Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seven

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് - സംഖ്യ ഏഴ്

The Third Woe and the Rise of the Seventh Kingdom: The Prophetic Significance of the Sunday Law

മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടവും ഏഴാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഉദയവും: ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പ്രവാചകപ്രാധാന്യം

Author

Jeff Pippenger

Published

October 29, 2023

Formats

PDF
Word

In chapter eleven of Revelation, the two witnesses are lifted up to heaven as an ensign in “the same hour” that a “tenth part of the city” falls. In that hour the “second woe is past; and behold, the third woe cometh quickly.” Islam is the seventh trumpet and the third woe that comes at the “hour” of the Sunday law “earthquake.”

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ, “നഗരത്തിന്റെ പത്തിലൊരുഭാഗം” വീഴുന്ന “അന്നേരം തന്നേ” രണ്ട് സാക്ഷികളും ഒരു പതാകയായി സ്വർഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. ആ നാഴികയിൽ “രണ്ടാമത്തെ അയ്യോ കഴിഞ്ഞുപോയി; ഇതാ, മൂന്നാമത്തെ അയ്യോ വേഗത്തിൽ വരുന്നു.” ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ “ഭൂകമ്പ”മായ “നാഴികയിൽ” വരുന്ന ഏഴാം കാഹളവും മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയും ഇസ്ലാമാണ്.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:12–19.

> അപ്പോൾ അവരോടു, “ഇവിടെക്കു കയറിവരുവിൻ” എന്നു പറയുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മഹാശബ്ദം അവർ കേട്ടു. അവർ മേഘത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു കയറിപ്പോയി; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവരെ കണ്ടു. അതേ ഘട്ടത്തിൽ മഹാഭൂകമ്പം ഉണ്ടായി; നഗരത്തിന്റെ പത്തിലൊന്നു ഭാഗം വീണുപോയി; ഭൂകമ്പത്തിൽ ഏഴായിരം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ശേഷിച്ചവർ ഭയപ്പെട്ടു സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ദൈവത്തിന്നു മഹത്വം കൊടുത്തു. രണ്ടാമത്തെ അയ്യോ കഴിഞ്ഞു; ഇതാ, മൂന്നാമത്തെ അയ്യോ വേഗത്തിൽ വരുന്നു. ഏഴാമത്തെ ദൂതൻ കാഹളം മുഴക്കി; അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മഹാശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടായി, അവ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ലോകരാജ്യങ്ങൾ നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെയും അവന്റെ ക്രിസ്തുവിന്റെയും രാജ്യങ്ങളായിരിക്കുന്നു; അവൻ എന്നെന്നേക്കും വാഴും.” ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഇരുപത്തിനാലു മൂപ്പന്മാർ മുഖം കുനിഞ്ഞുവീണു ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചു; അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “സർവ്വശക്തനായ കർത്താവായ ദൈവമേ, ഉള്ളവനും ഉണ്ടായിരുന്നവനും വരുവാനിരിക്കുന്നവനുമായവനേ, നീ നിന്റെ മഹാശക്തി ഏറ്റെടുത്തു വാഴ്ച ആരംഭിച്ചതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ നിനക്കു സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നു. ജാതികൾ കോപിച്ചു; നിന്റെ കോപവും വന്നിരിക്കുന്നു; മരിച്ചവർ ന്യായവിധിക്കായി നിൽക്കേണ്ട സമയവും, നിന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കും വിശുദ്ധന്മാർക്കും നിന്റെ നാമത്തെ ഭയപ്പെടുന്ന ചെറുതും വലുതുമായവർക്കും പ്രതിഫലം കൊടുക്കേണ്ട സമയവും, ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കേണ്ട സമയവും വന്നിരിക്കുന്നു.” അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവാലയം തുറക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ആലയത്തിൽ അവന്റെ നിയമപെട്ടകം ദൃശ്യമായി; മിന്നലുകളും ശബ്ദങ്ങളും ഇടിമുഴക്കങ്ങളും ഭൂകമ്പവും വലിയ കന്മഴയും ഉണ്ടായി. വെളിപ്പാട് 11:12–19.

The two witnesses ascend to heaven in a cloud, which prophetically represents a group of angels. As previously cited in these articles and as found in Habakkuk’s Tables, Sister White identifies that when the individual messages represented as the first, the second and the third angel arrive into prophetic history, they are portrayed as singular angels, but the message of the Midnight Cry, is represented by many angels. The two witnesses are lifted up into heaven as they proclaim the message of the Midnight Cry by an army of angels, thus they are taken into heaven “in a cloud.”

രണ്ടു സാക്ഷികളും ഒരു മേഘത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു; പ്രവചനാത്മകമായി അത് ദൂതന്മാരുടെ ഒരു സംഘത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ മുമ്പ് ഉദ്ധരിച്ചതുപോലെയും ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ കാണുന്നതുപോലെയും, ഒന്നാം ദൂതൻ, രണ്ടാം ദൂതൻ, മൂന്നാം ദൂതൻ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിഗത സന്ദേശങ്ങൾ പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ അവ ഏകദൂതന്മാരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു; എന്നാൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം അനേകം ദൂതന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം ദൂതന്മാരുടെ ഒരു സൈന്യത്താൽ അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടു സാക്ഷികളും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ അവർ “ഒരു മേഘത്തിൽ” സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുന്നു.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> “രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്തപ്പോൾ, ദൈവജനത്തിന്മേൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു മഹത്തായ വെളിച്ചം പ്രകാശിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രഭാപൂർണ്ണമായി തോന്നി. പിന്നെ ദൂതന്മാർ ഇങ്ങനെ ഘോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടു: ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ നേരിടാൻ പുറത്തേക്കു പോകുവിൻ!’”

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “ഇതാണ് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന് ശക്തി പകരേണ്ടിയിരുന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം. നിരുത്സാഹപ്പെട്ട വിശുദ്ധന്മാരെ ഉണർത്തുകയും അവരുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന മഹത്തായ പ്രവൃത്തിക്കായി അവരെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ദൂതന്മാർ അയക്കപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും കഴിവുള്ള മനുഷ്യരാണ് ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചത് അല്ല. ദൂതന്മാർ വിനയമുള്ള, സമർപ്പിതരായവരുടെ അടുക്കൽ അയക്കപ്പെട്ടു; ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറത്തേക്കു വരുവിൻ!’ എന്ന ഘോഷം ഉയർത്തുവാൻ അവർ നിർബന്ധിതരായി. ഈ ഘോഷം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടവർ വേഗം ചെയ്തു, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ ആ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും നിരുത്സാഹപ്പെട്ട സഹോദരന്മാരെ ഉണർത്തുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രവൃത്തി മനുഷ്യരുടെ ജ്ഞാനത്തിലും വിദ്യയിലും നിലകൊണ്ടതല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലായിരുന്നു; ഘോഷം കേട്ട അവന്റെ വിശുദ്ധന്മാർക്കു അതിനെ എതിർക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഏറ്റവും ആത്മീയരായവരാണ് ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചത്; മുൻകാലങ്ങളിൽ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നവർ മാത്രമാണ് ഒടുവിൽ അതിനെ സ്വീകരിക്കുകയും ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറത്തേക്കു വരുവിൻ!’ എന്ന ഘോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തത്.” Early Writings, 238.

In the hour of the earthquake, which destroys a tenth part of the city, seven thousand men are slain. The earthquake is the Sunday law in the United States. A city is a kingdom in prophecy, and the United States is one tenth of the kingdom of the ten kings of Revelation 17. The United States is overthrown at the earthquake of the Sunday law and ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and then transcends into the premier king of the ten kings, the seventh kingdom of Bible prophecy, who will agree to give their kingdom unto the papacy who is the eighth which is of the seven.

നഗരത്തിന്റെ പത്തിലൊരുഭാഗം നശിപ്പിക്കുന്ന ഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ ഏഴായിരം പുരുഷന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. ഈ ഭൂകമ്പം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്. പ്രവചനത്തിൽ ഒരു നഗരം ഒരു രാജ്യമാണ്; വെളിപ്പാട് 17-ലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ പത്തിലൊരുഭാഗമാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ. ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ മറിച്ചിടപ്പെടുകയും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായിരിക്കെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; തുടർന്ന് അത് പത്ത് രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രമുഖ രാജാവായി, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യമായി, പരിവർത്തിതമാകുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ രാജ്യം ഏഴിൽപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എട്ടാമനായ പാപ്പാധിപത്യത്തിന് നൽകാൻ സമ്മതിക്കും.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> നീ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഇനിയും രാജ്യം പ്രാപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പത്ത് രാജാക്കന്മാരാകുന്നു; എങ്കിലും അവർ മൃഗത്തോടുകൂടെ ഒരു മണിക്കൂർ രാജാക്കന്മാരായി അധികാരം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവർക്കെല്ലാവർക്കും ഒരേ മനസ്സാകുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ ശക്തിയും അധികാരവും മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കും. ഇവർ കുഞ്ഞാടിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യും; എന്നാൽ കുഞ്ഞാട് അവരെ ജയിക്കും; എന്തെന്നാൽ അവൻ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവും രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും ആകുന്നു; അവനോടുകൂടെ ഉള്ളവർ വിളിക്കപ്പെട്ടവരും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരും വിശ്വസ്തന്മാരും ആകുന്നു. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ കണ്ട, വേശ്യ ഇരിക്കുന്ന വെള്ളങ്ങൾ ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും ആകുന്നു. നീ മൃഗത്തിന്മേൽ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ആ വേശ്യയെ ദ്വേഷിച്ചു അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കും; അവളുടെ മാംസം തിന്നുകളയും; അവളെ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടുകളയും. ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകുന്നതുവരെ, തന്റെ ഉദ്ദേശം നിറവേറ്റുവാനും ഒരുമനസ്സായിരിക്കുവാനും തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കുവാനും ദൈവം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. നീ കണ്ട സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ ആധിപത്യം ചെയ്യുന്ന ആ മഹാനഗരമാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:12–18.

The ten kings of the United Nations “agree” to “give their worldwide “kingdom unto the beast.” They have “one mind,” just as they “consulted together with one consent,” in Psalms eighty- three. Ahab was the king of the ten tribes, who committed the unlawful relationship of fornication with the whore of Tyre in Isaiah twenty-three. Ahab and Jezebel’s unlawful relationship typified the unlawful relationship of Herod and Herodias in the time of Elijah, represented as John the Baptist. Herod was a representative of the Roman Empire, which in Daniel seven, the Roman Empire consists of ten horns. The ten horns were typified by Ahab’s kingdom of ten tribes, and they both provide witnesses to the ten kings of the United Nations. With Ahab and Herod representing the state in the unlawful relationships, their role was to accomplish the persecution of heretics for the whore of Tyre, who sings her songs at the end of the symbolic seventy years.

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ലോകവ്യാപകമായ “രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കുവാൻ” “സമ്മതിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം എൺപത്തി മൂന്നിൽ അവർ “ഒരുമനസ്സോടെ ആലോചിച്ചുകൂടിയതുപോലെ,” ഇവർക്കും “ഒരു മനസ്സുണ്ട്.” യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ ട്യോരുടെ വേശ്യയുമായി നിയമവിരുദ്ധമായ വ്യഭിചാരബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജാവായിരുന്നു അഹാബ്. അഹാബിന്റെയും യെസബേലിന്റെയും നിയമവിരുദ്ധബന്ധം, യോഹന്നാൻ സ്‌നാപകൻ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട എലീയാവിന്റെ കാലത്ത് ഹെരോദാവിന്റെയും ഹെരോദ്യാസിന്റെയും നിയമവിരുദ്ധബന്ധത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. ഹെരോദാവു റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിനിധിയായിരുന്നു; ദാനീയേൽ ഏഴിൽ റോമാസാമ്രാജ്യം പത്ത് കൊമ്പുകളാൽ നിർമ്മിതമാണെന്നു കാണിക്കുന്നു. ആ പത്ത് കൊമ്പുകൾ അഹാബിന്റെ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജ്യത്താൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ഇവ രണ്ടും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പത്ത് രാജാക്കന്മാർക്കു സാക്ഷ്യം നല്കുന്നു. നിയമവിരുദ്ധബന്ധങ്ങളിൽ അഹാബും ഹെരോദാവും രാഷ്ട്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരായതിനാൽ, രൂപകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം തന്റെ പാട്ടുകൾ പാടുന്ന ട്യോരുടെ വേശ്യയ്ക്കുവേണ്ടി മതഭ്രഷ്ടന്മാരുടെ പീഡനം നടപ്പാക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ പങ്ക്.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> “രാജാക്കന്മാരും ഭരണാധികാരികളും സംസ്ഥാനാധിപന്മാരും തങ്ങളുടെ മേൽ എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ മുദ്ര ചാർത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവകല്പനകൾ പ്രമാണിച്ചുകൊള്ളുകയും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസം കൈവശം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ പോകുന്ന മഹാസർപ്പമായി അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” Testimonies to Ministers, 38.

At the Sunday law the earth beast ceases to reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, for it has just committed fornication with Jezebel, and then takes the leadership of the United Nations. It then forces the entire world to set up a worldwide image of the beast, as they had previously accomplished at the Sunday law in their nation.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഭൂമിയിലെ മൃഗം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ഭരിക്കുന്നത് അവസാനിക്കുന്നു; കാരണം അത് ഇപ്പോൾ മാത്രം യെസബേലുമായി വ്യഭിചാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു, തുടർന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന്, തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് മുമ്പേ നടപ്പാക്കിയതുപോലെ, ലോകവ്യാപകമായ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കാൻ അത് മുഴുവൻ ലോകത്തെയും നിർബന്ധിക്കുന്നു.

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:14–17.

> മൃഗത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ ചെയ്യുവാൻ അവന്നു അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന അത്ഭുതങ്ങളാൽ അവൻ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ വഞ്ചിക്കുന്നു; വാളാൽ മുറിവേറ്റിട്ടും ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ മൃഗത്തിന്നു ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതിന്നു ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു അവൻ പറയുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സംസാരിക്കേണ്ടതിന്നും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കാത്ത ഏവരെയും കൊലപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നും, ആ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു ജീവശ്വാസം കൊടുക്കുവാൻ അവന്നു അധികാരം ലഭിച്ചു. ചെറുതും വലുതും, സമ്പന്നരും ദരിദ്രരും, സ്വതന്ത്രരും ദാസന്മാരും ആയ എല്ലാവരെയും അവരുടെ വലങ്കയ്യിലോ നെറ്റിയിലോ ഒരു മുദ്ര സ്വീകരിപ്പാൻ അവൻ ഇടവരുത്തുന്നു; ആ മുദ്രയോ മൃഗത്തിന്റെ നാമമോ അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയോ ഉള്ളവൻ അല്ലാതെ ആരും വാങ്ങുകയോ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു. വെളിപ്പാട് 13:14–17.

Ahab, Herod, the ten kings of the Roman Empire and the ten kings of the United Nations represent the dragon that goes to make war with the saints, for it is always Jezebel’s paramour that accomplishes the persecuting of those who Jezebel classifies as heretics.

ആഹാബും, ഹെറോദും, റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരും, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരും വിശുദ്ധന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെടുന്ന മഹാസർപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം യെസബേൽ മതഭ്രഷ്ടന്മാരായി വർഗീകരിക്കുന്നവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കുന്നത് എപ്പോഴും യെസബേലിന്റെ പരപുരുഷനാണ്.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “അതുകൊണ്ട് മഹാസർപ്പം പ്രാഥമികമായി സാത്താനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോഴും, ദ്വിതീയ അർത്ഥത്തിൽ അത് അന്യജാതീയ റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.” The Great Controversy, 439.

At the earthquake of the Sunday law there are “seven thousand” men that are “slain.” In Daniel eleven and verse forty-one, “many are overthrown.” Those overthrown when the Sunday law arrives, are Laodicean Seventh-day Adventists who have not prepared for the crisis. The number “seven thousand” represents the remnant of God’s people. God told Elijah, at the crisis of mount Carmel, which represents the Sunday law crisis, that there were “seven thousand in Israel” who had not bowed a knee to Baal. The apostle Paul comments on this.

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പസമയത്ത് “ഏഴായിരം” പുരുഷന്മാർ “കൊല്ലപ്പെടുന്നു.” ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, “പലരും വീഴുന്നു.” ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരുമ്പോൾ വീഴുന്നവർ, പ്രതിസന്ധിക്കായി ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത ലവോദിക്ക്യസ്ഥിതിയിലുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണ്. “ഏഴായിരം” എന്ന സംഖ്യ ദൈവജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കർമ്മേൽ പർവതത്തിലെ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത്, ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ സമയത്ത്, ബാൽദേവന്റെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തിയിട്ടില്ലാത്ത “ഇസ്രായേലിൽ ഏഴായിരം” പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ദൈവം ഏലീയാവിനോടു പറഞ്ഞു. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

> I say then, Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite, of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. God hath not cast away his people which he foreknew. Wot ye not what the scripture saith of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying, Lord, they have killed thy prophets, and digged down thine altars; and I am left alone, and they seek my life. But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace. Romans 11:1–5.

> അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നു: ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുവോ? ഒരിക്കലും അല്ല. ഞാൻ തന്നെയും അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയിൽപ്പെട്ട, ബെന്യാമീൻ ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു യിസ്രായേല്യൻ ആകുന്നു. ദൈവം മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞ തന്റെ ജനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ല. ഏലിയാവിനെക്കുറിച്ച് തിരുവെഴുത്ത് എന്തു പറയുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ? അവൻ യിസ്രായേലിനെതിരെ ദൈവത്തോടു അപേക്ഷിച്ചു പറഞ്ഞതു: കർത്താവേ, അവർ നിന്റെ പ്രവാചകന്മാരെ കൊന്നു, നിന്റെ യാഗപീഠങ്ങളെ ഇടിച്ചുകളഞ്ഞു; ഞാൻ മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ എന്റെ ജീവനും അന്വേഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരം അവനോടു എന്തായിരുന്നു? ബാലിന്റെ പ്രതിമയ്‌ക്കു മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്താത്ത ഏഴായിരം പുരുഷന്മാരെ ഞാൻ എനിക്കായി ശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ തന്നേ, ഇപ്പോഴുള്ള ഈ കാലത്തും കൃപയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനനുസരിച്ച് ഒരു ശേഷിപ്പു നിലനിൽക്കുന്നു. റോമർ 11:1–5.

The words “seven thousand” represent a remnant of God’s people, but the context where they are symbolically identified, must be factored in. The men overthrown at the earthquake of the Sunday law are the remnant of unfaithful Seventh-day Adventists who are there and then, taken captive by modern spiritual Babylon. In the prophetic history of ancient literal Israel, when Babylon desolated Jerusalem the second of three times, there was a remnant of “seven thousand” “mighty” men “of the land” taken captive.

“ഏഴായിരം” എന്ന വാക്കുകൾ ദൈവജനത്തിന്റെ ഒരു ശേഷിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവ പ്രതീകാത്മകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന സന്ദർഭവും നിർബന്ധമായും പരിഗണിക്കപ്പെടണം. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പത്തിൽ തകർക്കപ്പെടുന്ന പുരുഷന്മാർ, അന്നും അവിടെയും ആധുനിക ആത്മീയ ബാബിലോൻ തടവിലാക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന അവിശ്വസ്തരായ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ ശേഷിപ്പാണ്. പുരാതന യഥാർത്ഥ ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ, ബാബിലോൻ യെരൂശലേമിനെ മൂന്നു തവണകളിൽ രണ്ടാമത്തെ തവണ ശൂന്യമാക്കിയപ്പോൾ, “ദേശത്തിലെ” “ശൂരന്മാരായ” “ഏഴായിരം” പുരുഷന്മാരുടെ ഒരു ശേഷിപ്പ് തടവിലാക്കിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു.

> And he carried away Jehoiachin to Babylon, and the king’s mother, and the king’s wives, and his officers, and the mighty of the land, those carried he into captivity from Jerusalem to Babylon. And all the men of might, even seven thousand, and craftsmen and smiths a thousand, all that were strong and apt for war, even them the king of Babylon brought captive to Babylon. And the king of Babylon made Mattaniah his father’s brother king in his stead, and changed his name to Zedekiah. 2 Kings 24:15–17.

> അവൻ യെഹോയാഖീനെ ബാബേലിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; രാജാവിന്റെ അമ്മയെയും രാജാവിന്റെ ഭാര്യമാരെയും അവന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും ദേശത്തിലെ ശക്തന്മാരെയും യെരൂശലേമിൽനിന്നു ബാബേലിലേക്കു ബദ്ധരാക്കി കൊണ്ടുപോയി. വീരന്മാരായ സകലപുരുഷന്മാരെയും, അതായത് ഏഴായിരം പേരെയും, ശില്പികളെയും കൊത്തുപണിക്കാരെയും ആയിരം പേരെയും—യുദ്ധത്തിനായി ശക്തരുമും യോഗ്യരുമായിരുന്ന എല്ലാവരെയും—ബാബേൽരാജാവു ബാബേലിലേക്കു ബദ്ധരാക്കി കൊണ്ടുപോയി. പിന്നെ ബാബേൽരാജാവു അവന്റെ പിതാവിന്റെ സഹോദരനായ മത്തന്യാവിനെ അവന്റെ സ്ഥാനത്തു രാജാവാക്കി, അവന്റെ പേർ സിദെക്കീയാവെന്നു മാറ്റി. 2 രാജാക്കന്മാർ 24:15–17.

Once the mighty men of Jerusalem are overthrown at the earthquake of the Sunday law, “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet that the seventh angel sounds. In the “hour” of the “earthquake” of the Sunday law—Islam strikes!

ഞായർനിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പത്തിൽ യെരൂശലേമിലെ ശക്തന്മാർ കീഴടക്കപ്പെട്ടതുമാത്രം, “മൂന്നാമത്തെ അയ്യോ വേഗത്തിൽ വരുന്നു. പിന്നെ ഏഴാമത്തെ ദൂതൻ കാഹളം മുഴക്കി.” മൂന്നാമത്തെ അയ്യോ എന്നത് ഏഴാമത്തെ ദൂതൻ മുഴക്കുന്ന ഏഴാമത്തെ കാഹളമാണ്. ഞായർനിയമത്തിന്റെ “ഭൂകമ്പത്തിന്റെ” “മണിക്കൂറിൽ”—ഇസ്ലാം പ്രഹരിക്കുന്നു!

One of the primary characteristics of Islam in the first and second woes, was the historical fact that their mode of warfare was unlike the common tactics of war carried out in the history where they fulfilled their prophetic role. Their mode of warfare was to strike suddenly and unexpectedly. The word “assassin” is derived from the practices of the Islamic warriors in that period of history. Their attacks were as the Japanese Kamikazes of World War Two. The Islamic warriors expected to die when they assassinated their target. For this reason, a common practice for the warriors was to prepare for death by getting intoxicated on hashish, before their attack to help subdue the fear of death. When they struck their victims, it was sudden and unexpected, and their dependence upon hashish for the desired mental state, combined with the secret attack, formed the etymological basis of the word “assassin,” due to its connection with the word hashish.

ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം കഷ്ടതകളിലുമുള്ള ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളിൽ ഒന്ന്, അവർ അവരുടെ പ്രവചനപരമായ പങ്ക് നിറവേറ്റിയ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ യുദ്ധം നടത്തിയ രീതി ചരിത്രത്തിൽ സാധാരണയായി നടപ്പിലാക്കിയിരുന്ന യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു എന്ന ചരിത്രസത്യമായിരുന്നു. അവരുടെ യുദ്ധരീതി പെട്ടെന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായും പ്രഹരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. “Assassin” എന്ന പദം ആ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിലെ ഇസ്ലാമിക യോദ്ധാക്കളുടെ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. അവരുടെ ആക്രമണങ്ങൾ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ ജാപ്പനീസ് കാമികാസികളുടെ ആക്രമണങ്ങളെപ്പോലെയായിരുന്നു. ഇസ്ലാമിക യോദ്ധാക്കൾ തങ്ങൾ ലക്ഷ്യമാക്കിയവരെ വധിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ മരിക്കുമെന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ, യോദ്ധാക്കളുടെ ഒരു സാധാരണ ആചാരം, ആക്രമണത്തിന് മുമ്പ് മരണഭയം അടക്കിവെയ്ക്കാൻ ഹഷീഷ് ഉപയോഗിച്ച് മയക്കത്തിലാകുന്നതിലൂടെ മരണത്തിന് സ്വയം തയ്യാറെടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ ഇരകളെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അത് പെട്ടെന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായുമായിരുന്നു; അഭിലഷിതമായ മാനസികാവസ്ഥയ്ക്കായി ഹഷീഷിന്മേലുള്ള അവരുടെ ആശ്രയവും രഹസ്യാക്രമണവും ചേർന്ന്, “assassin” എന്ന പദത്തിന്റെ വ്യുത്പത്തിശാസ്ത്രപരമായ അടിസ്ഥാനമായി രൂപപ്പെട്ടു; ഹഷീഷ് എന്ന പദവുമായി അതിനുള്ള ബന്ധം കൊണ്ടാണ് അത്.

The third woe and the seventh trumpet “cometh quickly.”

മൂന്നാമത്തെ ശാപവും ഏഴാമത്തെ കാഹളവും “വേഗത്തിൽ വരുന്നു.”

Similarly, on October 22, 1844, the messenger of the covenant came “suddenly” to His temple. Sister White defined the “suddenness” of the arrival of the messenger of the covenant, representing that His coming was “unexpected.” Therefore all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844 were unexpected and sudden.

അതുപോലെതന്നെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു “പെട്ടെന്ന്” വന്നു. ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്റെ വരവിന്റെ “പെട്ടെന്നുള്ള” സ്വഭാവത്തെ സഹോദരി വൈറ്റ്, അവന്റെ വരവ് “അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു” എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി നിർവചിച്ചു. അതിനാൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായ നാല് “വരവുകളും” അപ്രതീക്ഷിതവും പെട്ടെന്നുള്ളതുമായിരുന്നു.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ഏറ്റവും വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ്—ദാനീയേൽ 8:14-ൽ ദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതു; ദാനീയേൽ 7:13-ൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രൻ പുരാതനദിവസക്കാരന്റെ അടുക്കലേക്കുള്ള വരവ്; മലാഖി പ്രവചിച്ചതുപോലെ കർത്താവ് തന്റെ ആലയത്തിലേക്കുള്ള വരവ്—ഇവ എല്ലാം ഒരേ സംഭവത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാകുന്നു; കൂടാതെ, മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ക്രിസ്തു വിവരിച്ചതുപോലെ വരന്റെ വിവാഹത്തിലേക്കുള്ള വരവാലും ഇതേ സംഭവം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 426.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, thus all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844, are to be fulfilled to the very letter again at the earthquake that is the Sunday law. Commenting on the parable of the virgins, Sister White adds to the witness that identifies the suddenness and unexpectedness that is symbolized at the earthquake of the Sunday law, which is the perfect fulfillment of the Midnight Cry.

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായിരുന്ന എല്ലാ നാല് “വരവുകളും” ഞായറാഴ്ചാനിയമമായ ഭൂകമ്പത്തിൽ വീണ്ടും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിവൃത്തിയാകേണ്ടതാണ്. കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, സഹോദരി വൈറ്റ്, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പത്തിൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആകസ്മികതയെയും അപ്രതീക്ഷിതത്വത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സാക്ഷ്യത്തിന് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; അതാണ് അർദ്ധരാത്രിവിളിയുടെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തി.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “സ്വഭാവം ഒരു പ്രതിസന്ധിയാൽ വെളിപ്പെടുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിൽ, ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ നേരിട്ടു ചെല്ലുവിൻ’ എന്നു ഗൗരവപൂർവമായ ശബ്ദം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, നിദ്രയിലായിരുന്ന കന്യകമാർ തങ്ങളുടെ ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു; അപ്പോൾ ആ സംഭവത്തിനായി ആരാണ് ഒരുക്കം ചെയ്തിരുന്നതെന്ന് കാണപ്പെട്ടു. ഇരു പക്ഷങ്ങളും അപ്രതീക്ഷിതമായി പിടിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ ഒരാൾ ആ അത്യാവശ്യഘട്ടത്തിനായി സന്നദ്ധനായിരുന്നു, മറ്റെയാൾ ഒരുക്കമില്ലാത്തവളായി കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. സ്വഭാവം സാഹചര്യങ്ങളാൽ വെളിപ്പെടുന്നു. അത്യാവശ്യഘട്ടങ്ങൾ സ്വഭാവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണമേന്മ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതവും കരുതാതെയുമുള്ള ഏതെങ്കിലും ദുരന്തം, ദുഃഖവിയോഗം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിസന്ധി, പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും രോഗമോ വേദനയോ, ആത്മാവിനെ മരണത്തോട് മുഖാമുഖം കൊണ്ടുവരുന്ന എന്തെങ്കിലും—ഇവയൊക്കെയും സ്വഭാവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അന്തർഗതിയെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരും. ദൈവവചനത്തിലെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസമൊന്നുമുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നു വെളിവാക്കപ്പെടും. കൃപയാൽ ആത്മാവ് താങ്ങപ്പെടുന്നുണ്ടോ, വിളക്കോടുകൂടിയ പാത്രത്തിൽ എണ്ണയുണ്ടോ എന്നു വെളിവാക്കപ്പെടും.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “പരീക്ഷണകാലങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും വരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പരിശോധനയുടെയും തെളിയിപ്പിന്റെയും കീഴിൽ നാം എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു? നമ്മുടെ വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞുപോകുന്നുവോ? അല്ലെങ്കിൽ നാം അവയെ ഇപ്പോഴും കത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോ? കൃപയാലും സത്യത്താലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവനോടുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധത്തിന്റെ മുഖാന്തരം, ഓരോ അടിയന്തരാവസ്ഥയ്ക്കും നാം തയ്യാറായിരിക്കുന്നുവോ? ജ്ഞാനമുള്ള അഞ്ചു കന്യകമാർക്ക് മൂഢമായ അഞ്ചു കന്യകമാർക്ക് തങ്ങളുടെ സ്വഭാവം പകർന്നു നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്വഭാവം നാം വ്യക്തികളായി തന്നേ രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.” Review and Herald, October 17, 1895.

At the earthquake of the Sunday law, the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy. The remnant of seven thousand Laodicean Adventists that have not prepared for the crisis, will manifest a character prepared for the mark of the beast. Then Islam suddenly and unexpectedly arrives, for “the third woe cometh quickly” as “the seventh angel” sounds!

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പസമയത്ത്, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമെന്ന നില അമേരിക്ക ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പ്രതിസന്ധിക്കായി തയ്യാറായിട്ടില്ലാത്ത ഏഴായിരം ലാവൊദിക്ക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ശേഷിപ്പുകൾ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുവാൻ സജ്ജമായ ഒരു സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കും. അപ്പോൾ ഇസ്‌ലാം അപ്രതീക്ഷിതമായും അപ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെയും എത്തിച്ചേരുന്നു; കാരണം “മൂന്നാം കഷ്ടം വേഗത്തിൽ വരുന്നു,” “ഏഴാമത്തെ ദൂതൻ” കാഹളം മുഴക്കുമ്പോൾ!

The four ‘comings’ that were all fulfilled on October 22, 1844 are then repeated. The first coming identified the opening of the judgment, in fulfillment of Daniel eight verse fourteen. It confirmed the message of the first angel that announced that the “hour” of His judgment is come. That fulfillment typifies the “hour” of the earthquake, which begins at the Sunday law, and is the “hour” when Islam brings “His judgment” upon the United States for the passage of a Sunday law.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് എല്ലാം നിവർത്തിയായ നാല് ‘വരവുകൾ’ തുടർന്ന് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യ വരവ് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ” എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ അത് സ്ഥിരീകരിച്ചു. ആ നിവർത്തി ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിനെ” പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമം പാസാക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഇസ്ലാം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾമേൽ “അവന്റെ ന്യായവിധി” കൊണ്ടുവരുന്ന “മണിക്കൂർ” അതുതന്നെയാണ്.

The messenger of the covenant in Malachi chapter three, came suddenly to the temple He had raised up in forty-six years from 1798 to 1844, to enter into a covenant with the “Levites” of the Millerite history. At the earthquake of the Sunday law, the messenger of the covenant suddenly comes to enter into the temple of resurrected dead dry bones, to enter into covenant with the “Levites” of the history of the one hundred and forty-four thousand.

മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ, 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാല്പത്താറു വർഷങ്ങളിൽ താൻ ഉയർത്തിയിരുന്ന ആലயത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വന്നു, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ “ലേവ്യരോടു” നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതിന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പസമയത്തു, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ പെട്ടെന്നു വന്നു, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ ആലയത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ “ലേവ്യരോടു” നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതിന്നു.

At the earthquake of the Sunday law the Son of man comes to the Father to receive a kingdom in fulfillment of Daniel seven verse thirteen, as He did on October 22, 1844, for at the “hour” of the earthquake there are “voices in heaven,” who proclaim, that the “kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned.”

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഭൂകമ്പസമയത്ത്, മനുഷ്യപുത്രൻ ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഒരു രാജ്യം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവൻ ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ. കാരണം ആ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ” സ്വർഗത്തിൽ “ശബ്ദങ്ങൾ” ഉണ്ടാകുന്നു; അവ ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “ഈ ലോകത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെയും അവന്റെ ക്രിസ്തുവിന്റെയും രാജ്യങ്ങളായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ എന്നെന്നേക്കുമായി വാഴും.” “ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഇരുപത്തിനാലു മൂപ്പന്മാർ മുഖം കുനിച്ച് വീണു ദൈവത്തെ നമസ്കരിച്ചു, ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: സർവ്വശക്തനായ കർത്താവായ ദൈവമേ, ഉള്ളവനും ഉണ്ടായിരുന്നവനും വരുവാനിരിക്കുന്നവനുമായ നീ, നിന്റെ മഹാശക്തി ഏറ്റെടുത്തു രാജ്യം ഭരിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ നിനക്കു സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നു.”

In the hour of the earthquake, when His judgment is come, and the two witnesses who have been previously resurrected from the street where they had been murdered stand up. Then, as a mighty army, they are lifted up to heaven while the remnant of seven thousand Laodicean Adventist are overthrown. The wise wheat has there and then been separated from the foolish tares. Christ then receives His kingdom and the seventh trumpet sounds, which is also the third woe, which arrives suddenly and unexpectedly, and then “the nations” are “angry, and thy wrath is come.”

ഭൂകമ്പം സംഭവിക്കുന്ന ആ ഘട്ടത്തിൽ, അവന്റെ ന്യായവിധി വന്നിരിക്കുമ്പോഴും, മുമ്പേ അവർ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന വീഥിയിൽ നിന്നു പുനരുത്ഥിതരായിരുന്ന ആ രണ്ടു സാക്ഷികൾ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും, അപ്പോൾ അവർ ഒരു മഹാസൈന്യമായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; അതേ സമയം ഏഴായിരം ലവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളിൽ ശേഷിപ്പായവർ തകർക്കപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനമുള്ള ഗോതമ്പ് അവിടെ തന്നെയും അന്നേ തന്നെ വിവേകമില്ലാത്ത കളകളിൽ നിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ക്രിസ്തു തന്റെ രാജ്യം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു; ഏഴാം കാഹളം മുഴങ്ങുന്നു; അതുതന്നെയാണ് മൂന്നാം കെടുതി കൂടിയായതു, അത് പെട്ടെന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായും എത്തിച്ചേരുന്നു; തുടർന്ന് “ജാതികൾ” “ക്രുദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, നിന്റെ കോപവും വന്നിരിക്കുന്നു.”

The angering of the nations is the prophetic role of Islam, and it begins at the hour of the earthquake and continues until the close of human probation and the seven last plagues, which are presented by the words, “thy wrath has come.” Between the Sunday law in the United States and the close of probation, where God’s wrath is manifested in the seven last plagues—the third woe, a symbol of Islam; the seventh trumpet, a symbol of Islam; and the angering of the nations, a symbol of Islam; provides three symbolic witnesses that the message of the Midnight Cry is a fulfillment of Islam’s arrival at the Sunday law.

ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രവചനാത്മക പങ്കാണ്; അത് ഭൂകമ്പത്തിന്റെ സമയത്ത് ആരംഭിച്ച് മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും “നിന്റെ ക്രോധം വന്നു” എന്ന വചനങ്ങളാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അവസാന ഏഴ് ബാധകളിലും വരെ തുടരുന്നു. ഐക്യനാടുകളിൽ സൺഡേ നിയമത്തിനും, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം അവസാന ഏഴ് ബാധകളിൽ പ്രകടമാകുന്ന പരീക്ഷണകാലാവസാനത്തിനും ഇടയിൽ—ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതീകമായ മൂന്നാമത്തെ അയ്യോ; ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതീകമായ ഏഴാമത്തെ കാഹളം; ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കൽ, അതും ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതീകം—ഇവ മൂന്ന് പ്രതീകാത്മക സാക്ഷികളെ നൽകുന്നു; അതായത്, മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശം സൺഡേ നിയമസമയത്ത് ഇസ്‌ലാം എത്തിച്ചേർന്നതിന്റെ നിവൃത്തിയാണ്.

As with the Millerite movement at the beginning, the Midnight Cry message was a correction of a failed prediction. In the Millerite history it was a failure of the event that was predicted to take place. In Millerite history at the beginning, the Philadelphians presented their failed prediction, because God held His hand over a mistake in the 1843 chart.

ആരംഭത്തിലെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൻപോലെ തന്നേ, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം പരാജയപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ തിരുത്തലായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, സംഭവിക്കുമെന്ന് പ്രവചിക്കപ്പെട്ട സംഭവമല്ല സംഭവിക്കാതിരുന്നതിന്റെ പരാജയമായിരുന്നു അത്. ആരംഭകാല മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, 1843-ലെ ചാർട്ടിലുണ്ടായ ഒരു പിശകിന്മേൽ ദൈവം തന്റെ കൈ വെച്ച് അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഫിലദെൽഫ്യർ അവരുടെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനം അവതരിപ്പിച്ചത്.

In the Laodicean movement at the end of Future for America, God never held His hand over the mistake. It was human hands that covered the truth that time was to be no longer used in prophetic application. Human hands represent human works.

Future for Americaയുടെ അവസാനത്തിലെ ലവോദിക്കേയ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ, ആ തെറ്റിന്മേൽ ദൈവം ഒരിക്കലും തന്റെ കൈ വെച്ചിരുന്നില്ല. പ്രവചനാത്മക പ്രയോഗത്തിൽ സമയം ഇനി ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന സത്യം മൂടിവെച്ചത് മനുഷ്യരുടെ കൈകളായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കൈകൾ മനുഷ്യപ്രവൃത്തികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

In the ending movement of the one hundred and forty-four thousand, the error of applying time was sin, for the application of prophetic time was to be no longer used. The sinful application of time was typified by Moses disregarding God’s command to circumcise his son, and it was typified by Uzzah disregarding God’s command that only the priests could handle the ark. It was not the Lord’s will for either of those sinful actions or inactions to be accomplished by God’s people. Sin has only one definition and it is the transgression of the law. Moses transgressed God’s law of circumcision, Uzzah transgressed God’s law of the sanctuary and this movement transgressed God’s prophetic law. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law and the Advent movement in its beginning and end were also made the depositaries of God’s prophetic truths.

ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ സമാപന പ്രസ്ഥാനത്തിൽ, കാലത്തെ പ്രയോഗിച്ചതെന്നത് പാപമായിരുന്നു; കാരണം പ്രവചനകാലത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഇനി ഉപയോഗിക്കപ്പെടരുതായിരുന്നു. കാലത്തിന്റെ പാപപൂർണ്ണമായ പ്രയോഗം, തന്റെ മകനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യണമെന്ന ദൈവത്തിന്റെ കല്പന മോശെ അവഗണിച്ചതിലൂടെ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതുപോലെ തന്നെ, പുരോഹിതന്മാർക്കു മാത്രമേ പെട്ടകം കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയൂ എന്ന ദൈവത്തിന്റെ കല്പന ഉസ്സാ അവഗണിച്ചതിലൂടെ അതു പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ പാപപൂർണ്ണമായ പ്രവർത്തികളോ പ്രവർത്തിയില്ലായ്മകളോ ദൈവജനത്താൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതു കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. പാപത്തിന് ഒരേയൊരു നിർവചനം മാത്രമുണ്ട്; അത് ന്യായപ്രമാണലംഘനമാണ്. മോശെ പരിച്ഛേദനയെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചു; ഉസ്സാ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചു; ഈ പ്രസ്ഥാനം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനപരമായ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചു. പുരാതന യിസ്രായേൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ നിക്ഷേപാധികാരികളാക്കപ്പെട്ടു; അതുപോലെ തന്നെ, അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം അതിന്റെ ആരംഭത്തിലും സമാപനത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനസത്യങ്ങളുടെ നിക്ഷേപാധികാരികളാക്കപ്പെട്ടു.

In her distress, Zipporah immediately accomplished the act of circumcising their son herself, thus representing the repentance those who were involved in this movement were to immediately manifest for the sinful inaction of allowing the application of time to be associated with the message. David likewise manifests severe repentance for Uzzah’s action. For the movement to argue that the application of time in the prediction of July 18, 2020 was in some way correct, that somehow that it was God’s will, is to argue that Moses and Zipporah didn’t truly need to uphold God’s explicit commands, and that God did not really care whether Uzzah touched the ark. July 18, 2020 was a false prediction, and the element that was false was the element of time.

തന്റെ വ്യാകുലതയിൽ, അവരുടെ പുത്രനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യുന്നതെന്ന പ്രവൃത്തി സിപ്പോരാ ഉടൻ തന്നേ സ്വയം നിർവഹിച്ചു; അങ്ങനെ, സന്ദേശത്തോടു സമയം പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ അനുവദിച്ചതെന്ന പാപകരമായ നിഷ്ക്രിയതയ്ക്കായി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കെടുത്തവർ ഉടൻ പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന മാനസാന്തരത്തെ അവൾ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അതുപോലെ തന്നേ, ഉസ്സാവിന്റെ പ്രവർത്തിക്കായി ദാവീദും കടുത്ത മാനസാന്തരം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-നുള്ള പ്രവചനത്തിൽ സമയത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ശരിയായിരുന്നുവെന്ന്, ഒരുവിധത്തിൽ അത് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നുവെന്ന് ഈ പ്രസ്ഥാനം വാദിക്കുന്നത്, മോശെയും സിപ്പോരയും ദൈവത്തിന്റെ വ്യക്തമായ കല്പനകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പാലിക്കേണ്ടതില്ലായിരുന്നു എന്നും, ഉസ്സാ പെട്ടകം തൊട്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് ദൈവം വാസ്തവത്തിൽ പരിഗണിച്ചിരുന്നില്ല എന്നും വാദിക്കുന്നതിനുതന്നെ തുല്യമാണ്. 2020 ജൂലൈ 18 ഒരു വ്യാജ പ്രവചനമായിരുന്നു; വ്യാജമായിരുന്ന ഘടകം സമയത്തിന്റെ ഘടകമായിരുന്നു.

These truths will be explored further in the next article.

ഈ സത്യങ്ങൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ കൂടുതൽ വിശദമായി പരിശോധിക്കപ്പെടും.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പുറപ്പെട്ടുപോകുകയും, കർത്താവിന്റെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മക്കളോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുകയും വേണമെന്നും, അതിനെ സമയത്തോട് ബന്ധിച്ചിരുത്തരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; കാരണം സമയം ഇനി ഒരിക്കലും വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷണമാകുകയില്ല. സമയം പ്രസംഗിക്കുന്നതിൽനിന്നു ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഒരു വ്യാജ ഉത്തേജനം ചിലർക്കു ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സമയത്തേക്കാൾ ശക്തമാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ഈ സന്ദേശം തന്റെ സ്വന്തം അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊള്ളാൻ കഴിയും എന്നും, അതിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ അതിന് സമയം ആവശ്യമില്ല എന്നും, അതു മഹാശക്തിയോടെ മുന്നേറുകയും തന്റെ പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കുകയും നീതിയിൽ ചുരുക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Experience and Views, 48.

Back to Articles