Article

# ലവോദിക്യാ — സംഖ്യ മൂന്ന്

നിയമങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word

> “ക്രിസ്തീയതയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതെന്താണ്, സത്യം എന്താണ്, നാം സ്വീകരിച്ച വിശ്വാസം ഏതാണ്, ബൈബിളിലെ നിയമങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്—പരമോന്നത അധികാരത്തിൽനിന്ന് നമുക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം നാം സ്വയം അറിയേണ്ടതാണ്.” The 1888 Materials, 403.

അനേകം വർഷങ്ങളായി, വെളിപ്പാടിന്റെ ഏഴ് സഭകൾ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കാലം മുതൽ ലോകാവസാനം വരെ ആധുനിക യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ മാത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നില്ലെന്നും, ആ ഏഴ് സഭകൾ മോശെയുടെ കാലം മുതൽ സ്തെഫാനൊസിന്റെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല വരെ പ്രാചീന യിസ്രായേലിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും Future for America തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പയനിയർമാർ ഈ സത്യം ഉപദേശിച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും, ഈ സത്യം സ്ഥാപിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങളെ അവർ ഗ്രഹിക്കുകയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. യേശു ആരംഭത്തിൽ നിന്നുതന്നെ അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പ്രാചീന യിസ്രായേൽ ആധുനിക യിസ്രായേലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ആധുനിക യിസ്രായേലിന്റെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളിൽ ഭാഗമായ ഏതു സത്യവും പ്രാചീന യിസ്രായേലിലും നിലനിന്നിരുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന് മുമ്പ്, ഏഴ് സഭകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത ക്രിസ്തീയ ദൃഷ്ടികോണം അവ യോഹന്നാന്റെ കാലത്ത് ഏഷ്യാ മൈനറിലുണ്ടായിരുന്ന യഥാർത്ഥ സഭകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു. വ്യക്തിഗത സഭകൾക്കു നൽകിയ ഉപദേശം ക്രിസ്തീയ ചരിത്രമൊട്ടാകെ വിവിധ സഭകൾക്കുള്ള പ്രത്യേക ഉപദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണെന്നും, അതുപോലെ തന്നെ ആ അതേ ഉപദേശവും മുന്നറിയിപ്പുകളും വ്യക്തിഗത ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുമുള്ളതാണെന്നും പരമ്പരാഗത ദൃഷ്ടികോണം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അതുപോലെ, ശിഷ്യന്മാരുടെ കാലംമുതൽ ലോകാവസാനംവരെ സഭാചരിത്രത്തിലെ ഏഴ് ഘട്ടങ്ങളെ ഏഴ് സഭകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഈ ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന് മുമ്പേ നിലനിന്നവയായിരുന്നു. വില്യം മില്ലറിന് മുമ്പേ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത ദൃഷ്ടികോണം രൂപപ്പെടുത്തിയ ഏഴ് സഭകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആ നാല് തിരിച്ചറിവുകളും “ചരിത്രവാദ” ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയവയായിരുന്നു, ഇന്നും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ വില്യം മില്ലറെ സ്വീകരിപ്പിച്ച രീതിശാസ്ത്രം അതുതന്നെയായിരുന്നു.

> “ആസിയയിലെ ഏഴ് സഭകൾ എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയുടെ അവളുടെ ഏഴ് രൂപങ്ങളിലുള്ള ചരിത്രമാണ്; അവളുടെ സകല വളവുകളിലും തിരിവുകളിലും, സകല സമൃദ്ധിയിലും പ്രതികൂലതകളിലും, അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് ലോകാവസാനംവരെ. ഏഴ് മുദ്രകൾ എന്നത് അതേ കാലയളവിൽ സഭയെ സംബന്ധിച്ചു ഭൂമിയിലെ ശക്തികളും രാജാക്കന്മാരും നടത്തിയ പ്രവൃത്തികളുടെയും, തന്റെ ജനത്തെ ദൈവം സംരക്ഷിച്ചതിന്റെയും ചരിത്രമാണ്. ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ ഭൂമിയിൻമേലോ റോമൻ രാജ്യത്തിന്മേലോ അയക്കപ്പെട്ട ഏഴ് വിശിഷ്ടവും ഭീമവുമായ ന്യായവിധികളുടെ ചരിത്രമാണ്. ഏഴ് കലശങ്ങൾ പാപ്പീയ റോമിന്മേൽ അയക്കപ്പെട്ട അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളാകുന്നു. ഇവയോടു കലർന്നുകിടക്കുന്നത് മറ്റു അനേകം സംഭവങ്ങളുമാകുന്നു; ഉപനദികളുപോലെ നെയ്തുചേർന്നു, പ്രവചനത്തിന്റെ മഹാനദിയെ നിറച്ചുകൊണ്ട്, ഒടുവിൽ സമസ്തവും നമ്മെ നിത്യതയുടെ സമുദ്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുവരെ.”

> “ഇതാണ്, എനിക്കു തോന്നുന്നതുപോലെ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലുള്ള യോഹന്നാന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ പദ്ധതി. ഈ പുസ്തകം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ദൈവവചനത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും സമഗ്രമായ അറിവ് കൈവശം വെക്കേണ്ടതാണ്. ഈ പ്രവചനത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന രൂപകങ്ങളും ഉപമകളും എല്ലാം അതിൽ തന്നേ വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടില്ല; മറിച്ച് അവ മറ്റു പ്രവാചകന്മാരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തുകയും തിരുവെഴുത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെടുകയും വേണം. ആകയാൽ, ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുപോലും വ്യക്തമായ അറിവ് പ്രാപിക്കുന്നതിനായി ദൈവം സമസ്ത ഗ്രന്ഥത്തെയും പഠിക്കേണ്ടതായിട്ടാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നത് സുസ്പഷ്ടമാണ്.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മില്ലർ പുലർത്തിയ “ചരിത്രവാദ” ദൃഷ്ടികോണത്തോട് യോജിക്കുകയും അതിനെ പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ മില്ലർ കണ്ടതിലുപരി വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചൊരു ആഴമുള്ള ഉൾക്കാഴ്ച അവൾ ചേർത്തു, കാരണം വിശുദ്ധമന്ദിരം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്ന് മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൻ വിശുദ്ധമന്ദിരം ഭൂമിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങൾ യേശു അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തു സ്വർഗീയ മഹാപുരോഹിതനായുള്ള തന്റെ പ്രവർത്തനത്തോടനുബന്ധിച്ചാണ് അത് ചെയ്യുന്നതെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

യോഹന്നാൻ തിരിഞ്ഞ് ക്രിസ്തുവിനെ കാണുമ്പോൾ, അവൻ പുരോഹിതവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ദീപസ്തംഭങ്ങളുടെ നടുവിൽ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ദീപസ്തംഭങ്ങൾ വിശുദ്ധസ്ഥാനത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്; അതിനാൽ, അത് അവന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് ശേഷമുള്ള ചരിത്രകാലത്തേക്കാണ്, എന്നാൽ 1844-ൽ അവൻ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള കാലത്തേക്കും. ഈ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മില്ലറിന് മനസ്സിലാക്കാനായിരുന്നില്ല. ടിൻഡെയിൽക്കും, ലൂഥർക്കും, ജോൺ വൈക്ലിഫിനും, പ്രാരംഭ പരിഷ്‌കർത്താക്കളിൽ ആര്ക്കും അതു മനസ്സിലാക്കാനായിരുന്നില്ല. സത്യം പുരോഗമനാത്മകമാണ്; അതു പൂർണ്ണദിവസം വരെയും കൂടുതൽ പ്രകാശിച്ച് ഇനിയും കൂടുതൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

> “റോബിൻസണും റോജർ വില്ല്യംസും അത്ര മഹത്വത്തോടെ പിന്തുണച്ച മഹത്തായ ആ സിദ്ധാന്തം—സത്യം പുരോഗമിക്കുന്നതാണെന്നും, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിൽനിന്ന് പ്രകാശിക്കാവുന്ന സകല വെളിച്ചവും സ്വീകരിക്കാൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ സന്നദ്ധരായി നിൽക്കേണ്ടതാണെന്നും ഉള്ളത്—അവരുടെ പിൻതലമുറകളാൽ അവഗണിക്കപ്പെട്ടു. റീഫോർമേഷന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതിൽ അത്യന്തം അനുഗ്രഹീതരായിരുന്ന അമേരിക്കയിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളും—അതുപോലെ യൂറോപ്പിലെവയും—നവീകരണത്തിന്റെ പാതയിൽ മുന്നേറുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. ഇടക്കിടെ, പുതിയ സത്യം പ്രഖ്യാപിക്കാനും ദീർഘകാലം പുലർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന തെറ്റുകളെ വെളിപ്പെടുത്താനും ചില വിശ്വസ്ത പുരുഷന്മാർ എഴുന്നേറ്റുവന്നിരുന്നെങ്കിലും, ഭൂരിപക്ഷം ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ യെഹൂദന്മാരെപ്പോലെയും ലൂഥറിന്റെ കാലത്തെ പാപ്പാപക്ഷക്കാരെപ്പോലെയും, തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ വിശ്വസിച്ചതുപോലെ വിശ്വസിക്കാനും അവർ ജീവിച്ചതുപോലെ ജീവിക്കാനും തൃപ്തരായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു മതം വീണ്ടും ആചാരാനുഷ്ഠാനപരമായ ഔപചാരികതയിലേക്കു അധഃപതിച്ചു; സഭ ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടേനേയിരുന്ന തെറ്റുകളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും നിലനിർത്തുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, റീഫോർമേഷനാൽ പ്രചോദിതമായ ആത്മാവ് ക്രമേണ മാഞ്ഞുപോയി; ഒടുവിൽ, ലൂഥറിന്റെ കാലത്തെ റോമൻ സഭയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളിലും നവീകരണത്തിന്റെ ആവശ്യം ഏതാണ്ട് അത്രയും വലുതായി. അവിടെ അതേ ലോകീയതയും ആത്മീയ മന്ദബുദ്ധിയും, മനുഷ്യരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കുള്ള സമാനമായ ആദരവും, ദൈവവചനത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾക്കു പകരം മനുഷ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്നതും ഉണ്ടായിരുന്നു.” The Great Controversy, 297.

സത്യം ചരിത്രത്തിലുടനീളം ക്രമാനുഗതമായി വികസിച്ചുവരുന്നു എന്ന വസ്തുത അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഈ അന്തിമ തലമുറയിൽ ലഭിക്കുന്ന ഏതൊരു പുതിയ വെളിച്ചത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിയുന്നത് വളരെ സാധ്യമായില്ലാത്ത കാര്യമാകാം. ഒരാൾ “സത്യം” എന്നതിനുള്ള ഈ ക്രമാനുഗത സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കുന്നത് നിർത്തുന്ന മുറയ്ക്ക്, അവൻ സ്വയമേവ പരമ്പരാഗതങ്ങളെയും ആചാരങ്ങളെയും വീണുപോയ മനുഷ്യ മാർഗനിർദേശത്തെയും ആശ്രയിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

അപ്പൊസ്തലന്മാരോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച ബൈബിള്‍ സത്യത്തിന്റെ വികാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സാക്ഷ്യം അവതരിപ്പിക്കുന്ന സമസ്ത പ്രവാചക രേഖയിലുടനീളം മില്ലർ പ്രയോഗിച്ച രീതിശാസ്ത്രം ഒരു വഴിച്ചിഹ്നമായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു. എങ്കിലും, മില്ലർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ വഴിച്ചിഹ്നത്തിൽ, അവസാനത്തിൽ അതിനൊത്ത ഒരു പ്രതിരൂപം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു ആരംഭത്തെ നാം കണ്ടെത്തുന്നു. അധികം പേരും ഈ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ സാത്താന്റെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെ അല്ല.

സാത്താൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ തന്റെ കലാപം മുതൽ സത്യത്തെയും അതിന്റെ വികാസത്തെയും എതിർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, പരിഷ്കർത്താക്കൾ ബൈബിൾ എങ്ങനെ പഠിക്കണമെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, സാത്താൻ എപ്പോഴും ചെയ്യുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ കള്ളനകൽപ്പുകൾ അവതരിപ്പിച്ചു. സത്യത്തെ കള്ളനകൽപ്പെടുത്തുന്ന അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ചരിത്രസാക്ഷ്യം, റിബെറയും ലൂയിസ് ദെ അൽക്കാസറും പോലെയുള്ള ജെസ്യൂട്ടുകൾ അവരുടെ കള്ളനകൽ രീതി പ്രത്യേകിച്ച് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിനെതിരായി കേന്ദ്രീകരിച്ചതിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. “പ്രീറ്ററിസം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ വികൃതമായ രീതി രണ്ടാം, മൂന്നാം ശതകങ്ങളിൽ, ആ വ്യാജ രീതിയുടെ രണ്ട് പ്രധാന പ്രതിനിധികളോടുകൂടെ ആരംഭിച്ചു. ഒരാൾ കൈസറിയയിലെ യൂസീബിയസ് (260–339) ആയിരുന്നു; മറ്റെയാൾ പെറ്റാവിലെ വിക്ടോരിനസ് (ഏകദേശം 304-ൽ മരിച്ചു) ആയിരുന്നു. ഈ പ്രാരംഭ ചരിത്രപുരുഷന്മാർ ഇരുവരും, പ്രശസ്ത ദുഷ്ടചക്രവർത്തിയായ നേരോ പോലെയുള്ള ചരിത്രപുരുഷന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ, റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സമയത്തുതന്നെ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം നിറവേറിയതായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ആ രീതിയെ പ്രചരിപ്പിച്ചു.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡത്തിൽ നിന്നുള്ള ജോൺ ഡാർബി (1800–1882), മുമ്പ് നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുള്ള Scofield Reference Bible എന്ന ട്രോജൻ കുതിര ബൈബിളിന്റെ അടിക്കുറിപ്പുകളിലും ചേർക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു സാത്താനിക രീതിശാസ്ത്രം അവതരിപ്പിച്ചു. “Dispensationalism” എന്നത് ചരിത്രത്തെയും മനുഷ്യരാശിയുമായി ദൈവം നടത്തുന്ന ഇടപെടലുകളെയും വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ച കാലഘട്ടങ്ങളായി, അഥവാ ‘dispensations’ ആയി വിഭജിക്കുന്ന ഒരു ദൈവശാസ്ത്രപര രൂപരേഖയാണ്; അവയിൽ ഓരോന്നിലും ദൈവം തന്റെ പദ്ധതിയെ വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ നടത്തിപ്പിലാക്കുന്നു. ഞാൻ ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഡാർബി തന്റെ സാത്താനിക ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ച അതേ മേഖലയിലുള്ള സ്വരങ്ങൾ മുഖേന Future for America എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന അസത്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത് എന്നതിനാലാണ്. Future for Americaയെ ആക്രമിച്ച ഡാർബിയുടെ ആശയങ്ങളോടൊപ്പം, ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം പ്രതിനിധീകരിച്ച അതേ അരാജകത്വവും സൊദോം ഗൊമോരയും പ്രതിനിധീകരിച്ച അതേ സ്വൈരാചാരവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന, ഇക്കാലത്ത് പറയപ്പെടുന്ന “woke” പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തത്ത്വചിന്തയും സഹവന്നു.

ഇന്ന് ആധുനിക അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, ബൈബിളിന്റെയും പ്രവചനാത്മാവിന്റെയും സത്യങ്ങളെ തകർക്കുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി തങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്ന ബൈബിള്‍ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ദ്വിമുഖ സംവിധാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ബൈബിളിലെ സത്യങ്ങളെ വിഭജിച്ചു കീറിപ്പരിശോധിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അവർ മനുഷ്യരെ ബൈബിള്‍ ഭാഷകളിലെ വിദഗ്‌ധർ അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിള്‍ ചരിത്രത്തിലെ വിദഗ്‌ധർ എന്നിങ്ങനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. അതിനാൽ ഇന്നത്തെ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, ലაოდിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മനസ്സുകളെ ദൈവവചനത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് വീണുപോയ മനുഷ്യന്റെ ചരിത്രബോധത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയോ അല്ലെങ്കിൽ വീണുപോയ മനുഷ്യന്റെ ഭാഷാബോധത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയോ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ ആക്രമിക്കാൻ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ആധുനിക ഭ്രമാവിഷ്കാരങ്ങൾ, ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയെ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ തുടർന്ന് കൂടുതൽ വിശദമായി പരിഗണിക്കപ്പെടും. സാത്താൻ ജീവനോടെയുണ്ട്; തന്റെ സമയം ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ അറിയുന്നു. മില്ലറിന്റെ നിയമങ്ങളിലെ അവസാന നിയമമായ പതിനാലാമത്തെ നിയമം, താഴെ കൊടുക്കുന്ന ഖണ്ഡികയോടെയാണ് സമാപിക്കുന്നത്.

> “നമ്മുടെ സ്കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ദൈവശാസ്ത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഭാഗീയ വിശ്വാസപ്രമാണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. ശൂന്യമായ മനസ്സിനെ എടുത്ത് ഇതുപോലുള്ളതാൽ അതിൽ മുദ്രകുത്തുന്നതു യോജിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അതിന്റെ അന്ത്യം എല്ലായ്പ്പോഴും മതാന്ധതയിലായിരിക്കും. സ്വതന്ത്രമായ ഒരു മനസ്സ് മറ്റുള്ളവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളാൽ ഒരിക്കലും തൃപ്തിപ്പെടുകയില്ല. ഞാൻ യുവാക്കളെ ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ആദ്യം അവരുടെ കഴിവും മനോഭാവവും മനസ്സിലാക്കിയേനേ. അവ നല്ലതായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരെ ബൈബിൾ സ്വയം പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നു; പിന്നെ ലോകത്തിനു നന്മ ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവരെ സ്വതന്ത്രരായി അയച്ചേനേ. എന്നാൽ അവർക്കു സ്വന്തം മനസ്സ് ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരുടെ മേൽ മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സ് മുദ്രകുത്തി, അവരുടെ നെറ്റിയിൽ ‘മതാന്ധൻ’ എന്നു എഴുതി, അവരെ അടിമകളായി അയച്ചേനേ!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

വെളിപ്പാട് ലഭിച്ച യോഹന്നാൻ ജീവിച്ചിരുന്നതിന് പിന്നാലെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലും, നവീകരണത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളിലും, സത്യമായ ബൈബിള്‍ വിശകലനത്തെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി സാത്താൻ വ്യാജ പ്രവചനപരമായ രീതിശാസ്ത്രം സജീവമായി സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ചരിത്രസത്യങ്ങളിൽ ചിലപ്പോൾ കാണാതെ പോകുന്നത്, ആ സാത്താനിക രീതിശാസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം നേരിട്ട് ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്നത് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തെയല്ലാതെ മറ്റൊരു പുസ്തകത്തെയുമല്ല എന്നതാണ്. സാത്താനിക കലഹം പ്രചരിപ്പിച്ച ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും വിഷയമായിരുന്നത് അതുതന്നെയായിരുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകം എപ്പോഴും സാത്താന്റെ ലക്ഷ്യമായിരുന്നു. താൻ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടത് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിനെതിരെയാണെന്ന് സാത്താൻ അറിയുന്നു. ഈ സത്യം നാം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, മറ്റൊരു പ്രധാന സത്യത്താൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, ദൃശ്യാതീതമായ മറ്റൊരു യാഥാർഥ്യവും നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

ജെസ്യൂട്ടുകളുടെ വ്യാജ രീതിശാസ്ത്രം ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തു റോമാ സഭയുടെ പോപ്പാണെന്ന സുതാര്യമായ ബോധ്യത്തെ തടയുന്നതിന് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഓരോ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് പരിഷ്‌കർത്താവും ഈ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനെ വ്യക്തമായി നിർണ്ണയിക്കുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട്, റിബെറയും ലൂയിസ് ദെ അൽകസാറും പോലെയുള്ള മനുഷ്യരുടെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം വാക്കിലൂടെയും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെയും പൊതുവേദിയിൽ മുമ്പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, “പാപപുരുഷനെ” കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ബോധ്യം തടയുന്നതിനായുള്ള സാത്താനിക ശ്രമങ്ങളെ പ്രകടമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ് റിബെറയും ലൂയിസ് ദെ അൽകസാറും പോലെയുള്ള മനുഷ്യരുടെ ചരിത്രം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ സാത്താനിക രീതിശാസ്ത്രങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ഉദ്ദേശം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന എഴുത്തുപരമായോ വാചികമായോ ഉള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ അവ പോകുന്ന പരിധിവരെ ശരിയാണ്; എങ്കിലും, റോമിലെ പോപ്പാണ് എതിർക്രിസ്തു എന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ബൈബിള്‍ തെളിവുകൾ മാത്രം മറച്ചുവെക്കുന്നതിലുപരി കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കാൻ സാത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, സംഖ്യ ആറു, ആറു, ആറു ആയ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള വിഷയപരിധിക്കു പുറത്തുള്ള ഈ കള്ളവ്യാഖ്യാനരീതികൾ സൃഷ്ടിച്ച ആശയക്കുഴപ്പത്താൽ മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവയിൽ ഒന്നായി, ഏഴ് സഭകളെ അവയുടെ പരിപൂർണ്ണ വികാസത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന സത്യം ഏറ്റവും നിർവ്യാജമായി നിലകൊള്ളുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച് ഞായറാഴ്ചനിയമ പ്രതിസന്ധിയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ ആ ഏഴ് സഭകളുടെ ഉള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഈ വെളിച്ചം മറഞ്ഞുകിടക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്; റോമിലെ പോപ്പിനെ പ്രതിഖ്രിസ്തുവായി തിരിച്ചറിയുന്നതു മാത്രമല്ല, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അനേകം സത്യരത്നങ്ങളെ മറച്ചിടുന്നതിനായി അവൻ സാത്താനിക രീതിശാസ്ത്രങ്ങളെ കണ്ടുപിടിച്ചു.

538-ൽ “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ” വെളിപ്പെട്ടതിനു മുമ്പ്, പാപ്പാ അധികാരത്തിന്റെ ഉയർച്ച മറച്ചുവെക്കാനുള്ള ശ്രമമായി യൂസീബിയസ്, വിക്ടോരിനസ് എന്നിവരുപോലുള്ളവർ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തെ ആക്രമിച്ചു. തുടർന്ന് ചരിത്രത്തിൽ ക്രിസ്തു ത്യാതീറയോടുള്ള തന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റി, നവീകരണത്തിന്റെ പ്രഭാതനക്ഷത്രമായ (വൈക്ലിഫ്) ഉത്ഭവിപ്പിച്ചു; അതിനുശേഷം സാത്താൻ തന്റെ സാത്താനിക പ്രവൃത്തിയെ പിന്തുണക്കുകയും മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി രണ്ട് പ്രമുഖ ചരിത്രപ്രസിദ്ധരായ വ്യക്തികളെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ രഹസ്യം മുദ്രവിടപ്പെടുമ്പോൾ—കരുണാകാലം അടയുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്—പരമാവധി ഘട്ടത്തിലെത്തുന്ന സത്യത്തിന്റെ വികാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദീർഘകാല യുദ്ധത്തിൽ, മില്ലർ ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതും സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുമായ ഏഴ് സഭകളിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചവും ഉൾപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും മില്ലറും പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവും ഈ പുതിയ വെളിച്ചത്തെ പിന്തുണക്കുന്നു എന്ന് എളുപ്പത്തിൽ തെളിയിക്കാം, കാരണം പുതിയ വെളിച്ചം പഴയ വെളിച്ചത്തോടു ഒരിക്കലും വിരോധിക്കുന്നില്ല.

> “നമുക്കു സത്യം ഉണ്ട് എന്നത് ഒരു വാസ്തവമാണ്; കുലുക്കപ്പെടാനാവാത്ത നിലപാടുകളെ നാം ദൃഢമായി പിടിച്ചിരിക്കണം; എങ്കിലും ദൈവം അയക്കാവുന്ന ഏതെങ്കിലും പുതിയ വെളിച്ചത്തെ നാം സംശയത്തോടെ കാണുകയും, ‘യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഇതുവരെ നാം സ്വീകരിച്ചും അതിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടു നിൽക്കുകയും ചെയ്ത പഴയ സത്യത്തേക്കാൾ അധികം വെളിച്ചം നമുക്കു വേണമെന്നു ഞങ്ങൾക്കു കാണുന്നില്ല’ എന്നു പറയുകയും ചെയ്യരുത്. നാം ഈ നിലപാട് പിടിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, സത്യസാക്ഷിയുടെ സാക്ഷ്യം തന്റെ ശാസനം നമ്മുടെ അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നു: ‘നീ ദുർഭാഗ്യനും ദയനീയനും ദരിദ്രനും കുരുടനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല.’ സമ്പന്നരായി ധനസമൃദ്ധി പ്രാപിച്ചവരുമായും തങ്ങൾക്ക് ഒന്നും കുറവില്ല എന്നും അനുഭവിക്കുന്നവരുമായവർ, ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അന്ധതയുടെ അവസ്ഥയിൽ ആകുന്നു; അതും അവർ അറിയുന്നില്ല.” Review and Herald, August 7, 1894.

പുതിയ വെളിച്ചത്തിനുള്ള പ്രാഥമിക പരീക്ഷണം അത് സ്ഥാപിത സത്യത്തോട് വിരോധിക്കുന്നുവോ എന്നും, അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ അത് നിലനിറുത്തുന്നുവോ എന്നും ആകുന്നു.

> “ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി എന്താണ് സത്യം എന്നു സാക്ഷ്യം പറയുമ്പോൾ, ആ സത്യം എന്നേക്കും സത്യമായി നിലനിൽക്കേണ്ടതാണ്. ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയ പ്രകാശത്തിന് വിരുദ്ധമായ യാതൊരു ശേഷാനുമാനങ്ങളും അംഗീകരിക്കപ്പെടരുത്. തങ്ങൾക്ക് സത്യമെന്നു തോന്നുന്ന, എന്നാൽ സത്യമല്ലാത്ത വേദഗ്രന്ഥവ്യാഖ്യാനങ്ങളുമായി മനുഷ്യർ ഉയിർത്തെഴുന്നേலும். ഈ കാലത്തേക്കുള്ള സത്യം ദൈവം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ആയി നമുക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. സത്യം എന്താണെന്ന് അവൻ തന്നെയാണ് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരാൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേலும், പിന്നെയും മറ്റൊരാൾ, ദൈവം തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രകടനത്തിൻ കീഴിൽ നൽകിയ പ്രകാശത്തോട് വിരോധിക്കുന്ന പുതിയ വെളിച്ചവുമായി.” Selected Messages, book 1, 162.

അതിലുള്ള സന്ദേശങ്ങൾ യോഹന്നാൻ രേഖപ്പെടുത്തിയ കാലംമുതൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം ശൈതാന്റെ ആക്രമണലക്ഷ്യമായി ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. യേശു അരുളിച്ചെയ്തതു:

> എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; അവ കാണുന്നു; നിങ്ങളുടെ ചെവികളും ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്; അവ കേൾക്കുന്നു. കാരണം, സത്യമായും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അവർ അതു കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾപ്പാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അവർ അതു കേട്ടില്ല. മത്തായി 13:16, 17.

കാണുന്നതോടും കേൾക്കുന്നതോടും അനുബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശം ഗ്രഹിക്കുന്ന അനുഗ്രഹമാണ്. “അവസാന നാളുകളിൽ” സന്ദേശം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ദൂതനായ ഗബ്രിയേലിനെ നമസ്കരിക്കേണ്ടതിന്നു വീണു; അപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ ഉടൻതന്നെ യോഹന്നാനോട് അങ്ങനെ ചെയ്യരുതെന്ന് അറിയിച്ചു.

> ഞാൻ യോഹന്നാൻ ഇതു കേൾക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്തു. കേട്ടും കണ്ടും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എന്നെ കാണിച്ച ദൂതന്റെ കാൽക്കൽ ഞാൻ വീണു അവനെ ആരാധിപ്പാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; ഞാൻ നിന്റെ സഹദാസനും നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ പ്രവാചകന്മാരുടെയും ഈ പുസ്തകത്തിലെ വചനങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരുടെയും സഹദാസനും ആകുന്നു; ദൈവത്തെ ആരാധിക്ക.” വെളിപ്പാട് 22:8, 9.

ഗബ്രിയേലും യോഹന്നാനും ഇരുവരും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജീവികളാണ്; സൃഷ്ടാവിനെ മാത്രമേ അവർ ആരാധിക്കാവൂ. ദൂതന്മാരെയും ഉൾപ്പെടെ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം വീണ്ടും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിനെ “കാണുകയും” “കേൾക്കുകയും” ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടു.

> “നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതുകൊണ്ടും നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടും അവ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ് എന്നു ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു. എന്തെന്നാൽ, സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കണ്ടിട്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കേട്ടിട്ടില്ല” [Matthew 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും കണ്ട കാര്യങ്ങളെ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്.

> “സന്ദേശം നല്കപ്പെട്ടു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു താമസവും ഉണ്ടാകരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടും. ദൈവനിയോഗപ്രകാരം ഉടൻ ഒരു സന്ദേശം നല്കപ്പെടും; അത് മഹാഘോഷമായി വീർപ്പുമുട്ടും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ തന്റെ വകയിൽ നിന്നു തന്റെ സാക്ഷ്യം നല്കുവാൻ നിലകൊള്ളും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

നീതിമാന്മാരായ പുരുഷന്മാർ (യോഹന്നാൻ)യും അവരുടെ സഹഭൃത്യന്മാരായ (ദൂതന്മാർ)യും കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചതെന്തെന്നാൽ, ഭൂമി ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിതമാകുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ അന്തിമ നിവൃത്തിയായിരുന്നു. പിന്‍മഴയില്‍ ശക്തിയുടെ ആ അന്തിമ പ്രത്യക്ഷീകരണം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ മുദ്രവിലക്കലാൽ സംഭവിക്കുന്നു.

> നിങ്ങളിലേക്കു വരുവാനിരുന്ന കൃപയെക്കുറിച്ചു പ്രവചിച്ച പ്രവാചകന്മാർ ഈ രക്ഷയെക്കുറിച്ചു അന്വേഷിച്ചും അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായി തിരഞ്ഞും നോക്കി; അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളെയും അതിന്റെ പിന്നാലെ വരുവാനിരുന്ന മഹത്വത്തെയും മുമ്പേ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി കാണിച്ചപ്പോൾ, അതു ഏതു സമയത്തെയോ എങ്ങനെയുള്ള സമയത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു അവർ അന്വേഷിച്ചു. അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടതു എന്തെന്നാൽ, അവർ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തിരുന്നതു തങ്ങൾക്കല്ല, നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവരുടെ മുഖാന്തരം ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാര്യങ്ങളാകുന്നു അവ; ഈ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാർപ്പോലും നോക്കിനിൽക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആകയാൽ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ അരക്കെട്ടു കെട്ടി, വിവേകത്തോടെ ഇരിപ്പിൻ; യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിൽ നിങ്ങൾക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുവാനുള്ള കൃപയിൽ അന്ത്യംവരെ പൂർണ്ണ പ്രത്യാശ വെച്ചുകൊൾവിൻ. 1 പത്രോസ് 1:10–13.

“കൃപ” അഥവാ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ അന്തിമ നിവൃത്തിക്കാലത്ത് പകർന്നൊഴുക്കപ്പെടുന്ന സമയത്ത് ജീവിക്കുവാൻ പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ദൂതന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയായ ആ “കൃപ” യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുദ്രയൊഴിയുമ്പോൾ മനുഷ്യരിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തി തന്റെ ജനങ്ങളിലേക്കു എത്തിക്കുന്ന മാർഗം വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ മുദ്രയൊഴിയുന്ന സന്ദേശത്തിലൂടെയാണെന്നു സാത്താൻ അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വെളിച്ചത്തെ കലക്കി മങ്ങിക്കൊള്ളിക്കുകയും അടിച്ചമർത്തുകയും മറച്ചുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് അവന്റെ പരമശ്രമമായിരുന്നത്. ആ വെളിച്ചം പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യന്റെ തിരിച്ചറിയൽ മാത്രമല്ല; കാരണം ആ സത്യം ശതകങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ എല്ലാ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് പരിഷ്‌ക്കാരകരാലും പൂർണമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

> കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിൽ ഞാൻ ആത്മാവിൽ ആയിരുന്നു; അപ്പോൾ എന്റെ പിന്നിൽ കാഹളനാദംപോലെയുള്ള ഒരു മഹാശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; അത് അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകുന്നു; നീ കാണുന്നതു ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതി, ആസ്യയിലെ ഏഴ് സഭകൾക്കു അയക്കുക; എഫെസൊസിലേക്കും, സ്മിർനയിലേക്കും, പെർഗമൊസിലേക്കും, തുയതിരയിലേക്കും, സർദിസിലേക്കും, ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കും, ലവൊദിക്യയിലേക്കും. എന്നോടു സംസാരിച്ച ശബ്ദം കാണേണ്ടതിന്നു ഞാൻ തിരിഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഏഴ് പൊൻവിളക്കുതണ്ടുകൾ കണ്ടു; ആ ഏഴ് വിളക്കുതണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ മനുഷ്യപുത്രനോടു സദൃശനായ ഒരുവനെ കണ്ടു; അവൻ കാൽവരെ എത്തുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവനും വക്ഷസ്സിന്നരികെ പൊൻകടിബന്ധം കെട്ടിയവനും ആയിരുന്നു. അവന്റെ തലയും മുടിയും ഉള്ളിപോലെയും ഹിമംപോലെയും വെളുത്തിരുന്നു; അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിജ്വാലപോലെയും; അവന്റെ കാൽ ഉലയിൽ ചുട്ടിളകിയ ശുദ്ധപിച്ചളപോലെയും; അവന്റെ ശബ്ദം അനേകം വെള്ളങ്ങളുടെ ഘോഷംപോലെയും ആയിരുന്നു. അവന്റെ വലങ്കയ്യിൽ ഏഴ് നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ വായിൽനിന്നു മൂർച്ചയുള്ള ഇരുവായ്ത്തലയുള്ള വാൾ പുറപ്പെട്ടു; അവന്റെ മുഖം തന്റെ ശക്തിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെയായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ മരിച്ചവനെപ്പോലെ അവന്റെ കാലിന്നരികെ വീണു. അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ വലങ്കൈ എന്റെ മേൽ വെച്ചു എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകുന്നു; ഞാൻ ജീവിക്കുന്നവൻ; ഞാൻ മരിച്ചവനായിരുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ എന്നെന്നേക്കും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു, ആമേൻ; പാതാളത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും താക്കോലുകൾ എന്റെയിടത്തുണ്ട്. ആകയാൽ, നീ കണ്ടതും, ഇപ്പോൾ ഉള്ളതും, ഇതിന്റെ ശേഷം സംഭവിപ്പാനിരിക്കുന്നതും എഴുതുക. വെളിപ്പാട് 1:10–19.

അഡ്വെന്റിസം “ഹിസ്റ്ററിസിസ്റ്റ്” രീതിശാസ്ത്രത്തെ പിന്താങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും മൂന്നാം അധ്യായത്തിലും ഉള്ള എല്ലാ സഭകളും അന്തിമസഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനംവരെ തന്നെ സാത്താൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വിശുദ്ധ രീതിശാസ്ത്രത്തോടും, അതിന്റെ സംരക്ഷണത്തോടും, “പ്രവചനത്തിലെ മഹാസത്യങ്ങളുടെ നിക്ഷേപാധികാരികൾ” എന്ന നിലയിൽ അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ അനിവാര്യഘടകമായ അതിന്റെ ആചരണമെന്ന ബാധ്യതയോടും അടച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിൽ ആ രീതിശാസ്ത്രം മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുകയായിരുന്നപ്പോഴും, ആ വിശുദ്ധ രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവർ ഇനിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പാത്മോസ് ദർശകന്റെ കഥ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെ, എല്ലാ സഭകളെയും ലവൊദിക്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നത് പ്രവചനത്തിന്റെ സാധുവായ ഒരു പ്രയോഗമാണെന്ന സത്യത്തിന് സാക്ഷിയായി നാം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഞാൻ സൂചിപ്പിക്കുന്ന കാര്യത്തെ തെളിയിക്കുന്ന ആ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ചില ഉദ്ധരണികൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

> “എഫെസൊസ്, സ്മൂർണ, പെർഗമൊസ് എന്നിവയുടെ അനുഭവം ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പുള്ള അവസാന സഭയിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ത്യാതിരയുടെ ചരിത്രത്തിനും അവസാന തലമുറയിൽ അതിന്റെ സമാനരൂപം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നു ഓർക്കേണ്ടതാണ്.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

ആദ്യത്തെ നാല് സഭകളുടെ അനുഭവം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നതുപോലെ, “അവസാന തലമുറയിൽ അതിന് അതിന്റെ പ്രതിരൂപം ഉണ്ടായിരിക്കും” എന്നും ഹാസ്കെൽ ശരിയായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

> “അവൻ ആ പരിശോധന പ്രയോഗിച്ചു; എന്നാൽ എല്ലാം തന്നെ ലോകം തന്റെ രക്ഷിതാവിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യേണ്ട സമയമായി 1843-ആം വർഷത്തേക്കാണ് മുന്നോട്ടു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യ വരവിന്റെ സമയത്ത് ജനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അവസ്ഥ ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

വില്യം മില്ലർ 1843-ആം വർഷത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചാണ് ഹാസ്കൽ സംസാരിച്ചിരുന്നത്; ആദ്യ വരവിനോടനുബന്ധിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ കാലത്ത് ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നു. ഹാസ്കൽ ശരിയായിരുന്നു; മില്ലർ തന്നെയാണ് യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

> “യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ യേശുവിന്റെ ആദ്യാഗമനം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അവന്റെ വരവിന് വഴി ഒരുക്കുകയും ചെയ്തതുപോലെ, വില്യം മില്ലറും അവനോടൊപ്പമുചേർന്നവരും ദൈവപുത്രന്റെ രണ്ടാം വരവ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.” Early Writings, 229.

പെർഗാമോസിന്റെ ചരിത്രകാലത്ത്—വിഗ്രഹാരാധനയോടുള്ള ക്രിസ്തീയതയുടെ ഒത്തുതീർപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ സഭയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ—അഞ്ചാമത്തെ സഭയായ സാർദ്ദിസിന്റെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന കാര്യവും ഹാസ്കൽ തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

> “പെർഗാമൊസിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരുകാലത്ത് ക്രിസ്തീയത പൗത്തികമതം മരിച്ചുപോയി എന്നു വിചാരിച്ചു; എന്നാൽ യാഥാർഥ്യത്തിൽ, മേൽപ്പറപ്പിൽ പരാജയപ്പെട്ടതായി തോന്നിയിരുന്ന ആ മതം തന്നെയാണ് ജയിച്ചിരുന്നത്. സ്നാനമേറ്റ പൗത്തികമതം സഭയ്ക്കുള്ളിലേക്കു കടന്നുവന്നു. സാർദീസിന്റെ കാലത്തും ഈ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

സാർദ്ദിസ് എന്നത് ഉണർന്നു പാപ്പാസഭയുടെ സാത്താനിക ഭ്രാന്തധാരണകൾക്കെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ച നവോത്ഥാനത്തിന്റെ സഭയായിരുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നേ, അവർ ഇതിനകം റോമിലേക്കു മടങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. പെർഗാമൊസിലെ സഭ ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ, പാപ്പാവാദം മരിച്ചുപോയി എന്നു അവർ കരുതിയിരുന്നു; എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അത് ഇനിയും ജീവനോടെ നിലനിന്നിരുന്നു. ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന സഭയുടെ മേൽ “കഴിഞ്ഞുപോയ എല്ലാ യുഗങ്ങളുടെയും സമാഹൃത കിരണങ്ങൾ” പ്രകാശിക്കുന്നു എന്നും ഹാസ്‌കൽ തിരിച്ചറിയുന്നു.

> “ഈ അവസാന സഭയുടെമേൽ—ശേഷിപ്പിന്മേൽ—കഴിഞ്ഞുപോയ എല്ലാ യുഗങ്ങളുടെയും സംചിതമായ കിരണങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

ഏഴ് സഭകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പുരോഗമനചരിത്രം പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിലും നിറവേറ്റപ്പെട്ടുവെന്ന് ഹാസ്കൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെന്ന് ഞാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും, “കഴിഞ്ഞുപോയ സകല യുഗങ്ങളുടെയും സഞ്ചിതകിരണങ്ങൾ” “അവസാന സഭയുടെ” മേൽ “പ്രകാശിക്കുന്നു” എന്നു അദ്ദേഹം എഴുതുമ്പോൾ, ആ സത്യത്തെ അദ്ദേഹം നിർവിവാദമായി പിന്താങ്ങുന്നു. പുരാതന യിസ്രായേൽ “കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിലെ” “കിരണങ്ങളിൽ” ഉൾപ്പെടുന്നു. പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഏഴ് സഭകളുടെ പ്രതീകാത്മകത തിരിച്ചറിയുന്നതിനാവശ്യമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അദ്ദേഹം പിന്താങ്ങുന്നുവെങ്കിലും, ആ പ്രതീകങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സമാന്തരങ്ങളെ അദ്ദേഹം എത്ര ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് അനിശ്ചിതത്വമുണ്ട്. ഏഴ് സഭകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രങ്ങളിലെ അതിലും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വശം—നാം ഇപ്പോൾ അതിലേക്കാണ് നയിക്കപ്പെടുന്നത്—അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നും എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.

ഈ സത്യത്തെ നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ പരിഗണിക്കാം.

Back to Articles