Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിപ്പതിമൂന്ന്ാം ഭാഗം

പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗം വെളിപ്പെടുത്തൽ: ബൈബിളിലെ സന്ദർഭത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കുക

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് കർത്താവ് തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ യിരെമ്യാവിന്റെ “പുരാതന പാതകളിലേക്കു” തിരികെ നയിച്ചപ്പോൾ, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ നിയമം അദ്ദേഹം ഇതിനകം തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

> യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നോക്കുവിൻ; പഴയ പാതികളെക്കുറിച്ച് ചോദിപ്പിൻ; നല്ല വഴി എവിടെയെന്നു അന്വേഷിപ്പിൻ; അതിൽ നടന്നുകൊൾവിൻ; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾക്കു വിശ്രമം ലഭിക്കും. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അതിൽ നടക്കുകയില്ല. പിന്നെയും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മേൽ കാവൽക്കാരെ നിയമിച്ചു; “കാഹളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾപ്പിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ കേൾക്കുകയില്ല. യിരെമ്യാവു 6:16, 17.

കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ പഴയ പാതകളിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അവർ വിശ്രമം (പിന്നത്തെ മഴ) കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു; അപ്പോൾ കാവൽക്കാരന്‍ കാഹളസന്ദേശം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അവസാന നാളുകളുടെ അന്ത്യഭാഗത്തെ അത്യന്തം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവസാന നാളുകളുടെ കാഹളസന്ദേശം അന്തിമ കാഹളം ആയിരിക്കും; അതാണ് ഏഴാം കാഹളം; അതുതന്നെ മൂന്നാം അയ്യോ ആകുന്നു.

അവന്റെ അവസാനദിനജനങ്ങൾ പുരാതന പാതകളിൽ നടക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ഒന്നാം കഷ്ടതയുടെ സവിശേഷതകൾ ഒരു നിർദിഷ്ട പ്രതീകാത്മക ചരിത്രനേതാവിനെ (മുഹമ്മദ്) തിരിച്ചറിഞ്ഞതായി, അതുപോലെ തന്നേ രണ്ടാം കഷ്ടതയും അതേ കാര്യമാണ് ചെയ്തതെന്ന് (ഒസ്മാൻ) അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തെ നാല് കാഹളങ്ങളിലൊന്നൊന്നിനും കാഹളത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന നിർദിഷ്ട പ്രതീകാത്മക നേതാക്കൾ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് ഒസാമ ബിൻ ലാദൻ മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ പ്രതീകാത്മക നേതാവാണെന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു.

മുഹമ്മദ് അറേബ്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; ഉസ്മാൻ തുർക്കിയിലെ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു; ഒസാമ ബിൻ ലാദൻ ലോകവ്യാപക ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു, എങ്കിലും അദ്ദേഹം മുഹമ്മദിനെപ്പോലെ അറേബ്യക്കാരനായിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ കഷ്ടത റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ മുറിവേൽപ്പിച്ചതും, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ കൊന്നതുമായിരുന്നുവെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തുടർന്ന്, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്‌ലാം റോമിന്റെ സൈന്യത്തെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ) മുറിവേൽപ്പിച്ച ഘട്ടമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എന്നാൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി തന്റെ സമാപ്തിയിലേക്ക് എത്തി, തന്റെ ദേശീയ പരമാധികാരം മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തിന് ഏല്പിക്കുമ്പോൾ, അത് റോമിന്റെ സൈന്യത്തെ കൊല്ലും.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ രണ്ടുകൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രവാചകസ്വഭാവവിശേഷതകളിൽ ഒന്ന്, അത് ഒരു ആട്ടിൻകുട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാസർപ്പമായി മാറുന്നതാണ്. പ്രവാചകപരമായി കൊമ്പുകൾ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ശക്തി റിപ്പബ്ലിക്കനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ആയിരുന്നു, അവ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടുകൊമ്പുകളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഈ രണ്ട് ശക്തികൾ സൈനികവും സാമ്പത്തികവുമായ ശക്തികളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്‌ലാം ഭൂമിയെ പ്രഹരിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ഭൂമിയെയും, അതിന്റെ സൈനിക പരാക്രമത്തിന്റെ പ്രതീകമായ പെന്റഗണിനെയും, അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ പ്രതീകമായ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ ട്വിൻ ടവേഴ്സിനെയും പ്രഹരിച്ചു.

ആദ്യ കഷ്ടത്തിന്റെ ആരംഭചരിത്രവും രണ്ടാം കഷ്ടത്തിന്റെ അവസാനചരിത്രവും രണ്ടും ചേർന്ന് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തം അവതരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നത് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, മൂന്നാം കഷ്ടം എത്തിയ സമയത്ത്, ന്യൂയോർക്കിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു.

> “ന്യൂയോർക്കിനെ ഒരു മഹത്തായ തിരമാല വാരി കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചുവെന്ന വാക്ക് ഇപ്പോഴോ വരുന്നത്? ഇത് ഞാൻ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവിടെ നിലപ്പാടിന് മുകളിൽ നിലപ്പാട് ഉയർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങളെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ: ‘ഭൂമിയെ ഭയങ്കരമായി കുലുക്കുവാൻ കർത്താവ് എഴുന്നേൽക്കുന്നപ്പോൾ എത്ര ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങളാണ് നടക്കുക! അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് 18:1–3 ലെ വചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകും.’ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായം മുഴുവൻ ഭൂമിയിൻമേൽ വരുവാനുള്ളതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. എന്നാൽ ന്യൂയോർക്കിന്മേൽ എന്ത് വരുന്നു എന്ന കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേകമായി എനിക്ക് വെളിച്ചമൊന്നുമില്ല; ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ തിരിയലും മറിച്ചിടലുംകൊണ്ട് ഒരുദിവസം അവിടെയുള്ള മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇടിഞ്ഞുവീഴും എന്ന് മാത്രമാണ് എനിക്ക് അറിയുന്നത്. എനിക്ക് ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നതു, ലോകത്തിൽ നാശം ഉണ്ടെന്നതാണ്. കർത്താവിൽനിന്നുള്ള ഒരു വാക്ക്, അവന്റെ മഹാശക്തിയുടെ ഒരു സ്പർശം, അപ്പോൾ ഈ വിപുലമായ നിർമ്മിതികൾ ഇടിഞ്ഞുവീഴും. അത്ര ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും; അവയുടെ ഭീകരത നമുക്ക് കല്പിക്കാനുപോലും സാധിക്കില്ല.” Review and Herald, July 5, 1906.

“ലോകത്തിൽ ഉള്ള നാശം” എന്നത് ഇസ്‌ലാമിന്റെ സ്വഭാവമാണ്; കാരണം, അതിന്റെ സ്വഭാവം വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥം ഒമ്പതാം അധ്യായം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ അപൊല്ല്യോൻ എന്നും അബദ്ദോൻ എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> അവർക്ക് മീതെ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ അഗാധകുഴിയുടെ ദൂതൻ ആകുന്നു; അവന്റെ പേര് എബ്രായ ഭാഷയിൽ അബദ്ദോൻ എന്നും, ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ അവന്റെ പേര് അപ്പോല്ല്യോൻ എന്നും ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 9:11 (ഒമ്പത് പതിനൊന്ന്).

ഇസ്ലാമിനെ ഭരിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ നാമത്തിന്റെ, അഥവാ സ്വഭാവത്തിന്റെ, അർഥം—രണ്ടു നാമങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, എബ്രായയിലും ഗ്രീക്കിലുമായി—“മരണം”യും “നാശം”യുമാണ്; അതു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ന്യൂയോർക്കിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുകളയപ്പെട്ടപ്പോൾ എത്തിച്ചേർന്നു. അപ്പോഴാണ് വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ട്, വാക്യങ്ങൾ ഒന്ന് മുതൽ മൂന്ന് വരെ, നിവൃത്തിയാകാൻ ആരംഭിച്ചത്.

ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ കാട്ടുമനുഷ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ “കാട്ടു അറേബ്യൻ കഴുത” എന്നതിനുള്ള എബ്രായ പദം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ആ വാക്യത്തിൽ അതിനെ “കാട്ടുമനുഷ്യൻ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകം കുതിരവർഗ്ഗമാണ്; വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ അതിനെ യുദ്ധക്കുതിരയായും പ്രതിനിധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. “മാറ്റപ്പെടരുത്” എന്ന് ദൈവജനത്തെ അറിയിച്ചിരുന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിലും ഇസ്ലാം യുദ്ധക്കുതിരകളാൽ തന്നെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.

> യഹോവയുടെ ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നീ ഗർഭിണിയാണ്; നീ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവന്നു ഇശ്മായേൽ എന്നു പേർ വിളിക്കേണം; എന്തെന്നാൽ യഹോവ നിന്റെ കഷ്ടത കേട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ കാട്ടുകഴുതയെപ്പോലുള്ള മനുഷ്യനായിരിക്കും; അവന്റെ കൈ എല്ലാവർക്കും വിരോധമായിരിക്കും, എല്ലാവരുടെയും കൈ അവന്നു വിരോധമായിരിക്കും; അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരൊക്കെയുടെയും സന്നിധിയിൽ പാർക്കും. ഉല്പത്തി 16:11, 12.

ഇശ്മായേലിന്റെ ജനനം ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടത് ഒരു “നിയന്ത്രണം” എന്ന ആശയത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; അത് പിന്നീട് ഇസ്ലാമുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന പ്രതീകമായി മാറി.

> ഇപ്പോൾ അബ്രാമിന്റെ ഭാര്യയായ സാറായി അവന്നു സന്താനങ്ങളെ പ്രസവിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നില്ല; അവൾക്കു ഹാഗർ എന്നു പേരുള്ള ഒരു ഈജിപ്ത്യ ദാസി ഉണ്ടായിരുന്നു. സാറായി അബ്രാമിനോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, യഹോവ എന്നെ പ്രസവിക്കുന്നതിൽനിന്നു തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദയവായി എന്റെ ദാസിയുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുക; അവളാൽ എനിക്കു സന്താനം ലഭിക്കുമോ എന്നു വരാം. അബ്രാം സാറായിയുടെ വാക്ക് കേട്ടു. ഉല്പത്തി 16:1, 2.

ഇശ്മായേലിന്റെ ജനനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്ലാമിന്റെ അതേ ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ തന്നേ, കീഴടങ്ങൽ ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്നു. കീഴടങ്ങൽ എന്ന ആശയം ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഘടകമാണ്. “ഇസ്ലാം” എന്ന പദം രണ്ട് അറബി പദങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്: “സലാം,” അതിന്റെ അർത്ഥം “സമാധാനം” എന്നും, “അസ്ലമ,” അതിന്റെ അർത്ഥം “കീഴടങ്ങുക” അല്ലെങ്കിൽ “സമർപ്പിക്കുക” എന്നും. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും വിശ്വാസികൾ തങ്ങളുടെ ഇച്ഛയെ അല്ലാഹുവിന്റെ (ദൈവത്തിന്റെ) ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴ്പ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഇസ്ലാം ഉപദേശിക്കുന്നു. അബ്രാഹാം ഹാഗറിനെ സ്വീകരിച്ച് ഇശ്മായേലിനെ ജനിപ്പിക്കാൻ താൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതിലൂടെ താൻ തെറ്റായ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തുവെന്ന് സാറാ മനസ്സിലാക്കിയതിനു ശേഷം, ഹാഗറിനെ കഠിനമായി പെരുമാറുന്നതിനുള്ള അനുമതി അവൾ അബ്രാഹാമിൽ നിന്ന് നേടി; അതിന്റെ ഫലമായി ഹാഗർ അബ്രാഹാമിന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി. അവിടെ അവൾ ദൂതനിൽ നിന്ന് ഒരു സന്ദേശം പ്രാപിച്ചു.

> എന്നാൽ അബ്രാം സാറായിയോടു പറഞ്ഞു: നോക്കൂ, നിന്റെ ദാസി നിന്റെ കയ്യിലാണ്; നിനക്കു ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ അവളോടു ചെയ്യുക. സാറായി അവളോടു കഠിനമായി പെരുമാറിയപ്പോൾ അവൾ അവളുടെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ഔടിപ്പോയി. കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ അവളെ മരുഭൂമിയിൽ ഒരു ജലസ്രോതസ്സിന്റെ അരികിൽ, ശൂരിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ ആ ജലസ്രോതസ്സിന്റെ സമീപത്തു കണ്ടെത്തി. അവൻ പറഞ്ഞു: സാറായിയുടെ ദാസിയായ ഹാഗരേ, നീ എവിടുന്ന് വന്നു? എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? അവൾ പറഞ്ഞു: ഞാൻ എന്റെ യജമാനത്തി സാറായിയുടെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ഔടിപ്പോകുന്നു. കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: നിന്റെ യജമാനത്തിയുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിച്ചെല്ലുക; അവളുടെ കയ്യിൻ കീഴിൽ നിന്നെ താഴ്ത്തിക്കൊടുക്കുക. കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ സന്തതിയെ അത്യന്തം വർധിപ്പിക്കും; അതിന്റെ പെരുപ്പംകൊണ്ടു അവരെ എണ്ണിപ്പറയുവാൻ കഴിയുകയില്ല. കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നീ ഗർഭിണിയാണ്; നീ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവന്നു ഇശ്മായേൽ എന്നു പേര് വിളിക്കേണം; കാരണം കർത്താവു നിന്റെ കഷ്ടത കേട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു കാട്ടുമനുഷ്യൻ ആയിരിക്കും; അവന്റെ കൈ എല്ലാവർക്കും വിരോധമായിരിക്കും, എല്ലാവരുടെയും കൈ അവന്നു വിരോധമായിരിക്കും; അവൻ തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ പാർക്കും. ഉല്പത്തി 16:6–12.

ഇസ്ലാമിന്റെ സംയമനം, ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “വിധേയത്വം,” കൂടാതെ ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്ക്—ഇവയൊക്കെയും ഇശ്മായേലിന്റെ ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ തന്നെ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ മൂന്ന് കഷ്ടതകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവചനാത്മക ഡിഎൻഎയെ അവ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാലു ദൂതന്മാർ തടഞ്ഞുവെക്കുന്ന “നാലു കാറ്റുകൾ” പ്രത്യേകിച്ച് ഇസ്ലാമിന്റെ നാലു കാറ്റുകളാണെന്നതും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> “ദൂതന്മാർ നാലു കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവ നിയന്ത്രണം വിട്ട് ഭൂമിയൊട്ടാകെ പാഞ്ഞോടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന, തന്റെ സഞ്ചാരപഥത്തിൽ നാശവും മരണവും വഹിക്കുന്ന ക്രുദ്ധനായ ഒരു കുതിരയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾവരെ “തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന” “നാലു കാറ്റുകൾ” കൂടിയായ ഇസ്ലാമിന്റെ “ക്രുദ്ധകുതിര” തന്റെ “പാതയിൽ” “മരണവും നാശവും” (Abaddon and Apollyon) വഹിക്കുന്നു. ഹാഗറിന്മേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ നിയന്ത്രണം ആ പ്രവാചകഗുണത്തെ ഇസ്ലാം എന്ന പ്രതീകത്തിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചതുപോലെ, നാലു കാറ്റുകളും ക്രുദ്ധകുതിരയും ഇരുവരും തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ടവയാണ്; ആ വസ്തുത സ്ഥാപിതമായതോടെ, ആദ്യത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ആരംഭം അബൂബക്കറിന്റെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കല്പനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്ലാമിന്മേലുള്ള ഒരു നിയന്ത്രണത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു.

> ഭൂമിയിലെ പുല്ലിനെയോ യാതൊരു പച്ചസസ്യത്തെയോ യാതൊരു വൃക്ഷത്തെയോ അവർ ഹാനി ചെയ്യരുതെന്നു അവർക്കു കല്പിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ നെറ്റികളിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യരെ മാത്രം. വെളിപ്പാട് 9:4.

മുറുമുറയായി, രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെ ആരംഭം—മൂന്ന് കഷ്ടതകളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിൽ ആദ്യ കഷ്ടതയുടെ ആരംഭത്തിനുമേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്—ആ വചനത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ രണ്ടാമത്തെ മഹാ ജിഹാദിന്റെ മോചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നാല് ദൂതന്മാരുടെ മോചനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> കാഹളം കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന ആറാമത്തെ ദൂതനോടു ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു: മഹാനദിയായ യൂഫ്രട്ടീസ് നദിയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ നാല് ദൂതന്മാരെ അഴിച്ചുവിടുക. വെളിപ്പാട് 9:14.

അതുകൊണ്ട്, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഇസ്‌ലാം ഒരേസമയം വിടുതൽ ലഭിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നു മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു; അതുതന്നെയാണ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ സാക്ഷ്യം.

> “ആ സമയത്ത്, രക്ഷയുടെ പ്രവർത്തി സമാപനത്തിലേക്കു അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഭൂമിയിൽ കഷ്ടകാലം വരും; ജാതികൾ ക്രോധാകുലരായിരിക്കും, എങ്കിലും മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്ന്. ആ സമയത്ത് ‘പിന്നാമഴ,’ അല്ലെങ്കിൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള പുതുക്കൽ, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ഉച്ചശബ്ദത്തിനു ശക്തി നല്കുവാനും, അവസാന ഏഴ് ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു അവരെ ഒരുക്കുവാനും വരും.” Early Writings, 85.

ഇസ്ലാമിന്റെ ചരിത്രരേഖ പരിശോധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒന്നാം അയ്യോയ്ക്കു സംബന്ധിച്ച അറബി ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങളും നേട്ടങ്ങളും ഇസ്ലാം “ആദ്യ മഹത്തായ ജിഹാദ്” എന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നുവെന്നും, നാലു ദൂതന്മാർ അഴിച്ചുവിടപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ച ഒട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ യുദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങളെ ഇസ്ലാം “രണ്ടാമത്തെ മഹത്തായ ജിഹാദ്” എന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നുവെന്നും കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തോടുള്ള യോജിപ്പിൽ, മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും മഹത്തായ ജിഹാദ് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചതായി ഇസ്ലാം വിശ്വസിക്കുന്നു. വില്യം മില്ലർ ഒരിക്കൽ എഴുതിയതുപോലെ, “ചരിത്രവും പ്രവചനവും യോജിക്കുന്നു.”

ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും അയ്യോകളുടെ ആരംഭ പ്രവചനരേഖകളെ ഒന്നിന്മേൽ മറ്റൊന്ന് പതിപ്പിച്ചതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട വിടുതലും അതോടൊപ്പം തന്നെയുള്ള നിയന്ത്രണവും എന്ന “രേഖമേൽ രേഖ” പ്രയോഗം പ്രവചനാത്മാവിനാൽ സമ്പൂർണ്ണമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്‌ലാം പ്രഹരിച്ച ഉടൻതന്നെ പ്രസിഡന്റ് ജോർജ് ഡബ്ല്യു. ബുഷ് ഭീകരതയ്‌ക്കെതിരായ തന്റെ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നതിലൂടെ ഇസ്‌ലാമിന്മേൽ ലോകവ്യാപകമായ ഒരു നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തി. ഇസ്‌ലാം എന്ന “ക്രുദ്ധകുതിരയുടെ” ഒരേസമയം ഉണ്ടായ വിടുതലും നിയന്ത്രണവും ബൈബിൾ, പ്രവചനാത്മാവ്, കൂടാതെ ചരിത്രവും സ്ഥിരീകരിച്ചു.

“കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ” മില്ലറൈറ്റ് പഴയ പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ജാതികൾ ക്രുദ്ധരാകുമ്പോൾ, എങ്കിലും അവ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്തപ്പെടുമ്പോൾ—അതു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ—ആരംഭിക്കുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്ന “വിശ്രമം”, അഥവാ അന്ത്യമഴ, അവർ കണ്ടെത്തുന്നു.

> “ആ സമയത്ത്, രക്ഷയുടെ പ്രവർത്തി സമാപനത്തിലേക്കു അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഭൂമിയിൽ കഷ്ടകാലം വരും; ജാതികൾ ക്രോധാകുലരായിരിക്കും, എങ്കിലും മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്ന്. ആ സമയത്ത് ‘പിന്നാമഴ,’ അല്ലെങ്കിൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള പുതുക്കൽ, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ഉച്ചശബ്ദത്തിനു ശക്തി നല്കുവാനും, അവസാന ഏഴ് ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു അവരെ ഒരുക്കുവാനും വരും.” Early Writings, 85.

“കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ” മില്ലറൈറ്റ് പുരാതന പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, സഹോദരി വൈറ്റ് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നതെന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന “വിശ്രമം,” അതായത് പിൻമഴ, അവർ കണ്ടെത്തുന്നു.

> “അന്ത്യമഴ ദൈവജനത്തിന്മേൽ പെയ്യേണ്ടതാണ്. ഒരു ശക്തനായ ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരേണ്ടതാണ്; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് സമസ്ത ഭൂമിയും പ്രകാശിതമാകേണ്ടതാണ്.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഏപ്രിൽ 21, 1891.

ന്യൂയോർക്കിലെ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇടിച്ചുതെറിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു; ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ ആരംഭിക്കുകയും, അന്തിമമഴ ചാറ്റൽ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു പിന്നെയും നയിക്കപ്പെട്ടവരും, അന്തിമമഴയായ “വിശ്രമം” കണ്ടെത്തിയവരും, യെശയ്യാവിന്റെ “വിശ്രമവും പുതുക്കലും” അന്തിമമഴ തന്നെയാണെന്നു അപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എന്നാൽ അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ദൈവജനത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ച പരീക്ഷയുടെ ഒരു തിരിച്ചറിയലുമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് “യെരൂശലേമിനെ ഭരിച്ച” “പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരെ.” ആ പരീക്ഷ ഇരട്ടസ്വഭാവമുള്ളതാണെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കി; കാരണം അത് മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചതും, അതുപോലെ തന്നെ അത്രമേൽ പ്രധാനമായി, അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശം സ്ഥാപിച്ച ബൈബിള്‍രീതിശാസ്ത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചതുമായിരുന്നു.

> അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞതു: “ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കു നിങ്ങൾ വിശ്രമം ലഭിക്കുമാറാക്കേണ്ട വിശ്രമം ഇതാകുന്നു; ഇതാകുന്നു ശാന്തീകരണം.” എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു; അവർ ചെന്നു പിന്നോട്ടു വീഴുകയും തകർന്നു പോവുകയും കുടുങ്ങിപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു തന്നെ. ആകയാൽ യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. യെശയ്യാവു 28:12–14.

പഴയ പാതകളിൽ നടന്നത് ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾക്ക്, “അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്ന” പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന കാലത്ത് “അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ” വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് കാണുവാൻ അനുവദിച്ചു. ഉപമ ആദ്യം നിവൃത്തിയായ ചരിത്രത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം, ഹബക്കൂക് രണ്ടാം അധ്യായം ഉപമയോടു നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടതും അതിന്റെ ഭാഗവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടു ഹബക്കൂക് രണ്ടിലെ “വാദപ്രതിവാദം,” പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാർ കേൾക്കാൻ നിരസിച്ച വിശ്രമത്തിന്റെയും ഉന്മേഷത്തിന്റെയും പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. വിശ്വസ്തരായ ബൈബിൾ വിദ്യാർത്ഥികൾ പഴയ പാതകളെ തുടർന്നു പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും ഹബക്കൂക് രണ്ടും ഒരേ പ്രവചനമാണെന്നതു മാത്രമല്ല, യെഹെസ്‌കേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായവും അതുപോലെ തന്നെയാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു ഭാഗവും വിശ്വാസികൾക്കു ശക്തിയുടെയും ആശ്വാസത്തിന്റെയും ഉറവിടമായിരുന്നു: “‘യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട് എനിക്കുണ്ടായി: മനുഷ്യപുത്രാ, ‘ദിവസങ്ങൾ നീണ്ടുപോകുന്നു, ദർശനം ഒക്കെയും വ്യർത്ഥമാകുന്നു’ എന്നു നിങ്ങൾ യിസ്രായേൽദേശത്തു പറയുന്ന ഈ പഴമൊഴി എന്തു? ആകയാൽ അവരോടു പറയുക: ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.... ദിവസങ്ങൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ദർശനത്തിന്റെയും ഫലവും അടുക്കിയിരിക്കുന്നു.... ഞാൻ സംസാരിക്കും; ഞാൻ സംസാരിക്കുന്ന വചനം സംഭവിക്കും; അതു ഇനി താമസിക്കയില്ല.’ ‘യിസ്രായേൽഗൃഹം പറയുന്നതു: അവൻ കാണുന്ന ദർശനം അനേകം നാളുകൾക്കു ശേഷമുള്ളതാകുന്നു; അവൻ പ്രവചിക്കുന്നതു ദൂരസ്ഥകാലങ്ങളെക്കുറിച്ചാകുന്നു. ആകയാൽ അവരോടു പറയുക: ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; എന്റെ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇനി താമസിക്കയില്ല; ഞാൻ അരുളിച്ചെയ്ത വചനം നിവൃത്തിയാകും.’ യെഹെസ്കേൽ 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 393.

1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടം, “എല്ലാ ദർശനത്തിന്റെയും ഫലം” “സംഭവിച്ചുതീരും” എന്നത് നിറവേറുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ കാലപരിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ കഷ്ടതയുടെ പ്രവാചകചരിത്രം രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്മേൽ നിരത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടപ്പെടലിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രമായ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതു 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രവും ആകുന്നു. നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴിയെ ഒരുക്കുന്ന ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രവും അതുതന്നേ ആകുന്നു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ, “ഏഴിൽപ്പെട്ട” “എട്ടാം” നിലയിലേക്കു ആറാമതിൽനിന്ന് ഒരു പരിവർത്തനം അനുഭവിക്കുന്ന ചരിത്രവും അതുതന്നേ ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ, രണ്ടു പ്രവാചകന്മാർ വീഥിയിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന ചരിത്രവും അതുതന്നേ ആകുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും തുല്യപ്രാധാന്യമുള്ള മറ്റൊരു സത്യവും ഇതാണ്: ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുകയില്ല എന്നതിനാലും, സകല പ്രവാചകന്മാരും മറ്റേതൊരു കാലഘട്ടത്തേക്കാളും അധികമായി അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന സിദ്ധാന്തത്തോടൊപ്പം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് “പ്രവാചകദിനങ്ങൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു”; അവിടെ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്ത “വചനങ്ങൾ” “നിവൃത്തിയാകും,” കൂടാതെ “അതിന് ഇനി വൈകിപ്പ് ഉണ്ടാകുകയില്ല.”

1863-ലെ കലാപം ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന് അവർ എല്ലാവരും മരിച്ചുതീരുവോളം മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയേണ്ടതായി നിയമിച്ചു. കാദേശിൽ പുരാതന യിസ്രായേലിനോടു ചെയ്തതുപോലെ കർത്താവ് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആ ചരിത്രത്തിലേക്കു മടങ്ങിവന്നു.

കാദേശിലേക്കുള്ള ആദ്യ സന്ദർശനം പത്തു ചാരന്മാരുടെ കലാപത്തിന് കാരണമായി; അതുവഴി മരുഭൂമിയിലെ അലയിച്ചുതിരിയലിന്റെ കാലം വന്നു. നാൽപ്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ അവർ വീണ്ടും കാദേശിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു; അവിടെത്തന്നെ മോശെ രണ്ടാമതും പാറയെ അടിച്ചു, വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതിൽനിന്നു തടയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവർ യോശുവയോടുകൂടെ അകത്തു പ്രവേശിച്ചു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 അവസാന തലമുറയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ദൈവം തന്റെ വചനത്തെ ഇനി ദീർഘിപ്പിക്കയില്ല.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ വസ്തുതയെ നാം പരിഗണിക്കും.

> “ഇസ്രായേലിന്റെ മരുഭൂമിജീവിതത്തിന്റെ ചരിത്രം, കാലാവസാനംവരെ ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേലിന് പ്രയോജനമാകേണ്ടതിന്നായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മരുഭൂമിയിലെ സഞ്ചാരികളുടെ മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ—അവരുടെ സകല യാത്രകളിലും മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടുമായുള്ള സഞ്ചാരങ്ങളിലും, വിശപ്പിനും ദാഹത്തിനും ക്ഷീണത്തിനും അവർ അഭിമുഖരായിരുന്നതിലും, അവരുടെ ശമനത്തിനായി അവന്റെ ശക്തി അത്ഭുതകരമായി പ്രകടമായിരുന്നതിലും—എല്ലാ യുഗങ്ങളിലുമുള്ള തന്റെ ജനത്തിനായി മുന്നറിയിപ്പും ഉപദേശവും നിറഞ്ഞ ഒരു ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. എബ്രായരുടെ വൈവിധ്യമാർന്ന അനുഭവം, കനാനിലെ വാഗ്ദത്തഭവനത്തിനായി അവരെ ഒരുക്കിയ പരിശീലനശാലയായിരുന്നു. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ തന്റെ ജനം, പുരാതന ഇസ്രായേൽ കടന്നുപോയ അഗ്നിപരീക്ഷകളെ വിനീതഹൃദയങ്ങളോടെയും പഠിപ്പെടുവാൻ സന്നദ്ധമായ ആത്മാവുകളോടെയും പുനഃപരിശോധിക്കട്ടെ എന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതുവഴി സ്വർഗ്ഗീയ കനാനിനായുള്ള അവരുടെ ഒരുക്കത്തിൽ അവർ ഉപദേശിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു.”

> “ദൈവത്തിന്റെ കല്പനപ്രകാരം പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട് തന്റെ ജീവജലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ച പാറ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു; നശിച്ചുപോകുന്ന മനുഷ്യന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി തന്റെ രക്തത്താൽ ഒരു ഉറവ് ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടും മുറിവേൽക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകം. പാറ ഒരിക്കൽ മാത്രം പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ക്രിസ്തുവും ‘അനേകരുടെ പാപങ്ങൾ വഹിപ്പാൻ ഒരിക്കൽ മാത്രം അർപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ’ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ മോശെ കാദേശിൽ അശ്രദ്ധയായി പാറയെ പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിനെ സംബന്ധിച്ച ആ മനോഹരമായ പ്രതീകം വികലമായി. നമ്മുടെ രക്ഷകൻ രണ്ടാമതൊരു പ്രാവശ്യം ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവനല്ലായിരുന്നു. ആ മഹാബലി ഒരിക്കൽ മാത്രം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു, അവന്റെ കൃപയുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നവർ ചെയ്യേണ്ടത് യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ അപേക്ഷിക്കുക മാത്രമാണ്,—പശ്ചാത്താപപൂർണ്ണമായ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഹൃദയാഗ്രഹങ്ങൾ ഉഴിഞ്ഞുവിടുക. അത്തരം പ്രാർത്ഥന സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ യേശുവിന്റെ മുറിവുകൾ സമർപ്പിക്കും; അപ്പോൾ ദാഹിച്ചിരുന്ന യിസ്രായേലിന്നു ഒഴുകിയ ജീവജലത്തിന്റെ പ്രവാഹത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട ജീവൻനൽകുന്ന രക്തം പുതുവത്കൃതമായി വീണ്ടും ഒഴുകിവരും.”

> “ദൈവത്തിലുള്ള ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസത്താലും അവന്റെ കല്പനകളോടുള്ള വിനീതമായ അനുസരണയാലും മാത്രമേ മനുഷ്യന് ദൈവിക അംഗീകാരം പ്രാപിക്കുമെന്ന പ്രത്യാശ കൈവശംവെക്കാൻ കഴിയൂ. കാദേശിലെ ആ മഹാശക്തിയുള്ള അത്ഭുതത്തിന്റെ അവസരത്തിൽ, ജനങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ പിറുപിറുപ്പും കലഹവും മൂലം ക്ഷീണിതനായ മോശെ തന്റെ സർവശക്തനായ സഹായി അവഗണിച്ചു; ‘നിങ്ങൾ പാറയോടു സംസാരിപ്പിൻ; അതു തന്റെ വെള്ളം പുറപ്പെടുവിക്കും’ എന്ന കല്പന അവൻ ഗണിച്ചില്ല; ദൈവിക ശക്തിയില്ലാതെ അവൻ വികാരാവേശവും മാനുഷിക ദൗർബല്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ രേഖയെ കളങ്കപ്പെടുത്തുവാൻ വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെട്ടു. തന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ അവസാനംവരെ നിർമലനും ഉറച്ചവനും നിസ്വാർത്ഥനും ആയി നിലകൊള്ളേണ്ടതും നിലകൊള്ളാനായിരിക്കേണ്ടതുമായ ആ മനുഷ്യൻ ഒടുവിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. ദൈവത്തെ ആദരിക്കാമായിരുന്ന സമയത്ത് അവൻ യിസ്രായേൽസഭയുടെ മുമ്പാകെ അവമാനിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ നാമം മഹത്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു പകരം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചില്ല.”

> “മോശെയ്ക്കെതിരേ ഉടൻ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട വിധി അത്യന്തം മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതും അപമാനകരവുമായിരുന്നു,—അവൻ കലഹിക്കുന്ന യിസ്രായേലിനോടുകൂടെ യോർദ്ദാൻ കടക്കുന്നതിനു മുമ്പേ മരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ ഏക കുറ്റം നിമിത്തം തന്റെ ദാസനോടു കർത്താവു കഠിനമായി പെരുമാറിയെന്നു മനുഷ്യൻ വാദിക്കുമോ? അന്നേകാലത്തു ജീവനോടിരുന്ന മറ്റൊരു മനുഷ്യനെയും ആദരിക്കാത്തവിധം ദൈവം മോശെയെ ആദരിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ കാര്യം അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നീതീകരിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ അവൻ കേട്ടിരുന്നു; മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്നേഹിതനോടു സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ അവനോടു മുഖാമുഖം സംസാരിച്ചുമിരുന്നു. മോശെ അനുഭവിച്ചിരുന്ന വെളിച്ചത്തിനും അറിവിന്നും അനുപാതമായി തന്നേ, അവന്റെ കുറ്റഭാരവും വർധിച്ചിരുന്നു.” Signs of the Times, October 7, 1880.

Back to Articles