Article

# റോം ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു - സംഖ്യ പതിനാല്

ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണവും: അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ഒരു പ്രവചനാത്മക സമാന്തരം

Author

Jeff Pippenger

Published

September 2, 2024

Formats

PDF
Word

ഐക്യനാടുകൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ അതിനോടും അതിന്റെ രൂപത്തിലുമാക്കി തീർക്കുന്ന സമയം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ആ രൂപീകരണം ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ പ്രത്യേകം തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ ദാനിയേൽ കാരണമാകുന്ന ദർശനക്കണ്ണാടിയായ “മറാഹ്” ദർശനം കാണുന്നു. ദാനിയേൽ ക്രിസ്തുവിനെ ദർശിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ, അവന്റെ സ്വഭാവത്തെ ദർശിക്കുന്നതിനാലല്ലാതെ, അകത്ത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ദർശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവർ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ മൃഗത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം ദൈവജനത്തിനുള്ള മഹാപരീക്ഷയാണ്, അതിലൂടെ അവരുടെ നിത്യവിധി നിർണയിക്കപ്പെടും. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർക്കാരിന്റെ മേൽ നിയന്ത്രണം കൈവരിക്കുമ്പോൾ, രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണ പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് പാപ്പഭരണം പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന നിയന്ത്രണഘടനയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സഭ-രാജ്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു പ്രതിമ അവർ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കും. അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമ അവന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടും. എങ്കിലും ദാനിയേലിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരിൽ ദർശനം കാണാതിരുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു; കാരണം അവർ ദർശനത്തിൽ നിന്ന് ഔടിപ്പോയി. പരീക്ഷാസമയത്ത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമ അവരുടെ ഉള്ളിൽ രൂപപ്പെടാൻ അനുവദിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചതിനാൽ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണപരീക്ഷയിൽ അവർ പരാജയപ്പെട്ടു.

പ്രതിഫലനത്തിന്റെ ആത്മീയ സിദ്ധാന്തം, ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയിലേക്കു നോക്കുന്നതിലൂടെ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ “മറാഹ്” ദർശനം കാരക ദർശനമായതിനാൽ, കണ്ണാടിയിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിഛായ മനുഷ്യരാശിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിഛായയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു യാഥാർഥ കണ്ണാടി കണ്ണാടിയിലേക്കു നോക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രതിഛായയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ആത്മീയ പ്രയോഗത്തിൽ കണ്ണാടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യത്യാസഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടു. വെറും “വചനത്തിന്റെ കേൾവിക്കാരൻ, പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ അല്ലാത്തവൻ” ആയിരിക്കുന്നവർ “സ്വയം നോക്കി, തന്റെ വഴിക്കു പോയി, താൻ എങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു എന്നു ഉടനെ മറന്നുപോകുന്നു.” അവർ കണ്ണാടിയിലേക്കു നോക്കുന്നു; എന്നാൽ മനുഷ്യരാശിയെ മാത്രമാണ് കാണുന്നത്.

“മറന്നുപോകുന്ന കേൾവിക്കാരൻ അല്ല, പ്രവൃത്തിയുടെ കർത്താവായ” മറ്റൊരു വിഭാഗം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ കാണുന്നു; അവർ കണ്ണാടിയിൽ ക്രിസ്തുവിനെ കാണുന്നു. “പ്രവൃത്തി” എന്നത് പ്രതിഫലനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിന് ഒരു “സ്വാഭാവിക” യാഥാർത്ഥ്യവും ഒരു ആത്മീയ യാഥാർത്ഥ്യവും ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ്. ദാനിയേൽ “പ്രവൃത്തി” ചെയ്തവരെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; കാരണം ഒമ്പതും പത്തും അധ്യായങ്ങളിൽ അവൻ പ്രതിഫലനത്തിന്റെ ആത്മീയ സിദ്ധാന്തം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

> അന്നാളുകളിൽ ഞാൻ ദാനിയേൽ മൂന്നു പൂർണ്ണ ആഴ്ച ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രുചികരമായ അപ്പം ഞാൻ ഭക്ഷിച്ചില്ല; മാംസവും വീഞ്ഞും എന്റെ വായിൽ കടന്നുവന്നില്ല; മൂന്നു പൂർണ്ണ ആഴ്ചകൾ തികയുന്നതുവരെ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഒട്ടും അഭ്യഞ്ജനം ചെയ്തുമില്ല. ദാനിയേൽ 10:1, 2.

എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദർശനത്തിന് ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന് ഭാഗികമായൊരു വ്യാഖ്യാനം നൽകിയിരുന്നു; എങ്കിലും ദാനിയേൽ അതിന്റെ പൂർണ്ണ അർത്ഥം ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.

> അപ്പോൾ ഞാൻ ദാനീയേൽ ക്ഷീണിച്ചു മൂർഛിച്ചു, കുറെ ദിവസങ്ങൾ രോഗിയായി കിടന്നു; പിന്നെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് രാജാവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നടത്തി; എന്നാൽ ആ ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിസ്മയിച്ചുപോയി, അതിനെ ആരും ഗ്രഹിച്ചില്ല. ദാനീയേൽ 8:27.

ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിനോടു കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം, ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഗ്രഹിക്കുവാൻ ദാനിയേൽ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

> “ഒരു പുതിയതും കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതുമായ ആത്മാർത്ഥതയോടെ, മില്ലർ പ്രവചനങ്ങളുടെ പരിശോധന തുടർന്നു; ഇപ്പോൾ അത്യന്തം മഹത്തായ പ്രാധാന്യവും സകലവും ആവഹിച്ചു നിൽക്കുന്ന താൽപര്യവുമുള്ളതായി അവനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട വിഷയത്തിന്റെ പഠനത്തിനായി പകലുകൾ മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ രാത്രികളും സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേലിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ 2300 ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭബിന്ദുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള യാതൊരു സൂചനയും അവൻ കണ്ടെത്താനായില്ല; ദർശനം ദാനിയേലിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ട ദൂതനായ ഗബ്രിയേൽ, അതിന്റെ ഭാഗികമായൊരു വിശദീകരണം മാത്രമേ അവന് നൽകിയുള്ളൂ. സഭയുടെ മേൽ വരാനിരുന്ന ഭയാനകമായ പീഡനം പ്രവാചകന്റെ ദർശനത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ദേഹികശക്തി ക്ഷയിച്ചു. അതിലധികം അവൻ സഹിക്കാനായില്ല; ദൂതൻ കുറേക്കാലത്തേക്ക് അവനെ വിട്ടുപോയി. ദാനിയേൽ ‘മൂർഛിച്ചു, ചില ദിവസങ്ങൾ രോഗിയായി കിടന്നു.’ ‘ആ ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിസ്മയിച്ചു,’ എന്നു അവൻ പറയുന്നു, ‘എന്നാൽ ആരും അതിനെ ഗ്രഹിച്ചില്ല.’”

> “എങ്കിലും ദൈവം തന്റെ ദൂതനോടു കല്പിച്ചിരുന്നത്: ‘ഈ മനുഷ്യന്നു ദർശനം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുക.’ ആ ദൗത്യം നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. അതിനോടുള്ള അനുസരണത്തിൽ, കുറേക്കാലത്തിന് ശേഷം ദൂതൻ ദാനിയേലിന്റെ അടുക്കൽ വീണ്ടും വന്നു ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ‘നിനക്കു നൈപുണ്യവും ഗ്രഹിക്കലും നല്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു;’ ‘ആകയാൽ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി ദർശനം പരിഗണിക്ക.’ ദാനിയേൽ 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദർശനത്തിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെടാതെ ശേഷിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു; അതായത്, സമയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗം—2300 ദിവസങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം; അതുകൊണ്ടു ദൂതൻ തന്റെ വിശദീകരണം പുനരാരംഭിക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും സമയത്തിന്റെ വിഷയത്തിൽ തന്നെയാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.” The Great Controversy, 325.

പത്താം അധ്യായത്തിൽ, ദാനിയേലിനു “ദർശനവും” “കാര്യവും” സംബന്ധിച്ചുള്ള ഗ്രഹണം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; എങ്കിലും ദാനിയേൽ കൂടുതൽ വെളിച്ചം ആഗ്രഹിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ആ ഗ്രഹണം കണ്ടെത്തുവാൻ അവൻ തന്റെ ഹൃദയം നിയോഗിച്ചു, ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസം ഉപവസിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, പ്രതിഫലനത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക സിദ്ധാന്തത്താൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിഫലനത്തിന്റെ ആത്മീയ സിദ്ധാന്തം ഗ്രഹിക്കുന്ന അന്ത്യദിനങ്ങളിലുള്ളവരെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ഗ്രഹണം അവരുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ഗ്രഹണം അന്വേഷിക്കുന്നവനായി ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുമൂലം അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദർശനത്തിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോയവരുടെ വ്യക്തമായ വിപരീതഭാവം ഇതാണ്: അവർ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ഗ്രഹണം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നില്ല.

ദാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിന്റെ സത്യം അന്ത്യദിവസങ്ങളുടെ വെളിച്ചമാണ്; കാരണം ദാനിയേൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ദാനിയേൽ, പരീക്ഷാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുൻപുള്ള അന്തിമപരീക്ഷയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചം മനസ്സിലാക്കുവാൻ അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ, പരീക്ഷാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രയൊടിക്കപ്പെടുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാകുന്നു; എന്നാൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പരീക്ഷയും അതുതന്നെയാണ്.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം എന്നത്, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ എങ്ങനെ വികസിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന പ്രക്രിയയെ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. ആ യാഥാർത്ഥ്യം ശരിയായി നിർണയിക്കപ്പെടാൻ, ആദ്യം പരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രാഥമിക വിഷയമായ മൃഗത്തെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. പ്രതിമ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു എന്ന് സ്ഥാപിക്കുകയും വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് മൃഗമാണ്.

> “എന്നാൽ ‘മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ’ എന്താണ്? അതു എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്? ആ പ്രതിമ രണ്ടുകൊമ്പുള്ള മൃഗത്താൽ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; അതു മൃഗത്തിനുള്ള ഒരു പ്രതിമയാണ്. അതിനെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ എന്നും വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ പ്രതിമ എങ്ങനെയാണെന്നും അതു എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും മനസ്സിലാക്കുവാൻ, നാം മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളെയാണ്—അതായത് പാപ്പാധിപത്യത്തെ—പഠിക്കേണ്ടത്.”

> “ആദ്യസഭ സുവിശേഷത്തിന്റെ ലാളിത്യത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുമാറുകയും ജാതീയ ആചാരങ്ങളും പതിവുകളും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ അഴിമതിയിലായപ്പോൾ, അവൾ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയും ശക്തിയെയും നഷ്ടപ്പെടുത്തി; ജനങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി അവൾ ലൗകിക അധികാരത്തിന്റെ പിന്തുണ തേടി. അതിന്റെ ഫലമായി പാപ്പാസം രൂപപ്പെട്ടു—രാജ്യാധികാരം നിയന്ത്രിക്കുകയും അതിനെ സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നതിനായി, പ്രത്യേകിച്ച് ‘മതഭ്രഷ്ടത’യെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനായി, ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു സഭ. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതാണെങ്കിൽ, മതാധികാരം പൗരഭരണത്തെ അങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടിവരും; അപ്പോൾ സഭയ്ക്ക് സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ സാധിപ്പിക്കുന്നതിനായി രാജ്യത്തിന്റെ അധികാരവും ഉപയോഗിക്കപ്പെടും.” The Great Controversy, 443.

“ആ പ്രതിമ എങ്ങനെയാണെന്നും അത് എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും അറിയേണ്ടതിന്നു നാം മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളേ—അഥവാ പാപ്പാസഭയേ—പഠിക്കണം.” കൃപാവകാശകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പായി സംഭവിക്കുന്നതും അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ പരീക്ഷയായിരിക്കുന്നതുമായ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഈ മൃഗം തന്നെയാണ്. ദാനിയേൽ ദർശനവും കാര്യവും ഗ്രഹിച്ചു.

> പേർഷ്യാരാജാവായ കോരെശിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ ബെൽത്തശസ്സർ എന്നു പേരായ ദാനീയേലിന്നു ഒരു കാര്യം വെളിപ്പെട്ടു; ആ കാര്യം സത്യം ആയിരുന്നു, എങ്കിലും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയം ദീർഘമായിരുന്നു; അവൻ ആ കാര്യം ഗ്രഹിച്ചു, ദർശനത്തിന്റെ അർത്ഥവും മനസ്സിലാക്കി. ദാനീയേൽ 10:1.

ആ ദർശനം ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ “മാരെഹ്” ദർശനമാണ്. “വസ്തു” എന്നത് “വചനം” എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്ന എബ്രായ പദമായ “ദാബാർ” ആകുന്നു. ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ “വസ്തു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്ത അതേ പദം (“ദാബാർ”) ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ “കാര്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

> അതെ, ഞാൻ പ്രാർത്ഥനയിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആരംഭത്തിൽ ദർശനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട മനുഷ്യനായ ഗബ്രിയേൽ വേഗത്തിൽ പറന്നു വന്ന് സായംകാല അർപ്പണത്തിന്റെ സമയത്തോട് അടുത്ത് എന്നെ തൊട്ടു. അവൻ എന്നെ ബോധിപ്പിക്കുകയും എന്നോടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്ത് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദാനിയേലേ, നിനക്കു ജ്ഞാനവും വിവേകവും നൽകേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ പുറപ്പെട്ടു വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അപേക്ഷകളുടെ ആരംഭത്തിൽ തന്നേ കല്പന പുറപ്പെട്ടു; അതു നിനക്കു അറിയിപ്പാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം നീ അത്യന്തം പ്രിയനാകുന്നു; ആകയാൽ ഈ കാര്യം ഗ്രഹിക്കയും ദർശനം പരിഗണിക്കയും ചെയ്‍വിൻ. ദാനിയേൽ 9:21–23.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ചിതറിപ്പോക്കാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പ്രവാസാവസ്ഥയിൽ താൻ ഇരിക്കുന്നു എന്നു ദാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ലഭിച്ച പ്രകാശനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടു ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ള മറുപടിയായി ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു.

> അവന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ, ഞാൻ ദാനീയേൽ, പുസ്തകങ്ങളാൽ ആണ്ടുകളുടെ സംഖ്യ മനസ്സിലാക്കി; യെരൂശലേമിന്റെ ശൂന്യതകളിൽ എഴുപതു ആണ്ടുകൾ പൂർത്തിയാക്കുമെന്നു യഹോവയുടെ വചനം യിരെമ്യാവു പ്രവാചകനോടു വന്നിരുന്നു. ദാനീയേൽ 9:2.

യിരെമ്യാവു തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രവാസം, മോശെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന “ഏഴുകാലങ്ങളുടെ” പ്രവാസത്തിലേക്കാണ് ദാനീയേലിനെ നയിച്ചത്; അത് ഒരേസമയം ഒരു “ശപഥവും” ഒരു “ശാപവും” ആയിരുന്നു.

> അതെ, സകല യിസ്രായേലും നിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ശബ്ദം അനുസരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അതിൽനിന്നു പിന്മാറിയുമിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു ദൈവദാസനായ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശാപവും സത്യപ്രതിജ്ഞയും ഞങ്ങളുടെമേൽ ഒഴുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം ഞങ്ങൾ അവന്നു വിരോധമായി പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളുടെ നേരെയും ഞങ്ങളെ ന്യായം വിധിച്ച ഞങ്ങളുടെ ന്യായാധിപന്മാരുടെ നേരെയും അരുളിച്ചെയ്ത തന്റെ വചനങ്ങളെ, ഞങ്ങളുടെമേൽ മഹാദുരന്തം വരുത്തിയതുകൊണ്ടു സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ആകാശത്തിൻ കീഴെ എല്ലായിടത്തും യെരൂശലേമിന്മേൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ദോഷമൊക്കെയും ഞങ്ങളുടെമേൽ വന്നിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞ് നിന്റെ സത്യത്തെ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചില്ല. ദാനീയേൽ 9:11–13.

യിരെമ്യാവിന്റെയും മോശെയുടെയും രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, യെരൂശലേമിന്മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട ശൂന്യത “മോശെയുടെ” “ശാപം” തന്നെയാണെന്നും അത് പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്മേൽ “ഒഴിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു” എന്നും ദാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കി. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് യിരെമ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ “സഭയ്‌ക്കുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ” എന്നു പരാമർശിക്കുന്നു; ഈ സംബന്ധത്തിൽ, അവസാന നാളുകളിലെ “സഭയ്‌ക്കുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ” ഇതുതന്നെയാകയാൽ, യിരെമ്യാവിനെ അവൾ അവസാന നാളുകളുടെ പ്രവചനാത്മാവായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യിരെമ്യാവ് പ്രവചനാത്മാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മോശെ ബൈബിളിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ആ രണ്ടു സാക്ഷികളിൽ നിന്നു തങ്ങൾ ചിതറിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നവരെയും, ബൈബിളിലും പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിലും നിന്നു തങ്ങൾ ഉണർത്തപ്പെട്ടവരാണെന്ന് ഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ താൻ (അവർ) തടവിൽ ആയിരുന്നുവെന്ന സത്യത്തിലും, ആ തടവ് ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന കാര്യത്തിലും ഉണർത്തപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ.

ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങളുടെ അനുഭവം പത്തു കന്യകമാരുടെ അനുഭവമാണ്.

> “മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലം ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ അനുഭവിച്ച അതേ ഉണർവ്വിനെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട രണ്ട് സാക്ഷികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, തന്റെ മുഴുവൻ ജീവിതവും ദൈവവചനത്തിനുള്ളിലെ ഒരു പ്രത്യേക പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാണെന്ന് ദാനിയേൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ പ്രവചനം, തനിക്കു പിന്നാലെയുള്ള അതേ അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ തന്നെയുണ്ടാകാനിരുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കായി താൻ ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ആവശ്യമായിരുന്ന പരിഹാരത്തിലേക്കു ദാനിയേലിനെ നയിച്ചു. അതുപോലെ തന്നേ, മില്ലറൈറ്റുകൾ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ നിവർത്തിച്ചപ്പോൾ, ആദ്യ നിരാശയും താമസവും അവരെ നിദ്രയിൽ ആഴ്ത്തിയിരുന്നതായി അവർ ജാഗരൂകരാകേണ്ടതുമുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെയും ഉണർവ് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ഉണർവിനുള്ള രണ്ടു സാക്ഷികളാകുന്നു.

> “യേശുവും സകല സ്വർഗീയസൈന്യവും തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ സ്നേഹിച്ചവനെ കാണുവാൻ മധുരമായ പ്രത്യാശയോടെ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നവരെ കരുണയോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടെ നോക്കി. അവരുടെ പരീക്ഷണഘട്ടത്തിൽ അവരെ നിലനിറുത്തേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാർ അവരുടെ ചുറ്റും വിഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്വർഗീയസന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതു അവഗണിച്ചവർ ഇരുളിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു; ദൈവം സ്വർഗത്തിൽനിന്നു അവർക്കു അയച്ച പ്രകാശം അവർ സ്വീകരിച്ചില്ലായ്കയാൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം അവർക്കെതിരെ ജ്വലിച്ചു. തങ്ങളുടെ കർത്താവ് എന്തുകൊണ്ടു വന്നില്ലെന്നു ഗ്രഹിക്കാനാകാതിരുന്ന ആ വിശ്വസ്തരുമായ നിരാശിതരായവരെ ഇരുളിൽ വിട്ടില്ല. പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. കണക്കുകളിൽനിന്നു കർത്താവിന്റെ കൈ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു, പിശക് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങൾ 1844 വരെ എത്തുന്നുവെന്നും, പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നു എന്നു തെളിയിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ സമർപ്പിച്ച അതേ തെളിവ് തന്നേ അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കും എന്നു തെളിയിക്കുന്നുവെന്നും അവർ കണ്ടു. ദൈവവചനത്തിൽനിന്നുള്ള പ്രകാശം അവരുടെ നിലപാടിന്മേൽ പ്രകാശിച്ചു, അവർ ഒരു താമസകാലം കണ്ടെത്തി—‘ദർശനം താമസിച്ചാലും അതിനായി കാത്തിരിക്കുക.’ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉടൻ വരുന്ന വരവിനോടുള്ള അവരുടെ സ്നേഹത്തിൽ, യഥാർത്ഥത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്നവരെ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദർശനത്തിന്റെ താമസം അവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയിരുന്നു. വീണ്ടും അവർക്കു ഒരു സമയസൂചന ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും, 1843-ൽ അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്ന അതേ തോതിലുള്ള ഉത്സാഹവും ശക്തിയും കൈവശമാക്കേണ്ടതിന്നു, അവരുടെ കഠിനമായ നിരാശയെ അതിജീവിക്കുവാൻ അവരിൽ അനേകർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 236.

ഉപമയുടെ നിവൃത്തിയായി, മില്ലറൈറ്റുകൾ “ദർശനത്തിന്റെ താമസം അവഗണിച്ചിരുന്നു,” എന്നാൽ അവർ “വീണ്ടും” “പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ അന്വേഷിപ്പാൻ തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. കർത്താവിന്റെ കൈ സംഖ്യകളിൽ നിന്നു നീക്കപ്പെട്ടു, തെറ്റ് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.” ദാനിയേൽ ബൈബിളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു, “പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളിൽ” നിന്നു “കർത്താവിന്റെ കൈ” നീക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ ദാനിയേൽ ഒരു പ്രവർത്തകനായി, വെറും കേൾവിക്കാരനല്ലാതെ, സജീവവിശ്വാസത്താൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങളെയും ദൈവജനത്തിന്റെ ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥയുടെ പരിഹാരവും പരിഹാരനിശ്ചയവും നിറവേറ്റിക്കൊണ്ടു, യിരെമ്യാവിന്റെയും മോശെയുടെയും സന്ദേശം താൻ മനസ്സിലാക്കിയെന്നു തെളിയിച്ചപ്പോൾ, അന്നേ “വിശദീകരണം” ദാനിയേലിന്നു നൽകപ്പെട്ടു.

അവസാന നാളുകളിൽ ഉപമയുടെ അന്തിമവും ഏറ്റവും സമ്പൂർണ്ണവുമായ നിവൃത്തിയിൽ നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ താമസിക്കുന്ന കാലത്തെ നിറവേറ്റുമ്പോൾ, “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം” അവരുടെ മഹത്തായ പരീക്ഷയായിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലായിരിക്കും അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുക.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ ചിന്തകൾ നാം തുടരും.

> “‘ഫലം പാകമായാൽ, കൊയ്ത്തുകാലം വന്നിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ഉടനെ അരിവാൾ ഇടുന്നു.’ തന്റെ സഭയിൽ തന്നെയായുള്ള തന്റെ വെളിപ്പാടിനായി ക്രിസ്തു ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം അവന്റെ ജനങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായി പുനരുത്പാദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അവരെ തന്റെ സ്വന്തംവരായി അവകാശപ്പെടുവാൻ അവൻ വരും.” Christ’s Object Lessons, 69.

> “ലോകത്തെ മൂടിയിരിക്കുന്നതു ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണയുടെ അന്ധകാരമാണ്. മനുഷ്യർ അവന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത് തെറ്റായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്—തന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ പ്രകാശം പകരുന്നതും തന്റെ ശക്തിയിൽ രക്ഷകവുമായ ഒരു സന്ദേശം. അവന്റെ സ്വഭാവം അറിയിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ലോകത്തിന്റെ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് അവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രകാശം—അവന്റെ നന്മയുടെയും കരുണയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും പ്രകാശം—പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.”

> “ഇതാണ് യെശയ്യാ പ്രവാചകൻ ഈ വചനങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി: ‘സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന യെരൂശലേമേ, ശക്തിയോടെ നിന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തുക; അതിനെ ഉയർത്തുക, ഭയപ്പെടരുത്; യെഹൂദയുടെ പട്ടണങ്ങളോടു പറയുക: ഇതാ, നിങ്ങളുടെ ദൈവം! ഇതാ, പ്രഭുവായ യഹോവ ശക്തമായ കരത്തോടുകൂടെ വരും; അവന്റെ ഭുജം അവന്നു വേണ്ടി ആധിപത്യം നടത്തും; ഇതാ, അവന്റെ പ്രതിഫലം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടു, അവന്റെ പ്രവൃത്തി അവന്റെ മുമ്പിൽ ഉണ്ടു.’ യെശയ്യാവു 40:9, 10.”

> “വരന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവർ ജനങ്ങളോടു, ‘ഇതാ, നിങ്ങളുടെ ദൈവം’ എന്നു പറയേണ്ടതാണ്. കരുണാപൂർണമായ പ്രകാശത്തിന്റെ അവസാന കിരണങ്ങൾ, ലോകത്തേക്കു നൽകപ്പെടേണ്ട കരുണയുടെ അവസാന സന്ദേശം, അവന്റെ സ്നേഹസ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു വെളിപ്പാടാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ അവന്റെ മഹത്വം പ്രകടമാക്കേണ്ടതാണ്. അവരുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും ദൈവകൃപ തങ്ങൾക്കായി എന്തു ചെയ്തിരിക്കുന്നുവെന്നതു അവർ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.” Christ’s Object Lessons, 415.

Back to Articles