Article

# സോരിന്റെ മറക്കപ്പെട്ട എഴുപത് വർഷങ്ങൾ

ടയറിന്റെ മറന്നുപോയ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 12, 2023

Formats

PDF
Word

ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യം എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

> “പ്രാചീന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും അവരുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ ഞങ്ങളുടെ കാലത്തേക്കായാണ് അധികമായി സംസാരിച്ചത്; അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പ്രവചനം ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ‘ഇപ്പോൾ ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകാന്തങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ ഉപദേശിപ്പാനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘അവർ തങ്ങൾക്കല്ല, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ കാര്യങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തതെന്നു അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടു; സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവർ മുഖാന്തരം ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ തന്നേ; ഇവയെ ദൂതന്മാർ പോലും കുനിഞ്ഞുനോക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”

> “ഈ അന്തിമ തലമുറയ്ക്കായി ബൈബിൾ തന്റെ നിക്ഷേപങ്ങളെ ശേഖരിച്ച് ഒരുമിച്ച് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ സകല മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമുള്ള ഇടപാടുകളും ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

ബൈബിളിലെ സകല പുസ്തകങ്ങളും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.

> “വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും സംഗമിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 585.

ഭൂമിയിലെ നിവാസികൾക്കായുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> ഇവയ്ക്കുശേഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു ഭൂമി പ്രകാശിതമായി. അവൻ മഹാബലമുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: മഹത്തായ ബാബേൽ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവും സകല അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ താമസകേന്ദ്രവും സകല അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷികളുടെ കൂടുമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ സകല ജാതികളും അവളുടെ പരസംഗക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ വ്യാപാരികൾ അവളുടെ ഭോഗവിലാസത്തിന്റെ സമൃദ്ധിമൂലം ധനികരായിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:1–3.

“മഹത്തായ ബാബിലോൻ” എന്ന വാക്യഭാഗം റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ “മഹത്തായ ബാബിലോൻ” സോരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരവചനം. തർശീശിന്റെ കപ്പലുകളേ, വിലപിപ്പിൻ; കാരണം അത് ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വീടുമില്ല, പ്രവേശനവും ഇല്ല; കിത്തീംദേശത്തുനിന്നു അവർക്കു ഇതു വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദ്വീപിലെ നിവാസികളേ, മിണ്ടാതിരിക്കുവിൻ; കടൽ കടന്നുപോകുന്ന സീദോന്റെ വ്യാപാരികൾ നിന്നെ സമൃദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മഹാജലങ്ങളിലൂടെ ശീഹോറിന്റെ വിത്തും, നദിയുടെ വിളവും അവളുടെ വരുമാനമായിരുന്നു; അവൾ ജാതികൾക്കുള്ള ഒരു വാണിജ്യകേന്ദ്രമായിരുന്നു. സീദോനേ, ലജ്ജിച്ചുകൊൾക; കാരണം സമുദ്രം, അതായത് സമുദ്രത്തിന്റെ ദുർഗ്ഗം, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു: ഞാൻ പ്രസവവേദന അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല, മക്കളെ പ്രസവിച്ചിട്ടില്ല; യൗവനക്കാരെ പോഷിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, കന്യകമാരെ വളർത്തിയിട്ടില്ല. മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായതുപോലെ, സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത കേൾക്കുമ്പോഴും അവർ അത്യന്തം വേദനിക്കും. തർശീശിലേക്കു കടന്നുപോകുവിൻ; ദ്വീപിലെ നിവാസികളേ, വിലപിപ്പിൻ. ഇതോ നിങ്ങളുടെ ആനന്ദനഗരം, അതിന്റെ പ്രാചീനത പുരാതനകാലംമുതലുള്ളത്? പാർപ്പാൻ ദൂരദേശങ്ങളിലേക്കു അതിന്റെ സ്വന്തം കാലുകൾ തന്നേ അതിനെ കൊണ്ടുപോകും. കിരീടം ചൂടിക്കുന്ന നഗരമായ സോരിനെതിരെ, അവളുടെ വ്യാപാരികൾ പ്രഭുക്കന്മാരും അവളുടെ കച്ചവടക്കാർ ഭൂമിയിലെ ബഹുമാന്യന്മാരുമായിരുന്ന ആ നഗരത്തിനെതിരെ, ഈ ആലോചന നിർണ്ണയിച്ചതു ആർ? സകല മഹത്വത്തിന്റെയും അഹങ്കാരം കളങ്കപ്പെടുത്തുവാനും ഭൂമിയിലെ സകല ബഹുമാന്യന്മാരെയും നിന്ദ്യരാക്കുവാനും സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അതു നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു. തർശീശിന്റെ മകളേ, നദിപോലെ നിന്റെ ദേശത്തിലുടനീളം ഒഴുകിച്ചെല്ലുക; ഇനി ബന്ധനമോ തടയോ ഇല്ല. അവൻ സമുദ്രത്തിന്മേൽ തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു; രാജ്യമങ്ങളെ കുലുക്കിയിരിക്കുന്നു; വാണിജ്യനഗരത്തെക്കുറിച്ചു അതിന്റെ കോട്ടകളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു യഹോവ കല്പന നൽകിയിരിക്കുന്നു. അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: പീഡിതയായ കന്യകേ, സീദോന്റെ മകളേ, നീ ഇനി സന്തോഷിക്കയില്ല; എഴുന്നേൽക്കുക, കിത്തീമിലേക്കു കടന്നുപോകുക; അവിടെയും നിനക്കു വിശ്രമം ഉണ്ടാകയില്ല. ഇതാ, കൽദയരുടെ ദേശം; അസ്സൂർ മരുഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവർക്കായി അതിനെ സ്ഥാപിച്ചതു വരെയും ഈ ജനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർ അതിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ പണിതു, അതിന്റെ രാജമന്ദിരങ്ങൾ ഉയർത്തി; അവൻ അതിനെ ശിഥിലമാക്കി. തർശീശിന്റെ കപ്പലുകളേ, വിലപിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ ശക്തി ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ദിവസത്തിൽ സോർ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾപോലെ എഴുപതു വർഷം മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; എഴുപതു വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം സോർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. മറക്കപ്പെട്ടുപോയ വേശ്യയേ, വീണ എടുത്ത് നഗരത്തിലുടനീളം സഞ്ചരിക്ക; നിനക്കു ഓർമ്മ വരേണ്ടതിന്നു മധുരമായി വായിക്ക, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടുക. എഴുപതു വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം യഹോവ സോരിനെ സന്ദർശിക്കും; അവൾ തന്റെ കൂലിയിലേക്കു മടങ്ങിവരും; ഭൂമിയുടെ മേൽ സകല ലോകരാജ്യങ്ങളോടും അവൾ വ്യഭിചാരം ചെയ്യും. അവളുടെ വ്യാപാരവും അവളുടെ കൂലിയും യഹോവേക്കു വിശുദ്ധമായിരിക്കും; അതു സഞ്ചയിക്കപ്പെടുകയോ സംഭരിക്കപ്പെടുകയോ ഇല്ല; കാരണം അവളുടെ വ്യാപാരം യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്ക് തൃപ്തിയായി ഭക്ഷിപ്പാനുമായി നിലനിൽക്കുന്ന വസ്ത്രധാരണത്തിനുമായി ഇരിക്കും. യെശയ്യാവു 23:1–18.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് എഴുതുന്നു: “പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമുള്ള ഇടപാടുകളും ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടിക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു.”

യേശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ, പാപ്പത്വം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ, ഇസ്ലാം എന്നിവയുടെ പ്രവചനാത്മക ബന്ധങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ഈ സത്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി, അധ്യായത്തിലുള്ള ചില ചിഹ്നങ്ങൾ പ്രചോദനത്താൽ നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഒരിക്കൽ ആ ചിഹ്നങ്ങൾ നിർവചിക്കപ്പെട്ടാൽ, സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമം വളരെ വ്യക്തമായിരിക്കും. നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ട അധ്യായത്തിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ഭാരം, തൂർ, വേശ്യ, അശ്ശൂര്യൻ, കൽദയരുടെ ദേശം, ഗോപുരങ്ങളും രാജപ്രാസാദങ്ങളും, തർശീശ്, സീഹോരിന്റെ വിത്ത്, കിത്തീമിന്റെ ദേശം, സീദോൻ, വ്യാപാരികളുടെ നഗരം, ഈജിപ്തിന്റെ വാർത്തയും തൂരിന്റെ വാർത്തയും, വിലാപം, ഒരു മകൾ, എഴുപതു വർഷം, ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾ, മറന്നുപോകൽ,യും ഓർക്കലും

ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ “ഭാരം” എന്ന പദം തീർ രാജ്യത്തിനുമേലുള്ള നാശപ്രവചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഭാരം: H4853—H5375-ൽ നിന്നുള്ളത്; ഒരു ഭാരം; പ്രത്യേകിച്ച് കരം, അല്ലെങ്കിൽ (അമൂർത്തമായി) ചുമട്ടുവഹിക്കൽ; ആലങ്കാരികമായി ഒരു ഉച്ചാരണം, പ്രധാനമായും ഒരു ന്യായവിധിപ്രഖ്യാപനം, പ്രത്യേകിച്ച് ഗാനം; മാനസികമായി, ആഗ്രഹം: – ഭാരം, കൊണ്ടുപോകുക, പ്രവചനം, X അവർ സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഗാനം, കരം.

റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അന്തിമ ന്യായവിധി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ബൈബിളിലെ അനേകം ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് തീരൊസിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരം. “ഭാരം” എന്നത് പ്രയോഗത്താലും നിർവചനത്താലും ഒരു പ്രവചനം തന്നെയാണ്; പ്രധാനമായും നാശവിചാരണയുടെ ഒരു പ്രവചനം. യെശയ്യാവിൽ പതിനൊന്ന് “ഭാരങ്ങൾ” ഉണ്ട്; കൂടാതെ ചുമലുകളിൽ വഹിക്കുന്ന ഒരു ഭാരത്തെ വിവരണപ്പെടുത്താൻ ഈ പദം എട്ടുവട്ടം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ഭാരം” എന്ന പദം നാശവിചാരണയുടെ പ്രവചനമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ പതിനൊന്ന് സ്ഥാനങ്ങൾ യെശയ്യാ 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6 എന്നിവയും, തീർച്ചയായും, തീരൊസിന്റെ ഭാരത്തെ കാണുന്ന ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായവും ആകുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഏത് ശക്തിയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് വിലയിരുത്തുന്നതിനായി യെശയ്യാവിന്റെ നാശവിചാരണകളായ എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നിരത്തുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്. നാശവിചാരണയുടെ പതിനൊന്ന് പ്രവചനങ്ങൾ ഒരേസമയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് പ്രയാസകരമായതിനാൽ, ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഞാൻ ഓരോ നാശവിചാരണാ പ്രവചനത്തിന്റെയും ഒരു സംക്ഷിപ്ത നിർവചനം നൽകുന്നു.

പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ബാബിലോനെതിരായ നാശപ്രവചനം ലോകാവസാനത്തിലെ ആധുനിക ബാബിലോണെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അത് വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന റോമിലെ വേശ്യയാണ്.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എനിക്കോടു സംസാരിച്ചു, എന്നോടു പറഞ്ഞു: ഇവിടെ വാ; അനേകം ജലങ്ങൾക്കുമേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയ്ക്കു വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി ഞാൻ നിന്നെ കാണിച്ചുതരാം. അവളോടുകൂടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തു; അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭൂവാസികൾ മത്തരായി. അങ്ങനെ അവൻ ആത്മാവിൽ എന്നെ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ നിന്ദാനാമങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്തു കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായ കടുംചുവപ്പ് നിറമുള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ആ സ്ത്രീ ധൂമ്രവർണ്ണവും കടുംചുവപ്പ് വർണ്ണവുമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതും പൊന്നും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും മുത്തുകളും ധരിച്ച് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും ആയിരുന്നു; അവളുടെ കൈയിൽ മ്ലേച്ഛതകളും അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ അശുദ്ധതകളും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു പേർ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: മർമ്മം, മഹാബാബിലോൻ, വേശ്യകളുടെയും ഭൂമിയിലെ മ്ലേച്ഛതകളുടെയും മാതാവ്. വെളിപ്പാട് 17:1–5.

ഞാൻ അല്പം വിഷയാന്തരമായി പോകേണ്ടതുണ്ട്. ടയർ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ പഠനത്തിന്റെ അന്തിമ ഉദ്ദേശ്യം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തെ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ ചരിത്രത്തോടു സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർക്കാരാണ് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ കുഞ്ഞാടുപോലെയുള്ള മൃഗത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പ് എന്നും, അന്ധകാരയുഗങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമാണ് മറ്റേ കൊമ്പ് എന്നും ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരും. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ച ഘട്ടത്തിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസമായി മാറി. അത് നാം സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രവും റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രവും പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതും സമാന്തര പ്രവചനസ്വഭാവങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതും ആണെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരും. ഒടുവിൽ, അവ രണ്ടും ഒരേ മൃഗത്തിന്മേലല്ലോ ഉള്ളത്; അതുവഴി ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും തമ്മിൽ സമകാലീനങ്ങളാണെന്ന് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സഭയും സംസ്ഥാനവും എന്ന ഈ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ സമാന്തരതയുടെ ഒരു ഉദാഹരണം ഞാൻ ദൃശ്യമാക്കാം. അവ രണ്ടും താന്താന്തേതായ രീതിയിൽ ‘മറക്കുന്നു’.

യേശയ്യാ ഇരുപത്തിമൂന്ന് പാപ്പഭരണശക്തി എഴുപത് വർഷത്തേക്ക് മറക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചകീയ ഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ആ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ പാപ്പത്വത്തെയും, എന്തുകൊണ്ടാണ് അന്ധകാരയുഗങ്ങളെ അന്ധകാരയുഗങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും മറക്കുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരുടെ കൊമ്പ് കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ മുദ്രാവാക്യം “ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രം” എന്നായിരുന്നു. പാപ്പത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണെന്ന് ബൈബിൾ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം അവർ മറന്നു. തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും, അതിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ രക്ഷകരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നതുമായ ആ വിശുദ്ധ രേഖയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സന്ദേശം അവർ മറന്നു.

> “വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ഗ്രഹിക്കലിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നവരും, നിർഭാഗ്യവശാൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിർത്തിക്കൊള്ളും. ലോകത്തോടു ലയിച്ചുചേരാൻ ഇപ്പോൾ നമുക്കു സമയമില്ല. ദാനിയേൽ തന്റെ അവകാശഭാഗത്തിലും തന്റെ സ്ഥാനത്തും നിലകൊള്ളുന്നു. ദാനിയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. അവ പരസ്പരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങൾ അവ ലോകത്തിന്നു നൽകുന്നു. ഈ പ്രവചനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സാക്ഷ്യമായിരിക്കേണ്ടവയാണ്. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവയുടെ നിവൃത്തിയാൽ അവ സ്വയം തന്നെ വിശദീകരിക്കും.” Kress Collection, 105.

അതുപോലെതന്നെ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സർക്കാരിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും ജനങ്ങളാൽ ജനങ്ങൾക്കായി ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; എങ്കിലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പൗരന്മാരും തങ്ങൾക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധ പ്രമാണത്തെ മറന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ വിശുദ്ധ പ്രമാണം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയാണ്; ജനങ്ങൾക്കായി രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന ആ സർക്കാരിന്റെ മുഖ്യസൂത്രവാക്യം സഭയും സംസ്ഥാനവും വേർതിരിച്ചിരിക്കണമെന്നതായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടതും തങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നതുമായ ആ ഭരണഘടനയുടെ സന്ദേശം അവർ മറന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

> “റோம் ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ലെന്നത് അവളുടെ അഭിമാനപ്രഖ്യാപനമാണെന്നു ഓർക്കപ്പെടട്ടെ. ഗ്രിഗറി VII-ന്റെയും ഇന്നസെന്റ് III-ന്റെയും സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഇന്നും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്. അവൾക്കു അധികാരം ലഭിച്ചാൽ, കഴിഞ്ഞ ശതകങ്ങളിൽ ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ ഇന്നും അതേ ശക്തിയോടുകൂടെ അവ പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തുമായിരിക്കും. ഞായറാഴ്ചയുടെ ഉയർച്ചയ്ക്കായുള്ള പ്രവർത്തനത്തിൽ റോമിന്റെ സഹായം സ്വീകരിക്കാമെന്നു നിർദേശിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ വളരെ കുറച്ചേ അറിയുന്നുള്ളു. അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യസാധനത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, റோம் തന്റെ അധികാരം വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കുവാനും നഷ്ടപ്പെട്ട പരമാധികാരം വീണ്ടെടുക്കുവാനും ലക്ഷ്യമിടുന്നു. സഭ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുകയോ നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യാമെന്ന സിദ്ധാന്തം ഒരിക്കൽ എങ്കിലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സ്ഥാപിതമായാൽ; മതാചാരങ്ങൾ ലൗകിക നിയമങ്ങളാൽ നിർബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടാമെന്നത് സ്ഥാപിതമായാൽ; ചുരുക്കത്തിൽ, സഭയുടെയും സംസ്ഥാനത്തിന്റെയും അധികാരം മനസ്സാക്ഷിയെ ആധിപത്യം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന സിദ്ധാന്തം നിലനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, അപ്പോൾ ഈ രാജ്യത്തിലെ റോമിന്റെ വിജയം ഉറപ്പായിത്തീരും.”

> “സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വചനം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ അവഗണിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിച്ചാൽ, കെണിയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുവാൻ വളരെ വൈകിയ ശേഷമേ റോത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകം മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളു. അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി ശക്തിയിലേക്ക് വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ നിയമനിർമാണ സഭകളിലും, സഭകളിലും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുമെല്ലാം തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. താൻ മുമ്പ് നടത്തിയ പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന അവളുടെ രഹസ്യ അന്തർഭാഗങ്ങളിൽ, അവൾ തന്റെ ഉയർന്നതും ഭീമാകാരവുമായ ഘടനകൾ പടുത്തുയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രഹരിക്കേണ്ട സമയം വരുമ്പോൾ സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ, അവൾ മറവിലും ആരും സംശയിക്കാതെയും തന്റെ ശക്തികളെ ദൃഢമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അനുകൂലമായ നിലപാട് മാത്രമാണ്, അതും ഇതിനകം അവൾക്കു നൽകപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റോമൻ ഘടകത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണെന്ന് നാം ഉടൻ കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും അതുവഴി നിന്ദയും പീഡനവും വരും.” The Great Controversy, 581.

1950-ന് മുമ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും നിഘണ്ടു നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തി, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ നിന്നുള്ള “scarlet colored woman” എന്നതെയോ ആ വാക്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും വ്യതിയാനത്തെയോ പരിശോധിച്ചാൽ, 1950-ന് മുമ്പുള്ള ആ നിഘണ്ടുക്കളിലെ ഓരോന്നും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ വേശ്യയെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിമൃഗമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, തന്റെ ഭൂതകാലം മറക്കുന്നു; അത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പായാലും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പായാലും അതുപോലെ തന്നേ. ഈ രണ്ടു സ്ഥാപനങ്ങളും പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ മതപീഡനത്തിന്നും അവളെ പിന്തുണച്ച രാജാക്കന്മാരുടെ രാഷ്ട്രീയപീഡനത്തിന്നും എതിരായ പ്രതിഷേധത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിൾ പറയുന്നതുപോലെ, അവളോടുകൂടെ “പരസംഗം ചെയ്ത” രാജാക്കന്മാർ. നാം യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്ന് പരിഗണിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, യെശയ്യാവ് ഒരു ‘നാശപ്രവചനം’ എന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന മറ്റുള്ള പത്ത് സന്ദർഭങ്ങളുടെയും ഒരു സംക്ഷിപ്ത അവലോകനം നൽകാം; കാരണം പതിനൊന്ന് “ഭാരങ്ങളും” അതുതന്നെയാണ്.

യേശയ്യാവു പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം “അവസാന നാളുകളിൽ” ബാബേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരമാണ്. അവസാന നാളുകളിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും ദിശാനിർദ്ദേശത്തിലും ഇരിക്കുന്നതായിരുന്നാലും, ബാബേൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാറാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളാൽ നിർമ്മിതമാണ്. ആധുനിക ബാബേലിനെതിരായ നാശപ്രഖ്യാപനമായ പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിൽ മൂന്നു ശക്തികൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മൃഗത്തെ (അശ്ശൂർ), മഹാസർപ്പത്തെ (ലൂസിഫർ), വ്യാജപ്രവാചകനെ (ബാബേൽ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ബാബേൽ, ലൂസിഫർ, അശ്ശൂർ. പുരാതന യിസ്രായേലിനെ ശിക്ഷിക്കുവാൻ ദൈവം പ്രയോഗിച്ച രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളാണ് അശ്ശൂരും ബാബേലും; അശ്ശൂർ ആദ്യം വന്ന് വടക്കൻ പത്തു ഗോത്രങ്ങളെ പ്രവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അതിനു ശേഷം ബാബേൽ യെഹൂദായുടെ തെക്കൻ രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെയും കൊണ്ടുപോയി.

> ഇസ്രായേൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ഒരു ആടാകുന്നു; സിംഹങ്ങൾ അതിനെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആദ്യം അശ്ശൂർരാജാവു അതിനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; ഒടുവിൽ ബാബേൽരാജാവായ ഈ നെബൂഖദ്‌നേസർ അതിന്റെ അസ്ഥികൾ തകർത്തിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ അശ്ശൂർരാജാവിനെ ശിക്ഷിച്ചതുപോലെ ബാബേൽരാജാവിനെയും അവന്റെ ദേശത്തെയും ശിക്ഷിക്കും. യിരെമ്യാവു 50:17, 18.

ആദ്യം അശ്ശൂർ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളെ തടവിലാക്കി; അതിന് ശേഷം ബാബിലോൻ യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളെയും തടവിലാക്കി. ഈ രണ്ടും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തികളായിരുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകത്തിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” വില്യം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ “കാലപ്രവചനം” തന്നെയായിരുന്നു; അശ്ശൂർ വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളെ പിടിച്ചടക്കിയപ്പോൾ, ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി ഇരുപത് വർഷം തുടർന്ന ഒരു ചിതറിപ്പോകലിന്റെ ആരംഭം അതിലൂടെ അടയാളപ്പെടുന്നതാണെന്ന് അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം കി.മു. 723-ലെ അവരുടെ തടവുപിടിത്തത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, 1798-ലെ “അവസാനകാലത്ത്” അവസാനിച്ചു. തെക്കൻ ഗോത്രങ്ങൾ കി.മു. 677-ൽ ബാബിലോനാൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു; അതുവഴി യെഹൂദയ്‌ക്കെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആരംഭിച്ചു, അത് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ 2300 വർഷ പ്രവചനത്തോടു കൂടെ അതേ സമയത്ത്, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു. അശ്ശൂരും ബാബിലോനും ദൈവജനങ്ങളുടെ കലാപത്തിനെതിരായ ശിക്ഷ എന്ന ഒരേ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റി; എന്നാൽ ആ ശിക്ഷ ആദ്യം അശ്ശൂരാൽ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ ബാബിലോണാൽ.

പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് ശക്തികളുടെ പ്രവചനപരമായ ബന്ധത്തിൽ ബാബേൽ അശ്ശൂരിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; കാരണം, അവൾ പിന്നീട് വന്നതായിരുന്നുവെങ്കിലും ദൈവജനത്തിനെതിരേ അതേ പ്രവൃത്തി തന്നെയാണ് ചെയ്തത്.

പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ മോവാബിനെതിരായ പ്രവചനം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾക്കെതിരെയുള്ളതാണ്.

> “മോവാബിന്റെ ഈ വിവരണം മോവാബിനെപ്പോലെ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന സഭകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിശ്വസ്തരായ കാവൽക്കാരെന്ന നിലയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ കര്‍ത്തവ്യസ്ഥാനത്ത് നിലകൊണ്ടിട്ടില്ല. ദൈവഹിതം ചെയ്യുന്നതിനായി ദൈവം നൽകിയ കഴിവ് വിനിയോഗിക്കുകയും, ഇരുളിന്റെ ശക്തികളെ പിന്തള്ളുകയും, നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ സത്യവും നീതിയും മുന്നേറുന്നതിനായി ദൈവം അവർക്ക് നൽകിയ എല്ലാ ശക്തിയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, അവർ സ്വർഗീയ ബുദ്ധിജീവികളോടു സഹകരിച്ചിട്ടില്ല. അവർക്കു സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുണ്ട്; എങ്കിലും അവർ അറിയുന്നതിനെ അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭ എന്നത്, രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശസമയത്ത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ശേഷിച്ച വിഭാഗങ്ങൾ ഓടിപ്പോയപ്പോൾ കർത്താവിനോടൊപ്പം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നത് തുടർന്നിരുന്ന സഭയാണ്. മോവാബ് എന്നത് അഡ്വെന്റിസമാണ്, വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ്.

പതിനേഴാം അധ്യായം ദമസ്‌കസിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; അത് എടുത്തുകളയപ്പെടുന്ന ഒരു നഗരമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു നഗരം ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; “അവസാന നാളുകളിൽ” എടുത്തുകളയപ്പെടുന്ന രാജ്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ആണ്.

പത്തൊൻപതാം അധ്യായം, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെയും സമസ്ത ലോകത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മിസ്രയീമിനെതിരായ നാശവിധിയുടെ പ്രവചനമാണ്.

ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അടുത്ത മൂന്ന് നാശപ്രവചനങ്ങൾ തെക്കൻ ഭാഗത്തുള്ള ഭീകരമായ മരുഭൂമിദേശത്തെയും ദൂമയെയും അറേബ്യയെയും എതിരെയാണ്. ഈ മൂന്ന് നാശപ്രവചനങ്ങൾ വെളിപ്പാട് 8:13-ലെ മൂന്ന് അയ്യോകളോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നവിധത്തിൽ ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാശപ്രവചനം, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ലാവൊദിക്ക്യസഭയിലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ഫിലദെൽഫ്യസഭയിലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

അതിനു ശേഷം മുപ്പതാം അധ്യായത്തിൽ നാം തെക്കൻ ദേശത്തിലെ മൃഗങ്ങളുടെ ഭാരത്തെ കാണുന്നു; അത് ലവോദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ കലഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. യെശയ്യാവിലെ സകല ഭാരങ്ങളും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ, “അവസാന നാളുകളിൽ” പ്രവചനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന എല്ലാ പ്രധാന ശക്തികളെയും അത് ഏകദേശം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയാണു ഭരിക്കുന്നതെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതിനായി ഞാൻ യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

“പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തനും തങ്ങളുടെ കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തേക്കായിട്ടാണ് കുറച്ച് അധികം സംസാരിച്ചിരുന്നത്; അതിനാൽ അവരുടെ പ്രവചനം നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു” എന്നതിനാൽ, ഓരോ പ്രവചനോച്ചാരവും ലോകാവസാനത്തിലെ സംഭവങ്ങളെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. ഈ സത്യം, “ബൈബിളിലെ സകല പുസ്തകങ്ങളും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേരുകയും അവിടെ സമാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു” എന്ന വസ്തുതയോടു ചേർന്നപ്പോൾ, ലോകാവസാനത്തിലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനസാക്ഷ്യത്തെ യോജിപ്പിച്ചുനിർത്തുന്നതിനുള്ള പരാമർശബിന്ദുവായി വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന മഹാവേശ്യയെയും അവളുടെ അന്തിമ ന്യായവിധിയെയും നാം കാണുന്നു.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എന്നോടു സംസാരിച്ചു, എന്നോടു പറഞ്ഞതു: ഇവിടെ വരിക; അനേകം ജലങ്ങളിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയ്ക്ക് നേരെയുള്ള ന്യായവിധി ഞാൻ നിന്നെ കാണിച്ചുതരാം. അവളോടുകൂടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ട് മത്തന്മാരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:1, 2.

പ്രവാചകർ ഒരിക്കലും പരസ്പരം വിരോധിക്കുന്നില്ല.

> പ്രവാചകന്മാരുടെ ആത്മാക്കൾ പ്രവാചകന്മാർക്കു അധീനമായിരിക്കുന്നു. ദൈവം ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ കര്‍ത്താവല്ല, സമാധാനത്തിന്റെ കര്‍ത്താവാകുന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ സകല സഭകളിലും അങ്ങനെ തന്നേ. 1 കൊരിന്ത്യർ 14:32, 33.

ലോകാവസാനത്തിൽ, “അനേകം വെള്ളങ്ങൾക്കുമേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയുടെ ന്യായവിധി,” ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ “അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്ത” മഹാവേശ്യ, “ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരെ” “അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ട്” മത്താക്കിയ മഹാവേശ്യ—ഇവളെ യെശയ്യാവ് “ഒരു രാജാവിന്റെ കാലം,” അഥവാ എഴുപത് പ്രവാചകവർഷങ്ങൾ, മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “വേശ്യ”യായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ത്യർ “ലോകത്തിലെ സകലരാജ്യങ്ങളോടും വ്യഭിചാരം ചെയ്യും.” യെശയ്യാവിന്റെ വേശ്യ യോഹന്നാന്റെ മഹാവേശ്യയാണ്. യെശയ്യാവിന്റെ വേശ്യയും യോഹന്നാന്റെ വേശ്യയും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവവചനത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ്.

> ഭാര്യമാരേ, കർത്താവിനോടെന്നപോലെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭർത്താക്കന്മാർക്കു കീഴടങ്ങുവിൻ. ഭർത്താവു ഭാര്യയുടെ തല ആകുന്നു; ക്രിസ്തു സഭയുടെ തല ആകുന്നതുപോലെതന്നെ; അവൻ ശരീരത്തിന്റെ രക്ഷകനുമാകുന്നു. ആകയാൽ സഭ ക്രിസ്തുവിന്നു കീഴടങ്ങുന്നതുപോലെ, ഭാര്യമാരും സകല കാര്യങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭർത്താക്കന്മാർക്കു കീഴടങ്ങട്ടെ. ഭർത്താക്കന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്നേഹിപ്പിൻ; ക്രിസ്തുവും സഭയെ സ്നേഹിച്ചു അതിന്നായി തന്നെത്താൻ ഏല്പിച്ചുതന്നതുപോലെ; വചനത്താൽ ജലസ്നാനംകൊണ്ടുള്ള കഴുകലിനാൽ അതിനെ വിശുദ്ധീകരിച്ചും ശുദ്ധീകരിച്ചും, കറയോ ചുളിവോ അത്തരത്തിലുള്ള യാതൊന്നുമോ ഇല്ലാത്ത മഹിമയുള്ള സഭയായി, വിശുദ്ധവും നിഷ്കളങ്കവുമായി അതിനെ തനിക്കുതന്നെ മുമ്പാകെ നിലത്തിക്കേണ്ടതിന്നു. അതുപോലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ശരീരങ്ങളെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കേണ്ടതാകുന്നു. തന്റെ ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ തന്നെയെത്തന്നേ സ്നേഹിക്കുന്നു. ആരും ഒരിക്കലും തന്റെ സ്വന്തം ജഡത്തെ ദ്വേഷിച്ചിട്ടില്ല; പക്ഷേ അതിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കർത്താവും സഭയെ അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്യുന്നു. നാം അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അവയവങ്ങൾ ആകുന്നു, അവന്റെ മാംസത്തിലും അവന്റെ അസ്ഥികളിലും ഉൾപ്പെട്ടവർ ആകുന്നു. ഇതുകൊണ്ടു മനുഷ്യൻ തന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു ഭാര്യയോടു ചേർന്നിരിക്കും; അവർ ഇരുവരും ഒരേ ജഡമായിത്തീരും. ഇത് ഒരു വലിയ മർമ്മം ആകുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെയും സഭയെയും സംബന്ധിച്ചാകുന്നു സംസാരിക്കുന്നത്. ആകയാൽ നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനും തന്റെ ഭാര്യയെ തന്നെയെന്നപോലെ സ്നേഹിക്കട്ടെ; ഭാര്യയും ഭർത്താവിനെ ഭയഭക്തിയോടെ മാനിക്കട്ടെ. എഫേസ്യർ 5:22–33.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭ പ്രവചനാത്മകമായി ഒരു സ്ത്രീയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പ്രവചനത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ സഭയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭ “വിശുദ്ധവും കലങ്കമില്ലാത്തതും” ആകുന്നു. വിശുദ്ധിയില്ലാത്ത ഒരു സഭ വിശുദ്ധിയില്ലാത്ത സ്ത്രീയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ യെശയ്യാവ് ഒരു വേശ്യയെയും യോഹന്നാൻ ഒരു വ്യഭിചാരിണിയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ പാപ്പാധിപത്യത്തെ ഒരു വ്യഭിചാരിണിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ സഭയോ ഒരു കന്യകയാണ്.

> ദൈവികമായ അസൂയയോടെ ഞാൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു അസൂയപ്പെടുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിന്നു നിർമ്മല കന്യകയായി സമർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഒരേയൊരു ഭർത്താവിനോടു നിങ്ങളെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. 2 കൊരിന്ത്യർ 11:2.

ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ ഒരു കന്യകയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതു മാത്രമല്ല, അവൾ ഒരേയൊരു ഭർത്താവിനോടാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ത്യീരും യോഹന്നാന്റെ മഹാവേശ്യയും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു. കത്തോലിക്കാസഭയ്ക്ക് ഒരാളോടല്ല, അനേകം പുരുഷന്മാരോടാണ് ബന്ധമുള്ളത്. ദാനിയേൽ രാജാക്കന്മാർ രാജ്യങ്ങളാണെന്ന് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

> ഇതാണ് സ്വപ്നം; അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഞങ്ങൾ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ അറിയിച്ചുതരാം. രാജാവേ, നീ രാജാധിരാജാവാകുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ദൈവം നിനക്കു രാജ്യം, ശക്തി, ബലം, മഹത്വം എന്നിവ തന്നിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യപുത്രന്മാർ എവിടെയൊക്കെയാണു പാർക്കുന്നതോ, അവിടങ്ങളിലെ നിലത്തിലെ മൃഗങ്ങളെയും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളെയും അവൻ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയെല്ലാംമേലും നിന്നെ ഭരണാധികാരിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. നീ ഈ പൊൻതലയാകുന്നു. നിന്റെ ശേഷം നിന്നേക്കാൾ താഴ്ന്ന മറ്റൊരു രാജ്യം ഉദിക്കും; പിന്നെ ഭൂമിയാകമാനം ആധിപത്യം നടത്തുവാനുള്ള വെങ്കലത്തിൻ മറ്റൊരു മൂന്നാം രാജ്യം ഉദിക്കും. നാലാമത്തെ രാജ്യം ഇരിമ്പുപോലെ ശക്തമായിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഇരിമ്പ് സകലവും തകർത്തു കീഴടക്കുന്നതുപോലെ, ഇവയെല്ലാം തകർക്കുന്ന ഇരിമ്പുപോലെ അതും തകർത്തു ചൂർണ്ണമാക്കും. ദാനിയേൽ 2:36–40.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും വിശദീകരിച്ചും കാണിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ സ്വപ്നം നെബൂഖദ്‌നേസരിനോടു വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ, താങ്കളാണ് സ്വർണ്ണത്തല എന്നു അവനെ അറിയിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണത്തല ഒരു രാജാവാണ്; എന്നാൽ ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ, എഴുപത് പ്രവചനവർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കളോടും പരസംഗം ചെയ്യുന്ന മഹാവേശ്യയാണ്. രാജാക്കന്മാർ പുരുഷന്മാരെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; തീർ അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയാണ്. ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയാണ്; ഒരു വേശ്യ അശുദ്ധമായ സഭയാണ്; ഒരു പുരുഷൻ ഒരു രാജാവാണ്, ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യമാണ്. ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയാണ്; ഒരു രാജാവ് ഒരു സംസ്ഥാനമാണ്. ഈ രണ്ടു ഘടകങ്ങളുടെയും നിയമവിരുദ്ധമായ ബന്ധം ആത്മീയ പരസംഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ രണ്ടു ഘടകങ്ങളെയും വേർതിരിച്ചുവെക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയെ ഉറപ്പിച്ചു സ്ഥാപിക്കുന്ന ദൈവിക രേഖയാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടന. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെയാണ് ത്യർ എന്നതായി തിരിച്ചറിയുന്ന നമ്മുടെ വിവരണം ഇതുവരെ പൂർത്തിയായിട്ടില്ലെങ്കിലും, മനുഷ്യനും സ്ത്രീയും—സഭയും രാജ്യവും—എന്ന പ്രതീകാത്മകതയെ വിശദീകരിക്കുന്ന യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ മറ്റൊരു പ്രതീകത്തെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്നത് യുക്തമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.

> ഇതാ, കല്ദയരുടെ ദേശം; മരുഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവർക്കായി അശ്ശൂർ അതിനെ സ്ഥാപിച്ചതുവരെ ഈ ജനത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർ അതിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ പണിതുയർത്തി, അവർ അതിന്റെ രാജധാനികൾ ഉയർത്തി; അവൻ അതിനെ നാശത്തിലാക്കി. യെശയ്യാവു 23:13.

ആ വചനത്തിൽ, അസ്സൂര്യൻ കല്ദയരുടെ ദേശം സ്ഥാപിക്കുകയും “ഗോപുരങ്ങളും” “അരമനകളും” ഇരുവരെയും ഉയർത്തിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അസ്സൂര്യൻ നിമ്രോത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കല്ദയർ ബാബിലോണിന്റെ ഗൂഢമതങ്ങളുടെ മതനേതാക്കളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു “ഗോപുരം” ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ്. യേശു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉപമ പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ ഉപമയെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു:

> “ഉപമയിൽ ഗൃഹനാഥൻ ദൈവത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; മുന്തിരിത്തോട്ടം യെഹൂദജാതിയെ, വേലി അവരുടെ സംരക്ഷണമായിരുന്ന ദൈവിക ന്യായപ്രമാണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഗോപുരം ദേവാലയത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 596.

അശ്ശൂര്യൻ, ഒരു സഭയെയും (ഗോപുരം) ഒരു “രാജപ്രാസാദവും” സ്ഥാപിച്ച കൽദയരുടെ ദേശം സ്ഥാപിച്ചു. ഒരു “രാജപ്രാസാദം” ഒരു “രാജാവിനെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി അത് ഒരു രാജ്യത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു രാജ്യം ഒരു നഗരമായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> അവർ പറഞ്ഞു: വരുവിൻ, നാം നമുക്കായി ഒരു നഗരവും ആകാശത്തെത്തുംവണ്ണം മുകളുള്ള ഒരു ഗോപുരവും പണിയാം; ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഉപരിതലത്തിൽ നാം ചിതറിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നമുക്കൊരു നാമം ഉണ്ടാക്കിക്കൊള്ളാം. ഉല്പത്തി 11:4.

അസ്സൂര്യൻ സ്ഥാപിച്ച “ഗോപുരം”യും “രാജഭവനം”യും നിമ്രോദ് പണിത “നഗരം”യും “ഗോപുരം”യും തന്നെയാണ്.

> അവരുടെ മൃതശരീരങ്ങൾ മഹാനഗരത്തിന്റെ വീഥിയിൽ കിടന്നുകൊണ്ടിരിക്കും; ആത്മീയമായ അർത്ഥത്തിൽ ആ നഗരം സൊദോം എന്നും ഈജിപ്ത് എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെയായിരുന്നു നമ്മുടെ കർത്താവും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടത്. വെളിപ്പാട് 11:8.

പ്രചോദിത വെളിപ്പാട് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു പ്രകാരം, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാനഗരം” എന്നത് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവകാലഘട്ടത്തിലെ ഫ്രാൻസ് രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> സാക്ഷികൾ കൊല്ലപ്പെടുകയും അവരുടെ ശവശരീരങ്ങൾ കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തെരുവുകളുള്ള “മഹാനഗരം” “ആത്മീയമായി” മിസ്രയീമാണ്. ബൈബിൾചരിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സകല ജാതികളിലും, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സത്തയെ ഏറ്റവും ധൈര്യപൂർവ്വം നിഷേധിക്കുകയും അവന്റെ കല്പനകൾക്കു എതിർത്ത് നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തത് മിസ്രയീമാണ്. ആകാശത്തിന്റെ അധികാരത്തിനെതിരെ മിസ്രയീംരാജാവിനെപ്പോലെ ഇത്രയും തുറന്നും ധാർഷ്ട്യപൂർവ്വവും കലഹിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ട മറ്റൊരു രാജാവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ മോശെ അവന്റെ അടുക്കൽ സന്ദേശവുമായി എത്തിയപ്പോൾ, ഫറവോൻ അഹങ്കാരത്തോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “യിസ്രായേലിനെ വിട്ടയക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കേണ്ടിവരുവാൻ യഹോവ ആർ? ഞാൻ യഹോവയെ അറിയുന്നില്ല; കൂടാതെ ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ വിട്ടയക്കുകയും ഇല്ല.” പുറപ്പാട് 5:2, A.R.V. ഇതാണ് നാസ്തികത; മിസ്രയീം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജാതിയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അവകാശങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച സമാനമായ ഒരു നിഷേധത്തിന് ശബ്ദം നൽകുകയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും വെല്ലുവിളിയുടെയും അതേ മനോഭാവം പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യും. “മഹാനഗരം” “ആത്മീയമായി” സൊദോമിനോടും ഉപമിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചതിൽ സൊദോമിന്റെ ദുഷ്ടത പ്രത്യേകിച്ച് ദുർചരിതത്തിൽ പ്രകടമായി. ഈ പാപവും ഈ തിരുവെഴുത്തിലെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന ജാതിയുടെ അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സ്വഭാവലക്ഷണമായി ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

> “അപ്പോൾ, പ്രവാചകന്റെ വചനപ്രകാരം, 1798-ആം വർഷത്തിന് അല്പം മുമ്പ് സാത്താനിക ഉത്ഭവവും സ്വഭാവവും ഉള്ള ഏതോ ശക്തി ബൈബിളിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും. ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യം ഇങ്ങനെ മൗനപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ട ദേശത്തിൽ ഫറവോന്റെ നാസ്തികതയും സൊദോമിന്റെ ദുഷ്ചാരിത്വവും പ്രകടമാകും.”

> “ഈ പ്രവചനം ഫ്രാൻസിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അത്യന്തം കൃത്യവും ശ്രദ്ധേയവുമായി നിവൃത്തിയേറ്റിരിക്കുന്നു. വിപ്ലവകാലത്ത്, 1793-ൽ, ‘സംസ്കാരത്തിൽ ജനിച്ചു വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയതും, യൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠങ്ങളിലൊന്നിനെ ഭരിക്കാനുള്ള അവകാശം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തതുമായ മനുഷ്യരുടെ ഒരു സഭ, മനുഷ്യാത്മാവ് സ്വീകരിക്കുന്ന അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ള സത്യത്തെ നിഷേധിക്കാനും, ദൈവത്തിൽ ഉള്ള വിശ്വാസത്തെയും ആരാധനയെയും ഏകകണ്ഠമായി പരിത്യജിക്കാനും, തങ്ങളുടെ സംയുക്ത ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നതു ലോകം ആദ്യമായി കേട്ടു.’—സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ട്, ലൈഫ് ഓഫ് നപോളിയൻ, വാള്യം 1, അധ്യായം 17. ‘പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെതിരേ ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിൽ പരസ്യമായ കലാപത്തിൽ തന്റെ കൈ ഉയർത്തിയതായി വിശ്വസനീയമായ രേഖ നിലനിൽക്കുന്ന ലോകത്തിലെ ഏക രാഷ്ട്രം ഫ്രാൻസാണ്. ഇംഗ്ലണ്ടിലും, ജർമ്മനിയിലും, സ്പെയിനിലും, മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലുമായി ധാരാളം ദൈവദൂഷകരും, ധാരാളം അവിശ്വാസികളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു; എന്നാൽ ഫ്രാൻസ് ലോകചരിത്രത്തിൽ വേറിട്ട് നിലകൊള്ളുന്നത്, തന്റെ നിയമനിർമ്മാണസഭയുടെ ഉത്തരവിലൂടെ ദൈവമില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച ഏക രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിലാണ്; അതുപോലെ തന്നെ, ആ പ്രഖ്യാപനം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ തലസ്ഥാനനഗരത്തിലെ മുഴുവൻ ജനസംഖ്യയും, മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലെ മഹാഭൂരിപക്ഷവും, പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം സ്ത്രീകളും, ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുകയും പാടുകയും ചെയ്തു.’—ബ്ലാക്ക്‌വുഡ്സ് മാഗസിൻ, നവംബർ, 1870.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 269.

വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാനഗരം” ദൈവമില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച തന്റെ “നിയമനിർമ്മാണസഭയുടെ ഉത്തരവ്” പുറപ്പെടുവിച്ച ഫ്രാൻസ് രാഷ്ട്രമായിരുന്നു. ആ ഉത്തരവ് ഫറവോന്റെ കലാപത്തിൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന നാസ്തികതയുടെ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു. ഒരു മഹാനഗരം ഒരു രാജ്യം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു “ജനത” അഥവാ ഒരു “സംസ്ഥാനം” ആകുന്നു. വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഫ്രാൻസ് രണ്ട് പ്രതീകങ്ങളാൽ ഘടിതമാണ്—ഈജിപ്തും സൊദോമും.

“ഇത് നാസ്തികതയാണ്” എന്നു നമ്മെ അറിയിക്കപ്പെടുന്നു; എജിപ്ത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജനതയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സമാനമായ ഒരു നിഷേധത്തിന് സ്വരം നൽകുകയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും ധിക്കാരത്തിന്റെയും അതുപോലെയുള്ള ഒരു ആത്മാവിനെ പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യും. “മഹാനഗരം” “ആത്മീയമായി” സൊദോമിനോടും ഉപമിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചതിലുള്ള സൊദോമിന്റെ അഴിമതി പ്രത്യേകിച്ച് നിയന്ത്രണരഹിതമായ ലൈംഗികദുരാചാരത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഫ്രാൻസ് എന്ന മഹാനഗരം അഥവാ ജനതയെ, ഒരു ജനതയാലും (ഈജിപ്ത്) ഒരു നഗരത്താലും (സൊദോം) പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈജിപ്ത് “ശബ്ദം ഉയർത്തും”; ഒരു ജനതയുടെ സംസാരിക്കൽ സഭാപ്രവർത്തനത്തെ അല്ല, രാജ്യഭരണകാര്യത്തെ ആണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ കാണുന്ന പ്രതിനിധാനം ഇതാണ്: ഈജിപ്ത് രാഷ്ട്രമായിരുന്നു, സൊദോം സഭയായിരുന്നു.

> “രാജ്യത്തിന്റെ ‘സംസാരിക്കൽ’ എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമാണവും ന്യായവ്യവസ്ഥാപരവുമായ അധികാരികളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്.” The Great Controversy, 442.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിലെ സംഭവങ്ങളെ പ്രവാചക പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ വിപ്ലവം, ആ അധ്യായത്തിലെ യോഹന്നാന്റെ പ്രവചനങ്ങളുടെ സാധുതയ്ക്ക് സമൃദ്ധമായ ചരിത്രസാക്ഷ്യം നൽകി. യോഹന്നാൻ പ്രവചിച്ചു; തുടർന്ന് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം ആ പ്രവചനത്തെ നിവർത്തിച്ചു; പിന്നെ തിരിച്ചായി—ആ പ്രവചനവും അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയും—ലോകാവസാനത്തിൽ, വീണ്ടും ഒരിക്കൽ ദുഷിച്ച ഒരു രാഷ്ട്രം ദുഷിച്ച ഒരു സഭയുമായി സംയോജിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയും അവയോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വാഭാവികമായി, ആ അശുദ്ധമായ വിവാഹത്തെ തുടർന്ന് ഒരു രക്തപാതം ഉണ്ടാകുന്നു. ദൈവരാജ്യവും ഒരു മഹാനഗരമാണ്.

> അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ ഒരു മഹത്തായും ഉയർന്നതുമായ പർവതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, ദൈവസന്നിധിയിൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ മഹാനഗരമായ വിശുദ്ധ യെരൂശലേമിനെ എനിക്കു കാണിച്ചു. വെളിപ്പാട് 21:10.

> “ഇവിടെ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ചിരിക്കുന്ന വരന്റെ വരവ് വിവാഹത്തിന് മുമ്പാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. വിവാഹം എന്നത് ക്രിസ്തു തന്റെ രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനവും പ്രതിനിധിയും ആയ പരിശുദ്ധ നഗരം, പുതിയ യെരൂശലേം, ‘വധു, കുഞ്ഞാടിന്റെ ഭാര്യ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ദൂതൻ യോഹന്നാനോടു പറഞ്ഞു: ‘ഇങ്ങോട്ടു വാ; ഞാൻ നിനക്കു വധുവിനെ, കുഞ്ഞാടിന്റെ ഭാര്യയെ, കാണിച്ചുതരാം.’ ‘അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ കൊണ്ടുപോയി,’ എന്നു പ്രവാചകൻ പറയുന്നു, ‘ദൈവത്തിങ്കൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ മഹാനഗരമായ വിശുദ്ധ യെരൂശലേമിനെ എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു.’ വെളിപ്പാട് 21:9, 10.” The Great Controversy, 426.

നിമ്രോദിന്റെ കലാപം അവൻ ഒരു ഗോപുരവും ഒരു നഗരവും പണിതതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ലോകാവസാനത്തിൽ സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; കാരണം സകല പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രസ്താവിച്ചത്. നിമ്രോദിന്റെ കലാപം, ദൈവത്തിന്റെ സഭയെയും ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യത്തെയും രണ്ടിന്മേലും നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ലൂസിഫറിന്റെ കലാപത്തിന്റെ തുടർച്ചയും ആയിരുന്നു.

> പ്രഭാതപുത്രനായ ലൂസിഫരേ, നീ ആകാശത്തിൽനിന്നു എങ്ങനെ വീണുപോയി! ജാതികളെ ദുർബലമാക്കിയിരുന്ന നീ എങ്ങനെ നിലത്തേക്കു വെട്ടിയിടപ്പെട്ടു! എന്തെന്നാൽ, നീ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു: ഞാൻ ആകാശത്തിലേക്കു കയറും; ദൈവത്തിന്റെ നക്ഷത്രങ്ങളേക്കാൾ മീതെ എന്റെ സിംഹാസനം ഉയർത്തും; ഉത്തരഭാഗത്തിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ, സഭായോഗത്തിന്റെ പർവ്വതത്തിന്മേലും ഞാൻ ഇരിക്കും; മേഘങ്ങളുടെ ഉയരങ്ങൾക്കു മീതെ ഞാൻ കയറും; ഞാൻ അത്യുന്നതനോടു സമനാകും. യെശയ്യാവു 14:12–14.

യെശയ്യാവ് ലൂസിഫറിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതനായവനെപ്പോലെ ആകുവാനുള്ള രഹസ്യഹൃദയാഭിലാഷങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ലൂസിഫർ വ്യക്തമായി വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ “സിംഹാസനം ദൈവത്തിന്റെ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കുമീതെ ഉയർത്തുവാനും” “വടക്കുഭാഗങ്ങളുടെ അതിരുകളിലുള്ള സഭാമലയിൽ ഇരിക്കുവാനും” ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സിംഹാസനം രാജാവിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ—അല്ലെങ്കിൽ സംസ്ഥാനാധികാരത്തിന്റെ—ഒരു പ്രതീകമാണ്; “വടക്കിന്റെ പാർശ്വങ്ങൾ” ദൈവത്തിന്റെ സഭയാകുന്നു.

> കോറഹിന്റെ പുത്രന്മാർക്കുള്ള ഒരു ഗീതവും സങ്കീർത്തനവും. യഹോവ മഹാനാകുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിലും അവന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിലും അവൻ അത്യന്തം സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ ആകുന്നു. സ്ഥാനസൗന്ദര്യമുള്ളതും സർവ്വഭൂമിയുടെ ആനന്ദവുമായ സീയോൻപർവ്വതം, വടക്കൻ പാർശ്വങ്ങളിൽ, മഹാരാജാവിന്റെ നഗരം ആകുന്നു. ദൈവം അവളുടെ അരമനകളിൽ ഒരു ശരണസ്ഥാനമായി അറിയപ്പെടുന്നു. സങ്കീർത്തനം 48:1–3.

യെരൂശലേം “മഹാരാജാവിന്റെ നഗരം” ആകുന്നു; ഇതുവഴി ദൈവത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സിംഹാസനം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേം “അവന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ പർവ്വതം,” “വടക്കിന്റെ വശങ്ങളിൽ” എന്നുമാകുന്നു; ഇതുവഴി ദൈവത്തിന്റെ മതപരമായ സിംഹാസനവും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ആദിമുതൽ സാത്താന്റെ കലാപവും യുദ്ധവും, ദൈവത്തിന്റെ സഭയുടെയും ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെയും മേൽ ഭരിക്കണമെന്ന അവന്റെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. തുടർന്ന് സാത്താൻ നിമ്രോദിന്റെ കലാപത്തിൽ നേതൃത്വം വഹിച്ചു; അവൻ കല്ദേയർക്കായി സ്ഥാപിച്ച ദേശം, നിമ്രോദ് ഒരു ഗോപുരവും ഒരു നഗരവും—സഭയും രാജ്യവും—പണിത ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, യെശയ്യാവിന്റെ വേശ്യയും യോഹന്നാന്റെ മഹാവേശ്യയും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുമ്പോൾ, എഴുപത് പ്രവചനവർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരും തമ്മിൽ ഒരു അശുദ്ധബന്ധം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു പ്രവചനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഇശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനരേഖ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ വേശ്യയായ തിരോസിന്മേലുള്ള ന്യായവിധിയെ വിവരിക്കുന്നു; അതേ ന്യായവിധിയെ യോഹന്നാൻ “മഹത്തായ ബാബേൽ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന കടുംചുവപ്പുനിറമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രതീകത്തിലൂടെ വിവരിക്കുന്നു. അതേ വേശ്യയ്ക്കുമേലുള്ള അതേ ന്യായവിധിക്കുള്ള മൂന്നാമത്തെ സാക്ഷ്യം ഇതാ:

> വെളിപ്പാട് 17-ലെ “സ്ത്രീ” (ബാബേൽ) “ജാമുനിനിറവും ചുവപ്പുനിറവും ധരിച്ചവളായി, പൊന്നും രത്നങ്ങളും മുത്തുകളുംകൊണ്ടു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി, തന്റെ കയ്യിൽ മ്ലേച്ഛതകളും അശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവളായി; ... അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു പേര് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: രഹസ്യം, മഹാബാബേൽ, വേശ്യകളുടെയും ഭൂമിയിലെ മ്ലേച്ഛതകളുടെയും മാതാവ്” എന്നു വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തത്താലും യേശുവിന്റെ സാക്ഷിമാർയുടെ രക്തത്താലും മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു.” ബാബേൽ പിന്നെയും “ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ ആധിപത്യം നടത്തുന്ന ആ മഹാനഗരം” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:4–6, 18. ക്രിസ്തീയലോകത്തിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ അനവധി നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഏകാധിപത്യാധിപത്യം നിലനിർത്തിയ ശക്തി റോമാണ്.” The Great Controversy, 382.

“അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ” ത്യീർ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയാണ്. അന്നേരം പാപ്പത്വം പുറപ്പെട്ടുചെന്നു ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു തന്റെ മോഹനഗാനങ്ങൾ പാടും; ഇങ്ങനെ സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിക്കുന്നതു എന്നു പ്രവാചകപരമായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന പരസംഗപ്രവൃത്തിയിലേക്കു രാജാക്കന്മാരെ നയിക്കും.

> ആ ദിവസത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളനുസരിച്ച് എഴുപത് വർഷം തൂർ മറന്നുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്നു; എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ ശേഷം തൂർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. യെശയ്യാവു 23:15.

ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ആകയാൽ പ്രവചനത്തിലുള്ള ഒരു രാജ്യം എഴുപത് വർഷം ഭരിക്കുന്ന കാലത്ത് തൂർ മറക്കപ്പെടും.

> ആ ദിവസത്തിൽ, ഒരു രാജാവിന്റെ കാലദിവസങ്ങൾ പോലെ, എഴുപത് വർഷം ത്യർ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ത്യർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. വീണ എടുത്തുകൊൾക; മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വേശ്യേ, നഗരം ചുറ്റിനടക്കുക; നീ ഓർക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു മധുരമായ രാഗം മുഴക്കുക, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടുക. എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ ശേഷം, യഹോവ ത്യരെ സന്ദർശിക്കും; അപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും തന്റെ കൂലിക്കു മടങ്ങുകയും ഭൂമിയുടെ മുഖത്തിലുള്ള ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളോടും പരസംഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 23:15–17.

എഴുപത് പ്രവാചകീയ വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്ത് റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ മറക്കപ്പെടും. എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, പാപ്പാധികാരം “മധുരസ്വരം മുഴക്കുകയും അനേകം ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും” ചെയ്യും. പ്രവാചകീയമായി “ഗാനം” എന്നത് “അനുഭവം” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലുള്ള സ്ഫടികസമുദ്രത്തിന്മേൽ, തീയോടുകലർന്നതുപോലെ തോന്നുന്ന ആ കണ്ണാടിസമുദ്രത്തിന്മേൽ,—അത് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ എത്ര അത്യുദ്ഭാസിതമാണോ,—‘മൃഗത്തിന്മേലും അതിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കുമേലും അതിന്റെ മുദ്രയ്ക്കുമേലും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയ്ക്കുമേലും ജയം പ്രാപിച്ച’ സമൂഹം ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നു. സീയോൻ പർവ്വതത്തിൽ കുഞ്ഞാടിനോടുകൂടെ, ‘ദൈവത്തിന്റെ വീണകൾ’ കൈവശമുള്ളവരായി, മനുഷ്യരിൽനിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അനേകം ജലങ്ങളുടെ ശബ്ദംപോലെയും മഹാ ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ ശബ്ദംപോലെയും, ‘വീണവാദകർ തങ്ങളുടെ വീണകൾ വായിക്കുന്ന ശബ്ദം’ കേൾക്കപ്പെടുന്നു. അവർ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ‘ഒരു പുതിയ ഗാനം’ പാടുന്നു; ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒഴികെ ആരും പഠിക്കാനാകാത്ത ഗാനം അതാണ്. അത് മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗാനം—വിടുതലിന്റെ ഗാനം. ആ ഗാനം പഠിക്കുവാൻ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒഴികെ മറ്റാരും കഴിയുകയില്ല; കാരണം അത് അവരുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഗാനമാണ്—മറ്റൊരു സമൂഹത്തിനും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവിധത്തിലുള്ള ഒരു അനുഭവം. ‘ഇവരാണ് കുഞ്ഞാട് പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ.’ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽനിന്നു, ഭൂമിയിൽനിന്നു രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി എടുക്കപ്പെട്ട ഇവരെ ‘ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും ആദ്യഫലങ്ങൾ’ എന്ന് എണ്ണപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് 15:2, 3; 14:1-5. ‘ഇവരാണ് മഹാകഷ്ടത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നവർ;’ ഒരു ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലുള്ള കഷ്ടകാലം അവർ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; യാക്കോബിന്റെ കഷ്ടകാലത്തിലെ വ്യഥ അവർ സഹിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളുടെ അന്തിമ ഒഴുക്കലിനിടയിൽ അവർ മദ്ധ്യസ്ഥനില്ലാതെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും അവർ വിടുവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം അവർ ‘തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ വെളുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.’ ‘അവരുടെ വായിൽ വഞ്ചന കണ്ടില്ല; അവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ കുറ്റമറ്റവരാണ്.’ ‘അതുകൊണ്ടു അവർ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ട്; അവന്റെ ആലയത്തിൽ രാവും പകലും അവനെ സേവിക്കുന്നു; സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ അവരുടെ ഇടയിൽ പാർക്കും.’ ക്ഷാമവും മഹാമാരിയും കൊണ്ട് ഭൂമി നശിച്ചുപോയതും, സൂര്യന് മഹാതാപത്തോടെ മനുഷ്യരെ ചുട്ടെരിക്കുവാൻ ശക്തി ലഭിച്ചതും അവർ കണ്ടിരിക്കുന്നു; അവർ തന്നെയും ദുഃഖവും വിശപ്പും ദാഹവും സഹിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ‘അവർ ഇനി വിശക്കയില്ല, ഇനി ദാഹിക്കയുമില്ല; സൂര്യനും യാതൊരു ചൂടും അവരുടെമേൽ പതിക്കയില്ല. കാരണം സിംഹാസനത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള കുഞ്ഞാട് അവരെ മേയിക്കും; ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവുകളിലേക്കു അവരെ നടത്തിക്കും; ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്നു സകല കണ്ണീരും തുടച്ചുകളയും.’ വെളിപ്പാട് 7:14-17.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 648.

> “‘അവന്റെ ആലയത്തിൽ ഏവനും അവന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു’ (സങ്കീർത്തനം 29:9), എന്നും വീണ്ടെടുപ്പുകിട്ടിയവർ പാടാനിരിക്കുന്ന ഗാനം—അവരുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഗാനം—ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രഖ്യാപിക്കും: ‘സർവ്വശക്തനായ കർത്താവായ ദൈവമേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മഹത്തും അത്ഭുതകരവും ആകുന്നു; യുഗങ്ങളുടെ രാജാവേ, നിന്റെ മാർഗങ്ങൾ നീതിയുള്ളതും സത്യവുമായിരിക്കുന്നു. കർത്താവേ, ആർ നിന്നെ ഭയപ്പെടാതെയും നിന്റെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താതെയും ഇരിക്കും? എന്തെന്നാൽ നീ മാത്രമേ വിശുദ്ധനായുള്ളു.’ വെളിപ്പാട് 15:3, 4, R.V.” എജുക്കേഷൻ, 308.

എഴുപത് പ്രവാചക വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ പാപ്പത്വം “മധുരമായി വായിച്ചു, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടും, അങ്ങനെ” അവൾ “ഓർക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു.” എഴുപത് പ്രവാചക വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന രാജ്യത്വത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ തന്റെ ഭൂതകാല ചരിത്രത്തിലെ അനുഭവത്തെ ലോകത്തിനു ഓർമ്മിപ്പിക്കും. ആ ചരിത്രത്തിൽ, അവളും യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കളും തമ്മിലുള്ള ഒരു ബന്ധത്തിൽ, അവൾ നൈതിക അധികാരമായി ഭരിച്ചു. ആ ചരിത്രം ശരിയായി ഇരുണ്ട യുഗങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; പാപ്പത്വം യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ ഭരിച്ചിരുന്ന ആ ചരിത്രത്തോടു ഏതുവിധേനയും ബന്ധിപ്പിക്കാവുന്ന സകല അന്ധകാരവും, തുടർന്ന് വന്ന സമസ്ത അന്ധകാരത്തെയും ഉല്പാദിപ്പിച്ച അത്യന്തം അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രവൃത്തിക്കു ചുമത്തപ്പെടാം. ആ പ്രവൃത്തി സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുചേർന്നതായിരുന്നു; യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരും കത്തോലിക്കാ സഭയും തമ്മിലുള്ള സംയോജനമായിരുന്നു അത്. ഒരു ബൈബിള്‍ വിവാഹത്തില്‍ പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെ മേൽ ഭരിക്കേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ ആ ചരിത്രത്തിൽ നടന്ന പരസംഗം, പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ സത്യക്രമത്തെ മറിച്ചിട്ടതായിരുന്നു.

എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ഒരു മഹാസങ്കടം ഉണ്ടായിരിക്കും; അന്നു, പാപ്പാസഭ പ്രവചനപരമായി മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാലയളവിൽ ലോകത്തെ ഭരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യം തന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തുന്നു. ആ രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ച മൂലം ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ലോകവ്യാപകമായ പ്രതിസന്ധി, ആ രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ച സൃഷ്ടിച്ച കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങളെ മറികടക്കുന്നതിനായി ലോകം റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നൈതിക അധികാരത്തിനു കീഴടങ്ങേണ്ടതുണ്ടെന്ന്, ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ലോകത്തോട് അറിയിക്കാൻ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്ക് ആരംഭിക്കാനുള്ള വാതിൽ തുറക്കുന്നു.

രാജ്യം അവസാനിക്കുമ്പോഴും പാപ്പാധികാരം തന്റെ കഴിഞ്ഞ അനുഭവത്തിന്റെ ഗാനം പാടുമ്പോഴും—ചരിത്രകാരന്മാർ അന്ധകാരമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവം—അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, ആ അന്ധകാരചരിത്രം പാപ്പാധികാരം അവരോടു പങ്കുവെക്കേണ്ട സന്ദേശമാകാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും? ഒരു മഹാസങ്കടത്തിൽ, കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിലെ അനുഭവം (അവളുടെ ഗാനം), അവൾ പ്രവാചകപരമായി മറക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന അവളുടെ അനുഭവം, അവരുടെ മഹാസങ്കടത്തിനുള്ള പരിഹാരമായി അന്ധകാരത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കു എന്തുകൊണ്ടാണ് യുക്തി സമ്മാനിക്കുക?

> റോമൻ മതസംവിധാനത്തെ അനുകൂലമായി കാണാത്തവരിൽപ്പെട്ട വലിയൊരു വർഗ്ഗത്തിനുപോലും അവളുടെ ശക്തിയിലും സ്വാധീനത്തിലും നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന അപകടം വളരെ ചെറുതായി മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു. മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിൽ വ്യാപകമായിരുന്ന ബൗദ്ധികവും നൈതികവുമായ ഇരുട്ടാണ് അവളുടെ ഉപദേശങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും പീഡനവും വ്യാപിക്കാൻ അനുകൂലമായതെന്നും, ആധുനികകാലത്തിന്റെ ഉയർന്ന ബൗദ്ധികതയും, അറിവിന്റെ പൊതുവായ വ്യാപനവും, മതകാര്യങ്ങളിലെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഉദാരതയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും അധിനായകത്വത്തിന്റെയും പുനരുജ്ജീവനത്തെ അനുവദിക്കില്ലെന്നും പലരും വാദിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ ഈ പ്രകാശിതയുഗത്തിൽ നിലനിൽക്കും എന്ന ആശയം തന്നെ പരിഹാസവിധേയമാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തലമുറയുടെ മേൽ ബൗദ്ധികവും നൈതികവും മതപരവുമായി മഹത്തായ പ്രകാശം പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ തുറന്നിരിക്കുന്ന പേജുകളിൽനിന്ന് സ്വർഗ്ഗീയപ്രകാശം ലോകത്തിന്മേൽ ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാശം എത്ര അധികമോ, അതിനെ വികൃതമാക്കുകയും നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ ഇരുട്ടും അത്ര അധികമാണെന്ന് ഓർത്തിരിക്കണം.

> “ബൈബിളിനെ പ്രാർത്ഥനാഭാവത്തോടെ പഠിക്കുന്നത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾക്ക് പാപ്പാസ്വാമിത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം കാണിച്ചുതരുകയും, അതിനെ വെറുത്ത് വിട്ടൊഴിയാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ പലരും സ്വന്തം ബുദ്ധിയിൽ അത്യന്തം ജ്ഞാനികളാണെന്ന ധാരണയിൽ ആകയാൽ, സത്യത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു വിനയത്തോടെ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം അവർക്ക് തോന്നുന്നില്ല. തങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തെക്കുറിച്ചു ഗർവ്വിക്കുന്നവരായിരിക്കെ, അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെയും സംബന്ധിച്ച് അജ്ഞരാണ്. തങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ ശമിപ്പിക്കുവാൻ ഏതെങ്കിലും മാർഗം അവർക്കു വേണം; അതിനാൽ ഏറ്റവും ആത്മീയതകുറഞ്ഞതും അപമാനകരമല്ലാത്തതുമായതിനെ അവർ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ ഓർക്കുന്ന ഒരു രീതിയായി തോന്നുന്ന, വാസ്തവത്തിൽ ദൈവത്തെ മറക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ്. ഇവരൊക്കെയും വേണ്ടുന്നതു നിറവേറ്റുവാൻ പാപ്പാസ്വാമിത്വം വളരെ യോജിച്ചതാകുന്നു. അത് മനുഷ്യരിൽ രണ്ടു വർഗങ്ങൾക്ക്—ഏകദേശം സമസ്ത ലോകത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവർക്ക്—സന്നദ്ധമായി നിൽക്കുന്നു: തങ്ങളുടെ പുണ്യപ്രവൃത്തികളാൽ രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളിലിരിക്കെ തന്നെ രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ. ഇതാണ് അതിന്റെ ശക്തിയുടെ രഹസ്യം.”

> “വലിയ ബൗദ്ധിക അന്ധകാരത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടം പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ വിജയത്തിന് അനുകൂലമാണെന്നത് കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നേ, വലിയ ബൗദ്ധിക വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടവും അതിന്റെ വിജയത്തിന് തുല്യമായി അനുകൂലമാണെന്നത് ഇനിയും തെളിയിക്കപ്പെടും. കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിൽ, മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ വചനവും സത്യത്തിന്റെ അറിവും കൂടാതിരുന്നപ്പോൾ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; അവരുടെ കാലുകൾക്കായി വിരിച്ച വല കാണാതെ ആയിരങ്ങൾ കുടുക്കിലകപ്പെട്ടു. ഈ തലമുറയിൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിത ഊഹാപോഹങ്ങളുടെ തിളക്കത്തിൽ, ‘വ്യാജനാമധേയമായ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ’ മിന്നലിൽ, അനേകരുടെ കണ്ണുകൾ മങ്ങിപ്പോകുന്നു; അവർ ആ വലയെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല, കണ്ണ് മൂടിക്കെട്ടിയവരെപ്പോലെ അതിലേക്കു തന്നെ എളുപ്പത്തിൽ നടന്നു കയറുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധിക ശക്തികൾ അവന്റെ സ്രഷ്ടാവിൽ നിന്നുള്ള ദാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും സത്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും സേവനത്തിൽ വിനിയോഗിക്കപ്പെടുകയും വേണമെന്നായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം; എന്നാൽ അഹങ്കാരവും മഹത്വാകാംക്ഷയും പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മനുഷ്യർ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അജ്ഞതയെക്കാൾ വലിയ ദോഷം ബുദ്ധിശക്തിക്ക് വരുത്തിവെക്കാൻ കഴിയും. ഇങ്ങനെ, ഇന്നത്തെ വ്യാജശാസ്ത്രം ബൈബിളിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ തകർത്തുകളയുന്നതിലൂടെ, പാപ്പാധിപത്യത്തെയും അതിന്റെ മനോഹരമായ രൂപങ്ങളെയും സ്വീകരിക്കുന്നതിന് വഴിയൊരുക്കുന്നതിൽ, ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽ അതിന്റെ മഹത്വവൽക്കരണത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ അറിവ് മറച്ചുവെക്കലിനെപ്പോലെ തന്നേ വിജയകരമാണെന്ന് തെളിയും.” The Great Controversy, 572.

> “ശബ്ബത്തിന്റെ മാറ്റം തങ്ങളുടെ സഭയാൽ വരുത്തപ്പെട്ടതാണെന്ന് റോമൻ കത്തോലിക്കർ സമ്മതിക്കുന്നു; സഭയുടെ പരമോന്നത അധികാരത്തിന് തെളിവായി ഈ മാറ്റത്തെയേ അവർ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം ശബ്ബത്തായി ആചരിക്കുന്നതിലൂടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ നിയമനിർമ്മാണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അവളുടെ അധികാരത്തെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. റോമൻ സഭ തന്റെ തെറ്റില്ലായ്മയെന്ന അവകാശവാദം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല; ലോകവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളും യെഹോവയുടെ ശബ്ബത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു വ്യാജ ശബ്ബത്തെ അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, അവർ വാസ്തവത്തിൽ ഈ അവകാശവാദത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നു. ഈ മാറ്റത്തിനായുള്ള അധികാരം അവർ ഉദ്ധരിക്കാം; എന്നാൽ അവരുടെ യുക്തിവാദത്തിലെ ഭ്രമം എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്നതാണ്. സംഭവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വസ്തുതകളുടെ മുമ്പിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ തങ്ങളെത്തന്നെ വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ടും മനപ്പൂർവ്വം കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കുകയാണെന്ന് കാണാൻ പാപ്പാവാദിക്കു മതി വരുന്ന മൂർച്ചയുണ്ട്. ഞായറാഴ്ചാസ്ഥാപനത്തിന് അനുകൂലത വർധിക്കുമ്പോൾ, അത് ഒടുവിൽ മുഴുവൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകത്തെയും റോമിന്റെ പതാകയ്ക്കു കീഴിൽ കൊണ്ടുവരുമെന്ന ഉറപ്പോടെ അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.”

> “ശബ്ബത്ത് ദിനത്തിന്റെ മാറ്റം റോമൻ സഭയുടെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമോ മുദ്രയോ ആകുന്നു. നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, സത്യമായ ശബ്ബത്തിന് പകരം വ്യാജ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർ, അത് കല്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഏക ശക്തിക്കു തന്നെയാണ് അതുവഴി ആദരം അർപ്പിക്കുന്നത്. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ശബ്ബത്താണ്; ദൈവം നിയമിച്ചിരിക്കുന്ന ദിവസത്തിന്റെ പകരമായി ലോകം അതിനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.”

> “എന്നാൽ പ്രവചനത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കേണ്ട സമയം ഇതുവരെയും വന്നിട്ടില്ല. പരീക്ഷണകാലം ഇതുവരെയും വന്നിട്ടില്ല. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭാസമുദായത്തെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, എല്ലാ സഭകളിലും സത്യക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉണ്ട്. അവർ വെളിച്ചം പ്രാപിക്കുകയും നാലാം കല്പനയുടെ ബാധ്യത മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ആരും ശിക്ഷാർഹരായി വിധിക്കപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ വ്യാജ ശബ്ബത്ത് ബലമായി അനുഷ്ഠിപ്പിക്കുന്ന കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ മഹാഘോഷം മനുഷ്യരെ മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നതിനെതിരായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുമ്പോഴും, അസത്യത്തിന്റെയും സത്യത്തിന്റെയും ഇടയിലെ രേഖ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ ലംഘനത്തിൽ തന്നേ തുടരുന്നവർ അവരുടെ നെറ്റികളിലോ കൈകളിലോ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും.”

> “വേഗമേറിയ ചുവടുകളോടെ നാം ഈ കാലഘട്ടത്തോടടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ഒരു വ്യാജമതത്തെ നിലനിറുത്തുവാൻ ലൗകിക അധികാരത്തോടു ഏകീകൃതമാകുമ്പോൾ, അതിനെ എതിർത്തതിനാൽ അവരുടെ പൂർവ്വികർ അതിവികരമായ പീഡനം സഹിച്ചിരുന്നതുപോലെ, അപ്പോൾ സഭയുടെയും രാജ്യത്തിന്റെയും സംയുക്ത അധികാരത്താൽ പാപ്പീയ ശബ്ബത്ത് നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടും. ഒരു ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗം സംഭവിക്കും; അതിന്റെ അന്ത്യം ദേശീയ നാശത്തിൽ മാത്രമായിരിക്കും.” Bible Training School, February 2, 1913.

അധ്യായത്തെയാകെ സമഗ്രമായി പരിഗണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് തിരിച്ചറിയുവാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രതീകങ്ങളിൽ അഞ്ചെണ്ണത്തെ ഇപ്പോൾ നാം സ്പർശിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു നഗരം ഒരു രാജ്യമാണ്; യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ അടുത്ത ബന്ധമുള്ളതായിരുന്നാലും വ്യക്തമായി വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഒന്നാമത്തെത് “കിരീടം ചൂടിക്കുന്ന നഗരം” ആകുന്നു; മറ്റൊന്ന് “വ്യാപാര നഗരം” ആകുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ ത്രിവിധ ഐക്യത്തെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വഹിക്കുന്ന ശക്തി പാപ്പത്വമാണ്. കിരീടമുള്ള രാജ്യം അതുതന്നെയാണ്.

> “നാം അവസാന പ്രതിസന്ധിയിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ഉപകരണങ്ങളായവരിൽ ഐക്യവും ഏകമതവും നിലനിൽക്കുന്നത് അത്യന്തം നിർണായകമാണ്. ലോകം കൊടുങ്കാറ്റും യുദ്ധവും ഭിന്നതയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒരു തലവന്റെ കീഴിൽ—പാപ്പാത്വശക്തിയുടെ കീഴിൽ—ജനങ്ങൾ ദൈവത്തെ, അവന്റെ സാക്ഷികളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ, എതിർക്കുന്നതിനായി ഐക്യപ്പെടും. ഈ ഐക്യം ആ മഹാ വിശ്വാസത്യാഗിയാൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനായി അവൻ തന്റെ ഏജന്റുമാരെ ഐക്യപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ അഭ്യർഥകരെ വിഭജിക്കാനും ചിതറിക്കളയാനും അവൻ പ്രവർത്തിക്കും. അസൂയ, ദുഷ്ടസംശയം, ദൂഷണം—ഇവയെല്ലാം ഭിന്നതയും കലഹവും ഉളവാക്കുന്നതിനായി അവനാൽ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.” Testimonies, volume 7, 182.

കിരീടമുള്ള രാജ്യം തീർ ആകുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “ഒരു പാറ” എന്നതാണ്. ഈ അധ്യായത്തിൽ തീർ ക്രിസ്തുവിനെ കള്ളനകൽ ചെയ്യാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം പാപ്പത്വം പ്രതിഖ്രിസ്തുവാണ്. പ്രതിഖ്രിസ്തു എന്ന പദത്തിലെ “ആന്റി” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത്” എന്നതാണ്. പാപ്പത്വം എല്ലാ നിലകളിലും ക്രിസ്തുവിനെ കള്ളനകൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; തീർ എന്ന പേരിന്റെ അർത്ഥം പാറ എന്നാകുന്നു, കാരണം പാപ്പത്വം “യുഗങ്ങളിലെ പാറ”യുടെ ഒരു കള്ളനകലാണ്.

> കിരീടധാരിണിയായ നഗരമായ തീരിനെതിരെ, അവളുടെ വ്യാപാരികൾ പ്രഭുക്കന്മാരും, അവളുടെ കച്ചവടക്കാർ ഭൂമിയിലെ മാന്യന്മാരുമായിരിക്കെ, ഈ ആലോചന നിർണ്ണയിച്ചതാർ? സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ തന്നേ അതു നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു—സകല മഹിമയുടെയും അഹങ്കാരത്തെ മലിനമാക്കുവാനും ഭൂമിയിലെ സകല മാന്യന്മാരെയും അവമതിക്കപ്പെടുന്നവരാക്കുവാനും. തർശീശിന്റെ പുത്രിയേ, നദിപോലെ നിന്റെ ദേശമൊട്ടാകെ ഒഴുകിപ്പോവുക; ഇനി ബന്ധനമൊന്നുമില്ല. അവൻ സമുദ്രത്തിന്മേൽ തന്റെ കൈ നീട്ടി; രാജ്യങ്ങളെ അവൻ കുലുക്കി. വ്യാപാരനഗരത്തിനെതിരെ അതിന്റെ കോട്ടകളെ നശിപ്പിപ്പാൻ യഹോവ കല്പന നല്കിയിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 23:8–11.

“രാജ്യങ്ങളുടെ കുലുക്കം” ദൈവം ഇസ്‌ലാമിലൂടെ നിർവഹിക്കുന്നു എന്നു അനേകം സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെളിയിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയും ജാതികളെ കുലുക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ശക്തി ഇസ്‌ലാമാണ്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ, “ഭൂമിയിലെ സകല മാന്യരെയും” അവമതിപ്പിലാക്കുവാൻ കർത്താവ് നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അവർ തന്നെയാണ് “വ്യാപാരികളും” “വാണിജ്യക്കാരും”; അവരുടെ “ദൃഢകോട്ടകൾ” നശിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. വ്യാപാരനഗരവും കിരീടദായക നഗരവും “സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകോപനം ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു”; അവരുടെ “ദൃഢകോട്ടകൾ” നശിപ്പിക്കുവാൻ കർത്താവ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ തകർച്ച അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; കാരണം, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പൗരന്മാർ തങ്ങളെ “ദൈവിക കൃപയിലേക്കും ഭൗതിക സമൃദ്ധിയിലേക്കും” വീണ്ടും മടക്കിക്കൊണ്ടുവരണമെന്നു ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവരുടെ വാദം ഇതാണ്: ഞായറാഴ്ച “കർശനമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതുവരെ” ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ അവസാനിക്കുകയില്ല. ബൈബിളിലെ അനേകം സാക്ഷികൾ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു, ലോകത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ അതിവിപുലമായ ഒരു തകർച്ചയുടെ വക്കിലാണ് നാം നിൽക്കുന്നതെന്നതാണ്. 1837-ലെ തകർച്ച 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മുമ്പ് സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ആ തകർച്ചയും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് സംഭവിക്കുന്നു.

> “അപ്പോൾ മഹാവഞ്ചകൻ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നവരാണ് ഈ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് മനുഷ്യരെ വിശ്വസിപ്പിക്കും. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അനുകമ്പ നഷ്ടമാകുവാൻ കാരണമായ വർഗ്ഗം, ദൈവകൽപ്പനകളോടുള്ള അവരുടെ അനുസരണം ലംഘകരെ നിരന്തരം ശാസിക്കുന്നവരായിരിക്കുന്നവർക്കു മേൽ തങ്ങളുടെ സകല കഷ്ടങ്ങളും ചുമത്തും. ഞായറാഴ്ച ശബ്ബത്ത് ലംഘിക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യർ ദൈവത്തെ അപമാനിക്കുന്നു എന്നും, ഞായറാഴ്ച ആചരണം കർശനമായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അവസാനിക്കാത്തവിധം ഈ പാപം ദുരന്തങ്ങൾ വരുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും, നാലാം കല്പനയുടെ അവകാശങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെച്ച് ഇങ്ങനെ ഞായറാഴ്ചയോടുള്ള ഭക്താദരവ് നശിപ്പിക്കുന്നവർ ജനങ്ങളെ കലുഷിതരാക്കുന്നവരും, ദൈവാനുകൂല്യത്തിലും ലൗകിക സമൃദ്ധിയിലും അവരുടെ പുനഃസ്ഥാപനം തടയുന്നവരുമാണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടും. ഇങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത് ദൈവദാസന്റെ മേൽ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട കുറ്റാരോപണം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും; അതിനുള്ള അടിസ്ഥാനവും അതുപോലെതന്നെ ഉറപ്പുള്ളതായിരിക്കും: ‘ആഹാബ് ഏലീയാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആഹാബ് അവനോടു: യിസ്രായേലിനെ കലുഷിതമാക്കുന്നവൻ നീയോ എന്നു പറഞ്ഞു. അതിന്നവൻ: ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ കലുഷിതമാക്കിയിട്ടില്ല; യഹോവയുടെ കല്പനകളെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും നീ ബാലീമിനെ അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട് നീയും നിന്റെ പിതൃഭവനവും തന്നേ കലുഷിതമാക്കിയതു’ എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.” 1 രാജാക്കന്മാർ 18:17, 18. വ്യാജാരോപണങ്ങളാൽ ജനങ്ങളുടെ ക്രോധം ഉണർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരോടു കൈക്കൊള്ളുന്ന നിലപാട്, മതഭ്രഷ്ടമായ യിസ്രായേൽ ഏലീയാവിനോടു കൈക്കൊണ്ടതുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളതായിരിക്കും.” The Great Controversy, 590.

കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിൽ ഏലിയാവ് ബാൽപ്രവാചകന്മാരെയും ആശേരാഗ്രോവിലെ പുരോഹിതന്മാരെയും നേരിട്ടുനിന്ന സംഭവം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സഭയ്ക്കുള്ള സന്ദേശം: “ഇന്നുതന്നെ നിങ്ങൾ ആരെ സേവിക്കും എന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊൾവിൻ” എന്നതായിരുന്നു. ഈ ചരിത്രം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ചോദ്യം ഇങ്ങനെയായിരിക്കും: “നിങ്ങൾ ഏതു ദിവസം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പോകുന്നു? നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ദിവസം നിങ്ങൾ ആരെ സേവിക്കുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു.” കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിന് മുമ്പ് മൂന്നു വർഷവും അരവർഷവും ദൈർഘ്യമുള്ള കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പും ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര ഉണ്ടാകുന്നു, എങ്കിലും അവ “കർശനമായി നടപ്പിലാക്കിയിട്ടില്ല.” ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തം ഇതാണ്: ദേശീയ ധർമ്മഭ്രഷ്ടതയ്ക്ക് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം വരുന്നു. അതിന്റെ ഉദാഹരണമായി, ക്രി.വ. 321-ൽ കോൺസ്റ്റൻറൈൻ ഒരു ഞായറാഴ്ചാനിയമം പുറപ്പെടുവിച്ചു; അതിനു ശേഷം അധികം വൈകാതെ തന്നെ വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ നാലു കാഹളങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ റോമിനെ ക്രി.വ. 476-ഓടെ അതിന്റെ അന്ത്യം വരെയെത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചു. കോൺസ്റ്റൻറൈന്റെ ചരിത്രം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്; കാരണം അതിൽ ഞായറാഴ്ചയുടെ ക്രമാനുഗതമായ മഹത്വവൽക്കരണവും അതോടൊപ്പം ഏഴാം ദിന ശബ്ബത്തിന്മേലുള്ള ക്രമാനുഗതമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പൗരന്മാർ ഞായറാഴ്ച ആചരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയോ, ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചതിനാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തപ്പോൾ ആ പുരോഗമന ചരിത്രം അതിന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തി. അതുതന്നെയാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ രൂക്ഷമാവുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ സമാപ്തിയും. ഞായറാഴ്ചാരാധന നടപ്പാക്കലുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തം ഇതാണ്: “ദേശീയ ധർമ്മഭ്രഷ്ടതയ്ക്ക് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം.” ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അർത്ഥം, വെളിപ്പാടു പുസ്തകം 13:11-ലെ യഥാർത്ഥ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിനു മുമ്പായി, ക്രമാതീതമായി കടുപ്പം പ്രാപിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങളുടെ നടപ്പാക്കൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളിലും ക്രമാതീതമായ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഓരോ നിയമനിർമ്മാണവും അതിനൊത്ത നാശത്തെ വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ശബ്ബത്താചാരികൾ ഈ ന്യായവിധികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നു പൗരന്മാർ ആരോപിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് ക്രമാതീതമായി കടുപ്പം പ്രാപിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങളുടെ നടപ്പാക്കലിനാലാണ്. ഞാൻ Sunday Progression എന്നു ശീർഷകം നൽകിയ The Great Controversy എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം ഞങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതു നിങ്ങൾ ഒരിക്കൽ കൂടി വായിക്കണമെന്നു ഞാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. അത് The Spirit of Prophecy എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള വിഭാഗത്തിലാണ്.

> “അവസാന നാളുകളിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ച് ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അതുവഴി തന്റെ ജനങ്ങൾ എതിർപ്പിന്റെയും ക്രോധത്തിന്റെയും കൊടുങ്കാറ്റിനെതിരെ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചവർ, വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമായി കാത്തിരിക്കെ, കഷ്ടതയുടെ നാളിൽ കർത്താവ് തന്റെ വിശ്വസ്തരെ സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളുമെന്നു പറഞ്ഞ് സ്വയം ആശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കേണ്ടതല്ല. നാം നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആയിരിക്കണം; അലസമായ പ്രതീക്ഷയിൽ അല്ല, മറിച്ച് അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തോടെ ആത്മാർത്ഥമായ പ്രവർത്തനത്തിൽ. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ ചെറുപ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിപ്പോകാൻ അനുവദിക്കേണ്ട സമയം അല്ല ഇത്. മനുഷ്യർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് കരുണയോ നീതിയോ ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ സജീവമായി കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ ഇരുളിൽ തന്റെ വഴി ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നേതാക്കൾ യഥാർത്ഥ വിഷയത്തെ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേരുന്ന പലർക്കും തന്നെ ആന്തരധാര ഏത് ദിശയിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് കാണാനാവുന്നില്ല. അതിന്റെ പ്രസ്താവങ്ങൾ സൗമ്യവും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ക്രിസ്തീയവുമാകുന്നു; എന്നാൽ അത് സംസാരിക്കുമ്പോൾ സർപ്പരാജാവിന്റെ ആത്മാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തും. ഭീഷണിയായി നിലകൊള്ളുന്ന അപകടത്തെ ഒഴിവാക്കുവാൻ നമ്മുടെ ശക്തിക്കുള്ളതൊക്കെയും ചെയ്യുക എന്നതു നമ്മുടെ കടമയാണ്. ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നമുക്കുതന്നെ യുക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുൻവിധിയെ നിരായുധമാക്കുവാൻ നാം ശ്രമിക്കണം. അങ്ങനെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നടപടികൾക്കെതിരെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രതിഷേധം ഉയർത്തിക്കൊണ്ട്, യഥാർത്ഥ തർക്കവിഷയം അവരുടെ മുമ്പിൽ നാം കൊണ്ടുവരണം. നാം തിരുവെഴുത്തുകളെ അന്വേഷിക്കണം; നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം വിശദീകരിക്കുവാൻ പ്രാപ്തരായിരിക്കണം. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും.’” Testimonies, volume 5, 452.

ഞായറാഴ്ച നിയമനിർമ്മാണത്തിനായുള്ള പ്രസ്ഥാനം തിരിച്ചറിയുന്നത് ദുഷ്കരമാണ്; കാരണം അത് “ഇരുളിൽ” തന്റെ വഴി കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പാപ്പത്വം “രഹസ്യമായും സംശയമുണരാതെ” “സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ തന്റെ ശക്തികളെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” ഇരുളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമനിർമ്മാണം നടപ്പാക്കാനുള്ള ഈ പ്രവൃത്തി ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലെ കേന്ദ്രപ്രശ്നമാണെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. ദാനിയേലിന്റെയും സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെയും പ്രകാരം “ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല.” ദാനിയേലിലെ “ദുഷ്ടന്മാർ” മത്തായിയുടെ “ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാർ” ആകുന്നു; അവരെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ലയൊദിക്യർ എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളെ ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും, നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ചരിത്രം ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെ വിരോധിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുവെങ്കിലും. നാം വിശ്വസിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ചുറ്റും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണോ? എന്നിരുന്നാലും, അന്ത്യം നോഹയുടെ കാലംപോലെ ആയിരിക്കുമെന്നു നമുക്ക് മുമ്പെ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

> കലഹപൂരിതവും ദൈവഭക്തിയില്ലാത്ത ആനന്ദാസക്തിയാൽ നിറഞ്ഞതുമായ ലോകം ജഡസുരക്ഷയിൽ നിദ്രിച്ചുകിടക്കുന്നു, നിദ്രിച്ചുകിടക്കുന്നു. മനുഷ്യർ കർത്താവിന്റെ വരവിനെ ദൂരെയാക്കി തള്ളിക്കളയുന്നു. അവർ മുന്നറിയിപ്പുകളെ പരിഹസിക്കുന്നു. അഹങ്കാരികളുടെ ഈ ഗർവ്വോക്തി മുഴങ്ങുന്നു: “ആദിമുതൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെതന്നെ തുടരുന്നു.” “നാളെ ഇന്നത്തെപ്പോലെ ആയിരിക്കും; അതിലും വളരെ അധികസമൃദ്ധിയായിരിക്കും.” 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. നാം ആനന്ദാസക്തിയിൽ ഇനിയും ആഴത്തിലേക്കു പോകും. എന്നാൽ ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഇതാ, ഞാൻ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ വരുന്നു.” Revelation 16:15. ലോകം പരിഹാസത്തോടെ, “അവന്റെ വരവിന്റെ വാഗ്ദാനം എവിടെ?” എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതേ സമയത്താണ് അടയാളങ്ങൾ നിറവേറുന്നത്. അവർ, “സമാധാനവും സുരക്ഷയും,” എന്നു നിലവിളിക്കുമ്പോൾ, ആകസ്മിക നാശം വരുന്നു. പരിഹാസിയും സത്യത്തെ നിരസിക്കുന്നവനും ധാർഷ്ട്യവാനായിത്തീർന്നപ്പോൾ; വിവിധ ധനാർജനമാർഗങ്ങളിലെ തൊഴിലിന്റെ പതിവുചക്രം തത്ത്വസിദ്ധാന്തങ്ങളെ പരിഗണിക്കാതെയായി മുന്നേറുമ്പോൾ; വിദ്യാർത്ഥി തന്റെ ബൈബിളൊഴികെ എല്ലാറ്റിന്റെയും അറിവിനായി അത്യുത്സാഹത്തോടെ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തു ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ വരുന്നു.

> “ലോകത്തിലെ സകലവും കലക്കത്തിലാണു. കാലത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഭീഷണിസൂചനകളാകുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നിഴലുകൾ മുമ്പേ വീഴ്ത്തുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഭൂമിയിൽനിന്നു പിന്മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കടലിലും കരയിലും ഒരു ദുരന്തത്തിനുപിന്നാലെ മറ്റൊരു ദുരന്തം വരുന്നു. കൊടുങ്കാറ്റുകളും ഭൂകമ്പങ്ങളും അഗ്നിബാധകളും വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങളും ഏതു തരത്തിലുള്ള കൊലപാതകങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. ഭാവിയെ ആർ വായിച്ചറിയാൻ കഴിയും? സുരക്ഷ എവിടെയുണ്ട്? മാനുഷികമോ ഭൗതികമോ ആയ യാതൊന്നിലും ഉറപ്പില്ല. അതിവേഗം മനുഷ്യർ തങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത പതാകയുടെ കീഴിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ നിരത്തി നിൽക്കുന്നു. അസ്വസ്ഥതയോടെ അവർ തങ്ങളുടെ നേതാക്കളുടെ ചലനങ്ങൾ കാത്തുനോക്കുകയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയ്ക്കായി കാത്തുനോക്കുകയും ജാഗരൂകരായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുണ്ട്. മറ്റൊരു വിഭാഗം ആദ്യത്തെ മഹാദ്രോഹിയുടെ സൈന്യനേതൃത്വത്തിന്റെ കീഴിൽ നിരയിൽ ചേരുന്നു. നാം വിട്ടൊഴിയേണ്ട ഒരു നരകവും കൈവരിക്കേണ്ട ഒരു സ്വർഗ്ഗവും ഉണ്ടെന്നു ഹൃദയപൂർവ്വവും ആത്മാർത്ഥമായും വിശ്വസിക്കുന്നവർ വളരെ കുറവാണ്.”

> “പ്രതിസന്ധി ക്രമേണ നമ്മിലേക്കു മോഷ്ടിച്ചു കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ ആകാശമണ്ഡലത്തിൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ സാധാരണ പരിക്രമപഥം തുടരുന്നു; ആകാശങ്ങൾ ഇന്നും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ഇന്നും തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും നട്ടുപിടിപ്പിക്കുകയും പണികഴിപ്പിക്കുകയും വിവാഹം കഴിക്കുകയും വിവാഹത്തിൽ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വ്യാപാരികൾ ഇന്നും വാങ്ങുകയും വിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യർ ഇന്നും ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനെ തള്ളിച്ചെല്ലിക്കൊണ്ട് ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടുവാൻ മത്സരിക്കുന്നു. സുഖാസക്തർ ഇന്നും നാടകശാലകളിലേക്കും കുതിരപ്പന്തയങ്ങളിലേക്കും ചൂതാട്ടഗൃഹങ്ങളിലേക്കും കൂട്ടംകൂടി ഒഴുകിച്ചെല്ലുന്നു. പരമമായ ഉത്തേജനം എല്ലാടവും വാഴുന്നു; എങ്കിലും കൃപാകാലത്തിന്റെ സമയം അതിവേഗം അവസാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഓരോ കേസും നിത്യത്തേക്കുമായി തീർപ്പാക്കപ്പെടുവാൻ പോകുന്നു. തന്റെ സമയം കുറവാണെന്ന് സാത്താൻ കാണുന്നു. മനുഷ്യർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും ഭ്രമിപ്പിക്കപ്പെടുകയും തിരക്കിലാഴ്ത്തപ്പെടുകയും മോഹവശീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‍വാൻ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്ന ദിവസമുവരെയും കരുണയുടെ വാതിൽ എന്നേക്കുമായി അടഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെയും, അവൻ തന്റെ സകല ഉപാധികളെയും പ്രവർത്തനത്തിലാക്കിയിരിക്കുന്നു.”

> ഒലിവുമലയിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ വാക്കുകൾ നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഗംഭീരഗൗരവത്തോടെ നമ്മിലേക്കെത്തുന്നു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അതിഭക്ഷണത്താലും മദ്യപാനത്താലും ഈ ജീവിതത്തിന്റെ ചിന്തകളാലും ഭാരപ്പെട്ടുപോകുകയും, അങ്ങനെ ആ ദിവസം നിങ്ങളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി വരികയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളെത്തന്നേ സൂക്ഷിപ്പിൻ.” “അതിനാൽ ജാഗരിച്ചുകൊൾവിൻ; സംഭവിപ്പാനിരിക്കുന്ന ഇവ ഒക്കെയും ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനും മനുഷ്യപുത്രന്റെ സന്നിധിയിൽ നിൽപ്പാൻ യോഗ്യരായി എണ്ണപ്പെടുവാനും എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊൾവിൻ.” — Desire of Ages, 635, 636.

യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ സീദോൻ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സും തൂർ പാപ്പാസഭയുമാണ്. തൂറും സീദോനും പുരാതന കാലത്തെ സമകാലീന ഫീനീക്യൻ നഗരങ്ങളായിരുന്നു; അവ ഭൂമധ്യസമുദ്രതീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നു. സമുദ്രവാണിജ്യം, സമ്പത്ത്, പുരാതന ലോകത്തിലെ സ്വാധീനം എന്നിവ കൊണ്ടു അവ പ്രശസ്തമായിരുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൽ സീദോനും അവളുടെ “വ്യാപാരികളും” തർശീശിനെ പുനഃപൂരിപ്പിച്ചു. സീദോന്റെ വ്യാപാരികൾ “സീഹോരുടെ വിത്തിൽ” വ്യാപാരം ചെയ്തു; അത് “ഒരു നദിയുടെ വിളവാണ്,” “നദിയുടെ” ഫലവുമാണ്; അതുതന്നെ “അവളുടെ വരുമാനവും” ആകുന്നു, കാരണം അവൾ “ജാതികളുടെ വിപണിസ്ഥലം” ആകുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ലോകാവസാനത്തിൽ ജാതികളുടെ വിപണിസ്ഥലം ആർ ആണ്? അത് യു.എസ്.എ. ആണ്.

സീഹോർ മിസ്രയീമിലെ ഒരു നദിയാണ് (സാധ്യതയോടെ നൈൽ ഡെൽറ്റ), കൂടാതെ മിസ്രയീം ലോകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാൽ, അത് ലോകത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. സീദോന്റെ “കന്യകയായ പുത്രി” അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അവസാന തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടൊപ്പം വരുന്ന സൈനികനിയമഭരണത്താലും അതിനെ ഉടൻ പിന്തുടരുന്ന ദേശീയ നാശത്താലും അവൾ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. “ഇതോ നിങ്ങൾ ആനന്ദിച്ചിരുന്ന നഗരം” (രാജ്യം) ആകുമോ എന്നു ചോദിക്കുന്ന സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്താൽ സീദോന്റെ ആ കന്യകമാർ ശാസിക്കപ്പെടുന്നു; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ സന്തോഷിച്ചിരുന്നത് ഇതിലല്ലയോ? “പൂർവ്വകാലങ്ങളുടെ പുരാതനത്വമുള്ള ഈ രാജ്യം” ഇതുതന്നെയോ, ആ ഭാഗപ്രകാരം പ്രളയത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ നിമ്രോദ് സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതെന്നു പറയപ്പെടുന്നത്?

“കിരീടം ചൂടിക്കുന്ന നഗരം” ആയ “തീർ”നെ ശിക്ഷിക്കുവാൻ ദൈവം നിർണയിക്കുകയും “ഉദ്ദേശിക്കുകയും” ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പാപ്പത്വത്തിന്മേലുള്ള ശിക്ഷയിൽ ലോകത്തിന്റെ ധനകാര്യ ഘടനയുടെ തകർച്ചയും ഉൾപ്പെടുന്നു; കാരണം “വ്യാപാരനഗരം” ആയ “സീദോൻ”ക്കെതിരെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) “യഹോവ” “ഒരു കല്പന” നൽകിയിരിക്കുന്നു. “ബലമുള്ള കോട്ടകളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു,” അതായത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നുള്ള അവന്റെ കല്പന ശബ്ബത്ത് കല്പന തന്നെയാണ്; എന്തെന്നാൽ ദേശീയ മതത്യാഗത്തിന് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം അനിവാര്യമായി വരുന്നു.

അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രത്യുത്തരമായി സമസ്ത ലോകവും സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിലേക്കു വീഴുമ്പോൾ, പാപ്പാസിയുടെ ശിക്ഷാരംഭം അതോടുകൂടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. സീദോന് തന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു “ഭവനം” ഉണ്ട്; അതുകൊണ്ട് തന്നേ, അതിൽ ഇനി പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ, നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ധനകാര്യ ഘടനയെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ “ഭവനം” മുതൽ ഇനി നിക്ഷേപങ്ങളോ ലാഭങ്ങളോ ഒന്നുമില്ല; കാരണം അത് നശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ നാശം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്, എങ്കിലും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പുതന്നെ ക്രമേണ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്ന ന്യായവിധികൾ ഇതിനകം നിലനിൽക്കുന്നു. ആ തകർച്ച പതിക്കുമ്പോൾ, പാപ്പാസിയും, അതിന്റെ വ്യാപാരപ്രഭുക്കന്മാരും മാന്യരായ വാണിജ്യക്കാരും തര്ശീശിന്റെ കപ്പലുകളും കൂടിയുള്ള അമേരിക്കയും “വിലപിക്കും.”

ഈ ഭാഗത്തിലെ “തർശീശ്” എന്ന സ്ഥലനാമം പ്രാചീനകാലത്തെ സമ്പത്തിനോടു ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു; ബൈബിളിൽ തർശീശിന്റെ കപ്പലുകൾ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ ശ്രേഷ്ഠപ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

> രാജാവിന്റെ കപ്പലുകൾ ഹൂരാമിന്റെ ദാസന്മാരോടുകൂടെ തർശീശിലേക്കു പോയിരുന്നു; മൂന്നു വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ തർശീശിന്റെ കപ്പലുകൾ പൊന്നും വെള്ളിയും ആനക്കൊമ്പും കുരങ്ങുകളും മയിലുകളും കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവായ ശലോമോൻ സമ്പത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കന്മാരെയും കവിച്ചുപോയി. 2 ദിനവൃത്താന്തം 9:21, 22.

കപ്പലുകൾ സാമ്പത്തിക ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ തർശീശ് പ്രധാന സാമ്പത്തിക കപ്പലാണ്. തർശീശിന്റെ “മകൾ” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന തർശീശിന്റെ അവസാന തലമുറയോടു, “നദിപോലെ നിന്റെ ദേശംകൂടെ കടന്നുപോവുക” എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അവർ കണ്ടെത്തുന്നതോ, അവരുടെ ദേശത്തിന് “ഇനിയൊരു ശക്തിയുമില്ല,” എന്നതും, തൂർ രാജത്വത്തെക്കുറിച്ചു ഇനി “സന്തോഷിക്കുവാനും” കഴിയുന്നില്ല എന്നതുമാകുന്നു. അവർ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ശക്തി സീദോന്റെ മുൻകാല സാമ്പത്തിക ശക്തിയായിരുന്നു; എന്നാൽ അത് ഇല്ലാതെയായി, കാരണം സമുദ്രം “ഞാൻ പ്രസവവേദന അനുഭവിക്കുന്നില്ല, മക്കളെ പ്രസവിക്കുന്നതുമില്ല; യുവാക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുമില്ല, കന്യകമാരെ വളർത്തുന്നതുമില്ല” എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, സമുദ്രത്തിന്റെ അവസാന തലമുറയെ—അതായത് ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുടെ നാശത്തെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കുന്ന ലോകജനങ്ങളെ—അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അന്നേരം ലോകജനങ്ങൾ തങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന തലമുറയാണെന്ന യാഥാർഥ്യത്തിലേക്കു ഉണരുന്നു; നിത്യജീവനുവേണ്ടി ഒരുങ്ങുവാൻ അതുവരെ വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു.

> “നിത്യദൃശ്യങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യം മനുഷ്യന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് തുറന്നുവരുമ്പോൾ, പണത്തിന്റെ മൂല്യം അതിവേഗം പെട്ടെന്നുതന്നെ ഇടിഞ്ഞുപോകും.” Evangelism, 62.

ഈ ഭാഗത്തിലെ എല്ലാവർക്കും വേദന ഉണ്ടാക്കുന്ന രണ്ടു “വാർത്തകൾ” അഥവാ സന്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആദ്യത്തെ “വാർത്ത” മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ളതും രണ്ടാമത്തെ “വാർത്ത” സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ളതുമാകുന്നു. മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത ഭൂതകാലത്തിലാണ്, കാരണം യെശയ്യാവു ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത ഉണ്ടായതുപോലെ”; അതുവഴി സീദോനെ (യു.എസ്.എ.) നശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ദൈവം മിസ്രയീമിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തോ ചെയ്തിരുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നു. മിസ്രയീമിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട് ദൈവം ചെയ്തത്, അതും മിസ്രയീമിന്റെ “വാർത്തയെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ്; അതായത്, ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തോടു ആദ്യമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച സമയത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് അവൻ മിസ്രയീമിനെ നശിപ്പിച്ചു. ഈ രണ്ടു വാർത്തകളും ഒരേ “വാർത്ത” തന്നെയാണ്. മിസ്രയീമിന്റെ വാർത്ത ആരംഭവും സോരിന്റെ വാർത്ത അവസാനവുമാകുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും അവസാന നാളുകളിൽ ഉള്ള ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുള്ള നിയമത്തെ, ആ വിഷയത്തിന്റെ ആരംഭചരിത്രത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള “വാർത്ത” ഫറവോനും അവന്റെ സൈന്യവും നശിച്ച ചെങ്കടൽ വിടുതലാകുന്നു; അത് “സോരിന്റെ ഭാരമെന്ന” “വാർത്ത” മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ വിടുതലിന്റെ പ്രതിരൂപമാകുന്നു.

തർശീശിന്റെ കപ്പലുകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതായി ബൈബിളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശക്തി ഇസ്ലാമാണ്. ഇസ്ലാമിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന വിഷയം പിന്നീട് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട്, ആ വിഷയത്തെ കൂടുതൽ സമഗ്രമായി പിന്നീട് തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യും. ആ ഭാഗത്തിൽ അത് “കിത്തീം” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് സൈപ്രസിനുള്ള ഒരു പ്രാചീന പദമാണ്. സീദോനും ത്യീരും നശിച്ചുതീരുന്നതു “കിത്തീമിൽ” നിന്നു വെളിപ്പെടുന്നു എന്നു ആ ഭാഗം പറയുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ നാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യന്തം പ്രത്യേകമായ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

യെശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളും വർഷങ്ങളും പിന്തുടരുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം അവ പലപ്പോഴും തുടർന്ന് വരുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ പ്രവചനകാലത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “ദർശനതാഴ്വരയുടെ” “ഭാരം” പിന്തുടരുന്നു; അതിന് മുമ്പായി ഇരുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ മൂന്ന് “ഭാരങ്ങൾ” ഉണ്ട്, അവ മൂന്നു പേരും ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ അധ്യായത്തിന് മുമ്പായി, ഇരുപതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനത്തിൽ, തുടർന്ന് വരുന്ന അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന നാശപ്രവചനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> അശ്ശൂർരാജാവായ സർഗോൻ അവനെ അയച്ചപ്പോൾ, ടാർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്നു അശ്ദോദിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു അതിനെ കീഴടക്കിയ ആ ആണ്ടിൽ. യെശയ്യാവു 20:1.

“ടാർത്താൻ” എന്ന വാക്ക് ഒരു പേരായിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അതിലും കൂടുതൽ സാധ്യതയുള്ളത്, അത് ഒരു സൈനികനായകന്റെ പദവിയായിരിക്കാം. ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അസ്സീര്യർ ലോകത്തെ ക്രമേണ തങ്ങളുടെ അധീനതയിൽ കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നപ്പോൾ, ടാർത്താൻ മിസ്രയീമിലെ ഒരു നഗരമായ അശ്ദോദിലേക്ക് വന്നു അതിനെ കീഴടക്കി. അസ്സീര്യ ബാബേലിനെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അസ്സീര്യയും ബാബേലും ഇരുവരും വടക്കുനിന്നു വന്ന രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ആടുകളെ “ചിതറിച്ച” “സിംഹങ്ങൾ” എന്നറിയപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങൾ; ഇരുവരും ഒരേ ശിക്ഷ തന്നെയാണ് പ്രാപിക്കുന്നത്. അസ്സീര്യ ആദ്യത്തേതായിരുന്നു; ബാബേൽ അവസാനത്തേതായിരുന്നു.

> ഇസ്രായേൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ഒരു ആടാകുന്നു; സിംഹങ്ങൾ അതിനെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആദ്യം അശ്ശൂർരാജാവു അതിനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; ഒടുവിൽ ബാബേൽരാജാവായ ഈ നെബൂഖദ്‌നേസർ അതിന്റെ അസ്ഥികൾ തകർത്തിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ അശ്ശൂർരാജാവിനെ ശിക്ഷിച്ചതുപോലെ ബാബേൽരാജാവിനെയും അവന്റെ ദേശത്തെയും ശിക്ഷിക്കും. യിരെമ്യാവു 50:17, 18.

പ്രവചനാത്മകമായി അവർ ഇരുവരും “ഗർവ്വിഷ്ഠനായ അശ്ശൂര്യൻ” ആകുന്നു.

> “അഹങ്കാരിയായ അശ്ശൂര്യനായ സന്നഹേരീബ് ദൈവത്തെ നിന്ദിക്കുകയും ദൂഷിക്കുകയും, യിസ്രായേലിനെ നാശത്താൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ‘ആ രാത്രിയിൽ യഹോവയുടെ ദൂതൻ പുറപ്പെട്ടു ചെന്നു, അശ്ശൂര്യരുടെ പാളയത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം എൺപത്തയ്യായിരം പേരെ സംഹരിച്ചു.’ സന്നഹേരീബിന്റെ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് ‘സകല പരാക്രമശാലികളും നായകരും സേനാപതികളും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.’ ‘അങ്ങനെ അവൻ ലജ്ജിതമുഖനായി തന്റെ ദേശത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി.’ [2 രാജാക്കന്മാർ 19:35; 2 ദിനവൃത്താന്തം 32:21.]” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 512.

“തർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്നു” അതിനെ “കയ്യടക്കിയ” ആ വർഷം, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വചനങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, പാപ്പാധികാരശക്തി ലോകത്തെ ക്രമേണ കീഴടക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്വേഷണവിധിയുടെ “അവസാന നാളുകൾ” ആയതും, നിർവാഹവിധിയായ (അവസാന ഏഴ് ബാധകൾ) വിധിയിലേക്കു നേരിട്ട് നയിക്കുന്നതുമായ ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ ചരിത്രമാണ്, തർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്ന ആ “വർഷം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ സന്ദർഭം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, യെശയ്യാവ് ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള നാശത്തിന്റെ മൂന്നു പ്രവചനങ്ങൾ, ലൗദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒന്ന്, പിന്നെ ടയറിന്റെ ഭാരവും നൽകുന്നു. ഇരുപത്തിനാലാം അധ്യായം, അവസാന ഏഴ് ബാധകളുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്; അതിന് പിന്നാലെ വരുന്ന ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ വിമോചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെ, മഹാകഷ്ടകാലത്ത് ദൈവജനങ്ങൾ ഏറ്റവും സുപരിചിതമായ പ്രസ്താവനകളിൽ ഒന്നിനെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതു നാം കാണുന്നു.

> അന്നാളിൽ ഇപ്രകാരം പറയും: ഇതാ, ഇവൻ നമ്മുടെ ദൈവം; ഞങ്ങൾ അവന്നു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കും; ഇവൻ യഹോവ; ഞങ്ങൾ അവന്നു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു; അവന്റെ രക്ഷയിൽ ഞങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു ആനന്ദിക്കും. യെശയ്യാവു 25:9.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ, പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയോടു യോജിച്ചവണ്ണം തങ്ങളുടെ കർത്താവ് വിവാഹത്തിന് വരുവാൻ വൈകിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവനെ കാത്തുനിന്ന ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരാകുന്നു. അവർ ലവൊദിക്യാക്കാർ അല്ല; അവർ ഫിലദെൽഫ്യാക്കാർ ആകുന്നു. ഇതുവരെ ഈ ലേഖനം പശ്ചാത്തലം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

1798-ൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായപ്രകാരം ലോകാവസാനത്തിൽ സൌഖ്യമാകുന്ന പ്രവചനാത്മകമായ മാരകമുറിവ് പാപ്പാവിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നതിന് കാരണമായി നെപ്പോളിയൻ അവനെ തടവിലാക്കി. ആ ഘട്ടത്തിൽ, ദാനിയേൽ രണ്ട്, ഏഴ്, എട്ട്, പതിനൊന്ന് അദ്ധ്യായങ്ങളുടെയും വെളിപ്പാട് പന്ത്രണ്ട്, പതിമൂന്ന്, പതിനാറ്, പതിനേഴ്, പതിനെട്ട് അദ്ധ്യായങ്ങളുടെയും പ്രകാരം, ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി തന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു. ആ ഘട്ടംമുതൽ, ഐക്യനാടുകളുടെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും (അഡ്വെന്റിസം) ഇരുവരും പാപ്പത്വം ആരാണെന്ന് മറന്നിരിക്കുന്നു. 1798-ആം വർഷം ലോകത്തിലെ ശേഷിച്ച രാജ്യങ്ങൾ ഐക്യനാടുകളെ ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രമായി അംഗീകരിച്ച ആദ്യവർഷമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ, ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശം എത്തിയ വർഷവും അതുതന്നെയാണ്.

അന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിന്റെ “മോട്ടോ” ഇതായിരുന്നു: “ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രം.” പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തങ്ങളെത്തന്നെ ബൈബിൾ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നവരായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവിനോടനുബന്ധിച്ച് അഡ്വെന്റിസം അവരുടെ പാരമ്പര്യം ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ, അവർ ആ “മോട്ടോ” സ്വീകരിച്ചു, തുടർന്ന് അവർ “പുസ്തകജനങ്ങൾ” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏവരുടെയും മനസ്സുകൾക്കു ബൈബിൾ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നതിന്, ശരിയായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ ഫലപ്രദമാകുന്ന ഒരു നിയമസമാഹാരം വില്യം മില്ലറിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ അവർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം നൽകുവാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണമെങ്കിൽ, നാം അഭ്യസിക്കേണ്ടത് മില്ലറിന്റെ പ്രവചന വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളാണെന്ന് പ്രചോദനം പറയുന്നു.

> ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു: “ആരെങ്കിലും എന്റെ പിന്നാലെ വരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ സ്വയം നിഷേധിച്ചു തന്റെ ക്രൂശ് എടുത്തുകൊണ്ട് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ.” വീണ്ടും അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: “ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം ആകുന്നു; എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കയില്ല.” സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം ജ്വലിക്കുന്ന ദീപംപോലെ പരന്നുപോകുന്നു; വെളിച്ചത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കുകയില്ല. അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെ പഠിക്കും; അതുവഴി തങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു സത്യനായ ഇടയന്റെ ശബ്ദമാണെന്നും അന്യന്റെ ശബ്ദമല്ലെന്നുമുള്ള കാര്യത്തിൽ അവർക്കു ഉറപ്പോടെ അറിയുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു.

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ പിതാവായ മില്ലർ സ്വീകരിച്ച അതേ രീതിപ്രകാരം തിരുവെഴുത്തുകൾ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനങ്ങളെയും പ്രവാചകകാലക്രമത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ദർശനങ്ങൾ എന്ന പേരിലുള്ള ചെറിയ ഗ്രന്ഥത്തിൽ, പിതാവായ മില്ലർ ബൈബിൾ പഠനത്തിനും വ്യാഖ്യാനത്തിനുമായി താഴെപ്പറയുന്ന ലളിതവും വിവേകപൂർണ്ണവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ നിയമങ്ങൾ നൽകുന്നു:

> “‘1. ബൈബിളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓരോ വാക്കിനും അതിന്റെ യുക്തമായ പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരിക്കണം; 2. സമസ്ത തിരുവെഴുത്തും അനിവാര്യമാണ്; ഉത്സുകമായ പ്രയോഗത്താലും പഠനത്താലും അത് ഗ്രഹിക്കപ്പെടാം; 3. വിശ്വാസത്തോടെ, സംശയിക്കാതെ ചോദിക്കുന്നവരിൽ നിന്നു തിരുവെഴുത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട യാതൊന്നും മറഞ്ഞുകിടക്കുകയില്ല, മറഞ്ഞുകിടക്കുകയും ചെയ്കയില്ല; 4. ഉപദേശം മനസ്സിലാക്കുവാൻ, നിങ്ങൾ അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ തിരുവെഴുത്തുകളും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരിക; തുടർന്ന് ഓരോ വാക്കിനും അതിന്റെ യുക്തമായ സ്വാധീനം ലഭിക്കട്ടെ; വിരോധമില്ലാതെ നിങ്ങളുടെ സിദ്ധാന്തം രൂപപ്പെടുത്താൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ തെറ്റിലായിരിക്കുകയില്ല; 5. തിരുവെഴുത്ത് സ്വയം തന്നെ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതാണ്, കാരണം അത് സ്വയം തന്നേക്കുള്ള ഒരു നിയമമാണ്. എനിക്കു വ്യാഖ്യാനിച്ചുതരുവാൻ ഞാൻ ഒരു ഉപാദ്ധ്യായനെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ അതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് അനുമാനിക്കുകയോ, തന്റെ വിഭാഗീയ വിശ്വാസപ്രമാണത്തിന്റെ പേരിൽ അതിനെ അങ്ങനെ തന്നെയാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ജ്ഞാനിയെന്നു കരുതപ്പെടുവാൻ മോഹിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അപ്പോൾ അവന്റെ അനുമാനമോ, ആഗ്രഹമോ, വിശ്വാസപ്രമാണമോ, ജ്ഞാനമോ ആകുന്നു എനിക്കുള്ള നിയമം; ബൈബിൾ അല്ല.’”

> “മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഈ നിയമങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്; ബൈബിൾപഠനത്തിൽ നാം എല്ലാവരും പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും.

> “യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം തിരുവെഴുത്തുകളിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്; എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തുകളെ വികൃതമാക്കി ഭ്രാന്തുപദേശങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുവാൻ സാത്താൻ അനവധി ഉപായങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നതിനാൽ, അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ഉപദേശിക്കുന്നതെന്ന് അറിവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് മഹത്തായ ജാഗ്രത ആവശ്യമാണ്. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ മഹാഭ്രമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വികാരത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുകയും, ദൈവവചനത്തിലെ വ്യക്തമായ പ്രസ്താവനകൾ വികാരത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല എന്ന കാരണംകൊണ്ട് അവയെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ തങ്ങൾ സത്യസന്ധരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതു. അനേകർക്ക് തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിനായി വികാരമല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ല. അവരുടെ മതം ഉത്തേജനത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതാണ്; അത് അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ വിശ്വാസവും ഇല്ലാതെയാകുന്നു. വികാരം പതിരായിരിക്കാം, എന്നാൽ ദൈവവചനം ഗോതമ്പാകുന്നു. ‘പതിരിന്നും ഗോതമ്പിന്നും തമ്മിൽ എന്തു?’ എന്നു പ്രവാചകൻ ചോദിക്കുന്നു.”

> “തങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്തതും തങ്ങൾക്കു നേടിക്കൊള്ളാനാവാത്തതുമായ വെളിച്ചവും അറിവും ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നതിനാൽ ആരും ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ ലോകത്തിന്റെ മാനദണ്ഡത്തോടു ഒത്തുചേരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൂതന്മാരാൽ തങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സത്യത്തിന് അനുസരിക്കുവാൻ അനേകർ നിരസിക്കുന്നു; അവരുടെ ബോധ്യത്തിലെത്തിയ സത്യം, ആത്മാവിൽ പ്രകാശിച്ച വെളിച്ചം, ന്യായവിധിയിൽ അവരെ ശിക്ഷാർഹരാക്കും. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സർവ്വയുഗങ്ങളിലുമായി പ്രകാശിച്ചു വന്ന വെളിച്ചത്തിന്റെ സഞ്ചിതസമ്പത്ത് നമുക്കുണ്ട്; അതിനനുസൃതമായി നമുക്കു ഉത്തരവാദിത്തം ചുമത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വിശുദ്ധിയുടെ പാത ലോകത്തിന്റെ തലത്തിലല്ല; അതു ഉയർത്തിപ്പണിത ഒരു വഴിയാണ്. നാം ഈ വഴിയിൽ നടന്നാൽ, കർത്താവിന്റെ കല്പനകളുടെ വഴിയിൽ ഓടിയാൽ, ‘നീതിമാന്മാരുടെ പാത പ്രകാശിക്കുന്ന വെളിച്ചംപോലെയാകുന്നു; അതു പൂർണ്ണദിവസംവരെ അധികം അധികം പ്രകാശിക്കുന്നു’ എന്നു നാം കണ്ടെത്തും.” Review and Herald, November 25, 1884.

പ്രവചനാത്മക താക്കോലുകൾ എന്ന വിഭാഗത്തിലുള്ള William Miller എന്ന ലേഖനത്തിൽ വില്യം മില്ലറുടെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ വിശദമായി വായിക്കാം.

“ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനത്തിൽ, പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിനായുള്ള ‘ഫാദർ മില്ലറുടെ’ നിയമങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഉചിതമായിരിക്കും.” പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന് നാം ബൈബിൾ എന്നു വിളിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ രേഖ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു; അതോടൊപ്പം അതിലുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വവും ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു; കൂടാതെ, ആ പരിശുദ്ധ രേഖയുടെ അർത്ഥവും ഉദ്ദേശവും ശരിയായി വിഭജിച്ചറിയുന്നതിനായി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന് ഒരു നിയമസമുച്ചയവും നൽകപ്പെട്ടു.

റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്‌ നാം ഭരണഘടന എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരു വിശുദ്ധ പ്രമാണം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിലുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വവും അതിന്‌ നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ഭരണഘടനയുടെ അർത്ഥവും ഉദ്ദേശവും ശരിയായി വിഭജിച്ച് നിർണ്ണയിക്കേണ്ടതിനായി റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്‌ ഒരു നിയമസമുച്ചയവും നൽകിയിരുന്നു. ഭരണഘടനയെ ശരിയായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനായി നൽകിയിരിക്കുന്ന ആ നിയമങ്ങൾ അവകാശപ്രമാണം (Bill of Rights) ആകുന്നു; അതിലെ പ്രഥമ വ്യവസ്ഥകളിൽ തന്നേ ഭരണഘടനയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ലക്ഷ്യം അതിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവകാശപ്രമാണത്തിൽ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ആദ്യ ഭേദഗതി മതസ്വാതന്ത്ര്യം, പ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യം, വാക്സ്വാതന്ത്ര്യം, മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയാണ്.

> “മതസ്ഥാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കോൺഗ്രസ് യാതൊരു നിയമവും നിർമിക്കരുത്; അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ സ്വതന്ത്ര ആചരണത്തെ നിരോധിക്കരുത്; അല്ലെങ്കിൽ വാക്സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയോ പ്രസ്സിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയോ സംക്ഷിപ്തമാക്കരുത്; അല്ലെങ്കിൽ ജനങ്ങൾക്ക് സമാധാനപരമായി ഒന്നിച്ചുകൂടാനുള്ള അവകാശത്തെയോ പരാതികൾക്ക് പരിഹാരം അഭ്യർഥിച്ച് സർക്കാരിനോടു അപേക്ഷിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെയോ ഹനിക്കരുത്.” യു.എസ്. ഭരണഘടന, ഒന്നാം ഭേദഗതി

ഞായറാഴ്ചാനിയമം മതസ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പുനൽകുന്ന ഭരണഘടനയുടെ ആദ്യ ഭേദഗതിക്കെതിരായ ഒരു തുറന്ന ആക്രമണമാണ്; ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അതു നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ ഭരണഘടനയുടെ അവസാനം, ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അവസാനം, അന്നു മഹാശബ്ദത്തോടെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർക്കെതിരായ പീഡനത്തിന്റെ ആരംഭം എന്നിവയെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ മഹാശബ്ദം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ആദ്യ ഭേദഗതിയും ഭരണഘടനയും നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനെതിരേ പ്രതിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, തങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു നിയമിതരായിരുന്ന വിശുദ്ധ രേഖയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധ നിയമങ്ങളെ പിന്തുണക്കുകയും പ്രയോഗിക്കയും ചെയ്യേണ്ടവരാൽ തന്നെയാണ് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലെയുള്ള ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുടെ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുകയും പ്രയോഗിക്കയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണിത്. ഭരണഘടനയുടെ സ്ഥാപകപിതാക്കന്മാർ പിതാവായ മില്ലറിനോടു സമാന്തരരാണ്. മില്ലറിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന “പിതാവ്” എന്ന പദം ഒരു നേതാവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, പാപ്പായതിലെ പുരോഹിതനെ അല്ല. ആത്മീയ മാർഗ്ഗദർശികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരെ പിതാവെന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന് ബൈബിൾ നിരോധിക്കുന്നു. പതിവായി കാണുന്നതുപോലെ, മില്ലറൈറ്റുകൾ അവരുടെ പിതാവിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാതിരിക്കുകയെന്നത്, ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശം പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ കാണാതെ പോകുന്നതാണ്.

യെശയ്യാ ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ ഉള്ള ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമാകുന്നു; അതിവേഗത്തിൽ അടുക്കിവരുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് അത് തന്റെ ഭരണഘടനയെ മറിച്ചിടുന്നതുവരെ അതു അങ്ങനെ തന്നേ നിലനിൽക്കുന്നു. ആറാമത്തെ രാജ്യം പ്രവചനപരമായ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്നു; അവ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളാകുന്നു. എഴുപത് വർഷം ഭരിച്ച രാജ്യം ബാബേലായിരുന്നു. ആ എഴുപത് വർഷങ്ങളിൽ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കൊമ്പ് ബാബേൽ സർക്കാർ ആയിരുന്നു; സഭയുടെ കൊമ്പ് കല്ദായർ ആയിരുന്നു. ദാനീയേൽ, ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരു കൊമ്പുകളും ദൈവജനവും ദാനീയേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബാബേലിലെ എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസം ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു; അതിനെയാണ് യെശയ്യാ പ്രയോഗിക്കുന്നത്—ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവചനചരിത്രവും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രവും 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കാനായി.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഇരു കൊമ്പുകൾക്കും ഉള്ള പ്രവാചകചരിത്രരേഖയെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലൂടെ, മറ്റേ കൊമ്പിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണം നിർണയിക്കാനായി ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ സാക്ഷികളെ ഉപയോഗിച്ച്, അവസാനത്തെയും ആരംഭത്തെയും നമുക്ക് പരിഗണിക്കാം. ഒടുവിൽ, എല്ലാ കൊമ്പുകളും ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളവയായിരുന്നു. ദാനിയേലിൽ കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ചിലത് തകർന്നിരുന്നു; തകർന്ന കൊമ്പിൽനിന്ന് വളർന്നു വന്ന കൊമ്പുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാനിയേലിലെ ചില കൊമ്പുകൾ തമ്മിൽ ഒരേ വലിപ്പമുള്ളവയല്ലായിരുന്നു; ഒന്നിനെക്കാൾ പിന്നീടാണ് മറ്റൊന്ന് ഉയർന്നുവന്നത്. എന്നാൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെയല്ല. ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഒരേ ചരിത്രത്തിലൂടെ പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുകയും, അവയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുള്ളവയായിരിക്കെ, അതേ വഴിക്കുറികൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ചില വ്യവസ്ഥാപരമായ പരിമിതികളും ഉണ്ട്.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യാ സഭ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ നിന്നു ലാവൊദിക്യാ സഭയിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അതിനാൽ അവസാനം ലാവൊദിക്യായുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ നിന്നുമൊരു മാറ്റം നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കണം. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് ഈ ബോധ്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാകുന്നു; ഈ സമയത്ത് മുദ്രവെളിയാക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗവും അതുതന്നെയാണ്.

“എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം കഴിഞ്ഞ ശേഷം” പാപ്പാ “പാടും”; “മറക്കപ്പെട്ട” “വേശ്യ” ഓർക്കപ്പെടും. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവൾ “ഓർക്കപ്പെടുന്നു”; അവിടെ വിഷയമായിരിക്കുന്നത് സൂര്യാരാധനയോ, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മനുഷ്യരോട് “ഓർക്കുക” എന്നു അറിയിച്ച ദിവസത്തിന്റെ ആരാധനയോ എന്നതാകുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിൽ, ബാബിലോണിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ചരിത്രം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നതായി നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുമ്പത്തെ ഒരു ലേഖനത്തിലും, ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിലും പലവട്ടം, മിസ്രയീമിലെ അടിമത്തവും അവിടെനിന്നുള്ള വിടുതലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നതായി നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബാബിലോൺ, മിസ്രയീം, അഡ്വെന്റിസം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ എന്നീ നാല് ചരിത്രങ്ങളാണ് ഈ രേഖകളിന്മേൽ കൊണ്ടുവരേണ്ട ഏക രേഖകൾ എന്നല്ല; എന്നാൽ ആദ്യപരാമർശത്തിന്റെ നിയമം ഈ നാല് രേഖകളിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ—അത് തികച്ചും അതിശയകരമാണ്. ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്തെന്നതിന്റെ ഒരു ലളിതവും ഭാഗികവുമായി ദൃഷ്ടാന്തംകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം സമാപിപ്പിക്കുന്നു; പിന്നീടൊരിക്കൽ യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ ചരിത്രത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഇതു തുടർന്നു വിശദീകരിക്കാനാണ് എന്റെ ഉദ്ദേശം.

ബാബിലോണിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭത്തിൽ മനസ്സാന്തരപ്പെട്ട ഒരു രാജാവിനെയും അവസാനം ദുഷ്ടനായ ഒരു രാജാവിനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്. അത് ബൈഡൻ ആയാലും ട്രംപ് ആയാലും കാര്യമില്ല; കാരണം ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം ഭരിക്കുന്നവരെ ഉയർത്തുന്നതും അവരെ താഴ്ത്തുന്നതും ദൈവമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒരു ഡെമോക്രാറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ നേതാവിനെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പായി പറയാനാകുന്നത്, അവൻ ഒരു ദുഷ്ടനായ നേതാവായിരിക്കും എന്നതാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസർ ബാബിലോൻ ആയിരുന്നു; അവൻ ബാബിലോണിന്റെ ക്രൂരാധിപതിയായിരുന്നു; മൂന്ന് നല്ല മനുഷ്യരെ അഗ്നിയിലേക്ക് എറിയാൻ സന്നദ്ധനായവൻ. എന്നാൽ അവസാനം അവൻ ദാനിയേലിന്റെ ദൈവത്തിലേക്ക് മനസ്സാന്തരപ്പെട്ടു. അവസാനത്തെ നേതാവായ ബെൽശസ്സർ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു ദുഷ്ട രാജാവായിരുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഒരു കുഞ്ഞാടായി ആരംഭിക്കുന്നു; മനുഷ്യർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ക്രിസ്തുവിനെയും അവന്റെ യാഗത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ചിഹ്നം. അവസാനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഒരു മഹാസർപ്പമായി സംസാരിക്കും. ഈ ചരിത്രരേഖയിൽ ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് സാത്താനിലേക്കുള്ള മാറ്റം നെബൂഖദ്‌നേസറും ബെൽശസ്സറും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> “ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അറിയുകയും അത് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി ബെൽശസ്സർക്കു അനേകം അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചിരുന്നു. തന്റെ പിതാമഹനായ നെബൂഖദ്‌നേസർ മനുഷ്യരുടെ സമൂഹത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ടതു അവൻ കണ്ടിരുന്നു. ഗർവ്വിതനായ ആ രാജാവ് മഹത്വീകരിച്ചിരുന്ന ബുദ്ധിശക്തി, അതു നൽകിയവനായ ദൈവം അവനിൽനിന്നു എടുത്തുകളഞ്ഞതു അവൻ കണ്ടിരുന്നു. രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തിൽനിന്നു നീക്കപ്പെട്ടു വയലിലെ മൃഗങ്ങൾക്ക് കൂട്ടാളിയായിത്തീർന്നതും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ബെൽശസ്സാറിന്റെ വിനോദാസക്തിയും സ്വയംമഹത്വീകരണവും, ഒരിക്കലും മറക്കരുതായിരുന്ന പാഠങ്ങളെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു; അങ്ങനെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ പ്രത്യേക ന്യായവിധികൾ വരുത്തിയതുപോലെയുള്ള പാപങ്ങൾ അവനും ചെയ്തു. കൃപാപൂർവ്വം തനിക്കു നൽകിയിരുന്ന അവസരങ്ങളെ അവൻ പാഴാക്കി; സത്യത്തെ പരിചയപ്പെടുന്നതിനായി തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന അവസരങ്ങളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവൻ അശ്രദ്ധ കാണിച്ചു. ‘രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യേണം?’ എന്ന ചോദ്യം, മഹാനായിരുന്നുവെങ്കിലും മൂഢനായ ആ രാജാവ് ഉദാസീനതയോടെ അവഗണിച്ചു.” Bible Echo, April 25, 1898.

ദുഷ്ടനായ ബെൽശസ്സർ മണ്ടനായ രാജാവായിരുന്നു എന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന രൂപത്തിൽ ഇരുവിധ ന്യായവിധികളും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, അവൻ തന്റെ പിതാവായ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് ഉണ്ടായ അതേ ന്യായവിധി അനുഭവിച്ചു. നെബൂഖദ്‌നേസർ ഇരുപത്തഞ്ചുനൂറ്റിരുപതു ദിവസം മൃഗത്തെപ്പോലെ വയലുകളിൽ ജീവിച്ചു; അത് ഏഴ് ബൈബിളിക വർഷങ്ങളാകുന്നു. അതുപോലെ, മതിലിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന അവന്റെ മകൻ ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധിയും ഇരുപത്തഞ്ചുനൂറ്റിരുപതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വ്യത്യാസം എന്തെന്നാൽ, നെബൂഖദ്‌നേസറിനെതിരായ ന്യായവിധി അവനെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കു നയിച്ച് അവനെ ജ്ഞാനിയായ രാജാവാക്കി; എന്നാൽ ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധി മണ്ടനായ രാജാവിൻമേലായിരുന്നു.

> ബാബിലോന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിക്കു, രൂപകപരമായി അതിന്റെ ആദ്യ ഭരണാധികാരിക്കുണ്ടായതുപോലെ, ദൈവിക കാവൽക്കാരന്റെ വിധിവാക്യം വന്നിരുന്നു: “‘രാജാവേ, ... നിന്നോടു അരുളിച്ചെയ്യപ്പെടുന്നതു ഇതാകുന്നു; രാജ്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ ദാനിയേൽ 4:31.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 533.

അവസാന പ്രസിഡന്റിനായി ചുമരിലെ കൈയെഴുത്ത്, സഭയും സംസ്ഥാനവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിന്റെ “ചുമർ” എന്നതു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ആദ്യ ഭേദഗതിയാകുന്നു; അന്തിമമായ മണ്ടനായ രാജാവിന് അതു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് വടക്കൻ രാജാവിനാൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്ന “ജനത്തിന്റെ ചിതറിച്ചിതറൽ” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചിതറിച്ചിതറലാണ് ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ തുടർന്നുവരുന്ന ദേശീയ നാശം. ആറാമത്തെ ജാതി, അഴിമതിയേറ്റ സഭയിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, ആ അഴിമതിയേറ്റ സ്ത്രീ കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്ന അതിക്രമിയായ യൂറോപ്യൻ രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള സംരക്ഷണത്തിനായി ഭരണഘടന രചിച്ച അവരുടെ സ്ഥാപക പിതാക്കന്മാരുടെ പാഠങ്ങൾ മറന്നു. സ്ഥാപക പിതാക്കന്മാർ പാപ്പത്വത്തെയും യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരെയും നിരസിച്ചവരെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; കാരണം, പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്ധകാരമായ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപതു വർഷങ്ങളുടെ ചിതറിച്ചിതറലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നശേഷമുള്ള സ്വന്തം അനുഭവത്തിൽ നിന്നു, അത്തരത്തിലുള്ള അധിനിവേശത്തിനെതിരായ സംരക്ഷണങ്ങൾ അവരുടെ പുതിയ ഭരണഘടനയുടെ കേന്ദ്രഘടകമായിരിക്കണമെന്നു അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവർ ജ്ഞാനികളായ പിതാക്കന്മാരായിരുന്നു; അവർ കുഞ്ഞാടുപോലുള്ളവരായിരുന്നു; എന്നാൽ അവസാന പിതാവിന്റെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെ അല്ല, എന്തെന്നാൽ അവൻ മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും. പിതാക്കന്മാർ ഒരു ചിതറിച്ചിതറലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു; മകൻ വീണ്ടും ഒരു ചിതറിച്ചിതറലിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നു. ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും അതിക്രമിയായവൻ ആദ്യം പാപ്പത്വവും അവസാന പാപ്പത്വവും ആകുന്നു.

ആദ്യ രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസറിനും അവസാന രാജാവായ ബെൽശസ്സറിനും നേരെയുണ്ടായ ന്യായവിധിയുടെ പ്രതീകം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ചിതറിച്ചുപോകലായിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ അത് ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ചു; ബെൽശസ്സറോ, താൻ മരിച്ച അതേ രാത്രിയിൽ, അതിനെ തന്റെ ശിലാശാസനമായി ഭിത്തിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതായി കണ്ടു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ആരംഭത്തിലെ പ്രതീകം വടക്കൻ രാജാവിന്റെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നുള്ള അതിന്റെ രക്ഷപ്പെടലായിരുന്നു; റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ അവസാനത്തിലെ പ്രതീകം വടക്കൻ രാജാവിനാൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന ബദ്ധതയാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അത് മരിക്കുന്ന “അതേ രാത്രി” തന്നെയാണ് ഞായറാഴ്ചാ നിയമം. നാല് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിലുമുള്ള—ബെൽശസ്സർ, നെബൂഖദ്‌നേസർ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും—ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഇരുപത്തഞ്ച് ഇരുപത് ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രതീകമാണ്. അത് ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്രയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വില്യം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ “കാലപ്രവചനം” ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഇരുപത്തഞ്ച്-ഇരുപത് ആയിരുന്നു. മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ യേശു സ്ഥാപിച്ച അടിസ്ഥാനത്തിലെ ആദ്യ കല്ല് അതായിരുന്നു. 1863-ൽ അഡ്വെന്റിസം മാറ്റിവെച്ച ആദ്യ അടിസ്ഥാനസത്യവും അതുതന്നെയായിരുന്നു. മില്ലറുടെ സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ കല്ലുകളും അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ സത്യങ്ങൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അവ 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകളാണ്. ആ രണ്ടു പലകകൾ ദൈവത്തിനും അവന്റെ നാമധേയജനത്തിനുമിടയിലെ നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ പത്ത് കല്പനകളുടെ രണ്ടു പലകകൾ പുരാതന യിസ്രായേലുമായുള്ള നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു.

ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനം, ഞായറാഴ്ച്ചനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് അത് കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ചുവരിന്മേലുള്ള എഴുത്ത് ആ രണ്ടു വിശുദ്ധ പയനിയർ ചാർട്ടുകളാണ്. അവർക്ക് അവ വായിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല; കാരണം, അവരുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ലഭിച്ച മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം മൂലം പ്രയോജനപ്പെടാൻ അവർ നിരസിച്ചിരുന്നു….

1837-ലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി സാമ്പത്തിക ഘടകങ്ങൾ, നയങ്ങൾ, ഊഹക്കച്ചവട പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സമന്വയത്തിൽ ഉണർന്നുയർന്ന ഒരു സങ്കീർണ സംഭവമായിരുന്നു.

അനുമാനാധിഷ്ഠിത കുമിളി: 1837-ന് മുമ്പുള്ള വർഷങ്ങളിൽ, രാജ്യത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറോട്ടുള്ള വിപുലീകരണം ഭാഗികമായി പ്രേരകശക്തിയായിത്തീർന്ന ഭൂമിയിലും നിക്ഷേപങ്ങളിലും അനുമാനാധിഷ്ഠിത ഉണർവ് നിലനിന്നിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പാശ്ചാത്യ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിലെ ഭൂമി-അനുമാനവ്യാപാരം ഭൂമിവിലകൾ അസ്വാഭാവികമായി ഉയരുന്നതിനും അതിരുകടന്ന കടമെടുപ്പിനും കാരണമായി.

എളുപ്പത്തിലുള്ള വായ്പാസൗകര്യവും സങ്കൽപ്പാധിഷ്ഠിത വായ്പനൽകലും: ബാങ്കുകളും ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളും മതിയായ പണയസുരക്ഷയില്ലാതെയെപ്പോലും വലിയ തോതിൽ ക്രെഡിറ്റും വായ്പകളും അനുവദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ക്രെഡിറ്റിലേക്കുള്ള ഈ എളുപ്പത്തിലുള്ള പ്രവേശനം സങ്കൽപ്പവ്യാപാര ജ്വരത്തിന് കാരണമായി, ധനകാര്യ അസ്ഥിരതയുടെ അപകടസാധ്യതകളും വർധിപ്പിച്ചു.

ബാങ്കുകളുടെ അതിവ്യാപനം: ബാങ്കുകൾ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അതിവേഗത്തിൽ വിപുലീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; പലപ്പോഴും, അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ തങ്ങൾക്ക് കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന സ്പീഷി (സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും) എന്ന യാഥാർത്ഥ്യമൂല്യത്തേക്കാൾ കൂടുതലായി അവർ കാഗിതനാണയം (ബാങ്ക്‌നോട്ടുകൾ) പുറത്തിറക്കുകയായിരുന്നു. “വൈൽഡ്കാറ്റ് ബാങ്കിംഗ്” എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ രീതിയുടെ ഫലമായി, നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതും വിശ്വാസ്യതയില്ലാത്തതുമായ നാണയത്തിന്റെ അതിപ്രചാരം പ്രചരണത്തിലേക്ക് വന്നു.

ജാക്സന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ: പ്രസിഡന്റ് ആൻഡ്രൂ ജാക്സന്റെ നയങ്ങൾ പ്രതിസന്ധി വഷളാക്കുന്നതിൽ ഒരു പങ്ക് വഹിച്ചു. അദ്ദേഹം 1836-ൽ സ്പീഷി സർക്യുലർ പുറപ്പെടുവിച്ചു; അതനുസരിച്ച് പൊതുഭൂമികൾ പേപ്പർ പണത്തിന് പകരം ദൃഢനാണയമായ സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും ഉപയോഗിച്ചായിരിക്കണം വാങ്ങേണ്ടത്. ഇതുമൂലം ബാങ്ക് നോട്ടുകൾ സ്പീഷിയാക്കി മാറ്റുന്നതിനുള്ള ഒരു തിരക്ക് ഉണ്ടായി; അതുവഴി സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദങ്ങളും ബാങ്ക് തകർച്ചകളും ഉണ്ടായി.

അന്തർദേശീയ ഘടകങ്ങൾ: അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രതിസന്ധിയെ അന്തർദേശീയ സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളും സ്വാധീനിച്ചു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രധാന വ്യാപാര പങ്കാളിയായ ബ്രിട്ടന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലുണ്ടായ മാന്ദ്യം, അമേരിക്കൻ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും കയറ്റുമതികൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്ന ആവശ്യകതയിൽ കുറവുണ്ടാകാൻ കാരണമായി. ഇതിന്റെ ഫലമായി, അമേരിക്കൻ വ്യവസായസ്ഥാപനങ്ങൾ ബാധിക്കപ്പെടുകയും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൂടുതൽ വഷളാകുന്നതിന് അത് ഇടയാക്കുകയും ചെയ്തു.

ഭീതിയും ബാങ്കുകളിലേക്കുള്ള ഓട്ടവും: 1837 മേയിൽ, ബാങ്കുകളുടെ തകർച്ചകളും വായ്പാസൗകര്യങ്ങളുടെ ചുരുക്കലുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന ധനകാര്യാഘാതങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര നിക്ഷേപകരുടെയും നിക്ഷേപമുടമകളുടെയും ഇടയിൽ ഭീതിക്ക് കാരണമായി. ഈ ഭീതി ബാങ്കുകളിൽ നിന്ന് പണം പിൻവലിക്കാൻ ആളുകൾ തിരക്കോടുകൂടി എത്തിച്ചേർന്ന ഒരു തരംഗത്തിനും വായ്പാവ്യവസ്ഥയുടെ ഗുരുതരമായ ചുരുക്കലിനും ഇടയാക്കി.

പണവിതരണത്തിന്റെ ചുരുക്കം: ബാങ്കുകൾ തകർന്നുവീഴുകയും കടപ്പാട് കർശനമാവുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലെ ആകെ പണവിതരണം ഗണ്യമായി ചുരുങ്ങി. പണത്തിന്റെ ഈ ചുരുക്കം സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കുകയും മാന്ദ്യം ആഴത്തിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനം ബാങ്ക് തകർച്ചകൾ, തൊഴിലില്ലായ്മ, ഉപഭോക്തൃ ചെലവിലെ കുറവ്, പൊതുവായ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം എന്നിവയാൽ ലക്ഷണീകൃതമായ ഒരു ഗുരുതര സാമ്പത്തിക അധോഗതിയിലേക്ക് നയിച്ചു.

> “കർത്താവു നമ്മെ നടത്തി കൊണ്ടുവന്ന വഴിയെയും, നമ്മുടെ ഭൂതകാലചരിത്രത്തിലെ അവന്റെ ഉപദേശങ്ങളെയും നാം മറക്കുന്നതല്ലാതെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല.” Life Sketches, 196.

Back to Articles