Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എൺപത്തേഴാം നമ്പർ

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ വെളിപ്പെടുത്തൽ: അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു ഗഹനമായ യാത്ര

Author

Jeff Pippenger

Published

February 20, 2024

Formats

PDF
Word

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനങ്ങളുടെ അനുഭവത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

> “മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ആ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റി.

> “പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധ തിരിക്കപ്പെടുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢന്മാരും ആയിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറിയിരിക്കുന്നു, പിന്നെയും നിറവേറും; കാരണം ഇതിന് ഈ സമയത്തേക്കുള്ള പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തുപോലെതന്നെ, ഇത് നിറവേറിയിരിക്കുന്നു, കാലാവസാനംവരെ ഇപ്പോഴുള്ള സത്യമായി തുടരുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഉപമയുടെ അന്തിമ പ്രാധാന്യം കന്യകമാർക്കു എണ്ണ ഉണ്ടോ എന്നതിലാണു കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്; ആ എണ്ണ പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്.

> “ദുഷ്ടതയിലും, വഞ്ചനയിലും, മായാഭ്രമത്തിലിലും, മരണത്തിന്റെ തന്നെയുള്ള നിഴലിലും കിടക്കുന്ന ഒരു ലോകമുണ്ട്,—ഉറക്കത്തിൽ, ഉറക്കത്തിൽ. അവരെ ഉണർത്തുവാൻ ആത്മാവിന്റെ വേദന അനുഭവിക്കുന്നത് ആർ? ഏതു ശബ്ദത്തിനാണ് അവരെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുക? ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽക്കുവാൻ പുറത്തേക്കു പോവിൻ’ എന്ന അടയാളം നല്കപ്പെടുന്ന സമയത്തേക്കു എന്റെ മനസ്സ് ഭാവിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ചിലർ അവരുടെ വിളക്കുകൾ വീണ്ടും നിറയ്ക്കുന്നതിനായുള്ള എണ്ണ സമ്പാദിപ്പാൻ വൈകിച്ചിട്ടുണ്ടാകും; അപ്പോൾ വളരെ വൈകിയ ശേഷമാണ് എണ്ണകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സ്വഭാവം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നതല്ലെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കുക. ആ എണ്ണ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയാണ്. അത് സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സ്വഭാവം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നതല്ല. ഒരാളും മറ്റൊരാളിന്നായി അത് ഉറപ്പാക്കിക്കൊടുക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. ഓരോരുത്തനും പാപത്തിന്റെ സകല കലങ്കങ്ങളിൽനിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്വഭാവം തനിക്കുതന്നെ സമ്പാദിക്കേണം.” Bible Echo, May 4, 1896.

ഉപമയിലെ “എണ്ണ” “സ്വഭാവത്തെയും”, അതുപോലെ “ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയെയും” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സ്വഭാവം ദൈവവചനം ഭുജിക്കുന്നവരിൽ മാത്രമേ ഉല്പാദിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു.

> നിന്റെ സത്യത്താൽ അവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കേണമേ; നിന്റെ വചനം സത്യമാണ്. യോഹന്നാൻ 17:17.

“എണ്ണ” ദൈവാത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളുമാണ്.

> “അവൻ നമുക്കയക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ നാം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഇരുളിലുള്ളവർക്കു പകർന്നുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിൽ ഒഴുക്കിവെക്കുമായിരുന്നു എന്ന സ്വർണതൈലം നാം നിരസിക്കുന്നു.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ജൂലൈ 20, 1897.

“എണ്ണ” എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന സാന്നിധ്യം കൈമാറുന്ന ദൈവവചനത്തിലെ സന്ദേശങ്ങളാണ്. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ — അതുപോലെ ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിലും — അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശം, അതായത് ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശം, 1888-ലെ കലാപത്തിൽ ജോൺസിന്റെയും വാഗണറിന്റെയും സന്ദേശം മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു.

> “കർത്താവ് തന്റെ മഹാദയയിൽ, എൽഡേഴ്സ് വാഗ്ഗണറും ജോൺസും മുഖേന, തന്റെ ജനത്തിന്നു അത്യന്തം വിലയേറിയ ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു. ഈ സന്ദേശം ലോകത്തിന്റെ മുമ്പാകെ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രക്ഷിതാവിനെ—സകലലോകത്തിന്റെയും പാപങ്ങൾക്കായുള്ള യാഗബലിയെ—കൂടുതൽ വ്യക്തമായും പ്രാമുഖ്യത്തോടെയും അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നായിരന്നു. ഈ സന്ദേശം ജാമ്യസ്ഥനായ ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ നീതീകരണത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു; ദൈവത്തിന്റെ സകല കല്പനകൾക്കും അനുസരണയിൽ വെളിപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതി സ്വീകരിപ്പാൻ ജനങ്ങളെ അത് ക്ഷണിച്ചു. അനേകർ യേശുവിനെ കണ്ണിൽനിന്നു മറന്നുപോയിരുന്നു. അവന്റെ ദൈവിക വ്യക്തിത്വത്തിങ്കലേക്കും, അവന്റെ മഹത്വഗുണങ്ങളിലേക്കും, മനുഷ്യകുടുംബത്തോടുള്ള അവന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിങ്കലേക്കും അവരുടെ കണ്ണുകൾ തിരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. സകല അധികാരവും അവന്റെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതുവഴി അവൻ മനുഷ്യർക്കു സമൃദ്ധമായ ദാനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുകയും, സഹായഹീനനായ മനുഷ്യപ്രവർത്തകനു തന്റെ സ്വന്തം നീതിയെന്ന അമൂല്യദാനം പകർന്നു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. ലോകത്തിന്നു നൽകുവാൻ ദൈവം കല്പിച്ച സന്ദേശം ഇതുതന്നെയാണ്. അത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്; അതു ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതും, അവന്റെ ആത്മാവിന്റെ മഹാപരിമാണത്തിലുള്ള പകർച്ചയാൽ അനുഗമിക്കപ്പെടേണ്ടതുമായ സന്ദേശം ആകുന്നു.” Testimonies to Ministers, 91.

ഈ സന്ദേശം അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്.

> “പിന്നത്തെ മഴ ദൈവജനത്തിന്മേൽ പെയ്യേണ്ടതാണ്. ഒരു ശക്തനായ ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരേണ്ടതാകുന്നു; അവന്റെ മഹിമയാൽ സർവ്വഭൂമിയും പ്രകാശിതമാകേണ്ടതാണ്.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഏപ്രിൽ 21, 1891.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, അന്ത്യമഴ തളിർമഴപോലെ പെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചു; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലും ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ ദൂതന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം തിന്നത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു തിരിച്ചു നയിക്കപ്പെട്ടു, അതുവഴി അവർ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കാഹളം മുഴക്കേണ്ട കാവൽക്കാരായി. ആ കാഹളമുന്നറിയിപ്പ് യെശയ്യാവിലൂടെ മഹാഘോഷമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ലവൊദിക്യാ സന്ദേശമായിരുന്നു.

> ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചുപറക; മിണ്ടാതിരിക്കരുതു; നിന്റെ ശബ്ദം കാഹളത്തെപ്പോലെ ഉയർത്തുക; എന്റെ ജനത്തിന്നു അവരുടെ അതിക്രമവും യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തിന്നു അവരുടെ പാപങ്ങളും അറിയിച്ചുകൊടുക്കുക. യെശയ്യാവു 58:1.

ആദ്യവും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനം ഒരു “അന്ത്യകാലത്തിൽ” ആരംഭിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ അന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു “ജ്ഞാനവർധനം” ഉണ്ടാകും; എന്നാൽ ആ ജ്ഞാനം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ച സന്ദേശമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം മാത്രമേ അത് സംഭവിക്കുകയുള്ളു. അതിനുശേഷം ആ ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ച സന്ദേശം “ശക്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു”; ആ ശക്തീകരണത്തിന്റെ അടയാളം ഒരു ദൂതന്റെ ഇറങ്ങിവരവാണ്. ആ ദൂതന്റെ ഇറങ്ങിവരവ് ഹബക്കൂക്കിന്റെ വാദപ്രതിവാദത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അപ്പോൾ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശമോ വ്യാജ സന്ദേശമോ ആയ ഒരു സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ ആരംഭിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വിശ്വസ്തർ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി മാറി മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കാഹളസന്ദേശം ഊതിത്തുടങ്ങുന്നു.

യഥാർത്ഥ കാഹളസന്ദേശം ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു ഫലകങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രകാശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. അതു ലაოდിക്കേയയോടുള്ള മുന്നറിയിപ്പും ദൈവജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുമാകുന്നു. ആദ്യ നിരാശ വരുന്നതുവരെ തർക്കം രൂക്ഷമാകുന്നു; അപ്പോൾ ഒരു വിഭാഗം “പരിഹാസികളുടെ സഭ”യായിത്തീരുകയും, സത്യമായ കാവൽക്കാരെ നിരാശയ്ക്കുമുമ്പ് അവർ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന സന്ദേശത്തോടുള്ള ആവേശത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുവാൻ വിളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. കാവൽക്കാർ മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, തങ്ങൾ “താമസകാലത്ത്” ആണെന്നും, പരാജയപ്പെട്ടതായി തോന്നിയിരുന്ന സന്ദേശം യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ നിറവേറാനിരിക്കുന്നതാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ സന്ദേശം ഒരു ചെറുകാലയളവിൽ വികസിച്ചു (എങ്കിലും അതു ഒരു കാലയളവായിരുന്നു), സന്ദേശം എത്തുമ്പോൾ അതു “അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ” സന്ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ ശക്തിപ്രാപിക്കാൻ ആരംഭിച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു വർദ്ധന മാത്രമാണ്.

സന്ദേശം എത്തിയപ്പോൾ, ദൂതൻ ഇറങ്ങിയ സമയത്ത് കാവൽക്കാരെന്ന സ്ഥാനത്തെ സ്വീകരിച്ചവരുടെയും അതിനെ നിരസിച്ചവരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു വേർതിരിവ് പൂർണ്ണമായി നടന്നു. ആ വേർതിരിവ് തന്നെയാണ് ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആരംഭിച്ച പിന്നത്തെ മഴയ്ക്കു മേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന “അളക്കൽ” കൂടാതെയുള്ള പിന്നത്തെ മഴയുടെ പകർച്ചയ്ക്കു മുമ്പായി, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്മേൽ മുദ്ര പതിയുന്ന ഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ ചരിത്രം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിനിടയിലെ അന്ത്യമഴയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ആ ചരിത്രത്തിൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിവാദം ഒരു സത്യമായ അന്ത്യമഴാസന്ദേശത്തെയും ഒരു വ്യാജ അന്ത്യമഴാസന്ദേശത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു. പൗലോസ് ഒരു വർഗ്ഗത്തെ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം ഉള്ളവരായി തിരിച്ചറിയുന്നു; മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തെ അവർ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാത്തതിനാലും അവർ ഒരു “കള്ളം” വിശ്വസിച്ചതിനാലും ശക്തമായ വഞ്ചന പ്രാപിക്കുന്നവരായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം “അവസാനകാലം” മുതൽ ആരംഭിച്ച് “അർദ്ധരാത്രിവിളി”യിലെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിവരവ് വരെയായി ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലും വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ഒരു വികാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം സമാന്തരമായി കാണപ്പെടുന്ന ചില നിർദ്ദിഷ്ട വഴിക്കുറികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു: “അവസാനകാലം”, “ജ്ഞാനവർധന” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു “ഔപചാരിക രൂപീകരണം”, താഴേക്കിറങ്ങുന്ന ഒരു ദൂതനാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു “ശക്തീകരണം”, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു “ആദ്യ നിരാശ”, “അർദ്ധരാത്രിവിളി” എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒരു ഒഴുക്കിവരവ്, പിന്നെ ഒരു അന്തിമ “രണ്ടാം നിരാശ”, അവിടെ ഒരു വ്യവസ്ഥാകാലിക വാതിൽ “അടയ്ക്കപ്പെടുകയും” മറ്റൊരു വ്യവസ്ഥാകാലിക വാതിൽ “തുറക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്യുന്നു.

> “വെളിപ്പാടു 14-ലെ സന്ദേശങ്ങളെ ദൈവം പ്രവചനപരമ്പരയിൽ അവയ്ക്കുള്ള സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യം വരെ അവയുടെ പ്രവർത്തനം നിലച്ചുപോകരുത്. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ഇന്നും ഈ സമയത്തിനായുള്ള സത്യമാണ്; അവ പിന്നീടു വരുന്നതുമായിതന്നെ സമാന്തരമായി തുടരേണ്ടതാണ്. മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് മഹാശബ്ദത്തോടെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ‘ഇവയ്ക്കുശേഷം,’ എന്നു യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു, ‘വലിയ അധികാരമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമി പ്രകാശിതമായി.’ ഈ പ്രകാശനത്തിൽ, ആ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളുടേയും വെളിച്ചം ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു.” The 1888 Materials, 804.

നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ പതിമൂന്നും പതിനാലും ഉള്ള രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളുടെയും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെയും പ്രവചനങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്നു. “അവസാനകാലം” ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” അവസാനിച്ചതോടെ എത്തിച്ചേർന്നു. 1831-ൽ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ഔപചാരിക രൂപം പ്രാപിച്ചത്, കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനു രണ്ടുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ആയിരുന്നു.

> “ഈ സന്ദേശത്താൽ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനത്തിലേക്കു പ്രേരിതരായവരെപ്പോലെ തന്നേ, മിസ്റ്റർ മില്ലറും പൊതുജേർണലുകളിലും ലഘുപുസ്തികകളിലും എഴുതിയും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചും തന്റെ ദൗത്യം നിറവേറ്റണമെന്നു ആദ്യം വിചാരിച്ചു. അദ്ദേഹം തന്റെ നിലപാടുകൾ ആദ്യം വെർമോണ്ട് ടെലിഗ്രാഫ് എന്ന ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു; അത് വെർമോണ്ടിലെ ബ്രാൻഡണിൽ അച്ചടിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ഇത് 1831-ാം വർഷത്തിലായിരുന്നു.” John Loughborough, The Great Second Advent Movement, 120.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ “അവസാനകാല” പ്രസ്ഥാനം, 1863-ലെ കലാപത്തിൽ നിന്ന് നൂറ്റിയിരുപത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയായ 1989-ൽ എത്തിച്ചേർന്നു. “നൂറ്റിയിരുപത്തിയാറ്” എന്നത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റൊരു പ്രതീകമാണ്. ഇരു പ്രസ്ഥാനങ്ങളും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശം 1996-ൽ ഔപചാരികരൂപം നേടി. അന്ന് Our Firm Foundation എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട The Time of the End എന്ന ശീർഷകത്തിലുള്ള ലേഖനപരമ്പരയുടെ നിർമാണത്തോടെയായിരുന്നു അത്. 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന് ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ആ ലേഖനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇരു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും സന്ദേശം, ആ ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം എത്തിയ സന്ദേശവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തിന് ശേഷം ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഔപചാരികരൂപം നേടി.

“ഇരുന്നൂറിരുപത്” എന്ന സംഖ്യ, ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ച യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രകോപനത്തിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നും, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിനാലിൽ പറയുന്ന രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭമായ ക്രി.മു. 457 എന്നും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ (ഒരു കണ്ണിയെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരുന്നൂറിരുപത് എന്ന സംഖ്യ ഈ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന വാക്യങ്ങളായ ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ പതിമൂന്നും പതിനാലും എന്നിവയിൽ ഈ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു സ്വയം പ്രവാചകപരമായി “ആ ഒരു വിശുദ്ധൻ” എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി; ഇത് “Palmoni” എന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ വിവർത്തനമാണ്, അതിന്റെ അർത്ഥം “അദ്ഭുത സംഖ്യാകർത്താവ്” എന്നാകുന്നു.

അദ്ഭുതസംഖ്യാകർത്താവ് പ്രവചനത്തിന്റെ രണ്ടു രേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു ദർശനങ്ങളെ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭമായി തിരിച്ചറിയുന്ന അതേ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിലൂടെയാണ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. അവയുടെ ആരംഭബിന്ദു, അവ 1844-ൽ നിറവേറുന്ന സമയത്തേക്കുള്ള ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ പ്രതീകാത്മക ബന്ധത്താൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം ഇരുപതാം വാക്യത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അതുവഴി ആ സംഖ്യാകർത്താവായ അദ്ഭുതൻ “ഇരുനൂറിരുപത്” എന്ന സംഖ്യയെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രയോഗത്തിലൂടെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; കാരണം ആ വാക്യം ആ തീയതിയിൽ ആരംഭിച്ച പ്രതിരൂപ പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിന്റെ ഒരു പ്രാഥമിക സവിശേഷതയെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> എന്നാൽ യഹോവ തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ആകുന്നു; സകല ഭൂമിയും അവന്റെ സന്നിധിയിൽ നിശ്ശബ്ദമായിരിക്കട്ടെ. ഹബക്കൂക്ക് 2:20.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന, അത്ഭുതസംഖ്യാനിർണ്ണയകൻ നേരിട്ട് അവതരിപ്പിച്ച രണ്ടു പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ ബന്ധമുണ്ട്; കൂടാതെ, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ അതിന്റെ അവസാനത്തെ എപ്പോഴും ഐക്യപ്പെടുത്തിക്കാണിക്കുന്ന യേശു (അത്ഭുതസംഖ്യാനിർണ്ണയകൻ), അവയുടെ അവസാനത്തെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഇരുനൂറിരുപത് എന്ന സംഖ്യയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തി.

മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ആദ്യത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനവും “അവസാനകാലത്ത്” (യഥാക്രമം 1798യും 1989യും) ആരംഭിച്ചു; അവിടെയാണ് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ഇരു ചരിത്രങ്ങളിലുമുള്ള അടുത്ത വഴിക്കുറി ഇരുനൂറും ഇരുപതും വർഷങ്ങളുടെ സമാപ്തിയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതയാണ്; കാരണം, ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങളുടെ (chazonയും marehയും) ആരംഭബിന്ദുക്കൾ അവയെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഇരുനൂറും ഇരുപതും വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1611-ൽ കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും, *Vermont Telegraph* പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുപോലെ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചതും, *Declaration of Independence* പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും, *Our Firm Foundation* മാസികയിൽ *The Time of the End* പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും—ഇവയെല്ലാം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായിരുന്നു. ഇരു ഇരുനൂറ് ഇരുപത്-വർഷ കാലഘട്ടങ്ങളുടെയും ആരംഭവും അവസാനവും ചരിത്രപരമായ വഴിക്കല്ലായി ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “ഇരുനൂറ് ഇരുപത്” എന്ന സംഖ്യ ഒരു പ്രവാചകബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; ഈ നാലു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായതിനാൽ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, അതുപോലെ തന്നേ, അവയുടെ അതത് ചരിത്രങ്ങളിൽ “അറിവിന്റെ വർധനം” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്താൽ കൂടി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമാണ്.

1611-ലെ ബൈബിൾ, സ്വർഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽനിന്ന് മനുഷ്യരാശിയിലേക്കുള്ള സുവിശേഷത്തിന്റെ ആശയവിനിമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം കാലപ്രവചനങ്ങളുടെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകൾ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ചരിത്രരേഖകളാൽ ചിത്രരൂപത്തിൽ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്നതാക്കുന്നു. “വെർമോണ്ട്” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “ഒരു പച്ചപർവ്വതം” എന്നാകുന്നു; പ്രചോദനപ്രകാരം “പച്ച” വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

> “ഈ സ്വപ്നം എനിക്ക് പ്രത്യാശ നൽകി. പച്ചനിറമുള്ള കയർ എന്റെ മനസ്സിൽ വിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിന്റെ സൗന്ദര്യവും ലാളിത്യവും എന്റെ ആത്മാവിൽ ഉദിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.” Christian Experience and Teachings, 28.

അവസാന നാളുകളിലെ ഒരു “പർവതം” ഒരു “സഭ” ആകയാൽ, മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം വിശ്വസ്തസഭയിൽ നിന്ന് ഔപചാരികമായി രൂപപ്പെടുത്തി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

> അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: യഹോവയുടെ ആലയമുള്ള പർവ്വതം പർവ്വതങ്ങളുടെ ശിഖരത്തിൽ സ്ഥാപിതമായി, കുന്നുകളെക്കാൾ ഉയർത്തപ്പെടും; സകലജാതികളും അതിലേക്കു ഒഴുകിച്ചെല്ലും. അനേകം ജനങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു ചെന്നു പറയും: വരുവിൻ, നാം യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിലേക്കും യാക്കോബിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിലേക്കും കയറിപ്പോകാം; അവൻ തന്റെ വഴികളെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഉപദേശിക്കും; നാം അവന്റെ പാതകളിൽ നടക്കും; എന്തെന്നാൽ സീയോനിൽ നിന്നു ന്യായപ്രമാണം പുറപ്പെടും, യെരൂശലേമിൽ നിന്നു യഹോവയുടെ വചനവും. യെശയ്യാവു 2:2, 3.

മില്ലറിന്റെ ഔപചാരികമായി രൂപംകൊണ്ട പരീക്ഷണസന്ദേശം വിശ്വസ്തസഭയിൽ നിന്നുയർന്നതായിരുന്നു; *The Telegraph* എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം, *King James Bible* ചെയ്തതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, രണ്ട് ഗ്രീക്ക് പദങ്ങളിൽ നിന്ന് രൂപംകൊണ്ട “telegraph” എന്ന പദം ദൂരത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം എന്ന അർത്ഥം വഹിക്കുന്നു. ആദ്യ പദമായ (tele) “ദൂരസ്ഥമായ” അല്ലെങ്കിൽ “ദൂരെ ഉള്ള” എന്നർത്ഥം നൽകുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പദമായ (grapho) “എഴുതുക” അല്ലെങ്കിൽ “രേഖപ്പെടുത്തുക” എന്നർത്ഥം നൽകുന്നു. ഇവ രണ്ടും കൂടെ “ദൂരത്തിൽ എഴുതി അയയ്ക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ “ദൂരത്തേക്ക് സംപ്രേഷണം ചെയ്യുക” എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു. 1611-ൽ, *King James Bible*യുടെ നിർമ്മിതിയിലൂടെ ദൈവം തന്റെ സന്ദേശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സംപ്രേഷണം ചെയ്തു; പിന്നെ ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ, 1831-ൽ *Vermont Telegraph*യിൽ ആദ്യമായി ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ച മില്ലറിന്റെ സന്ദേശവും ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു സംപ്രേഷണം ചെയ്തു. ആ സന്ദേശം 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” തുറക്കപ്പെട്ട “അറിവിന്റെ വർധന” ആയിരുന്നു; അത് അന്നത്തെ തലമുറയ്ക്കായി മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തുടർന്ന് ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു. ആ ചരിത്രം *Future for America*യുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായി നിന്നു.

1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്മേൽ വരുന്നതായ നിയന്ത്രണത്തെയും അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. Future for America എന്ന സന്ദേശം (ആ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ), സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായ തുടക്കത്തിൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1996-ൽ, The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് മുമ്പ് Future for America എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരുന്ന നിയമപരമായ സ്ഥാപനം ലഭിച്ചു. ആ വർഷം, Our Firm Foundation എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനങ്ങളാൽ സമന്വിതമായിരുന്ന The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

“ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്ക” എന്ന ശുശ്രൂഷയുടെ പേര് സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതാണ്; കാരണം ആ പ്രസിദ്ധീകരണം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; യേശു എപ്പോഴും അന്ത്യത്തെ ആരംഭത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. “ദി ടൈം ഓഫ് ദി എൻഡ്” എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണശീർഷകം 1989-ലെ “അന്ത്യകാലത്തെ” മാത്രം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതല്ല, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നപ്പോൾ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ആ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലെ ഔപചാരികമായി രൂപവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം (ദാനിയേൽ പതിനൊന്ന്, നാല്പതു മുതൽ നാല്പത്തിയഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ) 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടുകൂടെ (അന്ത്യകാലത്ത്) മുദ്രവിമോചിതമായി; മുദ്രവിമോചിതമായ ആ വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യംവരെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന ഒരു ചരിത്രക്രമം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

1776-ൽ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുവരെ കൃത്യമായി ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളാണ്; ആരംഭവും അവസാനവും ഒരേ പ്രവചനവിഷയങ്ങളെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. The Time of the End എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം, ആദ്യം Our Firm Foundation എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ലേഖനങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട അധ്യായങ്ങളെ സമാഹരിച്ചൊരുക്കിയതാണ്; കൂടാതെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ (“our firm foundation”) ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിൽക്കാതെ 1989-ലെ “അവസാനകാലത്ത്” ഉണ്ടായ “പരിജ്ഞാനവർധന” എന്ന പ്രവചനസത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് അസാധ്യമാണെന്ന സത്യത്തെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“അവസാനകാലം” എന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വഴിക്കുറിയും, ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിൽ സന്ദേശത്തിന്റെ “ഔപചാരികീകരണം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വഴിക്കുറിയും, ഇവ രണ്ടും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനഘടകങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിലെ അടുത്ത വഴിക്കുറി, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് വെളിപ്പാട് 10-ലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നതിലൂടെയോ, അല്ലെങ്കിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വെളിപ്പാട് 18-ലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നതിലൂടെയോ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണമാണ്. വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അയ്യോയുടെ നിവൃത്തി, വെളിപ്പാട് 10-ലെ ദൂതനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ നിവൃത്തി, വെളിപ്പാട് 18-ാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിൽ, ദൂതൻ അവരോഹണം ചെയ്യുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് അന്ത്യമഴ “തളിക്കുവാൻ” ആരംഭിക്കുന്നത്. ആ ഘട്ടത്തിൽ, പ്രവചിക്കപ്പെട്ട സംഭവത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണത്താൽ സന്ദേശം “ശക്തിയോടെ നിറയുന്നു.” മില്ലറൈറ്റുകൾക്കു വേണ്ടി, അത് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ കാണുന്ന രണ്ടാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഒട്ടോമൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി, അത് വെളിപ്പാട് പത്തു, ഏഴാം വാക്യത്തിൽ ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ കാലത്തിൽ ഉള്ള മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രവചനമായിരുന്ന “ജാതികളുടെ ക്രോധോദ്രിക്തത” ആയിരുന്നു; മഹത്തായ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ അതു നിവൃത്തിയായി.

സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിലെ ഓരോ പ്രധാന വഴിക്കല്ലും അത്ഭുതസംഖ്യാപകന്റെ പ്രവൃത്തിയുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം പുലർത്തുന്നു; ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളെയും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു ദർശനങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിൽ അവൻ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു. ദൂതന്റെ അവതരണസമയത്ത് എഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചക കാവൽക്കാരൻമാർ, 1856-ൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ മഹത്തായ വെളിച്ചം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ലവോദിക്യയിലേക്കുള്ള സന്ദേശവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് കാഹളം മുഴക്കുന്നു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ദൃശ്യരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകൾകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പട്ടികകളെന്ന വഴിക്കല്ല്, ഓരോ സമാന്തര ചരിത്രത്തിലും ദൂതന്റെ അവതരണത്തിനും “ആദ്യ നിരാശ”യ്ക്കും ഇടയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

“താമസകാലം” എന്ന വഴിമുദ്ര 1843-ലെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനത്തോടു നേരിട്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെയും, അതുപോലെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങളുടെയും പൂർത്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നു. അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രവചനകാലത്തിന്റെ ആ രണ്ടു കാലയളവുകളുടെ അടുത്തുവരുന്ന പൂർത്തീകരണത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതാണ്. അവസാന വഴിമുദ്രയിലെ അടഞ്ഞ വ്യവസ്ഥാകാലിക “വാതിൽ” ആ രണ്ടു പ്രവചനകാലയളവുകളുടെ പൂർത്തീകരണത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയും, ഏഴാമത്തെ അഥവാ യൂബിലി കാഹളം മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ ചരിത്രത്തിലുമുള്ള ഓരോ വഴിമുദ്രയും “ഏഴു കാലങ്ങളോട്” നേരിട്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ഈ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന നൂലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഈ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളും പിന്നത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> “‘വചനത്തിൽ ഇടറുകയും അനുസരിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നവർക്കു,’ ക്രിസ്തു ഇടറലിന്റെ പാറ ആകുന്നു. എന്നാൽ ‘ശില്പികൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല് അതുതന്നെ മൂലക്കല്ലിന്റെ തലമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു.’ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ലിനെപ്പോലെ, ക്രിസ്തുവും തന്റെ ഭൂമിയിലെ ദൗത്യത്തിൽ അവഗണനയും പീഡനവും സഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ ‘മനുഷ്യരാൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടവനും തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവനും ദുഃഖങ്ങളുടെ മനുഷ്യനും വ്യസനവുമായി പരിചയമുള്ളവനും ആയിരുന്നു; ... അവൻ നിരസിക്കപ്പെട്ടവൻ ആയിരുന്നു; നാം അവനെ മാനിച്ചില്ല.’ യെശയ്യാവു 53:3. എന്നാൽ അവൻ മഹത്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ട സമയം അടുത്തിരുന്നു. മരിച്ചവരിൽ നിന്നുള്ള പുനരുത്ഥാനത്താൽ അവൻ ‘ശക്തിയോടെ ദൈവപുത്രൻ’ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. റോമർ 1:4. അവന്റെ രണ്ടാം വരവിൽ അവൻ ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കർത്താവായി വെളിപ്പെടും. ഇപ്പോൾ അവനെ ക്രൂശിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർ അവന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചറിയും. സർവ്വപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുമ്പാകെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല് മൂലക്കല്ലിന്റെ തലമായിത്തീരും.

> “അത് ആരുടെ മേലായാലും വീഴുന്നതോ, അവനെ പൊടിച്ചുകളയും.” ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ജനങ്ങൾ ഉടൻതന്നെ അവരുടെ നഗരവും അവരുടെ ജനതയും നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കാണേണ്ടിവന്നു. അവരുടെ മഹത്വം തകർന്നു, കാറ്റിന്റെ മുമ്പിലെ പൊടിപോലെ ചിതറിപ്പോകുമായിരുന്നു. യെഹൂദന്മാരെ നശിപ്പിച്ചതെന്തായിരുന്നു? അവർ അതിന്മേൽ പണിതിരുന്നുവെങ്കിൽ അവരുടെ സുരക്ഷയായേനേ ഇരുന്ന ആ ശില തന്നെയായിരുന്നു അത്. നിരസിക്കപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ നന്മയും, തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട നീതിയും, അലക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ കരുണയും ആയിരുന്നു അത്. മനുഷ്യർ ദൈവത്തിനെതിരെ തന്നേ നിലകൊണ്ടു; അവരുടെ രക്ഷയായേനേ ഇരുന്നതെല്ലാം അവരുടെ നാശമായി മാറി. ജീവനിലേക്കായി ദൈവം നിയമിച്ചതെല്ലാം അവർ മരണത്തിനായുള്ളതാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. യെഹൂദന്മാർ ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ചതിൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശം ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരുന്നു. കാൽവറിയിൽ ചൊരിയപ്പെട്ട രക്തം, ഈ ലോകത്തിനും വരുവാനുള്ള ലോകത്തിനും അവരെ നാശത്തിലേക്ക് താഴ്ത്തിയ ഭാരമായിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെയായിരിക്കും മഹത്തായ അന്തിമദിവസത്തിലും, ദൈവകൃപയെ തള്ളിക്കളയുന്നവരുടെ മേൽ ന്യായവിധി വരുമ്പോൾ. അവരുടെ ഇടർച്ചയുടെ ശിലയായ ക്രിസ്തു അന്ന് അവർക്കു പ്രതികാരമെടുക്കുന്ന ഒരു പർവ്വതമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. നീതിമാന്മാർക്കു ജീവനായിരിക്കുന്ന അവന്റെ മുഖമഹിമ, ദുഷ്ടന്മാർക്കു ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയായിരിക്കും. നിരസിക്കപ്പെട്ട സ്നേഹവും, അവഹേളിക്കപ്പെട്ട കൃപയും നിമിത്തം പാപി നശിച്ചുപോകും.”

> “അനവധി ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാലും ആവർത്തിതമായ മുന്നറിയിപ്പുകളാലും ദൈവപുത്രനെ നിരസിച്ചതിന്റെ ഫലം യെഹൂദന്മാർക്കു എന്തായിരിക്കുമെന്നു യേശു കാണിച്ചുതന്നു. ഈ വചനങ്ങളിലൂടെ, തങ്ങളെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായി അവനെ സ്വീകരിക്കാൻ നിരസിക്കുന്ന സകല യുഗങ്ങളിലുമുള്ള എല്ലാവരോടും അവൻ അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഓരോ മുന്നറിയിപ്പും അവർക്കുള്ളതാണ്. അശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ആലയം, അനുസരണക്കേടുള്ള പുത്രൻ, വ്യാജ കൃഷിക്കാർ, അവജ്ഞാഭാവമുള്ള പണിക്കാർ—ഇവയ്ക്കെല്ലാം ഓരോ പാപിയുടെയും അനുഭവത്തിൽ തുല്യമായ പ്രതിരൂപമുണ്ട്. അവൻ മാനസാന്തരപ്പെടാതിരുന്നാൽ, അവ സൂചിപ്പിച്ച നാശവിധി അവന്നുതന്നെ വരും.” The Desire of Ages, 599, 600.

Back to Articles