ, 1888-ലെ മിനിയാപ്പൊലിസിലേതിനോടോ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. വിഷയം ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയതല്ല; ദൈവം തെരഞ്ഞെടുത്ത നേതൃത്വത്തെ നിരസിച്ചതുമായിരുന്നു.

സന്ദേശം മാത്രമല്ല, സന്ദേശവാഹകനെയും തള്ളിക്കളയുന്ന നേതാക്കളിന്മേലുള്ള ശിക്ഷാവിധി പത്താമത്തെ പരീക്ഷണത്തിന് മുമ്പേ വരുന്നു. പത്താമത്തെ പരീക്ഷണമായ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് നേതൃത്വം മതഭ്രഷ്ടരായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമം ക്രൂശിനോടു സമാന്തരപ്പെടുന്നു; ക്രൂശിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ, അഥവാ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ, നേതൃത്വം ബറബ്ബാസിനെ—ഒരു വ്യാജ ക്രിസ്തുവിനെ—തിരഞ്ഞെടുത്തു; കാരണം “bar” എന്നത് ‘മകൻ’ എന്നും “abba” എന്നത് ‘പിതാവ്’ എന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നു. ക്രൂശിനെയോ (ഞായറാഴ്ചാ നിയമം) അല്ലെങ്കിൽ കാദേശിനെയോ സമീപിക്കുമ്പോൾ, നേതൃത്വം ഒരു കള്ളക്രിസ്തുവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനാൽ പൂർണ്ണമായി വികസിച്ച മതഭ്രഷ്ടത പ്രകടമാക്കുകയും, തങ്ങൾക്ക് രാജാവായി സീസരല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ലെന്ന് പൗരാധികാരികളോടു നേരിട്ടുതന്നെ പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏഴാമത്തെയും എട്ടാമത്തെയും ഒൻപതാമത്തെയും പരിശോധനകൾ മുദ്രയിടുന്ന പ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നവയാണ്; എങ്കിലും ദൃഷ്ടാന്തം മൂഢകന്യകമാരുടേതാണ്. ആ പരിശോധനകളിൽ പത്താമത്തേത് കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപമായിരുന്നു; അത് 1863-നെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. 1846 മുതൽ എബ്രായരെ ന്യായപ്രമാണം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു സീനായിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. പത്തു കല്പനകളുടെ രണ്ടു പലകകൾ പുരാതന യാഥാർത്ഥ്യ ഇസ്രായേലോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിയമബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ ആധുനിക ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ നിയമബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. രണ്ടാമത്തെ പലക 1850-ൽ മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടു; പുരാതന ഇസ്രായേൽ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കാമെന്നു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തതുപോലെ, 1856 ഓടെ ഒരു അന്തിമ പരിശോധന കൊണ്ടുവന്നു; അത് വാഗ്ദത്തദേശത്തെ സന്ദർശിച്ച ചാരന്മാർ മുഖാന്തരം പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1856 മുതൽ 1863 വരെ ഉള്ള ഏഴ് വർഷങ്ങളിൽ ഭൂരിപക്ഷാഭിപ്രായമായി രൂപപ്പെട്ട നിഗമനം, ലാവൊദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലാണ് അവർ മരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചതെന്നതായിരുന്നു.

1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം ചെങ്കടലിലെ ബാപ്തിസ്മത്തോടെ ആരംഭിച്ച് യോർദ്ദാൻ നദിയിലെ മറ്റൊരു ബാപ്തിസ്മത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു; യേശു പിന്നീട് യോഹന്നാനാൽ ബാപ്തിസ്മം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, അതേ സ്ഥലത്തുവെച്ചാണ് അവൻ ക്രിസ്തുവായത്. ചെങ്കടലിലെ ബാപ്തിസ്മം പുരാതന യിസ്രായേലുമായുള്ള ഒരു നിയമബന്ധത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ബന്ധം ഒരു വിവാഹത്തോടെ ആരംഭിച്ചു; അതോടൊപ്പം തന്നെ പത്ത് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയും ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന് അവർ സീനായിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കാമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, എന്നാൽ അത് പാലിച്ചില്ല; പിന്നെ കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപത്തിൽ പത്താമത്തെയും അന്തിമവുമായ പരീക്ഷയിലും അവർ പരാജയപ്പെട്ടു. നാല്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, കാദേശിലെ രണ്ടാമത്തെയും അതിലും വലിയതുമായ കലാപത്തിനുശേഷം, അവർ യോർദ്ദാൻ നദിയിലേക്കു ബാപ്തിസ്മം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് വാഗ്ദത്തദേശത്തു പ്രവേശിച്ചു.

സ്നാനത്തിന്റെ എല്ലാ അടയാളസൂചനകളും നിയമത്തോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒമേഗയുടെയും രണ്ടാം കാദേശിന്റെയും ചരിത്രം, ഒന്നാമത്തെയും ആൽഫാ കാദേശിന്റെയും ചരിത്രത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു. മോശെയുടെ ഒമേഗാ കലാപം, കാദേശിലെ ആൽഫാ കലാപത്തിൽ ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ജാതി നടത്തിയ കലാപത്തേക്കാൾ ഏറെ വലുതായിരുന്നു. ഒമേഗാ എല്ലായ്പ്പോഴും വലുതായിരിക്കും. ഇരു കലാപങ്ങളും കൂടി, പിമ്പിലത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തിലുള്ള വിശ്രമത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന യെശയ്യാവിന്റെ വിദ്യാസമ്പന്നരും വിദ്യയില്ലാത്തവരുമായവരുടെ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മൂന്ന് സ്നാനങ്ങൾ (ചെങ്കടൽ, യോർദ്ദാൻ നദി, യോർദ്ദാൻ നദി), ആദ്യത്തേത് മോശെയുടേയും അവസാനത്തേത് ക്രിസ്തുവിന്റേയും ആയിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് മോശെ ആൽഫയും ക്രിസ്തു ഒമേഗയും ആകുന്നു. എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യ അക്ഷരത്തിനും ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അക്ഷരത്തിനും മദ്ധ്യേയുള്ള അക്ഷരമായ പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം, ആദ്യ അക്ഷരത്തോടു ചേർത്ത്, പിന്നെ അവസാനത്തേതും ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തേതുമായ അക്ഷരത്തോടു ചേർക്കുമ്പോൾ, “സത്യം” എന്ന എബ്രായ പദം രൂപപ്പെടുന്നു. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള സ്നാനം യോർദ്ദാൻ നദിയിലും കാദേശിലുമായിരുന്നു. ചെങ്കടലിലെ ആദ്യ സ്നാനത്തിനുശേഷം യോർദ്ദാനിലെ സ്നാനം വന്നു. എന്നാൽ യോർദ്ദാനിലെ ആദ്യ സ്നാനം, കാദേശിലേക്കുള്ള രണ്ടാം സന്ദർശനവും യോർദ്ദാനിലെ യഥാർത്ഥ സ്നാനവും വരെയും, നാൽപ്പത് വർഷത്തേക്ക് മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടു. യെഹൂദർക്കായുള്ള സന്ദർശനകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ സ്നാനം, ദാനീയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായം ഇരുപത്തിയേഴാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഒരു ആഴ്ചത്തേക്കു നിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവൃത്തി ക്രിസ്തു ആരംഭിച്ചപ്പോൾ എത്തിയിരുന്നു; അതു പുരാതന യിസ്രായേലിനുള്ള ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടമായിരുന്നു.

ചെങ്കടലിലെ ആദ്യ സ്നാനം ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്; കാദേശിലേക്കുള്ള രണ്ടു സന്ദർശനങ്ങൾ ഒരു “ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ”നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം കാദേശിലേക്കുള്ള ആദ്യ സന്ദർശനത്തിലും യോർദ്ദാൻ നദിയിലും ദൈവത്തിന്റെ നിയമജനത്തിന്റെ കലാപം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; രണ്ടാം കാദേശിൽ നേതൃത്വത്തിന്റെ കലാപം വെളിപ്പെടുന്നു. കാദേശും ഈ രണ്ടു സന്ദർശനങ്ങളും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു ഇരട്ടിപ്പിക്കലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ വെളിപ്പെടുന്നു; ഇരു വർഗ്ഗങ്ങളും സാധാരണ ജനങ്ങളാലും അതുപോലെ നേതൃത്വത്തിലൂടെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്; അവിടെ ഗോതമ്പും കളയും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയത്ത് ക്രിസ്തു വിവാഹം കഴിച്ച ക്രിസ്തീയ വധുവിൽ നിന്നു പുരാതന യിസ്രായേൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ.

1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം ചെങ്കടലിൽ നിന്ന് കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപം വരെയുള്ളതാണ്. 1844 ചെങ്കടൽ കടക്കലാണ്; 1846 മന്നയാണ്, അത് ശബ്ബത്ത് പരിശോധനയുടെ പ്രതീകമാണ്; ആ പരിശോധനയിൽ വൈറ്റുമാർ 1846-ൽ വിവാഹിതരായപ്പോൾ ജയിച്ചു. 1849-ൽ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. ചരിത്രത്തിൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ ആദ്യത്തേത് എത്തിയപ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശകാലത്ത് അവൻ അവരെ ശേഖരിച്ചിരുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പട്ടികയും അതേ ലക്ഷ്യത്തിനായി രൂപകല്പന ചെയ്തതായിരുന്നു.

ഒമേഗാ 1850 പട്ടിക ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാനും പരീക്ഷിക്കാനും വേണ്ടിയായിരുന്നു; കാരണം ആൽഫാ 1843 പട്ടിക ചെയ്തതും അതുതന്നെയായിരുന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്നു ഒരു പട്ടിക ഉണ്ടായിരുന്നു; മൂന്നാം ദൂതന്നു കൂടി ഒരു പട്ടിക ഉണ്ടായിരുന്നു; കാരണം ഒന്നാമൻ ആൽഫാ ആകുന്നു, മൂന്നാമൻ ഒമേഗാ ആകുന്നു. “രണ്ട് പട്ടികകൾ” ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ വഴിക്കുറികളാണ്—രണ്ടാമത്തേതിന്റെ അല്ല. “പട്ടികകളുടെ” പ്രവചനകാലഘട്ടം പിശകുള്ള ഒരു പട്ടികയോടെ ആരംഭിക്കുകയും പിശകില്ലാത്ത ഒരു പട്ടികയോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ രണ്ട് പട്ടികകൾക്കിടയിലുള്ള ചരിത്രം, 1850 വരെ ചാർട്ട് മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടിരുന്ന രണ്ടാം ദൂതന്റെ ചരിത്രമാണ്.

1843-ാം വർഷം 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് അവസാനിച്ചതിനു ശേഷം, 1843-ലെ ചാർട്ട് മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടു; കാരണം അത് തെറ്റായി 1843-ാം വർഷത്തെ പ്രവചിച്ചിരുന്നു. 1844 ഏപ്രിൽ 19 മുതൽ 1850 വരെ ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികയില്ല. രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ചാർട്ട് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു—ബാബിലോൻ വീണു. ആൽഫാ ഒരു പട്ടികയാണ്, ഒമേഗാ ഒരു പട്ടികയാണ്, നടുവിൽ ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ചയാണ്; അത് പട്ടികയില്ലായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കലാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളുടെ ചരിത്രകാലഘട്ടം സത്യത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു.

1850-ആം വർഷം സീനായിയാലും ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ദാനത്താലും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. രണ്ടു അലയപ്പങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കാണിച്ച പെന്തെക്കൊസ്ത് മുഖാന്തരം ആ സംഭവം സ്മരിക്കപ്പെട്ടു. അലയപ്പങ്ങളെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്ന പ്രക്രിയ 1842-ലെ മേയിൽ പട്ടികയുടെ അച്ചടിക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതാലും, രണ്ടാമത്തെ ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട 1849-ലെ ചരിത്രത്താലും, അത് ലഭ്യമായിരുന്ന 1850-ലൂടെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ കാലഘട്ടം ക്രിസ്തുവിന്റെ രേഖയിൽ, അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് പെന്തെക്കൊസ്ത് വരെ ഉള്ള അമ്പത് ദിവസങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; നാല്പത് ദിവസങ്ങൾക്കു പിന്നാലെ പത്ത് ദിവസങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാലഘട്ടം.

1849-ൽ ക്രിസ്തു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു; 1850-ൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പലക ലഭ്യമായി, കൂടാതെ കാദേശിലേക്കു നയിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയ മുന്നോട്ടുപോയി. 1856-ൽ, പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ മില്ലറുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രവാചക വെളിപ്പെടുത്തലിനെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ വെളിച്ചം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്റെ പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതു വന്നു. 1856 മുതൽ 1863 വരെ, രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് പ്രവാചകദിവസങ്ങളോളം, ദേശം ഒറ്റുനോക്കുവാൻ ചാരന്മാർ അകത്തു പ്രവേശിച്ചു. 1863-ൽ, അവരെ വീണ്ടും മിസ്രയീമിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ അവർ ഒരു പുതിയ നായകനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ഈ സത്യങ്ങളെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകും.

> “1871 ഡിസംബർ 10-ന് വെർമോണ്ടിലെ ബോർഡോവില്ലിൽ എനിക്കു ലഭിച്ച ഒരു ദർശനത്തിൽ, എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സ്ഥാനം അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ഒന്നായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. പരിചരണത്തിന്റെയും പ്രയത്‌നത്തിന്റെയും ഒരു ഭാരം അദ്ദേഹത്തിന്മേൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. ശുശ്രൂഷയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് ഈ ഭാരങ്ങൾ വഹിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല; അതിനാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രയത്‌നങ്ങളെ യഥോചിതമായി വിലമതിച്ചിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്മേലുള്ള ഈ നിരന്തരം സമ്മർദ്ദം അദ്ദേഹത്തെ മാനസികമായും ദേഹികമായും ക്ഷീണിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവജനങ്ങളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധം ചില അംശങ്ങളിൽ, ഇസ്രായേലിനോടുള്ള മോശെയുടെ ബന്ധത്തോടു സമാനമായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ മോശെയെതിരെ പിറുപിറുപ്പുകാർ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, അദ്ദേഹത്തിനെതിരെയും പിറുപിറുപ്പുകാർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.” Testimonies, volume 3, 85.

Back to Articles