Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എഴുപത്തൊമ്പത്

1888-ലെ കലാപം വെളിപ്പെടുത്തൽ: ലയോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയിൽ നിന്നുള്ള പാഠങ്ങൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2024

Formats

PDF
Word

ലവോദിക്യാനാദ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറ 1888-ൽ എത്തി; ആ തലമുറ യെഹെസ്കേൽ അധ്യായം എട്ടിൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവിടെ “അവന്റെ രൂപചിത്രങ്ങളുടെ അറകൾ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛകാര്യമായിത്തന്നെ.

> അങ്ങനെ ഞാൻ അകത്ത് ചെന്നു കണ്ടു; ഇതാ, സകലവിധമുള്ള ഇഴജന്തുക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, മ്ലേച്ഛമായ മൃഗങ്ങളും, യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ സകല വിഗ്രഹങ്ങളും ചുറ്റും മതിലിന്മേൽ വരച്ചിരുന്നതായി. അവയുടെ മുമ്പിൽ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ മൂപ്പന്മാരിൽ എഴുപത് പേർ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; അവരുടെ മദ്ധ്യേ ശാഫാന്റെ മകനായ യഅസന്യാവും നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; ഓരോരുത്തന്റെയും കയ്യിൽ ധൂപകലശം ഉണ്ടായിരുന്നു; ധൂപത്തിന്റെ കനത്ത മേഘം മുകളിലേക്കുയർന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ മൂപ്പന്മാർ ഇരുളിൽ, ഓരോരുത്തനും തന്റെ ചിത്രവിഗ്രഹങ്ങളുടെ അറകളിൽ ചെയ്യുന്നതു നീ കണ്ടുവോ? എന്തെന്നാൽ അവർ പറയുന്നു: യഹോവ ഞങ്ങളെ കാണുന്നില്ല; യഹോവ ഭൂമിയെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 8:10–12.

രൂപങ്ങളുടെ മുറികള്‍ പുരാതനന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുള്ള ദുഷ്ടരഹസ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതേ ദുഷ്ടതയെ അവർ തങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ മുറികളിലേക്കു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ മുറികളിലേക്കും കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.

> ദുഷ്ടദൃഷ്ടിയുള്ളവന്റെ അപ്പം നീ തിന്നരുത്; അവന്റെ രുചികരമായ വിഭവങ്ങളെ മോഹിക്കരുത്. അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് അവൻ; “തിന്നുക, കുടിക്കൂ” എന്നു അവൻ നിന്നോടു പറയുന്നുവെങ്കിലും, അവന്റെ ഹൃദയം നിന്നോടുകൂടെ ഇല്ല. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 23:6, 7.

ദൃശ്യപ്രതിമകളുടെ മുറികളുടെ ദുഷ്ടത ആലയത്തിന്റെ മതിലുകളിലും പുരാതനന്മാരുടെ മനസ്സുകളുടെ മതിലുകളിലും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛതയുടെ രഹസ്യ ദൃശ്യപ്രതിമാമുറികൾ ലൗദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; നാലു മ്ലേച്ഛതകളിൽ രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛത ഒരു കൂട്ടായ കലാപത്തെ ഊന്നിപ്പറയാൻ കൂടുതൽ സമയം എടുക്കുന്നു, എങ്കിലും ആ നാലും ജനത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന പുരുഷന്മാരാൽ തന്നെ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതായിട്ടാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.

> “‘ചെയ്യപ്പെടുന്ന സകല മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചും നെടുവീർപ്പെടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന’വരുടെ മേൽ വിടുതലിന്റെ അടയാളം വെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ മരണദൂതൻ പുറപ്പെട്ടുപോകുന്നു; യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ദർശനത്തിൽ സംഹാരായുധങ്ങളുമായി നിൽക്കുന്ന പുരുഷന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവന്നു ഈ കല്പന നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘വൃദ്ധന്മാരെയും യുവാക്കളെയും, കന്യകമാരെയും, ബാലന്മാരെയും, സ്ത്രീകളെയും സമൂലം സംഹരിച്ചുകൊല്ലുവിൻ; എന്നാൽ അടയാളമുള്ള ഒരുത്തന്റെ അടുക്കലും ചെല്ലരുത്; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു ആരംഭിപ്പിൻ.’ പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘അങ്ങനെ അവർ ആലയത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന വൃദ്ധന്മാരിൽനിന്നു ആരംഭിച്ചു.’ യെഹെസ്‌കേൽ 9:1–6. നാശത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി ജനത്തിന്റെ ആത്മീയ രക്ഷകരെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നവരുടെ ഇടയിൽനിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. വ്യാജ കാവൽക്കാരാണ് ആദ്യം വീഴുന്നത്. കരുണ കാണിപ്പാനും ഒഴിവാക്കിപ്പോവാനും ആരും ഇല്ല. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും യുവതികളും ബാലന്മാരും ഒരുമിച്ചുതന്നെ നശിച്ചുപോകുന്നു.” The Great Controversy, 656.

രണ്ടാം തലമുറയുടെ വരവിനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന കലാപം, 1888-ലെ മിനിയാപൊളിസിലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സമ്മേളനത്തിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ, പ്രത്യേകിച്ച് ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അത് “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ പുരാതനന്മാർ” എന്ന പ്രയോഗത്താലും “എഴുപത് പുരുഷന്മാർ” എന്നതാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മോശെയുടെ പ്രവർത്തനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത് എഴുപത് മൂപ്പന്മാരായിരുന്നു; യേശുവിന്റെ രണ്ടാം സംഘം ശിഷ്യന്മാരും എഴുപത് പുരുഷന്മാരാൽ അടങ്ങിയിരുന്നു. “എഴുപത്” നേതൃത്വം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; “പുരാതനന്മാർ” എന്നതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. രണ്ടാം മ്ലേച്ഛത നേതൃത്വംമേൽ ഒരു അധിക ഊന്നൽ നൽകുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ, ആ മ്ലേച്ഛത നേതൃത്വത്തിന്റെ കൂട്ടായ കലാപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായിട്ടാണ് അതു ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

എഴുപത് പുരാതനന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ “ഷാഫാന്റെ മകൻ യാസന്യാവു” നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. “യാസന്യാവു” എന്ന നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം “ദൈവത്താൽ കേൾക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നാണ്; ദൈവം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്ത് തന്നേ കലഹിച്ചു നിന്ന ഒരു നേതൃത്വത്തെയാണ് അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. അവൻ ദൈവത്തെ കേട്ടിരുന്നു, എങ്കിലും ശ്രവിക്കുവാൻ വിസമ്മതിച്ചു; ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും, രഹസ്യഗൃഹങ്ങളിൽ നടക്കുന്നതു ദൈവം കാണുന്നില്ല എന്നും അവൻ പ്രസ്താവിച്ചു. യാസന്യാവു “ഷാഫാന്റെ മകൻ” ആയിരുന്നു; “ഷാഫാൻ” എന്ന നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം “മറച്ചുവെക്കുക” എന്നാണ്. രണ്ടാം തലമുറയുടെ പശ്ചാത്തലം, ദൈവം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്ത് തന്നേ കലഹിച്ചു നിന്ന നേതൃത്വത്തിന്റെ ഒരു കലാപത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ ദൈവം കാണുന്നില്ല, അതല്ലെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്നുമായിരുന്നു അവരുടെ വിശ്വാസം.

1888-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിന്റെ സമയത്ത് ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ളവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ തനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. 1888-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ, ദൈവം കേൾക്കുന്നില്ലെന്ന് അവർ വിചാരിച്ചിരുന്ന സമയങ്ങളിൽ നേതാക്കൾ തമ്മിൽ നടത്തിയ യോഗങ്ങൾ ദൈവം സിസ്റ്റർ വൈറ്റിനു കാണിച്ചുതന്നു. അവിടെ, അവരുടെ മുറികളുടെ രഹസ്യതയിൽ, അവർ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിനെയും, അവളുടെ മകനെയും, എൽഡേഴ്സ് ജോൺസിനെയും വാഗ്ഗണറിനെയും വിരോധിച്ച് ദുഷ്ടമായി സംസാരിച്ചു. തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന് അവരെ കാണാൻ കഴിയില്ലെന്നതിനാൽ തങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി സംസാരിക്കാമെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു; എന്നാൽ ദൈവം ഈ അതേ സംഭാഷണങ്ങൾ പ്രവാചികയ്ക്കു കാണിച്ചുതന്നു. അവർ ഒരു കൂട്ടായ യോഗത്തിലായിരുന്നു; പ്രചോദിത സാക്ഷ്യപ്രകാരം അവർ അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശം കേൾക്കുകയായിരുന്നു, എന്നാൽ അവർ കേൾക്കാൻ നിരസിച്ചു.

1888-ൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലാപത്തോടു ഉപമിച്ചത്രത്തോളം തുറന്ന കലാപം പ്രകടമാക്കിയ ഒരു നേതൃത്വത്തെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചത് എന്തായിരുന്നു?

> “പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങൾ പ്രകാശിതരാകുമ്പോൾ, മിനിയാപൊളിസിൽ ഉണ്ടായ ആ സകല ദുഷ്ടതയും അതുപോലെതന്നെ, ദൈവം അതിനെ കാണുന്നതുപോലെ, നിങ്ങൾ കാണും. ഈ ലോകത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ വീണ്ടും ഒരിക്കലും കാണാതിരുന്നാലും, യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ നിങ്ങൾ എന്റെ മേൽ വരുത്തിയ ദുഃഖവും വേദനയും ആത്മഭാരവും ഞാൻ നിങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കുന്നു എന്നു ഉറപ്പായിരിക്കട്ടെ. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ നിമിത്തവും, നിങ്ങളുടെ വേണ്ടിയ്‌ക്ക് മരിച്ചവന്റെ നിമിത്തവും, നിങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ നിങ്ങൾ കാണുകയും ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ എതിർത്തവരോടു നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും ചേർന്നു നിന്നു. കർത്താവ് സഹോദരന്മാരായ ജോൺസിന്റെയും വാഗണറിന്റെയും മുഖാന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നതിന് നിങ്ങൾക്കാവശ്യമായ സകല തെളിവും ഉണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും നിങ്ങൾ ആ വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചില്ല; പിന്നെ ലാളിച്ചുവളർത്തിയ വികാരങ്ങൾക്കും സത്യത്തിനെതിരെ ഉച്ചരിച്ച വാക്കുകൾക്കും ശേഷം, നിങ്ങൾ തെറ്റ് ചെയ്തുവെന്നും ഈ പുരുഷന്മാർ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം കൈവശം വഹിച്ചുവെന്നും, നിങ്ങൾ സന്ദേശത്തെയും ദൂതന്മാരെയും നിസ്സാരമായി കണക്കാക്കിയുവെന്നും ഏറ്റുപറയാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരായില്ല.”

> “മിനിയാപൊലിസിൽ പ്രകടമായതുപോലെ ഉറച്ച സ്വയസന്തോഷവും വെളിച്ചത്തെ സ്വീകരിക്കാനും അംഗീകരിക്കാനും ഉള്ള ഇത്രത്തോളം അനാസക്തിയും നമ്മുടെ ജനങ്ങളിൽ മുമ്പ് ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. ആ സമ്മേളനത്തിൽ പ്രകടമായ ആത്മാവിനെ പോഷിച്ച ആ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളും, അവർ തങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം താഴ്ത്തി, തങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചതത് ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവല്ലായിരുന്നു എന്നും, അവരുടെ മനസ്സുകളും ഹൃദയങ്ങളും പക്ഷപാതഭാവംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു എന്നും ഏറ്റുപറയുന്നതുവരെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു അവർക്കയച്ച സത്യത്തിന്റെ അമൂല്യത തിരിച്ചറിയുവാൻ വീണ്ടും വ്യക്തമായ വെളിച്ചം പ്രാപിക്കുകയില്ലെന്നു എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. കർത്താവു അവരോടടുത്തുവരുവാനും, അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുവാനും, അവരുടെ പിന്മാറ്റങ്ങളിൽ നിന്നു അവരെ സൌഖ്യമാക്കുവാനും ആഗ്രഹിച്ചു; എങ്കിലും അവർ ചെവികൊടുത്തില്ല. കോരഹിനെയും ദാഥാനെയും അബീരാമിനെയും പ്രേരിപ്പിച്ച അതേ ആത്മാവാണ് അവരെയും പ്രേരിപ്പിച്ചത്. യിസ്രായേലിലെ ആ പുരുഷന്മാർ തങ്ങൾ തെറ്റിയിരിക്കുന്നുവെന്നു തെളിയിക്കുന്ന ഏതു തെളിവിനെയും എതിർക്കുവാൻ ദൃഢനിശ്ചയപ്പെട്ടിരുന്നു; അനേകർ അവരോടൊപ്പം ചേരേണ്ടതിന്നു വലിച്ചിഴുക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അവർ തങ്ങളുടെ വിരോധത്തിന്റെ പാതയിൽ തുടർച്ചയായി മുന്നേറി.”

> “ഇവർ ആരായിരുന്നു? ദുർബലർ അല്ല, അജ്ഞാനികൾ അല്ല, പ്രകാശം ലഭിക്കാത്തവർ അല്ല. ആ കലഹത്തിൽ സഭയിൽ പ്രസിദ്ധരായ ഇരുന്നൂറും അമ്പതും പ്രഭുക്കന്മാർ, പ്രശസ്തരായ പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ സാക്ഷ്യം എന്തായിരുന്നു? ‘സഭയൊക്കെയും വിശുദ്ധന്മാർ ആകുന്നു; അവരിൽ ഓരോരുത്തനും വിശുദ്ധൻ തന്നേ; യഹോവയും അവരുടെ മദ്ധ്യേ ഇരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഇരിക്കെ, നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് യഹോവയുടെ സഭയുടെ മേൽ നിങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തുന്നു?’ [സംഖ്യാപുസ്തകം 16:3]. കോരഹും അവന്റെ കൂട്ടരും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിക്കു കീഴിൽ നശിച്ചപ്പോൾ, അവർ വഞ്ചിച്ച ജനങ്ങൾ ഈ അത്ഭുതത്തിൽ യഹോവയുടെ കൈ കണ്ടില്ല. പിറ്റെന്നാൾ മുഴുവൻ സഭയും മോശെയെയും അഹരോനെയും കുറ്റപ്പെടുത്തി: ‘നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ ജനത്തെ കൊന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു’ [വാക്യം 41]; അപ്പോൾ സഭയുടെമേൽ മഹാമാരി വന്നു, പതിനാലായിരത്തിലധികം പേർ നശിച്ചു.”

> “ഞാൻ മിന്നിയാപൊളിസിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ, യഹോവയുടെ ദൂതൻ എന്റെ അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘അങ്ങനെ അല്ല; ദൈവത്തിന് ഈ സ്ഥലത്ത് നിനക്കു ചെയ്യേണ്ട ഒരു പ്രവൃത്തി ഉണ്ട്. ജനങ്ങൾ കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരം എന്നിവരുടെ കലഹം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ നിന്റെ യോജിച്ച സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ വെളിച്ചത്തിൽ അല്ലാത്തവർ അതിനെ അംഗീകരിക്കുകയില്ല; അവർ നിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുകയില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കും; എന്റെ കൃപയും ശക്തിയും നിന്നെ താങ്ങിനിറുത്തും. അവർ നിന്നെയല്ല നിരസിക്കുന്നത്, എന്റെ ജനത്തിങ്കലേക്കു ഞാൻ അയക്കുന്ന ദൂതന്മാരെയും സന്ദേശത്തെയും ആകുന്നു അവർ നിരസിക്കുന്നത്. അവർ യഹോവയുടെ വചനത്തെ അവഹേളിച്ചിരിക്കുന്നു. സാത്താൻ അവരുടെ കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കുകയും അവരുടെ നിർണയശക്തിയെ വികലമാക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അവർ ചെയ്യുന്ന ഈ പാപം—ദൈവാത്മാവിനെ അപമാനിക്കുന്ന ഈ അശുദ്ധമായ സ്വാതന്ത്ര്യസ്വഭാവം—അതിൽ നിന്ന് ഓരോ ആത്മാവും മാനസാന്തരപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ അവർ ഇരുളിൽ നടക്കും. അവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പരിവർത്തിതരായി ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കേണ്ടതിന്നു വരുന്നതല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിലവിളക്കിനെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്നു നീക്കിക്കളയും. അവർ തങ്ങളുടെ ആത്മീയ ദൃഷ്ടിയെ മങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെയും തന്റെ ശക്തിയെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനെ അവർ ആഗ്രഹിച്ചില്ല; എന്തെന്നാൽ എന്റെ വചനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് അവർക്കു പരിഹാസത്തിന്റെയും വെറുപ്പിന്റെയും ആത്മാവുണ്ട്. ലാഘവം, നിസ്സാരപ്രവർത്തികൾ, പരിഹാസവാക്കുകൾ, കളിയാക്കലുകൾ എന്നിവ ദിവസേന ആചരിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ എന്നെ അന്വേഷിപ്പാൻ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല. അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ കത്തിച്ച തീപ്പൊരികളിൽ നടക്കുന്നു; അവർ മാനസാന്തരപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ ദുഃഖത്തിൽ കിടക്കും. യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ കർത്തവ്യസ്ഥാനത്ത് ഉറച്ചു നിൽക്കുക; ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുകളയുകയുമില്ല, ഉപേക്ഷിക്കുകയുമില്ല.’ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ വാക്കുകളെ അവഗണിക്കാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല.”

> “ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിൽ വെളിച്ചം വ്യക്തവും ദീപ്തവുമായ കിരണങ്ങളായി പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ മിനിയാപൊളിസിലെ സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരിൽ ആരാണ് ആ വെളിച്ചത്തിലേക്കു വന്നു കർത്താവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു അവർക്കു അയച്ച സത്യത്തിന്റെ സമൃദ്ധ നിധികളെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്? ആരാണ് നായകനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടു ചുവടുചുവടായി ഒത്തു നടന്നിരിക്കുന്നത്? ആരാണ് തങ്ങളുടെ തെറ്റായ ഉത്സാഹത്തെയും, തങ്ങളുടെ അന്ധതയെയും, തങ്ങളുടെ അസൂയകളെയും ദുഷ്ട സംശയങ്ങളെയും, സത്യത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ ധിക്കാരത്തെയും പൂർണ്ണമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? ഒരാളുപോലുമില്ല; വെളിച്ചത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ അവർ ദീർഘകാലമായി കാണിച്ച അവഗണന നിമിത്തം, അത് അവരെ വളരെ പിന്നിലാക്കി വിട്ടിരിക്കുന്നു; അവർ നമ്മുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ കൃപയിലും പരിജ്ഞാനത്തിലും വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നില്ല. അവർ ആവശ്യമായിരുന്ന കൃപ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; അത് അവർ പ്രാപിച്ചേനേ, അങ്ങനെ അവർ മതാനുഭവത്തിൽ ശക്തരായ മനുഷ്യരായി തീർന്നേനേ.”

> “മിനിയാപൊലിസിൽ എടുത്ത നിലപാട് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ അതിജീവിക്കാനാവാത്ത ഒരു തടസ്സമായിരുന്നു; അതു വളരെ വലിയ തോതിൽ അവരെ സംശയികളോടും, ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരോടും, സത്യത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെയും നിരസിക്കുന്നവരോടും കൂടെ അടച്ചുപൂട്ടിക്കളഞ്ഞു. മറ്റൊരു പ്രതിസന്ധി വരുമ്പോൾ, വളരെക്കാലമായി തെളിവിന് മുകളിൽ തെളിവ് കൂടിച്ചേർന്നിട്ടും അതിനെ എതിർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ, അവർ അത്ര വ്യക്തമായി പരാജയപ്പെട്ടിരുന്ന അതേ വിഷയങ്ങളിലേ വീണ്ടും പരീക്ഷിക്കപ്പെടും; അപ്പോൾ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതിനെ സ്വീകരിക്കയും അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തികളിൽ നിന്നുള്ളതിനെ നിരസിക്കയും ചെയ്യുന്നത് അവർക്കു ദുഷ്കരമായിരിക്കും. ആകയാൽ അവരുടെ ഏക സുരക്ഷിതമായ മാർഗം താഴ്മയിൽ നടക്കുകയും, തങ്ങളുടെ കാൽക്കായി നേരായ പാതകൾ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാകുന്നു; ഇല്ലെങ്കിൽ മുടന്തുള്ളവർ വഴിയിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകും. നാം ആരോടാണ് സഹവസിക്കുന്നത് എന്നതു സർവതാ നിർണായകമാണ്—ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുന്നവരോടും അവനെ വിശ്വസിച്ചും അവനിൽ ആശ്രയിച്ചും കഴിയുന്നവരോടുമോ, അതോ തങ്ങൾ കരുതുന്ന സ്വന്തം ജ്ഞാനം പിന്തുടർന്ന്, തങ്ങളേ തന്നെ കൊളുത്തിയ തീപ്പൊരികളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നവരോടുമോ എന്നതു.”

> “സത്യത്തിനെതിരെ പ്രവർത്തിച്ചവരുടെ സ്വാധീനം നിഷ്പ്രഭമാക്കുവാൻ ആവശ്യമായിരുന്ന സമയവും ശ്രദ്ധയും പരിശ്രമവും ഭയങ്കരമായ ഒരു നഷ്ടമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം, ആത്മീയജ്ഞാനത്തിൽ നാം വർഷങ്ങളോളം മുന്നിൽ ആയേനേ ഇരിക്കുമായിരുന്നുവല്ലോ; പ്രകാശത്തിൽ നടക്കേണ്ടിയിരുന്നവർ കർത്താവിനെ അറിയുവാൻ തുടർന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ—അവന്റെ പുറപ്പെടൽ പ്രഭാതത്തെപ്പോലെ സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു അവർ അറിയേണ്ടതിന്നു—അനേകം, അനേകം ആത്മാക്കൾ സഭയോടു ചേർക്കപ്പെട്ടേനേ ഇരിക്കുമായിരുന്നുവും. എന്നാൽ, ദൈവം തന്റെ ജനത്തിന്നു അയക്കുന്ന സത്യത്തിനെതിരെ ഗ്രാനൈറ്റ് മതിലുപോലെ നിന്ന പ്രവർത്തകരുടെ സ്വാധീനം നിഷ്പ്രഭമാക്കുവാൻ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നേ ഇത്രയും അധ്വാനം ചെലവഴിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ, ലോകം താരതമ്യേന അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെടുന്നു.”

> “ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചതിങ്ങനെയായിരുന്നു: കാവൽക്കാരൻമാർ എഴുന്നേറ്റ്, ഏകീകൃത സ്വരത്തോടെ ഉറച്ചൊരു സന്ദേശം പുറപ്പെടുവിക്കണം; കാഹളം വ്യക്തമായൊരു ശബ്ദം മുഴക്കണം; അങ്ങനെ ജനങ്ങൾ എല്ലാരും തങ്ങളുടെ കടമസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു വേഗത്തിൽ ചെന്നുചേർന്ന് മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയിൽ തങ്ങളുടെ പങ്ക് നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നു. അപ്പോൾ മഹാശക്തിയോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിവരുന്ന ആ മറ്റേ ദൂതന്റെ ശക്തവും വ്യക്തവുമായ പ്രകാശം ഭൂമിയെ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ നിറച്ചേനെ. നാം വർഷങ്ങൾ പിന്നിലാണ്; മിനിയാപൊളിസ് സമ്മേളനത്തിൽനിന്ന് ദൈവം ജ്വലിക്കുന്ന ദീപംപോലെ പുറപ്പെടുവിക്കണമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ച അതേ സന്ദേശത്തിന്റെ പുരോഗതിയെ അന്ധതയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തടഞ്ഞവർക്കു, ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ താഴ്ത്തി, മനസ്സിന്റെ അന്ധതയും ഹൃദയത്തിന്റെ കാഠിന്യവുംകൊണ്ടു പ്രവൃത്തി എങ്ങനെ തടസ്സപ്പെട്ടുവെന്നതു കാണുകയും ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമുണ്ട്.” Manuscript Releases, volume 14, 107–111.

1888-ൽ ഇത്ര തുറന്ന കലഹം പ്രകടിപ്പിച്ച ഒരു നേതൃത്വത്തെ എന്താണ് ഉത്പാദിപ്പിച്ചത്, അതിനെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലഹത്തോടു ഉപമിച്ചു? ഇതിന്റെ ഉത്തരം സംശയമില്ലാതെ 1863-ലെ കലഹത്തിലാണുള്ളത്; യെഹെസ്കേലിനോടു ഇനി ഇതിലും വലിയ മ്ളേച്ഛതകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയിക്കപ്പെട്ടതിനായി അതു വഴി ഒരുക്കി. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിരസിക്കുകയും ഒരു കള്ളച്ചാർട്ട് അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതു, 1863-ലെ ആ വ്യാജത്തെ നിലനിർത്തേണ്ട അനിവാര്യതയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ, മില്ലർ തന്റെ രത്നങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുകയും മാലിന്യങ്ങളാലും വ്യാജ രത്നങ്ങളാലും നാണയങ്ങളാലും മൂടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതു കാണേണ്ടിവന്നു. ലോകീയമായ ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ചരിത്രം ജയിച്ചവർ എഴുതുന്നതാണ്.”

യഥാർത്ഥത്തിൽ ജയം നേടിയവർ അല്ലാതിരുന്നിട്ടും, ലവോദിക്യ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയെ നയിക്കുന്നവർ, നാല് തലമുറകളിലൂടെയും വർദ്ധിച്ചുപോയ കലാപത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രകഥനം നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ സമയവും പരിശ്രമവും ചെലവഴിച്ചിരിക്കുന്നു; ആ കലാപത്തെ, സ്വർഗീയ ദൂതന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയ യഥാർത്ഥ ചരിത്രത്തിൽ നിന്നു വളരെ ദൂരെയുള്ള ഒരു വെളിച്ചത്തിൽ സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിട്ടാണ് അത്. ചരിത്രത്തിന്റെ പുനർരചന കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ജെസ്യൂട്ടുമാരുടെ ഒരു മുദ്രാവാക്യസദൃശമായ സ്വഭാവലക്ഷണമാണ്; ചരിത്രപരമായ പുനർവ്യാഖ്യാനം ലവോദിക്യ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ പതിവായ തൊഴിലും വ്യാപാരവുമായിട്ടുണ്ട്. ഇന്നത്തെ ദിവസങ്ങളിൽ ലവോദിക്യ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് “ചരിത്രകാരന്മാർ” മിന്നിയാപ്പൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സമ്മേളനത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നതു ചരിത്രപരമായ പുനർവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ഒരു ശ്രേഷ്ഠ ഉദാഹരണമാണ്.

ആ സമ്മേളനത്തിലെ വിമതരിൽ ചിലർ അവസാനം മാനസാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കാം; എന്നാൽ നിയമത്തിലെ അപവാദം നിയമത്തെ അസാധുവാക്കുന്നതല്ല. കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലാപം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നതിനാൽ, അവിടെതന്നെ തുടരുകയും ആ യോഗം രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന് കല്പിക്കപ്പെട്ടു. വിശ്വാസത്താൽ ലഭിക്കുന്ന നീതിയുടെ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടോ, മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടില്ലയോ; നിരസിക്കപ്പെട്ടോ, നിരസിക്കപ്പെട്ടില്ലയോ; അല്ലെങ്കിൽ പിന്നീട് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടോ എന്നതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി സാക്ഷ്യത്തെ നിർമിക്കുന്നത്, കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട കലാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവപ്രചോദിത സാക്ഷ്യത്തെ ഒഴിവാക്കുന്നതാകുന്നു.

ആ മൂന്നു കലാപികളിൽ പിന്നീടു മാനസാന്തരപ്പെട്ടവനായി മോശെയുടെ നേതൃത്വത്തോടൊപ്പം വീണ്ടും നേതൃത്യസ്ഥാനത്തേക്ക് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത് ആരെന്നു മോശെയുടെ രേഖ കാണിക്കുന്നു?

> “ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ മുഖ്യ പ്രേരകശക്തിയായ കോരഹ് ഒരു ലേവ്യനും, കൊഹാത്തിന്റെ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടവനും, മോശെയുടെ ബന്ധുവുമായിരുന്നു; കഴിവും സ്വാധീനവും ഉള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു അവൻ. സമാഗമനക്കുടാരത്തിലെ സേവനത്തിനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ അവൻ അസന്തുഷ്ടനായി, പുരോഹിതപദവിയുടെ മഹത്വം ആഗ്രഹിച്ചു. മുമ്പ് ഓരോ കുടുംബത്തിലെയും ആദ്യജാതപുത്രന് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പുരോഹിതകാര്യസ്ഥാനം അഹരോനും അവന്റെ ഭവനത്തിനും നല്കപ്പെട്ടത് അസൂയക്കും അസന്തോഷത്തിനും കാരണമായി; അതിനാൽ കുറെക്കാലമായി കോരഹ് മോശെയുടെയും അഹരോന്റെയും അധികാരത്തെ രഹസ്യമായി എതിർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു, എങ്കിലും അവൻ തുറന്ന കലാപപ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ പൗരാധികാരവും മതാധികാരവും രണ്ടും അട്ടിമറിക്കാനുള്ള ധീരമായ പദ്ധതി അവൻ ആലോചിച്ചു. അനുകൂലികളെ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ അവൻ പരാജയപ്പെട്ടില്ല. സമാഗമനക്കുടാരത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, കോരഹിന്റെയും കൊഹാത്ത്യരുടെയും കൂടാരങ്ങൾക്കടുത്തായി, രൂബേൻ ഗോത്രത്തിന്റെ പാളയമുണ്ടായിരുന്നു; ഈ ഗോത്രത്തിലെ രണ്ടു പ്രഭുക്കന്മാരായ ദാഥാനും അബീരാമും പാർത്തിരുന്ന കൂടാരങ്ങൾ കോരഹിന്റെ കൂടാരത്തിനരികെയായിരുന്നു. ഈ പ്രഭുക്കന്മാർ അവന്റെ മഹത്ത്വാകാംക്ഷാപരമായ പദ്ധതികളിൽ സന്തോഷപൂർവം ചേർന്നു. യാക്കോബിന്റെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രന്റെ സന്തതികളായിരുന്നതിനാൽ, പൗരാധികാരം തങ്ങൾക്കാണ് അവകാശപ്പെട്ടതെന്ന് അവർ അവകാശപ്പെട്ടു; പുരോഹിതപദവിയുടെ ബഹുമതികൾ കോരഹുമായി പങ്കിടുവാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.”

> ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന വികാരാവസ്ഥ കോരഹിന്റെ ആസൂത്രണങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു. അവരുടെ നിരാശയുടെ കഠിനതയിൽ, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സംശയവും അസൂയയും വൈരാഗ്യവും വീണ്ടും മടങ്ങിയെത്തി; അവരുടെ പരാതികൾ വീണ്ടും അവരുടെ ക്ഷമയുള്ള നേതാവിനെതിരെയായിരുന്നു. ഇസ്രായേല്യർ തങ്ങൾ ദൈവിക മാർഗ്ഗനിർദേശത്തിൻ കീഴിലാണെന്ന സത്യത്തെ നിരന്തരം കൺമറന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ അവരുടെ അദൃശ്യനായ നേതാവാണെന്നും, മേഘസ്തംഭത്താൽ ആവൃതനായി ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യം അവരുടെ മുമ്പിൽ നടന്നിരുന്നുവെന്നും, മോശെ തന്റെ എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും അവനിൽ നിന്നാണ് ലഭിച്ചിരുന്നതെന്നും അവർ മറന്നുപോയി.

> “അവർ എല്ലാവരും മരുഭൂമിയിൽ മരിക്കേണ്ടതാണെന്ന ഭയങ്കര വിധിക്കു കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടു തങ്ങളെ നയിച്ചതും അവരുടെ നാശവിധി പ്രസ്താവിച്ചതും ദൈവമല്ല, മോശെയാണെന്നു വിശ്വസിക്കാനുള്ള ഏതു ന്യായാവകാശവും അവർ പിടിച്ചുപറ്റാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും സൗമ്യനായ മനുഷ്യന്റെ പരമാവധി ശ്രമങ്ങൾക്കും ഈ ജനത്തിന്റെ അധീനതയില്ലായ്മ ശമിപ്പിക്കാനായില്ല; അവരുടെ മുൻകാല വക്രതയെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അപ്രസാദത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ അവരുടെ തകർന്ന നിരകളിലും കുറഞ്ഞുപോയ സംഖ്യയിലും ഇപ്പോഴും അവരുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ആ പാഠം ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിച്ചില്ല. വീണ്ടും അവർ പരീക്ഷയാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടു.” പാത്രിയാർക്കുമാരും പ്രവാചകന്മാരും, 395, 396.

ലൗദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം 1856-ൽ ആരംഭിച്ചു; 1863-ൽ അത് നിയമപരമായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ലൗദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയായി മാറി. മുമ്പുള്ള ലേഖനങ്ങളിൽ ഇതിനുമുമ്പ് പ്രതിപാദിച്ചതുപോലെ, ലൗദിക്യ ഒരിക്കലും രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിന് പ്രചോദിത സാക്ഷ്യം ഒന്നുമില്ല. തന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു മാനസാന്തരപ്പെടുകയും ഫിലദെൽഫിയ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അനുഭവം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യാതെ അതിന് രക്ഷ ലഭിക്കുകയില്ല. ലൗദിക്യ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിച്ചു പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ ന്യായവിധിക്കു വിധേയമാകുന്ന ഒരു ജനമാണ്. പ്രചോദിത സാക്ഷ്യം ലൗദിക്യൻ സഭയെപ്പറ്റി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പുരാതന യിസ്രായേൽ ചെയ്തതുപോലെ ആ സഭയും മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുവാൻ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി ആകുന്നു.

പുരാതന യിസ്രായേലിലെ വിമതരിൽ ആരാണ് നാൽപ്പത് വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞശേഷം വാഗ്ദത്തദേശത്തിൽ പ്രവേശിച്ചത്? ഒരൊറ്റ ആത്മാവുപോലുമില്ല; അവരുടെ ആ അലച്ചിൽ ആധുനിക യിസ്രായേലിന്റെ അലച്ചിലിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

കൊരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരം എന്നിവരുടെ കലാപം (1888-ലെ കലാപത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായത്) ജനങ്ങൾക്ക് മേൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട, അവർ മരുഭൂമിയിൽ നാൽപ്പതു വർഷം അലഞ്ഞുനടക്കേണ്ടതാണെന്ന ന്യായവിധി സ്വീകരിക്കുവാൻ അവർ സന്നദ്ധരല്ലാതിരുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതായിരുന്നു. 1888-ലെ കലാപവും, നേതൃത്ത്വം തങ്ങളെയെ ലവോദിക്യയായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതും അവരുടെ അനുസരണക്കേടിന്റെ കാരണം അവർ ഇനിയും അനേകം വർഷങ്ങൾ മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുനടക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നതുമായ ആ പ്രഖ്യാപനം തള്ളിക്കളഞ്ഞതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതായിരുന്നു.

> “എ. ടി. ജോൺസും ഇ. ജെ. വാഗ്‌ഗണറും മുഖാന്തരം നമുക്കു ലഭിച്ച സന്ദേശം ലവോദിക്യാ സഭയ്ക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്; സത്യത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും എങ്കിലും ദൈവം നൽകിയ കിരണങ്ങളെ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും അയ്യോ.” The 1888 Materials, 1053.

1888-ൽ ജനങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരായിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആ പുരാതന പുരുഷന്മാർ തങ്ങൾ “ധനികരും സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചവരും” ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. 1888-ന് മുമ്പായി ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണമായത് എന്തെന്ന് അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം പരിഗണിക്കും.

> “പ്രകാശവും സത്യവും ലഭിച്ച ചിലർ എത്ര വേഗത്തിൽ സാത്താന്റെ വഞ്ചനകൾ സ്വീകരിക്കുകയും കൃത്രിമമായ ഒരു വിശുദ്ധിയാൽ മോഹിതരാകുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നത് കാണുമ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവ് അത്യന്തം ദുഃഖിതമാകുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ സ്ഥാനത്തെ നമുക്ക് ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് സ്ഥാപിച്ച അതിരുകുറികളിൽനിന്ന് മനുഷ്യർ പിന്തിരിയുമ്പോൾ, അവർ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നു തന്നേ അറിയാതെ പോകുന്നു.

> “യഥാർത്ഥ കലാപം ഒരിക്കലും സുഖപ്പെടുത്തപ്പെടുമോ എന്നതു സംബന്ധിച്ച് ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു. കോരഹിന്റെയും ദാഥാന്റെയും അബീരാമിന്റെയും കലാപത്തെക്കുറിച്ച് *Patriarchs and Prophets* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പഠിക്കുക. ഈ കലാപം രണ്ടുപേരിൽ അധികം ആളുകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവിധം വ്യാപിച്ചു. സഭാസമൂഹത്തിലെ ഇരുനൂറ്റമ്പത് പ്രഭുക്കന്മാർ, പ്രശസ്തരായ പുരുഷന്മാർ, അതിന് നേതൃത്വം നൽകി. കലാപത്തെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ നാമത്തിൽ വിളിക്കയും മതത്യാഗത്തെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ നാമത്തിൽ വിളിക്കയും ചെയ്യുക; പിന്നെ, പ്രാചീനകാലത്തെ ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവം, അതിലെ എതിർപ്പുയർത്തുന്ന സവിശേഷതകളൊക്കെയും ഉൾപ്പെടെ, ചരിത്രത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കേണ്ടതിന്നായി വിശ്വസ്തതയോടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു പരിഗണിക്കുക. തിരുവെഴുത്ത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘ഇവ … ലോകാവസാനങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മെ ബോധിപ്പിപ്പാൻ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.’ സത്യത്തിന്റെ അറിവുള്ള പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും അവരുടെ മഹാനായ നേതാവിൽനിന്ന് ഇത്രയും അകന്നുപോയി, അവർ മതത്യാഗത്തിന്റെ മഹാനേതാവിനെ സ്വീകരിച്ച് അവനെ “ക്രിസ്തു നമ്മുടെ നീതി” എന്നു വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന് കാരണം അവർ സത്യത്തിന്റെ ഖനികളിൽ ആഴമായി ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല എന്നതാണ്. വിലയേറിയ അയസ്കവും അധമ വസ്തുവും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാൻ അവർക്ക് കഴിവില്ല.”

> “തങ്ങളുടെ ഭ്രാന്തശിക്ഷണങ്ങളുമായി അകത്ത് കടന്നുവരുന്ന കള്ളപ്രവാചകരെക്കുറിച്ചും, സാധ്യമായാൽ തിരഞ്ഞെടുത്തവരെയുപോലും വഞ്ചിക്കുമെന്നുമുള്ള ദൈവവചനത്തിൽ അത്യന്തം സമൃദ്ധമായി നൽകിയിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ വായിച്ചുകൊൾവിൻ. ഇത്തരത്തിലുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കെ, സഭ വ്യാജത്തെയും യാഥാർത്ഥ്യമുള്ളതെയും എന്തുകൊണ്ട് വേർതിരിച്ചറിയുന്നില്ല? ഇങ്ങനെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളുകയും, ഇത്ര എളുപ്പത്തിൽ വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടാൻ ഇടയായതുകൊണ്ട് ഹൃദയപൂർവ്വം മാനസാന്തരപ്പെടുകയും വേണം. സത്യമായ ഇടയന്റെ ശബ്ദവും അന്യന്റെ ശബ്ദവും അവർ വേർതിരിച്ചറിയിച്ചിട്ടില്ല. അത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിലെ ഈ അധ്യായം വീണ്ടും പരിശോധിക്കട്ടെ.”

> “അര നൂറ്റാണ്ടിലധികമായി ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളിലൂടെ തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചം നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇത്രയും കാലത്തിനു ശേഷം, ശ്രീമതി വൈറ്റ് ഒരു കപടിയും വഞ്ചകയുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, ഏതാനും പുരുഷന്മാർക്കും അവരുടെ ഭാര്യമാർക്കും വിശ്വാസികളുടെ മുഴുവൻ സഭയെ വഞ്ചനയിൽനിന്ന് ഉണർത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നുവോ? ‘അവരുടെ ഫലങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അറിയും.’”

> “ദൈവം അവർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന സകല തെളിവുകളും അവഗണിക്കുകയും, ആ അനുഗ്രഹത്തെ ശാപമായി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയെക്കുറിച്ച് വിറെക്കേണ്ടവരാണ്. അവർ മാനസാന്തരപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ അവരുടെ വിളക്കുതൂൺ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെടും. കർത്താവിനെ അപമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളായ സത്യത്തിന്റെ പതാക പൊടിയിൽ വലിച്ചിഴയാൻ വിട്ടുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു. കാവൽക്കാരെ ഇങ്ങനെ ജനത്തെ വഴിതെറ്റിക്കാൻ വിട്ടുകളയുന്നുവെങ്കിൽ, തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന് ഏതു തരത്തിലുള്ള തീറ്റയാണ് കൊടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള തീക്ഷണ വിവേചനബോധത്തിന്റെ അഭാവത്തിന് ദൈവം ചില ആത്മാക്കളെ ഉത്തരവാദികളാക്കും.”

> “വിശ്വാസത്യാഗങ്ങൾ മുമ്പും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്; പുരുഷന്മാരുടെ വചനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച്, ഈ കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെയാണോ എന്നു കാണേണ്ടതിന്നു മഹത്വമുള്ള ബെരെയാക്കാർ ചെയ്തതുപോലെ സ്വയം തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിക്കാതെ പോകുമ്പോൾ, അവന്റെ ജനങ്ങൾ എത്ര എളുപ്പത്തിൽ വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടും എന്നു കാണിക്കേണ്ടതിന്നു, ഈ സ്വഭാവത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ മുൻകാലങ്ങളിൽ വികസിക്കുവാൻ കർത്താവു അനുവദിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുമെന്നു മുന്നറിയിപ്പുകൾ നല്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു, ഇങ്ങനെ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുവാൻ കർത്താവു അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു.”

> “കലഹവും മതത്യാഗവും നാം ശ്വസിക്കുന്ന വായുവിൽ തന്നെയുണ്ട്. വിശ്വാസത്താൽ നമ്മുടെ അസഹായമായ ആത്മാക്കളെ ക്രിസ്തുവിൽ തൂക്കിക്കൊള്ളാതിരുന്നാൽ അവയാൽ നാം ബാധിക്കപ്പെടും. ഇപ്പോൾ മനുഷ്യർ ഇത്ര എളുപ്പത്തിൽ വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, സാത്താൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ വേഷം ധരിച്ചു അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അവർ എങ്ങനെ ഉറച്ചുനിൽക്കും? ക്രിസ്തുവാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വ്യക്തിത്വം ഏറ്റെടുത്ത സാത്താനായിരിക്കെ, മേലാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തികളെപ്പോലും ചെയ്യുന്നതായി തോന്നിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവന്റെ വ്യാജപ്രതിനിധാനങ്ങളാൽ അന്ന് ആർ അചഞ്ചലനായി നിൽക്കും? ദൈവജനത്തെ വ്യാജക്രിസ്തുമാരോടു തങ്ങളുടെ അനുസരണനിഷ്ഠ അർപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് എന്താണ് തടയുക? ‘അവരെ അനുഗമിക്കരുത്.’”

> “ഉപദേശങ്ങൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. സത്യം പ്രസംഗിക്കുവാൻ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ നങ്കൂരമിട്ടവരായിരിക്കണം; അപ്പോൾ അവരുടെ പടവ് കൊടുങ്കാറ്റിനും പ്രളയകാറ്റിനും എതിരായി നിലകൊള്ളും, കാരണം നങ്കൂരം അവരെ ഉറച്ചുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. വഞ്ചനകൾ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; കലാപത്തെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ നാമത്തിൽ തന്നേ നാം വിളിക്കേണ്ടതാണ്. സമ്പൂർണ്ണ ആയുധവർഗ്ഗം ധരിച്ചുകൊണ്ടു നാം നിലകൊള്ളേണ്ടതാണ്. ഈ സംഘർഷത്തിൽ നാം മനുഷ്യരോടു മാത്രമല്ല, അധികാരങ്ങളോടും ശക്തികളോടും ആകുന്നു നേരിടുന്നത്. മാംസത്തോടും രക്തത്തോടും അല്ല നമുക്കുള്ള പോരാട്ടം. എഫെസ്യർ 6:10–18 ഞങ്ങളുടെയുള്ള സഭകളിൽ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വവും ഗൗരവപൂർവ്വവും വായിക്കപ്പെടട്ടെ.” Notebook Leaflets, 57, 58.

Back to Articles