Article

# Elijah - Number Six

ഏലിയാ — സംഖ്യ ആറു

Ten Tests

പത്ത് പരിശോധനകൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 5, 2023

Formats

PDF
Word

We have been addressing the symbolism of Elijah and are now using the histories of Mount Carmel and Mount Sinai to illustrate a progressive testing process for the horn of Protestantism and a progressive political development for the horn of Republicanism that parallels the horn of Protestantism.

നാം എലിയാവിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയെ പരിഗണിച്ചുവരികയായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനായുള്ള ഒരു ക്രമാനുഗത പരീക്ഷണപ്രക്രിയയും, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനോട് സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനായുള്ള ഒരു ക്രമാനുഗത രാഷ്ട്രീയ വികാസവും ദൃഷ്ടാന്തപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, കാർമേൽ പർവ്വതത്തിന്റെയും സീനായി പർവ്വതത്തിന്റെയും ചരിത്രങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

The last article was working through the rebellion of Numbers chapter thirteen and fourteen which identifies the tenth and final test for ancient Israel after their crossing of the Red Sea. The history aligns with the beginning movement of Millerite history, but also with the history of God’s ending movement. The work of all three angels of Revelation fourteen is accomplished by a movement at the beginning and a movement at the end.

മുമ്പത്തെ ലേഖനം, ചെങ്കടൽ കടന്നശേഷം പുരാതന യിസ്രായേലിനുള്ള പത്താമത്തെയും അന്തിമവുമായ പരീക്ഷണമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന സംഖ്യാപുസ്തകം പതിമൂന്നും പതിനാലും അധ്യായങ്ങളിലെ കലാപത്തെ വിശകലനം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ചരിത്രം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭ പ്രസ്ഥാനത്തോടു ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു; അതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ അവസാന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തോടും അത് ഒത്തുചേരുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സകല പ്രവൃത്തിയും ആരംഭത്തിലുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെയും അവസാനത്തിലുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെയും പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്നു.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഏകീഭവിക്കുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയാകെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടവൻ ആകുന്നു. ലോകവ്യാപകമായ വ്യാപ്തിയും അസാധാരണമായ ശക്തിയും ഉള്ള ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. 1840–44-ലെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷനറി കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി, ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നവോത്ഥാനകാലം മുതൽ ഏതൊരു ദേശത്തും സാക്ഷ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തത്ര വലിയ മതപരമായ ഉണർവ് ഉണ്ടായി; എങ്കിലും ഇവയെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിനുകീഴിലുള്ള മഹാശക്തിയുള്ള പ്രസ്ഥാനം അതിക്രമിച്ചുകടക്കും.” The Great Controversy, 611.

Between the history of the beginning movement and the ending movement, we find the history of the church of Laodicea. The angel that lightens the earth with its glory is clearly identified as a movement, not a church.

ആരംഭപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനും അന്തിമപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനും ഇടയിൽ, നാം ലാവൊദിക്ക്യാ സഭയുടെ ചരിത്രം കാണുന്നു. തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ദൂതൻ വ്യക്തമായി ഒരു സഭയല്ല, ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> “Of Babylon, at the time brought to view in this prophecy, it is declared: ‘Her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:5. She has filled up the measure of her guilt, and destruction is about to fall upon her. But God still has a people in Babylon; and before the visitation of His judgments these faithful ones must be called out, that they partake not of her sins and ‘receive not of her plagues.’ Hence the movement symbolized by the angel coming down from heaven, lightening the earth with his glory and crying mightily with a strong voice, announcing the sins of Babylon. In connection with his message the call is heard: ‘Come out of her, My people.’ These announcements, uniting with the third angel’s message, constitute the final warning to be given to the inhabitants of the earth.” The Great Controversy, 604.

> ഈ പ്രവചനത്തിൽ ദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തെ ബാബേലിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: “അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗംവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു.” വെളിപ്പാട് 18:5. അവൾ തന്റെ കുറ്റത്തിന്റെ അളവ് നിറച്ചിരിക്കുന്നു; നാശം അവളുടെ മേൽ പതിക്കുവാൻ ഇരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിനും ഇപ്പോഴും ബാബേലിൽ ഒരു ജനമുണ്ട്; അവന്റെ ന്യായവിധികളുടെ സന്ദർശനം വരുന്നതിനു മുമ്പ് ഈ വിശ്വസ്തർ അവളിൽ നിന്നു വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടണം, അവർ അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും “അവളുടെ ബാധകളിൽ നിന്നു ഒന്നും പ്രാപിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും.” അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി, തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ബാബേലിന്റെ പാപങ്ങളെ അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശക്തമായ ശബ്ദത്തിൽ മഹാബലത്തോടെ നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൂതൻകൊണ്ടു പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനം ഉണ്ടാകുന്നു. അവന്റെ സന്ദേശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ വിളി കേൾക്കപ്പെടുന്നു: “എന്റെ ജനമേ, അവളിൽ നിന്നു പുറത്തുവരുവിൻ.” ഈ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു ചേർന്ന് ഭൂമിയിലെ നിവാസികൾക്കു നല്കപ്പെടേണ്ട അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 604.

All the prophets agree with one another and they all identify more specifically “the last days,” than they identify the days in which the prophecies were proclaimed. As an example of this phenomenon the angel of Revelation eighteen, was and is typified by the angel of Revelation ten. Both lighten the earth with its glory when it descends. Sister White identifies the first angel in the book Early Writings.

എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും പരസ്പരം ഏകോപിക്കുന്നു; പ്രവചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട കാലങ്ങളെക്കാൾ അവർ “അന്ത്യദിവസങ്ങളെ” കൂടുതലായി വ്യക്തമായി നിർവചിക്കുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണമായി, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതൻ വെളിപ്പാട് പത്തിലെ ദൂതനാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു, ഇപ്പോഴും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. അത് ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ, ഇരുവരും തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആദ്യ ദൂതനെ Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> “യേശു തന്റെ രണ്ടാം പ്രത്യക്ഷതയ്ക്കായി ഒരുക്കപ്പെടണമെന്ന് ഭൂമിയിലെ നിവാസികളെ മുന്നറിയിപ്പുകൊടുക്കുവാൻ ഒരു ശക്തനായ ദൂതനെ താഴേക്കു വരുവാൻ നിയോഗിച്ചു. ആ ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽ യേശുവിന്റെ സന്നിധി വിട്ടുപുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത്യന്തം പ്രഭയുള്ളതും മഹിമാപൂർണ്ണവുമായി ഒരു വെളിച്ചം അവന്റെ മുമ്പിൽ പോയി. തന്റെ ദൗത്യം തന്റെ മഹിമയാൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും വരുവാനുള്ള ദൈവക്രോധത്തെക്കുറിച്ചു മനുഷ്യനു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് എനിക്കു അറിയിക്കപ്പെട്ടു.” Early Writings, 245.

That angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. It had been typified by the angel that descended on August 11, 1840. In Isaiah chapter six, Isaiah is shown the temple in heaven and God’s glory. In verse three of chapter six it identifies that the whole earth is full of God’s glory. That happens when the angel of Revelation eighteen descends.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആ ദൂതൻ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നു. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങി വന്ന ദൂതനാൽ അതിന് മുൻകൂട്ടി മാതൃക കാണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ ആറാം അധ്യായത്തിൽ, യെശയ്യാവിന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവാലയവും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വവും കാണിക്കപ്പെടുന്നു. ആറാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ, ഭൂമിയൊക്കെയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വരുമ്പോഴാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. Revelation 18:1.

> ഈ കാര്യങ്ങൾക്കു ശേഷം, മഹത്തായ അധികാരമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിവരുന്നതിനെ ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു ഭൂമി പ്രകാശിതമായി. വെളിപ്പാട് 18:1.

Verse three of Isaiah six identifies the same history.

യെശയ്യാവ് ആറിന്റെ മൂന്നാം വാക്യം അതേ ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 6:3.

Sister White brings Isaiah’s vision of the sanctuary together with the movement of Revelation eighteen.

സഹോദരി വൈറ്റ്, യെശയ്യാവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരദർശനത്തെ വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനെട്ടിലെ പ്രസ്ഥാനത്തോടൊപ്പം സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു.

> “The seraphim before the throne are so filled with reverential awe in beholding the glory of God that they do not for an instant look upon themselves with self-complacency, or in admiration of themselves or one another. Their praise and glory are for the Lord of Hosts, who is high and lifted up, and the glory of whose train fills the temple. As they see the future, when the whole earth shall be filled with his glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in his presence, beneath his smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing his image, in doing his service and worshiping him, their highest ambition is fully reached.

> “സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലുള്ള സെരാഫീങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ദർശിക്കുമ്പോൾ അത്യന്തം ഭക്തിപൂർണ്ണമായ വിസ്മയത്താൽ അങ്ങനെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവർ ഒരു നിമിഷംപോലും തങ്ങളെത്തന്നെ സ്വയതൃപ്തിയോടെ നോക്കുകയോ, തങ്ങളെയോ പരസ്പരം ഒരുത്തരെയൊരുത്തൻ പ്രശംസാഭാവത്തോടെ നിരീക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അവരുടെ സ്തുതിയും മഹത്വവും ഉയർന്നും ഉയർത്തപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്ന, ആരുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം ആലയത്തെ നിറയ്ക്കുന്നുവോ ആ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയ്ക്കായിരിക്കുന്നു. ഭാവിയിൽ സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വത്താൽ നിറയുന്ന സമയം അവർ കാണുമ്പോൾ, വിജയോത്സുകമായ സ്തുതിഗാനം മാധുര്യമാർന്ന ഗീതാലാപനമായി ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്കു പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു: ‘വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ.’ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവർ പൂർണ്ണമായി സംതൃപ്തരാണ്; അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, അവന്റെ അംഗീകാരപൂർണ്ണമായ പുഞ്ചിരിക്കീഴിൽ, അവർക്ക് അതിലധികമായി ഒന്നും അഭിലഷിക്കുന്നില്ല. അവന്റെ സ്വരൂപം ധരിക്കുന്നതിലും, അവന്റെ സേവനം ചെയ്യുന്നതിലും, അവനെ ആരാധിക്കുന്നതിലും, അവരുടെ പരമോന്നതമായ അഭിലാഷം പൂർണ്ണമായി പ്രാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

> “The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days.” Review and Herald, December 22, 1896.

> “യെശയ്യാവിന് നല്കപ്പെട്ട ദർശനം അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.” Review and Herald, December 22, 1896.

John in Revelation chapter ten and also in chapter eighteen, and with Isaiah in chapter six and including the commentary of Sister White, place all these illustrations of the earth being lightened with God’s glory at the same point in history. The whole earth witnessed the events that took place on September 11, 2001. The progressive history of the Millerite movement that concluded in 1863, typified the history when the mighty angel of Revelation eighteen descends with the history associated with the angel that descended in Revelation chapter ten. With these opening premises in place, we will return to the testing process represented in Numbers chapter fourteen. After Moses interceded for the rebels that wished to return to Egypt and stone Joshua and Caleb, God accepts Moses’ intercession.

വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലും പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലും യോഹന്നാനും, യെശയ്യാവു ആറാം അധ്യായത്തിലും, അതോടൊപ്പം സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും, ഭൂമി ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിതമാകുന്നതിന്റെ ഈ എല്ലാ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെയും ചരിത്രത്തിലെ അതേ ഒരേ ഘട്ടത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെ മുഴുവൻ ഭൂമിയും സാക്ഷീകരിച്ചു. 1863-ൽ സമാപിച്ച മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പുരോഗമനപരമായ ചരിത്രം, വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഇറങ്ങി വന്ന ദൂതനോടു ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രത്തോടുകൂടി വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരുന്ന ചരിത്രത്തെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി. ഈ ആരംഭപ്രമേയങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, സംഖ്യാപുസ്തകം പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലേക്കു നാം മടങ്ങിവരും. ഈജിപ്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുകയും യോശുവയെയും കാലേബിനെയും കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലുകയും ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച കലഹക്കാരെക്കുറിച്ചു മോശെ മദ്ധ്യസ്ഥം ചെയ്തശേഷം, ദൈവം മോശെയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥത സ്വീകരിക്കുന്നു.

> And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:20–24.

> അപ്പോൾ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു: നിന്റെ വചനപ്രകാരം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതു സത്യമായതുപോലെ, ഭൂമിയൊക്കെയും യഹോവയുടെ മഹത്വംകൊണ്ട് നിറയും. എങ്കിലും എന്റെ മഹത്വവും ഞാൻ മിസ്രയീമിലും മരുഭൂമിയിലും പ്രവർത്തിച്ച അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടിട്ടും, ഇപ്പോൾ ഈ പത്തു പ്രാവശ്യം എന്നെ പരീക്ഷിച്ചും എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിച്ചും ചെയ്ത ആ പുരുഷന്മാർ, ഞാൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരോടു സത്യം ചെയ്ത ദേശം നിശ്ചയമായി കാണുകയില്ല; എന്നെ പ്രകോപിപ്പിച്ചവരിൽ ആരും അതു കാണുകയുമില്ല. എന്നാൽ എന്റെ ദാസനായ കാലേബ്, അവനോടുകൂടെ വേറൊരു ആത്മാവുണ്ടായിരുന്നു, അവൻ എന്നെ പൂർണ്ണമായി അനുഗമിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവൻ ചെന്ന ദേശത്തേക്കു ഞാൻ അവനെ കൊണ്ടുവരും; അവന്റെ സന്തതി അതു കൈവശമാക്കും. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:20–24.

The history represented here in Numbers fourteen is the final test for ancient Israel and their failure secured for them death in the wilderness over the following forty years. The history is directly associated with Revelation eighteen for God there proclaimed that “as truly as” God lives “all the earth shall be filled with the glory of the Lord.” It’s a very strong statement that God places in this historical record, and in so doing He emphasizes that the history represented in Numbers chapters thirteen and fourteen, pointed forward to the mighty movement of the angel of Revelation eighteen. Because Revelation eighteen is the end of the remnant people of God, the beginning of the remnant people of God is also illustrated in the passage we are considering in the book of Numbers.

സംഖ്യാപുസ്തകത്തിലെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ ഇവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ചരിത്രം പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്റെ അന്തിമ പരീക്ഷയായിരുന്നു; അവരുടെ പരാജയം തുടർന്ന് വന്ന നാല്പതു വർഷങ്ങളിലുടനീളം അവർക്കു മരുഭൂമിയിൽ മരണത്തെ ഉറപ്പിച്ചു. ഈ ചരിത്രം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തോടു നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം അവിടെ ദൈവം, “ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ സത്യമായി” “സകല ഭൂമിയും യഹോവയുടെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറയും” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ചരിത്രരേഖയിൽ ദൈവം സ്ഥാപിക്കുന്ന അതിവലിമയുള്ള ഒരു പ്രസ്താവനയാണിത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, സംഖ്യാപുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നും പതിനാലും അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ ശക്തമായ പ്രസ്ഥാനത്തെ മുൻകൂട്ടി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതാണെന്ന് അവൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ട് ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടമാണെന്നതിനാൽ, നാം സംഖ്യാപുസ്തകത്തിൽ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഭാഗത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനത്തിന്റെ ആരംഭവും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

On August 11, 1840, at the fulfillment of a prophecy of Islam of the second woe, the former chosen covenant people were tested by the message of Elijah that had just been proven to be correct.

1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന്, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിറവേറ്റലിനോടനുബന്ധിച്ച്, ഇപ്പൊഴേ ശരിയെന്നു തെളിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശത്താൽ മുമ്പ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്ന നിയമജനങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

On September 11, 2001, at the fulfillment of a prophecy of Islam of the third woe, the former chosen covenant people marked the beginning of the judgment of the living as the message of Elijah that had just been proven to be correct.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, മൂന്നാം കഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിറവേറ്റലിൽ, ഒരിക്കൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നിയമജനമായവർ, ഇപ്പോഴേ ശരിയാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന എലീയാവിന്റെ സന്ദേശമായി ജീവനുള്ളവരുടെ ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി.

The Elijah message of the Millerite history was set within the context of prophetic time. The Elijah message on September 11, 2001 was set within the context of the repetition of history. September 11, 2001 repeated the history of August 11, 1840 for both dates represent a fulfillment of a prophecy of Islam, and both mark the descent of the angel, that Sister White said is “no less a personage than Jesus Christ.” Though Sister White never says the angel of Revelation eighteen “was no less a personage than Jesus Christ” as she does of the angel of Revelation ten, the angel of Revelation eighteen lightens the earth with “his” glory, and the Scriptures are clear that it is the glory of Jesus Christ that lightens the earth.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശം പ്രവചനകാലത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിനുള്ളിലായിരുന്നു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശം ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിനുള്ളിലായിരുന്നു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ലെ ചരിത്രത്തെ ആവർത്തിച്ചു; കാരണം ഈ രണ്ടു തീയതികളും ഇസ്ലാമിനെ സംബന്ധിച്ച ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഇരുവരും ദൂതന്റെ അവരോഹണത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; ആ ദൂതനെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമൊന്നുമല്ല” എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമൊന്നുമല്ല” എന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദൂതനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതുപോലെ, ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഭൂമിയെ “അവന്റെ” മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വമാണെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ വ്യക്തമായി അറിയിക്കുന്നു.

The instrument of judgment that brought about the test of the Protestants in the beginning was the Millerite movement as represented by Elijah. The instrument of judgment that brings about the test of Seventh-day Adventism at the end is the Elijah movement as represented by the one hundred and forty-four thousand. The symbol of Elijah has more than one meaning, and though he represents Miller and the Millerite movement, he also represents the one hundred and forty-four thousand.

ആരംഭത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരുടെ പരീക്ഷയെ വരുത്തിച്ചേർത്ത ന്യായവിധിയുടെ ഉപകരണമായിരുന്നത് ഏലിയാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ആയിരുന്നു. അന്ത്യത്തിൽ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പരീക്ഷയെ വരുത്തിച്ചേർക്കുന്ന ന്യായവിധിയുടെ ഉപകരണമായിരിക്കുന്നത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തുനാലായിരം പേരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഏലിയാ പ്രസ്ഥാനം ആകുന്നു. ഏലിയാവിന്റെ പ്രതീകത്തിന് ഒന്നിലധികം അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്; അവൻ മില്ലറെയും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തുനാലായിരം പേരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51-53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 412.

> “രൂപാന്തരപർവതത്തിൽ മോശെ, പാപത്തിനും മരണത്തിനുമേൽ ക്രിസ്തു നേടിയ ജയത്തിന്റെ ഒരു സാക്ഷിയായിരുന്നു. നീതിമാന്മാരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ കല്ലറയിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുവാനുള്ളവരെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മരണം കാണാതെ സ്വർഗത്തിലേക്കു മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയ ഏലീയാവോ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിൽ ഭൂമിയിൽ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നവരെയും, ‘അവസാന കാഹളത്തിൽ, ഒരു നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരംകൊണ്ട്’ ‘മാറ്റപ്പെടുന്നവരെയും’ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അപ്പോൾ ‘ഈ മർത്ത്യമുള്ളത് അമർത്ത്യത ധരിക്കേണ്ടതും,’ ‘ഈ നാശനീയമായത് അനാശ്വരത ധരിക്കേണ്ടതുമാകുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 15:51-53. യേശു സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രകാശം ധരിച്ചിരുന്നതു, അവൻ ‘പാപം സംബന്ധിച്ചല്ലാതെ രക്ഷക്കായി രണ്ടാം പ്രാവശ്യം’ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. കാരണം അവൻ ‘തന്റെ പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിലും വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരോടുകൂടെയും’ വരും. എബ്രായർ 9:28; മാർക്കൊസ് 8:38. ശിഷ്യന്മാർക്കു രക്ഷകൻ നൽകിയ വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയായി. പർവതത്തിന്മേൽ ഭാവിയിലെ മഹത്വരാജ്യം ഒരു ചെറുരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു,—രാജാവായ ക്രിസ്തു, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ വിശുദ്ധരുടെ പ്രതിനിധിയായ മോശെ, മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയവരുടെ പ്രതിനിധിയായ ഏലീയാവ്.” The Desire of Ages, 412.

The covenant people that are passed by are the majority of ten to two. Many are called, but few are chosen. The failure of the tenth test was based upon whether the evil report, or the good report of the Promised Land was rejected or accepted. Thus, the history here illustrated demonstrates that victory or defeat in the progressive testing history is premised upon a choice of two methodologies that interpret the same information.

ഒഴിച്ചുകടക്കപ്പെടുന്ന ഉടമ്പടിജനം പത്തിൽ രണ്ടെന്ന അനുപാതത്തിൽ ഭൂരിപക്ഷമാണ്. അനേകർ വിളിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ കുറച്ചുപേരേ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നു. പത്താമത്തെ പരീക്ഷയുടെ പരാജയം വാഗ്ദത്തദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഷ്ടവാർത്തയെയോ ശുഭവാർത്തയെയോ നിരസിച്ചോ സ്വീകരിച്ചോ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു, ഇവിടെ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം തെളിയിക്കുന്നത്, പുരോഗമനപരമായ പരീക്ഷണചരിത്രത്തിലെ ജയം അല്ലെങ്കിൽ പരാജയം ഒരേ വിവരത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന രണ്ടു രീതിശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതാണ്.

All twelve spies saw the Promised Land, but two different conclusions were drawn concerning what the Promised Land represented. One report was motivated by human fear the other by faith. One manifested a desire to reject the leading of God and return to Egyptian slavery and the other report manifested a desire to trust the leading of God and move forward into the Promised Land.

പന്ത്രണ്ട് ചാരന്മാരും വാഗ്ദത്തദേശം കണ്ടു; എന്നാൽ വാഗ്ദത്തദേശം എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് രണ്ട് വ്യത്യസ്തമായ നിഗമനങ്ങൾ ആക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു. ഒരു റിപ്പോർട്ട് മാനുഷികഭയത്താൽ പ്രേരിതമായിരുന്നു; മറ്റൊന്ന് വിശ്വാസത്താൽ. ഒന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തെ നിരസിച്ച് ഈജിപ്തിലെ അടിമത്തത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള ആഗ്രഹം പ്രകടമാക്കി; മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ട് ദൈവത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് വാഗ്ദത്തദേശത്തിലേക്ക് മുന്നേറാനുള്ള ആഗ്രഹം പ്രകടമാക്കി.

In the Millerite movement, the majority also chose to return to the bondage of Babylon and become her daughters, and this was the manifestation of their decision to reject the prophetic message of the first angel. The faithful Millerites chose to follow the prophetic message of the first angel, even after the apparent failure at the first disappointment in the spring of 1844. The history of Numbers sets forth two different “reports” of the twelve spies, representing two different analyses of the same prophetic message. In 1863, Laodicean Adventism did not accept a prophetic message, they rejected a formerly established prophetic message. In 1863, Laodicean Adventism returned to and accepted the biblical methodology that opposed William Miller throughout his ministry. Those that rejected the prophetic message and desired to return to bondage were typified by the rebels of Numbers fourteen, who ultimately died in the wilderness.

മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഭൂരിപക്ഷവും ബാബിലോണിന്റെ അടിമത്തത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുകയും അവളുടെ പുത്രിമാരാകുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തു; അത് ആദ്യദൂതന്റെ പ്രവചനസന്ദേശത്തെ അവർ നിരസിക്കാനുള്ള അവരുടെ തീരുമാനത്തിന്റെ പ്രകടനമായിരുന്നു. വിശ്വസ്തരായ മില്ലറൈറ്റുകൾ 1844-ലെ വസന്തകാലത്തെ ആദ്യ നിരാശയിൽ പ്രത്യക്ഷമായ പരാജയത്തിനു ശേഷവും ആദ്യദൂതന്റെ പ്രവചനസന്ദേശത്തെ പിന്തുടരുന്നതിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തു. സംഖ്യാഗമത്തിന്റെ ചരിത്രം പന്ത്രണ്ടു ചാരന്മാരുടെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത “റിപ്പോർട്ടുകൾ” അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതേ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വിശകലനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവയെന്ന നിലയിൽ. 1863-ൽ ലവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം ഒരു പ്രവചനസന്ദേശം സ്വീകരിച്ചില്ല; മുമ്പേ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പ്രവചനസന്ദേശത്തെ അവർ നിരസിച്ചു. 1863-ൽ ലവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം, വില്യം മില്ലറിന്റെ ശുശ്രൂഷാകാലമൊട്ടാകെ അദ്ദേഹത്തെ എതിർത്തിരുന്ന ബൈബിള്‍ അധിഷ്ഠിത രീതിശാസ്ത്രത്തിലേക്കു മടങ്ങി അതിനെ സ്വീകരിച്ചു. പ്രവചനസന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുകയും അടിമത്തത്തിലേക്കു മടങ്ങുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തവർ സംഖ്യാഗമം പതിനാലിലെ കലാപകാരികളാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അവർ ഒടുവിൽ മരുഭൂമിയിൽ മരിച്ചുപോയി.

The number ten, when considered as a symbol, as with all symbols has more than one meaning. Its symbolic meaning must be understood by the context of the passage where it is located. “Ten” as a symbol can represent persecution. It can represent a test. It can represent the ten-fold union of the kings of Europe, the northern tribes of Israel and the United Nations. In the church of Smyrna God’s people were to have tribulation for ten days.

പത്ത് എന്ന സംഖ്യയെ ഒരു പ്രതീകമായി പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പ്രതീകങ്ങളെയും പോലെ അതിനും ഒന്നിലധികം അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്. അതിന്റെ പ്രതീകാത്മക അർത്ഥം അത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ പ്രസംഗസന്ദർഭത്തിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ഒരു പ്രതീകമായി “പത്ത്” പീഡനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാം. അത് ഒരു പരീക്ഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കാം. യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ പത്തു മടങ്ങുള്ള ഐക്യത്തെയും, ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളെയും, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കാം. സ്മൂർണാ സഭയിൽ ദൈവജനത്തിന് പത്ത് ദിവസം കഷ്ടത ഉണ്ടാകേണ്ടതായിരുന്നു.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> നിനക്കു സഹിക്കേണ്ടിവരുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നിനെയും ഭയപ്പെടരുത്; ഇതാ, നിങ്ങളിൽ ചിലരെ നിങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു പിശാച് തടവറയിൽ ഇട്ടേക്കും; നിങ്ങൾക്കു പത്തു ദിവസം കഷ്ടത ഉണ്ടാകും; മരണത്തോളം വിശ്വസ്തനായിരിക്കുക; ഞാൻ നിനക്കു ജീവനിന്റെ കിരീടം തരാം. വെളിപ്പാട് 2:10.

The historians point to the persecution carried out by Diocletian in the history of Smyrna, for that being the most severe persecution of Smyrna’s history, and it lasted ten years. Other historians identify ten different persecutions in the history of Smyrna. Either way, they were carried out by Imperial Rome, which in Daniel seven is represented by ten horns. Those ten kings were the kings, typified by Ahab who committed fornication with the papacy, and were the tool of persecution the papacy used to accomplish the slaughter during the Dark Ages. “Ten” represents the state power that accomplishes the persecution for Jezebel. In Daniel chapter one “ten” symbolizes a testing period.

ചരിത്രകാരന്മാർ സ്മിർനയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ദിയോക്ലീഷ്യൻ നടത്തിയ പീഡനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; കാരണം അത് സ്മിർനയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ പീഡനമായിരുന്നു, കൂടാതെ അത് പത്ത് വർഷം നീണ്ടുനിന്നു. മറ്റ് ചരിത്രകാരന്മാർ സ്മിർനയുടെ ചരിത്രത്തിൽ പത്ത് വ്യത്യസ്ത പീഡനങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഏതുവിധമായാലും, അവ സാമ്രാജ്യത്വ റോമിനാൽ നടത്തപ്പെട്ടവയായിരുന്നു; ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ അത് പത്ത് കൊമ്പുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ, പാപ്പാധികാരവുമായി പരസംഗം ചെയ്ത ആഹാബിനാൽ മുൻസൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു; ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽ നടന്ന കൂട്ടക്കൊല നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി പാപ്പാധികാരം ഉപയോഗിച്ച പീഡനത്തിന്റെ ഉപകരണവും അവർ ആയിരുന്നു. “പത്ത്” യെസബേലിനുവേണ്ടി പീഡനം നടപ്പാക്കുന്ന രാജ്യശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ “പത്ത്” ഒരു പരീക്ഷണകാലത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 1:12–15.

> ദയവായി താങ്കളുടെ ദാസന്മാരെ പത്തു ദിവസം പരീക്ഷിച്ചുനോക്കേണമേ; ഞങ്ങൾക്കു തിന്നുവാൻ പയർവർഗ്ഗവും കുടിപ്പാൻ വെള്ളവും തരണമേ. പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മുഖച്ഛായയും രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണവിഹിതം ഭക്ഷിക്കുന്ന ബാലന്മാരുടെ മുഖച്ഛായയും താങ്കളുടെ സന്നിധിയിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടട്ടെ; താങ്കൾ കാണുന്നതുപോലെ താങ്കളുടെ ദാസന്മാരോടു ചെയ്യേണമേ. അങ്ങനെ അവൻ ഈ കാര്യത്തിൽ അവർക്കു സമ്മതിച്ച് അവരെ പത്തു ദിവസം പരീക്ഷിച്ചു. പത്തു ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം അവരുടെ മുഖച്ഛായ രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണവിഹിതം ഭക്ഷിച്ചിരുന്ന സകല ബാലന്മാരുടെയും മുഖച്ഛായയെക്കാൾ മനോഹരവും ദേഹത്തിൽ പുഷ്ടിയേറിയതുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ദാനീയേൽ 1:12–15.

In Numbers fourteen ancient Israel had provoked God ten times, representing ten tests over a period of time.

സംഖ്യാപുസ്തകം പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ, പ്രാചീന ഇസ്രായേൽ ദീർഘകാലയളവിൽ പത്ത് പ്രാവശ്യം ദൈവത്തെ പ്രകോപിപ്പിച്ചിരുന്നു; അത് ഒരു കാലയളവിൽ ഉണ്ടായ പത്ത് പരീക്ഷകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice. Numbers 14:21, 22.

> എന്നാൽ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, സർവ്വഭൂമിയും യഹോവയുടെ മഹത്വംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കും. എന്നാൽ എന്റെ മഹത്വവും ഞാൻ മിസ്രയീമിലും മരുഭൂമിയിലും ചെയ്ത എന്റെ അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടിട്ടും, ഇപ്പോഴുവരെ ഈ പത്തു പ്രാവശ്യം എന്നെ പരീക്ഷിക്കുകയും എന്റെ വാക്കു കേൾക്കാതിരിക്കയും ചെയ്ത ആ മനുഷ്യരൊക്കെയും. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:21, 22.

If you were to search the internet for the understanding of what specific rebellions represent the nine rebellions or failed tests from the deliverance at the Red Sea until the tenth test you will find a few variations of which of the failures of ancient Israel should be marked as one of those ten tests. I contend that the Red Sea deliverance that has been specifically identified as lining up with October 22, 1844, is the beginning of the ten tests, and therefore the place to begin counting the tests that arose from 1844 to 1863. There had been a progressive testing process that began in 1798 when the book of Daniel was unsealed, and that process covered the history of the first and second angel’s messages that concluded at the arrival of the third angel on October 22, 1844.

ചെങ്കടൽ വിടുതലിൽ നിന്ന് പത്താമത്തെ പരീക്ഷ വരെ, ആ ഒമ്പത് കലാപങ്ങൾ അഥവാ പരാജയപ്പെട്ട പരീക്ഷകൾ ഏതൊക്കെ പ്രത്യേക കലാപങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന കാര്യത്തിന്റെ ധാരണക്കായി നിങ്ങൾ ഇന്റർനെറ്റിൽ തിരയുകയാണെങ്കിൽ, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ഏതു പരാജയങ്ങളെയാണ് ആ പത്ത് പരീക്ഷകളിൽ ഒന്നായി അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ടത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. ഒക്ടോബർ 22, 1844-നോടു തുല്യമായി നിരപ്പാക്കപ്പെട്ടതായി പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചെങ്കടൽ വിടുതലാണ് ആ പത്ത് പരീക്ഷകളുടെ ആരംഭമെന്നു, അതിനാൽ 1844 മുതൽ 1863 വരെ ഉദിച്ചുവന്ന പരീക്ഷകളെ എണ്ണിത്തുടങ്ങേണ്ട സ്ഥലം അതുതന്നെയാണെന്നും ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. 1798-ൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമായപ്പോൾ ആരംഭിച്ച ഒരു പുരോഗമനപരമായ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ഉണ്ടായിരുന്നുവു; ഒക്ടോബർ 22, 1844-ൽ മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിച്ചേരുന്നതോടെ സമാപിച്ച ഒന്നാം, രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ ആ പ്രക്രിയ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.

> “In Minneapolis God gave precious gems of truth to His people in new settings. This light from heaven by some was rejected with all the stubbornness the Jews manifested in rejecting Christ, and there was much talk about standing by the old landmarks. But there was evidence they knew not what the old landmarks were. There was evidence and there was reasoning from the word that commended itself to the conscience; but the minds of men were fixed, sealed against the entrance of light, because they had decided it was a dangerous error removing the ‘old landmarks’ when it was not moving a peg of the old landmarks, but they had perverted ideas of what constituted the old landmarks.

> “മിനിയാപൊളിസിൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തിന് സത്യത്തിന്റെ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളെ പുതിയ പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നൽകി. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ വെളിച്ചം ചിലർ, ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കുന്നതിൽ യെഹൂദന്മാർ പ്രകടിപ്പിച്ച അതേ ദൃഢഹഠത്തോടെ, നിരസിച്ചു; ‘പഴയ അതിർത്തിച്ചിഹ്നങ്ങൾക്കു’ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ പഴയ അതിർത്തിച്ചിഹ്നങ്ങൾ എന്താണെന്നു അവർ അറിയുന്നില്ലായിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവുണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സാക്ഷിക്കു സ്വയം അംഗീകാരം നേടിയ തെളിവും വചനത്തിൽനിന്നുള്ള യുക്തിവാദവും ഉണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകൾ വെളിച്ചം പ്രവേശിക്കാതിരിക്കുമാറ് ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടതും മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു, കാരണം ‘പഴയ അതിർത്തിച്ചിഹ്നങ്ങളെ’ നീക്കിക്കളയുന്ന അപകടകരമായ ഒരു തെറ്റാണിത് എന്നു അവർ മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അത് പഴയ അതിർത്തിച്ചിഹ്നങ്ങളിലെ ഒരു കുറ്റി പോലും നീക്കുന്നതല്ലായിരുന്നു; പഴയ അതിർത്തിച്ചിഹ്നങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതെന്തെന്ന കാര്യത്തിൽ അവരുടെ ധാരണകൾ വികൃതമായിരുന്നതായിരുന്നു.”

> “The passing of the time in 1844 was a period of great events, opening to our astonished eyes the cleansing of the sanctuary transpiring in heaven, and having decided relation to God’s people upon the earth, [also] the first and second angels’ messages and the third, unfurling the banner on which was inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus.’ One of the landmarks under this message was the temple of God, seen by His truth-loving people in heaven, and the ark containing the law of God. The light of the Sabbath of the fourth commandment flashed its strong rays in the pathway of the transgressors of God’s law. The nonimmortality of the wicked is an old landmark. I can call to mind nothing more that can come under the head of the old landmarks. All this cry about changing the old landmarks is all imaginary.” The 1888 Materials, 518.

> 1844-ൽ കാലം കടന്നുപോയത് മഹത്തായ സംഭവങ്ങളുടേൊരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു; അത് നമ്മുടെ അത്ഭുതഭരിതമായ കണ്ണുകൾക്കു സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നടക്കുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരശുദ്ധീകരണത്തെ തുറന്നുകാട്ടി, ഭൂമിയിലുള്ള ദൈവജനത്തോടു നിർണായകബന്ധം പുലർത്തിക്കൊണ്ടുമിരുന്നു; [അതുപോലെ] ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും മൂന്നാമത്തേതും, “ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന പതാക ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു. ഈ സന്ദേശത്തിൻ കീഴിലുള്ള അടയാളക്കല്ലുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ ആലയം; അത്, അവന്റെ സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കണ്ടതും, അതിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം അടങ്ങിയിരുന്ന പെട്ടകവും ആയിരുന്നു. നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്തിന്റെ വെളിച്ചം ദൈവനിയമം ലംഘിക്കുന്നവരുടെ പാതയിൽ തന്റെ ശക്തമായ കിരണങ്ങൾ പൊഴിച്ചു. ദുഷ്ടന്മാരുടെ അമരത്വമില്ലായ്മ ഒരു പഴയ അടയാളക്കല്ലാണ്. പഴയ അടയാളക്കല്ലുകളുടെ തലക്കെട്ടിൽ ഉൾപ്പെടാവുന്ന മറ്റൊന്നും എനിക്കു ഓർമയിൽ വരുന്നില്ല. ഈ പഴയ അടയാളക്കല്ലുകൾ മാറ്റുന്നു എന്നൊക്കെയുള്ള മുഴുവൻ നിലവിളിയും തികച്ചും ഭാവനാപരമാണ്.” The 1888 Materials, 518.

On October 22, 1844 the third angel arrived with a message in his hand.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സന്ദേശവുമായി എത്തി.

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man.” Early Writings, 254.

> “യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷ വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ അവസാനിച്ച്, അവൻ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കടന്നു, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്ന പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നപ്പോൾ, അവൻ മൂന്നാമത്തെ സന്ദേശവുമായി ലോകത്തേക്കു മറ്റൊരു ശക്തനായ ദൂതനെ അയച്ചു. ആ ദൂതന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചുരുൾ വെക്കപ്പെട്ടു; അവൻ ശക്തിയോടും മഹത്വത്തോടും കൂടി ഭൂമിയിലേക്കു ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ, മനുഷ്യനോടു ഇതുവരെ അറിയിക്കപ്പെട്ടതിൽ ഏറ്റവും ഭയങ്കരമായ ഭീഷണിയോടുകൂടിയ ഒരു ഭയാനക മുന്നറിയിപ്പ് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.” Early Writings, 254.

On October 22, 1844 an angel descended with a parchment in his hand that God’s people were to eat. The “landmarks” doctrines that are then identified are to either be eaten and accepted or rejected and not eaten. When the third angel arrived with the parchment in his hand, the message within the parchment represented six testing truths. Those six tests were identified as the “passing of time,” representing the twenty-three hundred year prophecy; the judgment, represented as “the cleansing of the sanctuary”; the three angel’s messages; “the law of God”; “the Sabbath”; and the state of the dead as represented as the “nonimmortality of the soul.”

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ദൈവജനങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കേണ്ടതായ ഒരു ചുരുളുമായി ഒരു ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. അന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന “landmarks” ഉപദേശങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ച് അംഗീകരിക്കേണ്ടതോ അല്ലെങ്കിൽ നിരസിച്ച് ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കേണ്ടതോ ആയിരുന്നു. മൂന്നാം ദൂതൻ തന്റെ കയ്യിൽ ആ ചുരുളുമായി എത്തിയപ്പോൾ, ആ ചുരുളിനുള്ളിലെ സന്ദേശം പരീക്ഷിക്കുന്ന ആറു സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ആ ആറു പരീക്ഷണങ്ങൾ “കാലാവധിയുടെ കടന്നുപോക്ക്” എന്ന നിലയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു; ഇത് രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷത്തെ പ്രവചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ന്യായവിധി, “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം” എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടത്; മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ; “ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം”; “ശബ്ബത്ത്”; കൂടാതെ “ആത്മാവിന്റെ അമരത്വമില്ലായ്മ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മരിച്ചവരുടെ അവസ്ഥ.

Those six truths are of course interrelated, but they individually were identified as landmarks. Some may not wish to include the passing of time in this list, but obviously many rejected the truth that October 22, 1844 was a genuine fulfillment of prophecy. They failed that test, which of course prevented them from struggling with the tests that followed. God’s testing process has been repeatedly established as a progressive process that requires victory over the test you are first given, before you can be involved with the following test.

ആറ് സത്യങ്ങളും നിസ്സംശയം പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്; എന്നിരുന്നാലും അവ ഓരോന്നും പ്രത്യേകം അടയാളക്കല്ലുകളായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ പട്ടികയിൽ കാലത്തിന്റെ കടന്നുപോക്ക് ഉൾപ്പെടുത്താൻ ചിലർ ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കാം; എന്നാൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 പ്രവചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ നിവൃത്തി ആയിരുന്നു എന്ന സത്യം പലരും നിരസിച്ചതെന്നത് വ്യക്തമാണ്. അവർ ആ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; അതുവഴി തുടർന്ന് വന്ന പരീക്ഷകളോട് മല്ലടിക്കാൻ അവർക്കു കഴിയാതെയായി. ദൈവത്തിന്റെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ, ആദ്യം നല്കപ്പെടുന്ന പരീക്ഷയിൽ ജയം കൈവരിച്ചശേഷം മാത്രമേ തുടർന്ന് വരുന്ന പരീക്ഷയിൽ ഏർപ്പെടാൻ കഴിയൂ എന്നതിനെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന, ക്രമേണ പുരോഗമിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയായിട്ടാണ് ആവർത്തിച്ചു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.

> “When we began to present the light on the Sabbath question, we had no clearly defined idea of the third angel’s message of Revelation 14:9–12. The burden of our testimony as we came before the people was that the great second advent movement was of God, that the first and second messages had gone forth, and that the third was to be given. We saw that the third message closed with the words: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ And we as clearly saw as we now see that these prophetic words suggested a Sabbath reform; but as to what the worship of the beast mentioned in the message was, or what the image and the mark of the beast were, we had no defined position.

> “ശബ്ബത്ത് പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം നാം അവതരിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് 14:9–12 ലെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട ധാരണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജനങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ നാം വന്നപ്പോൾ നമ്മുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഭാരമായിരുന്നത്, മഹത്തായ രണ്ടാം വരവിന്റെ പ്രസ്ഥാനം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതായിരുന്നു എന്നും, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞുവെന്നും, മൂന്നാമത്തേത് നൽകപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നുവെന്നും ആയിരുന്നു. മൂന്നാം സന്ദേശം ഈ വാക്കുകളാൽ സമാപിക്കുന്നതായി നാം കണ്ടു: ‘ഇവിടെയാകുന്നു വിശുദ്ധന്മാരുടെ സഹനം; ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ ഇവരാകുന്നു.’ ഈ പ്രവചനവചനങ്ങൾ ഒരു ശബ്ബത്ത് പരിഷ്‌കരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നത് നാം ഇപ്പോൾ കാണുന്നതുപോലെ അന്നും വ്യക്തമായി കണ്ടു; എന്നാൽ ആ സന്ദേശത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ ആരാധന എന്തായിരുന്നു എന്നും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയും അതിന്റെ മുദ്രയും എന്തായിരുന്നു എന്നും സംബന്ധിച്ച്, നമുക്ക് നിർവചിക്കപ്പെട്ട നിലപാട് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

> “God by His Holy Spirit let light shine forth upon His servants, and the subject gradually opened to their minds. It required much study and anxious care to search it out, link after link. By care, anxiety, and incessant labor has the work moved on until the great truths of our message, a clear, connected, perfect whole, have been given to the world.

> “തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ദൈവം തന്റെ ദാസന്മാർമേൽ വെളിച്ചം പ്രകാശിപ്പിച്ചു; വിഷയം ക്രമേണ അവരുടെ മനസ്സുകൾക്കു തുറന്നു. കണ്ണി കണ്ണിയായി അതിനെ അന്വേഷിച്ചറിയാൻ വളരെ പഠനവും ഉത്കണ്ഠാപൂർണമായ ശ്രദ്ധയും ആവശ്യമായിരുന്നു. ശ്രദ്ധയാലും ഉത്കണ്ഠയാലും നിരന്തര പ്രയത്‌നത്താലും ഈ പ്രവർത്തി മുന്നേറിക്കൊണ്ടുവന്നു; അങ്ങനെ നമ്മുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ മഹാസത്യങ്ങൾ—വ്യക്തവും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ സമ്പൂർണ്ണ ഏകത്വമായി—ലോകത്തിന് ലഭിക്കപ്പെട്ടു.”

> “I have already spoken of my acquaintance with Elder Bates. I found him to be a true Christian gentleman, courteous and kind. He treated me as tenderly as though I were his own child. The first time he heard me speak, he manifested deep interest. After I had ceased speaking, he arose and said: ‘I am a doubting Thomas. I do not believe in visions. But if I could believe that the testimony the sister has related tonight was indeed the voice of God to us, I should be the happiest man alive. My heart is deeply moved. I believe the speaker to be sincere, but cannot explain in regard to her being shown the wonderful things she has related to us.’

> എൽഡർ ബേറ്റ്സുമായുള്ള എന്റെ പരിചയത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇതിനകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം യഥാർത്ഥ ക്രിസ്തീയ സദ്ജനനാണെന്നും, വിനീതനും ദയയുള്ളവനുമാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം മകളായിരുന്നുവെന്നോണം അദ്ദേഹം എന്നോടു അത്യന്തം സ്നേഹപൂർവ്വം പെരുമാറി. ആദ്യമായി അദ്ദേഹം എന്നെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ, ആഴത്തിലുള്ള താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഞാൻ സംസാരിച്ചുതീർന്ന ശേഷം, അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ സംശയിക്കുന്ന തോമാസാണ്. ദർശനങ്ങളിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ സഹോദരി ഇന്നിറാവ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന സാക്ഷ്യം സത്യമായും നമുക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കാനായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും സന്തുഷ്ടനായ മനുഷ്യനായേനേ. എന്റെ ഹൃദയം ആഴമായി സ്പർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രസംഗിക്കുന്നവർ ആത്മാർത്ഥയാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവൾ നമുക്കു വിവരിച്ച ഈ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ അവൾക്കു എങ്ങനെ കാണിക്കപ്പെട്ടു എന്നതു സംബന്ധിച്ചു എനിക്കു വിശദീകരിക്കാനാവുന്നില്ല.’

> “A few months after my marriage, I attended, with my husband, a Conference at Topsham, Maine, at which Elder Bates was present. He did not then fully believe that my visions were of God. That meeting was a season of much interest. The Spirit of God rested upon me; I was wrapped in a vision of God’s glory, and for the first time had a view of other planets. After I came out of vision, I related what I had seen. Elder B. then asked if I had studied astronomy. I told him I had no recollection of ever looking into an astronomy. Said he: ‘This is of the Lord.’ I never before saw him so free and happy. His countenance shone with the light of heaven, and he exhorted the church with power.” Testimonies, volume 1, 78–80.

> “എന്റെ വിവാഹത്തിന് ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുശേഷം, ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനോടുകൂടെ മെയ്നിലെ ടോപ്പ്ഷാമിൽ നടന്ന ഒരു സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു; അവിടെ മൂപ്പനായ ബേറ്റ്സ് സന്നിഹിതനായിരുന്നു. അന്നത്തെ സമയത്ത് എന്റെ ദർശനങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളവയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. ആ യോഗം അത്യന്തം ആത്മീയ താൽപര്യമുള്ള ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെമേൽ വന്നു പാർത്തു; ഞാൻ ദൈവമഹത്വത്തിന്റെ ഒരു ദർശനത്തിൽ ആകൃതയായി, ആദ്യമായി മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കാഴ്ച ലഭിച്ചു. ദർശനത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നശേഷം, ഞാൻ കണ്ടതെല്ലാം വിവരിച്ചു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മൂപ്പൻ ബി. ഞാൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രം അഭ്യസിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഒരിക്കലും ജ്യോതിശാസ്ത്രഗ്രന്ഥം നോക്കിയതായി ഓർമ്മയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘ഇത് കർത്താവിൽനിന്നുള്ളതാണ്.’ ഇതിനു മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തെ ഇത്ര സ്വതന്ത്രനും സന്തുഷ്ടനുമായി ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖപ്രഭ ആകാശത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തോടെ ദീപ്തമായി, അദ്ദേഹം സഭയെ ശക്തിയോടെ പ്രബോധിപ്പിച്ചു.” Testimonies, volume 1, 78–80.

Certainly, all these doctrinal tests are interconnected, but they are also tests that can be isolated, and they were progressively opened up to God’s servants. There are many churches who observe the seventh-day Sabbath, but who reject the message of the three angels. They reject the truth that judgment began on October 22, 1844, but still observe the Sabbath. These doctrinal tests are interconnected but represent six specific tests.

തീർച്ചയായും, ഈ സകല ഉപദേശപരമായ പരീക്ഷണങ്ങളും പരസ്പരം ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നവയാണ്; എങ്കിലും അവ വേർതിരിച്ചു കാണിക്കാവുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളുമാണ്, കൂടാതെ അവ ക്രമേണ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർക്കു തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടു. ഏഴാംദിന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന അനേകം സഭകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശം നിരസിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചു എന്ന സത്യത്തെയും അവർ നിരസിക്കുന്നു; എങ്കിലും ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഉപദേശപരമായ പരീക്ഷണങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നവയാണെങ്കിലും, അവ ആറു പ്രത്യേക പരീക്ഷണങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

As just illustrated by Joseph Bates, the sea captain that was fully familiar with astronomy accepted the Spirit of Prophecy, which he had previously rejected. In December of 1844, Ellen White received her first vision and the seventh test arrived in the movement.

ഇപ്പോൾ തന്നെ ഉദാഹരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ പൂർണപരിചയമുള്ള കടൽക്കപ്പിത്താനായ ജോസഫ് ബേറ്റ്സ്, മുമ്പ് താൻ നിരസിച്ചിരുന്ന പ്രവചനാത്മാവിനെ സ്വീകരിച്ചു. 1844 ഡിസംബറിൽ, എലൻ വൈറ്റിനു തന്റെ ആദ്യ ദർശനം ലഭിച്ചു; അങ്ങനെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഏഴാമത്തെ പരിശോധന എത്തിച്ചേർന്നു.

> “The Bible must be your counselor. Study it and the testimonies God has given; for they never contradict his Word. If the Testimonies speak not according to the word of God, reject them. Christ and Belial cannot be united.” Selected Messages, book 3, 33.

> “ബൈബിൾ തന്നെയായിരിക്കണം നിങ്ങളുടെ ആലോചകൻ. അതിനെയും ദൈവം നൽകിയിരിക്കുന്ന സാക്ഷ്യങ്ങളെയും പഠിക്കുവിൻ; കാരണം അവ ഒരിക്കലും അവന്റെ വചനത്തോടു വിരോധിക്കുന്നതല്ല. സാക്ഷ്യങ്ങൾ ദൈവവചനത്തിന്നു അനുസരിച്ച് സംസാരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവയെ തള്ളിക്കളവിൻ. ക്രിസ്തുവും ബെലിയാലും ഒന്നിച്ചുകൂടുവാൻ കഴിയുകയില്ല.” Selected Messages, book 3, 33.

Shortly after the great disappointment Sister White endorsed an article which identified Christ moving from the holy place into the Most Holy Place on October 22, 1844. She recommended the publication to “every saint.”

മഹാനിരാശയ്ക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു ലേഖനത്തെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അംഗീകരിച്ചു. ആ പ്രസിദ്ധീകരണം “ഓരോ വിശുദ്ധനും” വായിക്കേണ്ടതാണെന്ന് അവർ ശുപാർശ ചെയ്തു.

> “I believe the Sanctuary, to be cleansed at the end of the 2300 days, is the New Jerusalem Temple, of which Christ is a minister. The Lord shew me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was his will, that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day-Star, Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint.” A Word to the Little Flock, 12.

> “2300 ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ട വിശുദ്ധമന്ദിരം, ക്രിസ്തു ശുശ്രൂഷകനായിരിക്കുന്ന പുതിയ യെരൂശലേം ആലയമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരു വർഷത്തിലധികം മുമ്പ് കർത്താവ് ദർശനത്തിൽ എന്നെ കാണിച്ചുതന്നത്, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ച് മുതലായ വിഷയങ്ങളിൽ സഹോദരൻ ക്രോസിയറിനായിരുന്നു സത്യപ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നും; 1846 ഫെബ്രുവരി 7-ലെ Day-Star, Extra-യിൽ അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയ ആശയം സഹോദരൻ C. എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കണമെന്നതു അവന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നുവെന്നും ആണ്. ആ Extra ഓരോ വിശുദ്ധനും ഞാൻ ശുപാർശ ചെയ്യേണ്ടതിന്നു കർത്താവാൽ ഞാൻ പൂർണമായി അധികാരപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നു.” A Word to the Little Flock, 12.

Her endorsement was of Crosier’s description of Christ’s movement to the Most Holy Place, but the article contained several erroneous teachings, including apostate Protestantism’s teaching that the “daily” in the book of Daniel represented Christ’s ministry. She therefore penned a clarification that first was published in 1850 and then later included in the book Early Writings. There she identified that “those who gave the judgment hour cry had the correct view of the ‘daily’.”

ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രോസിയറിന്റെ വിവരണത്തോടുള്ള അവളുടെ അനുമോദനമായിരുന്നു അത്; എന്നാൽ ആ ലേഖനത്തിൽ നിരവധി തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; അവയിൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “നിത്യബലി” ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ഉപദേശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ അവൾ ഒരു വിശദീകരണം എഴുതി; അത് ആദ്യം 1850-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു, പിന്നീട് Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അവിടെ അവൾ ഇങ്ങനെ തിരിച്ചറിവ് നൽകി: “ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷണം പ്രസ്താവിച്ചവർക്ക് ‘നിത്യബലി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു.”

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed.” Early Writings, 74.

> “അപ്പോൾ ഞാൻ ‘നിത്യത്തെ’ (Daniel 8:12) സംബന്ധിച്ച് കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണ്; അത് മൂലപാഠത്തിൽ പെട്ടതല്ല; കൂടാതെ ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷണം നൽകിയവർക്ക് അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കർത്താവ് നൽകി എന്നുമായിരുന്നു. 1844-ന് മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘നിത്യം’ സംബന്ധിച്ച ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഏകമതക്കാരായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844-ന് ശേഷമുള്ള ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, മറ്റുവീക്ഷണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നു.” Early Writings, 74.

The subject of “the daily” in the book of Daniel became a symbol of Adventism’s return to the methodology of apostate Protestantism in the early part of the twentieth century, and today the correct Millerite understanding of “the daily” has been rejected by the theologians of Adventism. It has been rejected, in spite of Sister White clearly identifying that the Millerites were correct in identifying “the daily” as the satanic power of paganism. They rejected the truth of “the daily” not only in contradiction of her inspired endorsement that the Millerites understanding was correct, but also in direct contradiction of her straightly identifying that the false doctrine that teaches that “the daily” represents Christ’s sanctuary ministry was delivered by “angels that were expelled from heaven!”

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രാരംഭ ഭാഗത്തിൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “നിത്യമായതു” എന്ന വിഷയം, പതിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തിലേക്കുള്ള അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മടങ്ങിവരവിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായി മാറി; ഇന്നോ, “നിത്യമായതു” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ മില്ലറൈറ്റ് ബോധ്യം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ നിരസിച്ചിരിക്കുന്നു. “നിത്യമായതു” എന്നത് പൈഗനിസം എന്ന സാത്താനിക ശക്തിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായിരുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും, അതിനെ അവർ നിരസിച്ചിരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ബോധ്യം ശരിയായിരുന്നു എന്ന അവളുടെ പ്രചോദിത അംഗീകാരത്തോടു വിരുദ്ധമായി മാത്രമല്ല, “നിത്യമായതു” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന വ്യാജ ഉപദേശം “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാർ” കൊണ്ടുവന്നതാണെന്ന് അവൾ നിർവ്യാജമായി വ്യക്തമാക്കിയതോടു നേരിട്ടുള്ള വിരുദ്ധതയിലും അവർ “നിത്യമായതു” എന്ന സത്യത്തെ നിരസിച്ചു!

> “And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven.” Manuscript Releases, volume 20, 17.

> “ശത്രു പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മനസ്സുള്ള സഹോദരൻ ഡാനിയേൽസും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; നിങ്ങളുടെ മനസ്സും എൽഡർ പ്രസ്കോട്ടിന്റെ മനസ്സും സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാർ സ്വാധീനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” Manuscript Releases, volume 20, 17.

Her profound rejection of what Adventism now uses as one of its “dishes of fables” was so severe, because Daniells and Prescott took a symbol of satanic power (paganism) and assigned that symbol to Christ’s (His sanctuary ministry). This makes eight doctrinal tests.

അഡ്വെന്റിസം ഇപ്പോൾ തന്റെ “കെട്ടുകഥകളുടെ വിഭവങ്ങളിൽ” ഒന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ആഴത്തിലുള്ള നിരാകരണം അത്ര കഠിനമായിരുന്നു; കാരണം, ഡാനിയൽസും പ്രസ്കോട്ടും സാത്താനിക ശക്തിയുടെ ഒരു പ്രതീകം (പേഗനിസം) എടുത്ത് ആ പ്രതീകം ക്രിസ്തുവിന്റെ (അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയ്ക്ക്) ബാധകമാക്കി. ഇതോടെ ഉപദേശപരമായ എട്ട് പരിശോധനകൾ ആകുന്നു.

The ninth test in the history leading to 1863 is the production of the second table of Habakkuk in 1850. The 1843 pioneer chart was produced in 1842, and is only called the 1843 chart because it predicted Christ’s return in 1843. The command to produce a second table of Habakkuk was given to Sister White in 1850. The production of Habakkuk’s two tables link the history of the first and second angels to the history of the third. In her grandson’s biography of her life and work, he provides an overview of the events that led to the production of the 1850 chart. He does so by selecting relevant comments of Sister White and adds his commentary in the overview.

1863-ലേക്ക് നയിച്ച ചരിത്രത്തിലെ ഒമ്പതാമത്തെ പരീക്ഷണം 1850-ൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാം പട്ടികയുടെ നിർമ്മിതിയാണ്. 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ട് 1842-ലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്; ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് 1843-ൽ സംഭവിക്കുമെന്നത് അതിൽ പ്രവചിച്ചിരുന്നതിനാലാണ് അതിനെ 1843 ചാർട്ട് എന്ന് മാത്രം വിളിക്കുന്നത്. ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാം പട്ടിക നിർമ്മിക്കാനുള്ള കല്പന 1850-ൽ സഹോദരി വൈറ്റിന് ലഭിച്ചു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ ഈ രണ്ടു പട്ടികകളുടെ നിർമ്മാണം ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും ചരിത്രത്തെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവളുടെ ജീവിതത്തെയും പ്രവൃത്തിയെയും കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ പുത്രപൗത്രന്റെ ജീവചരിത്രത്തിൽ, 1850-ലെ ചാർട്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നതിലേക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു സംക്ഷിപ്ത അവലോകനം അവൻ നൽകുന്നു. അതിനായി അവൻ സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ പ്രസക്തമായ പ്രസ്താവനകൾ തെരഞ്ഞെടുത്ത്, ആ അവലോകനത്തിൽ തന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ചേർക്കുന്നു.

> “On our return to Brother Nichols’ the Lord gave me a vision and showed me that the truth must be made plain upon tables and it would cause many to decide for the truth by the third angel’s message, with the two former being made plain upon tables.—Letter 28, 1850.

> “ഞങ്ങൾ ബ്രദർ നിക്കോൾസിന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ കർത്താവു എനിക്കു ഒരു ദർശനം നൽകി; സത്യം പട്ടികകളിൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നു അദ്ദേഹം എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; കൂടാതെ, മുമ്പുള്ള രണ്ടു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളും പട്ടികകളിൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം മുഖേന അനേകർ സത്യത്തിനുവേണ്ടി തീരുമാനിക്കുവാൻ ഇടയാകുമെന്നുമായിരുന്നു അത്.—Letter 28, 1850.

> “In this vision she was also shown that which would give James White courage to continue publishing:

> “ഈ ദർശനത്തിൽ ജെയിംസ് വൈറ്റിന് പ്രസിദ്ധീകരണപ്രവർത്തനം തുടരുവാൻ ധൈര്യം പകരുന്നതായതും അവൾക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു:

> “I also saw it was as necessary for the paper to be published as for the messengers to go, for the messengers need a paper to carry with them containing present truth to put in the hands of those that hear, and then the truth would not fade from the mind. And that the paper would go where the messengers could not go.—Ibid.

> “ദൂതന്മാർ പോകുന്നതുപോലെ തന്നേ ആ പത്രിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അത്യാവശ്യമാണെന്ന് ഞാനും കണ്ടു; കാരണം, കേൾക്കുന്നവരുടെ കൈകളിൽ വയ്ക്കേണ്ട വർത്തമാനസത്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പത്രിക ദൂതന്മാർ തങ്ങളോടുകൂടെ കൊണ്ടുപോകേണ്ടതുണ്ട്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആ സത്യം മനസ്സിൽനിന്ന് മങ്ങിപ്പോകുകയില്ല. കൂടാതെ, ദൂതന്മാർക്ക് എത്തിച്ചേരാനാകാത്തിടങ്ങളിലേക്കും ആ പത്രിക പോകുമായിരുന്നു.—Ibid.

> “Work on the new chart was begun at once, and opportunity was given to tell the brethren about it in the issue of Present Truth that James got out the next month:

> “പുതിയ ചാർട്ടിന്റെ പ്രവർത്തനം ഉടൻതന്നെ ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു; അടുത്ത മാസം ജെയിംസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച Present Truth ലക്കത്തിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് സഹോദരന്മാരോടു അറിയിക്കാനുള്ള അവസരവും ലഭിച്ചു:”

> “The Chart. A chronological chart of the visions of Daniel and John, calculated to illustrate clearly the present truth, is now being lithographed under the care of Brother Otis Nichols, of Dorchester, Massachusetts. Those who teach the present truth will be greatly aided by it. Further notice of the chart will be given hereafter.—Present Truth, November, 1850.

> “ചാർട്ട്. ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തെ വ്യക്തമായി വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി കണക്കുകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയ, ദാനിയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും ദർശനങ്ങളുടെ ഒരു കാലക്രമചാർട്ട് ഇപ്പോൾ മസാച്യുസെറ്റ്സിലെ ഡോർചെസ്റ്ററിലെ സഹോദരൻ ഒട്ടിസ് നിക്കോൾസിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ലിതോഗ്രാഫ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള സത്യം ഉപദേശിക്കുന്നവർക്ക് അതിനാൽ വളരെ സഹായം ലഭിക്കും. ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ അറിയിപ്പ് പിന്നീട് നൽകുന്നതായിരിക്കും.—Present Truth, November, 1850.”

> “By late January, 1851, the chart was ready and advertised for $2. James White was much pleased with it and offered it free to ‘those whom God has called to give the message of the third angel’ (Review and Herald, January, 1851). Some generous donations had helped meet the expense of publication.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 185.

> “1851-ലെ ജനുവരി മാസത്തിന്റെ അവസാനം വരെ എത്തിയപ്പോൾ, ആ ചാർട്ട് തയ്യാറായി $2-ന് പരസ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ജെയിംസ് വൈറ്റ് അതിൽ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു; കൂടാതെ ‘മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം നൽകുവാൻ ദൈവം വിളിച്ചവർക്കു’ അത് സൗജന്യമായി നൽകാമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു (Review and Herald, January, 1851). ചില ഉദാരമായ സംഭാവനകൾ പ്രസിദ്ധീകരണച്ചെലവ് നിറവേറ്റാൻ സഹായിച്ചിരുന്നു.” ആർതർ വൈറ്റ്, Ellen G. White: The Early Years, വാല്യം 1, 185.

Speaking of the 1843 chart Sister White recorded that it had been directed by God.

1843-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അത് ദൈവം നിർദ്ദേശിച്ചതാണെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് രേഖപ്പെടുത്തി.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിലെ യാതൊരു ഭാഗവും മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചു; അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശക് അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഇരുന്നു മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും അവൻ കാണിച്ചു.” Review and Herald, November 1, 1850.

When recording the light associated with the command to produce another chart in 1850, she provided the same divine endorsement of the 1850 chart as was given concerning the 1843 chart, while also identifying that other charts that were then being produced were not acceptable to the Lord. The command to produce a new chart was incorporated with a command to print a new publication.

1850-ൽ മറ്റൊരു ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കുവാൻ നൽകിയ കല്പനയോടു ബന്ധപ്പെട്ട വെളിച്ചം രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, 1843-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചു നൽകിയതുപോലെ തന്നെയുള്ള ദൈവിക അംഗീകാരം അവൾ 1850-ലെ ചാർട്ടിനും നൽകിയിരുന്നു; അതോടൊപ്പം അന്നേക്കാലത്ത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന മറ്റു ചാർട്ടുകൾ കർത്താവിന്നു പ്രസാദകരമല്ലെന്നും അവൾ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. പുതിയൊരു ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കുവാനുള്ള കല്പന, പുതിയൊരു പ്രസിദ്ധീകരണം അച്ചടിക്കുവാനുള്ള കല്പനയോടുകൂടി ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരുന്നു.

> “I saw the chart-making business was all wrong. It originated with Brother Rhodes and was followed out by Brother Case. Means has been spent in making charts and forming uncouth disgusting images to represent angels and the glorious Jesus. Such things I saw were displeasing to God. I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.

> “ചാർട്ടുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം മുഴുവനായും തെറ്റായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. അതിന് തുടക്കം കുറിച്ചത് സഹോദരൻ റോഡ്സായിരുന്നു; തുടർന്ന് സഹോദരൻ കേസാണ് അതിനെ പിന്തുടർന്നത്. ദൂതന്മാരെയും മഹിമയുള്ള യേശുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ഭംഗിയില്ലാത്തതും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ചാർട്ടുകൾ തയ്യാറാക്കുന്നതിൽ ധനം ചെലവഴിക്കപ്പെട്ടു. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന് അപ്രിയമായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. സഹോദരൻ നിക്കൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചാർട്ടിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. ഈ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചൊരു പ്രവചനം ബൈബിളിൽ ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; ഈ ചാർട്ട് ദൈവജനത്തിനായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, അത് ഒരാൾക്കു മതിയെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾക്കും മതിയാകുന്നു; ഒരാൾക്കായി വലിയ അളവിൽ ഒരു പുതിയ ചാർട്ട് വരച്ചിരിക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലാവർക്കും അതുപോലെ തന്നെയാണ് അതിന്റെ ആവശ്യം.”

> “I saw that it was a restless, uneasy, unsatisfied, ungrateful feeling in Brother Case that desired another chart. I saw that these painted charts had a bad effect upon the congregation. It caused a light, chaffy spirit of ridicule to be in the meeting.

> സഹോദരൻ കേസിന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു ചാർട്ട് ആഗ്രഹിപ്പിച്ചിരുന്നത് ശാന്തിയില്ലാത്തതും അസ്വസ്ഥവുമായതും അസന്തുഷ്ടവും കൃതജ്ഞതയില്ലാത്തതുമായ ഒരു മനോഭാവമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. ഈ ചിത്രീകരിച്ച ചാർട്ടുകൾ സഭാസമൂഹത്തിന്മേൽ ദുഷ്പ്രഭാവം ചെലുത്തിയതായി ഞാൻ കണ്ടു. അതുവഴി യോഗത്തിൽ ലഘുവും ചാഞ്ചാട്ടമുള്ളതുമായ പരിഹാസാത്മക മനോഭാവം ഉണ്ടായി.

> “I saw that the charts ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation. There is something light, lovely, and heavenly in the representation of the angels on the charts. The mind is almost imperceptibly led to God and heaven. But the other charts that have been gotten up disgust the mind, and cause the mind to dwell more on earth than heaven. Images representing angels look more like fiends than beings of heaven. I saw that the charts had for days and weeks occupied Brother Case’s mind when he should have been seeking heavenly wisdom from God, and should have been growing in graces of the Spirit and the knowledge of the truth.

> “ദൈവം നിർദേശിച്ച ചാർട്ടുകൾ, വിശദീകരണമൊന്നുമില്ലാതെയും, മനസ്സിൽ അനുകൂലമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു. ചാർട്ടുകളിലെ ദൂതന്മാരുടെ ചിത്രീകരണത്തിൽ പ്രകാശമയവും മനോഹരവും സ്വർഗീയവുമായ എന്തോ ഒരു ഗുണമുണ്ട്. മനസ്സ് ഏകദേശം ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തവിധത്തിൽ ദൈവത്തിങ്കലേക്കും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും നയിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് തയ്യാറാക്കിയ മറ്റു ചാർട്ടുകൾ മനസ്സിൽ വെറുപ്പ് ഉളവാക്കുകയും, മനസ്സിനെ സ്വർഗ്ഗത്തെക്കാൾ ഭൂമിയിലേയ്ക്കു കൂടുതൽ തിരിയിക്കയും ചെയ്യുന്നു. ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സത്തകളെക്കാൾ ദുഷ്ടാത്മാക്കളെപ്പോലെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ആ ചാർട്ടുകൾ ദിവസങ്ങളോളവും ആഴ്ചകളോളവും സഹോദരൻ Case-ന്റെ മനസ്സിനെ അധീനമാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗീയ ജ്ഞാനം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതും, ആത്മാവിന്റെ കൃപകളിലും സത്യജ്ഞാനത്തിലും വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു.”

> “I saw that if the means that has been wasted in getting out charts had been spent in getting out the truth clear before the brethren in publishing tracts, etc., it would have done much good and saved souls. I saw that the chart-making business has spread like the fever.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

> “ചാർട്ടുകൾ പുറത്തിറക്കുന്നതിനായി പാഴാക്കിയ ധനം സഹോദരന്മാരുടെ മുമ്പാകെ സത്യത്തെ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനായി ലഘുലേഖകൾ മുതലായവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ ചെലവഴിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അതു വളരെ നന്മ വരുത്തുകയും ആത്മാക്കളെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തേനേ എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. ചാർട്ട്-തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രവൃത്തി പനിപോലെ പടർന്നിരിക്കുന്നു എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

She plainly states that “God was in the publishment of the [1850] chart by Brother Nichols,” and that there was “a prophecy [Habakkuk two] of this chart in the Bible.” She also identified that “the charts” [plural; 1843 and 1850] that were “ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation.” Habakkuk two commanded the Millerites to make the vision plain upon tables, (in the plural), that he that read the two charts could run to and fro in God’s Word. The divine charts needed no added explanations, as was the case with Uriah Smith’s 1863 counterfeit chart.

“സഹോദരൻ നിക്കൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച [1850] ചാർട്ടിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്നും, “ഈ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം [ഹബക്കൂക്ക് രണ്ട്] ബൈബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്നും അവൾ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. കൂടാതെ, “ദൈവത്താൽ നിർദേശിക്കപ്പെട്ട” “ചാർട്ടുകൾ” [ബഹുവചനം; 1843യും 1850യും] “വ്യാഖ്യാനം ഇല്ലാതെയും മനസ്സിൽ അനുകൂലമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തി” എന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ട്, മില്ലറൈറ്റുകളോട് ദർശനം പലകകളിൽ (ബഹുവചനത്തിൽ) വ്യക്തമായി എഴുതുവാൻ കല്പിച്ചു, അതുവഴി ആ രണ്ടു ചാർട്ടുകളും വായിക്കുന്നവൻ ദൈവവചനത്തിൽ ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും ഓടിനടക്കേണ്ടതിന്നു. ഉറിയാ സ്മിത്തിന്റെ 1863-ലെ കള്ളച്ചാർട്ടിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, ഈ ദൈവിക ചാർട്ടുകൾക്ക് അധിക വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> അപ്പോൾ യഹോവ എനിക്കു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതുക; വായിക്കുന്നവൻ ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്നു അതിനെ പലകകളിന്മേൽ വ്യക്തമായി എഴുതുക. ഹബക്കൂക്ക് 2:2.

The tenth test is the focus of this article. With the ten tests referenced by Moses in Numbers chapter fourteen the Hebrew scholars and other theologians produce a variation of guesses at which events in the history from the Red Sea deliverance to the rebellion of the ten spies might represent. The rebellion of that history provides a few variations to choose from, but it is certain the tenth test marks the beginning of forty years of death by attrition in the wilderness until all the rebels that were of the age of accountability were dead.

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ പ്രമേയം പത്താമത്തെ പരീക്ഷണമാണ്. സംഖ്യാവിവരണം പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ മോശെ പരാമർശിക്കുന്ന ആ പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ചെങ്കടൽ വിടുതലിൽ നിന്ന് പത്ത് ചാരന്മാരുടെ കലാപം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ ഏതു സംഭവങ്ങളെയാകാം അവ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യത്തിൽ എബ്രായ പണ്ഡിതരും മറ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും വിവിധ അനുമാനഭേദങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിലുള്ള കലാപസ്വഭാവം കാരണം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുമെങ്കിലും, പത്താമത്തെ പരീക്ഷണം ഉത്തരവാദിത്വപ്രായത്തിലെത്തിയിരുന്ന എല്ലാ കലാപികളും മരിച്ചുതീരുവോളം മരുഭൂമിയിൽ നാൽപ്പത് വർഷം ക്രമേണ മരണത്തിലൂടെ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്നത് ഉറപ്പാണ്.

In like manner some may protest over my selection of these ten doctrinal tests, for there may be variations that seem better than what I am here setting forth. That being said, the tenth and final test is as clear as was the rebellion of the ten spies. It was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six. There are several prophetic proofs to uphold this identification.

അതു പോലെതന്നെ, ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്ന ഈ പത്ത് സിദ്ധാന്തപരമായ പരിശോധനകളെക്കുറിച്ചും ചിലർ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കാം; കാരണം, ഞാൻ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഉചിതമായി തോന്നാവുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, പത്താമത്തെയും അന്തിമത്തെയും പരിശോധന, പത്ത് ചാരന്മാരുടെ കലാപം എത്ര വ്യക്തമായിരുന്നുവോ അതുപോലെതന്നെ വ്യക്തമാണ്. അത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഏഴു കാലങ്ങളുടെ നിരാകരണമായിരുന്നു. ഈ തിരിച്ചറിവിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി നിരവധി പ്രവചനാത്മക തെളിവുകൾ ഉണ്ട്.

In the next article we will begin to identify those prophetic witnesses that uphold the identification that the seven times of Leviticus twenty-six is the tenth and final failure of Laodicean Adventism.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ഏഴു കാലങ്ങൾ ലവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പത്താമത്തെയും അന്തിമത്തെയും പരാജയമാണെന്ന തിരിച്ചറിവിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ആ പ്രവാചക സാക്ഷികളെ നാം തിരിച്ചറിയാൻ ആരംഭിക്കും.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No aftersuppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.

> “സത്യം എന്തെന്ന കാര്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോൾ, ആ സത്യം എന്നേക്കും സത്യമായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കേണ്ടതാണ്. ദൈവം നൽകിയ വെളിച്ചത്തിന് വിരുദ്ധമായ യാതൊരു പിന്നാലെയുള്ള അനുമാനങ്ങളും അംഗീകരിക്കരുത്. മനുഷ്യർ തങ്ങൾക്ക് സത്യമെന്നു തോന്നുന്ന തിരുവെഴുത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുമായി ഉയർന്നുവരും; എന്നാൽ അവ സത്യമല്ല. ഈ കാലത്തേക്കുള്ള സത്യം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. സത്യം എന്തെന്നത് അവൻ തന്നെയാണ് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രകടനത്തിനടിയിൽ ദൈവം നൽകിയ വെളിച്ചത്തെ വിരോധിക്കുന്ന പുതിയ വെളിച്ചവുമായി ഒരാൾ ഉയർന്നുവരും; പിന്നെയും മറ്റൊരാളും ഉയർന്നുവരും.”

> “A few are still alive who passed through the experience gained in the establishment of this truth. God has graciously spared their lives to repeat and repeat till the close of their lives, the experience through which they passed even as did John the apostle till the very close of his life. And the standard-bearers who have fallen in death, are to speak through the reprinting of their writings. I am instructed that thus their voices are to be heard. They are to bear their testimony as to what constitutes the truth for this time.

> ഈ സത്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനം നടന്നു വരുമ്പോൾ ലഭിച്ച അനുഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ ചിലർ ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നു. അപ്പൊസ്തലനായ യോഹന്നാൻ തന്റെ ജീവന്റെ അന്ത്യംവരെ ചെയ്തതുപോലെ, അവർ കടന്നുപോയ അനുഭവം അവരുടെ ജീവിതാവസാനംവരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു പറയേണ്ടതിന്നു ദൈവം കൃപയോടെ അവരുടെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. മരണത്തിൽ വീണുപോയ പതാകവാഹകർ അവരുടെ രചനകളുടെ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണത്തിലൂടെ സംസാരിക്കേണ്ടവരാണ്. ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവരുടെ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതെന്ന് എനിക്ക് ഉപദേശം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്തേക്കുള്ള സത്യം എന്താണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചു അവർ അവരുടെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടതാണ്.

> “We are not to receive the words of those who come with a message that contradicts the special points of our faith. They gather together a mass of Scripture, and pile it as proof around their asserted theories. This has been done over and over again during the past fifty years. And while the Scriptures are God’s word, and are to be respected, the application of them, if such application moves one pillar from the foundation that God has sustained these fifty years, is a great mistake. He who makes such an application knows not the wonderful demonstration of the Holy Spirit that gave power and force to the past messages that have come to the people of God.” Selected Messages, book 1, 161.

> “നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രത്യേകമായ അടിസ്ഥാനബിന്ദുക്കളെ വിരോധിക്കുന്ന സന്ദേശവുമായി വരുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ നാം സ്വീകരിക്കരുത്. അവർ തിരുവെഴുത്തിലെ അനേകം വാക്യങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ശേഖരിച്ച്, തങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും അവയെ തെളിവായി കൂമ്പാരമാക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ അൻപത് വർഷങ്ങളായി ഇത് വീണ്ടും വീണ്ടും ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തുകൾ ദൈവവചനമാകയാൽ അവ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവ തന്നെയെങ്കിലും, ദൈവം ഈ അൻപത് വർഷങ്ങളായി നിലനിറുത്തിയ അടിസ്ഥാനംമുതൽ ഒരു തൂണെങ്കിലും നീങ്ങിപ്പോകുന്നവിധം അവയ്ക്ക് പ്രയോഗം നൽകുന്നതു മഹത്തായ ഒരു പിശകാകുന്നു. അത്തരമൊരു പ്രയോഗം ചെയ്യുന്നവൻ, ദൈവജനത്തിങ്കൽ വന്നിരുന്ന മുമ്പത്തെ സന്ദേശങ്ങൾക്ക് ശക്തിയും പ്രാബല്യവും നൽകിയ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ അത്ഭുതകരമായ വെളിപ്പാടിനെ അറിയുന്നില്ല.” Selected Messages, book 1, 161.

Back to Articles