Article

# പാനിയം - നമ്പർ പതിനാല്

ആലയപരീക്ഷണത്തിനുള്ള താക്കോലായി നിരാശ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2026

Formats

PDF
Word

മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-ലെ നിരാശയെ തുറന്നുകാട്ടിയ “താക്കോൽ” വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ വിഷയമായിരുന്നു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാനം നടക്കുന്ന ദേവാലയപരീക്ഷയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരസന്ദേശത്തെ തുറന്നുകാട്ടുന്ന “താക്കോൽ” ആ നിരാശയുടെ വിഷയമാണ്.

> ഞാൻ നിന്നെ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഏല്പിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതെന്തും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെന്തും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്. മത്തായി 16:19.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ അടിയന്തര വിളിയുടെ പ്രതീകമായി “911” അറിയപ്പെടുന്നതുമായി യോജിച്ചു, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 “9/11” എന്നായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു എന്ന വസ്തുത, സകലവും രൂപകല്പന ചെയ്തവനാൽ തന്നെയാണ് രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ടത്. 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ അതുപോലെ തിരിച്ചറിയുവാൻ സാധ്യമാക്കുന്നത്; എന്നാൽ യേശു ഇന്നും, രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ചെയ്തതിൽനിന്ന് യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ, സ്വാഭാവികത്തിലൂടെ ആത്മീയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ അങ്ങനെ സാധിക്കൂ. “20/20” ദൃഷ്ടിയാണ് നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം; 2020-ലെ നിരാശ പത്ത് കന്യകമാരുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ ദൈവാലയത്തെ തിരിച്ചറിയുവാൻ സാധ്യമാക്കുന്ന അതിരടയാളമാണ്.

> “മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പിന്‍ദൃഷ്ടിയുമായി സംയോജിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഇരുപത്/ഇരുപത് ദൃഷ്ടി അതിലും ശ്രേഷ്ഠമാകുന്നു. “പ്രവാചകന്മാരുടെ ആത്മാക്കള്‍ പ്രവാചകന്മാര്‍ക്കു അധീനങ്ങളാകുന്നു” എന്നു പൗലൊസ് ഉപദേശിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് മത്തായിയുടെ കന്യകമാര്‍ യോഹന്നാന്‍ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന അതേ കന്യകമാരാകുന്നു; യോഹന്നാന്‍ അവരെ കന്യകമാര്‍ എന്നു വെളിപ്പാട് 14:4-ല്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു.

> സ്ത്രീകളാൽ അശുദ്ധരാക്കപ്പെടാത്തവർ ഇവരാണ്; അവർ കന്യകർ ആകുന്നു. കുഞ്ഞാടു എവിടേക്കു പോയാലും അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ ഇവരാണ്. ഇവർ മനുഷ്യരിൽ നിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ആകുന്നു; ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിന്നും ആദ്യഫലമായി. വെളിപ്പാട് 14:4.

ശരത്കാല വിളവെടുപ്പ് കാലത്തിന്റെ ആദ്യഫലങ്ങൾ ദൈവാലയത്തിലേക്ക് കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിക്കുന്ന കന്യകമാരാണ്; ദൈവാലയത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള “താക്കോൽ” 2020-ലെ നിരാശയാണ്.

> ദാവീദിന്റെ വീട്ടിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ ഭുജത്തിന്മേൽ വെക്കും; അവൻ തുറക്കും, ആരും അടക്കുകയില്ല; അവൻ അടക്കും, ആരും തുറക്കുകയുമില്ല. യെശയ്യാവു 22:22.

ഒരു അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് 144,000 പേരിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ടതാണെങ്കിൽ, പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യതപ്രകാരം, പൊതുവായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ അവതരണത്താൽ ഉണ്ടായ ഒരു നിരാശ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചിരിക്കേണ്ടതാണ്.

> “പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢന്മാരുമായിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, ഇനി നിറവേറുംകയും ചെയ്യും; കാരണം ഇതിന് ഈ സമയത്തേക്കുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; കൂടാതെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെപ്പോലെ, ഇത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞതും കാലാവസാനംവരെ വർത്തമാനസത്യമെന്ന നിലയിൽ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലുള്ള പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധം, പതിനാറാം വാക്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന യുദ്ധമാണ്; ആ വാക്യം ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> അങ്ങനെ ഉത്തരദേശത്തിലെ രാജാവ് വന്നു ഒരു നിരോധമതിൽ കെട്ടി, അത്യന്തം ബലപ്പെട്ട നഗരങ്ങളെ കൈവശമാക്കും; ദക്ഷിണദേശത്തിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ നിലകൊള്ളുകയില്ല; അവന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും നിലനിൽക്കുകയില്ല; പ്രതിരോധിച്ചു നിലകൊള്ളുവാൻ യാതൊരു ശക്തിയും ഉണ്ടായിരിക്കുകയുമില്ല. ദാനിയേൽ 11:15.

ഈ വാക്യത്തിൽ ഐക്യനാടുകൾ റഷ്യയെയും റഷ്യ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തെയും പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ അടുത്ത വാക്യത്തിൽ ലോകജയത്തിന്റെ ആദ്യ പടിയായി യെഹൂദയെയും യെരൂശലേമിനെയും അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന റോമിന്റെ മുന്നേറ്റത്തിനെതിരെ ആരും നിലകൊള്ളാൻ കഴിയുകയില്ല; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമെന്ന നിലയിൽ റോം ഉയർന്നതുപോലെ തന്നേ. പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ യഥാർത്ഥ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിൽ നിൽക്കുന്നതിലൂടെ, യഥാർത്ഥ റോമിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകം യഥാർത്ഥ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിനകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു; അങ്ങനെ, നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ ഒരു മുൻരൂപമായി അത് നിലകൊള്ളുന്നു — അവിടെ ആത്മീയ റോമിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളം ഐക്യനാടുകളെന്ന ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിന്മേൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തപ്പെടുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിൽ നിന്നുയരുന്ന മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ Antiochus III എന്നും Antiochus the Great എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന Antiochus Magnus, പ്ടോലെമെയിക് വംശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന തെക്കൻ രാജ്യത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്നു. Antiochus ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തെക്കൻ രാജാവ് റഷ്യയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. Panium എന്ന യുദ്ധം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും റഷ്യയും റഷ്യ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണ്; ആ യുദ്ധത്തിൽ Antiochus വിജയിച്ചു, എന്നാൽ അതിന് ശേഷം അവന്റെ രാജ്യം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ ശക്തിയായ യാഥാർത്ഥ്യ റോമയാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടു—ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ബാഹ്യ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന ശക്തി അതുതന്നെയാണ്. ആന്തരിക ദർശനം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. Panium യുദ്ധത്തിൽ രണ്ടുകൊമ്പുകളും സന്നിഹിതമാണ്, കാരണം യോവേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ള തന്റെ സന്ദേശവുമായി പത്രോസ് അവിടെ ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റായി സന്നിഹിതനാകുന്നു.

## 250 വർഷങ്ങൾ

ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു രേഖകളെ നാം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, 1776-ൽ ഭൂമിയിലെ മൃഗം തന്റെ ഉദയം ആരംഭിച്ചതും, 1798-ഓടെ (ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം) വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രമൃഗം തന്റെ മാരക മുറിവ് പ്രാപിച്ചതും, അങ്ങനെ ഭൂമിയിലെ മൃഗം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യമായി തന്റെ ആധിപത്യം ആരംഭിച്ചതും നാം കാണുന്നു. രണ്ടുനൂറും അമ്പതു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 2026-ൽ, 2025 മേയ് 8-ന് ആരംഭിച്ച ആന്തരിക ദേവാലയ പരീക്ഷണത്തിലേക്കാണ് നാം ഉണർന്നിരിക്കുന്നത്.

ആ “250” വർഷങ്ങൾ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കി.മു. 457-ലെ ആജ്ഞയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ആ ആജ്ഞയിൽ നിന്ന് ഇരുനൂറ്റി അൻപത് വർഷം മുന്നോട്ടു കണക്കുകൂട്ടുമ്പോൾ, നാം 207-ൽ എത്തിച്ചേരുന്നു; അത് പാനിയം യുദ്ധത്തിന് ഏഴ് വർഷം മുമ്പും, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന റാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ പ്ടൊലമി ആന്റിയോകസിനെ തോൽപ്പിച്ചതിന് പത്ത് വർഷം ശേഷവുമാണ്. ദാനിയേൽ 11:11, സ്വാഭാവികമായും, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ബാഹ്യരേഖയാണ്; അത് വെളിപ്പാട് 11:11-നോടു യോജിക്കുന്നു, അതേസമയം അത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ആന്തരികരേഖയാണ്. ദാനിയേലും വെളിപ്പാടും ഒരേ പുസ്തകമാണ്; വെളിപ്പാട് ബാഹ്യ പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി മുദ്രകളെയും, സമാന്തരമായ ആന്തരിക പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി സഭകളെയും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മൂന്നാമത്തേതു ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കൂടാതെ ഉണ്ടായിരിക്കാനാവില്ല എന്നതിനാൽ, കൂറോസ് ഈ മൂന്നു കല്പനകളെയെല്ലാം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “എസ്രാ പുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ആ കല്പന കണ്ടെത്തുന്നു. വാക്യങ്ങൾ 12–26. അതിന്റെ ഏറ്റവും പൂർണ്ണമായ രൂപത്തിൽ അത് പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടത് പേർഷ്യാരാജാവായ അർത്തഹ്‌ശഷ്ടാവിനാൽ, ക്രി.മു. 457-ൽ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ എസ്രാ 6:14-ൽ യെരൂശലേമിലെ യഹോവയുടെ ആലയം ‘കൂറേശിന്റെയും, ദാര്യാവേശിന്റെയും, പേർഷ്യാരാജാവായ അർത്തഹ്‌ശഷ്ടാവിന്റെയും കല്പന [അറ്റക്കുറിപ്പിൽ “ഡിക്രി”] പ്രകാരം’ പണിതതാകുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ, ആ കല്പന ആരംഭിക്കുകയും, വീണ്ടും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും, പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ, 2300 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു പ്രവചനപ്രകാരം ആവശ്യമായ പൂർണ്ണതയിലേക്കു അതിനെ എത്തിച്ചു. കല്പന പൂർത്തിയായ സമയമായ ക്രി.മു. 457-നെ ആ കല്പനയുടെ തീയതിയായി സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, എഴുപതു ആഴ്ചകളെ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ ഓരോ പ്രത്യേക നിർദ്ദേശവും നിവൃത്തിയായിരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.” The Great Controversy, 326.

ക്രി.മു. 457-ൽ സൈറസ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നു കല്പനകളിൽ നിന്ന്, “250” വർഷങ്ങൾ ക്രി.മു. 217-ലെ റാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ പ്റ്റോളമി IV മഹാനായ അന്തിയോക്കസിനെ തോൽപ്പിച്ചതിനും, തുടർന്ന് വചനം പതിനഞ്ചിൽ പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ അന്തിയോക്കസ് പ്റ്റോളമിയെ തോൽപ്പിച്ച ക്രി.മു. 200-നും ഇടയിലെ ചരിത്രത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഈ രേഖ അന്തിയോക്കസ് മാഗ്നസിനെ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപുമായി സമരൂപമാക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, 1776 മുതൽ 1798 വരെ, ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “22” വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടമുണ്ട്. ആ “22” വർഷങ്ങൾ, ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ 2001 മുതൽ 2023 വരെ സംഖ്യ “22” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രവും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. “22” ദൈവികതയും മാനുഷികതയും സംയോജിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രതീകമാണ്; അത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ സാഫല്യത്തിലാകുന്നു; ആ രാജ്യം റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെ ഒരു ബാഹ്യ കൊമ്പും പ്രൊട്ടസ്റ്റാന്റിസത്തിന്റെ ഒരു അന്തർകൊമ്പും ഉള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗമാണ്.

“22” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഐക്യവുമായി ക്രിസ്തു നിർവഹിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, അത്യന്ത വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ അന്തിമ പ്രവൃത്തിയാണ്; അത് പാപങ്ങളെ മായിച്ചുകളയുന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതാണ്; യോവേലിന്റെ പ്രസ്താവനപ്രകാരം, പത്രൊസിന്റെ പ്രചോദിത വ്യാഖ്യാനത്തോടുകൂടെ, അത് പിമ്പത്തെ മഴയുടെ പകർച്ച നടക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നു.

> അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പരിവർത്തിതരാകുവിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകും; കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ വരുമ്പോൾ. പ്രവൃത്തികൾ 3:19.

പാപത്തെ മായിച്ചുകളയുന്നതു സ്വർഗീയ മഹാപുരോഹിതന്റെ അവസാന പ്രവൃത്തിയാണ്.

> “പുരാതനകാലത്ത് ജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ വിശ്വാസത്താൽ പാപയാഗത്തിന്മേൽ ചുമത്തപ്പെടുകയും അതിന്റെ രക്തത്തിലൂടെ പ്രതീകാത്മകമായി ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തതുപോലെ, പുതിയ നിയമത്തിൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടവരുടെ പാപങ്ങൾ വിശ്വാസത്താൽ ക്രിസ്തുവിന്മേൽ ചുമത്തപ്പെടുകയും യാഥാർഥ്യത്തിൽ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരം മലിനീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനു കാരണമായ പാപങ്ങൾ നീക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ പ്രതീകാത്മക ശുദ്ധീകരണം നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നത്; അതുപോലെ തന്നേ, സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശുദ്ധീകരണവും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പാപങ്ങൾ നീക്കിക്കളയുന്നതിലൂടെയോ മാച്ചുകളയുന്നതിലൂടെയോ നടത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ഇത് നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ്, പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മാനസാന്തരത്താലും ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്താലും, അവന്റെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർഹരാർ എന്നു നിർണയിക്കുന്നതിനായി രേഖാപുസ്തകങ്ങളുടെ പരിശോധന ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആകയാൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം അന്വേഷണത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയെ—ന്യായവിധിയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തിയെ—ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. തന്റെ ജനത്തെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു ക്രിസ്തു വരുന്നതിനു മുമ്പായി ഈ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം അവൻ വരുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് നൽകേണ്ടതിന്നു അവന്റെ പ്രതിഫലം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടു. വെളിപ്പാട് 22:12.” The Great Controversy, 421.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച പ്രവൃത്തി അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ പരാകാഷ്ഠയിൽ ആരംഭിച്ചതുപോലെ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ പരാകാഷ്ഠയിലേ തന്നേ അതു സമാപിക്കുന്നു; പത്രോസ് ഇതിനെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടമായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അതാണ് “ഉണർവ്വിന്റെ കാലങ്ങൾ” വരുമ്പോൾ ജീവനുള്ളവരുടെ ന്യായവിധിയുടെ കാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

> “പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധിയുടെയും പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയുന്നതിന്റെയും പ്രവൃത്തി കർത്താവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനു മുമ്പ് പൂർത്തിയാകേണ്ടതാണ്. മരിച്ചവർ പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ന്യായം വിധിക്കപ്പെടേണ്ടതാകയാൽ, അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ട ആ ന്യായവിധി കഴിഞ്ഞതിനുമുമ്പ് മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടുന്നത് അസാധ്യമാണ്. എന്നാൽ അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസ് വിശ്വാസികളുടെ പാപങ്ങൾ ‘കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ആശ്വാസകാലങ്ങൾ വരുമ്പോഴും അവൻ നിങ്ങൾക്കായി മുമ്പ് അറിയിക്കപ്പെട്ട യേശുക്രിസ്തുവിനെ അയയ്ക്കുമ്പോഴും’ മായിച്ചുകളയപ്പെടും എന്നു വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ 3:19, 20. പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധി അവസാനിക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്തു വരും; താൻ തന്റെ പ്രവൃത്തിക്കനുസരിച്ച് ഓരോരുത്തർക്കും കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ പ്രതിഫലം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.” The Great Controversy, 485.

“ഉണർവ്വിന്റെ കാലങ്ങൾ” എന്നത് “സകല കാര്യങ്ങളുടെയും പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ” കൂടിയാകുന്നു.

> അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുവരുവിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു, കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു ഉണർവ്വിന്റെ കാലങ്ങൾ വരുമ്പോൾ; നിങ്ങളോടു മുമ്പെ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ട യേശുക്രിസ്തുവിനെ അവൻ അയക്കും; സകലവും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന കാലങ്ങൾ വരുവോളം സ്വർഗ്ഗം അവനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കേണ്ടതാകുന്നു; ലോകാരംഭംമുതൽ തന്റെ വിശുദ്ധപ്രവാചകന്മാരെല്ലാവരുടെയും വായ്മുഖമായി ദൈവം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നതും അതുതന്നേ. പ്രവൃത്തികൾ 3:19–21.

“ആശ്വാസത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ” “കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന്” വരുന്നു; അത് “യേശുക്രിസ്തു” അയക്കപ്പെടുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, ആ ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയല്ല” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു ആരംഭിച്ച പ്രവൃത്തി 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്താൽ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ആ ചരിത്രത്തെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “ദൈവശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള പ്രകടനം” എന്നു പറയുന്നു. അതേ സമയം, അവൾ അതേ ചരിത്രത്തെ പത്രോസിന്റെ കാലത്തെ പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തോടു ഒത്തുനിർത്തുകയും, തുടർന്ന് ആ രണ്ടു പ്രവചനാത്മക ചരിത്രരേഖകളെയും ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കത്തിലേക്കു മുന്നോട്ടു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ചേരുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയാകെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടവനാകുന്നു. ലോകവ്യാപകമായ വ്യാപ്തിയും അപൂർവമായ ശക്തിയും ഉള്ള ഒരു പ്രവർത്തനം ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1840–44-ലെ ആവിർഭാവ പ്രസ്ഥാനം ദൈവശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷൻ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുചെന്നു; കൂടാതെ ചില രാജ്യങ്ങളിൽ, പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നവീകരണകാലം മുതൽ ഏതു ദേശത്തും സാക്ഷീകരിക്കപ്പെട്ടതിലുമധികമായ മതാത്മക ഉണർവ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതായിരുന്നു; എങ്കിലും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിൻ കീഴിലുള്ള മഹത്തായ പ്രസ്ഥാനം ഇവയെ അതിക്രമിക്കുന്നതായിരിക്കും.”

> “ഈ പ്രവൃത്തി പെന്തെക്കോസ്തുദിനത്തിലെ പ്രവൃത്തിയോടു സമാനമായിരിക്കും. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയിൽ ‘മുൻമഴ’ ലഭിച്ചതുപോലെ, അമൂല്യമായ വിത്ത് മുളെച്ചുയരുവാൻ കാരണമായതുപോലെ, അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ വിളവിന്റെ പാകത്തിന് ‘പിന്ന്മഴ’ നൽകപ്പെടും. ‘യഹോവയെ അറിയുവാൻ നാം ശ്രമിച്ചാൽ, നാം അറിയും; അവന്റെ പുറപ്പെടൽ പ്രഭാതംപോലെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ മഴപോലെ, ഭൂമിക്കു പിന്നാലെ വരുന്ന മഴയും മുൻമഴയും പോലെ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരും.’ ഹോശേയ 6:3. ‘അപ്പോൾ സീയോൻമക്കളേ, സന്തോഷിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയിൽ ആനന്ദിപ്പിൻ; അവൻ നിങ്ങൾക്കു യുക്തമായി മുൻമഴ തന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങൾക്കായി മഴ, മുൻമഴയും പിന്നാലെ വരുന്ന മഴയും, പെയ്യിച്ചുതരും.’ യോവേൽ 2:23. ‘അവസാനദിവസങ്ങളിൽ, ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിൽനിന്നു സകലജഡത്തിന്മേലും പകർന്നുതരും.’ ‘അപ്പോൾ യഹോവയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും.’ അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:17, 21.”

> “സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തനം അതിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തേക്കാൾ കുറഞ്ഞ പ്രകടനത്തോടെ അവസാനിക്കേണ്ടതല്ല. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മുൻമഴയുടെ പകർച്ചയിൽ നിവൃത്തിയായ പ്രവചനങ്ങൾ, അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ പിൻമഴയിൽ വീണ്ടും നിവൃത്തിയാകേണ്ടതാണ്. അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസ് മുൻകൂട്ടി നോക്കിക്കണ്ടിരുന്ന ‘ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ’ ഇവയാണ്; അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ: ‘ആകയാൽ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു മനസ്സാന്തരപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുകൊൾവിൻ; അങ്ങനെ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ വരികയും അവൻ നിങ്ങൾക്കായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവായ യേശുവിനെ അയക്കുകയും ചെയ്യും.’ പ്രവൃത്തികൾ 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹിമാപൂർണ്ണമായ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; അത് തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ആരംഭത്തെ കൊണ്ടുവന്നു. ആ ചരിത്രം വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ദൂതനായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട യേശു, വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ ആരംഭിച്ച ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ ആ പ്രകടനം അന്വേഷണവിധിയുടെ ആരംഭത്തിലേക്കു ക്രമേണ ഉയർന്നു; അതുകൊണ്ട്, അന്വേഷണവിധിയുടെ സമാപ്തിയിലേക്കു ക്രമേണ ഉയരുന്ന ദൈവശക്തിയുടെ ഒരു പ്രകടനത്തെ അതു മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അന്ത್ಯದ കാലഘട്ടം 9/11-ൽ ആരംഭിച്ചു; അന്നു ന്യൂയോർക്കിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ സ്പർശത്താൽ താഴെയിറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, യേശു വീണ്ടും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതനായി ഇറങ്ങി വന്നു; അന്വേഷണവിധിയുടെ പ്രവൃത്തി മരിച്ചവരിൽ നിന്നു ജീവനുള്ളവരിലേക്കു മാറുകയും ചെയ്തു. യേശു അയക്കപ്പെടുമ്പോൾ മഴകൾ എത്തിച്ചേരുന്നു.

സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു നാം അപേക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് യേശു ഉപദേശിച്ചു; പിന്നത്തെ മഴയുടെ കാലത്ത് പിന്നത്തെ മഴയ്ക്കായി അപേക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് സെഖര്യാവും പറയുന്നു. അതിനാൽ, സെഖര്യാവിന്റെ നിർദ്ദേശം നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നു, നിങ്ങൾ പിന്നത്തെ മഴയുടെ കാലത്തിലാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതുണ്ടെന്നത് വ്യക്തമാണ്.

> പിന്നാക്കമഴയുടെ കാലത്തു യഹോവയോടു മഴ ചോദിപ്പിൻ; അപ്പോൾ യഹോവ മിന്നുന്ന മേഘങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കി, അവർക്കു മഴപെയ്ത്തുകൾ നല്കുകയും വയലിൽ ഏവർക്കും പുല്ല് തരുകയും ചെയ്യും. സെഖർയ്യാവു 10:1.

9/11-ൽ യേശു വെളിപ്പാടു പുസ്തകം പതിനെട്ടിലെ ദൂതനായി ഇറങ്ങി വന്നു; പിന്നീടുള്ള മഴ തൂവിത്തുടങ്ങി. എന്നാൽ അത് “പിന്നീടുള്ള മഴ ചോദിപ്പിൻ” എന്ന സെഖര്യാവിന്റെ ആജ്ഞ നിറവേറ്റുന്നവരിലേ പതിക്കൂ—അതായത്, “ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ” വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും സകലത്തിന്റെയും പുനഃസ്ഥാപനവും എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും നിങ്ങൾക്കു യഥാർത്ഥ ബോധ്യമുള്ളപ്പോൾ. ആത്മാവ് പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ പ്രവാചകകാലം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു “തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.”

> “അന്തിമമഴയ്ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മുടെ മേൽ പതിക്കുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞും മഴച്ചാറുകളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വന്തമാക്കുന്ന ഏവരിലും അത് വരുന്നതാകുന്നു. പ്രകാശത്തിന്റെ ഖണ്ഡങ്ങളെ നാം ചേർത്തുകൂട്ടുമ്പോൾ, നാം അവനിൽ ആശ്രയിക്കണമെന്നു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഉറപ്പായ കരുണകളെ നാം വിലമതിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിറവേറും. [യെശയ്യാവു 61:11 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.] സർവ്വഭൂമിയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ നിറയേണ്ടതാകുന്നു.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

9/11-ൽ പുതുക്കലിന്റെ കാലങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു; ജീവനുള്ളവരുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയുന്നതും ആരംഭിച്ചു. ആ ന്യായവിധി അബ്രാഹാമിനോടുള്ള മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള നിയമത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ വ്യവസ്ഥയോടു കൃത്യമായി ഒത്തുചേരുന്നതാകുന്നു. ആ ആദ്യ വ്യവസ്ഥ ഇതായിരുന്നു: കർത്താവു യിസ്രായേലിനെ മിസ്രയീമിലെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ നിയമജനത്തെയും അവർ പരദേശികളായും അന്യദേശവാസികളായും പാർത്തിരുന്ന ജാതിയെയും ന്യായംവിധിക്കും. ആദ്യ നിയമജനങ്ങൾ അവസാന നിയമജനങ്ങളെ—ഒന്നു നൂറ്റി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ—മാതൃകയായി സൂചിപ്പിച്ചു. ആ പ്രവാചകജനങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പായി ന്യായംവിധിക്കപ്പെടും; അതേ സമയം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും ന്യായംവിധിക്കപ്പെടുന്നു.

റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ന്യായവിധി അതിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ വരുന്നു; അതാണ് സൺഡേ നിയമം. ചില ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ക്രി.മു. 63-ൽ പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിൽ റോം യെഹൂദയെ തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നതിന്റെ പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ നിവൃത്തിയാൽ സൺഡേ നിയമം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ്, പത്ത് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. റോണൾഡ് റീഗൺ പത്താം വാക്യത്തിലെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു; അത് നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചതായിരുന്നു. യെശയ്യാ 8:8, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ പത്തും നാൽപ്പതും വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആ മൂന്നു സമാന്തര വാക്യങ്ങൾ, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ റാഫിയയുടെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചവനായി റഷ്യയെ തിരിച്ചറിയാൻ അനുവദിക്കുന്നു.

പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ റാഫിയ യുദ്ധം ദക്ഷിണരാജാവായ (റഷ്യ)യും പാപ്പാസഭയുടെ പ്രതിനിധി ശക്തിയായ (ഉക്രൈൻ)യും തമ്മിലുള്ള ഉക്രൈനിലെ യുദ്ധത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു. ഈ യുദ്ധം ഒബാമ ഭരണകൂടം ആരംഭിച്ചത് ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ പാപ്പായുടെ കാലത്തായിരുന്നു; അതോടൊപ്പം അദ്ദേഹം അമേരിക്കകളിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ പാപ്പാവും ആയിരുന്നു, എങ്കിലും അത് ദക്ഷിണ അമേരിക്കയായിരുന്നു. “ദക്ഷിണം” ആഗോളത്വത്തിന്റെയും ആത്മീയതയുടെയും കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്; അതുകൊണ്ട് അമേരിക്കകളിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ ദക്ഷിണ പാപ്പാവ്, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ യുദ്ധം അരങ്ങേറിയപ്പോൾ, ആഗോളവാദിയായ പ്രസിഡന്റ് ഒബാമയുമായി യോജിച്ചു. പത്താം വാക്യത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട റീഗൻ ഒരു പരിരക്ഷണവാദി പാപ്പാവുമായി രഹസ്യ സഖ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; തുടർന്ന്, ആഗോളവാദിയായ ഒരു പാപ്പാവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഉക്രൈനിലെ നാസികളെ ഒരു ആഗോളവാദി പ്രസിഡന്റ് ഉപയോഗിച്ചു. ട്രംപിന്റെ കീഴിലുള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഇപ്പോൾ ആദ്യ ഉത്തര അമേരിക്കൻ, കൂടാതെ പറയപ്പെടുന്ന പരിരക്ഷണവാദി പാപ്പാവുമായുള്ള ഒരു തുറന്ന ബന്ധത്തിലാണ്.

വേദപ്രവചനത്തിലെ ക്രിസ്തുവിരോധിയുമായി റീഗന്‍ പത്താം വാക്യത്തിലെ യുദ്ധത്തില്‍ ഒരു രഹസ്യ സഖ്യം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു; ഒബാമാ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ യുദ്ധത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു, അന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തില്‍ പാപ്പാവും ഒബാമയെപ്പോലെ ഒരു ആഗോളവാദിയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ട്രംപ്, റീഗനോടു സമാന്തരമായ ഒരു പാപ്പാവുമായി തുറന്ന ബന്ധത്തിലാണുള്ളത്; വ്യത്യാസമെന്നുവെച്ചാല്‍, ആദിയിലെ രഹസ്യ സഖ്യം ഇപ്പോള്‍ ഒരു തുറന്ന സഖ്യമായിരിക്കുന്നു. ആ മൂന്ന് പാപ്പാക്കളും ആ മൂന്ന് പ്രസിഡന്റുമാരും പത്ത്, പതിനൊന്ന്, പതിനഞ്ച് എന്നീ വാക്യങ്ങളിലെ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

> “തന്റെ സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയിലും കപടചാതുര്യത്തിലുമെല്ലാം റോമൻ സഭ അത്യന്തം വിസ്മയകരമാണ്. സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതു എന്തെന്നു അവൾ വായിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ വ്യാജ ശബ്ബത്ത് അംഗീകരിക്കുന്നതിലൂടെ അവൾക്കു ഭക്തിനമസ്കാരം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, പഴയ കാലങ്ങളിൽ അവൾ തന്നേ പ്രയോഗിച്ച അതേ മാർഗ്ഗങ്ങളാൽ അതിനെ നിർബന്ധമായി നടപ്പാക്കുവാൻ അവർ തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്നും കണ്ടുകൊണ്ട്, അവൾ തന്റെ സമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം നിരസിക്കുന്നവർ, അവളിൽ നിന്നാരംഭിച്ച ഒരു സ്ഥാപനത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിപ്പാൻ, സ്വയം പിഴവില്ലാത്തതെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഈ അധികാരത്തിന്റെ സഹായം ഇനിയും തേടും. ഈ പ്രവർത്തിയിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളെ സഹായിക്കുവാൻ അവൾ എത്ര സന്നദ്ധമായി വരുമെന്നു അനുമാനിക്കുന്നത് പ്രയാസകരമല്ല. സഭയ്ക്കു അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്നവരോടു എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്നു പാപ്പാസഭയുടെ നേതാക്കളേക്കാൾ നന്നായി ആരാണ് അറിയുന്നത്?”

> ലോകമെമ്പാടുമുള്ള തന്റെ എല്ലാ ശാഖാപ്രശാഖകളോടുകൂടി റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ, പാപ്പാസിംഹാസനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിനുകീഴിലും അതിന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് സേവിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുമുള്ള, ഒരു വിശാലമായ ഏക സംഘടനയെ രൂപീകരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും ഉള്ള അതിന്റെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വിശ്വാസികൾ, തങ്ങളെത്തന്നെ പാപ്പാവിനോടുള്ള വിശ്വസ്ത അനുസരണത്തിൽ ബന്ധിതരായി കണക്കാക്കേണ്ടതിന്നു ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു. അവരുടെ ദേശീയതയോ അവരുടെ സർക്കാരോ എന്തുമായിരിക്കട്ടെ, സഭയുടെ അധികാരത്തെ മറ്റു സകല അധികാരങ്ങളെയുംക്കാൾ ഉന്നതമെന്നു അവർ കണക്കാക്കേണ്ടതാണ്. രാജ്യത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു സത്യം ചെയ്യുന്നതായാലും, അതിന്റെ പിന്നിൽ റോമിനോടുള്ള അനുസരണവ്രതം നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് വിരോധമായ ഏതു പ്രതിജ്ഞയിൽനിന്നും അവരെ വിമുക്തരാക്കുന്നതായി അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

> “രാജ്യങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ സ്വയം കപടനൈപുണ്യത്തോടെയും നിരന്തരശ്രമങ്ങളോടെയും കടന്നുകയറുവാൻ അവൾ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്കു ചരിത്രം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഒരു പിടിമുറുക്ക് നേടിയശേഷം, രാജാക്കന്മാരുടെയും ജനങ്ങളുടെയും നാശം വരുത്തേണ്ടിവന്നാലും, സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു. ക്രി.വ. 1204-ൽ, പോപ്പ് ഇന്നസെന്റ് III, ആരഗോണിന്റെ രാജാവായ പീറ്റർ II-ൽ നിന്ന് താഴെപ്പറയുന്ന അസാധാരണമായ പ്രതിജ്ഞ പുറപ്പെടുവിച്ചു: ‘ഞാൻ, ആരഗോണ്യരുടെ രാജാവായ പീറ്റർ, എന്റെ യജമാനനായ പോപ്പ് ഇന്നസെന്റിനോടും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തോലിക്ക അവകാശികളോടും, റോമൻ സഭയോടും എപ്പോഴും വിശ്വസ്തനും അനുസരണയുള്ളവനുമായിരിക്കുമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുകയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു; കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും, മതദ്രോഹപരമായ ദുഷ്ടതയെ പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും, എന്റെ രാജ്യം അദ്ദേഹത്തോടുള്ള അനുസരണയിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ നിലനിറുത്തുമെന്നുമാണ്.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. ഇത് റോമൻ പൊന്തിഫിന്റെ അധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദങ്ങളോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘ചക്രവർത്തിമാരെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരാക്കുവാൻ അവന്നു നിയമാനുസൃത അധികാരമുണ്ട്’ എന്നും, ‘അനീതിയുള്ള ഭരണാധികാരികളോടുള്ള തങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തബദ്ധതയിൽ നിന്ന് പ്രജകളെ അവൻ വിമോചിപ്പിക്കാം’ എന്നും.”—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> “റോം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ലെന്നത് അവളുടെ അഭിമാനപ്രഖ്യാപനമാണെന്ന കാര്യം ഓർമ്മിക്കപ്പെടട്ടെ. ഗ്രിഗറി VII ന്റെയും ഇന്നസെന്റ് III ന്റെയും സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഇന്നും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്. അവൾക്കു ശക്തി മാത്രമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടുകളിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ ശക്തിയോടുകൂടി അവയെ ഇപ്പോഴും പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നുവൾ. ഞായറാഴ്ചയുടെ ഉന്നമനപ്രവർത്തനത്തിൽ റോമിന്റെ സഹായം സ്വീകരിക്കാമെന്ന് നിർദേശിക്കുമ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് വളരെ കുറച്ചേ അറിയുന്നുള്ളൂ. അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം സാധിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിക്കിടക്കുമ്പോൾ, റോം തന്റെ അധികാരം വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കാനും, നഷ്ടപ്പെട്ട പരമാധികാരം വീണ്ടെടുക്കാനും ലക്ഷ്യമിടുകയാണ്. ഒരിക്കൽ യുഎസിൽ ഈ സിദ്ധാന്തം സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ—സഭയ്ക്ക് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അധികാരം വിനിയോഗിക്കാനോ നിയന്ത്രിക്കാനോ കഴിയും എന്നു; മതാചരണങ്ങൾ മതേതര നിയമങ്ങളാൽ നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടാം എന്നു; ചുരുക്കത്തിൽ, സഭയുടെയും രാഷ്ട്രത്തിന്റെയും അധികാരം മനസ്സാക്ഷിയെ ആധിപത്യം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നു—അപ്പോൾ ഈ രാജ്യത്തിലെ റോമിന്റെ വിജയം ഉറപ്പായിരിക്കും.

> “സമീപിച്ചുവരുന്ന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവവചനം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ അവഗണിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകം റോമിന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്ന്, വലയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വളരെ വൈകിയതിനുശേഷം മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളു. അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി ശക്തിയിലേക്ക് വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ നിയമനിർമാണസഭകളിലും, സഭകളിലും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ മുൻകാല പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ട അവളുടെ രഹസ്യ ഗുഹകളിൽ, അവൾ തന്റെ ഉയർന്നതും വിസ്താരമുള്ളതുമായ ഘടനകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തക്ക സമയത്ത് പ്രഹരിക്കാൻ അവൾക്കു അവസരം വരുമ്പോൾ, സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകേണ്ടതിന്നായി, ആരും സംശയിക്കാത്തവിധവും ഒളിഞ്ഞും അവൾ തന്റെ ശക്തികളെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അനുകൂലമായ നിലപാട് മാത്രം; അതും ഇതിനകം തന്നേ അവൾക്കു ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റോമൻ ഘടകത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണെന്ന് നാം ഉടൻ കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവവചനം വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവനും അതുവഴി നിന്ദയും പീഡനവും ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടിവരും.” The Great Controversy, 580, 581.

2016-ൽ ട്രംപ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് ബൈഡൻ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ആഗോളവാദികൾ 2020-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കവർന്നു; എന്നാൽ അത് 20/20 ദർശനമുള്ളവർ മാത്രമാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് 2024-ൽ “തിരിച്ചുവരുന്നു”; മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത അധികാരത്തോടെ, സ്വർണയുഗത്തിനായും പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിനായും തന്റെ ഒരുക്കം ആരംഭിക്കുന്നു. തുടർന്ന് 2025-ൽ ദർശനം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു പോപ്പ് ലിയോ വന്നു; പത്ത് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലെ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളോടും, ആ യുദ്ധങ്ങളിലെ മൂന്ന് പ്രസിഡന്റുകളോടും ബന്ധപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ പോപ്പാണ് അദ്ദേഹം. ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും പോപ്പിനെയും പ്രസിഡന്റിനെയും പരമ്പരാഗതവാദികളായി കണക്കാക്കുന്നു; മധ്യത്തിലുള്ള പോപ്പും പ്രസിഡന്റും ആഗോളവാദികളായിരുന്നു. ആദ്യ സഖ്യം രഹസ്യമായിരുന്നു; അവസാനത്തേത് തുറന്നതാകുന്നു; കാരണം അത് പതിനാലാം വാക്യത്തിൽ അന്ത്യദിന പ്രവചനങ്ങളുടെ ബാഹ്യ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

2023 ഡിസംബർ 31-ന്, ആദ്യ കല്പനയുടെ പ്രവൃത്തിയാൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടതുപോലെ, ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തി അടിസ്ഥാനമിടാൻ ആരംഭിച്ചു. പതിനാലാം വചനത്തിലെ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണെന്ന തന്റെ തിരിച്ചറിവിൽ വില്യം മില്ലർ ശരിയായിരുന്നു അതോ തെറ്റായിരുന്നു അതോ എന്നതിനെച്ചൊല്ലിയായിരുന്നു ആ അടിസ്ഥാനപരമായ പരീക്ഷണം. അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ പ്രവചനദർശനം സ്ഥാപിച്ച ചിഹ്നം റോമാണെന്ന മില്ലറിന്റെ തിരിച്ചറിവ്, ചില വശങ്ങളിൽ, മില്ലറിന്റെ സകല അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളിലെയും ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. മില്ലർ ചില നിർദ്ദിഷ്ട ബോധ്യങ്ങളിലെത്തിയത് എങ്ങനെ എന്നത്, അവന്റെ കാലത്തെയും സാഹചര്യങ്ങളെയും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട തർക്കശക്തി പ്രയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ നിർവചിക്കാനാകൂ; എങ്കിലും, അവന്റെ ചില പ്രവചനാത്മക കണ്ടെത്തലുകളെ സംബന്ധിച്ച്, അവൻ ആ ബോധ്യങ്ങളിലെത്തിയത് എന്തുകൊണ്ടെന്നതിന് വളരെ നിർദിഷ്ടമായ സാക്ഷ്യവുമുണ്ട്. അവന്റെ ബോധ്യങ്ങളിലേയിലെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായത്, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണെന്ന അവന്റെ തിരിച്ചറിവായിരുന്നു.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “എടുത്തുകളയപ്പെട്ടത്” എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി താൻ എങ്ങനെ തിരഞ്ഞുപരിശോധിച്ചുവെന്നതു മില്ലർ നേരിട്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. തന്റെ ഉത്തരം എവിടെയാണ് കണ്ടെത്തിയതെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, താൻ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രത്നം കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആവേശവും അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു. അപ്പോല്ലോസ് ഹേൽ മില്ലറുടെ സ്വന്തം രചനകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വ്യാഖ്യാനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; താഴെക്കൊടുക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ, മില്ലർ പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായി എങ്ങനെ മാറിയെന്നത് ഹേൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 1798-ൽ മുദ്രവിടപ്പെട്ട പ്രകാശത്തിന്റെ ദൂതനായ മില്ലർ, പുസ്തകം “മുദ്രവിടപ്പെടുമ്പോൾ” “മനസ്സിലാക്കുന്ന” “ജ്ഞാനികൾ” എന്നു ദാനിയേൽ വിളിച്ചവരുടെ ഒരു വിശുദ്ധ മാതൃകയാണ്. താൻ എങ്ങനെ ബൈബിൾ പഠനത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടുവെന്നുള്ള മില്ലറുടെ സാക്ഷ്യം, സകലത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം നൽകിയ ഒരു മാതൃകയാണ്. മില്ലറുടെ വികസനത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുക; കാരണം, മില്ലറിനെപ്പോലെ പിശകിന്റെ അന്ധകാരത്തിൽനിന്ന് അവർ പുറത്തുവന്നാലും, ജ്ഞാനവർധനയെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ജ്ഞാനികളുടെ മാതൃക അവൻ തന്നെയാണ്.

> “‘1816-ലെ മേയ് മാസത്തിൽ ഞാൻ പാപബോധത്തിന്റെ കീഴിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; അയ്യോ, എത്ര ഭയാനകമായ ഭീതി എന്റെ ആത്മാവിനെ നിറച്ചു! ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതുപോലും മറന്നു. ആകാശം പിച്ചളപോലെ, ഭൂമി ഇരിമ്പുപോലെ എനിക്കു തോന്നി. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഒക്ടോബർ വരെ തുടർന്നു; അപ്പോൾ ദൈവം എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു; അയ്യോ, എന്റെ ആത്മാവേ, യേശു എത്ര മഹത്തായ രക്ഷകനാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തി! എന്റെ പാപങ്ങൾ എന്റെ ആത്മാവിൽ നിന്നു ഒരു ഭാരമെന്നപോലെ വീണുപോയി; അപ്പോൾ ബൈബിൾ എനിക്കെത്ര വ്യക്തമായി തോന്നി! അതൊക്കെയും യേശുവിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്; ഓരോ പേജിലും ഓരോ വരിയിലും അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയ്യോ, അത് എത്ര സന്തോഷകരമായ ഒരു ദിനമായിരുന്നു! ഞാൻ നേരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു വീട്ടിലേക്കു പോകണമെന്നുവാഞ്ഛിച്ചു; യേശു എനിക്കെല്ലാമായിരുന്നു, ഞാൻ അവനെ കണ്ടതുപോലെ മറ്റെല്ലാവർക്കും അവനെ കാണിച്ചുതരാൻ കഴിയും എന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു; പക്ഷേ ഞാൻ തെറ്റിച്ചു.

> “‘ഞാൻ ഡീസ്റ്റായിരുന്ന പന്ത്രണ്ടു വർഷക്കാലത്ത് എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായ എല്ലാ ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും ഞാൻ വായിച്ചു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബൈബിളിനെ സ്നേഹിച്ചു. അത് യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു! എന്നിരുന്നാലും, ബൈബിളിൽ എനിക്കു ഇപ്പോഴും ഇരുണ്ടതായിരുന്ന ഭാഗങ്ങൾ വളരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1818 അല്ലെങ്കിൽ 19-ൽ, എന്നെ സന്ദർശിച്ച ഒരുസുഹൃത്തിനോടു ഞാൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ—ഞാൻ ഡീസ്റ്റായിരുന്ന കാലത്തു എന്നെ അറിയുകയും ഞാൻ സംസാരിച്ചതുകേൾക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നയാൾ—അവൻ, ഏറെ സൂചനാപരമായ രീതിയിൽ, ചോദിച്ചു: “ഈ വചനത്തെക്കുറിച്ചും ആ വചനത്തെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു?” ഡീസ്റ്റായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന പഴയ വചനങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി; അതിനാൽ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ എനിക്ക് സമയം തരുന്നുവെങ്കിൽ, അവയുടെ അർത്ഥം ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയും. “എത്ര സമയം നിങ്ങൾക്കാവശ്യം?” “എനിക്കറിയില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയും,” എന്നു ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; കാരണം, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വെളിപ്പാട് ദൈവം നൽകിയിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല. അപ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്തെന്നു കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, എന്റെ ബൈബിൾ പഠിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തു. എന്നാൽ, ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്തതുമാത്രം, ഒരു ചിന്ത എനിക്കുവന്നു—“നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഭാഗം നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയാൽ, നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും?”’

> “അപ്പോൾ ബൈബിൾ പഠിക്കുന്ന ഈ രീതി എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു:—ഇത്തരം ഭാഗങ്ങളിലെ വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്ത്, അവയെ ബൈബിളുടനീളം പിന്തുടർന്ന്, ഇങ്ങനെ അവയുടെ അർത്ഥം കണ്ടെത്തും. എനിക്ക് Cruden’s Concordance ഉണ്ടായിരുന്നു, [1798-ൽ വാങ്ങിയത്], ലോകത്തിൽ അതാണ് ഏറ്റവും മികച്ചതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അതിനാൽ അതും എന്റെ ബൈബിളും എടുത്ത് ഞാൻ എന്റെ മേശയ്ക്കരികിൽ ഇരുന്നു; പിന്നെ അല്പം പത്രങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും വായിച്ചില്ല; കാരണം എന്റെ ബൈബിൾ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് അറിയുവാൻ ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തിരുന്നു. ഞാൻ ഉല്പത്തിയിൽ തുടങ്ങി, മന്ദഗതിയിൽ വായിച്ചുപോയി; എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു വാക്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അതിന് എന്താണ് അർത്ഥമെന്നു കണ്ടെത്തുവാൻ ഞാൻ ബൈബിളുടനീളം അന്വേഷിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ബൈബിൾ മുഴുവൻ കടന്നുപോയ ശേഷം, ഓ, സത്യം എത്ര പ്രകാശമാനവും മഹിമാപൂർണ്ണവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! ഞാൻ നിങ്ങളോടു പ്രസംഗിച്ചു വരുന്നതുതന്നെയാണ് ഞാൻ കണ്ടെത്തിയത്. ആ ഏഴു കാലങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി ഞാൻ ബോധ്യപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ഞാൻ 2300 ദിവസങ്ങളിലേക്കെത്തി; അവയും എന്നെ അതേ നിഗമനത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുവന്നത്; എങ്കിലും രക്ഷിതാവ് എപ്പോൾ വരുമെന്നു കണ്ടെത്തണമെന്നൊരു ചിന്ത എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല, അതു ഞാൻ വിശ്വസിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല; പക്ഷേ ആ വെളിച്ചം എത്ര ശക്തിയായി എനിക്കു ബാധിച്ചുവോ, ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെപോയി. ഇപ്പോൾ, ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഞാൻ മുളകുത്തുകളും കടിഞ്ഞാണും അണിയണം; ബൈബിളിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഞാൻ പോകുകയില്ല, അതിന്റെ പിന്നാലെ പിന്നിലായി വീഴുകയും ചെയ്യുകയില്ല. ബൈബിൾ എന്തു പഠിപ്പിച്ചാലും, ഞാൻ അതിൽ ഉറച്ചു നിലക്കും. എങ്കിലും ഇനിയും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില വാക്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

> “ബൈബിൾ പഠിക്കുന്നതിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊതുവായ രീതിയെക്കുറിച്ച് ഇത്രമാത്രം. മറ്റൊരു അവസരത്തിൽ, നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ള വാക്യത്തിന്റെ അർത്ഥം—‘ദൈനികം’ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം—തീർപ്പാക്കുന്ന തന്റെ രീതിയെ അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. ‘ഞാൻ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,’ എന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, ‘ദാനിയേലിൽ അല്ലാതെ അത് കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു സ്ഥലം എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായില്ല. പിന്നെ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന “നീക്കിക്കളയുക” എന്ന വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്തു. “അവൻ ദൈനികം നീക്കിക്കളയും,” “ദൈനികം നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്ന കാലംമുതൽ,” തുടങ്ങിയവ. ഞാൻ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; ഈ വാക്യത്തിൽ വെളിച്ചം ഒന്നും കിട്ടുകയില്ലെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു; ഒടുവിൽ ഞാൻ 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:7, 8-ൽ എത്തി. “അനീതിയുടെ രഹസ്യം ഇപ്പോഴേക്കും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നവൻ വഴിയിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടുവോളം അവൻ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും; അപ്പോൾ ആ ദുഷ്ടൻ വെളിപ്പെടും,” മുതലായവ. ഞാൻ ആ വാക്യത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അയ്യോ, സത്യം എത്ര വ്യക്തവും മഹത്വപൂർണ്ണവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! അതാ അവിടെയുണ്ട്! അതുതന്നെയാണ് “ദൈനികം!” എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, “ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നവൻ,” അഥവാ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവൻ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ പൗലോസ് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ,” “ആ ദുഷ്ടൻ” എന്നിവകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പാപ്പാസംപ്രദായമാണ്. എന്നാൽ പാപ്പാസംപ്രദായം വെളിപ്പെടുന്നതിനെ തടയുന്നത് എന്താണ്? അത് പുരാതന ജാതീയമതമാണ്; അപ്പോൾ “ദൈനികം” എന്നു പറയുന്നത് ജാതീയമതം തന്നെയായിരിക്കണം.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

മില്ലറുടെ പഠനത്തിന് മനുഷ്യസഹായവും ദൈവികസഹായവും ഒരുപോലെ ലഭിച്ചിരുന്ന പ്രൊവിഡൻഷ്യൽ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം ചരിത്രരേഖയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അവന്റെ പഴയ സുഹൃത്ത് അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു; അവന്റെ മനസ്സിൽ ഉദിച്ച ചിന്തകൾ ഗബ്രിയേൽ ദൂതന്റെ സ്വരമായിരുന്നു; സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “വരിയിന്മേൽ വരി” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ, മില്ലറെ ആവർത്തിച്ച് സന്ദർശിച്ച ദൂതൻ അവനായിരുന്നു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” തന്റെ ആദ്യ കണ്ടെത്തലാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നു; തുടർന്ന് “2,300”നെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ”ക്കുള്ള രണ്ടാം സാക്ഷിയായി അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നു, കാരണം ഇവ രണ്ടും 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി അവൻ (ആദ്യമായി) വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ആ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളും അവന്റെ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ കണ്ടെത്തലുകളാണ്; മില്ലറുമായുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ, “ഏഴാംമാസ പ്രസ്ഥാനം” ആരംഭിച്ച “മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈ” എന്ന സന്ദേശത്തിലൂടെ സാമുവൽ സ്നോ തിരുത്താനിരുന്ന പിശകിനെ അവ അവിടെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. “മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈ”യുടെ പ്രസ്ഥാനം, എക്സെറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, “ഏഴാംമാസ പ്രസ്ഥാനം” ആയിരുന്നു; കാരണം അതു കർത്താവിന്റെ വരവ് ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തേക്കാണ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നത്; 1844-ൽ ആ ദിവസം ഒക്ടോബർ 22-നായിരുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ അധികാരവൽക്കരണത്തെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന തെറ്റ്, ഏഴ് കാലങ്ങളും 2,300 വർഷങ്ങളും 1843-ൽ ഒരുമിച്ച് അവസാനിച്ചു എന്ന മില്ലറുടെ പ്രാരംഭ ധാരണയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൽ തുടർന്ന് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഉപദേശം, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകമായി റോമിനെ മില്ലർ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെന്നതാണ്. വില്യം മില്ലറിന്റെ എല്ലാ പ്രവചനാത്മക ധാരണകളും, ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ട് ശക്തികളെ അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളവയാണെന്ന് അഡ്വന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രാധ്യാപകർ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളും പുറജാതീയ റോമും പാപ്പാത്വ റോമും ആണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു; ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദിനംപ്രതി” എന്നത് പുറജാതീയ റോമാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ ആ രണ്ട് ശക്തികളെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതുപോലെ, ദൂതന്മാർ ആവർത്തിച്ചും സന്ദർശിച്ചിരുന്ന മില്ലർ മുന്നോട്ടുവെച്ച ഓരോ പ്രവചനാത്മക മാതൃകയും, റோம் ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബോധ്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. ഓരോന്നും തന്നേ!

2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ പരീക്ഷണം ആരംഭിച്ചു; 2025 മെയ് 8-ന് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ പോപ്പ് തന്റെ ഭരണം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അത് തന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തി. ആ സമയത്ത് ആലയപരീക്ഷണം ആരംഭിച്ചു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ കാര്യങ്ങൾ നാം തുടർന്നു പരിശോധിക്കുകയും, നിലവിലെ പോപ്പിനോടുകൂടി അടിസ്ഥാനപരമായ പരീക്ഷണം അവസാനിച്ചതെന്ന നമ്മുടെ തിരിച്ചറിവിനെ നിലനിറുത്തുന്ന സാക്ഷിയായി “250” വർഷങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യും.

Back to Articles