Article

# The Book of Daniel - Number Forty

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം – സംഖ്യ നാൽപ്പത്

Paul

പൗലോസ്

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2024

Formats

PDF
Word

Daniel chapter one, when overlaid with Daniel chapter four, represents the history of the first and second angels, from 1798 to 1844. In that history the book of Daniel was unsealed, and the portion that was unsealed was chapters seven, eight and nine. “Line upon line” chapters one, four and then seven through nine, illustrate the history of the Millerite movement of the first angel.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിന്മേൽ അതിരൂപമായി നിരത്തിക്കാണുമ്പോൾ, 1798 മുതൽ 1844 വരെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെട്ടു, മുദ്രവിടപ്പെട്ട ഭാഗം ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളായിരുന്നു. “വരി മേൽ വരി” എന്ന ക്രമത്തിൽ ഒന്നാം, നാലാം, പിന്നെ ഏഴാം മുതൽ ഒൻപതാം വരെ അധ്യായങ്ങൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു.

In that history (1798 to 1844), the foundational truths of Adventism were established, and those truths were ultimately represented upon the 1843 pioneer chart. Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two, is on the chart. The visions of Daniel seven and eight are on the chart. “The daily” of chapter eight is represented, as is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The three Woes of Islam, as represented in Revelation chapter nine, are there. God forewarned repeatedly that those foundational truths would be attacked.

ആ ചരിത്രപരിധിക്കുള്ളിൽ (1798 മുതൽ 1844 വരെ), അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; ആ സത്യങ്ങൾ അവസാനം 1843-ലെ മുൻഗാമി ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറുടെ പ്രതിമ ആ ചാർട്ടിലുണ്ട്. ദാനിയേൽ ഏഴും എട്ടും അധ്യായങ്ങളിലെ ദർശനങ്ങൾ ആ ചാർട്ടിലുണ്ട്. എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങളും” അതിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്ന് കഷ്ടതകളും അവിടെ ഉണ്ട്. ആ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ ആക്രമിക്കപ്പെടുമെന്ന് ദൈവം ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “സീയോന്റെ മതിലുകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി നിലകൊള്ളുന്നവർ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള അപകടങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കണ്ടറിയാൻ കഴിയുന്നവരായിരിക്കട്ടെ,—സത്യവും തെറ്റും, നീതിയും അനീതിയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നവരായിരിക്കട്ടെ.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “മുന്നറിയിപ്പ് വന്നിരിക്കുന്നു: 1842, 1843, 1844 വർഷങ്ങളിൽ സന്ദേശം വന്നതുമുതൽ നാം പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ കലക്കിക്കളയുന്നതായി ഒന്നിനും അകത്ത് കടന്നുവരാൻ അനുവദിക്കരുത്. ഞാൻ ഈ സന്ദേശത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; അന്നുമുതൽ ഇതുവരെയും ദൈവം നമുക്കു നൽകിയ വെളിച്ചത്തോടു വിശ്വസ്തയായിത്തന്നെ ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊണ്ടുവരുന്നു. നാം നമ്മുടെ പാദങ്ങൾ വയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പീഠഭൂമിയിൽനിന്നു അവ നീക്കിക്കളയുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല; കാരണം, ദിവസേന നാം കർത്താവിനെ അതീവ ആത്മാർത്ഥമായ പ്രാർത്ഥനയോടെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് വെളിച്ചം തേടിയിരുന്നു. ദൈവം എനിക്കു നൽകിയ വെളിച്ചം ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്നു നിങ്ങൾ കരുതുന്നുവോ? അത് യുഗങ്ങളുടെ പാറപോലെ ആയിരിക്കേണ്ടതാണ്. അത് എനിക്കു ലഭിച്ച നാൾമുതൽ എന്നെ വഴിനടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” Review and Herald, April 14, 1903.

The work of the dirt brush man, that is to be accomplished with the participation of God’s last day people, is also represented by Isaiah, when he identifies the last day people and the work they are called to do, for the foundations were destined to be buried with error before the last days arrived.

ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ട മാലിന്യം നീക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രവൃത്തിയും യെശയ്യാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ അന്ത്യദിനജനങ്ങളെയും അവർ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, കാരണം അന്ത്യദിനങ്ങൾ എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് അടിസ്ഥാനങ്ങൾ തെറ്റിനോടുകൂടെ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> നിന്നിൽ നിന്നുയരുന്നവർ പുരാതനമായ പാഴായിടങ്ങളെ പണിയും; അനേകം തലമുറകളുടെ അടിസ്ഥാനം നീ ഉയർത്തിപ്പണിയും; നിന്നെ, ഭിന്നതയുടെ വിടവ് നന്നാക്കുന്നവൻ, പാർപ്പാൻ യോജ്യമായ വഴികളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവൻ എന്നു വിളിക്കും. യെശയ്യാവു 58:12.

The “old waste places,” refers to the doctrinal truths associated with the two desolating powers of paganism and papalism. The two desolating powers of paganism being followed by papalism is what William Miller used for his framework of every prophecy he presented.

“പഴയ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങൾ” എന്നു പറയുന്നതു പൈഗനിസവും പാപ്പത്വവും എന്ന രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശസത്യങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പൈഗനിസത്തിന്റെ ആ രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ തുടർന്ന് പാപ്പത്വം വരുന്നു എന്ന ആശയത്തെയായിരുന്നു വില്യം മില്ലർ താൻ അവതരിപ്പിച്ച എല്ലാ പ്രവചനങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനരൂപമായി ഉപയോഗിച്ചത്.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> അവർ പുരാതനമായ ശൂന്യസ്ഥാനങ്ങളെ പണിയും; മുൻകാലത്തെ പാഴ്വയലുകളെ ഉയർത്തിപ്പടുക്കും; പല തലമുറകളായി പാഴായിരിക്കുന്ന ശൂന്യനഗരങ്ങളെ അവർ പുനഃസ്ഥാപിക്കും. യെശയ്യാവു 61:4.

The structure of prophecy that is represented as the framework, is the history and relationship of those two powers. To restore “the paths to dwell in,” is the restoration of Miller’s framework, that was represented in his dream by the work of the dirt brush man. Isaiah used the illustration of the history of Ezra and those who returned from Babylon and repaired Jerusalem, to identify the restoration of the former desolations.

ചട്ടക്കൂടായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ ഘടന, ആ രണ്ടു ശക്തികളുടെ ചരിത്രവും പരസ്പരബന്ധവും ആകുന്നു. “വസിപ്പാൻ പാതകളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുക” എന്നത്, തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ മണ്ണുതൂവൽ ബ്രഷുള്ള മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറിന്റെ ചട്ടക്കൂടിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്. യെശയ്യാവ്, ബാബേലിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്ന് യെരൂശലേമിനെ അറ്റകുറ്റം ചെയ്തു പുനർനിർമിച്ച എസ്രായുടെയും അവനോടുകൂടെ മടങ്ങിയവരുടെയും ചരിത്രത്തെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായി ഉപയോഗിച്ചു, മുൻകാല ശൂന്യതകളുടെ പുനഃസ്ഥാപനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി.

> Since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face, as it is this day. And now for a little space grace hath been showed from the Lord our God, to leave us a remnant to escape, and to give us a nail in his holy place, that our God may lighten our eyes, and give us a little reviving in our bondage. For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:7–9.

> ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ നാളുകളുമുതൽ ഇന്നുവരെയും ഞങ്ങൾ വലിയ അക്രമത്തിൽ ആയിരുന്നു; ഞങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ നിമിത്തം ഞങ്ങളും, ഞങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാരും, ഞങ്ങളുടെ പുരോഹിതന്മാരും ദേശങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു—വാളിന്നും, പ്രവാസത്തിനും, കൊള്ളയ്ക്കും, ഇന്നുള്ളതുപോലെ മുഖലജ്ജയ്ക്കും. ഇപ്പോഴോ, അല്പസമയത്തേക്കെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയിങ്കൽനിന്നു കൃപ കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; രക്ഷപ്പെട്ട ഒരു ശേഷിപ്പിനെ ഞങ്ങൾക്കായി അവശേഷിപ്പിക്കാനും, അവന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു തൂൺകൊക്ക് നല്കാനും, അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ദൈവം ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ പ്രകാശിപ്പിച്ചു, ഞങ്ങളുടെ അടിമത്തത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അല്പമൊരു നവോത്ഥാനം നല്കാനും ആകുന്നു. ഞങ്ങൾ ദാസന്മാരായിരുന്നു; എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ദൈവം ഞങ്ങളുടെ അടിമത്തത്തിൽ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; മറിച്ച് പാർസ്യരാജാക്കന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ ഞങ്ങളോടു കരുണ നീട്ടി, ഞങ്ങൾക്ക് പുതുജീവൻ നല്കുവാനും, ഞങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയം സ്ഥാപിക്കുവാനും, അതിന്റെ ശൂന്യതകൾ പുനരുദ്ധരിക്കുവാനും, യെഹൂദയിലും യെരൂശലേമിലും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു മതിൽ നല്കുവാനും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എസ്രാ 9:7–9.

Ezra and those who repaired Jerusalem, represent the “remnant” who are the restorers of the paths to dwell in, and they are those who are accomplishing the work in the context of the Leviticus twenty-six prayer, which Ezra references that “since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face.” The “day” he is referring to is the “day” that the “remnant” of the last days restore the paths to dwell in.

യെരൂശലേം പുതുക്കിപ്പണിത എസ്രായും അവനോടൊപ്പമുള്ളവരും പാർക്കേണ്ട വഴികളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന “ശേഷിപ്പിനെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയുടെ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രവർത്തി നിറവേറ്റുന്നവരാണ്. ആ പ്രാർത്ഥനയെ എസ്രാ ഇങ്ങനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ നാളുകളുമുതൽ ഇന്നുവരെ ഞങ്ങൾ മഹാ അതിക്രമത്തിൽ ആയിരുന്നു; ഞങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളാൽ ഞങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാരും ഞങ്ങളുടെ പുരോഹിതന്മാരും ദേശങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കയ്യിൽ വാളിന്നും പ്രവാസത്തിനും കൊള്ളയ്ക്കും മുഖലജ്ജയ്ക്കും ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” അവൻ സൂചിപ്പിക്കുന്ന “ദിവസം” അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ “ശേഷിപ്പ്” പാർക്കേണ്ട വഴികളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന “ദിവസം” തന്നെയാണ്.

Ezra’s remnant are the two witnesses who are resurrected at the end of three and a half days, and fulfill the Leviticus twenty-six prayer as illustrated by Daniel in chapter nine. When Ezra and his coworkers returned from exile and rebuilt Jerusalem, they typified the work of restoring Miller’s jewels, which is the work of restoring the foundational truths of Miller. For this reason, understanding the framework of Miller’s work is essential.

എസ്‌റാവിന്റെ ശേഷിപ്പാണ് മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികൾ; ദാനിയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കി കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന അവർ നിറവേറ്റുന്നു. എസ്‌റാവും അവന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും പ്രവാസത്തിൽനിന്ന് മടങ്ങിവന്ന് യെരൂശലേം പുനർനിർമിച്ചപ്പോൾ, അവർ മില്ലറിന്റെ ആഭരണങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയുടെ പ്രതിരൂപമായി നിന്നു; അതായത്, മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി. ഈ കാരണംകൊണ്ടു, മില്ലറിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ചട്ടക്കൂട് മനസ്സിലാക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണ്.

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 596.

> “അപ്പൊസ്തലന്മാർ ഉറച്ച ഒരു അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിതു; അതായത് യുഗങ്ങളിലെ പാറമേൽ. അവർ ലോകത്തിൽ നിന്ന് ഖനനം ചെയ്ത് എടുത്ത കല്ലുകൾ ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ ആ പണിക്കാർ പ്രയത്നിച്ചില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശത്രുക്കളുടെ എതിർപ്പുകൊണ്ട് അവരുടെ പ്രവൃത്തി അത്യന്തം ദുഷ്കരമായി. വ്യാജ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിയുന്നവരുടെ അന്ധവിശ്വാസത്തോടും മുൻവിധിയോടും ദ്വേഷത്തോടും അവർ പോരാടേണ്ടിവന്നു. സഭയുടെ പണിക്കാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പലരെയും നെഹെമ്യാവിന്റെ കാലത്തെ മതിൽപണിക്കാരോടു ഉപമിക്കാമായിരുന്നു; അവരെക്കുറിച്ചു ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘മതിലിന്മേൽ പണിതവരും ചുമടു ചുമന്നവരും ചുമടു കയറ്റിവെച്ചവരുമായ എല്ലാവരും ഓരോരുത്തനും തന്റെ ഒരു കൈകൊണ്ടു വേല ചെയ്തു, മറ്റേ കൈകൊണ്ടോ ആയുധം പിടിച്ചു.’ നെഹെമ്യാവു 4:17.” അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ, 596.

In both passages of Isaiah, the work is to raise up the foundations and desolations of many generations. Isaiah is identifying a spiritual work that was illustrated by the literal work. The foundations were to be guarded, but instead they were eventually totally covered up by a false foundation of counterfeit jewels. Those who Isaiah identifies are restoring the foundational truths of the Millerites, not literal bricks and stones. The symbol of those truths is Miller’s framework of the two desolating powers which trampled down the sanctuary and the host for “seven times.”

യെശയ്യാവിന്റെ ഇരു ഭാഗങ്ങളിലുമായി, പ്രവൃത്തി അനേകം തലമുറകളുടെ അടിത്തറകളെയും ശൂന്യാവസ്ഥകളെയും ഉയർത്തിപ്പണിയുന്നതാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള പ്രവൃത്തിയാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ആത്മീയ പ്രവൃത്തിയെയാണ് യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. ആ അടിത്തറകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ പകരം, കള്ളരത്നങ്ങളുടെ വ്യാജ അടിത്തറയാൽ അവ ഒടുവിൽ പൂർണ്ണമായി മൂടിക്കെട്ടപ്പെട്ടു. യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നവർ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഇഷ്ടികകളും കല്ലുകളും അല്ല, മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളാണ്. ആ സത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകം, “ഏഴു പ്രാവശ്യം” വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ച രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ചട്ടക്കൂടാണ്.

That work of restoration is represented as raising up “the foundations” and “desolations of many generations,” and represents the prophetic work of restoring the foundational truths through the methodology that brings prophetic line upon prophetic line, from here a little and there a little. The work of reestablishing the foundations and desolations is the work of presenting and defending the original truths represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, which are the two tables of Habakkuk chapter two. And the work is accomplished with the latter rain methodology of “line upon line”. It is the work of returning to Jeremiah’s old paths in the controversy of those who wish to uphold a counterfeit foundation, as represented by the false jewels of Miller’s dream.

പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെ ആ പ്രവൃത്തി “അടിസ്ഥാനം” എന്നും “അനേകം തലമുറകളുടെ ശൂന്യതകൾ” എന്നും ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ, ഇവിടെ അല്പവും അവിടെ അല്പവും എന്ന രീതിയിൽ പ്രവാചകവരി മേൽ പ്രവാചകവരി കൊണ്ടുവരുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവാചകപ്രവൃത്തിയെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അടിസ്ഥാനങ്ങളെയും ശൂന്യതകളെയും വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് പലകകളായ 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂലസത്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുകയും പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്. ഈ പ്രവൃത്തി “വരി മേൽ വരി” എന്ന പിന്നത്തെ മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്താൽ പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ വ്യാജ രത്‌നങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കള്ള അടിസ്ഥാനം നിലനിർത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരോടുള്ള വിവാദത്തിൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ പഴയ പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന പ്രവൃത്തിയാണിത്.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽനിന്ന് നമ്മുടെ സഹോദരന്മാരുടെയും സഹോദരിമാരുടെയും മനസ്സുകളെ തിരിച്ച് വിടുവാൻ ശത്രു ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കപടതർക്കങ്ങൾ ഈ ഘട്ടത്തിലെ അപകടങ്ങളിൽനിന്നും കടമകളിൽനിന്നും മനസ്സുകളെ അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചവയാണ്. തന്റെ ജനങ്ങൾക്കായി ക്രിസ്തു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് യോഹന്നാനു നൽകുവാൻ വന്ന വെളിച്ചത്തെ അവർ ഒന്നുമല്ലെന്നുപോലെ കണക്കാക്കുന്നു. നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തന്നെയുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ലഭിക്കേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യമുള്ളവയല്ലെന്ന് അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ ഉദ്ഭവമുള്ള സത്യത്തെ അവർ ഫലശൂന്യമാക്കുകയും ദൈവജനത്തിൻറെ ഭൂതകാല അനുഭവം അവരിൽനിന്ന് അപഹരിക്കുകയും അതിന്നു പകരം ഒരു വ്യാജശാസ്ത്രം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നുകൊണ്ടു നോക്കുവിൻ; പുരാതന പാതകളെക്കുറിച്ചു, നല്ല വഴി എവിടെയെന്നു ചോദിപ്പിൻ; അതിൽ നടപ്പിൻ.’ യിരെമ്യാവു 6:16.”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ—പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വമായ വചനപഠനത്തിലൂടെയും വെളിപ്പാടിലൂടെയും നമ്മുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ആ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ—ആരും കീറി മാറ്റുവാൻ ശ്രമിക്കരുത്. കഴിഞ്ഞ അമ്പത് വർഷമായി നാം ഈ അടിസ്ഥാനങ്ങളിന്മേൽ പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങൾ ഒരു പുതിയ വഴി കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഉറച്ച ഒരു അടിസ്ഥാനം തങ്ങൾ ഇടുവാൻ കഴിയും എന്നും മനുഷ്യർ കരുതാം. എന്നാൽ ഇത് മഹാവഞ്ചനയാണ്. സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ആർക്കും ഇടുവാൻ കഴിയുകയില്ല.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “പൂർവ്വകാലങ്ങളിൽ അനേകർ ഒരു പുതിയ വിശ്വാസം നിർമിക്കാനും പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും ഉദ്യമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അവരുടെ നിർമ്മിതി എത്രകാലം നിലനിന്നു? അത് വേഗത്തിൽ തകർന്നു വീണു; കാരണം അത് പാറമേൽ സ്ഥാപിതമായിരുന്നില്ല.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ആദ്യ ശിഷ്യന്മാർ മനുഷ്യരുടെ വാദങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവന്നില്ലയോ? അവർ വ്യാജ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടിവന്നില്ലയോ, പിന്നെ സകലവും ചെയ്തശേഷം ദൃഢമായി നിലകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറയേണ്ടിവന്നില്ലയോ: ‘ഇട്ടിരിക്കുന്നതല്ലാതെ വേറൊരു അടിസ്ഥാനവും ആരും ഇടുവാൻ കഴിയുകയില്ല’? 1 കൊരിന്ത്യർ 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭം അവസാനംവരെ അചഞ്ചലമായി ഉറച്ചുപിടിക്കേണ്ടതാകുന്നു. ദൈവത്താലും ക്രിസ്തുവാലും ശക്തിയുള്ള വചനങ്ങൾ ഈ ജനത്തിന്നയക്കപ്പെട്ടു; അവരെ ലോകത്തിൽനിന്ന്, ഓരോ ഘട്ടമായും, വർത്തമാനസത്യത്തിന്റെ തെളിഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു അവയുടെ ലക്ഷ്യം. വിശുദ്ധാഗ്നിയാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ട അധരങ്ങളോടെ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ ഈ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവിക ഉച്ചാരണം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്മേൽ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

The “work of preparing a people to stand in the last days,” is the work associated with the two prophecies of Ezekiel in chapter thirty-seven. A message is delivered by Isaiah’s voice in the wilderness, and the first message of Ezekiel brings those that have been dead in the street of the city of Sodom and Egypt for three-and-a-half days together. They then recognize they have been in Matthew’s tarrying time of the parable of the ten virgins. They then hear the call given to Jeremiah to separate the precious from the vile if they wish to return. They also recognize that Daniel’s prayer in chapter nine as present truth. Therefore if and when they choose to return by accepting and accomplishing the conditions of the gospel, then they receive Ezekiel’s second message and stand upon their feet a mighty army.

“അവസാന നാളുകളിൽ നിലകൊള്ളേണ്ട ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കുന്ന പ്രവൃത്തി” എന്നത്, യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്. യെശയ്യാവിന്റെ മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഒരു സന്ദേശം കൈമാറപ്പെടുന്നു; യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യ സന്ദേശം സൊദോം, മിസ്രയീം എന്നീ നഗരങ്ങളുടെ വീഥിയിൽ മൂന്നര ദിവസമായി മരിച്ചുകിടന്നിരുന്നവരെ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു. തുടർന്ന്, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ മത്തായിയുടെ താമസകാലത്തായിരുന്നു തങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. പിന്നെ, മടങ്ങിവരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുവാൻ യിരെമ്യാവിന്നു നൽകിയ ആഹ്വാനം അവർ കേൾക്കുന്നു. ദാനീയേലിന്റെ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥന ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. ആകയാൽ, സുവിശേഷത്തിന്റെ നിബന്ധനകൾ സ്വീകരിച്ചും നിറവേറ്റിയും മടങ്ങിവരുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ച്, തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മഹത്തായ ഒരു സൈന്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

The “work of preparing a people to stand in the latter days” is accomplished through the latter rain methodology of “line upon line.” That work involves a work of restoring the Millerite truths that are represented on the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two charts are Habakkuk’s two tables and they are to be laid upon one another (line upon line), and in so doing the two charts represent the foundational truths that are to be restored in the last days by the dirt brush man.

“അവസാന നാളുകളിൽ നിലകൊള്ളേണ്ട ഒരു ജനത്തെ തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രവൃത്തി” എന്നത് “വരി മേൽ വരി” എന്ന പിന്ന്മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെയാണ് നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ പ്രവൃത്തിയിൽ 1843-ലെയും 1850-ലെയും മുൻഗാമി ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് സത്യങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു പ്രവർത്തി ഉൾപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ട് ചാർട്ടുകളാണ് ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾ; അവ ഒന്നിന്മേൽ ഒന്നായി വെക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ് (“വരി മേൽ വരി”); അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ രണ്ട് ചാർട്ടുകൾ അവസാന നാളുകളിൽ ഡർട്ട് ബ്രഷ് മാൻ വഴി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ട അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

When brought together, line upon line, they identify the mistake in the 1843 chart, which was thereafter corrected upon the 1850 chart. When considered as one table (line upon line) they then represent both the experience of God’s people and the hidden history of the seven thunders, for together they illustrate the first disappointment, the tarrying time, the Midnight Cry, and October 22, 1844, and the great disappointment.

വരി മേൽ വരിയായി ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവ 1843-ലെ ചാർട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന പിശകിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് പിന്നീട് 1850-ലെ ചാർട്ടിൽ തിരുത്തപ്പെട്ടു. അവയെ ഒരു പട്ടികയായി (വരി മേൽ വരിയായി) പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അവ ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെയും ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, അവ ഒരുമിച്ച് ആദ്യ നിരാശയെയും, താമസകാലത്തെയും, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെയും, 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെയും, മഹാനിരാശയെയും ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

It is the first disappointment, Midnight Cry and great disappointment that is the hidden history of the seven thunders. It is the structure of truth, for truth is based upon the first and last letter of the Hebrew word “truth” being the same as is the first and last disappointment of that history. The middle and thirteenth letter is a symbol of rebellion as represented by those who reject the message of the Midnight Cry. The two charts when brought together provide two witnesses to the prophetic truths of the Millerites that are to be restored by the dirt brush man, but they also identify the experience that typifies the experience of the one hundred and forty-four thousand.

ആദ്യ നിരാശയും, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയും, മഹാ നിരാശയും തന്നെയാണ് ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രം. അതുതന്നെയാണ് സത്യത്തിന്റെ ഘടന; കാരണം “സത്യം” എന്ന ഹീബ്രു പദത്തിന്റെ ആദ്യവും അവസാനവുമായ അക്ഷരങ്ങൾ ഒരേതാണ്; അതുപോലെതന്നെ ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യവും അവസാനവുമായ നിരാശയും ഒരേയതാണ്. നടുവിലത്തെ, അഥവാ പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയുടെ സന്ദേശം നിരസിക്കുന്നവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കലാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഈ രണ്ട് ചാർട്ടുകളും ഒന്നിച്ചുകൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ഡർട്ട് ബ്രഷ് മനുഷ്യൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കേണ്ട മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രവചനസത്യങ്ങൾക്ക് രണ്ട് സാക്ഷികളെ അവ നൽകുന്നു; എങ്കിലും, അവ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ മുൻരൂപീകരിക്കുന്ന അനുഭവത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

Those called to be the ensign (the one hundred and forty-four thousand) were confronted with their first disappointment on July 18, 2020, and then in July of 2023, they were then presented with a message from a voice crying in the wilderness. The voice was calling them to return.

കൊടിയായി ഇരിക്കേണ്ടവരായി വിളിക്കപ്പെട്ടവർ (ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം) 2020 ജൂലൈ 18-ന് തങ്ങളുടെ ആദ്യ നിരാശയെ നേരിട്ടു; തുടർന്ന് 2023 ജൂലൈയിൽ അവർ മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശത്തിന് മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. ആ ശബ്ദം അവരെ മടങ്ങിവരുവാൻ വിളിച്ചു.

It is at this point in the hidden history of the seven thunders that rebellion will be manifested, for the next waymark is when the dirt brush man gathers the jewels and casts them into the casket. They then shine ten times brighter. At that point Miller was awakened. When the virgins (Miller) awake, it is too late. The restoration of the desolations of many generations is a work that the two witnesses must participate in. That work is now being carried out.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രത്തിലെ ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് കലാപം പ്രകടമാകുക; കാരണം, അടുത്ത വഴിക്കുറി എന്നത് പൊടിത്തൂവൽ തൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ രത്നങ്ങളെ ശേഖരിച്ച് പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ ഇട്ടെറിയുന്ന സമയം ആകുന്നു. അപ്പോൾ അവ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് മില്ലർ ഉണർത്തപ്പെട്ടത്. കന്യകമാർ (മില്ലർ) ഉണരുമ്പോൾ, അതു വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു. അനേകം തലമുറകളുടെ ശൂന്യതകളുടെ പുനഃസ്ഥാപനം എന്നത് രണ്ട് സാക്ഷികളും നിർബന്ധമായും പങ്കാളികളാകേണ്ട ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ആ പ്രവൃത്തി ഇപ്പോൾ നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

William Miller’s framework of the prophecies represented by the vision of the Ulai River, of Daniel chapters seven, eight and nine was the two desolating powers of paganism and papalism and the framework for Future for America is paganism (the dragon), followed by papalism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). The key that establishes both frameworks is the writings of the apostle Paul. The apostle Paul was the prophetic voice that connected ancient Israel with spiritual Israel. Before his conversion, Paul’s name was Saul, which means “selected” or “set forth”.

ദാനിയേലിന്റെ ഏഴാം, എട്ടാം, ഒമ്പതാം അധ്യായങ്ങളിലെ ഉലായി നദിയുടെ ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങളുടെ വില്യം മില്ലറിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികതയും പാപ്പാത്വവും എന്ന രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളായിരുന്നു; അതുപോലെ Future for America എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികത (മഹാസർപ്പം), അതിനെ തുടർന്ന് പാപ്പാത്വം (മൃഗം), പിന്നെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം (കള്ളപ്രവാചകൻ) എന്നിവയാണ്. ഇരു ചട്ടക്കൂടുകളും സ്ഥാപിക്കുന്ന താക്കോൽ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളാണ്. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് പുരാതന യിസ്രായേലിനെ ആത്മീയ യിസ്രായേലുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച പ്രവചനസ്വരമായിരുന്നു. തന്റെ മാനസാന്തരത്തിന് മുമ്പ് പൗലോസിന്റെ പേര് ശൗൽ ആയിരുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ” അല്ലെങ്കിൽ “മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നാണ്.

Paul was chosen (selected) to be the apostle to the Gentiles, and he was chosen among other things for his understanding of the Old Testament. Writing the majority of the New Testament, there is no other of the New Testament authors who possessed the understanding of the Old Testament as did Paul. He was chosen to lead out in presenting the gospel to the Gentiles, but he was also chosen to establish the relationship of the prophetic histories of the Old Testament with the prophetic history that followed the time period of the cross. Without Paul’s testimony the prophetic understanding of the Millerites, and that of Future for America would be non-existent. In the very history where literal Israel was divorced as God’s chosen people, Paul was chosen to identify that ancient Israel, though then divorced from God, was the symbol of the prophetic history of spiritual Israel. The necessary prophetic rules for the movements of the first and third angels are based primarily upon the writings of the apostle Paul.

പൗലൊസ് ജാതികൾക്കുള്ള അപ്പൊസ്തലനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു (നിയുക്തനായി), കൂടാതെ മറ്റ് കാര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ പഴയ നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അവബോധം കൊണ്ടും അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും എഴുതിയവനെന്ന നിലയിൽ, പഴയ നിയമത്തെക്കുറിച്ച് പൗലൊസിനുണ്ടായിരുന്നത്ര അവബോധം പുതിയ നിയമത്തിലെ മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരനും കൈവശം വെച്ചിരുന്നില്ല. ജാതികൾക്കു സുവിശേഷം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വം നൽകുവാൻ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതുമാത്രമല്ല, ക്രൂശിന്റെ കാലപരിധിക്കു ശേഷമുണ്ടായ പ്രവാചകചരിത്രവുമായി പഴയ നിയമത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രങ്ങളുടെ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുവാനും അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പൗലൊസിന്റെ സാക്ഷ്യം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രവാചകഗ്രഹണവും Future for America യുടേയും പ്രവാചകഗ്രഹണവും നിലവിലില്ലാത്തതായേനേനെ. ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായി യഥാർത്ഥ ഇസ്രായേൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട അതേ ചരിത്രത്തിൽ തന്നേ, അന്നേരം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്ന ആ പുരാതന ഇസ്രായേൽ ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുവാൻ പൗലൊസ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കായുള്ള അനിവാര്യമായ പ്രവാചകനിയമങ്ങൾ പ്രധാനമായും അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ എഴുത്തുകളിന്മേലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്.

For this reason, we will consider some of the prophetic principles that are identified by Paul that impacted the message of the Millerites, that was set within the framework of two desolating powers, and in so doing we will also consider how those principles impact upon the framework of three desolating powers.

ഈ കാരണത്താൽ, രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ സ്വാധീനിച്ചുവെന്ന് പൗലോസ് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന ചില പ്രവചനാത്മക സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നാം പരിഗണിക്കും; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ, ആ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ മൂന്ന് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ചട്ടക്കൂടിന്മേൽ എങ്ങനെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്നതും നാം പരിഗണിക്കും.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:1–10.

> സഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ സകല പിതാക്കന്മാരും മേഘത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു എന്നും എല്ലാവരും സമുദ്രം കടന്നുപോയി എന്നും നിങ്ങൾ അജ്ഞരായിരിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എല്ലാവരും മേഘത്തിലും സമുദ്രത്തിലും മോശെയിലേക്കു സ്നാനം പ്രാപിച്ചു; എല്ലാവരും അതേ ആത്മീയ ആഹാരം ഭക്ഷിച്ചു; എല്ലാവരും അതേ ആത്മീയ പാനം കുടിച്ചു; കാരണം അവരെ അനുഗമിച്ച ആത്മീയ പാറയിൽനിന്നു അവർ കുടിച്ചു; ആ പാറ ക്രിസ്തുവായിരുന്നു. എങ്കിലും അവരിൽ പലരോടും ദൈവം പ്രസാദിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ടു അവർ മരുഭൂമിയിൽ നശിച്ചുപോയി. നമുക്കും അവർ ദുഷ്ടകാര്യങ്ങളെ മോഹിച്ചതുപോലെ മോഹിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഈ കാര്യങ്ങൾ നമ്മെക്കായുള്ള ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു. അവരിൽ ചിലർ ആയിരുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ വിഗ്രഹാരാധകരായിരിക്കരുത്; എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ: “ജനങ്ങൾ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു ഇരുന്നു, കളിപ്പാൻ എഴുന്നേറ്റു.” അവരിൽ ചിലർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തതുപോലെ നാമും വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്; അവർ ഒരു ദിവസത്തിൽ ഇരുപത്തിമൂവായിരം പേർ വീണു. അവരിൽ ചിലർ പരീക്ഷിച്ചതുപോലെ നാമും ക്രിസ്തുവിനെ പരീക്ഷിക്കരുത്; അവർ സർപ്പങ്ങളാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവരിൽ ചിലർ പിറുപിറുത്തതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും പിറുപിറുക്കരുത്; അവർ സംഹാരകനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഈ സകലവും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തമായി സംഭവിച്ചു; ലോകയുഗങ്ങളുടെ അന്ത്യങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമുക്കുള്ള ഉപദേശത്തിനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 10:1–10.

In ten short verses, Paul identifies that the rite of baptism was typified at the Red Sea crossing, that the Rock which followed ancient Israel, was a “spiritual Rock,” and that it was Christ. He identifies that ancient Israel was the example for those living in the last days. This passage is a warning, and the passage is a point of controversy between those who uphold truth and those who oppose truth. Adventist theologians teach that Paul was simply identifying that the histories of ancient Israel were illustrating moral lessons that needed to be understood by those living in the last days, but they insist Paul was not identifying that the histories of literal Israel were actually to be repeated by spiritual Israel. Sister White often uses this passage to confirm exactly what Paul meant.

ചുരുക്കമായ പത്ത് വാക്യങ്ങളിൽ പൗലൊസ് സ്നാനകർമം ചെങ്കടൽ കടന്നുപോക്കിൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പുരാതന യിസ്രായേലിനെ അനുഗമിച്ചിരുന്ന പാറ ഒരു “ആത്മീയ പാറ” ആയിരുന്നു എന്നും, അത് ക്രിസ്തുവായിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കു പുരാതന യിസ്രായേൽ മാതൃകയായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗം ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്; സത്യത്തെ നിലനിർത്തുന്നവരും സത്യത്തെ എതിർക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വിവാദവിഷയവുമായും ഈ ഭാഗം നിലകൊള്ളുന്നു. അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പൗലൊസ് പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രങ്ങൾ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർ ഗ്രഹിക്കേണ്ട നൈതിക പാഠങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നവയാണെന്ന് മാത്രമാണ് സൂചിപ്പിച്ചതെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യ യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രങ്ങൾ ആത്മീയ യിസ്രായേലാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് പൗലൊസ് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ലെന്ന കാര്യത്തിൽ അവർ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പലപ്പോഴും ഈ ഭാഗം പൗലൊസ് അർത്ഥമാക്കിയതുതന്നെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “പുരാതന പ്രവാചകരിൽ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തേക്കാണ് അധികമായി സംസാരിച്ചത്; അതിനാൽ അവരുടെ പ്രവചനം നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ‘ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമുക്കു ബോധനയ്ക്കായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘അവർ ഈ കാര്യങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തത് തങ്ങൾക്കല്ല, നമുക്കുവേണ്ടിയാണെന്ന് അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടിരുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവരാൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാരും ഉറ്റുനോക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ഈ അവസാന തലമുറയ്ക്കായി ബൈബിൾ തന്റെ നിധികളെ സമാഹരിച്ച് ഒരുമിച്ചു ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമുള്ള ഇടപാടുകളും ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ആവർത്തിച്ചുവരികയും ചെയ്യുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The “great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days,” is how Sister White summarizes Paul’s meaning in the verses. In an attempt to undermine Paul’s identification of ancient Israel as symbolically illustrating literal Israel’s history, Satan has foisted two primary attacks against this prophetic principle. The first, that I already mentioned, is the claim that Paul was simply identifying that those histories represented moral lessons. That false teaching is a half-truth, and a half-truth is not truth at all. It is true that the moral lessons that might be derived from the history of ancient Israel, is for the benefit of those living in the last days, but when that is used to deny that those histories are also an illustration of events that will be repeated, it becomes a half-truth, which is designed to deny the truth.

പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ “മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമേറിയ ഇടപാടുകളും ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു,” എന്നിങ്ങനെയാണ് ആ വാക്യങ്ങളിലെ പൗലോസിന്റെ അർത്ഥം സഹോദരി വൈറ്റ് സംക്ഷേപിക്കുന്നത്. പുരാതന ഇസ്രായേൽ, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതീകാത്മകമായി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതായി പൗലോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനെ തകർക്കുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമത്തിൽ, ഈ പ്രവചനാത്മക സിദ്ധാന്തത്തിനെതിരെ സാത്താൻ രണ്ട് പ്രധാന ആക്രമണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇതിനകം പരാമർശിച്ച ഒന്നാമത്തേത്, പൗലോസ് ആ ചരിത്രങ്ങൾ വെറും നൈതിക പാഠങ്ങളെ മാത്രം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതായി സൂചിപ്പിച്ചുവെന്ന അവകാശവാദമാണ്. ആ വ്യാജോപദേശം അർദ്ധസത്യമാണ്; അർദ്ധസത്യം ഒട്ടും സത്യമല്ല. പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന നൈതിക പാഠങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ ഉപകാരത്തിനായുള്ളതാണെന്നത് സത്യമാണ്; എന്നാൽ ആ ചരിത്രങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടാന്തവുമാണെന്ന സത്യത്തെ നിഷേധിക്കാൻ അതിനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അത് സത്യത്തെ നിഷേധിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച അർദ്ധസത്യമായി മാറുന്നു.

> “A blessing or a curse is now before the people of God—a blessing if they come out from the world and are separate, and walk in the path of humble obedience; and a curse if they unite with the idolatrous, who trample upon the high claims of heaven. The sins and iniquities of rebellious Israel are recorded and the picture presented before us as a warning that if we imitate their example of transgression and depart from God we shall fall as surely as did they. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’” Testimonies, volume 1, 609.

> “ദൈവജനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു അനുഗ്രഹമോ ഒരു ശാപമോ നിലകൊള്ളുന്നു—അവർ ലോകത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നു വേർപെട്ടവരായി, വിനീതമായ അനുസരണത്തിന്റെ പാതയിൽ നടന്നാൽ അനുഗ്രഹം; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉന്നത അവകാശവാദങ്ങളെ കാൽകൊണ്ടു ചവിട്ടുന്ന വിഗ്രഹാരാധകരോടു അവർ ഐക്യപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ ശാപം. കലഹസ്വഭാവമുള്ള യിസ്രായേലിന്റെ പാപങ്ങളും അകൃത്യങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അവരുടെ അതിക്രമത്തിന്റെ മാതൃക നാം അനുകരിക്കുകയും ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുകയും ചെയ്‌താൽ, അവർ വീണതുപോലെ നാംയും നിർഭാഗ്യവശാൽ വീഴും എന്ന മുന്നറിയിപ്പായി ആ ദൃശ്യം നമ്മുടെ മുമ്പാകെ വെച്ചിരിക്കുന്നു. ‘ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകാവസാനങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമുക്കു മുന്നറിയിപ്പിനായിട്ടാണ് അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.’” Testimonies, volume 1, 609.

One truth is not to be used to deny another truth, for when it is, it turns the truth of God into a lie.

ഒരു സത്യം മറ്റൊരു സത്യത്തെ നിഷേധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ സത്യത്തെ അതു അസത്യമായി മാറ്റുന്നു.

> “One saying of the Saviour must not be made to destroy another.” The Great Controversy, 371.

> “രക്ഷകന്റെ ഒരു വചനവും മറ്റൊന്നിനെ അസാരമാക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടരുത്.” The Great Controversy, 371.

The teaching that ancient Israel’s history represents moral lessons alone, is often used by Adventist theologians to destroy God’s prophetic Word, and it is one of the half-truths that is included in the dish of fables prepared to deceive God’s people into receiving a lie, and the lie they receive is identified in the writings of the apostle Paul.

പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം നൈതികപാഠങ്ങൾ മാത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ഉപദേശം, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനം നശിപ്പിക്കുന്നതിനായി അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നതാകുന്നു; ദൈവജനത്തെ ഒരു അസത്യം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു വഞ്ചിക്കുവാൻ ഒരുക്കപ്പെട്ട കെട്ടുകഥകളുടെ വിഭവത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അർദ്ധസത്യങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇതുതന്നെയാണ്; അവർ സ്വീകരിക്കുന്ന ആ അസത്യം അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

The other primary attack against the principle that the history of ancient Israel illustrates the history of modern Israel was invented by Jesuits during the history of the counter reformation, and it consists of agreeing to the idea that the history of ancient Israel is repeated. The Jesuit lie is that the history is literally repeated, not spiritually repeated. The lie was invented as a way to prevent an understanding that the pope of Rome is the antichrist of Bible prophecy, for the teaching assents to the truth that there is an antichrist in the last days, but it argues that the antichrist is represented by a literal power, not a spiritual power. The whore in Revelation seventeen, who has mystery Babylon written on her forehead, would then be a whore that arises in the literal land of Babylon, which today is Iraq.

പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം ആധുനിക ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിനെതിരായ മറ്റൊരു പ്രധാനാക്രമണം പ്രതിസംസ്കരണത്തിന്റെ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ ജെസ്യൂട്ടുമാർ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ്; അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ആശയത്തോടുള്ള സമ്മതമാകുന്നു. ജെസ്യൂട്ടുമാരുടെ അസത്യം ഇതാണ്: ആ ചരിത്രം ആത്മീയമായി ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതല്ല, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തു റോമിലെ പോപ്പാണെന്ന ബോധ്യം ഉണ്ടാകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ആ അസത്യം രൂപപ്പെടുത്തിയതും; കാരണം ആ ഉപദേശം അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഒരു എതിർക്രിസ്തു ഉണ്ടെന്ന സത്യത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ആ എതിർക്രിസ്തുവിനെ ആത്മീയ ശക്തിയല്ല, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ശക്തിയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് അത് വാദിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ, നെറ്റിയിൽ “മർമ്മമായ ബാബിലോൻ” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്ന വേശ്യ, അപ്പോൾ ഇന്ന് ഇറാഖായിരിക്കുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൻ ദേശത്തിൽ ഉദിക്കുന്ന ഒരു വേശ്യയായിരിക്കുമെന്നായി വരുന്നു.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> “വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ഗ്രഹണത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം കാണുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നവരും, നിശ്ചയമായും തങ്ങളെ എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിർത്തും.” Kress Collection, 105.

The pope is a literal person, representing a literal power (the Catholic church), but he and his organization has been prophetically identified by literal Babylon, and can only be correctly identified when the subject of the antichrist is set forth as the spiritual fulfillment of a literal example. Paul identified that literal Israel illustrates spiritual Israel, but it was not a new prophetic truth that he presented, for his understanding was generally based upon the Old Testament, and it is there that his testimony is grounded.

പോപ്പ് ഒരു യഥാർത്ഥ വ്യക്തിയാണ്; അദ്ദേഹം ഒരു യഥാർത്ഥ ശക്തിയെ (കത്തോലിക്കാ സഭയെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹംയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടനയും പ്രവചനപരമായി യഥാർത്ഥ ബാബിലോനാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ വിഷയം ഒരു യഥാർത്ഥ മാതൃകയുടെ ആത്മീയ നിവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴേ അതിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയൂ. യഥാർത്ഥ ഇസ്രായേൽ ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാണെന്ന് പൗലോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എന്നാൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചതത് ഒരു പുതിയ പ്രവചനസത്യമല്ലായിരുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രഹണം പൊതുവെ പഴയ നിയമത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതായിരുന്നു, അവിടെയാണല്ലോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.

> യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായ യഹോവയും അവന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയും ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ ആദിയും ഞാൻ അന്ത്യവും ആകുന്നു; എനിക്കു പുറമെ ദൈവമില്ല. എനിക്കു തുല്യനായി ആർ വിളിച്ചുപറയും, അതു പ്രസ്താവിച്ചു എനിക്കു മുമ്പാകെ ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും, ഞാൻ പുരാതന ജനത്തെ നിയമിച്ച കാലംമുതൽ? വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും പിന്നീടു സംഭവിക്കേണ്ടവയും അവർ അവരോടു അറിയിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ടാ, വിറെക്കേണ്ടാ; ആ കാലംമുതൽ ഞാൻ നിന്നോടു അറിയിച്ചില്ലയോ, പ്രസ്താവിച്ചില്ലയോ? നിങ്ങൾ തന്നേ എന്റെ സാക്ഷികൾ ആകുന്നു. എനിക്കു പുറമെ ദൈവമുണ്ടോ? ഇല്ല, ഒരു ദൈവവും ഇല്ല; ഞാൻ മറ്റൊന്നിനെയും അറിയുന്നില്ല. യെശയ്യാവു 44:6–8.

We are to be Christ’s witnesses, as was Paul, that the Alpha and Omega appointed not only ancient Israel, but all the biblical ancient people as symbols to show “the things that are coming,” upon those who live in the last days. Paul was an expert on the Old Testament, and he was raised up to be the prophetic connecting link between the dispensation of literal and spiritual Israel. It was his writings that guided those who understood the increase of knowledge at the time of the end in 1798, and also in 1989.

അവസാന നാളുകളിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ മേൽ വരുവാനുള്ള “സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ” കാണിക്കേണ്ടതിന്നായി, ആൽഫയും ഒമേഗയും പുരാതന ഇസ്രായേലിനെ മാത്രമല്ല, ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുരാതന ജനങ്ങളെയും പ്രതീകങ്ങളായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പൗലൊസ് ആയിരുന്നതുപോലെ നാമും ക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷികളായിരിക്കേണ്ടതാണ്. പൗലൊസ് പഴയ നിയമത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിരുന്നു; അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെയും ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെയും വ്യവസ്ഥാകാലങ്ങൾക്കിടയിലെ പ്രവാചകപരമായ ബന്ധകണ്ണിയായിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെട്ടു. 1798-ൽ, അതുപോലെ 1989-ലും, അവസാനകാലത്ത് വിജ്ഞാനവർധനയെ മനസ്സിലാക്കിയവരെ നയിച്ചതും അവന്റെ എഴുത്തുകളായിരുന്നു.

Ancient literal Babylon, the ancient children of the east, ancient Egypt, ancient Greece, and the ancient Medo-Persian empire are symbols of spiritual powers at the end of the world. The ancient symbols are the literal that precedes, and represent, the spiritual that follows. Paul goes so far as to identify that literal Adam symbolized spiritual Adam (who is Christ).

പ്രാചീന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൻ, പ്രാചീന കിഴക്കൻ മക്കൾ, പ്രാചീന ഈജിപ്ത്, പ്രാചീന ഗ്രീസ്, പ്രാചീന മേദോ-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം എന്നിവ ലോകാവസാനത്തിലെ ആത്മീയ ശക്തികളുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. പ്രാചീന പ്രതീകങ്ങൾ മുമ്പേ വരുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളവയാണ്; പിന്നീടുള്ള ആത്മീയ യാഥാർഥ്യത്തെ അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ആദാം ആത്മീയ ആദാമിനെ (അഥവാ ക്രിസ്തുവിനെ) പ്രതീകീകരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്ര വരെ പൗലോസ് മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 1 Corinthians 15:45–49.

> അതുകൊണ്ടു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു ഇങ്ങനെ: ആദ്യ മനുഷ്യനായ ആദാം ജീവനുള്ള ആത്മാവായി ഉണ്ടാക്കി; അവസാന ആദാം ജീവിപ്പിക്കുന്ന ആത്മാവായി ഉണ്ടാക്കി. എങ്കിലും ആദ്യം വന്നതു ആത്മീകമായതു അല്ല, സ്വാഭാവികമായതു തന്നെ; അതിന്റെ ശേഷം ആത്മീകമായതു. ആദ്യ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽനിന്നുള്ളവൻ, ഭൂമിയോടു ബന്ധപ്പെട്ടവൻ; രണ്ടാം മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള കർത്താവാകുന്നു. ഭൂമിയോടു ബന്ധപ്പെട്ടവൻ എങ്ങനെയോ, ഭൂമിയോടു ബന്ധപ്പെട്ടവർ അങ്ങനെയാണ്; സ്വർഗ്ഗീയൻ എങ്ങനെയോ, സ്വർഗ്ഗീയർ അങ്ങനെയാണ്. നാം ഭൂമിയോടു ബന്ധപ്പെട്ടവന്റെ പ്രതിരൂപം ധരിച്ചതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗീയന്റെ പ്രതിരൂപവും ധരിക്കും. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:45–49.

There are some very profound lessons Paul is teaching concerning the first and last Adam, but we are simply identifying the principle which he sets forth very clearly in the passage, when he states, “that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.” The literal, which Paul here identifies as “natural,” is first, and the spiritual is last. Literal Israel was first, and natural, and spiritual Israel comes “afterward.”

ആദ്യനായും അവസാനനായും ഉള്ള ആദാമിനെക്കുറിച്ച് പൗലൊസ് പഠിപ്പിക്കുന്ന ചില അതിഗഹനമായ പാഠങ്ങൾ ഉണ്ട്; എന്നാൽ അവൻ ആ ഭാഗത്തിൽ അത്യന്തം വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തം നാം ഇവിടെ വെറും തിരിച്ചറിയുന്നതേയുള്ളു: “ആത്മികമായതു ആദ്യം അല്ല, സ്വാഭാവികമായതു തന്നേ; അതിന്റെ ശേഷം ആത്മികമായതു.” പൗലൊസ് ഇവിടെ “സ്വാഭാവികം” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളത് ആദ്യം വരുന്നു; ആത്മികമായത് അവസാനത്തേതാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേൽ ആദ്യം വന്നു, സ്വാഭാവികമായിരുന്നു; ആത്മിക യിസ്രായേൽ “അതിന്റെ ശേഷം” വരുന്നു.

Literal Babylon precedes spiritual Babylon. The next important point that is emphasized in Paul’s writings is the point in history when the change from literal to spiritual is to be applied. It is the time period of the cross when the prophetic change from literal to spiritual is identified.

ആത്മീയ ബാബിലോണിന് മുമ്പായി അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൺ വരുന്നു. പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്ന അടുത്ത പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ആത്മീയത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ട ചരിത്രത്തിലെ ഘട്ടമാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ആത്മീയത്തിലേക്കുള്ള ആ പ്രവചനാത്മക മാറ്റം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലാണു.

> For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus. And if ye be Christ’s, then are ye Abraham’s seed, and heirs according to the promise. Galatians 3:26–29.

> ക്രിസ്തുയേശുവിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാകുന്നു. നിങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിലേക്കു സ്നാനം ഏറ്റവരൊക്കെയും ക്രിസ്തുവിനെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ യെഹൂദനോ ഗ്രീകനോ ഇല്ല; ദാസനോ സ്വതന്ത്രനോ ഇല്ല; ആണോ പെണ്ണോ ഇല്ല; എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ഒന്നാകുന്നു. നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനുള്ളവരായാൽ, നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയും വാഗ്ദാനപ്രകാരം അവകാശികളും ആകുന്നു. ഗലാത്യർ 3:26–29.

It matters not what your birthright might be, if and when you accept Christ, you then become the seed of Abraham. You are not literal Israel; you are spiritual Israel. The transition from literal to spiritual was the cross. Paul divides mankind into two classes. Each class has their own covenant, each are descendants of Abraham. Each has a city that represents their family and covenant. Each is either a son of literal Adam or spiritual Adam.

നിങ്ങളുടെ ജന്മാവകാശം ഏതായിരിക്കട്ടെ, നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നപ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയായിത്തീരുന്നു. നിങ്ങൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേൽ അല്ല; നിങ്ങൾ ആത്മീയ യിസ്രായേലാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ആത്മീയത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനം ക്രൂശായിരുന്നു. പൗലൊസ് മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നു. ഓരോ വിഭാഗത്തിനും അവരവരുടെ നിയമമുണ്ട്; ഓരോരുത്തരും അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികളാണ്. അവരുടെ കുടുംബത്തെയും നിയമത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു നഗരം ഓരോ വിഭാഗത്തിനും ഉണ്ട്. ഓരോരുത്തനും അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ആദാമിന്റെ പുത്രനോ ആത്മീയ ആദാമിന്റെ പുത്രനോ ആകുന്നു.

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–30.

> എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അബ്രാഹാമിന്നു രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഒരുവൻ ദാസിയാൽ, മറ്റൊരുവൻ സ്വതന്ത്രസ്ത്രിയാൽ. എങ്കിലും ദാസിയിൽ നിന്നവൻ ജഡപ്രകാരം ജനിച്ചു; സ്വതന്ത്രസ്ത്രിയിൽ നിന്നവൻ വാഗ്ദാനത്താൽ ജനിച്ചു. ഇവ ദൃഷ്ടാന്തവചനങ്ങളാകുന്നു; ഇവ രണ്ടു നിയമങ്ങളാകുന്നു; ഒന്നാമത്തേത് സീനായി പർവ്വതത്തിൽ നിന്നുള്ളതു, ദാസ്യത്വത്തിലേക്കു പ്രസവിക്കുന്നതു, അതു ഹാഗർ ആകുന്നു. ഈ ഹാഗർ അറേബ്യയിലെ സീനായി പർവ്വതം ആകുന്നു; ഇപ്പോഴുള്ള യെരൂശലേമിനോടു ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; അവൾ തന്റെ മക്കളോടുകൂടെ ദാസ്യത്വത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. എന്നാൽ മുകളിലുള്ള യെരൂശലേം സ്വതന്ത്രയായിരിക്കുന്നു; അവൾ നമ്മെല്ലാവരുടെയും മാതാവാകുന്നു. എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ: “പ്രസവിക്കാത്ത വന്ധ്യേ, ആനന്ദിക്ക; പ്രസവവേദന അറിയാത്തവളേ, പൊട്ടിച്ചാടി ഘോഷിക്ക; കാരണം ഭർത്താവുള്ളവളെക്കാൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൾക്കു വളരെ അധികം മക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു.” സഹോദരന്മാരേ, ഇപ്പോൾ നാം യിസ്ഹാക്കിനെപ്പോലെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മക്കൾ ആകുന്നു. എന്നാൽ അന്നുപോലെ ജഡപ്രകാരം ജനിച്ചവൻ ആത്മപ്രകാരം ജനിച്ചവനെ ഉപദ്രവിച്ചതുപോലെ, ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെയാകുന്നു. എങ്കിലും തിരുവെഴുത്തു എന്തു പറയുന്നു? “ദാസിയെയും അവളുടെ പുത്രനെയും പുറത്താക്കുക; ദാസിയുടെ പുത്രൻ സ്വതന്ത്രസ്ത്രിയുടെ പുത്രനോടുകൂടെ അവകാശി ആകയില്ല.” അതുകൊണ്ടു സഹോദരന്മാരേ, നാം ദാസിയുടെ മക്കൾ അല്ല, സ്വതന്ത്രസ്ത്രിയുടെ മക്കൾ ആകുന്നു. ഗലാത്യർ 4:22–30.

In the time period of the cross, the ancient literal became symbols of the modern spiritual. The apostle Paul clarified these essential prophetic truths that allowed William Miller to establish the framework of two desolating powers, which he based all of his prophetic conclusions upon. The same work accomplished by the apostle Paul is what identifies the three desolating powers that is the framework for all the prophetic conclusions of Future for America.

ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, പുരാതന അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ളവ ആധുനിക ആത്മീയത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറി. രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ഘടന സ്ഥാപിക്കാൻ വില്ല്യം മില്ലറിനെ പ്രാപ്തനാക്കിയ ഈ അത്യാവശ്യ പ്രവാചക സത്യങ്ങളെ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു; തന്റെ എല്ലാ പ്രവാചക നിഗമനങ്ങളും അദ്ദേഹം അതിന്റെമേലായിരുന്നു അധിഷ്ഠിതമാക്കിയത്. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് നിർവഹിച്ച അതേ പ്രവർത്തിയാണ് Future for Americaയുടെ എല്ലാ പ്രവാചക നിഗമനങ്ങൾക്കുമുള്ള ഘടനയായ മൂന്ന് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയുന്നത്.

The framework of Miller’s understanding of the increase of knowledge represented by the Ulai River vision of chapter seven, eight and nine was based upon his discovery that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome. He made that discovery in Paul’s second letter to the Thessalonians. That understanding is the primary truth identified in association with the prophetic “lie,” that causes strong delusion to come upon Seventh-day Adventists in the last days.

അറിവിന്റെ വർധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളിലെ ഉലൈ നദിദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ബോധ്യത്തിന്റെ ഘടന, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പൗരാണിക റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതായിരുന്നു. ആ കണ്ടെത്തൽ അദ്ദേഹം പൗലോസ് തെസ്സലോനിക്ക്യർക്കു എഴുതിയ രണ്ടാം ലേഖനത്തിൽ കണ്ടെത്തി. ആ ബോധ്യമാണ്, പ്രവചനാത്മകമായ “ഭോഷ്ക്” എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രാഥമിക സത്യം; അതാണ് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ മേൽ ശക്തമായ വഞ്ചന വരുത്തുന്നത്.

We will continue our study of the increase of knowledge represented by the vision of the Ulai River in the next article by considering what Miller recognized in Paul’s letter.

ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ വർധനയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരുകയും, പൗലോസിന്റെ ലേഖനത്തിൽ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതു എന്തെന്നു പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യും.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> മേൽപരപ്പിന് അടിയിൽ കാണുന്നവനും സർവ്വമനുഷ്യരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ വായിക്കുന്നവനും മഹത്തായ വെളിച്ചം പ്രാപിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘തങ്ങളുടെ ധാർമ്മികവും ആത്മീയവുമായി അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു അവർ ദുഃഖിതരായും വിസ്മയഭരിതരായും ഇല്ല.’ അതെ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്ത വഴികളെയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്; അവരുടെ ആത്മാവോ അവരുടെ മ്ലേച്ഛതകളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ‘ഞാനും അവരുടെ വഞ്ചനകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കും; അവരുടെ ഭയങ്ങളെ അവരുടെമേൽ വരുത്തും; ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആരും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ഞാൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവർ കേട്ടില്ല; അവർ എന്റെ കണ്ണുമുമ്പിൽ ദോഷം ചെയ്തു; എനിക്കു പ്രസാദമല്ലാത്തതിനെ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തു.’ ‘അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ലാത്തതുകൊണ്ട്,’ ‘അനീതിയിൽ പ്രസാദം കണ്ടെത്തിയതുകൊണ്ട്,’ ‘അവർ അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ വഞ്ചന അയക്കും.’ യെശയ്യാവു 66:3, 4; 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “സ്വർഗീയ ഉപദേശകൻ ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ശരിയായ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണികഴിപ്പിക്കുന്നു എന്നും ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നും നടിച്ച്, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ലോകീയ നയപ്രകാരമായി അനേകം കാര്യങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും യഹോവയ്ക്കെതിരേ പാപം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മനസ്സിനെ വശീകരിപ്പാൻ ഇതിലും ശക്തമായ ഏതു വഞ്ചനയുണ്ട്? ഓഹ്, ഒരിക്കൽ സത്യത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്ന മനുഷ്യർ ഭക്തിയുടെ രൂപത്തെ അതിന്റെ ആത്മാവും ശക്തിയും എന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുമ്പോൾ; അവർ സമ്പന്നരായി, സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചവരായി, ഒന്നിനും അഭാവമില്ലാത്തവരായി തങ്ങളെത്തന്നെ കരുതുമ്പോൾ, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ എല്ലാറ്റിന്റെയും അഭാവത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ—മനസ്സുകളെ കീഴടക്കുന്ന അതൊരു മഹാവഞ്ചനയും മോഹകമായ ഭ്രമവുമാകുന്നു.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles