Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി എൺപത്തിരണ്ട്

പ്രവാചക സഖ്യങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും: പ്രാചീന സെല്യൂക്കുസിൽ നിന്ന് ആധുനിക ഭൂരാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക്

Author

Jeff Pippenger

Published

April 12, 2024

Formats

PDF
Word

പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങൾ, സെല്യൂക്കസും മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പും ഒരു സഖ്യം രൂപീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവർ റോമിന്റെ ആദ്യ പ്രോക്സി സൈന്യമായ ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കൂടാതെ മക്കെദോനിയ (ഗ്രീസ്) ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ആ പ്രാരംഭ ചരിത്രത്തിൽ, വടക്കൻ രാജാവായ സെല്യൂക്കസും ഫിലിപ്പും (ഗ്രീസ്) ചേർന്ന സഖ്യം, പാനിയം യുദ്ധത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന്റെ രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം, ആ പട്ടണത്തിന്റെ പേര് പാനിയം എന്നതിൽ നിന്ന് കൈസര്യ ഫിലിപ്പി എന്ന പട്ടണനാമമായി മാറ്റപ്പെട്ടു. പട്ടണത്തിന്റെ ആ ഇരട്ടനാമം, സെല്യൂക്കസും മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തെ സ്മരിച്ചിരുന്നതല്ല.

“കൈസര്യ ഫിലിപ്പി” എന്ന പേര് പനെയാസ് അഥവാ പാനിയം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രാചീന നഗരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ രൂപാന്തരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. ഗ്രീക്ക് ദേവനായ പാനിനു സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഉറവിനോട് ആ നഗരം സമീപമായിരുന്നതിനാൽ അതിന് ആദ്യം പനെയാസ് എന്ന പേര് ലഭിച്ചു. പ്രാചീനകാലത്ത് ഒരു സുപ്രധാന മതകേന്ദ്രമായിരുന്ന ആ ഉറവ് യോർദ്ദാൻ നദിയിലേക്ക് ഒഴുകിച്ചേരുന്ന ജലം പകരുന്നവയായിരുന്നു.

മഹാരാജാവായ ഹെറോദോസ് മഹാന്റെ ഭരണകാലത്ത്, ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പുള്ള ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനോടടുത്ത കാലത്ത്, ആ നഗരം ശ്രദ്ധേയമായ നവീകരണങ്ങൾക്കു വിധേയമാകുകയും വിപുലീകരിക്കപ്പെടുകയും മനോഹരമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഹെറോദോസ് മഹാന്റെ മകനായ ഹെറോദ് ഫിലിപ്പുവാണ് കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയെ ആ പേർകൊണ്ട് വിളിച്ചത്. റോമൻ ചക്രവർത്തിയായ സീസർ അഗസ്റ്റസിനെ ആദരിച്ച് അദ്ദേഹം ആ നഗരത്തിന് കൈസര്യ എന്നു പേർ നൽകിയതും, സ്വയം അനുസ്മരിപ്പിച്ച് ഫിലിപ്പി എന്നു ചേർത്തതുമൂലം അതിന് കൈസര്യ ഫിലിപ്പി എന്നു നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആകയാൽ “കൈസര്യ ഫിലിപ്പി” എന്നത്, ഹെറോദോസ് സീസർ അഗസ്റ്റസിനോടു പ്രകടിപ്പിച്ച ആദരസൂചകമായ “കൈസര്യ” എന്നും, ഹെറോദ് ഫിലിപ്പുവിനെ ആദരിക്കുന്ന “ഫിലിപ്പി” എന്നും ഉള്ള രണ്ടു ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനമാണ്.

പ്രവചനപരമായി പാനിയം സെല്യൂക്കസും മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പും തമ്മിലുള്ള ഒരു സഖ്യത്തോടും, അതുപോലെ സീസറും ഹെറോഡ് ഫിലിപ്പും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് സഖ്യങ്ങളും സെല്യൂക്കസും ഫിലിപ്പും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പുടിന്റെ റഷ്യയുടെ തകർച്ചയ്ക്കു പിന്നാലെ ഉണ്ടാകുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. അവ സീസറും ഫിലിപ്പും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, റോമിന്റെ പ്രതിനിധികളായിരുന്ന പാപ്പത്വം, അത് അമ്മയാണ്, കൂടാതെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ, അത് മകളാണ്, ഇവ തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ “റോമൻ ശക്തിയുടെ കൈ പിടിക്കേണ്ടതിന്നു ആ വിടവിന് അപ്പുറം കൈ നീട്ടുന്നതും,” “ആത്മവാദവുമായി കൈകോർക്കേണ്ടതിന്നു ആ അഗാധതയ്ക്ക് മീതെ കൈ നീട്ടുന്നതും” തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ ഞായർനിയമത്തിനു മുമ്പേ, ത്രിതല ഐക്യം ഇതിനകം തന്നെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പാൻ ദേവന്റെ ഗ്രീക്ക് ആരാധനയുടെ കേന്ദ്രത്തെ പാനിയം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഗ്രീക്ക് ദേവനായ പാനിന്നായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ഉറവ് അന്നത്തെ കാലത്ത് “നരകത്തിന്റെ വാതിലുകൾ” എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; യേശു അവിടെ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, “നരകത്തിന്റെ വാതിലുകൾ” സംബന്ധിച്ച അവന്റെ പ്രസ്താവന, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഗ്രീസിന്റെ (ആഗോളവാദത്തിന്റെ) രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ സവിശേഷതകളും, ധർമ്മഭ്രഷ്ടമായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും തമ്മിലുള്ള ഒരു പോരാട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത് രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ ഗ്രീസ്യയുടെ മേഖലയെ ഉണർത്തിയ സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റാൽ ആദ്യം ആരംഭിക്കപ്പെട്ട യുദ്ധമാണ്. അത് ലോകവ്യാപകമായ ഒരു ബാഹ്യ പോരാട്ടവും, അതുപോലെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ആന്തരിക പോരാട്ടവും ആകുന്നു.

ആഗോളത്വത്തിന്റെ മതം, മഹാസർപ്പത്തിന്റെ മതമാണ്; നമ്മുടെ ആധുനിക സാഹചര്യത്തിൽ അത് വോക്കിസത്തിന്റെ മതമാണ്. 2020-ൽ, വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന അതലഗഹ്വരത്തിൽനിന്നുള്ള മൃഗം, തന്റെ രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ ശക്തി പ്രകടിപ്പിച്ച് ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഇരുകൊമ്പുകളെയും കൊന്നു. മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, ആ അതലഗഹ്വരം യോർദ്ദാൻ നദിയെ പോഷിപ്പിച്ചിരുന്ന “സ്പ്രിംഗ് ഓഫ് പാൻ” മുഖാന്തരവും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിൽ, പാൻ പ്രകൃതി, വനാന്തരം, ഗ്രാമീണ സംഗീതം എന്നിവയോടു ബന്ധപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; അവനോടു സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഉറവയുടെ സാന്നിധ്യവും ആരാധകർക്കു മതപരമായ പ്രാധാന്യമുള്ളതായിരുന്നു. പാൻ ദേവനെ സാധാരണയായി ആടിന്റെ കാലുകളും കൊമ്പുകളും ചെവികളും ഉള്ളവനായി ചിത്രീകരിക്കാറുണ്ട്. പാൻ ഇടയന്മാരുടെയും ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളുടെയും ദേവനായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്നു; വനങ്ങളിലും പർവതങ്ങളിലും ഉല്ലസിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്ന കളിയോടും കുസൃതിയോടും കൂടിയ ദൈവരൂപമായി അവനെ പലപ്പോഴും അവതരിപ്പിച്ചു. ആടിന്റെ കാലുകളുള്ള ദേവനെന്ന നിലയിലെ പാന്റെ ഈ രൂപചിത്രണം ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായവുമായി യോജിക്കുന്നു; അവിടെ ഗ്രീസ് ഒരു ആൺആടിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പുരാതന ഗ്രീസിൽ ആടുകൾ സാധാരണ ഗൃഹപാലിത മൃഗങ്ങളായിരുന്നു; പാൻ സഞ്ചരിക്കുമെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ അവയെ പലപ്പോഴും കാണപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ ചിത്രീകരണം പാന്റെ രൂപലക്ഷണവിദ്യയുടെ ഒരു പ്രമുഖ സവിശേഷതയായി മാറി; ദേശീയ നാണയം ഉൾപ്പെടെ ദേവനെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് കലാരൂപങ്ങളിലും സാഹിത്യത്തിലും അത് നിലനിന്നു.

യേശു കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, “പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ” സഭയ്‌ക്കെതിരെ ജയിക്കയില്ലെന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. യേശുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി പത്രോസ് പ്രസ്താവിച്ചതിനെ ക്രൈസ്തവചരിത്രത്തിലും പാരമ്പര്യത്തിലും “ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസസമ്മതം” എന്നു മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു.

> യേശു കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയുടെ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കു വന്നപ്പോൾ, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു ചോദിച്ചു: “മനുഷ്യപുത്രനായ എന്നെക്കുറിച്ചു മനുഷ്യർ ആർ എന്നു പറയുന്നു?” അവർ പറഞ്ഞു: “ചിലർ നീ യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ ആകുന്നു എന്നു പറയുന്നു; ചിലർ ഏലീയാവു; മറ്റുചിലർ യിരെമ്യാവു, അല്ലെങ്കിൽ പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരുവൻ എന്നു പറയുന്നു.” അവൻ അവരോടു ചോദിച്ചു: “എന്നാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ആർ എന്നു പറയുന്നു?” ശിമോൻ പത്രോസ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “നീ ക്രിസ്തു, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു.” യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ശിമോൻ ബർയോനാവേ, നീ ഭാഗ്യവാൻ; കാരണം മാംസവും രക്തവും ഇതു നിനക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതല്ല, സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ള എന്റെ പിതാവത്രേ. ഞാനും നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രോസാകുന്നു; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അതിനെതിരേ ജയിക്കയില്ല. സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു തരും; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.” അപ്പോൾ അവൻ യേശു ക്രിസ്തുവാണെന്നു ആരോടും പറയരുതെന്നു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു കൽപ്പിച്ചു. മത്തായി 16:13–20.

ഈ ഭാഗം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്, കാരണം അത് യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ ഒരു നിർണായക ഘട്ടത്തെയും ക്രൈസ്തവ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ വികാസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ മിശിഹയായി യേശുവിനെപ്പറ്റിയ പത്രോസിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറയായും സഭ പണിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂലക്കല്ലായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. “ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭ പണിയും” എന്ന പ്രസ്താവന കത്തോലിക്കാ പാരമ്പര്യത്തിൽ പത്രോസിനെ തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു; സഭ പണിയപ്പെടേണ്ട “പാറ”യായി യേശു തിരിച്ചറിയുന്നത് അവനെയാണെന്ന് അവിടെ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനമാണ് കത്തോലിക്കാ ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ പാപ്പായുടെ പ്രാധാന്യത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ആയി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ “പാറ” എന്നു പറയുന്നത് വ്യക്തിപരമായി പത്രോസിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായല്ല മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നത്; മറിച്ച്, യേശു മിശിഹയും ദൈവപുത്രനും ആണെന്ന പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തെയാണത് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഈ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ സഭയുടെ അടിസ്ഥാനം പത്രോസ് അല്ല, യേശു ക്രിസ്തുവും ദൈവപുത്രനും ആണെന്ന പ്രഖ്യാപനമാണ്. ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യാഖ്യാനം ഏതായാലും, മത്തായി 16:13–20 ലുള്ള പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിൽ കേന്ദ്രസ്ഥാനവും അടിസ്ഥാനപ്രാധാന്യവും ഉള്ള ഭാഗമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്; യേശു മിശിഹയും ദൈവപുത്രനും ആണെന്ന അവന്റെ സ്വത്വത്തെ ഉന്നയിക്കുകയും, സഭയുടെ ദൗത്യവും ലക്ഷ്യവും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മുൻ ലേഖനത്തിൽ, കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലേക്കുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില വിഷയങ്ങളെ സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയുന്ന *The Desire of Ages* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു ഭാഗം ഞങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവർ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്ന്, കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലെ പാഠങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നതിനായി ക്രിസ്തു ശിഷ്യന്മാരെ യെഹൂദരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോയിരുന്നു എന്നതാണ്.

> “യേശുവും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരും ഇപ്പോൾ കൈസര്യ ഫിലിപ്പിക്കു സമീപമുള്ള പട്ടണങ്ങളിൽ ഒന്നിലേക്കു വന്നിരുന്നു. അവർ ഗലീലയുടെ അതിർത്തികൾക്കപ്പുറം, വിഗ്രഹാരാധന പ്രബലമായിരുന്ന ഒരു പ്രദേശത്തായിരുന്നു. ഇവിടെ ശിഷ്യന്മാർ യെഹൂദമതത്തിന്റെ നിയന്ത്രണാത്മക സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു, ജാതികളുടെ ആരാധനയോടു കൂടുതൽ അടുത്ത സമ്പർക്കത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. അവരുടെ ചുറ്റുമെല്ലാം ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്ന അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ദർശനം ജാതികളോടുള്ള അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അവർ അനുഭവിക്കേണ്ടതിന്നു സഹായിക്കുമെന്നു യേശു ആഗ്രഹിച്ചു. ഈ പ്രദേശത്ത് അവൻ പാർത്തിരുന്ന കാലത്ത്, ജനങ്ങളെ ഉപദേശിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാനും, തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു കൂടുതൽ സമ്പൂർണ്ണമായി സ്വയം സമർപ്പിക്കാനും അവൻ ശ്രമിച്ചു.” The Desire of Ages, 411.

2020 ജൂലൈ 18-ന്, ക്രിസ്തു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ ശിഷ്യന്മാരെ ലაოდിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞു. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ ആദ്യ നിരാശ, കടന്നുപോകപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ആയിരുന്ന പരിഹാസികളുടെ സഭയിൽനിന്ന് ആ പ്രസ്ഥാനം വേർപെടുന്നതിന് കാരണമായി. ഈ സത്യം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് നിവൃത്തിയായി, പിന്നെയും 2020 ജൂലൈ 18-ന് നിവൃത്തിയായി. തുടർന്ന് താമസകാലത്തിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിച്ചു; ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരുവിടത്തും അതിന് “സത്യം” എന്ന മുദ്രയുണ്ട്.

ആദ്യ നിരാശ മൂന്ന് വഴിക്കുറികളിലെ ആദ്യത്തേതാണ്; ആ ചരിത്രം വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ “വലിയ ഭൂകമ്പത്തെ” പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയോടെ സമാപിക്കുന്നു. ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യ അക്ഷരമായ ആരംഭം ഒരു നിരാശയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാനമായ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അക്ഷരവും ഒരു നിരാശയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കലഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി പ്രതിസന്ധിക്കായി ആർ തയ്യാറായിരിക്കുകയാണ്, ആർ തയ്യാറായിട്ടില്ല എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥ പ്രകടമാക്കുന്ന ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാരുടെ നിരാശയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ ആ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ സാഫല്യമാകുന്ന ദൈവികതയും മാനുഷികതയും തമ്മിലുള്ള സംയോജനത്തിന്റെ പ്രതീകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം ആദ്യ കാദേശിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ ചരിത്രം അവസാന കാദേശിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടു രേഖകളും സമാന്തരങ്ങളാണ്; എന്നാൽ ഒന്നിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ പരാജയവും മറ്റൊന്നിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ ജയംവുമാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ക്രൂശിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പാനിയൂമിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് അവൻ തന്റെ അന്ത്യദിന ശിഷ്യന്മാരെയും പാനിയൂമിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, മത്തായി പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ ചരിത്രത്തിൽ “യഹൂദമതം”കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ “നിയന്ത്രക സ്വാധീനത്തിൽ” നിന്ന് തന്റെ അന്ത്യദിന ശിഷ്യന്മാരെ ഒരു നിരാശ മുഖാന്തരം വേർപെടുവാൻ അവൻ അനുവദിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ, അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അന്യജാതീയതയോടു കൂടുതൽ അടുത്ത സമ്പർക്കത്തിലേക്കും ഒരേസമയം കൊണ്ടുവന്നു; ഇതിലൂടെ, ഇപ്പോൾ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു മുഴുവൻ ലോകത്തെയും നയിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ആധുനിക ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സാത്താനിക ശക്തിയുടെ പൂർണ്ണവികാസമായ പ്രകടനത്തിനുള്ളിൽ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ അന്ത്യദിന ശിഷ്യന്മാരുടെ പ്രവർത്തനപരിസരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയുടെ ചരിത്രം പാനിയം യുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രത്തോടും പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള ഭാഗത്തോടും ഒത്തു ചേരുന്നു. ക്രിസ്തുവും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരും ക്രൂശിന്റെ നിഴലിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിലൂടെ, അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഞായർനിയമത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിന്നുകൊള്ളുന്നതിനെ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവിടെ, പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ—അത് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയുമായിരുന്നു, പാനിയം യുദ്ധവും നടന്ന സ്ഥലവുമായിരുന്നു, ഇന്നും നാം നിൽക്കുന്നതും അതേ സ്ഥാനത്താണ്—പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ഉപദേശിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.

> “തന്നെ കാത്തിരുന്ന കഷ്ടപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് അവരോടു പറയുവാൻ അവൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ ആദ്യം അവൻ ഏകാന്തമായി മാറിപ്പോയി, തന്റെ വചനങ്ങൾ അവർ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഒരുക്കപ്പെടുമാറായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.” The Desire of Ages, 411.

ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നതിന് മുമ്പ്, അവൻ ആദ്യം അകന്നു പോയി, അഥവാ താമസിച്ചു; ഇങ്ങനെ അവൻ ദൃഷ്ടാന്തത്തിലെ താമസകാലത്തെയും 2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ 2023 ജൂലൈ വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തി.

> “അവരോടുകൂടി ചേർന്നപ്പോൾ, താൻ അവരോടു അറിയിപ്പാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതു അവൻ ഉടൻതന്നെ അറിയിച്ചു കൊടുത്തില്ല. അതു ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ്, തങ്ങളിൽ വരാനിരിക്കുന്ന പരീക്ഷയ്ക്കായി അവർ ശക്തരാകേണ്ടതിന്നു, അവനിലുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയുവാനുള്ള ഒരു അവസരം അവൻ അവർക്കു കൊടുത്തു.” The Desire of Ages, 411.

2023 ജൂലൈയിൽ, നിരാശാനുഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നവർക്ക് അവരുടെ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരം കർത്താവ് നൽകിത്തുടങ്ങി. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ സന്ദേശത്തിന് സ്ഥിരീകരണമായ യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ സന്ദേശം തുറന്നുകാട്ടുന്നതിലൂടെ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിപ്പിച്ച നൂലിഴ അതായിരുന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയെ സത്യത്തിന്റെ ഘടനയിൽ സ്ഥാപിച്ചതിലൂടെയാണ് അത് അങ്ങനെ ചെയ്തത്; കാരണം, കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്നവർക്ക്, ഓരോ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിനും അവരുടെ പ്രത്യേക വിശുദ്ധ ചരിത്രമൊട്ടാകെ വ്യാപിച്ചോടുന്ന ഒരു പ്രമേയം ഉണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിയാനായി.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ സന്ദേശം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയിരുന്നു; തുടർന്ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വ്യാജസന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു; അതു ഒരു നിരാശ ജനിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ, മരിച്ചവരും ഉണങ്ങിയതും ചിതറിപ്പോയതുമായ അസ്ഥികളായി മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞശേഷം അവരെ വീണ്ടും ജീവനിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശമായിരുന്നു; അതുതന്നെ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടവും ആകുന്നു.

അവസാനദിന ശിഷ്യന്മാർ, കാണുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കലിന്റെ മൂന്നു വഴിക്കുറികളും ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ഒരേ വിഷയമാണെന്നും, രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ ഹെബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ പതിമൂന്നാം അക്ഷരം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കലാപം ആ സന്ദേശത്തെ “സത്യം” എന്ന നിലയിൽ സ്ഥിരീകരിച്ചതുമാണെന്നും കാണാൻ കഴിയും. കർത്താവ് നൽകിയ രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം ഇതായിരുന്നു: മുൻകാല നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ ആദ്യ നിരാശ ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഇഷ്ടത്തോടുള്ള കലാപത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു; അത് മോശെ തന്റെ മകനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യാതിരുന്നതായാലും, ഉസ്സാ പെട്ടകം തൊട്ടതായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ലാസറിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ വചനത്തെ മാർത്തയും മറിയവും സംശയിച്ചതായാലും അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. ആദ്യ നിരാശ അനുസരണക്കേടിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതെന്ന സത്യത്തെ പിന്തുണച്ചില്ലാത്ത ഏക നവീകരണരേഖ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനം ആയിരുന്നു; എങ്കിലും ആ സമയത്തും, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമന്റേതായ സത്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അന്തർസ്ഥാന വഴിക്കുറികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതും കാണിക്കപ്പെട്ടു.

എട്ടാമത്തേത് ഏഴിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന സത്യം ഇപ്പോൾ മുദ്രവിമോചിതമാകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ്; ഫിലദെൽഫ്യക്കാരായ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ലവോദിക്യസഭയിലേക്കു മാറിയ സംഭവം, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലവോദിക്യ പ്രസ്ഥാനം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫ്യ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു എപ്പോൾ മാറും എന്നു തിരിച്ചറിയിച്ച ഒരു വഴിക്കുറിയായിരുന്നു. അതിനാൽ, ആദ്യത്തെ മില്ലറൈറ്റ് നിരാശ അവരുടെ പ്രസ്ഥാനം അനുസരണക്കേട് പ്രകടിപ്പിക്കാതെയായിരുന്നു സംഭവിച്ചതെന്ന സത്യം, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അതേ വഴിക്കുറിക്കുള്ള വൈരുദ്ധ്യം സമ്മാനിച്ചു; അവിടെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലവോദിക്യ പ്രസ്ഥാനം അനുസരണക്കേട് കാണിച്ച് ഒരു നിരാശ ഉല്പാദിപ്പിക്കുകയും, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മില്ലറൈറ്റ് വഴിക്കുറിയോടു യോജിക്കുകയും, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം ഏഴിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തേതാണ് എന്നു കാണുവാനുള്ള യുക്തി ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

2023 ജൂലൈയിൽ, ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിക്കായി തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ ഒരുക്കുവാൻ കർത്താവ് ഒരു “മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം” എഴുന്നേല്പിച്ചു; പ്രാർത്ഥനയിൽ താമസിച്ച ശേഷം അവൻ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, അവരുടെ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുവാൻ അവർക്കു അവസരം നൽകി. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് ആ സന്ദേശം അവന്റെ സ്നാനമായിരുന്നു—യേശു, യേശുക്രിസ്തുവായി മാറിയ ഘട്ടം. ആ വഴിക്കുറി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നോടു ഒത്തുചേരുന്നു; അവൻ മനുഷ്യർ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു എന്നു ശിഷ്യന്മാരോടു ചോദിച്ചു, പിന്നെ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് ശിഷ്യന്മാർ തന്നേ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു എന്നും ചോദിച്ചു.

> “അവരോടു ചേർന്നതുമാത്രം, താൻ അവർക്കു അറിയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചതു അവൻ ഉടൻതന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. ഇതു ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പായി, വരുവാനുള്ള പരീക്ഷണത്തിനായി അവർ ബലപ്പെടേണ്ടതിന്നു, തനിക്കുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസം അവർ ഏറ്റുപറയുവാനുള്ള അവസരം അവൻ അവർക്കു നൽകി. അവൻ ചോദിച്ചു, ‘മനുഷ്യപുത്രനായ എന്നെ മനുഷ്യർ ആർ എന്നു പറയുന്നു?’”

> “ദുഃഖകരമായി, ഇസ്രായേൽ തങ്ങളുടെ മെസീയാവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു ശിഷ്യന്മാർ അംഗീകരിക്കേണ്ടിവന്നു. ചിലർ ശരിക്കും, അവന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ, അവനെ ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. ബെത്‌സയിദയിൽ ആഹാരം ലഭിച്ചിരുന്ന ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ അവനെ ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അനേകർ അവനെ ഒരു പ്രവാചകനായി സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു; എന്നാൽ അവൻ മെസീയാവാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല.” The Desire of Ages, 411.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ഭൂരിപക്ഷവും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ മൂന്നാം കഷ്ടത്തെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. പ്രസ്ഥാനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രവാചക വചനത്തിലെ ചില അത്ഭുതങ്ങളിൽ അവർ വിശ്വസിച്ചു; ചിലർ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ സന്ദേശത്തിൽ സത്യത്തിന്റെ ചില ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയുമിരുന്നു; എങ്കിലും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 സംബന്ധിച്ച അവകാശവാദങ്ങൾ അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ അവകാശവാദം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ലെ അവകാശവാദത്താൽ മുൻചിഹ്നീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു; 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന്റെ നിവൃത്തിയെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെട്ടപ്പോൾ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ അവകാശവാദം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവൾ പ്രസ്താവിച്ചു:

> “നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട അതേ സമയത്ത്, തുർക്കി, തന്റെ അംബാസഡർമാർ മുഖേന, യൂറോപ്പിലെ സഖ്യശക്തികളുടെ സംരക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു; അങ്ങനെ അവൾ ക്രിസ്തീയ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിനുകീഴിലായി. ആ സംഭവം പ്രവചനത്തെ കൃത്യമായി നിറവേറ്റി. ഇത് അറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ചിരുന്ന പ്രവചനവ്യാഖ്യാനസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ ശരിത്വത്തിൽ അനേകർ വിശ്വസിച്ചു; അതുവഴി അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് അത്ഭുതകരമായൊരു പ്രചോദനം ലഭിച്ചു. പഠനവും സ്ഥാനമാനവും ഉള്ളവർ, മില്ലറോടൊപ്പം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളെ പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു; 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഈ പ്രവർത്തനം വേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചു.” The Great Controversy, 334, 335.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടത് മില്ലറിന്റെ പ്രവാചക ദൃഷ്ടികൾ കൃത്യമാണെന്നായിരുന്നു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 എന്ന അവകാശവാദം Future for Americaയുടെ പ്രവാചക ദൃഷ്ടികൾ കൃത്യമാണെന്നുള്ള സ്ഥിരീകരണമാണ്. 2023 ജൂലൈയിലെ മാനസാന്തരമില്ലാത്ത ജനക്കൂട്ടത്തിന് ക്രിസ്തു രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത് Future for Americaയ്‌ക്ക് ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രം യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഉത്തരമഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രമാണെന്ന അടിസ്ഥാനപ്രമേയം അംഗീകരിക്കാനായില്ല; അവർ അത് അംഗീകരിക്കുമായിരുന്നില്ലയും. എന്നാൽ തുടർന്ന് ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു, ജനക്കൂട്ടം ചിന്തിച്ചതല്ല, അവർ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നുവെന്ന് ചോദിച്ചു.

> “ഇപ്പോൾ യേശു ശിഷ്യന്മാരെ സംബന്ധിച്ച് രണ്ടാമത്തെ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു: ‘എന്നാൽ ഞാൻ ആരെന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ആര് എന്നു?’ പത്രോസ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ‘നീ ക്രിസ്തു, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു.’”

> “ആദ്യമുതൽ പത്രോസ് യേശുവിനെ മിശിഹാ എന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ പ്രസംഗത്താൽ ബോധ്യപ്പെട്ട് ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിച്ചിരുന്ന അനേകർ, യോഹന്നാൻ തടവിലാക്കപ്പെടുകയും മരണത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവന്റെ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ച് സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി; ദീർഘകാലമായി കാത്തിരുന്നതായിരുന്ന മിശിഹാ യേശുവാണോ എന്നും അവർ ഇപ്പോൾ സംശയിച്ചു. യേശു ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ തന്റെ സ്ഥാനം ഏற்கുമെന്നു അത്യുത്സാഹത്തോടെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന അനേകം ശിഷ്യന്മാർ, അത്തരമൊരു ഉദ്ദേശം അവനില്ലെന്നു അവർ ഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ അവനെ വിട്ടുപോയി. എന്നാൽ പത്രോസും അവന്റെ സഹചരരും തങ്ങളുടെ നിഷ്ഠയിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞില്ല. ഇന്നലെ സ്തുതിക്കുകയും ഇന്ന് കുറ്റം ചുമത്തുകയും ചെയ്തവരുടെ ചാഞ്ചാട്ടമുള്ള നിലപാട് രക്ഷകന്റെ സത്യാനുയായിയുടെ വിശ്വാസത്തെ നശിപ്പിച്ചില്ല. പത്രോസ് പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘നീയാകുന്നു ക്രിസ്തു, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻ.’ തന്റെ കർത്താവിനെ രാജകീയ ബഹുമതികൾ അണിയിക്കപ്പെടുവാൻ അവൻ കാത്തിരുന്നില്ല; അവന്റെ താഴ്മയുടെ നിലയിലും അവനെ സ്വീകരിച്ചു.”

> “പത്രോസ് പന്ത്രണ്ടുപേരുടെയും വിശ്വാസത്തെ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും ശിഷ്യന്മാർ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൗത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ ഇപ്പോഴും വളരെ ദൂരെയായിരുന്നു. പുരോഹിതന്മാരുടെയും ഭരണാധികാരികളുടെയും വിരോധവും തെറ്റായ അവതരണവും അവരെ ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വിടാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അതിനാൽ അവർ വളരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. തങ്ങൾ പോകേണ്ട വഴി അവർ വ്യക്തമായി കണ്ടില്ല. അവരുടെ പ്രാരംഭ പരിശീലനത്തിന്റെ സ്വാധീനം, റബ്ബിമാരുടെ ഉപദേശം, പരമ്പരാഗതത്തിന്റെ ശക്തി—ഇവയെല്ലാം ഇപ്പോഴും സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ദൃഷ്ടിയെ മറച്ചുനിന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ യേശുവിൽ നിന്ന് വിലയേറിയ പ്രകാശകിരണങ്ങൾ അവരുടെ മേൽ തെളിഞ്ഞുവെങ്കിലും, അവർ പലപ്പോഴും നിഴലുകൾക്കിടയിൽ തപ്പിത്തടയുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദിവസം, അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹാപരീക്ഷയെ അവർ മുഖാമുഖം നേരിടുന്നതിന് മുമ്പ്, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശക്തിയായി അവരുടെ മേൽ വന്നു. കുറച്ച് സമയത്തേക്കെങ്കിലും, അവരുടെ കണ്ണുകൾ ‘കാണപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കളിൽ’ നിന്ന് തിരിഞ്ഞ്, ‘കാണപ്പെടാത്ത വസ്തുക്കളെ’ കാണുവാൻ നയിക്കപ്പെട്ടു. 2 കൊരിന്ത്യർ 4:18. മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ മറവിക്കീഴിൽ അവർ ദൈവപുത്രന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.”

> “യേശു പത്രോസിനോടു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ‘ശിമോൻ ബർ-യോനാവേ, നീ ഭാഗ്യവാൻ; മാംസവും രക്തവും ഇതു നിന്നോടു വെളിപ്പെടുത്തിയതല്ല, സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ള എന്റെ പിതാവാണ്.’” The Desire of Ages, 412.

ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രനാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള പത്രോസിന്റെ സമ്മതപ്രഖ്യാപനം, ആ ചരിത്രത്തിന്റെ പരീക്ഷണചോദ്യത്തോടു നേരിട്ട് സംസാരിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, മിശിഹാ പ്രത്യക്ഷപ്പെടേണ്ട സമയം വന്നിരുന്നു; ആ സത്യം സ്വീകരിച്ചവർക്കു മാത്രമേ പത്രോസിന്റെ പ്രസ്താവന പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരോടൊപ്പം ഉൾപ്പെടുവാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സ്ഥാപിതമായ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നവരെയും, യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നവരെയും പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “പത്രോസ് പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു,” അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച ആ പന്ത്രണ്ടുപേർ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം ആയിരുന്നു. ഈ കാരണത്താലാണ്, ആ ഭാഗത്തിൽ ക്രിസ്തു പത്രോസിന്റെ പേര് ശിമോൻ ബർ-യോനയിൽ നിന്നു പത്രോസ് എന്നു മാറ്റിയത്.

“ശിമോൻ” എന്നതിന് “കേൾക്കുന്നവൻ” എന്നർത്ഥമുണ്ട്; “ബാർ” എന്നതിന് “മകൻ” എന്നർത്ഥമുണ്ട്; “യോനാ” എന്നതിന് “പ്രാവ്” എന്നർത്ഥമുണ്ട്. പ്രാവിന്റെ സന്ദേശം കേട്ടവരെ ശിമോൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ പ്രാവ് യേശുവിന്റെ സ്നാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അന്നാണ് അവൻ ശക്തിയാൽ അഭിഷിക്തനായി ക്രിസ്തുവായിത്തീർന്നത്; ഇതു പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങിവന്നതാൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

പരിഷ്‌കാരരേഖകള്‍ പരസ്പരം സമാന്തരങ്ങളാണ്; 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ചെറിയ പുസ്തകം ഭക്ഷിച്ച മില്ലറൈറ്റുകളെ യോഹന്നാന്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യിരെമ്യാവും ആ സംഭവത്തോടു സമരേഖയിലുണ്ട്; അവന്‍ ചെറിയ പുസ്തകം ഭക്ഷിച്ചപ്പോള്‍, അന്നു തന്നേ അവന്‍ ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തില്‍ വിളിക്കപ്പെട്ടു.

> നിന്റെ വചനങ്ങൾ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു; ഞാൻ അവയെ ഭക്ഷിച്ചു; നിന്റെ വചനം എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആനന്ദവും ഉല്ലാസവും ആയി; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ കർത്താവേ, ഞാൻ നിന്റെ നാമത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. യിരെമ്യാവു 15:16.

യഹോവ അബ്രാമിനോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, സാരായിയോടും യാക്കോബിനോടും ചെയ്തതുപോലെ, അവന്റെ പേര് അബ്രാഹാം എന്നു മാറ്റി. പേരിന്റെ മാറ്റം ഒരു നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദിവ്യചിഹ്നം ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ വഴിക്കുറിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ സന്ദേശം “തിന്നുകയും”, നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാകുന്നു; അപ്പോൾ അവരുടെ പേരും മാറ്റപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ ശിഷ്യന്മാരുടെ പ്രതിനിധിയായ സീമോൻ ബാർ-യോനാ, “പ്രാവിന്റെ” സന്ദേശം “കേട്ടവരെ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

ആ വഴിക്കുറിപ്പിൽ യേശു ക്രിസ്തുവായി, അവൻ ദൈവപുത്രനായി, അതിനോടനുബന്ധിക്കുന്ന എല്ലാം തന്നെയായി എന്നു താൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞതായി അവൻ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ക്രിസ്തു പിന്നെ അവന്റെ പേര് പത്രൊസ് എന്നു മാറ്റി. ആ ചരിത്രഘട്ടത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമജനമായിരുന്നവർ സ്വീകരിച്ച സന്ദേശം അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവൻ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെയും മുൻചിഹ്നീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

“P” എന്ന അക്ഷരം ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാലയിലെ പതിനാറാമത്തെ അക്ഷരമാണ്; “E” എന്ന അക്ഷരം അക്ഷരമാലയിലെ അഞ്ചാമത്തെ അക്ഷരമാണ്; “T” എന്ന അക്ഷരം ഇരുപതാമത്തെ അക്ഷരമാണ്; “E” എന്ന അക്ഷരം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; ആ പേര് പതിനെട്ടാമത്തെ അക്ഷരമായ “R” എന്ന അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. പതിനാറ് “ഗുണം” അഞ്ച്, “ഗുണം” ഇരുപത്, “ഗുണം” അഞ്ച്, “ഗുണം” പതിനെട്ട് ഒന്നു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം ആകുന്നു. അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാവിദഗ്ധൻ പത്രോസിനോടു ഹെബ്രായഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചു; പുതിയ നിയമം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ടു; കിംഗ് ജെയിംസ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തകർ പുതിയ നിയമം ഇംഗ്ലീഷിൽ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഭാഷകളിലെ വ്യത്യാസത്തിന്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കെ പോലും, ദൈവപുത്രനും അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാവിദഗ്ധനും അത്ഭുതകരനായ സംഖ്യാഗണകനുമായ ക്രിസ്തു, പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തോടും കെയ്സര്യ ഫിലിപ്പിയിലേക്കുള്ള തന്റെ സന്ദർശനത്തോടും യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നവിധം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം മത്തായി അദ്ധ്യായം പതിനാറിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ഭാഷയിലും സംഖ്യകളിലും ഉള്ള തന്റെ നിയന്ത്രണം പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ അതു ചെയ്തത്; കാരണം അവൻ പാൽമോണി (അത്ഭുതകരനായ സംഖ്യാഗണകൻ) ആകുന്നു, കൂടാതെ വചനവും (അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാവിദഗ്ധൻ) ആകുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരുന്നതായിരിക്കും.

> “ഏകദേശം രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ്, ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് സ്വർഗത്തിൽ ഗൂഢാർത്ഥഭരിതമായ ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെട്ടു: ‘ഇതാ, ഞാൻ വരുന്നു.’ ‘യാഗവും വഴിപാടും നീ ഇച്ഛിച്ചില്ല; എനിക്കോ ഒരു ശരീരം നീ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.... ദൈവമേ, നിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുവാൻ ഇതാ, ഞാൻ വരുന്നു; എന്നെക്കുറിച്ചു പുസ്തകച്ചുരുളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.’ എബ്രായർ 10:5–7. ഈ വാക്കുകളിൽ അനാദികാലങ്ങളോളം മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ഉദ്ദേശത്തിന്റെ നിവൃത്തി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തു നമ്മുടെ ലോകത്തെ സന്ദർശിക്കുവാനും, ദേഹധാരിയാകുവാനും ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: ‘എനിക്കു ഒരു ശരീരം നീ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.’ ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പ് പിതാവിനോടുകൂടെ അവനുള്ള മഹത്വത്തോടുകൂടെ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ, അവന്റെ സന്നിധിയുടെ പ്രകാശം നമുക്കു സഹിക്കാനാകുമായിരുന്നില്ല. നാം അതിനെ കണ്ട് നശിച്ചുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, അവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രകടനം മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ ദൈവത്വം മാനുഷത്വംകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടു,—അദൃശ്യമായ മഹത്വം ദൃശ്യമായ മാനുഷരൂപത്തിൽ.”

> “ഈ മഹത്തായ ഉദ്ദേശ്യം മാതൃകകളിലും പ്രതീകങ്ങളിലുമായി മുൻകൂട്ടി നിഴലിച്ചുകാണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മോശെയോടു ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷനായ ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മുള്‍ച്ചെടി ദൈവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തി. ദൈവത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രതീകം, പുറത്തുനോക്കുമ്പോൾ യാതൊരു ആകർഷണവും ഇല്ലെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു വിനീതമായ കുറ്റിച്ചെടിയായിരുന്നു. അതിൽ അനന്തൻ വാസം ചെയ്തിരുന്നു. സർവ്വകരുണാനിധിയായ ദൈവം തന്റെ മഹത്വം അത്യന്തം വിനീതമായ ഒരു പ്രതീകത്തിൽ മറച്ചുവെച്ചു; അങ്ങനെ മോശെ അതിനെ നോക്കി ജീവനോടെ നിലനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അതുപോലെ പകൽ മേഘസ്തംഭത്തിലൂടെയും രാത്രി അഗ്നിസ്ഥംഭത്തിലൂടെയും ദൈവം യിസ്രായേലോടു ബന്ധപ്പെട്ടു, മനുഷ്യർക്കു തന്റെ ഇഷ്ടം വെളിപ്പെടുത്തുകയും അവർക്കു തന്റെ കൃപ പകർന്നുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. പരിമിതരായ മനുഷ്യരുടെ ദുർബലദൃഷ്ടി അതിനെ കാണാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം മന്ദമാക്കപ്പെടുകയും അവന്റെ മഹിമ മറയിടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അതുപോലെ തന്നേ, ക്രിസ്തുവും ‘നമ്മുടെ അവമാനശരീരത്തിൽ’ (Philippians 3:21, R. V.), ‘മനുഷ്യരുടെ സാദൃശ്യത്തിൽ’ വരേണ്ടതായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ, അവർ അവനെ ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത്ര സൗന്ദര്യം അവൻ കൈവശം വെച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും അവൻ അവതാരമായ ദൈവവും സ്വർഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും വെളിച്ചവും ആയിരുന്നു. ദുഃഖിതരും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരുമായ മനുഷ്യർക്കു അടുക്കിവരേണ്ടതിന്നു, അവന്റെ മഹത്വം മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അവന്റെ മഹിമയും മഹോന്നതത്വവും ഗൂഢമാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.”

> “ദൈവം മോശെയോടു യിസ്രായേലിന്നായി കല്പിച്ചു: ‘അവർ എനിക്കായി ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരം ഉണ്ടാക്കട്ടെ; ഞാൻ അവരുടെ മദ്ധ്യേ വസിക്കേണ്ടതിന്നു’ (പുറപ്പാട് 25:8); അവൻ തന്റെ ജനത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ ആ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ വസിച്ചു. മരുഭൂമിയിലെ അവരുടെ സർവ്വ ക്ലാന്തികരമായ അലയിച്ചലുകളിലും അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ പ്രതീകം അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ക്രിസ്തുവും നമ്മുടെ മാനുഷിക പാളയത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ തന്റെ കൂടാരം സ്ഥാപിച്ചു. അവൻ മനുഷ്യരുടെ കൂടാരങ്ങളുടെ അരികെ തന്റെ കൂടാരം പണിതു; നമ്മുടെയിടയിൽ വസിക്കയും തന്റെ ദൈവിക സ്വഭാവത്തെയും ജീവിതത്തെയും നമുക്കു പരിചിതമാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. ‘വചനം ജഡമായി തീർന്നു; നമ്മുടെ ഇടയിൽ കൂടാരമിറക്കി വസിച്ചു (ഞങ്ങൾ അവന്റെ മഹത്വം കണ്ടു; പിതാവിൽനിന്നുള്ള ഏകജാതന്റെ മഹത്വംപോലെയുള്ള മഹത്വം), കൃപയാലും സത്യത്താലും നിറഞ്ഞവനായി.’ യോഹന്നാൻ 1:14, R. V., margin.”

> “യേശു നമ്മോടുകൂടെ വസിക്കുവാൻ വന്നതുമുതൽ, ദൈവം നമ്മുടെ പരീക്ഷകളെ പരിചയപ്പെട്ടവനും നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങളോടു സഹാനുഭൂതി പുലർത്തുന്നവനും ആകുന്നു എന്നു നാം അറിയുന്നു. ആദാമിന്റെ ഓരോ പുത്രനും പുത്രിയും നമ്മുടെ സ്രഷ്ടാവ് പാപികളുടെ സുഹൃത്താകുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. കാരണം കൃപയുടെ ഓരോ ഉപദേശത്തിലും, ആനന്ദത്തിന്റെ ഓരോ വാഗ്ദാനത്തിലും, സ്നേഹത്തിന്റെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയിലും, ഭൂമിയിലെ രക്ഷകന്റെ ജീവിതത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഓരോ ദൈവീയ ആകർഷണത്തിലും, നാം ‘നമ്മോടുകൂടെ ദൈവം’ എന്നതു കാണുന്നു.”

> “ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹനിയമത്തെ സാത്താൻ സ്വാർത്ഥതയുടെ നിയമമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അതിലെ കല്പനകൾ നമുക്കു അനുസരിക്കാനാവില്ലെന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ആദ്യ മാതാപിതാക്കളുടെ വീഴ്ചയും അതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന സകല ദുഃഖങ്ങളും സ്രഷ്ടാവിന്റെ മേൽ അവൻ ചുമത്തുന്നു; ഇതിലൂടെ ദൈവത്തെ പാപത്തിന്റെയും വേദനയുടെയും മരണത്തിന്റെയും കർത്താവായി മനുഷ്യർ കാണുന്നതിനേക്കു അവരെ നയിക്കുന്നു. ഈ വഞ്ചന വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടത് യേശുവായിരുന്നു. നമ്മിലൊരുവനായി അവൻ അനുസരണത്തിന്റെ ഒരു മാതൃക നല്കേണ്ടതായിരുന്നു. അതിനായി അവൻ നമ്മുടെ സ്വഭാവം ഏറ്റെടുത്തു, നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി. ‘സകല കാര്യങ്ങളിലും അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു സദൃശനാകേണ്ടതായിരുന്നു.’ എബ്രായർ 2:17. യേശു സഹിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും നാം സഹിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, ആ വിഷയത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി നമുക്കു അപര്യാപ്തമാണെന്നു സാത്താൻ ചിത്രീകരിച്ചേനേ. അതുകൊണ്ടു യേശു ‘സകലത്തിലും നമ്മെപ്പോലെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.’ എബ്രായർ 4:15. നാം വിധേയരാകുന്ന എല്ലാ പരീക്ഷണങ്ങളും അവൻ സഹിച്ചു. തന്റെ സ്വന്തം നിമിത്തം, നമുക്കും സൗജന്യമായി നല്കപ്പെടാത്ത യാതൊരു ശക്തിയും അവൻ പ്രയോഗിച്ചില്ല. മനുഷ്യനായിട്ടു അവൻ പ്രലോഭനത്തെ നേരിട്ടു, ദൈവത്തിൽനിന്നു തനിക്കു നല്കപ്പെട്ട ശക്തിയാൽ ജയിച്ചു. അവൻ പറയുന്നു: ‘എന്റെ ദൈവമേ, നിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതിൽ ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു; അതേ, നിന്റെ ന്യായപ്രമാണം എന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിലാകുന്നു.’ സങ്കീർത്തനം 40:8. അവൻ നന്മ ചെയ്തു സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടും, സാത്താനാൽ പീഡിതരായ എല്ലാവരെയും സൗഖ്യമാക്കിയുകൊണ്ടും, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ സ്വഭാവവും അവന്റെ സേവനത്തിന്റെ സത്യസ്വഭാവവും മനുഷ്യർക്കു വ്യക്തമായി അറിയിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം നമുക്കും അനുസരിക്കാനാകുമെന്നതിന്നു അവന്റെ ജീവിതം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.”

> “തന്റെ മാനുഷികതയാൽ ക്രിസ്തു മനുഷ്യകുലത്തെ സ്പർശിച്ചു; തന്റെ ദൈവികതയാൽ അവൻ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. മനുഷ്യപുത്രനായി അവൻ അനുസരണത്തിന്റെ ഒരു മാതൃക ഞങ്ങൾക്ക് നൽകി; ദൈവപുത്രനായി അവൻ അനുസരിക്കേണ്ട ശക്തി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നു. ഹോരെബ് പർവതത്തിലെ മുള്ളുപുടരിൽ നിന്ന് മോശെയോടു സംസാരിച്ച്, ‘ഞാൻ ആകുന്നു എന്നവൻ ഞാൻ ആകുന്നു…. നീ യിസ്രായേൽമക്കളോടു ഇപ്രകാരം പറയേണം: ഞാൻ ആകുന്നു എന്നവൻ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു അരുളിച്ചെയ്തത് ക്രിസ്തുവായിരുന്നു.” പുറപ്പാട് 3:14. “ഇതാണ് യിസ്രായേലിന്റെ വിടുതലിന്റെ ഉറപ്പ്. അതുകൊണ്ടു അവൻ ‘മനുഷ്യരുടെ സാദൃശ്യത്തിൽ’ വന്നപ്പോൾ, താനേ ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. ബെത്‌ലഹേമിലെ ശിശു, സൗമ്യനും താഴ്മയുള്ളവനുമായ രക്ഷകൻ, ‘ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട ദൈവം’ ആകുന്നു.” 1 തിമൊഥെയൊസ് 3:16. “ഞങ്ങളോടും അവൻ ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘ഞാൻ നല്ല ഇടയൻ ആകുന്നു.’ ‘ഞാൻ ജീവനുള്ള അപ്പം ആകുന്നു.’ ‘ഞാൻ വഴിയും സത്യവും ജീവനും ആകുന്നു.’ ‘സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും സകല അധികാരവും എനിക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’” യോഹന്നാൻ 10:11; 6:51; 14:6; മത്തായി 28:18. “ഓരോ വാഗ്ദാനത്തിന്റെയും ഉറപ്പ് ഞാൻ ആകുന്നു. ഞാൻ ആകുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ‘ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ’ എന്നതു പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള നമ്മുടെ വിടുതലിന്റെ ജാമ്യവും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം അനുസരിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ശക്തിയുടെ ഉറപ്പും ആകുന്നു.” The Desire of Ages, 23, 24.

Back to Articles