Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Two

ദാനിയേൽ പുസ്തകം - അറുപത്തിരണ്ടാം സംഖ്യ

Unveiling the Jewels of William Miller’s Prophetic Vision: A Critical Examination of Adventism’s Departure from the ‘Great Light’ and the Call to Return to the True Foundations

വില്യം മില്ലറുടെ പ്രവചനദർശനത്തിലെ രത്നങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തൽ: ‘മഹാവെളിച്ചത്തിൽ’ നിന്ന് അഡ്വെന്റിസം വഴിതെറ്റിപ്പോയതിന്റെ ഒരു വിമർശനാത്മക പരിശോധനയും യഥാർത്ഥ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിവരാനുള്ള ആഹ്വാനവും

Author

Jeff Pippenger

Published

January 26, 2024

Formats

PDF
Word

The jewels of William Miller’s dream will shine ten times brighter than they shone in the history of the Millerites. The Millerites’ understanding of the knowledge that was increased during their history was accurate, but incomplete. When their understanding is placed into a more accurate historical setting it identifies more serious implications, for it not only expands the prophetic truths represented by the jewels, but it also produces the test for ten virgins of the last days. The Millerite understanding is represented upon the two pioneer charts (1843 and 1850). Both charts were a fulfillment of the tables prophesied in Habakkuk’s chapter two, and the fact that the charts were a fulfillment of Habakkuk, and also that those very truths were the foundational truths of Adventism were identified as such by the Spirit of Prophecy.

വില്യം മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിലെ രത്നങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ അവ തിളങ്ങിയതിനെക്കാൾ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങും. അവരുടെ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ട അറിവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ഗ്രഹിക്കൽ ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും അപൂർണ്ണമായിരുന്നു. അവരുടെ ഗ്രഹിക്കൽ കൂടുതൽ കൃത്യമായ ഒരു ചരിത്രപരമായ സാഹചര്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ള പ്രതിഫലനങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം അത് രത്നങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവചനസത്യങ്ങളെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ പത്ത് കന്യകമാർക്കുള്ള പരീക്ഷണവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ഗ്രഹിക്കൽ രണ്ട് പയനിയർ ചാർട്ടുകളിലായി (1843, 1850) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇരു ചാർട്ടുകളും ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട പട്ടികകളുടെ ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നു; കൂടാതെ ആ ചാർട്ടുകൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നു എന്നതും, അതേ സത്യങ്ങൾ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളായിരുന്നു എന്നതും പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടത്.

The understanding of a few of the foundational truths were increased in glory as the Millerites were led into an understanding of the heavenly sanctuary and the truths associated with the sanctuary, after the great disappointment of October 22, 1844. But Adventism’s transition into a Laodicean condition in 1856, and their ultimate rejection of the “seven times” in 1863, led them into the wilderness of Laodicea. No significant truth has been brought forth through Adventism since the 1850’s. If you doubt that claim, then identify why it is incorrect.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയ്ക്കുശേഷം, മില്ലറൈറ്റുകൾ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും വിശുദ്ധമന്ദിരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കുന്നതിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അടിസ്ഥാനപരമായ ചില സത്യങ്ങളുടെ ബോധ്യം മഹത്വത്തിൽ വർധിച്ചു. എന്നാൽ 1856-ൽ അഡ്വെന്റിസം ലൗദിക്യാവസ്ഥയിലേക്കു മാറിയതും, 1863-ൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന സത്യത്തെ ഒടുവിൽ നിരസിച്ചതും, അവരെ ലൗദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിച്ചു. 1850-കളിനുശേഷം അഡ്വെന്റിസത്തിലൂടെ യാതൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട സത്യവും വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ ആ അവകാശവാദത്തെ സംശയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത് എന്തുകൊണ്ടാണ് തെറ്റായിരിക്കുന്നത് എന്ന് നിർണ്ണയിക്കൂ.

The Millerites were correct on the understanding of Daniel two, but their understanding was limited. Adventism never went beyond the Millerite understanding. Today all eight kingdoms represented in Daniel chapter two can be seen, as can the symbolism of Daniel praying to understand the secret of Nebuchadnezzar’s dream. That secret represents the final prophetic secret, (all the prophets are identifying the last days), and the last prophetic secret is what John identifies as the Revelation of Jesus Christ. That secret is unsealed when the “time is at hand,” just before probation closes, and that secret is now being unsealed, for those who choose to see.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ഗ്രഹിക്കൽ ശരിയായിരുന്നതായിരുന്നു, എങ്കിലും അവരുടെ ഗ്രഹിക്കൽ പരിമിതമായിരുന്നു. അഡ്വെന്റിസം മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ഗ്രഹിക്കലിനെ അതിലപ്പുറം കടന്നുപോയിട്ടില്ല. ഇന്ന് ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എട്ട് രാജ്യങ്ങളെയും കാണാൻ കഴിയും; നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ രഹസ്യം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ദാനിയേൽ പ്രാർത്ഥിച്ചതിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയും കാണാൻ കഴിയും. ആ രഹസ്യം അന്തിമ പ്രവാചക രഹസ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, (എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു), അവസാന പ്രവാചക രഹസ്യം യോഹന്നാൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതുതന്നെയാണ്. “സമയം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന ഘട്ടത്തിൽ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ആ രഹസ്യം മുദ്രവിമോചിതമാകുന്നു; ഇപ്പോൾ കാണുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർക്കായി ആ രഹസ്യം മുദ്രവിമോചിതമാകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

The Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel was identified by inspiration as correct, but by 1901, Adventism began a process of rejecting that foundational truth, and by the 1930’s Adventism had reverted back to the old Protestant view, which claims that “the daily” represents some aspect of Christ’s sanctuary ministry. That satanic view, the Spirit of Prophecy says, came from “angels that had been expelled from heaven.” Today the correct Millerite view of “the daily,” can be seen as not only the symbol of paganism, but as the symbol of the rebellion of Adventism, which brings the strong delusion upon those who do not love the truth.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ധാരണ പ്രചോദനത്താൽ ശരിയെന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ 1901-ഓടെ അഡ്വെന്റിസം ആ അടിസ്ഥാനസത്യത്തെ നിരസിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു, 1930-കളോടെ അഡ്വെന്റിസം വീണ്ടും പഴയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കാഴ്ചപ്പാടിലേക്കു മടങ്ങി; അതനുസരിച്ച് “ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയുടെ ഏതോ ഒരു വശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവു പറയുന്നതുപോലെ, ആ സാത്താനിക ദൃഷ്ടികോണം “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരിൽ” നിന്നാണ് വന്നത്. ഇന്ന് “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ മില്ലറൈറ്റ് കാഴ്ചപ്പാട്, വിഗ്രഹാരാധനയുടെ പ്രതീകം മാത്രമല്ല, സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തവരുടെമേൽ ശക്തമായ ഭ്രമം വരുത്തുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കലാപത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ് എന്നു കാണപ്പെടുന്നു.

The Millerites were led to the correct date for the expiration of the twenty-three hundred years, and Adventism immediately after the Great Disappointment recognized increased light associated with that prophecy, but with their rejection of the “seven times,” from 1856 through 1863, and even unto this very day, they have seen no advancing light from the doctrine they claim is their central pillar and foundation. Today the “seven times” can be seen, (by those willing to see), as being directly associated with every time period of the twenty-three hundred year prophecy.

മില്ലറൈറ്റുകൾ ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിനുള്ള ശരിയായ തീയതിയിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടു; മഹാനിരാശയ്ക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെ അഡ്വെന്റിസം ആ പ്രവചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വർദ്ധിച്ച വെളിച്ചത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നാൽ 1856 മുതൽ 1863 വരെ, അതുപോലെ ഇന്നത്തെ ഈ ദിവസത്തേക്കും, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെ അവർ നിരസിച്ചതിനാൽ, തങ്ങളുടേതായ കേന്ദ്രസ്തംഭവും അടിസ്ഥാനവും ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഉപദേശത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന യാതൊരു പുതുവെളിച്ചവും അവർ കണ്ടിട്ടില്ല. ഇന്ന് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതു, (കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായവർക്ക്), ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷ പ്രവചനത്തിലെ ഓരോ കാലപരിധിയോടും നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കാണാം.

The first forty-nine years represents the cycle of the land resting every seventh year that is repeated seven times. The four hundred and ninety years represents not only a period of probation for ancient Israel, but it identifies how many years of rebellion against the command to allow the land to rest would transpire in order to accumulate a total of seventy years that the land was prevented from resting (which is the period of captivity for that very rebellion). The week Christ confirmed the covenant is structured by three and a half years to the cross and three and a half years after the cross. In that week Christ was gathering all men, for he said if he was lifted up, he would gather all men.

ആദ്യത്തെ നാൽപ്പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾ ഏഴാം വർഷംതോറും ദേശം വിശ്രമിക്കുന്ന ചക്രം ഏഴുതവണ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി വർഷങ്ങൾ പ്രാചീന യിസ്രായേലിന് ലഭിച്ച പരീക്ഷാകാലം മാത്രമല്ല പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; ദേശം വിശ്രമിക്കുവാൻ അനുവദിക്കണമെന്ന കല്പനയ്ക്കെതിരായ എത്ര വർഷങ്ങളായുള്ള കലാപമാണ് ഒടുവിൽ ദേശം വിശ്രമിക്കാതെ തടയപ്പെട്ട മൊത്തം എഴുപത് വർഷങ്ങൾ സമാഹരിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നതെന്ന് അതു സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (അതേ കലാപത്തിനായുള്ള പ്രവാസകാലം അതുതന്നെയാണ്). ക്രിസ്തു നിയമം സ്ഥിരപ്പെടുത്തി ഉറപ്പിച്ച ആ ആഴ്ച ക്രൂശുവരെ മൂന്നര വർഷവും ക്രൂശിന് ശേഷം മൂന്നര വർഷവും ആയി ഘടിതമാണ്. ആ ആഴ്ചയിൽ ക്രിസ്തു സകല മനുഷ്യരെയും സമാഹരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു; കാരണം താൻ ഉയർത്തപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ സകല മനുഷ്യരെയും തന്റെ അടുക്കൽ സമാഹരിക്കുമെന്നു അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു.

> Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. John 12:31, 32.

> ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന്റെ ന്യായവിധിയാണ്; ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന്റെ അധിപൻ പുറത്താക്കപ്പെടും. ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, സകല മനുഷ്യരെയും എന്റെയടുക്കൽ ആകർഷിക്കും. യോഹന്നാൻ 12:31, 32.

The twenty-five hundred and twenty days in which Christ confirmed the covenant and gathered men unto Himself, represents the twenty-five hundred and twenty years that God scattered His rebellious people, due to the quarrel of His covenant. The “seven times” carried out against the northern kingdom of Israel, represented the scattering of twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC and ended in 1798. The year 538, divides the two periods and creates two successive periods of twelve-hundred and sixty years. The first period representing the trampling down of the sanctuary and host by paganism, and the second the trampling down accomplished by papalism.

ക്രിസ്തു നിയമത്തെ ദൃഢീകരിക്കുകയും മനുഷ്യരെ തന്റെ അടുക്കൽ ചേർക്കുകയും ചെയ്ത രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് ദിവസങ്ങൾ, തന്റെ നിയമത്തെച്ചൊല്ലിയ കലഹം നിമിത്തം ദൈവം തന്റെ മത്സരസ്വഭാവമുള്ള ജനത്തെ ചിതറിച്ച രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉത്തരരാജ്യമായ ഇസ്രായേലിന്റെ നേരെ നടപ്പാക്കിയ “ഏഴു കാലങ്ങൾ”, ക്രി.മു. 723-ൽ ആരംഭിച്ച് 1798-ൽ അവസാനിച്ച രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളായ ചിതറിപ്പോകലിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 538-ാം വർഷം ഈ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളെ വിഭജിക്കുകയും, അനുക്രമമായ രണ്ടായി ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യ കാലഘട്ടം വിജാതീയത മൂലം വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും, രണ്ടാമത്തേത് പാപ്പാസംപ്രദായം നടപ്പാക്കിയ ചവിട്ടിമെതിക്കലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

The “seven times,” of twenty-five hundred and twenty years against the southern kingdom that began in 677 BC, and ended in 1844, ended on October 22, 1844. It is a symbol of the curse of the covenant, and concluded by the sounding of the jubilee trumpet which was to be blown upon the Day of Atonement. The antitypical Day of Atonement that began on October 22, 1844 represents a period of time. It is the period of the Investigative Judgment, and during that period of time the jubilee trumpet associated with the sacred cycle of seven was to be sounded.

ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ചു 1844-ൽ അവസാനിച്ച ദക്ഷിണരാജ്യത്തിനെതിരായ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ചുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു. അത് നിയമത്തിന്റെ ശാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ ഊതപ്പെടേണ്ടിരുന്ന യോബേൽ കാഹളത്തിന്റെ നാദത്തോടുകൂടി അതിന് സമാപനം സംഭവിച്ചു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച പ്രതിരൂപപ്രായശ്ചിത്തദിവസം ഒരു കാലയളവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് അന്വേഷണവിധിയുടെ കാലഘട്ടമാണ്; ആ കാലയളവിൽ ഏഴിന്റെ വിശുദ്ധ ചക്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട യോബേൽ കാഹളം ഊതപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> എന്നാൽ ഏഴാമത്തെ ദൂതന്റെ സ്വരത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ, അവൻ കാഹളം മുഴക്കുവാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം പൂർത്തിയാകേണ്ടതാകുന്നു; അവൻ തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാരോടു പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെ. വെളിപ്പാട് 10:7.

The sounding of the seventh Trumpet, which began on October 22, 1844, represents the Jubilee Trumpet of the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus twenty-five. The Millerites were ultimately correct on the dating of the twenty-three-hundred-year prophecy, and Adventism came to understand more of it just after the Great Disappointment, but Miller’s “jewel” of the period of twenty-three-hundred-years is today shining ten times brighter. Every prophetic characteristic of the seven periods represented within the period of twenty-three-hundred-years, has a direct prophetic connection with the twenty-five-hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച ഏഴാമത്തെ കാഹളധ്വനി, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ ഏഴിന്റെ ചക്രത്തിലെ യോബേൽ കാഹളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്റെ തീയതിനിർണ്ണയത്തിൽ ഒടുവിൽ ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും, മഹാനിരാശയ്ക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെ ആ പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ച് അഡ്വന്റിസം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങി; എന്നാൽ ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ കാലപരിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ “രത്നം” ഇന്നോ പത്തിരട്ടി കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ ദീപ്തിയുറങ്ങുന്നു. ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏഴ് കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ഓരോ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതക്കും, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയഞ്ചും ഇരുപത്തിയാറും അധ്യായങ്ങളിലെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുമായി (“ഏഴ് കാലങ്ങൾ”) നേരിട്ടുള്ള ഒരു പ്രവചനാത്മക ബന്ധമുണ്ട്.

The Millerites rejected the claim of apostate Protestantism and Catholicism that the “robbers of thy people,” who “exalted themselves,” and “fell” was a symbol of Antiochus Epiphanes, and they were correct. They knew and defended the truth that it is Rome that in God’s prophetic word is represented as the “robbers of thy people that established the vision”, not some unknown and historically insignificant Syrian king that established the vision.

“തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട” “വീണുപോയ” “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നത് അന്ത്യോക്കസ് എപ്പിഫാനസിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന മതത്യജിച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെയും അവകാശവാദത്തെ മില്ലറൈറ്റുകൾ നിരസിച്ചു; അതിൽ അവർ ശരിയായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ “ദർശനം സ്ഥാപിച്ച നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത് റോമാണ്, ദർശനം സ്ഥാപിച്ച, അറിയപ്പെടാത്തതും ചരിത്രപരമായി പ്രാധാന്യമില്ലാത്തതുമായ ഏതെങ്കിലും സുറിയൻ രാജാവല്ല എന്ന സത്യം അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു, അതിനെ അവർ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

Today the Adventist theologians teach that the “robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes. Today, the argument which in Millerite history represented that the former covenant people who were being passed by did not, and could not, understand the vision (which is established by the correct understanding of the “robbers of thy people”), is once again being repeated by the former covenant people who are once again being passed by.

ഇന്ന് അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പറയുന്നത് ആൻറിയോക്കസ് എപ്പിഫാനസ് ആണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, കടന്നുപോകപ്പെടുകയായിരുന്ന മുൻനിയമജനങ്ങൾ ദർശനം മനസ്സിലാക്കിയില്ല എന്നും മനസ്സിലാക്കാനായിരുന്നില്ലെന്നും പ്രതിനിധാനം ചെയ്തിരുന്ന ആ വാദം (ഇത് “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ ശരിയായ ഗ്രഹിക്കലിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു), വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി കടന്നുപോകപ്പെടുന്ന മുൻനിയമജനങ്ങൾ തന്നെ ഇന്നും വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്തു ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകുന്നു. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:18.

The Millerites taught correctly that the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus twenty-six, was the longest and last time prophecy in the Bible, but Laodicean Adventism rejected that “jewel” in 1863, and today it can be seen, (by those who wish to see), that not only were the Millerites correct in identifying the “seven times” as the longest time prophecy in the Bible, but also that “the curse”, which is God’s indignation, was carried out against both the northern and southern kingdoms of Israel.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറും ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ (“seven times”) ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ദീർഘവും അവസാനത്തേതുമായ കാലപ്രവചനം ആണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായി പഠിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ലാവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസം 1863-ൽ ആ “മണിക്യം” നിരസിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ന്, (കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്), “seven times” ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ദീർഘമായ കാലപ്രവചനം ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായിരുന്നതു മാത്രമല്ല, “the curse”, അതായത് ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം, യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്നും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്നും എതിരായി നടപ്പാക്കപ്പെട്ടുവെന്നും കാണാൻ കഴിയും.

Today the respective conclusions of those two indignations, which the book of Daniel addresses (as do other prophets), can be seen to be two bookends (first and last) of a period of forty-six years, when Christ erected the Millerite temple, as typified by the forty-six days Moses was on the mount receiving instructions for erecting the wilderness tabernacle; and by the forty-six years of Herod’s remodeling of the temple which the Pharisees referred to in their conversation with Christ about Him “resurrecting” by the cleansing of a temple that had been “destroyed” by traders and money-changers, and also by the resurrection of His human temple that was created with forty-six chromosomes. Today, the Millerite foundational truths are as correct as ever, but they are now ten times more profound.

ഇന്ന് ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം (മറ്റു പ്രവാചകന്മാരും പോലെ) അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു ക്രോധാവസ്ഥകളുടെ തത്തുല്യമായ സമാപ്തികൾ, ക്രിസ്തു മില്ലറൈറ്റ് ദേവാലയം പണിതുയർത്തിയ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവിന്റെ രണ്ടു അറ്റത്താങ്ങുകളായി—ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും—കാണപ്പെടുന്നു; മരുഭൂമിയിലെ സമാഗമനകൂടാരം പണിയുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് മോശെ പർവ്വതത്തിൽ കഴിഞ്ഞ നാൽപ്പത്താറ് ദിവസങ്ങൾ അതിന്റെ പ്രതിരൂപമായതുപോലെ; കൂടാതെ, വ്യാപാരികളാലും പണവിനിമയക്കാരാലും “നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട” ദേവാലയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ താൻ അതിനെ “ഉയിർപ്പിക്കും” എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ക്രിസ്തുവിനോടു നടത്തിയ അവരുടെ സംഭാഷണത്തിൽ പരീശന്മാർ പരാമർശിച്ച ഹെരോദാവിന്റെ ദേവാലയത്തിന്റെ നവീകരണത്തിനെടുത്ത നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങളാലും; അതുപോലെ തന്നെ നാൽപ്പത്താറ് ക്രോമോസോമുകളോടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവന്റെ മാനുഷിക ദേഹദേവാലയത്തിന്റെ ഉയിർപ്പിനാലും. ഇന്ന്, മില്ലറൈറ്റ് അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ എപ്പോഴത്തെപ്പോലെതന്നെ ശരിയായവയാണ്, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവ പത്തിരട്ടി അധികം ആഴമുള്ളവയാണ്.

Today it can be seen (by those willing to see), that when Christ introduced Himself as Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets) in the thirteenth verse, of Daniel chapter eight, that He was presenting the connection between a vision that represented a period of twenty-three hundred years and another vision that represented twenty-five hundred and twenty years. When the relation of these two prophetic periods is recognized, it can be seen that they are directly connected with the twelve-hundred-and-sixty-years of papal rule, which in turn is connected with the twelve-hundred-and-ninety-years of Daniel twelve and also the thirteen-hundred-and-thirty-five-years of the same verse.

ഇന്ന്, കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായവർക്ക് ഇത് മനസ്സിലാക്കാം: ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ ക്രിസ്തു സ്വയം പൽമോണി (അത്ഭുതകരനായ എണ്ണുന്നവൻ, അഥവാ രഹസ്യങ്ങളുടെ എണ്ണുന്നവൻ) എന്ന നിലയിൽ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ദർശനത്തിനും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ദർശനത്തിനും ഇടയിലുള്ള ബന്ധം അവൻ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ ബന്ധം തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോൾ, അവ പോപ്പത്വഭരണത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, അതുവഴി ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിലെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി വർഷങ്ങളുമായും അതേ വചനത്തിലെ ആയിരത്തി മുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കാണാം.

The are many more direct connections of prophetic periods that are associated with the two visions of verses thirteen and fourteen of Daniel eight, but they are only recognized by those who wish to see. But today, beyond the connections of all the time periods that are brought together by the two visions is the revelation of the name of Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets). The Millerites were correct on the two verses, but limited, and today Adventism is simply in complete and utter darkness.

ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിലുള്ള രണ്ടു ദർശനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ ഇനിയും അനേകം കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്; എന്നാൽ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ മാത്രമേ അവ തിരിച്ചറിയുന്നുള്ളു. എന്നാൽ ഇന്ന്, ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന സകല സമയകാലഘട്ടങ്ങളുടെയും ബന്ധങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച്, പാൽമോനി എന്ന നാമത്തിന്റെ വെളിപ്പെടൽ (അതായത് അത്ഭുതകരനായ എണ്ണുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ രഹസ്യങ്ങളുടെ എണ്ണുന്നവൻ) നിലകൊള്ളുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ ആ രണ്ടു വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ശരിയായിരുന്നതായിരുന്നു, എങ്കിലും പരിമിതരായിരുന്നു; ഇന്ന് അഡ്വെന്റിസം പൂർണ്ണവും സമ്പൂർണ്ണവുമായി അന്ധകാരത്തിൽ മാത്രമാണ്.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 29:9–12.

> നിങ്ങൾ നിൽക്കുകയും വിസ്മയപ്പെടുകയും ചെയ്‍വിൻ; നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിപ്പിൻ, നിലവിളിപ്പിൻ; അവർ മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്നു, എങ്കിലും വീഞ്ഞുകൊണ്ടല്ല; അവർ ഇടറുന്നു, എങ്കിലും ശക്തമായ പാനീയത്താൽ അല്ല. യഹോവ നിങ്ങള്മേൽ ഗാഢനിദ്രയുടെ ആത്മാവിനെ ഒഴുക്കിയിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളെ അടച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവാചകന്മാരെയും നിങ്ങളുടെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും ദർശകന്മാരെയും അവൻ മൂടിയിരിക്കുന്നു. സകലത്തിന്റെയും ദർശനം നിങ്ങൾക്കു മുദ്രവെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ വാക്കുകളെപ്പോലെ ആയിരിക്കുന്നു; അത് പണ്ഡിതനായ ഒരുവനു കൊടുത്ത്, “ദയവായി ഇത് വായിച്ചുതരുക” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ, “എനിക്കത് കഴിയില്ല; അതിന് മുദ്രവെച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറയുന്നു. പിന്നെ ആ പുസ്തകം അക്ഷരജ്ഞാനമില്ലാത്ത ഒരുവനു കൊടുത്ത്, “ദയവായി ഇത് വായിച്ചുതരുക” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ, “എനിക്കു അക്ഷരജ്ഞാനമില്ല” എന്നു പറയുന്നു. യെശയ്യാവു 29:9–12.

Sister White identifies that William Miller was given “great light” upon the book of Revelation, but his understanding of chapters twelve, thirteen, seventeen and eighteen of Revelation was, quite simply, not correct. Those incorrect understandings are not represented upon the two sacred charts, but what is represented from the book of Revelation, chapter nine, is the “jewel” that Islam is represented by the three Woes.

വില്ല്യം മില്ലറിന് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് “വലിയ വെളിച്ചം” ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം, പതിമൂന്നാം, പതിനേഴാം, പതിനെട്ടാം അധ്യായങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധാരണ, വളരെ ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ശരിയായിരുന്നില്ല. ആ തെറ്റായ ധാരണകൾ രണ്ട് വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല; എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ഇസ്‌ലാം മൂന്ന് കഷ്ടങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന “രത്നം” ആകുന്നു.

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> “പ്രസംഗകരും ജനങ്ങളും വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തെ ദുരൂഹമായതും പരിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളേക്കാൾ കുറഞ്ഞ പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായതായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ കണ്ടത്, ഈ പുസ്തകം യഥാർത്ഥത്തിൽ അവസാന നാളുകളിൽ ജീവിക്കേണ്ടിവരുന്നവർക്കു പ്രത്യേക പ്രയോജനത്തിനായി നല്കപ്പെട്ട ഒരു വെളിപ്പാടാണ്; അവരുടെ യഥാർത്ഥ സ്ഥിതിയും അവരുടെ കടമയും തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ അവരെ നയിക്കേണ്ടതിന്നുള്ളതാകുന്നു. ദൈവം വില്യം മില്ലറിന്റെ മനസ്സിനെ പ്രവചനങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കുകയും വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് അവന്നു മഹത്തായ വെളിച്ചം നല്കുകയും ചെയ്തു.” Early Writings, 231.

The expression “great light” in the writings of Sister White is very informative. Miller understood the churches, seals and trumpets of Revelation, for holy angels “directed his mind” on these subjects. The “great light” given to Miller was represented on the two sacred tables, and the doctrinal truths that were the “great light” were identified in his dream as “jewels”. Adventism was given that “great light” and began covering it up with counterfeit jewels beginning in 1863. The principle of “light” is that “light” is what Christ uses to judge a person or a people.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകളിലുള്ള “മഹത്തായ വെളിച്ചം” എന്ന പ്രയോഗം അത്യന്തം അറിവുനൽകുന്നതാണ്. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ സഭകളെയും മുദ്രകളെയും കാഹളങ്ങളെയും മില്ലർ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നു; കാരണം ഈ വിഷയങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ ദൂതന്മാർ “അവന്റെ മനസ്സിനെ നയിച്ചു”. മില്ലറിന് നല്കപ്പെട്ട “മഹത്തായ വെളിച്ചം” രണ്ടു വിശുദ്ധ പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; “മഹത്തായ വെളിച്ചം” ആയിരുന്ന ഉപദേശസത്യങ്ങൾ അവന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ “മണികൾ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. ആ “മഹത്തായ വെളിച്ചം” അഡ്വെന്റിസത്തിന് നല്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ 1863 മുതൽ വ്യാജ മണികൾകൊണ്ട് അതിനെ മൂടിത്തുടങ്ങി. “വെളിച്ചം” എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ താത്പര്യം, “വെളിച്ചം” തന്നെയാണ് ഒരാളെയോ ഒരു ജനത്തെയോ ന്യായം വിധിക്കാൻ ക്രിസ്തു ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതാണ്.

Not only does “light” judge a people, but the “light” which they could have had if they had not resisted (as they did in 1856, as only one of many examples). The other attribute associated with “light,” is that the “light” that is rejected produces a corresponding degree of darkness. Adventism rejected and covered up the “great light” given by God to Miller that represents the foundations of Adventism.

“വെളിച്ചം” ഒരു ജനത്തെ ന്യായം വിധിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല, അവർ എതിർത്തിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ലഭിക്കുമായിരുന്ന “വെളിച്ചവും” അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു (അനേകം ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒരെണ്ണമായി 1856-ൽ അവർ ചെയ്തതുപോലെ). “വെളിച്ചം” എന്നതോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഗുണം, നിരസിക്കപ്പെട്ട “വെളിച്ചം” അതിനനുസൃതമായ ഇരുട്ടിന്റെ അളവ് ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ്. അഡ്വെന്റിസം, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും ദൈവം മില്ലറിന് നൽകിയതുമായ “മഹത്തായ വെളിച്ചം” നിരസിക്കുകയും മൂടിവെക്കുകയും ചെയ്തു.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had “great light:” ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> മേൽപ്പറപ്പിന് അടിയിലെത് കാണുന്നവനും സകല മനുഷ്യരുടെയും ഹൃദയങ്ങളെ വായിക്കുന്നവനും “വലിയ വെളിച്ചം” പ്രാപിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘തങ്ങളുടെ നൈതികവും ആത്മീയവുമായിിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അവർ ദുഃഖിതരുമായും വിസ്മയഭരിതരുമായും അല്ല.’ അതെ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്ത വഴികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു; അവരുടെ ആത്മാവോ അവരുടെ മ്ലേച്ഛതകളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ‘ഞാനും അവരുടെ വഞ്ചനകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കും; അവരുടെ ഭയങ്ങൾ അവരുടെ മേൽ വരുത്തുകയും ചെയ്യും; ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആരും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ഞാൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവർ കേട്ടില്ല; എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ദോഷമുള്ളതു അവർ ചെയ്തു, എനിക്കു പ്രസാദമില്ലാത്തതു തന്നേ തിരഞ്ഞെടുത്തു.’ ‘അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ല’ എന്നതുകൊണ്ടും ‘അനീതിയിൽ പ്രസാദം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു’ എന്നതുകൊണ്ടും, ‘അവർ ഒരു അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ ഭ്രമം അയക്കും.’ യെശയ്യാവു 66:3, 4; 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have “once known the truth,” mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “സ്വർഗ്ഗീയ ഉപദേശകൻ ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ശരിയായ അടിത്തറയ്‌ക്കുമേൽ പണിയുന്നു എന്നും ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നും ഉള്ള നടിപ്പ്, വാസ്തവത്തിൽ നിങ്ങൾ ലോകീയ നയപ്രകാരം അനേകം കാര്യങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടും യഹോവയ്‌ക്കെതിരെ പാപം ചെയ്തുകൊണ്ടും ഇരിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിനെ വഞ്ചിപ്പിക്കുവാൻ അതിലും ശക്തമായ എന്ത് ഭ്രമമുണ്ട്? അഹോ, അത് എത്ര വലിയ വഞ്ചനയാണ്, എത്ര ആകർഷകമായ ഭ്രമമാണ്—“ഒരിക്കൽ സത്യം അറിഞ്ഞിരുന്ന” മനുഷ്യർ ഭക്തിയുടെ ആത്മാവിനെയും ശക്തിയെയും പകരം അതിന്റെ രൂപത്തെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമ്പോൾ; അവർ തങ്ങൾ സമ്പന്നരുമാണ്, സമൃദ്ധി പ്രാപിച്ചവരുമാണ്, ഒന്നിനും അഭാവമില്ലെന്നും ധരിക്കുമ്പോൾ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവർക്ക് എല്ലാറ്റിന്റെയും ആവശ്യമുണ്ടായിരിക്കെ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Laodicea, which Adventism became in 1856, represents those who once were given “great light,” but are destined to receive the “strong delusion” of Second Thessalonians, while all the time believing the false foundation they have erected through the introduction of counterfeit coins and jewels is ordained of God, but actually it is a foundation that is built upon sand. Adventism is “a church that has had great light, great evidence”, but is a “church” that has discarded “the message the Lord” has “sent”, and has since received “the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories”.

1856-ൽ അഡ്വെന്റിസം ആയിത്തീർന്ന ലവോദിക്യാ, ഒരിക്കൽ “മഹത്തായ വെളിച്ചം” ലഭിച്ചവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർ രണ്ടാമത്തെ തെസ്സലൊനീക്യരിൽ പറയുന്ന “ശക്തമായ വഞ്ചന” സ്വീകരിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ഇതെല്ലാം നടക്കുമ്പോഴും, കള്ളനാണയങ്ങളും കൃത്രിമ രത്നങ്ങളും ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് തങ്ങൾ പണിതുയർത്തിയ വ്യാജ അടിസ്ഥാനം ദൈവം നിയമിച്ചതാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു; എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അത് മണലിന്മേൽ പണിതിരിക്കുന്ന ഒരു അടിസ്ഥാനമാണ്. അഡ്വെന്റിസം “മഹത്തായ വെളിച്ചവും, മഹത്തായ തെളിവും ലഭിച്ചിരുന്ന ഒരു സഭ” ആകുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം, കർത്താവ് “അയച്ച സന്ദേശം” “തള്ളിക്കളഞ്ഞ” ഒരു “സഭ” കൂടിയാണ്; അതിനുശേഷം അതു “ഏറ്റവും യുക്തിയില്ലാത്ത അവകാശവാദങ്ങളും വ്യാജ അനുമാനങ്ങളും വ്യാജ സിദ്ധാന്തങ്ങളും” സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by “a church that has had great light,” great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.

> “വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത ശുശ്രൂഷകർ തങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിനെതിരെ നിരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർ ഒരേ ശ്വാസത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെയും ഈ ലോകത്തിന്റെ ദേവനെയും പുകഴ്ത്തുന്നു. തങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ബറബ്ബാസിനെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ, ‘ഇവനെ അല്ല, ബറബ്ബാസിനെ’ എന്ന് പറയുന്നു. ഈ വരികൾ വായിക്കുന്ന എല്ലാവരും ജാഗരൂകരാകട്ടെ. താൻ എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്നു സംബന്ധിച്ച് സാത്താൻ തന്റെ പ്രശംസ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ സഭയിൽ നിലനില്ക്കുമാറായി പ്രാർത്ഥിച്ച ഐക്യം തകർക്കാമെന്ന് അവൻ കരുതുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: ‘എനിക്കു കഴിയുന്നവരെ വഞ്ചിക്കുവാനും, വിമർശിക്കുവാനും, കുറ്റം വിധിക്കുവാനും, അസത്യമാക്കുവാനും ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു കള്ളാത്മാവായിരിക്കും.’ “വലിയ വെളിച്ചവും” മഹത്തായ തെളിവും ലഭിച്ചിരുന്ന “ഒരു സഭ” വഞ്ചനയുടെയും വ്യാജസാക്ഷ്യത്തിന്റെയും മകനെ വരവേൽക്കട്ടെ; അപ്പോൾ ആ സഭ കർത്താവയച്ച സന്ദേശം തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, ഏറ്റവും യുക്തിഹീനമായ വാദങ്ങളും വ്യാജ അനുമാനങ്ങളും വ്യാജ സിദ്ധാന്തങ്ങളും സ്വീകരിക്കും. അവരുടെ മൂഢത്വത്തെക്കുറിച്ച് സാത്താൻ ചിരിക്കുകയാണ്; കാരണം സത്യം എന്താണെന്ന് അവൻ അറിയുന്നു.”

> “Many will stand in our pulpits with the torch of false prophecy in their hands, kindled from the hellish torch of Satan. If doubts and unbelief are cherished, the faithful ministers will be removed from the people who think they know so much. ‘If thou hadst known,’ said Christ, ‘even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.’

> “സാത്താന്റെ നരകീയ ദീപശിഖയിൽനിന്ന് കൊളുത്തിയ വ്യാജപ്രവചനത്തിന്റെ ദീപശിഖ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അനേകർ നമ്മുടെ പ്രസംഗപീഠങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളും. സംശയവും അവിശ്വാസവും ഹൃദയത്തിൽ പോഷിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, വളരെ അറിയുന്നുവെന്ന് കരുതുന്ന ജനങ്ങളിൽനിന്ന് വിശ്വസ്തരായ ശുശ്രൂഷകർ നീക്കിക്കളയപ്പെടും. ‘നീ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ,’ ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു, ‘നിന്റെ ഈ ദിവസത്തിൽ എങ്കിലും, നിന്റെ സമാധാനത്തിന്നു സംബന്ധിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ! എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.’”

> “Nevertheless, the foundation of God standeth sure. The Lord knoweth them that are His. The sanctified minister must have no guile in his mouth. He must be open as the day, free from every taint of evil. A sanctified ministry and press will be a power in flashing the light of truth on this untoward generation. Light, brethren, more light we need. Blow the trumpet in Zion; sound an alarm in the holy mountain. Gather the host of the Lord, with sanctified hearts, to hear what the Lord will say unto His people; for He has increased light for all who will hear. Let them be armed and equipped, and come up to the battle—to the help of the Lord against the mighty. God Himself will work for Israel. Every lying tongue will be silenced. Angels’ hands will overthrow the deceptive schemes that are being formed. The bulwarks of Satan will never triumph. Victory will attend the third angel’s message. As the Captain of the Lord’s host tore down the walls of Jericho, so will the Lord’s commandment-keeping people triumph, and all opposing elements be defeated. Let no soul complain of the servants of God who have come to them with a heaven-sent message. Do not any longer pick flaws in them, saying, ‘They are too positive; they talk too strongly.’ They may talk strongly; but is it not needed? God will make the ears of the hearers tingle if they will not heed His voice or His message. He will denounce those who resist the word of God.

> “എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. കർത്താവ് തനിക്കുള്ളവരെ അറിയുന്നു. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ശുശ്രൂഷകന്റെ വായിൽ വഞ്ചന ഉണ്ടാകരുത്. അവൻ പകൽപോലെ തുറന്നവനായും ദോഷത്തിന്റെ ഏതു മലിനതയിൽ നിന്നുമുള്ളവനായും ഇരിക്കണം. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ശുശ്രൂഷയും പ്രസ്സും ഈ ദുഷ്പ്രവർത്തിയായ തലമുറയ്‌ക്കു സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം മിന്നിച്ചൊളിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഒരു ശക്തിയായിരിക്കും. വെളിച്ചം, സഹോദരങ്ങളേ, കൂടുതൽ വെളിച്ചം നമുക്കാവശ്യമുണ്ട്. സീയോനിൽ കാഹളം ഊതുവിൻ; വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഘോഷം മുഴക്കുവിൻ. കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തോടു എന്തു പറയും എന്നു കേൾക്കേണ്ടതിന്നു വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഹൃദയങ്ങളോടെ കർത്താവിന്റെ സൈന്യത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുവിൻ; കേൾക്കുവാൻ സന്നദ്ധരായ എല്ലാവർക്കും അവൻ വർധിത വെളിച്ചം നൽകിയിരിക്കുന്നു. അവർ ആയുധധാരികളായി, സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടവരായി, യുദ്ധത്തിലേക്കു—ശക്തന്മാർക്കെതിരെ കർത്താവിന്റെ സഹായത്തിന്നായി—മുന്നേറട്ടെ. ദൈവം തന്നേ യിസ്രായേലിന്നുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കും. ഏതു വ്യാജനാവും നിശ്ശബ്ദമാക്കപ്പെടും. രൂപപ്പെടുന്ന വഞ്ചനാപൂർണ കുതന്ത്രങ്ങളെ ദൂതന്മാരുടെ കൈകൾ തകർത്തുകളയും. സാത്താന്റെ കോട്ടമതിലുകൾ ഒരിക്കലും ജയിക്കയില്ല. മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടുകൂടെ ജയം ഉണ്ടായിരിക്കും. കർത്താവിന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ നായകൻ യെരീഹോയുടെ മതിലുകൾ തകർത്തതുപോലെ, കർത്താവിന്റെ കല്പനകളെ അനുസരിക്കുന്ന അവന്റെ ജനം ജയം നേടുകയും എതിർക്കുന്ന എല്ലാ ശക്തികളും പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യും. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നയച്ച സന്ദേശവുമായി തങ്ങളിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരെക്കുറിച്ചു യാതൊരു ആത്മാവും പരാതി പറയരുത്. ‘അവർ അത്യന്തം ഉറച്ച നിലപാടുള്ളവരാണ്; അവർ അതിയായി ശക്തമായി സംസാരിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞു ഇനി അവരിൽ കുറ്റങ്ങൾ തിരഞ്ഞുപിടിക്കരുത്. അവർ ശക്തമായി സംസാരിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലയോ? അവന്റെ ശബ്ദത്തെയോ അവന്റെ സന്ദേശത്തെയോ അവർ ചെവിക്കൊള്ളാതിരുന്നാൽ, ദൈവം ശ്രോതാക്കളുടെ ചെവികൾ ചെറുത്തുണരുന്നവണ്ണം ചെയ്യും. ദൈവവചനത്തെ എതിർക്കുന്നവരെ അവൻ കുറ്റം വിധിക്കും.”

> “Satan has laid every measure possible that nothing shall come among us as a people to reprove and rebuke us, and exhort us to put away our errors. But there is a people who will bear the ark of God. Some will go out from among us who will bear the ark no longer. But these cannot make walls to obstruct the truth; for it will go onward and upward to the end. In the past God has raised up men, and He still has men of opportunity waiting, prepared to do His bidding—men who will go through restrictions which are only as walls daubed with untempered mortar. When God puts His Spirit upon men, they will work. They will proclaim the word of the Lord; they will lift up their voice like a trumpet. The truth will not be diminished or lose its power in their hands. They will show the people their transgressions, and the house of Jacob their sins.” Testimonies to Ministers, 409–411.

> “ഞങ്ങളെ ഒരു ജനമായി ശാസിക്കാനും കുറ്റപ്പെടുത്താനും, നമ്മുടെ പിഴവുകൾ ഉപേക്ഷിപ്പാൻ നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കാനും ഒന്നും നമ്മുടെ ഇടയിൽ വരാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ കഴിയുന്ന എല്ലാ മാർഗങ്ങളും പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം വഹിക്കുന്ന ഒരു ജനമുണ്ട്. ഇനി പെട്ടകം വഹിക്കാതിരിക്കുന്നവരായി ചിലർ നമ്മുടെ ഇടയിൽനിന്നു പുറത്തേക്കു പോകും. എന്നാൽ ഇവർ സത്യത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുവാൻ മതിലുകൾ കെട്ടി മറയാക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല; കാരണം അത് അവസാനംവരെ മുന്നോട്ടും ഉയരോട്ടും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. കഴിഞ്ഞകാലത്ത് ദൈവം മനുഷ്യരെ എഴുന്നേല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇന്നും അവന്റെ കല്പന നിർവഹിക്കുവാൻ സന്നദ്ധരായി, അവസരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ അവന്നു ഉണ്ടു—പാകമാകാത്ത ചുണ്ണാമ്പുകൊണ്ടു പൂശിയ മതിലുകൾപോലെയുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളെ തുളച്ച് കടന്നുപോകുന്ന മനുഷ്യർ. ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെ മനുഷ്യരിൽ വെക്കുമ്പോൾ, അവർ പ്രവർത്തിക്കും. അവർ യഹോവയുടെ വചനം പ്രസ്താവിക്കും; അവർ തങ്ങളുടെ ശബ്ദം കാഹളത്തെപ്പോലെ ഉയർത്തും. അവരുടെ കയ്യിൽ സത്യം ക്ഷയിക്കുകയോ തന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുകയോ ഇല്ല. അവർ ജനത്തോടു അവരുടെ അതിക്രമങ്ങളും യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തോടു അവരുടെ പാപങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തും.” Testimonies to Ministers, 409–411.

To identify the satanic symbol of “the daily” as a symbol of Christ is to praise “Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’” The truths represented in Miller’s dream as “jewels”, and also graphically illustrated upon the two sacred tables, are the “great light,” which Miller was given, and that Adventism has rejected.

“ദിനംപ്രതി” എന്ന സാത്താനിക പ്രതീകത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നത്, “ക്രിസ്തുവിനെയും ഈ ലോകത്തിന്റെ ദൈവത്തെയും ഒരേ ശ്വാസത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നതാകുന്നു. അവർ പ്രസ്താവനയിൽ ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും, അവർ ബറബ്ബാസിനെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; അവരുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ, ‘ഇവനെ അല്ല, ബറബ്ബാസിനെ’ എന്നു പറയുന്നു.” മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ “രത്നങ്ങൾ” എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളും, അതുപോലെ തന്നെ രണ്ട് വിശുദ്ധ പലകകളിൽ ദൃശ്യമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടവയും, മില്ലറിന് നൽകപ്പെട്ട “മഹാവെളിച്ചം” ആകുന്നു; അതിനെ അഡ്വെന്റിസം തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

They profess to be praising Christ with a satanic symbol, and claim they are standing upon the foundation of God, when it is a counterfeit foundation that brings strong delusion to all who take their stand upon that faulty doctrinal structure. There is nothing new under the sun, and modern Israel is simply walking in the prophetic footsteps of ancient Israel.

അവർ സാത്താനികമായ ഒരു ചിഹ്നം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്നു; അതേ സമയം, ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ തന്നെയാണ് തങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് അവർ പറയുന്നു. എന്നാൽ അവർ നിൽക്കുന്നത് വ്യാജമായ ഒരു അടിസ്ഥാനത്തിന്മേലാണ്; ആ തെറ്റായ ഉപദേശഘടനയുടെ മേൽ നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാവരെയും അത് ശക്തമായ വഞ്ചനയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു. സൂര്യന്റെ കീഴിൽ പുതിയത് ഒന്നുമില്ല; ആധുനിക ഇസ്രായേൽ, പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രവാചകപരമായ പാതച്ചുവടുകളിലാണ് വെറും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

> “One matter burdens my soul: The great lack of the love of God, which has been lost through continued resistance of light and truth, and the influence of those who have been engaged in active labor, who, in the face of evidence piled upon evidence, have exerted an influence to counteract the work of the message God has sent. I point them to the Jewish nation and ask, Must we leave our brethren to pass over the same path of blind resistance, till the very end of probation? If ever a people needed true and faithful watchmen, who will not hold their peace, who will cry day and night, sounding the warnings God has given, it is Seventh-day Adventists. Those who have had great light, blessed opportunities, who, like Capernaum, have been exalted to heaven in point of privilege, shall they by non-improvement be left to darkness corresponding to the greatness of the light given?

> “ഒരു കാര്യം എന്റെ ആത്മാവിനെ ഭാരപ്പെടുത്തുന്നു: വെളിച്ചത്തെയും സത്യത്തെയും നിരന്തരം എതിർത്തതുകൊണ്ടും, സമർപ്പിത പ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവരുടെ സ്വാധീനത്താലും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ അത്യന്തം വലിയ അഭാവം. തെളിവിന്മേൽ തെളിവ് കൂമ്പാരമായി കെട്ടിക്കിടന്നിട്ടും, ദൈവം അയച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന തരത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയവരെയാണ് ഞാൻ കാണിക്കുന്നത്. ഞാൻ അവരെ യഹൂദജാതിയിലേക്കു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിക്കുന്നു: നമ്മുടെ സഹോദരന്മാർ അന്ധമായ എതിർപ്പിന്റെ അതേ പാതയിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കാൻ, പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തോളം, നാം അവരെ വിട്ടേക്കണമോ? യഥാർത്ഥവും വിശ്വസ്തരുമായ കാവൽക്കാരെ, അവർ മൗനം പാലിക്കാത്തവരായും, ദൈവം നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പുകൾ പകൽ രാത്രിയില്ലാതെ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരായും, ഒരിക്കലെങ്കിലും ഒരു ജനതയ്ക്ക് ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്കാണ്. വലിയ വെളിച്ചവും അനുഗ്രഹീത അവസരങ്ങളും ലഭിച്ചവരായ, കഫർനഹൂംപോലെ അവകാശത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തോളം ഉയർത്തപ്പെട്ടവരായ അവർ, ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന് ഒത്ത ഇരുളിലേക്കു, അതിനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താതിരുന്നതുകൊണ്ടു, വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെടേണ്ടവരാണോ?”

> “I wish to plead with our brethren who shall assemble at the General Conference to heed the message given to the Laodiceans. What a condition of blindness is theirs! This subject has been brought to your notice again and again, but your dissatisfaction with your spiritual condition has not been deep and painful enough to work reform. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ The guilt of self-deception is upon our churches. The religious life of many is a lie.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

> “ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടാനിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ സഹോദരന്മാർക്ക് ലാവൊദിക്യർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന സന്ദേശം ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവരുടേത് എത്ര ഭയങ്കരമായ അന്ധതയുടെ അവസ്ഥയാകുന്നു! ഈ വിഷയം വീണ്ടും വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, നിങ്ങളുടെ ആത്മീയാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള അസന്തോഷം പരിഷ്കാരം ഉണ്ടാകുന്നതിനാവശ്യമായത്ര ആഴമുള്ളതും വേദനാജനകവുമായിരുന്നില്ല. ‘ഞാൻ സമ്പന്നൻ ആകുന്നു; സമ്പത്തു വർധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നും ആവശ്യമില്ല എന്നു നീ പറയുന്നു; എന്നാൽ നീ ദയനീയനും കഷ്ടനുഭവിക്കുന്നവനും ദരിദ്രനും കുരുടനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല.’ സ്വയംവഞ്ചനയുടെ കുറ്റം നമ്മുടെ സഭകളിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു. അനേകരുടെ മതജീവിതം ഒരു അസത്യമാണ്.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

“Capernaum” was the city which Jesus chose as his own city.

“കഫർനഹൂം” യേശു തന്റെ സ്വന്തം നഗരമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരമായിരുന്നു.

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> “കഫർനഹൂമിൽ യേശു തന്റെ പോകലുകളുടെയും വരവുകളുടെയും ഇടവേളകളിൽ വസിച്ചു; അങ്ങനെ അത് ‘അവന്റെ സ്വന്തം പട്ടണം’ എന്നു അറിയപ്പെടുവാൻ തുടങ്ങി. അത് ഗലീലക്കടലിന്റെ തീരത്തും, ഗെന്നേസരത്ത് എന്ന മനോഹരമായ സമതലത്തിന്റെ അതിർത്തികൾക്കു സമീപവും, അല്ലെങ്കിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അതിന്മേലുമായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 252.

Christ chose Capernaum as he had chosen Jerusalem of old.

പഴയകാലത്ത് യെരൂശലേമിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തതുപോലെ തന്നേ ക്രിസ്തു കഫർനഹൂമിനെയും തിരഞ്ഞെടുത്തു.

> And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:36.

> എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്നു എന്റെ സന്നിധിയിൽ യെരൂശലേമിൽ എപ്പോഴും ഒരു ദീപം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്നു, എന്റെ നാമം അവിടെ സ്ഥാപിപ്പാൻ ഞാൻ എനിക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരമായ യെരൂശലേമിൽ, അവന്റെ മകനോടു ഞാൻ ഒരു ഗോത്രം തരാം. 1 രാജാക്കന്മാർ 11:36.

Christ chose Adventism as his city in 1844, and by 1863, Adventism had rebuilt the city of “Jericho”, a symbol of Laodicean comfort and affluency. As with ancient Israel, so too, with modern Israel. Adventism believes they are the citizens of God’s special city, but they have rejected the “great light” that provides the evidence of citizenship. Like unto Shilo, in the time of Eli, Hophni and Phineas, Adventism will be judged according to the “great light” they were given opportunity to receive.

1844-ൽ ക്രിസ്തു അഡ്വെന്റിസത്തെ തന്റെ നഗരമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു; 1863-ഓടെ, ലോഡിക്യസഭയുടെ സുഖസൗകര്യത്തിൻറെയും ഐശ്വര്യസമൃദ്ധിയുടെയും പ്രതീകമായ “യെരീഹോ” എന്ന നഗരത്തെ അഡ്വെന്റിസം വീണ്ടും പണിതുയർത്തിയിരുന്നു. പുരാതന യിസ്രായേലിനോടു സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ആധുനിക യിസ്രായേലിനും. തങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക നഗരത്തിലെ പൗരന്മാരാണെന്ന് അഡ്വെന്റിസം വിശ്വസിക്കുന്നു; എന്നാൽ പൗരത്വത്തിന്റെ തെളിവ് നല്കുന്ന “മഹത്തായ വെളിച്ചം” അവർ നിരസിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏലിയുടെ കാലത്ത് ഹോഫ്നിയുടെയും ഫീനെഹാസിന്റെയും ദിവസങ്ങളിൽ ശീലോക്കു സംഭവിച്ചതുപോലെ, സ്വീകരിക്കാനുള്ള അവസരം തങ്ങൾക്ക് നല്കപ്പെട്ടിരുന്ന “മഹത്തായ വെളിച്ചം” അനുസരിച്ചായിരിക്കും അഡ്വെന്റിസത്തിന് ന്യായവിധി വരിക.

> “Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

> “ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നവരിൽ എത്ര കുറഞ്ഞ സഹിഷ്ണുതയാണ് പ്രകടമായത്; നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിൽപ്പെടാത്തവർക്കെതിരേ എത്രയോ കടുത്ത വചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എത്രയോ അപലപനങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മറ്റ് സഭകളിൽപ്പെടുന്നവരെ അനേകർ വലിയ പാപികളായി കണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ കർത്താവ് അവരെ അങ്ങനെ കാണുന്നില്ല. മറ്റ് സഭകളിലെ അംഗങ്ങളെ ഇപ്രകാരം കാണുന്നവർ ദൈവത്തിന്റെ ബലമുള്ള കൈക്കീഴിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ താഴ്ത്തേണ്ട ആവശ്യമുള്ളവരാണ്. അവർ കുറ്റംവിധിക്കുന്നവർക്ക് വളരെ അല്പം വെളിച്ചവും വളരെ കുറച്ച് അവസരങ്ങളും അനുഗ്രഹാവകാശങ്ങളും മാത്രമേ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കൂ. നമ്മുടെ സഭകളിലെ അനേകം അംഗങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിരുന്ന വെളിച്ചം അവർക്കും ലഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ വളരെ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ മുന്നേറുകയും ലോകത്തോടു തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ഉത്തമമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്തേനേ. തങ്ങൾക്കുള്ള വെളിച്ചത്തെക്കുറിച്ചു പ്രശംസിച്ചു പറകയും, എങ്കിലും അതിൽ നടപ്പാൻ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവരെക്കുറിച്ചു ക്രിസ്തു ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾക്കാളും സോരിന്നും സീദോന്നും സഹിക്കാവുന്നതായിരിക്കും. കഫർനഹൂമേ [വലിയ വെളിച്ചം ലഭിച്ച സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ], അവകാശസൗഭാഗ്യത്തിൽ സ്വർഗ്ഗംവരെ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നീ നരകത്തോളം താഴ്ത്തപ്പെടും; എന്തെന്നാൽ, നിനക്കുള്ളിൽ നടന്നിരിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള പ്രവൃത്തികൾ സൊദോമിൽ നടന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ഇന്നുവരെ നിലനിന്നേനേ. എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ നിനക്കാളും സൊദോംദേശത്തിന്നു സഹിക്കാവുന്നതായിരിക്കും.’ അന്നേരം യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ‘പിതാവേ, ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കർത്താവേ, ഇവയെ ജ്ഞാനികളിൽനിന്നും വിവേകികളിൽനിന്നും [സ്വന്തം നിരൂപണത്തിൽ] മറച്ചു ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.’”

> “‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

> “‘ഇപ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഈ സകല പ്രവൃത്തികളും ചെയ്തിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, ഞാൻ നിങ്ങൾോടു അതിപ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നിട്ടും നിങ്ങൾ കേട്ടില്ല; ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിച്ചിട്ടും നിങ്ങൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ആകയാൽ, എന്റെ നാമം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ആലയത്തോടും, നിങ്ങൾ ആശ്രയിക്കുന്നതുമായ, ഞാൻ നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്കും നൽകിയിരിക്കുന്ന ഈ സ്ഥലത്തോടും, ഞാൻ ശീലോവിനോടു ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും. എഫ്രയീമിന്റെ സമസ്ത സന്തതിയെ ഞാൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞതുപോലെ, നിങ്ങളെയും എന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് ഞാൻ തള്ളിക്കളയും.’”

> “The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

> “കർത്താവ് നമ്മുടെ ഇടയിൽ അത്യന്തം പ്രധാന്യമുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവ ലോകീയ സ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്തപ്പെടുന്നതുപോലെ നടത്തപ്പെടേണ്ടതല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ക്രമപ്രകാരം തന്നെയാണ് നടത്തപ്പെടേണ്ടത്. അവ അവന്റെ മഹത്വത്തെ മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി നടത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്, അങ്ങനെ ഏതു മാർഗ്ഗത്താലായാലും നശിച്ചുപോകുന്ന ആത്മാക്കൾ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്ന്. ദൈവജനത്തോടു ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു, എങ്കിലും ശാസനകൾക്കും മുന്നറിയിപ്പുകൾക്കും ആലോചനകൾക്കും പലരും ശ്രദ്ധ കൊടുത്തിട്ടില്ല.”

> “‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

> “‘ഇപ്പോൾ ഇതു കേൾപ്പിൻ, ഹേ മൂഢജനമേ, ബുദ്ധിയില്ലാത്തവരേ; കണ്ണുകളുണ്ടായിരിക്കെ കാണാത്തവരേ; ചെവികളുണ്ടായിരിക്കെ കേൾക്കാത്തവരേ: യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുന്നില്ലയോ? എന്റെ സന്നിധിയിൽ നിങ്ങൾ വിറയുന്നില്ലയോ? ഞാൻ സമുദ്രത്തിന് അതു കടന്നുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിത്യനിയമമായി മണലിനെ അതിന്റെ അതിരായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ തിരകൾ ആഞ്ഞടിച്ചാലും അവയ്ക്ക് ജയിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല; അവ ഗർജിച്ചാലും അതു കടന്നുപോകുവാൻ കഴിയുകയില്ല. എന്നാൽ ഈ ജനത്തിനു വിപഥഗാമിയും മത്സരസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ഹൃദയമുണ്ട്; അവർ തെറ്റിപ്പോയി പിരിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ‘നമുക്കു ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയെ ഭയപ്പെടാം; അവൻ തന്റെ കാലങ്ങളിൽ ആദ്യമഴയും അന്തിമമഴയും തരുന്നു; കൊയ്ത്തിന്നായി നിയമിക്കപ്പെട്ട ആഴ്ചകളെ അവൻ നമുക്കായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു’ എന്നു അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പറയുന്നുമില്ല. നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ ഇവയെ അകറ്റിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നന്മകളെ നിങ്ങളിൽ നിന്നു തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.... അവർ ന്യായം നിർണ്ണയിക്കുന്നില്ല, അനാഥന്റെ കാര്യം, അതുകൊണ്ടുമല്ല, അവർ അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിക്കുന്നു; ദരിദ്രന്റെ അവകാശവും അവർ നിർണ്ണയിക്കുന്നില്ല. ഇവയ്ക്കായി ഞാൻ സന്ദർശിക്കാതെ ഇരിക്കുമോ? യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഇതുപോലെയുള്ള ഒരു ജനതയോടു എന്റെ ആത്മാവു പ്രതികാരം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമോ?’”

> “Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

> “കർത്താവു ഇങ്ങനെ പറയേണ്ടിവരുമോ: ‘ഈ ജനത്തിന്നുവേണ്ടി നീ പ്രാർത്ഥിക്കരുതു; അവരുടെ കാര്യംകൊണ്ടു നിലവിളിയോ പ്രാർത്ഥനയോ ഉയർത്തരുതു; എനിക്കു ഇടപെടലും നടത്തരുതു; ഞാൻ നിന്നെ കേൾക്കയില്ല’? ‘അതുകൊണ്ടു മഴത്തുള്ളികൾ തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ടു, പിന്നാമ്പുറമഴ ഉണ്ടായില്ല.... ഈ സമയംമുതൽ നീ എനിക്കു വിളിച്ചുപറയുകയില്ലയോ: എന്റെ പിതാവേ, നീ എന്റെ യൗവനത്തിന്റെ വഴികാട്ടിയാണ്?’” Review and Herald, August 1, 1893.

We will continue our consideration of the “great light” that was given to William Miller on the book of Revelation in the next article.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് വില്യം മില്ലർക്കു നൽകിയ “മഹത്തായ വെളിച്ചം” സംബന്ധിച്ച നമ്മുടെ പരിഗണന അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> “When Christ came into the world to exemplify true religion, and to exalt the principles that should govern the hearts and actions of men, falsehood had taken so deep a hold upon those who had had so great light, that they no longer comprehended the light, and had no inclination to yield up tradition for truth. They rejected the heavenly Teacher, they crucified the Lord of glory, that they might retain their own customs and inventions. The very same spirit is manifested in the world today. Men are averse to investigating truth, lest their traditions should be disturbed, and a new order of things should be brought in. There is with humanity a constant liability to err, and men are naturally inclined to highly exalt human ideas and knowledge, while the divine and eternal is not discerned or appreciated.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

> “സത്യമായ മതത്തെ മാതൃകയാക്കി കാണിക്കാനും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളെയും പ്രവൃത്തികളെയും ഭരിക്കേണ്ട തത്വങ്ങളെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനും ക്രിസ്തു ലോകത്തിലേക്കു വന്നപ്പോൾ, വളരെ വലിയ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരുന്നവരുടെ മേൽ അസത്യത്തിന് അത്ര ആഴത്തിലുള്ള പിടി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, അവർ ഇനി ആ വെളിച്ചത്തെ ഗ്രഹിച്ചില്ല; സത്യത്തിനുവേണ്ടി സമ്പ്രദായത്തെ വിട്ടുകൊടുക്കുവാനുള്ള മനസ്സും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആചാരങ്ങളും സങ്കല്പിത നിർമാണങ്ങളും നിലനിർത്തേണ്ടതിന്നു സ്വർഗീയ ഉപദേശകനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു; മഹത്വത്തിന്റെ കർത്താവിനെ അവർ ക്രൂശിച്ചു. അതേ ആത്മാവാണ് ഇന്ന് ലോകത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നത്. മനുഷ്യരുടെ സമ്പ്രദായങ്ങൾ കലങ്കപ്പെടുകയും കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു പുതിയ ക്രമം നിലവിൽ വരികയും ചെയ്യുമോ എന്ന ഭയത്താൽ, മനുഷ്യർ സത്യത്തെ അന്വേഷിച്ചറിയുന്നതിന് വിരോധം കാണിക്കുന്നു. തെറ്റിപ്പോകാനുള്ള സ്ഥിരമായ പ്രവണത മനുഷ്യകുലത്തിൽ ഉണ്ടു; ദൈവികവും നിത്യവുമായതു തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയോ വിലമതിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കെ, മനുഷ്യർ സ്വാഭാവികമായി മാനുഷിക ആശയങ്ങളെയും അറിവിനെയും അത്യുന്നതമായി ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുവാൻ ചായുന്നു.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

Back to Articles