Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എൺപത്തിരണ്ട്

പ്രവാചക പസിൽ വെളിപ്പെടുത്തൽ: ദാനിയേൽ 11-ന്റെ ചരിത്രവും അഡ്വെന്റിസത്തിൽ “ഡെയിലി”യുടെ പ്രാധാന്യവും മനസ്സിലാക്കുക

Author

Jeff Pippenger

Published

February 15, 2024

Formats

PDF
Word

1863 മുതൽ 1989-ലെ അന്ത്യകാലം വരെ ഉള്ള ചരിത്രം, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാല് മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നാം അവലോകനം ചെയ്ത ശേഷം, 1989-ൽ മുദ്രവിമോചിതമായ ജ്ഞാനവർധനയിലേക്കു നാം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കും. ആ ജ്ഞാനവർധനം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചായിരുന്നു. 1989-ൽ, നമ്മുടെ ചെറിയ ശബ്ബത്ത് പഠനസംഘം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ പരിഷ്‌കരണരേഖകൾ കണ്ടെത്തി; Future for America പതിവായി പരാമർശിക്കുന്നതും, ഓരോ പരിഷ്‌കരണരേഖയിലുമുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമം സ്ഥാപ Jennings ചെയ്യുന്നതുമായ അവയാണത്; അതുവഴി പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിക്ക് “line upon line” എന്ന ഉത്തരമഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗം നടത്തുവാൻ സാധിക്കുന്നു.

അൽപം വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ (1992-ൽ), ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പ്രബന്ധം ഞാൻ എഴുതി. ആ പ്രബന്ധം എന്റെ സ്വന്തം തൃപ്തിക്കായിട്ടായിരുന്നു എഴുതപ്പെട്ടത്; കാരണം ആ പഠനം പൊതുവിൽ പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവോ ഉദ്ദേശമോ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. 1994-ഓടെ, ആ പ്രബന്ധം അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ സ്വയംപിന്തുണയുള്ള ഒരു ശുശ്രൂഷാസംഘടനയിലെത്തി; പിന്നെ 1995-ൽ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പതിനൊന്ന് ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര, ആ ശുശ്രൂഷാസംഘടന പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന ഒരു മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവചനാത്മാവിന്റെ രചനകളിൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ പരാമർശങ്ങൾ വളരെ കുറവേ ഉള്ളൂ; അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്, ആ വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ഞാൻ അവതരിപ്പിച്ച വ്യാഖ്യാനപ്രയോഗത്തിന്റെ സാധുതയ്ക്കുള്ള ഒരു കേന്ദ്രവാദമായി മാറി.

> “നമുക്കു നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ സമയം ഇല്ല. കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലാണ്. ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഉടൻ പ്രവചനങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട കലഹദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ പൂർണ്ണനിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി നടന്ന ചരിത്രത്തിലെ പലതും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ ‘ദുഃഖിതനാകും’ എന്നു പറയപ്പെട്ട ഒരു ശക്തിയെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു, [ദാനിയേൽ 11:30–36 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.]

> “ഈ വചനങ്ങളിൽ വിവരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനു സമാനമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Manuscript Releases, number 13, 394.

1798-ആണ്ടാണ് “അവസാനകാലം” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> “എന്നാൽ അന്ത്യകാലത്ത്,” എന്ന് പ്രവാചകൻ പറയുന്നു, “‘അനേകർ ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിച്ചെല്ലും; പരിജ്ഞാനം വർധിക്കും.’” ദാനീയേൽ 12:4.... 1798 മുതൽ ദാനീയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെട്ടതിനാൽ, പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വർധിച്ചു, ന്യായവിധി സമീപിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ ഗൗരവമേറിയ സന്ദേശം അനേകർ പ്രസ്താവിച്ചു.” The Great Controversy, 356.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യം, “അവസാനകാലത്തു” എന്നു ആരംഭിക്കുന്നു.

> അവസാനകാലത്തു തെക്കിന്റെ രാജാവ് അവനോടു ഏറ്റുമുട്ടും; വടക്കിന്റെ രാജാവോ രഥങ്ങളോടും കുതിരച്ചേവകരോടും അനേകം കപ്പലുകളോടും കൂടെ ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ അവന്റെ നേരെ വരും; അവൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കു കയറിച്ചെല്ലുകയും പ്രളയമായി ഒഴുകിപ്പരന്ന് കടന്നുപോകുകയും ചെയ്യും. ദാനിയേൽ 11:40.

പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സ്ഥിരീകരണം ഇല്ലാതെയും, നാല്പതാം വാക്യം 1798-ൽ ആരംഭിച്ച സംഭവപരമ്പരയുടെ തുടക്കത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്. ദാനിയേലിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യവാക്യം, “അന്നേരം മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും” എന്നു പറയുന്നതുകൊണ്ട്, ആ സംഭവങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലാവസാനത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> “‘ആ സമയത്ത് നിന്റെ ജനത്തിന്റെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; അന്നു ഒരു ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ അന്നുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലുള്ള കഷ്ടകാലം ഉണ്ടാകും; ആ സമയത്ത് പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടതായി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്ന ഏവരും, നിന്റെ ജനത്തിൽപ്പെട്ടവർ, വിടുവിക്കപ്പെടും.’ ദാനിയേൽ 12:1.”

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ കുറ്റക്കാരായ നിവാസികൾക്കായി കരുണ ഇനി അപേക്ഷിക്കുന്നില്ല. ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവർ ‘പിന്നാക്കമഴയും,’ ‘കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള ശാന്തിദാനവും’ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള പരീക്ഷണഘട്ടത്തിനായി അവർ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സ്വർഗത്തിൽ ദൂതന്മാർ അതിവേഗം ഇങ്ങും അങ്ങും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽനിന്ന് മടങ്ങിവരുന്ന ഒരു ദൂതൻ തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായതായി അറിയിക്കുന്നു; അന്തിമപരീക്ഷ ലോകത്തിന്മേൽ കൊണ്ടുവന്നുകഴിഞ്ഞു, ദൈവിക കല്പനകളോടുള്ള വിശ്വസ്തത തെളിയിച്ച എല്ലാവർക്കും ‘ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര’ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ യേശു മുകളിലുള്ള വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ തന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥപ്രവർത്തനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, ‘അവസാനിച്ചു;’ എന്നു പറയുന്നു; പിന്നെ അവൻ ഈ ഗൗരവമേറിയ പ്രഖ്യാപനം നടത്തുമ്പോൾ സകല ദൂതസൈന്യവും തങ്ങളുടെ കിരീടങ്ങൾ അഴിച്ചുവെക്കുന്നു: ‘അന്യായം ചെയ്യുന്നവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്യട്ടെ; അശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാനായവൻ ഇനിയും നീതി പ്രവർത്തിക്കട്ടെ; വിശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ.’ വെളിപ്പാട് 22:11. ഓരോ കേസും ജീവനോ മരണമോ എന്ന നിലയിൽ തീർപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 613.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യം 1798-ൽ ആരംഭിക്കുന്നു; വടക്കിന്റെ രാജാവായ (പാപ്പത്വം) ആരുടെയും സഹായമില്ലാതെ തന്റെ അവസാനം പ്രാപിക്കുന്ന നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു; കാരണം അടുത്ത വാക്യം, “അന്നേരം” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ അത് മുമ്പത്തെ വാക്യത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “കാലം” ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വടക്കിന്റെ രാജാവായ (പാപ്പത്വം) മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ തന്റെ അവസാനം പ്രാപിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന സംഭവപരമ്പരയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ, 1798 വ്യക്തമായി അവളുടെ ഭൂതകാല ചരിത്രത്തിലായിരുന്നു. അവൾ “ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, അവൾക്ക് 1798-നു ശേഷവും മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനു മുമ്പും സംഭവിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെയേ സൂചിപ്പിക്കാനാകൂ. തുടർന്ന് അവൾ പ്രത്യേകമായി “ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി നടന്നിട്ടുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ അവൾ പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, “അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിയിരിക്കുന്ന” ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അന്തിമചരിത്രം, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റു ചരിത്രഭാഗങ്ങളിൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നതാണ്.

അവൾ ആ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രവചനാത്മക താക്കോലിനെ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞതിന്റെ ശേഷം, മുപ്പതു മുതൽ മുപ്പത്താറുവരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങൾ അവൾ ഉദ്ധരിക്കുകയും, “ഈ വചനങ്ങളിൽ വിവരണപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നവയ്ക്കു സമാനമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും” എന്നും പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അന്തിമ നിവൃത്തി മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി ദൈവപ്രേരണം ഒരു താക്കോൽ നൽകി. ആ താക്കോൽ എന്നത്, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം, മുപ്പതു മുതൽ മുപ്പത്താറുവരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായിരുന്നു എന്നതാണ്. ഈ വെളിപ്പാടിൽ നിന്ന് പ്രചുരമായ പ്രകാശം ലഭിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഇവിടെ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടത്, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ “നിത്യയാഗം” നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്.

മനുഷ്യന്റെ കരുണാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്കു നയിക്കുന്ന സംഭവപരമ്പരയെ ദൃശ്യമാക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി, പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥിക്കു “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ ധാരണ ഉണ്ടായിരിക്കണം. മുപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയശുശ്രൂഷ എടുത്തുകളയപ്പെടുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണോ, അല്ലെങ്കിൽ അത് പൈഗനിസം എടുത്തുകളയപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച്, “ഈ വാക്കുകളിൽ വിവരണപ്പെട്ടതുപോലെയുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് എഴുതിയപ്പോൾ അവൾ പരാമർശിച്ച സമാന്തരചരിത്രത്തെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് പരമാവശ്യമാണ്.

തീർച്ചയായും, ലവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയെ 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല; എന്നാൽ ആ വാക്യം അതേ സംഭവങ്ങളെയാണ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. 1989-ൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയോടുകൂടി വന്ന പ്രവചനപരമായ ജ്ഞാനവർധനയെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർക്കു, “നിത്യബലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ബോധ്യം അന്നുമുതൽ ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമായി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭഘട്ടത്തിൽ ആ ശരിയായ ബോധ്യം പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു; കാരണം, കർത്താവ് വില്ല്യം മില്ലറെ സ്ഥാപിപ്പാൻ ഉപയോഗിച്ച അടിസ്ഥിത സത്യങ്ങളുടെ അനിവാര്യ ഘടകമായിരുന്നു അത്.

എന്നാൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങളിൽ, “നിത്യത” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന സാത്താനിക പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൃഷ്ടികോണം ന്യൂനപക്ഷ നിലപാടായിരുന്നു; അതിനാൽ “നിത്യത” പൗരാണിക മതത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിവാദം പോലും ആരംഭിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നത് മൂല്യമുള്ളതല്ലായിരുന്നു. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ലവോദിക്യ ചരിത്ര-പുനർവ്യാഖ്യാതാക്കളിൽ നിന്നു നിങ്ങൾ കേൾക്കുക: “നിത്യത” എന്ന വിഷയം “പരീക്ഷണപ്രശ്നമാക്കരുത്,” അല്ലെങ്കിൽ “നിത്യതയെ സംബന്ധിക്കുന്ന വിഷയം ഉത്തേജിപ്പിക്കരുത്” എന്നു. ഈ പ്രത്യേക ചര്‍ച്ചയില്‍ അറിവില്ലാത്തവരെ നയിക്കുമ്പോള്‍ പുനർവ്യാഖ്യാതാക്കൾ എപ്പോഴും വിട്ടുകളയുന്നതു, പ്രചോദനം ഈ വിഷയത്തിന്മേൽ എപ്പോഴും വെച്ചിരുന്ന ആ ഉപാധിയാണ്. താഴെക്കൊടുക്കുന്ന ഭാഗം എൽഡർ ഹാസ്കലിനോടാണ് അഭിമുഖീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യവും രണ്ടാം ദശകങ്ങളിലും, പ്രസ്കോട്ടും ഡാനിയേൽസും നടത്തിയ ആക്രമണങ്ങൾക്കെതിരെ, “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ധാരണയുടെ പ്രതിരോധത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുകയായിരുന്നു എൽഡർ ഹാസ്കൽ. അതിനാൽ വളരെ ശ്രദ്ധിക്കുക; “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച ഹാസ്കലിന്റെ ധാരണ തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് എവിടെയും വ്യക്തമാക്കുന്നില്ല; അവൾ അവനോട് വെറും ഇത്രമാത്രം നിർദേശിക്കുന്നു—ആ കലക്കം തുടരാൻ അനുവദിക്കരുത്; കാരണം സത്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾക്കു (പ്രസ്കോട്ടും ഡാനിയേൽസും) തങ്ങളുടെ വ്യാജോപദേശം തുടര്ന്നും പ്രചരിപ്പിക്കാനായി സ്ഥിരമായൊരു വേദി നൽകണമെന്ന് കർത്താവു അഭിലഷിച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഭാഗത്തിൽ ഹാസ്കൽ “ആ ചാർട്ട്” സംബന്ധിച്ച് ശാസിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചാർട്ട് 1843-ലെ ചാർട്ടാണ്. ആ വിവാദത്തിൽ സാക്ഷ്യമായി ഉപയോഗിക്കുവാൻ ഹാസ്കൽ 1843-ലെ ചാർട്ട് പുനഃസൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അതിനെ വെറും പുനഃസൃഷ്ടിച്ചതിൽ മാത്രം നിന്നില്ല; ചാർട്ടിന്റെ അടിഭാഗത്ത് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ ആ വാക്കുകളും ഉൾപ്പെടുത്തി—അവിടെ അവൾ പറയുന്നു: “1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈകൊണ്ടു നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതാണ്; അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുത്.” നിങ്ങൾ ആ ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ, അവൾ “ഈ സമയത്ത്” എന്നു പറയുന്ന തവണകൾ എണ്ണിക്കാണുക.

> “‘ഈ സമയത്ത് റിവ്യൂവിൽ മനസ്സുകളെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നും ഉയർത്തരുതെന്ന് നിങ്ങളോടു പറയുവാൻ എനിക്ക് നിർദേശം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.... അനാവശ്യമായ വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുവാൻ ഇപ്പോൾ നമുക്കു സമയം ഇല്ല; പകരം, ഹൃദയത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെയും സത്യപരിവർത്തനം ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം നാം ആത്മാർത്ഥമായി പരിഗണിക്കണം. ആത്മാവിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും വിശുദ്ധീകരണം പ്രാപിക്കുന്നതിനായി ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തപ്പെടണം.’”

> “നാം ഏകീകൃതമായ ഒരു നിലപാട് കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ സംബന്ധിച്ച് എനിക്കു മുന്നറിയിപ്പുകൾ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത് ഇത് നമ്മുടെ കാര്യത്തിൽ അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമാണ്. വ്യക്തികളായി നാം ഏറ്റവും വലിയ ജാഗ്രതയോടെ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

> ഞാൻ എൽഡർ പ്രസ്കോട്ടിന് എഴുതിക്കൊണ്ട്, റിവ്യൂവിൽ നമ്മുടെ ഭൂതകാലാനുഭവത്തിലെ ദോഷങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതായി തോന്നാവുന്ന വിഷയങ്ങൾ അദ്ദേഹം അത്യന്തം ജാഗ്രതയോടെ അവതരിപ്പിക്കാതിരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അറിയിച്ചു. തെറ്റ് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ കാര്യം ഒരു നിർണായക പ്രശ്നമല്ലെന്നും, ഇപ്പോൾ അതിന് പ്രാധാന്യം നൽകുകയാണെങ്കിൽ നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾ അതിനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി, നിസ്സാരമായ കാര്യം വലുതാക്കി കാണിക്കുമെന്നുമാണ് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞത്.

> “നിനക്കുമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്: ഈ വിഷയം [ദാനിയേൽ 8-ലെ “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ വ്യക്തിത്വം.] ഈ സമയത്ത് പ്രക്ഷുബ്ധമാക്കപ്പെടരുത്. ഇല്ല, സഹോദരാ, നമ്മുടെ അനുഭവത്തിലെ ഈ നിർണായക ഘട്ടത്തിൽ നീ വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീകരിപ്പിച്ച ആ ചാർട്ട് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടരുതെന്ന് ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നു. ഈ കാര്യത്തിൽ നീ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ചോദ്യത്തിൽ നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷകർ ഒരു തർക്കവിഷയത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് കണ്ടാൽ അതിൽ അത്യന്തം സന്തോഷിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്; അവർ അതിനെ വളരെ വലുതാക്കി കാണിക്കുകയും ചെയ്യും.”

> “ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും വശത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയപ്പെട്ടേക്കാമെന്ന കാര്യത്തിൽ, ഈ സമയത്ത് മൗനം തന്നെയാണ് വാക്ചാതുര്യമെന്നു എനിക്ക് ഉപദേശം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പ്രധാന ശുശ്രൂഷകരുടെ ഇടയിൽ ഭിന്നത സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള അവസരം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് സാത്താൻ. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുകൂടി ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു അഭിപ്രായഐക്യത്തിലെത്തുന്നതുവരെ ആ ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് ഒരു പിഴവായിരുന്നു. നിർബന്ധമായും ചര്‍ച്ചകൾക്കും വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പ്രകടനത്തിനും കാരണമാകുന്ന ഒരു വിഷയത്തെ മുൻനിരയിൽ കൊണ്ടുവന്നതിൽ നിങ്ങൾ ജ്ഞാനപൂർവം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടില്ല; കാരണം ഓരോ കാര്യവും വലിച്ചുനീട്ടി, ദൈവകാര്യത്തിന് കേടു വരുത്തുക മാത്രമേ അർത്ഥമാക്കൂ എന്ന രീതിയിൽ അർത്ഥമാക്കപ്പെടും. വ്യാജസാക്ഷ്യം പറയാൻ തങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണെന്നതിന് തെളിവ് നൽകിയവരുടെ അസത്യപ്രസ്താവനകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾക്കു ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം ഉണ്ടു.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

മുൻ ലേഖനത്തിൽ, ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ വിളി പ്രഖ്യാപിച്ചവർ “നിത്യയാഗം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കൈവശംവെച്ചിരുന്നതായി എലൻ വൈറ്റ് പറഞ്ഞതായി നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; കൂടാതെ “നിത്യയാഗം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന പ്രസ്കോട്ടിന്റെയും ഡാനിയേൽസിന്റെയും ദൃഷ്ടികോണം സാത്താനിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്നും അവൾ പറഞ്ഞു. വിവാദം തുടരാൻ അനുവദിച്ചതിനായി അവൾ ഹാസ്കലിനെ ശാസിച്ചു; എന്നാൽ “നിത്യയാഗം” എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ നിലപാടിനല്ല. അന്നത്തെ സമയത്ത് ഭൂരിപക്ഷവും ഇപ്പോഴും “നിത്യയാഗം” സംബന്ധിച്ച പയനിയർമാരുടെ ബോധ്യത്തിൽ വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിലും പ്രധാനമായി, 1989-ൽ “അന്ത്യകാലത്തിൽ” മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ട ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ വചനം അന്നും ഇനിയും പല ദശകങ്ങൾ അകലെയായിരുന്നു. അന്നത്തെ സമയം (1989) വരുമ്പോൾ, “നിത്യയാഗം” സംബന്ധിച്ച ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അനിവാര്യമാകുമായിരുന്നു. പരിഷ്‌കരണവാദികൾ തങ്ങളുടെ കെട്ടുകഥകളുടെ പാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന്, ആ പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലേക്കു മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്ന എലൻ വൈറ്റിന്റെ നിബന്ധനാപരമായ പ്രസ്താവനകളെ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കുന്നു. താഴെക്കൊടുക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ സമയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആ നിബന്ധനകൾ എണ്ണിക്കാണുക.

> ഡാനിയേൽ 8-ലെ “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ശക്തമായി മുന്നോട്ട് വെച്ചിട്ടുള്ള ബ്രദ്രൻ ബട്‌ലർ, ലോഫ്ബറോ, ഹാസ്കൽ, സ്മിത്ത്, ഗിൽബർട്ട്, ഡാനിയൽസ്, പ്രെസ്കോട്ട്, കൂടാതെ അങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ച എല്ലാവരോടും എനിക്ക് പറയാനുള്ള വാക്കുകളുണ്ട്. ഇതിനെ ഒരു പരീക്ഷണപ്രശ്നമാക്കരുത്; അങ്ങനെ അതിനെ പരിഗണിച്ചതിനാൽ ഉണ്ടായ കലക്കം അത്യന്തം ദുഃഖകരമായിട്ടുണ്ട്. ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഫലമായി, ഈ സമയത്ത് നമ്മുടെ നഗരങ്ങളിൽ ചെയ്യപ്പെടണം എന്നു കർത്താവ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിക്കു നൽകപ്പെടേണ്ടിരുന്ന ഗൗരവപൂർണമായ പരിഗണനയിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ ചില സഹോദരന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ തിരിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇത് നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ മഹാശത്രുവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “ഈ ചോദ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കലക്കത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവിധത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യരുതെന്നാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന വെളിച്ചം. അതിനെ നമ്മുടെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ കൊണ്ടുവരാതിരിക്കട്ടെ; അതിവിശേഷ പ്രാധാന്യമുള്ള വിഷയമായി അതിന്മേൽ ദീർഘമായി നിലകൊള്ളുകയും അരുത്. നമ്മുടെ മുമ്പിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവൃത്തി കിടക്കുന്നു; ചെയ്യപ്പെടേണ്ട അനിവാര്യപ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ നമുക്കൊരു മണിക്കൂറുപോലുമില്ല. നമുക്കു വ്യക്തമായ വെളിച്ചമുള്ള സത്യത്തിന്റെ പ്രധാന ശാഖകളുടെ അവതരണത്തിലേക്കു മാത്രമായി നമ്മുടെ പൊതുപ്രയത്‌നങ്ങളെ പരിമിതപ്പെടുത്തുക.”

> യോഹന്നാൻ 17-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ അവസാന പ്രാർത്ഥനയിലേക്കു ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കട്ടെ. നമുക്ക് സംസാരിക്കാവുന്ന വിഷയങ്ങൾ അനേകം ഉണ്ട്,—വിശുദ്ധവും പരീക്ഷിക്കുന്നതുമായ സത്യങ്ങൾ, അവയുടെ ലാളിത്യത്തിൽ മനോഹരമായവ. ഇവയിൽ നിങ്ങൾ തീവ്രമായ ആത്മാർത്ഥതയോടെ നിലകൊള്ളാം. എന്നാൽ “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയമോ, അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരന്മാർക്കിടയിൽ വിവാദം ഉണർത്തുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും വിഷയമോ, ഈ സമയത്ത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടരുത്; കാരണം അങ്ങനെ ചെയ്‌താൽ ഇപ്പോൾ കർത്താവു നമ്മുടെ സഹോദരന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ കേന്ദ്രീകരിക്കണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രവർത്തി വൈകുകയും തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വ്യക്തമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ നാം ഉണർത്താതിരിക്കട്ടെ; പകരം, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ബന്ധനപരമായ അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധ സത്യങ്ങൾ വചനത്തിൽനിന്ന് നാം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുവരിക.

> “നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷകർ സത്യത്തെ ഏറ്റവും അനുകൂലമായ രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. കഴിയുന്നത്ര എല്ലാവരും ഒരേ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ പ്രസ്താവിക്കട്ടെ. പ്രഭാഷണങ്ങൾ ലളിതവുമായിരിക്കട്ടെ; എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്ന അത്യാവശ്യ വിഷയങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി ആയിരിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ എല്ലാ ശുശ്രൂഷകരും തങ്ങളെത്തന്നെ താഴ്ത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ കർത്താവിന് അവരോടുകൂടെ പ്രവർത്തിക്കാനാകും. ഇപ്പോൾ നമുക്ക് വീണ്ടും മാനസാന്തരം പ്രാപിക്കേണ്ടതുണ്ട്; അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ നമ്മോടൊപ്പം സഹകരിച്ച്, നാം ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നവരുടെ മനസ്സുകളിൽ ഒരു വിശുദ്ധ സ്വാധീനം സൃഷ്ടിക്കട്ടെ.”

> “ക്രിസ്തുസദൃശമായ ഐക്യത്തിന്റെ ബന്ധങ്ങളിൽ നാം ഒരുമിച്ച് ഇഴുകിച്ചേരേണ്ടതാണ്; അപ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രയത്നങ്ങൾ വ്യർത്ഥമായിരിക്കുകയില്ല. എല്ലാറ്റിലും സമതുലിതമായി മുന്നേറുക; യാതൊരു തർക്കങ്ങളും ഇടംപിടിക്കാതിരിക്കട്ടെ. സത്യത്തിന്റെ ഏകീകരിക്കുന്ന ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തുക; അതു മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ ശക്തമായ ഒരു സ്വാധീനം സൃഷ്ടിക്കും. ഐക്യത്തിൽ ശക്തിയുണ്ട്.

> “പ്രാധാന്യമില്ലാത്ത അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളെ മുന്നിൽനിറുത്തേണ്ട സമയം ഇതല്ല. യജമാനനോടുള്ള ശക്തമായ ജീവനുള്ള ബന്ധം ഇല്ലാത്ത ചിലർ തങ്ങളുടെ ക്രിസ്തീയ അനുഭവത്തിന്റെ ദൗർബല്യം ലോകത്തിന്നു വെളിപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങളെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾ അതിനെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തും; അങ്ങനെ നമ്മുടെ പ്രവൃത്തി തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്യും. എല്ലാവരും സൗമ്യത വളർത്തിക്കൊള്ളട്ടെ; ഹൃദയത്തിൽ സൗമ്യനും വിനീതനും ആയിരിക്കുന്ന അവനിൽനിന്നു പാഠങ്ങൾ അഭ്യസിക്കട്ടെ.”

> ‘ദൈനംദിനം’ എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഉയർന്നുവരാൻ പാടില്ല. ഈ വിഷയത്തെ ചോദ്യംയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള മനുഷ്യർ കൈകാര്യം ചെയ്ത രീതിയുടെ ഫലമായി വിവാദം ഉയർന്നുവന്നു, ആശയക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടായി.

> സഹോദരൻ ലാറി സ്മിത്ത് തന്റെ സഹോദരന്മാരെയും അവരുടെ വിശ്വാസത്തെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ഉള്ളടക്കമുള്ള ഒരു ട്രാക്റ്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതെന്ന നടപടി ദൈവത്താൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതല്ല. എൽഡർ പ്രസ്കോട്ടിനോടു ഞാൻ പറയുന്നതു ഇതാകുന്നു: ഈ വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ചൊരു ഭാരവും കർത്താവ് നിങ്ങളുടെ മേൽ ഏല്പിച്ചിട്ടില്ല.

> നമ്മുടെ പ്രധാന സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കെ, ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ, മൂപ്പനായ ഡാനിയൽസ് ഈ വിഷയത്തെ മുൻനിരയിലേക്കു ശക്തമായി കൊണ്ടുവന്നുവെന്നത് കേട്ട് എനിക്ക് ദുഃഖമായി.

> “‘ദൈനംദിനം’ എന്നതിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ നിലപാടുകൾ നിലനിർത്തുന്നതിനായി നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചു കാരണം മുതൽ ഫലത്തിലേക്കുള്ള വ്യക്തമായ നിരൂപണം നടത്താതെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം ലഭിക്കാതെയും നമ്മുടെ മറ്റ് ചില സഹോദരന്മാർ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം അതിനെ പ്രാമുഖ്യമാക്കാതിരിക്കട്ടെ. എല്ലാ വാദവിവാദവും അവസാനിക്കട്ടെ. ഇത്തരമൊരു സമയത്ത് മൗനം തന്നെയാണ് വാഗ്മിത്വം.

> “ഈ സമയത്ത് ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരുടെ കടമ നഗരങ്ങളിൽ വചനം പ്രസംഗിക്കുന്നതാണ്. ക്രിസ്തു ആത്മാക്കളെ രക്ഷിക്കുവാൻ വന്നു; അവന്റെ കൃപയുടെ വിതരണക്കാരായ നാം, വലിയ നഗരങ്ങളിലെ നിവാസികൾക്കു അവന്റെ രക്ഷക സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് പകർന്നു കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.” പംഫ്ലറ്റുകൾ, നമ്പർ 20, 11, 12.

അവൾ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന ബ്രദർ ലാറി സ്മിത്ത് ആ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് അത്യന്തം പ്രകോപിതനായിരുന്നു; കാരണം, “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ചു തന്റെ പിതാവ് എഴുതിയതിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നതിനായി പ്രെസ്കോട്ടും ഡാനിയേൽസും പുനരാഖ്യാനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ *Daniel and the Revelation* എന്ന പുസ്തകമായിരുന്നു. ബ്രദർ സ്മിത്ത് സത്യത്തെയും തന്റെ പിതാവിനെയും പ്രതിരോധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ വിവാദത്തെ അവൾ ആവർത്തിച്ച് “ഈ സമയത്ത്” എന്ന വാക്കുകളാൽ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു; അവസാന ഭാഗത്തേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അവൾ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “ഈ വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള നിലവിലെ ഭിന്നാഭിപ്രായാവസ്ഥ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, അതിനെ പ്രധാനമാക്കേണ്ടതില്ല.” ഇന്ന് “ദൈനികം” പഠിപ്പിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിലെ എല്ലാ സർവകലാശാലകളും സാത്താനികമായ വ്യാഖ്യാനമാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഇന്നുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ അന്നത്തെ സാഹചര്യങ്ങളോടു ഒരുപോലെയല്ലെന്നത് വ്യക്തമാണ്.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറ 1888-ലെ കലാപത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; നേതൃത്വത്തിനിടയിൽ ആത്മവാദം സ്ഥാപിതമായി. ആ അവസ്ഥ കൂടുതൽ ആത്മവാദപരമായ വഞ്ചനകളുടെ പുരോഗതിക്കായി വാതിൽ തുറന്നു; ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള സ്ഥാനങ്ങളിലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായി സത്യമായി കണക്കാക്കിയതെന്തുമാകട്ടെ അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, അത് അന്യത്വത്തിന്റെയും വിഭാഗീയതയുടെയും അന്തരീക്ഷം ഉളവാക്കേണ്ടതായിരുന്നു. Daniells, Prescott, Kellogg എന്നിവരെപ്പോലുള്ളവർ, യെഹെസ്കേൽ “എഴുപതു മൂപ്പന്മാർ,” അഥവാ “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ പുരാതനന്മാർ,” സംബന്ധിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറി: “അവർ ഇരുട്ടിൽ, ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ വിഗ്രഹചിത്രങ്ങളുടെ മുറികളിൽ എന്തു ചെയ്യുന്നു? എന്തെന്നാൽ അവർ പറയുന്നു: യഹോവ ഞങ്ങളെ കാണുന്നില്ല.”

ആ തലമുറയിൽ, 1888-ലെ സന്ദേശത്തിന്റെ ദൂതന്മാരായിരുന്ന ഇരുവരും, ദേവാലയത്തിന്റെ ചുമരുകളിലും തങ്ങളുടെ മനസ്സുകളുടെ ചുമരുകളിലും വിഗ്രഹങ്ങളെ ചിത്രീകരിച്ചിരുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ എഴുപത് മൂപ്പന്മാരെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞിരുന്ന വിവാദങ്ങൾ, ആശയക്കുഴപ്പം, ആത്മീയവാദം എന്നിവയിൽ വഴിതെറ്റി. കെല്ലോഗിന്റെ ആത്മീയവാദം മൂലം ആരോഗ്യപ്രവർത്തനം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു; എങ്കിലും, ലവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പരിഷ്കരണവാദികൾ, ആ തലമുറയിലെ കലഹാവസ്ഥയിൽ നിന്നോരോ തരത്തിലുള്ള ജയം ഉദിച്ചു വന്നു എന്നു അക്ഷരജ്ഞാനമില്ലാത്തവരെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനായി നയിക്കുന്നു. ന്യായാധിപന്മാരുടെ കാലത്തും ഇതിന് സമാന്തരമായ ഒരു ചരിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു; ന്യായാധിപന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ സംക്ഷേപം ഈ കാലഘട്ടത്തിന് തികച്ചും യോജിക്കുന്നു, കാരണം ന്യായാധിപന്മാരുടെ അവസാന വാക്യം ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു:

> അന്നാളുകളിൽ യിസ്രായേലിൽ രാജാവൊരുത്തനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ഓരോരുത്തനും തനിക്കു ശരിയെന്നു തോന്നുന്നതു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ന്യായാധിപന്മാർ 21:25.

ഈ ലേഖനങ്ങളിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, ന്യായാധിപന്മാരുടെ ചരിത്രം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയുടെ ചരിത്രത്തോടു എങ്ങനെ ഒത്തുചേരുന്നതെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരും; എങ്കിലും ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാകുന്ന ചരിത്രം ചരിത്രപുനർവ്യാഖ്യാനം അഭ്യസിക്കുന്നവരാൽ തന്നെയാണ് നൽകിയിട്ടുള്ളതെന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടണം. ആ ചരിത്രകാലത്ത് “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെ കലുഷിതമാക്കുന്നത് സഹോദരി വൈറ്റ് നിർഭാഗ്യവശാൽ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല; കാരണം, വാസ്തവത്തിൽ, “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാർ” നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവൾ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ ഒരു ചെറു ന്യൂനപക്ഷത്തിനാണ് തങ്ങളുടെ തെറ്റായ ആശയങ്ങളെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഒരു പൊതുവേദി നൽകപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ പിശക് നിലനിർത്തുന്നതു ശരിയാണെന്ന ആശയം സഹോദരി വൈറ്റ് ഏതെങ്കിലും സമയത്ത് പിന്താങ്ങിയിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, അവൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതിന്റെ പൂർണ്ണ വിപരീതമാണ്.

> “സഹോദരങ്ങളേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു ദൂതനായ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഈ ഉപവിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് സൂക്ഷിപ്പാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു; അവയുടെ പ്രവണത മനസ്സിനെ സത്യത്തിൽനിന്ന് വഴിതിരിച്ചുവിടുന്നതാകുന്നു. തെറ്റ് ഒരിക്കലും നിരുപദ്രവകരമല്ല. അത് ഒരിക്കലും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയില്ല; മറിച്ച് എല്ലായ്പ്പോഴും കലക്കവും ഭിന്നതയും ഉണ്ടാക്കുന്നു. അത് എല്ലായ്പ്പോഴും അപകടകരമാണ്. പ്രാർത്ഥനയാൽ പൂർണ്ണമായി ബലപ്പെടുത്തിയതും ബൈബിള്‍ സത്യത്തിൽ സ്ഥാപിതമായതുമായിട്ടില്ലാത്ത മനസ്സുകളിന്മേൽ ശത്രുവിന് വലിയ അധികാരം ഉണ്ട്.” Testimonies, volume 5, 292.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരുന്നതാണ്.

> “നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ സമയം ഇല്ല. കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലങ്ങി എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. ഉടൻതന്നെ പ്രവചനങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം തന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ ഒരു ശക്തിയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘അവൻ ദുഃഖിച്ചു മടങ്ങിപ്പോകയും വിശുദ്ധ നിയമത്തിനെതിരെ ക്രോധം പുലർത്തുകയും ചെയ്യും; അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യും; അവൻ മടങ്ങിവന്നു വിശുദ്ധ നിയമം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരോടുകൂടെ ബുദ്ധിപൂർവ്വമായ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. സൈന്യങ്ങൾ അവന്റെ ഭാഗത്തു നിലകൊള്ളും; അവർ ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അശുദ്ധമാക്കുകയും നിത്യഹോമം നീക്കിക്കളകയും ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതയെ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. നിയമത്തിനെതിരെ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ അവൻ ചാപ്പിളികൊണ്ട് വഷളാക്കും; എന്നാൽ തങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ അറിയുന്ന ജനമോ ബലപ്പെട്ടവരായി പ്രവൃത്തികൾ നടത്തും. ജനങ്ങളിൽ ബോധമുള്ളവർ അനേകരെ ഉപദേശിക്കും; എങ്കിലും അവർ വാളാലും അഗ്നിയാലും ബന്ധനത്താലും കവർച്ചയാലും അനേകം ദിവസങ്ങൾ വീഴും. അവർ വീഴുമ്പോൾ അല്പസഹായത്താൽ സഹായിക്കപ്പെടും; എങ്കിലും അനേകർ ചാപ്പിളിയോടെ അവരോടു ചേരും. ബോധമുള്ളവരിൽ ചിലർ അവരെ പരീക്ഷിപ്പാനും ശുദ്ധീകരിപ്പാനും വെളുപ്പിപ്പാനും അന്ത്യകാലംവരെ വീഴും; കാരണം അതു നിയമിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കു മാത്രമാണ്. രാജാവോ തന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ സ്വയം ഉയർത്തുകയും ഏതു ദേവനെയുംക്കാൾ മേലായി സ്വയം മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ അതിശയകരമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ക്രോധം പൂർണ്ണമാകുന്നതുവരെ അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും; നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത് നടപ്പാകേണ്ടതാകയാൽ.’ ദാനിയേൽ 11:30–36.”

> “ഈ വചനങ്ങളിൽ വിവരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും. ദൈവഭയം തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളെ സാത്താൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ അധീനതയിൽ ആക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതിന് തെളിവുകൾ നാം കാണുന്നു. എല്ലാവരും ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനങ്ങൾ വായിച്ചറിഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ; കാരണം, നാം ഇപ്പോൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കഷ്ടകാലത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു:”

> “‘ആ സമയത്തു നിന്റെ ജനങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർക്കായി നിൽക്കുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; അന്നു ജാതി ഉണ്ടായതു മുതൽ ആ കാലംവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലെയുള്ള കഷ്ടകാലം ഉണ്ടാകും; ആ സമയത്തു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടതായി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്ന ഏവരും, നിന്റെ ജനം, വിടുവിക്കപ്പെടും. ഭൂമിയുടെ പൊടിയിൽ നിദ്രകൊള്ളുന്നവരിൽ അനേകർ ഉണരും; ചിലർ നിത്യജീവനിലേക്കും ചിലർ ലജ്ജയിലേക്കും നിത്യനിന്ദയിലേക്കും. ജ്ഞാനമുള്ളവർ ആകാശവിതാനത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങും; അനേകരെ നീതിയിലേക്കു തിരിക്കുന്നവർ എന്നെന്നും നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും. എന്നാൽ ദാനീയേലേ, നീ ഈ വചനങ്ങൾ അടച്ചുവെച്ചു, അന്ത്യകാലംവരെ ഈ പുസ്തകത്തിൽ മുദ്രയിടുക; അനേകർ ഇങ്ങും അങ്ങും ഔടും, ജ്ഞാനം വർധിക്കും.’ ദാനീയേൽ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles