Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എഴുപത്തിയെട്ടാം ഭാഗം

നാല് അശുദ്ധികളുടെ മറവുതുറക്കല്‍: ലാവോദികേയ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ കലഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ സമാന്തര്യം

Author

Jeff Pippenger

Published

February 11, 2024

Formats

PDF
Word

ലാവോഡിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിനെതിരെ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കാൻ അമോര്യരുടെ ചരിത്രം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. സഹോദരി വൈറ്റ് ദൈവം തന്റെ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്ന സമയക്രമം, അവസാന നാളുകളിൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രകുത്തപ്പെടുമ്പോൾ ഉള്ളതുപോലെ തന്നെയാണെന്നും, ദൈവം അമോര്യന്മാരുടെ മേൽ തന്റെ ക്രോധം വരുത്തിയപ്പോഴും അതുതന്നെയായിരുന്നെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൾ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “വിഗ്രഹാരാധനയുടെയും ദുഷ്ടാചാരത്തിന്റെയും പേരിൽ” അമോര്യരുടെ ജാതി “പ്രസിദ്ധമായിരുന്നതെങ്കിലും, അവരുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം ഇതുവരെ നിറഞ്ഞിരുന്നില്ല... കരുണാനിധിയായ സ്രഷ്ടാവ് നാലാം തലമുറവരെ അവരുടെ അകൃത്യം സഹിക്കുവാൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നു. അതിനുശേഷവും നല്ലതിനായുള്ള യാതൊരു മാറ്റവും കാണപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ ന്യായവിധികൾ അവരുടെ മേൽ വീഴേണ്ടതായിരുന്നു. തെറ്റിപ്പോകാത്ത കൃത്യതയോടെ അനന്തനായവൻ ഇന്നും സകല ജാതികളോടും കണക്ക് വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അനുതാപത്തിനായുള്ള ആഹ്വാനങ്ങളോടെ അവന്റെ കരുണ സമർപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ കണക്ക് തുറന്ന നിലയിൽ തുടരും; എന്നാൽ ദൈവം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട അളവിൽ സംഖ്യകൾ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, അവന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുന്നു. കണക്ക് അടയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവിക ക്ഷമ അവസാനിക്കുന്നു.”

എസെക്കീയേലിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ ഒരു ലക്ഷത്തിന്നാല്പത്തിനാലായിരം പേർക്കുള്ള മുദ്രവെപ്പിനെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധശുശ്രൂഷ ലാവൊദിക്ക്യാദ്വെന്തിസത്തിന്റെ നേരെ ആരംഭിക്കുന്നത് അവരുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറഞ്ഞപ്പോഴാണെന്നും, ആ പാനപാത്രം നാലാം തലമുറയിൽ അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ എത്തുന്നതാണെന്നും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഈ സകല വിവരങ്ങളും, എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ആരംഭിച്ച ദർശനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ആ ദർശനം ക്രമാതീതമായി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാലു മ്ലേച്ഛതകളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

> അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇപ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണുകൾ വടക്കോട്ടുള്ള ദിശയിലേക്കു ഉയർത്തുക. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ വടക്കോട്ടുള്ള ദിശയിലേക്കു ഉയർത്തി; അപ്പോൾ, ഇതാ, യാഗപീഠത്തിന്റെ കവാടത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിൽ വടക്കോട്ടു അസൂയയെ ഉണർത്തുന്ന ആ പ്രതിമ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പിന്നെയും എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, അവർ ചെയ്യുന്നതു നീ കാണുന്നുവോ? ഞാൻ എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു ദൂരെയായി പോകേണ്ടതിന്നു യിസ്രായേൽഗൃഹം ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മഹാമഹാ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ തന്നേ. എങ്കിലും നീ ഇനിയും വീണ്ടും തിരിയുക; അതിലും വലുതായ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ നീ കാണും. പിന്നെ അവൻ എന്നെ പ്രാകാരത്തിന്റെ വാതിലിങ്കൽ കൊണ്ടുപോയി; ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, മതിലിൽ ഒരു തുളവ്. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇപ്പോൾ മതിലിൽ കുഴിച്ചുതുറക്കുക. ഞാൻ മതിലിൽ കുഴിച്ചുതുറന്നപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു വാതിൽ. അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: അകത്ത് ചെല്ലുക, അവർ ഇവിടെ ചെയ്യുന്നതായ ദുഷ്ടമ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ നോക്കുക. അങ്ങനെ ഞാൻ അകത്ത് ചെന്നു കണ്ടു; അപ്പോൾ, ഇതാ, സർവ്വവിധ ഇഴജന്തുക്കളുടെയും മ്ലേച്ഛമൃഗങ്ങളുടെയും യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ സകല വിഗ്രഹങ്ങളുടെയും രൂപങ്ങൾ ചുറ്റുമുള്ള മതിലിൽ വരച്ചിരുന്നതായി കണ്ടു. അവയുടെ മുമ്പിൽ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ മൂപ്പന്മാരിൽ എഴുപതു പുരുഷന്മാർ നിന്നിരുന്നു; അവരുടെ നടുവിൽ ശാഫാന്റെ മകനായ യഅസന്യാവും നിന്നിരുന്നു; ഓരോരുത്തന്റെയും കയ്യിൽ ധൂപകലശം ഉണ്ടായിരുന്നു; ധൂപത്തിന്റെ കനത്ത മേഘം മേലോട്ടു ഉയർന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ മൂപ്പന്മാർ ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ പ്രതിമകളുടെ അറകളിൽ ഇരുട്ടിൽ ചെയ്യുന്നതു നീ കണ്ടുവോ? അവർ പറയുന്നു: യഹോവ ഞങ്ങളെ കാണുന്നില്ല; യഹോവ ഭൂമിയെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ എന്നോടു പിന്നെയും അരുളിച്ചെയ്തതു: വീണ്ടും തിരിയുക; അവർ ചെയ്യുന്ന അതിലും വലുതായ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ നീ കാണും. പിന്നെ അവൻ എന്നെ വടക്കോട്ടുള്ള യഹോവയുടെ ആലയത്തിന്റെ കവാടവാതിലിങ്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; അപ്പോൾ, ഇതാ, അവിടെ സ്ത്രീകൾ തമ്മൂസിനുവേണ്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

> അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഇതു കണ്ടോ? ഇനിയും തിരിഞ്ഞുനോക്കുക; ഇതിലും വലിയ മ്ളേച്ഛമായ കാര്യങ്ങൾ നീ കാണും. പിന്നെ അവൻ എന്നെ യഹോവയുടെ ആലയത്തിന്റെ അകത്തെ പ്രാകാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ, ഇതാ, യഹോവയുടെ മന്ദിരത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ, മണ്ഡപത്തിനും യാഗപീഠത്തിനും ഇടയിൽ, ഏകദേശം ഇരുപത്തഞ്ചു പുരുഷന്മാർ നിൽക്കുന്നു; അവർ യഹോവയുടെ മന്ദിരത്തോടു പിൻഭാഗം തിരിഞ്ഞും കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിഞ്ഞും നിന്നു; അവർ കിഴക്കോട്ടു സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഇതു കണ്ടോ? ഇവിടെ അവർ ചെയ്യുന്ന മ്ളേച്ഛമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതു യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്നു ലഘുവായ കാര്യമോ? അവർ ദേശത്തെ അതിക്രമംകൊണ്ടു നിറച്ചിരിക്കുന്നു; പിന്നെയും എന്നെ കോപിപ്പിപ്പാൻ മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഇതാ, അവർ കൊമ്പ് തങ്ങളുടെ മൂക്കിന്നരികെ വെക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ക്രോധത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും; എന്റെ കണ്ണ് ക്ഷമിക്കയില്ല, ഞാൻ കരുണ കാണിക്കയും ഇല്ല; അവർ എന്റെ ചെവികളിൽ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ നിലവിളിച്ചാലും ഞാൻ അവരെ കേൾക്കയില്ല. യെഹെസ്കേൽ 8:5–18.

യാഗപീഠത്തിന്റെ കവാടപ്രവേശനത്തിൽ അസൂയയുടെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ മ്ലേച്ഛകാര്യത്തെ എസെക്കീയേലിന് കാണിച്ചശേഷം, അസൂയയുടെ പ്രതിമയെക്കാൾ വലുതായ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ ഇനിയും അവന് കാണിക്കപ്പെടുമെന്ന് അവനോട് അറിയിക്കപ്പെട്ടു. രണ്ടാം മ്ലേച്ഛകാര്യം രഹസ്യഗൃഹങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ പുരാതനന്മാർ എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നേതൃത്വം, ധൂപംകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, യഹോവ ഭൂമിയെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും അവൻ തങ്ങളെ കാണുന്നില്ല എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവയെക്കാൾ വലുതായ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ അവൻ കാണും എന്നു എസെക്കീയേലിന് അറിയിക്കപ്പെട്ടു.

മൂന്നാമത്തെ മ്ലേച്ഛത “തമ്മൂസിനായി കരയുന്ന സ്ത്രീകൾ” എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ വലുതായൊരു മ്ലേച്ഛത ഇനിയും ഉണ്ടായിരുന്നു; കാരണം നാലാമത്തെ മ്ലേച്ഛത ദേവാലയത്തോടു പിന്നാമ്പുറം തിരിച്ച് സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്ന ഇരുപത്തഞ്ചു പുരുഷന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

നാലാമത്തെ മ്ലേച്ഛകൃത്യത്തിൽ, “പ്രാചീനപുരുഷന്മാർ” “ദേശത്തെ അതിക്രമത്തോടെ നിറച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ വീണ്ടും എന്നെ ക്രോധിപ്പിപ്പാൻ മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഇതാ, അവർ കൊമ്പ് തങ്ങളുടെ മൂക്കിന്നരികെ വെക്കുന്നു” എന്ന പ്രഖ്യാപനം നടത്തപ്പെടുന്നു. “ക്രോധപ്രേരണയുടെ ദിവസം” എന്നു പറയുന്നതു ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുന്ന ദിവസമാണ്; വാഗ്ദത്തദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം പുരാതന ഇസ്രായേൽ നിരസിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ. മുദ്രവെക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നതു, യെരൂശലേമിന്റെ അകൃത്യപാത്രം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. യോശുവയും കാലേബും ചെറിയ സംഘത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സഭയിലും ദേശത്തും ഉള്ള മ്ലേച്ഛകൃത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു നിലവിളിച്ചും വിലപിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിശ്വസ്തരായ അല്പസംഖ്യരായവരാണ് അവർ.

> അപ്പോൾ മോശെയും അഹരോനും യിസ്രായേൽമക്കളുടെ സഭയുടെ സകലസമൂഹത്തിനുമുമ്പാകെ മുഖംകുത്തി വീണു. ദേശം ഒറ്റുനോക്കാൻ പോയിരുന്നവരിൽ നൂന്റെ മകൻ യോശുവയും യെഫുന്നെയുടെ മകൻ കാലേബും തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കീറി, യിസ്രായേൽമക്കളുടെ സകലസമൂഹത്തോടും അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഞങ്ങൾ കടന്നുപോയി ഒറ്റുനോക്കിയ ദേശം അത്യുന്നതമായ നല്ല ദേശമാകുന്നു. യഹോവ നമ്മിൽ പ്രസാദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ നമ്മെ ആ ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുചെന്നു അതു നമുക്കു തരും; അതു പാൽതേനും ഒഴുകുന്ന ദേശമാകുന്നു. എങ്കിലും നിങ്ങൾ യഹോവേക്കു വിരോധമായി കലഹിക്കരുതു; ആ ദേശത്തിലെ ജനത്തെ ഭയപ്പെടുകയും അരുതു; അവർ നമുക്കു അപ്പമായിരിക്കും; അവരുടെ രക്ഷാവലം അവരിൽനിന്നു നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു; യഹോവ നമ്മോടുകൂടെ ഉണ്ടു; അവരെ ഭയപ്പെടരുതു.” എന്നാൽ സകലസഭയും അവരെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലുവാൻ കല്പിച്ചു. അപ്പോൾ യഹോവയുടെ മഹത്വം സമാഗമനക്കുടാരത്തിൽ യിസ്രായേൽമക്കൾ എല്ലാവരും കാണുമാറു പ്രത്യക്ഷമായി. യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഈ ജനം എത്രകാലം എന്നെ നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും? ഞാൻ അവരുടെ ഇടയിൽ പ്രവർത്തിച്ച സകല അടയാളങ്ങളെയും കണ്ട് അവർ എത്രകാലം എന്നിൽ വിശ്വസിക്കയില്ല? ഞാൻ അവരെ മഹാമാരിയാൽ ബാധിച്ചു നശിപ്പിക്കും; അവരെ അവകാശത്തിൽനിന്നു നീക്കും; നിന്നെക്കൊണ്ടു അവരെക്കാൾ വലിയതും ശക്തിയേറിയതുമായ ഒരു ജാതിയെ ഉണ്ടാക്കും.” സംഖ്യാപുസ്തകം 14:5–12.

സംഖ്യാപുസ്തകത്തിലെയും യെഹെസ്കേലിലെയും കലാപകാരികൾ വരുത്തിയ “കോപിപ്പിക്കൽ” പ്രകടമാക്കിയിരുന്ന “അടയാളങ്ങളെ” അംഗീകരിക്കാൻ കലാപകാരികൾ നിരസിച്ചതിന്മേലാണ് അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മോശെയുടെ കാലത്ത് തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട “അടയാളങ്ങൾ”, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തെ മുൻരൂപീകരിച്ചിരുന്ന “അടയാളങ്ങൾ” ആയിരുന്നു. പ്രാചീന യിസ്രായേൽ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനചരിത്രത്തിൽ അവന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തിന്റെ “അടയാളങ്ങളെ” തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ കോപിപ്പിച്ചു. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത്, ആധുനിക യിസ്രായേലും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ “തിരിച്ചറിയാൻ” അവർക്കു അവസരം നൽകേണ്ടിയിരുന്ന “അടയാളം” ആയിരുന്ന അതേ അടിസ്ഥാനചരിത്രത്തെ തന്നേ തള്ളിക്കളയുകയും (അതിനെതിരെ പിൻവാങ്ങുകയും) ചെയ്യുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രകടനം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതു കലഹക്കാർക്ക് കാണാൻ ദൈവം അനുവദിക്കുന്നു; കാരണം, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രകടനം ഇങ്ങനെ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടതുതന്നെയായിരുന്നു അന്ത്യമഴ മാത്രമല്ല, അവർ സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവരെ രക്ഷിച്ചേനെയിരുന്ന സത്യവും.

യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടിലെ നാല് മ്ലേച്ഛപ്രവൃത്തികളെ ലവൊദിക്യയിലെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളുടെ പ്രതീകങ്ങളായി തിരിച്ചറിയുന്നത്, അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം മുദ്രവിടുതൽ ചെയ്യുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഒന്നാം തലമുറ 1863-ലെ കലാപത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; ഇരുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 1888-ൽ, രഹസ്യഗൃഹങ്ങളുടെ പ്രതീകത്തോടുകൂടി രണ്ടാം തലമുറയുടെ തുടക്കത്തെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ കലാപം വന്നു. മുപ്പത്തൊന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 1919-ൽ, W. W. Prescott എഴുതിയ The Doctrine of Christ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം, മൂന്നാം തലമുറയുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; ഈ തലമുറയെ യെഹെസ്‌കേൽ താമൂസിനായി കരയുന്ന സ്ത്രീകളായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു. അതിന് മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1957-ൽ, Questions on Doctrine എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടുകൂടി, കിഴക്കുനിന്ന് ഉദിക്കുന്ന മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശത്തിനെതിരെ കലാപികൾ തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും സൂര്യനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന നാലാം തലമുറ വന്നു.

1888-ൽ നടന്ന മിനിയാപൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ലാവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കലാപത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയെ നാം പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കും. എസെക്കീയേലിന്റെ നാലു മ്ലേച്ഛതകളും യെരൂശലേമിൽ തന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന കാര്യം ഓർക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്; അവ കലാപത്തിന്റെ ഒരു ക്രമാനുഗതമായ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അവ എല്ലായ്പ്പോഴും അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ലാവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നഗരത്തിനുള്ളിൽ സംഭവിക്കുന്ന കലാപത്തെയാണു അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.

> “യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളിൽ ഒന്നായി ക്രിസ്തു പറഞ്ഞിരുന്നു: ‘അനേകം കള്ളപ്രവാചകന്മാർ എഴുന്നേലക്കും; അവർ അനേകരെ വഞ്ചിക്കും.’ കള്ളപ്രവാചകന്മാർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയും, വലിയ ജനക്കൂട്ടങ്ങളെ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്തു. അത്ഭുതശക്തി അവകാശപ്പെട്ട മന്ത്രവാദികളും സൂന്യക്കാരും ജനങ്ങളെ തങ്ങളുടെ പിന്നാലെ മലനിരകളിലെ ഏകാന്തപ്രദേശങ്ങളിലേക്കു ആകർഷിച്ചു. എന്നാൽ ഈ പ്രവചനം അന്ത്യദിവസങ്ങൾക്കായും പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഈ അടയാളം രണ്ടാം വരവിന്റെ ഒരു അടയാളമായും നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്നിപ്പോഴും കള്ളക്രിസ്തുക്കളും കള്ളപ്രവാചകന്മാരും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വശീകരിപ്പാൻ അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും കാണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ‘ഇതാ, അവൻ മരുഭൂമിയിൽ ഉണ്ട്’ എന്ന വിളി നാം കേൾക്കുന്നില്ലേയോ? ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടെത്തുമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ ആയിരങ്ങൾ മരുഭൂമിയിലേക്കു പോയിട്ടില്ലേയോ? മരണപ്പെട്ട ആത്മാക്കളുമായി സംയോഗം പുലർത്തുന്നു എന്നു മനുഷ്യർ അവകാശപ്പെടുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് സംഗമങ്ങളിൽ നിന്ന് ‘ഇതാ, അവൻ അകത്തെ അറകളിൽ ഉണ്ട്’ എന്ന ആഹ്വാനം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുന്നില്ലേയോ? ആത്മവാദം ഉന്നയിക്കുന്ന അവകാശവാദം ഇതുതന്നെയാണ്. എന്നാൽ ക്രിസ്തു എന്തു പറയുന്നു? ‘അതിനെ വിശ്വസിക്കരുത്. എന്തെന്നാൽ മിന്നൽ കിഴക്കിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു പടിഞ്ഞാറുവരെ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും.’” The Desire of Ages, 631.

രഹസ്യമുറികൾ ആത്മീയതത്ത്വവാദത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛതയും ദേവാലയത്തിനകത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്; അവിടെ ഭൗമിക രൂപങ്ങൾ രഹസ്യമായി ചുവരുകളിൽ തൂക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു.

> അങ്ങനെ ഞാൻ അകത്തു കടന്ന് നോക്കി; അപ്പോൾ ഇതാ, സകലവിധ ഇഴയുന്ന ജീവികളുടെയും മ്ലേച്ഛമൃഗങ്ങളുടെയും, യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ സകല വിഗ്രഹങ്ങളുടെയും രൂപങ്ങൾ ചുറ്റുമുള്ള ഭിത്തിയൊട്ടാകെ വരച്ചിരുന്നതായി കണ്ടു. അവയുടെ മുമ്പിൽ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ മൂപ്പന്മാരിൽ എഴുപത് പുരുഷന്മാർ നിന്നിരുന്നു; അവരുടെ നടുവിൽ ശാഫാന്റെ മകനായ യഅസന്യാവും നിന്നിരുന്നു; ഓരോരുത്തന്റെയും കയ്യിൽ അവന്റെ ധൂപകലശമുണ്ടായിരുന്നു; ധൂപത്തിന്റെ ഘനമായ മേഘം മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ മൂപ്പന്മാർ ഇരുളിൽ, ഓരോരുത്തനും തന്റെ ചിത്രഗൃഹങ്ങളിലിരുന്നു ചെയ്യുന്നതു നീ കണ്ടുവോ? അവർ പറയുന്നതിങ്ങനെ: യഹോവ ഞങ്ങളെ കാണുന്നില്ല; യഹോവ ഭൂമിയെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 8:10–12.

യെഹെസ്കേൽ വിശുദ്ധാലയത്തിന്റെ “ഭിത്തികളിൽ വരച്ചിരിക്കുന്ന യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ വിഗ്രഹങ്ങളെ” കാണുന്നു; എന്നാൽ ഈ കലാപം ആ പുരാതനന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും “ചിത്രമുറികളിലും” സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവനോടു വ്യക്തമായി അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. ശാബ്ദികമായ ദേവാലയത്തിനുള്ളിലെ കലാപം മനുഷ്യദേവാലയത്തിനുള്ളിലെ കലാപത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> “ലോകത്തിലെ വാങ്ങുന്നവരെയും വിൽക്കുന്നവരെയും ദേവാലയത്തിൽനിന്നു ശുദ്ധീകരിച്ചതിലൂടെ, ഹൃദയത്തെ പാപത്തിന്റെ മലിനതയിൽനിന്നു ശുദ്ധീകരിക്കുവാനുള്ള തന്റെ ദൗത്യം യേശു പ്രഖ്യാപിച്ചു,—അതായത് ആത്മാവിനെ ദുഷിപ്പിക്കുന്ന ഭൗതികാഭിലാഷങ്ങളിൽനിന്നും, സ്വാർത്ഥകാമങ്ങളിൽനിന്നും, ദുഷ്ടശീലങ്ങളിൽനിന്നും. മലാഖി 3:1–3 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.” യുഗങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം, 161.

രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛത സഭയ്ക്കകത്തും, സഭയുടെ രക്ഷകരായിരിക്കേണ്ടിരുന്ന മൂപ്പന്മാരുടെ മനസ്സുകളിലും പ്രകടമായ ദുഷ്ടതയുടെ ഒരു പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അവിടെ പ്രകടമായ ദുഷ്ടത ആത്മീയവാദത്തിന്റെ ദുഷ്ടതയാണ്. നോഹയുടെ കാലത്ത്, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ സകല ചിന്തകളും ദുഷ്ടമായിരുന്നപ്പോൾ, പ്രളയത്തിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്നവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറച്ചിരുന്നു.

> ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യന്റെ ദുഷ്ടത വളരെ വർധിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും, അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ചിന്തകളുടെ സകല കല്പനകളും എപ്പോഴും ദോഷം മാത്രമാണ് എന്നും ദൈവം കണ്ടു. ഉല്പത്തി 6:5.

രണ്ടാം തലമുറ, ആത്മീയത യെരൂശലേമിലെ നേതാക്കളിലേക്കും ലൗദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കോർപ്പറേറ്റ് ഘടനയിലേക്കും എപ്പോൾ പ്രവേശിച്ചുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ പുരാതനന്മാർ” തങ്ങളുടെ “ചിത്രരൂപങ്ങളുടെ” “അന്തരമുറികളിൽ,” “ഇരുട്ടിൽ” ചെയ്തത്, അവരുടെ ഹൃദയത്തിലെ “ചിന്തകളുടെ സകല കല്പനകളും” “എപ്പോഴും ദോഷം മാത്രമായിരുന്നു” എന്ന സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശം ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും, നോഹയുടെ കാലത്തെ പ്രളയത്തിന്റെ സാക്ഷ്യവും ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പറയുന്നു. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാൻ നിരസിക്കുന്നവർ, യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ മ്ളേച്ഛത പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മീയതയാൽ കീഴടക്കപ്പെടുന്നു.

യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛത 1888-ൽ ഉണ്ടായ കലഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് രണ്ടാം തലമുറയുടെ ചിഹ്നമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഇതിലും അധികമായി, 1888-വും അതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെല്ലാം, അല്ലെങ്കിൽ അതിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതെല്ലാം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. സഹോദരി വൈറ്റ് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്, 1888-ൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നുവെന്നതാണ്; അതിനാൽ, ആ ചരിത്രം ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു സ്പർശനാൽ ഇടിച്ചുവീഴേണ്ട സമയത്തെയും, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായം, ഒന്നുമുതൽ മൂന്നുവരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകേണ്ട സമയത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “മുൻകൂട്ടി രൂപപ്പെട്ടിരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളെ വിട്ടുകളയാനും, ഈ സത്യം സ്വീകരിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്ന അനാസക്തിയായിരുന്നു മിന്നിയാപൊലിസിൽ സഹോദരന്മാരായ വാഗ്ഗണറും ജോൺസും മുഖാന്തരം ലഭിച്ച കർത്താവിന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരെ പ്രകടമായ എതിർപ്പിന്റെ വലിയൊരു പങ്കിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ആ എതിർപ്പിനെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്, ദൈവം നമ്മുടെ ജനങ്ങൾക്കു നല്കുവാൻ ആകാംക്ഷിച്ചിരുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രത്യേക ശക്തിയെ വളരെ വലിയ അളവിൽ അവരിൽനിന്നു അകറ്റിനിർത്തുന്നതിൽ സാത്താൻ വിജയിച്ചു. പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിവസത്തിനുശേഷം അപ്പോസ്തലന്മാർ സത്യം പ്രസംഗിച്ചതുപോലെ, ലോകത്തേക്കു സത്യം കൊണ്ടുപോകുന്നതിൽ അവർക്കു സ്വന്തമായേനെ ആയിരുന്ന പ്രാപ്തി പ്രാപിക്കുന്നതിൽ ശത്രു അവരെ തടഞ്ഞു. തന്റെ മഹത്വത്താൽ സർവ്വഭൂമിയെയും പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്ന വെളിച്ചം എതിർക്കപ്പെട്ടു; നമ്മുടെ സ്വന്തം സഹോദരന്മാരുടെ പ്രവർത്തനത്താൽ അത് വലിയ അളവിൽ ലോകത്തിൽനിന്നു അകറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” Selected Messages, book 1, 235.

1888-ലെ ചരിത്രം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയ പിമ്പത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചതിന്റെ ഉദാഹരണം നൽകി. 1888 ലാവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ തലമുറയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അത് യെഹെസ്കേലിലെ രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛകൃത്യത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ ചരിത്രം തന്നെ, യെഹെസ്കേലിലെ എഴുപതു മൂപ്പന്മാർ മുഖാന്തരം മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കലാപത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവരുടെ കലാപം ആത്മവാദത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; നോഹയുടെ കാലത്തു പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറഞ്ഞുതീരുന്നതോടു സമാന്തരവുമായിരുന്നു. ആ സന്ദേശത്തിന്റെ നിരസനം, ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം അയ്യോയുടെ വരവിനെ തിരിച്ചറിയിക്കേണ്ടിയിരുന്ന പിമ്പത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തെ നേത്യത്വം നിരസിച്ചതിനെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചു.

> “അന്ത്യമഴ ദൈവജനത്തിന്റെ മേൽ പെയ്യേണ്ടതാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു മഹാശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരേണ്ടതാണ്; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് സർവ്വഭൂമിയും പ്രകാശിതമാകേണ്ടതാണ്.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഏപ്രിൽ 21, 1891.

1888-ൽ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ച നേതൃത്വവർഗ്ഗം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശം നിരസിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവം, താൻ അവരുടെ മേൽ നടത്തുന്നതായ ന്യായവിധിയുടെ ഭാഗമായിട്ടു അവർ സാക്ഷീകരിക്കുന്ന ഒരു ശക്തിപ്രകടനം ഉണ്ടാക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. പിന്നത്തെ മഴയുടെ ശക്തിയുടെ ആ പ്രകടനം മുദ്രയിടലിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനം സംഭവിക്കുന്നു. അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു, എങ്കിലും വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം, “മഹാഭൂകമ്പം” വരുമ്പോൾ, അത് അതിന്റെ പരമാവധിയിലെത്തുന്നു.

1888-ലെ സന്ദേശം ലവോദിക്യാ സന്ദേശമായിരുന്നു; അന്നു തഴഞ്ഞുകടക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന, മുമ്പ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തിനുള്ള അവസാന ആഹ്വാനമായിരുന്നു അത്.

> “എ. ടി. ജോൺസും ഇ. ജെ. വാഗ്ഗണറും ഞങ്ങൾക്കു നൽകിയ സന്ദേശം ലാവൊദിക്ക്യസഭയ്ക്കു ദൈവം നൽകിയ സന്ദേശമാണ്; സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുകയും എന്നിട്ടും ദൈവം നൽകിയ കിരണങ്ങളെ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും അയ്യോ.” The 1888 Materials, 1053.

1888-ലെ സന്ദേശം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇടിച്ചുവീണപ്പോൾ ലაოდിക്യ സഭയ്‌ക്കു നേരായ സാക്ഷ്യം നൽകപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ നേരായ സാക്ഷ്യം മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള സന്ദേശമാണ്, അത് പിന്മാറിപ്പോയ ഒരു ജനത്തിന്മേൽ ഊതപ്പെടുമ്പോൾ, അവരെ ശക്തിയുള്ള ഒരു സൈന്യമായി ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തി അതിന് ഉണ്ട്.

> “ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരെ ഉണര്‍ത്തുന്നതിനായി നമ്മുടെ സഭകള്‍ക്കും സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കും നേരായ ഒരു സാക്ഷ്യം നല്‍കപ്പെടേണ്ടതാണ്.”

> “കർത്താവിന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സ്ഥിരമായ പുരോഗതി കൈവരിക്കപ്പെടും. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മഹത്തായ ആവശ്യം എന്തെന്നു നമുക്ക് കാണാം. ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളിൽ അവൻ ജീവൻ ഊതിയിടുന്നതുവരെ കർത്താവിന് നമ്മെ ഉപയോഗിക്കാനാകുകയില്ല. ഞാൻ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു: ‘ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആഴമുള്ള ചലനം ഹൃദയത്തിന്മേൽ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ, അതിന്റെ ജീവദായക സ്വാധീനം ഇല്ലാതെ, സത്യം മരിച്ച അക്ഷരമായി മാറുന്നു.’” Review and Herald, November 18, 1902.

1888 അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതേസമയം അവസാന നാളുകളോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവചനരേഖയും അത് നൽകുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഭൂമിമൃഗത്തിന്മേലുള്ള ഇസ്ലാമിന്റെ ആക്രമണം പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാണെന്ന് അംഗീകരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനങ്ങളെ ദൈവം പഴയ പാതകളിലേക്കു തിരികെ നടത്തി. ദൈവജനങ്ങൾ വില്യം മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങുകയും, ഒന്നാംയും രണ്ടാംയുമായ കഷ്ടതകളുടെ നിവൃത്തിയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിരുന്നു; അവ തന്നെയാണ് അന്നേ സമയത്ത് മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ വരവ് സ്ഥാപിച്ചത്. ആ ജനങ്ങൾ ആ പഴയ പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിയശേഷം, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളുടെ വിശുദ്ധി കാണുന്നതിലേക്കു അവർ നയിക്കപ്പെട്ടു.

ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾക്കെതിരായ 1863-ലെ കലാപം—അവ മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങളുമാണ്, കൂടാതെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളുമാണ്—2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ട ഒരു കലാപത്തെ പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിച്ചു; കാരണം വീണ്ടും ഒരിക്കൽ ലവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേത്യത്വത്തിന് മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങളെ നിലനിർത്തുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അവയെ നിരസിക്കുകയോ ചെയ്യാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നു. യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ എല്ലാ നാല് തലമുറകളും, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ലവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കലാപത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ലൗദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടർന്നും തിരിച്ചറിയും.

> “നിത്യമായ യാഥാർഥ്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ശേഷിയുള്ള സ്നേഹാഭിപ്രായങ്ങളോടുകൂടിയാണ് ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ഈ സ്നേഹാഭിപ്രായങ്ങൾ ഭൂമിസംബന്ധിയായ എല്ലാറ്റിൽ നിന്നുമുള്ള അകലത്തിൽ, നിർമ്മലവും വിശുദ്ധവുമായി സൂക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവയായിരുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യർ അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടലിൽനിന്ന് നിത്യതയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദിയും അന്തവും, ഓരോ ആത്മാവിന്റെയും വിധിയെ തന്റെ പരിപാലനത്തിൽ ധരിച്ചിരിക്കുന്നവനുമായ ദൈവം മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ശക്തന്മാരെന്നു കരുതിക്കൊണ്ട്, മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്കു തങ്ങളെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു.”

> “മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് ഭൗതികമയമായിരിക്കുന്നു. ദൈവികതയുടെ മുദ്ര വെളിപ്പെടുത്തേണ്ട സ്ഥാനത്ത്, അത് മാനുഷികതയുടെ മുദ്രയാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അതിന്റെ അന്തർഗൃഹങ്ങളിൽ ഭൂമിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട രൂപചിത്രങ്ങളാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. നോഹയുടെ കാലത്തു പ്രബലമായിരുന്ന, ആ യുഗത്തിലെ നിവാസികളെ രക്ഷയുടെ പ്രത്യാശയ്ക്കതീതരാക്കി മാറ്റിയ അധഃപതിത ആചാരങ്ങൾ ഇന്ന് കാണപ്പെടുന്നു.” Signs of the Times, December 18, 1901.

Back to Articles