Article

# Rome Establishes the Vision - Number Four

റോം ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു — നാലാം നമ്പർ

Reviving Old Controversies: The Battle Over Prophetic Interpretation in Adventism

പഴയ വിവാദങ്ങളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കൽ: അഡ്വെന്റിസത്തിലെ പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പോരാട്ടം

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2024

Formats

PDF
Word

We have been forewarned that “old controversies” would be revived in the last days.

“പഴയ വിവാദങ്ങൾ” അന്ത്യനാളുകളിൽ വീണ്ടും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുമെന്ന് നമുക്ക് മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising.” Selected Messages, book 2, 109.

> “ചരിത്രത്തിലും പ്രവചനത്തിലും ദൈവവചനം സത്യവും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള ദീർഘകാലമായി തുടർന്നുവരുന്ന സംഘർഷത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ സംഘർഷം ഇന്നും തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. പഴയ വിവാദങ്ങൾ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിരന്തരം ഉയർന്നുവരികയും ചെയ്യും.” Selected Messages, book 2, 109.

Invariably those old controversies were a satanic attempt to undermine the role of Modern Rome, for it is papal Rome of the last days who establishes the vision. There are several examples of this fact in the history of Adventism. The first was the controversy between the Protestants and the Millerites as represented upon the 1843 pioneer chart. The only reference on the sacred 1843 pioneer chart, which “was directed by the Lord and should not be altered,” that was not a direct reference to a prophetic truth of God’s word, was the representation of the controversy of the Millerites with the Protestants of that period. The Protestants identified the “robbers of thy people” of Daniel chapter eleven, verse fourteen as Antiochus Epiphanes, while the Millerites knew it was Rome.

ആ പഴയ വിവാദങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ആധുനിക റോമിന്റെ പങ്കിനെ തകർക്കാനുള്ള സാത്താനിക ശ്രമമായിരുന്നു; കാരണം ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നത് അന്ത്യകാലത്തെ പാപ്പൽ റോം തന്നെയാണ്. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഈ വസ്തുതയ്ക്ക് നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യത്തേത് 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളും മില്ലറൈറ്റുകളും തമ്മിലുണ്ടായ വിവാദമായിരുന്നു. “കർത്താവിനാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതും മാറ്റം വരുത്തരുതാത്തതുമായ” വിശുദ്ധമായ 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിലുള്ള, ദൈവവചനത്തിലെ ഒരു പ്രവചനസത്യത്തെ നേരിട്ട് സൂചിപ്പിക്കാത്ത ഏക പരാമർശം, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുമായി മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുണ്ടായ വിവാദത്തിന്റെ പ്രതിനിധീകരണമായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നവരെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ അന്തിയോക്യസ് എപ്പിഫാനീസ് ആയി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, അത് റോം ആണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.” 1843 Pioneer Chart.

> “164 അന്ത്യോക്കസ് എപ്പിഫാനസിന്റെ മരണം; അദ്ദേഹം തീർച്ചയായും പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെതിരെ നിലകൊണ്ടില്ല, കാരണം പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭു ജനിക്കുന്നതിന് 164 വർഷം മുമ്പുതന്നെ അദ്ദേഹം മരിച്ചിരുന്നു.” 1843 പയനിയർ ചാർട്ട്.

Thereafter there was the controversy between James White and Uriah Smith over the correct identification of the “king of the north” in Daniel chapter eleven. James was correct in identifying the “king of the north” in the final verses of Daniel eleven as papal Rome, or as I call it modern Rome. Smith argued the “king of the north” of Daniel chapter eleven, verse thirty-six was atheistic France.

അതിനുശേഷം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “വടക്കൻ രാജാവിന്റെ” ശരിയായ തിരിച്ചറിയൽ സംബന്ധിച്ച് ജെയിംസ് വൈറ്റും യൂറിയാ സ്മിത്തും തമ്മിൽ വിവാദം ഉണ്ടായി. ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന വാക്യങ്ങളിലുള്ള “വടക്കൻ രാജാവിനെ” പാപ്പാധിപത്യ റോമായി, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വിളിക്കുന്നതുപോലെ ആധുനിക റോമായി, തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ ജെയിംസ് ശരിയായിരുന്നു. ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുപ്പത്താറാം വാക്യത്തിലെ “വടക്കൻ രാജാവ്” നാസ്തിക ഫ്രാൻസാണെന്ന് സ്മിത്ത് വാദിച്ചു.

> “VERSE 36. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvelous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished; for that that is determined shall be done.

> “വാക്യം 36. രാജാവ് തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ തന്നെത്താൻ ഉയർത്തുകയും സകല ദേവന്മാർക്കും മീതെ തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും; ദേവാധിദേവന് വിരോധമായി അതിശയകരമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കും; ക്രോധം നിറവേറുന്നതുവരെ അവൻ വിജയം പ്രാപിക്കും; കാരണം നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് സംഭവിച്ചുതീരും.

> “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 292.

> “ഇവിടെ പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന രാജാവിന് അവസാനമായി പരാമർശിക്കപ്പെട്ട അതേ ശക്തിയെ—അതായത്, പാപ്പാധികാരത്തെ—സൂചിപ്പിക്കുന്നതാകാൻ കഴിയില്ല; കാരണം ആ ശക്തിയോട് പ്രയോഗിച്ചാൽ ഈ നിർദ്ദിഷ്ട സവിശേഷതകൾ സാധുവായി നിലനിൽക്കുകയില്ല.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 292.

Smith inserted his own “private interpretation” when he stated, “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” God’s word never fails, and it is grammatically incorrect to use a human proposition to deny the clear grammatical structure of the passage. The verse says “and the king” which demands that the king being identified is the same king represented in the previous passage. There is no evidence of a new king, and Smith affirms the “same power which was last noticed” was the “papal power.” He acknowledges in his book that from verse thirty-one through verse thirty-five is the papal power, and with no grammatical evidence identifying a new king in verse thirty-six, he simply argues that the verses following verse thirty-five do not represent the prophetic characteristics of the papal power. He therefore inserts his opinion about France.

“ഇവിടെ പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന രാജാവ്, അവസാനമായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട അതേ ശക്തിയെ—അതായത് പാപ്പാധികാരത്തെ—സൂചിപ്പിക്കാനാവില്ല; കാരണം ആ ശക്തിക്കു പ്രയോഗിച്ചാൽ നിർദ്ദിഷ്ട ലക്ഷണങ്ങൾ യോജിക്കുകയില്ല” എന്ന് സ്മിത്ത് പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം സ്വന്തം “സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം” ചേർത്തു. ദൈവവചനം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല; ഒരു മനുഷ്യപ്രമേയം ഉപയോഗിച്ച് ആ ഭാഗത്തിന്റെ വ്യക്തമായ വ്യാകരണഘടനയെ നിഷേധിക്കുന്നത് വ്യാകരണപരമായി തെറ്റാണ്. ആ വാക്യം “ആ രാജാവും” എന്നു പറയുന്നു; അതിനാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന രാജാവ് മുൻഭാഗത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ രാജാവായിരിക്കണം എന്നു അത് നിർബന്ധിക്കുന്നു. ഒരു പുതിയ രാജാവിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു തെളിവുമില്ല; “അവസാനമായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട അതേ ശക്തി” “പാപ്പാധികാരം” ആയിരുന്നു എന്നു സ്മിത്ത് തന്നെയും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. മുപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം മുതൽ മുപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ പാപ്പാധികാരത്തെയാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ സമ്മതിക്കുന്നു; മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യത്തിൽ ഒരു പുതിയ രാജാവിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന വ്യാകരണപരമായ തെളിവൊന്നുമില്ലാതിരിക്കെ, മുപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിന് പിന്നാലെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നത്. അതിനാൽ അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അഭിപ്രായം അവിടേക്ക് ചേർക്കുന്നു.

When Smith addresses verse forty, the faulty prophetic platform he has erected with his private interpretation forces him to identify a three way war, that by his conjectures identifies the king of the south as Egypt, who in the verse “pushes” against France, and Turkey he identifies as the king of the north who also comes against France. That added human interpretation builds a prophetic model that has Smith identifying a literal Armageddon, where Turkey marches to Jerusalem, marking the close of human probation as Michael stands up. Many books in Adventism’s history have been written correctly identifying the fallacy of such an application.

സ്മിത്ത് നാല്പതാം വാക്യത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോൾ, തന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനത്താൽ അവൻ ഉയർത്തിയിരിക്കുന്ന ദോഷകരമായ പ്രവചനപരമായ അടിത്തറ അവനെ മൂന്നുവശ യുദ്ധം തിരിച്ചറിയാൻ നിർബന്ധിതനാക്കുന്നു; തന്റെ അനുമാനങ്ങളാൽ അവൻ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ ഈജിപ്തായി തിരിച്ചറിയുന്നു—ആ വാക്യത്തിൽ അവൻ ഫ്രാൻസിനെതിരെ “തള്ളുന്നു”—തുര്‍ക്കിയെ അവൻ വടക്കിന്റെ രാജാവായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അവനും ഫ്രാൻസിനെതിരെ വരുന്നു. ആ കൂട്ടിച്ചേർത്ത മാനുഷിക വ്യാഖ്യാനം ഒരു പ്രവചന മാതൃക നിർമ്മിക്കുന്നു; അതിലൂടെ സ്മിത്ത് തുര്‍ക്കി യെരൂശലേമിലേക്കു മാർച്ച് ചെയ്യുന്ന ഒരു അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള അർമ്മഗെദ്ദോനെ തിരിച്ചറിയുന്നു; മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അത്തരമൊരു പ്രയോഗത്തിന്റെ തെറ്റായ സ്വഭാവം ശരിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അനേകം പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

It is not the purpose of this article to address the fruits of Uriah Smith’s private interpretation, but simply to identify the controversy that ensued when he began to promote his private interpretation, for as James White opposed his fallacious view it became another line of controversy in Adventism where the correct identification of Rome was attacked by a false application.

ഊറിയാ സ്മിത്തിന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ഫലങ്ങളെ പ്രതിപാദിക്കുകയല്ല ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം; മറിച്ച്, അദ്ദേഹം തന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ തുടർന്നുണ്ടായ വിവാദത്തെ മാത്രം തിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ്. കാരണം, ജെയിംസ് വൈറ്റ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ താർക്കികദോഷമുള്ള നിലപാടിനെ എതിർത്തപ്പോൾ, റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ തിരിച്ചറിയൽ ഒരു തെറ്റായ പ്രയോഗത്താൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട അഡ്വെന്റിസത്തിലെ മറ്റൊരു വിവാദധാരയായി അത് മാറി.

There was also the long-drawn-out controversy over “the daily” in the book of Daniel, when Laodicean Adventism adopted the apostate Protestant view identifying “the daily” in the book of Daniel as Christ’s sanctuary ministry, in contradiction to the established foundational truth that “the daily” was a symbol of pagan Rome.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്ന വിവാദവും ഉണ്ടായിരുന്നു; അപ്പോൾ ലവോദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസം, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന വിശ്വാസഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വീക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു; എന്നാൽ “ദൈനംദിനം” വിജാതീയ റോമിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു എന്ന സ്ഥാപിതമായ അടിസ്ഥാനസത്യത്തിന് അത് വിരുദ്ധമായിരുന്നു.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74.

> “അപ്പോൾ ‘ദൈനംദിനം’ (ദാനീയേൽ 8:12) സംബന്ധിച്ച് ഞാൻ കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അത് പാഠഭാഗത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലെന്നും, ന്യായവിധിയുടെ നാഴികയുടെ വിളി മുഴക്കിയവർക്ക് കർത്താവ് അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദർശനം നൽകിയിരുന്നുവെന്നുമാണ്. 1844-ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘ദൈനംദിനം’ സംബന്ധിച്ച ശരിയായ ദർശനത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഐക്യത്തിലായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844-നുശേഷമുള്ള കലക്കത്തിൽ, മറ്റ് ദർശനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിനെത്തുടർന്ന് ഇരുളും കലക്കവും ഉണ്ടായി. 1844 മുതൽ കാലം ഒരു പരീക്ഷയായിട്ടില്ല; അത് ഇനി ഒരിക്കലും വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷയാകുകയുമില്ല.” Early Writings, 74.

At the time of the end, in 1989, when the last six verses of Daniel eleven were unsealed, the king of the north was then recognized to be papal Rome, just as James White previously identified in his controversy with Uriah Smith. White had applied the methodology of “line upon line” as he addressed Smith’s fallacy. White argued if the last power represented in Daniel two, and the last power represented in Daniel seven, and the last power represented in Daniel eight were all Rome, then upon three lines of witnesses the power who comes to his end in Daniel eleven is Rome, not Smith’s claim that it is Turkey.

അന്ത്യകാലത്ത്, 1989-ൽ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ മുദ്രവിമുക്തമായപ്പോൾ, വടക്കിന്റെ രാജാവ് പാപ്പൽ റോമാണെന്ന് അന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു; യൂറിയ സ്മിത്തുമായുള്ള തന്റെ വിവാദത്തിൽ ജെയിംസ് വൈറ്റ് മുമ്പ് അതിനെ അങ്ങനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ. സ്മിത്തിന്റെ തെറ്റായ വാദത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ വൈറ്റ് “വരിക്കുമേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അവസാന ശക്തിയും, ദാനിയേൽ ഏഴിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അവസാന ശക്തിയും, ദാനിയേൽ എട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അവസാന ശക്തിയും എല്ലാം റോമാണെങ്കിൽ, സാക്ഷികളുടെ മൂന്നു രേഖകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്ന ശക്തി റോമാണെന്നും, അത് തുർക്കിയാണെന്ന സ്മിത്തിന്റെ അവകാശവാദമല്ലെന്നും വൈറ്റ് വാദിച്ചു.

The prophetic movement of the third angel which began in 1989, was confronted shortly after September 11, 2001 with a controversy over Joel chapter one. Within the first five verses, two witnesses, first of generations, then of insects identify a progressive destruction brought upon Adventism by Rome. The “drunkards” in prophecy according to Isaiah are the “scornful men which rule Jerusalem.” They awake in the fourth and final generation. The progressive destruction is a spiritual destruction for it is addressing Jerusalem of the last days, and from the rebellion of 1863 onward the Laodicean Seventh-day Adventists progressively imbibed in the doctrines of Rome.

1989-ൽ ആരംഭിച്ച മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവചനപ്രസ്ഥാനം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നുശേഷം അധികം വൈകാതെ, യോവേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിവാദത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു. ആദ്യത്തെ അഞ്ചു വചനങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, രണ്ടു സാക്ഷികൾ—ആദ്യം തലമുറകളുടേതും, പിന്നെ കീടങ്ങളുടേതും—റോം അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേൽ വരുത്തിയ ക്രമാനുഗതമായ ഒരു നാശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം പ്രവചനത്തിലെ “മദ്യപന്മാർ” എന്നവർ “യെരൂശലേമിനെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാർ” ആകുന്നു. അവർ നാലാമത്തെയും അന്തിമവുമായ തലമുറയിൽ ഉണരുന്നു. ഈ ക്രമാനുഗത നാശം ആത്മീയ നാശമാണ്; കാരണം അത് അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ യെരൂശലേമിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതാണ്. 1863-ലെ കലാപം മുതൽ ലവൊദിക്ക്യൻ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ റോമിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ ക്രമാനുഗതമായി ഉൾക്കൊണ്ടു.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpillar eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine, for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> പെഥൂവേലിന്റെ മകനായ യോവേലിനുണ്ടായ യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട്. വൃദ്ധന്മാരേ, ഇതു കേൾപ്പിൻ; ദേശത്തിലെ സകല നിവാസികളേ, ചെവികൊടുപ്പിൻ. ഇതു നിങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ കാലത്തെങ്കിലും? ഇതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മക്കളോടു പറയുവിൻ; നിങ്ങളുടെ മക്കൾ അവരുടെ മക്കളോടും, അവരുടെ മക്കൾ മറ്റൊരു തലമുറയോടും പറയട്ടെ. പാൽമർപ്പുഴു ശേഷിപ്പിച്ചതിനെ വെട്ടുക്കിളി തിന്നുകളഞ്ഞു; വെട്ടുക്കിളി ശേഷിപ്പിച്ചതിനെ കാങ്കർപ്പുഴു തിന്നുകളഞ്ഞു; കാങ്കർപ്പുഴു ശേഷിപ്പിച്ചതിനെ പച്ചപ്പുഴു തിന്നുകളഞ്ഞു. മദ്യപന്മാരേ, ഉണർന്ന് കരയുവിൻ; വീഞ്ഞു കുടിക്കുന്നവരൊക്കെയും, പുതുവീഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച് അലറിവിലപിക്കുവിൻ; എന്തെന്നാൽ അത് നിങ്ങളുടെ വായിൽനിന്നു മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യോവേൽ 1:1–5.

After the great buildings of New York City came down, it was understood that the latter rain then began to “sprinkle”, and that the controversy of Habakkuk chapter two, that was fulfilled in Millerite history, was once again under way. The controversy was over correct prophetic methodology.

ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ നിലംപതിച്ചതിനുശേഷം, അപ്പോൾ പിന്മഴ “തളിക്കാൻ” ആരംഭിച്ചുവെന്നും, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ നിറവേറിയ ഹബക്കൂക്ക് 2-ാം അധ്യായത്തിലെ വിവാദം വീണ്ടും പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു. ആ വിവാദം ശരിയായ പ്രവചനപരമായ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:1–5.

> ഞാൻ എന്റെ കാവൽസ്ഥാനത്തു നിന്നുകൊണ്ട് ഗോപുരത്തിന്മേൽ എന്നെ നിർത്തും; അവൻ എന്നോടു എന്തു പറയും എന്നും, ഞാൻ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എന്തു മറുപടി പറയേണ്ടു എന്നും കാണേണ്ടതിന്നു ഞാൻ കാവലിരിക്കും. അപ്പോൾ യഹോവ എന്നോടു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതുക; അതു വായിക്കുന്നവൻ ഓടുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു അതിനെ പലകകളിൽ തെളിവായി എഴുതുക. ദർശനം ഇനിയും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കുള്ളതാണ്; എന്നാൽ അവസാനത്തിൽ അതു സംസാരിക്കും, വ്യാജം പറയുകയില്ല. അതു താമസിച്ചാലും അതിനെ കാത്തിരിക്ക; കാരണം അതു നിശ്ചയമായി വരും, താമസിക്കയില്ല. ഇതാ, അഹങ്കാരത്തിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നവന്റെ ആത്മാവ് അവനിൽ നേരുള്ളതല്ല; എന്നാൽ നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും. അതെ, വീഞ്ഞിനാൽ അവൻ അതിക്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, അവൻ അഹങ്കാരിയായ മനുഷ്യൻ ആകകൊണ്ടും, വീട്ടിൽ അടങ്ങിയിരിക്കയില്ല; അവൻ പാതാളംപോലെ തന്റെ ആഗ്രഹം വിപുലമാക്കുന്നു, മരണത്തെപ്പോലെ ആകുന്നു, തൃപ്തിപ്പെടുകയുമില്ല; സകല ജാതികളെയും തന്റെ അടുക്കൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും സകല ജനങ്ങളെയും തന്റെ അടുക്കൽ കൂമ്പാരമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹബക്കൂക് 2:1–5.

The testing of Habakkuk two typified the testing of the movement of the one hundred and forty-four thousand which began when the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001. Then a controversy began between those who stood upon the foundations of Adventism represented upon the 1843 pioneer chart, and those who in Habakkuk transgress “by wine” and who were the “drunkards” of Joel who then “awoke,” only to have the “new wine” cut off from their “mouth.”

ഹബക്കൂക്ക് 2-ലെ പരിശോധന, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആരംഭിച്ച ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പരിശോധനയെ പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ, 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിത്തറകളിൽ നിലകൊണ്ടവരും, ഹബക്കൂക്കിൽ “വീഞ്ഞുകൊണ്ടു” അതിക്രമിക്കുന്നവരും, അന്ന് “ഉണർന്ന” യോവേലിലെ “മദ്യപന്മാർ” ആയിരുന്നവരും—എന്നാൽ “പുതിയ വീഞ്ഞ്” അവരുടെ “വായിൽ”നിന്നു മുറിച്ചുകളയപ്പെടുന്നതിനായി മാത്രമേ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചുള്ളു—ഇവർക്കും ഇടയിൽ ഒരു വിവാദം ആരംഭിച്ചു.

The Hebrew word “reproved” in verse one means “argued with”. The argument given to the Millerite watchmen was represented upon the 1843 pioneer chart which was produced in May of 1842 in fulfillment of these verses. One class who lived by their faith was in controversy over the prophetic present truth message for that period, with another class who transgressed by wine. Those are Joel’s drunkards who awake to find the wine, a symbol of doctrine, is cut off from their mouths. They are Isaiah’s drunkards of Ephraim who rule Jerusalem and are unable to understand the book that is sealed.

ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ “ശാസിച്ചു” എന്ന എബ്രായപദത്തിന് “വാദിച്ചു” എന്നർത്ഥമാണ്. മില്ലറൈറ്റ് കാവൽക്കാരന്മാർക്കു നൽകപ്പെട്ട വാദം, ഈ വാക്യങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയായി 1842 മെയ് മാസത്തിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിച്ച ഒരു വിഭാഗം, ആ കാലഘട്ടത്തിനായുള്ള പ്രവചനപരമായ വർത്തമാന സത്യസന്ദേശത്തെക്കുറിച്ച്, വീഞ്ഞിനാൽ അതിക്രമിച്ച മറ്റൊരു വിഭാഗവുമായി വിവാദത്തിലായിരുന്നു. അവർ യോവേലിന്റെ മദ്യപന്മാരാണ്; ഉണരുമ്പോൾ, ഉപദേശത്തിന്റെ പ്രതീകമായ വീഞ്ഞ് തങ്ങളുടെ വായിൽനിന്ന് ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി അവർ കണ്ടെത്തുന്നു. അവർ യെരൂശലേമിനെ ഭരിക്കുകയും മുദ്രവെച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, യെശയ്യാവിന്റെ എഫ്രയീമിലെ മദ്യപന്മാരാണ്.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet. . .. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. . .. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 28:1–3, 14; 29:9–12.

> എഫ്രയീമിലെ മദ്യപന്മാരുടെ അഹങ്കാരകിരീടത്തിന് അയ്യോ! അവരുടെ മഹത്വസൗന്ദര്യം വാടിപ്പോകുന്ന പുഷ്പംപോലെയാണ്; വീഞ്ഞിനാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടവരുടെ സമൃദ്ധമായ താഴ്വരകളുടെ തലയിലാണ് അത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്! ഇതാ, കർത്താവിന് ശക്തനും ബലവാനുമായ ഒരുവൻ ഉണ്ട്; അവൻ കന്മഴയുടെ കൊടുങ്കാറ്റുപോലെയും നശിപ്പിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുപോലെയും, കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന മഹാജലപ്രളയത്തെപ്പോലെയും, കൈകൊണ്ട് അതിനെ ഭൂമിയിലേക്കു തള്ളിവീഴ്ത്തും. എഫ്രയീമിലെ മദ്യപന്മാരുടെ അഹങ്കാരകിരീടം കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടപ്പെടും.... നിങ്ങളെത്തന്നെ സ്തംഭിപ്പിച്ച് വിസ്മയിച്ചുകൊൾവിൻ; നിലവിളിക്കുവിൻ, നിലവിളിക്കുവിൻ: അവർ മത്തന്മാരാണ്, എന്നാൽ വീഞ്ഞുകൊണ്ടല്ല; അവർ ഇടറുന്നു, എന്നാൽ കടുത്ത മദ്യത്താൽ അല്ല.... അതുകൊണ്ട്, യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരേ, കർത്താവിന്റെ വചനം കേൾപ്പിൻ. കർത്താവ് ഗാഢനിദ്രയുടെ ആത്മാവിനെ നിങ്ങളുടെമേൽ ഒഴിച്ചു, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളെ അടച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവാചകന്മാരെയും നിങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളെയും, ദർശകന്മാരെയും അവൻ മൂടിയിരിക്കുന്നു. സകലദർശനവും നിങ്ങൾക്കു മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകത്തിലെ വാക്കുകൾപോലെ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ അതിനെ ഒരു പണ്ഡിതനു കൊടുത്ത്: ദയവായി ഇത് വായിക്കണമേ എന്നു പറയുന്നു; അവൻ: എനിക്കു കഴിയില്ല; ഇത് മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു. പിന്നെ ആ പുസ്തകം പണ്ഡിതനല്ലാത്തവനു കൊടുത്ത്: ദയവായി ഇത് വായിക്കണമേ എന്നു പറയുന്നു; അവൻ: ഞാൻ പണ്ഡിതനല്ല എന്നു പറയുന്നു. യെശയ്യാവ് 28:1–3, 14; 29:9–12.

The argument of Habakkuk between the drunkards of Ephraim and those who walk by faith in God’s prophetic Word is specifically identified as the argument over correct versus incorrect methodology in Isaiah’s testimony, for Isaiah identifies that it is the methodology of “line upon line” that causes the drunkards to stumble and enter into a covenant of death.

എഫ്രയീമിലെ മദ്യപന്മാരും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ വിശ്വാസത്താൽ നടക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള ഹബക്കൂക്കിന്റെ വാദം, യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രവും തെറ്റായ രീതിശാസ്ത്രവും സംബന്ധിച്ച വാദമായി പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; കാരണം, മദ്യപന്മാർ ഇടറി മരണത്തിന്റെ ഉടമ്പടിയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നത് “വരിക്കുമേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രമാണെന്ന് യെശയ്യാവ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:7–15.

> എന്നാൽ ഇവരും വീഞ്ഞിനാൽ തെറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു; മത്തുപാനീയത്താൽ വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു; പുരോഹിതനും പ്രവാചകനും മത്തുപാനീയത്താൽ തെറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു; അവർ വീഞ്ഞിനാൽ വിഴുങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മത്തുപാനീയത്താൽ വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവർ ദർശനത്തിൽ തെറ്റുന്നു, ന്യായവിധിയിൽ ഇടറുന്നു. കാരണം, സകല മേശകളും ഛർദ്ദിയും അഴുക്കുംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ശുദ്ധമായ സ്ഥലം ഒന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല. അവൻ ആരെ പരിജ്ഞാനം പഠിപ്പിക്കും? ആരെ ഉപദേശം ഗ്രഹിപ്പിക്കും? പാലിൽനിന്നു വിട്ടവരെയോ, മുലകളിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെട്ടവരെയോ? കാരണം, കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരമേൽ വര, വരമേൽ വര; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം—ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കണം. വിക്കിവിക്കി സംസാരിക്കുന്ന അധരങ്ങളാലും അന്യഭാഷയാലും അവൻ ഈ ജനത്തോടു സംസാരിക്കും. അവരോടു അവൻ പറഞ്ഞു: “ക്ഷീണിതനെ വിശ്രമിപ്പിക്കേണ്ട വിശ്രമം ഇതാകുന്നു; ആശ്വാസം ഇതാകുന്നു”; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ മനസ്സില്ലാതിരുന്നു. എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരമേൽ വര, വരമേൽ വര; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം—ഇങ്ങനെ ആയിത്തീർന്നു; അവർ പോയി പിന്നോട്ടു വീണു തകർന്നു, കുടുങ്ങി, പിടിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു തന്നേ. ആകയാൽ യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: “ഞങ്ങൾ മരണത്തോടു ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തിരിക്കുന്നു; പാതാളത്തോടു ഞങ്ങൾക്കു ഒരു ധാരണയുണ്ട്; കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ചമ്മട്ടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ അത് ഞങ്ങളിലേക്കു വരികയില്ല; കാരണം, ഞങ്ങൾ അസത്യത്തെ ഞങ്ങളുടെ അഭയസ്ഥാനമാക്കിയിരിക്കുന്നു; വ്യാജതയുടെ കീഴിൽ ഞങ്ങൾ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു.” യെശയ്യാവു 28:7–15.

Isaiah then identifies what God placed into the controversy of Habakkuk that would bring judgment upon the drunkards, and it was the foundation stone, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the first time prophecy that Gabriel and the angels led William Miller to understand.

അപ്പോൾ യെശയ്യാവ്, മദ്യപന്മാരുടെ മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തുവാൻ ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിവാദത്തിൽ ദൈവം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചതു എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് അടിസ്ഥാനക്കല്ലായ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു—ഗബ്രിയേലും ദൂതന്മാരും വില്യം മില്ലറെ ഗ്രഹിക്കാൻ നയിച്ച ആദ്യ കാലപ്രവചനം അതായിരുന്നു.

> Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:16–18.

> ആകയാൽ കർത്താവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ സീയോനിൽ അടിസ്ഥാനമായി ഒരു കല്ല് വെക്കുന്നു—പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട കല്ല്, വിലയേറിയ മൂലക്കല്ല്, ഉറച്ച അടിസ്ഥാനം; വിശ്വസിക്കുന്നവൻ തിടുക്കപ്പെടുകയില്ല. ന്യായവിധിയെ ഞാൻ അളവുനൂലായും നീതിയെ തൂക്കുനൂലായും ആക്കും; കൽമഴ അസത്യത്തിന്റെ അഭയസ്ഥാനം അടിച്ചുകൊണ്ടുപോകും, വെള്ളങ്ങൾ മറവിടത്തെ കവിഞ്ഞൊഴുകി മൂടും. മരണത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ഉടമ്പടി റദ്ദാക്കപ്പെടും; പാതാളത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ധാരണ നിലനിൽക്കുകയില്ല; കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പ്രഹാരം കടന്നുപോകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അതിനാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടും. യെശയ്യാവ് 28:16–18.

Shortly after the Lord led His people back to the old paths, beginning on September 11, 2001 there was a group who had been participating in the movement who determined that the four insects of Joel represented Islam of the third Woe. When the methodology of “line upon line” had been opened up to God’s people in that final generation, a key prophetic rule was recognized. That rule is the triple application of prophecy, and the group that determined the four generations of Joel represented Islam of the third Woe, they incorrectly applied the rule of a triple application of prophecy to uphold their incorrect application.

കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നതിനു കുറച്ച് കാലത്തിനുശേഷം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ, ആ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സംഘം യോവേലിലെ നാല് കീടങ്ങൾ മൂന്നാം “Woe” ആയ ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നിർണ്ണയിച്ചു. ആ അന്തിമ തലമുറയിൽ “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം ദൈവജനത്തിനു തുറന്നുകൊടുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു പ്രധാന പ്രവചനനിയമം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. ആ നിയമം പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗമാണ്; യോവേലിലെ നാല് തലമുറകൾ മൂന്നാം “Woe” ആയ ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നിർണ്ണയിച്ച ആ സംഘം, തങ്ങളുടെ തെറ്റായ പ്രയോഗത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗമെന്ന നിയമം തെറ്റായി പ്രയോഗിച്ചു.

Then in the 2014 time period Satan was allowed into this movement with the homosexual “woke” agenda out of Great Britain and Australia that based its attack upon a false interpretation of the history represented in Daniel chapter eleven verses one through fifteen. The pro-homosexual leaders who infiltrated and attacked this movement ultimately claimed that Adventism needed to apologize to the pope of Rome, for supposedly making false accusations against the antichrist, the pope of Rome. The purpose of this attack was to slay the movement, and primarily to produce confusion on the very passage (Daniel 11:1–15) where “the robbers of thy people” are identified.

തുടർന്ന്, 2014-ലെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം 1 മുതൽ 15 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ വ്യാജ വ്യാഖ്യാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അതിന്റെ ആക്രമണം നടത്തിയ, ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടനിൽ നിന്നും ഓസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്നും വന്ന സമലിംഗകാമിത്വപരമായ “വോക്ക്” അജണ്ടയോടുകൂടെ സാത്താനെ ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നുഴഞ്ഞുകയറി അതിനെ ആക്രമിച്ച സമലിംഗകാമിത്വാനുകൂല നേതാക്കൾ, അന്തിക്രിസ്തുവായ റോമിലെ പോപ്പിനെതിരെ വ്യാജാരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചുവെന്ന പേരിൽ, അഡ്വെന്റിസം റോമിലെ പോപ്പിനോടു ക്ഷമാപണം നടത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഒടുവിൽ അവകാശപ്പെട്ടു. ഈ ആക്രമണത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പ്രസ്ഥാനത്തെ സംഹരിക്കുകയും, പ്രധാനമായും, “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന അതേ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് (Daniel 11:1–15) ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു.

All these controversies were an attempt by Satan to confuse the symbol of papal Rome. There is nothing new under the sun, according to the wisest man who ever lived. Today the controversy is again based upon the identification of Rome, symbolized as “the robbers of thy people”. The new and private interpretation claims “the robbers of thy people” is the United States, and in doing so they are evidently unaware that this is the identical controversy as the very first controversy between the Millerites and Protestants, and the old saying attributed to sixteenth century author John Heywood that states, “There are none so blind as those who will not see.” Another variation of his phrase is “None so deaf as those who will not hear.” Most probably don’t know this phrase is attributed to Heywood, nor do they understand that the phrase of Heywood was derived from the Bible passages such as found in Jeremiah, Isaiah and quoted by Jesus in the New Testament.

ഈ എല്ലാ വിവാദങ്ങളും പാപ്പൽ റോമിന്റെ പ്രതീകത്തെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കാനുള്ള സാത്താന്റെ ശ്രമമായിരുന്നു. ഒരിക്കലും ജീവിച്ചിരുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയായ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, സൂര്യന്റെ കീഴിൽ പുതുതായി ഒന്നുമില്ല. ഇന്നും വിവാദം വീണ്ടും “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നു പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട റോമിന്റെ തിരിച്ചറിയലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. പുതിയതും സ്വകാര്യവുമായ വ്യാഖ്യാനം “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, മില്ലറൈറ്റുകളും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളും തമ്മിലുണ്ടായ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ വിവാദം തന്നെയാണ് ഇതെന്നതും, “കാണുവാൻ മനസ്സില്ലാത്തവരെപ്പോലെ അന്ധരായവർ ആരുമില്ല” എന്ന് പറയുന്ന, പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ എഴുത്തുകാരനായ John Heywood-നോട് ബന്ധപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്ന പഴമൊഴിയും, അവർക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാത്തതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വാക്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപം: “കേൾക്കുവാൻ മനസ്സില്ലാത്തവരെപ്പോലെ ബധിരരായവർ ആരുമില്ല.” ഈ വാക്യം Heywood-നോട് ബന്ധപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്നു എന്നത് ഭൂരിഭാഗത്തിനും അറിയാവുന്നതല്ല; യിരെമ്യാവിലും യെശയ്യാവിലും കാണുന്നതുപോലുള്ളതും പുതിയ നിയമത്തിൽ യേശു ഉദ്ധരിച്ചതുമായ ബൈബിൾ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് Heywood-ന്റെ ആ വാക്യം ഉരുത്തിരിഞ്ഞതെന്നതും അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

> Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:21.

> മൂഢരും വിവേകമില്ലാത്തവരുമായ ജനമേ, ഇപ്പോൾ ഇതു കേൾപ്പിൻ; കണ്ണുകളുണ്ടായിട്ടും കാണാത്തവരും ചെവികളുണ്ടായിട്ടും കേൾക്കാത്തവരും ആയവരേ. യിരെമ്യാവു 5:21.

It is Daniel’s “wicked” and Matthew’s “foolish virgins” that do not understand the “increase of knowledge”. The increase of knowledge in 1989 was primarily the recognition that the last six verses of Daniel chapter eleven identify the final rise and fall of papal, or as I labeled it Modern Rome. The verses identify the United States, but only the relation of the United States to the papal power. The “wicked” and “foolish” are contrasted with the “wise”, and the wise of the last days do have understanding of the increase of knowledge in 1989. The foolish are those who have eyes, but do not see, and ears and do not hear.

ദാനീയേലിന്റെ “ദുഷ്ടന്മാരും” മത്തായിയുടെ “മൂഢയായ കന്യകമാരുമാണ്” “ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർദ്ധനവ്” മനസ്സിലാക്കാത്തവർ. 1989-ലെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർദ്ധനവ് പ്രധാനമായും ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാനത്തെ ആറ് വാക്യങ്ങൾ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ, അഥവാ ഞാൻ വിശേഷിപ്പിച്ചതുപോലെ ആധുനിക റോമിന്റെ, അന്തിമ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു എന്ന അംഗീകാരമായിരുന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയോടുള്ള ബന്ധം മാത്രമാണ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. “ദുഷ്ടരും” “മൂഢരും” “ജ്ഞാനികളോടു” വിരുദ്ധമായി നിർത്തപ്പെടുന്നു; അവസാന നാളുകളിലെ ജ്ഞാനികൾക്ക് 1989-ലെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർദ്ധനവിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കൽ ഉണ്ട്. മൂഢർ കണ്ണുകളുണ്ടായിട്ടും കാണാത്തവരും ചെവികളുണ്ടായിട്ടും കേൾക്കാത്തവരുമാണ്.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:8–10.

> അപ്പോൾ ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു: “ഞാൻ ആരെ അയക്കേണ്ടു? ഞങ്ങൾക്കായി ആർ പോകും?” അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ ഞാൻ; എന്നെ അയക്കണമേ.” അവൻ പറഞ്ഞു: “പോയി ഈ ജനത്തോടു പറയുക: ‘നിങ്ങൾ കേൾക്കുക തന്നെ ചെയ്യും, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കാണുക തന്നെ ചെയ്യും, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കയില്ല.’ ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം കൊഴുത്തതാക്കുകയും അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരമുള്ളതാക്കുകയും അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകളയുകയും ചെയ്യുക; അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകളാൽ കാണുകയും ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്താൽ ഗ്രഹിക്കുകയും മനംതിരിയുകയും സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.” യെശയ്യാവ് 6:8–10.

The people being addressed in Isaiah chapter six, are those who profess to be in the “present truth” message that arrived on September 11, 2001, for Isaiah six marks the passage as occurring when “the earth is full of the glory of the Lord”. The earth was lightened with God’s glory when the angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God.

യെശയ്യാവ് ആറാം അധ്യായത്തിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്ന ജനങ്ങൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വന്നെത്തിയ “വർത്തമാന സത്യം” സന്ദേശത്തിൽ തങ്ങൾ ഉള്ളവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരാണ്; കാരണം, “ഭൂമി കർത്താവിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു” എന്ന സമയത്താണ് ആ ഭാഗം സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് യെശയ്യാവ് ആറാം അധ്യായം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു സ്പർശനത്താൽ താഴെയിടപ്പെട്ടപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നതോടുകൂടെ ഭൂമി ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിതമായി.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Isaiah 6:1–4.

> ഉസ്സീയാ രാജാവ് മരിച്ച ആണ്ടിൽ, കർത്താവ് ഉന്നതവും ഉയർത്തപ്പെട്ടതുമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ വിളുമ്പുകൾ ആലയത്തെ നിറച്ചിരുന്നു. അതിനുമീതെ സെരാഫുകൾ നിന്നിരുന്നു; ഓരോരുത്തനും ആറു ചിറകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: രണ്ടുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മുഖം മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ട് തന്റെ കാലുകൾ മൂടി, രണ്ടുകൊണ്ട് അവൻ പറന്നു. ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവ് പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ; ഭൂമി മുഴുവനും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിളിച്ചവന്റെ ശബ്ദത്താൽ വാതിലിന്റെ തൂണുകൾ കുലുങ്ങി, ആലയം പുകകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. Isaiah 6:1–4.

Sister White connects the angel’s proclamation with the event that marks when the angel of Revelation chapter eighteen fills the earth with his glory.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ദൂതന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കുന്ന സമയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന സംഭവവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

> “When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

> “ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടുള്ള സന്ദേശവുമായി യെശയ്യാവിനെ അയയ്ക്കുവാൻ പോകുമ്പോൾ, ആദ്യം അവൻ പ്രവാചകനു വിശുദ്ധാലയത്തിനകത്തെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് ദർശനത്തിൽ നോക്കുവാൻ അനുമതി നൽകി. പെട്ടെന്ന് ആലയത്തിന്റെ കവാടവും അകത്തെ തിരശ്ശീലയും ഉയർത്തപ്പെട്ടതോ മാറ്റിനീക്കപ്പെട്ടതോ പോലെ തോന്നി; പ്രവാചകന്റെ പാദങ്ങൾക്കുപോലും കടന്നുചെല്ലാൻ പാടില്ലാത്ത അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് അവനു ഉള്ളിലേക്ക് ദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കുവാൻ അനുമതി ലഭിച്ചു. ഉയർന്നും ഉന്നതവുമായ സിംഹാസനത്തിൽ യഹോവ ഇരിക്കുന്ന ദർശനം അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ വസ്ത്രാഞ്ചലം ആലയത്തെ നിറച്ചിരുന്നു. സിംഹാസനത്തെ ചുറ്റി, മഹാരാജാവിനെ ചുറ്റിനിൽക്കുന്ന കാവൽക്കാരെപ്പോലെ, സെറാഫീമുകൾ നിന്നിരുന്നു; അവരെ ചുറ്റിയിരുന്ന മഹത്വത്തെ അവർ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. അവരുടെ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ ആഴമുള്ള ആരാധനാസ്വരങ്ങളിൽ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുമ്പോൾ, ഭൂകമ്പത്തിൽ കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ കവാടത്തിന്റെ തൂണുകൾ വിറച്ചു. പാപത്താൽ മലിനമാകാത്ത അധരങ്ങളാൽ ഈ ദൂതന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ സ്തുതികൾ ഒഴുക്കിപ്പകർന്നു. ‘പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ,’ അവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു; ‘ഭൂമി മുഴുവനും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.’ [യെശയ്യാവ് 6:1–8 കാണുക.]”

> “The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’” Gospel Workers, 21.

> “സിംഹാസനത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള സെരാഫീമുകൾ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ദർശിക്കുമ്പോൾ അത്രയും ഭക്തിനിർഭരമായ ഭയാദരവുകൊണ്ടു നിറയുന്നു; അതിനാൽ അവർ ഒരു നിമിഷം പോലും സ്വയം പ്രശംസയോടെ നോക്കുന്നില്ല. അവരുടെ സ്തുതി സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയ്ക്കായിരിക്കുന്നു. സകല ഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറയുന്ന ഭാവിയിലേക്കു അവർ നോക്കുമ്പോൾ, വിജയഗാനം മധുരഗീതമായി ഒരാളിൽനിന്നു മറ്റൊരാളിലേക്കു പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു: ‘പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ.’” Gospel Workers, 21.

Isaiah, representing God’s people during the sealing time that began on September 11, 2001, was given a message to carry to a people who had eyes, but did not choose to see, and ears, but did not choose to hear. Jesus, as Alpha and Omega, illustrates the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand with the beginning. At the end there will again be a messenger represented by Isaiah who carries a message to a people who choose not to see and hear. That message will produce the final purging of the one hundred and forty-four thousand. The message is the words of Truth, that are brought from God’s prophetic testimony. That prophetic testimony is the “vision” that is established by the power symbolized as “the robbers of thy people”.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലത്ത് ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച യെശയ്യാവിന്, കണ്ണുകളുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും കാണുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതും ചെവികളുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും കേൾക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തതുമായ ഒരു ജനത്തിങ്കൽ കൊണ്ടുപോകേണ്ട ഒരു സന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടു. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ആരംഭത്താൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ, കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യാതിരിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒരു ജനത്തിങ്കൽ സന്ദേശം വഹിക്കുന്ന, യെശയ്യാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ദൂതൻ വീണ്ടും ഉണ്ടായിരിക്കും. ആ സന്ദേശം ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ അന്തിമ ശുദ്ധീകരണം ഉണ്ടാക്കും. ആ സന്ദേശം സത്യത്തിന്റെ വചനങ്ങളാകുന്നു; അവ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനസാക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നവയാണ്. ആ പ്രവചനസാക്ഷ്യം, “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നു പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട ശക്തിയാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന “ദർശനം” ആകുന്നു.

In the next article we will take each of these controversies and lay them over each other in a line-upon-line fashion. The Millerite line, the Smith and White line, the “daily” line, the “king of the north” in 1989 line, the insects of Joel line and the current controversy. Six old controversies, which when viewed line-upon-line clearly uphold the truth of the first controversy which is represented upon the 1843 pioneer chart. That truth being that Rome is “the robbers of thy people”, who exalt themselves, and who fall, and establish the vision.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ, ഈ വിവാദങ്ങളിലൊന്നൊന്നിനെ എടുത്ത് വരിക്ക് മേൽ വരി എന്ന രീതിയിൽ പരസ്പരം മുകളിലായി നിരത്തി പരിശോധിക്കും. മില്ലറൈറ്റ് രേഖ, സ്മിത്ത്-വൈറ്റ് രേഖ, “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച രേഖ, 1989-ലെ “വടക്കിന്റെ രാജാവ്” സംബന്ധിച്ച രേഖ, യോവേലിലെ കീടങ്ങളുടെ രേഖ, ഇപ്പോഴത്തെ വിവാദം എന്നിവ. വരിക്ക് മേൽ വരിയായി കാണുമ്പോൾ, 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആദ്യ വിവാദത്തിന്റെ സത്യത്തെ വ്യക്തമായി ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ആറ് പഴയ വിവാദങ്ങൾ. ആ സത്യം ഇതാണ്: റോം തന്നെയാണ് “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ”; അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തുകയും വീഴുകയും ദർശനം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും; അക്കങ്ങൾ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും; ചില അക്കങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിന്റെ മീതെ അവിടുത്തെ കൈ നിലകൊണ്ട് അതിനെ മറച്ചുവെച്ചതിനാൽ, അവിടുത്തെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു.” Early Writings, 74.

To reject the truths upon that chart is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy, and the chart identifies that it is Rome, not the United States, who establishes “the vision”, which is the vision that Solomon instructs us that without that “vision”, God’s people will perish.

ആ ചാർട്ടിലുള്ള സത്യങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നത്, അതോടൊപ്പം തന്നേ പ്രവചനാത്മാവിന്റെ അധികാരത്തെയും നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു; കൂടാതെ “ദർശനം” സ്ഥാപിക്കുന്നത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് അല്ല, റോമാണെന്ന് ആ ചാർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ “ദർശനം” ഇല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനം നശിച്ചുപോകുമെന്ന് ശലോമോൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ദർശനമത്രേ അത്.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> “സാത്താൻ... സത്യത്തിൽനിന്നു അകറ്റിക്കളയുവാൻ വ്യാജമായതിനെ നിരന്തരം കടത്തിവിടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ഫലശൂന്യമാക്കുക എന്നതായിരിക്കും സാത്താന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ വഞ്ചന. ‘ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനം നശിച്ചുപോകുന്നു’ (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 29:18). ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുജനത്തിന് സത്യസാക്ഷ്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസസ്ഥൈര്യം അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാൻ സാത്താൻ വിവിധ മാർഗങ്ങളിലൂടെയും വിവിധ ഉപാധികളിലൂടെയും ചാതുര്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും.

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> “സാക്ഷ്യങ്ങൾക്കെതിരെ സാത്താനികമായ ഒരു ദ്വേഷം ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടും. സഭകൾക്ക് അവയിലുള്ള വിശ്വാസം അസ്ഥിരമാക്കുകയായിരിക്കും സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ; കാരണം ഇതാണ്: ദൈവാത്മാവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളും ശാസനകളും ഉപദേശങ്ങളും ഗൗനിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, തന്റെ വഞ്ചനകൾ കടത്തിക്കൊണ്ടുവരാനും ആത്മാക്കളെ തന്റെ മിഥ്യാഭ്രമങ്ങളിൽ ബന്ധിച്ചിടാനും ഇത്രയും തെളിഞ്ഞ ഒരു വഴി സാത്താനു ലഭിക്കുകയില്ല.” Selected Messages, book 1, 48.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “ഉപരിതലത്തിനു കീഴിലുള്ളതു കാണുകയും സകല മനുഷ്യരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, മഹത്തായ വെളിച്ചം ലഭിച്ചവരെക്കുറിച്ചു ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘അവർ തങ്ങളുടെ ധാർമ്മികവും ആത്മീയവുമായ അവസ്ഥ നിമിത്തം വ്യാകുലപ്പെടുകയും വിസ്മയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നില്ല.’ അതേ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്ത വഴികൾ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ആത്മാവ് അവരുടെ അറപ്പുളവാക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ഞാനും അവരുടെ വ്യാമോഹങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും അവർ ഭയപ്പെടുന്നതു അവരുടെമേൽ വരുത്തുകയും ചെയ്യും; എന്തെന്നാൽ ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആരും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ഞാൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവർ കേട്ടില്ല; അവർ എന്റെ കണ്ണിനു മുമ്പിൽ ദോഷം ചെയ്തു, എനിക്കു പ്രസാദമില്ലാത്തതു തിരഞ്ഞെടുത്തു.’ ‘അവർ അസത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ വ്യാമോഹം അയക്കും,’ കാരണം അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ല; ‘അനീതിയിൽ സന്തോഷിച്ചു.’ യെശയ്യാവ് 66:3, 4; 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “സ്വർഗ്ഗീയ ഗുരു ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ശരിയായ അടിത്തറമേൽ പണിയുകയാണെന്നും ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്നും നടിക്കുമ്പോൾ, വാസ്തവത്തിൽ നിങ്ങൾ ലോകീയ നയപ്രകാരം അനേകം കാര്യങ്ങൾ നടത്തുകയും യഹോവയ്ക്കെതിരെ പാപം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു—ഇതിനെക്കാൾ ശക്തമായ ഏതു ഭ്രമമാണ് മനസ്സിനെ വഞ്ചിക്കാനാകുക? ഓ, ഒരിക്കൽ സത്യം അറിഞ്ഞിരുന്ന മനുഷ്യർ ദൈവഭക്തിയുടെ രൂപത്തെ അതിന്റെ ആത്മാവും ശക്തിയും എന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുമ്പോൾ; വാസ്തവത്തിൽ അവർക്കു സകലത്തിന്റെയും ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ, തങ്ങൾ സമ്പന്നരും വസ്തുവകകളാൽ വർദ്ധിച്ചവരും ഒന്നിനും ആവശ്യമില്ലാത്തവരുമാണെന്ന് അവർ കരുതുമ്പോൾ; മനസ്സുകളെ കൈവശപ്പെടുത്തുന്ന മഹാവഞ്ചനയും ആകർഷകമായ ഭ്രമവുമാണിത്.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles