Article

# പാനിയം - സംഖ്യ പത്ത്

ജാതികളുടെ ഉയർച്ചയും പതനവും: 144,000 പേരുടെ മുദ്രയിടലും ദാനിയേൽ 11:10–16ന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രവും

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word

പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിലെ പ്രമേയം ദക്ഷിണരാജാവിന്റെ ഉയർച്ചയും പതനവും ആകുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, രണ്ടാം വാക്യത്തിലെ അന്തിമ പ്രസിഡന്റിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും പതനവും, അതുപോലെ തന്നേ സർപ്പശക്തിയുടെ അന്തിമ ഭൗമിക പ്രതിനിധിയും; മൂന്നും നാലും വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും പതനവും കൂടിയാണ്. അഞ്ചു മുതൽ ഒമ്പത് വരെ വാക്യങ്ങൾ 538 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ പാപ്പീയ ശക്തിയുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 538 പാപ്പീയ ശക്തിയുടെ അധികാരലാഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; 1798 പാപ്പാസഭയ്ക്ക് ലഭിച്ച മാരകമുറിവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അഞ്ചു മുതൽ ഒമ്പത് വരെ വാക്യങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും പതനവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ദക്ഷിണരാജാവിന്റെ പതനമായി 1989-നെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

> “പ്രവർത്തനരംഗത്തിൽ ഉദിച്ചുവന്ന ഓരോ ജാതിക്കും ഭൂമിയിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം കൈവശംവെക്കാൻ അനുമതി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിലൂടെ അവർ ‘കാവൽക്കാരനും പരിശുദ്ധനും’ എന്നവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുമോ എന്നു കാണപ്പെടേണ്ടതിന്നു. ലോകത്തിലെ മഹാസാമ്രാജ്യങ്ങളായ ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം എന്നിവയുടെ ഉദയവും പതനവും പ്രവചനം പിന്തുടർന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഓരോന്നിന്റെയും കാര്യത്തിൽ, കുറവായ ശക്തിയുള്ള ജാതികളുടെ കാര്യത്തിലെപ്പോലെ തന്നേ, ചരിത്രം സ്വയം ആവർത്തിച്ചു. ഓരോന്നിന്നും പരീക്ഷണകാലം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഓരോന്നും പരാജയപ്പെട്ടു; അതിന്റെ മഹത്വം മങ്ങിയുപോയി; അതിന്റെ ശക്തി നീങ്ങിപ്പോയി; അതിന്റെ സ്ഥാനം മറ്റൊന്ന് ഏറ്റെടുത്തു....”

> വിശുദ്ധലിഖിതത്തിന്റെ പേജുകളിൽ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും മുഖേന, വെറും ബാഹ്യവും ലോകീയവുമായ മഹത്വം എത്ര നിസ്സാരമാണെന്നു അവർ പഠിക്കേണ്ടതാണ്. നമ്മുടെ ലോകം അതിനുശേഷം ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതുപോലെയുള്ള സകല ശക്തിയും പ്രഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്ന ബാബേൽ,—അന്നത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് അത്ര സ്ഥിരവും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നതുമായതായി തോന്നിയ ആ ശക്തിയും മഹത്വവും,—എത്ര സമ്പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതെയായി! “പുല്ലിന്റെ പുഷ്പം” പോലെ അത് നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ അടിസ്ഥാനമായി ഇല്ലാത്ത എല്ലാം ഇപ്രകാരം നശിച്ചുപോകുന്നു. അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നതും അവന്റെ സ്വഭാവം പ്രകടമാക്കുന്നതുമായത് മാത്രമേ നിലനിൽക്കുകയുള്ളു. നമ്മുടെ ലോകം അറിയുന്ന ഏക അചഞ്ചല വസ്തുക്കൾ അവന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാകുന്നു.” Education, 177, 184.

പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾ റഷ്യയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന തെക്കൻ രാജാവിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും പതനവും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും പതനവും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ സമ്പൂർണ്ണ പ്രവചനവിവരണം രാജ്യമുകളുടെ ഉയർച്ചയും പതനവും എന്ന ഘടനയുടെ മേൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനസന്ദേശം ശരിയായി വിഭജിക്കുവാൻ ഏതെങ്കിലും സാധ്യത ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്ന് പ്രവചനശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി ഈ സത്യത്തെ പരിഗണിക്കണം.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിന്റെ അടിസ്ഥാന ദൃഷ്ടികോണം ഇതാണ്: അത് രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും ആവർത്തിച്ചു ദൃശ്യമാക്കുന്ന ചിത്രീകരണങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണെന്നത്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, “ഇങ്ങനെ മേദോ-പേർഷ്യൻ രാജ്യം, ഗ്രീസ്യയുടെയും റോമിന്റെയും രാജ്യങ്ങളും നശിച്ചുപോയി,” എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, അവൾ “ഗ്രീസ്യ”യെ മഹാസർപ്പമായും, “റോം”നെ മൃഗമായും, “മേദോ-പേർഷ്യ”യെ കള്ളപ്രവാചകനായും തിരിച്ചറിയുകയാണ്. അവൾ, ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ അവരുടെ ഉയർച്ച ആരംഭിച്ച് വെളിപ്പാട് 16:12–21 ന്റെ നിവൃത്തിയായി ലോകത്തെ അർമ്മഗെദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അന്തിമ ഭൗമീയ രാജ്യത്തിന്റെ അന്തിമ ഉദയവും പതനവും തിരിച്ചറിയുകയാണ്. “വെറും ബാഹ്യവും ലൗകികവുമായ മഹത്വം എത്ര മൂല്യമില്ലാത്തതാണെന്ന് പഠിക്കേണ്ടതിന്നു,” ഉപയോഗിക്കേണ്ട ദൃഷ്ടികോണമെന്ന നിലയിൽ, “പരിശുദ്ധ എഴുത്തുകളുടെ താളുകളിൽ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും” എന്നതിലേക്കാണ് അവൾ ദൈവജനത്തെ നയിക്കുന്നത്.

“വെറും ബാഹ്യവും ലോകീയവുമായ മഹത്വം എത്രമാത്രം നിസ്സാരമാണെന്ന് പഠിക്കേണ്ട” കാരണമെന്നത്, “അടിസ്ഥാനമായി ദൈവം ഇല്ലാത്തതൊക്കെയും നശിച്ചുപോകുന്നു” എന്ന സത്യത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായാണ്. അതിനാൽ, ദൈവം നിങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കണമോ ഇല്ലയോ എന്നത് ജീവനും മരണവും നിർണയിക്കുന്ന വിഷയമാണ്. ചിന്തയുടെ വികാസത്തിലെ ആ ഘട്ടത്തിൽ, “അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുകയും അവന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുകയുള്ളു” എന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തെ അടിസ്ഥാനമായി കൈവശം വെയ്ക്കുന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്നത് അവർ നിർവചിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അല്ലാത്തതൊക്കെയും നശിച്ചുപോകുന്നു എന്ന് അവർ ഇപ്പോൾതന്നെ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്; കൂടാതെ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ഇരട്ട മാനദണ്ഡം, ഒരു കാര്യം “അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നതും, “അവന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു” എന്നതുമാണ്. അവന്റെ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് അവന്റെ അടിസ്ഥാനം.

പിന്നീട് ആ പരിച്ഛേദത്തിന്റെ അവസാന വാക്യത്തിൽ അവൾ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “അവന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് നമ്മുടെ ലോകം അറിയുന്ന ഏക അചഞ്ചല വസ്തുക്കൾ.” ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം അവന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്; അവന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അവന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രകടമാക്കുന്നു. സകലത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമായി മനുഷ്യൻ ദൈവവുമായി എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് ജീവനും മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു നിർണ്ണായക വിഷയമാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടന രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും എന്ന വിവരണത്തിന്മേലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. ശരിയായ പഠനരീതിയെക്കുറിച്ച് പ്രചോദനം നമ്മെ അറിയിക്കുന്ന ഒരു ഭാഗമുണ്ട്.

> “അപലപിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ലാത്ത ഒരു ചരിത്രപഠനം ഉണ്ട്. വിശുദ്ധചരിത്രം പ്രവാചകന്മാരുടെ പാഠശാലകളിലെ പഠനവിഷയങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. ജാതികളോടുള്ള അവന്റെ ഇടപാടുകളുടെ രേഖയിൽ യഹോവയുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ അന്വേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെതന്നെ ഇന്നും നാം ഭൂമിയിലെ ജാതികളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപാടുകളെ പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്. ചരിത്രത്തിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി നാം കാണേണ്ടതാണ്; മഹത്തായ പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ദൈവപരിപാലനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ പഠിക്കേണ്ടതാണ്; മഹാസമരത്തിന്റെ അന്തിമ സംഘർഷത്തിനായി ജാതികളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ സംഭവങ്ങളുടെ പുരോഗതി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.” The Ministry of Healing, 441.

ചരിത്രത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട രീതിയിൽ പഠിക്കുന്നു എന്നത് ഭൂമിയിലെ ജാതികളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകളും, അതുപോലെ തന്നെ തന്റെ പരിഷ്കാര പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ ദൈവം തന്റെ പരിപാലനത്തിൽ നയിക്കുന്ന വിധവും പഠിക്കുന്നതാകുന്നു; അതിനാൽ ഒരു വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രപഠനത്തിൽ ബാഹ്യവും അന്തർഗതവുമായ രണ്ടു പഠനരേഖകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിൽ ചരിത്രത്തെ പ്രയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, ആ പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെ ഉപയോഗിച്ച് “മഹാസമരത്തിന്റെ അന്തിമ സംഘർഷത്തിനായി ജാതികളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ സംഭവങ്ങളുടെ പുരോഗതി മനസ്സിലാക്കുക” എന്നതാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റിൽ നിന്നുള്ള മുൻപത്തെ ഖണ്ഡിക, രാജ്യങ്ങളുടെ “ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും” എന്നതിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനഘടനയെ ആധാരമാക്കി വിശുദ്ധചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക മാതൃക നിർമ്മിക്കേണ്ട അനിവാര്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യന്തം പ്രകാശഭരിതമായ ഒരു വിശദീകരണത്തിൽ നിന്നാണ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്.

> ക്രിസ്തീയ പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള ഒരു തയ്യാറെടുപ്പായി, ചരിത്രപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവും ആയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിപുലമായ ജ്ഞാനം സമ്പാദിക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. ഈ ജ്ഞാനം സുവിശേഷം പഠിപ്പിക്കുന്നതിൽ തങ്ങൾക്കു സഹായകരമാകുമെന്ന് അവർ വിചാരിക്കുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ശ്രമസമൃദ്ധമായ പഠനം, അവരുടെ ശുശ്രൂഷയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കാൾ അതിനെ ദുർബലപ്പെടുത്തുവാനാണ് പ്രവണത കാണിക്കുന്നത്. ചരിത്ര-ദൈവശാസ്ത്ര വിജ്ഞാനത്താൽ നിറഞ്ഞ ഭാരമേറിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഗ്രന്ഥശാലകളെ ഞാൻ കാണുമ്പോൾ, “അപ്പം അല്ലാത്തതിനായി എന്തിന് പണം ചെലവഴിക്കുന്നു?” എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു. യോഹന്നാന്റെ ആറാം അധ്യായം അത്തരം കൃതികളിൽ കണ്ടെത്താനാകുന്നതിലുപരി നമുക്കു അറിയിച്ചുതരുന്നു. ക്രിസ്തു പറയുന്നു: “ഞാനാകുന്നു ജീവന്റെ അപ്പം; എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നവന് ഒരിക്കലും വിശക്കയില്ല; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും ദാഹിക്കയില്ല.” “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന ജീവനുള്ള അപ്പം ഞാനാകുന്നു; ആരെങ്കിലും ഈ അപ്പം തിന്നാൽ, അവൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കും.” “എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന്നു നിത്യജീവൻ ഉണ്ട്.” “ഞാൻ നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ ആത്മാവും ജീവനും ആകുന്നു.” യോഹന്നാൻ 6:35, 51, 47, 63.

> “അപലപിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ലാത്ത ഒരു ചരിത്രപഠനം ഉണ്ട്. വിശുദ്ധചരിത്രം പ്രവാചകന്മാരുടെ പാഠശാലകളിലെ പഠനവിഷയങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. ജാതികളോടുള്ള അവന്റെ ഇടപെടലുകളുടെ രേഖയിൽ യഹോവയുടെ പാദച്ചിഹ്നങ്ങൾ പിന്തുടരപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുപോലെ ഇന്നും ഭൂമിയിലെ ജാതികളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ നാം പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്. പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി ചരിത്രത്തിൽ നാം കാണേണ്ടതും, മഹത്തായ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ ദൈവിക പരിപാലനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ പഠിക്കേണ്ടതും, മഹാവിവാദത്തിന്റെ അന്തിമ സംഘർഷത്തിനായി ജാതികളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ സംഭവങ്ങളുടെ പുരോഗതി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുമാകുന്നു.”

> “ഇത്തരത്തിലുള്ള പഠനം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശാലവും സമഗ്രവുമായ ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ നൽകും. അതിലൂടെ ജീവിതത്തിന്റെ ബന്ധങ്ങളെയും പരസ്പരാശ്രിതത്വങ്ങളെയും കുറിച്ച് നമുക്ക് ഏതാനും മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കും; സമൂഹത്തിന്റെയും ജാതികളുടെയും മഹാസഹോദരത്വത്തിൽ നാം എത്ര അത്ഭുതകരമായി പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ഒരു അംഗത്തിന്റെ പീഡനവും അധഃപതനവും എത്ര വലിയ അളവിൽ എല്ലാവർക്കും നഷ്ടമാകുന്നതാണെന്നും ഗ്രഹിക്കാൻ അത് നമുക്ക് സഹായകരമാകും.”

> “എന്നാൽ സാധാരണയായി പഠിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രം മനുഷ്യന്റെ നേട്ടങ്ങളെയും, യുദ്ധങ്ങളിലെ അവന്റെ വിജയങ്ങളെയും, അധികാരവും മഹത്വവും കൈവരിക്കുന്നതിലെ അവന്റെ വിജയത്തെയും കുറിച്ചാണ് സംബന്ധിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം ദൃഷ്ടിഗോചരമാകാതെ പോകുന്നു. ജാതികളുടെ ഉദയത്തിലും പതനത്തിലും അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എങ്ങനെ നിറവേറുന്നു എന്നതു വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമാണ് പഠിക്കുന്നത്.

> “കൂടാതെ, വളരെ വലിയ അളവിൽ, പഠിക്കപ്പെടുകയും പഠിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവശാസ്ത്രം, ‘അറിവില്ലാത്ത വാക്കുകളാൽ ആലോചനയെ ഇരുട്ടാക്കുന്നതിന്’ മാത്രം ഉപകരിക്കുന്ന, മനുഷ്യ അനുമാനങ്ങളുടെ ഒരു രേഖ മാത്രമാണ്. അനേകം പുസ്തകങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിലെ പ്രേരണം പലപ്പോഴും മനസ്സിനും ആത്മാവിനും ആഹാരം നേടുവാനുള്ള ആഗ്രഹമല്ല; അതിനേക്കാൾ, തത്ത്വചിന്തകരെയും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെയും പരിചയപ്പെടുവാനുള്ള ഒരു അഭിലാഷം, പാണ്ഡിത്യപൂർണ്ണമായ പദങ്ങളിലും നിർദ്ദേശങ്ങളിലുമായി ജനങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ ക്രിസ്തീയതയെ അവതരിപ്പിക്കുവാനുള്ള ഒരു മോഹം തന്നെയാണ്.”

> “എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും ഒരു വിശുദ്ധജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റുവാൻ ഉപകരിക്കുന്നില്ല. ‘എന്നിൽ നിന്ന് പഠിപ്പിൻ,’ എന്നു മഹാഗുരു പറഞ്ഞു, ‘എന്റെ നുകം നിങ്ങളിന്മേൽ ഏറ്റുകൊൾവിൻ,’ ‘എന്റെ സൗമ്യതയും ദീനതയും പഠിപ്പിൻ.’ ജീവന്റെ അപ്പത്തിനായുള്ള അഭാവത്തിൽ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആത്മാക്കളോടു ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നതിൽ നിങ്ങളുടെ ബൗദ്ധിക അഭിമാനം നിങ്ങളെ സഹായിക്കുകയില്ല. ഈ പുസ്തകങ്ങളെ പഠിക്കുന്നതിൽ, നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ടിയിരുന്ന പ്രായോഗിക പാഠങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് അവയെ വരുത്തിവെക്കുകയാണ്. ഈ പഠനത്തിന്റെ ഫലങ്ങളാൽ ജനങ്ങൾ പോഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. മനസ്സിനെ അത്യന്തം ക്ലാന്തമാക്കുന്ന ഈ ഗവേഷണത്തിൽ വളരെ അല്പം മാത്രമേ ആത്മാക്കൾക്കായി വിജയകരമായൊരു ശുശ്രൂഷകനാകുവാൻ ഒരാളെ സഹായിക്കുന്നതു നൽകുന്നുള്ളു.”

> “ദരിദ്രർക്കു സുവിശേഷം പ്രസംഗിപ്പാൻ” എന്നതിന്നായി രക്ഷകൻ വന്നു. ലൂക്കാ 4:18. തന്റെ ഉപദേശത്തിൽ അവൻ അത്യന്തം ലളിതമായ പദങ്ങളും ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പ്രതീകങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു. “സാധാരണ ജനങ്ങൾ അവന്റെ വാക്കു സന്തോഷത്തോടെ കേട്ടു” എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മാർക്കൊസ് 12:37. ഈ കാലത്തേക്കുള്ള അവന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ അവൻ നൽകിയ പാഠങ്ങളെക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഉൾക്കാഴ്ച കൈവരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

> “ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ സകല വിദ്യാഭ്യാസങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതമായവയാണ്. ജനങ്ങളോടു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നവർ ജീവന്റെ അപ്പത്തിൽ നിന്നു ഭക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. അതു അവർക്കു ആത്മീയ ശക്തി നല്കും; അപ്പോൾ അവർ സകലവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളോടും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുവാൻ സജ്ജരാകും.” The Ministry of Healing, 441–443.

രാജാക്കന്മാരെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിലും രാജാവിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി രാജാക്കന്മാരെ നീക്കുന്നതിലും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രവർത്തനം തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് ചരിത്രപഠനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ തത്ത്വശാസ്ത്രമെന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കുന്നു.

> “ജാതികളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ദൈവവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ദൈവിക പ്രവചനത്തിന്റെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള നിവൃത്തി ദർശിക്കാനാകും. ഒടുവിൽ തകർന്നു ചിതറിപ്പോയ ബാബിലോൻ അസ്തമിച്ചു; കാരണം സമൃദ്ധിയുടെ കാലത്ത് അതിന്റെ ഭരണാധികാരികൾ തങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരായി കരുതുകയും, അവരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ മഹത്വം മാനുഷിക നേട്ടത്തിനാണ് അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മേദ്യ-പേർഷ്യ സാമ്രാജ്യം സ്വർഗത്തിന്റെ ക്രോധത്താൽ സന്ദർശിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം അതിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ അതിവിപുലമായ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ഹൃദയങ്ങളിൽ യഹോവാഭയം സ്ഥാനം കണ്ടെത്തിയിരുന്നില്ല. ദുഷ്ടത, ദൈവദൂഷണം, അഴിമതി എന്നിവ ആധിപത്യം നടത്തി. അതിന്റെ പിന്നാലെ വന്ന രാജ്യങ്ങൾ ഇതിലും അധികം അധമവും അഴിമതിപരവുമായിരിന്നു; അവ ധാർമ്മിക മൂല്യത്തിന്റെ അളവുകോലിൽ ക്രമേണ ഇനിയും താഴേയ്ക്കും താഴേയ്ക്കും മുങ്ങിപ്പോയി.”

> ഭൂമിയിലെ ഓരോ ഭരണാധികാരിയും പ്രയോഗിക്കുന്ന അധികാരം സ്വർഗ്ഗം നൽകുന്നതാകുന്നു; അങ്ങനെ ലഭിച്ച ആ ശക്തിയെ അവൻ എങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് അവന്റെ വിജയം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദൈവിക കാവൽക്കാരന്റെ വചനം ഓരോരുത്തനോടും ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ്: ‘നീ എന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ അരയിൽ കെട്ടിക്കൊടുത്തു.’ യെശയ്യാവു 45:5. പുരാതനകാലത്ത് നെബൂഖദ്‌നേസരിനോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങളും ഓരോരുത്തർക്കും ജീവിതപാഠമാകുന്നു: ‘നിന്റെ പാപങ്ങളെ നീതിയാൽ അകറ്റിക്കളക; നിന്റെ അകൃത്യങ്ങളെ ദരിദ്രന്മാരോടു കരുണ കാട്ടുന്നതാൽ വിട്ടുകളക; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിന്റെ സമാധാനം ദീർഘിക്കാവുന്നതാകാം.’ ദാനീയേൽ 4:27.

> “ഈ കാര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുക,—‘നീതിയാൽ ഒരു ജാതി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു’ എന്നും; ‘സിംഹാസനം നീതിയാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു’ എന്നും, ‘കരുണയാൽ അതു നിലനിറുത്തപ്പെടുന്നു’ എന്നും മനസ്സിലാക്കുക; ‘രാജാക്കന്മാരെ നീക്കിക്കളകയും രാജാക്കന്മാരെ സ്ഥാപിക്കയും ചെയ്യുന്നു’ എന്ന അവന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തിൽ ഈ തത്ത്വങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം തിരിച്ചറിയുക,—ഇതുതന്നെയാണ് ചരിത്രത്തിന്റെ തത്ത്വശാസ്ത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നതാകുന്നു. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 14:34; 16:12; 20:28; ദാനീയേൽ 2:21.”

> “ദൈവവചനത്തിലേ മാത്രമാണ് ഇത് വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതു, വ്യക്തികളുടേതുപോലെതന്നെ ജാതികളുടെയും ശക്തി, അവരെ അജയ്യരായി തോന്നിപ്പിക്കുന്ന അവസരങ്ങളിലോ സൗകര്യങ്ങളിലോ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നതല്ല; അവർ അഭിമാനത്തോടെ പുകഴ്ത്തുന്ന മഹത്വത്തിലുമല്ല അത് കാണപ്പെടുന്നത്. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എത്ര വിശ്വസ്തതയോടെ നിറവേറ്റുന്നു എന്നതനുസരിച്ചാണ് അതു അളക്കപ്പെടുന്നത്.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 501, 502.

പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിലെ പ്രമേയം തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവിന്റെ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും ആകുന്നു; എങ്കിലും അതിലും പ്രധാനമായി, ഈ വാക്യങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിനെയും, പത്താം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് ആരംഭിച്ച മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആ മുദ്രവെക്കൽ ദാനിയേൽ സിംഹഗുഹയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിലൂടെ, അഗ്നിഭട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠന്മാരിലൂടെ, രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ മൃഗങ്ങളുടെ പ്രതിമയെക്കുറിച്ചുള്ള നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്നു ദാനിയേലും ആ മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും പ്രാർത്ഥിച്ചതിലൂടെ, ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിച്ചതിലൂടെ, അറിവിന്റെ വർധനയെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ജ്ഞാനികളിലൂടെ, സെഖര്യാവു മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ യോശുവയുടെ പാപം നീക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ, നാലാം അധ്യായത്തിലെ സെരൂബ്ബാബേലിലൂടെ, യോസേഫ് മിസ്രയീമിൽ രണ്ടാം ഭരണാധികാരിയായിത്തീർന്നതിലൂടെ, പെന്തെക്കൊസ്തിന് മുമ്പായി പത്ത് ദിവസം മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ കൂടിയിരുന്ന ശിഷ്യന്മാരിലൂടെ, എക്സിറ്റർ പാളയയോഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളിലൂടെ, വിജയപ്രവേശനത്തിൽ ഘോഷയാത്രയെ നയിച്ച ലാസറിലൂടെ, വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉക്രെയ്‌നിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ 2014-ൽ പതിനൊന്നാം വാക്യം വന്നു; 2023 ജൂലൈയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനം “വെളുപ്പിക്കപ്പെടുന്ന” ദൃശ്യപരിശോധന ആരംഭിച്ചു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ വരി പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാണ്.

## അഞ്ചാം വരിയുടെ അവലോകനം

> വടക്കിന്റെ രാജാവ് വീണ്ടും വരും; മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ വലിയൊരു പുരുഷാരത്തെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യും; നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട ചില വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൻ മഹാസൈന്യത്തോടും വളരെ സമ്പത്തോടും കൂടെ നിർബന്ധമായും വരും. ആ കാലങ്ങളിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെതിരെ പലരും എഴുന്നേലക്കും; നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരും ദർശനം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എന്നാൽ അവർ വീഴും. അങ്ങനെ വടക്കിന്റെ രാജാവ് വന്ന് നിരോധണമേട് കെട്ടി ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള നഗരങ്ങളെ പിടിച്ചടക്കും; തെക്കിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ പ്രതിരോധിച്ചുനിൽക്കയില്ല; അവന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും നിലകൊള്ളയില്ല; പ്രതിരോധിച്ചുനിൽക്കുവാൻ യാതൊരു ശക്തിയും ഉണ്ടാകയില്ല. ദാനീയേൽ 11:13–15.

ഈ വാക്യങ്ങൾ ക്രി.മു. 200-ൽ നിവൃത്തിയായി; അവ പരസ്പരം എതിരാളികളായിരുന്ന രാജാക്കന്മാരെയും അവരുടെ സഖ്യങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പാനിയം യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ജാതീയ റோம் ആദ്യമായി സ്വയം ഉറപ്പിച്ച് കടന്നുവരുന്ന ചരിത്രഘട്ടവുമാണ് ഇവ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ വാക്യങ്ങളിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും ഉൾപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ, പത്രോസ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ സ്ഥാപിക്കുന്ന കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ ക്രിസ്തു സന്ദർശിച്ച ബൈബിള്‍ചരിത്രവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ ചരിത്രം, പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്യുന്നതായി ഘടിതമായ മൂന്നു പരീക്ഷകളിൽ മൂന്നാമത്തേതിന്റെ വരവോടുകൂടെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ പ്രതിരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പതിനാറാം വാക്യത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. 1844 ആഗസ്റ്റ് 17-ന് എക്സിറ്റർ പാളയയോഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാർ അറുപത്താറ് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ കിഴക്കൻ കടൽത്തീരമൊട്ടാകെ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം കൊണ്ടുപോയി. എല്ലാ കന്യകമാരും ഉണരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമുണ്ട്; അവരിൽ ഒരു വിഭാഗത്തിനോ എണ്ണയില്ല, അതു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സകലവും അതോടുകൂടെ ഉൾപ്പെടുന്നു. ശിമോൻ ബർയോനാവിന്റെ പേര് പത്രോസ് എന്നു മാറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ആ ഘട്ടംമുതൽ യേശു ക്രൂശുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ശിഷ്യന്മാരെ ഉപദേശിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.

ക്രൂശ് കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ഏലിയാവാൽ മുമ്പേ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെത്തന്നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന വില്യം മില്ലർ, യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും ഏലിയാവും ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ “കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു എഴുന്നേല്പിക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാൻ അതിനെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

> എന്നാൽ അനേകം പരീശന്മാരും സദൂക്യരും അവന്റെ സ്നാനത്തിന്നു വരുന്നതു അവൻ കണ്ടപ്പോൾ, അവരോടു പറഞ്ഞു: സർപ്പസന്തതികളേ, വരുവാനുള്ള കോപത്തിൽനിന്നു ഔടിപ്പോകുവാൻ നിങ്ങളെ ആർ മുന്നറിയിപ്പു തന്നിരിക്കുന്നു? മത്തായി 3:7.

എലിയാവു അത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

> ആഹാബ് ഒരു അശേരാപ്രതിഷ്ഠയും ഉണ്ടാക്കി; തനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന യിസ്രായേൽരാജാക്കന്മാരൊക്കെയുംക്കാൾ അധികമായി യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയെ കോപിപ്പിപ്പാൻ ആഹാബ് പ്രവർത്തിച്ചു. അവന്റെ കാലത്തു ബേഥേല്യനായ ഹീയേൽ യെരീഹോ പണിതു; യഹോവ നൂന്റെ മകനായ യോശുവ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത വചനപ്രകാരം, തന്റെ ആദ്യജാതനായ അബീരാമിൽ അതിന്റെ അസ്ഥിവാരം ഇട്ടു, തന്റെ ഇളയമകനായ സെഗൂബിൽ അതിന്റെ കവാടങ്ങൾ നിർത്തി. ഗിലെയാദിലെ നിവാസികളിൽ ഒരുവനായിരുന്ന തിശ്ബ്യനായ ഏലീയാവു ആഹാബിനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ സന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയാണു ജീവനുള്ളവൻ; എന്റെ വചനപ്രകാരമല്ലാതെ ഈ വർഷങ്ങളിൽ മഞ്ഞും മഴയും ഉണ്ടാകയില്ല. 1 രാജാക്കന്മാർ 16:33–17:1.

ആധുനിക നവീകരകനെന്ന നിലയിൽ വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു:

> “മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ അപകടാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഉണർത്തപ്പെടേണ്ടതു അനിവാര്യമായിരുന്നു; പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഗൗരവമേറിയ സംഭവങ്ങൾക്കായി അവർ ഒരുക്കപ്പെടുമാറ് അവർ ഉണർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുമായിരുന്നു.” The Great Controversy, 310.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ “കൃപാകാലാവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ സംഭവങ്ങൾ 1989-ൽ, അന്ത്യകാലത്ത്, മുദ്രനീക്കപ്പെട്ടതും അവ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതുമാണ്.

> “തന്റെ ക്രൂശിക്കപ്പെടലിന് മുമ്പ് രക്ഷകൻ താൻ കൊലചെയ്യപ്പെടുകയും കല്ലറയിൽനിന്ന് വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു വിശദീകരിച്ചു; അവന്റെ വചനങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സുകളിലും ഹൃദയങ്ങളിലും ആഴമായി പതിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാരും സന്നിഹിതരായിരുന്നു. എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർ റോമൻ നുകത്തിൽനിന്നുള്ള താൽക്കാലിക വിടുതലിനെയാണ് കാത്തിരുന്നത്; അവരുടെ സകല പ്രത്യാശകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നവൻ അപമാനകരമായ ഒരു മരണത്തെ അനുഭവിക്കുമെന്ന ചിന്ത അവർക്ക് സഹിക്കാനായില്ല. അവർ ഓർക്കേണ്ടിയിരുന്ന വചനങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സുകളിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു; പരീക്ഷണസമയം വന്നപ്പോൾ അവർ ഒരുങ്ങാതെയാണെന്ന് വെളിവായി. യേശുവിന്റെ മരണം, അവൻ മുമ്പേ അവരെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നില്ലെന്നുവേണമെങ്കിലും, അവരുടെ പ്രത്യാശകളെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തുകളഞ്ഞു. അതുപോലെ പ്രവചനങ്ങളിലും ഭാവി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളാൽ ശിഷ്യന്മാർക്കു തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടതുപോലെതന്നെ അതും വ്യക്തമാണ്. കൃപാവസാനത്തോടും കഷ്ടകാലത്തേക്കുള്ള ഒരുക്കപ്രവൃത്തിയോടും ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, ഈ പ്രധാന സത്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്നതുപോലെതന്നെ, അനേകജനങ്ങൾക്ക് അവയെക്കുറിച്ച് യാതൊരു ഗ്രഹണവും ഇല്ല. അവരെ രക്ഷയിലേക്കു ജ്ഞാനികളാക്കുന്ന ഓരോ സ്വാധീനവും അപഹരിച്ചുകളയേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ ജാഗരിച്ചുനോക്കുന്നു; കഷ്ടകാലം അവരെ ഒരുക്കമില്ലാത്തവരായി കണ്ടെത്തും.” The Great Controversy, 595.

ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ക്രൂശിനെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിച്ചതായത് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിലായിരുന്നു, അതായത് പാനിയം; ഇത് പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയാണ്. ഇങ്ങനെ, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിന്റെ ചരിത്രം 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഇതിലൂടെ മുൻകൂട്ടി ദൃശ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരുലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പുനഃസംസ്കരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ “കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” മുദ്രയിഴക്കപ്പെട്ടു; ഒരുലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ “കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ഗൂഢചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ മുദ്രയിഴക്കപ്പെടുന്നു.

> “ഇന്ന്, ഏലിയാവിന്റെയും യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെയും ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും, ദൈവനിയോഗിതരായ ദൂതന്മാർ, കരുണാകാലത്തിന്റെ സമാപനഘട്ടങ്ങളോടും രാജാധിരാജാവും കർത്താധികർത്താവുമായ ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയോടും ബന്ധപ്പെട്ട് ഉടൻ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ഗംഭീര സംഭവങ്ങളിലേക്കു ന്യായവിധിക്കായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 715, 716.

“കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” എന്നത് നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ഗൂഢചരിത്രത്തിൽ മുദ്രവിമോചിതമായ സംഭവങ്ങളാണ്. സഖറിയാവിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ അന്വേഷണവിധിയുടെ അന്തിമ ദൃശ്യങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രചോദനം സഖറിയാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ യെഹെസ്കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്നവരോടു ഏകീകരിക്കുന്നു.

> “ദേശത്തിൽ ചെയ്യപ്പെടുന്ന മ്ലേച്ഛപ്രവൃത്തികൾ നിമിത്തം ദൈവജനങ്ങൾ ദീർഘനിശ്വാസമിട്ട് കരയുന്നു. ദൈവീയ ന്യായപ്രമാണത്തെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിലെ ഭീഷണി ദുഷ്ടന്മാർക്കു അവർ കണ്ണുനീരോടെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു; തങ്ങളുടേതായ ലംഘനങ്ങൾ നിമിത്തം അവർ വാക്കുകൾക്കതീതമായ ദുഃഖത്തോടെ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളെ താഴ്ത്തുന്നു. ദുഷ്ടന്മാർ അവരുടെ ദുഃഖത്തെ പരിഹസിക്കുന്നു, അവരുടെ ഗൗരവമുള്ള അപേക്ഷകളെ പരിഹാസവിഷയമാക്കുന്നു, അവർ ദൗർബല്യം എന്നു വിളിക്കുന്നതിനെ നിന്ദിച്ച് പരിഹസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവജനങ്ങളുടെ വ്യഥയും താഴ്മയും, പാപത്തിന്റെ ഫലമായി നഷ്ടപ്പെട്ട ശക്തിയും സ്വഭാവമഹത്വവും അവർ വീണ്ടും പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെറ്റിപ്പോകാനാവാത്ത തെളിവാകുന്നു. അവർ ക്രിസ്തുവിനോടു കൂടുതൽ അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കയും അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വിശുദ്ധിയിലേക്കു സ്ഥിരമായി നിവേശിച്ചിരിക്കയും ചെയ്യുന്നതിനാലാണ്, പാപത്തിന്റെ അത്യന്തം പാപഭാവം അവർ ഇത്ര വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയുന്നത്. അവരുടെ അനുതാപവും ആത്മനമ്രതയും, വിലപിപ്പാൻ യാതൊരു കാരണവും കാണാത്തതും, ക്രിസ്തുവിന്റെ താഴ്മയെ നിരസിക്കുന്നതും, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ സമ്പൂർണ്ണത അവകാശപ്പെടുന്നതുമായ സ്വയംപര്യാപ്തവും അഹങ്കാരപൂർണ്ണവുമായ മനോഭാവത്തേക്കാൾ ദൈവസന്നിധിയിൽ അനന്തമായി കൂടുതൽ പ്രസാദകരമാണ്. സൗമ്യതയും ഹൃദയദീനതയും ശക്തിക്കും ജയത്തിനും വേണ്ട വ്യവസ്ഥകളാകുന്നു. ക്രൂശിന്റെ പാദത്തിൽ നമിക്കുന്നവരെ മഹത്വകിരീടം കാത്തിരിക്കുന്നു. ദുഃഖിക്കുന്ന ഈവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അവർ ആശ്വാസം പ്രാപിക്കും.”

> വിശ്വസ്തരായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവർ, അങ്ങനെ പറയുകയാണെങ്കിൽ, ദൈവത്തോടുകൂടെ അടച്ചുവെക്കപ്പെട്ടവരാണ്. തങ്ങൾ എത്ര സുരക്ഷിതമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ തന്നേ അറിയുന്നില്ല. സാത്താനാൽ പ്രേരിതരായി ഈ ലോകത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികൾ അവരെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും, ദോഥാനിൽ എലീഷായുടെ ദാസന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടതുപോലെ അവരുടെ കണ്ണുകളും തുറക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ അവരുടെ ചുറ്റും പാളയമിറങ്ങിയിരിക്കുന്നതും, തങ്ങളുടെ ദീപ്തിയാലും മഹിമയാലും അന്ധകാരത്തിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചുനിർത്തുന്നതും അവർ കാണുമായിരുന്നുവു.

> “ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ അവന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ പ്രാണനെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു, ഹൃദയശുദ്ധിക്കായി അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, ‘അവരിൽനിന്നു മലിനവസ്ത്രങ്ങൾ നീക്കിക്കളവിൻ’ എന്ന കല്പന കൊടുക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ ഉത്സാഹം പകരുന്ന വാക്കുകൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു: ‘നോക്കുക, ഞാൻ നിന്റെ അകൃത്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ മാറ്റുവസ്ത്രം അണിയിക്കും.’ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ കളങ്കമറ്റ അങ്കി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതും പ്രലോഭിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നിട്ടും വിശ്വസ്തരായ ദൈവമക്കളുടെ മേൽ അണിയിക്കപ്പെടുന്നു. നിരസിക്കപ്പെട്ട ശേഷിപ്പ് മഹത്വമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ അഴുക്കുകളാൽ ഇനി ഒരിക്കലും മലിനപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടവരായി. അവരുടെ പേരുകൾ കുഞ്ഞാടിന്റെ ജീവപുസ്തകത്തിൽ നിലനിറുത്തപ്പെടുന്നു; സർവയുഗങ്ങളിലുമുള്ള വിശ്വസ്തരുടെ ഇടയിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവർ വഞ്ചകന്റെ കപടോപായങ്ങളെ എതിർത്തുനിന്നു; സർപ്പമഹാക്രൂരന്റെ ഗർജ്ജനത്താൽ അവർ തങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തതയിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുപോയില്ല. ഇപ്പോൾ അവർ പ്രലോഭകന്റെ ഉപായങ്ങളിൽനിന്നു നിത്യസുരക്ഷിതരായിരിക്കുന്നു. അവരുടെ പാപങ്ങൾ പാപത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകാരന്റെ മേൽ ചുമത്തപ്പെടുന്നു. ശേഷിപ്പ് ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയും സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല; അവർ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ‘മനോഹരമായ ഒരു ശിരോവേഷം’ അവരുടെ തലകളിൽ വെക്കപ്പെടുന്നു. അവർ ദൈവത്തിന്നു രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും ആകേണ്ടവരാണ്. സാത്താൻ തന്റെ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചും ഈ സംഘത്തെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അദൃശ്യരായ വിശുദ്ധദൂതന്മാർ ഇവിടെയും അവിടെയും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര അവരുടെ മേൽ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇവരാണ് കുഞ്ഞാടിനോടുകൂടെ സീയോൻപർവ്വതത്തിൽ നിലക്കുന്നവർ; പിതാവിന്റെ നാമം തങ്ങളുടെ നെറ്റികളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ. അവർ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പാകെ പുതിയ പാട്ട് പാടുന്നു; ഭൂമിയിൽനിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒഴികെ ആരും പഠിക്കാനാകാത്ത ആ പാട്ട്. ‘കുഞ്ഞാട് എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ ഇവരാണ്. മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽനിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ഇവരാണ്; ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിന്നും ആദ്യഫലങ്ങൾ ആകുന്നു. അവരുടെ വായിൽ വ്യാജം കണ്ടെത്തപ്പെട്ടില്ല; അവർ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കുറ്റമറ്റവരാണ്.’”

> “ഇപ്പോൾ ദൂതൻ അരുളിച്ചെയ്ത ആ വചനങ്ങളുടെ പൂർണ്ണനിവൃത്തി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘ഇപ്പോൾ കേൾക്കേണമേ, മഹാപുരോഹിതനായ യോശുവേ, നീയും നിന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കുന്ന നിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും; അവർ അത്ഭുതചിഹ്നമായ മനുഷ്യരാകുന്നു; കാരണം, ഇതാ, ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ ശാഖയെ വരുത്തും.’ ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനും വിടുവിപ്പിക്കുന്നവനുമായി വെളിപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ശേഷിപ്പുള്ളവർ ‘അത്ഭുതചിഹ്നമായ മനുഷ്യർ’ ആകുന്നു; അവരുടെ തീർത്ഥയാത്രയിലെ കണ്ണീരും അപമാനവും ദൈവത്തിന്റെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും സന്നിധിയിലെ സന്തോഷത്തിനും മാനത്തിനും വഴിമാറിയിരിക്കയാൽ. ‘അന്നാളിൽ യഹോവയുടെ ശാഖ മനോഹരവും മഹത്വമുള്ളതുമായിരിക്കും; ഭൂമിയുടെ ഫലം യിസ്രായേലിൽ രക്ഷപ്പെട്ടവർക്കു ശ്രേഷ്ഠവും ശോഭയുള്ളതുമായിരിക്കും. സീയോനിൽ ശേഷിക്കുന്നവനും യെരൂശലേമിൽ അവശേഷിക്കുന്നവനും, യെരൂശലേമിൽ ജീവനുള്ളവരിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏവനും, വിശുദ്ധൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.’” Testimonies, volume 5, 474–476.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ, ദേശത്തിൽ ഉള്ള മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചു “നെടുവീർപ്പിട്ടും നിലവിളിച്ചും” ഇരിക്കുമ്പോൾ “മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന” യെഹെസ്‌കേലിന്റെ സംഘമാണ്. അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ വസ്ത്രവും, ദൈവത്തിന്റെ ജനമല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിത്തീർന്ന പത്രോസിന്റെ “രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മനോഹരമായ ശിരോവസ്ത്രവും ലഭിക്കുമ്പോൾ അവർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു.

> എന്നാൽ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട വംശവും രാജകീയ പുരോഹിതവര്‍ഗവും വിശുദ്ധ ജാതിയും സ്വന്തമാക്കിയ ജനവും ആകുന്നു; നിങ്ങളെ അന്ധകാരത്തിൽനിന്ന് തന്റെ അത്ഭുതപ്രകാശത്തിലേക്കു വിളിച്ചവന്റെ മഹത്വങ്ങളെ പ്രസിദ്ധീകരിപ്പാൻ തന്നേ. നിങ്ങൾ മുമ്പൊരുകാലത്ത് ഒരു ജനമല്ലായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമാകുന്നു; നിങ്ങൾ കരുണ പ്രാപിച്ചിരുന്നില്ല, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കരുണ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രിയമുള്ളവരേ, അന്യരും പരദേശികളും എന്നപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളോടു അപേക്ഷിക്കുന്നു: ആത്മാവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ജഡമോഹങ്ങളിൽനിന്ന് വിട്ടുനില്പിൻ; ജാതികളുടെ ഇടയിൽ നിങ്ങളുടെ നടത്തം സത്യസന്ധമായിരിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ അവർ നിങ്ങളെ ദുഷ്‌പ്രവർത്തകരെന്നു പറഞ്ഞാലും, അവർ കാണുന്ന നിങ്ങളുടെ സത്കർമ്മങ്ങളാൽ സന്ദർശനദിവസത്തിൽ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു. 1 പത്രൊസ് 2:9–12.

> ഇപ്പോൾ അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ സത്യമായി എന്റെ ശബ്ദം അനുസരിക്കുകയും എന്റെ നിയമം പാലിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നിങ്ങൾ സകലജാതികളിലും മീതെ എനിക്കു പ്രത്യേക നിധിയായിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഭൂമിയൊക്കെയും എന്റേതാകുന്നു. നിങ്ങൾ എനിക്കു പുരോഹിതന്മാരുടെ രാജ്യം എന്നും വിശുദ്ധജാതി എന്നും ആയിരിക്കും. ഇവയാണ് നീ യിസ്രായേൽമക്കളോടു സംസാരിക്കേണ്ട വചനങ്ങൾ. പുറപ്പാട് 19:5, 6.

> ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്ന തന്റെ ജനവുമായി ദൈവത്തിന്റെ നിയമം പുതുക്കപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. “അന്നാളിൽ ഞാൻ അവർക്കായി വയലിലെ മൃഗങ്ങളോടും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളോടും നിലത്തിലെ ഇഴജന്തുക്കളോടും ഒരു നിയമം ചെയ്‍വാൻ ഇരിക്കുന്നു; വില്ലിനെയും വാളിനെയും യുദ്ധത്തെയും ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഒടിച്ചുകളയും; അവരെ ഞാൻ സുരക്ഷിതമായി കിടക്കുമാറാക്കും. ഞാൻ നിന്നെ എന്നേക്കും എനിക്കു വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്യും; അതെ, നീതിയിലും ന്യായത്തിലും സ്നേഹദയയിലും കരുണകളിലും ഞാൻ നിന്നെ എനിക്കു വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്യും. വിശ്വസ്തതയിൽ ഞാൻ നിന്നെ എനിക്കു വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്യും; നീ യഹോവയെ അറിയും.”

> “‘ആ ദിവസത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: ഞാൻ കേൾക്കും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ ആകാശത്തെ കേൾക്കും, ആകാശം ഭൂമിയെ കേൾക്കും; ഭൂമി ധാന്യത്തെയും വീഞ്ഞിനെയും എണ്ണയെയും കേൾക്കും; അവ യിസ്രെയേലിനെ കേൾക്കും. ഞാൻ അവളെ എനിക്കായി ഭൂമിയിൽ വിതെക്കും; കരുണ ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തവളോടു ഞാൻ കരുണ കാണിക്കും; എന്റെ ജനമല്ലായിരുന്നവരോടു ഞാൻ, ‘നിങ്ങൾ എന്റെ ജനമാണ്’ എന്നു പറയും; അവർ, ‘നീ എന്റെ ദൈവമാണ്’ എന്നു പറയും.’ ഹോശേയ 2:14–23.”

> “‘അന്നാളിൽ,... യിസ്രായേലിന്റെ ശേഷിപ്പും, യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടവരും,... യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനായ യഹോവയെ സത്യമായി ആശ്രയിക്കും.’ യെശയ്യാ 10:20. ‘സകല ജാതികളിൽ നിന്നും, ഗോത്രങ്ങളിൽ നിന്നും, ഭാഷകളിൽ നിന്നും, ജനങ്ങളിൽ നിന്നും’ ദൈവസന്ദേശത്തോടു സന്തോഷപൂർവ്വം പ്രതികരിക്കുന്നവർ ഉണ്ടായിരിക്കും: ‘ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുവിൻ; അവന്നു മഹത്വം കൊടുപ്പിൻ; അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടം വന്നിരിക്കുന്നു.’ അവരെ ഈ ഭൂമിയോടു ബന്ധിച്ചിരിപ്പിക്കുന്ന സകല വിഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നുമവർ തിരിഞ്ഞു, ‘ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും ജലസ്രോതസ്സുകളും സൃഷ്ടിച്ചവനെ നമസ്കരിക്കും.’ അവർ സകല ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ വിമോചിപ്പിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ സ്മാരകങ്ങളായി ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളും. ദൈവികമായ ഓരോ ആവശ്യത്തിനും അനുസരണപ്പെട്ടവരായ അവർ, ‘ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ’ എന്നു ദൂതന്മാരാലും മനുഷ്യരാലും തിരിച്ചറിയപ്പെടും. വെളിപ്പാട് 14:6–7, 12.”

> “‘ഇതാ, ദിവസങ്ങൾ വരുന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അന്നു ഉഴുന്നവൻ കൊയ്യുന്നവനെ എത്തിച്ചേരും; മുന്തിരി ചവിട്ടുന്നവൻ വിത്ത് വിതക്കുന്നവനെ എത്തിച്ചേരും; പർവതങ്ങൾ മധുരമദ്യത്തെ തുളുമ്പിച്ചൊലിക്കും; സകല കുന്നുകളും ഉരുകും. ഞാൻ എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിന്റെ പ്രവാസാവസ്ഥ തിരികെ കൊണ്ടുവരും; അവർ ശൂന്യമായ നഗരങ്ങളെ പണിതുയർത്തി അവയിൽ പാർക്കും; അവർ മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾ നട്ടു അവയിലെ വീഞ്ഞ് പാനം ചെയ്യും; അവർ തോട്ടങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി അവയുടെ ഫലം ഭക്ഷിക്കും. ഞാൻ അവരെ അവരുടെ ദേശത്തിൽ നട്ടുവെക്കും; ഞാൻ അവർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന അവരുടെ ദേശത്തിൽ നിന്നു അവർ ഇനി ഒരിക്കലും പിഴുതെറിയപ്പെടുകയില്ല എന്നു നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ആമോസ് 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരായ അന്തിമമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട തലമുറ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയത്തുനിന്ന്, ജാതികളുടെ സന്ദർശനദിനത്തിൽ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ജീവിതശൈലിയാൽ (ആചാരപ്രവർത്തനത്താൽ) ഇനിയും സ്വാധീനിക്കപ്പെടാനാകുന്ന ജാതികൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നുവെന്നത് വ്യക്തമാണ്.

> “മനുഷ്യശക്തിയും മനുഷ്യബലവും ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ല; അതുപോലെ അവയ്ക്ക് അതിനെ നശിപ്പിക്കാനും കഴിയുകയില്ല. മനുഷ്യബലത്തിന്റെ പാറമേൽ അല്ല, യുഗങ്ങളിലെ ശിലയായ ക്രിസ്തുയേശുവിൻമേലാണ് സഭ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്; ‘അധോലോകത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അതിനോടു ജയിക്കയില്ല.’ മത്തായി 16:18. ദൈവസാന്നിധ്യമാണ് അവന്റെ കാര്യമെല്ലാം സ്ഥിരതയുള്ളതാക്കുന്നത്. ‘പ്രഭുക്കന്മാരിലും മനുഷ്യപുത്രനിലും നിങ്ങളുടെ ആശ്രയം വെക്കരുത്,’ എന്ന വചനം നമ്മോടു വരുന്നു. സങ്കീർത്തനം 146:3. ‘ശാന്തതയിലും വിശ്വാസത്തിലുമാണ് നിങ്ങളുടെ ബലം.’ യെശയ്യാവു 30:15. നീതിയുടെ നിത്യസിദ്ധാന്തങ്ങളിൻമേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വമുള്ള പ്രവൃത്തി ഒരിക്കലും നിഷ്ഫലമാകുകയില്ല. അത് ശക്തിയിൽനിന്നു ശക്തിയിലേക്കു പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; ‘ബലത്താലല്ല, ശക്തിയാലല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാലത്രേ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’ സെഖർയ്യാവു 4:6.”

> “‘സെരൂബ്ബാബേലിന്റെ കൈകൾ ഈ ആലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവന്റെ കൈകൾ തന്നേ അതിനെ പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യും’ എന്ന വാഗ്ദാനം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. വാക്യം 9. ‘യഹൂദന്മാരുടെ മൂപ്പന്മാർ പണിതു; ഹగ్గായി പ്രവാചകനുടെയും ഇദ്ദോവിന്റെ മകനായ സെഖർയ്യാവിന്റെയും പ്രവചനത്താൽ അവർ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു. അവർ പണിത്, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനപ്രകാരവും, പാർസ്യരാജാവായ കോരെശിന്റെയും ദാര്യാവേശിന്റെയും അർത്ഥഹ്‌ശസ്‌താവിന്റെയും കല്പനപ്രകാരവും അതിനെ പൂർത്തിയാക്കി. ഈ ആലയം ദാര്യാവേശ് രാജാവിന്റെ വാഴ്ചയുടെ ആറാം ആണ്ടിൽ, ആദാർ മാസം [പന്ത്രണ്ടാം മാസം] മൂന്നാം ദിവസത്തിൽ പൂർത്തിയായി.’ എസ്രാ 6:14, 15.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 595, 596.

പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർക്കുള്ള കൃപാകാലാവസാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക സംഭവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവ ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം “ശുദ്ധീകരണം” ആകുന്നു; പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം വാക്യങ്ങൾ “വെളുപ്പിക്കപ്പെടൽ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന കന്യകമാർ “പരിശോധിക്കപ്പെടുന്ന” ലിറ്റ്‌മസ് പരിശോധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ അന്തർസന്ദേശം ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന് ഒമ്പതാം അധ്യായം വരെയുള്ള ഉലായി നദിദർശനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ബാഹ്യസന്ദേശം പത്താം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം വരെയുള്ള ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിദർശനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം അന്തർദർശനത്തിന്റെയും ബാഹ്യദർശനത്തിന്റെയും പരമോന്നത ഘട്ടമാണ്; ക്രിസ്തു ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ എഴുന്നേല്പിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി അതിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പത്ത് മുതൽ പതിനാറ് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ, 1989 മുതൽ നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലും പതിനാറാം വാക്യത്തിലും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമം വരെയുള്ള, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ ഒത്തു ചേരുന്ന വാക്യങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും, വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും, പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; ദുഷ്ടന്മാരോ ദുഷ്ടത തന്നേ പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികളോ ഗ്രഹിക്കും. നിത്യയാഗം നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും, ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാലംമുതൽ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു ദിവസം ഉണ്ടാകും. കാത്തിരിച്ചു, ആയിരത്തി മുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തിയഞ്ചു ദിവസങ്ങളിലെത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. ദാനീയേൽ 12:10–12.

പത്താം വചനത്തിൽ നിന്ന് പതിനാറാം വചനത്തോളം ഉള്ളവയെ മനസ്സിലാക്കുകയും “ബൗദ്ധികമായും” “ആത്മീയമായും” മുദ്രയിടപ്പെട്ടവരുമായ “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവർ, നാല്പതാം വചനത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബാഹ്യ പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നവരാണ്; കൂടാതെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പ് ആ ബോധ്യത്തിൽ അവർ “ബൗദ്ധികമായി” ഉറച്ചുനിന്നവരുമാണ്. “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവർ വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനൊന്നാം വചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആന്തരിക സന്ദേശത്താൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടവരുമാണ്; അവർ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പേ ആ അനുഭവത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നവരുമാകുന്നു.

“ജ്ഞാനികൾ” എന്നു പറയപ്പെടുന്നത് “കാത്തിരിപ്പുമായി” ബന്ധപ്പെട്ട “അനുഗ്രഹം” പ്രാപിച്ചവരെയാണ്; ഇതിലൂടെ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ പത്ത് കന്യകമാരുടെ സമ്പൂർണ്ണവും അന്തിമവുമായ നിവൃത്തിയെ നിറവേറ്റുന്നവരായി അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്ന്, വാക്യം പതിനൊന്ന്, 2023 ജൂലൈയിൽ വന്നു; അതുവഴി “അവസാനകാലം” അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. അവിടെ ദാനിയേലും വെളിപ്പാടും രണ്ട് സാക്ഷികളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, 2023 ജൂലൈയിൽ മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധന ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ പ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിനൊന്ന് കൂട്ടി പതിനൊന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാകുന്നു; അത് ദൈവികതയും മാനുഷികതയും ഏകീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെയുള്ള ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയ കടന്നുപോകുന്നവർ ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ട്, വാക്യം പന്ത്രണ്ടിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ പാൽമോണിയുടെ മറ്റൊരു മുദ്രയും ലഭിക്കുന്നു, കാരണം പന്ത്രണ്ട് ഗുണം പന്ത്രണ്ട് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരമാകുന്നു.

ഈ പഠനം നാം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.

Back to Articles