Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Eight

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - ഇരുപത്തിയെട്ടാം സംഖ്യ

Walls

മതിലുകൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2023

Formats

PDF
Word

Nebuchadnezzar represents the beginning of Adventism, the beginning of the United States, the beginning of the Protestant horn and the beginning of the Republican horn. Belshazzar represents the end of all these lines.

നേബൂഖദ്‌നേസർ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും, ഐക്യനാടുകളുടെ ആരംഭത്തെയും, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ആരംഭത്തെയും, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ആരംഭത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബെൽശസ്സർ ഈ എല്ലാ രേഖകളുടെയും അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

Nebuchadnezzar represents the history of the first and second angels’ messages from 1798, through to 1844, and the beginning of God’s investigative judgment. His testimony parallels Daniel chapter one. Belshazzar represents the history of the third angel’s message from 1989, through to the Sunday law, and the beginning of God’s executive judgment. His testimony parallels Daniel chapters one through three.

നെബൂഖദ്‌നേസർ 1798 മുതൽ 1844 വരെ, കൂടാതെ ദൈവത്തിന്റെ പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം വരെയുള്ള, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവന്റെ സാക്ഷ്യം ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തോടു സമാന്തരമാണ്. ബെൽശസ്സർ 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള, കൂടാതെ ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷാനുഷ്ഠാന ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം വരെയുള്ള, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവന്റെ സാക്ഷ്യം ദാനിയേൽ ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾ വരെയോടു സമാന്തരമാണ്.

Nebuchadnezzar marks the end of the “seven times” that came upon the northern kingdom of Israel in 1798, when his kingdom was restored unto him after living with the heart of a beast. His testimony continues until the opening of the investigative judgment at the end of the “seven times,” that came upon the southern kingdom of Judah in 1844. In his testimony the word “hour” represents the judgment hour message of the first angel, and then again, it represents the arrival of that message. The “hour” in his testimony marks both 1798, and 1844, which both represent the conclusion of the first indignation and the last indignation respectively.

മൃഗത്തിന്റെ ഹൃദയത്തോടെ ജീവിച്ചശേഷം തന്റെ രാജ്യം അവന്നു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, 1798-ൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേൽ വന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” അവസാനിക്കുന്നതിനെ നെബൂഖദ്‌നേസർ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അവന്റെ സാക്ഷ്യം, യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേൽ വന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1844-ൽ അവസാനിക്കുമ്പോൾ അന്വേഷണവിധിയുടെ ആരംഭം വരെയും തുടരുന്നു. അവന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന പദം ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ സന്ദേശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; പിന്നെയും, അതേ പദം ആ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലെ “മണിക്കൂർ” 1798-നെയും 1844-നെയും ഒരുപോലെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അവ യഥാക്രമം ആദ്യത്തെ പ്രകോപനത്തിന്റെയും അവസാനത്തെ പ്രകോപനത്തിന്റെയും സമാപ്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

Belshazzar’s end is marked by the mystical handwriting that equates to twenty-five hundred and twenty. The “seven times,” whether represented as an “hour,” a “scattering,” or “twenty-five hundred and twenty,” are a symbol of judgment. Nimrod’s judgment was a “scattering,” Nebuchadnezzar’s was “seven times,” and Belshazzar’s was twenty-five hundred and twenty. When Nebuchadnezzar judged the three worthies, he had the furnace heated “seven times,” above normal.

ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറും ഇരുപതും എന്നതിനു തുല്യമായ ആ ഗൂഢലേഖനത്താൽ ബെൽശസ്സറിന്റെ അന്ത്യം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ,” അത് ഒരു “മണിക്കൂർ,” ഒരു “ചിതറിച്ചുകളയൽ,” അല്ലെങ്കിൽ “ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറും ഇരുപതും” എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും, ന്യായവിധിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. നിമ്രോദിന്റെ ന്യായവിധി ഒരു “ചിതറിച്ചുകളയൽ” ആയിരുന്നു; നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു; ബെൽശസ്സറിന്റെത് ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറും ഇരുപതും ആയിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ ന്യായംവിധിച്ചപ്പോൾ, സാധാരണ നിലയെക്കാൾ “ഏഴ് കാലം” അധികമായി അവൻ ചൂള ചൂടാക്കിച്ചു.

The judgment of the “seven times” is marked at the arrival of the first message, and the arrival of the third message. The end of Millerite Adventism in 1863 begins with the rejection of the doctrine of the “seven times,” and one hundred and twenty-six years later in 1989, “the time of the end” for the history of the third angel arrived. One hundred and twenty-six is a symbol of the “seven times”; so the end of the movement of the first angel in 1863, until the beginning of the movement of the third angel in 1989, is bridged together by the “seven times” by the symbolic one hundred and twenty-six.

“ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ന്യായവിധി ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവിലും, മൂന്നാം സന്ദേശത്തിന്റെ വരവിലും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1863-ൽ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്ത്യം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ഉപദേശത്തിന്റെ നിരസനത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; നൂറ്റിരുപത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1989-ൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിനായുള്ള “അവസാനകാലം” എത്തിച്ചേർന്നു. നൂറ്റിരുപത്താറ് എന്നത് “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതുകൊണ്ട് 1863-ൽ ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ നിന്ന് 1989-ൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭം വരെയുള്ള ഇടവേള, പ്രതീകാത്മകമായ നൂറ്റിരുപത്താറ് മുഖാന്തരം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” കൊണ്ട് പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Yet the testimony of Belshazzar’s fall in Daniel chapter five, teaches that no one can see the judgment of the “seven times,” even though it is written upon the “wall”. For the Republican horn, the judgment is written on Thomas Jefferson’s “wall of separation of church and state” that is removed in chapter five of Daniel. For the true Protestant horn, the judgment is written on the two sacred charts that are hung upon the “wall” in order that those who read it may run. But in the blindness of Laodicea the words are indiscernible. In both cases, the words of judgment represent that both the true Protestant and Republican horns are weighed in the balances, and found wanting. The story of Belshazzar has a message for the Republican horn, representing the nations of the world.

എന്നിരുന്നാലും, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലുള്ള ബെൽശസ്സറിന്റെ വീഴ്ചയുടെ സാക്ഷ്യം, “ഭിത്തി”മേൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായിരുന്നാലും “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ന്യായവിധിയെ ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന കാര്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനുവേണ്ടി, ദാനിയേലിന്റെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്ന തോമസ് ജെഫേഴ്സന്റെ “സഭയും സംസ്ഥാനവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിന്റെ ഭിത്തി”മേലാണ് ന്യായവിധി എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനുവേണ്ടി, വായിക്കുന്നവർ ഓടേണ്ടതിന്നായി “ഭിത്തി”മേൽ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന രണ്ട് വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിലാണു ന്യായവിധി എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ലവൊദിക്ക്യയുടെ അന്ധതയിൽ ആ വചനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവയാണ്. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലും, ന്യായവിധിയുടെ വചനങ്ങൾ യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും രണ്ടും തുലാസുകളിൽ തൂക്കപ്പെട്ട് കുറവുള്ളവരായി കണ്ടെത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബെൽശസ്സറിന്റെ കഥ ലോകത്തിലെ ജാതികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനായി ഒരു സന്ദേശം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to nations of today.” Signs of the Times, July 20, 1891.

> “നെബൂഖദ്‌നേസറുടെയും ബെൽശസ്സറിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ, ദൈവം ഇന്നത്തെ ജാതികളോടു സംസാരിക്കുന്നു.” Signs of the Times, July 20, 1891.

The story of Belshazzar also has a message for the Protestant horn, representing the people of the world.

ലോകജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനും ബെൽശസ്സറിന്റെ കഥ ഒരു സന്ദേശം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today.” Bible Echo, September 17, 1894.

> “നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെയും ബെൽശസ്സറിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ, ദൈവം ഇന്നത്തെ ജനങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നു.” Bible Echo, September 17, 1894.

The sin of Belshazzar represents the sin of both horns of the earth beast. The sin of either of the horns is found in their rejection of their foundational truths, while having full knowledge of those truths. The Republican horn is held accountable to the light of the Constitution, and the beginning history when that divine document was produced, but has since been progressively rejected. When the nation speaks as a dragon the symbolic wall of separation of church and state will have been removed. For the true Protestant horn, the light from the history of the first and second angels’ messages, when the foundations were established, has been progressively rejected, and will continue to be increasingly rejected, until the “wall” of God’s law will also, ultimately be rejected.

ബേൽശസ്സറിന്റെ പാപം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഇരുകൊമ്പുകളുടെയും പാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ കൊമ്പുകളിൽ ഏതിന്റെയും പാപം, അവർക്കു അവരുടെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞിരിക്കെ, അതേ സത്യങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നതിലാണു കാണപ്പെടുന്നത്. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് ഭരണഘടനയുടെ വെളിച്ചത്തോടും, ആ ദൈവിക പ്രമാണം രൂപംകൊണ്ടാരംഭചരിത്രത്തോടും ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതിനെ പിന്നീട് ക്രമേണ നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രാജ്യം മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, സഭയും രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള പ്രതീകാത്മകമായ വേർതിരിവിന്റെ മതിൽ നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായിരിക്കും. യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനുവേണ്ടി, അടിസ്ഥാനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ലഭിച്ച ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലെ വെളിച്ചം ക്രമേണ നിരസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; “മതിൽ” ആയ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണവും ഒടുവിൽ നിരസിക്കപ്പെടുംവരെ, അത് ഇനിയും വർധിച്ചുവരുന്ന രീതിയിൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും.

> “The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.

> “സത്യത്തിലും നീതിയിലും നിന്നുള്ള പൊതുവായ വഴിതെറ്റലിന്റെ കാലത്ത്, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തെ പ്രവാചകൻ ഇവിടെ വിവരണം ചെയ്യുന്നു. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന വിള്ളൽ പുനരുദ്ധരിക്കുന്നവരാണ്—തന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്തവരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി അവരെ ചുറ്റുമായി അവൻ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന മതിൽ; നീതി, സത്യം, വിശുദ്ധി എന്നിവയുള്ള അതിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾക്കുള്ള അനുസരണം അവരുടെ നിത്യതായുള്ള കാവലായിരിക്കേണ്ടതാണ്.”

> “In words of unmistakable meaning the prophet points out the specific work of this remnant people who build the wall. ‘If thou turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord; and I will cause thee to ride upon the high places of the earth, and feed thee with the heritage of Jacob thy father: for the mouth of the Lord hath spoken it.’ Isaiah 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

> “തെറ്റിദ്ധാരണയ്ക്കിടയില്ലാത്ത അര്‍ഥസമ്പുഷ്ടമായ വാക്കുകളില്‍ മതില്‍ പണിയുന്ന ഈ ശേഷിപ്പുള്ള ജനത്തിന്റെ പ്രത്യേക പ്രവര്‍ത്തിയെ പ്രവാചകന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ‘നീ ശബ്ബത്തില്‍നിന്നു നിന്റെ കാല്‍ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയും, എന്റെ വിശുദ്ധദിവസത്തില്‍ നിന്റെ ഇഷ്ടം നടത്താതിരിക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍; ശബ്ബത്തിനെ ആനന്ദകരം എന്നും, യഹോവയുടെ വിശുദ്ധദിവസത്തെ മാനനീയമെന്നും വിളിച്ചു, നിന്റെ വഴികളില്‍ നടക്കാതെയും, നിന്റെ ഇഷ്ടം അന്വേഷിക്കാതെയും, നിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകള്‍ സംസാരിക്കാതെയും അവനെ മാനിക്കുമെങ്കില്‍, അപ്പോള്‍ നീ യഹോവയില്‍ ആനന്ദിക്കും; ഞാന്‍ നിന്നെ ഭൂമിയിലെ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളില്‍ സവാരി ചെയ്യുമാറാക്കുകയും, നിന്റെ പിതാവായ യാക്കോബിന്റെ അവകാശത്തോടെ നിന്നെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും; യഹോവയുടെ വായ് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു.’ യെശയ്യാവ് 58:13, 14.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 677, 678.

The biblical methodology revealed by angels to William Miller, represents God’s prophetic laws, and unlike ancient Israel, modern Israel was to be the depositaries of not only the law of the Ten Commandments, but also the prophecies.

ദൂതന്മാർ വില്യം മില്ലറിന് വെളിപ്പെടുത്തിയ ബൈബിളീയ രീതിശാസ്ത്രം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചക നിയമങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പുരാതന ഇസ്രായേലിനെപ്പോലെ അല്ലാതെ, ആധുനിക ഇസ്രായേൽ പത്തു കല്പനകളുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ മാത്രം അല്ല, പ്രവചനങ്ങളുടെയും നിക്ഷേപഭാരവാഹികളായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> “പ്രാചീന യിസ്രായേലിനെ അവൻ വിളിച്ചതുപോലെതന്നെ, ഈ കാലത്തു തന്റെ സഭയെയും ദൈവം ഭൂമിയിൽ ഒരു വെളിച്ചമായി നിലകൊള്ളുവാൻ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ശക്തമായ വാളാൽ, ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ, അവരെ സഭകളിൽ നിന്നുമും ലോകത്തിൽ നിന്നുമും വേർതിരിച്ച്, തനിക്കു വിശുദ്ധമായ ഒരു അടുപ്പത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ അവരെ തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരപാലകരാക്കി, ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ മഹാസത്യങ്ങൾ അവർക്കു ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രാചീന യിസ്രായേലിനോടു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വിശുദ്ധ അരുളപ്പാടുകളെപ്പോലെ, ഇവയും ലോകത്തോടു അറിയിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു വിശുദ്ധ ഭരമേൽപ്പാണ്. വെളിപ്പാട് 14-ലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശങ്ങളുടെ വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചു ഭൂമിയുടെ നീളത്തിലും വീതിയിലും മുന്നറിയിപ്പ് മുഴക്കുവാൻ അവന്റെ പ്രതിനിധികളായി പുറപ്പെടുന്ന ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ അനുയായികളോടു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘Ye are the light of the world.’ യേശുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്ന ഏതു ആത്മാവിനോടും കാൽവരിയുടെ ക്രൂശ് ഇപ്രകാരം സംസാരിക്കുന്നു: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” ഈ പ്രവർത്തനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുവാൻ ഒന്നിനും അനുമതി നൽകരുത്. സമയത്തേക്കുള്ള സകലത്തിലും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രവൃത്തിയിതു; നിത്യത്വംപോലെ ദൂരവ്യാപകമായിരിക്കേണ്ടതുമിതു. മനുഷ്യരുടെ വീണ്ടെടുപ്പിനായി അവൻ അർപ്പിച്ച യാഗത്തിൽ യേശു അവരുടെ ആത്മാക്കളോടു പ്രകടിപ്പിച്ച സ്നേഹം, അവന്റെ സകല അനുയായികളെയും പ്രചോദിപ്പിക്കും.” Testimonies, volume 5, 455.

The “great truths of prophecy,” which were delivered by angels, and established through the work of William Miller, are “a sacred trust to be communicated to the world.” The law of the Ten Commandments, the laws of nature, the laws of health and the laws of prophetic study were given by the same Great Lawgiver, and to reject one Commandment is to reject them all. The rejection of the methodology given to William Miller began a progressive rebellion, that ultimately will lead to Adventism rejecting the seventh-day Sabbath.

ദൂതന്മാർ മുഖേന നല്കപ്പെടുകയും വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത “പ്രവചനത്തിന്റെ മഹാസത്യങ്ങൾ” “ലോകത്തോട് അറിയിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു വിശുദ്ധഭാരമാണ്.” പത്തു കല്പനകളുടെ ന്യായപ്രമാണം, പ്രകൃതിനിയമങ്ങൾ, ആരോഗ്യനിയമങ്ങൾ, പ്രവചനപഠനത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ—ഇവ എല്ലാം ഒരേ മഹാനായ ന്യായദാതാവിനാൽ നല്കപ്പെട്ടവയാണ്; ഒരു കല്പനയെ നിരസിക്കുന്നത് അവയെല്ലാം നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു. വില്യം മില്ലറിനു നല്കപ്പെട്ട രീതിശാസ്ത്രത്തെ നിരസിച്ചത് ക്രമേണ വളരുന്ന ഒരു കലാപത്തിന് തുടക്കമായി; അത് ഒടുവിൽ അഡ്വെന്റിസം ഏഴാം ദിവസ ശബ്ബത്തിനെ നിരസിക്കുന്നതിലേക്കു നയിക്കും.

> “The Lord has a controversy with his professed people in these last days. In this controversy men in responsible positions will take a course directly opposite to that pursued by Nehemiah. They will not only ignore and despise the Sabbath themselves, but they will try to keep it from others by burying it beneath the rubbish of custom and tradition. In churches and in large gatherings in the open air, ministers will urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week. There are calamities on sea and land: and these calamities will increase, one disaster following close upon another; and the little band of conscientious Sabbath-keepers will be pointed out as the ones who are bringing the wrath of God upon the world by their disregard of Sunday.

> “ഈ അന്ത്യകാലങ്ങളിൽ കർത്താവിന്ന് തന്റെ നാമമാത്രജനങ്ങളോടു ഒരു വിവാദമുണ്ട്. ഈ വിവാദത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്തസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള മനുഷ്യർ നെഹെമ്യാവു പിന്തുടർന്ന പാതയ്ക്കു നേരെ വിപരീതമായ ഒരു മാർഗം സ്വീകരിക്കും. അവർ സ്വയം ശബ്ബത്തിനെ അവഗണിക്കുകയും നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുകയില്ല; ആചാരത്തിന്റെയും പരമ്പരാഗതത്തിന്റെയും അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരത്തിനടിയിൽ അതിനെ മറവുചെയ്തുകൊണ്ട്, മറ്റുള്ളവർ അതിനെ ആചരിക്കുന്നതും തടയാൻ ശ്രമിക്കും. സഭകളിലും തുറസ്സായ വിസ്തൃതമായ സമ്മേളനങ്ങളിലും ശുശ്രൂഷകർ ആഴ്ചയിലെ ഒന്നാം ദിവസം ആചരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ജനങ്ങളുടെ മേൽ ശക്തമായി ഉന്നയിക്കും. കടലിലും കരയിലും വിപത്തുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു; ഈ വിപത്തുകൾ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; ഒരു ദുരന്തത്തിനു പിന്നാലെ മറ്റൊന്ന് അടുക്കിക്കൂടും; ഞായറാഴ്ചയെ അവഗണിക്കുന്നതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ കോപം ലോകത്തിന്മേൽ വരുത്തിവിടുന്നവർ ഇവരാണെന്നു പറഞ്ഞ്, മനസ്സാക്ഷിപ്രകാരം ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന ചെറിയ സംഘം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടും.”

> “Satan urges this falsehood that he may take the world captive. It is his plan to compel men to accept errors. He takes an active part in the promulgation of all false religions, and will stop at nothing in his efforts to enforce erroneous doctrines. Under a cloak of religious zeal, men, influenced by his spirit, have invented the most cruel tortures for their fellow-men, and have inflicted the most awful sufferings upon them. Satan and his agents have the same spirit still; and the history of the past will be repeated in our day.

> “ലോകത്തെ അടിമത്തത്തിലാക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ ഈ അസത്യത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യരെ പിശകുകൾ സ്വീകരിപ്പിക്കേണ്ടതു അവന്റെ പദ്ധതിയാണ്. എല്ലാ വ്യാജമതങ്ങളുടെയും പ്രചാരണത്തിൽ അവൻ സജീവമായി പങ്കുചേരുന്നു; തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾ നിർബന്ധിതമാക്കാനുള്ള തന്റെ ശ്രമങ്ങളിൽ അവൻ ഒന്നിലും പിന്തിരിയുകയില്ല. മതോത്സാഹത്തിന്റെ മറവിൽ, അവന്റെ ആത്മാവാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യർ, സഹമനുഷ്യർക്കായി അത്യന്തം ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കുകയും, അവർക്കു ഭയാനകമായ ഏറ്റവും കഠിന കഷ്ടങ്ങൾ ഏല്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സാത്താനും അവന്റെ ഏജന്റുമാരും ഇന്നും അതേ ആത്മാവുള്ളവരാകുന്നു; കഴിഞ്ഞകാലത്തിന്റെ ചരിത്രം നമ്മുടെ ദിവസങ്ങളിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും.”

> “There are men who have set their minds and will to accomplish evil; in the dark recesses of their hearts they have resolved what crimes they will commit. These men are self-deceived. They have rejected God’s great rule of right, and in its stead have erected a standard of their own, and comparing themselves with this standard they pronounce themselves holy. The Lord will permit them to reveal what is in their hearts, to act out the spirit of the master that controls them. He will let them show their hatred of his law in their treatment of those who are loyal to its requirements. They will be actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.

> “ദോഷം പ്രവർത്തിക്കുവാൻ തങ്ങളുടെ മനസ്സും ഇച്ഛാശക്തിയും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ഉണ്ട്; തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ ഇരുണ്ട അന്തർഗുഹകളിൽ അവർ ഏതു കുറ്റങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുമെന്നു തീർച്ചപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ മനുഷ്യർ സ്വയം വഞ്ചിതരാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്തായ നീതിനിയമത്തെ അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞു; അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്വന്തം ഒരു മാനദണ്ഡം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു, ആ മാനദണ്ഡവുമായി തങ്ങളെത്തന്നെ താരതമ്യം ചെയ്ത് അവർ തങ്ങൾ വിശുദ്ധരാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. കർത്താവ് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉള്ളതു വെളിപ്പെടുത്തുവാനും, അവരെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അധിപന്റെ ആത്മാവിനെ പ്രവൃത്തിയായി പ്രകടിപ്പിക്കുവാനും അവർക്കു അനുവദിക്കും. തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ആവശ്യമുകൾക്കു വിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നവരോടുള്ള അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ അതിനോടുള്ള അവരുടെ വെറുപ്പ് അവർ പ്രകടമാക്കുന്നതിന് അവൻ അവരെ വിട്ടുകൊടുക്കും. ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ച ജനക്കൂട്ടത്തെ ഉണർത്തി പ്രേരിപ്പിച്ച അതേ മതോന്മാദത്തിന്റെ ആത്മാവിനാലേ അവർ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുകയുള്ളു; സഭയും രാജ്യവും അതേ ദുഷിതമായ ഐക്യസമന്വയത്തിൽ സംയോജിക്കപ്പെടും.”

> “The church of today has followed in the steps of the Jews of old, who set aside the commandments of God for their own traditions. She has changed the ordinance, broken the everlasting covenant, and now, as then, pride, unbelief, and infidelity are the result. Her true condition is set forth in these words from the song of Moses: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, March 18, 1884.

> “ഇന്നത്തെ സഭ, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തപരമ്പര്യങ്ങൾക്കായി മാറ്റിവെച്ച പുരാതന യെഹൂദന്മാരുടെ പാത പിന്തുടർന്നിരിക്കുന്നു. അവൾ നിയമം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു, നിത്യനിയമം ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു; അന്നെത്തന്നെയെന്നപോലെ ഇന്നും അതിന്റെ ഫലമായി അഹങ്കാരവും അവിശ്വാസവും മതദ്രോഹവും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. അവളുടെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ മോശെയുടെ ഗീതത്തിലെ ഈ വാക്കുകളിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘അവർ തങ്ങളെത്തന്നേ ദുഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരുടെ കറ അവന്റെ മക്കളുടെ കറയല്ല; അവർ വക്രവും വികൃതവുമായ തലമുറ ആകുന്നു. മൂഢജാതിയുമായും ജ്ഞാനമില്ലാത്ത ജനമേ, നിങ്ങൾ യഹോവയോടു ഇങ്ങനെ തന്നെയോ പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നതു? നിന്നെ സ്വന്തമാക്കിയവൻ നിന്റെ പിതാവല്ലയോ? അവൻ നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ലയോ, നിന്നെ സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ലയോ?’” Review and Herald, March 18, 1884.

The ultimate rejection of truth by Adventism occurs at the Sunday law, as Adventism repeats the history of ancient Israel, when “actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.” The progressive rebellion of Adventism is represented in Ezekiel chapter eight, with four escalating abominations, that prophetically mark the four generations of Adventism that began in 1863. The final abomination is when the leaders of Jerusalem bow down to the sun.

പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം അഡ്വെന്റിസം ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ, സൺഡേ നിയമത്തിന്റെ സമയത്താണ് അഡ്വെന്റിസം സത്യത്തെ അന്തിമമായി നിരസിക്കുന്നത്; അന്നേ സമയം “ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ച ജനക്കൂട്ടത്തെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ച അതേ മതോന്മാദത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ പ്രേരിതരായി; സഭയും രാജ്യവും അതേ ദുഷിതമായ ഐക്യത്തിൽ ഒന്നിക്കുമെന്നു” പറയുന്നു. 1863-ൽ ആരംഭിച്ച അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളെ പ്രവാചകപരമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതും ക്രമേണ വഷളാകുന്ന നാല് മ്ലേച്ഛതകളുള്ള എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലാണ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പുരോഗമനാത്മക കലാപം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. അന്തിമ മ്ലേച്ഛത യെരൂശലേമിന്റെ നേതാക്കൾ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്ന സമയത്താണ്.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> അവൻ എന്നെ യഹോവയുടെ ആലയത്തിന്റെ അകത്തെ പ്രാകാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ, ഇതാ, യഹോവയുടെ മന്ദിരത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ, മണ്ഡപത്തിനും യാഗപീഠത്തിനും മദ്ധ്യേ, ഏകദേശം ഇരുപത്തഞ്ചു പുരുഷന്മാർ നിന്നു; അവരുടെ പിറകു യഹോവയുടെ മന്ദിരത്തിങ്കലേക്കും മുഖം കിഴക്കോട്ടും ആയിരുന്നു; അവർ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ചു സൂര്യനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഇതു കണ്ടോ? ഇവിടെ അവർ ചെയ്യുന്ന മ്ലേച്ഛതകൾ ചെയ്യുന്നതു യെഹൂദാഗൃഹത്തിനൊരു ലഘുവായ കാര്യമോ? അവർ ദേശത്തെ പീഡനത്തോടെ നിറച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നെ കോപിപ്പിപ്പാൻ വീണ്ടും മടങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു; ഇതാ, അവർ കൊമ്പു തങ്ങളുടെ മൂക്കിന്നരികെ വെക്കുന്നു. ആകയാൽ ഞാനും ക്രോധത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും; എന്റെ കണ്ണ് ക്ഷമിക്കയില്ല, ഞാൻ കരുണ കാണിക്കയും ഇല്ല; അവർ ഉറക്കെ എന്റെ ചെവികളിൽ നിലവിളിച്ചാലും ഞാൻ അവരെ കേൾക്കയില്ല. യെഹെസ്കേൽ 8:16–18.

The judgment that is brought about at that time is illustrated in the “hour” of Belshazzar’s judgment.

ആ സമയത്ത് നടപ്പിലാകുന്ന ന്യായവിധി, ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂറിൽ” ദൃശ്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaister of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and shew me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Daniel 5:1–9.

> രാജാവായ ബെൽശസ്സർ തന്റെ ആയിരം പ്രഭുക്കന്മാർക്കു ഒരു മഹാവിരുന്ന് നടത്തി, ആ ആയിരം പേരുടെ മുമ്പാകെ വീഞ്ഞ് കുടിച്ചു. ബെൽശസ്സർ വീഞ്ഞ് രുചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, യെരൂശലേമിലെ ദേവാലയത്തിൽ നിന്നു തന്റെ പിതാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ കൊണ്ടുവന്ന പൊന്നിന്റെയും വെള്ളിയുടെയും പാത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുവാൻ കല്പിച്ചു; രാജാവും അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഭാര്യമാരും ഉപഭാര്യമാരും അവയിൽനിന്നു കുടിക്കേണ്ടതിന്നു. അപ്പോൾ അവർ യെരൂശലേമിലെ ദൈവാലയത്തിൽ നിന്നു എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന പൊൻപാത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു; രാജാവും അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഭാര്യമാരും ഉപഭാര്യമാരും അവയിൽനിന്നു കുടിച്ചു. അവർ വീഞ്ഞ് കുടിച്ചു, പൊന്നിന്റെയും വെള്ളിയുടെയും താമ്രത്തിന്റെയും ഇരുമ്പിന്റെയും മരത്തിന്റെയും കല്ലിന്റെയും ദേവന്മാരെ സ്തുതിച്ചു. അതേ മണിക്കൂറിൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈയുടെ വിരലുകൾ പ്രത്യക്ഷമായി വന്നു, രാജധാനിയിലെ മതിലിന്റെ ചുണ്ണാമ്പുപൂശിയ ഭാഗത്തു വിളക്കുതണ്ടിന്റെ നേരെ എഴുതി; എഴുതിയ കൈയുടെ ഭാഗം രാജാവ് കണ്ടു. അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ മുഖഭാവം മാറി, അവന്റെ ചിന്തകൾ അവനെ കലക്കിച്ചു; അങ്ങനെ അവന്റെ അരയുടെ സന്ധികൾ അഴിഞ്ഞുപോയി, അവന്റെ മുട്ടുകൾ ഒന്നിനൊന്ന് ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. ജ്യോതിഷന്മാരെയും കല്ദായരെയും ശകുനവാദികളെയും കൊണ്ടുവരുവാൻ രാജാവ് അത്യുച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു. രാജാവ് ബാബിലോന്റെ ജ്ഞാനികളോടു പ്രസ്താവിച്ചു: ഈ എഴുത്ത് വായിച്ചു അതിന്റെ അർത്ഥം എനിക്കു അറിയിച്ചുതരുന്ന ഏവനും രക്തവർണ്ണ വസ്ത്രം ധരിപ്പിക്കപ്പെടും; അവന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു പൊൻചങ്ങല ഇടപ്പെടും; അവൻ രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമത്തെ അധികാരിയായിരിക്കും. അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ സകല ജ്ഞാനികളും അകത്തു വന്നു; എങ്കിലും ആ എഴുത്ത് വായിക്കാനും അതിന്റെ അർത്ഥം രാജാവിനെ അറിയിക്കാനും അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ രാജാവായ ബെൽശസ്സർ അത്യന്തം കലങ്ങി, അവന്റെ മുഖഭാവം അവനിൽ മാറി; അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ വിസ്മയഭ്രാന്തരായി. ദാനീയേൽ 5:1–9.

In the “same hour” that Belshazzar’s judgment arrived, Shadrach, Meshach and Abednego were cast into the furnace that had been heated “seven times” hotter than normal.

ബേൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധി വന്നെത്തിയ അതേ “മണിക്കൂറിൽ”, ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ സാധാരണത്തേക്കാൾ “ഏഴിരട്ടി” കൂടുതൽ ചൂടാക്കിയിരുന്ന അഗ്നിക്കുഴിയിലേക്കു എറിയപ്പെട്ടു.

> Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. Daniel 3:15–19.

> ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരായിരിക്കുമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ കൊമ്പ്, കുഴൽ, വീണ, ശംഖുപോലുള്ള വാദ്യം, തന്ത്രിവാദ്യം, മധുരവാദ്യം, സകലവിധ സംഗീതത്തിന്റെ ശബ്ദവും കേൾക്കുന്ന സമയത്ത് നിലംപതിച്ച് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന പ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കുവിൻ; അതു നന്നായിരിക്കും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ നമസ്കരിക്കാതിരുന്നാൽ, അതേ മണിക്കൂറിൽ തന്നെ നിങ്ങൾ കത്തുന്ന അഗ്നിചൂളയുടെ നടുവിലേക്ക് എറിഞ്ഞുകളയപ്പെടും; എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ വിടുവിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ദൈവം ആരാണ്? ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ രാജാവിനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: നെബൂഖദ്‌നേസരേ, ഈ കാര്യത്തിൽ നിന്നോടു ഉത്തരം പറയേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങൾ ചിന്താകുലരല്ല. അങ്ങനെ സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നാൽ, ഞങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ദൈവം കത്തുന്ന അഗ്നിചൂളയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ വിടുവിക്കുവാൻ കഴിവുള്ളവൻ ആകുന്നു; രാജാവേ, അവൻ നിന്റെ കൈയിൽ നിന്നുമെങ്ങളെ വിടുവിക്കും. എന്നാൽ അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിലും, രാജാവേ, ഇതു നിനക്കറിയപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ: ഞങ്ങൾ നിന്റെ ദേവന്മാരെ സേവിക്കയില്ല; നീ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പൊൻപ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കയും ഇല്ല. അപ്പോൾ നെബൂഖദ്‌നേസർ ക്രോധംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു; ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർക്കെതിരെ അവന്റെ മുഖഭാവം മാറി; ആകയാൽ അവൻ സംസാരിച്ചു, ചൂള പതിവായി ചൂടാക്കുന്നതിലും ഏഴിരട്ടി അധികം ചൂടാക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. ദാനീയേൽ 3:15–19.

The “hour” of judgment for Belshazzar is the same “hour” of judgment for Shadrach, Meshach and Abednego, and in both lines “seven times” are represented as the symbol of that judgment. The three worthies are representing the two witnesses that ascend with clouds into heaven as the ensign in the “hour” of the great earthquake at the Sunday Law, and Belshazzar represents the judgment of national ruin that is brought upon the earth beast in the very same “hour.”

ബേൽശസ്സറിന് ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ” ആയിരുന്നത് തന്നെയാണ് ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർക്കും ന്യായവിധിയുടെ അതേ “മണിക്കൂർ”; ഇരു പ്രവാഹങ്ങളിലുമായി ആ ന്യായവിധിയുടെ പ്രതീകമായി “ഏഴു പ്രാവശ്യം” പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാർ, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ വേളയിൽ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ” പതാകയായി മേഘങ്ങളോടുകൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതേ “മണിക്കൂറിൽ” ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്മേൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന ദേശീയ നാശത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെ ബെൽശസ്സർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

We will continue our study of Belshazzar’s judgment in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ബെൽശസ്സറിന്മേലുള്ള ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം നാം തുടരുമ്.

> “I am deeply exercised in mind in reference to the low standard of piety among our people. And when I think of the woes passed on Capernaum, I think of how much heavier will come the condemnation upon those who know the truth and have not walked according to the truth, but in the sparks of their own kindling. In the night seasons I am addressing the people in a very solemn manner, beseeching them to ask their own consciences; What am I? Am I a Christian, or am I not? Is my heart renewed? Has the transforming grace of God moulded my character? Are my sins repented of? Are they confessed? Are they forgiven? Am I one with Christ as he is one with the Father? Do I hate what I once loved? Do I now love what I once hated? Do I count all things but loss for the excellency of the knowledge of Christ Jesus? Do I feel I am the purchased possession of Jesus Christ, and that every hour I must consecrate myself to his service?

> “ഞങ്ങളുടെ ജനത്തിനിടയിലെ ഭക്തിയുടെ താഴ്ന്ന നിലവാരത്തെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് അതീവ ആഴത്തിൽ വ്യാകുലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കഫർനഹൂമിന്മേൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട കഷ്ടതകളെ ഞാൻ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടും സത്യാനുസൃതമായി നടന്നില്ലാതെ, തങ്ങൾ തന്നേ കത്തിച്ച തീയുടെ ചിതറുകളിൽ നടന്നുവരുന്നവരുടെ മേൽ എത്രയോ ഭാരം കൂടിയ ശിക്ഷാവിധി വരുമെന്നതു ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു. രാത്രി സമയങ്ങളിൽ ഞാൻ ജനങ്ങളെ അത്യന്തം ഗൗരവപൂർവ്വം അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയും, അവരുടെ സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോടു ചോദിക്കേണ്ടതിന്നു അവരോടു അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ എന്താകുന്നു? ഞാൻ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയാണോ, അല്ലയോ? എന്റെ ഹൃദയം പുതുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? ദൈവത്തിന്റെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന കൃപ എന്റെ സ്വഭാവത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? എന്റെ പാപങ്ങൾക്കായി ഞാൻ മാനസാന്തരം വരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? അവ ഏറ്റുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? അവ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? അവൻ പിതാവിനോടു ഒന്നായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനോടു ഒന്നായിരിക്കുന്നുവോ? ഞാൻ ഒരിക്കൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നതിനെ ഇപ്പോൾ വെറുക്കുന്നുവോ? ഞാൻ ഒരിക്കൽ വെറുത്തിരുന്നതിനെ ഇപ്പോൾ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? ക്രിസ്തുയേശുവിനെ അറിയുന്നതിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത നിമിത്തം ഞാൻ സകലവും നഷ്ടമെന്നു കണക്കാക്കുന്നുവോ? ഞാൻ യേശുക്രിസ്തുവാൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട അവകാശസ്വത്താണെന്നും, ഓരോ മണിക്കൂറിലും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അവന്റെ സേവനത്തിനു സമർപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നുവോ?”

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. The whole earth is to be lightened with the glory of the Lord as the waters cover the channels of the great deep. Prophecies are being fulfilled, and stormy times are before us. Old controversies which have apparently been hushed for a long time will be revived, and new controversies will spring up; new and old will commingle, and this will take place right early. The angels are holding the four winds, that they shall not blow, until the specified work of warning is given to the world; but the storm is gathering, the clouds are loading, ready to burst upon the world, and to many it will be as a thief in the night.

> “നാം മഹത്തായും ഗൗരവപൂർണ്ണവുമായ സംഭവങ്ങളുടെ കവാടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. മഹാഗഹനത്തിന്റെ പാതകളെ ജലം മൂടുന്നതുപോലെ കർത്താവിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് സർവഭൂമിയും പ്രകാശിതമാകേണ്ടതാണ്. പ്രവചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയിലേക്കു വരുന്നു, കൊടുങ്കാറ്റുപോലുള്ള കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. ദീർഘകാലമായി ശമിച്ചുപോയതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമായിരുന്ന പഴയ വിവാദങ്ങൾ വീണ്ടും ഉയർന്നുവരും; പുതിയ വിവാദങ്ങളും ഉദ്ഭവിക്കും; പുതുതും പഴയതും കലർന്നുചേരും; ഇതു വളരെ വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കും. നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ പ്രവർത്തി ലോകത്തിന്നു നല്കപ്പെടുന്നതുവരെ നാലു കാറ്റുകളും വീശാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാർ അവയെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നു; എന്നാൽ കൊടുങ്കാറ്റ് കൂട്ടംചേരുന്നു, മേഘങ്ങൾ നിറഞ്ഞുകൂടി ലോകത്തിന്മേൽ പൊട്ടിത്തെറിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; അനേകരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതു രാത്രിയിലെ കള്ളനെപ്പോലെ ആയിരിക്കും.”

> “Many smiled and would not believe when we told them, twenty and thirty years ago, that the Sunday would be urged upon all the world, and a law be made to compel its observance, and force conscience. We see it being fulfilled. All that God has said of the future will surely come to pass; not one thing will fail of all that he has spoken. Protestantism is now reaching hands across the gulf to clasp hands with papacy, and a confederacy is being formed to trample out of sight the Sabbath of the fourth commandment; and the man of sin, who, at the instigation of Satan, instituted the spurious sabbath, this child of papacy, will be exalted to take the place of God.

> “ഇരുപതും മുപ്പതും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ അവരോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ—ഞായറാഴ്ച സമസ്ത ലോകത്തിനുമേൽ സമ്മർദ്ദപൂർവ്വം ഏർപ്പെടുത്തപ്പെടും എന്നും, അതിന്റെ ആചരണം ബലമായി നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും മനസ്സാക്ഷിയെ ബലാൽക്കാരപ്പെടുത്തുന്നതിനുമായി ഒരു നിയമം ഉണ്ടാക്കപ്പെടും എന്നും—അനേകർ ചിരിക്കുകയും വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അത് നിവൃത്തിയിലാകുന്നതു നാം കാണുന്നു. ദൈവം ഭാവിയെക്കുറിച്ച് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുള്ളതെല്ലാം നിശ്ചയമായും സംഭവിച്ചുതീരും; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതിൽ ഒന്നും പരാജയപ്പെടുകയില്ല. ഇപ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം വിടവിനപ്പുറം കൈ നീട്ടി പാപ്പാധിപത്യത്തോടു കൈകോർക്കുകയാണ്; നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്ത് കാഴ്ചയിൽ നിന്നു തുരത്തി നീക്കുന്നതിനായി ഒരു സഖ്യം രൂപംകൊള്ളുകയാണ്; സാത്താന്റെ പ്രേരണപ്രകാരം കൃത്രിമ ശബ്ബത്ത് സ്ഥാപിച്ച പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ, അഥവാ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ഈ സന്തതി, ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൈവശമാക്കേണ്ടതിന്നു ഉയർത്തപ്പെടും.”

> “All heaven is represented to me as watching the unfolding of events. A crisis is to be revealed in the great and prolonged controversy in the government of God on earth. Something great and decisive is to take place, and that right early. If any delay, the character of God and his throne will be compromised. The armory of heaven is open; all the universe of God and its equipments are ready. One word has justice to speak, and there will be terrific representations upon the earth, of the wrath of God. There will be voices and thunderings and lightnings and earthquakes and universal desolation. Every movement in the universe of heaven is to prepare the world for the great crisis.

> “സംഭവങ്ങളുടെ വികാസത്തെ സകല സ്വർഗ്ഗവും നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി എനിക്കു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ദൈവത്തിന്റെ ഭരണത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മഹത്തായും ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന തർക്കത്തിൽ ഒരു പ്രതിസന്ധി വെളിപ്പെടുവാൻ ഇരിക്കുന്നു. മഹത്തായും നിർണായകവുമായൊന്നാണ് സംഭവിക്കുവാൻ പോകുന്നത്; അതും വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ. എന്തെങ്കിലും താമസം സംഭവിച്ചാൽ, ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവവും അവന്റെ സിംഹാസനവും അപകീർത്തിക്കു വിധേയമാകുന്നതായിരിക്കും. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആയുധശാല തുറന്നുകിടക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ സകല വിശ്വവും അതിന്റെ ഉപകരണസജ്ജീകരണങ്ങളുമൊക്കെയും സന്നദ്ധമാണ്. നീതി ഒരു വാക്ക് ഉച്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്; അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ ഭയാനകമായ പ്രകടനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ശബ്ദങ്ങളും ഇടിമുഴക്കങ്ങളും മിന്നലുകളും ഭൂകമ്പങ്ങളും സർവത്ര നാശവും ഉണ്ടായിരിക്കും. സ്വർഗ്ഗവിശ്വത്തിലെ ഓരോ ചലനവും മഹാപ്രതിസന്ധിക്കായി ലോകത്തെ ഒരുക്കുന്നതിനായിരിക്കും.”

> “Intensity is taking possession of every earthly element; and as a people who have had great light and wonderful knowledge, many of them are represented by the five sleeping virgins with their lamps, but no oil in their vessels; cold, senseless, with a feeble, waning piety. While a new life is being diffused and is springing up from beneath and taking fast hold of all Satan’s agencies, preparatory to the last great conflict and struggle, a new light and life and power is descending from on high, and taking possession of God’s people who are not dead, as many now are, in trespasses and sins. The people who will now see what is soon to come upon us by what is being transacted before us, will no longer trust in human inventions, and will feel that the Holy Spirit must be recognized, received, presented before the people, that they may contend for the glory of God, and work everywhere in the byways and highways of life, for the saving of the souls of their fellow-men. The only rock that is sure and steadfast is the Rock of Ages. Those only who build on this Rock are secure.

> “തീവ്രത ഭൂമിയിലെ ഓരോ ഘടകത്തെയും കൈവശപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; മഹത്തായ വെളിച്ചവും അത്ഭുതകരമായ ജ്ഞാനവും ലഭിച്ച ജനമായിരിക്കെ, അവരിൽ പലരും അവരുടെ വിളക്കുകൾ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയില്ലാത്ത അഞ്ച് ഉറങ്ങിക്കിടന്ന കന്യകമാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; തണുത്തവരും, ബോധമില്ലാത്തവരും, ക്ഷീണിച്ചും ക്ഷയിച്ചും പോകുന്ന ഭക്തിയുള്ളവരും ആകുന്നു. അവസാന മഹാസമരത്തിനും പോരാട്ടത്തിനും ഒരുക്കമായി, ഒരു പുതിയ ജീവൻ എല്ലാടവും വ്യാപിച്ചു താഴെയിൽ നിന്ന് മുളച്ചുയർന്ന് സാത്താന്റെ സകല പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ശക്തമായി പിടിച്ചടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പുതിയ വെളിച്ചവും ജീവനും ശക്തിയും ഉയരത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന്, ഇപ്പോൾ പലർ അതിക്രമങ്ങളിലും പാപങ്ങളിലും മരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ മരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ദൈവജനത്തെ കൈവശപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ മുമ്പിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാൽ ഉടൻതന്നെ നമ്മേൽ വരാനിരിക്കുന്നതിനെ ഇപ്പോൾ കാണുന്ന ജനങ്ങൾ, ഇനി മാനുഷിക ആവിഷ്കാരങ്ങളിൽ ആശ്രയിക്കുകയില്ല; പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അംഗീകരിക്കയും സ്വീകരിക്കയും ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കയും വേണമെന്ന് അവർ അനുഭവിക്കും, അങ്ങനെ അവർ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി പോരാടുകയും, തങ്ങളുടെ സഹമനുഷ്യരുടെ ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി, ജീവിതത്തിന്റെ ഇടവഴികളിലും രാജപാതകളിലും എല്ലായിടത്തും പ്രവർത്തിക്കയും ചെയ്യും. ഉറപ്പുള്ളതും അചഞ്ചലവുമായ ഏക ശില യുഗങ്ങളുടെ ശിലയാണ്. ഈ ശിലമേൽ പണിയുന്നവർ മാത്രം സുരക്ഷിതരാണ്.”

> “Those who are carnally minded now, notwithstanding the warnings given of God in his word and through the testimonies of his Spirit, will never unite with the holy family of the redeemed. They are sensual, debased in thought, and abominable in the sight of God. They have never been sanctified through the truth. They are not partakers of the divine nature, have never overcome self and the world with its affections and lusts. These characters are all through our churches, and as the result the churches are weak and sickly and ready to die. There must be no indifferent testimony borne now, but a decided, pointed testimony, rebuking every impurity, and exalting Jesus. We must as a people be in the attitude of expectation, working and waiting and watching and praying.

> “ഇപ്പോൾ ജഡചിന്തയുള്ളവർ, ദൈവം തന്റെ വചനത്തിലൂടെയും തന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളിലൂടെയും നൽകിയിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും, വീണ്ടെടുപ്പു പ്രാപിച്ച വിശുദ്ധ കുടുംബവുമായി ഒരിക്കലും ഒന്നുചേരുകയില്ല. അവർ ഇന്ദ്രിയാസക്തരായവരും ചിന്തയിൽ അധഃപതിച്ചവരും ദൈവദൃഷ്ടിയിൽ വെറുപ്പുളവാക്കുന്നവരുമാണ്. അവർ സത്യത്താൽ ഒരിക്കലും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവർ ദിവ്യസ്വഭാവത്തിൽ പങ്കാളികളല്ല; സ്വയത്തെയും ലോകത്തെയും അതിന്റെ സ്‌നേഹാഭിലാഷങ്ങളെയും കാമവാഞ്ഛകളെയും ഒരിക്കലും ജയിച്ചിട്ടില്ല. ഇത്തരക്കാരെ നമ്മുടെ സഭകളെല്ലാം മുഴുവനായും കാണുന്നു; അതിന്റെ ഫലമായി സഭകൾ ബലഹീനങ്ങളായി, രോഗബാധിതങ്ങളായി, മരിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ നിലയിലുമാണ്. ഇപ്പോൾ ഉദാസീനമായ യാതൊരു സാക്ഷ്യവും വഹിക്കപ്പെടരുത്; പകരം, സകല അശുദ്ധിയെയും ശാസിക്കുകയും യേശുവിനെ ഉന്നതീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൃഢവും വ്യക്തവും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ സാക്ഷ്യം ആയിരിക്കണം. നാം ഒരു ജനമായി പ്രത്യാശാപൂർവമായ പ്രതീക്ഷയുടെ നിലപാടിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, പ്രവർത്തിച്ചും കാത്തിരുന്നും ജാഗരിച്ചും പ്രാർത്ഥിച്ചും ഇരിക്കേണ്ടതാണ്.”

> “This blessed hope of the second appearing of Christ needs to be presented often to the people, with its solemn realities; looking for the soon appearing of our Lord Jesus to come in his glory, will lead to the regarding of earthly things as emptiness and nothingness. All worldly honor or distinction is of no value, for the true believer lives above the world; his steps are advancing heavenward. He is a pilgrim and stranger. His citizenship is above. He is gathering the sunbeams of the righteousness of Christ into his soul, that he may be a burning and shining light in the moral darkness that has enshrouded the world. What vigorous faith, what lively hope, what fervent love, what holy, consecrated zeal for God is seen in him, and what a decided distinction between him and the world! ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’ ‘Watch ye therefore, for ye know not what hour your Lord doth come.’ ‘Therefore be ye ready also; for in such an hour as ye think not the Son of man cometh.” “Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments.’” Pamphlets, 38–40.

> “ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം പ്രത്യക്ഷതയെന്ന ഈ ഭാഗ്യപൂർണമായ പ്രത്യാശ, അതിന്റെ ഗൗരവമേറിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളോടുകൂടെ, ജനങ്ങൾക്കു നിരന്തരം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശു തന്റെ മഹത്വത്തിൽ വേഗത്തിൽ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക, ഭൂമിയിലെ കാര്യങ്ങളെ ശൂന്യതയും നിസ്സാരതയും ആയി കാണുവാൻ നയിക്കും. ലോകീയമായ സകല ബഹുമാനമോ സ്ഥാനമാനമോ യാതൊരു മൂല്യവുമില്ല; കാരണം സത്യവിശ്വാസി ലോകത്തിന് മീതെ ജീവിക്കുന്നു; അവന്റെ ചുവടുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കു മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു തീർത്ഥാടകയും പരദേശിയും ആകുന്നു. അവന്റെ പൗരത്വം മുകളിലാണ്. ലോകത്തെ ആവൃതമാക്കി മൂടിയിരിക്കുന്ന നൈതിക അന്ധകാരത്തിൽ അവൻ ജ്വലിക്കുന്നതും പ്രകാശിക്കുന്നതുമായ ഒരു ദീപമായി ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു, ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സൂര്യകിരണങ്ങളെ അവൻ തന്റെ ആത്മാവിലേക്കു ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എത്ര ശക്തമായ വിശ്വാസം, എത്ര സജീവമായ പ്രത്യാശ, എത്ര ഉഷ്ണമായ സ്നേഹം, ദൈവത്തിനായി എത്ര വിശുദ്ധവും സമർപ്പിതവുമായി ഉള്ള തീക്ഷ്ണതയാണ് അവനിൽ കാണപ്പെടുന്നത്; അവനും ലോകവും തമ്മിൽ എത്ര വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമാണ് ഉള്ളത്! ‘ആകയാൽ ജാഗരിച്ചുകൊൾവിൻ; ഇവ സകലവും സംഭവിപ്പാനുള്ളതു നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടു മനുഷ്യപുത്രന്റെ മുമ്പാകെ നില്ക്കുവാൻ നിങ്ങൾ യോഗ്യരായി എണ്ണപ്പെടേണ്ടതിന്നു എപ്പോഴും പ്രാർത്ഥിപ്പിൻ.’ ‘ആകയാൽ ജാഗരിച്ചുകൊൾവിൻ; നിങ്ങളുടെ കർത്താവ് ഏതു ഘട്ടത്തിൽ വരുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലല്ലോ.’ ‘അതുകൊണ്ടു നിങ്ങളും ഒരുങ്ങിയിരിപ്പിൻ; നിങ്ങൾ നിരൂപിക്കാത്ത ഘട്ടത്തിൽ മനുഷ്യപുത്രൻ വരുന്നു.’ ‘ഇതാ, ഞാൻ കള്ളനെപ്പോലെ വരുന്നു. ജാഗരിച്ചുകൊണ്ടു തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കാത്തുകൊള്ളുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.’” Pamphlets, 38–40.

Back to Articles