Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി അറുപത്‌ാമത്തെത്

ദാനിയേലിന്റെ അവസാന ദർശനത്തിന്റെ പ്രവാചകപ്രാധാന്യം: അവസാന നാളുകൾക്കായുള്ള സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word

പത്താം അധ്യായത്തിൽ, നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പ്രക്രിയയാൽ വിലാപദിവസങ്ങളിൽ നിന്നു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവനായി ദാനിയേൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് ഗബ്രിയേൽ, പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രം ദാനിയേലിന് നൽകുന്നു; അതുവഴി മഹാനദിയായ ഹിദ്ദേക്കേലിന്റെ പ്രകാശത്തിന്റെ ചരിത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> “ദൈവവചനത്തെ വളരെ അധികം സമീപമായി പഠിക്കേണ്ട ആവശ്യകതയുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ദാനിയേലിനും വെളിപ്പാടിനും നമ്മുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവിധം ശ്രദ്ധ ലഭിക്കേണ്ടതാണ്. റോമീയ ശക്തിയെയും പാപ്പത്വത്തെയും സംബന്ധിച്ച് ചില വിഷയങ്ങളിൽ നമുക്ക് പറയാനുള്ളത് കുറവായിരിക്കാം; എങ്കിലും ദൈവാത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ പ്രവാചകന്മാരും അപ്പൊസ്തലന്മാരും എഴുതിയിരിക്കുന്നതിലേക്കാണ് നാം ശ്രദ്ധ തിരിക്കേണ്ടത്. പരിശുദ്ധാത്മാവ്, പ്രവചനം നൽകപ്പെട്ട രീതിയിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിലുമെല്ലാം, മനുഷ്യോപാധി കാഴ്ചയിൽനിന്ന് മാറ്റി, ക്രിസ്തുവിൽ മറഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതും, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ കർത്താവായ ദൈവവും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണവും ഉന്നതീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതായി കാര്യങ്ങളെ അങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.”

> “ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം വായിക്കൂ. അവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം ഓരോ വിഷയമായും മനസ്സിലേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തുക. രാഷ്ട്രനേതാക്കളെയും സഭകളെയും ശക്തിയേറിയ സൈന്യങ്ങളെയും നോക്കൂ; മനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരം താഴ്ത്തുകയും മാനുഷിക മഹത്വത്തെ പൊടിയിൽ കിടത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന് ദൈവം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചുവെന്നു കാണുക. മഹാനായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ദൈവം മാത്രം ആകുന്നു. പ്രവാചകന്റെ ദർശനത്തിൽ, ഒരു മഹാശക്തനായ ഭരണാധികാരിയെ അവൻ താഴെയിറക്കുകയും മറ്റൊരാളെ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നതായി അവനെ കാണുന്നു. സകലജഗത്തിന്റെയും പരമാധിപതിയായി, തന്റെ നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നവനായി—ദിവസങ്ങളുടെ പുരാതനൻ, ജീവനുള്ള ദൈവം, സകലജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഉറവിടം, വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ ഭരണാധികാരി, ഭാവിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നവൻ—അവൻ വെളിപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യൻ വ്യർത്ഥതയിലേക്കു തന്റെ ആത്മാവിനെ ഉയർത്തുമ്പോൾ, അവൻ എത്ര ദരിദ്രനും എത്ര ദുർബലനും എത്ര അല്പായുസ്സും എത്ര തെറ്റിച്ചെല്ലുന്നവനും എത്ര കുറ്റക്കാരനും ആകുന്നു എന്നു വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കുക.”

> “യെശയ്യാവിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയുടെ പ്രധാന വിഷയമായി ദൈവത്തേക്കു—ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തേക്കു—നമ്മെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തേക്കു. ‘നമുക്കായി ഒരു ശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; നമുക്കായി ഒരു പുത്രൻ നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആധിപത്യം അവന്റെ ഭുജത്തിന്മേൽ ആയിരിക്കും; അവന്റെ നാമം അത്ഭുതകാരൻ, ആലോചനക്കാരൻ, ശക്തനായ ദൈവം, നിത്യപിതാവ്, സമാധാനപ്രഭു എന്നു വിളിക്കപ്പെടും’ [യെശയ്യാവു 9:6].”

> “ദൈവത്തിൽനിന്ന് നേരിട്ട് ദാനിയേലിന് ലഭിച്ച വെളിച്ചം പ്രത്യേകിച്ച് ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങൾക്കായിട്ടായിരുന്നു. ശിനാറിലെ മഹാനദികളായ ഉലായിന്റെയും ഹിദ്ദേക്കേലിന്റെയും തീരങ്ങളിൽ അവൻ കണ്ട ദർശനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയാകുന്ന പ്രക്രിയയിലാണ്; മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കപ്പെട്ട സകല സംഭവങ്ങളും ഉടൻ സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുമെന്ന്.” Manuscript Releases, വാള്യം 16, 333, 334.

വിശുദ്ധാത്മാവ് ദാനിയേലിന്റെ അവസാന ദർശനത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ നല്കലിലും “സംഭവങ്ങളിലും” കാര്യങ്ങളെ അങ്ങനെ “രൂപപ്പെടുത്തി” യിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആദ്യ അധ്യായം (പത്ത്) അവസാന അധ്യായം (പന്ത്രണ്ട്) ചെയ്യുന്നതുപോലെതന്നെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “പ്രത്യേകിച്ച് ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങൾക്കായി നല്കപ്പെട്ട” ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയുടെ വെളിച്ചമായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ മൂന്നു അധ്യായങ്ങളുടെ ഘടന, “സത്യം” എന്നതിന്റേ മൂന്നടിക്കുള്ള നിർവചനം വഹിക്കുമാറാണ് രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആദ്യത്തേത് അവസാനത്തേതുമായി ഒത്തുനിൽക്കുകയും മദ്ധ്യഭാഗം കലഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ, ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ട ഹീബ്രു പദമായ “സത്യം” എന്നതിന്റെ ഘടന മാത്രമല്ല, ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്രയും നാം കാണുന്നു.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായം, ഇരുപത്തഞ്ചുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങളുടെ “chazon” ദർശനവും, ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ “mareh” ദർശനവും രണ്ടും മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ ആ രണ്ട് ദർശനങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുന്നതു മാത്രമല്ല, സ്ത്രൈണവും കാരകവുമായ “the appearance” എന്ന “marah” ദർശനത്താൽ ഉത്പാദിക്കപ്പെടുന്ന വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതീകരണത്തിന്റെ അനുഭവവും അവർ കൈവശം വഹിക്കുന്നു.

> “ശരീരത്തിനുപോലെ തന്നേ മനസ്സിനും ആത്മാവിനും ബലം പരിശ്രമത്തിലൂടെയാണ് കൈവരിക്കപ്പെടുന്നതെന്നത് ദൈവത്തിന്റെ നിയമമാണ്. വികസനം വരുത്തുന്നതു അഭ്യാസമാണ്. ഈ നിയമത്തോട് യോജിച്ചുകൊണ്ട്, ബൗദ്ധികവും ആത്മീയവുമായ വളർച്ചയ്ക്കുള്ള ഉപാധികൾ ദൈവം തന്റെ വചനത്തിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.

> “ഈ ജീവിതത്തിനായാലും വരുവാനുള്ള ജീവിതത്തിനായാലും മനുഷ്യർ യോഗ്യരാകേണ്ടതിന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കേണ്ട സകല സിദ്ധാന്തങ്ങളും ബൈബിളിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഗ്രഹിക്കാവുന്നതുമാണ്. അതിന്റെ ഉപദേശത്തെ ആദരിച്ച് സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനോഭാവമുള്ള ആരും ബൈബിളിൽ നിന്നൊരു ഏക ഭാഗം പോലും വായിക്കുമ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും ഉപകാരപ്രദമായ ഒരു ചിന്ത ലഭിക്കാതെ ഇരിക്കുകയില്ല. എങ്കിലും ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും മൂല്യമേറിയ ഉപദേശം ഇടയ്ക്കിടെയുള്ളതോ പരസ്പരബന്ധമില്ലാത്തതോ ആയ പഠനത്തിലൂടെ ലഭ്യമാകുന്നതല്ല. അതിലെ മഹത്തായ സത്യവ്യവസ്ഥ ക്ഷിപ്രതയോടെയോ അശ്രദ്ധയോടെയോ വായിക്കുന്നവന് വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കാവുന്നവിധത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അതിലെ അനേകം നിക്ഷേപങ്ങൾ മേൽപ്പറപ്പിനേക്കാൾ ഏറെ ആഴത്തിൽ കിടക്കുന്നു; അവ ജാഗ്രതയുള്ള അന്വേഷണത്താലും നിരന്തര പ്രയത്‌നത്താലും മാത്രമേ നേടാനാകൂ. ആ മഹാസമഗ്രതയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന സത്യങ്ങൾ ‘ഇവിടം കുറച്ച്, അവിടം കുറച്ച്’ എന്നവിധം അന്വേഷിച്ചുകണ്ടെത്തി ശേഖരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. യെശയ്യാവ് 28:10.”

> “ഇങ്ങനെ അന്വേഷിച്ച് ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ, അവ പരസ്പരം പൂർണ്ണമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടും. ഓരോ സുവിശേഷവും മറ്റുള്ളവയ്ക്കൊരു പൂരകമാണ്; ഓരോ പ്രവചനവും മറ്റൊന്നിന്റെ വ്യാഖ്യാനമാണ്; ഓരോ സത്യവും മറ്റേതോ ഒരു സത്യത്തിന്റെ വികാസമാണ്. യെഹൂദ വ്യവസ്ഥയിലെ രൂപകങ്ങൾ സുവിശേഷത്താൽ വ്യക്തമായി തെളിയിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവവചനത്തിലുള്ള ഓരോ സിദ്ധാന്തത്തിനും അതതു സ്ഥാനം ഉണ്ട്; ഓരോ സംഭവത്തിനും അതതിന്റെ പ്രസക്തിയുണ്ട്. ആകയാൽ, ആസൂത്രണത്തിലും നിർവഹണത്തിലും സമ്പൂർണ്ണമായ ഈ ഘടന അതിന്റെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. അനന്തന്റെ മനസ്സല്ലാതെ മറ്റൊരു മനസ്സിനും ഇത്തരമൊരു ഘടന ചിന്തിച്ചറിയുകയോ രൂപപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാൻ കഴിയുകയില്ല.

> വിവിധ ഭാഗങ്ങളെ അന്വേഷിച്ച് അവയുടെ പരസ്പരബന്ധം പഠിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ ഉന്നതമായ കഴിവുകൾ അത്യന്തം സജീവപ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള പഠനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ആരും മാനസിക ശക്തി വികസിപ്പിക്കാതിരിക്കുകയില്ല.

> “സത്യം അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞ് അതിനെ ഏകീകരിച്ചു സമാഹരിക്കുന്നതിലൊന്നുമാത്രമല്ല ബൈബിൾ പഠനത്തിന്റെ ബൗദ്ധിക മൂല്യം നിൽക്കുന്നത്. അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുവാൻ ആവശ്യമായ പരിശ്രമത്തിലുമാണ് അതു നിൽക്കുന്നത്. സാധാരണകാര്യങ്ങളാൽ മാത്രം മുഴുകിക്കിടക്കുന്ന മനസ്സ് ചെറുതായി ക്ഷയിക്കുകയും ദുർബലമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. മഹത്തായതും ദൂരവ്യാപകവുമായ സത്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു ഒരിക്കലും പ്രയാസപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, കാലക്രമത്തിൽ അതിന് വളർച്ചയുടെ ശക്തി നഷ്ടമാകും. ഈ അധഃപതനത്തിനെതിരായ ഒരു സംരക്ഷണമായും വികസനത്തിന് ഒരു പ്രേരകമായും ദൈവവചനത്തിന്റെ പഠനത്തിന്നു തുല്യം മറ്റൊന്നുമില്ല. ബൗദ്ധിക പരിശീലനത്തിനുള്ള ഒരു മാർഗമായി, ബൈബിൾ മറ്റേതെങ്കിലും ഗ്രന്ഥത്തേക്കാളും, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ഒന്നിച്ച് ചേർത്തതിലും കൂടുതലായി ഫലപ്രദമാണ്. അതിന്റെ വിഷയങ്ങളുടെ മഹത്വം, അതിന്റെ പ്രസ്താവനകളിലെ ഗൗരവമുള്ള ലാളിത്യം, അതിന്റെ ദൃശ്യരൂപകങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം—ഇവ മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനാവാത്തവിധം ചിന്തകളെ ഉണർത്തുകയും ഉന്നതിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ വിസ്മയജനകമായ സത്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുവാനുള്ള പരിശ്രമം നൽകുന്നതുപോലെ ബൗദ്ധിക ശക്തി മറ്റേതൊരു പഠനത്തിനും നൽകാനാവില്ല. ഇങ്ങനെ അനന്തന്റെ ചിന്തകളുമായി സമ്പർക്കത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട മനസ്സ് വിശാലമാകുകയും ശക്തിപ്പെടുകയും ചെയ്യാതിരിക്കയില്ല.”

> “ആത്മീയ സ്വഭാവത്തിന്റെ വികസനത്തിൽ ബൈബിളിന്റെ ശക്തി ഇതിലും മഹത്തായതാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള സഹവാസത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന് അത്തരത്തിലുള്ള സഹവാസത്തിലൂടെയാണ് തന്റെ യഥാർത്ഥ ജീവനും വികസനവും കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നത്. ദൈവത്തിൽ തന്റെ പരമോന്നതാനന്ദം കണ്ടെത്തേണ്ടവനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അവന്, ഹൃദയത്തിന്റെ ആകാംക്ഷകളെ ശമിപ്പിക്കാനും ആത്മാവിന്റെ വിശപ്പിനെയും ദാഹത്തെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും കഴിയുന്ന ഒന്നും മറ്റൊന്നിലും കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കുകയില്ല. ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സത്യസന്ധവും പഠിപ്പെടുവാൻ സന്നദ്ധവുമായ മനസ്സോടെ അതിനെ പഠിക്കുന്നവന് അതിന്റെ കർത്താവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വരുവാൻ സാധിക്കും; തന്റെ സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പല്ലാതെ, അവന്റെ വികസനസാധ്യതകൾക്ക് ഒരു പരിധിയും ഇല്ല.”

> “തന്റെ ശൈലികളുടെയും വിഷയങ്ങളുടെയും വിശാലമായ പരിധിയില്‍ ബൈബിളില്‍ ഓരോ മനസ്സിനെയും ആകര്‍ഷിക്കാനും ഓരോ ഹൃദയത്തെയും സ്പര്‍ശിക്കാനും തക്കതായ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ട്. അതിന്റെ പേജുകളില്‍ ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ ചരിത്രവും, ജീവിതസത്യത്തോടു ഏറ്റവും ചേര്‍ന്ന ജീവചരിത്രവും, രാജ്യഭരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനും കുടുംബജീവിതത്തെ ക്രമപ്പെടുത്താനും വേണ്ട ഭരണസിദ്ധാന്തങ്ങളും കാണപ്പെടുന്നു—മാനുഷിക ജ്ഞാനത്തിന് ഒരിക്കലും തുല്യമാക്കാനാകാത്ത സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍. അതില്‍ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള തത്ത്വശാസ്ത്രവും, ഏറ്റവും മധുരവും ഏറ്റവും ഉന്നതവുമായ കവിതയും, ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലവികാരപൂര്‍ണവും ഏറ്റവും ഹൃദയഭേദകവുമായ സാഹിത്യവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഏതൊരു മനുഷ്യരചയിതാവിന്റെയും കൃതികളേക്കാള്‍ അളവറ്റ രീതിയില്‍ മൂല്യമേറിയവയാണ് ബൈബിളിലെ എഴുത്തുകള്‍, അവയെ ഇങ്ങനെ മാത്രം പരിഗണിക്കുമ്പോഴും; എന്നാല്‍ ആ മഹത്തായ കേന്ദ്രചിന്തയുമായുള്ള അവയുടെ ബന്ധത്തില്‍ അവയെ കാണുമ്പോള്‍, അവയുടെ വ്യാപ്തി അനന്തമായി വിശാലവും അവയുടെ മൂല്യം അനന്തമായി മഹത്തുമാണ്. ഈ ചിന്തയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍, ഓരോ വിഷയത്തിനും ഒരു പുതിയ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നു. ഏറ്റവും ലളിതമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളിലുപോലും ആകാശംപോലെ ഉയരമുള്ളതും നിത്യതയെ ആവൃതമാക്കുന്നതുമായ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

> “ബൈബിളിന്റെ കേന്ദ്രവിഷയം, സമസ്ത ഗ്രന്ഥത്തിലെ മറ്റു എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ചുറ്റിക്കൂടുന്ന പ്രമേയം, വിമോചനപദ്ധതിയാണ്; അതായത്, മനുഷ്യാത്മാവിൽ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. ഏദനിൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട ശിക്ഷാവാക്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായ ആദ്യ പ്രത്യാശാസൂചനയിൽനിന്നും വെളിപ്പാടിന്റെ ആ അന്തിമ മഹത്വമേറിയ വാഗ്ദാനമായ ‘അവർ അവന്റെ മുഖം കാണും; അവന്റെ നാമം അവരുടെ നെറ്റികളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും’ (വെളിപ്പാട് 22:4) എന്നതുവരെയും, ബൈബിളിലെ ഓരോ പുസ്തകത്തിന്റെയും ഓരോ ഭാഗത്തിന്റെയും സാരഭാരം ഈ അത്ഭുതകരമായ വിഷയത്തിന്റെ വികാസമാണ്,—മനുഷ്യന്റെ ഉന്നമനം,—നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ‘നമുക്കു ജയം തരുന്ന’ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:57.” വിദ്യാഭ്യാസം, 123–125.

ഇപ്പോൾ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ, സാഹിത്യത്തിന്റെ ഏതു ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ നിന്നു പരിഗണിച്ചാലും ബൈബിൾ മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിച്ച ഏതു കൃതിയേക്കാളും വളരെ മേന്മയുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: “അതിന്റെ പേജുകളിൽ അതിപുരാതനമായ ചരിത്രം; ജീവിതസത്യത്തോടു ഏറ്റവും ഒത്തുചേരുന്ന ജീവചരിത്രം; രാജ്യഭരണത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിനും കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തിനുമായി ഉള്ള ഭരണതത്വങ്ങൾ—മാനുഷിക ജ്ഞാനം ഒരിക്കലും സമമാക്കാനാവാത്ത തത്വങ്ങൾ—കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു. അതിൽ അത്യന്തം ആഴമുള്ള തത്ത്വചിന്ത, അതിമധുരവും അത്യുദാത്തവുമായ കവിത, ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലമായും ഏറ്റവും ഹൃദയഭേദകമായും ഉള്ള രചനകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു,” എന്നും, “അനന്തനായവന്റെ മനസ്സ് ഒഴികെ മറ്റൊരു മനസ്സിനും ഇത്തരമൊരു ഘടന ചിന്തിച്ചുകാണുകയോ രൂപപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാനാവില്ല” എന്നും.

സാഹിത്യത്തിന്റെ ഘടന നിർണ്ണയിക്കുന്ന നിയമങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യത്വലോകത്തിലെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും ബൈബിൾ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. സാധാരണയോ അതിൽ താഴ്ന്നതോ ആയ സാഹിത്യത്തിൽനിന്ന് മനുഷ്യസാഹിത്യത്തിലെ മഹാകൃതികളേവരെ ഉള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കുന്ന മനുഷ്യത്വവിദ്യാലയങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളൊക്കെയും ബൈബിൾ മറികടന്നിരിക്കുന്നു. അതിനെ മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ടു നോക്കുമ്പോൾ, സമസ്ത ബൈബിളിന്റെയും പ്രവചനസാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഉച്ചകോടിയായ മഹാസമാപനം ദാനിയേലിന്റെ അവസാന ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതു തിരിച്ചറിയുന്നത് യുക്തമാണ്. അതു പ്രവചനസാക്ഷ്യത്തിന്റെ കിരീടശിലയാണ്; ദാനിയേൽ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിച്ച് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാം വാക്യംവരെ നീളുന്ന സാക്ഷ്യത്തോട് അടുത്തുപോലും എത്തുന്ന ഒരു ഉച്ചകോടി മനുഷ്യസാഹിത്യത്തിൽ ഇല്ല.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും ഒന്നിച്ചുചേരുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ അതേ പ്രവചനരേഖകൾ തന്നെയാണ് വീണ്ടും എടുത്തുപറയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ പരസ്പരബന്ധത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം ആദ്യ പരാമർശവും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം അവസാന പരാമർശവും ആകുന്നു. ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ സകലവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലും സകലവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ആ പുസ്തകത്തിന്റെ പരമോന്നതി ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിക്കരയിൽ നല്കപ്പെട്ട ദർശനമാണ്. ആ ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ പരമോന്നതി നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിച്ച് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാം വാക്യത്തിൽ പുസ്തകം മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതുവരെ തുടരുന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റിനെ ഉൾപ്പെടെ, പുരാതന വിശുദ്ധന്മാർ ഒരിക്കലും ഉച്ചരിച്ചോ രേഖപ്പെടുത്തിയതോ ആയ എല്ലാ പ്രവചനസത്യങ്ങളുടെയും മഹത്തായ അന്തിമസമാപ്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആ നിഗമനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതു, ആ അധ്യായത്തിനകത്തെ ചരിത്രങ്ങളാണ്; അവ, പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ശരിയായ ബോധ്യത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. അവിടെയാണ് മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്ന ഈ ത്രിതല ശത്രുക്കൾ ഇപ്പോൾ ലോകത്തെ മനുഷ്യപരിശോധനാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സഹോദരി വൈറ്റ് ഈ അന്തർനിഹിത സിദ്ധാന്തത്തെ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> “നമുക്ക് കളയാൻ സമയം ഒന്നുമില്ല. കലഹപൂർണ്ണമായ കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ ലോകം കലുഷിതമായിരിക്കുന്നു. പ്രവചനങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട കഷ്ടതയുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ ഉടൻ സംഭവിക്കും. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തിലെ വളരെ ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ ഒരു ശക്തിയെക്കുറിച്ചു ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘അവൻ ദുഃഖിതനായി മടങ്ങിപ്പോകയും വിശുദ്ധ നിയമത്തിനെതിരെ ക്രോധം പുലർത്തുകയും ചെയ്യും; അതുപോലെ തന്നേ അവൻ പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ മടങ്ങിവന്നു വിശുദ്ധ നിയമം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരോടു ധാരണ പുലർത്തും. സൈന്യം അവന്റെ ഭാഗത്തു നിലകൊള്ളും; അവർ ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അശുദ്ധമാക്കും; നിത്യയാഗം നീക്കിക്കളയും; ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതയെ സ്ഥാപിക്കും. നിയമത്തിനെതിരെ ദുഷ്ടമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ അവൻ ചാപല്യവചനങ്ങളാൽ വഷളാക്കും; എങ്കിലും തങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ അറിയുന്ന ജനങ്ങൾ ബലപ്പെടുകയും മഹത്തായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. ജനത്തിൽ വിവേകം ഉള്ളവർ അനേകരെ ഉപദേശിക്കും; എങ്കിലും അവർ വാളിനാലും അഗ്നിയാലും പ്രവാസത്താലും കൊള്ളയാലും അനേകം നാളുകൾ വീഴും. അവർ വീഴുമ്പോൾ അല്പമായൊരു സഹായം ലഭിക്കും; എന്നാൽ പലരും ചാപല്യവചനങ്ങളാൽ അവരോടു ചേരും. വിവേകമുള്ളവരിൽ ചിലർ അവരെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നും വെളുപ്പിക്കേണ്ടതിന്നും അന്ത്യകാലംവരെ വീഴും; കാരണം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കാണ് അതു ഉള്ളത്. രാജാവോ താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതു പോലെ പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ തന്റെത്തന്നെ എല്ലാ ദേവന്മാരിലും മീതെ ഉയർത്തി വലുതാക്കുകയും ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ അതിശയകരമായ വചനങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും; ക്രോധം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെയും അവൻ വിജയിക്കുകയും ചെയ്യും; നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതു നടപ്പാകേണ്ടതാകയാൽ.’ ദാനിയേൽ 11:30–36.”

> “ഈ വാക്കുകളിൽ വിവരണമായിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും. ദൈവഭയം തന്റെ മുമ്പിൽ ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകൾമേൽ സാത്താൻ വേഗത്തിൽ അധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതിന് തെളിവുകൾ നാം കാണുന്നു. ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനങ്ങൾ എല്ലാവരും വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കട്ടെ; കാരണം നാം ഇപ്പോൾ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കഷ്ടകാലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു:”

> “‘ആ സമയത്തു നിന്റെ ജനത്തിന്റെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; അന്നുവരെ ഒരു ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലെയുള്ള കഷ്ടകാലം ഉണ്ടാകും; ആ സമയത്തു നിന്റെ ജനത്തിൽ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടവരായി കാണപ്പെടുന്ന ഏവനും വിടുവിക്കപ്പെടും. ഭൂമിയുടെ പൊടിയിൽ നിദ്രിക്കുന്നവരിൽ പലരും ഉണരും; ചിലർ നിത്യജീവനിലേക്കും ചിലർ ലജ്ജയിലേക്കും നിത്യനിന്ദയിലേക്കും. ജ്ഞാനികളായവർ ആകാശമണ്ഡലത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലെ പ്രകാശിക്കും; അനേകരെ നീതിയിലേക്കു തിരിപ്പിക്കുന്നവർ എന്നേക്കും എന്നേക്കും നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങും. എന്നാൽ ദാനിയേലേ, നീ ഈ വചനങ്ങൾ അടച്ചുവെക്കുകയും പുസ്തകത്തിന് മുദ്രവെക്കുകയും ചെയ്ക, അന്ത്യകാലംവരെ; പലരും ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും, ജ്ഞാനം വർധിക്കും.’ ദാനിയേൽ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

ഈ ഭാഗത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആദ്യം ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിനെ പരാമർശിക്കുകയും, തുടർന്ന് “ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി നടന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും” എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് അവൾ മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യം വരെ നേരിട്ട് ഉദ്ധരിച്ച്, “ഈ വാക്കുകളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും” എന്ന പ്രസ്താവനയോടെ തുടരുന്നു. മുപ്പതാം വാക്യം മുതൽ മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യം വരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനു ശേഷവും, ആ വാക്യങ്ങളോടു സാമ്യമുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും എന്നു പറഞ്ഞതിനു ശേഷവും, അവൾ പരീക്ഷണക്കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അപ്പോൾ ദ്വാദശ അദ്ധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവൾ ആ ഏഴ് വാക്യങ്ങളെ വേർതിരിച്ചുകാട്ടുകയും, മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ചരിത്രത്തിൽ അവയെ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ നിന്നു മുപ്പത്താറാം വാക്യം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെയും, അവ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം മുതൽ നാല്പത്തഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ളവയോടു എങ്ങനെ സമാന്തരമാകുന്നു എന്നതെയും കുറിച്ച് നാം ഒന്നിലധികം പ്രാവശ്യം പരിഗണിച്ചിട്ടുണ്ടു; ഇപ്പോൾ, ആ അവസാനത്തെ ആറു വാക്യങ്ങളിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ മറ്റു കാലഘട്ടങ്ങളെ നാം പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കും. എങ്കിലും അതിനു മുമ്പ്, മുപ്പതാം മുതൽ മുപ്പത്താറാം വാക്യം വരെയുള്ളവയും നാല്പതാം മുതൽ നാല്പത്തഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ളവയും തമ്മിലുള്ള സമാന്തരത്തിന്റെ ഒരു സംക്ഷിപ്തസാരാംശം നാം വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കും.

മുപ്പതാം വാക്യം പൗരാണിക റോമിൽ നിന്നു പാപ്പാ റോമിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആ പരിവർത്തനാത്മക ചരിത്രം 330, 508, 533, 538 എന്നീ വർഷങ്ങളെപ്പോലുള്ള തീയതികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന വിവിധ പ്രവചനഭാഗങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിൽ നിന്നു അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിൽ മറ്റു പ്രവചനചിഹ്നങ്ങളും ഉണ്ട്; എന്നാൽ മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, ക്രി.വ. 496-ൽ ക്ലോവിസ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, പൗരാണിക റോം പാപ്പാസ്വത്തിനുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നു. വാക്യത്തിൽ ആദ്യം ക്ലോവിസ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പൗരാണിക ശക്തികൾ, 508-ആം വർഷത്തോടെ പാപ്പാസ്വത്തിന്റെ ഉയർച്ചയ്ക്ക് എതിരായ ഏതു പൗരാണിക പ്രതിരോധവും (“ദൈനംദിനം”) നീക്കിക്കളയുന്ന പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കുന്നു. ആ കാലങ്ങളിലെ യുദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങൾ, “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ റோம் നഗരത്തിനുമേൽ നാശം വരുത്തുന്നു; 538-ആം വർഷത്തോടെ, പൗരാണിക ശക്തികൾ പാപ്പാസ്വത്തെ ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തുന്നു; തുടർന്ന് അവൾ ഓർലീൻസ് കൗൺസിലിൽ ഒരു ഞായറാഴ്ച നിയമം പാസാക്കുന്നു.

മുപ്പത്തിരണ്ട് മുതൽ മുപ്പത്താറ് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ, അന്ധകാരയുഗത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളിലുടനീളം, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തരോടു പാപ്പാസംഘം അന്നപ്പോൾ നടത്തിയ കൊലപാതകപരമായ യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ മുപ്പത്താറാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പാസംഘം തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ, 508-ആം വർഷം കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പ്രതിരോധം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്ന ഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി, റീഗൺ പ്രത്യക്ശത്രുവുമായി ഒരു രഹസ്യ സഖ്യം രൂപീകരിച്ചു. 496-ആം വർഷത്തിൽ പാപ്പാസംഘത്തിനുവേണ്ടി എഴുന്നേറ്റുനിന്ന “ഭുജങ്ങൾ” മുഖാന്തരം, ധനസഹായത്തിലും സൈനിക ശക്തിയിലും റീഗൺ നൽകിയ പ്രതിബദ്ധത മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. റോം നഗരത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പൈതൃകരോമിന്റെ ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയത്തിന്റെ നാശം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയുടെ നാശത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; കാരണം ഭരണഘടന തന്നെയാണ് ഐക്യനാടുകൾക്കുള്ള ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയം. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ, 538-ആം വർഷം കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, പാപ്പാസംഘം വീണ്ടും ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടും.

അപ്പോൾ 538 മുതൽ 1798 വരെ അന്ധകാരയുഗത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തന്മാർക്കെതിരായി പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ കൊലപാതകപരമായ പീഡനത്തിന്റെ അവസാനകാലഘട്ടം ആരംഭിക്കും. ഇത് മനുഷ്യന്റെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിലേക്കു നയിക്കും; അപ്പോൾ മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; 1798-ൽ, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷം സമൃദ്ധിയായി നിലനിന്നിരുന്ന പാപ്പാധികാരം മാരകമുറിവിന്റെ കോപാഘാതം ഏറ്റുവാങ്ങിയതുപോലെ, അതിനാൽ അതു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരാം.

> “ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ, ഞാൻ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, രാത്രിദർശനത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കു നിലപ്പുറംമേൽ നിലപ്പുറം ഉയർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളെ കാണുവാൻ എന്നെ വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ അഗ്നിരോധകങ്ങളാണെന്ന് ഉറപ്പു നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു; അവ അവയുടെ ഉടമകളെയും നിർമ്മാതാക്കളെയും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനായിട്ടായിരുന്നു പണിതിരുന്നത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉയർന്നും ഇനിയും ഉയർന്നും കൊണ്ടിരുന്നു; അവയിൽ ഏറ്റവും വിലകൂടിയ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥരായിരുന്നവർ തങ്ങളോടുതന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിരുന്നില്ല: ‘ഞങ്ങൾ ദൈവത്തെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായി എങ്ങനെ മഹത്വപ്പെടുത്താം?’ കർത്താവു അവരുടെ ചിന്തകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

> “ഇപ്രകാരം തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് വിനിയോഗിക്കുന്നവർ, തങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗം ദൈവം കാണുന്നതുപോലെ കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു എങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു! അവർ ഭംഗിയാർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ പണിയിച്ചുകൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ സർവ്വബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ അധിപന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവരുടെ പദ്ധതിയിടലും ആസൂത്രണവും എത്ര മണ്ടത്തരമാണ്! തങ്ങൾ എങ്ങനെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താം എന്നതു ഹൃദയത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും സമസ്ത ശക്തികളോടും കൂടി അവർ പഠിച്ചറിയുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ പ്രഥമ കർത്തവ്യമായ ഇതിനെ അവർ കാഴ്ചയിൽനിന്നു നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.”

> “ഈ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ഭവനങ്ങൾ പണിതുയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആത്മതൃപ്തിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും അയൽക്കാരുടെ അസൂയ ഉണർത്തുന്നതിനുമായി ചെലവഴിക്കാനുള്ള ധനം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന മോഹാഭിമാനത്തോടെ ഉടമകൾ ആനന്ദിച്ചു. അവർ ഇങ്ങനെ നിക്ഷേപിച്ച ധനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയും ദരിദ്രരെ കഠിനമായി ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടും സമ്പാദിച്ചതായിരുന്നു. സ്വർഗത്തിൽ എല്ലാ വ്യാപാര ഇടപാടുകളുടെയും കണക്ക് സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും, അന്യായമായ ഓരോ ഇടപാടും, വഞ്ചനാപരമായ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും അവർ മറന്നുപോയി. അവരുടെ വഞ്ചനയിലും ധാർഷ്ട്യത്തിലും മനുഷ്യർ കർത്താവ് അവരെ കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഒരു പരിധിയിലെത്തുന്ന സമയം വരുന്നു; അപ്പോൾ യഹോവയുടെ ദീർഘക്ഷമയ്ക്കും ഒരു പരിധിയുണ്ടെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞുകൊള്ളും.”

> “അതിനുശേഷം എന്റെ മുമ്പിൽ കടന്നുപോയ ദൃശ്യം അഗ്നിബാധയുടെ ഒരു ഭയാനക മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ഉയരം കൂടിയതും അഗ്നിരോധകമാണെന്ന് കരുതപ്പെട്ടതുമായ കെട്ടിടങ്ങളിലേക്കു നോക്കി: ‘ഇവ പൂർണ്ണമായി സുരക്ഷിതമാണ്’ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ പിച്ചു കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ചതുപോലെ ദഹിച്ചുനശിച്ചു. നാശം തടയുന്നതിന് അഗ്നിശമനയന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ല. അഗ്നിശമനപ്രവർത്തകർക്ക് ആ യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനായില്ല.”

> “കർത്താവിന്റെ സമയം വരുമ്പോൾ, അഹങ്കാരിയും സ്വാർത്ഥാഭിലാഷമുള്ളവരുമായ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ യാതൊരു മാറ്റവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, രക്ഷിക്കുവാൻ ശക്തമായിരുന്ന കൈ നശിപ്പിക്കുവാനും ശക്തമായിരിക്കുമെന്നു എന്നെ ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. രക്ഷിപ്പാൻ ശക്തമായിരുന്ന കൈ നശിപ്പിക്കുവാനും ശക്തമായിരിക്കുമെന്നു മനുഷ്യർ മനസ്സിലാക്കും. ദൈവത്തിന്റെ കൈയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുവാൻ യാതൊരു ഭൂമിയിലെ ശക്തിക്കും കഴിയുകയില്ല. ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തെ അവഗണിച്ചതിനും അവരുടെ സ്വാർത്ഥാഭിലാഷത്തിനും പ്രതിഫലമായി മനുഷ്യരിലേക്ക് ശിക്ഷ അയയ്ക്കേണ്ട ദൈവം നിയമിച്ച സമയം വരുമ്പോൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ നാശത്തിൽനിന്ന് അവയെ രക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവാൻ യാതൊരു ഭൂതലവസ്തുവും അവയുടെ നിർമാണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയില്ല.”

> “സമൂഹത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനം രൂപപ്പെടുത്തുന്ന കാരണങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിദ്യാഭ്യാസപ്രവർത്തകരുടെയും രാഷ്ട്രനേതാക്കളുടെയും ഇടയിൽ പോലും അനേകരില്ല. ഭരണത്തിന്റെ കയറുകൾ കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് നൈതിക അഴിമതി, ദാരിദ്ര്യം, ദീനദശ, വർധിച്ചുവരുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ എന്നീ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. വ്യാപാരപ്രവർത്തനങ്ങളെ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ ഒരു അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കാൻ അവർ വെറുതെ പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ദൈവവചനത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അവർ ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്തുമായിരുന്നുവു.”

> ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകൾ വിവരിക്കുന്നു. കവർച്ചയാലും ചൂഷണത്തിലൂടെയും മഹാസമ്പത്ത് ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: “അവസാന നാളുകൾക്കായി നിങ്ങൾ നിധി കൂമ്പാരമാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, നിങ്ങളുടെ വയലുകൾ കൊയ്ത്തെടുത്ത വേലക്കാരുടെ കൂലി, നിങ്ങൾ വഞ്ചനയാൽ പിടിച്ചുവെച്ചത്, നിലവിളിക്കുന്നു; കൊയ്ത്തുകാരുടെ നിലവിളി സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ ചെവികളിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ സുഖഭോഗത്തിൽ ജീവിക്കുകയും ഭോഗാസക്തരായിരിക്കുകയും ചെയ്തു; അറുക്കുന്ന ദിവസത്തിലെന്നപോലെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിങ്ങൾ പോഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ നീതിമാനെ കുറ്റം ചുമത്തി കൊന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങളെ എതിർക്കുന്നില്ല.” യാക്കോബ് 5:3–6.

> “എന്നാൽ അതിവേഗം നിവൃത്തിയിലേക്കു വരുന്നതായ കാലചിഹ്നങ്ങൾ നല്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ ആരാണ് വായിക്കുന്നത്? ലോകാസക്തരിൽ അതു എന്തു സ്വാധീനമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്? അവരുടെ മനോഭാവത്തിൽ എന്തു മാറ്റമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്? നോഹയുടെ കാലത്തെ ലോകനിവാസികളുടെ മനോഭാവത്തിൽ കാണപ്പെട്ടതിലധികമൊന്നുമല്ല. ലോകകാര്യങ്ങളിലും സുഖഭോഗങ്ങളിലും മുഴുകിക്കിടന്നിരുന്ന പ്രളയത്തിന് മുമ്പുള്ളവർ ‘ജലപ്രളയം വന്നു അവരെ എല്ലാം ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുവോളം അറിഞ്ഞില്ല.’ മത്തായി 24:39. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകൾ അവർക്കു ലഭിച്ചിരുന്നു, എങ്കിലും അവർ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഇന്നും, ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ശബ്ദത്തെ പൂർണ്ണമായി അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ലോകം നിത്യനാശത്തിലേക്കു അതിവേഗം പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

> “ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലകിതമാകുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏതാണ്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉടൻ പ്രവചനങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles