Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fourteen

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിപ്പതിനാലാം നമ്പർ

The Last Generation: Unveiling Ezekiel’s Prophetic Fulfillment and the Sealing of the 144,000

അവസാന തലമുറ: യെഹെസ്‌കേലിന്റെ പ്രവാചകപരമായ നിവൃത്തിയും 144,000 പേരുടെ മുദ്രയിടലും വെളിപ്പെടുത്തൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word

The generation that witnessed the arrival of the third woe, on September 11, 2001 is the last generation of earth’s history. The passage from Ezekiel which confirms this truth was understood by the Millerites as directly connected with the parable of the ten virgins, and therefore Habakkuk chapter two. In that history, the vision of Habakkuk chapter two, that would “no longer tarry,” and which was fulfilled on October 22, 1844, prefigured the soon-coming Sunday law in the United States. But Ezekiel’s prediction of the vision that would no longer be prolonged is perfectly fulfilled in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began with the arrival of the third woe, on September 11, 2001.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്നാം അയ്യോയുടെ വരവ് സാക്ഷീകരിച്ച തലമുറ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന തലമുറയാണ്. ഈ സത്യത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന യെഹെസ്കേലിലെ ഭാഗം, മില്ലറൈറ്റുകൾ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയോടും അതുകൊണ്ട് ഹബക്കൂക് രണ്ടാം അധ്യായത്തോടും നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടതായി മനസ്സിലാക്കി. ആ ചരിത്രത്തിൽ, “ഇനിയും താമസിക്കയില്ല” എന്ന ഹബക്കൂക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദർശനം, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായതു, ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ മുൻനിഴലാക്കി. എന്നാൽ ഇനി ദീർഘിപ്പിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്ന ദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രവചനം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്നാം അയ്യോയുടെ വരവോടെ ആരംഭിച്ച ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ എന്ന ചരിത്രത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണമായി നിവൃത്തിയാകുന്നു.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ‘ദിവസങ്ങൾ ദീർഘിക്കുന്നു; എല്ലാ ദർശനവും നിഷ്ഫലമാകുന്നു’ എന്നു നിങ്ങൾ യിസ്രായേൽദേശത്തു പ്രയോഗിക്കുന്ന ആ ചൊല്ല് എന്താകുന്നു? ആകയാൽ അവരോടു പറയുക: യഹോവയായ കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ ഈ ചൊല്ല് നിലച്ചുകളയും; അവർ അതിനെ യിസ്രായേലിൽ ഇനി ചൊല്ലായി പ്രയോഗിക്കയില്ല; എന്നാൽ നീ അവരോടു പറയേണ്ടതു: ദിവസങ്ങൾ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ദർശനത്തിന്റെയും നിവൃത്തി അടുക്കിയിരിക്കുന്നു. യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിൽ ഇനി വ്യർത്ഥദർശനമോ ചാപ്പല്യപൂർണമായ പ്രവചനമോ ഉണ്ടാകയില്ല. എന്തെന്നാൽ ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു; ഞാൻ സംസാരിക്കും, ഞാൻ സംസാരിക്കുന്ന വചനം സംഭവിച്ചുതീരും; അതു ഇനി താമസിക്കയില്ല; ഹേ മത്സരഗൃഹമേ, നിങ്ങളുടെ നാളുകളിൽ തന്നേ ഞാൻ വചനം അരുളിച്ചെയ്ത് അതു നിർവഹിക്കും എന്നു യഹോവയായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. വീണ്ടും യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇതാ, യിസ്രായേൽഗൃഹം പറയുന്നു: ‘അവൻ കാണുന്ന ദർശനം വളരെ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ളതു; അവൻ ദൂരെയുള്ള കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചു പ്രവചിക്കുന്നു’ എന്നു. ആകയാൽ അവരോടു പറയുക: യഹോവയായ കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇനി താമസിക്കയില്ല; ഞാൻ അരുളിച്ചെയ്ത വചനം നിർവഹിക്കപ്പെടും എന്നു യഹോവയായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 12:21–28.

All the prophets speak of the last days, and the “vain vision” and “flattering divination” “within the house of Israel,” is the counterfeit latter rain, a “peace and safety” message, which argues that “the vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” This is the “debate” of Habakkuk, for those who present the “vain vision,” argue against “the vision he seeth”. They claim that “The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” The messengers of the peace and safety message claim, “the days are prolonged, and every vision faileth,” after all did not he predict July 18, 2020? The messengers of the “vain vision” are also identified by Ezekiel in the first two verses of the chapter.

സകല പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ” ഉള്ള “വ്യർത്ഥദർശനം”യും “ചാപല്യദിവ്യജ്ഞാനം”യും കള്ളമായ അന്ത്യമഴയാണ്; അതായത് “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന സന്ദേശം. അത്, “അവൻ കാണുന്ന ദർശനം പല ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ളതാകുന്നു; അവൻ ദൂരെയുള്ള കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രവചിക്കുന്നത്” എന്നു വാദിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് ഹബക്കൂക്കിന്റെ “വാദം”; കാരണം “വ്യർത്ഥദർശനം” അവതരിപ്പിക്കുന്നവർ “അവൻ കാണുന്ന ദർശനത്തിനെതിരെ” വാദിക്കുന്നു. അവർ അവകാശപ്പെടുന്നത്: “അവൻ കാണുന്ന ദർശനം പല ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ളതാകുന്നു; അവൻ ദൂരെയുള്ള കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രവചിക്കുന്നത്” എന്നാകുന്നു. സമാധാനവും സുരക്ഷയും എന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ, “ദിവസങ്ങൾ ദീർഘിക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ദർശനവും പരാജയപ്പെടുന്നു” എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു; ഒടുവിൽ, അവൻ 2020 ജൂലൈ 18 പ്രവചിച്ചില്ലയോ? “വ്യർത്ഥദർശനത്തിന്റെ” ദൂതന്മാരെയും യെഹെസ്കേൽ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കു വീണ്ടും അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, കാണുവാൻ കണ്ണുകളുണ്ടായിട്ടും കാണാത്തവരും കേൾപ്പാൻ ചെവികളുണ്ടായിട്ടും കേൾക്കാത്തവരുമായ ഒരു മത്സരഗൃഹത്തിന്റെ നടുവിലാണ് നീ പാർക്കുന്നതു; അവർ മത്സരഗൃഹമാകുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 12:1, 2.

The prophets all agree with each other, and all speak of the last days, and when Christ addressed the quibbling Jews in the history of His ministry He quoted Isaiah to identify the quibbling Jews who were then being divorced from God, as having eyes to see, yet seeing not, and ears to hear, yet hearing not. Now as then, Ezekiel is addressing Laodicean Adventism’s scornful men, the quibbling Jews of our day, who propose a peace and safety message in opposition to the message of the latter rain. Jesus was governed by the rules He placed into His Word, so His predictions are also addressing the last days more specifically than the days in which he addressed the quibbling Jews.

പ്രവാചകന്മാർ എല്ലാവരും പരസ്പരം ഏകമതക്കാരാണ്; എല്ലാവരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തു തന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ ചരിത്രത്തിൽ കുറ്റംപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന യെഹൂദന്മാരോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അന്നേ ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപെടുത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ കുറ്റംപറഞ്ഞ യെഹൂദന്മാരെ തിരിച്ചറിയിക്കാനായി, കാഴ്ചയ്ക്കു കണ്ണുകളുണ്ടെങ്കിലും കാണാത്തവരും, കേൾക്കുന്നതിനായി ചെവികളുണ്ടെങ്കിലും കേൾക്കാത്തവരുമെന്നു യെശയ്യാവിനെ അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിച്ചു. അന്നെപ്പോലെ ഇന്നും, യെഹെസ്കേൽ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തിനെ വിരോധമായി സമാധാനവും സുരക്ഷയും എന്ന സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുന്ന, നമ്മുടെ കാലത്തെ കുറ്റംപറഞ്ഞ യെഹൂദന്മാരായ ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. യേശു തന്റെ വചനത്തിൽ താൻ സ്ഥാപിച്ച നിയമങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു, അവൻ ഉച്ചരിച്ച പ്രവചനങ്ങളും, അവൻ കുറ്റംപറഞ്ഞ യെഹൂദന്മാരോടു സംസാരിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ നിർദിഷ്ടമായി, അന്ത്യദിവസങ്ങളെയാണു അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.

> Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:13–17.

> ആകയാൽ ഞാൻ അവരോടു ഉപമകളാൽ സംസാരിക്കുന്നു; അവർ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ കാണുന്നില്ല; കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ കേൾക്കുന്നില്ല; ഗ്രഹിക്കുന്നതുമില്ല. എസായാവിന്റെ പ്രവചനം അവരിൽ നിവൃത്തിയായി വരുന്നു; അതിൽ ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “നിങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമെങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമെങ്കിലും ബോധിക്കയുമില്ല. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദമായി പോയിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ചെവികൾ കേൾവിയിൽ മന്ദമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവർ അടച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലാത്തപക്ഷം അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയും ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്തിൽ ഗ്രഹിക്കുകയും തിരിഞ്ഞുവരികയും ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്തേനേ.” എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്, അവ കാണുന്നതുകൊണ്ട്; നിങ്ങളുടെ ചെവികളും ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്, അവ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ട്. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾപ്പാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കേട്ടില്ല. മത്തായി 13:13–17.

The phenomenon of a people who hear, yet don’t hear, and see, but don’t see, is the characteristic of a former people of God who are in the process of being passed by. That prophetic phenomenon is a fulfillment of Isaiah’s prophecy of such a situation. As with all prophets, Isaiah, along with Christ, is speaking of the last days.

കേൾക്കുന്നു, എങ്കിലും കേൾക്കാതെയും, കാണുന്നു, എങ്കിലും കാണാതെയും ഇരിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തിന്റെ പ്രതിഭാസം, കടന്നുപോകപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഒരു മുൻജനത്തിന്റെ സവിശേഷതയാണ്. അത്തരം ഒരു സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാണ് ആ പ്രവാചകപ്രതിഭാസം. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരെയും പോലെ, യെശയ്യാവും ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:1–10.

> ഉസ്സീയാവു രാജാവ് മരിച്ച ആ വർഷത്തിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു; അവൻ ഉന്നതനും ഉയർത്തപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾ മന്ദിരം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ മീതെ സെരാഫിംമാർ നിന്നിരുന്നു; ഓരോരുത്തനും ആറു ചിറകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; രണ്ടുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മുഖം മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ട് തന്റെ കാലുകൾ മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ട് പറന്നു. ഒരുവൻ മറ്റൊരുവന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിളിച്ചവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വാതിലിന്റെ തൂണുകൾ കുലുങ്ങി, ആലയം പുകയാൽ നിറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: അയ്യോ എനിക്കു നാശം! ഞാൻ നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; ഞാൻ അശുദ്ധമായ അധരങ്ങളുള്ള മനുഷ്യൻ ആകയാലും, അശുദ്ധമായ അധരങ്ങളുള്ള ജനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഞാൻ വസിക്കയാലും തന്നേ; എന്റെ കണ്ണുകൾ രാജാവായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയെ കണ്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ സെരാഫിംമാരിൽ ഒരുവൻ യാഗപീഠത്തിൽനിന്നു ചിമട്ടികൊണ്ടെടുത്ത ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു അങ്കാരം തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു എന്റെയടുക്കൽ പറന്നു വന്നു. അവൻ അതു എന്റെ വായിൽ തൊടുവിച്ചു പറഞ്ഞു: ഇതാ, ഇത് നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അകൃത്യം നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ ആരെ അയക്കും? ആർ നമ്മുടെ വേണ്ടി പോകും? അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ ഞാൻ; എന്നെ അയയ്ക്കേണമേ. അപ്പോൾ അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ ചെന്നു ഈ ജനത്തോടു പറയുക: നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ, കേൾക്കട്ടെ, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കരുത്; നിങ്ങൾ കാണട്ടെ, കാണട്ടെ, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കരുത്. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദമാക്കുക; അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരമുള്ളതാക്കുക; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടപ്പിക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ അവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകളാൽ കണ്ടും ചെവികളാൽ കേട്ടും ഹൃദയത്തോടെ ഗ്രഹിച്ചും തിരിഞ്ഞുവരികയും സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 6:1–10.

Isaiah, Ezekiel and Christ are all representing those who are being sealed in the last days, during the latter rain, when the true and false message of the latter rain is being debated, in fulfillment of Habakkuk chapter two. According to Jesus, in the time period when this is fulfilled, the righteous are “seeing” the parables, which is a symbol of prophecy. The “wise” are understanding the prophetic message of the latter rain, but those represented by the quibbling Jews do not see or hear, and according to Ezekiel they present a peace and safety message arguing that the fulfillment of the predictions are far off in the future. They do not deny the predictions; the quibbling Jews gave lip-service to the prediction of the coming Messiah; but they simply placed the event into the far-off future. Yet Jesus pronounced a blessing upon those who would “see” the prophetic message of their time.

യെശയ്യാവും യെഹെസ്കേലും ക്രിസ്തുവും ഒക്കെയും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, പിന്നാമ്പുറമഴയുടെ കാലത്ത്, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി പിന്നാമ്പുറമഴയുടെ സത്യസന്ദേശവും വ്യാജസന്ദേശവും സംബന്ധിച്ച വിവാദം നടക്കുമ്പോൾ, മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ പ്രകാരം, ഇത് നിവൃത്തിയാകുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ നീതിമാന്മാർ ഉപമകളെ “കാണുന്നു”; അത് പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. “ജ്ഞാനികൾ” പിന്നാമ്പുറമഴയുടെ പ്രവചനസന്ദേശം ഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ വാക്കുതർക്കികളായ യെഹൂദന്മാർകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ല; യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രകാരം അവർ സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്വവും എന്ന സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രവചനങ്ങളുടെ നിവൃത്തി ഭാവിയിലെ വളരെ ദൂരെയാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു. അവർ പ്രവചനങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നില്ല; വാക്കുതർക്കികളായ യെഹൂദന്മാർ വരുവാനിരുന്ന മശീഹയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനത്തിന് വായ്മാത്രമായ അംഗീകാരം നൽകിയിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ ആ സംഭവത്തെ വളരെ ദൂരെയുള്ള ഭാവിയിലേക്കാണ് മാറ്റിവെച്ചത്. എന്നിരുന്നാലും, യേശു തങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രവചനസന്ദേശത്തെ “കാണുന്നവർ”മേൽ ഒരു അനുഗ്രഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു.

In Christ’s day it was the message that arrived at His baptism, when the Holy Spirit descended. The descent of the Holy Spirit at His baptism prefigured the descent of the angel of Revelation ten on August 11, 1840. The divine descent in either history marked the arrival of the present truth message of that age, for Jesus it was the message of His death and resurrection, as represented by His baptism. For the Millerites it was the message of Islam of the first and second woes that confirmed the testing message of time-prophecy. Both of those histories align with the arrival of the testing message of the latter rain on September 11, 2001. This is why Sister White records the following:

ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങി വന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് എത്തിയ സന്ദേശം അതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നാനത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഇറക്കം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് വെളിപ്പാട് പത്ത്-ാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം മുൻസൂചിപ്പിച്ചു. ഈ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളിലും ആ ദൈവിക ഇറക്കം ആ കാലഘട്ടത്തിനുള്ള ഇപ്പോഴത്തെ സത്യസന്ദേശത്തിന്റെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി; യേശുവിനുവേണ്ടി അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നാനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണംയും പുനരുത്ഥാനവും സംബന്ധിച്ച സന്ദേശമായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുവേണ്ടി അത് ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടങ്ങളുടെ ഇസ്ലാം സംബന്ധിച്ച സന്ദേശമായിരുന്നു; അത് കാലപ്രവചനത്തിന്റെ പരീക്ഷണസന്ദേശത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു. ആ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഉത്തരമഴയുടെ പരീക്ഷണസന്ദേശത്തിന്റെ വരവിനോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇതുകൊണ്ടാണ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് താഴെ പറയുന്നതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്:

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തിയായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം, തങ്ങളുടെ ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട അനേകം ആളുകൾ ഉണ്ടു. ആ സന്ദേശങ്ങൾ എല്ലാ സഭകളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> “ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു, ‘നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു; നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു. ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങള്‍ കാണുന്ന കാര്യങ്ങളെ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു; എങ്കിലും അവ കണ്ടില്ല. നിങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കേൾപ്പാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; എങ്കിലും അവ കേട്ടില്ല’ [Matthew 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും കണ്ട കാര്യങ്ങളെ കണ്ട ആ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു.”

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.

> “സന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകകൊണ്ടിരിക്കയാൽ, ആ സന്ദേശം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു താമസവും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കപ്പെടണം. ചെറുകാലത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടും. ഉടൻതന്നെ ദൈവനിയോഗത്താൽ ഒരു സന്ദേശം നൽകപ്പെടും; അത് ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയായി വികസിക്കും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ തന്റെ അവകാശവിഹിതത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്റെ സാക്ഷ്യം നൽകും.”

> “The attention of our churches must be aroused. We are standing upon the borders of the greatest event in the world’s history, and Satan must not have power over the people of God, causing them to sleep on. The papacy will appear in its power. All must now arouse and search the Scriptures, for God will make known to His faithful ones what shall be in the last time. The word of the Lord is to come to His people in power. . . .

> നമ്മുടെ സഭകളുടെ ശ്രദ്ധ ഉണർത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. നാം ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ സംഭവത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ നിൽക്കുകയാണ്; ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെ നിദ്രയിൽ ആക്കിക്കൊണ്ട് അവരുടെ മേൽ സാത്താനു അധികാരം കൈവശമാക്കാൻ പാടില്ല. പാപ്പാസഭ തന്റെ ശക്തിയോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ഉണർന്നു തിരുവെഴുത്തുകളെ അന്വേഷിക്കണം; കാരണം അന്ത്യകാലത്ത് എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന് ദൈവം തന്റെ വിശ്വസ്തന്മാർക്കു അറിയിച്ചുതരും. കർത്താവിന്റെ വചനം അവന്റെ ജനത്തിങ്കലേക്കു ശക്തിയോടെ വരേണ്ടതാണ്....

> “This is what has been presented to me—that we are asleep, and do not know the time of our visitation. But if we humble ourselves before God, and seek Him with the whole heart, He will be found of us.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

> “എനിക്ക് ഇപ്രകാരം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—നാം നിദ്രാവസ്ഥയിലാണ്, നമ്മുടെ സന്ദർശനകാലം അറിയുന്നില്ല. എന്നാൽ നാം ദൈവസന്നിധിയിൽ നമ്മെത്തന്നെ താഴ്ത്തി, പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അവനെ അന്വേഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ നമുക്കു ലഭ്യനാകും.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

The message that has been typified by the present truth message of the Messiah in Christ’s history, and the present truth message of 1840 to 1844, point forward to the last days when the Millerite message is repeated. Those in the histories represented as being unable to “see and hear” “do not know the time of their visitation.” When Isaiah presents the first reference of the messengers of the counterfeit message of the latter rain, who see, but don’t see, he marks the time when this period begins, the period which Sister White said, “a message of God’s appointment that will swell into a loud cry.” “God’s appointment” represents a specific time when the message would arrive, and in verse three of Isaiah chapter six, Isaiah pinpoints that time.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മെസ്സീയാവിന്റെ വർത്തമാനസത്യസന്ദേശവും, 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള വർത്തമാനസത്യസന്ദേശവും മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സന്ദേശം, മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളിലേക്കാണ് മുന്നോട്ടു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. “കാണാനും കേൾക്കാനും” കഴിയാത്തവരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രങ്ങളിലുള്ളവർ “തങ്ങളുടെ സന്ദർശനസമയം അറിയുന്നില്ല.” പിന്നാലത്തെ മഴയുടെ കള്ളസന്ദേശത്തിന്റെ ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം യെശയ്യാവ് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവർ കാണുന്നുവെങ്കിലും കാണാത്തവരായിരിക്കെ, ഈ കാലഘട്ടം ആരംഭിക്കുന്ന സമയത്തെ അവൻ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; സഹോദരി വൈറ്റ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ആ കാലഘട്ടം: “ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയായി വീർപ്പുമുട്ടിപ്പെരുകുന്ന ദൈവനിയമനത്തിന്റെ ഒരു സന്ദേശം.” “ദൈവനിയമനം” എന്നത്, ആ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരേണ്ടിരുന്ന ഒരു നിർദിഷ്ട സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെ ആറാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ, യെശയ്യാവ് ആ സമയത്തെ കൃത്യമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> ഒരുത്തൻ മറ്റൊരുത്തനോടു വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്: പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 6:3.

Sister White identifies that when the angels cry one to another, “Holy, Holy, Holy” in the passage where Isaiah represents those who have eyes, that see, but do not see, it is fulfilled on September 11, 2001.

യെശയ്യാവിൽ കണ്ണുകളുണ്ടെങ്കിലും കാണാതിരിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ ദൂതന്മാർ ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു “വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ” എന്നു നിലവിളിക്കുമ്പോൾ, അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് നിവൃത്തിയാകുന്നു എന്നു സഹോദരി വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> “അവർ [ദൂതന്മാർ] ഭാവിയെ കാണുമ്പോൾ, മുഴുവൻ ഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കും എന്നതു ദർശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ‘സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ’ എന്ന ജയോത്സവപരമായ സ്തുതിഗാനം മധുരമയമായ ഗീതധ്വനിയിൽ ഒരാളിൽ നിന്നു മറ്റൊരാളിലേക്കു പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവർ പൂർണ്ണസന്തൃപ്തരാണ്; അവന്റെ സന്നിധിയിൽ, അവന്റെ അംഗീകാരപുഞ്ചിരിയുടെ കീഴിൽ, അതിൽക്കപ്പുറം ഒന്നും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അവന്റെ സ്വരൂപം ധരിക്കുന്നതിലും, അവന്റെ സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിലും, അവനെ ആരാധിക്കുന്നതിലും, അവരുടെ പരമോന്നത ആഗ്രഹം സമ്പൂർണ്ണമായി സഫലമാകുന്നു.” Review and Herald, December 22, 1896.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the latter rain began to sprinkle, and Habakkuk’s debate began as the parable of the ten virgins was being repeated. At that point Ezekiel’s prophecy met its perfect fulfillment. The prophetic Word will no longer be delayed, and the generation that witnessed September 11, 2001 is the last generation of planet earth, for the vision at the end of Adventism announces the close of probation at the second coming of Christ. A second witness to this fact is found in the book of Luke, chapter twenty-one.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെയ്പ് ആരംഭിച്ചു; പിന്നീടുള്ള മഴ തളിക്കുവാൻ തുടങ്ങി; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ വാദവും ആരംഭിച്ചു. അന്നു തന്നെ യെഹെസ്‌കേലിന്റെ പ്രവചനം തന്റെ പൂർണ്ണ നിവൃത്തി പ്രാപിച്ചു. പ്രവചനവചനം ഇനി താമസിക്കുകയില്ല; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സാക്ഷിയായ തലമുറ ഭൂമിയിലെ അവസാന തലമുറയാണ്; കാരണം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനകാല ദർശനം ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനോടനുബന്ധിച്ച കൃപാവേളയുടെ സമാപ്തിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഈ സത്യത്തിന് രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം ലൂക്കാവിന്റെ സുവിശേഷം, ഇരുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു.

> Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:32, 33.

> സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഇവ ഒക്കെയും നിവൃത്തിയാകുന്നതുവരെ ഈ തലമുറ കടന്നുപോകുകയില്ല. ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകും; എന്നാൽ എന്റെ വചനങ്ങൾ കടന്നുപോകുകയില്ല. ലൂക്കാ 21:32, 33.

In Luke chapter twenty-one Jesus identifies the last generation of earth’s history. He has just given an overview of a progressive history from the destruction of Jerusalem in the year 70, all the way through Millerite history. He then drops out of the narrative of directly identifying prophetic history and presents a parable that simply repeats and enlarges upon the prophetic history He presented. He thus provided two internal witnesses to the same narrative, and He concluded by identifying that the “generation” that witnessed these events would live until His return, thus by context identifying the generation that is represented by the one hundred and forty-four thousand.

ലൂക്കാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തൊന്നിൽ യേശു ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന തലമുറയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ക്രി.വ. 70-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രംവരെ നീളുന്ന പുരോഗമനാത്മകമായ ഒരു ചരിത്രത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത അവലോകനം അവൻ ഇപ്പോഴേക്കും നൽകിയിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, പ്രവചനചരിത്രത്തെ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ആ വിവരണശ്രേണിയിൽ നിന്ന് അവൻ മാറി, താൻ അവതരിപ്പിച്ച പ്രവചനചരിത്രത്തെ ലളിതമായി ആവർത്തിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ഉപമ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഒരേ വിവരണശ്രേണിക്കു വേണ്ടിയുള്ള രണ്ട് ആന്തരിക സാക്ഷികളെ അവൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു; പിന്നെ, ഈ സംഭവങ്ങൾ കണ്ട “തലമുറ” തന്റെ വരവുവരെ ജീവിച്ചിരിക്കും എന്നു വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ ഉപസംഹരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ സന്ദർഭപ്രകാരം നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന തലമുറയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the final generation, and they do not taste death, even though they live in the time when heaven and earth pass away.

ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ ചരിത്രം അന്തിമ തലമുറയെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകുന്ന കാലത്ത് അവർ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും അവർ മരണം അനുഭവിക്കുന്നില്ല.

> But the day of the Lord will come as a thief in the night; in the which the heavens shall pass away with a great noise, and the elements shall melt with fervent heat, the earth also and the works that are therein shall be burned up. Seeing then that all these things shall be dissolved, what manner of persons ought ye to be in all holy conversation and godliness, Looking for and hasting unto the coming of the day of God, wherein the heavens being on fire shall be dissolved, and the elements shall melt with fervent heat? 2 Peter 3:10–12.

> എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ ദിവസം രാത്രിയിലെ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ വരും; അന്നു ആകാശങ്ങൾ മഹാശബ്ദത്തോടെ കടന്നുപോകും; മൂലഘടകങ്ങൾ അത്യുഷ്ണത്തിൽ ഉരുകിപ്പോകും; ഭൂമിയും അതിലുള്ള പ്രവൃത്തികളും ദഹിച്ചുപോകും. ആകയാൽ ഇവയൊക്കെയും ഇങ്ങനെ ലയിച്ചുപോകേണ്ടവയായിരിക്കെ, നിങ്ങൾ സർവ്വവിധ വിശുദ്ധമായ നടത്തിപ്പിലും ദൈവഭക്തിയിലും എങ്ങനെയുള്ള ആളുകളായിരിക്കേണ്ടുവോ! ദൈവത്തിന്റെ ദിവസത്തിന്റെ വരവ് കാത്തുകൊണ്ടും അതിനെ വേഗപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും, ആ ദിവസം ആകാശങ്ങൾ അഗ്നിജ്വാലയിൽ ലയിച്ചുപോകുകയും മൂലഘടകങ്ങൾ അത്യുഷ്ണത്തിൽ ഉരുകിപ്പോകുകയും ചെയ്യും. 2 പത്രൊസ് 3:10–12.

The second coming of Christ was represented at the transfiguration of Christ.

ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവ് ക്രിസ്തുവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.

> “രൂപാന്തരപർവ്വതത്തിൽ മോശെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പാപത്തിനും മരണത്തിനുമേലുള്ള വിജയത്തിന്റെ സാക്ഷിയായിരുന്നു. അവൻ നീതിമാന്മാരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ കല്ലറയിൽനിന്ന് പുറപ്പെടിവരുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മരണം കാണാതെയേ സ്വർഗത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ട എലീയാവോ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന്റെ സമയത്ത് ഭൂമിയിൽ ജീവനോടെ ഇരിക്കയും ‘ഒരുനിമിഷത്തിൽ, കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരിൽ, അവസാന കാഹളത്തിൽ’ ‘മാറ്റപ്പെടുകയും’ ചെയ്യുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അപ്പോൾ ‘ഈ മരണാധീനമായതു അമരത്വം ധരിക്കേണ്ടതാകുന്നു,’ ‘ഈ നശ്വരമായതു അനശ്വരത ധരിക്കേണ്ടതാകുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 15:51–53. യേശു സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; അവൻ ‘പാപം കൂടാതെ രക്ഷക്കായി രണ്ടാം പ്രാവശ്യം’ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ എങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷനാകുമോ, അങ്ങനെ തന്നേ. എന്തെന്നാൽ, അവൻ ‘തന്റെ പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിലും വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരോടുകൂടെയും’ വരും. എബ്രായർ 9:28; മാർക്കൊസ് 8:38. ശിഷ്യന്മാർക്കു രക്ഷകൻ നൽകിയ വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയായി. പർവ്വതത്തിന്മേൽ ഭാവിയിലെ മഹത്വരാജ്യം ഒരു സൂക്ഷ്മരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു,—രാജാവായ ക്രിസ്തു, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ വിശുദ്ധന്മാരുടെ പ്രതിനിധിയായ മോശെ, മാറ്റപ്പെട്ടവരുടെ പ്രതിനിധിയായ എലീയാ.” യുഗങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം, 421.

Elijah, who did not die, represents the one hundred and forty-four thousand who do not die, and Moses represents those that do die. In the last days those two classes are represented in Revelation chapter seven, as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude. When the fifth seal is opened in Revelation chapter six, those that were murdered by the papacy during the Dark Ages are given white robes.

മരിക്കാതിരുന്ന ഏലീയാവ്, മരിക്കാത്ത ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെയാണു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; മോശെ മരിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളും വെളിപ്പാട് പുസ്തകം ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരവും മഹാസമൂഹവും എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകം ആറാം അധ്യായത്തിൽ അഞ്ചാം മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽ പാപ്പാത്വംകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടവർക്ക് വെളുത്ത അങ്കികൾ നൽകപ്പെടുന്നു.

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> “‘അവൻ അഞ്ചാം മുദ്ര തുറന്നപ്പോൾ, ദൈവവചനത്തിന്നും തങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചിരുന്ന സാക്ഷ്യത്തിന്നും നിമിത്തം കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ ആത്മാക്കളെ ഞാൻ യാഗപീഠത്തിന്റെ കീഴിൽ കണ്ടു; അവർ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ നിലവിളിച്ചു: പരിശുദ്ധനും സത്യവാനുമായ കർത്താവേ, ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരോടു ഞങ്ങളുടെ രക്തത്തെക്കുറിച്ചു നീ എത്രകാലം ന്യായവിധി നടത്താതെയും പ്രതികാരം ചെയ്യാതെയും ഇരിക്കും? അപ്പോൾ അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും വെളുത്ത അങ്കികൾ നല്കപ്പെട്ടു [അവർ നിർമ്മലരും പരിശുദ്ധരുമാണെന്നു പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു]; അവരോടു ഇനിയും കുറെകാലം വിശ്രമിച്ചുകൊള്ളുവിൻ എന്നു പറയപ്പെട്ടു; തങ്ങളേപ്പോലെ കൊല്ലപ്പെടുവാനുള്ള അവരുടെ സഹഭൃത്യന്മാരും സഹോദരന്മാരും തികയുവോളം’ [വെളിപ്പാട് 6:9–11]. ഇവിടെ യോഹന്നാനു യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ അല്ല, എന്നാൽ ഭാവിയിലെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്നവയായിരുന്നു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

The martyrs are asking when God would avenge their murder. A martyr had the faith of Jesus before he was murdered, for it was the manifestation of that very faith that prompted the papacy to murder him. White robes represent the righteousness of Christ, but the white robes given to these souls who had been murdered, was given to them after their martyrdom. The robes are a symbol of martyrdom, not simply the righteousness of Christ. A martyr has the robe of Christ righteousness before he is murdered. The great multitude in Revelation seven are given white robes, thus representing those who die during the coming Sunday law bloodbath. Thus the one hundred and forty-four thousand are represented by Elijah and the faithful who die in the Lord by Moses at the mount of transfiguration.

ശഹീദന്മാർ ദൈവം തങ്ങളുടെ കൊലപാതകത്തിന് എപ്പോൾ പ്രതികാരം ചെയ്യും എന്നു ചോദിക്കുന്നു. ഒരുവൻ ശഹീദനായി കൊല്ലപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പേ അവനിൽ യേശുവിന്റെ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു; കാരണം അവനെ കൊല്ലുവാൻ പാപ്പാധിപത്യത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചതും അതേ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകടനമായിരുന്നു. വെളുത്ത അങ്കികൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ആത്മാക്കൾക്കു നൽകിയ വെളുത്ത അങ്കികൾ അവരുടെ ശഹീദത്വത്തിനുശേഷമാണ് നൽകപ്പെട്ടത്. ആ അങ്കികൾ വെറും ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ മാത്രമല്ല, ശഹീദത്വത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്. ഒരുവൻ ശഹീദനായി കൊല്ലപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പേ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ അങ്കി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടു ഏഴാമദ്ധ്യായത്തിലെ മഹാജനക്കൂട്ടത്തിനു വെളുത്ത അങ്കികൾ നൽകപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രക്തപാതത്തിൽ മരിക്കുന്നവരെയാണ് അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, രൂപാന്തരപർവതത്തിൽ എലീയാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരും, യഹോവയിൽ മരിക്കുന്ന വിശ്വസ്തന്മാർ മോശെയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമാകുന്നു.

The one hundred and forty-four thousand are the generation that does not die, and they are the generation which Christ is referring to that are alive when the heavens and earth pass away in Luke chapter twenty-one.

ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ മരിക്കാത്ത തലമുറയാണ്; ലൂക്കാ 21-ആം അധ്യായത്തിൽ ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകുമ്പോൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നവരായി ക്രിസ്തു സൂചിപ്പിക്കുന്ന തലമുറ ഇവരാകുന്നു.

We will continue this study in the next article.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഞങ്ങൾ തുടരും.

> “The murder of Abel was the first example of the enmity that God had declared would exist between the serpent and the seed of the woman—between Satan and his subjects and Christ and His followers. Through man’s sin, Satan had gained control of the human race, but Christ would enable them to cast off his yoke. Whenever, through faith in the Lamb of God, a soul renounces the service of sin, Satan’s wrath is kindled. The holy life of Abel testified against Satan’s claim that it is impossible for man to keep God’s law. When Cain, moved by the spirit of the wicked one, saw that he could not control Abel, he was so enraged that he destroyed his life. And wherever there are any who will stand in vindication of the righteousness of the law of God, the same spirit will be manifested against them. It is the spirit that through all the ages has set up the stake and kindled the burning pile for the disciples of Christ. But the cruelties heaped upon the follower of Jesus are instigated by Satan and his hosts because they cannot force him to submit to their control. It is the rage of a vanquished foe. Every martyr of Jesus has died a conqueror. Says the prophet, “They overcame him [‘that old serpent, called the devil, and Satan’] by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death.’ Revelation 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.

> “ഹാബേലിന്റെ കൊലപാതകം, സർപ്പത്തിനും സ്ത്രീയുടെ സന്തതിക്കും ഇടയിൽ—സാത്താനും അവന്റെ അനുയായികൾക്കും ക്രിസ്തുവിനും അവന്റെ അനുയായികൾക്കും ഇടയിൽ—നിലനിൽക്കും എന്നു ദൈവം പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്ന വൈരത്തിന്റെ ആദ്യ ഉദാഹരണമായിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ പാപം മുഖാന്തരം സാത്താൻ മനുഷ്യജാതിയുടെ മേൽ ആധിപത്യം നേടിയിരുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു അവരെ അവന്റെ നുകത്തിൽനിന്നു മോചിതരാകുവാൻ സാധ്യമാക്കും. ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിന്മേലുള്ള വിശ്വാസം മുഖാന്തരം ഒരു ആത്മാവ് പാപത്തിന്റെ സേവനം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും സാത്താന്റെ ക്രോധം ജ്വലിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മനുഷ്യന് പാലിക്കുവാൻ അസാധ്യമാണ് എന്ന സാത്താന്റെ അവകാശവാദത്തിനെതിരെ ഹാബേലിന്റെ വിശുദ്ധജീവിതം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. ദുഷ്ടന്റെ ആത്മാവാൽ പ്രേരിതനായ കയീൻ, തനിക്കു ഹാബേലിനെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അത്യന്തം ക്രോധാകുലനായി അവന്റെ ജീവൻ നശിപ്പിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ നീതിയെ ന്യായീകരിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നവർ എവിടെയായിരുന്നാലും, അവരുടെ വിരുദ്ധമായി അതേ ആത്മാവാണ് പ്രകടമാകുക. യുഗങ്ങളൊട്ടാകെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കായി തൂണു നിർത്തുകയും ദഹനചിത കത്തിക്കുകയും ചെയ്ത ആത്മാവത് തന്നെയാണ്. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ അനുയായികളിൽമേൽ കൂമ്പാരമാക്കിയ ക്രൂരതകൾ സാത്താനും അവന്റെ സൈന്യങ്ങളും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു; കാരണം അവനെ അവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് കീഴടങ്ങിപ്പിക്കുവാൻ അവർക്കു കഴിയുന്നില്ല. അതു പരാജിതനായ ശത്രുവിന്റെ ക്രോധമാണ്. യേശുവിന്റെ ഓരോ രക്തസാക്ഷിയും ജയിച്ചവനായി തന്നെയാണ് മരിച്ചത്. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തംകൊണ്ടും തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യവചനത്താൽയും അവർ അവനെ [‘പിശാചും സാത്താനും എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ പഴയ സർപ്പം’] ജയിച്ചു; മരണത്തോളം അവർ തങ്ങളുടെ ജീവനെയും സ്നേഹിച്ചില്ല.” വെളിപ്പാട് 12:11, 9. പാത്രിയാർക്കീസും പ്രവാചകന്മാരും, 77.”

Back to Articles