Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Six

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - തൊണ്ണൂറ്റിയാറ്

The Triple Application of Prophecy: Unlocking the Prophetic Framework for the Last Days

പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിഗുണ പ്രയോഗം: അന്ത്യദിനങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവചനാത്മക ഘടന തുറന്നുകാട്ടൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The framework of William Miller’s prophetic message was the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the framework of Future for America’s prophetic message is the three desolating powers of paganism, followed by papalism, followed by apostate Protestantism, but all being concurrent at the end. A primary prophetic key for Miller’s prophetic understanding was that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, for it established the connection of the two desolating powers which became his framework of prophetic understanding. A primary prophetic key for Future for America’s prophetic understanding is also that “the daily” in the book of Daniel is a symbol of paganism, for the historical fulfillment of paganism established the sequence of events in Daniel eleven verses forty and forty-one, which became the framework of Future for America’s prophetic understanding.

വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികത്വവും അതിനെ അനുഗമിച്ച പാപ്പത്വവും എന്നിങ്ങനെ നാശം വരുത്തുന്ന രണ്ട് ശക്തികളായിരുന്നു; അതുപോലെ, ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികത്വം, അതിനെ അനുഗമിച്ച പാപ്പത്വം, അതിനെ അനുഗമിച്ച വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം എന്നിങ്ങനെ നാശം വരുത്തുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളാണ്; എന്നാൽ ഒടുവിൽ ഇവ ഒക്കെയും ഒരേസമയം സഹസംഭവിക്കുന്നവയാകുന്നു. മില്ലറിന്റെ പ്രവചനബോധ്യത്തിനുള്ള ഒരു പ്രധാന പ്രവചനതാക്കോൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പൗരാണികത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നതായിരുന്നു; കാരണം, അതുവഴിയാണ് നാശം വരുത്തുന്ന ആ രണ്ട് ശക്തികളുടെയും ബന്ധം സ്ഥാപിതമായത്, അതുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനബോധ്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായി മാറിയത്. ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനബോധ്യത്തിനുള്ള ഒരു പ്രധാന പ്രവചനതാക്കോലും ഇതുതന്നെയാണ്: ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പൗരാണികത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കാരണം, പൗരാണികത്വത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തി ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാല്പതും നാല്പത്തൊന്നും വാക്യങ്ങളിലുള്ള സംഭവക്രമം സ്ഥാപിച്ചു, അതുതന്നെയാണ് ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനബോധ്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായി മാറിയത്.

As is always the case with new light, the advancement of the truth unsealed in 1989 at the collapse of the Soviet Union was warred against by many various voices. The resistance brought against the truth invariably produced a clearer understanding of the truth. In those early controversies against the truth found in the last six verses of Daniel eleven, several prophetic rules that are located in the Bible were recognized as essential proofs to support the increase of knowledge that took place when the book of Daniel was unsealed in 1989. We are currently considering one of those rules, which we call “a triple application of prophecy.”

എപ്പോഴും പുതിയ വെളിച്ചത്തോടു സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയുടെ സമയത്ത് മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട സത്യം മുന്നേറുന്നതിനെതിരെ അനവധി വ്യത്യസ്ത ശബ്ദങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്തു. സത്യത്തിനെതിരെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന പ്രതിരോധം മാറ്റമില്ലാതെ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ഒരു ബോധ്യത്തെ ജനിപ്പിച്ചു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന സത്യത്തിനെതിരായ ആ ആദ്യകാല വിവാദങ്ങളിൽ, 1989-ൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ അറിവിന്റെ വർധനയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനാവശ്യമായ തെളിവുകളായി, ബൈബിളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പല പ്രവാചകനിയമങ്ങളും അനിവാര്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവയിൽ ഒന്നായ, നാം “പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗം” എന്നു വിളിക്കുന്ന നിയമത്തെയാണ് ഇപ്പോൾ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

We began by looking at two triple applications that at one level are the same line, but at another level they are different. The first two manifestations of Rome (pagan and papal), establish the third manifestation of Modern Rome. The first two manifestations of Babylon (Babel and Babylon), established the third manifestation of Modern Babylon. Modern Rome is the beast of Revelation seventeen that Modern Babylon rides upon and reigns over. They are as distinct as is a cowboy from his horse, but they also commit spiritual fornication with each other, so at that level they are one. There are two other triple applications of prophecy which possess a similar relationship.

ഒരു നിലയിൽ ഒരേ രേഖയായിരിക്കെയും മറ്റൊരു നിലയിൽ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കെയും ചെയ്യുന്ന രണ്ടു ത്രിവിധ പ്രയോഗങ്ങളെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് നാം ആരംഭിച്ചത്. റോമിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷതകൾ (ജാതീയവും പാപ്പാസഭാസംബന്ധവുമായതും) ആധുനിക റോമെന്ന മൂന്നാമത്തെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ബാബിലോണിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷതകൾ (ബാബേലും ബാബിലോണും) ആധുനിക ബാബിലോൺ എന്ന മൂന്നാമത്തെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്ഥാപിച്ചു. ആധുനിക റോം വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ മൃഗമാണ്; അതിന്റെമേൽ ആധുനിക ബാബിലോൺ സവാരി ചെയ്യുകയും അതിന്മേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കാവ്ബോയും അവന്റെ കുതിരയും എത്രത്തോളം വ്യത്യസ്തരോ, അത്രത്തോളം ഇവയും വ്യത്യസ്തരാണ്; എന്നാൽ അവർ പരസ്പരം ആത്മീയ പരസംഗം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട്, ആ നിലയിൽ അവർ ഒന്നാണ്. ഇതുപോലെ തന്നെയുള്ള ബന്ധം കൈവശമുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റെ രണ്ടു ത്രിവിധ പ്രയോഗങ്ങളും ഉണ്ട്.

The first two manifestations of Elijah (Elijah and John the Baptist), establish the third Elijah of the last days. Along with that the first two messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant (John the Baptist and William Miller), establish the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant in the last days. There are three important points to recognize with these two lines of triple applications of prophecy.

എലീയാവിന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് പ്രത്യക്ഷതകൾ (എലീയാവും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും), അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ മൂന്നാമത്തെ എലീയാവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം, നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദൂതന്മാർ (യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും വില്യം മില്ലറും), അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ഈ ഇരട്ട ത്രിഗുണ പ്രയോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തിരിച്ചറിയേണ്ട മൂന്ന് പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.

A first point is that the actual historical representatives of the two lines of triple applications of prophecy are essentially the same historical figures, but their purpose in the two representations are distinctly different. The second point is recognizing what the distinction between the two closely related triple applications of prophecy is. The distinction is that Elijah represents an external work in the last days, and the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents an internal work in the last days.

ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം ഇതാണ്: പ്രവചനത്തിന്റെ മൂന്നിരട്ട പ്രയോഗങ്ങളിലെ രണ്ടു പരമ്പരകളുടെയും യഥാർത്ഥ ചരിത്രപ്രതിനിധികൾ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അതേ ചരിത്ര വ്യക്തികളാണ്; എങ്കിലും, ആ രണ്ടു പ്രതിനിധാനങ്ങളിലുമുള്ള അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമായി വ്യത്യസ്തമാണ്. രണ്ടാമത്തെ കാര്യം, തമ്മിൽ അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ഈ രണ്ടു മൂന്നിരട്ട പ്രവചനപ്രയോഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്തെന്നത് തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. ആ വ്യത്യാസം ഇതാണ്: ഏലീയാവു അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഒരു ബാഹ്യപ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; നിയമദൂതന്നു വഴിയൊരുക്കുന്ന ദൂതൻ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഒരു ആഭ്യന്തരപ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The third point to take note of is that Jesus, as Alpha and Omega, identifies the third Elijah, and also the third messenger that prepares the way, with both a first and a last Elijah messenger, and a first and last messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The Elijah messenger of the first angel and the Elijah messenger of the third angel make up the third fulfillment of Elijah, and the messenger who prepares the way is represented as the messenger of the movements of both the first and third angels.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മൂന്നാമത്തെ കാര്യമാണ് ഇത്: ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു, മൂന്നാമത്തെ ഏലിയാവിനെയും, വഴി ഒരുക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെയും, ഒരു ആദ്യവും ഒരു അന്ത്യവുമായ ഏലിയാ ദൂതനോടും, നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ഒരു ആദ്യവും അന്ത്യവുമായ ദൂതനോടും ഒരുമിപ്പിച്ച് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ ഏലിയാ ദൂതനും മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഏലിയാ ദൂതനും ചേർന്ന് ഏലിയാവിന്റെ മൂന്നാമത്തെ നിവൃത്തിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതൻ ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ദൂതനായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

Elijah the prophet provides an illustration of the last-day confrontation between God’s people and the threefold union of Modern Rome in the confrontation at Mount Carmel.

പ്രവാചകനായ ഏലിയാവു, കർമ്മേൽപർവതത്തിലെ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ, ദൈവജനവും ആധുനിക റോത്തിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യവും തമ്മിലുള്ള അന്ത്യദിന ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം നൽകുന്നു.

Mount Carmel is located in northern Israel, near the Mediterranean coast. It runs roughly northwest to southeast and forms a prominent ridge that extends for about 39 miles (63 kilometers). The Valley of Megiddo, also known as the Jezreel Valley, is located to the southeast of Mount Carmel. Mount Carmel and the Valley of Megiddo are relatively close to each other in terms of distance. The distance between them, in a straight line (as the crow flies), is approximately 20 to 25 miles (32 to 40 kilometers). To the west of Mount Carmel lies the Mediterranean Sea, and to the east of the Valley of Megiddo and the Jezreel Valley lies the Sea of Galilee, also known as Lake Tiberias or the Lake of Kinneret.

കർമേൽ പർവ്വതം വടക്കൻ ഇസ്രായേലിൽ, മദ്ധ്യധരണ്യാഴി തീരത്തിന് സമീപത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇത് ഏകദേശമായി വടക്കുപടിഞ്ഞാറിൽ നിന്ന് തെക്കുകിഴക്കോട്ട് നീളുകയും ഏകദേശം 39 മൈൽ (63 കിലോമീറ്റർ) ദൂരത്തേക്ക് വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന പർവ്വതനിര രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മെഗിദ്ദോ താഴ്വര, യിസ്രെയേൽ താഴ്വര എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നത്, കർമേൽ പർവ്വതത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ദൂരപരമായി കർമേൽ പർവ്വതവും മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയും തമ്മിൽ താരതമ്യേന അടുത്തിടപഴകിലാണ്. അവയ്ക്കിടെയുള്ള ദൂരം, നേർരേഖയിൽ (പക്ഷി പറക്കുന്നപോലെ കണക്കാക്കിയാൽ), ഏകദേശം 20 മുതൽ 25 മൈൽ വരെ (32 മുതൽ 40 കിലോമീറ്റർ വരെ) ആണ്. കർമേൽ പർവ്വതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് മദ്ധ്യധരണ്യാഴിയുണ്ട്; മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയുടെയും യിസ്രെയേൽ താഴ്വരയുടെയും കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് ഗലീലക്കടൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഇത് ടിബെരിയാസ് തടാകം അഥവാ കിന്നെരെത്ത് തടാകം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

In the Revelation the battle of Armageddon is identifying the Valley of Megiddo, and inspiration did not want students of prophecy to believe that the book of Revelation was identifying its message in literal terms, so when it identified Armageddon (Megiddo) as Armageddon it used the word “har,” which means mountain to make it clear that the battle was a spiritual representation of the final battle which the dragon, beast and false prophet lead the world to.

വെളിപ്പാടിൽ അർമഗെദ്ദോന്റെ യുദ്ധം മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികൾ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം തന്റെ സന്ദേശത്തെ അക്ഷരാർഥപരമായ നിലയിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കണമെന്നായിരുന്നു ദൈവപ്രചോദനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം. അതുകൊണ്ട്, അർമഗെദ്ദോനെ (മെഗിദ്ദോയെ) അർമഗെദ്ദോൻ എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുമ്പോൾ, “മല” എന്നർത്ഥമുള്ള “ഹർ” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചു; ഡ്രാഗൺ, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവർ ലോകത്തെ നയിക്കുന്ന അന്തിമയുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മീയ പ്രതിനിധാനമായിരുന്നു ആ യുദ്ധമെന്ന കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനായിട്ടായിരുന്നു അത്.

By identifying Megiddo as Armageddon, John made sure it was not to be understood as a literal geographical location, for Megiddo is a valley and has no mountains. In close proximity is Mount Carmel where Elijah’s confrontation with Ahab and the prophets of Jezebel occurred, thus both Megiddo and Mount Carmel are both illustrations of the final battle of Armageddon.

മെഗിദ്ദോയെ അർമ്മഗെദോൻ എന്നു തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ട്, അത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്രസ്ഥലമായി മനസ്സിലാക്കരുതെന്ന് യോഹന്നാൻ ഉറപ്പാക്കി; കാരണം മെഗിദ്ദോ ഒരു താഴ്വരയാണ്, അതിന് പർവ്വതങ്ങളൊന്നുമില്ല. അതിന്റെ അടുത്തായിട്ടാണ് കാർമേൽ പർവ്വതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്; അവിടെയാണ് ഏലീയാവും ആഹാബും യിസേബേലിന്റെ പ്രവാചകന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ സംഭവിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് മെഗിദ്ദോയും കാർമേൽ പർവ്വതവും അർമ്മഗെദോന്റെ അന്തിമ യുദ്ധത്തിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാകുന്നു.

If you were to draw a triangle with Jerusalem, Mount Carmel, and the Valley of Megiddo, Jerusalem would be situated to the southeast corner of that triangle, with Mount Carmel to the northwest and the Valley of Megiddo to the northeast. The area that symbolically represents the battle of Armageddon is bordered by two seas, and the king of the north (the whore of Modern Babylon) comes to his end between the seas and the glorious holy mountain. And at that time human probation closes.

നിങ്ങൾ യെരൂശലേം, കാർമ്മേൽപർവ്വതം, മെഗിദ്ദോ താഴ്വര എന്നിവയെ ചേർത്ത് ഒരു ത്രികോണം വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ ത്രികോണത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കൻ കോണിൽ യെരൂശലേം സ്ഥിതി ചെയ്യുകയും, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് കാർമ്മേൽപർവ്വതവും, വടക്കുകിഴക്ക് മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയും സ്ഥിതി ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. പ്രതീകാത്മകമായി അർമ്മഗെദ്ദോൻ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രദേശം രണ്ടു സമുദ്രങ്ങളാൽ അതിരിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വടക്കൻ രാജാവായ (ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ വേശ്യ) സമുദ്രങ്ങൾക്കും മഹത്വമുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിനും ഇടയിൽ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു. അന്നേരം മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നു.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:44–12:1.

> എന്നാൽ കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ അവനെ കലക്കി വിടും; അതുകൊണ്ടു അവൻ നശിപ്പിക്കാനും അനേകരെ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യിക്കാനും മഹാകോപത്തോടെ പുറപ്പെടും. അവൻ തന്റെ രാജമഹലിന്റെ കൂടാരങ്ങൾ സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ മഹത്വമുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിൽ നട്ടുറപ്പിക്കും; എങ്കിലും അവൻ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കും, അവനെ സഹായിപ്പാൻ ആരും ഉണ്ടാകയില്ല. അന്നേരം നിന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രന്മാർക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ അന്നേവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവിധമുള്ള കഷ്ടകാലം ഉണ്ടായിരിക്കും; അന്നേരം പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടവനായി കണ്ടുകിട്ടുന്ന ഏവരും, അതായത് നിന്റെ ജനം, രക്ഷിക്കപ്പെടും. ദാനീയേൽ 11:44–12:1.

The triple application of Elijah represents the external confrontation of God’s people with the king of the north, who is the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet that leads the world to Armageddon. Elijah’s three enemies that typified the threefold union were Ahab, who was the king of the ten northern tribes representing the ten kings of Revelation seventeen, who commit fornication with the whore of Babylon, and who agree to give their kingdom to the whore for “one hour”, which is “the hour” of the Sunday law crisis. The whore of Babylon was represented by Jezebel, and Jezebel’s prophets of Baal and the priests of the grove represent the false prophet.

എലീയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം ദൈവജനത്തിന്റെ വടക്കേ രാജാവിനോടുള്ള ബാഹ്യ ഏറ്റുമുട്ടലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്ന ത്രിവിധ സഖ്യത്തിന്റെ തലവനാണ് അവൻ. ആ ത്രിവിധ സഖ്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ എലീയാവിന്റെ മൂന്നു ശത്രുക്കൾ ആഹാബ് ആയിരുന്നു; വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പത്ത് വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജാവായിരുന്നു അവൻ; അവർ ബാബിലോന്റെ വേശ്യയോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുകയും, “ഒരു മണിക്കൂർ” എന്ന കാലത്തേക്കു, അതായത് ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ “ആ മണിക്കൂറിലേക്കു”, തങ്ങളുടെ രാജ്യം വേശ്യയ്ക്കു ഏല്പിക്കുവാൻ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബാബിലോന്റെ വേശ്യയെ യെസബേൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; യെസബേലിന്റെ ബാല് പ്രവാചകന്മാരും തോപ്പിലെ പുരോഹിതന്മാരും കള്ളപ്രവാചകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The Sunday law crisis begins with the soon-coming Sunday law in the United States and ends when Michael stands up. When that Sunday law arrives the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon. The period of time from the call out of Babylon until the close of probation is the period of the judgment of the whore of Babylon. It is also the period of time when the Holy Spirit is poured out without measure. It is the “hour,” that the ten kings agree to co-rule with the whore of Tyre, who is no longer forgotten. It is the “hour,” of the great “earthquake” of Revelation eleven, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign.

ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധി, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നപ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരുമ്പോൾ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം ശബ്ദം ദൈവത്തിന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ബാബേലിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്നു. ബാബേലിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കുള്ള ആ വിളിയിൽനിന്ന് കൃപാവകാശത്തിന്റെ സമാപ്തിവരെ ഉള്ള കാലയളവ് ബാബേലിന്റെ വേശ്യയ്ക്കെതിരായ ന്യായവിധിയുടെ കാലയളവാകുന്നു. അതു തന്നെയാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവില്ലാതെ പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്ന കാലയളവും. അതു തന്നെയാണ് മറന്നുപോയിട്ടില്ലാത്ത തീരിന്റെ വേശ്യയോടുകൂടെ സഹഭരണം നടത്തുവാൻ പത്തു രാജാക്കന്മാർ സമ്മതിക്കുന്ന “മണിക്കൂർ.” അതു തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മഹത്തായ “ഭൂകമ്പത്തിന്റെ” “മണിക്കൂർ,” അപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

> And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:9, 10.

> അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്തു ആഡംബരമായി ജീവിച്ച ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ, അവളുടെ ദഹനത്തിന്റെ പുക കാണുമ്പോൾ, അവളെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കുകയും അവളെക്കായി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അവളുടെ യാതനയുടെ ഭയത്താൽ അവർ ദൂരെയിരുന്നുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറയും: അയ്യോ, അയ്യോ, മഹാനഗരമായ ബാബിലോനെ, ശക്തിയുള്ള നഗരമേ! ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തന്നേ നിന്റെ ന്യായവിധി വന്നു ചേർന്നിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:9, 10.

Just as John identified Megiddo as the mountain (“har”) of Megiddo to identify a spiritual and not a literal truth, the judgment of the whore of Babylon and Tyre is identified as occurring during the “hour,” and also in a “day.”

ആത്മീയമായ സത്യമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളതല്ല, എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുവാൻ യോഹന്നാൻ മെഗിദ്ദോയെ മെഗിദ്ദോയുടെ പർവ്വതം (“har”) എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, ബാബിലോന്റെ വേശ്യയുടെയും ത്യീരിന്റെയും ന്യായവിധി “മണിക്കൂറിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായി, അതുപോലെ ഒരു “ദിവസത്തിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:8.

> അതുകൊണ്ട് അവളുടെ ബാധകൾ ഒരേ ദിവസത്തിൽ തന്നേ വരും—മരണം, ദുഃഖം, ക്ഷാമം; അവൾ അഗ്നിയാൽ സമൂലം ചുട്ടുകളയപ്പെടുകയും ചെയ്യും; അവളെ ന്യായം വിധിക്കുന്ന കർത്താവായ ദൈവം ശക്തനായവൻ ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:8.

After October 22, 1844 prophetic time is no longer to be applied prophetically and the judgment of the papal power is therefore represented as occurring in an “hour,” and also as in a “day.” The “hour” of her judgment is the prophetic period from the Sunday law in the United States until probation closes. It is important to mark this period when considering the Elijah of the last days, for Elijah’s battle of Mount Carmel follows the internal testing of God’s people of the last days, and the testing period for both the church and the world contain the same prophetic beginnings and endings.

1844 ഒക്ടോബർ 22-നുശേഷം പ്രവചനകാലം ഇനി പ്രവചനാത്മകമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതില്ല; അതിനാൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ന്യായവിധി ഒരു “മണിക്കൂറിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായും, അതുപോലെ ഒരു “ദിവസത്തിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവളുടെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ” എന്നത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ നിന്ന് കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതുവരെയുള്ള പ്രവചനകാലഘട്ടമാണ്. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഏലീയാവിനെ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഈ കാലഘട്ടം ശ്രദ്ധാപൂർവം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം ഏലീയാവിന്റെ കർമ്മേൽപർവതത്തിലെ പോരാട്ടം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ ആന്തരിക പരിശോധനയെ തുടർന്ന് വരുന്നു; സഭയ്ക്കും ലോകത്തിനും ഉള്ള പരീക്ഷണകാലഘട്ടത്തിന് ഒരേ പ്രവചനാത്മക ആരംഭങ്ങളും അവസാനങ്ങളും തന്നെയുണ്ട്.

The two voices of Revelation eighteen, represent two distinct calls to two churches. The first church is the one hundred and forty-four thousand of Revelation chapter seven, and the second church that is called is the great multitude of Revelation chapter seven. The call to the one hundred and forty-four thousand is made while the Holy Spirit is being poured out in measure, and the call to the great multitude is made when the Holy Spirit is being poured out without measure.

വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു ശബ്ദങ്ങൾ രണ്ട് സഭകൾക്കുള്ള രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വിളികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ സഭ വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലുള്ള ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരമാണ്; വിളിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ സഭ വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലുള്ള മഹാജനക്കൂട്ടമാണ്. ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുള്ള വിളി പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവോടെ പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; മഹാജനക്കൂട്ടത്തോടുള്ള വിളി പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവില്ലാതെ പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils” (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, “teaching for doctrines the commandments of men” (Matthew 15:9).

> “ഞാൻ മറ്റൊരു ദൂതനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതായി കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് ഭൂമി പ്രകാശിച്ചു. അവൻ ബലമായ ശബ്ദത്തോടെ അതിശക്തമായി നിലവിളിച്ചു: മഹാബാബേൽ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു; അത് ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമായിരിക്കുന്നു” (വെളിപ്പാട് 18:1, 2) എന്നു പ്രവാചകൻ പറയുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് രണ്ടാം ദൂതൻ നൽകിയ സന്ദേശം. ബാബേൽ വീണിരിക്കുന്നു, “കാരണം അവൾ തന്റെ പരസംഗക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു സകലജാതികളെയും കുടിപ്പിച്ചു” (വെളിപ്പാട് 14:8). ആ വീഞ്ഞ് എന്താകുന്നു?—അവളുടെ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങൾ. അവൾ നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്തിന്നു പകരം ലോകത്തിന്നു ഒരു വ്യാജ ശബ്ബത്ത് കൊടുത്തിരിക്കുന്നു; ഏദേനിൽ സാത്താൻ ആദ്യം ഹവ്വയോടു പറഞ്ഞ കള്ളവും—ആത്മാവിന്റെ സ്വാഭാവിക അമരത്വം—വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ അനേകം സമാനമായ തെറ്റുകളെയും അവൾ ദൂരദൂരങ്ങളിലായി പ്രചരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; “മനുഷ്യരുടെ കല്പനകളെ ഉപദേശങ്ങളായി പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്” (മത്തായി 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “യേശു തന്റെ പരസ്യ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ദൈവനിന്ദാപരമായ അപവിത്രീകരണത്തിൽ നിന്ന് അവൻ ദേവാലയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചു. അവന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ അവസാന പ്രവൃത്തികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ദേവാലയത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ശുദ്ധീകരണം. അതുപോലെതന്നെ, ലോകത്തെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നതിനായുള്ള അവസാന പ്രവൃത്തിയിലും സഭകൾക്കു രണ്ടു പ്രത്യേക വിളികൾ നല്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ഇങ്ങനെയാണ്: ‘വീണുപോയി, വീണുപോയി, മഹാനഗരമായ ബാബിലോൻ; കാരണം, അവൾ തന്റെ വ്യഭിചാരക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു സകല ജാതികളെയും കുടിപ്പിച്ചു’ (വെളിപ്പാട് 14:8). മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ മഹാഘോഷത്തിൽ, ‘എന്റെ ജനമേ, നിങ്ങൾ അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്നു ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അവളിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുവരുവിൻ’ എന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പറയുന്നതു കേൾക്കപ്പെടുന്നു. ‘അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തോളം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു’ (വെളിപ്പാട് 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

The mighty angel came down in fulfillment of Revelation chapter eighteen, when the great buildings of New York City were brought down on September 11, 2001, with the arrival of the “east wind” of Islam. He then cried “mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils.” And then in verse four another voice “is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Those two voices are “two distinct calls made to the churches.” The two distinct churches of God in the last days are identified as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude.

വെളിപ്പാടു അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിന്റെ നിവൃത്തിയായി, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാമിന്റെ “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” എത്തിച്ചേരുന്നതോടുകൂടി ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. തുടർന്ന് അവൻ “ബലമുള്ള ശബ്ദത്തോടെ മഹാശക്തിയായി നിലവിളിച്ചു: ‘മഹാബാബിലോൻ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമായിരിക്കുന്നു’” എന്നു പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് നാലാം വാക്യത്തിൽ മറ്റൊരു ശബ്ദം “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു കേൾക്കപ്പെടുന്നു: ‘എൻ്റെ ജനമേ, അവളിൽ നിന്നു പുറത്തു വരുവിൻ.’” ആ രണ്ടു ശബ്ദങ്ങളും “സഭകളോടു ചെയ്ത രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വിളികളാണ്.” അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവത്തിന്റെ ആ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത സഭകൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരവും മഹാസമൂഹവും ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

The testing period for the one hundred and forty-four thousand begins with Islam of the third Woe, which Isaiah identifies as the “day of the east wind.” That testing period ends with the soon-coming Sunday law in the United States and the enforcement of the mark of the beast. The beast is the counterfeit king of the north, the head of modern Babylon. Babylon is the lion in Daniel chapter seven, and the disobedient prophet from Judah, who represents Laodicean Adventism, that dies in the period that begins with the “ass” of Islam (September 11, 2001), and ends with the “lion,” (Modern Babylon).

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിനുള്ള പരീക്ഷണകാലം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിനോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; യെശയ്യാവ് അതിനെ “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ആ പരീക്ഷണകാലം യുഎസിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുടെ നടപ്പാക്കലോടും കൂടിയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. മൃഗം വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ കള്ളപ്രതിരൂപമാണ്, ആധുനിക ബാബേലിന്റെ തല. ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ബാബേൽ സിംഹമാണ്; കൂടാതെ ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകൻ, “കഴുത”യായ ഇസ്ലാമിനാൽ (സെപ്റ്റംബർ 11, 2001) ആരംഭിച്ച് “സിംഹം” (ആധുനിക ബാബേൽ) കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന കാലയളവിൽ മരിക്കുന്നു.

In the period of time represented as “the tomb” of the disobedient prophet of Laodicean Adventism, the latter rain is measured out, as a distinct call is made to the church of the one hundred and forty-four thousand. When that period ends, at the “hour” of the “great earthquake”, representing the Sunday law in the United States; the period of the second voice of Revelation eighteen, arrives with the implementation of the mark of the beast, which is the mark of the king of the north. At the same time Islam of the third Woe is used to bring a progressive escalating judgment upon an apostate world. The message proclaimed by the “ensign” of the one hundred and forty-four thousand during that second distinct call to the church of the “great multitude” identifies the “mark” of the “king of the north”, and the role of Islam of the third Woe, represented as the “children of the east”.

ലാവോഡിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകന്റെ “കല്ലറ”യായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ സഭയോടു പ്രത്യേകമായ ഒരു വിളി ഉന്നയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അന്ത്യമഴ അളന്നു വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ആ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” “മണിക്കൂറിൽ”, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ രണ്ടാം സ്വരത്തിന്റെ കാലഘട്ടം എത്തിച്ചേരുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതോടെ, അതേ മുദ്ര വടക്കൻ രാജാവിന്റെ മുദ്രയും ആകുന്നു. അതേ സമയത്ത് മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം, സത്യത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുമാറിയ ഒരു ലോകത്തിന്മേൽ ക്രമാതീതമായി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി വരുത്തുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. “വലിയ പുരുഷാരം” എന്ന സഭയോടുള്ള ആ രണ്ടാം പ്രത്യേക വിളിയുടെ സമയത്ത്, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ “കൊടി” പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സന്ദേശം, “വടക്കൻ രാജാവിന്റെ” “മുദ്ര”യെയും, “കിഴക്കിന്റെ മക്കൾ”യായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്കിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The message that enrages the papal power in verse forty-four of Daniel chapter eleven, and the message that initiates the final papal bloodbath, is represented as “tidings out of the east” (Islam) and “the north” (the mark of the beast). In that period, as with the previous period, Islam of the “east wind” brings judgment upon the United States to begin the period, and the period ends when the king of the north comes to his end, “between the seas and the glorious holy mountain”, in the valley of Megiddo and the Mount at Carmel.

ദാനിയേൽ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പാസഭയുടെ ശക്തിയെ ക്രോധാകുലമാക്കുന്ന സന്ദേശവും, അന്തിമ പാപ്പാസഭാ രക്തപാതത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന സന്ദേശവും “കിഴക്കുനിന്നുള്ള വാർത്തകൾ” (ഇസ്ലാം) എന്നും “വടക്കുനിന്നുള്ള വാർത്തകൾ” (മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര) എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, മുൻകാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ, “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ” ഇസ്ലാം കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാനായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തുന്നു; പിന്നെ ആ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുന്നത് വടക്കിന്റെ രാജാവ് “സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിലും മഹിമയുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതത്തോടടുത്തും”, മെഗിദ്ദോയുടെ താഴ്വരയിലും കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലും, തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുമ്പോഴാകുന്നു.

The judgment period for modern Babylon that represents her deathbed (tomb), begins with the symbol of the east and ends with the symbol of the north, just as the deathbed for the disobedient Laodicean prophet ended in the first distinct call to the churches. The tomb (deathbed) that both the lying prophet of Bethel and the disobedient prophet of Judah are buried in is represented between an “ass” and a “lion”.

ആധുനിക ബാബിലോന്റെ മരണശയ്യയെ (കല്ലറയെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ന്യായവിധിക്കാലം കിഴക്കിന്റെ പ്രതീകത്തോടെ ആരംഭിച്ച് വടക്കിന്റെ പ്രതീകത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു; അനുസരണക്കേടുള്ള ലാവൊദിക്യാ പ്രവാചകന്റെ മരണശയ്യയും സഭകൾക്കുള്ള ആദ്യ വ്യക്തമായ വിളിയിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവസാനിച്ചത്. ബേഥേലിലെ കള്ളപ്രവാചകനും യെഹൂദയിലെ അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകനും സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കല്ലറ (മരണശയ്യ) ഒരു “കഴുത”യുടെയും ഒരു “സിംഹം”യുടെയും ഇടയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Elijah represents God’s last day people who were confronted with a threefold enemy represented by Ahab, Jezebel and Jezebel’s prophets. Jezebel is the symbol of the papal power in the fourth church of Thyatira, and her prophets at Carmel were represented by the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal represents a male deity and the priests of the grove represented Ashtaroth, a female deity, thus Jezebel’s false prophets consisted of male and female, representing the combination of Church and State that is represented by the image of the beast in the book of Revelation.

ഏലീയാവ് ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാല ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ ആഹാബ്, യിസെബേൽ, യിസെബേലിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മൂന്നിരട്ടി ശത്രുവിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചവർ ആയിരുന്നു. യിസെബേൽ തുയത്തീറയിലെ നാലാമത്തെ സഭയിൽ പാപ്പത്വാധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; കർമ്മേലിൽ അവളുടെ പ്രവാചകന്മാർ ബാലിന്റെ പ്രവാചകന്മാരാലും തോപ്പുകളുടെ പുരോഹിതന്മാരാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ബാൽ ഒരു പുരുഷദേവതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തോപ്പുകളുടെ പുരോഹിതന്മാർ ഒരു സ്ത്രീദേവതയായ അഷ്ടാരോത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതിനാൽ യിസെബേലിന്റെ വ്യാജ പ്രവാചകന്മാർ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ചേർന്നവരായിരുന്നു; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള കൂട്ടുകെട്ടിനെ ഇതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

It is the United States that first erects an image of the beast in the United States and thereafter in the world, and it is the United States that is the false prophet of the threefold union. Ahab, the king of the ten tribes, represents the ten kings of Revelation seventeen, that is the dragon, and Jezebel is the beast. Elijah was in confrontation with the threefold union of Modern Babylon, at Mount Carmel, where the whore of Babylon comes to her end with none to help. The triple application of Elijah represents the external confrontation which is brought against God’s last-day people, and Elijah represents the prophet that is in direct confrontation with those three powers.

ആദ്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലാണ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്; അതിന് ശേഷം ലോകത്തും അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ വ്യാജപ്രവാചകനും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ്. പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജാവായ ആഹാബ്, വെളിപ്പാടു പതിനേഴിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതായത് അതു മഹാസർപ്പമാണ്; യിസേബേൽ മൃഗമാണ്. ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തോടു എലീയാവു കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിൽ നേരിട്ടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിലായിരുന്നു; അവിടെ തന്നെയാണ് സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ ബാബിലോണിന്റെ വേശ്യ തന്റെ അവസാനം പ്രാപിക്കുന്നത്. എലീയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്മേൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന ബാഹ്യമായ ഏറ്റുമുട്ടലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ആ മൂന്നു ശക്തികളോടും നേരിട്ടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രവാചകനെ എലീയാവു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

An important element of Elijah’s story is the “rain,” which represents the latter rain that is poured out in the history of the confrontation. Leading up to the confrontation at Mount Carmel, Elijah has plainly stated that there would be no rain, except at his word. The period that leads up to the “hour” of Jezebel’s judgment is the period represented by the first distinct “voice” given to the churches. That “voice” arrived on September 11, 2001, and in that period the “rain” was only “measured”, and in that period, there were two competing latter rain messages that were involved with Habakkuk’s debate. One was the counterfeit message of weeping for Tammuz, that represented a “peace and safety message”, and the other was the true message of the third Woe of Islam.

എലീയാവിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം “മഴ” ആണ്; അത് ആ മുഖാമുഖത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പകർന്നൊഴുക്കപ്പെടുന്ന ഉത്തരമഴയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലെ മുഖാമുഖത്തിന് മുമ്പായി, തന്റെ വാക്കല്ലാതെ മഴ ഉണ്ടാകുകയില്ലെന്ന് എലീയാവ് വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. യേസെബേലിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ” വരെയെത്തിക്കുന്ന കാലഘട്ടം, സഭകൾക്കു നൽകപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ പ്രത്യേക “ശബ്ദം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. ആ “ശബ്ദം” 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തി; ആ കാലഘട്ടത്തിൽ “മഴ” വെറും “അളക്കപ്പെട്ടത്” മാത്രമായിരുന്നു; കൂടാതെ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിവാദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്ന പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന രണ്ടു ഉത്തരമഴ സന്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നാമത്, “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച, തമ്മൂസിനുവേണ്ടി കരയുന്ന കള്ളസന്ദേശം ആയിരുന്നു; മറ്റേതു ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ സത്യസന്ദേശം ആയിരുന്നു.

The true “latter rain” message was based upon the role of Islam of the third Woe. That message originated at one source (which was Future for America), and the two messages contended for supremacy until history confirmed the validity of the true message, and also confirmed the foolishness of a “peace and safety” message in such a time as this.

യഥാർത്ഥ “പിന്നാലെ മഴ” സന്ദേശം മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പങ്കിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു. ആ സന്ദേശം ഒരു ഏക ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത് (അത് Future for America ആയിരുന്നു); ചരിത്രം യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തിന്റെ സാധുത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുവരെ, അതുപോലെ ഇത്തരമൊരു കാലത്ത് ഒരു “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ മൂഢത്വവും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുവരെ, ആ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളും ആധിപത്യത്തിനായി പരസ്പരം പോരാടി.

> “The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “ദാനിയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. അവ പരസ്പരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങൾ അവ ലോകത്തിന് നൽകുന്നു. ഈ പ്രവചനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സാക്ഷിയായിരിക്കേണ്ടവയാണ്. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവയുടെ നിവൃത്തിയിലൂടെ അവ തന്നേ സ്വയം വ്യക്തമാക്കും.” Kress Collection, 105.

The first fulfillment of Elijah in the triple application of Elijah, is confirmed by the second Elijah, who Jesus identified as John the Baptist. Together those two witnesses establish the third Elijah.

എലിയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിൽ എലിയാവിന്റെ ആദ്യ നിവൃത്തി, യേശു യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ രണ്ടാം എലിയാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ടു സാക്ഷികളും ചേർന്ന് മൂന്നാമത്തെ എലിയാവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. And from the days of John the Baptist until now the kingdom of heaven suffereth violence, and the violent take it by force. For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:7–15.

> അവർ പുറപ്പെട്ടുപോയതോടെ, യേശു യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു ജനക്കൂട്ടങ്ങളോടു പറയാൻ തുടങ്ങി: നിങ്ങൾ മരുഭൂമിയിലേക്കു കാണാൻ പോയത് എന്ത്? കാറ്റിൽ ആടുന്ന ഒരു നാണലോ? എന്നാൽ നിങ്ങൾ കാണാൻ പോയത് എന്ത്? മൃദുവസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു മനുഷ്യനോ? ഇതാ, മൃദുവസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവർ രാജഭവനങ്ങളിലാണ്. എന്നാൽ നിങ്ങൾ കാണാൻ പോയത് എന്ത്? ഒരു പ്രവാചകനോ? അതേ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഒരു പ്രവാചകനേക്കാളും മഹത്തായവൻ. എന്തെന്നാൽ, ‘ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ ദൂതനെ അയക്കുന്നു; അവൻ നിന്റെ മുമ്പായി നിന്റെ വഴി ഒരുക്കും’ എന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ഇവനെക്കുറിച്ചാകുന്നു. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, സ്ത്രീകളിൽനിന്നു ജനിച്ചവരിൽ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനേക്കാൾ മഹാനായവൻ ആരും ഉദിച്ചിട്ടില്ല; എങ്കിലും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവനും അവനെക്കാൾ മഹാനാകുന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ ദിവസങ്ങളിൽനിന്നു ഇന്നുവരെയും സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ബലമായി ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു; ബലപ്രയോഗിക്കുന്നവർ അതിനെ പിടിച്ചടക്കുന്നു. കാരണം സകല പ്രവാചകന്മാരും ന്യായപ്രമാണവും യോഹന്നാൻവരെ പ്രവചിച്ചു. നിങ്ങൾ അതു സ്വീകരിക്കാൻ മനസ്സുള്ളവരായാൽ, വരുവാനുള്ള ഏലിയാവു ഇവൻ തന്നേ. കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ. മത്തായി 11:7–15.

We will continue this study in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.

> “ഇന്ന്, ഏലീയാവിന്റെയും യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെയും ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും, ദൈവം നിയമിച്ച ദൂതന്മാർ, വിചാരണയ്ക്കു വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയെ, കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടങ്ങളോടും രാജാധിരാജാവായും പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവായും ക്രിസ്തു യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയോടും ബന്ധപ്പെട്ട് ഉടൻ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ഗൗരവമേറിയ സംഭവങ്ങളിലേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തുകയാണ്. ഉടൻതന്നെ ഓരോ മനുഷ്യനും ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾക്കായി ന്യായവിധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലുള്ള അവന്റെ സഭയിലെ അംഗങ്ങള്മേൽ, നിത്യനാശത്തിന്റെ അരികിൽ എന്നപോലെ നിൽക്കുന്നവർക്കു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകേണ്ട ഗൗരവമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നു. വിശാലമായ ലോകത്തിലെ, ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുവാൻ സന്നദ്ധനായ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മുമ്പാകെ, നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹാസമരത്തിൽ പണയമായി നിലകൊള്ളുന്ന തത്ത്വങ്ങൾ—സകല മനുഷ്യരുടെയും വിധികൾ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങൾ—വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടണം.”

> “In these final hours of probation for the sons of men, when the fate of every soul is so soon to be decided forever, the Lord of heaven and earth expects His church to arouse to action as never before. Those who have been made free in Christ through a knowledge of precious truth, are regarded by the Lord Jesus as His chosen ones, favored above all other people on the face of the earth; and He is counting on them to show forth the praises of Him who hath called them out of darkness into marvelous light. The blessings which are so liberally bestowed are to be communicated to others. The good news of salvation is to go to every nation, kindred, tongue, and people.

> “മനുഷ്യപുത്രന്മാർക്കുള്ള കൃപാകാലത്തിന്റെ ഈ അന്തിമ ഘട്ടങ്ങളിൽ, ഓരോ ആത്മാവിന്റെയും വിധി അതിവേഗം എന്നെന്നേക്കുമായി നിർണയിക്കപ്പെടുവാനുള്ള ഈ സമയത്ത്, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കർത്താവായ ദൈവം തൻറെ സഭ മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം പ്രവർത്തനത്തിലേക്കു ഉണരണമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. വിലമതിക്കാനാവാത്ത സത്യത്തിന്റെ പരിജ്ഞാനത്താൽ ക്രിസ്തുവിൽ സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ടവർ, ഭൂമിയുടെ മുഖത്തിലെ മറ്റു സകല ജനങ്ങളേക്കാളും അധികം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരായി, തൻറെ തിരഞ്ഞെടുത്തവരായി, കർത്താവായ യേശു കണക്കാക്കുന്നു; അത്ഭുതകരമായ പ്രകാശത്തിലേക്കു അവരെ ഇരുളിൽ നിന്നു വിളിച്ചവന്റെ സ്തുതികൾ അവർ പ്രസ്താവിക്കുമെന്നു അവൻ അവരിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. അത്യന്തം ഉദാരമായി പകർന്നുതരപ്പെടുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരിലേക്കും കൈമാറപ്പെടേണ്ടതാണ്. രക്ഷയുടെ സുവിശേഷം സകല ജാതികളിലേക്കും വംശങ്ങളിലേക്കും ഭാഷകളിലേക്കും ജനങ്ങളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.”

> “In the visions of the prophets of old the Lord of glory was represented as bestowing special light upon His church in the days of darkness and unbelief preceding His second coming. As the Sun of Righteousness, He was to arise upon His church, ‘with healing in His wings.’ Malachi 4:2. And from every true disciple was to be diffused an influence for life, courage, helpfulness, and true healing.

> “പുരാതന പ്രവാചകന്മാരുടെ ദർശനങ്ങളിൽ മഹത്വത്തിന്റെ കർത്താവു തന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പുള്ള അന്ധകാരത്തിന്റെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും ദിവസങ്ങളിൽ തന്റെ സഭയ്ക്കു പ്രത്യേക വെളിച്ചം പകർന്നു നൽകുന്നവനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നീതിയുടെ സൂര്യനായി, ‘തന്റെ ചിറകുകളിൽ സൗഖ്യമുമായി’ അവൻ തന്റെ സഭയുടെ മേൽ ഉദിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. മലാഖി 4:2. സത്യമായ ഓരോ ശിഷ്യനിൽ നിന്നുമാകട്ടെ ജീവൻ, ധൈര്യം, സഹായകരത, സത്യമായ സൗഖ്യം എന്നിവയ്ക്കായുള്ള ഒരു സ്വാധീനം പരക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു.”

> “The coming of Christ will take place in the darkest period of this earth’s history. The days of Noah and of Lot picture the condition of the world just before the coming of the Son of man. The Scriptures, pointing forward to this time, declare that Satan will work with all power and ‘with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9, 10. His working is plainly revealed by the rapidly increasing darkness, the multitudinous errors, heresies, and delusions of these last days. Not only is Satan leading the world captive, but his deceptions are leavening the professed churches of our Lord Jesus Christ. The great apostasy will develop into darkness deep as midnight. To God’s people it will be a night of trial, a night of weeping, a night of persecution for the truth’s sake. But out of that night of darkness God’s light will shine.” Prophets and Kings, 716, 717.

> “ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട കാലഘട്ടത്തിലാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് സംഭവിക്കുക. മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ നോഹയുടെ കാലവും ലോത്തിന്റെ കാലവും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്തേക്കു വിരൽചൂണ്ടിക്കാട്ടി തിരുവെഴുത്തുകൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്, സാത്താൻ സകല ശക്തിയോടും ‘അനീതിയുടെ സകല വഞ്ചനയോടുംകൂടെ’ പ്രവർത്തിക്കും എന്നാകുന്നു. 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:9, 10. അവസാന നാളുകളിലെ അതിവേഗം വർധിച്ചുവരുന്ന അന്ധകാരം, അനവധി ഭ്രാന്തുപദേശങ്ങൾ, മതവിരുദ്ധ ഉപദേശങ്ങൾ, വഞ്ചനാഭ്രമങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ അവന്റെ പ്രവർത്തനം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുന്നു. സാത്താൻ ലോകത്തെ തടവിലാക്കി നയിക്കുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, അവന്റെ വഞ്ചനകൾ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം വഹിക്കുന്ന സഭകളിലേക്കും പുളിപ്പുപോലെ പരന്നു കയറുന്നു. മഹത്തായ മതഭ്രംശം അർദ്ധരാത്രിയുടെ ആഴമുള്ള അന്ധകാരത്തിൻത്രയും ഗാഢമായ ഇരുളായി വികസിക്കും. ദൈവജനത്തിനു അത് പരീക്ഷയുടെ രാത്രിയായിരിക്കും, കരച്ചിലിന്റെ രാത്രിയായിരിക്കും, സത്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ഉപദ്രവത്തിന്റെ രാത്രിയായിരിക്കും. എന്നാൽ ആ അന്ധകാരരാത്രിയിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചം പ്രകാശിക്കും.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 716, 717.

Back to Articles