Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-One

ദാനിയേൽ പുസ്തകം - എൺപത്തൊന്ന്

Unveiling the Historical Revisionism in Laodicean Adventism: Examining the Controversy Over the Daily

ലാവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ചരിത്രപരിഷ്‌കരണവാദത്തെ അനാവരണം ചെയ്യുക: “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദത്തിന്റെ പരിശോധനം

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF
Word

Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.

മിനിയാപൊളിസിലെ 1888-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാഹചര്യങ്ങളെയും വ്യക്തികളെയും കുറിച്ച് അധികാരഭാവത്തോടെ പ്രസ്താവിക്കുന്ന ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രകാരന്മാർ ചെയ്തതുപോലെ, ഫലത്തെ തെറ്റായി നിർവചിച്ചാൽ കാരണംമുതൽ ഫലത്തേക്കുള്ള യുക്തിവാദം നിർഥകമാകുന്നു. പ്രചോദിത വ്യാഖ്യാനം ആ സംഭവത്തെ കൊരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലാപത്തിന്റെ ഒരു ആവർത്തനമായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അവരെ നാല്പത് വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുകയും ഒടുവിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നു വിധിച്ച ന്യായവിധിയായിരുന്നു ആ കലാപത്തിന്റെ പ്രേരകശക്തി. അതേ ന്യായവിധി ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്മേലും ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.

വിമതിയിൽ രഹസ്യ ആലോചനകൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; വിമതർ അത്ര അതിരൂക്ഷമായ ലവൊദിക്യ അന്ധതയിൽ ആയിരുന്നതിനാൽ, അവരുടെ അടച്ചുവാതിൽക്കുള്ളിലെ ആസൂത്രണവും വിമതിയും ദൈവത്തിന് അറിയാമെന്ന സത്യം അവർക്ക് ഗ്രഹിക്കുവാൻ അതു തടസ്സമായി. കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവർ തങ്ങളുടെ കൂടാരങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു, തങ്ങളുടെ പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു, മോശെയെതിരായ തങ്ങളുടെ വിമതി പ്രചരിപ്പിച്ചതുപോലെ തന്നേ, 1888-ലെ പുരാതന പുരുഷന്മാരും തങ്ങളുടെ വീടുകളുടെ അടച്ച വാതിലുകൾക്കു പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞிருந்து, സഹോദരി വൈറ്റിനെയും, അവളുടെ മകനെയും, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരെയും എതിർക്കുവാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തി. ആ ഘട്ടം മുതൽ സഹോദരി വൈറ്റ്, ജോൺസ്, വാഗ്ഗണർ എന്നിവർ ആക്രമിക്കപ്പെടേണ്ടവരായി.

The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”

എസെക്കീയേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലെ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളും തങ്ങളുടെ കലാപത്തിൽ ക്രമേണ വളർന്നു. ദൃശ്യരൂപങ്ങളുടെ മുറികൾ ഭൗതിക ദേവാലയത്തിനകത്തും മാനുഷിക ദേവാലയത്തിനകത്തും ദുഷ്ടകല്പനകളാൽ ദൃഢമായി വേരൂന്നിയിരുന്നു; ജനത്തെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു നിയമിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പുരാതനപുരുഷന്മാരുടെ മേൽ ആത്മീയവാദം അധിവസിച്ചു. 1888-നെ മുന്നോടിയായി, ആ പുരാതനപുരുഷന്മാർ ആദ്യം ബൈബിളിന്റെ അധികാരത്തിന്മേലും പിന്നീട് പ്രവചനാത്മാവിന്മേലും അപകീർത്തികൾ ചൊരിഞ്ഞു; പിന്നെ 1884-ൽ തുറന്ന ദർശനങ്ങൾ അവസാനിച്ചു. കെല്ലോഗിന്റെ പാന്തെയിസ്റ്റിക് ആത്മീയവാദം 1888-ന് മുൻപുള്ള ചരിത്രത്തിൽ തന്റെ വഴി ഉണ്ടാക്കിത്തുടങ്ങി; 1888 രണ്ടാമത്തെ തലമുറയുടെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രകാരന്മാർ ആ യോഗത്തിൽ പ്രകടമായ കലാപത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രസാക്ഷ്യം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നേക്കാം; എങ്കിലും പ്രചോദനത്തിന്റെ പ്രകാരം സ്വർഗ്ഗീയ കാവൽക്കാരൻമാർ “എല്ലാ വാക്കും കേട്ടു, ‘സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പുസ്തകങ്ങളിൽ’ ആ ‘വാക്കുകൾ രേഖപ്പെടുത്തി.’”

The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.

യെഹെസ്‌കേലിന്റെ “രഹസ്യ ചിത്രമുറികൾ” മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട കലാപം യഥാർത്ഥ അടിസ്ഥാനങ്ങൾക്കുമേലുള്ള ഒരു ആക്രമണമായിരുന്നു. അത് പ്രവാചകസ്ത്രീയുടെയും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരുടെയുംമേലുള്ള ഒരു ആക്രമണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആത്മീയതയുടെ വരവിനെയും അത് അടയാളപ്പെടുത്തി. ആ തലമുറയിൽ അടുത്ത പ്രധാന ആക്രമണം സാത്താൻ വില്യം മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളുടെ അത്യന്തം അടിത്തറയ്‌ക്കെതിരെ നടത്താനിരിക്കുകയായിരുന്നു.

Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.

ദാനിയേൽ അധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിമൂന്നിൽ പരാമർശിക്കുന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികൾ ആദ്യം പൈഗൻമതത്തെയും തുടർന്ന് പാപ്പാത്വത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു മില്ലർ തന്റെ സകല പ്രവചനപ്രയോഗങ്ങളുടെയും രൂപരേഖ നിർമിച്ചത്. 1901-ൽ, ജർമനിയിലെ ലാവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ഒരു നേതാവായ ലൂയിസ് കോൺറാഡി, ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലെ “the daily” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൃഷ്ടികോണം വീണ്ടും അവതരിപ്പിച്ചു.

During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”

1888-ലെ മിന്നിയാപൊളിസ് സമ്മേളനത്തിനു ശേഷമുള്ള ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ, ആരോഗ്യപ്രവർത്തനത്തിന്റെ നേതാവിന്റെ ആത്മീയവാദം കൂടുതൽ ശക്തമായി; ജോൺസും വാഗ്‌ഗണറും നൽകിയ സന്ദേശം നിരസിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ പ്രതിഫലങ്ങൾ അവരുടെ പ്രഹരം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, നേതാക്കൾ തമ്മിലുള്ള അകൽച്ചയും തുടരുകയുണ്ടായി. പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പാഠശാലകളിൽ നിന്ന് ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അംഗീകാരം നേടിയിരുന്ന ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് നേതാവായ W. W. Prescott, “the daily” എന്ന വിഷയത്തിൽ കോൺറാഡിയുടെ നിലപാട് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ശൈതാനിക മേലങ്കി ഏറ്റെടുത്തു; എന്നും സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ, “വിജയികളാണ് ചരിത്രം എഴുതുന്നത്.”

The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.

വിശുദ്ധ ദൂതന്മാർ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തി; എങ്കിലും ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം “the daily” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ബോധത്തിന്റെ നിരാകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദത്തിൽ ഒരു ചരിത്രപരമായ നിലപാട് സൃഷ്ടിച്ചു; അതിന്റെ ഫലമായി ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ “അവിദ്വാൻമാരിൽ” ഏവർക്കും, സഹോദരി വൈറ്റ് “സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരിൽനിന്ന്” വന്നതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ “the daily” എന്നതിന്റെ നിർവചനം വാസ്തവത്തിൽ ഒരു സത്യസിദ്ധാന്തമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഇടവരുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ W. W. Prescott, The Protestant എന്ന ശീർഷകത്തിലുള്ള ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം പുറത്തിറക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വം നൽകി. ആ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ സമഗ്രമായ അടിസ്ഥാനധാരണ ഇതായിരുന്നു: “the daily” സംബന്ധിച്ച മില്ലറിന്റെ ബോധ്യം തെറ്റായിരുന്നു; കൂടാതെ, തന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അംഗീകാരങ്ങൾ നേടിയിരുന്ന സ്ഥലമായ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമാണ് ക്രിസ്തുവിനോട് ഒരു സാത്താനിക പ്രതീകം ചാർത്തുന്നതിൽ ശരിയായിരുന്നത്. ആ ചരിത്രത്തിൽ A. G. Daniells (General Conference President), “the daily” സംബന്ധിച്ച മില്ലറിന്റെ ദൃഷ്ടികോണം ശരിയാണെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് നേരിട്ട് അംഗീകരിച്ചിരുന്നതിനെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, സത്യത്തിനെതിരായ ആ സാത്താനിക ആക്രമണത്തിൽ Prescott-നൊപ്പം കൈകോർത്തു.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിലെ യാതൊരു ഭാഗവും മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും, അതിലെ അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെയാണെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു. ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിഴവ് ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നു എന്നും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നും.”

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “അപ്പോൾ ‘നിത്യത്തോട്’ ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അത് മൂലപാഠത്തിന് ഉൾപ്പെടുന്നതല്ലെന്നും ആയിരുന്നു; കൂടാതെ ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷണം നൽകിയവർക്ക് അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കർത്താവു നൽകിയിരുന്നു. 1844-ന് മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്ന സമയത്ത്, ഏകദേശം എല്ലാവരും ‘നിത്യത്തെ’ക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏകീകൃതരായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിനിടയിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിന്റെ പിന്നാലെ ഇരുളും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നുചേർന്നു.” Review and Herald, November 1, 1850.

At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”

“നിത്യബലി” എന്ന സത്യത്തിനെതിരെ പ്രെസ്കോട്ടും ഡാനിയൽസും നടത്തിയ ആക്രമണത്തിന്റെ സമയത്ത്, ആ വിഷയത്തിൽ പ്രെസ്കോട്ടും ഡാനിയൽസും ഒരു ന്യൂനപക്ഷാഭിപ്രായത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നത്; ആ വിവാദകാലത്ത് ആ ഇരുവരോടും സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ ഉപദേശം, അവർ മൗനം പാലിക്കണം എന്നതായിരുന്നു, എങ്കിലും അവൾ അത് കൂടുതൽ നയതന്ത്രപരമായ വാക്കുകളിൽ, “മൗനത്തിലാണു നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം” എന്നതുപോലെ, പ്രസ്താവിച്ചു. അവരുടെ തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടിനുവേണ്ടി അവരെ ശാസിച്ചപ്പോൾ, “നിത്യബലി” എന്ന വിഷയം ഒരു പരീക്ഷണക്കാര്യമായി മാറ്റരുതെന്നും അവൾ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ചരിത്രപരമായ പുനർവ്യാഖ്യാനവാദികൾ—കത്തോലിക്കാസഭയുടെ യെസൂവീയർ സഭാസംഘത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ചരിത്രരീതിയാണ് ഈ പുനർവ്യാഖ്യാനം—സിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യസന്ധമായ ഒരു വിലയിരുത്തൽ തടയുന്നതിനായി, “നിത്യബലി” ഒരു പരീക്ഷണക്കാര്യമായി മാറ്റരുതെന്ന അവളുടെ പ്രസ്താവനകൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ അവളുടെ പ്രസ്താവനകളെ തെറ്റായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ, “നിത്യബലി” എന്ന വിഷയത്തെ കലക്കരുതെന്ന് അവൾ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, “ഈ സമയത്ത്” അല്ലെങ്കിൽ “ഇപ്പോഴുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ” എന്നതുപോലുള്ള പ്രസ്താവനകളാൽ അവൾ തന്റെ വാക്കുകൾ എപ്പോഴും പരിമിതപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞിരുന്നതിനെ അവർ സ്ഥിരമായി വിട്ടുകളയുന്നു.

As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.

ഒരു പ്രവാചകസ്ത്രീയായ നിലയിൽ, തങ്ങൾ നേതാക്കളായതിനാൽ തങ്ങൾ സത്യമെന്നു നിർണയിക്കുന്ന ഏതു കാര്യവും പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നു കരുതിയിരുന്ന ഒരു ന്യൂനപക്ഷക്കാരാൽ സഭയെ ആകെ ബാധിക്കുന്ന വലിയൊരു വിഭജനത്തിലേക്കു നയിക്കാവുന്ന തരത്തിൽ രൂക്ഷമായി വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു വിവാദത്തെ നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ സ്വാധീനത്തിലൂടെ കർത്താവ് ആ സാത്താനിക പ്രവർത്തിയെ അവൾ മരിക്കുന്നതുവരെ ചെക്കിൽ നിർത്തി. തുടർന്ന് 1931-ൽ, “the daily” എന്ന സത്യത്തെ നിരസിക്കാനുള്ള ഒരു പുതിയ ശ്രമം നടത്തപ്പെട്ടു; ഒടുവിൽ അത് നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്നിവിടെ, “the daily” എന്നതിന്റെ നിർവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ ബോധ്യം ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ നിലപാടായി മാറിയിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോഴുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ “the daily” തീർച്ചയായും ഒരു പരീക്ഷണപ്രശ്നമാണ്.

When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.

ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായം യഥാർത്ഥ ഗ്രഹിക്കലിനെ നിലനിർത്തിയിരുന്നപ്പോൾ അത് ഒരു പരീക്ഷയായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ ഏതെങ്കിലും സത്യം തെറ്റായി നിർവചിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതാണ് ഒരു പരീക്ഷയാകുന്നത്. *Manuscript Releases* എന്ന ശീർഷകത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ സമാഹാരം 1980-കളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അതിനടുത്ത കാലഘട്ടത്തിൽ, പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, “the daily” എന്ന വിഷയത്തിൽ പ്രസ്കോട്ടിന്റെയും ഡാനിയൽസിന്റെയും വീക്ഷണത്തിനെതിരെ അവളുടെ എതിർപ്പ് എത്രത്തോളം നേരിട്ടതോ, അതുപോലെ തന്നെയാണ് മില്ലറിന്റെ വീക്ഷണത്തെ അവൾ അനുമോദിക്കുന്നതും എന്നത് വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു ലേഖനം അന്ന് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.

> “At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.

> “നമ്മുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ, നമ്മുടെ സമ്മേളനത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട സംഗമത്തിൽ പരിഗണിക്കേണ്ടതിന്നു [നമുക്കു] നൽകിയ പ്രത്യേക പ്രകാശത്തിൽനിന്നു നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ തിരിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ല. അവിടെ സഹോദരൻ ഡാനിയേൽസ് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മനസ്സിൽ ശത്രു പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; നിങ്ങളുടെ മനസ്സും മൂപ്പനായ പ്രെസ്കോട്ടിന്റെ മനസ്സും സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. നിങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവു പ്രചോദനമൊന്നും നല്കാതിരുന്ന ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടുവരേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ തിരിച്ചുവിടുന്നതായിരുന്നു സാത്താന്റെ പ്രവൃത്തി. അവ അനിവാര്യങ്ങളായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇതു സത്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിനുവേണ്ടി ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ളതായിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകളുടെ ആശയങ്ങൾ, നിങ്ങൾ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കപ്പെടാൻ ഇടയായാൽ, അതു സാത്താന്റെ ഉപായപ്രവൃത്തിയാകുന്നു. എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളിലെ ചെറു കാര്യങ്ങൾ തിരുത്തുന്നതു വലിയൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതായിരിക്കുമെന്നു നിങ്ങൾ കരുതുന്നു. എന്നാൽ എന്നോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു ഇതാണ്: മൗനം വാക്ചാതുര്യമാണ്.”

> “I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

> “കുറ്റം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു നിർത്തുക എന്നു ഞാൻ പറയേണ്ടതാണ്. പിശാചിന്റെ ഈ ഉദ്ദേശ്യം മാത്രം നടപ്പാക്കപ്പെടാനായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തി ആശയഗർഭതയിൽ ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായതായിത്തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടുമെന്നു തോന്നുന്നു. എല്ലാ തരത്തിലുള്ള മനോഭാവങ്ങളുള്ളവർ ഏകകണ്ഠമായി അംഗീകരിക്കാതിരുന്നിടത്ത്, കരുതപ്പെടുന്ന എല്ലാത്തരം ആക്ഷേപാർഹ സവിശേഷതകളെയും മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു ശത്രുവിന്റെ പദ്ധതി.”

> “And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

> “എങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത്? പിശാചിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്ന അതേ പ്രവൃത്തി സംഭവിച്ചേനേ. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ പ്രതിനിധാനം അല്ല, പുറത്തുള്ളവർക്ക് യോജിക്കുന്നതായ ഒരു പ്രതിനിധാനം തന്നെയായിരിക്കും നൽകപ്പെട്ടിരുന്നത്; അതുവഴി സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ വികസിച്ച് മഹത്തായ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കുകയും, ജനങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ മഹാസന്ദേശം കൊണ്ടുവരുവാൻ ഉത്സാഹത്തോടെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടേണ്ട സ്വർണ്ണനിമിഷങ്ങളെ അധീനമാക്കുകയും ചെയ്തേനേ. നാം ഏതെങ്കിലും വിഷയത്തിൽ പരിശ്രമിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ അവതരണങ്ങൾ എല്ലാം പരസ്പരം അനുരഞ്ജിതമായിരിക്കുമായിരുന്നില്ല; അതിന്റെ ഫലമായി വിശ്വാസികളുടെയും അവിശ്വാസികളുടെയും മനസ്സുകൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുമായിരുന്നു. ഇതുതന്നെയായിരുന്നു സാത്താൻ സംഭവിക്കണമെന്നു ആലോചിച്ചിരുന്നത്—വ്യത്യാസമെന്നു വലുതാക്കി കാണിക്കാവുന്ന ഏതൊന്നും.”

> “Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

> “യെഹെസ്കേൽ, 28-ആം അധ്യായം വായിക്കൂ. ഇപ്പോൾ, ഇവിടെ വിചിത്രാത്മാക്കൾ പങ്കാളികളാകാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയുണ്ട്. എന്നാൽ നശിച്ചുപോകുന്ന ആത്മാക്കളെ രക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു പ്രവൃത്തി കർത്താവിന്നുണ്ട്; കൂടാതെ, വേഷംമാറി സാത്താൻ കടന്നുകയറി നമ്മുടെ നിരകളിൽ കലുഷിതത്വം വരുത്താൻ കഴിയുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾ അവൻ പൂർണമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയും, ആ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ എല്ലാം വലുതായി, പ്രധാനമായി പ്രകടമാകുകയും ചെയ്യും.”

> “And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

> “ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ ഭാരം കർത്താവ് എൽഡേഴ്സ് ഡാനിയൽസിനും പ്രെസ്കോട്ടിനും നൽകിയിട്ടില്ലെന്ന് ആദ്യംമുതൽ തന്നേ എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. സാത്താന്റെ കപടയുക്തികൾ അകത്തു കൊണ്ടുവരപ്പെടണമോ? ഈ “Daily” മനസ്സുകളെ കുഴക്കുകയും ഈ അതിഗുരുതരമായ സമയഘട്ടത്തിൽ പ്രവർത്തിയുടെ പുരോഗതിയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടത്ര വലിയ വിഷയമായിരിക്കണമോ? എന്തായാലും അങ്ങനെ ആയിരിക്കരുത്. ഈ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടരുത്; കാരണം അകത്തു കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന ആത്മാവ് നിരോധകസ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കും, ലൂസിഫർ ഓരോ ചലനവും നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സാത്താനിക ശക്തികൾ തന്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കും, നമ്മുടെ നിരകളിൽ ആശയക്കുഴപ്പം കൊണ്ടുവരപ്പെടുകയും ചെയ്യും. പരീക്ഷിക്കുന്ന വിഷയമല്ലാത്ത അഭിപ്രായഭേദങ്ങളെ തേടിച്ചുറ്റുവാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു വിളിയുമില്ല; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ മൗനം തന്നെയാണ് വാഗ്മിത്വം. ഈ കാര്യം മുഴുവനും എനിക്കു വളരെ വ്യക്തമായി മുമ്പിലുണ്ട്. പിശാച് ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ഈ വിഷയങ്ങളിൽ നമ്മുടെ സ്വന്തം ജനങ്ങളിൽ ആരെയെങ്കിലും ഉൾപ്പെടുത്തി കുരുക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, സാത്താന്റെ കാര്യം ജയിക്കും. ഇപ്പോൾ വൈകാതെ കൈക്കൊള്ളേണ്ടത് പ്രവർത്തിയാകുന്നു; [അഭിപ്രായ]ഭേദം ഒന്നും പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടരുത്.”

> “Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

> “നമ്മുടെ ഇടയിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുപോയ ആ മനുഷ്യരെ ദുഷ്ടദൂതന്മാരോടു ചേർന്ന് അപ്രധാനമായ ചോദ്യങ്ങളിൽ നമ്മുടെ പ്രവർത്തിയെ തടസപ്പെടുത്തുവാൻ സാത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു; അപ്പോൾ ശത്രുവിന്റെ പാളയത്തിൽ എത്ര മഹത്തായ ആഹ്ലാദമുണ്ടാകുമായിരുന്നു! അടുക്കുക, അടുക്കുക. ഏതു ഭിന്നതയും അടക്കം ചെയ്യപ്പെടട്ടെ. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രവൃത്തി, ഈ ഭിന്നതകളെ വഴിയിൽനിന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഐക്യത്തിലാകേണ്ടതിന്നു നമ്മുടെ സകല ദേഹശക്തിയും മസ്തിഷ്‌ക-നാഡിശക്തിയും സമർപ്പിക്കുകയാകുന്നു. സാത്താൻ തന്റെ മഹത്തായ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത ജ്ഞാനത്താൽ ഏറ്റവും ചെറിയൊരു പിടിപ്പുപോലും നേടുവാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, [അവൻ ആനന്ദിച്ചേനേ].”

> “Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

> “ഇപ്പോൾ, നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിധം ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, നിങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോയി നമ്മെ വിട്ടുപോയ പാർട്ടികൾക്കു നമ്മുടെ നിരകളിൽ ആശയക്കുഴപ്പം വരുത്തുവാൻ ഏറ്റവും ചെറുതായ അവസരമെങ്കിലും നൽകിയാൽ, ആ സമസ്ത സാഹചര്യവും അതിന്റെ ഫലങ്ങളും എന്റെ മനസ്സിൽ വ്യക്തമായി വന്നു. നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനക്കുറവ് സാത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുതന്നെയായിരിക്കും. നിങ്ങളുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള പ്രഖ്യാപനം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ ഉണ്ടായതല്ല. ദൈവത്താൽ നയിക്കപ്പെട്ട പുരുഷന്മാരുടെ എഴുത്തുകളിൽ കുറ്റം കണ്ടെത്തുന്നത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള പ്രചോദനം കൊണ്ടല്ലെന്നു നിങ്ങളോടു പറയേണ്ടതിന്നു എനിക്ക് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. ഇതുതന്നെയാണെങ്കിൽ എൽഡർ ഡാനിയൽസ് ജനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ജ്ഞാനം, ഒരുവിധത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന് ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനം നൽകരുത്; കാരണം, കാരണത്തിൽനിന്ന് ഫലത്തിലേക്കു യുക്തിപൂർവ്വം നിരൂപണം ചെയ്യുവാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിവില്ല. ഈ വിഷയത്തിൽ നിങ്ങളുടെ മൗനം തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം. ഇപ്പോൾ, ജീവനോടെ ഇല്ലാത്ത പുരുഷന്മാരുടെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ കുറ്റം കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെയുള്ള ഏത് കാര്യവും നിങ്ങളിൽ ആര്ക്കും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു ദൈവം ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയല്ല. എന്തെന്നാൽ, ഈ പുരുഷന്മാർ—എൽഡർമാരായ ഡാനിയൽസും പ്രസ്കോട്ടും—നഗരങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്നു നൽകിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അനേകർ, അതെ, വളരെ അനേകർ, സത്യത്തിൽ ദൃഢവിശ്വാസം പ്രാപിക്കുകയും മാനസാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്‌തേനേ; [ഇപ്പോൾ] ഒരിക്കലും എത്തിച്ചേരാനാകാത്ത സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്ന കഴിവുള്ള പുരുഷന്മാരും അങ്ങനെ ആയേനേ.”

> “All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

> “സകല ലോകത്തെയും ഒരു മഹത്തായ കുടുംബമായി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്. ഇങ്ങനെ അറിവിന്റെ ഒരു ഉറവുണ്ടായിരിക്കെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു നൽകിയ സാക്ഷ്യങ്ങളോടുകൂടെ ലോകത്തെ വർഷങ്ങളോളം നശിച്ചുപോകാൻ നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് വിട്ടുകൊടുത്തത്? സത്യമായ മതം, നന്മ ചെയ്യുവാൻ നമുക്കു കഴിയുന്ന വ്യക്തിയായിട്ടാണ് ഓരോ പുരുഷനെയും സ്ത്രീയെയും കാണേണ്ടതെന്ന് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

> “This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

> “ഇത് അനേകം വർഷങ്ങളായി അച്ചടിയിലുണ്ട്: ‘A Balanced Mind,’ എൽഡർ ആൻഡ്രൂസിനുള്ള സാക്ഷ്യം. എപ്പോൾ സംസാരിക്കണം, ഏതു ഭാരങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു വഹിക്കണം എന്നതു ഗ്രഹിക്കുന്ന ശക്തിയായി മനസ്സ് വളർത്തിപ്പരിപോഷിപ്പിക്കപ്പെടാം; കാരണം ക്രിസ്തുവാണ് നിങ്ങളുടെ ഉപദേശകൻ. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങൾ വരുത്തിവരുന്ന ഒരു പാത പിന്തുടരുന്നതു [ഞാൻ നിങ്ങളെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ] ഞാൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു. മൗനം പാലിക്കേണ്ടതു ജ്ഞാനമാകുന്ന സമയത്ത് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അറിയുന്ന ജ്ഞാനികളായ പുരുഷന്മാരെയാണ് കർത്താവ് വിളിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണനായ മനുഷ്യനായിരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള വിശുദ്ധീകരണം നിങ്ങൾക്കാവശ്യമാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രവൃത്തി പുതുതായി ആരംഭിച്ചിരിക്കുകയാണ്; എല്ലാ ശുശ്രൂഷകനിലും, എല്ലാ കോൺഫറൻസിന്റെയും പ്രസിഡന്റിലും ജ്ഞാനം പ്രത്യക്ഷമാകട്ടെ. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് തന്നെ നിങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളേണ്ട ഒരു പ്രവൃത്തി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഇതേ പ്രവൃത്തിക്കായി നിങ്ങളുടെ സ്വരം ഉയർത്തേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ സർവ്വജനത്തിനും അവർ എന്തു ചെയ്യണം, എന്തു ചെയ്യരുത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചു ക്രിസ്തു പ്രത്യേക നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ നീതി പ്രവർത്തിച്ചുതീർക്കുവാൻ നമുക്കു ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നത് അല്പകാലം മാത്രമാണ്. കർത്താവിന്റെ വഴി നിങ്ങൾക്കു ഗ്രഹിക്കാനാകും. പ്രസിഡന്റായി നിയമിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആലോചനാപ്രകാരം കാര്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുവാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം ഞാൻ കണ്ടു. നിങ്ങൾ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും എന്നു വിചാരിച്ചിരുന്നതാണ്; എന്നാൽ അത് ദൈവം നിങ്ങളുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിച്ചിരുന്ന പ്രവൃത്തി ആയിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി പീഡിപ്പിക്കലല്ല, മറിച്ച് കർത്താവ് നിങ്ങളെ സേവിപ്പാൻ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സാധ്യമായ എല്ലാ ആവശ്യകതകളിലും വിമോചനം വരുത്തിക്കൊടുക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ ജ്ഞാനവും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട നിർണയശക്തിയും നിങ്ങളിൽ പ്രകടമായിട്ടില്ലെന്നതിന് വളരെ ആദ്യം തന്നേ നിങ്ങൾ തെളിവു നൽകി. കർത്താവ് വെളിച്ചം നല്കാതെയെങ്കിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടാത്ത കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ പൊട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു.”

> “I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

> “ഇനിയും ഒരു വർഷത്തേക്കുപോലും നിങ്ങളെ കോൺഫറൻസിന്റെ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലുള്ള അതിവേഗ നീക്കങ്ങൾ നടത്തരുതായിരുന്നു എന്നു എന്നെ ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ കാര്യം പ്രാർത്ഥനയിൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ ഇനിയും ഇത്തരത്തിലുള്ള അതിവേഗ നടപടികളൊന്നും ഉണ്ടാകരുതെന്ന് കർത്താവ് നിരോധിക്കുന്നു; കൂടാതെ പ്രസിഡന്റിന്റെ മേൽ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തി അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന സന്ദേശം നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിരിക്കെ, ‘ദൈനംദിനം’ എന്ന വിഷയത്തിൽ നിങ്ങൾ ചെയ്തതുപോലെ പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കാനും, നിങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ആ ചോദ്യം നിർണ്ണയിച്ചുകളയും എന്നു ധരിക്കാനും നിങ്ങൾക്കു യാതൊരു നൈതിക അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭാരമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്ന എൽഡർ ഹാസ്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; എൽഡർ ഇർവിൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതുപോലെ ഭാരമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വഹിക്കുന്നതായി ഞാൻ പരാമർശിക്കാവുന്ന മറ്റു പലരും ഉണ്ടായിരുന്നു.”

> “Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

> “വയോവൃദ്ധരായ പുരുഷന്മാരോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ബഹുമാനം എവിടെയായിരുന്നു? വിഷയത്തെ തൂക്കിവിലയിരുത്തുന്നതിനായി ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും ഉൾപ്പെടുത്താതെ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് അധികാരം പ്രയോഗിക്കാനായിരുന്നു? എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഈ വിഷയത്തെ പരിശോധിക്കാം. അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയുടെ മുമ്പിൽ, ഈ പ്രവൃത്തി ഇനിയും ഒരു വർഷം കൊണ്ടുപോകുവാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്നതു കർത്താവിന്റെ ന്യായവിധിയാണോ എന്നു നാം ഇപ്പോൾ വീണ്ടും പരിഗണിക്കണം. നിങ്ങളോടു ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സഹായത്തോടുകൂടെ നിങ്ങൾ ഈ പ്രവൃത്തിയെ മറ്റൊരു വർഷം തുടരേണ്ടിവന്നാൽ, നിങ്ങളിലും എൽഡർ പ്രസ്കോട്ടിലും ഒരു മാറ്റം സംഭവിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ദൈവസന്നിധിയിൽ താഴ്ത്തുക. നിങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു അനുഭവത്തിന്റെ പ്രകടനം കർത്താവിന് കാണേണ്ടിവരും; കാരണം, ഒരിക്കലെങ്കിലും പുരുഷന്മാർക്ക് ഈ നിലവിലെ [സമയത്ത്] വീണ്ടും മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് എൽഡർ ഡാനിയൽസിനും എൽഡർ പ്രസ്കോട്ടിനുമാണ്.”

> “Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

> “ജ്ഞാനമുള്ള പുരുഷന്മാരായ ഏഴ് പേരെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം; ദൈവകൃപയുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ഒരു പരിവർത്തനത്തിന്റെ തെളിവ് അവർ പ്രകടമാക്കുകയും വേണം. കാരണം, കാരണത്തിൽ നിന്ന് ഫലത്തിലേക്കു നിരൂപിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം അന്ധരായ ആളുകൾ, പ്രവൃത്തിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വഹിച്ചവരെയും ഈ കോൺഫറൻസുകളുടെ പ്രസിഡന്റുമാരെയും അവഗണിക്കുകയും, രണ്ടുവർഷത്തിലേറെയായി പ്രവൃത്തി വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ അവഗണിക്കപ്പെടേണ്ടവരായി കണക്കാക്കുകയും, അങ്ങനെ പുരുഷന്മാർ വർഷങ്ങളായി അവരുടെ മുമ്പിൽ നിലനിർത്തപ്പെട്ടിരുന്ന അതേ പ്രവൃത്തിയെ—നഗരങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുക—അവഗണിക്കുന്നത്ര ആവേശഭരിതമായ ഒരു ഫലം സംഭവിക്കുകയും, ആ മൂപ്പന്മാരുടെ ആലോചനയ്ക്ക് യാതൊരു ശ്രദ്ധയുമില്ലാതെയോ അല്ലെങ്കിൽ വളരെ അല്പശ്രദ്ധയോടെയോ ഇരിക്കയും, പകരം ജനങ്ങൾക്ക് നൽകുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കാര്യങ്ങളേ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അത്തരം മഹത്തായും അത്ഭുതകരവുമായ ഒരു പ്രവൃത്തിക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെടുവാൻ ആ പുരുഷന്മാർ സുരക്ഷിതരല്ലെന്നതിന് അത് തന്നെയാണ് സ്വന്തം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്.”

> “Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

> “ക്രിസ്തു മരിച്ചിട്ടില്ല. തന്റെ പ്രവൃത്തി ഈ വിചിത്രമായ രീതിയിൽ തുടരാൻ അവൻ ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കുകയില്ല. പുസ്തകങ്ങളെ വെറുതെ വിടുക. ഏതെങ്കിലും മാറ്റം അനിവാര്യമാണെങ്കിൽ, ആ മാറ്റത്തിൽ യോജിപ്പ് നിലനിൽക്കുന്നതായി ദൈവം ക്രമീകരിക്കും; എന്നാൽ വലിയ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സന്ദേശം മനുഷ്യർക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്നേഹത്താൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിശ്വസ്തതയെ [ദൈവം] ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മൂപ്പന്മാരായ ഡാനിയൽസിനും പ്രസ്കോട്ടിനും ഇരുവർക്കും പുതുവഴിത്തിരിവ് ആവശ്യമാണ്. ഒരു വിചിത്രമായ പ്രവൃത്തി കടന്നുവന്നിരിക്കുന്നു; അതു ക്രിസ്തു നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്കു വന്നു ചെയ്യാൻ വന്ന പ്രവൃത്തിയോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നതല്ല; സത്യമായി മാനസാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തികളേ ചെയ്യും.”

> “We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

> “പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവൃത്തിയെ നാം ഏവരും നിർവഹിക്കേണ്ടവരാണ്. ഈ തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ കാലത്തുതന്നെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തോട് ഒത്തു ചേരുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അതിന് ശ്രമിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന നിർണായക ഘട്ടത്തിലേക്കാണ് നാം എത്തിയിരിക്കുന്നത്. എൽഡർ ഡാനിയൽസ്, സമാന സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്ന നിലയിൽ കേൾപ്പിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നിങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ കരുതരുത്. കൂടാതെ, ഒരു കോൺഫറൻസിന്റെ പ്രസിഡന്റ് ഭരണാധികാരിയല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കുക. ദൈവം അംഗീകരിച്ച പ്രസിഡന്റുമാരായി സ്ഥാനമേൽക്കുന്ന ജ്ഞാനികളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു കൊണ്ടാണ് അവൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ദൈവം അംഗീകരിച്ച എഴുത്തുകാർ അവരുടെ എഴുത്തുകൊണ്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകങ്ങളിലെ രചനകളിൽ ഇടപെടാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവനില്ല. അവർ ഭരിക്കുന്നതും ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നതുമായ ശക്തി കുറച്ചുകാണിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇനി അവർ പ്രാബല്യം ചെലുത്തരുത്. നിർണായക ഘട്ടം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവം അപമാനിക്കപ്പെടും.”

> “How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .

> “പ്രവർത്തിക്കപ്പെടാതിരിക്കുന്ന നഗരങ്ങളെ കർത്താവ് എങ്ങനെ നോക്കിക്കാണുന്നു? ക്രിസ്തു സ്വർഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ അംഗീകാരം ഇങ്ങനെയായിരിക്കണം: ‘രാജാധികാരമുള്ള ഭരണം ഒന്നുമില്ല. ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിക്കാലമാണ്. ഇപ്പോൾ രക്ഷിക്കുവാനും നശിപ്പിക്കുവാനും കഴിയുന്ന ശക്തി ഞാനാകുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും വിധി എന്റെ കൈകളിൽ ഉള്ള സമയമാണ്. ലോകത്തെ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ നല്കിയിരിക്കുന്നു. “ഞാൻ ഉയർത്തപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ,” ഞാൻ പകർന്നുതരുന്ന രക്ഷകൃപ, ദൈവിക സാദൃശ്യത്തിൻപ്രകാരം രൂപം പ്രാപിക്കുകയും എനിക്കൊന്നായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവരും എന്റെ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ കൃപയുടെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കും എന്നു തെളിയിക്കും.’ ആരായാലും ഇച്ഛിക്കുന്നവൻ, കർത്താവ് നല്കുന്ന ആലോചനയുടെ കീഴിൽ ഉത്തരവാദിത്തസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾക്കു ചെയ്യേണ്ടതായി നല്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതിനായി തന്റെ സഹോദരങ്ങളോടുകൂടെ കൈകോർക്കട്ടെ; ലോകത്തെ അത്ര സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ടു ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി തന്റെ ജീവനെ സമ്പൂർണ യാഗമായി നല്കിയവനോടു സമ്പൂർണ ഐക്യത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്നു അത്യന്തം ഉത്സാഹത്തോടെ ശ്രമിക്കട്ടെ. ഞാൻ നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷകരോടു സംസാരിക്കുന്നു: അവർ നമ്മുടെ നഗരങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ വചനശുശ്രൂഷയോടുകൂടെ ശാന്തവും വിശുദ്ധവുമായ ഗൗരവം കൂടെയുണ്ടാകട്ടെ. നാം ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ യുക്തിയായ സ്വാധീനം ഉണ്ടാക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല, എങ്കിൽ നാം...”

> “I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

> “ഞാൻ എന്റെ ഡയറിയിൽ നിന്നു പകർത്തുന്നു. യേശുവിലുള്ള സത്യം—അതിനെ പ്രസ്താവിക്കൂ, അതിനെക്കുറിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കൂ, അതിന്റെ ലാളിത്യത്തിലുള്ള ഓരോ വാക്കും വിശ്വസിക്കൂ. വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നു പിന്മാറി വശീകരിക്കുന്ന ആത്മാക്കൾക്കു ചെവികൊടുത്ത, അധികം മുമ്പല്ല നമ്മുടെ കൂടെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ തെറ്റുകൾ കൊണ്ടുവരുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്ത് പ്രയോജനം നേടും? നിങ്ങൾ പിശാചിന്റെ ഭാഗത്ത് നിലകൊള്ളുമോ? പ്രവർത്തിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന വയലുകളിലേക്കു നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കൂ. ലോകവ്യാപകമായ ഒരു പ്രവൃത്തി നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. യോഹന്നാൻ കെല്ലോഗിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതിനിധാനങ്ങൾ എനിക്കു ലഭിച്ചു.

> “A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

> “താൻ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചതിയുക്തമായ വാദങ്ങളിലെ ആശയങ്ങളെ ഒരു അത്യന്തം ആകർഷകസ്വഭാവമുള്ള വ്യക്തി പ്രതിനിധീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അവ യഥാർത്ഥ ബൈബിൾസത്യത്തേക്കാൾ ഭിന്നമായ വികാരങ്ങളായിരുന്നു. പുതുമയുള്ള എന്തെങ്കിലും കാര്യം ലഭിക്കുമെന്ന ആകാംക്ഷയിലും ദാഹത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നവർ [അത്രയും ചതിയുക്തമായ] ആശയങ്ങളെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് എൽഡർ പ്രെസ്കോട്ട് അത്യന്തം വലിയ അപകടത്തിലായിരുന്നു. ഈ വികാരങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അതു ഒരു പുതിയ ലോകം പോലെയായിരിക്കും എന്നൊരു വഞ്ചനാഭ്രമത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി പോകുന്നതിനുള്ള വലിയ അപകടത്തിൽ എൽഡർ ഡാനിയൽസും [ഉണ്ടായിരുന്നു].”

> “Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

> “അതെ, അതുണ്ടാകുമായിരുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഇങ്ങനെ അതിൽ മുഴുകിക്കിടക്കുമ്പോൾ, സഹോദരൻ ഡാനിയൽസും സഹോദരൻ പ്രസ്കോട്ടും തങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിലേക്കു ആത്മീയ[വാദ] രൂപഭാവമുള്ള വികാരങ്ങളെ നെയ്തുകെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, സാധ്യമായാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരെയെങ്കിലും വഞ്ചിക്കുന്ന മനോഹരമായ വികാരങ്ങളിലേക്കു നമ്മുടെ ജനത്തെ അവർ ആകർഷിക്കുകയാണെന്നും എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. ഈ സഹോദരന്മാർ തങ്ങളുടെ വഞ്ചകധാരണകളിൽ സത്യത്തെ അനിശ്ചിതത്വത്തിലാക്കുന്ന ദോഷങ്ങൾ കാണുമെന്ന കാര്യം ഞാൻ എന്റെ എഴുത്തുകൊണ്ട് രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്; എന്നിരുന്നാലും അവർ മഹത്തായ ആത്മീയ വിവേചനശക്തിയുള്ളവരെന്നപോലെ മുന്നോട്ടു നിലകൊള്ളും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവരോടു പറയേണ്ടത് ഇതാണ്: ഈ കാര്യം എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മൂപ്പൻ ഡാനിയൽസ് ‘ഡെയിലി’ എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ആശയങ്ങളെ അനുകൂലിച്ചു കാഹളത്തെപ്പോലെ ശബ്ദം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ എനിക്കു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ ജനങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അതിന്റെ ഫലം കണ്ടു; പിന്നെ എനിക്കു മുന്നറിയിപ്പുകൾ നല്കപ്പെട്ടു: മൂപ്പൻ ഡാനിയൽസ് ഫലത്തെ പരിഗണിക്കാതെയാണ് ഇങ്ങനെ ആകർഷിതനായി, താൻ ദൈവത്തിന്റെ പ്രചോദനത്തിൻ കീഴിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തന്നെ അനുവദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സംശയവാദം നമ്മുടെ നിരകളിലെങ്ങും വിതെക്കപ്പെടും; സാത്താൻ തന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്നിടത്തേക്കു നാം എത്തിച്ചേരും. ദൃഢമായ അവിശ്വാസവും സംശയവാദവും മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ വിതെക്കപ്പെടും; സത്യത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ദോഷത്തിന്റെ വിചിത്ര വിളവുകൾ ഉയർന്നുവരും.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.

രണ്ടാം തലമുറയുടെ ചരിത്രം കലാപത്തിന്റെ ഒരു ശക്തിവർധനയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ചിത്രമന്ദിരങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആത്മീയത ഇപ്രകാരം ദൃശ്യമാക്കുന്നു: “സഹോദരൻ ഡാനിയൽസും സഹോദരൻ പ്രസ്കോട്ടും അവരുടെ അനുഭവത്തിലേക്ക് ആത്മീയതാഭാസമുള്ള വികാരങ്ങളെ നെയ്തുചേർക്കുകയും, സാധ്യമെങ്കിൽ തെരഞ്ഞെടുത്തവരെയുപോലും വഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന മനോഹരമായ വികാരങ്ങളിലേക്കു നമ്മുടെ ജനത്തെ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.” “നിത്യയാഗം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ദൃഷ്ടികോണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മീയത, സാധ്യമെങ്കിൽ തെരഞ്ഞെടുത്തവരെയുപോലും വഞ്ചിപ്പിക്കുമായിരുന്ന അതിന്റെ പ്രതീകമാണ്. കെല്ലോഗ് പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സർവദൈവവാദത്തിന്റെ ആത്മീയതയെ, “നിത്യയാഗം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയാണെന്ന് നിർവചിക്കുവാൻ പ്രസ്കോട്ടും ഡാനിയൽസും നടത്തിയ ശ്രമവുമായി അവൾ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.

ഉറിയാ സ്മിത്തിന്റെ *Daniel and the Revelation* എന്ന പുസ്തകം, “the daily”യെ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന അവന്റെ ഉപദേശം നീക്കുന്നതിനായി, പ്രെസ്കോട്ടും ഡാനിയൽസും വീണ്ടും എഴുതുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൾ അവരോടു പുസ്തകങ്ങളെ തൊടാതെ ഇരിക്കണമെന്ന് അറിയിക്കുന്നത്. യെശയ്യാവ് “പണ്ഡിതന്മാർ” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ലവോദിക്യയിലെ ചരിത്ര പുനർവിചാരകർ, അഡ്വെന്റിസത്തിലെ അശിക്ഷിതന്മാരിന്മേൽ അത്ഭുതകരമായൊരു പ്രവർത്തി നടത്തി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; കാരണം, “the daily” എന്ന വിഷയത്തിന് പ്രാധാന്യമില്ലെന്നും, ആ വിഷയത്തിൽ മില്ലർ തെറ്റിയിരുന്നുവെന്നും, ചുളുവിലാസമുള്ള ചെവികളും ഉപരിപ്ലവമായ പഠനശീലങ്ങളുമുള്ളവർ ചിന്തിക്കേണ്ടതിന്നായി അവർ ചരിത്രസാക്ഷ്യത്തെ തെറ്റായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ആ പുനർവിചാരണപ്രവർത്തി, ദൈവശക്തിയുടെ പ്രത്യക്ഷീകരണം Midnight Cry-യിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, അഴുക്കുതൂമ്പയുള്ള മനുഷ്യൻ നീക്കിക്കളയേണ്ടതായിരുന്നുവെന്ന് മില്ലറിന് കാണിക്കപ്പെട്ട ചവറ്റുകൂട്ടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്.

We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

ലാവോദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരുന്നതാണ്.

> “The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.

> “‘മുന്നോട്ടു പോകുക’ എന്ന സന്ദേശം ഇന്നും കേൾക്കപ്പെടുകയും ആദരിക്കപ്പെടുകയും വേണം. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങൾ ഈ സവിശേഷ വികാസങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പ്രയത്‌നം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ആത്മീയമായി തീക്ഷ്ണവും വ്യക്തദർശിത്വമുള്ളവരുമായ മനുഷ്യരെ കർത്താവിന്ന് ആവശ്യമുണ്ട്; പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ രൂപപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് പുതുതായി മന്നാ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരും ആയ മനുഷ്യരെ. അത്തരക്കാരുടെ മനസ്സുകളിൽ ദൈവവചനം പ്രകാശം വിടരുന്നു; അതിലൂടെ മുമ്പെക്കാളും അധികമായി സുരക്ഷിതമായ പാത അവർക്കു വെളിപ്പെടുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ് മനസ്സിന്മേലും ഹൃദയത്തിന്മേലും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരിലൂടെ ചുരുൾ ലോകത്തിനു മുമ്പാകെ തുറക്കപ്പെടുന്ന കാലം എത്തിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ ഉപദേശകർ ഇതുവരെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതു മാത്രമേ അവർ പഠിപ്പിക്കാവൂ എന്നു പറഞ്ഞ് ഒരിക്കലും ബന്ധിക്കപ്പെടരുത്. ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നീക്കിക്കളവിൻ. തന്റെ ജനങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കേണ്ട സന്ദേശം നല്കുവാൻ ദൈവമുണ്ട്. യാതൊരു ശുശ്രൂഷകനും ബന്ധനത്തിലായിരിക്കുന്നവനെന്നു അനുഭവിക്കരുത്; മനുഷ്യരുടെ അളവുകോലാൽ അളക്കപ്പെടുകയും അരുത്. ദൈവം അയക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങൾക്കനുസൃതമായി സുവിശേഷം നിവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഇന്ന് ദൈവം തന്റെ ദാസന്മാർ പ്രസ്താവിപ്പാൻ നല്കുന്നതു, സാധ്യതയുണ്ട്, ഇരുപത് വർഷം മുമ്പ് present truth ആയിരുന്നില്ലെന്നു; എന്നാൽ ഈ സമയത്തേക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം അതുതന്നെയാണ്.” The 1888 Materials, 133.

Back to Articles