Article

# Parallel Warnings - Number One

സമാന്തര മുന്നറിയിപ്പുകൾ - ഒന്നാം നമ്പർ

The Revelation of Jesus Christ: Understanding the Final Warning for Mankind

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്: മനുഷ്യകുലത്തിനുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പ് മനസ്സിലാക്കൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

The “Revelation of Jesus Christ” is opened up to God’s people when “the time is at hand.” The final warning message for mankind is given just before the close of human probation and that final message is represented in several prophetic lines in the Bible. In Revelation fourteen that final warning message is represented by three angels.

“യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു വരുമ്പോൾ ദൈവജനത്തിന് തുറന്നു കൊടുക്കപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മനുഷ്യകുലത്തിനുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം നല്കപ്പെടുന്നു; ആ അന്തിമ സന്ദേശം ബൈബിളിലെ നിരവധി പ്രവചനരേഖകളിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാലിൽ, ആ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം മൂന്ന് ദൂതന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.

> അപ്പോൾ ഞാൻ മറ്റൊരു ദൂതനെ ആകാശമധ്യേ പറക്കുന്നതായി കണ്ടു; ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്കും സകല ജാതിക്കും ഗോത്രത്തിനും ഭാഷയ്ക്കും ജനത്തിനും പ്രസംഗിപ്പാൻ നിത്യസുവിശേഷം അവന്റെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുവിൻ, അവന്നു മഹത്വം കൊടുപ്പിൻ; അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഘടി വന്നിരിക്കുന്നു; ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും ജലധാരകളുടെ ഉറവുകളും സൃഷ്ടിച്ചവനെ ആരാധിപ്പിൻ.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.

> അതിന്റെ പിന്നാലെ മറ്റൊരു ദൂതൻ വന്നു പറഞ്ഞു: “ബാബേൽ വീണുപോയിരിക്കുന്നു, വീണുപോയിരിക്കുന്നു, ആ മഹാനഗരം; കാരണം അവൾ തന്റെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ ക്രോധമദ്യം സകലജാതികളെയും കുടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.”

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

> മൂന്നാമത്തെ ദൂതനും അവരെ പിന്തുടർന്ന് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിച്ചു തന്റെ നെറ്റിയിലോ തന്റെ കയ്യിലോ അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചാൽ, അവനും ദൈവക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞ് കുടിക്കും; ആ വീഞ്ഞ് അവന്റെ കോപപാത്രത്തിൽ കലരാതെയായി ഒഴുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരുടെ സന്നിധിയിലും കുഞ്ഞാടിന്റെ സന്നിധിയിലും തീയും ഗന്ധകവുംകൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടും. അവരുടെ പീഡനത്തിന്റെ പുക എന്നെന്നേക്കുമായി ഉയരുന്നു; മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നവർക്കും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ഏവർക്കും പകലും രാത്രിയും വിശ്രമമില്ല. ഇവിടെ വിശുദ്ധന്മാരുടെ സഹനം ഉണ്ട്; ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ ഇവരാണ്. വെളിപ്പാട് 14:6–12.

In chapter eighteen of Revelation the very same message announces the fall of Babylon.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ അതേ സന്ദേശം തന്നെയാണ് ബാബിലോണിന്റെ പതനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> ഇതിനുശേഷം ഞാൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി വരുന്ന മറ്റൊരു ദൂതനെ കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമി പ്രകാശിതമായി. അവൻ ബലമുള്ള ശബ്ദത്തോടെ മഹാവിലാപമായി ഘോഷിച്ചു: മഹാബാബേൽ വീണുപോയി, വീണുപോയി; അത് ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവും സകല അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ തടവറയും സകല അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷികളുടെ കൂടുമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. കാരണം സകലജാതികളും അവളുടെ വ്യഭിചാരക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്തു; ഭൂമിയിലെ വ്യാപാരികൾ അവളുടെ അത്യധിക സുഖവിലാസത്തിന്റെ ബലത്താൽ സമ്പന്നരായി. പിന്നെ ഞാൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു മറ്റൊരു ശബ്ദം കേട്ടു: എന്റെ ജനമേ, നിങ്ങൾ അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്നു നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും അവളിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുവരുവിൻ. കാരണം അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗംവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:1–5.

The prophetic line of history, or we might say, the sequence of events represented by the angel that lightens the earth with his glory in chapter eighteen represents the events that lead to the close of judgment, the close of probation and the seven last plagues. The prophetic history represented in chapter eighteen runs “parallel” to the line of prophetic history represented by the three angels of chapter fourteen.

ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രവാചക രേഖ — അല്ലെങ്കിൽ, പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സംഭവപരമ്പര — ന്യായവിധിയുടെ അവസാനത്തേക്കും, കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തേക്കും, അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളിലേക്കും നയിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രം, പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രരേഖയോടു “സമാന്തരമായി” സഞ്ചരിക്കുന്നു.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “വെളിപ്പാടു 14-ലെ സന്ദേശങ്ങള്‍ക്കു ദൈവം പ്രവചനരേഖയില്‍ അവരുടെ സ്ഥാനം നല്‍കിയിരിക്കുന്നു; ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ അവയുടെ പ്രവര്‍ത്തനം അവസാനിക്കേണ്ടതുമല്ല. ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും ഇന്നും ഈ കാലത്തേക്കുള്ള സത്യങ്ങളാകുന്നു; തുടര്‍ന്ന് വരുന്ന ഈ സന്ദേശത്തോടു സമാന്തരമായി അവ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുമാകുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്‍ തന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തില്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ‘ഇവയ്ക്കു ശേഷം,’ യോഹന്നാന്‍ പറഞ്ഞു, ‘വലിയ അധികാരമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതന്‍ സ്വര്‍ഗത്തില്‍നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു ഞാന്‍ കണ്ടു; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് ഭൂമി പ്രകാശിതമായി.’ ഈ പ്രകാശനത്തില്‍, മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളുടെയും പ്രകാശം ഒത്തുചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.” The 1888 Materials, 803, 804.

The three angels of chapter fourteen flying in the midst of heaven, symbolizes a worldwide message that concludes with the mark of the beast and the close of probation. In chapter eighteen the entire earth is lightened by the glory of the angel whose message also concludes with the close of probation.

ആകാശമദ്ധ്യേ പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പതിനാലാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാർ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയിലും കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും സമാപിക്കുന്ന ലോകവ്യാപകമായ ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, ആ ദൂതന്റെ മഹത്വത്താൽ സമസ്ത ഭൂമിയും പ്രകാശിതമാകുന്നു; അവന്റെ സന്ദേശവും കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോടെ സമാപിക്കുന്നു.

The message that is symbolically represented by three angels in chapter fourteen and that is also represented by the angel that descends in chapter eighteen are two illustrations of the same warning message. There is nothing redundant in the Bible, nothing wasted. The fact that the very same message is identified more than once by John is an emphasis on the importance of the message and it illustrates the divine method of teaching that is a biblical rule called “repeat and enlarge.” Bringing two lines of prophetic history together reveals truths that would not be recognized in either line when considered apart from the other line. Today if you brought two witnesses of the same event into court to testify, they might very well give opposite reports based upon their political or social ideology. This is not the case with Bible witnesses, they always agree, and if it appears to you that they don’t agree, then you are looking at something incorrectly.

പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ മൂന്നു ദൂതന്മാരാൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശവും പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഇറങ്ങിവരുന്ന ദൂതനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശവും അതേ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശത്തിന്റെ രണ്ട് ചിത്രീകരണങ്ങളാണ്. ബൈബിളിൽ ആവർത്തനമായി വെറുതെ നിലകൊള്ളുന്നത് ഒന്നുമില്ല; പാഴാകുന്നത് ഒന്നുമില്ല. അതേ സന്ദേശം യോഹന്നാൻ ഒന്നിലധികം പ്രാവശ്യം തിരിച്ചറിയിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന വസ്തുത, ആ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ ഉന്നയിക്കുന്നതുമാണ്; കൂടാതെ “ആവർത്തിച്ച് വികസിപ്പിക്കുക” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന വേദപുസ്തക നിയമമായ ദൈവിക ഉപദേശരീതിയെ അത് ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ രണ്ട് രേഖകളെ ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നത്, മറ്റേ രേഖയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് ഓരോന്നെയും പ്രത്യേകം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകുമായിരുന്ന സത്യങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇന്നത്തെ കാലത്ത്, ഒരേ സംഭവത്തിന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികളെ കോടതിയിൽ സാക്ഷ്യം പറയാൻ കൊണ്ടുവന്നാൽ, അവരുടെ രാഷ്ട്രീയമോ സാമൂഹികമോ ആയ ആശയധാരയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അവർ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ വിവരങ്ങൾ തന്നേക്കാം. എന്നാൽ ബൈബിളിലെ സാക്ഷികളുടെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെ അല്ല; അവർ എപ്പോഴും യോജിച്ചിരിക്കും; അവർ യോജിക്കുന്നില്ലെന്നു നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഏതോ കാര്യം തെറ്റായി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

The two illustrations we are considering are the very same warning message that the book of Malachi represents as the return of Elijah the prophet. All three of the messages arrive in advance of the close of probation—for the warning message contained in all three lines of prophecy are not simply given in advance of the close of probation, but the close of probation is the very point of reference, the subject if you will, of each of those warning messages. In fact, if any warning message is proclaimed or illustrated by any prophet, it’s the same warning as Revelation fourteen, eighteen and Malachi’s Elijah prophecy.

നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ രണ്ട് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും മലാഖിയുടെ പുസ്തകം പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിന്റെ മടങ്ങിവരവായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അതേ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം തന്നെയാണ്. ഈ മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങളും കൃപാവസാനത്തിനു മുമ്പേ എത്തുന്നു—കാരണം ഈ മൂന്ന് പ്രവചനരേഖകളിലും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം കൃപാവസാനത്തിനു മുമ്പേ മാത്രമല്ല നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; മറിച്ച് കൃപാവസാനമേ ആ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശങ്ങളിൽ ഓരോന്നിന്റെയും സൂചനാബിന്ദുവും, പറയുകയാണെങ്കിൽ വിഷയവുമാകുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ, ഏതെങ്കിലും മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം ഏതെങ്കിലും പ്രവാചകനാൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയോ ദൃഷ്ടാന്തമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അത് വെളിപ്പാട് പതിനാലും, പതിനെട്ടും, മലാഖിയുടെ ഏലീയാ പ്രവചനവും ഉള്ള അതേ മുന്നറിയിപ്പുതന്നെയാണ്.

These three lines of prophecy can easily be shown to run parallel to each other. That being said there are two primary sources of information in biblical prophecy. One is the identification of the sequence of events that unfold at the end of the world. The other source of information is the illustration of the prophets’ activities connected with the message outlining the future events.

പ്രവചനത്തിന്റെ ഈ മൂന്ന് വരികളും പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവയാണെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ കാണിച്ചുതരാം. അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലും, ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിൽ വിവരങ്ങളുടെ രണ്ട് പ്രധാന ഉറവിടങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത് ലോകാവസാനത്തിൽ സംഭവക്രമമായി ഉദ്ഭവിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ നിരയെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. മറ്റൊരു വിവരസ്രോതസ്സ്, ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന സന്ദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടാന്തപരമായ അവതരണമാണ്.

There are two rules worth considering in connection with these ideas. The first is that all the prophets speak about the end of the world, which is where probation closes.

ഈ ആശയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പരിഗണിക്കേണ്ട രണ്ട് നിയമങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത്, എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അവിടെയാണ് കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നത്.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “പുരാതന പ്രവാചകരിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തിനുവേണ്ടിയാണ് അധികം സംസാരിച്ചത്; അതുകൊണ്ട് അവരുടെ പ്രവചനപ്രഖ്യാപനം നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രാബല്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ‘ഇപ്പോൾ ഇവ ഒക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകാന്തങ്ങൾ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്ന നമ്മെ ബോധിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവ എഴുതപ്പെട്ടതുമാകുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘അവർ ശുശ്രൂഷിച്ച ഈ കാര്യങ്ങൾ തങ്ങൾക്കല്ല, നമുക്കുവേണ്ടിയാണെന്ന് അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടു; സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവരാൽ അവ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാർ പോലും ഉറ്റുനോക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ഈ അവസാന തലമുറയ്ക്കായി ബൈബിൾ തന്റെ നിക്ഷേപങ്ങളെ ശേഖരിച്ചും ഒത്തുചേർത്ത് ബന്ധിച്ചും വെച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയ നിയമത്തിലെ ചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവപൂർണ്ണമായ ഇടപാടുകളും ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, ഇപ്പോഴും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

All the prophetic messages of the Bible are “in force for us” “upon whom the ends of the world are come.” That rule, in conjunction with another rule that identifies “matters” which the Holy Spirit has “shaped,” “both in the giving of the prophecy and” also “in the events portrayed” add strength to the claim that prophetic events at the beginning of a prophecy typify and run parallel to the prophetic events at the end of any given prophecy.

ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളായ “നമ്മുടെ മേൽ” ബൈബിളിലെ സകല പ്രവാചക സന്ദേശങ്ങളും “നമ്മേക്കായി പ്രാബല്യത്തിലുള്ളവ” ആകുന്നു. ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ “നൽകലിലും” അതുപോലെ തന്നെ “അതിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലും” പരിശുദ്ധാത്മാവ് “രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന” “കാര്യങ്ങളെ” തിരിച്ചറിയുന്ന മറ്റൊരു നിയമത്തോടു ചേർന്നാൽ, ഏതൊരു പ്രവചനത്തിന്റെയും ആരംഭത്തിലെ പ്രവാചക സംഭവങ്ങൾ അതിന്റെ അവസാനത്തിലെ പ്രവാചക സംഭവങ്ങൾക്ക് മുൻരൂപമായും അവയ്‌ക്ക് സമാന്തരമായും നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന അവകാശവാദത്തിന് ആ നിയമം കൂടുതൽ ബലം നൽകുന്നു.

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ദൈവവചനത്തെ അത്യന്തം കൂടുതൽ അടുക്കോടെ പഠിക്കേണ്ട ആവശ്യകതയുണ്ട്; പ്രത്യേകിച്ചും ദാനിയേലിനും വെളിപ്പാടിനും, നമ്മുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തത്ര ശ്രദ്ധ നൽകപ്പെടണം. റോമൻ ശക്തിയെയും പാപ്പത്വത്തെയും സംബന്ധിച്ച് ചില മേഖലകളിൽ നമുക്കു കുറച്ച് മാത്രം പറയാനുണ്ടാകാം; എന്നാൽ പരിശുദ്ധ ദൈവാത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ പ്രവാചകന്മാരും അപ്പൊസ്തലന്മാരും എഴുതിയതിലേക്കു നാം ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കണം. മനുഷ്യപ്രവർത്തകനെ കാഴ്ചയിൽനിന്ന് അകറ്റി, ക്രിസ്തുവിൽ മറച്ചുവെക്കുകയും, സ്വർഗത്തിലെ കർത്താവായ ദൈവത്തെയും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും ഉന്നതീകരിക്കയും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നു ഉപദേശിക്കുന്നവിധം, പ്രവചനം നല്കുന്നതിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിലുമെല്ലാം പരിശുദ്ധാത്മാവ് കാര്യങ്ങളെ അങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം വായിക്കുക. അവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം, ഓരോ വിഷയവും പ്രത്യേകം എടുത്തു, മുന്നിലെത്തിക്കുക.” Testimonies to Ministers, 112.

The “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed.” In “giving of the prophecy and in the events portrayed” “matters” have been “so shaped” by “the Holy Spirit” that both “the giving of the prophecy” and “the events portrayed,” are to be recognized as inspired and applied to the prophetic illustration of the end of the world.

“പ്രവചനം നല്കുന്നതിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലുമെല്ലാം കാര്യങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” “പ്രവചനം നല്കുന്നതിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലുമെല്ലാം” “കാര്യങ്ങൾ” “പരിശുദ്ധാത്മാവാൽ” “ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു”; അതിനാൽ “പ്രവചനം നല്കൽ”യും “ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ”യും ഇരുവരും പ്രചോദിതമായവയായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ലോകാവസാനത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക ദൃഷ്ടാന്തത്തിലേക്കു പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയും വേണം.

John was given the prophecy from Gabriel and told to write it in a book and send it to the churches. He was then being persecuted by Rome; he was exiled in a fashion that would parallel what in the world today would call a black-site. In that history John was as isolated from mankind as is any prisoner at Guantanamo Bay.

ഗബ്രിയേലിൽ നിന്നു യോഹന്നാനു ഈ പ്രവചനം ലഭിച്ചു; അതിനെ ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതുകയും സഭകൾക്കയക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവനോടു കല്പിച്ചു. അന്നേരം അവൻ റോമിന്റെ പീഡനത്തിനിരയായിരുന്നു; ഇന്നത്തെ ലോകഭാഷയിൽ “ബ്ലാക്ക്-സൈറ്റ്” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിനെ സമാന്തരിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു പ്രവാസത്തിലേക്കു അവൻ നീക്കപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രപരിസരത്തിൽ, ഗ്വാന്തനാമോ ബേയിലെ ഏതു തടവുകാരനും എത്രമാത്രം മനുഷ്യസമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ അതുപോലെ തന്നേ യോഹന്നാനും മനുഷ്യരാശിയിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.

John identifies that the vision took place when he was worshipping on the seventh-day Sabbath, which is the Lord’s Day.

യോഹന്നാൻ ആ ദർശനം നടന്നത് കർത്താവിന്റെ ദിവസമായ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിൽ താൻ ആരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> For the Son of man is Lord even of the sabbath day. Matthew 12:8.

> മനുഷ്യപുത്രൻ ശബ്ബത്തുദിവസത്തിനും കർത്താവാകുന്നു. മത്തായി 12:8.

While worshipping in the Spirit, he heard a great voice behind him.

ആത്മാവിൽ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, തന്റെ പിന്നിൽനിന്ന് ഒരു മഹാശബ്ദം അവൻ കേട്ടു.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9–11.

> നിങ്ങളുടെ സഹോദരനും, കഷ്ടതയിലും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യത്തിലും സഹനത്തിലുമുള്ള സഹഭാഗിയുമായ ഞാൻ യോഹന്നാൻ, ദൈവവചനത്തിന്നായും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്നായും പത്‌മൊസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദ്വീപിൽ ആയിരുന്നു. കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിൽ ഞാൻ ആത്മാവിൽ ആയിരിക്കെ, എന്റെയുപുറകിൽ കാഹളനാദംപോലെ മഹത്തായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു; അതു ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകുന്നു; നീ കാണുന്നതു ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതി, അതിനെ ഏഷ്യയിലെ ഏഴു സഭകൾക്കു അയയ്ക്കുക; എഫെസൊസിലേക്കും, സ്മുർണയിലേക്കും, പെർഗമൊസിലേക്കും, തുയാതീരയിലേക്കും, സർദീസിലേക്കും, ഫിലദെൽഫിയയിലേക്കും, ലവോദിക്യയിലേക്കും. വെളിപ്പാട് 1:9–11.

John, his surroundings and the circumstances identified describe him as one that is being persecuted for being a seventh-day Sabbath worshipper, but one who is also being persecuted because they believe in both the Bible and the writings of Ellen White, which is the “testimony of Jesus.” He hears a great voice behind him, which he turns to see, and in so doing he represents a Seventh-day Adventist at the end of the world who hear a voice behind them saying, “this is the way, walk ye in it.”

യോഹന്നാൻ, അവന്റെ ചുറ്റുപാടുകളും തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും, അവൻ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്ത് ആരാധകനായിരിക്കുന്നതിനാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവനാണെന്ന് വിവരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതോടൊപ്പം, “യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം” ആയ ബൈബിളിനെയും എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ രചനകളെയും ഇരുവരെയും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നതിനാലും അവൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. തന്റെ പിന്നിൽ ഒരു മഹാശബ്ദം അവൻ കേൾക്കുന്നു; അത് കാണുന്നതിനായി അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, “ഇതാകുന്നു വഴി; അതിൽ നടപ്പിൻ” എന്നു തന്റെ പിന്നിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പറയുന്നതു കേൾക്കുന്ന ലോകാവസാനത്തിലെ ഒരു സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റിനെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

All the lines of prophecy parallel each other at the end of the world.

ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ എല്ലാ രേഖകളും പരസ്പരം സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> “വെളിപ്പാടിൽ ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും ഒന്നിച്ചുകൂടി സമാപിക്കുന്നു.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 585.

Any prophet that hears a voice behind them, aligns with John in the illustration of God’s people at the end of the world. John heard a voice behind him that gave him instructions. Isaiah also heard a voice of instruction.

തങ്ങളുടെ പിന്നിൽ നിന്നൊരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന ഏതു പ്രവാചകനും ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ദൈവജനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ യോഹന്നാനോടു സാദൃശ്യമുള്ളവനാകുന്നു. യോഹന്നാൻ തന്റെ പിന്നിൽ നിന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു; അത് അവനു നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. യെശയ്യാവും നിർദ്ദേശം നൽകുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നു.

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.

> അതുകൊണ്ടു യഹോവ നിങ്ങളോടു കൃപ കാണിക്കേണ്ടതിന്നു കാത്തിരിക്കും; അതുകൊണ്ടു അവൻ നിങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതിന്നു ഉയർത്തപ്പെടും; കാരണം യഹോവ ന്യായത്തിന്റെ ദൈവമാണ്; അവന്നു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നവരൊക്കെയും ഭാഗ്യവാന്മാർ.

> For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. And though the Lord give you the bread of adversity, and the water of affliction, yet shall not thy teachers be removed into a corner any more, but thine eyes shall see thy teachers: And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left. Isaiah 30:18–21.

> യെരൂശലേമിലെ സീയോനിൽ ജനങ്ങൾ വസിക്കും; നീ ഇനി കരയുകയില്ല; നിന്റെ നിലവിളിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ അവൻ നിനക്കു അത്യന്തം കൃപ കാണിക്കും; അവൻ അത് കേൾക്കുമ്പോൾ നിനക്കു ഉത്തരം അരുളും. കർത്താവു നിങ്ങള്‍ക്കു കഷ്ടത്തിന്റെ അപ്പവും പീഡയുടെ വെള്ളവും തരുന്നുവെങ്കിലും, ഇനി നിന്റെ ഉപദേശകർ മറവിയിൽ ആകയില്ല; നിന്റെ കണ്ണുകൾ നിന്റെ ഉപദേശകരെ കാണും. നിന്റെ ചെവികൾ നിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നൊരു വാക്ക് കേൾക്കും: “ഇതാകുന്നു വഴി, അതിൽ നടക്കുവിൻ,” എന്നു; നിങ്ങൾ വലത്തോട്ടു തിരിയുമ്പോഴും ഇടത്തോട്ടു തിരിയുമ്പോഴും. യെശയ്യാവു 30:18–21.

God’s remnant people hear a voice behind them identifying which way they should walk. They then need to decide if they will listen or not listen. The people represented by John and Isaiah are people at the end of the world who wait for the Lord while He tarries, and Isaiah informs us he tarries because He is a God of judgment. From the beginning of Millerite history in 1798 until the close of probation for Adventism at the Sunday law, God is accomplishing the judgment in the heavenly sanctuary. The promise is that those who wait for the Lord during the judgment period will be blessed.

ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പിന്നാലെ നിന്നൊരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു; അവർ ഏത് വഴിയിൽ നടക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആ ശബ്ദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനുശേഷം അവർ കേൾക്കുമോ കേൾക്കാതിരിക്കുമോ എന്നു തീരുമാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്. യോഹന്നാനും യെശയ്യാവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ ലോകാവസാനത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ്; കർത്താവ് താമസിക്കുമ്പോൾ അവർ അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നു; അവൻ ന്യായവിധിയുടെ ദൈവമായതിനാലാണ് അവൻ താമസിക്കുന്നതെന്ന് യെശയ്യാവ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. 1798-ൽ ആരംഭിച്ച മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കം മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള കൃപാകാലാവസാനം വരെയും ദൈവം സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ന്യായവിധി നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വാഗ്ദാനം ഇതാണ്: ന്യായവിധിക്കാലത്ത് കർത്താവിനെ കാത്തിരിക്കുന്നവർ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.

God’s people who are blessed for waiting, are represented by the virgins who wait for the Bridegroom in the parable of the ten virgins. All ten fell asleep, and then at midnight a crisis arrives that separates the sleeping virgins into two classes. One class had heard a voice behind them and turned to see the voice which instructed them as to which way to proceed, and the other class refused to turn around and hear the voice—in spite of the fact that the message that runs throughout the book of Revelation is, “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

കാത്തിരിപ്പിനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവജനത്തെ, പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ വരനെ കാത്തിരിക്കുന്ന കന്യകമാർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ പത്തുപേരും ഉറങ്ങിപ്പോയി; പിന്നെ അർദ്ധരാത്രിയിൽ, ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ആ കന്യകമാരെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായി വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു നിർണായക ഘട്ടം വന്നു. ഒരു വിഭാഗം, തങ്ങളുടെ പിന്നിൽ നിന്നു കേട്ട ശബ്ദം ശ്രവിച്ച്, തങ്ങൾ ഏതു ദിശയിൽ മുന്നേറേണ്ടതെന്നു നിർദ്ദേശിച്ച ആ ശബ്ദത്തെ കാണുവാൻ തിരിഞ്ഞു; മറ്റൊരു വിഭാഗമാകട്ടെ, “കാതുള്ളവൻ ആത്മാവു സഭകളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ” എന്നതാണ് വെളിപ്പാടുപുസ്തകമൊട്ടാകെ ഒഴുകുന്ന സന്ദേശം എന്ന സത്യത്തിന്നിടയിലും, തിരിഞ്ഞ് ആ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

John represents the Adventist people who turn to the past in order to understand the future. When they “hear a word behind” them as John did, the word also includes the instruction given in Isaiah’s testimony of this identical event. Isaiah’s instruction was, “this is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.” The wise virgins in Daniel twelve understand the increase of knowledge at the end of the world, because they had “run to and fro” in the word to understand the life-giving knowledge that was unsealed.

ഭാവിയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ഭൂതകാലത്തിലേക്കു തിരിയുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ ചെയ്തതുപോലെ അവർ “തങ്ങളുടെ പിറകിൽ ഒരു വചനം” കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ വചനത്തിൽ ഇതേ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നിർദേശവും ഉൾപ്പെടുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ നിർദേശം ഇതായിരുന്നു: “ഇതാകുന്നു വഴി; നിങ്ങൾ അതിൽ നടപ്പിൻ; നിങ്ങൾ വലത്തോട്ടു തിരിയുമ്പോഴും, നിങ്ങൾ ഇടത്തോട്ടു തിരിയുമ്പോഴും.” ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടിലെ ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാർ ലോകാവസാനത്തിൽ അറിവിന്റെ വർധനവിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നു; കാരണം, മുദ്രവെച്ചിരുന്നതു തുറന്ന ജീവൻ നല്കുന്ന അറിവിനെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ അവർ വചനത്തിൽ “ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും ഓടിയിരുന്നു.”

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> എന്നാൽ, ദാനിയേലേ, അന്ത್ಯದകാലം വരെയും ഈ വചനങ്ങളെ അടച്ചുവെക്കുകയും പുസ്തകത്തെ മുദ്രവെക്കുകയും ചെയ്‍വിൻ; അനേകർ ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിച്ചെല്ലും, ജ്ഞാനം വർധിക്കും. ദാനിയേൽ 12:4.

The prophets we are considering represent Seventh-day Adventists in the history where judgment comes to a conclusion and probation closes. Those represented as the wise virgins hear a voice behind them saying this is the way to walk and He promises to guide them on the path when they turn to the left or the right. “Running to and fro” as the wise virgins do when the book is unsealed is a symbol for Bible study. Nature informs us that in order to run, you first must learn to walk and Isaiah’s testimony says that if you listen to the voice behind you, he will guide you in the study of His Word whether you turn to the Old Testament (left) or the New Testament (right). Open the Bible and He will guide you by His voice. But for Seventh-day Adventists at the end of the world it also means He will guide you when you open the Bible (left) and when you open the Spirit of Prophecy (right).

നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാർ ന്യായവിധി സമാപ്തിയിലേക്കും പരീക്ഷണകാലം അവസാനത്തിലേക്കും എത്തുന്ന ചരിത്രഘട്ടത്തിലെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ തങ്ങളുടെ പിന്നിൽനിന്നു, “ഇതത്രേ നടന്നുപോകേണ്ട വഴി,” എന്നു പറയുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു; അവർ ഇടത്തോട്ടോ വലത്തോട്ടോ തിരിയുമ്പോൾ ആ പാതയിൽ അവരെ നടത്തുമെന്നു അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമാകുമ്പോൾ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ “ഇങ്ങും അങ്ങും ഔടുക” എന്നത് ബൈബിൾ പഠനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഓടുവാൻ ആദ്യം നടക്കാൻ പഠിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് പ്രകൃതി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു; നിന്റെ പിന്നാലെയുള്ള ശബ്ദം നീ കേട്ടാൽ, നീ പഴയ നിയമത്തിലേക്കു (ഇടത്) തിരിയുകയോ പുതിയ നിയമത്തിലേക്കു (വലത്) തിരിയുകയോ ചെയ്താലും, അവൻ തന്റെ വചനത്തിന്റെ പഠനത്തിൽ നിന്നെ വഴിനടത്തും എന്നു യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. ബൈബിൾ തുറക്കുക; അവൻ തന്റെ ശബ്ദത്താൽ നിന്നെ വഴിനടത്തും. എന്നാൽ ലോകാവസാനത്തിലെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്കു ഇതിന് മറ്റൊരു അർത്ഥവും ഉണ്ട്: നീ ബൈബിൾ (ഇടത്) തുറക്കുമ്പോഴും പ്രവചനാത്മാവിന്റെ രചനകൾ (വലത്) തുറക്കുമ്പോഴും അവൻ നിന്നെ വഴിനടത്തും.

The way to walk is even more specific when Jeremiah’s testimony is added.

യെരേമ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യം ചേർക്കപ്പെടുമ്പോൾ നടക്കേണ്ട വഴി അതിലും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നിർണയിക്കപ്പെടുന്നു.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken.

> യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നു നോക്കുവിൻ; പുരാതന പാതകളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിപ്പിൻ; നല്ല വഴി ഏത് എന്നു ചോദിച്ചറിയുവിൻ; അതിൽ നടന്നുകൊൾവിൻ; അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾക്കു വിശ്രമം ലഭിക്കും. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അതിൽ നടക്കുകയില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മേൽ കാവൽക്കാരെ നിയമിച്ചു: കാഹളനാദം കേൾപ്പിൻ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ കേൾക്കുകയില്ല.

> Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> ആകയാൽ ജാതികളേ, കേൾപ്പിൻ; സഭയേ, അവരുടെ ഇടയിൽ ഉള്ളതു അറിഞ്ഞുകൊൾവിൻ. ഭൂമിയേ, കേൾക്കുക; ഇതാ, ഞാൻ ഈ ജനത്തിന്മേൽ അനർത്ഥം വരുത്തും, അതു അവരുടെ ആലോചനകളുടെ ഫലമാകുന്നു; കാരണം അവർ എന്റെ വചനങ്ങൾക്കു ചെവികൊടുത്തില്ല; എന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും അവർ നിരസിച്ചു. യിരെമ്യാവു 6:16–19.

There are two classes of worshippers in the passage. One group considers all the “ways” and chooses the “old paths” to walk in. They were capable of selecting the “good way” from all the other possible “ways,” because they are those who listened to the voice behind them, and that voice informed them, “this is the way, walk ye in it.” John represents those that hear the voice from behind, a voice from the “old paths.”

ഈ ഭാഗത്തിൽ രണ്ട് വിഭാഗത്തിലുള്ള ആരാധകർ ഉണ്ട്. ഒരു വിഭാഗം എല്ലാ “വഴികളെയും” പരിഗണിച്ച്, നടന്നു പോകേണ്ടതിന് “പഴയ പാതകൾ” തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. സാധ്യമായ മറ്റ് എല്ലാ “വഴികളിലും” നിന്ന് “നല്ല വഴി” തെരഞ്ഞടുക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞത്, അവർ തങ്ങളുടെ പിന്നിൽനിന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ടവരായിരുന്നതിനാലാണ്; ആ ശബ്ദം അവരോടു അറിയിച്ചതിങ്ങനെ: “ഇതാകുന്നു വഴി; നിങ്ങൾ അതിൽ നടക്കുവിൻ.” പിന്നിൽനിന്നുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കുന്നവരെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; “പഴയ പാതകളിൽ” നിന്നുള്ള ഒരു ശബ്ദം.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നോക്കുവിൻ; പുരാതന പാതകളെക്കുറിച്ച് ചോദിപ്പിൻ; നല്ല വഴി ഏതാണ് എന്നു അന്വേഷിപ്പിൻ; അതിൽ നടന്നുകൊൾവിൻ.’ യിരെമ്യാവു 6:16.”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം—ഞങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയുടെ ആരംഭത്തിൽ വചനത്തെ പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വം പഠിച്ചതിനാലും വെളിപ്പാടിനാലും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ആ അടിസ്ഥാനം—ആരും പൊളിച്ചെറിയാൻ ശ്രമിക്കരുത്. കഴിഞ്ഞ അൻപത് വർഷമായി ഞങ്ങൾ ഈ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണികഴിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചിലർ തങ്ങൾ ഒരു പുതിയ മാർഗം കണ്ടെത്തിയതായി കരുതുകയും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ശക്തമായ ഒരു അടിസ്ഥാനം തങ്ങൾ ഇടാൻ കഴിയും എന്നു വിചാരിക്കുകയും ചെയ്യാം. എന്നാൽ ഇത് ഒരു വലിയ വഞ്ചനയാണ്. സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ആരും ഇടാൻ കഴിക്കുകയില്ല.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “ഭൂതകാലത്തിൽ അനേകർ ഒരു പുതിയ വിശ്വാസം പണിയാനും, പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അവരുടെ പണിതത് എത്രകാലം നിലനിന്നു? അത് വേഗത്തിൽ തകർന്നു വീണു; കാരണം അത് ശിലപ്പുറത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ആദ്യ ശിഷ്യന്മാർ മനുഷ്യരുടെ വാക്കുകളെ നേരിടേണ്ടിവന്നില്ലയോ? അവർ തെറ്റായ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടിവന്നില്ലയോ? പിന്നെ, സകലവും ചെയ്തശേഷം, ‘ഇട്ടിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനത്തിന്നു പുറമെ വേറൊരു അടിസ്ഥാനം ആരും ഇടുവാൻ കഴിയുകയില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളേണ്ടിവന്നില്ലയോ? 1 കൊരിന്ത്യർ 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “അതിനാൽ നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭം അവസാനത്തോളം സ്ഥിരമായി പിടിച്ചുകൊള്ളേണ്ടതാണ്. ഈ ജനത്തെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് ഓരോ കാര്യമായും വേർതിരിച്ചു, നിലവിലുള്ള സത്യത്തിന്റെ നിർമലപ്രകാശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി ദൈവത്താലും ക്രിസ്തുവാലും ശക്തിയുള്ള വചനങ്ങൾ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധാഗ്നി സ്പർശിച്ച അധരങ്ങളോടെ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ ആ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥതയ്ക്ക് ദൈവിക ഉച്ചാരണം തന്റെ മുദ്ര വെച്ചിരിക്കുന്നു.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

But there is another group in Jeremiah’s line and that “congregation” as he identifies them, have built a house representing a new faith, and that house falls because it was not built upon the rock. That house is the Seventh-day Adventist church, or as John identifies the very same church—the synagogue of Satan.

എന്നാൽ യിരെമ്യാവിന്റെ വംശരേഖയിൽ മറ്റൊരു വിഭാഗവും ഉണ്ട്; അവരെ അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ ആ “സഭ” ഒരു പുതിയ വിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ഭവനം പണിതിരിക്കുന്നു; ആ ഭവനം പാറമേൽ പണിയപ്പെട്ടതല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അത് വീഴുന്നു. ആ ഭവനം സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയാണ്; അല്ലെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ അതേ സഭയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ—സാത്താന്റെ പള്ളിയാകുന്നു.

To refuse to hear is to reject, his “words” and his “law.” Due to their rebellion against returning and walking in the old paths and also their refusal to hear the trumpet message of the watchman, God is going to bring evil upon the people Jeremiah identifies as a “evil congregation.” How God deals with the Seventh-day Adventist church of Laodicea is a subject of Bible prophecy. The prophet Hosea contributes to the characteristics of the “evil congregation” when he speaks about why they are rejected.

കേൾക്കാൻ നിരസിക്കുന്നത്, അവന്റെ “വചനങ്ങളെയും” അവന്റെ “ന്യായപ്രമാണത്തെയും” തള്ളിക്കളയുന്നതാകുന്നു. മടങ്ങിവന്നു പുരാതന പാതകളിൽ നടപ്പാൻ അവരുടെ കലഹംകൊണ്ടും കാവൽക്കാരന്റെ കാഹളസന്ദേശം കേൾക്കാൻ അവർ നിരസിച്ചതുകൊണ്ടും, യിരെമ്യാവു “ദുഷ്ടസഭ” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ജനത്തിന്മേൽ ദോഷം വരുത്തുവാൻ ദൈവം പോകുന്നു. ലവോദിക്ക്യയിലെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയോടു ദൈവം എങ്ങനെ ഇടപെടുന്നു എന്നത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു വിഷയമാണ്. അവർ എന്തുകൊണ്ടാണ് തള്ളിക്കളയപ്പെടുന്നത് എന്നു പ്രവാചകനായ ഹോശേയ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, “ദുഷ്ടസഭ”യുടെ ലക്ഷണങ്ങളിലേക്കു അദ്ദേഹം സംഭാവന ചെയ്യുന്നു.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> എന്റെ ജനത്തിന് അറിവില്ലായ്മ നിമിത്തം നാശം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ അറിവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതുകൊണ്ടു, നീ എനിക്കു പുരോഹിതനായിരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാനും നിന്നെ തള്ളിക്കളയും; നീ നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മറന്നുകളഞ്ഞതുകൊണ്ടു, ഞാനും നിന്റെ മക്കളെ മറന്നുകളയും. ഹോശേയ 4:6.

They are rejected for lacking knowledge, which represents a message that is unsealed at the time of the end. God is ending here His covenant relationship with His people in the passage, for He directly calls them, “My people!” Because they rejected Christ, and have forgotten His law they will be no priest for God. When God’s people enter into covenant with God, He makes them priests and kings. When God entered into covenant with ancient Israel he stated through Moses:

അവസാനകാലത്ത് മുദ്രയൊഴിഞ്ഞുകൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അറിവ് അവർക്കില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് അവർ തള്ളിക്കളയപ്പെടുന്നത്. ഈ ഭാഗത്തിൽ ദൈവം തന്റെ ജനങ്ങളോടുള്ള തന്റെ നിയമബന്ധം ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം അവരെ അവൻ നേരിട്ട് “എന്റെ ജനമേ!” എന്നു വിളിക്കുന്നു. അവർ ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം മറന്നതും കൊണ്ടു അവർ ദൈവത്തിന്നു പുരോഹിതരായിരിക്കയില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ ദൈവവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവരെ പുരോഹിതന്മാരും രാജാക്കളുമായി ആക്കുന്നു. ദൈവം പുരാതന യിസ്രായേലുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, മോശെയിലൂടെ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു:

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്റെ വാക്ക് യഥാർത്ഥമായി അനുസരിക്കുകയും എന്റെ നിയമം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, സകല ഭൂമിയും എന്റേതാകയാൽ നിങ്ങൾ സകല ജാതികളിലും മേലെ എനിക്കു പ്രത്യേക നിക്ഷേപമായിരിക്കും. നിങ്ങൾ എനിക്കു പുരോഹിതന്മാരുടെ രാജ്യമും വിശുദ്ധ ജനതയും ആയിരിക്കും. നീ യിസ്രായേൽമക്കളോടു പറയേണ്ട വാക്കുകൾ ഇവയാകുന്നു. പുറപ്പാട് 19:5, 6.

When God entered into covenant with the Christian church he stated through Peter:

ദൈവം ക്രിസ്തീയ സഭയുമായി നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവൻ പത്രൊസിലൂടെ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു:

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> എന്നാൽ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട വംശവും രാജകീയ പുരോഹിതസഭയും വിശുദ്ധ ജനതയും ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ജനവും ആകുന്നു; നിങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിൽനിന്ന് തന്റെ അത്ഭുതപ്രകാശത്തിലേക്കു നിങ്ങളെ വിളിച്ചവന്റെ മഹത്വങ്ങളെ പ്രസ്താവിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നേ. മുമ്പൊരുകാലത്തു നിങ്ങൾ ഒരു ജനമല്ലായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കുന്നു; കരുണ പ്രാപിക്കാത്തവരായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കരുണ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. 1 പത്രൊസ് 2:9, 10.

Peter in these verses addresses the transition from ancient Israel as God’s chosen covenant people unto the Christian church, when he states that “in times past were not a people, but now are the people of God.” When the Jews divorced themselves from God, the Lord entered into covenant with the Christian church. Both were considered as nations of priests while they were married to the Lord.

ഈ വാക്യങ്ങളിൽ പത്രോസ്, ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിയമജനമായിരുന്ന പ്രാചീന ഇസ്രായേലിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തീയസഭയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; അതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം, “ഒരുകാലത്ത് ജനമല്ലായിരുന്ന നിങ്ങൾ, ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കുന്നു” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. യെഹൂദന്മാർ തങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചപ്പോൾ, കർത്താവ് ക്രിസ്തീയസഭയോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. കർത്താവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്ന കാലത്ത് ഇരുവരും പുരോഹിതജനതകളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

To be rejected as a priest indicates that you once were a covenant people. Seventh-day Adventists entered into covenant with the Lord at the beginning of Adventist history. The church in the wilderness came out of the Reformation but rejected the Millerite message, and thus divorced themselves from God during the history of the first and second angels’ messages. The final separation was the arrival of the second angel and the pronouncement was that they were no longer a daughter of Christ, but had become a daughter of Babylon. Immediately after, during the Midnight Cry, God called His new bride to the covenant marriage.

ഒരു പുരോഹിതനെന്ന നിലയിൽ നിരസിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത്, നിങ്ങൾ ഒരിക്കൽ ഉടമ്പടിജനമായിരുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ കർത്താവിനോടു ഉടമ്പടിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. മരുഭൂമിയിലെ സഭ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടുവന്നു; എന്നാൽ മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശം അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞതിനാൽ, ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രകാലത്ത് അവർ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം വേർപെട്ടു. അന്തിമ വേർപാട് രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവോടെയായിരുന്നു; അപ്പോൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടത്, അവർ ഇനി ക്രിസ്തുവിന്റെ പുത്രി അല്ല, ബാബിലോണിന്റെ പുത്രിയായി തീർന്നിരിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു. അതിന്റെ ഉടൻപിന്നാലെ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സമയത്ത്, ദൈവം തന്റെ പുതിയ വധുവിനെ ഉടമ്പടി വിവാഹത്തിലേക്കു വിളിച്ചു.

The two tables that were the symbol of the covenant for ancient Israel were the two tables of the Ten Commandments, and the two tables for spiritual modern Israel are the two tables of Habakkuk as represented by the 1843 and 1850 charts. The covenant people that inspiration has identified repeatedly as Laodicea rejected the old paths, refused to listen to the voice behind them, and they therefore repeat the ending history of ancient Israel as they are spewed out of the mouth of the Lord. Why does this happen to those He calls, “My people?”

പ്രാചീന ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്ന രണ്ടു പലകകൾ പത്തു കല്പനകളുടെ രണ്ടു പലകകളായിരുന്നു; ആത്മീയ ആധുനിക ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടിയുള്ള രണ്ടു പലകകൾ 1843-ലെയും 1850-ലെയും ചാർട്ടുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളാകുന്നു. പ്രചോദനം ആവർത്തിച്ച് ലവോദിക്ക്യ എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിയമജനമായവർ പഴയ പാതകളെ നിരസിച്ചു, തങ്ങളുടെ പിന്നിൽനിന്നുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു; അതിനാൽ അവർ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്നു ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ അന്തിമ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു. അവൻ “എന്റെ ജനം” എന്നു വിളിക്കുന്നവർക്കു ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

The parable of the ten virgins, which illustrates the experience of Adventism is twice fulfilled, once at the beginning and then at the ending of Adventism. Sister White teaches that the parable has been and will be fulfilled to the very letter, and also that the parable is always to be understood as present truth, just as is the third angel.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്ന പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഒരിക്കൽയും പിന്നെ അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ വീണ്ടും ഒരിക്കൽയും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുതവണ നിവൃത്തിയാകുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ നിവൃത്തിയായിട്ടുമുണ്ട്, നിവൃത്തിയാകുകയും ചെയ്യും എന്നും, കൂടാതെ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെപ്പോലെ തന്നേ ഈ ഉപമയെ എപ്പോഴും വര്‍ത്തമാനസത്യമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണെന്നും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഉപദേശിക്കുന്നു.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢരായിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റപ്പെട്ടതും നിറവേറുകയും ചെയ്യും; കാരണം ഇതിന് ഈ കാലത്തേക്കുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പോലെ, ഇത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്, കാലാവസാനംവരെ ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

Millerite Adventism fulfilled the waiting of the parable between their failed prediction of 1843 and the correct prediction of October 22, 1844. The prophetic details of this history are many and important, but I simply wish to identify that the parable of the ten virgins is directly connected to the third angel as Sister White just stated.

1843-ലെ അവരുടെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിനും 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-ലെ ശരിയായ പ്രവചനത്തിനുമിടയിൽ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം ഉപമയിലെ കാത്തിരിപ്പിനെ നിവർത്തിച്ചു. ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക വിശദാംശങ്ങൾ അനേകവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമാണ്; എങ്കിലും, സഹോദരി വൈറ്റ് ഇപ്പോൾ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനുമായി നേരിട്ട് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നതു മാത്രമാണ് ഞാൻ സൂചിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

From 1798 until October 22, 1844, the message of the first angel announced the opening of the judgment. Just before the judgment began the Midnight Cry of the parable of the ten virgins was fulfilled. Therefore, when the third angel announces the close of judgment, the announcement of the Midnight Cry will once again be repeated.

1798 മുതൽ 1844 ഒക്‌ടോബർ 22 വരെ, ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ അർദ്ധരാത്രിനാദം നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട്, മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ ന്യായവിധിയുടെ സമാപ്തി പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം ഒരിക്കൽക്കൂടി ആവർത്തിക്കപ്പെടും.

The recognition that the Protestant churches had rejected God’s message, thus becoming the daughters of Babylon, was the arrival of the second angel’s message and the beginning of the tarrying time in the parable that was being “fulfilled to the very letter.” The Lord did not return in 1843, He tarried to test and bless the virgins. The announcement of the second angel identifying the Protestant churches as daughters of Babylon was a call for those still in those fallen churches to come out and stand with the Millerites and their understanding of the prophecies. At the Exeter camp meeting Samuel Snow provided the evidence necessary to confirm the Lord’s coming on October 22, 1844, and the message of the Midnight Cry swept across the land like a tidal wave. Then the third angel arrived at the Great Disappointment of October 22, 1844.

പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ അവ ബാബേലിന്റെ പുത്രിമാരായി തീർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ്, “അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിവൃത്തിയായിക്കൊണ്ടിരുന്ന” ഉപമയിലെ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവും താമസകാലത്തിന്റെ ആരംഭവും ആയിരുന്നു. കർത്താവ് 1843-ൽ മടങ്ങിവന്നില്ല; കന്യകമാരെ പരീക്ഷിക്കാനും അനുഗ്രഹിക്കാനും അവൻ താമസിച്ചു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളെ ബാബേലിന്റെ പുത്രിമാരായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രഖ്യാപനം, ആ വീണുപോയ സഭകളിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നവർ പുറത്തേക്കു വരികയും മില്ലറൈറ്റുകളോടും പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹിക്കലോടും കൂടി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നുള്ള ഒരു വിളിയായിരുന്നു. എക്സിറ്റർ ക്യാംപ് മീറ്റിംഗിൽ സാമുവൽ സ്നോ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് കർത്താവിന്റെ വരവ് സ്ഥിരീകരിക്കാനാവശ്യമായ തെളിവുകൾ സമർപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ മധ്യരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശം ഒരു പ്രളയതിരപോലെ ദേശമൊട്ടാകെ വീശിപ്പരന്നു. തുടർന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയുടെ സമയത്ത് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ എത്തിച്ചേർന്നു.

This was a brief summation of a beginning history that I have left out many points, in order to isolate a few points that seem more relevant to what we are addressing.

നാം അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിഷയവുമായി കൂടുതൽ ബന്ധപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്ന ഏതാനും കാര്യങ്ങളെ വേർതിരിച്ചു കാണിക്കേണ്ടതിന്നു, പല കാര്യങ്ങളും ഞാൻ ഒഴിവാക്കിയിട്ടുള്ള ഒരു പ്രാരംഭ ചരിത്രത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്തസംഗ്രഹമായിരുന്നു ഇത്.

We will continue these thoughts in the next article.

ഈ ചിന്തകൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരുന്നതായിരിക്കും.

Back to Articles