Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി അമ്പത്തിമൂന്ന്

വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും ആത്മീയ പ്രതീകാത്മകത: ബൈബിളിലെ ആലയങ്ങളുടെയും മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെയും വഴിയുള്ള ഒരു യാത്ര

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word

വടക്കൻ രാജ്യം മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ആലയത്തിലെ അധമസ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അത് സഭയുടെ ആലയത്തിൽ ശരീരത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ആലയത്തിൽ മനുഷ്യമാംസത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ക്രിസ്തു ഓരോ ആലയവും പണിതു, അവൻ എല്ലാ അടിസ്ഥാനവും സ്ഥാപിച്ചു; മില്ലറൈറ്റ് ആലയത്തിലെ ആദ്യക്കല്ല് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ഉപദേശമായിരുന്നു; അതിനെ യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ട് വടികൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1863-ലെ കലാപത്തിൽ ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം അവരുടെ പ്രവാചകീയ “മൂലക്കല്ലിനെ” തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ഇതുതന്നെ ഭൗമിക ആലയത്തിന്റെ നിർമാണത്തിലും സംഭവിച്ചു. തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട കല്ല് ആലയനിർമാണത്തിന്റെ സമാപ്തിയിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുവാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു, എങ്കിലും നിർമാണകാലം മുഴുവൻ അതു ഇടറലിന്റെ കല്ലായിരുന്നുവു. എന്നിരുന്നാലും, പ്രവാചകീയ വചനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്, തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട ഇടറലിന്റെ കല്ല് ഒടുവിൽ മൂലയുടെ പ്രധാനശിരസ്സാകുമെന്നതാണ്.

“ഏഴ് സമയങ്ങളുടെ” വടി, തെക്കൻ രാജ്യത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, വടക്കൻ രാജ്യത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ “തല” ആകുന്നു. അതു “തല” ആകുന്നു; കാരണം ദൈവം തന്റെ നഗരമായി യെരൂശലേമിനെ നിർദ്ദേശിച്ച്, തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരവും തന്റെ നാമവും സ്ഥാപിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് തെക്കൻ രാജ്യത്തിലാണു. 1798 മുതൽ 1844 വരെ ആ രണ്ടു വടികളും ഏകീകരിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ, “തല” താഴ്ന്നതായ തെക്കൻ രാജ്യമായിരുന്നു. 1844-ൽ യോഹന്നാനോടു വടക്കൻ രാജ്യത്തെ വിട്ടേക്കുവാൻ, കാരണം അതു ജാതികൾക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു, കല്പിക്കപ്പെട്ട ഉടനെ, തെക്കൻ രാജ്യം ഒരു ജനതയായി തനിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു പതാകചിഹ്നമായി ശേഷിച്ചു; അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് അതായിരുന്നു പദ്ധതി. ആ പദ്ധതി 1863-ലെ കലാപത്താലും, ആധുനിക യിസ്രായേലിന്റെ ആദ്യത്തെ “കാദേശിലെ കലാപം” നിമിത്തവും തടയപ്പെട്ടു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, കർത്താവ് തന്റെ ലവോദിക്യാ സഭയെ 1863-ലേക്കും, 1888-ലേക്കും, 1919-ലേക്കും, 1957-ലെ രണ്ടാമത്തെ “കാദേശിലെ കലാപ”ത്തിലേക്കും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ ആ കലാപത്തിൽ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട കല്ല് കോണിന്റെ തലക്കല്ലായി മാറുമെന്ന വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത് ക്രിസ്തു ദൈവികതയും മാനുഷികതയും എന്ന ഐക്യം എന്നെന്നേക്കുമായി സാധിപ്പിക്കുന്നവരായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ നിറവേറുന്നു.

പൗലോസ് അധമസ്വഭാവത്തെ ജഡമെന്നും, ഉന്നതസ്വഭാവത്തെ മനസ്സെന്നും നിർവചിച്ചു. അവൻ ശരീരത്തെ (അധമസ്വഭാവത്തെ) മരണമായി നിർവചിച്ചു.

> ന്യായപ്രമാണം ആത്മികമാണെന്നു നാം അറിയുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ ജഡികൻ, പാപത്തിനുകീഴെ വിറ്റവൻ ആകുന്നു. ഞാൻ ചെയ്യുന്നതു ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ഞാൻ ചെയ്യുന്നില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ വെറുക്കുന്നതുതന്നെ ഞാൻ ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതു ഞാൻ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ന്യായപ്രമാണം നല്ലതു തന്നെയെന്നു ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴോ, അതു പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ഇനി ഞാൻ അല്ല, എങ്കിലും എന്നിൽ വസിക്കുന്ന പാപം ആകുന്നു. എന്നിൽ, അതായത് എന്റെ ജഡത്തിൽ, നല്ലതൊന്നും വസിക്കുന്നില്ലെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; ആഗ്രഹം എനിക്കുണ്ട്, എന്നാൽ നല്ലതു പ്രവർത്തിപ്പാനുള്ള ശക്തി ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നില്ല. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ലതു ഞാൻ ചെയ്യുന്നില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ദോഷം ഞാൻ ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതു തന്നേ ഞാൻ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അതു പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ഇനി ഞാൻ അല്ല, എങ്കിലും എന്നിൽ വസിക്കുന്ന പാപം ആകുന്നു. അങ്ങനെ, ഞാൻ നല്ലതു ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ ദോഷം എനിക്കു സമീപത്തുണ്ടെന്നൊരു പ്രമാണം ഞാൻ കാണുന്നു. അന്തർമനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചു ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ പ്രസാദിക്കുന്നു; എന്നാൽ എന്റെ അവയവങ്ങളിൽ വേറൊരു പ്രമാണം ഞാൻ കാണുന്നു; അതു എന്റെ മനസ്സിന്റെ പ്രമാണത്തോടു യുദ്ധം ചെയ്തു, എന്റെ അവയവങ്ങളിൽ ഉള്ള പാപത്തിന്റെ പ്രമാണത്തിന്നു എന്നെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോകുന്നു. അയ്യോ, ഞാൻ എത്ര ദയനീയനായ മനുഷ്യൻ! ഈ മരണത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു എന്നെ ആർ വിടുവിക്കും? റോമർ 7:14–24.

തന്റെ “ജഡത്തിൽ” “നല്ലതു ഒന്നും വസിക്കുന്നില്ല” എന്നു പൗലൊസ് അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ ജഡത്തിൽ (അവന്റെ ശരീരത്തിൽ) നിലനിന്നിരുന്ന, പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചതും അഭ്യസനത്തിലൂടെ വളർത്തിപ്പോന്നതുമായ പ്രവണതകൾ എല്ലാം അവനെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതിൽ മാത്രമേ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നുള്ളു. ആ പ്രവണതകൾ പാപത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; എന്നാൽ പൗലൊസ് ആഗ്രഹിച്ചത് പാപത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ പൗലൊസ് “തന്റെ മനസ്സിന്റെ ന്യായപ്രമാണം” (അവന്റെ ഉന്നത സ്വഭാവം) എന്നിങ്ങനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ നിലവിളി ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു: “ഈ മരണത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്നു എന്നെ ആർ വിടുവിക്കും?” തീർച്ചയായും, വിടുതൽ വരുത്തുന്നതു ദൈവത്വമാണെന്നു പൗലൊസ് അറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ വിടുതലിന്റെ പ്രവർത്തി തന്റെ പങ്കാളിത്തവും ആവശ്യപ്പെടുന്നു എന്നും അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

> ആകയാൽ, എന്റെ പ്രിയമുള്ളവരേ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഇപ്പോൾ എന്റെ അഭാവത്തിൽ അതിലും അധികമായി, ഭയത്തോടും വിറയലോടും കൂടെ നിങ്ങളുടെ രക്ഷ പ്രവർത്തിപ്പിൻ. എന്തെന്നാൽ, തന്റെ പ്രസാദഹിതം നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നു, ഇച്ഛിപ്പാനും പ്രവർത്തിപ്പാനും നിങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ദൈവമാകുന്നു. ഫിലിപ്പിയർ 2:12, 13.

മരണത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള വിടുതൽ ദൈവിക ശക്തിയാൽ സാധിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; ആ ശക്തി മാനുഷിക ശക്തിയോടു ബന്ധിച്ചിരുന്നതുമാണ്, മനുഷ്യർക്കു യേശു നൽകിയ മാതൃക അതായിരുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ താഴ്ന്ന സ്വഭാവത്തിൽ പാപത്തിന്റെ നിയമം സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും, തന്റെ ഇഷ്ടത്തെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്നു കീഴടങ്ങുന്നതിലൂടെ, യേശു തന്റെ താഴ്ന്ന സ്വഭാവത്തെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തി നിലനിർത്തി. പൗലോസും തന്റെ ഇഷ്ടത്തെ ദൈവികതയുടെ ഇഷ്ടത്തിന്നു സമർപ്പിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ വിടുതൽ കണ്ടെത്തുമായിരുന്നുവു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവൻ തന്റെ സ്വന്തം രക്ഷ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നു പാപത്തെ നീക്കിക്കളയുന്ന പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഇതുതന്നെയാണ്.

> “ദൈവത്തിന് തന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഓരോ ആത്മാവും മറ്റൊരു ശക്തിയുടെ അധീനതയിലാണ്. അവൻ സ്വന്തം അധീനതയിൽ ഉള്ളവനല്ല. അവൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചേക്കാം; എങ്കിലും അവൻ ഏറ്റവും നിന്ദ്യമായ അടിമത്തത്തിലാണ്. അവന്റെ മനസ്സ് സാത്താന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു സത്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം കാണുവാൻ അവന് അനുമതിയില്ല. താൻ സ്വന്തം വിവേകത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങളെ അനുസരിക്കുകയാണെന്ന് അവൻ സ്വയം പ്രസാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവൻ അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രഭുവിന്റെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആത്മാവിൽനിന്ന് പാപദാസ്യതയുടെ ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ചുകളയുവാൻ ക്രിസ്തു വന്നു. ‘അതുകൊണ്ടു പുത്രൻ നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വതന്ത്രരായിരിക്കും.’ ‘ക്രിസ്തുയേശുവിലുള്ള ജീവന്റെ ആത്മാവിന്റെ ന്യായപ്രമാണം’ നമ്മെ ‘പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ന്യായപ്രമാണത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രരാക്കി.’ റോമർ 8:2.”

> “വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ യാതൊരു നിർബന്ധവും ഇല്ല. യാതൊരു ബാഹ്യബലവും പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ, മനുഷ്യൻ താൻ ആരെ സേവിക്കുമെന്നത് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സ്വതന്ത്രനായി വിടപ്പെടുന്നു. ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന് കീഴടങ്ങുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. പാപത്തെ പുറത്താക്കുക എന്നത് ആത്മാവിന്റെ സ്വന്തം പ്രവർത്തിയാണ്. സത്യമാണ്, സാത്താന്റെ അധീനതയിൽ നിന്ന് നമ്മെത്തന്നെ മോചിപ്പിക്കുവാൻ നമുക്കൊരു ശക്തിയും ഇല്ല; എന്നാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുവാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുകയും, നമ്മുടെ മഹത്തായ ആവശ്യത്തിൽ, നമുക്കു പുറത്തും നമ്മെക്കാൾ ഉയർന്നതുമായ ഒരു ശക്തിക്കായി നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ആത്മാവിന്റെ ശക്തികൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദൈവിക ഊർജ്ജത്താൽ നിറയുന്നു; അങ്ങനെ അവ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നതിൽ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്ക് അനുസരിക്കുന്നു.”

> “മനുഷ്യന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം സാധ്യമാകുന്ന ഏക വ്യവസ്ഥ ക്രിസ്തുവോടൊന്നായിത്തീരുന്നതാണ്. ‘സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കും;’ ക്രിസ്തുവാണ് ആ സത്യം. മനസ്സിനെ ദുർബലമാക്കിയും ആത്മാവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം നശിപ്പിച്ചും മാത്രമേ പാപത്തിന് വിജയം കൈവരിക്കാനാകൂ. ദൈവത്തോടുള്ള കീഴടങ്ങൽ ഒരുവനെ തന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്കുള്ള പുനഃസ്ഥാപനമാണ്,—മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വത്തിലേക്കും മാന്യതയിലേക്കും. നാം കീഴ്പ്പെടുവാൻ വരുത്തപ്പെടുന്ന ദൈവിക ന്യായപ്രമാണം ‘സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം’ ആകുന്നു. യാക്കോബ് 2:12.” The Desire of Ages, 466.

പൗലോസ് നിലവിളിച്ചു: “അയ്യോ, ദയനീയനായ മനുഷ്യൻ ഞാൻ! ഈ മരണത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ ആർ വിടുവിക്കും?” സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: “നാം പാപത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ മഹത്തായ ആവശ്യത്തിൽ നമുക്കു പുറത്തും നമുക്കു മീതെയും ഉള്ള ഒരു ശക്തിക്കായി നിലവിളിക്കുമ്പോൾ, ആത്മാവിന്റെ ശക്തികൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദൈവിക ഊർജ്ജത്തോടെ നിറഞ്ഞതാകുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നതിൽ അവ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്നു.” നമ്മുടെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ, നമ്മുടെ മനുഷ്യത്വത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തോടു സംയോജിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ, നമ്മുടെ സ്വന്തം “ആത്മാവിൽ” നിന്ന് പാപത്തെ നീക്കിക്കളയുന്ന “പ്രവൃത്തി” നാം സാധിച്ചുതീർക്കുന്നു.

എന്നാൽ നാം “മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ഇച്ഛാശക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രാബല്യമാണ്.” ഇച്ഛാശക്തി “മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ ഭരണാധികാരമുള്ള ശക്തി, തീരുമാനത്തിന്റെയോ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെയോ ശക്തിയാണ്. എല്ലാം ഇച്ഛാശക്തിയുടെ ശരിയായ പ്രവർത്തനത്തിന്മേൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ശക്തി ദൈവം മനുഷ്യർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു; അതിനെ പ്രയോഗിക്കേണ്ടത് അവരുടെതാണ്. നിനക്കു നിന്റെ ഹൃദയം മാറ്റുവാൻ കഴിയുകയില്ല; അതിന്റെ സ്നേഹാഭിമുഖ്യങ്ങൾ നീ സ്വയം ദൈവത്തിനു നല്കുവാനും കഴിയുകയില്ല; എങ്കിലും അവനെ സേവിക്കുവാൻ നീ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയും. നിന്റെ ഇച്ഛാശക്തി അവന്നു സമർപ്പിക്കാം; അപ്പോൾ അവന്റെ പ്രസാദാനുസരണം ഇച്ഛിപ്പാനും പ്രവർത്തിപ്പാനും അവൻ നിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കും. ഇങ്ങനെ നിന്റെ സമസ്ത സ്വഭാവവും ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന്കീഴിൽ വരും; നിന്റെ സ്നേഹാഭിമുഖ്യങ്ങൾ അവനിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടും; നിന്റെ ചിന്തകൾ അവനോടു സമന്വയത്തിലായിരിക്കും.”

പൗലൊസ് ഈ സത്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു; തന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ തന്റെ താഴ്ന്ന സ്വഭാവം ഉയർന്ന സ്വഭാവത്തിന്റെ അധീനതയിൽ നിലനിർത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പൗലൊസ് ദിവസംതോറും മരിച്ചത്.

> ക്രിസ്തുയേശുവിൽ നമ്മുടെ കർത്താവായിരിക്കുന്നവനിൽ എനിക്ക് നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആനന്ദത്തെ സാക്ഷിയാക്കി ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ഞാൻ ദിവസേന മരിക്കുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:31.

തന്റെ അധമസ്വഭാവത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തി നിലനിർത്തുവാൻ തന്റെ ഇച്ഛാശക്തി പ്രയോഗിച്ച് അതിനെ ദിവസേന ക്രൂശിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് പൗലോസ് അറിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു അവൻ തന്റെ ജഡത്തെ ക്രൂശിച്ചു.

> ക്രിസ്തുവിനുള്ളവർ ജഡത്തെ അതിന്റെ വികാരങ്ങളോടും മോഹങ്ങളോടും കൂടെ ക്രൂശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗലാത്യർ 5:24.

പൗലോസ് അറിഞ്ഞിരുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവ് വരെയും പാപഭരിതമായ ജഡസ്വഭാവം മനുഷ്യരാശിയിൽ നിലനിൽക്കുമെന്ന്; അന്നു വിശ്വസ്തന്മാർ കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരംകൊണ്ട് ഒരു പുതിയ മഹിമാപൂർണ്ണ ദേഹം പ്രാപിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ 1798 എന്ന വർഷം മില്ലറൈറ്റ് ആലയം പണിയപ്പെട്ടിരുന്ന നാൽപ്പത്താറു വർഷങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം ഏക അടിസ്ഥാനമായ ക്രിസ്തു, അടിസ്ഥാനമുതൽ അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടായിരുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യം ദേഹമായിരുന്നു; അതു പാപംമുഖേന മനുഷ്യരാശിക്കു മേൽ ആധിപത്യം കൈവരിക്കുകയും വ്യാജ വടക്കൻ രാജ്യമായി സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. 1844-ൽ, യോഹന്നാനോടു പ്രാകാരത്തെ “വിട്ടുകളയുവാൻ” എന്നു കല്പിക്കപ്പെട്ടു; ഗ്രീക്കിൽ അതിന്റെ അർത്ഥം, ദൈവം തന്റെ നാമം സ്ഥാപിപ്പാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്ന ഉയർന്ന സ്വഭാവത്തിന്മേൽ ആധിപത്യം നേടിയെടുത്തിരുന്ന താഴ്ന്ന സ്വഭാവത്തെ നിരസിക്കുവാൻ എന്നതാണ്; കൂടാതെ 1798-ൽ, “സ്നേഹാസക്തികളും മോഹങ്ങളും” സഹിതമുള്ള ജഡം ക്രൂശിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ജീവനുള്ളവരിൽനിന്നു വേർപെടുത്തപ്പെട്ടതിനാൽ, ക്രൂശിവേലയിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മാംസം മരിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ തെക്കൻ രാജ്യം ദൈവവുമായി നിയമബന്ധത്തിൽ, ഒരേയൊരു രാജാവിനോടുകൂടെ, ഒരേയൊരു ജനമായി ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; കൂടാതെ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം തങ്ങളുടെ നടുവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ജനമായി. വരിയിന്മേൽ വരി എന്നപോലെ, “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ഇപ്പോൾ “മൂലയിലെ തലയായി” ഇരിക്കുന്നു; കാരണം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ദൈവം തന്റെ “വടക്കൻ സൈന്യത്തെ” ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ സൈന്യം ഒരേയൊരു ജാതിയായിരിക്കേണ്ടതും, ആ ജാതി അവന്റെ പ്രതിഛായ മാത്രം പ്രതിഫലിപ്പിക്കേണ്ടതുമാണ്; സാത്താൻ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിഛായയായ തന്റെ “കൊമ്പിനെ” ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതേ സമയത്താണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്. യെഹെസ്‌കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിൽ നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം, പിന്നെ ആ സൈന്യമായി എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുന്നവരുടെമേൽ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം ഊതുന്നു. നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം ഏഴാമത്തെ കാഹളത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്; അവിടെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യം പൂർത്തിയാകുന്നത്.

മുദ്രവയ്ക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയുടെ അന്തിമഘട്ടം 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് ആരംഭിച്ചു. ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവയ്ക്കുന്ന കാലം ഏഴാം കാഹളം മുഴങ്ങുന്ന സമയത്താണ് പൂർത്തിയാകുന്നത്; മുദ്രവയ്ക്കുന്ന പ്രക്രിയക്കിടയിൽ ആ കാഹളം മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുഴങ്ങുന്നു. അത് എപ്പോഴും മഹിമയുള്ള ദേശത്തിനെതിരെ ഇസ്‌ലാം നടത്തുന്ന ഒരു പ്രഹരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആധുനിക ആത്മീയ “മഹിമയുള്ള ദേശം” 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടു; പുരാതന അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ള മഹിമയുള്ള ദേശം 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടു, കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്ന രണ്ട് സാക്ഷികൾ വീണ്ടും ജീവനിലേക്കു മടങ്ങിയ അതേ വർഷത്തിൽ തന്നേ. മൂന്നാമത്തെ പ്രഹരം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമകാലത്താണ്.

2023 ഒക്ടോബർ 7 മുതൽ, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും സത്യപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ, മഹാസർപ്പംപോലെ അല്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞാടുപോലെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു കൊമ്പായി അവയുടെ അന്തിമ പരിവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാന സംഭവങ്ങളിൽ അരങ്ങേറുന്ന മഹാവിവാദത്തിലെ ആഭ്യന്തരവും ബാഹ്യവുമായി നിലകൊള്ളുന്ന വിരോധികളുടെ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളും ദാനിയേൽ അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഈ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ രണ്ടു അന്തിമ വികാസങ്ങളും ഏഴാം കാഹളം മുഴങ്ങുന്ന സമയത്താണ് പൂർത്തിയാകുന്നത്. ഏഴാം കാഹളം, മൂന്ന് അയ്യോകാഹളങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതാണ്.

മൂന്ന് കഷ്ടതകൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവ 2023 ഒക്ടോബർ 7 എന്ന വഴിക്കുറിക്ക് ശക്തമായ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. ആദ്യ കഷ്ടതയിലും രണ്ടാം കഷ്ടതയിലും ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധം റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങൾക്കെതിരെയാണ് നടത്തപ്പെട്ടത്; അന്ത്യകാലത്ത് അത് ഐക്യനാടുകളാണ്, 1989-ൽ പ്രതിഖ്രിസ്തുവായ (പോപ്പ് ജോൺ പോൾ II) വ്യാജപ്രവാചകനായ (റോണൾഡ് റീഗൻ) എന്നിവരിടയിലെ രഹസ്യസഖ്യത്തിലൂടെ സംഭവിച്ച സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ കീഴടക്കൽ ഇതിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒന്നാം കഷ്ടത്തിൽ അഞ്ചു മാസം എന്ന ഒരു കാലപ്രവചനം ഉണ്ട്; അതായത് നൂറ്റിയമ്പത് വർഷം. രണ്ടാം കഷ്ടത്തിൽ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും എന്ന ഒരു കാലപ്രവചനം ഉണ്ട്. ഈ രണ്ടു കാലപ്രവചനങ്ങളും ഒന്നാംതെയും രണ്ടാംതെയും കഷ്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളിലുടനീളം ഇസ്ലാം റോമിനെതിരായി കൊണ്ടുവന്ന യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളും ആ യുദ്ധത്തിന് രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ഫലങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചു. ആദ്യത്തെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളിൽ ഇസ്ലാം റോമിനെ “ഉപദ്രവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു”; മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും എന്ന പ്രവചനത്തിൽ ഇസ്ലാം റോമിനെ “കൊല്ലേണ്ടതായിരുന്നു.” ആ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളും നേരിട്ട് പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. റോമിനെ ഇസ്ലാം ഉപദ്രവിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, റോമിനെ ഇസ്ലാം കൊല്ലേണ്ടിയിരുന്ന മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ആരംഭിക്കുന്നതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒന്നാം കഷ്ടവും രണ്ടാം കഷ്ടവും നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്താലും മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ആരംഭിക്കുന്നതാലും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടുകൂടി, ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി നിലനിൽക്കുന്നതു നിർത്തുന്നു; അപ്പോൾ തന്നെയാണ് പ്രവചനപരമായി അത് “കൊല്ലപ്പെടുന്നത്”. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” സമയം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമമാണ്; ആ സമയം എത്തുമ്പോൾ, അതോടൊപ്പം ഇസ്ലാമിന്റെ ഏഴാം കാഹളവും എത്തുന്നു. അവസാനദിവസങ്ങളിലെ റോമിന്റെ സൈന്യമായ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യം, അല്ലെങ്കിൽ മരണം, അടയാളപ്പെടുത്താനാണ് അത് എത്തുന്നത്. ആ മരണത്തിന് മുമ്പായി, ഇസ്ലാം റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ച നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. ആധുനിക ലോകത്തിൽ തീവ്ര ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ചെറുതാക്കി കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, 2023 ഒക്ടോബർ 7 മുതൽ ഈ ലേഖനം 2024 ഫെബ്രുവരി 12-ന് എഴുതപ്പെടുന്നതുവരെ, ഇസ്ലാം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള അമേരിക്കൻ താൽപര്യങ്ങൾക്കെതിരെ നൂറ്റിയറുപത്തിയഞ്ച് ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തിയിരിക്കുന്നു.

റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം കഷ്ടങ്ങളിലുമെല്ലാം കൊല്ലപ്പെടുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നവിധം ഇസ്ലാം അവരെ ദോഷിപ്പിച്ച നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ, മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിഗുണ പ്രയോഗം അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലായ ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ നാദം, രണ്ട് കോലുകൾ ചേർക്കപ്പെടുന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ ദൈവികതയും മാനുഷികതയും സംയോജിക്കുന്ന സമയമായ അതിന്, മൂന്ന് വഴിക്കുറികൾ ഉണ്ട്. ആദ്യത്തേത് ആത്മീയ മഹിമയുള്ള ദേശമാണ്; അവസാനത്തേதும் ആത്മീയ മഹിമയുള്ള ദേശമാണ്. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള വഴിക്കുറി അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള മഹിമയുള്ള ദേശമാണ്.

2023-ൽ, മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് കാഹളത്തിലെ രണ്ടാം ഘോഷം, ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധപ്രവർത്തനത്തിന്റെ രൂക്ഷത വർധിച്ചതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അത് ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തെ “ഉപദ്രവിക്കുന്ന” ഒരു കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരുന്നു. അതേ വർഷത്തിൽ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെയും സത്യ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെയും രണ്ട് സാക്ഷികൾ വീണ്ടും ജീവിച്ചു, തങ്ങളുടേതായ അന്തിമ പ്രതീകാത്മക കൊമ്പുകളിലേക്കുള്ള പരസ്പര പരിവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനുവേണ്ടി, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായ ഒരു കൊമ്പ് രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, സകല മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ശക്തികളെയും സകല മതത്യാഗിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ ശക്തികളോടും ചേർക്കുന്നതായിരുന്നു അത്. സത്യ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനുവേണ്ടി, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ വിപരീതത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനായി, കൊമ്പ് സ്വഭാവത്തിൽ ലവൊദിക്യയിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കു പരിവർത്തിതമാകുമ്പോൾ, ദൈവികത മനുഷ്യത്തോടു ചേർക്കപ്പെടുന്നതായിരുന്നു അത്. 2001-ന് ശേഷം ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് 2023 ഉണ്ടായത്; അതുകൊണ്ട് അത് മനുഷ്യത്തോടു ചേർന്ന ദൈവികതയുടെ പ്രതീകാത്മക ബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ സമസ്ത ചരിത്രവും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നാല്പതാം വചനത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു; അതാണ് മുദ്രവിമോചനം പ്രാപിച്ച് 1989-ൽ അറിവിന്റെ വർധനവ് ഉലവാക്കിയ വചനം, ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അതുതന്നെ. ആ വചനത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തിൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലെ അന്തിമ പ്രവൃത്തിയും പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് 1798-ൽ മുദ്രവിമോചനം പ്രാപിച്ച പ്രകാശമാണ്, ഉലൈ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അതുതന്നെ. നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ ആരംഭം 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; വചനത്തിന്റെ അവസാനം 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലിൽ എത്തുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ടൈഗ്രിസും യൂഫ്രട്ടീസും (ഉലൈയും ഹിദ്ദേക്കേലും) ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതുപോലെ, ഇരു നദികളും നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരും.

> യഹോവയായ കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്നിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു; യഹോവ എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ദീനന്മാർക്കു സുവിശേഷം അറിയിപ്പാൻ; ഹൃദയം തകർന്നവരെ ബന്ധിപ്പിപ്പാൻ; ബദ്ധരായിരിക്കുന്നവർക്കു വിമോചനം പ്രസ്താവിപ്പാൻ, ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു കാരാഗൃഹത്തിന്റെ തുറക്കൽ അറിയിപ്പാൻ; യഹോവയുടെ പ്രസാദവത്സരവും നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികാരദിവസവും പ്രസ്താവിപ്പാൻ; ദുഃഖിക്കുന്ന ഏവരെയും ആശ്വസിപ്പിപ്പാൻ; സീയോനിൽ ദുഃഖിക്കുന്നവർക്കു നിയമിപ്പാൻ, ചാരത്തിനുപകരം ശോഭയും, ദുഃഖത്തിനുപകരം ആനന്ദതൈലവും, ക്ഷീണാത്മാവിന്നു പകരം സ്തുതിയുടെ വസ്ത്രവും അവർക്കു നല്കുവാൻ; അങ്ങനെ അവർ നീതിയുടെ വൃക്ഷങ്ങൾ, യഹോവയുടെ തൈകൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു; അവൻ മഹത്വപ്പെടേണ്ടതിന്നും.

> അവർ പുരാതന ശൂന്യാവശിഷ്ടങ്ങളെ പണിയും; മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ശൂന്യതകളെ വീണ്ടും ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; അനേകം തലമുറകളുടെ ശൂന്യതകളായ പാഴായ പട്ടണങ്ങളെ അവർ പുനഃസ്ഥാപിക്കും. അന്യജാതിക്കാർ നിന്നുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ആടുമാടുകളെ മേയും; വിദേശികളുടെ പുത്രന്മാർ നിങ്ങളുടെ ഉഴവുകാരും മുന്തിരിത്തോട്ടക്കാരും ആകും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ പുരോഹിതന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകർ എന്നു മനുഷ്യർ നിങ്ങളെ വിളിക്കും; നിങ്ങൾ ജാതികളുടെ സമ്പത്ത് അനുഭവിക്കും; അവരുടെ മഹിമയിൽ നിങ്ങൾ സ്വയം പ്രശംസിക്കും. നിങ്ങളുടെ ലജ്ജയ്ക്ക് പകരം നിങ്ങൾക്ക് ഇരട്ടിയായി ലഭിക്കും; അപമാനത്തിന് പകരം അവർ തങ്ങളുടെ പങ്കിൽ ആനന്ദിക്കും; ആകയാൽ അവർ തങ്ങളുടെ ദേശത്തിൽ ഇരട്ടിയുള്ളതു കൈവശമാക്കും; ശാശ്വതാനന്ദം അവർക്കുണ്ടാകും.

> എനിക്കു യഹോവയായ ഞാൻ ന്യായത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു; ഹോമയാഗത്തിനായി കവർച്ചയെ ഞാൻ വെറുക്കുന്നു; ഞാൻ അവരുടെ പ്രവൃത്തിയെ സത്യത്തിൽ നടത്തിക്കും; അവരോടു ഞാൻ ഒരു നിത്യനിയമം സ്ഥാപിക്കും. അവരുടെ സന്തതി ജാതികളുടെ ഇടയിൽ പ്രസിദ്ധമാകും; അവരുടെ സന്താനവർഗം ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അറിയപ്പെടും; അവരെ കാണുന്ന എല്ലാവരും അവർ യഹോവ അനുഗ്രഹിച്ച സന്തതിയാകുന്നു എന്നു അംഗീകരിക്കും. ഞാൻ യഹോവയിൽ അത്യന്തം ആനന്ദിക്കും; എന്റെ ദൈവത്തിൽ എന്റെ ആത്മാവ് സന്തോഷിക്കും; അവൻ എന്നെ രക്ഷയുടെ വസ്ത്രങ്ങളാൽ അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു; നീതിയുടെ അങ്കിയാൽ എന്നെ മൂടിയിരിക്കുന്നു; വരൻ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതുപോലെയും വധു തന്റൊഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെയും. ഭൂമി തന്റെ മുളപ്പിനെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതുപോലെയും, തോട്ടം അതിൽ വിതെച്ചിരിക്കുന്നതു മുളപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും, അങ്ങനെ തന്നെ യഹോവയായ കർത്താവ് സകലജാതികളുടെയും മുമ്പിൽ നീതിയും സ്തുതിയും മുളപ്പിക്കും. യെശയ്യാവു 61:1–11.

Back to Articles