Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിരണ്ട്

ദൂതന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം: പ്രവാചകീയ ഗതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ അനാവരണം

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

എലീയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം, ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ സന്ദേശത്തെയും, സന്ദേശവാഹകനെയും, പ്രസ്ഥാനത്തെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; ഈ കാലഘട്ടം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സൺഡേ നിയമത്തോടെ ആരംഭിച്ച് കൃപാവസരം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ തുടരുന്നു. നിർവാഹക ന്യായവിധി, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി കരുണയോടുകൂടി കലർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നിന്ന്, ഏഴ് അവസാന ബാധകളിൽ അവന്റെ ന്യായവിധികൾ കരുണയില്ലാതെ ഒഴുക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തേക്കു വരെ ക്രമേണ തീവ്രമാകുന്നു.

ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വഴിയൊരുക്കുന്ന ദൂതന്റെ ത്രിമുഖ പ്രയോഗം ദൈവത്തിന്റെ അന്വേഷണവിധിയുടെ സമാപനകാലഘട്ടത്തിൽ സന്ദേശത്തെയും ദൂതനെയും പ്രസ്ഥാനത്തെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; അതുവഴിയാണ് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ നടക്കുന്ന കാലഘട്ടം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ആ കാലഘട്ടം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അപ്പോഴാണ് ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധികൾ ആരംഭിക്കുന്നത്.

ദാനിയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായം, ഇരുപത്തിയേഴാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി നിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കേണ്ട നിയമത്തിന്റെ ദൂതനായ ക്രിസ്തുവിന്നായി യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ വഴി ഒരുക്കി. അങ്ങനെ ചെയ്തതിലൂടെ, തന്റെ മൂന്നര വർഷത്തെ ശുശ്രൂഷയുടെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും അദ്ദേഹം ചെയ്തതുപോലെ, ക്രിസ്തു തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് വന്നു ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നും അവൻ വഴി ഒരുക്കി. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ആലയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം, ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുടെ ആത്മാലയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അവന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

ആലയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിലുള്ള അവന്റെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള പ്രവൃത്തി പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നു; യോഹന്നാൻ രണ്ടാം അധ്യായം, പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെ, ആ പ്രവൃത്തി അവൻ നിർവഹിച്ചപ്പോൾ, മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ശിഷ്യന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന അവന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന പഴയനിയമത്തിലെ ഒരു ഭാഗം ശിഷ്യന്മാർ ഓർക്കുന്നതിന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരെ നയിച്ചു.

യോഹന്നാനിലെ ആ ഭാഗത്തിൽ, തന്റെ ശരീരമന്ദിരം നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, താൻ അതിനെ മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുമെന്നു ക്രിസ്തു വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന യെഹൂദന്മാരുമായുള്ള ആ സംഭാഷണത്തിൽ, ഹെറോദാവു നിർവഹിച്ചിരുന്ന യഥാർത്ഥ ആലയത്തിന്റെ പുനർനിർമാണപ്രവർത്തി—അന്നേ വർഷം സമാപിച്ചിരുന്നതായതു—നാല്പത്താറു വർഷം എടുത്തുവെന്നും ചേർക്കപ്പെട്ടു. ദൂതന്മാരുടെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ, യേശു തന്റെ വചനത്തിനുള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്ന പ്രവാചകവചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ, യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളത് ആത്മീയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന പ്രവാചക മാതൃക അവൻ നൽകി. ദേവാലയത്തിന്റെ പ്രതീകമായി “നാൽപ്പത്താറ്” എന്ന സംഖ്യയുടെ പ്രവാചക താക്കോൽ അവൻ സ്ഥാപിച്ചു. ദേവാലയത്തിനായുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു മോശെ പർവതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് “നാൽപ്പത്താറ്” ദിവസമായിരുന്നു. മനുഷ്യദേവാലയത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ക്രോമോസോമുകളുടെ എണ്ണം “നാൽപ്പത്താറ്” ആകുന്നു. വിജാതീയതയാലും തുടർന്ന് പാപ്പത്വത്താലും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആത്മീയ ദേവാലയത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനത്തിൽ പൂർത്തിയായ വർഷങ്ങളുടെ എണ്ണം (1798 മുതൽ 1844 വരെ) “നാൽപ്പത്താറ്” ആകുന്നു.

ആലയത്തിന്റെ രണ്ട് ശുദ്ധീകരണങ്ങളിലും മൂന്ന് ദിവസം നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങൾക്ക് തുല്യമാകുന്നു എന്ന പ്രതീകാത്മകത ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അക്ഷരാർത്ഥമുള്ളത് ആത്മീയതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തവും അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അത് പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയെയും ഒരു പ്രവചനത്തെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഈ രണ്ട് ശുദ്ധീകരണങ്ങളും ഒരു വിഭാഗം തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിനു വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

രണ്ട് ശുദ്ധീകരണങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ സഭ അത്രയും ഭ്രഷ്ടമായി, തങ്ങൾക്കു നേരിട്ട് വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കപ്പെടുന്നിരിക്കെ തന്നെ ഒരു അടയാളം അന്വേഷിക്കുന്ന “വ്യഭിചാരിണിയായ സർപ്പസന്തതികളുടെ തലമുറ”യായിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും കൊടുക്കപ്പെടുവാനുള്ള ഏക അടയാളം മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആലയത്തിന്റെ നാശത്തിന്റെ അടയാളമത്രേ.

> സർപ്പസന്തതിയേ, നിങ്ങൾ ദുഷ്ടരായിരിക്കെ എങ്ങനെ നല്ല വാക്കുകൾ സംസാരിക്കും? ഹൃദയം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിൽ നിന്നല്ലോ വായ് സംസാരിക്കുന്നത്.... അന്നു ശാസ്ത്രിമാരിലും പരീശന്മാരിലും ചിലർ അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഗുരുവേ, ഞങ്ങൾ നിന്നിൽനിന്നു ഒരു അടയാളം കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ദുഷ്ടവും വ്യഭിചാരിണിയുമായ തലമുറ ഒരു അടയാളം അന്വേഷിക്കുന്നു; എന്നാൽ യോനാ പ്രവാചകന്റെ അടയാളം അല്ലാതെ അതിന്നു മറ്റൊരു അടയാളവും നല്കപ്പെടുകയില്ല. യോനാ തിമിംഗലത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ മൂന്നു പകലും മൂന്നു രാത്രിയും ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യപുത്രനും ഭൂമിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ മൂന്നു പകലും മൂന്നു രാത്രിയും ഇരിക്കും. മത്തായി 12:34, 38–40.

യോഹന്നാൻ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അവൻ ചെയ്തതുപോലെ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുന്നതിന്റെ മൂന്നു നിറവുകളിലും ഈ പ്രവചനാത്മക ഗതിശക്തികളൊക്കെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> യഹൂദന്മാരുടെ പെസഹ അടുത്തിരിക്കയാൽ യേശു യെരൂശലേമിലേക്കു കയറി. അവൻ ആലയത്തിൽ കാളകളെയും ആടുകളെയും പ്രാവുകളെയും വിൽക്കുന്നവരെയും പണം മാറ്റുന്നവർ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു. പിന്നെ ചെറിയ കയറുകളാൽ ഒരു ചാവുക്ക് ഉണ്ടാക്കി, അവരെയെല്ലാം, ആടുകളെയും കാളകളെയും കൂടെ, ആലയത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കി; പണംമാറ്റുന്നവരുടെ നാണയങ്ങൾ ചിതറിച്ചുകളകയും മേശകൾ മറിച്ചുകളകയും ചെയ്തു. പ്രാവുകളെ വിൽക്കുന്നവരോടു അവൻ പറഞ്ഞു: ഇവ ഇവിടെനിന്നു എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുവിൻ; എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തെ വ്യാപാരഗൃഹമാക്കരുത്. അപ്പോൾ, “നിന്റെ ഭവനത്തോടുള്ള ഉത്സാഹം എന്നെ ദഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നതു അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഓർത്തു. അപ്പോൾ യഹൂദന്മാർ അവനോടു ചോദിച്ചു: നീ ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾക്കു എന്തു അടയാളം കാണിച്ചുതരുന്നു? യേശു അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഈ ആലയം പൊളിച്ചുകളവിൻ; ഞാൻ അതിനെ മൂന്നു ദിവസത്തിൽ എഴുന്നേല്പിക്കും. അതിന്നു യഹൂദന്മാർ പറഞ്ഞു: ഈ ആലയം പണിയുവാൻ നാൽപ്പത്താറു വർഷം എടുത്തു; നീ അതിനെ മൂന്നു ദിവസത്തിൽ എഴുന്നേല്പിക്കുമോ? എന്നാൽ അവൻ തന്റെ ശരീരമായ ആലയത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടു അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം, അവൻ ഇതു അവരോടു പറഞ്ഞിരുന്നതു അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഓർത്തു; അവർ തിരുവെഴുത്തിനെയും യേശു പറഞ്ഞ വചനത്തെയും വിശ്വസിച്ചു. യോഹന്നാൻ 2:13–22.

നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “വെള്ളി”യും വിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “പൊന്നു”യും പോലെ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കയും ശോധനചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ തന്റെ പ്രവാചകീയ “വചനത്തിൽ” അവരുടെ “വിശ്വാസം” വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കും. ആ പ്രവാചകീയ വചനം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; എങ്കിലും അതു ശോധനചെയ്യുന്നതിനുമായി കൂടിയായിരുന്നു. അവന്റെ പ്രവാചകീയ വചനം എപ്പോഴും ഒരു പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുമ്പോഴുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ അവന്റെ പ്രവാചകീയ വചനത്തിലൂടെയാണ് ശോധനചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

> “‘അവന്റെ കയ്യിൽ അവന്റെ വീശുപാളി ഉണ്ടു; അവൻ തന്റെ കളം നന്നായി ശുദ്ധീകരിച്ചു തന്റെ ഗോതമ്പ് കലവറയിൽ ശേഖരിക്കും.’ മത്തായി 3:12. ഇത് ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ കാലങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. സത്യത്തിന്റെ വചനങ്ങളാൽ പുല്ല് ഗോതമ്പിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ശാസനം സ്വീകരിക്കാനാകാത്തത്ര വ്യർത്ഥഗർവ്വവും സ്വയനീതിബോധവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാലും, താഴ്മയുള്ള ജീവിതം അംഗീകരിക്കാനാവാത്തത്ര ലോകസ്നേഹികളായിരുന്നതിനാലും, പലരും യേശുവിൽനിന്നു വിട്ടുമാറി. ഇന്നും അനേകർ അതേ കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നത്. കഫർനഹൂമിലെ പള്ളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ശിഷ്യന്മാർ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ഇന്നും ആത്മാക്കൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യം ഹൃദയത്തിൽ ശക്തിയായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവരുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തോട് യോജിച്ചിരിക്കുന്നില്ലെന്നു അവർ കാണുന്നു. തങ്ങളിലാകെ സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു മാറ്റം ആവശ്യമാണെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു; എന്നാൽ ആത്മനിഷേധമുള്ള ആ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കുവാൻ അവർ സന്നദ്ധരല്ല. അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പാപങ്ങൾ വെളിപ്പെടുമ്പോൾ അവർ കോപിക്കുന്നു. ‘ഇത് കഠിനമായ വചനമാകുന്നു; ആര്ക്കു ഇതു കേൾപ്പാൻ കഴിയും?’ എന്നു പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിനെ വിട്ടുപോയതുപോലെ, അവർ ദുഃഖഭരിതരായി വിട്ടുമാറുന്നു.” The Desire of Ages, 392.

“കഫർനഹൂമിലെ സഭാഗൃഹത്തിൽ” “പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന” ആ “ആത്മാക്കൾ” ക്രിസ്തു അവരോടു താൻ തന്റെ മാംസം തിന്നുകയും തന്റെ രക്തം കുടിക്കുകയും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരു ആത്മീയ സത്യം അറിയിപ്പാൻ അവൻ തന്റെ യാഥാർത്ഥ ദേഹത്തെയാണ് പ്രയോഗിച്ചതെന്നത് മനസ്സിലാക്കാൻ നിരസിച്ചു. യോഹന്നാൻ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ദേവാലയത്തെക്കുറിച്ചു അവൻ നടത്തിയതും അതേ പ്രവാചകാത്മക പ്രതിനിധാനമായിരുന്നു. യാഥാർത്ഥമായത് ആത്മീയമായതിനുമുമ്പായി വരികയും അതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കയും ചെയ്യുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തം അവർ “കേൾക്കാൻ” തയ്യാറാകാത്ത “കടിനവചനമായി” അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ തിരിഞ്ഞു പോയി; പിന്നെ ഒരിക്കലും അവനോടുകൂടെ നടന്നില്ല. അത് യോഹന്നാൻ ആറാം അധ്യായം അറുപത്താറാം വാക്യത്തിൽ (666) സംഭവിച്ചു; അത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനെ 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിച്ചിരുന്നു; അതിനെയും മാറി കാൽവരിയിലെ ക്രൂശ് മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിച്ചിരുന്നു.

> അന്നു മുതൽ അവന്റെ അനേകം ശിഷ്യന്മാർ പിന്നോട്ടു മടങ്ങിപ്പോയി, ഇനി അവനോടുകൂടെ നടന്നില്ല. യോഹന്നാൻ 6:66.

യോഹന്നാൻ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയെ വിവരണം ചെയ്യുന്ന പ്രവചനം “ഓർക്കുവാൻ” ശിഷ്യന്മാരുടെ മനസ്സുകളെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; “തീക്ഷ്ണതയുള്ള” എന്ന പദം എബ്രായഭാഷയിലും ഗ്രീക്കുഭാഷയിലും “അസൂയയുള്ള” എന്ന പദത്തിനുതന്നെ തുല്യമാണ്.

> നിന്റെ ആലയത്തോടുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നെ ദഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്നെ നിന്ദിച്ചവരുടെ നിന്ദകൾ എന്റെമേൽ വീണിരിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 69:9.

ദൈവത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണത, അതായത് അവന്റെ അസൂയ, അവനെ വെറുക്കുന്നവരുടെ മേൽ മൂന്നാംതലമുറയിലും നാലാംതലമുറയിലും പ്രകടമാകുന്ന അസൂയയുള്ള ദൈവമായി ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവഘടകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ നിർവഹിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണം നാലാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും തലമുറയിൽ സംഭവിക്കുന്നതാണെന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; എങ്കിലും അന്തിമ തലമുറയുടെ പാനപാത്രം നിറയുമ്പോൾ മൂന്നാം തലമുറയിലെ ചിലർ എപ്പോഴും ഇനിയും നിലനിൽക്കുന്നതായിരിക്കും. ആ തലമുറ സർപ്പസന്തതിയായ ഒരു വ്യഭിചാരതലമുറയാണ്.

മോശെ നാലാം തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അന്നേരമാണ് മോശെ നാല്പത്താറ് ദിവസങ്ങളിലായി ആലയം പണിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചത്. ആ ദിവസങ്ങളിലാണ് അദ്ദേഹം ന്യായപ്രമാണം സ്വീകരിച്ചത്; അതിൽ രണ്ടാം കല്പനയിൽ ദൈവത്തിന്റെ അസൂയ മൂന്നാംതലമുറയിലും നാലാംതലമുറയിലും പ്രകടമാകുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> അവൻ അബ്രാമിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “നിന്റെ സന്തതി തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത ഒരു ദേശത്തിൽ പരദേശികളായിരിക്കുമെന്നു നീ നിശ്ചയമായി അറിയുക; അവർ അവരെ സേവിക്കും; അവർ അവരെ നാനൂറു വർഷം പീഡിപ്പിക്കും. അവർ സേവിക്കുന്ന ആ ജാതിയെ ഞാൻ ന്യായംവിധിക്കും; അതിന്റെ ശേഷം അവർ മഹാസമ്പത്തോടെ പുറത്തു വരും. എന്നാൽ നീ സമാധാനത്തോടെ നിന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലും; നല്ല വാർദ്ധക്യത്തിൽ നീ സംസ്‌കരിക്കപ്പെടും. എന്നാൽ നാലാം തലമുറയിൽ അവർ വീണ്ടും ഇവിടെ വരും; എന്തെന്നാൽ അമോര്യരുടെ അകൃത്യം ഇനിയും പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.” ഉല്പത്തി 15:13–16.

പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ അവസാന തലമുറയിൽ, പത്രോസ് “ആത്മീയ ഭവനം” എന്നു വിളിച്ച ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ ദേവാലയം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രകാലത്ത്, തന്റെ തീക്ഷ്ണതയിൽ ദേവാലയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ അസൂയ രണ്ടുതവണ പ്രകടമാക്കി. 1844-ൽ ദൈവം മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ആത്മീയ ദേവാലയം ഉയർത്തിയിരുന്നു; വീണ്ടും ഒരിക്കൽക്കൂടി അവൻ മുൻകാല തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തെ കടന്നുപോയിരുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിൽ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നിരുന്നു.

അവന്റെ പ്രത്യക്ഷത വില്യം മില്ലറിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളും മില്ലറൈറ്റുകളും 1844 ഒക്ടോബർ 22-നോടടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ പരീക്ഷണം അന്ത്യകാലത്തിൽ 1798-ൽ ആദ്യദൂതന്റെ വരവോടെ എത്തിച്ചേർന്നു. ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ “ശുദ്ധീകരിക്കയും ശോധനചെയ്യുകയും” ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന സന്ദേശം 1831-ൽ ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചതിന് ശേഷം, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തിപ്രാപിച്ചപ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ പരീക്ഷണം ആരംഭിച്ചു. 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആ പരീക്ഷണത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ അവർ ബാബേലിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറി.

അതിന്റെ ശേഷം രണ്ടാം ദൂതൻ എത്തി; അപ്പോൾ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ വിശ്വാസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, ശുദ്ധീകരണവും ശോധനയും പൂർത്തിയായി. ആഗസ്റ്റ് പന്ത്രണ്ടുമുതൽ പതിനേഴുവരെ എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തിയോടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ജ്ഞാനികളായ മില്ലറൈറ്റുകളെയും ഭോഷന്മാരായ മില്ലറൈറ്റുകളെയും വേർതിരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളുടെ വിഭജനത്തെ പരിശോധിക്കുന്ന പ്രവർത്തി പൂർത്തിയായി.

ജ്ഞാനികളെയും മൂഢരെയും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചതു എണ്ണയായിരുന്നു; അതായത് അർധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ പ്രവാചകസന്ദേശം. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിയപ്പോൾ, ആലയം (നാല്പത്താറു വർഷങ്ങളിൽ) പണിതുയർത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് വന്നു.

> “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു വരുന്നത്—ദാനീയേൽ 8:14-ൽ ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിക്കപ്പെട്ടതു; മനുഷ്യപുത്രൻ പുരാതനദിവസങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരുന്നത്—ദാനീയേൽ 7:13-ൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതു; കർത്താവു തന്റെ മന്ദിരത്തിലേക്കു വരുന്നത്—മലാഖി മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചതുപോലെ—ഇവയെല്ലാം ഒരേ സംഭവത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാകുന്നു; കൂടാതെ, മത്തായി 25-ലെ പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ക്രിസ്തു വിവരണപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, വരൻ വിവാഹത്തിലേക്കു വരുന്നതായും ഇതു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” The Great Controversy, 426.

അപ്പോഴായിരുന്നു നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ശിഷ്യന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന തന്റെ പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചത്.

> “ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ വരനെ എതിരേൽക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടുപോയ അനേകർ, ലോകത്തിന് നൽകപ്പെടേണ്ട മൂന്നാമത്തേതായ, അന്തിമപരീക്ഷണ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചു; അവസാന വിളി നൽകപ്പെടുമ്പോൾ ഇതുപോലെയുള്ള ഒരു നിലപാടുതന്നെ സ്വീകരിക്കപ്പെടും.

> “ഈ ഉപമയിലെ ഓരോ പ്രത്യേകതയും ശ്രദ്ധാപൂർവം പഠിക്കപ്പെടണം. നാം ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരാലോ മൂഢികളായ കന്യകമാരാലോ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” Review and Herald, October 31, 1899.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തിപ്രാപിച്ചപ്പോൾ, അനേകർ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നു. തുടർന്ന് 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന്, ഒരു വലിയ വിഭാഗം ആ പ്രസ്ഥാനത്തെ വിട്ടുപോയി. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, അതിപവിത്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു വിശ്വാസത്താൽ പ്രവേശിച്ചവർ ഏകദേശം അമ്പതു ആത്മാക്കൾ ആയിരുന്നു എന്നതാണ് പരമ്പരാഗത ദൃഷ്ടികോണം. ആദിയിൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചത്തെ അനുഗമിച്ചവരുടെ എണ്ണം ഏകദേശം അമ്പതു ആത്മാക്കൾ ആയിരുന്നുവെന്ന് കരുതിയാൽ, ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്ന “അനേകർ” “മൂന്നാമത്തെ, അവസാന പരിശോധനാസന്ദേശം നിരസിച്ചു” എന്നു നമുക്കു അറിയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?

ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ പെട്ടെന്നു തന്റെ ആലയത്തിൽ വന്നു, സ്വർഗത്തിലുള്ള വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ വെളിച്ചവും മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും മൂന്നാം ദൂതന്റെ അനുഭവത്തിലേക്കു തുടർന്ന് പ്രവേശിച്ച അമ്പതു പേർക്കു തുറന്നുകൊടുത്തു; എങ്കിലും അവർ ആദ്യം ചിതറിപ്പോയിരുന്നു. അന്നത്തെ അവരുടെ നിരാശ ആദ്യ നിരാശയെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു; എങ്കിലും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മുഖേന നമുക്കു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു, ക്രൂശിനു ശേഷമുള്ള ശിഷ്യന്മാരുടെ നിരാശയത്ര വലുതായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്.

ഇരു സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിലും, നിരാശരായിരുന്നവർക്കു ക്രിസ്തു തന്റെ പ്രവചനവചനം തുറന്നുകൊടുത്തു; 1850-ഓടെ, തന്റെ ജനത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനായി കർത്താവ് അന്നു വീണ്ടും തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് തനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> “സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, [1850]-ൽ, തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി കർത്താവ് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നും, ഈ ശേഖരണകാലത്ത് ശ്രമങ്ങൾ ഇരട്ടിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു. ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരുന്ന കാലത്ത് യിസ്രായേൽ അടിക്കപ്പെട്ടും കീറിപ്പിഴിയപ്പെട്ടും ഇരുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ഈ ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സൗഖ്യമാക്കി കെട്ടിപ്പുണരും. ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ട കാലത്ത് സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കാനായി നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്ക് വളരെ അല്പം മാത്രമേ ഫലം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; വളരെ കുറച്ചോ ഒന്നുമല്ലാത്തതോ മാത്രമേ സിദ്ധിച്ചിരുന്നുള്ളു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കുന്നതിനായി തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്ന ഈ ശേഖരണകാലത്ത്, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ അവയ്ക്കു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഫലം കൈവരിക്കും. എല്ലാവരും ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ ഏകീകൃതരുമായും ഉത്സാഹശാലികളുമായും ഇരിക്കണം. ഇപ്പോൾ ഈ ശേഖരണകാലത്ത് നമ്മെ നയിക്കേണ്ട ഉദാഹരണങ്ങളായി ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ട കാലത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ഏതൊരാളിനും ലജ്ജാകരമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം, അന്ന് അവൻ ചെയ്തതിലധികം ദൈവം ഇപ്പോൾ നമുക്കായി ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, യിസ്രായേൽ ഒരിക്കലും ശേഖരിക്കപ്പെടുകയില്ല. സത്യം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ, അതിനെ ഒരു പത്രികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതും അനിവാര്യമാണ്.” Review and Herald, November 1, 1850.

ക്രൂശിൽ ശിഷ്യന്മാർ ചിതറിപ്പോയിരുന്നു; ആ ചരിത്രത്തിൽ, മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൻ തന്റെ ചിതറിപ്പോയ ശിഷ്യന്മാരെ ഒന്നിച്ചു ചേരുവാൻ ആരംഭിച്ചു. 1844-ന്റെ അന്ത്യത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ക്രിസ്തു തന്റെ ചിതറിപ്പോയ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ഒന്നിച്ചു ചേരുവാൻ ആരംഭിച്ചു. ആ ചരിത്രത്തിൽ, തന്റെ ജനത്തെ പ്രസാധനപ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുവാൻ അവൻ നയിച്ചു; ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പട്ടികകളിൽ രണ്ടാമത്തേതിനെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാനും അവരെ നയിച്ചു; അത് 1850-ന്റെ അന്ത്യത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ 1851 ജനുവരിയിൽ Review and Herald-ൽ വിൽപ്പനയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ചു.

1843-ലെ ചാർട്ട്, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആലയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ ദൃശ്യമായ പ്രതിനിധാനമായിരുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവോടെ, തന്റെ പ്രവൃത്തി സമാപിപ്പിക്കുകയും തന്റെ ജനത്തെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുവാൻ ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചു; എങ്കിലും പുരാതന ഇസ്രായേൽ ചെയ്തതുപോലെ അവർ കലഹിച്ചു; അങ്ങനെ പുരാതന ഇസ്രായേലിനും ആധുനിക ഇസ്രായേലിനും മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചിരുന്ന ആ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ, 1850-ലെ ചാർട്ട് ആയിരുന്ന അവരുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ ദൃശ്യ പ്രതിനിധാനം വഹിച്ചുകൊണ്ട്, വിശ്വാസത്താൽ മുന്നോട്ടു നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ യേശുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെ അരങ്ങേറാൻ ഇടവരുത്തുകയും വീട്ടിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്തേനേ. എന്നാൽ യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും, വിശ്വസ്തരല്ലാതിരുന്ന പത്ത് ചാരന്മാരുടെയും ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുവാനായിരുന്നു അവരുടെ വിധി.

> “1844-ലെ മഹാനിരാശയ്ക്കു ശേഷം അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ തുറന്നുവരുന്ന പ്രൊവിഡൻസിനെ ഏകമനസ്സോടെ പിന്തുടർന്ന്, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ അതിനെ ലോകത്തോട് ഘോഷിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ കണ്ടേനേ; കർത്താവ് അവരുടെ ശ്രമങ്ങളോടുകൂടെ ശക്തമായി പ്രവർത്തിച്ചേനേ; പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായേനേ; ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പ്രതിഫലം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു ഏറ്റുകൊള്ളാൻ ഇതുവരെക്കുമുമ്പേ വന്നേനേ. എന്നാൽ ആ നിരാശയെ പിന്തുടർന്ന് വന്ന സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസികളിൽ പലരും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിട്ടുകളഞ്ഞു.... ഇങ്ങനെ പ്രവൃത്തി തടയപ്പെട്ടു, ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളിലും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസത്തിലും മുഴുവൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ശരീരവും ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ചരിത്രം എത്ര വ്യാപകമായി വ്യത്യസ്തമായേനേ!” Evangelism, 695.

യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും വില്യം മില്ലറും ക്രിസ്തു അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നു, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ രക്ഷയുടെ സന്ദേശം സമസ്ത ലോകത്തേക്കും കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു ജനത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു വഴി ഒരുക്കി. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങൾക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി; എന്നാൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭം അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. 1856-ഓടെ അവർ ലാവൊദിക്യയുടെ അവസ്ഥയിൽ വീണു, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ഉന്നത പ്രകാശം നിരസിച്ചു; തുടർന്ന് 1863-ൽ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ നീളുന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന കലാപത്തിന്റെ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. 1863-ലെ ആ കലാപം പത്തു ചാരന്മാരുടെ കലാപത്താൽ പ്രതിരൂപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള നാല്പത് വർഷത്തെ സഞ്ചാരത്തിന്റെ അവസാനം, പുരാതന യിസ്രായേൽ അതേ പരീക്ഷണത്തിലേക്കു വീണ്ടും കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; ഇങ്ങനെ ആധുനിക യിസ്രായേലും ആദ്യത്തെ പരീക്ഷണത്തിലേക്കു വീണ്ടും കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നതിന്റെ ഒരു മാതൃക നൽകപ്പെട്ടു.

കാദേശിൽ പത്ത് ചാരന്മാർ നടത്തിയ കലാപം, നാല്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാദേശിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. മരുഭൂമിയിൽ നാല്പത് വർഷത്തെ അലച്ചിലിന് കാരണമായ ആ പത്ത് ചാരന്മാരുടെ കലാപം, ആധുനിക യിസ്രായേൽ ലൗദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിൽ തങ്ങളുടേതായ അലച്ചിൽ വരുത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന 1863-ലെ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാല്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം പ്രാചീന യിസ്രായേൽ വീണ്ടും കാദേശിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; ഇതിലൂടെ 1863-ലെ കലാപത്തിൽ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച പരീക്ഷണം, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ വീണ്ടും അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുമ്പോൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> ഗിലെയാദിനെയും ബാശാനിനെയും കീഴടക്കിയപ്പോൾ, ഏകദേശം നാൽപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് കാദേശിൽ ഉണ്ടായ സംഭവങ്ങൾ ഇസ്രായേലിനെ ദീർഘകാലം മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയേണ്ടിവന്നതായി വിധിച്ചിരുന്നുവെന്നത് ഓർക്കുന്ന പലരും ഉണ്ടായിരുന്നു. വാഗ്ദത്തദേശത്തെക്കുറിച്ച് ചാരന്മാർ നൽകിയ റിപ്പോർട്ട് അനേകം കാര്യങ്ങളിൽ ശരിയായിരുന്നുവെന്ന് അവർ കണ്ടു. നഗരങ്ങൾ മതിലുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവയും അത്യന്തം വലിയവയും ആയിരുന്നു; അവിടെ വസിച്ചിരുന്നത് ഭീമന്മാരായിരുന്നു, അവരുടെ ഒപ്പമിട്ട് നോക്കുമ്പോൾ എബ്രായർ വെറും കുള്ളന്മാരെപ്പോലെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർക്ക് വ്യക്തമായി കാണാനായി, അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ മാരകമായ പിഴവ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെ അവിശ്വസിച്ചതിലായിരുന്നു എന്ന്. ഇതൊന്നുമാത്രമാണ് അവരെ ആ നല്ല ദേശത്തിലേക്ക് ഉടൻ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽനിന്ന് തടഞ്ഞത്.

> “അവർ ആദ്യം കനാനിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നപ്പോൾ, ആ സംരംഭത്തിന് ഇപ്പോഴുള്ളതിനെക്കാൾ വളരെ കുറവ് പ്രയാസമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നത്, അവർ തന്റെ ശബ്ദം അനുസരിച്ചാൽ താൻ അവരുടെ മുമ്പിൽ ചെന്നു അവർക്കുവേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്യും എന്നും; ദേശത്തിലെ നിവാസികളെ പുറത്താക്കുന്നതിനായി കടന്നലുകളെയും അയക്കും എന്നും ആയിരുന്നു. ജാതികളുടെ ഭയം പൊതുവേ ഉണർന്നിരുന്നില്ല; അവരുടെ മുന്നേറ്റത്തെ എതിർക്കുന്നതിനായി വളരെ കുറഞ്ഞ തയ്യാറെടുപ്പുമാത്രമേ നടത്തിയിരുന്നുള്ളു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ യഹോവ ഇസ്രായേലിനോടു മുന്നേറുവാൻ കല്പിച്ചപ്പോൾ, അവർ ജാഗ്രതയോടും ശക്തിയോടും കൂടിയ ശത്രുക്കളുടെ നേരെ മുന്നേറേണ്ടിവന്നു; അവരുടെ സമീപനത്തെ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന വലുതും നന്നായി പരിശീലിതവുമായ സൈന്യങ്ങളോടു അവർ പോരാടേണ്ടിവന്നു.”

> “ഒഗിനോടും സീഹോനോടും ഉണ്ടായ അവരുടെ സമരത്തിൽ, അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ അത്യന്തം പ്രകടമായി പരാജയപ്പെട്ട അതേ പരീക്ഷണത്തിലേക്കാണ് ജനങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്നത്. എന്നാൽ ദൈവം യിസ്രായേലിനോടു മുമ്പോട്ടു പോകുവാൻ കല്പിച്ചിരുന്ന സമയത്തേതിനേക്കാൾ ഇപ്പോൾ ആ പരീക്ഷണം വളരെ അധികം കഠിനമായിരുന്നു. കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ പോകുവാൻ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ മുന്നേറാൻ വിസമ്മതിച്ചതിനുശേഷം, അവരുടെ വഴിയിലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ വളരെ വർധിച്ചിരുന്നു. ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ് ദൈവം ഇന്നും തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിക്കുന്നത്. അവർ ആ പരീക്ഷണം സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ അവരെ വീണ്ടും അതേ സ്ഥാനത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പ്രാവശ്യം ആ പരീക്ഷണം കൂടുതൽ അടുത്തായി വരികയും മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ കഠിനമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അവർ ആ പരിശോധന സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നതുവരെ, അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഇനിയും വിരോധികളായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദൈവം തന്റെ വെളിച്ചം അവരിൽനിന്നു പിന്‍വലിച്ചു അവരെ അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയുന്നതുവരെ, ഇങ്ങനെ തുടരും.” പാട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്, 436, 437.

Back to Articles