Article

# യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് - നമ്പർ ഒന്ന്

വെളിപ്പാടിന്റെ വിത്തുകൾ: ഉപമകളിൽ നിന്ന് അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിലേക്കുള്ള പ്രവചനാത്മക നെയ്ത്തുപടം അനാവരണം ചെയ്യൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 29, 2023

Formats

PDF
Word

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിളിൽ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലോകാവസാനകാലത്ത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന നിരവധി ബൈബിള്‍ വചനഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വരുന്ന രണ്ടാമത്തെ, അഥവാ രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം; അത് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര ഉള്ളവരല്ലാതെ മറ്റാരും വാങ്ങുകയോ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്ന് മുഴുവൻ ലോകത്തോടും വിലക്കുന്നു.

> ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനോടു സദൃശമായ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അതു സർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. അതു ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും അതിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു; മാരകമുറിവ് സൌഖ്യം പ്രാപിച്ച ആദ്യ മൃഗത്തെ ഭൂമിയും അതിൽ വസിക്കുന്നവരും നമസ്കരിക്കുമാറാക്കുന്നു. അതു മഹത്തായ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ കൺമുന്നിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഭൂമിയിലേക്കു അഗ്നി ഇറക്കുന്നതുവരെ ചെയ്യുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവർത്തിപ്പാൻ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന ആ അത്ഭുതങ്ങളാൽ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ വഞ്ചിക്കുന്നു; വാളിന്റെ മുറിവേറ്റിട്ടും ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ മൃഗത്തിനായി ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതിന്നു ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു പറയുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു ജീവൻ നൽകുവാൻ അതിന്നു അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സംസാരിക്കയും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കാത്ത ഏവരെയും കൊന്നുകളയുമാറു വരുത്തുകയും ചെയ്തു. ചെറുതും വലുതും, ധനികരും ദരിദ്രരും, സ്വതന്ത്രരും ദാസന്മാരും എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവർക്കും തങ്ങളുടെ വലങ്കയ്യിൽ ആകട്ടെ നെറ്റിയിൽ ആകട്ടെ ഒരു മുദ്ര സ്വീകരിക്കുമാറു അതു വരുത്തുന്നു. ആ മുദ്രയോ മൃഗത്തിന്റെ പേരോ അതിന്റെ പേരിന്റെ സംഖ്യയോ ഉള്ളവനല്ലാതെ ആരും വാങ്ങുകയോ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അതു സംവിധാനം ചെയ്യുന്നു.

> ഇവിടെയാണ് ജ്ഞാനം. ബുദ്ധിയുള്ളവൻ മൃഗത്തിന്റെ സംഖ്യ കണക്കാക്കട്ടെ; കാരണം അതു ഒരു മനുഷ്യന്റെ സംഖ്യ ആകുന്നു; അവന്റെ സംഖ്യ ആറുനൂറ്റി അറുപത്താറ്. വെളിപ്പാട് 13:11–18.

ഈ ഭാഗത്തിൽ രണ്ടുകൊമ്പുള്ള ഭൂമിമൃഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏഴ് പ്രധാന പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ ഉണ്ട്. തനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന മൃഗത്തിന്റെ അധികാരം അവൻ വിനിയോഗിക്കുന്നു; തനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന മൃഗത്തെ ലോകത്തിലെ എല്ലാവരും ആരാധിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ ഇടയാക്കുന്നു; സകല മനുഷ്യരും കാണുന്ന മഹത്തായ അത്ഭുതങ്ങൾ അവൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അവൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും വഞ്ചിച്ചു, തനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കുവാൻ ലോകത്തോടു കല്പിക്കുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു അവൻ ജീവൻ നൽകുന്നു, അങ്ങനെ അത് സംസാരിക്കുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ ആരാധിക്കേണ്ടതിന്നു ലോകമെങ്ങുമുള്ളവരെ മരണശിക്ഷയുടെ ഭീഷണിയോടെ അവൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു; കൂടാതെ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോ പേരോ സംഖ്യയോ ഇല്ലാത്തവർക്കെതിരെ വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും നിരോധിച്ചു, നെറ്റിയിലോ കൈയിലോ ആ മുദ്ര ഏറ്റുവാങ്ങുവാൻ ലോകമെങ്ങുമുള്ളവരെ അവൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു.

പതിനൊന്നാം വചനത്തിൽ “ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവരുന്ന” മൃഗം നിർവഹിക്കുന്ന വഞ്ചനാപ്രവർത്തി അത്രയേറെ മായാജാലപരവും ശക്തവുമാകയാൽ, അത് “ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ വഞ്ചിക്കുന്നു.” സമസ്ത ലോകവും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടും. അതായത്, ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ ഒഴിച്ചാൽ സമസ്ത ലോകവും പ്രതിക്രിസ്തുവിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു വഞ്ചിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഈ ലോകവ്യാപകമായ വഞ്ചനയ്ക്കു മുമ്പായി വരുന്ന പ്രവചനാത്മക സംഭവങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മിക്കാളുകളും അറിയുന്ന ചില ബൈബിൾ കഥകളുണ്ട്, എങ്കിൽ പോലും അത് മേൽപ്പറപ്പിലുള്ള അറിവിന്റെ തലത്തിലായിരിക്കാം. മോശെയും ഫറവോനും, ദാനിയേലും നെബൂഖദ്‌നേസറും, അല്ലെങ്കിൽ യേശുവും പീലാത്തോസും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകളെക്കുറിച്ച് പലരും കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും. ആളുകൾ ഈ ബൈബിൾ കഥകളെ വ്യത്യസ്തമായ ഗ്രഹണനിലകളിൽ അറിയുന്നുവെങ്കിലും, ബൈബിൾ പ്രവചനം രാജാക്കന്മാരെയും രാജ്യങ്ങളെയും നേരിട്ടും അത്യന്തം നിർദിഷ്ടമായും തിരിച്ചറിയുന്നുവെന്ന കാര്യം അവർ നിർബന്ധമായും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. മോശെ, ദാനിയേൽ, ക്രിസ്തു എന്നിവരുടെ കാര്യത്തിൽ അത് നിർവിവാദമായി സത്യമായിരുന്നു. മിസ്രയീം, ബാബിലോൻ, റോം എന്നിവയെല്ലാം തങ്ങളുടെ തത്തുല്യ രാജ്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെട്ട ചരിത്രസംഭവങ്ങൾക്ക് മുമ്പെ തന്നെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല.

> ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു; എനിക്ക് മാറ്റമില്ല; അതുകൊണ്ട് യാക്കോബിന്റെ പുത്രന്മാരായ നിങ്ങൾ നശിച്ചുപോയിട്ടില്ല. മലാഖി 3:6.

> യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നേക്കും ഒരേ ആൾ തന്നേ. എബ്രായർ 13:8.

ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിമൃഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനയിൽ ചില ലളിതമായ തർക്കശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കാൻ നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സഭയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും അതിനെ പീഡിപ്പിച്ചതുമായ ഈജിപ്ത്, ബാബിലോൻ, റോം എന്നീ രാജ്യങ്ങളെ ദൈവം നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയുന്ന പ്രവചനങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് അറിയുന്നതിനാൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തെ സംബന്ധിച്ച് ചില വസ്തുതകൾ സ്ഥാപിക്കാനാകും. ഈജിപ്ത്, ബാബിലോൻ, റോം എന്നിവയെപ്പോലെ തന്നെ, ഭൂമിമൃഗവും ആ ജനതയെ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനം നിറവേറുന്ന ചരിത്രത്തിനു മുമ്പേ തന്നെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയപ്പെടും. ഞാൻ ഈ വസ്തുത സ്ഥാപിക്കാനാകുമെന്ന് പറയുന്നത് വളരെ ലളിതമായതുമായെങ്കിലും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ ഒരു ബൈബിള്‍ നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ആ നിയമം സത്യം രണ്ടുപേരുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ വായാലോ മൂന്ന് സാക്ഷികളുടെ വായാലോ മരണയോഗ്യനായവൻ മരണശിക്ഷിക്കപ്പെടേണം; എന്നാൽ ഒരു സാക്ഷിയുടെ വായാൽ അവൻ മരണശിക്ഷിക്കപ്പെടരുത്. ആവർത്തനപുസ്തകം 17:6.

> ഒരു മനുഷ്യൻ ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും അകൃത്യത്തിന്നായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപത്തിന്നായാലും, ഒരു സാക്ഷി മാത്രം അവന്റെ വിരുദ്ധമായി എഴുന്നേൽക്കരുത്; രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ വായാലോ, മൂന്ന് സാക്ഷികളുടെ വായാലോ, കാര്യം സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. ആവർത്തനം 19:15.

> ഇതാണ് ഞാൻ നിങ്ങളിങ്കൽ വരുന്നതു മൂന്നാം പ്രാവശ്യം. രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ വായാൽ സകല വചനവും സ്ഥിരപ്പെടും. 2 കൊരിന്ത്യർ 13:1.

> ഒരു മൂപ്പന്റെ നേരെ കുറ്റാരോപണം സ്വീകരിക്കരുതു; രണ്ടു അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു സാക്ഷികളുടെ മുമ്പിൽ മാത്രമേ അത് സ്വീകരിക്കാവൂ. 1 തിമൊഥെയൊസ് 5:19.

ദൈവം മിസ്രയീമിന്റെ കലഹസ്വഭാവമുള്ള ഫറവോനെ ന്യായവിധി ചെയ്തപ്പോൾ, പുരാതന മിസ്രയീമിന്റെ പതനം ബൈബിൾ പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചു. ബാബിലോണിന്റെ കലഹസ്വഭാവമുള്ള രാജാക്കന്മാരെ ന്യായവിധി ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം, പുരാതന ബാബിലോണിന്റെ ഉദയവും പതനവും ബൈബിൾ പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചു. പൗരാണിക റോമിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉദയവും പതനവും ബൈബിൾ പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചു; കൂടാതെ റോമിന്റെ അഴിമതിയുള്ള പ്രതിനിധികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും അവരെ നേരിട്ടും ചെയ്തു. ഒരിക്കലും മാറാത്ത ദൈവസ്വഭാവത്തിന്റെ സ്ഥിരത, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ള രാജ്യം—വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗം—നിശ്ചയമായും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലൂടെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം നിറവേറുമ്പോൾ, മോശെ, ദാനിയേൽ, ക്രിസ്തു എന്നിവരിലൂടെ പ്രവചനാത്മകമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ സഭ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ നേതൃത്വത്തോടുള്ള നേർക്കുനേർ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ആയിരിക്കും. ലോകാവസാനകാലത്ത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവചനാത്മക പങ്ക് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രധാന വിഷയങ്ങളിലൊന്നാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്ക് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ബൈബിളിലെ വിവരങ്ങളെ നാം വികസിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ബൈബിളിനകത്ത് തന്നെ കാണപ്പെടുന്ന നിയമങ്ങളെയാണ് നാം പ്രയോഗിക്കുക; കാരണം ദൈവവചനത്തിന് മനുഷ്യനിർവചനം ആവശ്യമില്ല. പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന് ആചാരപരമായ നിയമങ്ങൾ, ആരോഗ്യനിയമങ്ങൾ, പത്ത് നൈതിക നിയമങ്ങൾ, കൃഷിസംബന്ധിയായ നിയമങ്ങൾ എന്നിവയും ഇനിയും അനേകം നിയമങ്ങളും നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ദൈവം ക്രമശീലനാണ്.

> സകലവും ശോഭനമായും ക്രമമായും നടത്തപ്പെടട്ടെ. 1 കൊരിന്ത്യർ 14:40.

ദൈവം നൽകിയ നിയമങ്ങളെ വെറുതെ അവഗണിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുമെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്ന യാതൊരു സാക്ഷ്യവും ബൈബിളിലെ രേഖ നൽകുന്നില്ല. പ്രവചനപഠനത്തിനായി ബൈബിളിൽ തന്നെയും ബൈബിളാൽ തന്നെയും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നവർ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുമെന്ന് ആർ പ്രതീക്ഷിക്കാനാകും?

> “ഇപ്പോൾ വരുവിൻ; നമുക്കു തമ്മിൽ ന്യായം പറയാം എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ചുവപ്പുനിറമുള്ള വസ്ത്രംപോലെ ആയിരുന്നാലും അവ മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്തതാകും; അവ കടുംചുവപ്പായിരുന്നാലും അവ രോമംപോലെ ആയിത്തീരും.” യെശയ്യാവു 1:18.

നാം ബൈബിളിലെ നിയമങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആ നിയമങ്ങൾ യഥാർത്ഥമാണോ വ്യാജമാണോ എന്നു നിർണയിക്കുകയും സാധൂകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് ബൈബിളിനുതന്നെ അനുവദിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ വിവിധ നിയമങ്ങളെയും പോലെ, ആ നിയമങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും സാത്താനികമായ ഒരു കള്ളനകൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. അതിനാൽ, ഒരു സത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഒരു നിയമം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, തിരിച്ചറിഞ്ഞ സത്യവും പ്രയോഗിച്ച നിയമവും രണ്ടും പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

> പ്രിയമുള്ളവരേ, എല്ലാ ആത്മാവിനെയും വിശ്വസിക്കരുതു; അവ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളവയോ എന്നു ആത്മാക്കളെ പരിശോധിച്ചറിയുവിൻ; എന്തെന്നാൽ അനേകം വ്യാജപ്രവാചകന്മാർ ലോകത്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1 യോഹന്നാൻ 4:1.

ഈ പഠനത്തിൽ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവാചകപരമായ പങ്ക് തിരിച്ചറിയുന്നതിന് അപ്പുറം, ഈ പ്രത്യേക തലമുറ വരെയും യേശു വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ മറച്ചുവെച്ചിരുന്ന രഹസ്യസന്ദേശം തിരിച്ചറിയുക എന്നതും മറ്റൊരു ഉദ്ദേശ്യമാണ്.

> രഹസ്യമായുള്ള കാര്യങ്ങൾ യഹോവയായ നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റേതാകുന്നു; എന്നാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഈ ന്യായപ്രമാണത്തിലെ സകല വചനങ്ങളും നാം അനുസരിക്കേണ്ടതിന്നു എന്നേക്കും നമുക്കും നമ്മുടെ മക്കൾക്കും ഉള്ളതാകുന്നു. ആവർത്തനം 29:29.

ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന പ്രവചനാത്മക രഹസ്യങ്ങൾ, അവ സ്വീകരിക്കുന്നവർ അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കേണ്ടതിന്നായാണ് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്. മനുഷ്യർക്ക് അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴേ അതു പാലിക്കാൻ കഴിയൂ. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ മുദ്രവിടുതൽ പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രഹസ്യം, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം നമ്മുടെ ഉള്ളന്തരംഗങ്ങളിലും ഹൃദയങ്ങളിലും എഴുതുന്ന പ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമാണ്. ദൈവജനത്തിന്നു തുറന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഈ രഹസ്യം, വിശ്വാസത്താൽ എപ്പോഴും എങ്കിലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, പുതിയ നിയമത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

> ഇതാ, ദിവസങ്ങൾ വരുന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അന്നു ഞാൻ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തോടും യെഹൂദാഗൃഹത്തോടും ഒരു പുതിയ നിയമം ചെയ്യും; ഞാൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുവിപ്പാൻ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയ ദിനത്തിൽ അവരോടു ചെയ്ത നിയമംപോലെയല്ല അത്; അവർ എന്റെ നിയമം ലംഘിച്ചുകളഞ്ഞു, എങ്കിലും ഞാൻ അവർക്കു ഭർത്താവായിരുന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ആ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു ചെയ്യുന്ന നിയമം ഇതാകുന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ എന്റെ ന്യായപ്രമാണം അവരുടെ ഉള്ളിൽ വെക്കും; അത് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതുകയും ചെയ്യും; ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും; അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും. യിരെമ്യാവു 31:31–33.

> “ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ ആചരിക്കുന്ന തന്റെ ജനത്തോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിയമം പുതുക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.” Review and Herald, February 26, 1914.

വെളിപ്പാട് 1:1–3 അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം:

> യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്: ദൈവം അവനു തന്നതു, ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു; അവൻ തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനോടു അടയാളങ്ങളാൽ അതു അറിയിച്ചുതന്നു. യോഹന്നാൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെയും താൻ കണ്ട സകലത്തെയും കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ; അവ കേൾക്കുന്നവരും അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതു കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാൻമാർ; കാരണം സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:1–3.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” മനുഷ്യകുലത്തിനുള്ള അന്തിമ സന്ദേശമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അത് വ്യക്തമായും ഒരു സന്ദേശമാണ്, കാരണം “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” അവന്റെ ദാസന്മാർക്ക് “ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ടതു” കാണിക്കേണ്ടതിനായി സ്വർഗീയ പിതാവിൽനിന്ന് അവന് നൽകപ്പെട്ടതാണ്.

“പ്രവചനം നൽകുന്നതിലും” അതുപോലെതന്നെ “ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിലും” “പരിശുദ്ധാത്മാവ് കാര്യങ്ങളെ അങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പരിഗണിക്കുവാൻ നമ്മോടു പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> “പ്രവചനത്തിന്റെ നൽകലിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലും, മനുഷ്യകാര്യസാധകനെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിർത്തി, ക്രിസ്തുവിൽ മറച്ചുവെക്കുകയും, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ കർത്താവായ ദൈവത്തെയും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നവിധം പരിശുദ്ധാത്മാവ് കാര്യങ്ങളെ ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം വായിക്കുക. അവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം, ഓരോ വിഷയവും പ്രത്യേകം എടുത്ത്, ഓർമ്മയിൽ വരുത്തുക.” Testimonies to Ministers, 112.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ “ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളും” അതുപോലെ “പ്രവചനത്തിന്റെ നല്കലും” ദൈവം മനുഷ്യരോടു എങ്ങനെ ഘട്ടംഘട്ടമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നു എന്ന പ്രക്രിയയെ പ്രത്യേകമായി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ ആശയവിനിമയം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആ സന്ദേശം “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതായും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തു ദൈവത്തിൽ നിന്നു താൻ സ്വീകരിച്ച സന്ദേശവുമായി രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു. അവൻ തന്റെ ദൂതൻ മുഖാന്തരം ആ സന്ദേശം അയച്ചു; അതുപോലെ തന്നേ, ആ ദൂതൻ മുഖാന്തരം തന്റെ സന്ദേശം ചിഹ്നങ്ങളാൽ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അവന്റെ ദൂതൻ ആ സന്ദേശം പ്രവാചകനായ യോഹന്നാന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുചെന്നു; യോഹന്നാൻ അതു എഴുതിവെച്ച്, നിങ്ങളുടെയും എന്റെയും വേണ്ടിക്കായി സഭകൾക്കു അയച്ചു. ആദ്യത്തെ മൂന്നു വാക്യങ്ങൾ, സന്ദേശവും ആ സന്ദേശം കൈമാറുന്നതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയും രണ്ടിനെയും ഊന്നിപ്പറയുന്നവിധം, “പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ” അങ്ങനെ “രൂപപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ മനുഷ്യകുലത്തോടുള്ള അന്തിമ സന്ദേശത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് വെറും അന്തിമ സന്ദേശമത്രമല്ല—അതിലും പ്രധാനമായി, ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ ഭൂമിയെന്ന ഗ്രഹത്തോടുള്ള അന്തിമ “മുന്നറിയിപ്പ്” സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സന്ദേശത്തിന്റെ ഈ “മുന്നറിയിപ്പ്” സ്വഭാവം, അതിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “കാര്യങ്ങളെ” വായിച്ചും കേട്ടും കാത്തും നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഒരു വിഭാഗം ആളുകൾ “ഭാഗ്യവാൻമാർ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോഴാണ് വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ മുന്നറിയിപ്പിനെ വായിക്കാതെയും കേൾക്കാതെയും ഇരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം ആളുകൾ ഉണ്ട്. അവർക്ക് ഭാഗ്യവാൻമാരാകുക അസാധ്യമാണ്. എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ വായിച്ചും കേട്ടും കാത്തും നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഒരു വിഭാഗം ഭാഗ്യവാൻമാരാകുന്നുവെങ്കിൽ, ഭാഗ്യവാൻമാരല്ലാത്ത മറ്റൊരു വിഭാഗവും ഉണ്ടെന്നത് വ്യക്തമാണ്. ഒരുവ്യക്തി യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശം വായിക്കുമോ, കേൾക്കുമോ, കാത്തും നിൽക്കുമോ? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകും; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ ആകും.

> “പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘വായിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ’—വായിക്കാത്തവർ ഉണ്ടു; അനുഗ്രഹം അവർക്കുള്ളതല്ല. ‘കേൾക്കുന്നവരും’—പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള യാതൊരു കാര്യവും കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവരും ഉണ്ടു; അനുഗ്രഹം ഈ വർഗ്ഗത്തിനുള്ളതല്ല. ‘അതിനുള്ളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരും’—വെളിപ്പാടിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളും നിർദേശങ്ങളും അനുസരിക്കാൻ പലരും വിസമ്മതിക്കുന്നു; ഇവരിൽ ആരും വാഗ്ദത്തമായിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയുകയില്ല. പ്രവചനത്തിലെ വിഷയങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്ന എല്ലാവരും, ഇവിടെ ഗൗരവത്തോടെ നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചിഹ്നങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്ന എല്ലാവരും, തങ്ങളുടെ ജീവിതം നവീകരിക്കാനും മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിനായി ഒരുങ്ങാനും വിസമ്മതിക്കുന്ന എല്ലാവരും, അനുഗ്രഹമില്ലാത്തവരായിരിക്കും.” The Great Controversy, 341.

മൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന പ്രയോഗം ചരിത്രത്തിൽ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുന്ന ഒരു നിർദിഷ്ട സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “ആ സമയം” — (ഒരു നിർദിഷ്ട സമയം) — “അടുത്തിരിക്കുന്നു.” ഒരു നിർദിഷ്ട സമയം എത്തിച്ചേരാനിരിക്കുകയാണ്; കാരണം അത് അടുത്തിരിക്കുകയാണ്; ദൈവജനങ്ങൾ (യോഹന്നാനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ) ആ “സമയം” എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ ഈ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ വെളിപ്പാടുപുസ്തകം ക്രി.വ. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനഭാഗത്ത് എഴുതിയതാകുമ്പോഴും, ഈ വാക്യങ്ങൾ ക്രി.വ. 100-ാം ആണ്ടിന് ഏറെ ശേഷമുള്ള ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുമെന്നതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ “സമയം” “അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ,” “വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ” വ്യക്തമാക്കുന്ന സന്ദേശം ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർക്കു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടും.

ഈ ലേഖനപരമ്പരയിൽ, നാം ഉദ്ധരിക്കുന്ന ബൈബിളിലെ ഭാഗങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന അധികാരമായി ബൈബിളിനെയും എലൻ വൈറ്റിന്റെ രചനകളെയും ഉപയോഗിക്കും.

വില്യം മില്ലർ സമാഹരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളെയും Prophetic Keys എന്ന ശീർഷകത്തിലുള്ള സമാഹാരത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങളെയും ഞങ്ങൾ പരാമർശിക്കും. Habakkuk’s Tables എന്ന പ്രവചനപഠനവും ഞങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കും.

ഞങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഓരോ നിയമവും നിർവചിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. സംക്ഷിപ്തതയ്ക്കായി, ആ നിയമത്തിന്റെ കൂടുതൽ വിശദമായ തെളിവ് വായിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഞങ്ങൾ ലഘുവായി പ്രവാചക താക്കോലുകളുടെ സമാഹാരത്തെ മാത്രം പരാമർശിക്കും. ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകൾ എന്ന പരമ്പരയോടുകൂടെ, ഞങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി സ്പർശിക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരു വിഷയത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ചില അവതരണങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പഠനം നാം നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പൊതുപ്രതികരണത്തെ ഞങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും, തുടരുന്ന ഈ പഠനത്തിന് സംഭാവന ചെയ്യുന്ന പ്രതികരണങ്ങൾക്കു മാത്രമേ ഞങ്ങൾ മറുപടി നൽകുകയുള്ളു. നമ്മുടെ ചർച്ചയുടെ പരിധിയിൽ നിലവിലുള്ള ഈ അവതരണപരമ്പരയും, നാം പ്രയോഗിക്കുന്ന പ്രവാചകനിയമങ്ങളും, ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന വിവരങ്ങളും ഉൾപ്പെടും.

> യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്: ദൈവം അവനു തന്നതു, ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു; അവൻ തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനോടു അടയാളങ്ങളാൽ അതു അറിയിച്ചുതന്നു. യോഹന്നാൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെയും താൻ കണ്ട സകലത്തെയും കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ; അവ കേൾക്കുന്നവരും അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതു കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാൻമാർ; കാരണം സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:1–3.

“signified” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന് “സൂചിപ്പിക്കുക” എന്നാണ് അർത്ഥം. അവൻ സന്ദേശം “തന്റെ” ദൂതന്റെ മുഖാന്തരം അയച്ചു; അതിനെ “തന്റെ” ദൂതന്റെ മുഖാന്തരം സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. “തന്റെ” ദൂതൻ ഗബ്രിയേലാണ്.

> “ദൂതന്റെ വാക്കുകളായ ‘ഞാൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഗബ്രിയേൽ ആകുന്നു’ എന്നത്, സ്വർഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽ അവൻ മഹത്തായ ബഹുമാനസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. അവൻ ദാനിയേലിനോടു ഒരു സന്ദേശവുമായി വന്നപ്പോൾ, ‘ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോടുകൂടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, നിങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ മീഖായേൽ [ക്രിസ്തു] അല്ലാതെ മറ്റൊരുവനുമില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞു.” ദാനിയേൽ 10:21. “ഗബ്രിയേലിനെക്കുറിച്ച് രക്ഷകൻ വെളിപ്പാടിൽ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ‘അവൻ തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു, തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനോടു അതു അറിയിക്കയും സൂചിപ്പിക്കയും ചെയ്തു.’” വെളിപ്പാട് 1:1. The Desire of Ages, 99.

സന്ദേശത്തോടുകൂടെ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ അയക്കപ്പെടുന്നു; ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ ആ സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിൽ മനുഷ്യജാതി അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ട “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോൾ, ആ അന്തിമ സന്ദേശം ഒരു ദൂതനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ “സന്ദേശങ്ങൾ” പലപ്പോഴും ദൂതന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; വെളിപ്പാടിൽ “ദൂതൻ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന് “സന്ദേശവാഹകൻ” എന്ന അർത്ഥമാണെന്നത് സ്വാഭാവികമായും സത്യമാണ്.

ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ദൈവസത്യത്തിന്റെ ഓരോ വെളിപ്പാടും നിശ്ചയമായും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടുതന്നെയാണ്; എന്നാൽ വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മനുഷ്യജാതിക്കുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പാണ്, അത് ഒരു നിർദിഷ്ട നിമിഷത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു; ആ നിമിഷം “കാലം” എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭാഗവും ഉണ്ട്. ആ മറ്റേ ഭാഗം, ഒന്നുമുതൽ മൂന്നുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രാരംഭ പ്രസ്താവനകളെ പരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.

> അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ വചനങ്ങൾ വിശ്വസ്തവും സത്യവുമാകുന്നു; വിശുദ്ധ പ്രവാചകന്മാരുടെ കർത്താവായ ദൈവം, ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, ഞാൻ വേഗം വരുന്നു; ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.

> ഞാൻ യോഹന്നാൻ ഇവ കണ്ടും കേട്ടും ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ കേട്ടും കണ്ടും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എനിക്കു കാണിച്ച ദൂതന്റെ കാലുകൾക്കുമുമ്പിൽ ഞാൻ വീണു അവനെ ആരാധിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.

> അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; ഞാൻ നിനക്കൊപ്പമുള്ള സഹഭൃത്യനും, നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ പ്രവാചകന്മാരുടേയും, ഈ പുസ്തകത്തിലെ വചനങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരുടേയും കൂട്ടത്തിൽ ഒരുവനുമാകുന്നു; ദൈവത്തെ ആരാധിക്ക.

> അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: “ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങളെ മുദ്രയിടരുത്; സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു. അന്യായിയായവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കട്ടെ; അശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാനായവൻ ഇനിയും നീതി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കട്ടെ; വിശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ.” വെളിപ്പാട് 22:6–11.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനം, വെളിപ്പാടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ കാണുന്ന അതേ വിഷയമാണ് നാം കണ്ടെത്തുന്നത്. “കർത്താവായ ദൈവം” “തന്റെ ദാസന്മാർക്കു വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെ കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു” എന്നു പറയുമ്പോൾ, സന്ദേശവിനിമയ പ്രക്രിയയും സന്ദേശവും വീണ്ടും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശം ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുതന്ന ഉടൻ തന്നേ, ക്രിസ്തു താൻ വേഗത്തിൽ വരുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനു മുമ്പായി വരുന്ന സന്ദേശം; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതു അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശമാണ്—ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ച അതേ സന്ദേശം തന്നേ. വെളിപ്പാടിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം, “ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങളെ പ്രമാണിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ” എന്ന പ്രസ്താവനയിലൂടെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ വാക്യങ്ങളിൽ, ഒന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച ആശയവിനിമയപ്രക്രിയയുടെ ഒരു വിപുലീകരണം നാം കാണുന്നു; കാരണം, ഗബ്രിയേൽ യോഹന്നാനോട് സന്ദേശം അറിയിച്ചശേഷം, യോഹന്നാൻ ആ സന്ദേശത്താൽ അത്യന്തം വിസ്മയഭരിതനായി ഗബ്രിയേലിനെ ആരാധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ, യോഹന്നാന്റെ ഈ തെറ്റിദ്ധാരണയെ ഉപയോഗിച്ച്, സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതന്മാരും ഭൗമീയ പ്രവാചകന്മാരും സന്ദേശത്തിലെ വചനങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന എല്ലാവരും “സഹദാസന്മാർ” ആണെന്നും അവർ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെ അല്ല, സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ വാക്യങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതേ സംഭവങ്ങളെയും സന്ദേശത്തെയും വിവരണം ചെയ്യുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർക്ക് ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ടതായ കാര്യങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന വിശ്വസ്തവും സത്യവുമായ വചനങ്ങളെ ഇവ ആവർത്തിച്ചുപറയുന്നു. സന്ദേശം വീണ്ടും ദൈവത്തിനും അവന്റെ ദാസന്മാർക്കും ഇടയിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ പ്രക്രിയയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ഈ സന്ദേശം അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശമാണെന്നതിന് കൂടുതൽ തെളിവ് നാം കണ്ടെത്തുന്നു; കാരണം “സമീപിച്ചിരിക്കുന്ന” “കാലം” മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് സംഭവിക്കുന്നതായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; “അന്യായം ചെയ്യുന്നവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്യട്ടെ; അശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാൻ ഇനിയും നീതി പ്രവർത്തിക്കട്ടെ; വിശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ” എന്ന പ്രഖ്യാപനം കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുവഴി ഏഴ് അന്ത്യ ബാധകളുടെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുന്നു; അവ പിന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവോടെ സമാപിക്കുന്നു.

> “‘ആ സമയത്തു നിന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രന്മാർക്കായി നിൽക്കുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; ജാതികൾ ഉണ്ടായതുമുതൽ ആ കാലം വരെയും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ ഒരു കഷ്ടകാലം ഉണ്ടാകും; അന്നേരം പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടവരായി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്ന നിന്റെ ജനങ്ങളിൽ ഏവനും വിടുവിക്കപ്പെടും.’ ദാനിയേൽ 12:1.”

> “മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ കുറ്റക്കാരായ നിവാസികൾക്കായി കരുണ ഇനി അപേക്ഷിക്കുകയില്ല. ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവർ ‘പിന്നിലത്തെ മഴ,’ ‘കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നുള്ള ഉന്മേഷം’ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരുടെ മുമ്പിലുള്ള പരീക്ഷയുടെ ഘട്ടത്തിനായി അവർ സജ്ജരായിരിക്കുന്നു. സ്വർഗത്തിൽ ദൂതന്മാർ അങ്ങിങ്ങായി വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് മടങ്ങിവരുന്ന ഒരു ദൂതൻ തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായെന്നു അറിയിക്കുന്നു; അന്തിമപരീക്ഷ ലോകത്തിന്മേൽ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവിക കല്പനകൾക്ക് വിശ്വസ്തരാണെന്ന് തെളിയിച്ച എല്ലാവരും ‘ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര’ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ യേശു മുകളിലുള്ള വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ തന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥപ്രവൃത്തി അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, ‘സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു’ എന്നു പറയുന്നു; അങ്ങനെ അവൻ ആ ഗൗരവമുള്ള പ്രഖ്യാപനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൂതസേന മുഴുവനും തങ്ങളുടെ കിരീടങ്ങൾ അഴിച്ചുവെക്കുന്നു: ‘അന്യായം ചെയ്യുന്നവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്യട്ടെ; അശുദ്ധനായിരിക്കുന്നവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാനായിരിക്കുന്നവൻ ഇനിയും നീതി പ്രവർത്തിക്കട്ടെ; വിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ.’ വെളിപ്പാട് 22:11. ഓരോ കേസും ജീവിതത്തിനോ മരണത്തിനോ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 613.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും അതേ കഥ തന്നെയാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളെയും ഒരുമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പായി മനുഷ്യജാതിക്കു നല്കപ്പെടുന്ന അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശമാണെന്ന് നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. ഈ സന്ദേശം, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് എത്തിച്ചേരുന്ന ഒരു ദൂതനാൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന സമയത്ത്—അഥവാ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്—മുദ്രയൊഴിയപ്പെടുന്ന ഈ സന്ദേശം അവർ വായിക്കുന്നുവോ, കേൾക്കുന്നതോ, പാലിക്കുന്നുവോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ സന്ദേശം മനുഷ്യജാതിയെ രണ്ടു വർഗങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നു.

> “ഈ ലോകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്കു നാം അടുക്കുമ്പോൾ, അന്ത്യദിവസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി നമ്മുടെ പഠനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പുതിയ നിയമത്തിലെ അവസാന പുസ്തകം നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തെ തങ്ങളുടെ പഠനവിഷയമാക്കാതിരിക്കാനായുള്ള ഏതെങ്കിലും കാരണത്തെ അനേകർ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുമാറാകുവാൻ സാത്താൻ അവരുടെ മനസ്സുകളെ അന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

> ദാനിയേൽ പുസ്തകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വെളിപ്പാട് പുസ്തകം ആഴത്തിലുള്ള പഠനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദൈവഭക്തിയുള്ള ഓരോ ഉപദേശകനും, നമ്മുടെ രക്ഷകൻ തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനെ അറിയിക്കേണ്ടതിന്നു സ്വയം വന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയ സുവിശേഷത്തെ എങ്ങനെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കയും അവതരിപ്പിക്കയും ചെയ്യാമെന്നു പരിഗണിക്കട്ടെ,—‘വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുതരേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവന്നു കൊടുത്ത യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്.’ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഗൂഢാർഥപരമായ അതിന്റെ പ്രതീകങ്ങൾ നിമിത്തം ആരും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പഠനത്തിൽ നിരുത്സാഹപ്പെടരുത്. ‘നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ജ്ഞാനം കുറവായാൽ, എല്ലാർക്കും ഔദാര്യത്തോടെ കൊടുക്കുകയും കുറ്റം ചുമത്താതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തോടു അവൻ അപേക്ഷിക്കട്ടെ.’ ‘ഈ പ്രവചനത്തിലെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവരും അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതു പ്രമാണിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാൻ; സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു.’ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായതും ഗൗരവമുള്ളതുമായ സത്യങ്ങൾ നാം ലോകത്തോടു ഘോഷിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ സത്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ സഭയുടെ അന്തർലീന രൂപകല്പനകളിലും തത്വങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കേണ്ടവയാണ്. ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് ഇനിയും അടുക്കിയതും കൂടുതൽ ജാഗ്രതയോടുകൂടിയതുമായ പഠനം ഉണ്ടായിരിക്കണം; അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങളുടെ ഇനിയും ആത്മാർഥമായ അവതരണം ഉണ്ടായിരിക്കണം; ഈ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും സംബന്ധിക്കുന്ന സത്യങ്ങളത്രേ അവ. തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ സന്ദർശിപ്പാൻ ഒരുങ്ങുന്ന എല്ലാവരും ഈ പുസ്തകത്തെ ആത്മാർഥമായ പഠനത്തിന്റെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും വിഷയമാക്കണം. അതിന്റെ നാമം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ ഇതു ആകുന്നു,—ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു വെളിപ്പാട്. ദൈവവചനത്തിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലും വിശ്വസ്തമായ ആശ്രയം വെച്ചിരുന്നതിനാൽ യോഹന്നാൻ പത്‌മൊസ് ദ്വീപിലേക്കു നാടുകടത്തപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവന്റെ നാടുകടത്തൽ അവനെ ക്രിസ്തുവിൽനിന്നു വേർപ്പെടുത്തിയില്ല. കർത്താവ് തന്റെ വിശ്വസ്തദാസനെ അവന്റെ നാടുകടത്തലിൽ സന്ദർശിച്ചു, ലോകത്തിന്മേൽ വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശം അവന്നു നൽകി.

> “ഈ ഉപദേശം നമുക്കു അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്; കാരണം നാം ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു യോഹന്നാനു സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെന്ന് കാണിച്ച സംഭവങ്ങളുടെ നിവൃത്തി നാം ഉടൻ അനുഭവപ്രവേശം ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും. കർത്താവിന്റെ ദൂതന്മാർ ഈ ഗൗരവപൂർണ്ണ സത്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവർ നിത്യപ്രാധാന്യമുള്ള വിഷയങ്ങളാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; തങ്ങൾ സ്വന്തം വാക്കുകൾ അല്ല, ദൈവം തങ്ങൾക്കു നല്കുന്ന വാക്കുകളാണ് സംസാരിക്കേണ്ടതിന്നു, അവർ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്നാനം അഭ്യർഥിക്കണം.”

> “വെളിപ്പാട് പുസ്തകം ജനങ്ങൾക്ക് തുറന്നുകാണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അത് മുദ്രയിട്ട പുസ്തകമാണെന്ന് പലർക്കും പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ അത് സത്യവും വെളിച്ചവും തള്ളിക്കളയുന്നവർക്കു മാത്രമാണ് മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സത്യങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്, അതിവേഗം സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾക്കായി ജനങ്ങൾക്ക് തയ്യാറാകുവാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു. നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കുള്ള ഏക പ്രത്യാശയായി മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “അവസാന ദിനങ്ങളിലെ ഭീഷണികൾ നമ്മുടെ മേൽ വന്നിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ജനങ്ങൾ ഏതു അപകടത്തിലാണ് ഇരിക്കുന്നതെന്ന് അവരെ നാം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകേണ്ടതാണ്. പ്രവചനം വെളിപ്പെടുത്തിയ, ഉടൻ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ആ ഗൗരവമേറിയ ദൃശ്യങ്ങൾ സ്പർശിക്കപ്പെടാതിരിക്കരുത്. നാം ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരാണ്; നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ നമുക്കു സമയം ഇല്ല. നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടു സഹപ്രവർത്തകരാകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഈ പുസ്തകത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന സത്യങ്ങളോടു ആഴമായ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിക്കും. എഴുത്തിനാലും വാണിയാലും അവർ ക്രിസ്തു വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വന്ന അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങളെ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുവാൻ പരിശ്രമിക്കും.” Signs of the Times, July 4, 1906.

നൂറിലധികം വർഷങ്ങൾ മുമ്പ്, 1906-ൽ, ഉടൻ തന്നെ “ക്രിസ്തു യോഹന്നാനെ കാണിച്ച, സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കും” എന്നു ഞങ്ങളെ അറിയിക്കപ്പെട്ടു. 1906-ൽ ആ സന്ദേശം ഇനിയും മുദ്രയിട്ടതായിത്തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു. സംഭവങ്ങൾ നടക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശം ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾക്കു തുറന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. വെളിപ്പാട് പുസ്തകം “അതിന്റെ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുതന്നെയാണ്,—ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു വെളിപ്പാട്” എന്നു ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അവ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത് ദൈവജനങ്ങൾ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകേണ്ടതിന്നാകുന്നു; അങ്ങനെ ആ മുന്നറിയിപ്പ് കേൾക്കുന്നവർക്ക് “അത്യന്തം വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾക്കായി തയ്യാറാകുവാനുള്ള ഒരു അവസരം ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു.” ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം (കാരണം ഈ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ട ചരിത്രഘട്ടത്തിലെ ദൈവജനത്തെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു) ഇതാണ്: താൻ ഏതു രണ്ടു വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് യോഹന്നാൻ തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. “ദൈവവചനത്തിലേറ്റ തന്റെ വിശ്വസ്തമായ ആശ്രയവും ക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യവും നിമിത്തം” തന്നെയാണ് അവൻ “പത്മൊസ് ദ്വീപിലേക്കു നാടുകടത്തപ്പെട്ടത്.” അവൻ നാടുകടത്തപ്പെട്ടത്, “യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം” ആയിരിക്കുന്ന ബൈബിളിനെയും പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയും രണ്ടും അവൻ സ്വീകരിച്ചതിനാലായിരുന്നു.

> അപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ നമസ്കരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കാലുകളിൽ വീണു. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; ഞാൻ നിന്റെ സഹദാസനും യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം ഉള്ള നിന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരുവനും ആകുന്നു; ദൈവത്തെ നമസ്കരിക്ക; യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 19:10.

ലോകാവസാനത്തിലെ ഒരു ജനവിഭാഗത്തെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശം ഗ്രഹിക്കുന്നവരുമായിരിക്കുന്നു, കൂടാതെ ബൈബിളിനെയും പ്രവചനാത്മാവിനെയും ഒരുപോലെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതിനാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുന്നവരുമാകുന്നു.

ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ ദൈവപിതാവിനും അവന്റെ ദാസന്മാർക്കും ഇടയിലുള്ള ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയാണ് ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്നത്. ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയുടെ വിവരണത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവയാണ്; കൂടാതെ പ്രവചനാത്മക ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ യോഹന്നാന്റെ പങ്കിനെ ഒന്നിച്ചുകൂടി വിശദീകരിക്കുന്നു. അവൻ വെളിപ്പാടിന്റെ വാക്കുകൾ എഴുതിയവൻ മാത്രമല്ല, ലോകാവസാനത്തിൽ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അറിയിക്കുന്നവരെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> കർത്താവ് വചനം നൽകി; അതു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചവരുടെ സംഘം മഹത്തായിരുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 68:11

യോഹന്നാൻ സന്ദേശത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന “കാര്യങ്ങളെ” “കണ്ടു”യും “കേട്ടു”യും, ആ സന്ദേശം എഴുതിവെച്ചു സഭകൾക്കു അയയ്ക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു.

> “ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദിയും അന്തവും ആകുന്നു” എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു: “നീ കാണുന്നതു ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതുക; അതിനെ ഏഷ്യയിൽ ഉള്ള ഏഴ് സഭകൾക്കു അയക്കുക; എഫെസൊസിലേക്കും സ്മിർനായിലേക്കും പെർഗാമൊസിലേക്കും ത്യാതീറയിലേക്കും സർദീസിലേക്കും ഫിലദെൽഫിയായിലേക്കും ലവൊദിക്യയിലേക്കും.” വെളിപ്പാട് 1:19.

അവൻ “കേട്ടതും” “കണ്ടതും” എഴുതി ഏഷ്യ മൈനറിലെ ഏഴ് സഭകൾക്കു അയയ്ക്കാൻ അവനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ ഓരോ പ്രത്യേക സഭയുടെയും കാര്യത്തിൽ വന്നപ്പോൾ, യേശു സന്ദേശങ്ങൾ നേരിട്ട് യോഹന്നാനോടു നിർദ്ദേശിച്ചുതന്നെ പറഞ്ഞു, കാരണം ഏഴ് സഭകളിൽ ഓരോന്നിനുമുള്ള ഓരോ സന്ദേശവും “... എന്ന സ്ഥലത്തിലുള്ള സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക” എന്ന വാക്യത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. സഭകൾക്കുള്ള വ്യക്തിഗത സന്ദേശങ്ങൾ യേശു നിർദ്ദേശിച്ചുതന്നെ പറഞ്ഞു.

യേശു യോഹന്നാനോടു നിർദ്ദേശിച്ചു; താൻ കണ്ടതും കേട്ടതും എഴുതിവെക്കണമെന്ന് യേശു യോഹന്നാനോടു കല്പിച്ചു; ഒരിക്കൽ, താൻ കേട്ടതു എഴുതരുതെന്ന് യേശു യോഹന്നാനോടു പറഞ്ഞു.

> സിംഹം ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ നിലവിളിച്ചു; അവൻ നിലവിളിച്ചപ്പോൾ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളും തങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എഴുതുവാൻ ഒരുങ്ങി; എന്നാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഒരു ശബ്ദം എന്നോടു പറഞ്ഞതു ഞാൻ കേട്ടു: “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുദ്രവെച്ചു അടച്ചുവെക്കുക; അവയെ എഴുതരുത്.” വെളിപ്പാട് 10:3, 4.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചതിനെ മുദ്രവെക്കണമെന്ന് യോഹന്നാനോടു പറയപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അന്ത്യകാലംവരെ തന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവെക്കണമെന്ന് ദാനിയേലിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അവൻ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ സന്ദേശത്തെയും മുദ്രവെക്കുകയായിരുന്നു.

> എന്നാൽ, ദാനിയേലേ, നീ ഈ വചനങ്ങളെ അടച്ചുവെക്കയും പുസ്തകത്തെ അന്ത്യകാലംവരെ മുദ്രവെക്കയും ചെയ്‍വിൻ; പലരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും; ജ്ഞാനം വർദ്ധിക്കും.... അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ദാനിയേലേ, നീ നിന്റെ വഴിക്കു പോകുക; അന്ത്യകാലംവരെ ഈ വചനങ്ങൾ അടച്ചുവെക്കപ്പെട്ടും മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 12:4, 9.

> “ഈ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ചെറിയ പുസ്തകത്തെ സംബന്ധിച്ച് ദാനിയേലിനോടു കല്പന വന്നതുപോലെ യോഹന്നാനോടും ഈ ആജ്ഞ വന്നു: ‘ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുദ്രയിടുക.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നത്, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ആരംഭത്തിലും ഒരു സന്ദേശം നിർദ്ദിഷ്ടമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. ആ സന്ദേശം അറിയിക്കുന്ന പ്രക്രിയയും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. സന്ദേശം അറിയിക്കുന്നതിൽ യോഹന്നാൻ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് പ്രത്യേകമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവൻ കണ്ടതും കേട്ടതും വെറും എഴുതി. മറ്റു സന്ദർഭങ്ങളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു; ഒരിക്കൽ അവൻ കേട്ടത് എഴുതരുതെന്ന് അവനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശം പിതാവിൽ നിന്നു യേശുവിന്നും, യേശുവിൽ നിന്നു ഗബ്രിയേലിന്നും, പിന്നെ പ്രവാചകനായ യോഹന്നാനുമാണ് നൽകപ്പെടുന്നത്; സന്ദേശം എഴുതി സഭകൾക്കു അയയ്ക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം അവന്നു നൽകപ്പെട്ടു.

> നീ കണ്ട കാര്യങ്ങളും, ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും, ഇതിനുശേഷം സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും എഴുതുക. വെളിപ്പാട് 1:19.

യോഹന്നാനോടു എഴുതുവാൻ കല്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആജ്ഞയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രവചനസിദ്ധാന്തം തിരിച്ചറിയാതെയൊരാൾ ആ വാക്യം വായിക്കുവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. കണ്ടതും കേട്ടതുമായ “കാര്യങ്ങൾ” എഴുതി രേഖപ്പെടുത്തുന്നതെന്നത് നിലവിലെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതാകുന്നു; കാരണം യോഹന്നാന്റെ കാലത്ത് ആ “കാര്യങ്ങൾ” ഉണ്ടായിരുന്നു. നിലവിലെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുകയും, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും ഒരേസമയം എഴുതി രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പ്രധാന പ്രവചനനിയമം. അതേ സിദ്ധാന്തത്തെയും അതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെയും ഉന്നയിച്ചുകാട്ടുകയും ഉദാഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി യോഹന്നാനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു; കാരണം അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവനോടു “ഇരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും” എഴുതുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ “ഇനിമേൽ സംഭവിപ്പാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും” നീ എഴുതുന്നതായിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനസങ്കേതം യേശുവിന്റെ ഒപ്പാകുന്നു; കാരണം ഒരു ഒപ്പ് ഒരു നാമമാണ്, വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ അവന്റെ നാമം ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു. അവൻ അവസാനത്തെ ആരംഭത്തോടു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

“യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നതിന്റെ പഠനം നാം ഇപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; നിലവിൽ നാം ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിൽ നിന്ന് യേശുവിലേക്കും, യേശുവിൽ നിന്ന് ഗബ്രിയേലിലേക്കും, ഗബ്രിയേലിൽ നിന്ന് യോഹന്നാനിലേക്കും കൈമാറപ്പെടുന്നു; യോഹന്നാൻ അതിനെ സഭകളിലേക്കയയ്ക്കേണ്ട ഒരു പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ സന്ദേശം അത്ര നേരിട്ടായി “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നു പേരിട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പ്രചോദിത വചനത്തിലൂടെ മനുഷ്യർക്കു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ ഘടകങ്ങളിലും, യേശു ആര് ആകുന്നു എന്നും എന്താകുന്നു എന്നും സംബന്ധിച്ച ഒരു പ്രത്യേക സവിശേഷത, സന്ദേശം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന യോഹന്നാന്റെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക പ്രധാനമാണ്. അന്നുണ്ടായിരുന്ന കാര്യങ്ങളെ അവൻ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെയും അവൻ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന സത്യം യോഹന്നാൻ തന്റെ കാലത്തിനും യുഗത്തിനുമായി ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് എഴുതുമ്പോൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതേ മുന്നറിയിപ്പ് ഭാവിയിലെ ഒരു സമയത്തിനുമുള്ളതുമാണ്. ക്രിസ്തീയസഭയുടെ ആരംഭത്തിൽ യോഹന്നാൻ ഏഴ് സഭകൾക്കു എഴുതിയപ്പോൾ, ലോകാവസാനത്തിലെ ക്രിസ്തീയസഭയ്ക്കുമുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പും അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ആദിയും അന്തവും എന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നാമനും അവസാനത്തവനും എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ഈ സവിശേഷത പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ഈ സവിശേഷത തന്നെയാണ് അവൻ ഏകദൈവമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതു എന്നു ബൈബിൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ ആദ്യ അധ്യായത്തിൽ, യേശു താൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു എന്നു സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായി നാം കാണുന്നു.

> കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിൽ ഞാൻ ആത്മാവിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ പിന്നിൽ കാഹളനാദംപോലെ മഹത്തായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു; അതു പറഞ്ഞതു: ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു, ആദ്യനും അവസാനനും; നീ കാണുന്നതു ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിക്കൊൾക, അതിനെ ആസിയയിലെ ഏഴ് സഭകൾക്കു—എഫെസൊസിലേക്കും, സ്മുർണ്ണയിലേക്കും, പെർഗാമൊസിലേക്കും, തുയത്തിരയിലേക്കും, സർദ്ദീസിലേക്കും, ഫിലദെൽഫിയയിലേക്കും, ലവൊദിക്യയിലേക്കും—അയയ്ക്കുക.

> എന്നോടു സംസാരിച്ച ശബ്ദം ആരുടേതെന്നു കാണുവാൻ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ ഏഴ് സ്വർണ്ണവിളക്കുതണ്ടുകൾ കണ്ടു; ആ ഏഴ് വിളക്കുതണ്ടുകളുടെ നടുവിൽ മനുഷ്യപുത്രനോടു സദൃശനായ ഒരുവനെ കണ്ടു; അവൻ കാലടിവരെ എത്തുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവനും, വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ സ്വർണ്ണക്കച്ച കെട്ടിയവനും ആയിരുന്നു. അവന്റെ തലയും മുടിയും കമ്പളിപോലെ, മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്തതായിരുന്നു; അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിജ്വാലപോലെയായിരുന്നു; അവന്റെ പാദങ്ങൾ ചൂളയിൽ ചുട്ടെടുത്ത ശുദ്ധപിത്തളപോലെ ആയിരുന്നു; അവന്റെ ശബ്ദം പെരുവെള്ളത്തിന്റെ ഘോഷംപോലെ ആയിരുന്നു. അവന്റെ വലങ്കയ്യിൽ ഏഴ് നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ വായിൽനിന്നു മൂർച്ചയുള്ള ഇരുവായ്ത്തലയുള്ള വാൾ പുറപ്പെട്ടു; അവന്റെ മുഖഭാവം തന്റെ ശക്തിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.

> ഞാൻ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, മരിച്ചവനെപ്പോലെ അവന്റെ കാൽക്കൽ വീണുപോയി. അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ വലങ്കൈ എന്റമേൽ വെച്ച് എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ ആദിയും അന്തവും ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:10–17.

ഈ വാക്യങ്ങളിൽ വളരെ സത്യമുണ്ട്; എന്നാൽ ഇവിടെ ഞാൻ ലളിതമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഇത്രമാത്രമാണ്: യോഹന്നാൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ കാഹളസദൃശമായ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, തനിക്കു സംസാരിച്ചതാർ എന്നു കാണുവാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിനകത്ത് സ്വർഗ്ഗീയ മഹാപുരോഹിതനായി യേശുക്രിസ്തുവിനെ അവൻ കണ്ടു. തുടർന്ന് യേശു സ്വയം ആൽഫയും ഓമേഗയും എന്നും, ആദ്യനും അന്ത്യനും എന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലെ സന്ദേശത്തിലും അതിന്റെ സംപ്രേഷണത്തിലും, വെളിപ്പാടിന്റെ അവസാനത്തിൽ കാണുന്ന സത്യരേഖയോടു ഒത്തുപോകുന്ന ഒരു സത്യരേഖ നാം കണ്ടെത്തി. ആൽഫയും ഓമേഗയും ആയ യേശു, ആരംഭത്തോടുകൂടെ അന്ത്യത്തെയും, ആദ്യത്തോടുകൂടെ അവസാനത്തെയും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ, അതിന്റെ അവസാനത്തിലും അവൻ വീണ്ടും സ്വയം ആൽഫയും ഓമേഗയും എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ വചനങ്ങൾ വിശ്വസ്തവും സത്യവുമാകുന്നു; വിശുദ്ധ പ്രവാചകന്മാരുടെ കർത്താവായ ദൈവം, ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, ഞാൻ വേഗം വരുന്നു; ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.

> ഈ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ, യോഹന്നാൻ, കണ്ടും കേട്ടും ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ കേട്ടും കണ്ടും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എനിക്കു കാണിച്ച ദൂതന്റെ കാൽക്കൽ ഞാൻ നമസ്കരിപ്പാൻ വീണു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; ഞാൻ നിന്റെ സഹദാസനും നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ പ്രവാചകന്മാരുടെയും ഈ പുസ്തകത്തിലെ വചനങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരുടെയും സഹദാസനും ആകുന്നു; ദൈവത്തെ നമസ്കരിക്ക.

> അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങളെ മുദ്രവെക്കരുതു; കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.

> അന്യായം ചെയ്യുന്നവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്യട്ടെ; അശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാനായവൻ ഇനിയും നീതി പ്രവർത്തിക്കട്ടെ; വിശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ.

> ഇതാ, ഞാൻ വേഗത്തിൽ വരുന്നു; എനിക്കുള്ള പ്രതിഫലം എന്റെ അടുക്കലുണ്ട്; ഓരോരുത്തർക്കും അവന്റെ പ്രവൃത്തിക്കനുസരിച്ച് കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു. ഞാൻ ആൽഫയും ഓമേഗയും ആകുന്നു; ആദിയും അന്തവും, ആദ്യനും അവസാനനും. വെളിപ്പാട് 22:7–13.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം സൂക്ഷ്മമായി വിവരിക്കുന്നത്, യോഹന്നാൻ ആ സന്ദേശം രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ആ സന്ദേശം ആദ്യം അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലനിൽക്കും എന്നതാണ്. ആ സന്ദേശം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്ന ആദ്യ സത്യമാണ്; അതേ സത്യം തന്നെയാണ് ആ പുസ്തകത്തിൽ അവസാനമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നതും. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലെയും അവസാനത്തിലെയും സാക്ഷ്യത്തിൽ, യേശു സ്വയം ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആരംഭവും അവസാനവും, ആദ്യനും അവസാനനും എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കായുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അത് ഏഴു അന്ത്യബാധകൾക്കും ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനും മുമ്പായി വരുന്ന മുന്നറിയിപ്പാകുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് എന്ന സന്ദേശം “അവന്റെ ദൂതൻ മുഖാന്തരം” “അയച്ചു സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.”

അதே മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം പിന്നീട് വെളിപ്പാടിന്റെ അവസാന ഭാഗത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ അത് വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നാം ദൂതനായി കൂടി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ അവരെ പിന്തുടർന്ന് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിച്ചു, തന്റെ നെറ്റിയിലോ കൈയിലോ അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവനും ദൈവക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞ് കുടിക്കും; അതു ദൈവത്തിന്റെ പ്രകോപനപാത്രത്തിൽ കലരാത്തതായിട്ടു പകർന്നു നൽകിയിരിക്കുന്നതാകുന്നു; വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരുടെ സന്നിധിയിലും കുഞ്ഞാടിന്റെ സന്നിധിയിലും അവൻ അഗ്നിയും ഗന്ധകവുംകൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടും. അവരുടെ പീഡനത്തിന്റെ പുക എന്നെന്നേക്കുമായി ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നവർക്കും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ഏവർക്കും രാവും പകലും വിശ്രമമില്ല. വെളിപ്പാട് 14:9–11.

അവസാന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ ദൂതനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്. അത് അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പാകുന്നു, കാരണം അത് മനുഷ്യജാതിക്കുള്ള അവസാന പരിശോധനയെ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതിന്റെ പിന്നാലെ വരികയും മൂന്നാമത്തെ ദൂതനോടു ചേരുകയും ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു ദൂതനും ഉണ്ട്; ആ ദൂതനും അതേ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശമാണ്.

> ഇതിന്റെ ശേഷം ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന മറ്റൊരു ദൂതനെ കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹിമകൊണ്ട് ഭൂമി പ്രകാശിച്ചു. അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശക്തമായ ശബ്ദത്തോടെ നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു: മഹാബാബിലോൻ വീണുപോയിരിക്കുന്നു, വീണുപോയിരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവും എല്ലാ അശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും താമസകേന്ദ്രവും എല്ലാ അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷിയുടെയും കൂടുമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. കാരണം, സകലജാതികളും അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ ക്രോധമദ്യത്തിൽ നിന്നു കുടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ വ്യാപാരികൾ അവളുടെ ആഡംബരസമൃദ്ധിയുടെ ബലത്തിൽ ധനികരായിരിക്കുന്നു.

> ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു മറ്റൊരു ശബ്ദം കേട്ടു; അതു പറഞ്ഞതു: “എന്റെ ജനമേ, അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും അവളുടെ ബാധകളിൽ നിന്നു പ്രാപിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും അവളിൽ നിന്നു പുറത്തുവരുവിൻ. എന്തെന്നാൽ അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗംവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു.” വെളിപ്പാട് 18:1–5.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടായിരിക്കുന്ന സന്ദേശം ഒന്നാം അധ്യായത്തിലും, പതിനാലാം അധ്യായത്തിലും, പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലും, ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പരാമർശങ്ങളിൽ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ദൂതനാൽ ആ സന്ദേശം സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലും പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലും, ആ സന്ദേശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പറക്കുന്നോ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നോ ചെയ്യുന്ന ഒരു ദൂതനാൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ദൂതൻ, അതിനു മുമ്പേ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഒരു ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു ഒരു കാൽ കരയിലും മറ്റേ കാൽ സമുദ്രത്തിലും വെക്കുന്നതിലൂടെ മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ദൂതന്റെ കൈവശം യോഹന്നാൻ ഭക്ഷിക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു പുസ്തകം ഉണ്ട്; അത് അവന്റെ വായിൽ മധുരവും വയറ്റിൽ കയ്പും ഉണ്ടാക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ ഭക്ഷിക്കുന്ന പുസ്തകം ഒരു സന്ദേശമാണ്; ആ ചെറിയ പുസ്തകത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശം വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നതിനാൽ, അതും അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിനിധാനമാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം ഒരു ദൂതൻ മുഖാന്തരം അയക്കപ്പെടുകയും സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെന്ന് നമുക്കു പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ എങ്ങനെ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് നാം സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഒരു ദൂതൻ ആ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി നാം കണ്ടെത്തുന്നു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും സംഭവങ്ങളിൽ അതു ദൂതനായ ഗബ്രിയേൽ ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ, കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവുമായി ഒരു ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരുന്നതായി നാം കാണുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ, അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റ് മൂന്നു ദൂതന്മാരെ നാം കാണുന്നു. പിന്നെ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, അതേ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ദൂതനെ നാം കാണുന്നു. ഇങ്ങനെ, ദൂതന്മാർ മുഖാന്തരം ഏഴ് അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും ദൂതൻ ഗബ്രിയേൽ ആകുന്നു; ആദ്യത്തിന്റെയും അവസാനത്തിന്റെയും നടുവിലുള്ള അഞ്ചു ദൂതന്മാർ പ്രതീകാത്മക ദൂതന്മാരാകുന്നു.

നിശ്ചയമായും, ആ ഏഴ് സഭകളിൽ ഓരോന്നിന്നും ഒരു ദൂതൻ ഉണ്ട്; എന്നാൽ അവർ സഭകളിലേക്കുള്ള ഒരു സന്ദേശം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതേസമയം, നാം ചർച്ച ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസാന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അതിന്റെ ശ്രോതാക്കളായി സമസ്ത ലോകത്തെയാകെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സന്ദേശമാണ്.

അവസാന മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏഴ് പ്രവാചക രേഖകളിൽ ഓരോന്നും സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തി പരസ്പരം ഒത്തിണക്കിക്കൊള്ളേണ്ടതാണ്; എങ്കിലും ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഞാൻ ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും ഒരു അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തം മാത്രമേ നിർവചിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളു. ദൈവവചനത്തിൽ ഒരു വിഷയം ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന അവസരമാണ് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ള പരാമർശം. ബൈബിളിൽ “വിത്ത്” ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത് ഉല്പത്തി 1:11-ലാണ്; അവിടെ വിത്ത് “അതിന്റെ തരംപോലെ” ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുമെന്നു നമുക്കു അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. വിത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആ ആദ്യ പരാമർശം സ്വയം പുനരുത്പാദിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമായ ഡി.എൻ.എ അതിനുണ്ടെന്ന കാര്യം ഊന്നിപ്പറയുന്നു. യേശു ദൈവവചനത്തെ ഒരു വിത്തായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> അന്നേ ദിവസം യേശു വീട്ടിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു കടൽക്കരയിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ അടുക്കൽ വലിയ പുരുഷാരങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുകൂടിയതുകൊണ്ടു, അവൻ ഒരു പടകിൽ കയറി ഇരുന്നു; സർവ്വജനക്കൂട്ടവും കരയിൽ നിന്നു. അപ്പോൾ അവൻ അവരോടു ഉപമകളാൽ പല കാര്യങ്ങളും അരുളിച്ചെയ്തു:

> ഇതാ, ഒരു വിത്തുവിതയ്ക്കുന്നവൻ വിതെക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടു; അവൻ വിതെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ചില വിത്തുകൾ വഴിയരികിൽ വീണു; പക്ഷികൾ വന്നു അവയെ തിന്നുകളഞ്ഞു. ചിലത് പാറമണ്ണുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ വീണു; അവിടെ അവയ്ക്ക് അധികം മണ്ണില്ലായിരുന്നതിനാൽ അവ ഉടനെ മുളച്ചു, കാരണം മണ്ണിന് ആഴമില്ലായിരുന്നു. സൂര്യൻ ഉദിച്ചതിനുശേഷം അവ ചുട്ടുപൊള്ളിപ്പോയി; വേരില്ലായിരുന്നതിനാൽ അവ വാടിപ്പോയി. ചിലത് മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ വീണു; മുള്ളുകൾ വളർന്ന് അവയെ ഞെരിച്ചുമൂടി. എന്നാൽ മറ്റുചിലത് നല്ല നിലത്തിൽ വീണു ഫലം കായിച്ചു; ചിലത് നൂറിരട്ടി, ചിലത് അറുപതിരട്ടി, ചിലത് മുപ്പതിരട്ടി. കേൾക്കുവാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.

> ശിഷ്യന്മാർ വന്നു അവനോടു പറഞ്ഞു: നീ അവരോടു ഉപമകളിൽ സംസാരിക്കുന്നതു എന്തുകൊണ്ടു?

> അവൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ മർമ്മങ്ങൾ അറിവാൻ നിങ്ങൾക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർക്കു അതു നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഉള്ളവന്നു കൊടുക്കപ്പെടും; അവന്നു സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ ഇല്ലാത്തവനിൽ നിന്നോ അവന്നു ഉള്ളതും എടുത്തുകളയപ്പെടും. അതുകൊണ്ടുതന്നേ ഞാൻ അവരോടു ഉപമകളാൽ സംസാരിക്കുന്നു; അവർ കാണുമ്പോഴും കാണുന്നില്ല, കേൾക്കുമ്പോഴും കേൾക്കുന്നില്ല, ഗ്രഹിക്കുന്നതുമില്ല. ഇങ്ങനെ യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനം അവരിൽ നിറവേറുന്നു; അത് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ നിങ്ങൾ കേൾക്കും, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ നിങ്ങൾ കാണും, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കയില്ല. എന്തെന്നാൽ ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ചെവികൾ കേൾവിയിൽ മന്ദമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവർ അടച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയും ചെവികൊണ്ടു കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്തോടെ ഗ്രഹിക്കുകയും തിരിഞ്ഞുവരുകയും ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്തേനേ.

> എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; കാരണം അവ കാണുന്നു. നിങ്ങളുടെ ചെവികളും ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; കാരണം അവ കേൾക്കുന്നു. സത്യമായും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങളെ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കേട്ടില്ല.

> അതിനാൽ വിതയിക്കുന്നവന്റെ ഉപമ നിങ്ങൾ കേൾപ്പിൻ.

> ആരെങ്കിലും രാജ്യത്തിന്റെ വചനം കേട്ടിട്ടും അതു ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടൻ വന്നു അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വിതെച്ചതു അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. വഴിയരികിൽ വിതെക്കപ്പെട്ട വിത്ത് ലഭിച്ചവൻ ഇವನാകുന്നു.

> പാറയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ വിതെക്കപ്പെട്ട വിത്ത് സ്വീകരിച്ചവൻ വചനം കേൾക്കുകയും ഉടൻ സന്തോഷത്തോടെ അതിനെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാകുന്നു; എങ്കിലും അവനിൽ വേരില്ലാത്തതിനാൽ അവൻ കുറേക്കാലം മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു; വചനത്തിന്റെ നിമിത്തം കഷ്ടമോ പീഡനമോ ഉദിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഉടനെ ഇടറിപ്പോകുന്നു.

> മുള്ളുകളുടെ ഇടയിൽ വിത്തു സ്വീകരിച്ചവൻ വചനം കേൾക്കുന്നവനാകുന്നു; എന്നാൽ ഈ ലോകത്തിന്റെ ചിന്തയും സമ്പത്തിന്റെ വഞ്ചനയും വചനത്തെ ഞെരിച്ചുകളയുന്നു; അങ്ങനെ അവൻ ഫലമില്ലാത്തവനായി തീരുന്നു.

> എന്നാൽ നല്ല നിലത്തിൽ വിതെച്ച വിത്ത് ലഭിച്ചവൻ വചനം കേൾക്കുകയും അതിനെ ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാകുന്നു; അവൻ ഫലവും കായിക്കുന്നു, ഒരുവൻ നൂറിരട്ടിയും മറ്റൊരുവൻ അറുപതിരട്ടിയും മറ്റൊരുവൻ മുപ്പതിരട്ടിയും ഫലം കൊണ്ടുവരുന്നു. മത്തായി 13:1–23.

ദൈവത്തിന്റെ വചനമായ ഒരു വിത്തിൽ, സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു ചെടിയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുവാൻ ആവശ്യമായ മുഴുവൻ ഡി.എൻ.എയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ ഒരു വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ, ആ വിഷയത്തിന്റേതായ സകല ഘടകങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സത്യത്തെ “ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ നിയമത്തെ എത്ര അടുക്കെ പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത്രയും അതിന്റെ ഉറപ്പും വ്യക്തതയും വർധിക്കുന്നു.

അൽഫയും ഒമേഗയും, കൂടാതെ ദൈവവചനത്തിന്റെ വിത്തെന്ന നിർവചനവും സംബന്ധിച്ച നമ്മുടെ വിശദീകരണം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ്, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനയിൽ പ്രസക്തമായ ചില കാര്യങ്ങൾ നാം മത്തായിയിൽ ഇപ്പോൾ ഉദ്ധരിച്ച ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് പരിഗണിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

> “പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തേക്കായിട്ടാണ് അധികമായി പ്രസംഗിച്ചത്; അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പ്രവചനം നമ്മുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രാബല്യത്തിലുണ്ട്. ‘ഇപ്പോൾ ഇവ സകലവും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകാന്ത്യങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ബോധനത്തിനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘അവർ തങ്ങൾക്കായല്ല, നമ്മുടെ ആവശ്യത്തിനായിട്ടാണ് ആ കാര്യങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തത്; സ്വർഗത്തിൽനിന്നു അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവരാൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാർ പോലും ഉറ്റുനോക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”

> “ഈ അവസാന തലമുറയ്ക്കായി ബൈബിൾ തന്റെ നിക്ഷേപങ്ങളെ സമാഹരിച്ച് ഒന്നിച്ചു ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയനിയമ ചരിത്രത്തിലെ സകല മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമേറിയ ഇടപാടുകളും ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.” സെലക്ടഡ് മെസ്സേജസ്, പുസ്തകം 3, 338, 339.

ഈ ഭാഗം മൂന്നു സാക്ഷികളെ (പൗലൊസ്, പത്രോസ്, എലൻ വൈറ്റ്) അവതരിപ്പിക്കുന്നു; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലുള്ള രഹസ്യം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന അതേ സമയം തന്നെയാണ് ലോകാവസാനകാലമെന്നും, സകല പ്രവാചകന്മാരും അതിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന സത്യത്തിന് അവർ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. ആകയാൽ, മത്തായി പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ യേശു, “നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതുകൊണ്ട് ഭാഗ്യമുള്ളവ; നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഭാഗ്യമുള്ളവ. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കേട്ടില്ല,” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു വാക്യങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അതേ അനുഗ്രഹത്തെയാണ് അവൻ പ്രകടിപ്പിച്ചത്.

> ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവനും, അവ കേൾക്കുന്നവരും, അതിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു പാലിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാന്മാർ ആകുന്നു; കാരണം സമയം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:3.

യേശു വിതെക്കുന്നവന്റെ ഉപമ അവതരിപ്പിച്ചു; തുടർന്ന് ശിഷ്യന്മാർ ആ ഉപമയെക്കുറിച്ച് അവനോടു സംവദിക്കുവാൻ നയിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവർ യേശുവിനോടുള്ള ആ സംവാദത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പായി, അവൻ അവർക്കും അതിലും പ്രധാനമായി നമുക്കുമായി ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: “കേൾപ്പാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”

യേശു ഉപമ പ്രസ്താവിക്കുകയും, കേൾക്കേണ്ടവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പോടെ അതിനെ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് ശിഷ്യന്മാർ ഒരു സംവാദത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ യേശു കുറഞ്ഞത് മൂന്ന് പ്രധാന ചിന്തകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. കേൾക്കുന്നവരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു വ്യത്യാസം അവൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, കേൾക്കുന്നവരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾക്കുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യമായി യെശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഒരു ഭാഗത്തെ അവൻ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (കാരണം, ഓർക്കുക, ഇതൊക്കെയും കേൾക്കുവാൻ മനസ്സുള്ളവരുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്). കേൾക്കുന്നവരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളും യെശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യവും അതിലുപരി അവൻ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ആശയം, ദൈവവചനം ഒരു വിത്താണ് എന്ന സത്യമാണ്. ആകയാൽ, ദൈവവചനം ഒരു വിത്താണ് എന്ന സത്യം വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് കേൾക്കുന്നവർ കേൾക്കേണ്ടതിന്റെ ഭാഗമാണ്. മത്തായി പതിമൂന്നിൽ കേൾക്കുന്നവരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ ഉള്ളതുപോലെ, ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലും രണ്ട് കേൾക്കുന്നവർ ഉണ്ട്. മത്തായി പതിമൂന്ന്, കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവർ കേൾക്കാതിരിക്കാനുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എങ്ങനെ വിവിധ രീതികളിൽ നടത്തുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചില ഉൾക്കാഴ്ചകൾ മാത്രമാണ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത്. യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യം നാം കേൾക്കേണ്ട സന്ദേശത്തോട് ഇനിയും കൂടുതൽ ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

> ഉസ്സീയാവു രാജാവു മരിച്ച ആണ്ടിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ ഒരു സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു; അവൻ ഉന്നതനും ഉയർത്തപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾ ദേവാലയം നിറച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ മീതെ സെരാഫീങ്ങൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു; ഓരോരുത്തർക്കും ആറു ചിറകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; രണ്ടുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മുഖം മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ട് തന്റെ കാലുകൾ മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ട് പറന്നു. ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിളിച്ചുപറഞ്ഞവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വാതിലിന്റെ തൂണുകൾ കുലുങ്ങി; ആലയവും പുകയാൽ നിറഞ്ഞു.

> അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: അയ്യോ, എനിക്കു നാശം! ഞാൻ അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള മനുഷ്യൻ ആകുന്നു; അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള ഒരു ജനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഞാൻ വസിക്കുന്നു; കാരണം എന്റെ കണ്ണുകൾ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ രാജാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു.

> അപ്പോൾ സെരാഫീമരിൽ ഒരുവൻ യാഗപീഠത്തിൽ നിന്ന് ചിമിട്ടുകൊണ്ട് എടുത്ത ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു കനൽ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അടുക്കലേക്കു പറന്നു വന്നു. അവൻ അതിനെ എന്റെ വായിന്മേൽ വെച്ചു പറഞ്ഞു: ഇതാ, ഇത് നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അകൃത്യം നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നിന്റെ പാപം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> അപ്പോൾ ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു: ഞാൻ ആരെ അയക്കും? ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ആർ പോകും? അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ ഞാൻ; എന്നെ അയക്കേണമേ.

> അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: പോക, ഈ ജനത്തോടു പറയുക: നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾക്കട്ടെ, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കരുതു; നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണട്ടെ, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കരുതു. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മോടിയാക്കുക, അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരമുള്ളതാക്കുക, അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുക; അങ്ങനെ അവർ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുകയും ചെവികൊണ്ട് കേൾക്കുകയും ഹൃദയംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കുകയും തിരിഞ്ഞുവരുകയും സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു.

> അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: കർത്താവേ, എത്ര കാലം? അവൻ ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തത്: നഗരങ്ങൾ നിവാസികളില്ലാതെ ശൂന്യമായിത്തീരുവോളം, വീടുകൾ മനുഷ്യരില്ലാതെ ഇരിപ്പുവരെയും, ദേശം മുഴുവനും നിർജനമായിത്തീരുവോളം; കർത്താവ് മനുഷ്യരെ ദൂരെയാക്കി നീക്കിവിടുകയും ദേശത്തിന്റെ നടുവിൽ വലിയ ഉപേക്ഷണം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുവോളം. എങ്കിലും അതിൽ ഒരു ദശാംശം ശേഷിക്കും; അത് വീണ്ടും മടങ്ങിവരും, എന്നാൽ അതും വിഴുങ്ങിക്കളയപ്പെടും; ഇലകൾ കളഞ്ഞുകളയുമ്പോഴും തന്റെ സാരം അവയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന തേർബിന്ത് വൃക്ഷത്തെയും ഓക്ക് വൃക്ഷത്തെയും പോലെ, വിശുദ്ധ സന്തതി അതിന്റെ സാരമായിരിക്കും. യെശയ്യാവു 6:1–13.

നിശ്ചയമായും, യെശയ്യാവിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഭാഗം അതിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന പ്രവചനാത്മക വിഷയങ്ങളുടെ ആഴത്തിൽ നിർവചനാതീതമായി അത്ഭുതകരമാണ്. ഈ വിഷയങ്ങളിൽ പലതും ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ ആവർത്തിച്ച് ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിനാൽ, യേശു തന്റെ വചനം ഒരു വിത്താണെന്ന് പരാമർശിച്ചതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുന്ന ഈ ഭാഗത്തിലെ വിഷയങ്ങളെ നാം ചുരുക്കമായി മാത്രം സമാഹരിക്കും.

ഈ ഭാഗത്തിൽ യെശയ്യാ ഒരു പ്രവാചകനെ, അതിനാൽ കാലാന്ത്യത്തിൽ ഉള്ള ദൈവജനത്തെയും, പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നതു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വിഷയത്തിനുവേണ്ടി അതിലും പ്രധാനമായി, ദൈവത്തിന്റെ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പാപത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനത്തെ യെശയ്യാ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ വെളിപ്പാട് യെശയ്യാവിന് ലഭിക്കുന്നതുവരെ, തന്റെ സ്വന്തം പാപഭാരിതാവസ്ഥ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൻ ലാവൊദിക്യാവസ്ഥയിലായിരുന്നു; അവൻ അന്ധനായിരുന്നു.

> “യെശയ്യാവ് മറ്റുള്ളവരുടെ പാപത്തെ അപലപിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ താൻ അവര്മേൽ ഉച്ചരിച്ച അതേ ശിക്ഷാവിധിക്കു താനുമെതിരെ തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി അവൻ കാണുന്നു. ദൈവാരാധനയിൽ തണുത്തതും ജീവൻകെട്ടതുമായ ഒരു ആചാരപരതയിൽ അവൻ തൃപ്തനായിരുന്നതായിരുന്നു. കർത്താവിന്റെ ദർശനം അവന്നു ലഭിക്കുന്നതുവരെ ഇതു അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ പവിത്രതയെയും മഹിമയെയും നോക്കിനിന്നപ്പോൾ തന്റെ ജ്ഞാനവും കഴിവുകളും എത്ര നിസ്സാരമായി ഇപ്പോൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! അവൻ എത്ര അയോഗ്യനായിരുന്നു! വിശുദ്ധസേവനത്തിനായി എത്ര അനുയോജ്യമല്ലാത്തവനായിരുന്നു! തന്റെ സ്വയം സംബന്ധിച്ചുള്ള അവന്റെ ദൃഷ്ടി അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ ഭാഷയിൽ ഇങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടാം: ‘അയ്യോ, ദയനീയനായ മനുഷ്യൻ ഞാനേ! ഈ മരണത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ വിടുവിപ്പാൻ ആർ ഉണ്ടു?’”

> “എന്നാൽ യെശയ്യാവിന്റെ ക്ലേശസമയത്തിൽ അവന്നു ആശ്വാസം അയക്കപ്പെട്ടു. ‘അപ്പോൾ സേരാഫിമാരിൽ ഒരുവൻ യാഗപീഠത്തിൽനിന്നു ഇടുക്കികൊണ്ടു എടുത്ത അഗ്നിക്കരി കൈയിൽ എടുത്തുകൊണ്ടു എന്റെ അടുക്കൽ പറന്നു വന്നു; അതു എന്റെ വായിൽ തൊടിച്ചുകൊണ്ടു: ഇതാ, ഇതു നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അകൃത്യം നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.’ യെശയ്യാവു 6:6, 7.”

> യെശയ്യാവിനു ലഭിച്ച ദർശനം അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ അവർ വിശ്വാസത്താൽ കാണുവാൻ പ്രത്യേക അവകാശം ലഭിച്ചവരാണ്. “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ആലയം തുറക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ആലയത്തിൽ അവന്റെ നിയമപ്പെട്ടകം കാണപ്പെട്ടു.” അവർ വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കു നോക്കി, സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ കാണുമ്പോൾ, തങ്ങൾ അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള ഒരു ജനമാണെന്നു അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നു,—അധരങ്ങൾ പലപ്പോഴും വ്യർത്ഥമായതു സംസാരിച്ചിട്ടുള്ള, തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടാതെയും ഇരുന്ന ഒരു ജനമെന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വമുള്ള സ്വഭാവത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെയും മനോഹാരിതയെയും തങ്ങളുടേതായ ദൗർബല്യത്തോടും അയോഗ്യതയോടും അവർ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ നിരാശപ്പെടുന്നതിൽ അതിശയമില്ല. എങ്കിലും, അവർ യെശയ്യാവിനെപ്പോലെ, കർത്താവു ഹൃദയത്തിൽ ഉളവാക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സ്വാധീനം സ്വീകരിക്കുമെങ്കിൽ, ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ താഴ്ത്തുമെങ്കിൽ, അവർക്കു പ്രത്യാശയുണ്ട്. വാഗ്ദാനത്തിന്റെ വില്ല് സിംഹാസനത്തിനുമീതെ നിലകൊള്ളുന്നു; യെശയ്യാവിന്നുവേണ്ടി നിർവഹിക്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി അവരിലും നിർവഹിക്കപ്പെടും. അനുതപിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന അപേക്ഷകൾക്ക് ദൈവം ഉത്തരം അരുളും.

> ദൈവത്തിന്റെ ഈ മഹത്തായും ഗൗരവമേറിയതുമായ പ്രവർത്തിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം സ്വർഗ്ഗീയ കലവറയ്ക്കായി കറ്റകളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതാകുന്നു; എന്തെന്നാൽ ഭൂമി യഹോവയുടെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറയേണ്ടതാകുന്നു. ആകയാൽ വ്യാപകമായി നിലനിൽക്കുന്ന ദുഷ്ടതയെ കാണുകയും അശുദ്ധമായ അധരങ്ങളിൽ നിന്നു വരുന്ന ഭാഷ കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആരും ഭ്രമിച്ചുപോകരുത്. അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തികൾ ദൈവജനത്തിനെതിരെ നിരന്നുനിൽക്കുമ്പോൾ; സാത്താൻ അവസാന മഹാസമരത്തിനായി തന്റെ സൈന്യങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ, അവന്റെ ശക്തി മഹത്തായതും ഏതാണ്ട് അതിജീവിക്കാനാവാത്തതുമെന്നു തോന്നുമ്പോൾ, [അപ്പോൾ] ദൈവീയ മഹത്വത്തിന്റെ വ്യക്തമായ ദർശനം, ഉയർന്നും ഉന്നതമായി ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിംഹാസനം, വാഗ്ദാനത്തിന്റെ വില്ലുകൊണ്ട് വളഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, ആശ്വാസവും ഉറപ്പും സമാധാനവും നൽകും.” Review and Herald, December 22, 1896.

ഈ ദർശനം “അവസാന നാളുകളിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.” അവസാന നാളുകളിലെ ദൈവജനങ്ങൾ ലവോദിക്ക്യരാണ്.

> ലാവൊദിക്ക്യസഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: ആമേൻ, വിശ്വസ്തനും സത്യസാക്ഷിയും, ദൈവസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭവും ആയവൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു ഇതാകുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ഞാൻ അറിയുന്നു; നീ തണുപ്പുമല്ല ചൂടുമല്ല; നീ തണുപ്പോ ചൂടോ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആകയാൽ, നീ ഇളംചൂടുള്ളവനും തണുപ്പുമല്ല ചൂടുമല്ലാത്തവനും ആകകൊണ്ടു, ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ വായിൽനിന്നു ഛർദ്ദിച്ചുകളയും. എന്തെന്നാൽ, “ഞാൻ ധനവാൻ ആകുന്നു, സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചു, എനിക്കൊന്നും കുറവില്ല” എന്നു നീ പറയുന്നു; എന്നാൽ നീ ദയനീയനും കഷ്ടനിലയിലുള്ളവനും ദരിദ്രനും അന്ധനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല. ആകയാൽ നീ സമ്പന്നനായിരിക്കേണ്ടതിന്നു തീയാൽ ശോധനചെയ്യപ്പെട്ട പൊന്നു എന്നിൽനിന്നു വാങ്ങുവാൻ ഞാൻ നിന്നോടു ആലോചിക്കുന്നു; നീ വസ്ത്രധാരിയായിരിക്കേണ്ടതിന്നും നിന്റെ നഗ്നതയുടെ ലജ്ജ വെളിപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും വെളുത്ത വസ്ത്രവും വാങ്ങുക; നീ കാണേണ്ടതിന്നു നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പൂശുവാൻ കണ്ണുമരുന്നും വാങ്ങുക.

> ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന ഏവരെയും ഞാൻ ശാസിക്കുകയും ദണ്ഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആകയാൽ ഉത്സാഹമുള്ളവനായിരിക്കുക, മനസ്സാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്യുക. ഇതാ, ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നുകൊണ്ട് മുട്ടുന്നു; ആരെങ്കിലും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് വാതിൽ തുറക്കുമെങ്കിൽ, ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ അകത്ത് ചെന്നു അവനോടുകൂടെ അത്താഴം കഴിക്കും; അവനും എന്നോടുകൂടെ അത്താഴം കഴിക്കും. ജയിക്കുന്നവന്, ഞാൻ ജയിച്ചു എന്റെ പിതാവിനോടുകൂടെ അവന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, എന്നോടുകൂടെ എന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിപ്പാൻ ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കും.

> ചെവി ഉള്ളവൻ ആത്മാവ് സഭകളോടു അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാട് 3:14–22.

> ലാവോദിക്യരുടെ സഭയോടുള്ള സന്ദേശം വിറപ്പിക്കുന്ന ഒരു കുറ്റാരോപണമാണ്; അതു ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്തിലെ ദൈവജനത്തിന്നു ബാധകവുമാകുന്നു.

> “‘ലാവൊദിക്യയിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: ആമേൻ എന്നും, വിശ്വസ്തനും സത്യസാക്ഷിയും, ദൈവസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭവും ആയവൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു എന്തെന്നാൽ; ഞാൻ നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അറിയുന്നു; നീ ശീതളനും അല്ല, ഉഷ്ണനും അല്ല; നീ ശീതളൻ ആകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഉഷ്ണൻ ആകട്ടെ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആകയാൽ, നീ ശീതളനും അല്ല, ഉഷ്ണനും അല്ലാതെ കുണുക്കനായിരിക്കയാൽ, ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ വായിൽനിന്നു ഛർദ്ദിച്ചുകളയും. നീ: ഞാൻ ധനവാൻ ആകുന്നു; സമ്പത്തു വർധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നിനും ആവശ്യമില്ല എന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ നീ ദയനീയനും, കഷ്ടാവസ്ഥയിലുമായവനും, ദരിദ്രനും, കുരുടനും, നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നതു അറിയുന്നില്ല.’”

> “ജനത്തെ മുന്നറിയിപ്പാൻ അവൻ വിളിച്ചിരിക്കുന്ന ശുശ്രൂഷകരാൽ തന്റെ ജനത്തോടു കൊണ്ടുവരപ്പെടേണ്ട സന്ദേശം സമാധാനത്തിന്റെയും സുരക്ഷയുടെയും സന്ദേശമല്ലെന്നു ഇവിടെ കർത്താവു നമ്മെ കാണിച്ചുതരുന്നു. അത് വെറും സിദ്ധാന്തപരമാത്രമല്ല, എല്ലാറ്റിലും പ്രായോഗികവുമാണ്. ലაოდിക്ക്യർക്കുള്ള സന്ദേശത്തിൽ ദൈവജനത്തെ ജഡസുരക്ഷയുടെ നിലയിൽ ഇരിക്കുന്നവരായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആത്മീയ പ്രാപ്തികളിൽ ഉന്നതാവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുകയാണെന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ വിശ്വസിച്ചു അവർ ആശങ്കയില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു. ‘നീ പറയുന്നു: ഞാൻ ധനവാനാകുന്നു; സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നിനും അഭാവമില്ല; എങ്കിലും നീ ദയനീയനും കഷ്ടനുഭവിക്കുന്നവനും ദരിദ്രനും കുരുടനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നതു അറിയുന്നില്ല.’”

> “എല്ലാം തെറ്റായിരിക്കെ തങ്ങളാണ് ശരിയെന്ന് ഉറപ്പുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തേക്കാൾ വലുതായ വഞ്ചന മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ വരാൻ മറ്റെന്താണ് കഴിയുക! സത്യസാക്ഷിയുടെ സന്ദേശം ദൈവജനത്തെ ദുഃഖകരമായ ഒരു വഞ്ചനയിൽ ആയിരിക്കുന്ന നിലയിൽ കണ്ടെത്തുന്നു; എങ്കിലും ആ വഞ്ചനയിൽ അവർ സത്യസന്ധരാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തങ്ങളുടെ അവസ്ഥ അത്യന്തം ദയനീയമാണെന്ന് അവർ അറിയുന്നില്ല. അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്നവർ തങ്ങൾ ഉന്നതമായ ഒരു ആത്മീയാവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന് സ്വയം പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സത്യസാക്ഷിയുടെ സന്ദേശം അവരുടെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥയായ ആത്മീയ അന്ധത, ദാരിദ്ര്യം, ദയനീയത എന്നിവയെ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന കുറ്റപ്രഖ്യാപനത്തോടെ വെളിപ്പെടുത്തി അവരുടെ വ്യാജസുരക്ഷയെ തകർക്കുന്നു. ഇത്ര മൂർച്ചയേറിയതും കഠിനവുമായ ഈ സാക്ഷ്യം തെറ്റായിരിക്കാനാവില്ല; കാരണം സംസാരിക്കുന്നത് സത്യസാക്ഷിയാണ്, അവന്റെ സാക്ഷ്യം ശരിയായിരിക്കേണ്ടതാണ്.

> “തങ്ങളുടെ കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങളിൽ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് അനുഭവിക്കുന്നവർക്കും, ആത്മീയജ്ഞാനത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ സമ്പന്നരാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കും, തങ്ങൾ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്നും എല്ലാ ആത്മീയകൃപയും അവർക്കു ആവശ്യമാണ് എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുക ദുഷ്കരമാണ്. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതിരിക്കുന്ന ഹൃദയം ‘എല്ലാറ്റിനും മീതെ കപടമുള്ളതും അത്യന്തം ദുഷ്ടമുള്ളതും’ ആകുന്നു. യേശുവിൽനിന്നുള്ള പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു കിരണവും ലഭിക്കാത്തവരായ അനേകർ തങ്ങളാണ് നല്ല ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു സ്വയം പ്രസാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവികജീവിതത്തിൽ തങ്ങൾക്കുതങ്ങളായി ഉള്ള ജീവനുള്ള ഒരു അനുഭവം അവർക്കില്ല. ആത്മാവിന്റെ അമൂല്യമായ കൃപകൾ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ ഉത്സാഹപൂർവവും സ്ഥിരതയോടെയും പരിശ്രമിക്കേണ്ടതിന്റെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യകത അവർ അനുഭവിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ദൈവസന്നിധിയിൽ ആത്മനമ്രതയുടെ ആഴമുള്ളതും സമഗ്രമായതുമായ ഒരു പ്രവർത്തി അവർക്കാവശ്യമാണ്.” Testimonies, volume 3, 252, 253.

ഒരിക്കൽ യെശയ്യാവ് തന്റെ ലാവൊദിക്കേയസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് മാനസാന്തരപ്പെട്ടപ്പോൾ, അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ അവൻ സ്വമേധയാ മുന്നോട്ടുവന്നു. ആറാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം വാക്യം, ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്ന് തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വെളിപ്പാടു പുസ്തകം പതിനെട്ടിലെ പ്രവാചകചരിത്രത്തോടു യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

> ഇതിനുശേഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമി പ്രകാശിതമായി. വെളിപ്പാട് 18:1.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരുന്ന സമയത്ത് യെശയ്യാവു ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ, അവൻ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ, സേരാഫുകൾ ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതു അവൻ കേട്ടു: “വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” വെളിപ്പാടിൽ യോഹന്നാൻ ഉണ്ടായതുപോലെ, യെശയ്യാവും അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം ഘോഷിക്കുന്ന ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ ദൈവജനത്തെ “ശേഷിപ്പുള്ളവർ” എന്നു വിളിച്ചു; യെശയ്യാവോ അവരെ “പത്തിലൊന്നു,” അഥവാ ദശാംശം, എന്നു പരാമർശിച്ചു. എബ്രായഭാഷയിലെ മൂലപദത്തിന്റെ അർത്ഥം “ദശാംശം കൊടുക്കുക” എന്നാകുന്നു.

യെശയ്യാവ് ചോദിച്ച “എത്രകാലം?” എന്ന പ്രവാചകപരമായ ചോദ്യം ദൈവവചനത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കപ്പെടുന്നു (സംക്ഷിപ്തതക്കായി പറഞ്ഞാൽ, “എത്രകാലം?” എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ദേശീയ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതാണ്). എലൻ വൈറ്റിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആ സമയത്ത് “ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗത്തിന് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം വരും,” എന്നും, യെശയ്യാവിന്റെ അനുസരിച്ച്, “നഗരങ്ങൾ നിവാസിയില്ലാതെ ശൂന്യമായി, വീടുകൾ മനുഷ്യരില്ലാതെ ശൂന്യമായി, ദേശം പൂർണ്ണമായും ശൂന്യമായിത്തീരുകയും, യഹോവ മനുഷ്യരെ ദൂരെയാക്കി മാറ്റുകയും, ദേശത്തിന്റെ നടുവിൽ മഹത്തായ ഉപേക്ഷണം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്ന” സമയവുമാണ് അത്. “ദേശത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള മഹത്തായ ഉപേക്ഷണം” ദാനിയേൽ 11:41 അനുസരിച്ച് ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് തകർന്നുവീഴുന്ന “അനേകർ” തന്നെയാണ്. ഇവർ യെശയ്യാവ് ആറിലും മത്തായി പതിമൂന്നിലും പറയുന്ന, കണ്ണുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും കാണാത്തവരും ചെവികൾ ഉണ്ടായിട്ടും കേൾക്കാത്തവരും ആകുന്നു; കൂടാതെ വെളിപ്പാട് മൂന്നിൽ ലവൊദിക്ക്യാ സഭയ്ക്കു നൽകിയ ഉപദേശം നിരസിക്കുന്നവരും ഇവർ തന്നെയാണ്.

> അവൻ മഹിമയുള്ള ദേശത്തിലും പ്രവേശിക്കും; അനേകം രാജ്യങ്ങൾ തകർന്നുപോകും; എങ്കിലും ഇവർ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടും: എദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്യരുടെ പ്രധാനഭാഗം. ദാനിയേൽ 11:41

യോഹന്നാന്‍ വെളിപ്പാടില്‍ കണ്ടതുപോലെ, യെശയ്യാവും തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തില്‍ യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ദര്‍ശനം കണ്ടു. യെശയ്യാവ് “മടങ്ങിവരുന്ന”തും വൃക്ഷംപോലെ “തിന്നുകളയപ്പെടുന്നതുമായ” “പത്തിലൊന്നു” അഥവാ ദശാംശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “തിന്നുകളയപ്പെടുക” എന്നു വിവര്‍ത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദത്തിന് അഗ്നിയാല്‍ ദഹിപ്പിക്കുക എന്ന അര്‍ഥമുണ്ട്. എന്നാല്‍ “പത്തിലൊന്നു” എന്നവരില്‍ അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കാത്ത ഒരു “സാരം” അവരില്‍ ഉള്ളതായി കാണുന്നു. വ്യക്തമായി നോക്കുമ്പോള്‍, ബാക്കി ഒന്‍പതില്‍ ആ സാരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലയോ? തെയിലും ഓക്കും എന്ന വൃക്ഷങ്ങളെ തിന്നുകളഞ്ഞ് ദഹിപ്പിക്കുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അഗ്നി, മലാഖിയുടെ പുസ്തകത്തില്‍ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വരുന്ന നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ അഗ്നിയാണ്.

> ഇതാ, ഞാൻ എന്റെ ദൂതനെ അയക്കും; അവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ വഴി ഒരുക്കും; നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന കർത്താവും, നിങ്ങൾ പ്രസാദിക്കുന്ന നിയമത്തിന്റെ ദൂതനും തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വരും; ഇതാ, അവൻ വരുന്നു എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

> എന്നാൽ അവന്റെ വരവിന്റെ ദിവസം സഹിച്ചുനിൽക്കാൻ ആർക്ക് കഴിയും? അവൻ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ നിലകൊള്ളാൻ ആർക്ക് കഴിയും? എന്തെന്നാൽ അവൻ ഉരുക്കുന്നവന്റെ തീപോലെയും വസ്ത്രം വെളുപ്പിക്കുന്നവരുടെ ക്ഷാരസോപ്പുപോലെയും ആകുന്നു. അവൻ വെള്ളിയെ ഉരുക്കിയും ശുദ്ധീകരിച്ചും ചെയ്യുന്നവനായി ഇരിക്കും; ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ അവൻ ശുദ്ധീകരിക്കും; പൊന്നിനെയും വെള്ളിയെയും പോലെ അവരെ നിർമ്മലരാക്കും; അങ്ങനെ അവർ യഹോവേക്കു നീതിയോടെ ഒരു അർപ്പണം അർപ്പിക്കും. അപ്പോൾ യെഹൂദയുടെയും യെരൂശലേമിന്റെയും അർപ്പണം പണ്ടത്തെ നാളുകളിലെപ്പോലെയും മുൻകാല വർഷങ്ങളിലെപ്പോലെയും യഹോവേക്കു പ്രസാദകരമായിരിക്കും. മലാഖി 3:1–4.

യെശയ്യാവിന്റെ പത്തിലൊന്ന് (അതായത് ദശാംശം) മലാഖിയുടെ “നീതിയിലുള്ള വഴിപാടും” ആകുന്നു. മലാഖിയുടെ വഴിപാടെന്നത് ദൈവജനങ്ങളാകുന്നു; അവർ “ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. “നീതിയിലുള്ള വഴിപാടു” ഉല്പാദിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ അഗ്നിയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ അഗ്നിയാൽ “ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവർ” ആ പത്തിലൊന്നാകുന്നു, അഥവാ ദശാംശം.

> എനിക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവകൃപപ്രകാരം, ജ്ഞാനമുള്ള പ്രധാന ശില്പിയെപ്പോലെ ഞാൻ അടിസ്ഥാനം ഇട്ടിരിക്കുന്നു; മറ്റൊരുവൻ അതിന്മേൽ പണിയുന്നു. എന്നാൽ ഓരോരുത്തനും അതിന്മേൽ എങ്ങനെ പണിയുന്നു എന്നു സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. ഇട്ടിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനത്തിന്നുപുറമെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ആരും ഇടുവാൻ കഴിയുകയില്ല; ആ അടിസ്ഥാനം യേശുക്രിസ്തുവാകുന്നു. ഇപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഈ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പൊന്നു, വെള്ളി, വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ, മരം, പുല്ല്, വെയിൽപ്പുല്ല് എന്നിവകൊണ്ടു പണിയുന്നുവെങ്കിൽ, ഓരോരുത്തന്റെയും പ്രവൃത്തി വെളിപ്പെടും; ആ ദിവസം അതിനെ പ്രസിദ്ധമാക്കും; കാരണം അത് അഗ്നിയാൽ വെളിപ്പെടുന്നതാകുന്നു; അഗ്നി ഓരോരുത്തന്റെയും പ്രവൃത്തി ഏതു തരത്തിലുള്ളതെന്നു പരീക്ഷിച്ചറിയിക്കും. 1 കൊരിന്ത്യർ 3:10–13.

ഇവിടെ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും പ്രവൃത്തികൾ “അഗ്നിയാൽ” വെളിപ്പെടുമെന്ന് പൗലൊസ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. മലാഖിയിൽ അഗ്നി മലിനകഴുക്കുകളെ ദഹിപ്പിച്ചുകളയുന്നു. യെശയ്യാവിൽ “പത്തിലെ ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ” ശുദ്ധീകരണം അവർ തങ്ങളുടെ ഇലകൾ കൊഴിച്ചുകളയുന്ന “സമയത്ത്” സംഭവിക്കുന്നു. ആദാമിന്റെയും ഹവ്വായുടെയും സാക്ഷ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഇലകൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെയും കപടഭാവത്തിന്റെയും ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.

യേശയ്യാവിന്റെ “പത്തിൽ ഒന്ന്” ദഹിപ്പിച്ചുകളയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സാരഭൂതം അവരിൽ ഉണ്ട്; ആ സാരഭൂതം “വിശുദ്ധ വംശം” ആകുന്നു. മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശയായ ക്രിസ്തു അവരിൽ വസിക്കുന്നു. യേശയ്യാ സ്വയം ഒരു “വിശുദ്ധ വംശം” ആകുന്നതുപോലെ, താൻ തിരിച്ചറിയുന്ന “പത്തിൽ ഒന്ന്” കൂടിയാണ്. “വിശുദ്ധ വംശവും” “പത്തിൽ ഒന്നും” രണ്ടും, അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിലൂടെ ലവോദിക്യാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യാവസ്ഥയിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു.

താൻ നശിച്ചുപോയവനാണെന്നും, അശുദ്ധനും ക്ഷമ ആവശ്യമുള്ള പാപിയുമാണെന്നും യെശയ്യാവിനെ നിലവിളിപ്പിക്കുന്ന ദൈവമഹത്വത്തിന്റെ ദർശനം, വൃക്ഷങ്ങൾ അവരുടെ ഇലകൾ കൊഴിച്ചുവിടുന്ന സമയത്ത് സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ നടക്കുന്നു. “Cast” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “പുറത്തേക്ക് എറിയുക” എന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വൃക്ഷത്തെ “വെട്ടിമാറ്റുക” എന്നതോ ആകുന്നു. ലവൊദിക്ക്യയെ പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. “പത്തിലൊന്ന്” അഥവാ ശേഷിപ്പുള്ളവർ, മലാഖിയുടെ നിയമസഭ്യദൂതൻ വരുത്തുന്ന ശുദ്ധീകരണ “അഗ്നി”യിലൂടെ കടന്നുപോകും; അങ്ങനെ അവരുടെ മാനുഷിക പ്രവൃത്തികൾ ആത്മീയമായി ദഹിച്ചുനീങ്ങി, ദഹിപ്പിക്കപ്പെടാതെ ശേഷിക്കാവുന്ന “സാരം” മാത്രം അവശേഷിക്കും; അതാണ് “വിശുദ്ധ വിത്ത്”. കേൾക്കാൻ നിരസിക്കുന്നവർ, ഉണങ്ങി മരിച്ച ഇലകളെപ്പോലെ തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയും, അല്ലെങ്കിൽ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

യേശുവാണ് വിശുദ്ധ വംശം; ഒരു വിത്തിനുള്ളിൽ മുഴുവൻ സസ്യത്തെയും ഉൽപാദിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമായ സമ്പൂർണ്ണ ജീവകവിവരവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദൈവവചനം ഒരു വിത്താകയാൽ, ദൈവവചനത്തിൽ ഏതെങ്കിലും വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം, അത് ശരിയായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ആ വിഷയത്തെ വിശ്വാസിയിൽ സമ്പൂർണ്ണ പക്വതയിലെത്തിക്കുവാൻ ആവശ്യമായ സകല വിവരങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

യെശയ്യാവു ആറാം അധ്യായം, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുവാൻ നിങ്ങൾ നിർബന്ധമായും “കേൾക്കേണ്ട” കാലഘട്ടത്തിൽ “കേൾക്കാതിരിക്കുന്ന” ഒരു ജനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യേശു പരാമർശിച്ച ജനങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനമായിരുന്നു; അവർ അവന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു; അവർ അവന്റെ നിയമജനമായിരുന്നു; അവർ പുരാതന യിസ്രായേലായിരുന്നു.

പുരാതന ഇസ്രായേൽ അഥവാ ആദ്യത്തെ ഇസ്രായേൽ ആധുനിക ഇസ്രായേലിനെയോ അവസാന ഇസ്രായേലിനെയോ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. ലോകാവസാനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണ്; അവർ അവന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും, അവന്റെ ഭാര്യമും, അവന്റെ നിയമജനവും ആകുന്നു—ആധുനിക ഇസ്രായേൽ. യെശയ്യാവിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ സാക്ഷ്യവും ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രവും ചേർന്ന്, ലോകാവസാനത്തിൽ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസം ലൗദിക്യാവിലേക്കുള്ള സന്ദേശത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ നഷ്ടപ്പെട്ടതും രക്ഷിക്കപ്പെടാനാകാത്തതുമായ ഒരു “അവസ്ഥയിൽ” ആയിരിക്കും എന്നു സ്ഥാപിക്കുന്ന രണ്ട് സാക്ഷികളെ നൽകുന്നു.

അവർ യാഥാർഥ്യത്തിൽ രക്ഷിക്കപ്പെടാനാവാത്തവർ അല്ല; പക്ഷേ യെശയ്യാവ് തന്റെ അനുഭവത്തിന് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രകാലത്തെ യെഹൂദന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, അവരുടെ ലവോദിക്യാ അവസ്ഥയിൽ മാത്രം അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടാനാവാത്തവരാണ്.

ലൗദികേയനുള്ള ഒരാൾ “കേൾക്കേണ്ട” കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വിതയ്ക്കുന്നവന്റെ ഉപമ. ആ ഉപമയിൽ ദൈവവചനം ഒരു “വിത്ത്” ആണെന്നു, ഒരു വിശുദ്ധ വിത്ത് ആണെന്നു അവൻ “കേൾക്കണം”. അത് “കേൾക്കപ്പെടുമ്പോൾ”, വെളിപ്പാടിന്റെ ഗൂഢസന്ദേശം തുറന്നുവരാൻ ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു അടിസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം ആ സന്ദേശം യേശു ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദിയും അന്ത്യവും, ആരംഭവും അവസാനവും ആകുന്നു എന്ന ആഴമേറിയ തിരിച്ചറിവിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്ത്യത്തിനും ആരംഭത്തിനുമുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ യേശു വചനം ആകുന്നു എന്നും അവൻ വിത്താകുന്നു എന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു.

> ആരംഭത്തിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു. അവൻ ആരംഭത്തിൽ ദൈവത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സകലവും അവനാൽ ഉളവായി; ഉളവായതിൽ ഒന്നും അവനെ കൂടാതെ ഉളവായിട്ടില്ല. അവനിൽ ജീവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; ആ ജീവൻ മനുഷ്യരുടെ വെളിച്ചമായിരുന്നു. ആ വെളിച്ചം ഇരുളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇരுள் അതിനെ ഗ്രഹിച്ചില്ല. യോഹന്നാൻ 1:1–5.

> ഇപ്പോൾ അബ്രാഹാമിന്നും അവന്റെ സന്തതിക്കും വാഗ്ദാനങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. “സന്തതികൾക്കും” എന്നു, അനേകരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ ഒരാളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, “നിന്റെ സന്തതിക്കു,” എന്നു പറയുന്നു; ആ സന്തതി ക്രിസ്തുവാകുന്നു. ഗലാത്യർ 3:16.

അവസാനത്തോടും ആരംഭത്തോടും ഉള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാൻ “ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യം ആവശ്യമാണ്. ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം ഒരു വിഷയത്തിന്റെ ആരംഭം തന്നെയാണ് അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സൂചികയെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവവചനം എന്ന നിലയിൽ അത് ഒരു വിത്താകയാൽ, അതിൽ മുഴുവൻ കഥയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പ്രാധാന്യത്തിൽ അവസാന പരാമർശം രണ്ടാം സ്ഥാനത്താണ്; അർത്ഥം, കഥയിലെ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും അവിടെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ട് യാതൊരു അറ്റവും അഴിയാതെ ശേഷിക്കാതിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇടത്തരം പരാമർശങ്ങളാണ് ആ കഥയ്ക്ക് ശക്തിയും വ്യക്തതയും പകരുന്നത്; ആ അർത്ഥത്തിൽ, നടുവും ആരംഭത്തേക്കും അവസാനത്തേക്കും തുല്യമായി അനിവാര്യമാണ്.

ഈ വിഷയത്തിൽ ഇനിയും വളരെ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കാനുണ്ട്; എന്നാൽ മത്തായി പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള ഭാഗത്തിലേക്കു തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ, കേൾക്കുന്നവരും കേൾക്കാത്തവരുമായ രണ്ടു വിഭാഗക്കാരെ യേശു തിരിച്ചറിയിച്ചിരിക്കുന്നതായി നമുക്ക് കാണാം. കേൾക്കാതിരിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു വഴിയേക്കാൾ അധികം മാർഗങ്ങൾ അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു; എന്നാൽ തുടർന്ന് കേൾക്കുന്നവരുടെമേൽ അവൻ അനുഗ്രഹം പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; അവ കാണുന്നു. നിങ്ങളുടെ ചെവികളും ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; അവ കേൾക്കുന്നു. ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും കേട്ടില്ല. ആകയാൽ വിത്തുവിതെക്കുന്നവന്റെ ഉപമ നിങ്ങൾ കേൾക്കുവിൻ. മത്തായി 13:16–18.

പ്രവചനപരമായി, അതുകൊണ്ട് ഈ “അനുഗ്രഹം” വെളിപ്പാട് 1:3-ലെ അതേ അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്:

> ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവനും, അവ കേൾക്കുന്നവരും, അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാന്മാർ ആകുന്നു; കാരണം കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു.

മത്തായി പതിമൂന്നിൽ യേശു യെശയ്യാവു ആറിനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നതും, എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തുകളോടൊപ്പം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ലോകാവസാനത്തിൽ ദർശിക്കപ്പെടുകയും കേൾക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ അത്ര മഹത്തരമായിരുന്നതായി സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു; അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം മുദ്രവിമോചനം പ്രാപിക്കേണ്ടിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിക്കുവാൻ അനേകം നീതിമാന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, അന്നു ജനങ്ങൾ അവയെ “കാണുകയും” “കേൾക്കുകയും” ചെയ്യുമായിരുന്നു.

പത്താം അധ്യായത്തിൽ “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ” ഉച്ചരിച്ചതിനെ മുദ്രവെക്കണമെന്ന് യോഹന്നാനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു; ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ “ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങളെ മുദ്രവെക്കരുതു; സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടാകുന്നു. അതിന്റെ അടുത്ത വചനം മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളെ” മുദ്രയൊഴിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടാകുന്നു; ആ സമയത്ത് വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏക ഭാഗം അതുതന്നെയാണ്. “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളെ” കുറിച്ച് അവ Adventism-ന്റെ ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നു നമുക്കറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> “ഏഴ് ഇടികളിൽ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ട യോഹന്നാനു നല്കപ്പെട്ട പ്രത്യേക വെളിച്ചം, ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു വ്യക്തമായ രേഖപ്പെടുത്തലായിരുന്നു....”

> “ഈ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളും അവരുടെ ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ചതിനുശേഷം, ചെറിയ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചു ദാനിയേലിന്നു ലഭിച്ചതുപോലെ യോഹന്നാനോടും ഈ ആജ്ഞ വരുന്നു: ‘ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച കാര്യങ്ങളെ മുദ്രയിടുക.’ ഇവ ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്; അവ യഥാക്രമം വെളിപ്പെടുന്നതായിരിക്കും.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭകാലഘട്ടത്തിലെ സംഭവങ്ങളെ—1798 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ—പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മുകളിൽ പരാമർശിച്ച അതേ ലേഖനത്തിൽ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ “തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ വെളിപ്പെടുവാൻ പോകുന്ന ഭാവി സംഭവങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നും നമുക്കറിയിക്കപ്പെടുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭചരിത്രം അതിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു; കാരണം, ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശുക്രിസ്തു അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ സമഗ്രചരിത്രത്തിന്മേൽ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു; പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം എത്ര വിശുദ്ധമായിരുന്നുവോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇതും വിശുദ്ധമായ ഒരു ചരിത്രം.

മത്തായി പതിമൂന്നിൽ യേശു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ഈ സംഭവങ്ങളാണ് പ്രവാചകർ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചതും, ശിഷ്യന്മാർ അറിയുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാക്കിയതും. ആ ശിഷ്യന്മാർ ലോകാവസാനത്തിൽ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും നിമിത്തം ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു. അവർ കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശമാണ്; അത് ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ സന്ദേശത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെയും ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ചരിത്രത്തെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം, തങ്ങളുടെ ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അനേകം ആളുകൾ ഉണ്ട്. ആ സന്ദേശങ്ങൾ എല്ലാ സഭകളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതിനാലും നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതിനാലും ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങളെ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കേട്ടില്ല” എന്നു ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു [Matthew 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും കാണപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്.

> “സന്ദേശം നല്‍കപ്പെട്ടു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങള്‍ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കയാല്‍ ആ സന്ദേശം ആവര്‍ത്തിച്ചു പ്രസ്താവിക്കുന്നതില്‍ യാതൊരു വൈകിയും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്; സമാപനപ്രവര്‍ത്തി നിര്‍വഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളില്‍ ഒരു മഹത്തായ പ്രവര്‍ത്തി നടത്തപ്പെടും. ദൈവത്തിന്റെ നിയമനപ്രകാരം ഒരു സന്ദേശം ഉടന്‍ നല്‍കപ്പെടും; അത് ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയായി വ്യാപിക്കും. അന്നു ദാനിയേല്‍ തന്റെ പങ്കില്‍ നില്‍ക്കുകയും തന്റെ സാക്ഷ്യം നല്‍കുകയും ചെയ്യും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

നീതിമാന്മാർ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ചരിത്രമായി ക്രിസ്തു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ ചരിത്രത്തെ എലൻ വൈറ്റ് 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രമായി തിരിച്ചറിയുന്നു; തുടർന്ന്, “ദൈവത്തിന്റെ നിയമനപ്രകാരം ഉടൻ ഒരു സന്ദേശം നല്കപ്പെടും; അത് വീർന്നു വളർന്ന് ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷമായി മാറും” എന്നു അവൾ പറയുന്നു. “ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷം” മൂന്നാം ദൂതന്റെ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; ആ സന്ദേശം നല്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭകാല ചരിത്രത്തെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കും. അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം “എല്ലാ സഭകളിലേക്കും പോകേണ്ട” “സന്ദേശങ്ങളാണ്”; കൂടാതെ “1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നല്കപ്പെട്ട എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തിയോടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.”

ആൽഫയും ഒമേഗയും ആരംഭത്തിലൂടെ അന്ത്യം ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എലൻ വൈറ്റ് “സന്ദേശങ്ങൾ എല്ലാ സഭകളിലേക്കും പോകേണ്ടതാണ്” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു; യേശു യോഹന്നാനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകുന്നു; നീ കാണുന്നതെന്തോ അതു ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതി, അതിനെ ഏഷ്യയിലെ ഏഴ് സഭകളായ എഫെസൊസിലേക്കും, സ്മിർനയിലേക്കും, പെർഗമൊസിലേക്കും, തുയഥീരയിലേക്കും, സർദീസിലേക്കും, ഫിലദെൽഫിയായിലേക്കും, ലവൊദികെയിലേക്കും അയക്കുക.”

1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള സന്ദേശങ്ങൾ സഭകളിലേക്കു അയയ്ക്കപ്പെടേണ്ടതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

Back to Articles