Article

# Panium - Number One

പാനിയം - നമ്പർ ഒന്ന്

Chapter Eleven

അധ്യായം പതിനൊന്ന്

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2025

Formats

PDF
Word

For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:

ഒരു കാലമായി, ദാനിയേൽ 11:40-ന്റെ ഗൂഢമായ ചരിത്രത്തിലേക്കാണ് നാം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്; അടുത്തകാലത്തെ ആഴ്ചകളിൽ, കർത്താവ് നമ്മുടെ പരിഗണനയെ 27-ാം വാക്യത്തിലേക്കു തിരിച്ചു:

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> ഈ ഇരുരാജാക്കന്മാരുടെയും ഹൃദയം ദോഷം ചെയ്യുന്നതിലായിരിക്കും; അവർ ഒരേ മേശയിൽ ഇരുന്നു കള്ളം സംസാരിക്കും; എങ്കിലും അതു വിജയിക്കയില്ല; അന്ത്യം ഇനിയും നിയമിതസമയത്തേക്കായിരിക്കും. ദാനിയേൽ 11:27.

Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.

ആദ്യത്തിൽ, ആ മേശയിൽ ഇരുന്ന് പരസ്പരം കള്ളം പറഞ്ഞവർ ആരായിരുന്നു, അത് എപ്പോൾ, എവിടെ സംഭവിച്ചു എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിശദാംശങ്ങളെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഈ ചോദ്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കപ്പെടുകയാണ്. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ശബ്ബത്തുകളിൽ, ഈ വരികൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചുപോവുമ്പോൾ എനിക്കു ചില പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചു. എങ്കിലും, ഞാൻ ദൈവീയ നിർദ്ദേശമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്താൽ, കൈസര്യാ ഫിലിപ്പി മുഖേന പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന 13–15-ആം വാക്യങ്ങളിലെ സഖ്യങ്ങൾ ക്രമേണ വെളിപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ചില ഘടകങ്ങൾ ഇനിയും കൂടുതൽ ശുദ്ധീകരണം ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ വാക്യങ്ങളുടെ അർത്ഥം വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് അവയുടെ മേലിരുന്ന തന്റെ കൈ പിന്‍വലിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.

കഴിഞ്ഞ ശബ്ബത്തിന്റെ സൂം യോഗത്തിന് തത്സമയം പിന്നാലെ തന്നെയാണ് ഈ ബോധ്യം വ്യക്തരൂപം പ്രാപിച്ചത്. അതിന് ഒരു ആഴ്ച മുമ്പ്, 10–15 വാക്യങ്ങളിലെ ചരിത്രങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരബന്ധം എന്നെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചിരുന്നു. എന്റെ ചിന്തകൾ സംക്ഷിപ്തമായി അവതരിപ്പിച്ച് ചിലർക്കു ഞാൻ ഒരു ടെക്സ്റ്റ് സന്ദേശം എഴുതി അയച്ചു; വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം അവ പങ്കുവെക്കാൻ അനുവാദവും അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ആ വാക്യങ്ങൾക്കുള്ളിലുള്ള വിഷയങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു ശ്രമത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ, അവിടെ അത്യന്തം ഗൗരവമേറിയ പ്രാധാന്യമുള്ള എന്തോ ഒന്നുണ്ടെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ. അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ട്; എന്നാൽ ഞാൻ ആദ്യം നിർദ്ദേശിച്ചതല്ല അത്. കഴിഞ്ഞ ഒരു വാരവും പാതിയും ഈ ഭാഗവുമായി മല്ലടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പലവിധം തടങ്ങിയെങ്കിലും, ഒരു പരിചിതമായ ദൈവിക പരിപാലനത്തെ ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു. കർത്താവ് പ്രത്യേകവും അത്യാവശ്യവുമായ ഒരു സത്യത്തെ മുദ്രവിലക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. മനുഷ്യഘടകം പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെട്ട് മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ട ശേഷം, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തുറന്ന ആ സത്യം—ഞാൻ ഗ്രഹിച്ചതിനേക്കാൾ പോലും—അധികം ആഴമുള്ളതാണെന്ന് തെളിയുന്നു.

## Verse Five through Nine

അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒമ്പതാം വാക്യം വരെ

Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.

തെക്കിന്റെ രാജാവായി പുടിന്‍, 11-ാം വാക്യം നിവൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ട്, ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിൽ വിജയിക്കുന്ന പ്റ്റോളമിയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായി, റാഫിയ യുദ്ധത്തിലെ പ്റ്റോളമി IV ഫിലോപേറ്ററിന്റെ വിജയം ഈ വാക്യം നിവൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു; അത് പുടിന്റെ അടുത്തുവരുന്ന വിജയത്തെ മുൻചായയായി സൂചിപ്പിച്ചു. 5–9-ാം വാക്യങ്ങൾ, 1,260 വർഷങ്ങളോളം (538–1798) നീണ്ട പാപ്പായാധിപത്യത്തെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ വിശദാംശങ്ങളോടെ മുൻനിഴലാക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രരേഖ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിശദാംശങ്ങൾ ഭൂതകാലത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിനാൽ, ഇവിടെ ഞാൻ 5–9-ാം വാക്യങ്ങളിൽ നിവൃത്തിയായതും 538 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചതുമായ ഒരു പ്രവചനപരമായ വഴിക്കല്ല് മാത്രമാണ് എടുത്തുകാണിക്കുന്നത്.

This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.

തെക്കൻ പ്റ്റോളമൈക് രാജ്യവും വടക്കൻ സെല്യൂസിഡ് രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള ഒരു ഉടമ്പടിയോടുകൂടിയാണ് ഈ കാലഘട്ടം ആരംഭിച്ചത്; തെക്കൻ രാജാവ് തന്റെ മകളെ വടക്കൻ രാജാവിനോടു വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചതിലൂടെ ആ ഉടമ്പടി ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ഐക്യം ഏഴ് വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവിന് തുടക്കമിട്ടു; അതിന്റെ അവസാനം തെക്കൻ രാജാവ് വടക്കിനെ ആക്രമിക്കുകയും വടക്കൻ രാജാവിനെ തടവുകാരനാക്കി ഈജിപ്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു; പിന്നീട് ആ തടവിലായ രാജാവ് കുതിരയിൽ നിന്ന് വീണതിനെ തുടർന്ന് മരണപ്പെട്ടു.

## A Broken Treaty

ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഉടമ്പടി

The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.

ആക്രമണം ഒരു ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. ഏഴ് വർഷകാലഘട്ടം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം, വടക്കൻ രാജാവ് ഉടമ്പടി ഉറപ്പിക്കുവാൻ തന്റെ ആദ്യഭാര്യയെ മാറ്റിനിർത്തി തെക്കൻ രാജകുമാരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. തുടർന്ന്, അവൻ തെക്കൻ ഭാര്യമെ ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ ആദിമ രാജ്ഞിയെ വീണ്ടും സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. ഇതാണ് ആദ്യ രാജ്ഞിയെ തെക്കൻ രാജ്ഞിയെയും അവളുടെ അനുചരവൃന്ദത്തെയും വധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്; അതുവഴി മിസ്രയീമിലെ തെക്കൻ രാജ്ഞിയുടെ കുടുംബം ക്രോധാകുലരായി.

With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.

പ്രവാചകപരമായ വിവേകത്തോടെ നോക്കുമ്പോൾ, ഏഴ് വർഷങ്ങളെ മൂന്ന് മുക്കാൽ വർഷം വീതമുള്ള രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളായി കാണാം; ക്രിസ്തു നിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ച ആ ആഴ്ചയെ സമഗ്രമായി പ്രതിനിധീകരിച്ച ക്രൂശിന് മുമ്പും ശേഷവും ഉണ്ടായ മൂന്ന് മുക്കാൽ വർഷങ്ങൾ അതിന് ഉദാഹരണമാണ്. വടക്കൻ രാജ്യമായ ഇസ്രായേലിന്മേൽ ക്രി.മു. 723 മുതൽ ക്രി.വ. 1798 വരെ നടപ്പിലാക്കിയ ഏഴു കാലങ്ങളുടെ ശാപത്തിലും ഈ മൂന്ന് മുക്കാൽ എന്ന അളവ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ ഏഴു കാലങ്ങൾ 1260 വീതമുള്ള രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിൽ 538 മധ്യബിന്ദുവാണ്. ഏഴ് എന്നത് മൂന്ന് മുക്കാൽ വീതമുള്ള രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ഈ ഉദാഹരണങ്ങൾ യാദൃശ്ചികമല്ല; അവ ഉദ്ദേശപൂർവ്വമാണ്.

In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.

ആഴ്ചയുടെ വിഭജനത്തിൽ ക്രിസ്തു നിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു; ക്രൂശ് കേന്ദ്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ക്രിസ്തു മൂന്നു മുക്കാൽ വർഷം സ്വയം സാന്നിധ്യത്തിൽ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചതിനെയും, അതിനെ തുടർന്ന് അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ അതേ കാലയളവിൽ അതേ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചതിനെയും അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ഏഴ് കാലങ്ങളിൽ, 538 ചരിത്രത്തെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായി വേർതിരിക്കുന്നു: ആദ്യം അന്യജാതീയത വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം, തുടർന്ന് അതേ കാലയളവിൽ പാപ്പാത്വം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടം. പ്രവാചക പ്രതീകഭാഷയിൽ “ഏഴ്” എന്നത് മൂന്നു മുക്കാൽ എന്ന സംഖ്യയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതും വീണ്ടും നാൽപ്പത്തിരണ്ട് മാസം, മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വർഷങ്ങൾ, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത്, ഇരുപത്തിയഞ്ച് ഇരുപത്, കൂടാതെ ഒരു കാലം, കാലങ്ങൾ, അർധകാലം എന്നീ രൂപങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സന്ദർഭത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഈ എല്ലാ സംഖ്യകളും പരസ്പരം മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാവുന്നതാണ്.

The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the second Syrian War and it ends with the third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.

ഈ ഉടമ്പടി, ഈജിപ്തിനെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ മഹാന്റെ സേനാനിയായ പ്റ്റോളമി I-ന്റെ വംശജർ ഭരിച്ച പ്റ്റോളമൈക രാജ്യംക്കും, സിറിയ ഉൾപ്പെടെ മദ്ധ്യപൂർവദേശത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന അലക്സാണ്ടറുടെ മറ്റൊരു സേനാനിയായ സെല്യൂക്കസ് I-ന്റെ വംശജർ ഭരിച്ച സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിനുമിടയിൽ ഉണ്ടായതായിരുന്നതും, ക്രി.മു. 253-ൽ രണ്ടാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തിന് വിരാമമിട്ടതുമായിരുന്നു. ആ യുദ്ധം ഏഴ് വർഷം മുമ്പ്, ക്രി.മു. 260-ൽ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഉടമ്പടി ഔപചാരികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതിന് ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, ക്രി.മു. 246-ൽ അത് ലംഘിക്കപ്പെട്ടു. പതിനാലു വർഷങ്ങൾ, രണ്ട് ഏഴ്-വർഷ കാലഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടത്. ആദ്യ പകുതി യുദ്ധവും രണ്ടാം പകുതി സമാധാനവും ആകുന്നു. ആ പതിനാലു വർഷങ്ങൾ രണ്ടാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ച് മൂന്നാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ ഈ തരത്തിലുള്ള സമമിതത്വം, ആ ചരിത്രം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാം മുതൽ ഒൻപതാം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങളുടെയും അവയെ നിവർത്തിച്ച ചരിത്രത്തിന്റെയും കേന്ദ്രബിന്ദു ഉടമ്പടിയും അതിന്റെ ലംഘനവും തന്നെയാണ്.

This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered into a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.

ഇത് 538 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള പാപ്പാധിപത്യ ആധിപത്യത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനഭാഗത്തോടടുത്തപ്പോൾ, നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ട് വത്തിക്കാനുമായി ഒരു ഉടമ്പടിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. വത്തിക്കാൻ 1797-ലെ ടൊലെന്റിനോ ഉടമ്പടി ലംഘിച്ചതായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, പോപ്പിനെ തടവുകാരനാക്കി കൊണ്ടുപോകുന്നതിനായി നെപ്പോളിയൻ 1798-ൽ ജനറൽ ബെർത്തിയറെ അയച്ചു. പോപ്പ് 1799-ൽ ഫ്രാൻസിൽ വെച്ചു മരിച്ചു. ഈ 1,260-വർഷ കാലയളവ് 31–39 വാക്യങ്ങളിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:

5–9 വാക്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം 31–39 വാക്യങ്ങളുടെയും ചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു; ദാനിയേൽ 11-ന്റെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെ രണ്ട് സാക്ഷികളെ നൽകുന്നു. ഇരു പ്രവാഹങ്ങളും ഒരേ പ്രവചനാത്മക അടയാളങ്ങളെ പങ്കിടുന്നു; തെക്കൻ രാജാവിനും വടക്കൻ രാജാവിനുമിടയിലെ ഗതിശാസ്ത്രം വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ കാലയളവും മൂന്നര വർഷംകൊണ്ട് പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ അവസാനം തെക്കൻ രാജാവ് ജയം കൈവരിക്കുകയും, വടക്കൻ രാജാവിനെ പിടികൂടുകയും, അവനെ തെക്കൻ ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു; അവിടെ വടക്കൻ രാജാക്കന്മാർ ഇരുവരും മരിക്കുന്നു. ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും, വാചകം പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, തെക്കൻ രാജാവ് കൊള്ളയുമായി മടങ്ങിവരുന്നു:

> And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.

> അവൻ അവരുടെ ദേവന്മാരെയും, അവരുടെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും, വെള്ളിയുടെയും പൊന്നിന്റെയും അവരുടെ വിലമതിക്കപ്പെട്ട പാത്രങ്ങളെയും കൂടെ ബദ്ധരാക്കി ഈജിപ്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും; പിന്നെ അവൻ ഉത്തരരാജാവിനെക്കാൾ അധികവർഷങ്ങൾ നിലനിൽക്കും. ദാനിയേൽ 11:8.

For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:

പ്ടോലമിക്കുവേണ്ടി ഇത് മുമ്പ് വടക്കൻ രാജാവു കൊള്ളയടിച്ചിരുന്ന നിധിയായിരുന്നു; നാപോളിയനുവേണ്ടി അത് വത്തിക്കാൻയുടെ സമ്പത്തായിരുന്നു, കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടു ഫ്രാൻസിലേക്കു കൊണ്ടുപോയത്. ഈ രണ്ട് സാക്ഷ്യരേഖകളും വടക്കൻ രാജാവിന്റെ മരണം കുതിരയിൽ നിന്നു വീഴുന്നതിലൂടെ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 17-ൽ മൃഗത്തിന്മേൽ സവാരി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു:

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.

> അങ്ങനെ അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ ഞാൻ ചുവപ്പുനിറമുള്ള, ദൂഷണനാമങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു. വെളിപ്പാട് 17:3.

The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:

അവൾ സവാരി ചെയ്യുന്ന മൃഗം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്. വെളിപ്പാട് 17, 1798-ലെ മരണകരമായ മുറിവിന് ശേഷം അവളുടെ അധികാരത്തിലേക്കുള്ള പുനഃസ്ഥാപനത്തെ വിവരിക്കുന്നു. എട്ടാമത്തെ രാജ്യമായി, മൃഗത്തെ സവാരി ചെയ്യുന്നതിലൂടെ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അവൾ തന്റെ ഭരണത്തെ വീണ്ടും തുടരുന്നു:

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> നീ കണ്ട സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ ആധിപത്യം ചെയ്യുന്ന ആ മഹാനഗരം ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:18.

The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.

വചനങ്ങൾ 5–9-ൽ വടക്കൻ രാജാവു കുതിരപ്പുറത്ത് നിന്ന് വീണു മരിക്കുമ്പോൾ, 1798-ലെ മാരകമുറിവ് മുൻസൂചനയായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേൽ 11-ലെ ഈ രണ്ടു വരികളും വചനങ്ങൾ 41–45-നോടു സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. വചനം 41-ൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യുഎസിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം, മൃഗത്തിന്മേലുള്ള പാപ്പാത്വത്തിന്റെ അന്തിമ സവാരിക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു—ഈ രണ്ടു വരികളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം. ദാനിയേൽ 11-ൽ നിവൃത്തിയായ “ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം” “വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും” എന്ന് എലൻ വൈറ്റ് സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ, വചനങ്ങൾ 5–9 ഉം 31–39 ഉം വചനങ്ങൾ 41–45-നോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു.

## Only Verse Forty

നാല്പതാം വാക്യം മാത്രം

From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:

31-ാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് 45-ാം വാക്യം വരെ, 40-ാം വാക്യം മാത്രമാണ് മൂന്നര ദിവസങ്ങളായ പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിന് പുറത്തുനിൽക്കുന്നത്. ദാനിയേലിന്റെ 45 വാക്യങ്ങളുടെ അവസാന മൂന്നിലൊന്നിനകത്തെ സവിശേഷമായ ഒരു ചരിത്രത്തെയാണ് അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. 16-ാം വാക്യത്തിൽ, അന്യജാതീയ സാമ്രാജ്യത്വ റോമിന്റെ ചരിത്രം നാലു ഭരണാധികാരികളിലൂടെ വികസിക്കുന്നു—പൊംപെയ്, ജൂലിയസ് സീസർ, ഔഗസ്റ്റസ് സീസർ, ടൈബീരിയസ് സീസർ. കി.മു. 31-ൽ ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ ഔഗസ്റ്റസിന്റെ വിജയം, സാമ്രാജ്യത്വ റോമിന്റെ 360-വർഷ ഭരണം ആരംഭിച്ചു; ഇതിലൂടെ 24-ാം വാക്യത്തിലെ “ഒരു കാലം” നിറവേറ്റപ്പെട്ടു:

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> അവൻ സമാധാനപൂർവ്വം പ്രവിശ്യയിലെ ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുപോലും പ്രവേശിക്കും; അവന്റെ പിതാക്കന്മാരും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തത് അവൻ ചെയ്യും; അവൻ അവരുടെ ഇടയിൽ കൊള്ളയും ലൂട്ടും സമ്പത്തും പകർന്ന് കൊടുക്കും; അതേ, അവൻ ഒരു കാലത്തേക്കെങ്കിലും കോട്ടകളുള്ള ദുർഗ്ഗങ്ങൾക്കെതിരെ തന്റെ ഉപായങ്ങൾ ആലോചിക്കും. ദാനീയേൽ 11:24.

After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.

ആക്ടിയത്തിനുശേഷം, ക്രി.മു. 30-ൽ റോം ഈജിപ്തിനെ ഒരു പ്രവിശ്യയാക്കി. മൂന്നു നൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, ക്രി.വ. 330-ൽ, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം റോമിൽനിന്ന് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റി. ഈ “കാലം” പ്രവചനപരമായി പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ 1,260 വർഷങ്ങളോടും 5–9 വാക്യങ്ങളിലെ 7 വർഷങ്ങളോടും ഒത്തുചേരുന്നു.

From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.

16-ാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് 30-ാം വാക്യം വരെ, മക്കബ്യർ റോമുമായി നടത്തിയ സഖ്യവും ക്രിസ്തുവിന്റെ വംശരേഖയും ഉൾക്കൊണ്ട്, ജാതീയ സാമ്രാജ്യത്വ റோம் ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നു. എങ്കിലും, 16–30-ാം വാക്യങ്ങൾ 31–39-ാം വാക്യങ്ങളോടും 41–45-ാം വാക്യങ്ങളോടും യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ, ദാനിയേൽ 11-ന്റെ അവസാന 30 വാക്യങ്ങളിൽ, 1798-ലും 1989-ലും “അവസാനകാലം” അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന 40-ാം വാക്യം ഒഴികെ, ഏകോപിതമായ ഒരു പ്രവാചക രേഖ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who are both the beast and the dragon.

2-ാംയും 3-ാംയും വാക്യങ്ങളിൽ കാണുന്ന ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ—അവിടെ എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ അന്തിമനായവൻ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിലയിലേക്കു മാറുന്നു—ആദ്യ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ 40-ാം വാക്യത്തോടു ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; അവ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെയും ആറാം രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് ഏഴാംതെയും എട്ടാംതെയും രാജ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 3-ാംയും 4-ാംയും വാക്യങ്ങൾ 45-ാം വാക്യത്തോടും ദാനീയേൽ 12:1-ഉം ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; അവ ഗ്രീക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ ഉദയവും പതനവും ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ, 41-ാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ദാനീയേൽ 12:1 വരെ കാണുന്ന പാപ്പത്വത്തിന്റെ സ്ഥാപിതിയും നാശവും അതിനോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു. സ്ത്രീയും അവൾ സവാരി ചെയ്യുന്ന മൃഗവും രണ്ടും സഹായമില്ലാതെ അവസാനിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ദാനീയേൽ 11-ന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും 40-ാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രപരിധിക്ക് പുറത്തായി ചട്ടക്കൂടിലാക്കപ്പെടുന്നു. മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; അവൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നത് ടയറിന്റെ വേശ്യയോടുകൂടെ (41-ാം വാക്യം മുതൽ തുടർന്നുള്ള വടക്കൻ രാജാവായ), അവൾ മൃഗവും മഹാസർപ്പവും ആകുന്നു.

## Verses Nine and Ten

ഒൻപതും പത്തും വാക്യങ്ങൾ

Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.

5–9 വാക്യങ്ങൾ 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു; അതേസമയം 10-ാം വാക്യം 1989-നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, 9-ാം വാക്യത്തിനും 10-ാം വാക്യത്തിനും ഇടയിലുള്ള കാലപരിധി—1798 മുതൽ 1989 വരെ—40-ാം വാക്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെട്ട ഭാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി അതിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നു. ഇത് വ്യക്തമാക്കുകയാണെങ്കിൽ: ദാനിയേൽ 11-ലെ ഏകദേശം എല്ലാ വാക്യങ്ങളും 538 മുതൽ 1798 വരെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. 40-ാം വാക്യം 1798 മുതൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ വ്യാപിക്കുന്നു. 6–9 വാക്യങ്ങൾ പാപ്പത്വ യുഗത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളാകുന്നു; അതേസമയം 10-ാം വാക്യം 1989-ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആകയാൽ, 11–15 വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലത്തെ വ്യാപിക്കുന്നു; ഇത് 16, 31, 41 എന്നീ വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).

വചനം 40 രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദ്യഭാഗം, 1798 മുതൽ 1989 വരെ, ഒരു “അവസാനകാലം” കൊണ്ട് ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രണ്ടാം പകുതി ആദ്യപകുതി അവസാനിക്കുന്ന 1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്നു. വചനങ്ങൾ 1യും 2യും 1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന പ്രസിഡന്റുമാരുടെ ഒരു അനുക്രമത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അത് വചനം 40-ന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. വചനം 11, 2014-ൽ യുക്രെയ്ൻ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; വചനം 12, വിജയിച്ച ദക്ഷിണരാജാവ് തനിക്കുതന്നെ വരുത്തിവെക്കുന്ന അനന്തരഫലങ്ങളെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്നു. വചനം 13 നിറവേറലിനോട് അടുക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇവിടെ നാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്, വചനം 11 വചനം 40-ന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തിനുള്ളിൽ—1989-ന് ശേഷം, എങ്കിലും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് (വചനം 41)—വരുന്നു എന്നതാണ്.

Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.

13–15 വാക്യങ്ങൾ ക്രി.മു. 200-ലെ പാനിയം യുദ്ധത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; ആ യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ട് മനുഷ്യകാര്യങ്ങളിന്മേൽ ജാതീയ റோம் തന്റെ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ ആരംഭിച്ച വർഷം അതായിരുന്നു. 16-ാം വാക്യത്തിൽ പോംപേയി യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിച്ചതിന് ഏറെ മുമ്പ് നടന്ന ഈ സംഭവം, 41-ാം വാക്യം യു.എസ്.എയിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ചരിത്രസാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.

Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”

ദാനിയേൽ 11-ലെ ഓരോ പ്രവചനരേഖയും അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയും വചന 40-ന്റെ ചരിത്രപരിധിക്കുള്ളിൽ (1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ) അല്ലെങ്കിൽ വചന 41 മുതൽ ദാനിയേൽ 12:1 വരെയുള്ള ഭാഗത്തിനുള്ളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ആകെ 45 വചനങ്ങളിൽ, വചനങ്ങൾ 1, 2, 7–15, 40 — ആകെ പന്ത്രണ്ട് — രേഖമേൽ രേഖ എന്ന രീതിയിൽ പാളികളായി നിരത്തി കാണുമ്പോൾ വചന 40-ന്റെ കാലരേഖയ്ക്ക് ബാധകമാണ്. വചന 40, 1989-ൽ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. വചനങ്ങൾ 1, 2, 10–15 അതിന്റെ രണ്ടാം പാതിയുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. വചനങ്ങൾ 1, 2 ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ പ്രസിഡന്റുമാരുടെ നിര പിന്തുടരുന്നു; അതേസമയം വചനങ്ങൾ 10–15, 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ വടക്കിന്റെ രാജാവായ പാപ്പാധികാരശക്തി ആസൂത്രണം ചെയ്ത മൂന്ന് പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങൾ, വചന 40-ൽ “രഥങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, കുതിരച്ചേവകർ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഐക്യനാടുകളോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്നു.

We will continue in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

Back to Articles