Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി അറുപത്തെട്ട്

പ്രവാചകസത്യം വെളിപ്പെടുത്തൽ: പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളുടെ രണ്ടാം പോരാട്ടവും 144,000 പേരുടെ മുദ്രയിടലും

Author

Jeff Pippenger

Published

March 30, 2024

Formats

PDF
Word

ഇപ്പോൾ നാം ഡാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ യുദ്ധത്തെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങളിലെ രണ്ടാമത്തെ യുദ്ധം, ദൈവനിഷേധിയായ റഷ്യയുടെ ശക്തിയും ഉക്രൈൻ രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള ഉക്രൈനിലെ യുദ്ധത്തെയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. ആ വാക്യങ്ങളിൽ, പുടിൻ ജയിക്കുന്നു, പ്റ്റൊലമി നാലാമൻ ജയിച്ചതുപോലെ; എന്നാൽ തന്റെ ജയത്തിനുശേഷം അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നേ ഉന്നതനാകും, അവന്റെ നാർസിസിസ്റ്റിക സ്വയോന്നതീകരണം അവന്റെ വാട്ടർലൂവിന്റെ ഉപാധിയായിത്തീരും. ഈ സമകാലീന ചരിത്രത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രതിനിധാനം, ഇപ്പോഴത്തെ ചരിത്രം ആത്മീയമായി എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ ഉപകാരപ്രദമാകൂ.

പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദാനിയേൽ, “ദർശനവും” “കാര്യവും” രണ്ടും മനസ്സിലാക്കുന്നവനായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ദർശനവും കാര്യവും ഒരേ സത്യരേഖയായിത്തന്നെ ആവർത്തിച്ച് ഒരുമിച്ച് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, അവ പരസ്പരം വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. അവ ഉലൈയും ഹിദ്ദേക്കേൽ നദികളും ആകുന്നു. അവ “മറെഹ്”യും “ഖാഴോൻ” ദർശനങ്ങളും ആകുന്നു. അവ ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനവും, അതിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനവും ആകുന്നു. അവ ദൈവജനത്തിന്റെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായി സാക്ഷ്യങ്ങളാണ്. പ്രാധാന്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കർത്താവ് ആവർത്തിക്കുകയില്ല. ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം ഇങ്ങനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു: ദാനിയേലിന്റെ അന്തിമ ദർശനത്തിൽ അവനെക്കുറിച്ച് ആദ്യം നമ്മോടു പറയപ്പെടുന്നത്, “ഖാഴോൻ”യും “മറെഹ്”യും രണ്ടും മനസ്സിലാക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ആകയാൽ, പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വചനങ്ങളിലെ പ്രവചനചരിത്രം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണെങ്കിൽ, ദർശനവും കാര്യവും കാണുന്നത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

ദാനിയേൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആവർത്തിച്ചവരാണ്. അവർയും, മില്ലറൈറ്റുകളെപ്പോലെ, ഒരു ആദ്യ നിരാശ അനുഭവിച്ചു; അത് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ അടിത്തട്ടില്ലാത്ത കുഴിയിൽനിന്നു ഉയരുന്ന നിരീശ്വരവാദിയായ “woke” മൃഗത്താൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ അവർ മഹാനഗരമായ ഈജിപ്തിന്റെയും സൊദോമിന്റെയും തെരുവിൽ, ക്രിസ്തുവും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത്, മരിച്ചുകിടക്കുന്നു. അവരുടെ മരണം മഹാസർപ്പത്തിന്റെ അനുയായികൾക്കു “സന്തോഷം” ഉളവാക്കി; എന്നാൽ അത് ദാനിയേലിൽ ദുഃഖം ഉളവാക്കി.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ ചരിത്രം ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; ലാസറിന്റെ ആ പുനരുത്ഥാനം ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ മുദ്രയിടുന്ന പ്രവൃത്തിയായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. കൂടാതെ, ക്രിസ്തു മുദ്രയിടുന്നവരുടെ പ്രതീകമായ അവൻ, യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകി; അത് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ പ്രസ്ഥാനത്തെയും, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ചരിത്രത്തിലും അതേ പ്രസ്ഥാനത്തെയും മുൻരൂപപ്പെടുത്തി. ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനം, അവന്റെ സഹോദരിമാരായ മറിയയും മാർത്തയും ദുഃഖാചരണത്തിൽ ആയിരുന്ന സമയത്താണ് സംഭവിച്ചത്; അതുപോലെ തന്നേ പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസങ്ങളിൽ ദാനിയേലും ആയിരുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിൽ, ലാസറിനെയും മോശെയെയും വീണ്ടും ജീവനിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന അതേ വ്യക്തിത്വമായ മിഖായേലിന്റെ അവതരണത്തോടുകൂടി ദാനിയേലിന്റെ ദുഃഖം അവസാനിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ പുനരുത്ഥാനം, “മറാ”യുടെ കാരണകരമായ ദർശനത്താൽ ദാനിയേൽ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്താം അധ്യായത്തിൽ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെയ്പ്പിനെ ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ അധ്യായത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നു ദാനിയേലിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാനാണ് താൻ വന്നതെന്ന് ഗബ്രിയേൽ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന സന്ദേശം, പ്രവചനരേഖയ്ക്കു മീതെ പ്രവചനരേഖ സ്ഥാപിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രം സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രസംഗസന്ദർഭത്തിനുള്ളിൽ പ്രവചനാത്മകമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ പ്രയോഗത്തിനുള്ളിൽ, ഒന്നാം പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം, ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന രേഖകളിൽ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായി ഉള്ള സത്യങ്ങളെ ഇരുവരെയും കാണുന്നവർക്കു മാത്രമേ ശരിയായ ഗ്രഹണം ദൃശ്യമാകൂ എന്നു തെളിയിക്കുന്നു. അവർ തന്നെയാണ് “ദർശനം”യും “കാര്യം”യും ഗ്രഹിക്കുന്നവർ.

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ പ്രവചനസന്ദേശം മനസ്സിലാക്കും; എന്നാൽ അവർ ആ സന്ദേശം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും, കാരണം സന്ദേശത്തെയും അനുഭവത്തെയും വേർതിരിക്കാനാവില്ല. വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നത് സന്ദേശമാണ്; എന്തെന്നാൽ സന്ദേശം ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണ്, ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണ്, ദൈവത്തിന്റെ വചനം സത്യമാണ്. അവന്റെ സന്ദേശം സത്യമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കാരണം അത് പ്രവചനപ്രയോഗത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ, അവൻ ആരാണ് എന്നും അവൻ എന്താണ് എന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ കൂടുതലോ കുറവോ ഒന്നുമല്ല. അവൻ പാൽമോനി ആകുന്നു, അത്ഭുതകരനായ സംഖ്യാകർത്താവ്, രഹസ്യങ്ങളുടെ എണ്ണം കണക്കാക്കുന്നവൻ. അവൻ അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാവിദഗ്‌ധൻ, ആദിയും അന്തവും, ആദ്യനും അവസാനനും, ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു. അവൻ ആരാണ് എന്നതിന്റെ ഈ ഘടകങ്ങളാണ് പ്രവചനത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ സ്ഥാപിക്കുകയും പ്രവചനത്തിന്റെ അനുഭവം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവചനനിയമങ്ങളെ നിർവചിക്കുന്നത്.

ശിനാറിലെ രണ്ടു മഹാനദികളായ ഉലൈയും ഹിദ്ദേക്കേലും പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതിന് മുമ്പ്, അവ സംഗമിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിനടുത്ത് ശട്ട് അൽ-അറബ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ചതുപ്പുനിലപ്രദേശം രൂപീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവ ഒറ്റ നദിയായി ലയിക്കുന്നില്ല. ശട്ട് അൽ-അറബ് യൂഫ്രട്ടീസും ടൈഗ്രിസും എന്ന നദികളും കൂടാതെ ചില ചെറുനദികളും തോടുകളും സംഗമിക്കുന്നതിലൂടെ രൂപംകൊള്ളുന്ന ഒരു നദീഡെൽറ്റയാണ്. എങ്കിലും, ഡെൽറ്റാപ്രദേശത്തിനകത്തുപോലും യൂഫ്രട്ടീസും ടൈഗ്രിസും തങ്ങളുടെ വേറിട്ട സ്വരൂപം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് പ്രത്യേക നദികളായി പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലിലേക്ക് ഒഴുകിച്ചെല്ലുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ സന്ദേശങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്തബന്ധം നിലനിർത്തുന്നു; എന്നാൽ അവ തങ്ങളുടെ ഉപസംഹാരത്തിലെത്തുമ്പോൾ (അവസാന നാളുകളിൽ), പല സംഭാവക നദികളും തോടുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഡെൽറ്റയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. യേശു സ്വാഭാവികത്താൽ ആത്മീയത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; അവസാന നാളുകളിൽ ഓരോ ദർശനത്തിന്റെയും ഫലം ഒരു ഡെൽറ്റാപ്രളയഭൂമി രൂപപ്പെടുത്തുന്നു, എങ്കിലും ആ രണ്ട് മഹാനദികളും തങ്ങളുടെ പ്രത്യേക പങ്കുകൾ നിലനിർത്തുന്നു.

ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസത്തെ വിലാപകാലം, ആ രണ്ട് സാക്ഷികളും തെരുവിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന സമയത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ആ കാലയളവ് ആദ്യ നിരാശയോടും താമസകാലത്തോടും കൂടി ആരംഭിക്കുന്നു. ആ കാലയളവ്, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്ന, അതിലേറെ വലിയ കാലയളവിനകത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന്റെ സമയത്ത് മുദ്രയിടൽ ആരംഭിച്ചില്ല; മൂന്നാം ദൂതനായി ക്രിസ്തു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ അതു ആരംഭിച്ചു. അവൻ തന്റെ ജനത്തെ കാദേശിലേക്കുള്ള അവരുടെ രണ്ടാം സന്ദർശനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; ഈ പ്രാവശ്യം തയ്യാറായിരിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചിലർ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്കു പ്രവേശിക്കും. 1989-ലെ അന്ത്യകാലം മുതൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 വരെ ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവം അവരെ മുദ്രയിട്ടില്ല. മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ ആദ്യ നാദം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് ക്രിസ്തു ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ തന്നെയാണ് മുദ്രയിടൽ ആരംഭിച്ചത്.

ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ നാദമുയരുന്നതിലാണ് ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം പൂർത്തിയാകുന്നത്; ആ മർമ്മം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അത് ആ കാഹളം മുഴങ്ങുന്ന കാലത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ആ കാഹളം മൂന്ന് സ്വരങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു, കാരണം അത് സത്യമാണ്. ആദ്യ സ്വരം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ആയിരുന്നു, രണ്ടാമത്തെ സ്വരം 2023 ഒക്ടോബർ 7 ആയിരുന്നു, ആ മൂന്ന് സ്വരങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്താണ്. ആ മൂന്ന് സ്വരങ്ങൾ സത്യത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളാണ്. പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദാനിയേലിന്റെ മൂന്ന് സ്പർശങ്ങൾ, അവന്റെ അനുഭവത്തെ, ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ മൂന്ന് സ്വരങ്ങൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചരിത്രകാലഘട്ടത്തോട് ബന്ധിപ്പിച്ചു.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്ക് പരിവർത്തിതരാകുന്ന ഫലം ഉളവാക്കുന്ന പ്രവാചകസന്ദേശം, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്ന് സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ സന്ദേശമാണ്; എന്നാൽ പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ പറയുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങൾ അല്ല അത്. അത്, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലത്ത് ദൈവജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സന്ദേശമാണ്.

ഗബ്രിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രം അവതരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അവൻ പ്രത്യേക പ്രവാചകരേഖകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യ രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്ത് കോരെശിൽനിന്ന് (ആദ്യത്തെ ബുഷ് എന്ന നിലയിൽ) ആരംഭിച്ച് നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാമത്തെ പ്രസിഡന്റായ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ (ആറാമൻ) ചരിത്രംവരെ മുന്നേറുന്നു; അവിടെ പ്രവാചകചരിത്രം അവസാനിക്കുന്നു; തുടർന്ന് ഏഴാമത്തെ രാജ്യമായി ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ (മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ) ചരിത്രം മൂന്നും നാലും വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ആഗോളവാദികളെ ഉണർത്തുന്ന സമ്പന്നനായ ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റായ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെക്കുറിച്ചുള്ള സന്ദേശം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് നിവൃത്തിയാകുന്ന സത്യമാണ്. ആകയാൽ അത് ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമാണ്.

അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒൻപതാം വാക്യം വരെ, ക്രി.വ. 538-ൽ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ പാപ്പസഭയുടെ ചരിത്രം, മാരകമുറിവിലേക്കും 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തേക്കും വ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് സ്വാഭാവികമായും അനിവാര്യവും പ്രധാനവുമായ സത്യമാണ്; കാരണം ഇത് നാല്പതാം വാക്യത്തെ താങ്ങുകയും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എങ്കിലും, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തുനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലയളവിൽ സംഭവിക്കുന്ന പ്രത്യേക പ്രവചനാത്മക വിവരണം ഇതിൽ നൽകപ്പെടുന്നില്ല. പത്താം വാക്യം, അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒൻപതാം വാക്യം വരെ ഉള്ളവയെപ്പോലെ, നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ സാധുത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയത്ത് നിവൃത്തിയാകുന്ന പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെ അത് പരാമർശിക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും, അത് 1989-നെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതിനാൽ, നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള 1989 മുതൽ ഒരു മൗനകാലഘട്ടം, പരാമർശമില്ലായ്മയിലൂടെ, സ്ഥാപിക്കുന്നു.

പതിനൊന്നാം വചനത്തിൽനിന്ന് പതിനഞ്ചാം വചനത്തിലേക്കുള്ള വചനങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ നിവൃത്തിയാകുന്ന ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ വചനങ്ങൾ രണ്ടും മൂന്നും വചനങ്ങൾക്കിടയിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിലും, നാൽപ്പതാം വചനത്തിലെ 1989-നും നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഞായർനിയമത്തിനുമിടയിലും ചേരുന്നതാകുന്നു. ആ വചനങ്ങൾ അത്യന്തം ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമാണ്; വചനങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ ലക്ഷ്യമിട്ടിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹഫലങ്ങൾ നാം കൊയ്യേണ്ടതാണെങ്കിൽ, അവയെ അങ്ങനെ തന്നേ തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്.

ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഇരട്ടസ്വഭാവമുള്ളവയാണ്; കാരണം അതിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹണത്തെയും, ആ സന്ദേശത്തിലെ സത്യങ്ങളുടെ ഗ്രഹണത്താൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അനുഭവത്തെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ സന്ദേശത്തിന്റെ ഗ്രഹണം—മുദ്രയിടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ നിവൃത്തിയാകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ അന്തിമ വർധന—ഒന്നു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ടവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നതാണ്. ഈ കാരണത്താൽ, ആ വാക്യങ്ങളെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവും എന്ന ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ നിന്നു പരിഗണിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ നിർണായക ഘടകമാണ്; കാരണം, രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടു പ്രാർത്ഥനകൾ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഇരട്ട പ്രാർത്ഥനയെയും, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിൽ കാണുന്ന പാപങ്ങളുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളുടെയും ക്ഷമയ്ക്കായുള്ള പ്രാർത്ഥന നിവർത്തിക്കുന്നവർ മുഖേന ഉത്ഭവിക്കുന്ന അനുഭവം പ്രാപിക്കുന്നതിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബാഹ്യ പ്രാർത്ഥന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആന്തരിക പ്രാർത്ഥന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ—പ്രത്യേകിച്ച് മുദ്രവെയ്ക്കുന്ന കാലയളവിനുള്ളിൽ നിവൃത്തിയാകുന്ന ചരിത്രത്തെ—മനസ്സിലാക്കുന്നതു, രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവനും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ലോഹങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ പ്രതിമയെക്കുറിച്ചുള്ള നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ ഗൂഢസന്ദേശം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്വപ്നത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ശരിയായ ബോധ്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോൾ, മനസ്സിലാക്കുന്നവർക്ക്, ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സമ്പൂർണ്ണമായ മാനസാന്തരത്തിന്റെ അനുഭവം അവർ വ്യക്തിപരമായി പ്രാപിക്കാത്തപക്ഷം, തങ്ങൾക്കു യാതൊരു പ്രത്യാശയും ഇല്ലെന്നു ആ ബോധ്യം അവർക്കു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പത്താം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അനുഭവത്തെ, പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അന്ത്യകാല സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവചനാത്മക വിവരണത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നതു, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായി പരാജയപ്പെടുന്നതാകുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ, അതിർത്തിരേഖയിലെ യുദ്ധം, രാഫിയയുടെ യുദ്ധം, തെക്കൻ രാജാവിന്റെ ജയം എന്നിവ, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ഈ വെളിപ്പാട് ദൃശ്യത്തിലാക്കുന്ന താക്കോൽ, പത്താം വാക്യത്തിൽ വടക്കൻ രാജാവ് കവിഞ്ഞൊഴുകിയും കടന്നുപോകിയും കോട്ടവരെ (കഴുത്തുവരെ) എത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതഭാഷാപണ്ഡിതന്റെ പ്രയോഗമാണ്. കവിഞ്ഞൊഴുകുകയും കടന്നുപോകുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചു പറയുന്ന മറ്റൊരു രണ്ട് വാക്യങ്ങളും അവൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവചനാത്മക വിവരണത്തെയും ആ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കേണ്ട അനുഭവത്തെയും അവൻ ഒരുമിപ്പിക്കുന്നു.

> എന്നാൽ അവന്റെ പുത്രന്മാർ ഉണർന്നു എഴുന്നേൽക്കും; അവർ മഹാസേനകളുടെ ഒരു വലിയ സമാഹാരം ചേര்த்தുകൂട്ടും; അവരിൽ ഒരുവൻ നിശ്ചയമായി വന്നു, പ്രളയമായി ഒഴുകിച്ചെല്ലുകയും കടന്നുപോകുകയും ചെയ്യും; പിന്നെ അവൻ മടങ്ങിവന്നു, തന്റെ കോട്ടവരെ ഉണർന്നു എഴുന്നേൽക്കും. തെക്കിന്റെ രാജാവോ ക്രോധത്തോടെ ചൊടിച്ചു പുറപ്പെട്ടു, അവനോടു, അഥവാ വടക്കിന്റെ രാജാവിനോടു, യുദ്ധം ചെയ്യും; അവൻ ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ നിരത്തി നിർത്തും; എങ്കിലും ആ ജനക്കൂട്ടം അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടും. അവൻ ആ ജനക്കൂട്ടത്തെ നീക്കിക്കളഞ്ഞശേഷം, അവന്റെ ഹൃദയം ഉന്നതമായിത്തീരും; അവൻ അനേകം പതിനായിരങ്ങളെ വീഴ്ത്തിക്കളയും; എങ്കിലും അതിനാൽ അവൻ ശക്തിപ്പെടുകയില്ല. ദാനിയേൽ 11:10–12.

2014-ൽ പുടിൻ ഉക്രൈനെതിരെ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി, പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ആദ്യം പത്താം വാക്യം ദാനിയേൽ അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് കാണാൻ കഴിയേണ്ടതാണ്. അത് അവർ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, തുടർന്ന് അവർ കാണുന്നത്, പത്താം വാക്യം നാല്പതാം വാക്യത്തിലേക്ക് ചേർക്കുന്നതു എന്തെന്നാൽ, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ, വടക്കൻ രാജാവ് തന്റെ കോട്ടയിലേക്കു മാത്രം, അഥവാ “കഴുത്ത്” വരെയേ, കയറിയെത്തിയിരുന്നുവെന്നതാണ്. എന്നാൽ ഒരു പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥിക്ക് അതിന്റെ സൂചന എന്താണെന്ന് അറിയാനാവുകയില്ല, യെശയ്യാവു അധ്യായം എട്ട് വാക്യം എട്ട് അവൻ കാണുന്നതുവരെ. അപ്പോൾ, ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളും ബൈബിളിൽ വെറും മൂന്ന് പ്രാവശ്യം മാത്രമേ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു പ്രയോഗത്താൽ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള പ്രവചനാത്മക അധികാരം അവന് ഉണ്ടാകും.

അതിനുശേഷം, “overflow and pass over” എന്ന പ്രയോഗം ബൈബിളിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതു ഉദ്ദേശ്യപൂർവമായ ഒരു ആവർത്തനമാണെന്നതിനുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം വിദ്യാർത്ഥിക്കു ആവശ്യമാകും. ഈ വസ്തുതയ്ക്കുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്, ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളും (സാക്ഷികളും) ഒരു വടക്കൻ രാജാവു ദക്ഷിണദേശ രാജാവിനെ ആക്രമിക്കുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനാലാകുന്നു. ഒരേ പ്രതീകാത്മക ചരിത്രമാണെന്ന് രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ആന്തരിക സാക്ഷികളാൽ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ മൂന്ന് സാക്ഷികളും ചേർന്ന്, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയെ ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളും പരസ്പരം ഒരുമേൽ മറ്റൊന്ന് എന്ന രീതിയിൽ, “line upon line” രീതിയിൽ, നിരത്തിവെക്കുവാൻ നയിക്കുന്നു. ആ പ്രയോഗം, വടക്കൻ രാജാവിനും ദക്ഷിണദേശ രാജാവിനുമിടയിലെ യുദ്ധത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ആ വാക്യങ്ങളുടെ ഉള്ളടക്കത്തെ വികസിപ്പിക്കുന്നു.

യെശയ്യാവു അധ്യായം ഏഴിലെ എട്ടും ഒൻപതും വാക്യങ്ങൾ, പത്താം വാക്യത്തിലെ “കോട്ട” എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന കടങ്കഥയുടെ പരിഹാരത്തിന് പ്രധാന താക്കോൽ നൽകുന്നു; കാരണം “കോട്ട” എന്നതിനുള്ള എബ്രായ പദം, അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ ഏഴാം വാക്യത്തിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവ് പ്രവേശിച്ച “കോട്ട” തന്നെയുമാകുന്നു. ദാനീയേൽ അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലുള്ള “ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലം” എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ “കോട്ട” എന്നത് “ശക്തി” എന്നായും വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ആ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ (ഏഴും മുപ്പത്തൊന്നും), “കോട്ട” ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമോ ഒരു രാജാവിനെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നതിന് രണ്ടു സാക്ഷികളെ നൽകുന്നു. ആ സത്യത്തെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ (ഇരുവരും അധ്യായം പതിനൊന്നിൽ തന്നെയാണ്) സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം, യെശയ്യാവു അധ്യായം ഏഴിലെ എട്ടും ഒൻപതും വാക്യങ്ങളിലുള്ള തന്റെ ഗൂഢമായ ഭാഗത്തിൽ, ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമോ ആ രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവോ തന്നെയാണ് കോട്ട എന്നു രണ്ടു ആഭ്യന്തര സാക്ഷികളാൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, 1989-ന് മുമ്പ്, തലസ്ഥാനം റഷ്യയും അതിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരം മോസ്കോയും ആയിരുന്ന സോവിയറ്റ് യൂണിയന് മികാൽ ഗോർബചോവ് എന്ന തലവൻ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഗോർബചോവിന്റെ ദൃശ്യപരമായ ലക്ഷണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെറ്റിയായിരുന്നു എന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല.

ഈ പ്രയോഗത്തിന്റെ നിഗമനം വരി മേൽ വരിയായി അതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഊന്നിപ്പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്: “നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നാൽ, തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല.” യേശു പറഞ്ഞു: “മൂഢന്മാരേ, പ്രവാചകന്മാർ അരുളിച്ചെയ്ത സകലവും വിശ്വസിപ്പാൻ ഹൃദയത്തിൽ മന്ദന്മാരേ.” [ലൂക്കാ 24:25 കാണുക] എസ്രാ എഴുതിയിരിക്കുന്നു: “അവർ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് തെക്കോവയുടെ മരുഭൂമിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു; അവർ പുറപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ യെഹോശാഫാത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: യെഹൂദയേ, യെരൂശലേമിലെ നിവാസികളേ, എന്റെ വാക്കു കേൾപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയിൽ വിശ്വസിപ്പിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടും; അവന്റെ പ്രവാചകന്മാരെ വിശ്വസിപ്പിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങൾ അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിക്കും.” [2 ദിനവൃത്താന്തം 20:20 കാണുക] വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ഏഴു പ്രാവശ്യം കേൾക്കുവാൻ കല്പന നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ചെവിയുള്ളവൻ ആത്മാവു സഭകളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ.”

സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുക എന്നത് ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നർത്ഥമാണ്; കാരണം മൂഢന്മാർ പ്രവാചകന്മാരെ വിശ്വസിക്കുന്നതിൽ ഹൃദയം മന്ദമായവരാണ്. ജ്ഞാനികൾ ദൈവം തന്റെ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്തതിനെ വിശ്വസിക്കുന്നു; അവർ സഭകളോടു ആത്മാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു കേൾക്കുന്നതിനാൽ അവർ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയും സമൃദ്ധരാകുകയും ചെയ്യുന്നു. റഷ്യയുടെ തിരിച്ചറിയലും, അത് 2014-ൽ യുക്രെയ്നിനെതിരെ ആരംഭിച്ച യുദ്ധവും, ക്രിസ്തു ആ സത്യത്തെ തന്നേ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ ജ്ഞാനമുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളായിരിക്കുന്നവരെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതാണ്.

ആ സത്യം 2001-ന് ശേഷമുള്ള 2014-ൽ ചരിത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു; അതിനാൽ അത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. അടുത്ത വർഷമായ 2015-ൽ, 1989-ലെ അന്ത്യകാലം മുതൽ കണക്കാക്കുമ്പോൾ ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റും ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റുമായ വ്യക്തി ആഗോളവാദികളെ പ്രക്ഷുബ്ധമാക്കിത്തുടങ്ങി. പത്താം വചനം 1989-ലെ ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് റഷ്യയെ “കോട്ട” എന്ന നിലയിലും സ്ഥാപിക്കുന്നു; തുടർന്ന് വരുന്ന അടുത്ത രണ്ടു വചനങ്ങളിൽ, റഷ്യ പ്രതിനിധിയുദ്ധങ്ങളുടെ രണ്ടാം പോരാട്ടം ആരംഭിക്കും, പുടിൻ ആ പോരാട്ടത്തിൽ ജയിക്കും. ഈ വചനങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രം നിവൃത്തിയാകുമ്പോഴാണ് അവയിലെ സത്യം മുദ്രവിമോചിതമാകുന്നത്.

> “ദാനിയേൽ തന്റെ അവകാശത്തിലും തന്റെ സ്ഥാനത്തിലും നിൽക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അവ പരസ്പരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങളെ അവ ലോകത്തിന് നൽകുന്നു. ഈ പ്രവചനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സാക്ഷിയായിരിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവയുടെ നിവൃത്തിയിലൂടെ അവ സ്വയം തന്നെ വിശദീകരിക്കും.” The Kress Collection, 105.

പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും ആയ വാക്യങ്ങളിലെ പ്രവചനം, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന കാലഘട്ടത്തിലെ അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവർത്തീകരണത്തിലൂടെ മുദ്രവിട്ടതല്ലാതാകുന്നു; എന്നാൽ “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിയിൽ, ഈ വാക്യങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു പ്രധാന സത്യവും ഉണ്ട്. “പ്രവഹിച്ചു കവിഞ്ഞ് കടന്നുപോകൽ” എന്നതിന്റേതായ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുവാൻ പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി, അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തെയും പ്രവചനരേഖയിലേക്കു കൊണ്ടുവരണം. അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനം രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് ഇരുപതു വർഷങ്ങളുള്ള രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അവ പരസ്പരം നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷം വ്യത്യാസത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നുവെന്നും അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആരംഭത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലൂടെ, അവസാനത്തിലും ആൽഫയും ഓമേഗയും അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുമെന്നതും അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ഉള്ള അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനും മൂന്ന് വഴിക്കുറികളുടെ മുദ്ര പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേത് ക്രി.മു. 742 ആയിരുന്നു; തുടർന്ന് പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ക്രി.മു. 723; പിന്നെ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ക്രി.മു. 677. ആ മൂന്ന് വഴിക്കുറികൾ അവസാനത്തിൽ 1798, 1844, 1863 എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആരംഭത്തിലെ (ആൽഫാ) നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങളുടെ കാലയളവ് ആലയത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാനത്തിലെ (ഒമേഗാ) നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങൾ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെയും സൈന്യത്തിന്റെയും പുനഃസ്ഥാപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ (ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയവൻ തന്നേ) 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങളിൽ താൻ ഉയർത്തിയ ആലയത്തിലേക്ക് പെട്ടെന്നു പ്രവേശിക്കേണ്ട സമയത്ത്.

ക്രി.മു. 742-ാം ആണ്ടിൽ യെശയ്യാവ് പ്രവചനം പ്രസ്താവിച്ച കാലഘട്ടത്തിൽ അതിന് മുമ്പായി നിലകൊള്ളുന്ന പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം വരുന്ന നാല്പത്താറ് വർഷങ്ങൾ, അവയുടെ സമാപനത്തിൽ വീണ്ടും കിയാസ്റ്റിക് മാതൃകയിൽ പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ അനുഗമിക്കുന്ന നാല്പത്താറ് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ, ആ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ച കലാപം മൂലം നിറവേറാതെ ശേഷിച്ചിരുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിനായി ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങളെ ദൃഷ്ടാന്തമായി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പത്ത് മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള സത്യവചനത്തെ ശരിയായി വിഭജിക്കേണ്ടതിന്നു പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്കു ആവശ്യമായ പ്രവൃത്തി, 2014-ൽ റഷ്യ യുക്രെയ്‌നിൽ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിക്കുമെന്നത് (നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ) സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, ആ യുദ്ധം ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്ന സമയത്താണ് ആരംഭിക്കപ്പെടുക എന്നതും സ്ഥാപിക്കുന്നു. വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രം എത്ര പ്രധാനമാണോ, അതുപോലെ തന്നേ ആ ചരിത്രത്തിന്റെ സത്യം തന്നേ മുദ്രവിടപ്പെടാതെ തുറക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രവും, 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ ചരിത്രത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

1844 മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഉണ്ടായ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവിനെയും അത് പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. 1863, യെരീഹോയുടെ പുനർനിർമ്മാണത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1863 എന്ന വഴിച്ചിഹ്നം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമകാലത്ത് “യെരീഹോയുടെ മതിലുകൾ ഇടിച്ചുവീഴ്ത്താൻ” ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അനുസരണത്തെയും പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ, പതിനാറാം വാക്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിലവിൽ വരുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം വാക്യം 2014 മുതൽ പുടിന്റെ അന്തിമ വിജയത്തോളം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വരെ വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ വാക്യങ്ങൾ മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം തുടർന്നുവരുന്ന രണ്ടാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

രണ്ടാം വാക്യത്തെ പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളോടുകൂടെ ചേർത്ത് നോക്കുമ്പോൾ, 2014-ൽ ആരംഭിച്ച യുക്രെയ്ന്‍ യുദ്ധത്തെ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു; തുടർന്ന് 2015-ലെ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡൻഷ്യൽ പ്രചാരണവും, പിന്നെ 2016-ൽ ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പും ഉണ്ടായി. പന്ത്രണ്ടാം വാക്യത്തിനു പിന്നാലെ, സൺഡേ നിയമത്തിനു മുൻപുള്ള അവസാന പ്രസിഡന്റിന്റെ പ്രതികാരനടപടി, മൂന്നാം പ്രതിനിധി യുദ്ധത്തിൽ, സംഭവിക്കുന്നു. അതിർത്തിരേഖയുടെ പോരാട്ടമായ രണ്ടാം പ്രതിനിധി യുദ്ധം, ആറാമത്തെയും ഏറ്റവും സമ്പന്നനുമായ പ്രസിഡന്റിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ആരംഭിച്ചു.

1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ, എസെക്കിയേലിന്റെ രണ്ട് വടികളും ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. അവയുടെ ചേരുക ദൈവത്വവും മാനുഷത്വവും ഒന്നിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതുതന്നെയാണ് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ മുദ്രയിടുന്ന പ്രവൃത്തി. 1844-ൽ മൂന്നാം ദൂതൻ വന്നു, സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരം, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം, ശബ്ബത്ത്, മൂന്നാം ദൂതൻ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന വെളിച്ചം അനാവൃതമാക്കി. 1849-ൽ, മഹാ നിരാശയിൽ ചിതറിപ്പോയിരുന്ന ചിതറിക്കിടന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ഒരുമിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. 1850-ൽ, തന്റെ ജനത്തെ “യെരീഹോയുടെ മതിലുകൾ ഇടിച്ചിടുവാൻ” നയിക്കുമ്പോൾ അവർ പ്രസംഗിക്കേണ്ട സന്ദേശം ദൃശ്യമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനായി ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കുവാൻ അവൻ അവരെ നയിച്ചു. ആ ചാർട്ടിൽ “പഴയ ചാർട്ട്” ഉൾക്കൊണ്ടതുപോലെ തന്നെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

1856-ൽ, “യെരീഹോയുടെ യുദ്ധം” മുമ്പായി തന്റെ ജനത്തെ മുദ്രയിടേണ്ടിയിരുന്ന വെളിച്ചം അവൻ തുറന്നു. ആ വെളിച്ചം ആൽഫയും ഒമേഗയും വില്യം മില്ലറിന് വെളിപ്പെടുത്തിയ ആദ്യ വെളിച്ചത്തിന്റെ വർധനയായിരുന്നു. പുരാതന യെരീഹോയുടെ യുദ്ധത്തിൽ ആവർത്തിച്ചു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വെളിച്ചമായിരുന്നു അത്. തന്റെ ജനത്തെ മുദ്രയിടേണ്ടിയിരുന്ന ആ വെളിച്ചം, അവരെ ഉണർത്തുകയും വീണ്ടും ഫിലദെൽഫ്യയുടെ അനുഭവത്തിലേക്കു മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന ലാവൊദിക്യാ സന്ദേശവും ആയിരുന്നു. ആ അവസാന വെളിച്ചം ആദ്യ വെളിച്ചത്തിന്റെ വർധനയായിരുന്നു; എന്നാൽ അവന്റെ ജനം ആ വെളിച്ചത്തെ അവഗണിച്ചു, അതിന്റെ ഫലമായി ലാവൊദിക്യായുടെ മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു. 1844, 1849, 1850, 1856, 1863 എന്നിവ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അഞ്ചു വേമാർക്കുകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.

> യിസ്രായേൽമക്കളുടെ നിമിത്തം യെരീഹോ പൂർണ്ണമായി അടെച്ചുപൂട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു; ആരും പുറത്തേക്കു പോയില്ല, ആരും അകത്തേക്കു വന്നില്ല. അപ്പോൾ യഹോവ യോശുവയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “നോക്കുക, ഞാൻ യെരീഹോവെയും അതിന്റെ രാജാവിനെയും പരാക്രമശാലികളായ വീരന്മാരെയും നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ, സകല യോദ്ധാക്കളും, നഗരത്തെ ചുറ്റി ഒരിക്കൽ വലംവയ്ക്കണം; ഇങ്ങനെ ആറു ദിവസം ചെയ്യേണ്ടതാകുന്നു. ഏഴ് പുരോഹിതന്മാർ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ആട്ടുകൊറ്റന്മാരുടെ കൊമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ വഹിക്കണം; ഏഴാം ദിവസം നിങ്ങൾ നഗരത്തെ ഏഴ് പ്രാവശ്യം വലംവയ്ക്കണം, പുരോഹിതന്മാർ കാഹളങ്ങൾ ഊതണം. അവർ ആട്ടുകൊറ്റന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ദീർഘനാദം മുഴക്കുമ്പോഴും നിങ്ങൾ കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോഴും സകലജനവും ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോരം മുഴക്കണം; അപ്പോൾ നഗരമതിൽ അടിമുതൽ നിലംപതിക്കും; ജനമൊക്കെയും താന്താങ്ങളുടെ നേരെ മുമ്പോട്ടു കയറിച്ചെല്ലണം.” അപ്പോൾ നൂന്റെ മകനായ യോശുവ പുരോഹിതന്മാരെ വിളിച്ചു അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിയമപെട്ടകം എടുത്തുകൊൾവിൻ; യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഏഴ് പുരോഹിതന്മാർ ആട്ടുകൊറ്റന്മാരുടെ കൊമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ വഹിക്കട്ടെ.” പിന്നെ അവൻ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: “മുന്നോട്ടു കടന്ന് നഗരത്തെ ചുറ്റുവിൻ; ആയുധധാരികൾ യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കടന്നുപോകട്ടെ.” യോശുവ ജനത്തോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആട്ടുകൊറ്റന്മാരുടെ കൊമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്ന ഏഴ് പുരോഹിതന്മാർ യഹോവയുടെ മുമ്പിൽ കടന്നുപോയി കാഹളങ്ങൾ ഊതിച്ചു; യഹോവയുടെ നിയമപെട്ടകം അവരെ അനുഗമിച്ചു. ആയുധധാരികൾ കാഹളം ഊതുന്ന പുരോഹിതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ നടന്നു; പിന്നോട്ടുള്ള സേന പെട്ടകത്തിന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു; പുരോഹിതന്മാർ മുന്നേറി കാഹളങ്ങൾ ഊതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. യോശുവ ജനത്തോടു കല്പിച്ചിരുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു ഘോരം മുഴക്കുവിൻ എന്നു പറയുന്ന ദിവസം വരുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ഘോരം മുഴക്കരുത്; നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കരുത്; നിങ്ങളുടെ വായിൽനിന്ന് ഒരു വാക്കുപോലും പുറപ്പെടരുത്. അന്നു നിങ്ങൾ ഘോരം മുഴക്കേണം.”

> അങ്ങനെ യഹോവയുടെ പെട്ടകം നഗരത്തെ ഒരു പ്രാവശ്യം ചുറ്റിവന്നു; ശേഷം അവർ പാളയത്തിൽ ചെന്നു പാളയത്തിൽ തങ്ങി. യോശുവ പുലർച്ചെയേ എഴുന്നേറ്റു; പുരോഹിതന്മാർ യഹോവയുടെ പെട്ടകം എടുത്തു. യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിനുമുമ്പായി ആട്ടുകൊറ്റന്മാരുടെ കൊമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ വഹിച്ച ഏഴ് പുരോഹിതന്മാർ നിരന്തരം മുമ്പോട്ടു നടന്നു കാഹളം മുഴക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ആയുധധാരികൾ അവരുടെ മുമ്പിൽ നടന്നു; പിന്നങ്കാവൽ യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ പിന്നിൽ പിന്തുടർന്നു; പുരോഹിതന്മാർ നടന്നു കൊണ്ടും കാഹളം മുഴക്കിക്കൊണ്ടും ഇരുന്നു. രണ്ടാം ദിവസം അവർ നഗരത്തെ ഒരു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി പാളയത്തിലേക്കു മടങ്ങി; ഇങ്ങനെ അവർ ആറു ദിവസം ചെയ്തു. ഏഴാം ദിവസം പ്രഭാതോദയസമയത്തു അവർ അതികാലത്തു എഴുന്നേറ്റു; അതേ രീതിയിൽ നഗരത്തെ ഏഴ് പ്രാവശ്യം ചുറ്റി; ആ ദിവസം മാത്രം അവർ നഗരത്തെ ഏഴ് പ്രാവശ്യം ചുറ്റി. ഏഴാം പ്രാവശ്യത്തിൽ പുരോഹിതന്മാർ കാഹളം മുഴക്കിയപ്പോൾ, യോശുവ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: ആർപ്പുവിളിപ്പിൻ; യഹോവ നിങ്ങൾക്കു നഗരം ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

> നഗരവും അതിലുള്ള സകലവും യഹോവേക്കായി ശാപാർപ്പിതമായിരിക്കട്ടെ; എങ്കിലും ഞങ്ങൾ അയച്ച ദൂതന്മാരെ അവൾ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നതിനാൽ, വേശ്യയായ രാഹാബ് മാത്രവും അവളും അവളോടുകൂടെ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരും ജീവനോടെ ഇരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ശാപാർപ്പിതമായ വസ്തുവിൽ നിന്നു ഏതെങ്കിലും എടുത്ത് നിങ്ങളെത്തന്നെ ശാപാർപ്പിതരാക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, ഇസ്രായേലിന്റെ പാളയത്തെ ശാപവിധേയമാക്കി അതിനെ കലക്കത്തിലാക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അതിൽ നിന്ന് ഏതുവിധേനയും നിങ്ങളെത്തന്നെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ. എന്നാൽ വെള്ളിയും പൊന്നും താമ്രത്തിന്റെയും ഇരുമ്പിന്റെയും പാത്രങ്ങളും എല്ലാം യഹോവേക്കു വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവ ആകുന്നു; അവ യഹോവയുടെ ഭണ്ഡാരത്തിലേക്കു വരേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ പുരോഹിതന്മാർ കാഹളങ്ങൾ ഊതിയപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ആരവമുയർത്തി; ജനങ്ങൾ കാഹളനാദം കേട്ടപ്പോൾ മഹാരവത്തോടെ ആരവമുയർത്തിയതും, മതിൽ പതിച്ചു നിരന്നുവീണതും ആയി; അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഓരോരുത്തനും താന്താങ്ങളുടെ മുമ്പിലെ ദിശയിൽ നേരെ നഗരത്തിലേക്കു കയറി ചെന്നു, അതിനെ കീഴടക്കി.

> അവർ നഗരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം—പുരുഷനും സ്ത്രീയും, യുവാവും വൃദ്ധനും, കാളയും ആടും കഴുതയും—വാളിന്റെ ധാരകൊണ്ട് സമൂലമായി നശിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ദേശം ഒറ്റുനോക്കിയിരുന്ന ആ രണ്ടുപേരോടു യോശുവാ പറഞ്ഞിരുന്നതിങ്ങനെ: വേശ്യയുടെ വീട്ടിൽ കടന്നുചെന്ന്, നിങ്ങൾ അവളോടു സത്യം ചെയ്തതുപോലെ ആ സ്ത്രീയെയും അവൾക്കുള്ള സകലത്തെയും അവിടെനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുവിൻ. ഒറ്റുകാരായിരുന്ന ആ യുവാക്കൾ അകത്തു കടന്ന് രാഹാബിനെയും അവളുടെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും സഹോദരന്മാരെയും അവൾക്കുള്ള സകലത്തെയും പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു; അവളുടെ സകല ബന്ധുക്കളെയും പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു, അവരെ യിസ്രായേൽ പാളയത്തിനു പുറത്തു പാർപ്പിച്ചു. നഗരവും അതിലുള്ള സകലവും അവർ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിച്ചു; വെള്ളിയും പൊന്നും പിത്തളയും ഇരുമ്പുംകൊണ്ടുള്ള പാത്രങ്ങളും മാത്രം അവർ യഹോവയുടെ ആലയത്തിലെ ഭണ്ഡാരത്തിൽ വെച്ചു. യെരീഹോയെ ഒറ്റുനോക്കുവാൻ യോശുവാ അയച്ച ദൂതന്മാരെ അവൾ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു, യോശുവാ വേശ്യയായ രാഹാബിനെയും അവളുടെ അപ്പന്റെ കുടുംബത്തെയും അവൾക്കുള്ള സകലത്തെയും ജീവനോടെ രക്ഷിച്ചു; അവൾ ഇന്നുവരെ യിസ്രായേലിന്റെ നടുവിൽ പാർക്കുന്നു. അന്നേരം യോശുവാ അവരോടു ശപഥപൂർവ്വം പ്രഖ്യാപിച്ചതിങ്ങനെ: യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ ഈ യെരീഹോ നഗരം എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു പണിയുന്ന മനുഷ്യൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കും; തന്റെ ആദ്യജാതന്റെ വിലകൊണ്ടു അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇടുകയും തന്റെ ഇളയമകന്റെ വിലകൊണ്ടു അതിന്റെ കവാടങ്ങൾ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങനെ യഹോവ യോശുവായോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ പ്രശസ്തി ദേശമൊക്കെയും പരന്നു. യോശുവാ 6:1–27.

Back to Articles