Article

# Panium - Number Twelve

പാനിയം - സംഖ്യ പന്ത്രണ്ട്

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

ദാനീയേൽ 11:40യും പ്രവചനത്തിന്റെ മൂന്നു മുദ്രാവിമോചനങ്ങളും

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വചനം ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അത് 1798, 1989, 2023 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ മുദ്രവിമോചനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പുസ്തകം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം മുദ്രവിമോചിതമായത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമാപ്തിയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അശ്ശൂർ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളെയും ബദ്ധതയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയ ക്രി.മു. 723-ൽ ആരംഭിച്ച രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളായ ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമാപ്തിയെ 1798 അടയാളപ്പെടുത്തി. സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ ഔദ്യോഗികമായി ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മാറ്റിവെച്ച 1863-ലെ കലാപത്തിൻശേഷമുള്ള 126 വർഷങ്ങളുടെ സമാപ്തിയെ 1989 അടയാളപ്പെടുത്തി. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടന്നിരുന്ന മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ സമാപ്തിയെ 2023 അടയാളപ്പെടുത്തി. 2,520 വർഷങ്ങളുടെ (126 വർഷങ്ങളും 3½ ദിവസങ്ങളും—ഇവയെല്ലാം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ പ്രതീകങ്ങൾ) സമാപ്തിയിൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമായി.

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

1798-ൽ കൃപാസമയത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കു മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. അവൾ ഈ സത്യത്തെ രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളെ അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്; കാരണം അവൾ അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ സന്ദേശത്തെയും കൃപാസമയത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളായി തന്നെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “മനുഷ്യരെ അവരുടെ അപകടാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഉണർത്തേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു; കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗൗരവമായ സംഭവങ്ങൾക്കായി അവർ സജ്ജരാകേണ്ടതിന്നു അവരെ ജാഗരൂകരാക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു.” The Great Controversy, 310.

Speaking of the last days she records:

അവസാന ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “തന്റെ ക്രൂശീകരണത്തിന് മുമ്പ്, താൻ മരണത്തിനായി ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും കല്ലറയിൽനിന്ന് വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുകയും ചെയ്യും എന്നു രക്ഷകൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു വിശദീകരിച്ചു; അവന്റെ വചനങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സുകളിലും ഹൃദയങ്ങളിലുമായി ആഴത്തിൽ പതിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാരും സന്നിഹിതരായിരുന്നു. എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർ റോമൻ നുകത്തിൽനിന്നുള്ള താൽക്കാലിക വിമോചനത്തെയാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്; അവരുടെ സകല പ്രത്യാശകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന അവൻ അപമാനകരമായ ഒരു മരണം സഹിക്കേണ്ടിവരും എന്ന ചിന്ത അവർ സഹിക്കാനാവാതെ പോയി. അവർ ഓർക്കേണ്ടിയിരുന്ന വചനങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സുകളിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു; പരീക്ഷയുടെ സമയം വന്നപ്പോൾ അത് അവരെ ഒരുക്കമില്ലാത്തവരായി കണ്ടെത്തി. യേശുവിന്റെ മരണം, അവൻ മുമ്പേ അവരെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നില്ലെന്നപോലെ, അവരുടെ പ്രത്യാശകളെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തുകളഞ്ഞു. അതുപോലെതന്നെ പ്രവചനങ്ങളിലൂടെയും ഭാവി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളാൽ അത് ശിഷ്യന്മാർക്കു എത്ര വ്യക്തമായി വെളിപ്പെട്ടിരുന്നുവോ അത്ര തന്നെ വ്യക്തമായി. കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടും കഷ്ടകാലത്തേക്കുള്ള ഒരുക്കപ്രവൃത്തിയോടും ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ തന്നെയാണ് അനേകർക്ക് ഈ പ്രധാന സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹണം. രക്ഷയ്ക്കായി ജ്ഞാനികളാകുമാറാക്കുന്ന ഏതു സ്വാധീനവും അപഹരിച്ചുകളയേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു; കഷ്ടകാലം അവരെ ഒരുങ്ങാതിരിക്കുന്നവരായി കണ്ടെത്തും.” The Great Controversy, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശം 1798-ൽ മുദ്രവിയോഗിക്കപ്പെട്ടു; അത് “കൃപാവകാശത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ” അവതരിപ്പിച്ചു. അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, “കൃപാവകാശത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളാണ്” മനുഷ്യരെ രക്ഷയിലേക്കു ജ്ഞാനികളാക്കുന്നതെങ്കിലും അവ മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്ന സത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതിനായി അവൾ ശിഷ്യന്മാരുടെ ചരിത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നു. 1798, 1989, 2023 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ മുദ്രവിയോഗിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശങ്ങൾ “കൃപാവകാശത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ” തിരിച്ചറിഞ്ഞ സന്ദേശങ്ങളായിരുന്നു.

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

നാല്പതാം വാക്യം ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന ഒരു ചരിത്രരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798-ൽ ഏഴ് മുതൽ ഒൻപത് വരെയുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഉലൈ നദിയുടെ ദാനിയേലിന്റെ ദർശനം മുദ്രവിമോചിതമായി. 1989-ൽ പത്ത് മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വരെയുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയുടെ ദാനിയേലിന്റെ ദർശനം മുദ്രവിമോചിതമായി. 2023-ൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരുന്ന ചരിത്രം മുദ്രവിമോചിതമായി.

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ ചരിത്രം 1798 മുതൽ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗവും, വെളിപ്പാട് പതിനാറിലെ കള്ളപ്രവാചകനും, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യമുമായ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രം തന്നെയാണ്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ ചരിത്രം വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഒരു വാക്യത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> പിന്നെ ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് മുകളിലേക്കു വരികയായിരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അതു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. വെളിപ്പാട് 13:11.

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

നാല്പതാം വാക്യത്തിലെപ്പോലെ, ഈ വാക്യവും 1798-ലെ Alien and Sedition Acts-ങ്ങളാൽ ആരംഭിച്ച് രാജ്യം മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന സൺഡേ നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രമാണ്; പാപ്പഭരണ റോം സിംഹാസനത്തിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് ആരംഭിച്ച് പാപ്പഭരണ റോം വീണ്ടും സിംഹാസനത്തിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രം. വെളിപ്പാട് 13:11-ലും ദാനിയേൽ 11:40-ലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാം രാജ്യം നീക്കപ്പെടുന്നതോടെ ആരംഭിച്ച് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യം നീക്കപ്പെടുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ്യമായി ബാബിലോൻ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രണ്ടാം രാജ്യത്തിലേക്കു ഭരിച്ചു നിന്ന “എഴുപത്” വർഷങ്ങൾ, 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> അന്നാളിൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കും: ഒരേ രാജാവിന്റെ കാലദിവസങ്ങൾപോലെ എഴുപത് വർഷം തീർ മറക്കപ്പെടും; എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം തീർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. മറക്കപ്പെട്ട വേശ്യേ, വീണ എടുത്തു നഗരത്തിൽ ചുറ്റിനടക്കുക; ഓർമ്മിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു മാധുര്യമുള്ള സ്വരം ഉണ്ടാക്കി അനേകം ഗാനങ്ങൾ പാടുക. എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: യഹോവ തീരെ സന്ദർശിക്കും; അവൾ വീണ്ടും തന്റെ കൂലിക്കു മടങ്ങി, ഭൂമിയുടെ മേൽപ്പുറത്തുള്ള ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യമങ്ങളോടും വേശ്യാവൃത്തി നടത്തും. യെശയ്യാവു 23:15–17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രം യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ സോരിന്റെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രവും കൂടിയാണ്; അവിടെ ആ കാലയളവ് “എഴുപത് വർഷങ്ങൾ” എന്നും “ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾ” എന്നും പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിൽ നിന്ന് ബെൽശസ്സർ വരെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ്യം ഭരിച്ചു; അങ്ങനെ, കുഞ്ഞാടായി ആരംഭിച്ചിട്ടും അവസാനം മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യത്തിന്റെ മാതൃകയായി അത് നിലകൊണ്ടു. നെബൂഖദ്‌നേസർ കുഞ്ഞാടിന്റെ അനുയായിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബെൽശസ്സർ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ അനുയായിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രം, വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രവുമാണ്; അത് മില്ലറൈറ്റുകളുടെ നവീകരണത്തോടെ ആരംഭിച്ച് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിയാലായിരത്തിന്റെ നവീകരണത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശം ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടസമയത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്. മില്ലറൈറ്റുകൾ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ പ്രഖ്യാപിച്ചു; ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിയാലായിരം പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ അവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ രേഖകളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ആ സംഭവങ്ങൾ പ്രധാനമായും ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഇനിയും ബാബിലോണിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളുടെ അന്തിമ സമാഹരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല; എങ്കിലും അന്നേരം ലോകത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഇപ്പോഴേക്കും അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ സംഭവങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്മേലുള്ള ന്യായവിധിയെയും, സഭയെ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പായി ദൈവസഭയുടെ ശുദ്ധീകരണത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട ആന്തരിക സംഭവങ്ങൾ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ തന്റെ ജനങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ മഹാപുരോഹിതനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ബാഹ്യ സംഭവങ്ങൾ, പാപ്പത്യത്തിന് അധികാരം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്കിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മുഴുവൻ ചരിത്രവും, ലവൊദിക്യയുടെ മുഴുവൻ ചരിത്രവും, നാല്പതാം വാക്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രകാലയളവിനുള്ളിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

നാല്പതാം വാക്യത്തിനുള്ളിലെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായി ഉള്ള രേഖകൾ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് ബാഹ്യരേഖയാണ്; പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് ആന്തരികരേഖയാണ്. ഇരു രേഖകളും ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്; ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ സമാപനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്മേലും റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്മേലും വരുത്തപ്പെടുന്നു. പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ അവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശം, സംയുക്ത സംസ്ഥാനങ്ങൾ തന്റെ പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറച്ചുതീരുമ്പോൾ അതിന്മേൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശവുമാണ്. പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ അവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശം, സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസം തന്റെ പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറച്ചുതീരുമ്പോൾ അതിന്മേൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശവുമാണ്.

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന മൂന്ന് സമയങ്ങളുണ്ട്; ആ മൂന്ന് സമയങ്ങളിലൊന്നൊന്നും വിചാരണകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അന്തർരേഖയും ഒരു ബാഹ്യരേഖയും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് വഴിക്കുറികളിലൊന്നൊന്നിനും മുമ്പായി ഏഴു പ്രാവശ്യമുള്ള ഒരു ചിതറിക്കൽ സംഭവിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നാല്പതാം വാക്യം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ പ്രവാചക വഴിക്കുറികൾ “വിചാരണകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” ആകുന്നു. നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ, അന്തർരേഖ ആരംഭത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യയിൽനിന്ന് ലവൊദിക്യയിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റത്തെയും അവസാനത്തിൽ ലവൊദിക്യയിൽനിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആരംഭഭാഗം പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതേ ഉപമയെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റിയ അവസാനത്തിലെ ഒരു നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെയും അത് മുൻചിഹ്നമായി സൂചിപ്പിച്ചു.

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1798-ൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയോടെ ആരംഭിച്ചു; തുടർന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു നിവൃത്തിയും നടന്നു. കുറഞ്ഞത് 1856-ഓടെ എങ്കിലും ജെയിംസ് വൈറ്റും സഹോദരി വൈറ്റും ഈ പ്രസ്ഥാനം ലാവൊദിക്യസ്ഥിതിയിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. അതേ വർഷം, ഒരിക്കലും പൂർത്തിയാക്കപ്പെടാതിരുന്ന ഔദ്യോഗിക സഭാപ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച പുതിയ വെളിച്ചം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1798-ൽ നിവൃത്തിയായി; അതിനുശേഷം സഹോദരി വൈറ്റ് അതിനെ വിളിച്ചതുപോലെ, വില്യം മില്ലർ “സത്യശൃംഖലയുടെ ആരംഭം” കണ്ടെത്തി; ആ സത്യശൃംഖലയുടെ ആരംഭം തന്നെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു. 1798 “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നു; അതിനുശേഷം ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിമുക്തമാകുമ്പോൾ മില്ലർ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച തന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ കണ്ടെത്തൽ നടത്തുന്നു. അതിന് ശേഷം 1844 ഒക്ടോബർ 22 “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു നിവൃത്തിയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതിനെ തുടർന്ന്, അതേ വർഷം തന്നെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച പുതിയ വെളിച്ചം പൂർത്തിയാകാതെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലാവൊദിക്യയിലേക്കുള്ള ഒരു പരിവർത്തനവും സംഭവിക്കുന്നു. 1863-ൽ, 1856 വരെ മില്ലറൈറ്റ് ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നതും, തുടർന്ന് മില്ലറൈറ്റ് ലാവൊദിക്യൻ പ്രസ്ഥാനമായി പരിവർത്തിതമായിരുന്നതും, ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ സാഹചര്യങ്ങളും സമ്മർദ്ദങ്ങളും, പ്രത്യേകിച്ച് സഭയുടെ യുവാക്കളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും മൂലം, നിയമപരമായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഒരു സഭയായി മാറി. സഭയായിത്തീർന്ന 1863-ൽ പ്രസ്ഥാനം അവസാനിച്ചു. അതിന് ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, 1856-ൽ, ലാവൊദിക്യ, വില്യം മില്ലറിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനാത്മക കണ്ടെത്തലായ അതേ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ വെളിച്ചത്തിന്റെ സന്ദേശം മാറ്റിവെച്ചു.

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

“സത്യശൃംഖലയുടെ ആരംഭം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന വെളിച്ചവും, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വെളിച്ചവും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തോടുകൂടെ ലാവോദിക്യ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിന് തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവർ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിലനിർത്താനുള്ള ആഗ്രഹം ക്രമേണ മാറ്റിവെച്ചു, പിന്നെ ഏഴ് വർഷങ്ങളുടെ (“ഏഴ് കാലങ്ങൾ”) അവസാനം, 1863-ൽ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചൊരു പരാമർശവും ഇല്ലാത്ത ഒരു പുതിയ ചാർട്ടും പ്രവചനസന്ദേശവും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

1863-ൽ യെശയ്യാവിന്റെ അറുപത്തഞ്ചു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിന്റെ സമാപനം അത് ആരംഭിച്ച അതേ സ്ഥലത്തേക്കാണ് എത്തിച്ചേർന്നത്, അതായത് വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തോടെ. “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി വടക്കൻ രാജ്യവും തെക്കൻ രാജ്യവും രണ്ടും പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട സംഭവത്താൽ 1863-ലെ അടിമത്തപ്രശ്നം മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇസ്രായേൽ കൊണ്ടുപോയ അടിമത്തം അവസാനകാലത്തെ അടിമത്തപ്രശ്നങ്ങളെ യഥാർത്ഥമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 1863, യെശയ്യാവിന്റെ അറുപത്തഞ്ചു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരിക്കുന്ന പ്രവചനഘടനയുടെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> അതുകൊണ്ടു യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: അതു നിലനിൽക്കയില്ല; അതു സംഭവിക്കയും ഇല്ല. സിറിയയുടെ തലസ്ഥാനം ദമസ്കൊസും ദമസ്കൊസിന്റെ തല റെസീനും ആകുന്നു; അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എഫ്രയീം ഒരു ജനമല്ലാതാകേണ്ടതിന്നു തകർന്നുപോകും. എഫ്രയീമിന്റെ തലസ്ഥാനം ശമര്യയും ശമര്യയുടെ തല രെമല്യാവിന്റെ മകനും ആകുന്നു. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നാൽ നിശ്ചയമായും സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല. യെശയ്യാവു 7:7–9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

ക്രി.മു. 742-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഈ പ്രവചനം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ വിസ്താരത്തിനുള്ളിൽ മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകളെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ വഴിക്കല്ലുകളിൽ രണ്ടെണ്ണം, യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനും തെക്കൻ രാജ്യത്തിനും ഒരുപോലെ ഉണ്ടായ ഇരുപത്തിയഞ്ചുനൂറിരുപത് വർഷത്തെ ബദ്ധതയുടെയും അടിമത്തത്തിന്റെയും ആരംഭബിന്ദുക്കളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 742-ൽ വടക്കൻ രാജ്യവും തെക്കൻ രാജ്യവും ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു; വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങൾ തെക്കൻ രാജ്യമായ യെഹൂദയെ അധിനിവേശം ചെയ്യുന്നതിനായി സിറിയയുമായി സഖ്യം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതുമായിരുന്നു. പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ക്രി.മു. 723-ൽ, വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളെ അശ്ശൂർക്കാർ അടിമത്തത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ക്രി.മു. 677-ൽ, അശ്ശൂർക്കാർ മനശ്ശെയെ പിടികൂടി ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. ക്രി.മു. 723-ന് ശേഷം ഇരുപത്തിയഞ്ചുനൂറിരുപത് വർഷം കൂട്ടിയാൽ 1798-ൽ എത്തുന്നു; അതാണ് അന്ത്യകാലവും നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭവും. നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ച തെക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” 1844-ൽ അവസാനിച്ചു. പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1863-ൽ, ക്രി.മു. 742-ലെ പ്രവചനപരമായ സവിശേഷതകൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും ഇടയിലെ ഒരു ആഭ്യന്തര യുദ്ധം ക്രി.മു. 742-ലും 1863-ലും നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 742-ൽ യെശയ്യാവു ദുഷ്ടനായ രാജാവായ ആഹാസിനോടു നൽകിയ പ്രവചനം, വടക്കൻ രാജ്യവും തെക്കൻ രാജ്യവും ഒരുപോലെ അടിമത്തത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടാനിരിക്കുകയാണെന്ന കാര്യം സംബന്ധിച്ചതായിരുന്നു; 1863-ൽ, ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിന്റെ കൃത്യമായ നടുവിൽ, പ്രസിഡന്റ് ലിങ്കൺ അടിമത്തത്തിന്റെ അവസാനത്തിലേക്കുള്ള പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ച വിമോചന പ്രഖ്യാപനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ക്രി.മു. 742-ൽ ദുഷ്ടനായ രാജാവായ ആഹാസിനു നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പ്, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു; അത് ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിൽ ലിങ്കൺ നൽകിയ സന്ദേശത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

1856-ൽ ഹിറാം എഡ്സൺ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച “ഏഴ് സമയങ്ങൾ” എന്ന സന്ദേശങ്ങൾക്ക് ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, അഡ്വെന്റിസം 1863-ലെ ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു; അതിൽ മില്ലറൈറ്റ് ഉപദേശമായിരുന്ന “ഏഴ് സമയങ്ങൾ” നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇതിലൂടെ, നാം മില്ലറൈറ്റുകളുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ആവർത്തിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും, ആ സന്ദേശങ്ങൾക്കെതിരായ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് അവയെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും എലൻ വൈറ്റ് പഠിപ്പിക്കുന്ന അനേകം ഭാഗങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടായി. അതേ വർഷം തന്നെ അവർ നിയമപരമായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഒരു സഭയായി. 1863-നെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ പ്രവാചകപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ എഴുതാനുണ്ട്; എന്നാൽ ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, 1863-ലെ കലാപത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന നിരവധി സാക്ഷികൾ—ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായി—ഉണ്ടെന്നതാണ്. അത് ബാഹ്യരംഗത്ത് തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളോടുകൂടിയ കലാപമായിരിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ആന്തരികരംഗത്ത് ആദ്യ അടിസ്ഥാനസത്യത്തിന്റെ നിരാകരണത്തോടുകൂടിയ കലാപമായിരിക്കട്ടെ. 1863, നാൽപ്പതാം വചനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നായി, “കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വഴിക്കല്ലായി നിലകൊള്ളുന്നു.

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is beginning the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

1863-ാം വർഷം, പുരാതന യാഥാർത്ഥ്യ ഇസ്രായേൽ മരുഭൂമിയിൽ ചെലവഴിച്ച നാല്പത് വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തോടു യോജിക്കുന്നു. ആ നാല്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ യോശുവ പുരാതന ഇസ്രായേലിനെ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് നയിച്ചു; അവർ യെരീഹോയെ കീഴടക്കി വീഴ്ത്തുകയും, യെരീഹോയെ പുനർനിർമിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഏവരുടെയും മേൽ ശാപം ഉച്ചരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1863-ൽ ലവോദിക്ക്യാ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ നേത്യത്വം യെരീഹോയെ പുനർനിർമിച്ചു. 1863 മരുഭൂമിയിലെ നാല്പത് വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1863 ഒരു പ്രവചനാത്മക മൈൽക്കല്ലാണ്; അത് നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ബാഹ്യവും ആന്തരികവും ആയ രേഖകളുടെ ചരിത്രത്തെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. “Laodicea” എന്ന പദത്തിന് “ന്യായം വിധിക്കപ്പെട്ട സഭ” എന്നർത്ഥമാകുന്നതുപോലെ, ഏഴാമത്തെ സഭ ഒരു മുഴുവൻ തലമുറ മരുഭൂമിയിൽ നശിച്ചുപോകുന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. അതേ സമയത്ത്, ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് അടിമകളെ മോചിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ആരംഭിക്കുന്നു; ഇതിലൂടെ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത് സൈനികനിയമം നടപ്പാക്കുകയും പ്രചോദനം “ദേശീയ നാശം” എന്നു വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റുമാരുടെ മാതൃക അവൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

ആരംഭത്തിന്റെ മാർഗചിഹ്നങ്ങളിൽ അവസാനത്തിന്റെ മാർഗചിഹ്നങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ന്യായവിധിയുടെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ, ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിൽ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നാൽപ്പത് വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ടു കാദേശിൽ ഉണ്ടായ കലാപം, നാൽപ്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ കാദേശിൽ പാറയെ അടിച്ച മോശെയുടെ കലാപത്തിന്റെ മുൻരൂപമായിരുന്നു. 1863 എന്നത് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അവിടെ ലാവൊദിക്യാ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്നു ഉமிழ്ന്നുകളയപ്പെടുന്നു; അവിടെ യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ യെരൂശലേമിലെ ഇരുപത്തഞ്ച് പുരാതനന്മാർ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്നു; അവിടെ, “ഞങ്ങൾ യഹോവയുടെ ആലയം ആകുന്നു” എന്ന വ്യാജവചനങ്ങളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവരുടെ മേൽ ശീലോ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

We will continue this study of Panium in the next article.

പാനിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.

Back to Articles