Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നമ്പർ നാല്പത്തൊന്ന്

പൗലോസിന്റെ പ്രവാചക ശുശ്രൂഷ: പുരാതന യിസ്രായേലിനെ ആത്മീയ യിസ്രായേലുമായി ബന്ധിപ്പിക്കൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word

പുരാതന ഇസ്രായേലിനും ആത്മീയ ഇസ്രായേലിനും ഇടയിലെ ബന്ധകക്കണ്ണിയായി അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് നിലകൊണ്ടു; കാരണം, അവന്റെ ശുശ്രൂഷയും, അവന്റെ നാമവും, അവന്റെ വ്യക്തിപരമായ സാഹചര്യങ്ങളും, അവന്റെ പ്രവാചകപ്രവൃത്തിയും എല്ലാം ഈ സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. താൻ ദൈവജനത്തെ ഉപദ്രവിച്ചിരുന്നതിനാൽ, അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ ഏറ്റവും ചെറുതായവൻ താനാണെന്ന് അവൻ സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> എന്തെന്നാൽ ഞാൻ അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ ഏറ്റവും ചെറുതാകുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ ഞാൻ ഉപദ്രവിച്ചതിനാൽ, അപ്പൊസ്തലൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുവാൻ യോഗ്യനല്ല. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:19.

മതപരിവർത്തനസമയത്ത് അവന് നൽകിയ പേര് പൗലൊസ് ആയിരുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം ചെറുത് അല്ലെങ്കിൽ അല്പം എന്നാകുന്നു, കാരണം അവൻ അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ ഏറ്റവും ചെറുതായവൻ ആയിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അവന്റെ ആദ്യനാമം ശൗൽ ആയിരുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നാകുന്നു.

> അപ്പോൾ അനന്യാസ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, ഈ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് അനേകരാൽ ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ യെരൂശലേമിൽ നിന്റെ വിശുദ്ധന്മാർക്കു എത്രയോ ദോഷം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ നിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ബന്ധിപ്പാൻ പ്രധാന പുരോഹിതന്മാരിൽനിന്നു അവന്നു അധികാരവും ഉണ്ടു. എന്നാൽ കർത്താവ് അവനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ പോകുക; ജാതികളുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും യിസ്രായേൽമക്കളുടെയും മുമ്പാകെ എന്റെ നാമം വഹിപ്പാൻ അവൻ എനിക്കു തിരഞ്ഞെടുത്ത പാത്രമാകുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ 9:13–15.

സൗൽ സുവിശേഷം ജാതികളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നതിനായി “തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു പാത്രം” ആയിരുന്നു; എങ്കിലും അവൻ ആദ്യം പരിവർത്തനം പ്രാപിച്ച് പൗലൊസ് (ചെറുത്) ആക്കപ്പെട്ടു, കാരണം അവൻ ശക്തനായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. പൗലൊസ് തന്റെ ശക്തി തന്റെ ചെറുത്വത്തിൽ, അഥവാ തന്റെ ബലഹീനതയിൽ ആണെന്നു മനസ്സിലാക്കി.

> വെളിപ്പാടുകളുടെ സമൃദ്ധിയാൽ ഞാൻ അത്യുന്നതനായി ഉയർന്നുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, എനിക്കു ജഡത്തിൽ ഒരു മുള്ള് — എന്നെ അടിച്ചമർത്തേണ്ടതിന്നുള്ള സാത്താന്റെ ദൂതൻ — കൊടുക്കപ്പെട്ടു; ഞാൻ അത്യുന്നതനായി ഉയർന്നുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നേ. ഇത് എന്നിൽനിന്നു നീങ്ങിപ്പോകേണ്ടതിന്നു ഞാൻ കർത്താവിനോടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം അപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “എന്റെ കൃപ നിനക്കു മതി; എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞതാകുന്നു.” ആകയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്റെമേൽ വസിക്കേണ്ടതിന്നു, ഞാൻ ഏറ്റവും സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ബലഹീനതകളിൽ തന്നേ പ്രശംസിക്കും. അതുകൊണ്ടു ക്രിസ്തുവിന്നുവേണ്ടി ഞാൻ ബലഹീനതകളിലും നിന്ദകളിലും ആവശ്യങ്ങളിലും പീഡനങ്ങളിലും കഷ്ടതകളിലും പ്രസാദം കാണുന്നു; എന്തെന്നാൽ ഞാൻ ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ ശക്തനായിരിക്കുന്നു. 2 കൊരിന്ത്യർ 12:7–10.

ശൗൽ “തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു”; എന്നാൽ അവൻ ശക്തനായിരിക്കേണ്ടതിന്ന് അവനെ ചെറുതാക്കപ്പെട്ടു (പൗൽ). സുവിശേഷം ജാതികളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു; എങ്കിലും പഴയ നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ പരിജ്ഞാനത്തിന്റെ കാരണം കൊണ്ടും ഭാഗികമായി അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

> പ്രത്യേകിച്ചും, യെഹൂദന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉള്ള സകല ആചാരങ്ങളിലും വിവാദപ്രശ്നങ്ങളിലും നീ വിദഗ്ധനാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നതുകൊണ്ടു; അതുകൊണ്ട് ദയവായി ക്ഷമയോടെ എന്റെ വാക്കു കേൾക്കണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്റെ യൗവനകാലംമുതൽ, ആദിയിൽ തന്നെ യെരൂശലേമിൽ എന്റെ സ്വജനതയുടെ ഇടയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന എന്റെ ജീവിതരീതി സകല യെഹൂദന്മാരും അറിയുന്നു; അവർ സാക്ഷ്യം പറയാൻ താൽപര്യപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മതത്തിലെ അത്യന്തം കർശനമായ സമ്പ്രദായപ്രകാരം ഞാൻ ഒരു പരീശനായി ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അവർ ആരംഭംമുതൽ എന്നെ അറിയുന്നവരാണ്. പ്രവൃത്തികൾ 26:3–5.

സൗൽ പഴയ നിയമത്തിലെ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ഏറ്റവും മഹാനായ ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരാളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ട ഗമാലിയേലിന്റെ കീഴിൽ പരിശീലനം നേടിയിരുന്നു.

> അപേക്ഷ അനുവദിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ‘പൗലൊസ് പടികളിന്മേൽ നിന്നുകൊണ്ട് ജനങ്ങളുടെ നേരെ കൈകൊണ്ട് സംജ്ഞ കാണിച്ചു.’ ആ ചലനം അവരുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു; അതേസമയം അവന്റെ ഭാവഭംഗി ആദരം ഉണർത്തി. ‘അങ്ങനെ വലിയൊരു നിശ്ശബ്ദത ഉണ്ടായപ്പോൾ, അവൻ എബ്രായ ഭാഷയിൽ അവരോടു പ്രസംഗിച്ചു: സഹോദരന്മാരും പിതാക്കന്മാരുമായ പുരുഷന്മാരേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോടു സമർപ്പിക്കുന്ന എന്റെ പ്രതിവാദം കേൾപ്പിൻ.’ പരിചിതമായ എബ്രായ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, ‘അവർ അതിലും അധികം നിശ്ശബ്ദരായി’; ആ സർവസാധാരണമായ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അവൻ തുടർന്നു: “‘ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു യഹൂദനായ മനുഷ്യൻ ആകുന്നു; കിലിക്ക്യയിലെ ഒരു നഗരമായ തർസൂസിൽ ജനിച്ചവൻ; എന്നാൽ ഈ നഗരത്തിൽ ഗമാലിയേലിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വളർത്തപ്പെട്ടവൻ; പിതാക്കന്മാരുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണ രീതിപ്രകാരം പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇന്നുള്ളതുപോലെ ദൈവത്തോടു ഉത്സാഹമുള്ളവനായിരുന്നു.’ അപ്പൊസ്തലൻ പ്രസ്താവിച്ച കാര്യങ്ങളെ ആരും നിഷേധിക്കാനായില്ല; കാരണം അവൻ പരാമർശിച്ച സംഭവസത്യങ്ങൾ അന്നും യെരൂശലേമിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പലർക്കും നന്നായി പരിചിതമായിരുന്നു.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 408.

ശൗൽ യാദൃച്ഛികമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനല്ലായിരുന്നു; പൗലോസിന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ നിർദിഷ്ട ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേലിന്റെ വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തെയും ആത്മീയ യിസ്രായേലിന്റെ വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പാലമായി പ്രവർത്തിക്കുക എന്നത്. ഈ സത്യത്തോടൊപ്പം ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹം പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും രചിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിലെ ഒരു അദ്ധ്യായം ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഘടനയ്ക്കും മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഘടനയ്ക്കും വേണ്ട പിന്തുണയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ ഭാഗം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ജ്ഞാനികളുടെയും മൂഢരുടെയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു സ്മാരകമാണ്.

> സഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വരവും അവന്റെ അടുക്കലേക്കുള്ള നമ്മുടെ സംഗമവും സംബന്ധിച്ച് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു അപേക്ഷിക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ആത്മാവിനാലോ വചനത്താലോ ഞങ്ങളിൽ നിന്നെന്നപോലുള്ള ലേഖനത്താലോ ആയാലും, നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ വേഗത്തിൽ ചാഞ്ചാടിപ്പോകരുത്; കലങ്ങുകയും അരുത്. ആരും യാതൊരു വിധേനയും നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കരുത്; ആദ്യം വിശ്വാസഭ്രംശം സംഭവിക്കയും നാശപുത്രനായ പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ആ ദിവസം വരികയില്ല. ദൈവം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതൊക്കെയും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നതൊക്കെയും എതിര്‍ക്കുകയും അവയ്ക്കെല്ലാം മേൽ താൻ തന്നേ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നവനാകയാൽ, താനേ ദൈവം എന്നു കാണിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ദൈവമായി ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഈ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതു നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ലയോ? അവൻ തന്റെ സമയത്തിൽ വെളിപ്പെടേണ്ടതിന്ന് ഇപ്പോൾ അവനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്തെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നു. അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം ഇതിനകം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ വഴിയിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടുവോളം തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും. അപ്പോൾ ആ ദുഷ്ടൻ വെളിപ്പെടും; കർത്താവോ തന്റെ വായിലെ ശ്വാസത്താൽ അവനെ സംഹരിക്കുകയും തന്റെ വരവിന്റെ പ്രകാശത്താൽ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനാനുസാരമായി സകല ശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജ അത്ഭുതങ്ങളോടും കൂടിയും, നശിച്ചുപോകുന്നവരിൽ അധർമ്മത്തിന്റെ സകല വഞ്ചനയോടും കൂടിയും അവൻ വരുന്നു; രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം അവർ സ്വീകരിച്ചില്ല എന്നതിനാലാകുന്നു അത്. ഈ കാരണത്താൽ അവർ വ്യാജത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ വഞ്ചന അയക്കും; സത്യം വിശ്വസിക്കാതെ അധർമ്മത്തിൽ പ്രസാദിച്ച എല്ലാവരും ശിക്ഷാവിധിക്കു വിധേയരാകേണ്ടതിന്നു തന്നേ. 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:1–12.

ഈ ഭാഗത്തിന്റെ സന്ദർഭം ക്രിസ്തു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം എപ്പോൾ മടങ്ങിവരും എന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിഗണനയാണ്. “ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഈ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരുന്നതു നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ലയോ?” എന്നു മുമ്പേ പറഞ്ഞതിലൂടെ, ആ ആശങ്കയ്ക്ക് താൻ ഇതിനകം മറുപടി നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്നു പൗലോസ് തെസ്സലോനിക്ക്യർക്കു ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വരവും നാം അവന്റെ അടുക്കൽ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നതും” എന്ന വിഷയത്തിൽ സഹോദരന്മാർ വഞ്ചിക്കപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു പൗലോസ് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ചരിത്രകാരന്മാർ വില്യം മില്ലറിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പാതി ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനത്തിലുള്ള രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളെ അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ മറ്റേ പാതി ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജ ഉപദേശങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കുന്നതിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തിയായിരുന്നു.

തെറ്റായ ജെസ്യൂട്ട് രീതിശാസ്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, വില്യം മില്ലർ സ്ഥിരമായി എതിർത്തിരുന്ന (ഇന്നും തുടരുന്ന) ഒരു പ്രമുഖ വ്യാജ ഉപദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതായത്, സഹോദരി വൈറ്റും എതിർത്തിരുന്ന “ഭൗതിക സഹസ്രാബ്ദം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആയിരം വർഷത്തെ സമാധാനകാലം കർത്താവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പാകെ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന വ്യാജ ഉപദേശമായിരുന്നു.

മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനം, തന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ വ്യാപകമായിരുന്ന സഹസ്രാബ്ദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവിധ വ്യാജധാരണകൾക്ക് വിരുദ്ധമായി, ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യമായ മടങ്ങിവരവിന്റെ സത്യവും സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 2 തെസ്സലോനിക്ക്യരിൽ പൗലോസ് രണ്ടാമത്തെ വരവിനെക്കുറിച്ചാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ആ ഭാഗം യാഥാർത്ഥ്യമായ രണ്ടാം വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറുടെ ഗ്രഹിക്കലിന്റെ ഒരു ഘടകമായിരുന്നു. ആ അധ്യായം മില്ലറിനുവേണ്ടി “Present Truth” ആയിരുന്നു.

രണ്ടാം വരവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു പ്രധാന ക്രമത്തെ പൗലോസ് നിർദ്ദേശിക്കുകയും, തെസ്സലൊനീക്യർ തങ്ങളുടെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ കർത്താവിന്റെ മടങ്ങിവരവ് പ്രതീക്ഷിക്കരുതാത്തതിന്റെ തർക്കശാസ്ത്രവും അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: “ഇപ്പോൾ, സഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിനെയും അവന്റെ അടുക്കൽ നാം ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു അപേക്ഷിക്കുന്നു.” “അപേക്ഷിക്കുന്നു” എന്ന വാക്കിന് ചോദ്യംചെയ്യുക എന്നർത്ഥമുണ്ട്. രണ്ടാം വരവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഘടകങ്ങളെ പൗലോസ് യുക്തിപൂർവ്വം വിശദീകരിക്കുകയും, തന്റെ വാദത്തിന്റെ വിശകലനം തന്റെ ശ്രോതാക്കൾ നടത്തേണ്ടതിന്നായി, അവരെ ഒരു തരത്തിലുള്ള ചോദ്യംചെയ്യലിലൂടെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ക്രിസ്തു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം മടങ്ങിവരുന്നതിന് മുമ്പ് പാപ്പത്വം തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ഭരിക്കുകയും വേണം, കൂടാതെ പാപ്പത്വം ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു വിശ്വാസത്യാഗം ഉണ്ടായിരിക്കണം—ഇതാണ് അവന്റെ തർക്കത്തിന്റെ ഘടന. ആ വിശ്വാസത്യാഗം ഇനിയും ഭാവിയിലായിരുന്നു; അതിനാൽ പാപ്പത്വത്തിന്റെ വരവ് അതിനും അപ്പുറത്തായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആയിരിക്കെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മടങ്ങിവരവ് ഉടൻ സംഭവിക്കുമെന്നു ചിന്തിക്കാൻ ആരെങ്കിലും എങ്ങനെ വഞ്ചിക്കപ്പെടാനാകും? വിശ്വാസത്യാഗത്തിനുശേഷം വെളിപ്പെടുന്ന ആ ശക്തി ആരാണെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി, അവൻ പാപ്പത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പല പ്രതീകങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവൻ പാപ്പത്വത്തെ “പാപപുരുഷൻ,” ആ “ദുഷ്ടൻ,” “നാശത്തിന്റെ പുത്രൻ,” “അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം” എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം പാപ്പത്വത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രതീകങ്ങളാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പറയുന്നു.

> “എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിന് മുമ്പായി, പ്രവചനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, മതലോകത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവവികാസങ്ങൾ സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അപ്പൊസ്തലൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ വേഗം ചാഞ്ചല്യപ്പെടുകയോ ഭ്രമിക്കുകയോ അരുത്; ആത്മാവിനാലോ, വചനത്താലോ, ഞങ്ങളാൽ എഴുതപ്പെട്ടതെന്നുപോലെ തോന്നുന്ന ലേഖനത്താലോ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു വിചാരിച്ചു കലങ്ങിപ്പോകരുത്. ആരും യാതൊരു വിധേനയും നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കരുത്; കാരണം ആദ്യം വിശ്വാസത്യാഗം സംഭവിക്കാതെ, നാശപുത്രനായ പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടാതെ, ആ ദിവസം വരികയില്ല. ദൈവം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതൊക്കെയും, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നതൊക്കെയും എതിര്‍ക്കുകയും അതിനുമീതെ തன்னை ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നവൻ; അങ്ങനെ അവൻ ദൈവമെന്നപോലെ ദൈവാലയത്തിൽ ഇരുന്നു, താനേ ദൈവമെന്നു പ്രകടമാക്കുന്നു.’”

> “പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ലായിരുന്നു. അവൻ പ്രത്യേക വെളിപ്പാടിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് ഉടൻ സംഭവിക്കുമെന്ന് തെസ്സലോനീക്യരോട് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയതായി ഉപദേശിക്കപ്പെടേണ്ടതുമല്ലായിരുന്നു. അത്തരമൊരു നിലപാട് വിശ്വാസത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കും; കാരണം നിരാശ പലപ്പോഴും അവിശ്വാസത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. ആകയാൽ, അപ്പൊസ്തലൻ സഹോദരന്മാരെ തനിക്കുനിന്നു വന്നതെന്ന നിലയിൽ അത്തരമൊരു സന്ദേശവും സ്വീകരിക്കരുതെന്ന് ജാഗ്രതപ്പെടുത്തി; തുടർന്ന്, പ്രവാചകനായ ദാനീയേൽ അത്യന്തം വ്യക്തമായി വിവരണപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പാപ്പത്വാധികാരം ഇനിയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ദൈവജനത്തിനെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്‌വാൻ വരികയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന സത്യത്തെ അവൻ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ഈ ശക്തി തന്റെ മാരകവും ദൈവനിന്ദാപരവുമായ പ്രവർത്തി നിർവഹിച്ചുതീരുന്നതുവരെ, സഭയ്ക്ക് അവരുടെ കർത്താവിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുക വ്യർത്ഥമായിരിക്കും. ‘ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ ഈ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതു നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ലയോ?’ എന്നു പൗലോസ് ചോദിച്ചു.”

> “സത്യസഭയെ വളഞ്ഞുപിടിക്കാനിരുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾ ഭയാനകമായിരുന്നു. അപ്പൊസ്തലൻ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്തുതന്നെ ‘അധർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യം’ ഇതിനകം പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന വികാസങ്ങൾ ‘സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനപ്രകാരമുള്ളതും സർവശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജാത്ഭുതങ്ങളോടും നശിച്ചുപോകുന്നവരിൽ അധർമ്മത്തിന്റെ സകല വഞ്ചനയോടും കൂടിയതുമായിരിക്കും.’”

> “‘സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം’ സ്വീകരിക്കാൻ നിരസിക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ച അപ്പോസ്തലന്റെ പ്രസ്താവന പ്രത്യേകമായി ഗൗരവമുള്ളതാണ്. സത്യത്തിന്റെ സന്ദേശങ്ങളെ ഉദ്ദേശപൂർവം തള്ളിക്കളയുന്ന എല്ലാവരെയും കുറിച്ച് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘ഈ കാരണത്താൽ ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ വഞ്ചന അയക്കും, അവർ ഭോഷ്കിനെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു; സത്യം വിശ്വസിക്കാതെ അധർമ്മത്തിൽ പ്രസാദം കണ്ടെത്തിയ എല്ലാവർക്കും ശിക്ഷാവിധി വരേണ്ടതിന്നു.’ ദൈവം കരുണയോടെ അവർക്കയക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളെ മനുഷ്യർ ശിക്ഷയില്ലാതെ നിരസിക്കാനാവില്ല. ഈ മുന്നറിയിപ്പുകളിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കുന്നതിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നവരിൽ നിന്ന് ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെ പിൻവലിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവരെ അവർ സ്നേഹിക്കുന്ന വഞ്ചനകൾക്കു വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.” അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ, 265, 266.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ,” “ആ ദുഷ്ടൻ,” “നാശത്തിന്റെ പുത്രൻ,” “അനീതിയുടെ മർമ്മം” എന്നീ പൗലോസിന്റെ പ്രസ്താവനകളെ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയിക്കുകയും അതിനെ “പാപ്പത്വാധികാരം” എന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം, അവൾ അതിലും അധികം പറയുന്നു. റോമിലെ പാപ്പയെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി പൗലോസ് പ്രയോഗിച്ച ഈ പ്രതീകങ്ങൾ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതെന്നതും അവൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൾ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: “അതുകൊണ്ടു അപ്പൊസ്തലൻ സഹോദരന്മാരെ, തന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു വന്നതെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള അത്തരം സന്ദേശമൊന്നും സ്വീകരിക്കരുതെന്നു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി; പിന്നെ പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ അത്യന്തം വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന പാപ്പത്വാധികാരം ഇനിയും ഉയർന്നുവരുകയും ദൈവജനത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്കയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന സത്യത്തെ അവൻ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ഈ ശക്തി അതിന്റെ മാരകവും ദൈവദൂഷണപരവുമായ പ്രവൃത്തികൾ നിർവഹിച്ചുതീരുന്നതുവരെ, സഭയ്ക്കു തങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുക വ്യർത്ഥമായിരിക്കും.” തെസ്സലോനിക്ക്യർക്കുള്ള സന്ദേശത്തിലെ പാപ്പത്വത്തെ തിരിച്ചറിയുന്ന ഈ ഭാഗം പൗലോസ് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തെയും മുപ്പത്താറാം വാക്യത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു.

> രാജാവ് തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുകയും സകല ദേവന്മാരിലും മേലായി സ്വയം മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും; ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും; ക്രോധം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ അവൻ സമൃദ്ധിയായി നിലനിൽക്കും; നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതു നടപ്പാകേണ്ടതാകയാൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കും. ദാനിയേൽ 11:36.

“ദൈവം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിന്നുമേൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നതിന്നുമേൽ, എതിർത്തു തന്നേത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളുന്നവൻ; അതുകൊണ്ടു ദൈവമെന്നപോലെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഇരുന്നു താനേ ദൈവമാകുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നവൻ” എന്നു പൗൽ പാപ്പയെ വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ, “തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ച” എന്നും “തന്നെത്തന്നെ ഉയർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരിലും മേലെ വലുതാക്കിയ” എന്നും പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ വിവരണം നൽകിയ “രാജാവിനെ” പൗൽ പരാമർശരൂപത്തിൽ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. “ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ അത്ഭുതകരമായ വാക്കുകൾ” സംസാരിക്കുന്ന രാജാവു പാപ്പ തന്നെയാണ്; കൂടാതെ 1798-ൽ ആദ്യത്തെ “ക്രോധം” “പൂർത്തിയായിത്തീരുന്നതുവരെ” “സമൃദ്ധിപ്രാപിക്കേണ്ട” ശക്തിയും പാപ്പത്വം തന്നെയാണ്.

1989-ലെ അറിവിന്റെ വർധന ശരിയായി മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, മുപ്പത്തിയാറാം വചനം കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കുന്നത് നിർണായകമാണ്. ഈ കാരണത്താൽ, ആ വചനത്തിലെ രാജാവ് ഫ്രാൻസായിരുന്നു എന്ന ഉറീയാ സ്മിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച വ്യാജോപദേശം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആദ്യ തലമുറയിൽ (1863 മുതൽ 1888 വരെ) അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. മുമ്പുള്ള വചനങ്ങളിൽ വിവരണം ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന “ആ” രാജാവിനെ (“the” king) — അതായത് പാപ്പത്വത്തെ — സ്മിത്ത് മുപ്പത്തിയാറാം വചനത്തിൽ “ഒരു” രാജാവായി (“a” king) മാറ്റി; അതിലൂടെ റോമിന്റെ ആരാധനാരീതിയുടെ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ദൈവനിഷേധിയായ ഫ്രാൻസിനോട് ചാർത്തുവാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അത്, നാല്പതാം വചനത്തിലും അതിന് തുടർന്നുള്ള വചനങ്ങളിലും വടക്കിന്റെ രാജാവായി തുർക്കി ആണെന്ന തന്റെ പ്രിയ സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ആരംഭബിന്ദുവത്രേ ആയിരുന്നു.

ആ വചനത്തിലെ രാജാവ് പാപ്പത്വമാണെന്ന സത്യത്തെ മങ്ങിച്ചുമറയ്ക്കുവാൻ സാത്താൻ വളരെ നേരത്തേ തന്നെ ആരംഭിച്ചു; ഈ സത്യത്തിന് ദാനിയേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന് രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷിയെ നൽകുന്നത് അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസാണ്. മൂന്നാമത്തെ സാക്ഷിയെ സഹോദരി വൈറ്റ് നൽകി.

ആ വചനത്തിലെ രാജാവ് പാപ്പായാണ് എന്ന സത്യത്തെ മങ്ങിയതാക്കുവാൻ ശൈതാൻ ശ്രമിച്ചതുമാത്രമല്ല, വചനത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സത്യത്തെ തെറ്റായ ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ട്, ആ വചനത്തിലെ “ക്രോധം” എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യവും അവൻ മങ്ങിയതാക്കി. ആ വചനത്തിലുള്ള പാപ്പത്വം, 1798-ൽ അതിന് മാരകമായ മുറിവ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ക്രി.മു. 723-ൽ ആരംഭിച്ച് ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരെ നടപ്പാക്കിയ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യം 1798 ആകുന്നു.

1863-ൽ അഡ്വെന്റിസം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംരക്ഷിക്കുകയും ഉറച്ചുനിലനിർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, മുപ്പത്താറാം വചനത്തെക്കുറിച്ച് ഉറിയാ സ്മിത്ത് അത്തരത്തിലുള്ള മൗഢ്യമുള്ള വാദങ്ങൾ ഉന്നയിച്ച് രക്ഷപ്പെടുന്നത് പ്രായോഗികമായി അസാധ്യമായേനേ; കാരണം “ക്രോധം” ദൈവത്തിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ആദ്യ ക്രോധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായിട്ടാണ് മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടേനേ, അതിനാൽ അതിന് ഫ്രാൻസുമായി യാതൊരു ബന്ധവും ഉണ്ടായിരിക്കില്ലായിരുന്നു. 1989-ലെ അറിവിന്റെ വർധനം ആ ഭാഗത്തിൽ പൗലോസ് പിന്തുണയ്ക്കുന്നു; ഈ കാരണത്താലാണ്, സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കാതെ ശക്തമായ വഞ്ചന സ്വീകരിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള ആ ഭാഗത്തിലെ പൗലോസിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ്, പൗലോസ് ആ ഭാഗത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സത്യങ്ങളെ അവർ നിരസിക്കുന്നതിലൂടെ സംഭവിക്കുന്നത്. ആ സത്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ നാൽപ്പത് മുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ച് വരെയുള്ള വചനങ്ങളിലുള്ള വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയുന്നതെന്നത്.

ആ ഭാഗത്തിൽ, പൗലോസ് റോമിലെ പാപ്പാവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന് ശേഷം, ആ ഭാഗത്തിന്റെ വിഷയം ആയിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിലേക്കു നയിക്കുന്ന ലോകാവസാനത്തിലെ സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു ക്രമം അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നു. അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “അപ്പോൾ ആ ദുഷ്ടൻ വെളിപ്പെടും.” ആ “ദുഷ്ടൻ” പാപ്പാവാണ്; “തന്റെ വായിലെ ശ്വാസംകൊണ്ട് കർത്താവു അവനെ ക്ഷയിപ്പിക്കുകയും, തന്റെ വരവിന്റെ പ്രകാശത്താൽ അവനെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.” തുടർന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു: “സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനപ്രകാരം സകല ശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജഅത്ഭുതങ്ങളോടും കൂടിയവനായി വരുന്ന അവനേ.” “സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനപ്രകാരം വരുന്നവൻ” യേശുവാണ്.

സാത്താന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തനം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ നിന്ന് മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അടയുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംവരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തു മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ ചൊരിയപ്പെടുന്ന ഏഴ് അവസാന ബാധകളുടെ കാലത്ത് സാത്താൻ യാതൊരു അത്ഭുതങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല.

> ക്രിസ്തു പറയുന്നു: “അവരുടെ ഫലങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അറിയും.” സൗഖ്യപ്രാപ്തികൾ നടപ്പിലാകുന്നവർ, ഈ പ്രകടനങ്ങളാൽ പ്രേരിതരായി, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ അവഗണിച്ചതിനെ ന്യായീകരിക്കുകയും അനുസരണക്കേടിൽ തുടരുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്കു ഏതു പരിധിവരെയും ശക്തിയുണ്ടെങ്കിലും, അതുകൊണ്ട് അവർക്കു ദൈവത്തിന്റെ മഹാശക്തിയുണ്ടെന്നു വരുന്നതല്ല. മറിച്ച്, അതു മഹാവഞ്ചകന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തകശക്തിയാകുന്നു. അവൻ ധാർമ്മിക ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ലംഘകനാകുന്നു; മനുഷ്യരെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽനിന്നു അന്ധരാക്കുവാൻ താൻ കൈവശപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന എല്ലാ ഉപായങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവൻ അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജഅത്ഭുതങ്ങളോടും കൂടെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്നു നമുക്കു മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. താൻ ഇരുട്ടിന്റേത് അല്ല, വെളിച്ചത്തിന്റെ ദൂതനാണെന്നതിന് തെളിവായി ഈ അത്ഭുതങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതിന്നു, കൃപാവേളയുടെ അവസാനത്തോളം അവൻ ഈ അത്ഭുതങ്ങൾ തുടരുകയും ചെയ്യും.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

പൗലൊസ്, പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടലിനു മുമ്പായി ഒരു വിശ്വാസത്യാഗം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നതും, സാത്താന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തനം കഴിഞ്ഞ് “ശേഷം” ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവ് സംഭവിക്കുമെന്നതും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. സാത്താന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തനം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആരംഭിച്ചു, കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനവും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളും വരുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു. സാത്താന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തനം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു.

> “ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പത്വത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തെ നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന ഉത്തരവിലൂടെ, നമ്മുടെ രാജ്യം നീതിയിൽനിന്ന് തനിയെ പൂർണ്ണമായി വേർപെടുത്തും. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ആ വിടവിന്റെ അപ്പുറം കൈ നീട്ടി റോമൻ അധികാരത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ ആ അഗാധതയുടെ മീതെ എത്തി ആത്മവാദത്തോടു കൈകോർക്കുമ്പോൾ, ഈ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റും റിപ്പബ്ലിക്കൻ സ്വഭാവവുമുള്ള ഭരണകൂടമായി തന്റെ ഭരണഘടനയുടെ ഓരോ സിദ്ധാന്തവും നിരസിക്കുകയും, പാപ്പത്വത്തിന്റെ വ്യാജബോധനങ്ങളും വഞ്ചനകളും പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ സൗകര്യം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അപ്പോൾ സാത്താന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനസമയം വന്നിരിക്കുന്നു എന്നും അന്ത്യകാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും നമുക്കറിയാം.” Testimonies, volume 5, 451.

ഞായറാഴ്ചനിയമം ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യം ആകുന്നു; വെളിപ്പാടു 13-ാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിമൃഗം തന്നെയാണ് അത്. പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപതും വർഷങ്ങളായ ഭരണം 1798-ൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഭൂമിമൃഗം ഭരിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു. അതിനാൽ പാപ്പാധിപത്യം ക്രി.വ. 538-ൽ വെളിപ്പെട്ടതായി കാണപ്പെട്ടു; എങ്കിലും ലോകത്തെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുവാനുള്ള അവളുടെ പ്രവർത്തനം പൗലൊസ് തന്റെ വാക്കുകൾ എഴുതിയ സമയത്തേക്കും മുമ്പേ തന്നെ സജീവമായിരുന്നു. ക്രി.വ. 538-ന് മുമ്പായി, ദൈവാലയത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പേ സംഭവിക്കേണ്ട ഒരു മഹാപതനം ഉണ്ടായിരിക്കുമായിരുന്നു.

ക്രിസ്തീയസഭ വിഗ്രഹാരാധനയുടെ മതവുമായി ഒത്തുതീർപ്പിലേർപ്പെട്ടപ്പോൾ, സാമ്രാട്ടായ കോൺസ്റ്റന്റീൻ മുഖേന പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ആ പതനാവസ്ഥ പെർഗാമൊസ് സഭയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനു മുമ്പ് നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കേണ്ട പ്രവചനാത്മക അടയാളങ്ങളെയാണ് പൗലോസ് തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. താൻ മുമ്പ് തെസ്സലൊനീക്യർക്കു പഠിപ്പിച്ചതു വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിച്ചശേഷം, ഈ സത്യങ്ങൾ താൻ അവരെ മുമ്പേ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതു അവർ ഓർക്കുന്നില്ലയോ എന്നു അവൻ ചോദിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, പാപ്പാസംവിധാനത്തെ “തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന” ഒരു ശക്തി ഉണ്ടാകുമെന്നതും, അങ്ങനെ പാപ്പാസംവിധാനം “തന്റെ സമയത്തു വെളിപ്പെടേണ്ടതിന്നു” എന്നു താൻ അവരെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതും അവർ ഓർക്കേണ്ടതാണെന്നു അവൻ അവരെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. “witholdeth” എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം തടഞ്ഞുനിർത്തുക എന്നതാണ്. അതേ ഭാഗത്തിൽ പിന്നീട് “withholdeth” എന്ന പദം “now letteth” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ ആ ഭാഗം ശരിയായവിധത്തിൽ ഇങ്ങനെ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു: “ഇപ്പോൾ പാപ്പത്വത്തെ എന്താണ് തടയുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ട് പാപ്പത്വം തന്റെ സമയത്തിൽ വെളിപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. അകൃത്യത്തിന്റെ മർമ്മം (പാപ്പത്വം) ഇതിനകം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ പാപ്പത്വത്തെ തടയുന്നവൻ, അവൻ വഴിയിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെടുവോളം, പാപ്പത്വത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.” തെസ്സലോനിക്ക്യരിലേക്കുള്ള ലേഖനത്തിലെ ഈ ഭാഗം വില്യം മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, ക്രി.വ. 538-ൽ പാപ്പത്വം ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നതിനെ തടഞ്ഞ ശക്തി പൈഗൻ റോം ആയിരുന്നുവെന്നും, പൈഗൻ റോം “വഴിയിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതുവരെ” പാപ്പീയ ശക്തിയുടെ ഉയർച്ചയെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

> “ഞാൻ ഡീയിസ്റ്റായിരുന്ന ആ പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങളിൽ, എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായ എല്ലാ ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും ഞാൻ വായിച്ചു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബൈബിളിനെ സ്നേഹിച്ചു. അത് യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിച്ചു! എങ്കിലും ബൈബിളിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഇരുള്മയമായിരുന്ന ഭാഗങ്ങൾ വളരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1818 അല്ലെങ്കിൽ 1819-ൽ, എന്നെ സന്ദർശിക്കാൻ വന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ—ഞാൻ ഡീയിസ്റ്റായിരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ അറിയുകയും, ഞാൻ സംസാരിച്ചതും കേട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന അവൻ—ഞാൻ ഡീയിസ്റ്റായിരിക്കുമ്പോൾ എതിർത്തിരുന്ന പഴയ വാക്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്, വളരെ അർത്ഥപൂർണ്ണമായ രീതിയിൽ ചോദിച്ചു: ‘ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചും, ആ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു?’ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, പിന്നെ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ എനിക്ക് സമയം തരുന്നുവെങ്കിൽ, അവയുടെ അർത്ഥം ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയും. ‘എത്ര സമയം നിങ്ങൾക്കു വേണം?’ ‘എനിക്കറിയില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയും,’ എന്ന് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; കാരണം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വെളിപ്പാട് ദൈവം നൽകിയിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്തെന്നു ഞാൻ കണ്ടെത്താനാകുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ എന്റെ ബൈബിൾ പഠിക്കണമെന്നു ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ഈ തീരുമാനം എടുത്തയുടൻ എനിക്കു ഒരു ചിന്ത വന്നു—‘നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഭാഗം കണ്ടാൽ, നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യും?’ അപ്പോൾ ബൈബിൾ പഠിക്കുന്ന ഈ രീതി എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു:—അത്തരം ഭാഗങ്ങളിലെ വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്ത്, അവയെ ബൈബിളിലുടനീളം പിന്തുടർന്ന്, ഇങ്ങനെ അവയുടെ അർത്ഥം കണ്ടെത്തും. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ലതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്ന ക്രൂഡന്റെ കോൺകോർഡൻസ് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതും എന്റെ ബൈബിളും എടുത്ത് എന്റെ എഴുത്തുമേശയിങ്കൽ ഇരുന്നു; എന്റെ ബൈബിൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്താണെന്നു അറിയാൻ ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയിച്ചിരുന്നതിനാൽ, കുറച്ച് പത്രങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ മറ്റൊന്നും ഞാൻ വായിച്ചില്ല.”

> “ഞാൻ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ചു, പതുക്കെ വായിച്ചു മുന്നോട്ടുപോയി; എനിക്കു മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു വാക്യഭാഗത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്ന് കണ്ടെത്തുവാൻ ഞാൻ മുഴുവൻ ബൈബിളും പരിശോധിച്ചു. ഈ രീതിയിൽ ഞാൻ ബൈബിളിലൂടെ കടന്നുപോയശേഷം, അയ്യോ, സത്യം എത്ര പ്രകാശമാനും മഹിമാപൂർണ്ണവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! ഞാൻ നിങ്ങളോടു പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു തന്നെയാണ് ഞാൻ കണ്ടെത്തിയത്. ഏഴ് കാലങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി ഞാൻ ബോധ്യപ്പെട്ടു. പിന്നെ ഞാൻ 2300 ദിവസങ്ങളിലേക്കെത്തി; അവ എന്നെ അതേ നിഗമനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; എങ്കിലും രക്ഷിതാവ് എപ്പോൾ വരുന്നു എന്നു കണ്ടെത്തണമെന്നൊരു ചിന്ത എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല; അതു വിശ്വസിക്കാനും എനിക്കായില്ല; പക്ഷേ ആ വെളിച്ചം എന്നെ അത്ര ശക്തിയായി ബാധിച്ചതുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെപോയി. ഇപ്പോൾ, ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഞാൻ കുതിരച്ചവിട്ടും കടിഞ്ഞാണും അണിയണം; ബൈബിളിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഞാൻ പോകുകയില്ല, അതിന്റെ പിന്നിലായി വീഴുകയും ചെയ്യുകയില്ല. ബൈബിൾ എന്തു ഉപദേശിക്കുന്നു, അതിൽ ഞാൻ ഉറച്ചുനിൽക്കും. എങ്കിലും ഇപ്പോഴും എനിക്കു മനസ്സിലാകാതിരുന്ന ചില വാക്യഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

> “ബൈബിൾ പഠിക്കുന്നതിനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊതുവായ രീതിയെക്കുറിച്ച് ഇത്രമാത്രം. മറ്റൊരു അവസരത്തിൽ, നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ള വചനത്തിന്റെ അർത്ഥം—‘നിത്യമായതു’ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം—നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള തന്റെ രീതിയെ അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. ‘ഞാൻ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,’ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, ‘ദാനിയേലിൽ അല്ലാതെ അത് കാണപ്പെട്ട മറ്റൊരു സ്ഥലം എനിക്കു കണ്ടെത്താനായില്ല. അപ്പോൾ അതിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടുനിന്ന വാക്കുകളായ “നീക്കിക്കളയും” എന്നതിനെ ഞാൻ എടുത്തു. അവൻ നിത്യമായതു നീക്കിക്കളയും; “നിത്യമായതു നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്ന സമയത്തുനിന്നു,” എന്നിങ്ങനെ. ഞാൻ വീണ്ടും വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; ഈ വചനത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്കൊരുവെളിച്ചവും ലഭിക്കയില്ലെന്നു വിചാരിച്ചു; ഒടുവിൽ ഞാൻ 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:7–8 ലേക്കു എത്തി. “അനീതിയുടെ രഹസ്യം ഇപ്പോഴേ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ വഴിയിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും; പിന്നെ ആ ദുഷ്ടൻ വെളിപ്പെടും,” എന്നിങ്ങനെ. ആ വചനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, ഓ, സത്യം എത്ര വ്യക്തവും മഹത്വപൂർണ്ണവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! അതാ അതു! അതാണ് “നിത്യമായതു!” എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, പൗലോസ് “ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ,” അല്ലെങ്കിൽ “തടയുന്നവൻ” എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ,” “ദുഷ്ടൻ” എന്നതുകൊണ്ട് പാപ്പത്വത്തെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പാപ്പത്വം വെളിപ്പെടുന്നതിനെ തടയുന്നത് എന്താണ്? അതു പൗരാണിക ബഹുദൈവാരാധനയാണ്; അങ്ങനെ ആകുമ്പോൾ, “നിത്യമായതു” എന്നതിനു പൗരാണിക ബഹുദൈവാരാധന എന്നർത്ഥമാകണം.’ William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനികം” പൗരാണികമതത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന ബോധ്യം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, മില്ലർ തന്റെ പ്രവചനഘടന പണിതുയർത്തിയ അടിസ്ഥാനരൂപരേഖ വികസിപ്പിക്കുക വളരെ പ്രയാസകരമായിരുന്നേനേ. “ദൈനികം” ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു; ഓരോ തവണയും അതിന്റെ പിന്നാലെ പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം വരുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനികം” പൗരാണികമതം ആണെന്നതിന് തെളിവ് പൗലോസ് തെസ്സലോനിക്ക്യർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ദൈവവചനത്തിലുള്ള അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകളിൽ ഒന്ന് അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; കാരണം, സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തവർക്ക് ശക്തമായ വഞ്ചന അയക്കപ്പെടുമെന്ന് പൗലോസ് അവിടെ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തെസ്സലോനിക്ക്യർ ലേഖനത്തിൽ ഉദ്ദേശപൂർവം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതായ സത്യം പൗരാണികമതത്തിന്റെയും പാപ്പാത്വത്തിന്റെയും ബന്ധത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവായിരുന്നു; ആ സത്യത്തെ നിരസിക്കുന്നത്, ആ നിരസനത്തിന്റെ ഫലമായി ശക്തമായ വഞ്ചന വരുമെന്നതു ഉറപ്പാക്കുന്നതാകുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഈ വിഷയത്തെ തുടരും.

> താമസിച്ചു വിസ്മയിച്ചുകൊൾവിൻ; നിലവിളിച്ചുകൊൾവിൻ, കരഞ്ഞുകൊൾവിൻ; അവർ മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ വീഞ്ഞുകൊണ്ടല്ല; അവർ തെന്നിത്തടയുന്നു, എന്നാൽ മദ്യംകൊണ്ടല്ല. യഹോവ നിങ്ങളിന്മേൽ ഗാഢനിദ്രയുടെ ആത്മാവിനെ ഒഴുക്കിക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവാചകന്മാരെയും നിങ്ങളുടെ ഭരിക്കുന്നവരെയും ദർശകന്മാരെയും അവൻ മൂടിയിരിക്കുന്നു. സമസ്ത ദർശനവും നിങ്ങളോടു മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ വചനങ്ങളെപ്പോലെ ആയിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ അതിനെ പണ്ഡിതനായ ഒരുത്തന്നു കൊടുത്ത്: ദയവായി ഇത് വായിച്ചുതരിക എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ: എനിക്കതു സാധ്യമല്ല; അതു മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു. പിന്നെ ആ പുസ്തകം അക്ഷരജ്ഞാനമില്ലാത്ത ഒരുത്തന്നു കൊടുത്ത്: ദയവായി ഇത് വായിച്ചുതരിക എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ: എനിക്ക് വായിച്ചറിയാൻ അറിയില്ല എന്നു പറയുന്നു. ആകയാൽ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്തതു എന്തെന്നാൽ: ഈ ജനം തങ്ങളുടെ വായുകൊണ്ട് എനിക്കു അടുത്തുവരികയും തങ്ങളുടെ അധരങ്ങളാൽ എന്നെ ബഹുമാനിക്കയും ചെയ്യുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ ഹൃദയം എനിക്കു ദൂരെയാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നെ ഭയപ്പെടുന്നതോ മനുഷ്യരുടെ കല്പന പ്രകാരം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു. അതുകൊണ്ടു, ഇതാ, ഞാൻ ഈ ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ വീണ്ടും അതിശയകരമായൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യും, അത്ഭുതകരമായൊരു പ്രവൃത്തിയും ഒരു വിസ്മയവും തന്നേ; അവരുടെ ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനം നശിച്ചുപോകും; അവരുടെ വിവേകികളുടെയും വിവേകം മറഞ്ഞുപോകും. തങ്ങളുടെ ആലോചന യഹോവയിൽനിന്നു മറച്ചുവെക്കേണ്ടതിന്നു ആഴത്തിൽ തിരയുന്നവർക്കു അയ്യോ! അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ഇരുളിലാണ്; അവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങളെ ആർ കാണുന്നു? ഞങ്ങളെ ആർ അറിയുന്നു? നിശ്ചയമായും, നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങളെ തലകീഴായി മറിക്കുന്നതു കുശവന്റെ കളിമണ്ണിനെപ്പോലെ കണക്കാക്കപ്പെടുമോ? നിർമ്മിതം തനിയെ നിർമ്മിച്ചവനെക്കുറിച്ചു: അവൻ എന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല എന്നു പറയുംവോ? അല്ലെങ്കിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയതൊക്കെയും തനെ രൂപപ്പെടുത്തിയവനെക്കുറിച്ചു: അവന്നു വിവേകം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു പറയുംവോ? യെശയ്യാവു 29:9–16.

Back to Articles