Article

# Rome Establishes the Vision - Number One

റോം ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു - ഒന്നാം നമ്പർ

A Private Interpretation

സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം

Author

Jeff Pippenger

Published

June 28, 2024

Formats

PDF
Word

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> അന്നത്തെ കാലങ്ങളിൽ തെക്കൻ രാജാവിനെതിരെ അനേകർ എഴുന്നേലക്കും; നിന്റെ ജനങ്ങളിൽപ്പെട്ട കൊള്ളക്കാരും ദർശനം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എങ്കിലും അവർ വീഴും. ദാനിയേൽ 11:14.

The word “doctrine” in the context of Christianity represents the established truths of the Bible. Various professedly Christian organizations possess different sets of what they define as biblical doctrines, but there is only one Truth. The distinction between “absolute truth” and “pluralism” is a subject outside our consideration at this juncture.

ക്രിസ്തീയതയുടെ സന്ദർഭത്തിൽ “ഉപദേശം” എന്ന പദം ബൈബിളിലെ സ്ഥാപിത സത്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്വയം ക്രിസ്തീയരെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന വിവിധ സംഘടനകൾ ബൈബിള്‍ ഉപദേശങ്ങളായി നിർവചിക്കുന്ന വിവിധ സമുച്ചയങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, സത്യം ഒന്നു മാത്രമാണ്. “പരമസത്യം” എന്നും “ബഹുസത്യവാദം” എന്നും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഈ ഘട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ പരിഗണനയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള വിഷയമാണ്.

> Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

> അതിനാൽ പീലാത്തൊസ് അവനോടു പറഞ്ഞു: എന്നാൽ നീ ഒരു രാജാവോ? യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഞാൻ രാജാവാണെന്ന് നീ തന്നേ പറയുന്നു. ഇതിനായിട്ടാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്; ഇതു നിമിത്തമാണ് ഞാൻ ലോകത്തിൽ വന്നത്—സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടതിന്നു. സത്യത്തിലുള്ള ഏവനും എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. പീലാത്തൊസ് അവനോടു ചോദിച്ചു: സത്യം എന്താണ്? ഇതു പറഞ്ഞശേഷം അവൻ വീണ്ടും യെഹൂദന്മാരുടെ അടുക്കൽ പുറത്തേക്കു ചെന്നു അവരോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇവനിൽ യാതൊരു കുറ്റവും കാണുന്നില്ല. യോഹന്നാൻ 18:37, 38.

Truth is God’s Word; it is His voice and it is Christ Himself.

സത്യം ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണ്; അത് അവന്റെ ശബ്ദമാണ്, അതും ക്രിസ്തു തന്നെയാണ്.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> ക്രിസ്തീയതയെ ഘടിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണെന്നും, സത്യം എന്താണെന്നും, നാം സ്വീകരിച്ച വിശ്വാസം ഏതാണ് എന്നും, ബൈബിളിലെ നിയമങ്ങൾ—പരമോന്നത അധികാരത്തിൽനിന്ന് നമുക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന ആ നിയമങ്ങൾ—എന്തൊക്കെയാണെന്നും നാം സ്വയം അറിയേണ്ടതാണ്. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് ആധാരമാക്കാനുള്ള യുക്തിസഹമായ കാരണമില്ലാതെയും, വിഷയത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയെ സംബന്ധിച്ച മതിയായ തെളിവുകളില്ലാതെയും വിശ്വസിക്കുന്നവർ അനേകരുണ്ട്. അവരുടെ മുൻകൂട്ടി രൂപപ്പെട്ട അഭിപ്രായങ്ങളോടു യോജിച്ച ഒരു ആശയം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ അവർ പൂർണസന്നദ്ധരായിരിക്കും. കാരണം മുതൽ ഫലംവരെ അവർ യുക്തിപൂർവ്വം ചിന്തിക്കുന്നില്ല; അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന് യഥാർത്ഥമായ അടിത്തറയില്ല; പരീക്ഷണകാലത്ത് തങ്ങൾ മണലിന്മേൽ പണിതിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർ കണ്ടെത്തും.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> “രക്ഷയ്ക്കു മതിയാകുന്നതാണ് ഇതെന്നു കരുതി, താൻ ഇപ്പോള്‍ കൈവശം വെക്കുന്ന അപൂര്‍ണമായ തിരുവെഴുത്തറിവില്‍ തൃപ്തനായി വിശ്രമിക്കുന്നവന്‍ മാരകമായൊരു വഞ്ചനയില്‍ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പിഴവ് തിരിച്ചറിയാനും, സത്യമായി കപടമായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സകല പരമ്പരാഗതാചാരങ്ങളെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും അപലപിക്കാനും കഴിവുള്ളവരാകേണ്ടതിന്നു, തിരുവെഴുത്തിലെ വാദപ്രമാണങ്ങളാല്‍ സമഗ്രമായി സജ്ജരല്ലാത്തവര്‍ അനേകരുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ലാളിത്യം ദുഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു, സാത്താന്‍ ദൈവാരാധനയില്‍ തന്റെ സ്വന്തം ആശയങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. നിലവിലെ സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നവരില്‍ വലിയൊരു വിഭാഗം, വിശുദ്ധന്മാര്‍ക്കു ഒരിക്കല്‍ ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസം എന്താണെന്നു അറിയുന്നില്ല—നിങ്ങളില്‍ ക്രിസ്തു, മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ. തങ്ങള്‍ പഴയ അതിര്‍ത്തിക്കല്ലുകളെ സംരക്ഷിക്കുകയാണെന്നു അവർ കരുതുന്നു; എങ്കിലും അവർ ഉഷ്ണശീതതയുള്ളവരും അനാസക്തരുമാണ്. സ്നേഹത്തിൻറെയും വിശ്വാസത്തിൻറെയും യഥാര്‍ഥ ഗുണം സ്വന്തം അനുഭവത്തിലേക്ക് നെയ്തുചേര്‍ക്കുകയും അതിനെ സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്നു അവർ അറിയുന്നില്ല. അവർ ബൈബിളിനെ അടുത്തറിഞ്ഞു പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളല്ല; മടിയന്മാരും അശ്രദ്ധരുമാണ്. തിരുവെഴുത്തിലെ ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചു അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉയരുമ്പോള്‍, ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും തങ്ങള്‍ എന്താണ് വിശ്വസിക്കുന്നതെന്ന കാര്യത്തില്‍ ഉറച്ച തീരുമാനമില്ലാത്തതുമായ ഇവര്‍ സത്യത്തില്‍നിന്നു വഴുതി വീഴുന്നു. ദൈവസത്യത്തെ അവർ സത്യമാണെന്നു യഥാര്‍ഥമായി അറിയേണ്ടതിന്നു, അതിനെ ഉത്സാഹത്തോടെ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം എല്ലാവരുടെയും മേല്‍ ഞങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. ചിലര്‍ വലിയ അറിവുണ്ടെന്നു അവകാശപ്പെടുകയും, ദൈവത്തെ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്നപോലെ, പ്രവൃത്തിക്കായി യാതൊരു കൂടുതലുള്ള ഉത്സാഹവും, ദൈവത്തോടും ക്രിസ്തു മരിച്ച ആത്മാക്കളോടും യാതൊരു ദഹനമുള്ള സ്നേഹവും ഇല്ലാതിരിക്കെ, തങ്ങളുടെ അവസ്ഥയില്‍ തൃപ്തരായി കാണപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ബൈബിളിലെ മജ്ജയും പുഷ്ടിയും സ്വന്തം ആത്മാക്കള്‍ക്കു സ്വായത്തമാക്കുവാന്‍ [എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ] അവർ അതു വായിക്കുന്നില്ല. അതു തങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദമാകുന്നു എന്നു അവർ അനുഭവിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ രക്ഷയുടെ വഴി മനസ്സിലാക്കുവാനും, നീതിസൂര്യന്റെ കിരണങ്ങള്‍ കാണുവാനും ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ലക്ഷ്യത്തോടെ തിരുവെഴുത്തുകളെ പഠിക്കണം; കാരണം, ബൈബിളിലെ വാഗ്ദാനങ്ങളും പ്രവചനങ്ങളും ദൈവിക വിമോചനയോജനമേല്‍ മഹത്വത്തിന്റെ തെളിഞ്ഞ കിരണങ്ങള്‍ ചൊരിയുന്നു; ആ മഹാസത്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.” The 1888 Materials, 403.

We are required to know what those doctrines are, and how to present, establish and defend those truths.

ആ ഉപദേശങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നും, ആ സത്യങ്ങളെ എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കണം, സ്ഥാപിക്കണം, പ്രതിരോധിക്കണം എന്നും നാം അറിയേണ്ടതാണ്.

> “It does not seem possible to us now that any should have to stand alone; but if God has ever spoken by me, the time will come when we shall be brought before councils and before thousands for his name’s sake, and each one will have to give the reason of his faith. Then will come the severest criticism upon every position that has been taken for the truth. We need, then, to study the word of God, that we may know why we believe the doctrines we advocate. We must critically search the living oracles of Jehovah.” Review and Herald, December 18, 1888.

> “ഇപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഒറ്റയ്ക്കു നിന്നുകൊള്ളേണ്ടിവരുമെന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് സാധ്യമെന്നു തോന്നുന്നില്ല; എങ്കിലും ദൈവം എപ്പോഴെങ്കിലും എന്റെയിലൂടെ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവന്റെ നാമത്തിന്റെ നിമിത്തം നാം സഭാസമിതികളുടെ മുമ്പിലും ആയിരങ്ങളുടെയും മുമ്പിലും കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന സമയം വരും; അപ്പോൾ ഓരോരുത്തനും തന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം വിശദീകരിക്കേണ്ടിവരും. അന്നു സത്യത്തിനുവേണ്ടി എടുത്തിട്ടുള്ള ഓരോ നിലപാടിന്മേലും ഏറ്റവും കഠിനമായ വിമർശനം വരും. അതിനാൽ നാം പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് വിശ്വസിക്കുന്നതെന്ന് അറിയേണ്ടതിന്നു ദൈവവചനം പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. യഹോവയുടെ ജീവിക്കുന്ന അരുളപ്പാടുകളെ നാം സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കണം.” Review and Herald, December 18, 1888.

In order to be brought before “thousands” it is evident that some of the defenders of truth in the last days will be forced to defend the truth in a medium such as television or web broadcasts. How else could thousands watch the testimony given by the one hundred and forty-four thousand? The doctrines we advocate identify the basis of our faith.

“ആയിരങ്ങൾ” മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരപ്പെടേണ്ടതിന്ന്, അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സത്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധകരിൽ ചിലർ ടെലിവിഷൻ അല്ലെങ്കിൽ വെബ് പ്രക്ഷേപണങ്ങൾ പോലുള്ള ഒരു മാധ്യമത്തിൽ സത്യത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുമെന്നത് വ്യക്തമാണ്. അല്ലാതെ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ നൽകുന്ന സാക്ഷ്യം ആയിരങ്ങൾ എങ്ങനെ കാണും? നാം പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

> “The members of the church will individually be tested and proved. They will be placed in circumstances where they will be forced to bear witness for the truth. Many will be called to speak before councils and in courts of justice, perhaps separately and alone. The experience which would have helped them in this emergency they have neglected to obtain, and their souls are burdened with remorse for wasted opportunities and neglected privileges.” Testimonies, volume 5, 463.

> “സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും പ്രത്യേകം പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും തെളിയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അവർ സത്യത്തിനായി സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആക്കപ്പെടും. അനേകർ കൗൺസിലുകളുടെ മുമ്പിലും ന്യായാധിപസഭകളിലും സംസാരിക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെടും; ഒരുപക്ഷേ ഓരോരുത്തരും വേറേവേറെയായി, ഏകാന്തരായി. ഈ അടിയന്തര ഘട്ടത്തിൽ അവരെ സഹായിച്ചേനെയിരുന്ന അനുഭവം സ്വന്തമാക്കുന്നത് അവർ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു; പാഴാക്കിയ അവസരങ്ങളെയും അവഗണിക്കപ്പെട്ട അവകാശങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള അനുതാപഭാരത്താൽ അവരുടെ ആത്മാക്കൾ ഭാരപ്പെടുന്നു.” Testimonies, volume 5, 463.

God’s Word never fails, and therefore if we are to be numbered with the one hundred and forty-four thousand, we must know what believe based upon what is written in God’s Word. Before the testing time arrives when God’s people are forced to explain the doctrines they believe, God allows errors to be introduced in order to force God’s people to critically study His Word.

ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടു നാം ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ എണ്ണപ്പെടേണ്ടവരായിരിക്കുമെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നാം എന്താണ് വിശ്വസിക്കുന്നതെന്ന് അറിയേണ്ടതാണ്. ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന പരീക്ഷണകാലം എത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, തന്റെ വചനം വിമർശനാത്മകമായി പഠിക്കാൻ ദൈവജനങ്ങളെ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ദൈവം തെറ്റുകൾ കടന്നുവരാൻ അനുവദിക്കുന്നു.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.

> ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ യാതൊരു വാദപ്രതിവാദമോ കലക്കമോ ഇല്ലെന്ന കാര്യം, അവർ ശുദ്ധമായ ഉപദേശത്തെ ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിലക്കുന്നു എന്നതിന്റെ നിർണായക തെളിവായി കണക്കാക്കപ്പെടരുത്. അവർ സത്യവും തെറ്റും തമ്മിൽ വ്യക്തമായി വിവേചിച്ചറിയുന്നില്ലായിരിക്കാമെന്നു ഭയപ്പെടേണ്ട കാരണമുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അന്വേഷണത്തിലൂടെ പുതിയ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഉന്നയിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്കു സത്യമുണ്ടെന്നു ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതിന്നു മനുഷ്യരെ സ്വയം ബൈബിൾ പരിശോധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസമൊന്നും ഉദിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, പുരാതനകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ഇന്നും അനേകർ പരമ്പരാഗതാചാരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, തങ്ങൾ അറിയാത്തതിനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

> “I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.

> “നിലവിലുള്ള സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അനേകർ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് എന്താണെന്നു അറിയുന്നില്ലെന്നു എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടു. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവുകൾ അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ സമയത്തേക്കുള്ള പ്രവൃത്തിയുടെ മഹത്ത്വത്തെക്കുറിച്ചു അവർക്കു യഥാർത്ഥമായൊരു ബോധമില്ല. പരീക്ഷണകാലം വരുമ്പോൾ, ഇപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടു പ്രസംഗിക്കുന്ന ചിലർ തങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്ന ഉപദേശസ്ഥാനങ്ങളെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തൃപ്തികരമായൊരു കാരണം പറയാൻ കഴിയാത്ത അനേകം കാര്യങ്ങൾ അവയിൽ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തും. ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ തങ്ങളുടെ മഹത്തായ അജ്ഞത അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു. സഭയിൽ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് തങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാകുന്നുവെന്നു സ്വാഭാവികമായി കരുതുന്ന അനേകരുമുണ്ട്; എന്നാൽ വിവാദം ഉദിക്കുന്നതുവരെ സ്വന്തം ദൗർബല്യം അവർ അറിയുന്നില്ല. സമാനവിശ്വാസമുള്ളവരിൽനിന്നു വേർപിരിയുകയും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി ഒറ്റയ്ക്കും ഏകാകിയായും നിലകൊള്ളുവാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സത്യമായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ധാരണകൾ എത്ര ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളവയാണെന്നു കണ്ടു അവർ അത്ഭുതപ്പെടും. ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൽനിന്നു അകന്നുപോകലും ദൈവിക ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മാനുഷിക ജ്ഞാനത്തെ വെച്ചുകൊണ്ടു മനുഷ്യരിലേക്കു തിരിയലും നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നതു നിസ്സംശയം.”

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> “ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ ഫലിക്കാതിരുന്നാൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ മതഭ്രാന്തബോധങ്ങൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ അരിച്ചുതിരിച്ചുകൊണ്ട്, പതിരിനെ ഗോതമ്പിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും നിദ്രയിൽ നിന്നുണരുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ കാലത്തിനനുസൃതമായ അമൂല്യമായ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. അതു നമ്മുടെ മേൽ അതിസമീപമായി നിൽക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിൾ സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പരിശ്രമപൂർണമായ പഠനത്തിലേക്കും, നാം പുലർത്തുന്ന നിലപാടുകളുടെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ പരിശോധനയിലേക്കും നയിക്കേണ്ടതാണ്. സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രാർത്ഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും കൂടെ സമഗ്രമായും സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ അന്വേഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾ സത്യം എന്താണെന്ന് സംബന്ധിച്ച അനുമാനങ്ങളിലും വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെടാത്ത ധാരണകളിലും ആശ്രയിച്ച് നിൽക്കേണ്ടതല്ല. അവരുടെ വിശ്വാസം ദൈവവചനത്തിന്മേൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കണം; അങ്ങനെ പരീക്ഷണകാലം വരുമ്പോൾ, അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടതിനായി അവർ സഭകളുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോൾ, അവരുടെ ഉള്ളിലുള്ള പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ചുള്ള കാരണം സൗമ്യതയോടും ഭയഭക്തിയോടും കൂടെ വിവരിക്കുവാൻ അവർക്ക് കഴിയും.”

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> “ഇളക്കുക, ഇളക്കുക, ഇളക്കുക. നാം ലോകത്തിന് മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ നമുക്കുതന്നെ ജീവിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമായിരിക്കണം. വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളായി നാം കണക്കാക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ, പൂർണ്ണമായി ദൃഢമല്ലാത്ത വാദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ നാം ഒരിക്കലും സ്വയം അനുവദിക്കാതിരിക്കേണ്ടത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. അവ എതിരാളിയെ മൗനപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അവ സത്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല. നാം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടത് ദൃഢമായ വാദങ്ങളായിരിക്കണം; അവ എതിരാളികളെ മൗനപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല, ഏറ്റവും അടുത്തും ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവുമായ പരിശോധനയെയും താങ്ങിനിൽക്കുന്നതുമായിരിക്കണം. വാദപ്രതിവാദികളായി സ്വയം പരിശീലിപ്പിച്ചവരോടൊപ്പം, അവർ ദൈവവചനം നീതിയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള വലിയ അപകടമുണ്ട്. എതിരാളിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസിക്കു മാത്രം ധൈര്യം പകരുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിലല്ല, അവന്റെ മനസ്സിൽ ബോധ്യം ഉണരുന്നവിധത്തിൽ വിഷയങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലായിരിക്കണം നമ്മുടെ ആത്മാർത്ഥമായ പരിശ്രമം.”

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies, volume 5, 708.

> “മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധിക പുരോഗതി എത്രയായാലും, കൂടുതൽ വെളിച്ചം ലഭിക്കേണ്ടതിനായി തിരുവെഴുത്തുകളെ സമഗ്രമായും നിരന്തരമായും പരിശോധിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും വിചാരിക്കരുത്. ഒരു ജനമായി നാം വ്യക്തിപരമായി പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളാകുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം നമുക്കു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും വെളിച്ചകിരണം നമുക്ക് തിരിച്ചറിയുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു, നാം ഉത്സുകഗൗരവത്തോടെ ജാഗരിക്കണം. സത്യത്തിന്റെ ആദ്യപ്രഭകൾ നാം ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്; പ്രാർത്ഥനാപൂർവമായ പഠനത്തിലൂടെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കാവുന്ന കൂടുതൽ വ്യക്തമായ വെളിച്ചം പ്രാപിക്കാനും കഴിയും.” Testimonies, volume 5, 708.

The “students of prophecy” that ultimately makeup the one hundred and forty-four thousand will be “individually tested and proved,” in advance of their confrontation with the earthly powers who bring about the soon-coming Sunday law crisis and persecution. The faithful will first be “aroused” by God. The sleeping virgins will be “aroused” from the slumber they have fallen into during the tarrying time. If they will not awaken by the message that God has presented through the articles that have been sent forth since July of 2023, then God will allow “heresies” to “come in among them” which will finish the separation of the wheat and tares through a sifting process. We are now in that sifting process.

അവസാനത്തിൽ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരമായി രൂപംകൊള്ളുന്ന “പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥികൾ” ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയും പീഡനവും വരുത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്ന ഭൂമിയിലെ ശക്തികളോടുള്ള അവരുടെ മുഖാമുഖത്തിനുമുമ്പേ “ഓരോരുത്തരും പ്രത്യേകമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും തെളിയിക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്യും. വിശ്വസ്തർ ആദ്യം ദൈവത്താൽ “ഉണർത്തപ്പെടും.” താമസകാലത്ത് അവർ പതിച്ചുപോയിരുന്ന നിദ്രയിൽ നിന്ന് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കന്യകമാർ “ഉണർത്തപ്പെടും.” 2023 ജൂലൈ മുതൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനങ്ങളിലൂടെ ദൈവം അവതരിപ്പിച്ച സന്ദേശത്താൽ അവർ ഉണരാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഗോതമ്പിനെയും പുല്ലിനെയും വേർതിരിച്ചുതീർക്കുന്ന ഒരു അരിച്ചുമാറ്റൽ പ്രക്രിയയിലൂടെ അവരിൽ വേർപാട് പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതിന്ന് ദൈവം “വ്യതിചലിതോപദേശങ്ങൾ” “അവരുടെ ഇടയിൽ കടന്നുവരുവാൻ” അനുവദിക്കും. നാം ഇപ്പോൾ ആ അരിച്ചുമാറ്റൽ പ്രക്രിയയിലാണു.

There are three options available to those who have been following in the controversy of the correct identification of Modern Rome. One option is that the United States is Modern Rome, the other is that the papal power is Modern Rome and the third option is that both of the previous positions are incorrect and some other power is represented by the robbers of Daniel’s people who exalt themselves, fall, and establish the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.

ആധുനിക റോമിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദത്തെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ലഭ്യമായ മൂന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ഉണ്ട്. ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, ഐക്യനാടുകളാണ് ആധുനിക റോം എന്നതാണ്; മറ്റൊന്ന്, പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയാണ് ആധുനിക റോം എന്നതാണ്; മൂന്നാമത്തെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, മുൻപറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇരുപക്ഷ നിലപാടുകളും തെറ്റാണ് എന്നും, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിൽ സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുകയും, വീഴുകയും, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദാനിയേലിന്റെ ജനത്തിന്റെ കള്ളന്മാർ മറ്റേതോ ഒരു ശക്തിയെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്നും ആകുന്നു.

I contend that the disagreement of whether Modern Rome is the papal power or the United States, has been allowed to be introduced into this movement for the purpose of forcing His people to study His prophetic word. God has brought about this controversy in a manifestation of His mercy. I contend the disagreement is more about preparing His people for the coming crisis than simply identifying who is right and who is wrong about Modern Rome. The disagreement was allowed and designed by God to demonstrate, for any who wish to see, that their own personal understanding of His prophetic word is incomplete or incorrect. The controversy is therefore evidence of God’s mercy.

ആധുനിക റോം പാപ്പാത്വ ശക്തിയാണോ അതോ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണോ എന്ന അഭിപ്രായവ്യത്യാസം, തന്റെ ജനത്തെ തന്റെ പ്രവചനവചനത്തെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നായി, ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടതാണ് എന്നു ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ കരുണയുടെ ഒരു പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിൽ ഈ വിവാദം ഉണ്ടാകുവാൻ ഇടവരുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആധുനിക റോം സംബന്ധിച്ച് ആർ ശരിയാണ്, ആർ തെറ്റാണ് എന്ന് മാത്രം തിരിച്ചറിയുന്നതിനേക്കാൾ, വരുവാനുള്ള പ്രതിസന്ധിക്കായി തന്റെ ജനത്തെ ഒരുക്കുന്നതോടാണ് ഈ അഭിപ്രായവ്യത്യാസത്തിന് കൂടുതലായും ബന്ധമുള്ളത് എന്നു ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. അവന്റെ പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ സ്വന്തം വ്യക്തിപരമായ ഗ്രഹണം അപൂർണ്ണമോ തെറ്റോ ആണെന്ന്, കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏവർക്കും തെളിയിക്കേണ്ടതിന്നായി, ഈ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ദൈവം അനുവദിച്ചതും രൂപകല്പന ചെയ്തതുമാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഈ വിവാദം ദൈവത്തിന്റെ കരുണയ്ക്കുള്ള ഒരു തെളിവാകുന്നു.

The controversy not only involves the identification of who is the power represented by the robbers of thy people, but also whether the methodology of line upon line that both sides of the controversy profess to uphold is being properly applied. The prophetic rules associated with the methodology of line upon line includes special prophetic principles which will be part of the sifting process of the wheat and tares. Three elements of the methodology of line upon line which I contend are being misunderstood in this current controversy are Christ as the Truth, and Christ as Alpha and Omega, and a triple application of prophecy.

ഈ വിവാദം നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തി ആരാണെന്ന തിരിച്ചറിവിനെ മാത്രമല്ല സംബന്ധിക്കുന്നത്; ഈ വിവാദത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളും തങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്ന “line upon line” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം യഥാർത്ഥത്തിൽ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നതും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. “line upon line” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനനിയമങ്ങളിൽ ഗോതമ്പിനെയും കളകളെയും വേർതിരിക്കുന്ന ശോധനാപ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമാകുന്ന പ്രത്യേക പ്രവചനതത്ത്വങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ നിലവിലെ വിവാദത്തിൽ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്ന “line upon line” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലെ മൂന്നു ഘടകങ്ങൾ ഇവയാണ്: സത്യമായി ക്രിസ്തു, ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയി ക്രിസ്തു, കൂടാതെ പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിഗുണ പ്രയോഗം.

Ultimately those who hold to an incorrect understanding of verse fourteen of Daniel eleven will be found to be basing their doctrinal position upon a private interpretation.

അവസാനം, ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവർ അവരുടെ സിദ്ധാന്തപരമായ നിലപാട് വ്യക്തിപരമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനത്തിന്മേലാണ് അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് തെളിഞ്ഞുവരും.

> We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

> ഞങ്ങൾക്കു ഇതിലും കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ള പ്രവചനവചനം ഉണ്ട്; ഇരുണ്ട സ്ഥലത്ത് പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ദീപത്തോടു ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നതുപോലെ, പകൽ ഉദിക്കയും പ്രഭാതനക്ഷത്രം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉദിച്ചുയരുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ അതിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നതു നിങ്ങൾ നല്ലതു ചെയ്യുന്നതാകുന്നു. ഇതു ആദ്യം അറിഞ്ഞുകൊൾവിൻ: തിരുവെഴുത്തിലെ യാതൊരു പ്രവചനവും ആരുടെയും സ്വകീയ വ്യാഖ്യാനവിഷയമല്ല. കാരണം, പ്രവചനം പുരാതനകാലത്തു മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഉണ്ടായതല്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധന്മാരായ മനുഷ്യർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പ്രേരിതരായി സംസാരിച്ചു. 2 പത്രോസ് 1:19–21

In the controversy over verse fourteen, an example of what I understand to be a “private interpretation” is found in The Great Controversy.

പതിനാലാം വാക്യത്തെച്ചൊല്ലിയ വിവാദത്തിൽ, ഞാൻ “സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം” എന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം The Great Controversy-യിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

> “As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. It will be urged that the few who stand in opposition to an institution of the church and a law of the state ought not to be tolerated; that it is better for them to suffer than for whole nations to be thrown into confusion and lawlessness. The same argument many centuries ago was brought against Christ by the ‘rulers of the people.’ ‘It is expedient for us,’ said the wily Caiaphas, ‘that one man should die for the people, and that the whole nation perish not.’ John 11:50. This argument will appear conclusive; and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.

> ക്രിസ്തീയലോകമൊട്ടാകെ ശബ്ബത്ത് പ്രത്യേക വിവാദവിഷയമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, ഞായറാഴ്ച ആചരിപ്പിക്കാൻ മതപരവും ലൗകികവുമായ അധികാരികൾ ഒന്നിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്നതുമായ സാഹചര്യത്തിൽ, ജനപ്രിയമായ ആവശ്യമെതിരെ വഴങ്ങാതെ നിലകൊള്ളുന്ന ചെറിയൊരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്ഥിരതയുള്ള നിരാകരണം അവരെ സർവ്വസാധാരണമായ ശാപനിന്ദയുടെ വിഷയങ്ങളാക്കും. സഭയുടെ ഒരു സ്ഥാപനത്തിനും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു നിയമത്തിനും എതിരായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ ചുരുക്കം പേരെ സഹിക്കരുതെന്നു വാദിക്കപ്പെടും; സമസ്ത ജാതികൾ കലാപത്തിലും നിയമലംഘനത്തിലും ആഴ്ത്തിക്കളയപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ അവർ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്നുമാകും പറയപ്പെടുക. അനേകം ശതാബ്ദികൾ മുമ്പ് ഇതേ വാദം “ജനങ്ങളുടെ പ്രഭുക്കന്മാർ” ക്രിസ്തുവിനെതിരെയും ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. “ഒരു മനുഷ്യൻ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിക്കുകയും സകലജാതിയും നശിച്ചുപോകാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നതു നമുക്കു പ്രയോജനകരമാകുന്നു,” എന്നു കപടനായ കായഫാസ് പറഞ്ഞു. യോഹന്നാൻ 11:50. ഈ വാദം നിർണായകമെന്നോണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും; ഒടുവിൽ നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്തിനെ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നവർക്കെതിരെ ഒരു കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുകയും, അവർ അത്യന്തം കഠിനമായ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹരാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും, നിർദ്ദിഷ്ടകാലം കഴിഞ്ഞശേഷം അവരെ കൊല്ലുവാൻ ജനങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുകയും ചെയ്യും. പഴയ ലോകത്തിലെ റോമാപുരോഹിതത്വവും പുതിയ ലോകത്തിലെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ദൈവത്തിന്റെ സകല കല്പനകളെയും മാനിക്കുന്നവർക്കെതിരെ സമാനമായ ഒരു മാർഗം പിന്തുടരും.” The Great Controversy, 615.

“Christendom” represents the worldwide community of Christians or the collective body of Christian-majority countries and cultures. The term is often used to denote the parts of the world where Christianity is the dominant religion and has significantly influenced the culture, laws, and social norms. Christendom encompasses the global expanse of Christianity in terms of its followers, cultural impact, and historical significance. Without removing the repetition that exists in the Ellen White CD-ROM, the word Christendom occurs one hundred and seventy-six times. Geographically Sister White identifies that Christendom in general represents Europe and the Americas. In the context of Sister White Europe is identified as the Old World and the Americas are the New world.

“ക്രിസ്തീയലോകം” ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സമൂഹത്തെയോ ക്രൈസ്തവ ഭൂരിപക്ഷ രാജ്യങ്ങളുടെയും സംസ്കാരങ്ങളുടെയും സമുച്ചയത്തെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുമതം പ്രബലമായ മതമായി നിലനിൽക്കുകയും സംസ്കാരത്തെയും നിയമങ്ങളെയും സാമൂഹിക മാനദണ്ഡങ്ങളെയും ഗണ്യമായി സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്ന ലോകഭാഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഈ പദം പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. അനുയായികൾ, സാംസ്കാരിക സ്വാധീനം, ചരിത്രപ്രാധാന്യം എന്നിവയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ആഗോള വ്യാപ്തിയെ ക്രിസ്തീയലോകം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. Ellen White CD-ROM-ൽ നിലനിൽക്കുന്ന ആവർത്തനം നീക്കാതെ കണക്കാക്കുമ്പോൾ, “ക്രിസ്തീയലോകം” എന്ന പദം നൂറ്റെഴുപത്തിയാറ് പ്രാവശ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, പൊതുവെ ക്രിസ്തീയലോകം യൂറോപ്പിനെയും അമേരിക്കകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ യൂറോപ്പ് പഴയ ലോകമായും അമേരിക്കകൾ പുതിയ ലോകമായും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> “But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.

> “എന്നാൽ ആട്ടിൻകുട്ടിയുടേതുപോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘ഭൂമിയിൽനിന്നു കയറി വരുന്നതായി’ കണ്ടു.” സ്വയം സ്ഥാപിതമാകുന്നതിനായി മറ്റു ശക്തികളെ അട്ടിമറിക്കുന്നതിനുപകരം, ഇങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ജാതി മുമ്പ് അധിവസിക്കപ്പെടാത്ത പ്രദേശത്ത് ഉദിച്ചുയരുകയും ക്രമേണയും സമാധാനപരമായും വളരുകയും ചെയ്തിരിക്കണം. അപ്പോൾ അത്, ‘ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും’ എന്ന ആ കലഹഭരിതമായ സമുദ്രമായ പഴയ ലോകത്തിലെ തിരക്കേറിയും പരസ്പരം പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ദേശീയ സമൂഹങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉദിച്ചുയർന്നതാകാൻ കഴിയില്ല. അതിനെ പാശ്ചാത്യ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.’ The Great Controversy, 441.

> “1798-ൽ ശക്തിയിലേക്കു ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, ശക്തിയും മഹത്വവും വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ടും ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടും ഉണ്ടായിരുന്ന പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏത് രാഷ്ട്രമായിരുന്നു അത്? ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയവും അനുവദനീയമല്ല. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങളെ നിറവേറ്റുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രം മാത്രം, അതും ഒന്ന് മാത്രമാണ്; അത് സംശയാതീതമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.’ The Great Controversy, 441.

The last sentence in the paragraph we are considering has been employed to suggest that “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New” is identifying “Romanism of the Old World” as the papacy during the Dark Ages, and the United States (apostate Protestantism) as Modern Rome, represented by the phrase “apostate Protestantism in the New.” The “Old” is defined as past history, and the “New” is defined as modern or current history. That application wrest Sister White’s established understanding of both Christendom and the Old and New world.

നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനുച്ഛേദത്തിലെ അവസാന വാക്യം, “പഴയ ലോകത്തിലെ റോമനിസവും പുതിയ ലോകത്തിലെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും” എന്നത്, “പഴയ ലോകത്തിലെ റോമനിസം” ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിലെ പാപ്പത്വത്തെയും, “പുതിയ ലോകത്തിലെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം” എന്ന പ്രയോഗംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആധുനിക റോമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെയും (മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം) തിരിച്ചറിയുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. “Old” എന്നത് കഴിഞ്ഞ ചരിത്രമായി നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു; “New” എന്നത് ആധുനികമോ നിലവിലെതോ ആയ ചരിത്രമായി നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പ്രയോഗം, ക്രൈസ്തവലോകത്തെയും പഴയതും പുതിയതുമായ ലോകത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ സ്ഥാപിതമായ ധാരണയെ വളച്ചൊടിക്കുന്നു.

Those who apply the sentence in terms of past and future history, identify “a private interpretation” in direct contradiction to Sister White’s intended meaning. The claim is that the “Old World” represents past history and the “New” represents modern or current history (New).

ഭൂതകാലത്തെയും ഭാവികാലത്തെയും ചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ വാക്യം പ്രയോഗിക്കുന്നവർ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ ഉദ്ദേശിച്ച അർത്ഥത്തോട് നേരിട്ടുള്ള വൈരുദ്ധ്യത്തിൽ “സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം” കണ്ടെത്തുന്നു. “പഴയ ലോകം” ഭൂതകാലചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും “പുതിയത്” ആധുനികമോ നിലവിലുള്ളതോ ആയ ചരിത്രത്തെ (പുതിയത്) പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് ആ അവകാശവാദം.

The passage says, “will pursue.” Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Old World in the passage is Europe and the New world is the Americas. Sister White is teaching that the entire world is to be confronted by the Sunday law test, and that Romanism will lead out in the persecutions in Europe and apostate Protestantism will lead out in persecutions in the Americas. The Americas and Europe are what is defined as “Christendom.” Both Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.”

ആ ഭാഗത്തിൽ, “പിന്തുടരും” എന്നു പറയുന്നു. റോമനിസവും മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും “ദൈവത്തിന്റെ സകല കല്പനകളെയും മാനിക്കുന്നവരോടു സമാനമായ ഒരു നടപടിക്രമം പിന്തുടരും.” ആ ഭാഗത്തിലുള്ള പഴയ ലോകം യൂറോപ്പും പുതിയ ലോകം അമേരിക്കാഭൂഖണ്ഡങ്ങളുമാണ്. സണ്ടേ നിയമപരീക്ഷയാൽ മുഴുവൻ ലോകവും അഭിമുഖീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും, യൂറോപ്പിലെ പീഡനങ്ങളിൽ റോമനിസം മുൻനിരയിൽ നയിക്കുമെന്നും അമേരിക്കാഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലെ പീഡനങ്ങളിൽ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം മുൻനിരയിൽ നയിക്കെന്നും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പഠിപ്പിക്കുന്നു. അമേരിക്കാഭൂഖണ്ഡങ്ങളും യൂറോപ്പും ചേർന്നതാണ് “ക്രിസ്തീയലോകം” എന്നു നിർവചിക്കപ്പെടുന്നത്. റോമനിസവും മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും രണ്ടും “ദൈവത്തിന്റെ സകല കല്പനകളെയും മാനിക്കുന്നവരോടു സമാനമായ ഒരു നടപടിക്രമം പിന്തുടരും.”

“Will pursue” is identifying a future action by both powers, and it is grammatically impossible to suggest that Romanism of the Old World is the papal power of the Dark Ages. The persecution carried out by both powers is future tense. The definition of the phrase is “will pursue” and it means to follow or chase after something with the intention of achieving or attaining it. It implies a future action where an individual or group is committed to actively seeking a goal or objective.

“പിന്തുടരും” എന്നത് ഇരു ശക്തികളുടെയും ഭാവിയിലെ ഒരു പ്രവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്; അതിനാൽ പഴയ ലോകത്തിലെ റോമാനിസം ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളുടെ പാപ്പാധിപത്യശക്തിയാണെന്ന് വ്യാകരണപരമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് അസാധ്യമാണ്. ഇരു ശക്തികളും നടപ്പാക്കുന്ന പീഡനം ഭാവികാലത്തിലാണ്. ആ വാക്യഭാഗത്തിന്റെ നിർവചനം “പിന്തുടരും” എന്നതാണ്; അതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെങ്കിലും കൈവരിക്കുകയോ പ്രാപിക്കുകയോ ചെയ്യാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ അതിന്റെ പിന്നാലെ പോകുക, അല്ലെങ്കിൽ അതിനെ പിന്തുടരുക എന്നുതന്നെയാണ്. ഒരു വ്യക്തിയോ സംഘമോ ഒരു ലക്ഷ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഉദ്ദേശ്യം സജീവമായി അന്വേഷിക്കാൻ പ്രതിബദ്ധരാകുന്ന ഭാവിയിലെ ഒരു പ്രവൃത്തിയെയാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

The phrase can be applied in various contexts: “She will pursue a career in medicine,” meaning she plans to work towards becoming a medical professional. “He will pursue a degree in engineering,” indicating he intends to study engineering at a higher educational institution. “The team will pursue the project until completion,” suggesting the team will continue working on the project until it is finished. “They will pursue legal action against the company,” meaning they intend to take legal steps to address a grievance or seek justice. Overall, “will pursue” implies determination, commitment, and a clear intention to achieve a specific goal or outcome in the future.

ഈ വാക്യപ്രയോഗം വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പ്രയോഗിക്കാം: “അവൾ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു തൊഴിൽജീവിതം പിന്തുടരും,” എന്നത് അവൾ ഒരു വൈദ്യവിദഗ്ധയാകുന്നതിനായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പദ്ധതിയിടുന്നു എന്നർത്ഥം. “അവൻ എഞ്ചിനിയറിംഗിൽ ഒരു ബിരുദം പിന്തുടരും,” എന്നത് അവൻ ഒരു ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തിൽ എഞ്ചിനിയറിംഗ് പഠിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “സംഘം പദ്ധതി പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ അതിനെ പിന്തുടരും,” എന്നത് പദ്ധതി അവസാനിക്കുന്നതുവരെ സംഘം അതിൽ പ്രവർത്തനം തുടരുക എന്ന ആശയം നൽകുന്നു. “അവർ കമ്പനിക്കെതിരെ നിയമനടപടി പിന്തുടരും,” എന്നത് ഒരു പരാതിക്ക് പരിഹാരം കാണുകയോ നീതി തേടുകയോ ചെയ്യുന്നതിനായി അവർ നിയമപരമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു എന്നർത്ഥം. ആകെപ്പറഞ്ഞാൽ, “will pursue” എന്നത് ഭാവിയിൽ ഒരു നിർദിഷ്ട ലക്ഷ്യമോ ഫലമോ കൈവരിക്കാനുള്ള ദൃഢനിശ്ചയം, പ്രതിബദ്ധത, വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശ്യം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

The private interpretation that is employed to teach that Romanism of the Old World is past history, is thereafter employed as a plank to uphold an incorrect application of a triple application of prophecy. It argues that the triple application of Rome represents pagan Rome, followed by papal Rome and then the United States as the third of the three Rome’s. A very similar flawed application was employed shortly after September 11, 2001, when a group separated from the movement over the book of Joel.

പഴയ ലോകത്തിലെ റോമനിസം കഴിഞ്ഞുപോയ ചരിത്രമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം, തുടർന്ന് പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗത്തിലെ തെറ്റായ ഒരു പ്രയോഗത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു തൂണായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. റോമിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗം മൂന്നു റോമുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും, അതിൽ ആദ്യം പൈതൃക റோம், തുടർന്ന് പാപ്പാപരമായ റோம், പിന്നെ മൂന്നാമത്തേതായി ഐക്യനാടുകൾ എന്നും അത് വാദിക്കുന്നു. ഇതിന് വളരെ സാമ്യമുള്ള ഒരു ദോഷകരമായ പ്രയോഗം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷം അല്പകാലത്തിനകം, യോവേലിന്റെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു സംഘം പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെട്ടുപോയപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.

The controversy then began at a camp meeting in Canada where the triple application of the three woes was incorporated into the book of Joel to teach that Islam of the third woe was the nation that came against the land in verse six of chapter one. That nation is papal Rome, but a private interpretation was introduced claiming the nation was Islam. The triple application of three woes had established Islam as the power of September 11, 2001, and the new private interpretation insisted the papal power of Joel chapter one was actually Islam. A private interpretation that rejected the correct identification of papal power in the book of Joel was bolstered up by an incorrect application of the three woes. Now a private interpretation setting aside the papal power for the United States is being introduced.

അപ്പോൾ ആ വിവാദം കാനഡയിലെ ഒരു ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ആരംഭിച്ചു; അവിടെ മൂന്നു കഷ്ടതകളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം യോവേൽ പുസ്തകത്തിലേക്ക് ഉൾപ്പെടുത്തി, മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാം ഒന്നാം അധ്യായം ആറാം വചനത്തിൽ ദേശത്തിന്റെ നേരെ വന്ന ജാതിയാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു. ആ ജാതി പാപ്പാധിപത്യ റോമമാണ്; എന്നാൽ ആ ജാതി ഇസ്ലാമാണെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നു കഷ്ടതകളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ശക്തിയായി ഇസ്ലാമിനെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു; പുതിയ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം യോവേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ പാപ്പാധിപത്യ ശക്തി യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇസ്ലാമാണെന്നു ഉറച്ചുപറഞ്ഞു. യോവേൽ പുസ്തകത്തിലെ പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയുടെ ശരിയായ തിരിച്ചറിയൽ നിരസിച്ച ഒരു സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനത്തിന്, മൂന്നു കഷ്ടതകളുടെ തെറ്റായ പ്രയോഗം വഴി ബലം നൽകി. ഇപ്പോൾ പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയെ മാറ്റിനിർത്തി അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ സ്ഥാപിക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there anything whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. Ecclesiastes 1:9, 10.

> ഉണ്ടായിരുന്നതുതന്നെയാണ് ഇനി ഉണ്ടാകുന്നതും; ചെയ്തതുതന്നെയാണ് ഇനി ചെയ്യപ്പെടുന്നതും; സൂര്യന്റെ കീഴിൽ പുതിയൊന്നും ഇല്ല. “നോക്കൂ, ഇത് പുതിയത്” എന്നു പറയാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? അത് നമ്മുക്ക് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന പുരാതനകാലങ്ങളിൽ തന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നതാകുന്നു. സഭാപ്രസംഗി 1:9, 10.

The controversies of the last days include the repetition of old controversies, and Daniel chapter eleven has the controversy of Uriah Smith placing his private interpretation upon the symbol of the king of the north. In so doing he manufactured an understanding of Daniel chapter eleven that only produced darkness. In these last days the controversies that are repeated are especially identifying the fruit of applying private interpretations to established truth. This is what Smith did in his book, Daniel and the Revelation. This is what was done in the controversy in the book of Joel, and it is the same dynamics that are being employed when one paragraph from The Great Controversy avoids the definition within the world and within the writings of Ellen White as to what “Christendom” represents, along with the rejection of the basic rules of grammar that identify the phrase “will pursue” identifies a future event. From that point of reference, the flawed concept that the “Old World” is the history of the papal power from 538 unto 1798, is then used to argue against the established understanding of the definition of a triple application of prophecy.

അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ തർക്കങ്ങളിൽ പഴയ തർക്കങ്ങളുടെ ആവർത്തനവും ഉൾപ്പെടുന്നു; ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിൽ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ പ്രതീകത്തിന് മേൽ യൂരിയ സ്മിത്ത് തന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം ചുമത്തിയതെന്ന തർക്കം കാണപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവൻ ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിനെക്കുറിച്ചുള്ള, അന്ധകാരം മാത്രമേ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചുള്ളൂ എന്നൊരു ഗ്രഹണം നിർമ്മിച്ചു. ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന തർക്കങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ച് സ്ഥാപിത സത്യത്തിന്മേൽ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. സ്മിത്ത് തന്റെ *Daniel and the Revelation* എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ചെയ്തത് ഇതുതന്നെയാണ്. യോവേലിന്റെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കത്തിലും ചെയ്തതും ഇതുതന്നെയാണ്; “Christendom” എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിലും എലൻ വൈറ്റിന്റെ രചനകളിലും ഉള്ള നിർവചനം ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ട് *The Great Controversy*യിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഖണ്ഡിക ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും, “will pursue” എന്ന വാക്യഭാഗം ഒരു ഭാവി സംഭവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന വ്യാകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന നിയമങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുമ്പോഴും പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് ഇതേ ഗതിശാസ്ത്രങ്ങളാണ്. ആ സന്ദർഭബിന്ദുവിൽ നിന്ന്, “Old World” എന്നത് ക്രി.വ. 538 മുതൽ 1798 വരെ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ചരിത്രമാണെന്ന തെറ്റായ ധാരണ, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ നിർവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ഥാപിതമായ ഗ്രഹണത്തിന് എതിരായി വാദിക്കാൻ പിന്നെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> “ദൈവം പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ കഴിഞ്ഞകാലത്ത് നിവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതായി നിർണ്ണയിച്ചിട്ടുള്ളതെല്ലാം നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇനിയും വരുവാനുള്ളതെല്ലാം അതതു ക്രമത്തിൽ സംഭവിക്കയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകനായ ദാനീയേൽ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. യോഹന്നാൻ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. വെളിപ്പാടിൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം പ്രവചനപഠിതാക്കൾക്കു തുറന്നുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ദാനീയേൽ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. കർത്താവ് മഹത്തായും ഗംഭീരവുമായ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു ദർശനത്തിൽ അവന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയതു—അവയുടെ നിവർത്തിയുടെ അതിര്പ്പടിയിലേയ്ക്കു നാം എത്തിയിരിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ നാം അറിയേണ്ടതാകുന്നതു—അതിന്റെ സാക്ഷ്യം അവൻ വഹിക്കുന്നു.”

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Message, book 2, 109.

> “ചരിത്രത്തിലും പ്രവചനത്തിലും ദൈവവചനം സത്യവും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന സംഘർഷത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ സംഘർഷം ഇന്നും തുടരുകയാണ്. മുമ്പുണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. പഴയ വിവാദങ്ങൾ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേലക്കും; പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിരന്തരം ഉദിച്ചുവരുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാംതെയും മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ, തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്താലും പ്രവചനനിവൃത്തിയാലും ഒരു പങ്ക് വഹിച്ച ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങൾ എവിടെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് അറിയുന്നു. അവർക്ക് ശുദ്ധസ്വർണത്തേക്കാൾ വിലമതിക്കാനാകാത്ത ഒരു അനുഭവമുണ്ട്. അവർ അവസാനംവരെ തങ്ങളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭം ദൃഢമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട്, പാറപോലെ അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളേണ്ടവരാണ്.” Selected Message, book 2, 109.

It can be easily demonstrated that Sister White identifies Paul’s “beginning of their confidence,” as the foundational truths of Adventism. The Millerites taught the robbers of thy people was the papal power, and from 1989 onward the movement of the one hundred and forty-four thousand has repeatedly identified the same understanding of the symbol as did the Millerites. There is now a “new theory” as to who the robbers of thy people are, and it has revived an old controversy in the sense that it uses an incorrect identification of an established prophetic symbol to build a prophetic model that is erected upon sand. Whether it was Smith’s private interpretation, or the false application of the nation in Joel chapter one, or the identification of the United States as Modern Rome; all three fallacies attack the correct understanding of papal Rome in the last days, and in so doing they attack the symbol that establishes the prophetic vision that identifies whether God’s people perish or live.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, പൗലൊസിന്റെ “അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭം” എന്നതിനെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളായി തിരിച്ചറിയുന്നതു എളുപ്പത്തിൽ തെളിയിക്കാനാകും. മില്ലറൈറ്റുകൾ “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പഠിപ്പിച്ചതും പാപ്പാധികാരശക്തിയെയാണെന്ന്; 1989 മുതൽ ഒരുനൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം ഈ ചിഹ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അതേ ബോധ്യത്തെ മില്ലറൈറ്റുകൾ ചെയ്തതുപോലെതന്നെ ആവർത്തിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞുവരികയുമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കള്ളന്മാർ” ആരാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു “പുതിയ സിദ്ധാന്തം” നിലവിലുണ്ട്; അത് പഴയ ഒരു വിവാദത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം, സ്ഥാപിതമായ ഒരു പ്രവചനചിഹ്നത്തിന്റെ തെറ്റായ തിരിച്ചറിയൽ ഉപയോഗിച്ച് മണലിന്മേൽ പണിതുയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനമാതൃക അത് നിർമ്മിക്കുന്നു. അത് സ്മിത്തിന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനമായിരുന്നാലും, അല്ലെങ്കിൽ യോവേൽ ഒന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ജാതിയുടെ വ്യാജപ്രയോഗമായിരുന്നാലും, അല്ലെങ്കിൽ ആധുനിക റോമെന്ന നിലയിൽ ഐക്യനാടുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നതായിരുന്നാലും; ഈ മൂന്നു തെറ്റിദ്ധാരണകളും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പാപ്പാധികാര റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ബോധ്യത്തെ ആക്രമിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ദൈവജനങ്ങൾ നശിക്കുമോ ജീവിക്കുമോ എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവചനദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന ആ ചിഹ്നത്തെയുമാണ് അവ ആക്രമിക്കുന്നത്.

In the future Romanism in Europe and apostate Protestantism in the Americas “will pursue” persecution of Sabbath-keepers as has been done throughout sacred history.

ഭാവിയിൽ യൂറോപ്പിലെ റോമാനിസവും അമേരിക്കകളിലെ വിശ്വാസത്യാഗി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും, വിശുദ്ധ ചരിത്രമെങ്ങും നടന്നതുപോലെ, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരിനെതിരായ പീഡനത്തെ “തുടർന്നുനടത്തും”.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.” Gospel Workers, 299.

> “ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ മതഭ്രാന്തധാരണകൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ ചാലിച്ചുതിരിച്ചുകൊണ്ട്, ഗോതമ്പിൽനിന്ന് പുല്ലുതെളി വേർതിരിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണരുവാൻ വിളിക്കുന്നു. ഈ സമയത്തിന്നു യോജിച്ച വിലയേറിയ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. അത് നമ്മുടെ മേൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിൾ സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളെ ശ്രദ്ധാപൂർവം പഠിക്കുവാനും, നാം കൈക്കൊള്ളുന്ന നിലപാടുകളെ അത്യന്തം വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കുവാനും നയിക്കേണ്ടതാണ്. സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രാർത്ഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും കൂടെ സമഗ്രമായും നിരന്തരമായും അന്വേഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സത്യമായി എന്താണ് നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് സംബന്ധിച്ച അനുമാനങ്ങളിലും വ്യക്തതയില്ലാത്ത ധാരണകളിലും വിശ്വാസികൾ ആശ്രയിച്ചുനിൽക്കരുത്.” Gospel Workers, 299.

We will continue these thoughts in the next article.

ഈ ചിന്തകൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരാം.

Back to Articles