Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Nine

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത്

Political Decline and Prophetic Destiny: The End of the Democratic and Republican Parties in the Context of Biblical Prophecy

രാഷ്ട്രീയ പതനവും പ്രവചനാത്മക നിയതിയും: ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഡെമോക്രാറ്റിക്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടികളുടെ അന്ത്യം

Author

Jeff Pippenger

Published

May 3, 2024

Formats

PDF
Word

We are identifying the end of the Democratic and Republican parties in the history of the earth beast. The earth beast of Revelation thirteen is divided into the Republican and Democratic parties who struggle within the prophetic history of the Republican horn. Horns are symbols of powers, and both horns contain microcosms of their prophetic relationship within their own prophetic history. For the Republican horn that microcosm is illustrated by the two primary political parties that pervade the history of the United States. The United States is one of a handful of kingdoms identified in prophetic history that are made up of two powers. All of the previous nations of Bible prophecy that are represented with two powers typify the United States. The Medo-Persian empire, France (Sodom and Egypt), and Israel with its northern and southern kingdoms all contribute to the prophetic characteristics of the United States.

ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഡെമോക്രാറ്റിക്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടികളുടെ അവസാനം നാം തിരിച്ചറിയുകയാണ്. വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗം റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ പരസ്പരം പോരാടുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ, ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടികളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൊമ്പുകൾ അധികാരങ്ങളുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്; ഇരു കൊമ്പുകളും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം പ്രവചനചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ തങ്ങളുടെ പ്രവചനബന്ധത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനുവേണ്ടി ആ സൂക്ഷ്മരൂപം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രമൊട്ടാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളാൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടധികാരങ്ങളാൽ രൂപംകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന നിലയിൽ പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏതാനും രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ. രണ്ടു അധികാരങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ മുമ്പത്തെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മാതൃകാസ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. മേദോ-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം, ഫ്രാൻസ് (സോദോംയും ഈജിപ്തും), കൂടാതെ വടക്കൻതെയും തെക്കൻതെയും രാജ്യങ്ങളോടുകൂടിയ ഇസ്രായേലും—all അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവചനപരമായ സവിശേഷതകളിൽ തങ്ങളുടെ സംഭാവന നൽകുന്നു.

The Medo-Persian empire in Daniel chapter eight had two horns and the last horn (Persia) came up higher. We have identified this element in identifying that the Democratic party came into history before the Republican party, so the Republican party will ultimately be the last of the two parties. The first Republican president came into history in response to the proslavery position of the Democratic party, and the first Republican president proclaimed the Emancipation Proclamation in 1863, which was the middle of the US Civil War, and the year of rebellion for the Laodicean Seventh-day Adventist church.

ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ മേദ്യ-പേർഷ്യാ സാമ്രാജ്യത്തിന് രണ്ട് കൊമ്പുകളുണ്ടായിരുന്നു; പിന്നീടുയർന്ന അവസാന കൊമ്പ് (പേർഷ്യാ) കൂടുതൽ ഉയർന്നുവന്നു. ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്കു മുമ്പേ ചരിത്രത്തിൽ വന്നതാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ ഈ ഘടകത്തെ നാം നിർണയിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിനാൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയാണ് ഒടുവിൽ ഈ രണ്ടു പാർട്ടികളിൽ അവസാനത്തേത് ആയിരിക്കുക. ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ അടിമത്താനുകൂല നിലപാടിനുള്ള പ്രതികരണമായി ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഉദയം ചെയ്തു; ആ ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് 1863-ൽ വിമോചനപ്രഖ്യാപനം പുറപ്പെടുവിച്ചു; അത് അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ മധ്യകാലവും ലാവൊദിക്യയിലെ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ കലാപവർഷവും ആയിരുന്നു.

The last Republican president is typified by the first Republican president, so the last president will come into history in the middle of a civil war between the Democratic proslavery party and his Republican antislavery party. The slavery being promoted by the Democratic party of the last days is global slavery. As with the first Republican president, the last Republican president will be assassinated by the proslavery party, as was Trump politically assassinated in the stolen 2020 election. As the sixth president since the time of the end in 1989, Trump would be the richest president and he would stir up the globalists of not only the United States, but the entire world. Thus, in his announcement to run for president in 2015, the political civil war between the proslavery globalists’ Democratic party and the antislavery Republican party was initiated.

അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവസാന പ്രസിഡന്റ് ചരിത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെയും അടിമത്തവിരുദ്ധമായ തന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെയും ഇടയിലുള്ള ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായിരിക്കും. അവസാന നാളുകളിലെ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന അടിമത്തം ആഗോള അടിമത്തമാണ്. ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനോടു ഉണ്ടായതുപോലെ, അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനെയും അടിമത്താനുകൂല പാർട്ടി വധിക്കും; മോഷണം പോയ 2020 തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ട്രംപ് രാഷ്ട്രീയമായി വധിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ. 1989-ൽ ആരംഭിച്ച അന്ത്യകാലം മുതൽ ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റായിരിക്കെ, ട്രംപ് ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റ് ആയിരിക്കും; കൂടാതെ അവൻ യുഎസ്‌എയിലെ ആഗോളവാദികളെയേ മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ ലോകത്തിലെ ആഗോളവാദികളെയും ഉണർത്തിക്കൊള്ളും. അതിനാൽ, 2015-ൽ പ്രസിഡന്റായി മത്സരിക്കുമെന്ന അവന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തോടെ, അടിമത്താനുകൂല ആഗോളവാദികളുടെ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെയും അടിമത്തവിരുദ്ധ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെയും ഇടയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു.

In fulfillment of Revelation chapter eleven, Trump was politically assassinated in the stolen 2020 election, and the Democratic party began to rejoice in the street, until it became evident that in 2022, that Trump was going to once again run for President. Then great fear came upon the globalists in fulfillment of chapter eleven of Revelation and their warfare intensified. The testimony of the Medo-Persian horns identifies that the last horn to arise (the Republican party) would come up last, and come up higher. The last Republican president will prevail over the Democratic party.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട 2020-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ട്രംപ് രാഷ്ട്രീയമായി വധിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി വീഥികളിൽ ആനന്ദിച്ചു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു; 2022-ൽ ട്രംപ് വീണ്ടും പ്രസിഡന്റായി മത്സരിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നു വ്യക്തമാകുന്നതുവരെ അതു തുടരുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന്, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, ഗ്ലോബലിസ്റ്റുകളുടെ മേൽ മഹാഭയം വന്നു, അവരുടെ യുദ്ധം ശക്തിപ്രാപിച്ചു. മേദോ-പേർഷ്യൻ കൊമ്പുകളുടെ സാക്ഷ്യം, ഒടുവിൽ ഉദിക്കുന്ന കൊമ്പ് (റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടി) പിന്നീടു ഉയർന്ന്, അധികം ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നുവരുമെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയെ ജയിക്കും.

The election of 2024 marks the end of the Democratic party, for they will never have another opportunity to run a presidential candidate before the Sunday law ends the prophetic history of the earth beast. At the Sunday law the Republican party also ceases. The Democratic party ends at the election of 2024, and the Republican party ends at the Sunday law. The Sunday law, being the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, was illustrated by the beginning of the earth beast in 1798. The primary prophetic characteristic of the earth beast is its “speaking.” In 1798, the United States enacted the Alien and Sedition Acts, which therefore typify the Sunday law, when the United States speaks as a dragon.

2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, അവർക്ക് വീണ്ടും ഒരു രാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനാർത്ഥിയെ മത്സരിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു അവസരം ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയും അവസാനിക്കുന്നു. ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി 2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവസാനിക്കുന്നു; റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടി ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനമായ ഞായറാഴ്ചാനിയമം, 1798-ൽ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ മുഖ്യ പ്രവാചകസ്വഭാവവിശേഷത അതിന്റെ “സംസാരിക്കൽ” ആകുന്നു. 1798-ൽ, ഐക്യനാടുകൾ Alien and Sedition Acts പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തി; അതിനാൽ, ഐക്യനാടുകൾ മഹാസർപ്പമായി സംസാരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

From 1776 to 1798, the United States, though not yet the sixth kingdom of Bible prophecy represents three waymarks of the United States speaking. That period led to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the ending of the earth beast’s reign as the sixth kingdom. The Declaration of Independence in 1776, followed by the Constitution in 1789 and the Alien and Sedition Acts of 1798, represent three waymarks in the history leading to the ending of the earth beast as the sixth kingdom at the Sunday law. The fulfillment of those three waymarks are represented differently within the history of both the Democratic and Republican parties.

1776 മുതൽ 1798 വരെ, ഐക്യനാടുകൾ ഇതുവരെയും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളുടെ മൂന്നു വഴിക്കുറികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആധിപത്യം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ആരംഭിക്കുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു; അതിനാൽ, അത് ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആധിപത്യം ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അവസാനിക്കുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം, അതിനെ തുടർന്ന 1789-ലെ ഭരണഘടന, പിന്നെ 1798-ലെ Alien and Sedition Acts എന്നിവ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അന്ത്യം വരുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ മൂന്നു വഴിക്കുറികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ മൂന്നു വഴിക്കുറികളുടെ നിവൃത്തി, ഡെമോക്രാറ്റിക്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ എന്നീ ഇരുപാർട്ടികളുടെയും ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ വ്യത്യസ്തമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

The Patriot Act of 2001, identifies the beginning of the removal of independence for the citizens of the United States, and was typified by the proclamation that the genuine patriots of American history enacted with the Declaration of Independence. The waymark of the Patriot Act is the first of three waymarks for both the Republican and Democratic parties.

2001-ലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ്, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പൗരന്മാരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിന്റേതായ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ യഥാർത്ഥ ദേശഭക്തർ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ നടപ്പാക്കിയതാൽ അതിന് ഒരു പ്രതിരൂപവും ലഭിച്ചു. പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് എന്ന ഈ വഴിക്കല്ല്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്കും ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിക്കും ഒരുപോലെ ഉള്ള മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകളിൽ ആദ്യത്തേതാണ്.

The Democratic party ends in the election of 2024, which ushers in Trump’s Executive Orders that were prefigured by the Alien and Sedition Acts. The Executive Orders Trump then enacts are not the Sunday law, but they are a type of speaking as a dragon, for they will be used by Trump as he fulfills Sister White’s identification that “active despotism” will occur in the last days. Despotism is a word identifying a dictatorship, which is accomplished by the Executive Orders that are typified in the Alien and Sedition Acts. When Trump implements his Executive Orders, there will be a reversal of the Pelosi Trials that marked the failed presidency of Biden.

2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പോടെ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ ഭരണം അവസാനിക്കുന്നു; അതുവഴി Alien and Sedition Acts മുഖാന്തരം മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന Trump’s Executive Orders അരങ്ങേറുന്നു. തുടർന്ന് ട്രംപ് പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന Executive Orders ഞായറാഴ്ചാനിയമമല്ല; എങ്കിലും അവ “ഒരു മഹാസർപ്പംപോലെ സംസാരിക്കുന്നത്” എന്നതിനൊരു പ്രതിരൂപമാണ്, കാരണം അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ “സജീവ ഏകാധിപത്യം” ഉണ്ടാകും എന്ന സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ തിരിച്ചറിവ് നിറവേറ്റുന്നതിനിടെ ട്രംപ് അവയെ ഉപയോഗിക്കും. Despotism എന്നത് ഏകാധിപത്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പദമാണ്; Alien and Sedition Acts-ൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന Executive Orders മുഖേന തന്നെയാണ് അത് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്. ട്രംപ് തന്റെ Executive Orders നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ, ബൈഡന്റെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രസിഡന്റ്‌സ്ഥാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ Pelosi Trials-ന്റെ ഒരു മറിച്ചുപോക്ക് ഉണ്ടാകും.

The period of time that identifies the end of the Democratic and the Republican parties possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning of each period represents the ending. For this reason, the first waymark for the Democratic party is the Patriot Act of 2001, and the second waymark is the Pelosi Trials that began in 2021. Those trials represent a complete rejection of the Constitution of 1789. The Pelosi Trials represent the middle waymark in the line of the Democratic party, which was typified when the Constitution was ratified by thirteen colonies, thirteen years after 1776. The Pelosi Trials represent rebellion against the Constitution and were typified by 1789. The third waymark for the Democratic line is where they end as a political party.

ഡെമോക്രാറ്റിക്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടികളുടെ അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന കാലഘട്ടം ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന മുദ്ര ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം ഓരോ കാലഘട്ടത്തിന്റെയും ആരംഭം അതിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ, ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ ആദ്യ വേമാർക്ക് 2001-ലെ Patriot Act ആകുന്നു; രണ്ടാം വേമാർക്ക് 2021-ൽ ആരംഭിച്ച Pelosi Trials ആകുന്നു. ആ വിചാരണകൾ 1789-ലെ ഭരണഘടനയുടെ സമ്പൂർണ്ണ നിരാകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. Pelosi Trials ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ രേഖയിലെ മദ്ധ്യ വേമാർക്കിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 1776-ന് പതിമൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പതിമൂന്ന് കോളനികൾ ഭരണഘടന അംഗീകരിച്ചപ്പോൾ അതിന് മാതൃക കാണിക്കപ്പെട്ടു. Pelosi Trials ഭരണഘടനയ്‌ക്കെതിരായ കലഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന് 1789 മാതൃകയായി നിന്നു. ഡെമോക്രാറ്റിക് രേഖയിലെ മൂന്നാം വേമാർക്ക് അവർ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയായി അവസാനിക്കുന്ന സ്ഥാനമാണ്.

They end at the election of 2024, and once the inauguration of 2025 is accomplished the second set of Pelosi Trials will be brought about by Executive Orders which were typified by the Alien and Sedition Acts. Thus, the third waymark for the Democratic party is the Alien and Sedition Acts of 1798. The period representing the end of the Democratic party begins with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare, and it ends with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare.

അവ 2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവസാനിക്കുന്നു; 2025-ലെ സ്ഥാനാരോഹണം പൂർത്തിയായതുമുതൽ, Alien and Sedition Acts മുഖാന്തരം മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, Executive Orders വഴി Pelosi Trials-ന്റെ രണ്ടാമത്തെ സമുച്ചയം വരുത്തപ്പെടും. ആകയാൽ, Democratic party-യുടെ മൂന്നാമത്തെ waymark 1798-ലെ Alien and Sedition Acts ആകുന്നു. Democratic party-യുടെ അവസാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പോടും, ഒരു സ്ഥാനാരോഹണത്തോടും, സാത്താനിക രാഷ്ട്രീയ lawfare-ന്റെ അവതരണത്തോടും കൂടി ആരംഭിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ അത് ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പോടും, ഒരു സ്ഥാനാരോഹണത്തോടും, സാത്താനിക രാഷ്ട്രീയ lawfare-ന്റെ അവതരണത്തോടും കൂടി അവസാനിക്കുന്നു.

For the Republican party the first waymark is the Patriot Act of 2001, typified by the Declaration of Independence in 1776. The second waymark is not the same as was the second waymark for the Democratic party. The second waymark, represented by the Constitution of 1789 for the Democrats was the first Pelosi Trials, but the second waymark for the Republicans represented by the Constitution of 1789, is the Alien and Sedition Act, that is fulfilled once the second inauguration of Trump is accomplished in 2025. How can the Alien and Sedition Acts of 1798, represent the Constitution of 1789?

റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്കായി ആദ്യ വഴിമാർക്ക് 2001-ലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്ടാണ്; ഇത് 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്താൽ മുൻനിർൂപിതമാകുന്നു. രണ്ടാം വഴിമാർക്ക്, ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിക്കുള്ള രണ്ടാം വഴിമാർക്കിനോടു സമാനമല്ല. ഡെമോക്രാറ്റുകൾക്കായി 1789-ലെ ഭരണഘടനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രണ്ടാം വഴിമാർക്ക് ആദ്യ പെലോസി വിചാരണകളായിരുന്നു; എന്നാൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്കായി 1789-ലെ ഭരണഘടനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാം വഴിമാർക്ക്, 2025-ൽ ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം സ്ഥാനാരോഹണം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ നിറവേറുന്ന Alien and Sedition Act ആകുന്നു. 1798-ലെ Alien and Sedition Acts എങ്ങനെ 1789-ലെ ഭരണഘടനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു?

At Trump’s second inauguration his Executive Orders, that are typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, initiate not only a second set of Pelosi Trials, but the acts also initiate the formation of the image of the beast. The period of the formation of the image of the beast begins and ends with the speaking as a dragon. The speaking at the beginning of the period represents the establishment of the kingly powers that are represented as a dictatorship, or as Sister White calls it, “despotism.” The speaking of a dragon at the end of the period of the formation of the image of the beast identifies the authority of the religious powers being established over the political powers.

ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം സ്ഥാനാരോഹണത്തിൽ, 1798-ലെ Alien and Sedition Acts മുഖേന പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്ന അവന്റെ Executive Orders, പെലോസി വിചാരണകളുടെ രണ്ടാം സമുച്ചയം മാത്രമല്ല ആരംഭിക്കുന്നത്; ആ നിയമപ്രവർത്തനങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണവും ആരംഭിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണകാലം ഡ്രാഗണായി സംസാരിക്കുന്നതോടെയാണ് ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലെ സംസാരിക്കൽ, ഏകാധിപത്യമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രാജകീയ അധികാരങ്ങളുടെ സ്ഥാപനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ Sister White അത് വിളിക്കുന്നതുപോലെ, “despotism.” മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണകാലഘട്ടത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിലെ ഡ്രാഗണിന്റെ സംസാരിക്കൽ, രാഷ്ട്രീയ അധികാരങ്ങൾക്കുമേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന മതാധികാരങ്ങളുടെ അധികാരത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The Declaration of Independence was a declaration against the tyranny of both the political authority of the kings of Europe and the religious authority of the Roman church. The period of the formation of the image of the beast is where these two corrupt powers are merged together, with the religious authority in control of the relationship. In the formation, or the merging of these two powers it is the religious authority that comes up last and is higher. Therefore, the beginning of that period represents the ending of the period. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of the Democratic party, and it is their third waymark, but it simultaneously represents the second waymark in the ending period of the Republican party. The third waymark for the Republican party is Sunday enforcement.

സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിന്റെ അധിനിവേശത്തിനെതിരെയും റോമൻ സഭയുടെ മതാധികാരത്തിനെതിരെയും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്ന കാലഘട്ടം എന്നത് ഈ രണ്ട് അഴിമതിയുള്ള ശക്തികളും ഒന്നിച്ചു ലയിക്കുന്ന ഘട്ടമാണ്; അവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ നിയന്ത്രണം കൈവശം വഹിക്കുന്നത് മതാധികാരമാണ്. ഈ രണ്ട് ശക്തികളുടെ രൂപീകരണത്തിലോ ലയനത്തിലോ അവസാനം ഉയർന്ന് വരുന്നതും ഉയർന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നതും മതാധികാരമാണ്. അതിനാൽ, ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798-ലെ Alien and Sedition Acts, Democratic പാർട്ടിയുടെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതും അവരുടെ മൂന്നാമത്തെ waymark ആകുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം Republican പാർട്ടിയുടെ അവസാനകാലഘട്ടത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ waymark-നെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. Republican പാർട്ടിയുടെ മൂന്നാമത്തെ waymark Sunday enforcement ആകുന്നു.

For the Democratic party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the first Pelosi Trials of 2021 (1789), and the second Pelosi Trials of 2025 (1798).

ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിക്കു വേണ്ടി, 1776, 1789, 1798 എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ മൂന്ന് വഴിക്കുറിപ്പുകൾ 2001 (1776), 2021-ലെ ആദ്യ പെലോസി വിചാരണകൾ (1789), കൂടാതെ 2025-ലെ രണ്ടാം പെലോസി വിചാരണകൾ (1798) എന്നിവയുടെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു.

For the Republican party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the second Pelosi Trials of 2025 (1789), and the Sunday law (1798).

റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്കായി, 1776, 1789, 1798 എന്നിവകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകൾ യഥാക്രമം 2001 (1776), 2025-ലെ രണ്ടാം പെലോസി വിചാരണകൾ (1789), ഞായറാഴ്ച നിയമം (1798) എന്നിവയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളാകുന്നു.

1776, 1789 and 1798 represent twenty-two years, and twenty-two is the symbol of the combination of Divinity with humanity. These three waymarks bear the testimony of “Truth”, for they represent that the first and last waymark identify the same truth. 1776 identifies the establishment of independence, and 1798 identifies the removal of independence. They therefore represent the first and last letters of the Hebrew alphabet that consists of twenty-two letters. The thirteenth letter is a symbol of rebellion, and together those three letters; the first, the thirteenth and the last combined to form the Hebrew word “Truth”.

1776, 1789, 1798 എന്നീ വർഷങ്ങൾ ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഇരുപത്തിരണ്ടെന്ന സംഖ്യ ദൈവികതയും മനുഷ്യത്വവും സംയോജിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ഈ മൂന്നു വഴിക്കുറികളും “സത്യം” എന്നതിനുള്ള സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; കാരണം അവയിൽ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും വഴിക്കുറികൾ അതേ സത്യത്തെയാണ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. 1776 സ്വാതന്ത്ര്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1798 സ്വാതന്ത്ര്യം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആകയാൽ, അവ ഇരുപത്തിരണ്ടു അക്ഷരങ്ങളുള്ള എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം കലാപത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; ഒന്നാമത്തേത്, പതിമൂന്നാമത്തേത്, അവസാനത്തേത് എന്നിങ്ങനെ ആ മൂന്നു അക്ഷരങ്ങളും കൂടി ചേർന്ന് എബ്രായ പദമായ “സത്യം” രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

1776 represents September 11, 2001, and marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It marks the beginning of the sprinkling of the latter rain, which is the period of time when the dragon is given to the beast for services rendered, as the Democratic dragon party will be defeated by the Republican beast party.

1776, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ അത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ ചിഹ്നപ്പെടുത്തുന്നു. അത് പിൻമഴയുടെ തളിക്കലിന്റെ ആരംഭത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; ജനാധിപത്യ ഡ്രാഗൺ പാർട്ടി റിപ്പബ്ലിക്കൻ മൃഗ പാർട്ടിയാൽ പരാജയപ്പെടുന്നതിനാൽ, സേവനങ്ങൾ നിർവഹിച്ചതിന്റെ പ്രതിഫലമായി ഡ്രാഗൺ മൃഗത്തിനു ഏല്പിക്കപ്പെടുന്ന സമയഘട്ടം അതാകുന്നു.

During that history the sealing of the true Protestant horn is accomplished during the period of time when the Lord stretches His hand forth a second time to gather the people who are identified as the outcasts of Israel, and who will be lifted up as an ensign at the Sunday law.

ആ ചരിത്രകാലയളവിൽ, കർത്താവ് തന്റെ കൈ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം നീട്ടി ഇസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ജനത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന സമയഘട്ടത്തിലും, അവർ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ വേളയിൽ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന സമയത്തും, യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ മുദ്രയിടൽ പൂർത്തിയാകുന്നു.

On July 18, 2020 the true Protestant horn was scattered and twenty-two years after 2001, in July of 2023 the work of the second gathering was initiated by a voice crying in the wilderness. The first gathering took place in 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended as the great buildings of New York city came down. The descent of that angel represented the beginning of the sealing time, and the descent of Michael the archangel on July 18, 2020 represented the ending of the sealing time. Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so the prophetic elements of the first gathering that began on September 11, 2001, represent the prophetic elements that occur in the second gathering.

2020 ജൂലൈ 18-ന് യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് ചിതറിക്കപ്പെട്ടു; 2001-ന് ശേഷം ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, 2023 ജൂലൈയിൽ മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ഒരു ശബ്ദത്താൽ രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തിന്റെ പ്രവർത്തി ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യ ശേഖരണം 2001-ലാണ് നടന്നത്; അപ്പോൾ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീണ സമയത്ത് വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. ആ ദൂതന്റെ ഇറക്കം മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; 2020 ജൂലൈ 18-ന് പ്രധാനദൂതനായ മീഖായേലിന്റെ ഇറക്കം മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു എല്ലായ്പ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച ആദ്യ ശേഖരണത്തിലെ പ്രവാചകഘടകങ്ങൾ രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന പ്രവാചകഘടകങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

There are three clear illustrations of the second gathering that represent the ending history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which are the history of Christ, the history of the first and second angels’ messages from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of the third angel from October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Those three witnesses establish the second gathering of the one hundred and forty-four thousand from July 2023, unto the soon coming Sunday law. If we isolate one distinct element from each history we find the evidence of the role of the third woe.

രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു വ്യക്തമായ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ സമയത്തിന്റെ അന്തിമചരിത്രത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. അവ ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രവും, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രവും, കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1863-ലെ കലാപം വരെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രവും ആകുന്നു. ആ മൂന്നു സാക്ഷികളും 2023 ജൂലൈ മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഓരോ ചരിത്രത്തിൽ നിന്നുമായി ഒരു പ്രത്യേക ഘടകത്തെ വേർതിരിച്ച് നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള തെളിവ് നാം കണ്ടെത്തുന്നു.

At the conclusion of the Exeter camp meeting on August 17, 1844, the message of the Midnight Cry was proclaimed. That proclamation represented the proclamation of the Midnight Cry message in the history of the one hundred and forty-four thousand, for both histories were and are a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White identifies that Christ’s triumphal entry into Jerusalem represented the proclamation of the Midnight Cry in 1844. The only time Christ ever rode an animal was in His entry into Jerusalem, and the animal He rode was an ass, which is the symbol of Islam. In the period of the second gathering of 1844 unto 1863, in 1848 Sister White identifies that the European nations were being angered, and the angering of the nations in that history was accomplished by the threats of continued warfare being brought upon Europe by Islam. In each of the three histories of a second gathering, the role of Islam of the third woe is identified.

1844 ആഗസ്റ്റ് 17-ന് നടന്ന എക്സിറ്റർ ക്യാംപ് മീറ്റിംഗിന്റെ സമാപനത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ആ പ്രഖ്യാപനം ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിനാദ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; കാരണം ഇരു ചരിത്രങ്ങളും പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ ഒരു നിവർത്തീകരണമായിരുന്നു, ആകുന്നു. 1844-ലെ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചതാണ് ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിലേക്കു വിജയപ്രവേശം നടത്തിയ സംഭവം എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ഒരിക്കലും ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ സവാരി ചെയ്ത ഏക അവസരം അവന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിലായിരുന്നു; അവൻ സവാരി ചെയ്ത മൃഗം ഒരു കഴുതയായിരുന്നു, അതു ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമാണ്. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, 1848-ൽ യൂറോപ്യൻ ജാതികൾ കോപിതരാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു; ആ ചരിത്രത്തിൽ ജാതികളെ കോപിതരാക്കിയത് ഇസ്ലാം യൂറോപ്പിന്മേൽ തുടർച്ചയായ യുദ്ധഭീഷണികൾ കൊണ്ടുവന്നതിലൂടെയായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തിന്റെ ഈ മൂന്ന് ചരിത്രങ്ങളിലൊന്നൊന്നിലും മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്ക് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with a surprise attack from Islam of the third woe, upon the modern glorious land of the United States. Twenty-two years later on October 7, 2023, Islam of the third woe, brought a surprise attack upon the ancient glorious land. At the soon coming Sunday law, which is the great earthquake of Revelation eleven, the third woe suddenly comes again, as it once again accomplishes a surprise attack upon the modern glorious land.

ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടുന്ന സമയം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം ആധുനിക മഹത്വമുള്ള ദേശമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്മേൽ നടത്തിയ അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണത്തോടെ ആരംഭിച്ചു. ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന്, മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം പുരാതന മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിന്മേൽ ഒരു അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണം നടത്തി. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മഹാഭൂകമ്പമായ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത്, മൂന്നാം അയ്യോ വീണ്ടും പെട്ടെന്ന് വരുന്നു; അപ്പോൾ അത് വീണ്ടും ആധുനിക മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിന്മേൽ ഒരു അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണം നിർവഹിക്കുന്നു.

The rebellion represented by literal Israel, as a symbol of those who crucified their Messiah, and the three surprise attacks of Islam of the third woe bear the signature of “Truth.” The message that seals the one hundred and forty-four thousand accomplishes the work of gathering God’s last-day people a second time occurs during a period of time when the activities of Islam of the third woe are active.

സ്വകാര്യ മെസീയാവിനെ ക്രൂശിച്ചവരുടെ പ്രതീകമായി അക്ഷരാർത്ഥ ഇസ്രായേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കലാപവും, മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നു അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണങ്ങളും “സത്യം” എന്ന മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശം, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാലജനത്തെ രണ്ടാമതും ശേഖരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി നിറവേറ്റുന്നു; അത് മൂന്നാം കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സജീവമായിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു.

The prophetic period represented as the “second gathering,” distinctly identifies specific prophetic periods that make up the entire history of the “second gathering”. The descent of Christ after His resurrection marks the beginning of His work to gather those who had been scattered at the cross.

“രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടം, “രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണത്തിന്റെ” സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രം രൂപപ്പെടുത്തുന്ന നിർദിഷ്ട പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷമുള്ള അവന്റെ ഇറക്കം, ക്രൂശിൽ ചിതറിപ്പോയവരെ ശേഖരിക്കുന്ന അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

> Then saith Jesus unto them, All ye shall be offended because of me this night: for it is written, I will smite the shepherd, and the sheep of the flock shall be scattered abroad. Matthew 26:31.

> അപ്പോൾ യേശു അവരോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഈ രാത്രിയിൽ നിങ്ങളൊക്കെയും എന്നെ നിമിത്തം ഇടറിപ്പോകും; കാരണം, ‘ഞാൻ ഇടയനെ അടിക്കും; ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലെ ആടുകൾ ചിതറിപ്പോകും’ എന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 26:31.

After the three days in the tomb, Christ descended unto the disciples, initiating a forty-day period of personal instruction, which was followed by a ten-day period of unification and prayer in advance of the outpouring of the Holy Spirit without measure at Pentecost.

കല്ലറയിൽ മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞതിന്റെ ശേഷം, ക്രിസ്തു ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ ഇറങ്ങി വന്ന്, വ്യക്തിപരമായ ഉപദേശത്തിന്റെ നാൽപ്പത് ദിവസത്തെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു; അതിനുശേഷം, പെന്തെക്കൊസ്തിൽ അളവില്ലാതെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ച ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പായി, ഐക്യത്തിന്റെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും പത്തു ദിവസത്തെ ഒരു കാലഘട്ടം നടന്നു.

> The former treatise have I made, O Theophilus, of all that Jesus began both to do and teach, Until the day in which he was taken up, after that he through the Holy Ghost had given commandments unto the apostles whom he had chosen: To whom also he showed himself alive after his passion by many infallible proofs, being seen of them forty days, and speaking of the things pertaining to the kingdom of God: And, being assembled together with them, commanded them that they should not depart from Jerusalem, but wait for the promise of the Father, which, saith he, ye have heard of me. For John truly baptized with water; but ye shall be baptized with the Holy Ghost not many days hence. When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. . .. And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. Acts 1:1–9, 2:1, 2.

> ഹേ തെയോഫിലൊസേ, യേശു ചെയ്തു പഠിപ്പിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ച സകലത്തെയും കുറിച്ചു ഞാൻ മുൻഗ്രന്ഥം രചിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അപ്പൊസ്തലന്മാർക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ആജ്ഞകൾ നല്കിയ ശേഷം സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്ത ദിവസംവരെ. താൻ പീഡ അനുഭവിച്ചതിനുശേഷം, അനേകം അച്യുതപ്രമാണങ്ങളാൽ താൻ ജീവനോടെയുണ്ടെന്നു അവർക്കും കാണിച്ചുകൊടുത്തു; നാൽപ്പതു ദിവസം അവർക്കു പ്രത്യക്ഷനായും ദൈവരാജ്യത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചും ഇരുന്നു. അവരോടുകൂടെ കൂടിയിരിക്കെ, യെരൂശലേമിൽ നിന്നു വിട്ടുപോകരുതെന്നും, “നിങ്ങൾ എന്നിൽനിന്നു കേട്ടിരിക്കുന്ന പിതാവിന്റെ വാഗ്ദത്തത്തിനായി കാത്തിരിക്കുവിൻ”െന്നും അവരോടു കല്പിച്ചു. യോഹന്നാൻ വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ഇനി അധികം ദിവസങ്ങൾ കഴിയാതെ നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ സ്നാനം പ്രാപിക്കും. അവർ ഒരുമിച്ചു കൂടിയപ്പോൾ അവനോടു ചോദിച്ചു: കർത്താവേ, ഈ സമയത്തോ നീ യിസ്രായേലിന്നു രാജ്യം വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചുകൊടുക്കുന്നതു? അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: പിതാവു തന്റെ സ്വന്ത അധികാരത്തിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന കാലങ്ങളെയും അവസരങ്ങളെയും അറിയുന്നതു നിങ്ങൾക്കുള്ള കാര്യമല്ല. എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളുടെ മേൽ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശക്തി പ്രാപിക്കും; അപ്പോൾ നിങ്ങൾ യെരൂശലേമിലും സകല യെഹൂദ്യയിലും ശമർയ്യയിലും ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തോളം എനിക്കു സാക്ഷികളാകും. ഇവ പറഞ്ഞശേഷം, അവർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, അവൻ ഉയർത്തപ്പെട്ടു; ഒരു മേഘം അവനെ അവരുടെ കാഴ്ചയിൽനിന്നു ഏറ്റെടുത്തു.... പെന്തെക്കൊസ്ത് നാൾ പൂർണ്ണമായി വന്നപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും ഏകമനസ്സോടെ ഒരേ സ്ഥലത്തു കൂടിയിരുന്നു. അപ്പോൾ പെട്ടെന്നു ആകാശത്തുനിന്നു പ്രബലമായി വീശുന്ന കാറ്റിന്റെ ശബ്ദംപോലെ ഒരു നാദം ഉണ്ടായി; അവർ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്ന വീട് മുഴുവൻ അതുകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. പ്രവൃത്തികൾ 1:1–9; 2:1, 2.

For forty days, followed by the ten days the disciples were to “wait” for the promise of the Father, Christ was gathering His disciples a second time. The period of waiting in Jerusalem, is a symbol of a tarrying time, in agreement with the tarrying times of Matthew twenty-five and Habakkuk two. The entire period is identified by Christ as beginning at the work of Elijah, when John was baptizing, and the entire period ended with the baptism of the Holy Spirit at Pentecost. Baptism is a symbol of death, burial and resurrection, so the middle waymark in the entire period was the cross, for the entire period bears the signature of “Truth”.

നാല്പത് ദിവസങ്ങൾക്കായി, അതിനു ശേഷം പിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിനായി ശിഷ്യന്മാർ “കാത്തിരിക്കേണ്ട” പത്തു ദിവസങ്ങളോടുകൂടി, ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുകയായിരുന്നു. യെരൂശലേമിലെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലം, മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ചിലും ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടിലും കാണുന്ന താമസകാലങ്ങളോടു യോജിക്കുന്ന ഒരു താമസകാലത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. യോഹന്നാൻ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന എലീയാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ആരംഭിക്കുന്നതായാണ് ക്രിസ്തു മുഴുവൻ കാലഘട്ടത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്; പെന്തെക്കോസ്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്നാനത്തോടെ ആ മുഴുവൻ കാലഘട്ടവും അവസാനിച്ചു. സ്നാനം മരണം, സംസ്കാരം, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയുടെ പ്രതീകമായതിനാൽ, ആ മുഴുവൻ കാലഘട്ടത്തിലെ മധ്യ വേമാർക്ക് ക്രൂശായിരുന്നു; കാരണം ആ മുഴുവൻ കാലഘട്ടവും “സത്യം” എന്ന ഒപ്പു വഹിക്കുന്നു.

The entire period begins with the baptism of Christ by John, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Then the work of gathering the disciples who were to be the foundation of the Christian temple began. At the end of that period Christ gathers His disciples a second time, and the period of the second gathering is a repetition of the period of the first gathering, for Christ illustrates the ending of a thing with its beginning.

ആ മുഴുവൻ കാലഘട്ടവും യോഹന്നാൻ ക്രിസ്തുവിന് നൽകിയ സ്നാനത്തോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ ഇറങ്ങി വന്നു. തുടർന്ന് ക്രിസ്തീയ ആലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കേണ്ട ശിഷ്യന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനം ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു; രണ്ടാം സമാഹരണത്തിന്റെ കാലഘട്ടം ആദ്യ സമാഹരണത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവർത്തനമാണ്; കാരണം, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അതിന്റെ ആരംഭത്തിലൂടെ ക്രിസ്തു ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

The cross had been typified by Christ’s baptism, and both events began a work of gathering disciples. The waymark that identifies the beginning and the ending represents death, burial and resurrection. After the resurrection, forty days of testing in the wilderness represented forty days of instruction after His descent unto the disciples. The forty days both represent a primary truth that is expressed by Jesus as, “It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.”

ക്രൂശ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്താൽ മുൻകൂട്ടി രൂപകമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഈ രണ്ടു സംഭവങ്ങളും ശിഷ്യന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചു. ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ആ വഴിക്കുറി മരണം, സംസ്കാരം, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പുനരുത്ഥാനത്തിന് ശേഷം, മരുഭൂമിയിലെ നാൽപ്പത് ദിവസത്തെ പരീക്ഷണം, അവൻ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നതിനു ശേഷമുള്ള നാൽപ്പത് ദിവസത്തെ ഉപദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഈ രണ്ടു നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങളും യേശു ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്ന ഒരു പ്രാഥമിക സത്യത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്: “എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: മനുഷ്യൻ അപ്പത്താൽ മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഏതു വചനത്താലും ജീവിക്കേണ്ടതാണ്.”

In that period of time Jesus opened up to the disciples all that the prophets had testified about Christ, thus identifying that period as an opening of His prophetic Word.

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ യേശു, പ്രവാചകന്മാർ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷീകരിച്ചിട്ടുള്ള സകലവും ശിഷ്യന്മാർക്കു തുറന്നുകാട്ടി; ഇങ്ങനെ, ആ കാലഘട്ടം അവന്റെ പ്രവചനവചനത്തിന്റെ ഒരു തുറച്ചുപറച്ചിലായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs. And they talked together of all these things which had happened. And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. . .. Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:13–16, 26–31.

> അതാ, അവരിൽ രണ്ടുപേർ അന്നേദിവസം യെരൂശലേമിൽ നിന്ന് അറുപത് സ്റ്റേഡിയ ദൂരത്തിലുള്ള എമ്മാവൂസ് എന്നു പേരായ ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്കു പോകുകയായിരുന്നു. സംഭവിച്ച ഈ സകല കാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ചു അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവർ ഇങ്ങനെ തമ്മിൽ സംഭാഷണം നടത്തി വിചാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, യേശു തന്നേ അടുത്തുവന്ന് അവരോടുകൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അവനെ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.... അപ്പോൾ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: അയ്യോ ഭോഷന്മാരേ, പ്രവാചകന്മാർ അരുളിച്ചെയ്ത സകലവും വിശ്വസിപ്പാൻ ഹൃദയത്തിൽ മന്ദന്മാരേ! ക്രിസ്തു ഈ കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം തന്റെ മഹിമയിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതല്ലയോ? പിന്നെ മോശെയിൽ തുടങ്ങി എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും സകല തിരുവെഴുത്തുകളിലും തന്നേക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ അവർക്കു വിശദീകരിച്ചു. അവർ പോകുന്ന ഗ്രാമത്തോടു അടുത്തപ്പോൾ, അവൻ ഇനിയും ദൂരം പോകുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവനെപ്പോലെ നടിച്ചു. എന്നാൽ അവർ അവനെ നിർബന്ധിച്ചു: ഞങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കേണമേ; സന്ധ്യയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പകലും ഏറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവൻ അവരോടുകൂടെ പാർക്കുവാൻ അകത്തു കയറി. അവൻ അവരോടുകൂടെ അന്നം കഴിക്കുവാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പം എടുത്തു ആശീർവദിച്ചു, അതു മുറിച്ചു അവർക്കു കൊടുത്തു. അപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു; അവർ അവനെ അറിഞ്ഞു; ഉടനെ അവൻ അവരുടെ കാഴ്ചയിൽനിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. ലൂക്കാ 24:13–16, 26–31.

Christ tarried with the disciples who did not recognize who He was, until He opened their eyes, “and beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.” Their eyes were opened when they were given “bread” to eat. After forty days Christ ascended unto heaven, and “vanished out of their sight,” as He had done with the disciples of Emmaus in the beginning of the forty days of instruction. They then began the ten days of preparation for Pentecost, which typifies the soon coming Sunday law.

താൻ ആരാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ലാത്ത ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ക്രിസ്തു താമസിച്ചു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നതുവരെ—“മോശെയെയും സകല പ്രവാചകന്മാരെയും ആരംഭമായി എടുത്തു, തിരുവെഴുത്തുകളൊക്കെയിലും തനിക്കു സംബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ അവൻ അവർക്കു വിശദീകരിച്ചു.” അവർക്ക് ഭക്ഷിക്കുവാൻ “അപ്പം” കൊടുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. നാല്പത് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ക്രിസ്തു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ആരോഹണം ചെയ്തു; നാല്പത് ദിവസത്തെ ഉപദേശത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ചെയ്തതുപോലെ, “അവരുടെ കാഴ്ചയിൽനിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി.” തുടർന്ന് അവർ പെന്തെക്കൊസ്തിനായുള്ള പത്ത് ദിവസത്തെ ഒരുക്കം ആരംഭിച്ചു; അത് ഉടൻ വരുവാനുള്ള ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്.

At the great earthquake, which is the Sunday law, the third woe of Islam comes quickly, and Islam is Isaiah’s “rough” “east wind,” that is Ezekiel’s breath that comes from John’s four winds that are restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ഞായറാഴ്ചനിയമമായ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം കഷ്ടം വേഗത്തിൽ വരുന്നു; ഇസ്ലാം യെശയ്യാവിന്റെ “ഉഗ്രമായ” “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” ആകുന്നു; അതുതന്നെ യോഹന്നാന്റെ നാലു കാറ്റുകളിൽ നിന്ന് വരുന്ന, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കൽ നടക്കുമ്പോൾ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ ശ്വാസവുമാകുന്നു.

Once the one hundred and forty-four thousand are sealed then the four winds are loosed, and “suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house.” Islam of the third woe strikes “suddenly” and unexpectedly, and produces the “sound from heaven” that is the seventh trumpet, which identifies when the mystery of God is finished, and the mystery of God is finished for the one hundred and forty-four thousand when Divinity (the outpouring of the Holy Spirit) is permanently combined with humanity, and the Lord suddenly comes to His temple (the house where the disciples were gathered) and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രകുത്തിക്കഴിഞ്ഞതുമാത്രം നാലു കാറ്റുകളും അഴിച്ചുവിടപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ “പെട്ടെന്നു ബലമുള്ള പ്രചണ്ഡകാറ്റടിക്കുന്നതുപോലെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി, അതു മുഴുവൻ വീടും നിറഞ്ഞു.” മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം “പെട്ടെന്നു” എന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായും പ്രഹരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യം എപ്പോൾ പൂർത്തിയാകുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഏഴാം കാഹളമായ “സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ശബ്ദം” അതുവഴി ഉളവാകുന്നു. ദൈവത്വം (പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ച) മനുഷ്യത്വത്തോടു സ്ഥിരമായി സംയോജിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർക്കായി ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യം പൂർത്തിയാകുന്നത്; അപ്പോൾ കർത്താവു പെട്ടെന്നു തന്റെ ദേവാലയത്തിൽ (ശിഷ്യന്മാർ കൂടിയിരുന്ന വീട്ടിൽ) വന്നു, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

We will continue this study in the next article.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരുന്നതായിരിക്കും.

> “The Lord wants us to come up into the mount,—more directly into his presence. We are coming to a crisis which, more than any previous time since the world began, will demand the entire consecration of every one who has named the name of Christ.

> “കർത്താവ് നമുക്ക് പർവതത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് വരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു,—അതായത്, അവന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു കൂടുതൽ നേരിട്ട്. ലോകാരംഭം മുതൽ ഇന്നുവരെ ഉണ്ടായ ഏതു മുൻകാലത്തേക്കാളും അധികമായി, ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരുടേയും സമ്പൂർണ്ണ സമർപ്പണം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതിസന്ധിയിലേക്കാണ് നാം എത്തിച്ചേരുന്നത്.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. We must have the holy unction from God, the baptism of his Spirit; for this is the only efficient agent in the promulgation of sacred truth. It is the Spirit of God that quickens the lifeless faculties of the soul to appreciate heavenly things, and attracts the affections toward God and the truth.

> “നമ്മുടെ ഇടയിൽ യഥാർത്ഥ ഭക്തിയുടെ ഒരു നവോത്ഥാനം നമ്മുടെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളിലെയും ഏറ്റവും മഹത്തും അത്യന്തം അടിയന്തരവുമായ ആവശ്യമാണ്. ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള വിശുദ്ധ അഭിഷേകം, അവന്റെ ആത്മാവിന്റെ സ്‌നാനം നമുക്കു നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കണം; കാരണം വിശുദ്ധ സത്യത്തിന്റെ പ്രഘോഷണത്തിൽ ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏക ശക്തി അതുതന്നെയാണ്. സ്വർഗ്ഗീയ കാര്യങ്ങളെ വിലമതിക്കേണ്ടതിന്നായി ആത്മാവിന്റെ ജീവനറ്റ ശേഷികളെ സജീവമാക്കുന്നതും സ്നേഹാഭിമുഖ്യങ്ങളെ ദൈവത്തോടും സത്യത്തോടും ആകർഷിക്കുന്നതും ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവുതന്നെയാണ്.”

> “It is our privilege to take God at his word. As Jesus was about to leave his disciples, to ascend into heaven, he commissioned them to bear the gospel message to all nations, tongues, and peoples. He told them to tarry in Jerusalem till they were endued with power from on high. This was essential to their success. The holy unction must come upon the servants of God. All who were fully identified as disciples of Christ and associated with the apostles as evangelists, assembled together at Jerusalem. They put away all differences. They continued with one accord in prayer and supplication, that they might receive the fulfillment of the promise of the Holy Spirit; for they were to preach the gospel in the demonstration of the Spirit and in the power of God. It was a time of great danger to the followers of Christ. They were as sheep in the midst of wolves, yet they were of good courage, because Christ had risen from the dead, and had revealed himself to them, and had promised them a special blessing which would qualify them to go forth to preach his gospel to the world. They were waiting in expectation of the fulfillment of his promise, and were praying with special fervency.

> “ദൈവം അരുളിച്ചെയ്ത വചനത്തെ അതുതന്നെയെന്നു സ്വീകരിക്കുക എന്നതു നമ്മുടെ പ്രത്യേകാവകാശമാണ്. യേശു സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്യുവാൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വിട്ടുപോകുവാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, സുവിശേഷസന്ദേശം സകല ജാതികൾക്കും ഭാഷകൾക്കും ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും അറിയിപ്പാൻ അവരെ നിയമിച്ചു. ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തി നിങ്ങളിൽ വരുവോളം യെരൂശലേമിൽ താമസിച്ചിരിക്കുവിൻ എന്നു അവൻ അവരോടു കല്പിച്ചു. അവരുടെ വിജയത്തിനായി ഇത് അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു. വിശുദ്ധ അഭിഷേകം ദൈവദാസന്മാരുടെമേൽ വരേണ്ടതായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരെന്ന നിലയിൽ പൂർണമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടവരും സുവിശേഷപ്രഘോഷകരെന്ന നിലയിൽ അപ്പൊസ്തലന്മാരോടുകൂടെ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നവരുമായ എല്ലാവരും യെരൂശലേമിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടി. അവർ സകല ഭിന്നതകളും അകറ്റിക്കളഞ്ഞു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വാഗ്ദാനനിവൃത്തി പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നായി അവർ ഏകമനസ്സോടെ പ്രാർത്ഥനയിലും യാചനയിലും സ്ഥിരമായി തുടരുകയും ചെയ്തു; കാരണം, അവർ ആത്മാവിന്റെ പ്രകടനത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കേണ്ടവരായിരുന്നു. അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികൾക്കു മഹാഭീഷണിയുടെ കാലമായിരുന്നു. അവർ ചെന്നായ്ക്കളുടെ നടുവിലുള്ള ആടുകളെപ്പോലെയായിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ ധൈര്യപൂർവ്വം നിന്നു, കാരണം ക്രിസ്തു മരിച്ചവരിൽനിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരുന്നു, താൻ അവർക്കു തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു, ലോകത്തേക്കു പുറപ്പെട്ട് തന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുവാൻ അവരെ യോഗ്യരാക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക അനുഗ്രഹം അവർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. അവർ അവന്റെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ നിവൃത്തി പ്രത്യാശാപൂർവ്വം കാത്തിരുന്നു; പ്രത്യേക ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടുമിരുന്നു.

> “This is the very course that should be pursued by those who act a part in the work of proclaiming the coming of the Lord in the clouds of heaven; for a people are to be prepared to stand in the great day of God. Although Christ had given the promise to his disciples that they should receive the Holy Spirit, this did not remove the necessity of prayer. They prayed all the more earnestly; they continued in prayer with one accord. Those who are now engaged in the solemn work of preparing a people for the coming of the Lord, should also continue in prayer. The early disciples were of one accord. They had no speculations, no curious theory to advance as to how the promised blessing was to come. They were one in faith and spirit. They were agreed.

> “ആകാശമേഘങ്ങളിൽ കർത്താവിന്റെ വരവ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയിൽ പങ്കുചെയ്യുന്നവർ അനുസരിക്കേണ്ടത് ഇതേ പാത തന്നെയാണ്; കാരണം ദൈവത്തിന്റെ മഹാദിനത്തിൽ നിലകൊള്ളേണ്ട ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അവർ പ്രാപിക്കും എന്നു ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും, അതുകൊണ്ടു പ്രാർത്ഥനയുടെ അനിവാര്യത ഇല്ലാതായില്ല. അവർ അതിലും അധികം ആത്മാർഥതയോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു; ഏകമനസ്സോടെ അവർ പ്രാർത്ഥനയിൽ സ്ഥിരമായി തുടർന്നു. ഇപ്പോൾ കർത്താവിന്റെ വരവിനായി ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കുന്ന ഈ ഗൗരവമുള്ള പ്രവർത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും അതുപോലെ പ്രാർത്ഥനയിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തണം. ആദ്യകാല ശിഷ്യന്മാർ ഏകമനസ്സുള്ളവരായിരുന്നു. വാഗ്ദത്തമായ അനുഗ്രഹം എങ്ങനെ വരുമെന്ന് സംബന്ധിച്ചു മുന്നോട്ടുവെയ്ക്കുവാൻ അവർക്കു ഊഹാപോഹങ്ങളോ കൗതുകകരമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ വിശ്വാസത്തിലും ആത്മാവിലും ഒന്നായിരുന്നു. അവർ ഏകാഭിപ്രായക്കാരായിരുന്നു.”

> “Put away all doubt. Dismiss your fears, obtain the experience that Paul had when he exclaimed, ‘I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’ [Galatians 2:20.] Surrender everything to Christ, and let your life be hid with Christ in God. Then you will be a power for good. One shall chase a thousand, and two put ten thousand to flight.” Gospel Workers, 369–371.

> “എല്ലാ സംശയങ്ങളും അകറ്റിക്കളവിൻ. നിങ്ങളുടെ ഭയങ്ങളെ നീക്കിക്കളവിൻ; ‘ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇനി ജീവിക്കുന്നത് ഞാൻ അല്ല, ക്രിസ്തു എന്നിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ഇപ്പോൾ ജഡത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഈ ജീവൻ എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും എനിക്കുവേണ്ടി തന്നേത്തന്നെ ഏല്പിക്കുകയും ചെയ്ത ദൈവപുത്രനിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു’ എന്നു പൗലോസ് ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ അവന് ഉണ്ടായിരുന്ന അനുഭവം പ്രാപിക്കുവിൻ.” [ഗലാത്യർ 2:20.] “എല്ലാം ക്രിസ്തുവിന്നു സമർപ്പിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ ജീവൻ ദൈവത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ മറഞ്ഞിരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ നന്മയ്ക്കായുള്ള ഒരു ശക്തിയായിരിക്കും. ഒരുവൻ ആയിരത്തെ പിന്തുടരും; രണ്ടുപേർ പതിനായിരത്തെ ഓടിച്ചുകളയും.” Gospel Workers, 369–371.

Back to Articles