Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിയെട്ടുപത്തിയേഴാം നമ്പർ

സിംഹത്തിന്റെ വെളിപ്പാട്: പാനിയത്തിൽ നിന്ന് അന്തിമ മുദ്രയിടലിലേക്കു

Author

Jeff Pippenger

Published

April 17, 2024

Formats

PDF
Word

യേശു ഒരു പ്രവാചകസത്യത്തെ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കെയ്സര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം “താൻ യെരൂശലേമിലേക്കു പോകുകയും, മൂപ്പന്മാരുടെയും മഹാപുരോഹിതന്മാരുടെയും ശാസ്ത്രിമാരുടെയും കൈകളാൽ അനവധി കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും, കൊല്ലപ്പെടുകയും, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും വേണം” എന്ന സത്യത്തെ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ സത്യങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അവൻ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്ത സന്ദേശത്തോടും, തുടർന്ന് അതേ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനം വീണ്ടും മുദ്രവിമോചനം ചെയ്ത സന്ദേശത്തോടും ഒത്തു ചേരുന്നു. ആ സത്യങ്ങൾ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെ വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തോടും ഒത്തു ചേരുന്നു.

ആ സത്യം നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർക്കു അവൻ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെയാണ് ചെയ്യുന്നത്; കാരണം ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ “താക്കോലുകൾ” അവിടെ തന്നെയാണ് കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്. ആ സത്യങ്ങൾ ഭുജിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്, കാരണം അവ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകളാകുന്നു; ദൈവരാജ്യം അവന്റെ ജനത്തിനകത്ത് ഇരിക്കേണ്ടതുമാകുന്നു.

> ദൈവരാജ്യം എപ്പോൾ വരും എന്നു പരീശന്മാർ അവനോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ അവർക്കു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: ദൈവരാജ്യം ദൃശ്യചിഹ്നങ്ങളോടുകൂടെ വരുന്നതല്ല; ‘ഇതാ, ഇവിടെ!’ അല്ലെങ്കിൽ ‘അതാ, അവിടെ!’ എന്നും അവർ പറകയില്ല; എന്തെന്നാൽ, നോക്കുവിൻ, ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആകുന്നു. ലൂക്കാ 17:20, 21.

ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ വിശ്വസിക്കയും എന്നിരുന്നാലും വിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കാരണം “സത്യം” വെറുമെ വിശ്വസിക്കുന്നതു മാത്രം മതിയാകുന്നില്ല. ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഭൗതികാഹാരം മനുഷ്യന്റെ അംശമായി മാറുന്നതുപോലെ, അതും നിന്റെ അംശമായി തീരേണ്ടതാണ്. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമവുമായി ബന്ധമുള്ള സത്യങ്ങളെ മുദ്രവെപ്പിൽ നിന്ന് തുറന്നുകാട്ടുന്നു; വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിക്ക് മുമ്പെ ആ സത്യങ്ങൾ ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരുടെ നെറ്റികളിൽ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു. യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹം മത്തായി അദ്ധ്യായം പതിനാറിലെ സാക്ഷ്യം പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞിരുന്നു; കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിലെ അവന്റെ സന്ദർശനം ദാനിയേലിലെ പാനിയത്തിന്റെ സാക്ഷ്യവുമായി ഒത്തുചേർന്നിരുന്നു; കൂടാതെ കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ അവനും അവന്റെ ശിഷ്യനും നിലകൊണ്ടിരുന്ന ക്രൂശിന്റെ നിഴൽ, അവന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തിന്റെ നിഴലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നതും അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

> അന്നുമുതൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു, താൻ യെരൂശലേമിലേക്കു പോകയും മൂപ്പന്മാരാലും മഹാപുരോഹിതന്മാരാലും ശാസ്ത്രിമാരാലും അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കയും കൊല്ലപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാകുന്നു എന്നു കാണിച്ചുതുടങ്ങി. അപ്പോൾ പത്രോസ് അവനെ വേറിട്ടുകൊണ്ടുപോയി, അവനെ ശാസിച്ചുതുടങ്ങി: കർത്താവേ, ഇതു നിനക്കു വരാതിരിക്കുമാറാകട്ടെ; ഇതു നിനക്കു ഒരിക്കലും സംഭവിക്കയില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൻ തിരിഞ്ഞ് പത്രോസിനോടു പറഞ്ഞു: സാത്താനേ, എന്റെ പിന്നാലെ പോകുക; നീ എനിക്കു ഒരു ഇടർച്ചയാകുന്നു; നീ ദൈവത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ അല്ല, മനുഷ്യരുടെ കാര്യങ്ങളത്രേ ചിന്തിക്കുന്നതു. അപ്പോൾ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും എന്റെ പിന്നാലെ വരുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ തനിക്കുതാൻ നിഷേധിച്ചു തന്റെ ക്രൂശ് എടുത്തുകൊണ്ടു എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ. എന്തെന്നാൽ, ആരെങ്കിലും തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, അവൻ അതു നഷ്ടപ്പെടുത്തും; എന്നാൽ ആരെങ്കിലും എനിക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നുവോ, അവൻ അതു കണ്ടെത്തും. ഒരുവൻ സർവ്വലോകവും നേടിയാലും തന്റെ ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ അവന്നു എന്തു പ്രയോജനം? അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ ആത്മാവിന്നു പകരം മനുഷ്യൻ എന്തു കൊടുക്കും? മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ തന്റെ ദൂതന്മാരോടുകൂടെ വരും; അപ്പോൾ അവൻ ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് പ്രതിഫലം നല്കും. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവിടെ നിൽക്കുന്നവരിൽ ചിലർ മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ രാജ്യത്തിൽ വരുന്നതു കാണുന്നതുവരെ മരണം അനുഭവിക്കയില്ല. മത്തായി 16:21–28.

ആദ്യം, അതിനാൽ ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും, യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു ക്രൂശിന്റെ സഹനങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞത് ഇതായിരുന്നു: അവർ അവനെ അനുഗമിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്താൽ, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ക്രൂശ് എടുത്തുകൊള്ളേണ്ടതുണ്ടാകും. ക്രൂശ് നുകവും ആകുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. നുകവും ക്രൂശും മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിപരമായ ഇച്ഛയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്; അതൊക്കെയും ഇച്ഛയുടെ ശരിയായ പ്രയോഗത്തിന്മേൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ശക്തി, അറുക്കപ്പെട്ടും ഒരു “തൂണിൽ” തൂക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞാടാണ്. അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാട് താഴ്ന്ന ജഡസ്വഭാവത്തിന്റെ ക്രൂശീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മരിച്ച ജഡം തൂക്കപ്പെടുന്ന “തൂണ്” ഇച്ഛയാണ്. തന്റെ ഇച്ഛയെ എപ്പോഴും തന്റെ പിതാവിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് എങ്ങനെ ജയിക്കാമെന്നതിനുള്ള തന്റെ മാതൃക ക്രിസ്തു നല്കി; ആ പ്രവൃത്തി നിവർത്തിച്ചതിനാൽ, അവൻ തന്റെ പിതാവിനോടുകൂടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു. ജയത്തിന്റെ പ്രതീകം തൂണിൽ തൂക്കപ്പെട്ട അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടാണ്. ഈ സത്യങ്ങളൊക്കെയും പത്രൊസായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

എക്സിറ്റർ കൂടാരത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഫിലദെൽഫിയയോടു ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു:

> ജയിക്കുന്നവനെ ഞാൻ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു തൂണാക്കും; അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും പുറത്തേക്കു പോകുകയില്ല; ഞാൻ അവന്റെ മേൽ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നാമവും, എന്റെ ദൈവത്തിൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന പുതിയ യെരൂശലേം എന്ന എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിന്റെ നാമവും എഴുതും; എന്റെ പുതിയ നാമവും ഞാൻ അവന്റെ മേൽ എഴുതും. ചെവി ഉള്ളവൻ ആത്മാവ് സഭകളോടു അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാട് 3:12, 13.

ക്രിസ്തു ജയിച്ചതുപോലെ ജയിക്കുന്നവന് ശിമോൻ ബർയോനാവിനെപ്പോലെ ഒരു പുതിയ നാമം ലഭിക്കും; അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു തൂണായിത്തീരും; ക്രിസ്തു അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടായി ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു തൂണിന്മേൽ തൂക്കിക്കൊല്ലപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ. അവർ ക്രിസ്തു ജയിച്ചതുപോലെ ജയിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തു ചെയ്തതുപോലെ സ്വർഗ്ഗീയസ്ഥാനങ്ങളിൽ സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കും.

വാട്ടർടൗൺ കൂടാരത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ലവൊദിക്ക്യാവിനോടു ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു:

> ഇതാ, ഞാൻ വാതിലിന്നരികെ നിന്നു മുട്ടുന്നു; ആരെങ്കിലും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു വാതിൽ തുറക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ അകത്തു ചെന്നു അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും, അവനും എന്നോടുകൂടെ കഴിക്കും. ജയിക്കുന്നവന്നു, ഞാൻ ജയിച്ചു എന്റെ പിതാവിനോടുകൂടെ അവന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, എന്നോടുകൂടെ എന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുവാൻ ഞാൻ അവന്നു അനുവദിക്കും. ചെവി ഉള്ളവൻ ആത്മാവു സഭകളോടു അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാടു 3:20–22.

ക്രൂശിന്റെ കഷ്ടതകളെ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ യേശു ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാരോടു പ്രസ്താവിച്ച ആദ്യ സത്യം, താൻ ജയിച്ചതിന് മാതൃകയായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നേ മനുഷ്യർ ജയിക്കണം എന്ന സത്യമായിരുന്നു. മനുഷ്യർ ശരീരത്തെ അതിന്റെ ആസക്തികളും മോഹങ്ങളും സഹിതം ക്രൂശിക്കണം. ഇത് നിർവഹിക്കപ്പെട്ടാൽ അവർ സ്വർഗീയ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരുത്തപ്പെടും.

> നാം പാപങ്ങളിൽ മരിച്ചവരായിരിക്കുമ്പോഴും, അവൻ നമ്മെ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ജീവിപ്പിച്ചു; (കൃപയാൽ നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു;) ക്രിസ്തുയേശുവിൽ അവനോടുകൂടെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും സ്വർഗ്ഗീയ സ്ഥാനങ്ങളിൽ അവനോടുകൂടെ ഇരുത്തുകയും ചെയ്തു. എഫേസ്യർ 2:5, 6.

വ്യക്തിപരമായ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ പ്രകാരം ക്രൂശിവേലിയുടെ സത്യം അവതരിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം അന്ത്യദിനങ്ങളെ സംബന്ധിക്കുന്ന മറ്റൊരു സത്യവും കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

> ഒരു മനുഷ്യൻ സർവ്വലോകവും നേടിയാലും സ്വന്തം ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ അവന്നു എന്തു ലാഭം? അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ആത്മാവിന്നു പകരമായി മനുഷ്യൻ എന്തു കൊടുക്കും? മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ മഹിമയിൽ തന്റെ ദൂതന്മാരോടുകൂടെ വരും; അപ്പോൾ അവൻ ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് പ്രതിഫലം നൽകും. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഇവിടെ നിൽക്കുന്നവരിൽ ചിലർ മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ രാജ്യത്തിൽ വരുന്നതു കാണുന്നതുവരെ മരണത്തിന്റെ രുചി അറിയുകയില്ല. മത്തായി 16:26–28.

യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ സമാപനഘട്ടത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം തുറന്നുകാട്ടുമ്പോൾ, മരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന ചിലർ ഉണ്ടായിരിക്കുമായിരുന്നു. തുടർന്ന്, മരണം രുചിക്കാത്ത അന്തിമദിനത്തിലെ തന്റെ ജനമായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരോടാണ് അവൻ പ്രത്യേകമായി അഭിമുഖമായി സംസാരിച്ചത്. ആകയാൽ, കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലേക്കുള്ള തന്റെ സന്ദർശനത്തിന് ആറു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വരാനിരുന്ന ക്രൂശിന്റെ പ്രതിസന്ധിക്കായി ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ട ഒരു സത്യം തുറന്നുകാട്ടി; എന്നാൽ അതിലുപരി, അതു ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെക്കുറിച്ചുമായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്.

> ആറ് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം യേശു പത്രൊസിനെയും യാക്കോബിനെയും അവന്റെ സഹോദരനായ യോഹന്നാനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു, അവരെ പ്രത്യേകം ഒരു ഉയർന്ന മലമുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ അവൻ അവരുടെ മുമ്പാകെ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു; അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു, അവന്റെ വസ്ത്രം വെളിച്ചംപോലെ വെള്ളയായി. അപ്പോൾ, മോശെയും ഏലീയാവും അവനോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി അവർക്ക് പ്രത്യക്ഷമായി. അപ്പോൾ പത്രൊസ് യേശുവിനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, നാം ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നതു നല്ലതു; നിനക്കു ഇഷ്ടമെങ്കിൽ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾ മൂന്ന് കൂടാരങ്ങൾ പണിയാം; ഒന്ന് നിനക്കായി, ഒന്ന് മോശെയ്ക്കായി, ഒന്ന് ഏലീയാവിനായി. അവൻ ഇനിയും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഇതാ, ഒരു പ്രകാശമയമായ മേഘം അവരെ മൂടി; ഇതാ, മേഘത്തിൽ നിന്നു ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി; അതു പറഞ്ഞതു: ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; ഇവനിൽ ഞാൻ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇവന്റെ വചനം കേൾപ്പിൻ. ശിഷ്യന്മാർ അതു കേട്ടപ്പോൾ, അവർ മുഖം കുനിച്ചു വീണു, ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ടു. യേശു അടുത്തുവന്നു അവരെ തൊട്ടു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേൽപ്പിൻ; ഭയപ്പെടേണ്ടാ. അവർ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, യേശുവിനെ മാത്രമേ കണ്ടുള്ളു; മറ്റാരെയും കണ്ടില്ല. അവർ മലയിൽ നിന്നിറങ്ങിവരുമ്പോൾ, യേശു അവരോടു കല്പിച്ചു: മനുഷ്യപുത്രൻ മരിച്ചവരിൽ നിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതുവരെ ഈ ദർശനം ആരോടും അറിയിക്കരുത്. അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ അവനോടു ചോദിച്ചു: എന്നാൽ ഏലീയാവു ആദ്യം വരേണ്ടതാണെന്നു ശാസ്ത്രിമാർ പറയുന്നതെന്തുകൊണ്ട്? യേശു അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഏലീയാവു സത്യമായി ആദ്യം വരികയും സകലവും പുനഃസ്ഥാപിക്കയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഏലീയാവു ഇതിനകം വന്നിരിക്കുന്നു; അവർ അവനെ അറിഞ്ഞില്ല; തങ്ങൾ ഇച്ഛിച്ചതൊക്കെയും അവനോടു ചെയ്തു. അതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും അവരാൽ കഷ്ടം അനുഭവിക്കും. അപ്പോൾ അവൻ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെക്കുറിച്ചാണ് അവരോടു സംസാരിച്ചതെന്നു ശിഷ്യന്മാർ ഗ്രഹിച്ചു. മത്തായി 17:1–13.

ഈ ഭാഗത്തിൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹം, “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നതിനാൽ, പരീക്ഷണാവകാശം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പായി ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ മുദ്രയിടുന്ന സത്യങ്ങളെ അഴിച്ചുതുറക്കുകയാണ്. ആദ്യം അവൻ ക്രൂശിന്റെ കഷ്ടാനുഭവത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ചു; ദേഹത്തെ ക്രൂശിക്കുവാൻ തങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തി പ്രയോഗിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗവും, ക്രിസ്തുവിന്റെ മാതൃക അനുസരിക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗവും തമ്മിലുള്ള നിർണായക വ്യത്യാസമായി ആ അനുഭവത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. തുടർന്ന്, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് നടന്ന അഴിച്ചുതുറക്കലിന്റെ സമയത്തുനിന്ന് അവന്റെ മടങ്ങിവരുവോളം ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ആളുകൾ ഉണ്ടാകുന്ന, ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന തലമുറയെ അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയാണെന്ന് അവൻ അവർക്കു അവതരിപ്പിച്ചു.

അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട സ്വരൂപത്തിന്റെ ഒരു ദർശനം അവതരിച്ചു; അവനോടുകൂടെ മോശെയും ഏലീയാവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട മുദ്രവെക്കൽ സന്ദേശം, മോശെയും ഏലീയാവുമായ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാണ്; വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ, അതായത് മോശെയും ഏലീയാവും, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കലിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന പ്രതീകങ്ങളായി വരി മേൽ വരിയായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ സന്ദേശം 2023 ജൂലൈയിൽ തുറന്നു കാണിക്കപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ചു. മൂന്ന് ശിഷ്യന്മാർ ആ ദർശനം കണ്ടും ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടും, “അവർ കവിണ്ണുവീണു, അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു. യേശു വന്ന് അവരെ തൊട്ടു: എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ, ഭയപ്പെടേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞു.”

മൂന്നു ശിഷ്യന്മാർ കണ്ട ദർശനം അവസാന നാളുകളിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ദർശനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ തന്നെയാണ് ദാനീയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ കണ്ട ദർശനവും അതുതന്നെ ആകുന്നത്.

> ദാനിയേലായ ഞാൻ മാത്രം ആ ദർശനം കണ്ടു; എനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർ ആ ദർശനം കണ്ടില്ല; എങ്കിലും ഒരു വലിയ നടുക്കം അവരുടെ മേൽ വീണതുകൊണ്ടു അവർ ഒളിച്ചുകൊള്ളുവാൻ ഔടിപ്പോയി. ആകയാൽ ഞാൻ മാത്രം ശേഷിച്ചു; ഈ മഹാദർശനം കണ്ടു; എനിക്കു ശക്തി ഒന്നും ശേഷിച്ചിരുന്നില്ല; എന്റെ കാന്തി എന്നിൽ ക്ഷയമായി മാറി, എനിക്കു ബലം നിലനിന്നില്ല. എങ്കിലും അവന്റെ വചനങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; അവന്റെ വചനങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ മുഖം നിലത്താക്കി ഗാഢനിദ്രയിൽ വീണുകിടന്നു. അപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു കൈ എന്നെ തൊട്ടു; അതു എന്നെ മുട്ടുകാലിന്മേലും കൈകളുടെ ഉള്ളങ്കൈകളിന്മേലും നിർത്തി. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയങ്കരനായ ദാനിയേലേ, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ചുകൊൾക, നേരെ നിന്നുകൊൾക; ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ എന്നോടു ഈ വചനം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വിറെച്ചുകൊണ്ടു നിന്നു. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ദാനിയേലേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നീ മനസ്സുവെച്ചു ഗ്രഹിപ്പാനും നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളാനും ആരംഭിച്ച ആദ്യദിവസംമുതൽ നിന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ വചനങ്ങൾ നിമിത്തം തന്നെയാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ 10:7–12.

മത്തായി പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ രൂപാന്തരദർശനം, യെഹെസ്കേലിന്റെ ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിലെ കണ്ണാടിദർശനമാണ്. ആ ദർശനവും അതിനോടനുബന്ധിച്ച സന്ദേശവും രണ്ടുവർഗ്ഗം ആരാധകരെ പ്രകടമാക്കുന്നു: ഒന്ന് Exeter കൂടാരത്തിലും മറ്റൊന്ന് Watertown കൂടാരത്തിലും; അതായത് യിരെമ്യാവിന്റെ പരിഹാസികളുടെ സഭയും യോഹന്നാന്റെ സാത്താന്റെ പള്ളിയും. ദാനിയേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലെ ദർശനത്തിന്റെ ഫലങ്ങളെപ്പോലെ തന്നേ, “ശിഷ്യന്മാർ അതു കേട്ടപ്പോൾ കവിണ്ണുവീണു അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു. യേശു അടുത്തുവന്നു അവരെ തൊട്ടു: എഴുന്നേൽപ്പിൻ; ഭയപ്പെടേണ്ടാ എന്നു പറഞ്ഞു.” ഇരു സംഭവങ്ങളിലും ദർശനം കേൾവിയാലും കാഴ്ചയാലും അനുഭവിക്കപ്പെട്ടതും, ഇരു ഉദാഹരണങ്ങളിലും അത് ഭയം ഉളവാക്കിയതുമായിരുന്നു. ഇരു സാക്ഷ്യങ്ങളിലും ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ ഒരു “സ്പർശം” ആവശ്യമായിരുന്നു.

രൂപാന്തരത്തിന്റെ ദർശനം, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരിക്കലും വിഫലമാകുകയില്ലെന്നതിന് തെളിവായിരുന്നു; കാരണം മത്തായി പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന വാക്യത്തിൽ യേശു, “ഇവിടെ നില്ക്കുന്നവരിൽ ചിലർ മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ രാജ്യത്തിൽ വരുന്നതു കാണുന്നതുവരെ മരണത്തിന്റെ രുചി അറിയുകയില്ല” എന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. രൂപാന്തരം, “മനുഷ്യപുത്രൻ” തന്റെ രാജ്യത്തിൽ വരുന്നതിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായിരുന്നു.

> “രൂപാന്തരപർവ്വതത്തിൽ മോശെ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും മേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയത്തിന് സാക്ഷിയായിരുന്നു. നീതിമാന്മാരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ കല്ലറയിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുന്നവരെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മരണം കാണാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ട എലീയാവോ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിൽ ഭൂമിയിൽ ജീവനോടിരിക്കുന്നവരെയും, ‘അവസാന കാഹളത്തിൽ, ഒരു നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരംകൊണ്ട്’ ‘രൂപാന്തരപ്പെടുന്നവരെയും’ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അപ്പോൾ ‘ഈ മർത്ത്യം അമർത്ത്യത ധരിക്കേണം,’ ‘ഈ നശ്വരം അവിനാശിത്വം ധരിക്കേണം.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 15:51–53. യേശു സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശം ധരിച്ചവനായിരുന്നു; അവൻ ‘രണ്ടാം പ്രാവശ്യം പാപത്തിനായല്ല, രക്ഷയ്ക്കായിട്ടു’ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നേ. കാരണം അവൻ ‘തന്റെ പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ വിശുദ്ധദൂതന്മാരോടുകൂടെ’ വരും. എബ്രായർ 9:28; മാർക്കൊസ് 8:38. ശിഷ്യന്മാർക്കു രക്ഷകൻ നൽകിയ വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയായി. ആ പർവ്വതത്തിൽ ഭാവിയിലെ മഹിമയുടെ രാജ്യം ചെറുരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു,—ക്രിസ്തു രാജാവായി, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ വിശുദ്ധന്മാരുടെ പ്രതിനിധിയായി മോശെയും, മാറ്റപ്പെട്ടവരുടെ പ്രതിനിധിയായി എലീയാവും.” The Desire of Ages, 421.

മുദ്രയിടലിന്റെ സത്യത്തിൽ ഒരു തിരിച്ചറിയലും ഉൾപ്പെടുന്നു: വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, മരിക്കാത്തവരും ഏലിയാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരുമായവരാണ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം; അതുപോലെ വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ മഹാസമൂഹം, മരിക്കുന്നവരും മോശെയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരുമായവരാണ്. ഒരു സംഘം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ശബ്ദത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നു; മറ്റൊരു സംഘം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം ശബ്ദത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

സ്പര്‍ശത്തിനുശേഷം യേശു ശിഷ്യന്മാര്‍ക്കു കൂടുതല്‍ നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കി; അവന്‍ പറഞ്ഞതു: “മനുഷ്യപുത്രന്‍ മരിച്ചവരില്‍നിന്നു വീണ്ടും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കുന്നതുവരെ ഈ ദര്‍ശനം ആരോടും പറയരുത്.” രൂപാന്തരണത്തിന്റെ ദര്‍ശനം, അതായത് കണ്ണാടിയുടെ ദര്‍ശനം, ആറാം അധ്യായത്തിലെ യെശയ്യാവിന്റെ ദര്‍ശനം, മൂന്നാം സ്വര്‍ഗത്തില്‍ ആയിരിക്കെ പൗലൊസിന് ലഭിച്ച ദര്‍ശനം, ചക്രങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ചക്രങ്ങളുടെ യെഹെസ്കേലിന്റെ ദര്‍ശനം—ഇവയെല്ലാം ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനു ശേഷമേവരെ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം മുദ്രയിട്ടു അടച്ചുവെച്ചിരുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം, അതേ ദർശനത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; അവർ 2023-ലെ ജൂലൈയിൽ പുനരുത്ഥിതരാകേണ്ടവരായിരുന്നു. അന്നത്തെ ഘട്ടത്തിൽ, മുദ്രയിടലിന്റെ സന്ദേശം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾക്കും വിശ്വസ്തരായ രണ്ടു സംഘങ്ങൾക്കും അനാവൃതമാക്കപ്പെടുകയും, ലോകാവസാനത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ കണ്ണാടിദർശനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുടെ സാഹചര്യത്തിനകത്തും മുദ്രയിടൽ സന്ദേശം സ്ഥാപിക്കപ്പെടും; അവിടെ ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഏകീകൃതമാകുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആശയവിനിമയ ശൃംഖല ഘട്ടംഘട്ടമായ പ്രക്രിയയിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു, അതിലൂടെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ യോഗ്യരായവർക്കു മുദ്രയിടൽ സന്ദേശം എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു കാണിച്ചുതരുന്നു.

ഘട്ടംഘട്ടമായ പ്രക്രിയ പിതാവിൽ നിന്ന് പുത്രനിലേക്കും, പുത്രനിൽ നിന്ന് ദൂതനായ ഗബ്രിയേലിലേക്കും, ഗബ്രിയേലിൽ നിന്ന് യോഹന്നാനിലേക്കും, യോഹന്നാനിൽ നിന്ന് സഭകളിലേക്കും ആയിരുന്നു. ദൈവിക പിതാവിൽ നിന്ന്, ദൈവികനും മാനുഷികനും ആയ പുത്രനിലേക്കും, വീഴ്ചയില്ലാത്ത ഒരു സൃഷ്ടിയിലേക്കും (ഗബ്രിയേൽ), വീണുപോയ ഒരു സൃഷ്ടിയിലേക്കും (യോഹന്നാൻ), പിന്നെ ഏഷ്യയിലെ സഭകളിലേക്കും (ലോകം) എന്നിങ്ങനെ. ഈ അഞ്ചു ഘട്ടങ്ങളും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ തന്നേ വ്യക്തമായി നിർദ്ദിഷ്ടമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഏതെങ്കിലും ഒരു ഘട്ടത്തെ നിഷേധിക്കുന്നത് അവയെല്ലാം നിഷേധിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്.

ആ വെളിപ്പാടിനോടു യോജിച്ചുകൊണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ അപ്പോൾ യേശുവിനോടു ചോദിച്ചു: “അപ്പോൾ ഏലീയാവു മുമ്പെ വരേണം എന്നു ശാസ്ത്രിമാർ പറയുന്നതെന്തുകൊണ്ടു?” യേശു അവർക്കു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഏലീയാവു സത്യമായും മുമ്പെ വന്നു സകലവും പുനഃസ്ഥാപിക്കും. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഏലീയാവു ഇതിനകം വന്നിരിക്കുന്നു; അവർ അവനെ അറിയാതെ, തങ്ങൾ ഇച്ഛിച്ചതെല്ലാം അവനോടു ചെയ്തു. അതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും അവരാൽ കഷ്ടം അനുഭവിക്കും.” അപ്പോൾ അവൻ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെക്കുറിച്ചാണ് അവരോടു സംസാരിച്ചതെന്നു ശിഷ്യന്മാർ ഗ്രഹിച്ചു.

യോഹന്നാൻ സ്നാപകനുടെയും വെളിപ്പാടുകാരനായ യോഹന്നാന്റെയും പ്രവാചകപങ്ക് മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു ഘടകമാണ്; സാംവൽ സ്നോയുടെ സന്ദേശത്തെ അവഗണിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത വാട്ടർടൗൺ കൂടാരത്തിലുള്ളവർ, കർത്താവ് താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത പുരുഷന്മാരെയാണു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതെന്ന് അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ലാത്തവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1776-ന് ശേഷം ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, 1996-ൽ, തന്റെ സന്ദേശം ആദ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, 1989-ൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആ ശബ്ദം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടം എത്തിയതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ കാവൽക്കാരൻ ആയിരുന്നതും, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ പാപപൂർണ്ണ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചതുമായ അവൻ, മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്; അവന്റെ പങ്ക് യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.

> “ശരീരത്തിന്റെ സ്ഥാപിത വിശ്വാസത്തെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്ക് യാതൊരു പ്രോത്സാഹനവും കൊടുക്കാതെയും, നല്ല കാവലോടെ ഉറച്ചുനിന്നുംകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെ ഞാൻ കണ്ടു. ദൈവം അവരെ പ്രസാദത്തോടെ നോക്കി. എനിക്ക് മൂന്നു പടികൾ കാണിക്കപ്പെട്ടു—ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ. എന്നെ അനുഗമിച്ച ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ‘ഈ സന്ദേശങ്ങളിൽ ഒന്നിനും ഒരു തടയണ പോലും ഇളക്കുകയോ ഒരു ആണി പോലും കുലുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവന്നു അയ്യോ! ഈ സന്ദേശങ്ങളിലെ യഥാർത്ഥ ബോധ്യം അത്യന്തം നിർണായകമാണ്. ആത്മാക്കളുടെ വിധി അവയെ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.’ വീണ്ടും എന്നെ ഈ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ താഴേക്കു കൊണ്ടുപോയി; ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അനുഭവം എത്ര വലിയ വിലകൊടുത്താണ് സ്വന്തമാക്കിയതെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. അതു വളരെ അധികം കഷ്ടാനുഭവങ്ങളിലൂടെയും കഠിനമായ സംഘർഷങ്ങളിലൂടെയും നേടിയെടുത്തതായിരുന്നു. ദൈവം അവരെ പടി പടിയായി നയിച്ചു, ഒടുവിൽ അവരെ ദൃഢവും അചഞ്ചലവുമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു വേദിക്കു മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ചില വ്യക്തികൾ ആ വേദിയുടെ അടുക്കൽ വന്നു അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ പരിശോധിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ചിലർ ആനന്ദത്തോടെ ഉടനെ അതിന്മേൽ കാൽവെച്ചു. മറ്റുചിലർ ആ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദോഷം കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങി. അതിൽ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ വരുത്തണമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ വേദി കൂടുതൽ സമ്പൂർണ്ണമാകുകയും ജനങ്ങൾ ഏറെ സന്തുഷ്ടരാകുകയും ചെയ്യും എന്നു അവർ വിചാരിച്ചു. ചിലർ അതിനെ പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്നു വേദിയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി, അതു തെറ്റായിട്ടാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. എന്നാൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും വേദിയിന്മേൽ ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; വേദിയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിയവരോടു തങ്ങളുടെ പരാതികൾ അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നു അവർ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചു; കാരണം ദൈവം തന്നെയായിരുന്നു മുഖ്യനിർമ്മാതാവ്, അവർ അവന്റെ നേരെ പോരാടുകയായിരുന്നു. അവർ തങ്ങളെ ആ ദൃഢമായ വേദിയിലേക്കു നയിച്ച ദൈവത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തിയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു; ഐക്യത്തോടെ അവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കു ഉയർത്തി ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി. ഇതു പരാതി പറഞ്ഞും വേദി വിട്ടുപോയവരിൽ ചിലരെ സ്വാധീനിച്ചു; അവർ വിനീതഭാവത്തോടെ വീണ്ടും അതിന്മേൽ കാൽവെച്ചു.”

> “ക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യാഗമത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കു എന്നെ വീണ്ടും തിരിച്ചു ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെട്ടു. യോഹന്നാൻ ഏലിയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും യേശുവിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം നിരസിച്ചവർ യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രയോജനം പ്രാപിച്ചില്ല. അവന്റെ വരവിനെ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച സന്ദേശത്തോടുള്ള അവരുടെ എതിർപ്പ്, അവൻ മിശിഹാ ആയിരുന്നു എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവ് അവർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ സ്വീകരിക്കാനാകാത്ത നിലയിൽ അവരെ എത്തിച്ചു. യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചവരെ സാത്താൻ ഇനിയും മുന്നോട്ടു നയിച്ചു, ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കയും ക്രൂശിക്കയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്തതിലൂടെ, പെന്തെക്കൊസ്ത് നാളിൽ ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന അനുഗ്രഹം അവർ സ്വീകരിക്കാനാകാത്ത സ്ഥാനത്തേക്കു അവർ സ്വയം എത്തിച്ചു; ആ അനുഗ്രഹം അവരെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കുള്ള വഴി പഠിപ്പിച്ചേനേ. ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല കീറിപ്പോയത്, യെഹൂദന്മാരുടെ യാഗങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ഇനി അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്നു കാണിച്ചു. മഹായാഗം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടുകയും അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു; പെന്തെക്കൊസ്ത് നാളിൽ അവതരിച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശിഷ്യന്മാരുടെ മനസ്സുകളെ ഭൗമിക വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്ന് സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു തിരിച്ചു, അവിടെ യേശു തന്റെ സ്വന്തം രക്തത്താൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നതും തന്റെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിന്മേൽ ചൊരിയേണ്ടതിന്നുമായിരുന്നുവു. എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ സമ്പൂർണ്ണ അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെട്ടു. രക്ഷാപദ്ധതിയെക്കുറിച്ചു അവർക്ക് ലഭിച്ചേനേ ആയിരുന്ന സകല പ്രകാശവും അവർ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, ഇന്നും അവരുടെ നിർഫലമായ യാഗങ്ങളിലും വഴിപാടുകളിലും ആശ്രയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരം ഭൗമികത്തിന്റേത് സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു; എങ്കിലും ആ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചു അവർക്കു യാതൊരു അറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മധ്യസ്ഥതയാൽ അവർ പ്രയോജനം പ്രാപിക്കാനായില്ല.

> “ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കുകയും ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്ത യെഹൂദന്മാരുടെ പ്രവൃത്തിപഥത്തെ അനേകർ ഭീതിയോടെ നോക്കുന്നു; അവനോടു ചെയ്ത ലജ്ജാകരമായ പീഡനങ്ങളുടെ ചരിത്രം വായിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും, പത്രൊസിനെപ്പോലെ അവനെ നിഷേധിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നും, യെഹൂദന്മാരെപ്പോലെ അവനെ ക്രൂശിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നും അവർ ചിന്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ സകലരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ വായിക്കുന്ന ദൈവം, അവർ യേശുവിനോടു ഉണ്ടെന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന ആ സ്നേഹത്തെ പരീക്ഷണത്തിന് കൊണ്ടുവന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട വിധം സർവ്വസ്വർഗ്ഗവും അത്യന്തം ആഴത്തിലുള്ള താൽപര്യത്തോടെ നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ യേശുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നവരിൽ അനേകർ, ക്രൂശിന്റെ കഥ വായിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുനീർ വാർക്കുന്നവരായിരിക്കെ, അവന്റെ വരവിന്റെ സുവാർത്തയെ പരിഹസിച്ചു. ആ സന്ദേശത്തെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനുപകരം, അതൊരു വഞ്ചനയാണെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്നേഹിച്ചവരെ അവർ ദ്വേഷിക്കുകയും, അവരെ സഭകളിൽനിന്നു പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. ഒന്നാം സന്ദേശം നിരസിച്ചവർക്ക് രണ്ടാമത്തേതിൽനിന്ന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ലഭിക്കാനായില്ല; അവരെ വിശ്വാസത്താൽ യേശുവിനോടുകൂടെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രവേശിപ്പാൻ ഒരുക്കേണ്ടിയിരുന്ന അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയാലും അവർക്കു പ്രയോജനം ഉണ്ടായില്ല. മുമ്പത്തെ ആ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളും നിരസിച്ചതിനാൽ, അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള വഴി കാണിച്ചുതരുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ യാതൊരു വെളിച്ചവും അവർ കാണാനാകാത്തവിധം അവരുടെ ഗ്രഹണം ഇരുണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. യെഹൂദന്മാർ യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചതുപോലെ, നാമമാത്ര സഭകൾ ഈ സന്ദേശങ്ങളെയും ക്രൂശിച്ചുകളഞ്ഞു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു; അതുകൊണ്ടു അവർക്കു അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയെക്കുറിച്ചു അറിവില്ല; അവിടെ യേശു നിർവഹിക്കുന്ന മധ്യസ്ഥപ്രവർത്തനത്താൽ അവർക്കു പ്രയോജനം ലഭിക്കാനും കഴിയുകയില്ല. തങ്ങളുടെ വ്യർത്ഥബലികൾ അർപ്പിച്ചിരുന്ന യെഹൂദന്മാരെപ്പോലെ, യേശു വിട്ടുപോയ ആ വിഭാഗത്തിലേക്കു അവർ തങ്ങളുടെ വ്യർത്ഥപ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുന്നു; വഞ്ചനയിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന സാത്താൻ മതഭാവം ധരിച്ച്, തന്റെ ശക്തിയും തന്റെ അടയാളങ്ങളും തന്റെ കള്ളഅത്ഭുതങ്ങളും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഇവരുടെ മനസ്സുകളെ തന്റെ അടുക്കലേക്കു നയിച്ചു, തന്റെ കണിയിൽ അവരെ ഉറപ്പിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ചിലരെ അവൻ ഒരു വിധത്തിൽ വഞ്ചിക്കുന്നു; മറ്റുചിലരെ മറ്റൊരു വിധത്തിൽ. വ്യത്യസ്ത മനസ്സുകളെ സ്വാധീനിപ്പാൻ അവൻ വ്യത്യസ്ത വഞ്ചനകൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. ചിലർ ഒരു വഞ്ചനയെ ഭീതിയോടെ കാണുമ്പോൾ, മറ്റൊന്നിനെ അവർ എളുപ്പം സ്വീകരിക്കുന്നു. സാത്താൻ ചിലരെ ആത്മബന്ധവിശ്വാസംകൊണ്ട് വഞ്ചിക്കുന്നു. അവൻ വെളിച്ചത്തിന്റെ ദൂതനായി വരുകയും, വ്യാജ നവീകരണങ്ങളിലൂടെ ദേശമെങ്ങും തന്റെ സ്വാധീനം വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവം തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നു കരുതി സഭകൾ ഉല്ലസിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതു മറ്റൊരു ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തിയാണ്. ആ ഉത്തേജനം ഒടുവിൽ ശമിച്ചുപോകും; ലോകത്തെയും സഭയെയും മുമ്പത്തേതിലും അധികം ദുഷിച്ച അവസ്ഥയിൽ വിട്ടുകളയും.”

> “നാമമാത്ര അഡ്വെന്റിസ്റ്റുക്കളുടെയും വീണുപോയ സഭകളുടെയും ഇടയിൽ ദൈവത്തിനുള്ള സത്യസന്ധരായ മക്കൾ ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; ബാധകൾ ഒഴിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ്, ശുശ്രൂഷകന്മാരും ജനങ്ങളും ഈ സഭകളിൽനിന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരപ്പെടുകയും സന്തോഷത്തോടെ സത്യം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യും. സാത്താൻ ഇതറിയുന്നു; അതുകൊണ്ട് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷം നൽകപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ്, സത്യം തള്ളിക്കളഞ്ഞവർ ദൈവം തങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടെന്നു കരുതേണ്ടതിന്നു, അവൻ ഈ മതസംഘടനകളിൽ ഒരു ഉത്തേജനം ഉളവാക്കുന്നു. സത്യസന്ധരായവരെ വഞ്ചിക്കുകയും ദൈവം ഇപ്പോഴും ആ സഭകൾക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നു അവർ വിചാരിക്കത്തക്കവണ്ണം അവരെ നയിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നതാണ് അവന്റെ പ്രത്യാശ. എന്നാൽ വെളിച്ചം പ്രകാശിക്കും; സത്യസന്ധരായ എല്ലാവരും വീണുപോയ സഭകളെ വിട്ട് ശേഷിപ്പിനോടുകൂടെ തങ്ങളുടെ നിലപാട് സ്വീകരിക്കും.” Early Writings, 258–261.

Back to Articles