Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എൺപത്തൊമ്പത്

അസത്യോപദേശങ്ങളെ അഴിച്ചുപരിശോധിക്കുക: അഡ്വെന്റിസത്തിലെ “ദൈനികം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചരിത്രപരമായ പരിശോധന

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2024

Formats

PDF
Word

ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ലേഖനപരമ്പരയിലെ എൺപത്തൊന്നാമത്തെ ലേഖനത്തിൽ, Manuscript Releases, volume 20, 17–22 എന്നതിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം ഞങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; അവിടെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “the daily” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ഉപദേശം എൽഡർമാരായ പ്രസ്കോട്ടിനും ഡാനിയൽസിനും “സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാർ” നൽകിയതാണെന്ന് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെ, “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ തെറ്റായ ആശയം അവൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും, അവർ സത്യമായി സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നതു അതുതന്നെയാണെന്ന് ചരിത്രരേഖ വളരെ വ്യക്തമായി തെളിയിക്കുന്നു. Early Writings, page seventy-four-ൽ അവൾ ശരിയായ ദർശനമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഉറിയാ സ്മിത്തിന്റെ Daniel and the Revelation എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ അവർ വീണ്ടും എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഡബ്ല്യു. ഡബ്ല്യു. പ്രെസ്കോട്ട് *The Protestant* എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ആനുകാലിക മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നതായി; അതിലെ ഏക പ്രമേയം “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ദൃഷ്ടികോണം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയായിരുന്നു. അവനും ജനറൽ കോൺഫറൻസിന്റെ പ്രസിഡന്റ് ആയ എ. ജി. ഡാനിയേൽസും ചേർന്ന്, ആ തെറ്റായ ഉപദേശത്തെ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ പ്രാമാണിക ദൃഷ്ടികോണമായി സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി പ്രെസ്കോട്ടിന്റെ ശ്രമങ്ങൾ തുടരുന്ന സാത്താനിക മുൻകൂർ കുന്തമുനയായി മാറി; എന്നാൽ എലൻ വൈറ്റ് ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം മുഴുവൻ അവരുടെ ആ സാത്താനിക ശ്രമത്തിലെ വിജയം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്നു. 1931-ൽ, *Manuscript Releases* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ആ ഭാഗം എഴുതപ്പെട്ട അതേ വർഷത്തിൽ തന്നെയെന്ന് (1910) ഡാനിയേൽസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു; താൻ (ഡാനിയേൽസ്) “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി ഒരു അഭിമുഖം നടത്തിയിരുന്നുവെന്നും, താനും പ്രെസ്കോട്ടും പുലർത്തിയിരുന്ന ദൃഷ്ടികോണം ശരിയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കേണ്ടവിധം അവൾ തന്നെയാണ് തന്നെ നയിച്ചതെന്നും.

ഈ ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്; കാരണം വിശുദ്ധ പരിഷ്‌കാരരേഖകളും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളും മുദ്രവിമോചിതമായ 1989-ൽ ഉണ്ടായ അറിവിന്റെ വർധനയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന നാം ഇപ്പോൾ ആരംഭിക്കുകയാണ്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ നിവർത്തിയായി സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടെ ഉണ്ടായ വെളിച്ചം തിരിച്ചറിയുന്നതിന്, “നിത്യയാഗം” എന്നും “നിത്യയാഗം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രവും ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം; കാരണം ആ ചരിത്രം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ നാല്പതാം വാക്യം മുതൽ നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, അവയിൽ മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന സന്ദേശം ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ പീഡനത്തിന് കാരണമാകുന്ന “കിഴക്കിന്റെയും വടക്കിന്റെയും വാർത്തകൾ” ആണെന്നതാണ്.

> എന്നാൽ കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ അവനെ കലങ്ങിക്കും; ആകയാൽ അനേകരെ നശിപ്പിക്കാനും പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കാനും അവൻ മഹാക്രോധത്തോടെ പുറപ്പെട്ടുപോകും. മഹിമയുള്ള വിശുദ്ധപർവതത്തിൽ, സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ, അവൻ തന്റെ രാജമന്ദിരത്തിന്റെ കൂടാരങ്ങൾ നട്ടുനിർത്തും; എങ്കിലും അവൻ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കും, അവനെ സഹായിപ്പാൻ ആരും ഉണ്ടാകയില്ല. ദാനിയേൽ 11:44, 45.

1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനസമയത്ത് മുദ്രവിമോചിതമായ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ സന്ദേശം, പാപ്പത്വത്തെ (വടക്കൻ രാജാവിനെ) “നശിപ്പിക്കുവാനും പലരെയും പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുവാനും മഹാക്രോധത്തോടെ പുറപ്പെടുവാൻ” ഇടയാക്കുന്ന അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. പ്രവചനപരമായി “വാർത്ത” ഒരു സന്ദേശമാണ്.

> അവരെ അയച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ അവർ എങ്ങനെ പ്രസംഗിക്കും? എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ: സമാധാനത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും നല്ല കാര്യങ്ങളുടെ സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ പാദങ്ങൾ എത്ര മനോഹരം! റോമർ 10:15.

അവസാനമഴയുടെ സന്ദേശം ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാല കാവൽക്കാരാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശമാണ്; അവർ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗീതവും മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗീതവും പാടുന്നു.

> സുവാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്നവന്റെയും സമാധാനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെയും, നന്മയുടെ സുവാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്നവന്റെയും രക്ഷ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെയും, സീയോനോടു: നിന്റെ ദൈവം രാജാവായി വാഴുന്നു എന്നു പറയുന്നവന്റെയും കാൽ പർവ്വതങ്ങളിന്മേൽ എത്ര മനോഹരം! നിന്റെ കാവൽക്കാരൻമാർ ശബ്ദം ഉയർത്തും; അവർ ഒരുമിച്ചു ഉച്ചത്തിൽ പാടും; യഹോവ സീയോനെ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ അവർ മുഖാമുഖമായി കാണും. യെശയ്യാവു 52:7, 8.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നാൽപ്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിലെ “വാർത്തകൾ” പാപപുരുഷനെ ക്രുദ്ധനാക്കുന്നു; അങ്ങനെ അന്തിമ പാപ്പാപരമായ രക്തപ്പാതം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ സന്ദേശം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയായി വീർപ്പുമുട്ടി ഉയരുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്.

> “ഒരുവനും വെളിച്ചം ലഭിക്കുകയും നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ ബാധ്യത മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ അവൻ ശിക്ഷാർഹനായി വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ കൃത്രിമ ശബ്ബത്ത് നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുകയും, ‘മൂന്നാം ദൂതന്റെ’ മഹാഘോഷം മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നതിനെതിരെ മനുഷ്യരെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, വ്യാജത്തിനും സത്യത്തിനും ഇടയിലെ രേഖ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ ഇപ്പോഴും ലംഘനത്തിൽ തുടരുന്നവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും.” Signs of the Times, November 8, 1899.

പാപ്പാസഭയെ ക്രോധാകുലമാക്കുകയും, ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷമായി വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന “കിഴക്കിലും വടക്കിലും നിന്നുള്ള വാർത്തകൾ” എന്നതു, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശം തന്നെയാണ്. “ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം” എന്ന പ്രയോഗം വർധിച്ചു വരുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനപരമായ പദമാണ്.

> “ഈ കാലത്തേക്കുള്ള സത്യം, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം, മഹത്തായ അന്തിമ പരീക്ഷണത്തോടു നാം സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ—അത് വർധിച്ചുവരുന്ന ശക്തിയോടെ എന്നർത്ഥത്തിൽ—പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.” The 1888 Materials, 1710.

നാല്പത്തിനാലാം വചനത്തിലെ “വാർത്തകൾ” എന്നു പറയുന്നതു, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. അതു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയ അതേ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം തന്നെയാണ്; എന്നാൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തുനാലായിരം പേർ മുദ്രകുത്തപ്പെടുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവില്ലാതെ അപ്പോൾ പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അതു മഹാവിളിയിലേക്കോ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിലേക്കോ വികസിക്കുന്നു. അതു ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തുനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രകുത്തലിന്റെ കാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ അതേ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം തന്നെയാണ്.

“കഴുത”യുടെ വരവിൽ നിന്ന് “സിംഹം”യുടെ വരവുവരെയായി ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം അവതരിപ്പിക്കുന്ന സമാധാനവും സുരക്ഷയും എന്ന സന്ദേശംകൊണ്ട് കള്ളനകൽ ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തിനുമിടയിലെ കാലഘട്ടം ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള ആത്മീയ മരണശയ്യയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ഭവനം (യെരൂശലേം) വിധിക്കപ്പെട്ട ശേഷം വിധിക്കപ്പെടുന്നവർ അതേ കല്ലറയിൽ തന്നേ മരിക്കുന്നു. ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള മരണശയ്യ കഴുതയ്ക്കും സിംഹത്തിനും ഇടയിലാണ്; അവർ തള്ളിക്കളയുകയും അവരുടെ മരണത്തിന് കാരണമാകുകയും ചെയ്യുന്ന സന്ദേശം “കിഴക്കിൽ” നിന്നുള്ള വാർത്തകളും (ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകം) വടക്കിൽ നിന്നുള്ള വാർത്തകളും (പാപ്പത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം) ആകുന്നു. അതേ സന്ദേശം തന്നെയാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും.

1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിടപ്പെട്ട ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ, “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന വ്യാജമായ പിന്നത്തെമഴയുടെ സന്ദേശം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സമയത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പിന്നത്തെമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. പിന്നത്തെമഴയുടെ പരിശോധന ആദ്യം ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു; ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്; പിന്നെ അത് ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിന് പുറത്തുള്ള മറ്റൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെയും അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ, മൂന്നാം തലമുറയിൽ ലാവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ട “അസത്യം” മനസ്സിലാക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണ്; കാരണം, ദൈവം താൻ മുദ്രവെക്കുന്നതായിരിക്കുന്നവരുടെ മേൽ തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതേ സമയത്ത്, സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കാത്തവരുടെ മേൽ അവൻ ശക്തമായ വഞ്ചനയും ഒഴുക്കുന്നു.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പതിറ്റാണ്ടരയിലെ “the daily”യെ സംബന്ധിച്ച വിവാദകാലത്ത്, “the daily” എന്നത് വിജാതീയതയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന ശരിയായ മില്ലറൈറ്റ് നിലപാട് സംരക്ഷിച്ചവരിൽ ഒരാൾ F. C. Gilbert ആയിരുന്നു. ഗിൽബർട്ട് യെഹൂദമതത്തിൽനിന്ന് മതംമാറ്റം സ്വീകരിച്ച ഒരാളായിരുന്നു; അദ്ദേഹം ഹീബ്രു ഭാഷ പരിപൂർണമായി വായിക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹീബ്രു ഭാഷയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഗ്രഹിക്കലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പയനിയർ നിലപാട് അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ചു. 1910-ൽ, അതായത് “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള Daniells ന്റെയും Prescott ന്റെയും കാഴ്ചപ്പാട് സാത്താന്റെ ദൂതന്മാരിൽനിന്നാണ് വന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടുള്ള, ദശാബ്ദങ്ങളോളം മൂടിവെക്കപ്പെടാനിരുന്ന ആ കൈയെഴുത്തുപ്രതി Sister White എഴുതിയ അതേ വർഷം, “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഗിൽബർട്ടിന് Sister White നോടു വ്യക്തിപരമായ ഒരു അഭിമുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവന്‍ ഒരു അഭിമുഖം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് നമ്മള്‍ക്കറിയാം; കാരണം സിസ്റ്റര്‍ വൈറ്റുമായി തനിക്കുണ്ടായ അഭിമുഖത്തിന്റെ ഒരു സംഗ്രഹം അവന്‍ ഉടനെ തന്നെ (അടുത്ത ദിവസം) എഴുതിപ്പുറത്തുവിട്ടു. 1931-ല്‍ എ. ജി. ഡാനിയല്‍സ്, അതേ വര്‍ഷം—1910-ല്‍—“the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് തനിക്ക് സിസ്റ്റര്‍ വൈറ്റുമായി ഒരു അഭിമുഖം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. ഡാനിയല്‍സ് അവകാശപ്പെട്ടത്, “the daily” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നതല്ലാതെ സിസ്റ്റര്‍ വൈറ്റ് തനിക്കൊരുതീര്‍പ്പും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല എന്നായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഡാനിയല്‍സിന്റെ ആ അഭിമുഖാവകാശവാദം ഒരു “കള്ളം” മാത്രമല്ലായിരുന്നു; അതു ശക്തമായ വഞ്ചന ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനത്തിലെ “കള്ളം” തന്നെയാണ്.

1843-ലെയും 1850-ലെയും ചാർട്ടുകൾ ലഭ്യമല്ലാത്തവർക്ക്, 1843-ലെ ചാർട്ട് 1842-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടിരുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരം ഭൂമിയാണെന്നു മില്ലറൈറ്റുകൾ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. അവർ 1850-ലെ ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ട വിശുദ്ധമന്ദിരം സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരമാണെന്നു അവർ അന്നോടെ അറിയുകയായിരുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ യാതൊരു ചിത്രീകരണവും ഇല്ല; എന്നാൽ 1850-ലെ ചാർട്ടിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രീകരണം ഉണ്ട്. ഇത് പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്; കാരണം, സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായുള്ള തന്റെ അഭിമുഖത്തിൽ താൻ അവൾക്കു 1843-ലെ ചാർട്ട് കാണിച്ചെന്നും, ചാർട്ടിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവൾക്കു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചെന്നും ദാനിയേൽസ് അവകാശപ്പെട്ടു. അത് അസാധ്യമായിരുന്നേനേ; കാരണം 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ വിശുദ്ധമന്ദിരമൊന്നുമില്ല. ഒരു അഭിമുഖം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന അവന്റെ അവകാശവാദം ഒരു “കള്ളം” ആയിരുന്നു.

2009-ൽ ഞാൻ ഈ ചരിത്രം പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് തങ്ങൾ സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി അഭിമുഖം നടത്തിയതായി ആ വിഷയത്തിന്റെ ഇരു പക്ഷങ്ങളിലുമുള്ള ആളുകളും അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നതായി എനിക്ക് ബോധ്യമായി. അതിനാൽ, 1910-ൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി നടന്ന അഭിമുഖങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ലോഗ് ബുക്കിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം അവരുടെ കൈവശമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ച് ഞാൻ Ellen White Estate-ലേക്ക് ഇമെയിൽ അയച്ചു. അവർ മറുപടി നൽകിയതു, ആ ലോഗ് ബുക്ക് ഇപ്പോഴും അവരുടെ കൈവശമുണ്ടെന്നായിരുന്നു. താഴെ എന്റെ ഇമെയിലും Ellen White Estate-ൽ നിന്നുള്ള മറുപടിയും കൊടുക്കുന്നു.

2009 ജനുവരി 19, തിങ്കളാഴ്ച

ആർക്കെങ്കിലും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുമെങ്കിൽ:

സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി ആരെല്ലാം അഭിമുഖങ്ങൾ നടത്തി, ആ അഭിമുഖങ്ങൾ ഏതു വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു എന്നതെല്ലാം രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു ലോഗ്-ബുക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. 1910-ൽ “daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് എ. ജി. ഡാനിയൽസ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി ഒരു അഭിമുഖം നടത്തിയിരുന്നോ എന്നതു സ്ഥിരീകരിക്കുകയോ ഖണ്ഡിക്കുകയോ ചെയ്യാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ അഭിമുഖം നടന്നതായി ചരിത്രസാക്ഷ്യം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് അറിയാം; എന്നാൽ ഇത് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും ഔദ്യോഗിക ലോഗ്-ബുക്കിൽ അതിന്റെ രേഖയുണ്ടോ എന്നു ഞാൻ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതേ സമയം, 1910-ൽ “daily” എന്ന വിഷയത്തിൽ എഫ്. സി. ഗിൽബർട്ടും സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി ഒരു അഭിമുഖം നടത്തിയിരുന്നുവെന്നു എനിക്കു പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അവരുടെ സ്റ്റാഫ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഏതെങ്കിലും ലോഗ്-ബുക്ക് മുഖേന അത് സ്ഥിരീകരിക്കാനാകുമോ എന്നും ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഒരു ലോഗ്-ബുക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലായിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ആ വിവരം നിങ്ങൾ പുറത്തുവിടുന്നില്ലായിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും എനിക്കുവേണ്ടി പരിശോധിച്ചു അറിയിക്കുന്നതു നിങ്ങളുടെ കഴിവിന് അതീതമായിരിക്കാം. അതിനാൽ, ഏതായാലും ഞാൻ ചോദിക്കണമെന്നു വിചാരിച്ചു. നിങ്ങൾ നൽകാനാകുന്ന ഏതു സഹായവും അത്യന്തം നന്ദിയോടെ സ്വീകരിക്കപ്പെടും.

പ്രിയ ജെഫ്,

താങ്കളുടെ ഇമെയിലിന് നന്ദി. എലൻ വൈറ്റിന്റെ യാത്രാപട്ടികയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവളുടെ കത്തുകൾ, ദിനപ്പതിപ്പുകൾ, പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നിയമനങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നമുക്കു വളരെ സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു വിവരണം ഉണ്ടെങ്കിലും, അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു “ലോഗ്-ബുക്ക്” ഇല്ല.

EGW ജീവചരിത്രത്തിന്റെ വാള്യം 6 ആയ *The Later Elmshaven Years*, പേജ് 256, 257-ൽ A. G. Daniells എലൻ വൈറ്റിനെ സന്ദർശിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ സംശയമില്ലാതെ വായിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ അഭിമുഖത്തെക്കുറിച്ച് സ്വതന്ത്രമായ യാതൊരു രേഖയും ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. 1910 ജൂൺ 1-നുള്ള എൽഡർ ഗിൽബർട്ടിന്റെ ഒരു കത്ത് ഞങ്ങള്ക്കുണ്ട്; അതിൽ ജൂൺ 6–9 തീയതികളിൽ സെന്റ് ഹെലീനയിൽ (എലൻ വൈറ്റ് താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം) ഉണ്ടാകാനുള്ള തന്റെ പദ്ധതി അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എനിക്ക് അറിയാവുന്നത്രയും, ഇത്രയേയുള്ളൂ അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രേഖകൾ.

ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ—ടിം പൊയ്രിയർ ഉപഡയറക്ടർ, എലൻ ജി. വൈറ്റ് എസ്റ്റേറ്റ്

“ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ദാനിയേൽസ് ഒരിക്കലും അഭിമുഖം നടത്തിയതായി സ്വതന്ത്രമായ യാതൊരു രേഖയും ഇല്ല; എന്നാൽ 1910 ജൂൺ ആറാം തീയതി മുതൽ ഒൻപതാം തീയതി വരെ അവളുടെ ഭവനത്തിൽ സന്നിഹിതനായിരിക്കാനുള്ള തന്റെ ഉദ്ദേശം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഗിൽബർട്ടിന്റെ ഒരു കത്ത് ഉണ്ട്.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ ജീവചരിത്രത്തിൽ—എല്ലൻ വൈറ്റ് എസ്റ്റേറ്റ് പരാമർശിക്കുന്നതിൽ—അവളുടെ കൊച്ചുമകൻ ഡാനിയൽസിന്റെ അഭിമുഖവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയത്തെ പരാമർശിക്കുന്നിടത്ത്, 1910-ലെ കെട്ടിച്ചമച്ച അഭിമുഖത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഡാനിയൽസിന്റെ അവകാശവാദം അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തി:

> “ചർച്ചകളിൽ അല്പം പിന്നീടൊരു ഘട്ടത്തിൽ, എലൻ വൈറ്റിന്റെ Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ പ്രസ്താവനയുടെ അർത്ഥം കൃത്യമായി അവരിൽ നിന്നുതന്നെ അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവാൻ ആകാംക്ഷയോടെ, എൽഡർ ഡാനിയൽസ്, ഡബ്ല്യു. സി. വൈറ്റിനെയും സി. സി. ക്രിസ്ലറിനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, അവരെ സമീപിച്ചു, വിഷയം അവരുടെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഡാനിയൽസ് Early Writingsയും 1843 chart-ഉം കൂടെ കൊണ്ടുപോയി. അദ്ദേഹം എലൻ വൈറ്റിന്റെ അടുത്തിരിച്ച്, നിരന്തരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. ഈ അഭിമുഖത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ട് ഡബ്ല്യു. സി. വൈറ്റ് സ്ഥിരീകരിച്ചു:”

> “‘ഞാൻ ആദ്യം ഏർലി റൈറ്റിംഗ്സിൽ നൽകിയിരുന്ന മുകളിലുള്ള പ്രസ്താവന സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന് വായിച്ചുകേൾപ്പിച്ചു. പിന്നെ ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനായി ഞങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷകർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ പ്രവചനചാർട്ട് ഞാൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചു. ചാർട്ടിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ചിത്രത്തെയും 2300-വർഷ കാലയളവിനെയും അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തി.

> “‘പിന്നീട്, ഈ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അവൾക്കു കാണിച്ചുതന്നത് എന്തെന്നു അവൾക്കു ഓർക്കാനാവുമോ എന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചു.

> “‘അവളുടെ മറുപടി ഞാൻ ഓർത്തെടുക്കുമ്പോൾ, 1844-ലെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചില നേതാക്കൾ 2300-വർഷകാലഘട്ടത്തിന്റെ സമാപനത്തിനായി പുതിയ തീയതികൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവൾ ആരംഭിച്ചത്. ഈ ശ്രമം കർത്താവിന്റെ വരവിനായി പുതിയ തീയതികൾ നിശ്ചയിക്കുന്നതിനായിരന്നു. ഇത് അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരിൽ ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നു.

> “‘ഈ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, തീയതികളെ സംബന്ധിച്ച് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടും വന്നിരുന്ന ദൃഷ്ടികോണം ശരിയാണെന്നും, ഇനി ഒരിക്കലും മറ്റൊരു സമയം നിശ്ചയിക്കലോ മറ്റൊരു സമയസന്ദേശമോ ഉണ്ടായിരിക്കരുതെന്നും കർത്താവ് അവൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതായി അവൾ പറഞ്ഞു.

> “അതിനുശേഷം ‘ദൈനികം’ എന്നതിന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച്—പ്രഭു, സൈന്യം, ‘ദൈനികം’ എടുത്തുമാറ്റപ്പെടൽ, വിശുദ്ധമന്ദിരം നിലംപരിശാക്കപ്പെടൽ—തനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നതെന്തെന്നു പറയണമെന്ന് ഞാൻ അവളോടു അഭ്യർഥിച്ചു.

> “‘കാലഘടകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗം പോലെ ഈ പ്രത്യേകതകൾ ദർശനത്തിൽ തന്റെ മുമ്പാകെ വെച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്നു അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. പ്രവചനത്തിലെ ആ കാര്യങ്ങൾക്കു സംബന്ധിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനം നൽകുവാൻ അവൾ നയിക്കപ്പെടുകയില്ലായിരുന്നു.

> “‘ആ അഭിമുഖം എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തി. അവൾ യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ 2300-വർഷകാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് സ്വതന്ത്രമായി, വ്യക്തമായി, വിശദമായി സംസാരിച്ചു; എന്നാൽ പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റേ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ മൗനം പാലിച്ചു.

> “കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ സ്വതന്ത്രമായ വിശദീകരണത്തിലും ‘ദിനംപ്രതി’ എടുത്തുകളയപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും വിശുദ്ധമന്ദിരം തറപൊത്തിക്കളയപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും അവൾ മൗനം പാലിച്ചതിലും നിന്ന് ഞാൻ നിഗമനം ചെയ്യാനായത് ഏകമായി ഇതായിരുന്നു: അവൾക്കു നല്കപ്പെട്ട ദർശനം കാലത്തെ സംബന്ധിച്ചതായിരുന്നു; പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൾക്കു യാതൊരു വിശദീകരണവും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” ആർതർ വൈറ്റ്, Ellen G. White, volume 6, 257.

1843-ലെ ചാർട്ട് താൻ അവൾക്കു കാണിച്ചുവെന്നും, ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് അവളോടു ചോദിച്ചുവെന്നുമാണ് ഡാനിയൽസ് അവകാശപ്പെട്ടത്. “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തിൽ മുൻഗാമികൾക്കുണ്ടായിരുന്ന ഗ്രഹിക്കൽ അവൾ വ്യക്തമായി അംഗീകരിക്കുകയും, ആ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ അതിലൂടെ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ചോദ്യംമീതെ ചോദ്യംചെയ്തുകൊണ്ട് Early Writings എന്ന പുസ്തകവും താൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ എടുത്തുവെച്ചുവെന്നുമാണ് അവൻ അവകാശപ്പെട്ടത്. ഈ അനുമാനിത സംഭവത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്താവലോകനം എഴുതിയ ജീവചരിത്രകാരനായ ആർതർ എൽ. വൈറ്റിന്റെ പിതാവായിരുന്ന എലൻ വൈറ്റിന്റെ മകൻ, “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച ഡാനിയൽസിന്റെയും പ്രസ്കോട്ടിന്റെയും സാത്താനിക ദൃഷ്ടികോണം സ്വീകരിച്ചിരുന്നതും, ആ അഭിമുഖത്തിൽ താൻ കേട്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഡാനിയൽസിന്റെ അവകാശവാദത്തിന് സാക്ഷ്യം നല്കിയതുമായിരുന്നു. അവരുടെ കെട്ടിച്ചമച്ച കഥയിൽ അവർ യാതൊരുവിധ ജാഗ്രതയും പുലർത്തിയിരുന്നില്ല; കാരണം, ഡാനിയൽസ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാകുമായിരുന്ന തരത്തിൽ ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലവും 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

അഭിമുഖത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു അസത്യമാണ് Early Writings ലെയുള്ള ആ ഭാഗം “സമയം നിശ്ചയിക്കൽ” എന്നതിനുമേലുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു എന്ന കള്ളവാദം. ദാനിയേൽസ് ചോദിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്ന ആ ഭാഗം ഇതാണ്:

> “1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും ഞാൻ കണ്ടു; ആ കണക്കുകൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും; ചില കണക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിനെ ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ വിരിഞ്ഞ് അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നുവെന്നും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതിനെ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടു.

> “അപ്പോൾ ‘ദിനംപ്രതി’യോടു (ദാനിയേൽ 8:12) ബന്ധപ്പെട്ട് ഞാൻ കണ്ടതു ഇങ്ങനെ: ‘യാഗം’ എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു; അത് മൂലപാഠത്തിന്റേതല്ല; ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷം വിളിച്ചവർക്കു അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദർശനം കർത്താവു നൽകി. 1844-ന് മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘ദിനംപ്രതി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദർശനത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഐക്യപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ ഉണ്ടായ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, മറ്റു ദർശനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിനെ തുടർന്ന് അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നിരിക്കുന്നു. 1844 മുതൽ സമയം ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നിട്ടില്ല; വീണ്ടും ഒരിക്കലും അത് പരീക്ഷണമായിരിക്കുകയുമില്ല.” Early Writings, 74, 75.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ മകനായ വില്ലി സി. വൈറ്റ്, “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ദൃഷ്ടികോണം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു; ഒരിക്കലും നടന്നിട്ടില്ലാത്ത അഭിമുഖവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന “കള്ളം” നിലനിർത്തുവാൻ അവന്റെ മകൻ ആർത്തർ, Early Writings-ലുള്ള ആ ഭാഗത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പ് വെറും സമയനിർണ്ണയത്തിനെതിരായ മാത്രം, അതും പ്രത്യേകിച്ചും അതിന്മാത്രമായ മുന്നറിയിപ്പാണെന്ന സൂചന നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ വാദം 1930-കളിൽ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതും “കള്ളത്തിന്റെ” പ്രധാന ഘടകമായി മാറുന്നതുമാണ്.

ആ വാദം നാം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ പരിഗണിക്കും.

> “സെപ്റ്റംബർ 23-ന്, കർത്താവ് എന്നെ കാണിച്ചതു, തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ അവൻ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്നും, ഈ ശേഖരണകാലത്ത് പരിശ്രമങ്ങൾ ഇരട്ടിയാക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും ആയിരുന്നു. ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്ത് യിസ്രായേൽ അടിക്കപ്പെടുകയും ചീന്തിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്തു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സൗഖ്യമാക്കി മുറിവുകൾ കെട്ടിപ്പൂട്ടും. ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്ത്, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ വളരെ അല്പം ഫലമുണ്ടാക്കി, വളരെ കുറച്ചേയോ ഒന്നുമല്ലാതെയോ സാധിച്ചു; എന്നാൽ ശേഖരണകാലത്ത് ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കുവാൻ തന്റെ കൈ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നപ്പോൾ, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തങ്ങൾക്കായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഫലം ഉണ്ടാക്കും. എല്ലാവരും ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ ഏകീകൃതരായി ഉത്സാഹികളായിരിക്കണം. ഇപ്പോൾ ശേഖരണകാലത്ത് നമ്മെ നയിപ്പാൻ മാതൃകകളായി ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്തെ ആരെങ്കിലും ഉദ്ധരിക്കുന്നത് ലജ്ജാകരമാണെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം ദൈവം ഇപ്പോൾ അന്നത്തെക്കാൾ അധികം നമ്മുടെ നിമിത്തം പ്രവർത്തിക്കാതിരുന്നാൽ, യിസ്രായേൽ ഒരിക്കലും ശേഖരിക്കപ്പെടുകയില്ല. സത്യം ഒരു പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതു, പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ അനിവാര്യമാണ്.”

> “1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിലെ യാതൊരു ഭാഗവും മാറ്റിക്കളയരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; അതിലെ സംഖ്യകൾ അവൻ ഇച്ഛിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. ചില സംഖ്യകളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശക് ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായി അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണാതിരുന്നതുമായിരുന്നു.”

> “അപ്പോൾ ഞാൻ ‘ഡെയിലി’യെ സംബന്ധിച്ചു കണ്ടത് ഇതായിരുന്നു: ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണ്; അത് മൂലപാഠത്തിന്റേതല്ല. വിധിന്യായഘട്ടത്തിന്റെ ഘോഷം പ്രസ്താവിച്ചവർക്കു അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടി കർത്താവു തന്നു. 1844-ന് മുമ്പ്, ഏകത്വം നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത്, ‘ഡെയിലി’യുടെ ശരിയായ ദൃഷ്ടിയിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, കലാപാവസ്ഥയിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും കലക്കവും വന്നു.” Review and Herald, November 1, 1850.

Back to Articles