Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Six

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിയെട്ടുപത്താറ്

Panium’s Promise: The Final Sealing and Midnight Cry Revelation

പാനിയത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം: അന്തിമ മുദ്രവെക്കലും അർധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലും

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2024

Formats

PDF
Word

At Panium, which was Caesarea Philippi, which is verses thirteen through fifteen in chapter eleven of the book of Daniel, which is the history where the Republican and Protestant horns fulfill the enigma of being the eighth that is of the seven, which is the history where the Seal of God is permanently impressed upon the one hundred and forty-four thousand, and the history of the arrival of the message of the Midnight Cry, Christ gave a promise to His last-day people.

പാനിയത്തിൽ, അതായത് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെയുള്ള വചനങ്ങളായിരിക്കുന്ന, റിപ്പബ്ലിക്കൻയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമായ കൊമ്പുകൾ ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തേതെന്ന ഗൂഢാർത്ഥം നിറവേറ്റുന്ന ചരിത്രമായിരിക്കുന്ന, ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ഒരുലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്മേൽ സ്ഥിരമായി പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രമായിരിക്കുന്ന, അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുന്ന ചരിത്രമായിരിക്കുന്ന അവിടെയായിരുന്നു ക്രിസ്തു തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്നു ഒരു വാഗ്ദാനം നല്കിയത്.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:18, 19.

> ഞാനും നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രൊസ് ആകുന്നു; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭയെ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ അതിന്മേൽ ജയിക്കയില്ല. സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിന്നെക്കു തരികയും ചെയ്യും; നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കയും ചെയ്യും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കയും ചെയ്യും. മത്തായി 16:18, 19.

The period of the sealing which began on September 11, 2001, when the mighty buildings of New York City were brought down, which ends at the soon coming Sunday law, was designed by the Alpha and Omega. The very last part of the period repeats the very first part of the period. On September 11, 2001 the Lord led His people back to the old paths, where among other truths they discovered the “seven times,” just as it was found in the days of king Josiah. The latter rain then began to sprinkle, and a testing process that produced a separation of two classes of worshippers began.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ച്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന മുദ്രയിടലിന്റെ കാലഘട്ടം ആൽഫയും ഒമേഗയും ആസൂത്രണം ചെയ്തതായിരുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും അവസാന ഭാഗം അതിന്റെ ഏറ്റവും ആദ്യ ഭാഗത്തെ ആവർത്തിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ പഴയ പാതകളിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു; അവിടെ, മറ്റ് സത്യങ്ങളോടൊപ്പം, അവർ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന സത്യവും കണ്ടെത്തി, രാജാവായ യോശീയാവിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ അത് കണ്ടെത്തപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ. തുടർന്ന് അന്തിമമഴ തൂവിത്തുടങ്ങി; ആരാധകരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെ വേർതിരിച്ച ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു.

In fulfillment of Habakkuk chapter two the two sacred charts were discovered and became an emblem of that historical period. Just as significantly the “debate” of Habakkuk chapter two began, between the methodology of line upon line, which is the latter rain methodology, in opposition to the methodology of apostate Protestantism that had been progressively adopted by Adventism beginning in the rebellion of 1863.

ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ആ രണ്ട് വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകൾ കണ്ടെത്തപ്പെടുകയും ആ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായി മാറുകയും ചെയ്തു. അതുപോലെ തന്നെ, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “വാദപ്രതിവാദം” ആരംഭിച്ചു; അതായത്, പിന്ന്മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രമാകുന്ന “വരിമേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രവും, 1863-ലെ കലാപത്തിൽ തുടങ്ങി അഡ്വെന്റിസം ക്രമേണ സ്വീകരിച്ചുവന്ന അധഃപതിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള പ്രതിവിരോധമായി.

Jesus promised that He would give His last-day people “the keys of the kingdom,” and in so doing, He is referring to the correct biblical methodology, that contains the necessary prophetic keys to recognize, establish and proclaim the message of the Midnight Cry and Loud Cry.

യേശു തന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾക്ക് “രാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ” നല്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു; അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, മദ്ധ്യരാത്രി നിലവിളിയുടെയും ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയുടെയും സന്ദേശം തിരിച്ചറിയുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ പ്രവാചകത്വപരമായ താക്കോലുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ശരിയായ ബൈബിള്‍ വ്യാഖ്യാനരീതിയെയാണ് അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “ദൈവത്തോടു സഖ്യത പുലർത്തുന്നവർ നീതിയുടെ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ വഴിയെ ദുഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ തങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ അവമതിക്കുന്നില്ല. സ്വർഗീയ വെളിച്ചം അവരുടെ മേൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രം അവസാനത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്തോറും ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചും അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള അവരുടെ അറിവ് വളരെ വർധിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവർ അളവറ്റ മൂല്യമുള്ളവരാണ്; കാരണം അവർ അവന്റെ പുത്രനോടു ഏകതയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ദൈവവചനം അവർക്കു അതുല്യസൗന്ദര്യവും മനോഹാരിതയും ഉള്ളതാകുന്നു. അവർ അതിന്റെ പ്രാധാന്യം കാണുന്നു. സത്യം അവർക്കു വെളിപ്പെടുന്നു. അവതാരസിദ്ധാന്തം മൃദുലമായ ഒരു പ്രഭയാൽ ആവൃതമാകുന്നു. എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളെയും തുറന്നു കാണിക്കുകയും എല്ലാ പ്രയാസങ്ങളെയും പരിഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന താക്കോൽ തിരുവെഴുത്താകുന്നു എന്നു അവർ കാണുന്നു. വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കാനും വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കാനും മനസ്സില്ലാതിരുന്നവർക്ക് ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മം ഗ്രഹിക്കാനാവുകയില്ല; എന്നാൽ ക്രൂശ് ഏറ്റെടുത്തു യേശുവിനെ അനുഗമിക്കാൻ മടിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർ ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വെളിച്ചം കാണും.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Those represented by Peter, who are the one hundred and forty-four thousand, are those who accept the Laodicean message that arrived on September 11, 2001, which is now being repeated since July, 2023. The Laodicean message that arrived in 1856, was the increased knowledge of the “seven times,” and when Christ brings the dead bones together, and thereafter brings them to life they transition from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. That transition is brought about by Christ’s Word, for they are sanctified by His Word, and His Word is “truth,” and His Word is the “key” that unlocks His Word.

പത്രൊസാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, അഥവാ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തുനാലായിരം പേർ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയ ലോവദിക്യാ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നവരാണ്; ആ സന്ദേശം ഇപ്പോൾ 2023 ജൂലൈ മുതൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. 1856-ൽ എത്തിയ ലോവദിക്യാ സന്ദേശം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർധിത ജ്ഞാനമായിരുന്നു; ക്രിസ്തു ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെ ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുകയും, തുടർന്ന് അവയ്ക്ക് ജീവൻ നൽകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലോവദിക്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തുനാലായിരത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫ്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കടന്നുപോകുന്നു. ആ പരിവർത്തനം ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനത്താൽ സംഭവിക്കുന്നു; കാരണം അവർ അവന്റെ വചനത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, അവന്റെ വചനം “സത്യം” ആകുന്നു, അവന്റെ വചനം അവന്റെ വചനത്തെ തുറക്കുന്ന “താക്കോൽ” ആകുന്നു.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7–8.

> ഫിലദെൽഫിയായിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: വിശുദ്ധനും സത്യവാനും ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ കൈവശമുള്ളവനും തുറക്കുമ്പോൾ ആരും അടയ്ക്കാനാകാത്തവനും അടയ്ക്കുമ്പോൾ ആരും തുറക്കാനാകാത്തവനും ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ആരും അടയ്ക്കാൻ കഴിയുകയില്ല; കാരണം, നിനക്കു അല്പം ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു, നീ എന്റെ വചനം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു, എന്റെ നാമം നിഷേധിച്ചില്ല. വെളിപ്പാട് 3:7–8.

The methodology of “line upon line” is the key which Christ promised to His last-day people in the battle at the “gates”. A “gate” is a church.

“വരിക്കു മുകളിൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം “വാതിലുകളിൽ” നടക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾക്ക് ക്രിസ്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത താക്കോലാകുന്നു. ഒരു “വാതിൽ” എന്നത് ഒരു സഭയാണ്.

> And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! this is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16, 17.

> യാക്കോബ് തന്റെ നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന് പറഞ്ഞു: നിശ്ചയമായി യഹോവ ഈ സ്ഥലത്തുണ്ട്; എന്നാൽ ഞാൻ അതു അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ അവൻ ഭയപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു: ഈ സ്ഥലം എത്ര ഭയങ്കരം! ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ആലയം അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല; ഇതു സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വാതിലാണ്. ഉല്പത്തി 28:16, 17.

The battle at the gates represents the religious battles that occur between truth and error, and the error of the religion of Greece, is the gate of hell, and the religion of apostate Laodicean Adventism is also a gate. The Laodicean Adventist gate represents where the debate of Habakkuk is fulfilled.

വാതിലുകളിലെ പോരാട്ടം സത്യത്തിനും തെറ്റിന്നും ഇടയിൽ നടക്കുന്ന മതപരമായ പോരാട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഗ്രീസിന്റെ മതത്തിലെ തെറ്റ് നരകത്തിന്റെ വാതിലാണ്; മതത്യാഗം ചെയ്ത ലാവൊദിക്യാധ്യക്ഷ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മതവും ഒരു വാതിലാണ്. ലാവൊദിക്യാധ്യക്ഷ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് വാതിൽ ഹബക്കൂക്കിലെ വാദപ്രതിവാദം നിവൃത്തിയാകുന്ന സ്ഥലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Isaiah 28:5-14

> ആ ദിവസത്തിൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ തന്റെ ജനത്തിൽ ശേഷിപ്പായിരിക്കുന്നവർക്കു മഹത്വത്തിന്റെ കിരീടമായും സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മുടിയായും ഇരിക്കും; ന്യായാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവന്നു ന്യായവിധിയുടെ ആത്മാവായും യുദ്ധത്തെ വാതിൽക്കൽവരെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നവർക്കു ശക്തിയായും ഇരിക്കും. എന്നാൽ ഇവരും വീഞ്ഞുകൊണ്ടു തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു; മദ്യംകൊണ്ടു വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു; പുരോഹിതനും പ്രവാചകനും മദ്യംകൊണ്ടു തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ വീഞ്ഞിനാൽ വിഴുങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മദ്യംകൊണ്ടു വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവർ ദർശനത്തിൽ തെറ്റുന്നു; ന്യായവിധിയിൽ ഇടറിപ്പോകുന്നു. എല്ലാ മേശകളും ഛർദ്ദിയും അശുദ്ധിയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ശുദ്ധമായ ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല. അവൻ ആർക്ക് ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കും? ആർക്ക് ഉപദേശം ഗ്രഹിപ്പിക്കും? പാലിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തിയവർക്കോ, സ്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറ്റിയവർക്കോ? കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരിക്കേണം. കാരണം തടവുപോലുള്ള അധരങ്ങളാലും അന്യഭാഷയാലും അവൻ ഈ ജനത്തോടു സംസാരിക്കും. അവരോടു അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: “ക്ലാന്തനായവന്നു വിശ്രമം പ്രാപിക്കുവാൻ ഇടയാക്കുന്ന വിശ്രമം ഇതു; ഉണർവ്വു ഇതു”; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ മനസ്സായില്ല. അങ്ങനെ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു; അവർ പോകയും പിന്നോട്ട് വീഴുകയും തകർന്നു പോകയും കുടുക്കിൽപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. ആകയാൽ യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. യെശയ്യാവു 28:5-14

The keys of the kingdom are the words of the Scriptures, that are given to God’s last-day people by the Word.

രാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ എന്നതു വചനത്താൽ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാലജനത്തിന്നു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തുകളുടെ വചനങ്ങളാകുന്നു.

> “There are truths in the word which, like veins of precious ore, are hidden beneath the surface. The hidden treasure is discovered as it is searched for, as a miner searches for gold and silver. The evidence of the truth of God’s word is in the word itself. Scripture is the key that unlocks scripture. The deep meaning of the truths of God’s word is unfolded to our minds by His Spirit.

> “വിലയേറിയ ധാതുശിരകളെപ്പോലെ, വചനത്തിൽ ഉപരിതലത്തിനടിയിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒരു ഖനിത്തൊഴിലാളി പൊന്നിനെയും വെള്ളിയെയും അന്വേഷിക്കുന്നതുപോലെ അന്വേഷിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ആ ഗൂഢനിധി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്. ദൈവവചനത്തിന്റെ സത്യതയ്ക്കുള്ള തെളിവ് വചനത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്. തിരുവെഴുത്ത് തിരുവെഴുത്തിനെ തുറന്നുകാട്ടുന്ന താക്കോലാകുന്നു. ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം അവിടുത്തെ ആത്മാവിനാൽ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾക്കു വെളിപ്പെടുന്നു.”

> “The Bible is the great lesson book for the students in our schools. It teaches the whole will of God concerning the sons and daughters of Adam. It is the rule of life, teaching us of the character that we must form for the future life. We need not the dim light of tradition to make the Scriptures comprehensible. As well might we suppose that the noonday sun needs the glimmering torchlight of earth to increase its glory. The utterances of priest and minister are not needed to save men from error. Those who consult the divine Oracle will have light. In the Bible every duty is made plain. Every lesson given is comprehensible. Every lesson reveals to us the Father and the Son. The word is able to make all wise unto salvation. In the word the science of salvation is plainly revealed. Search the Scriptures, for they are the voice of God speaking to the soul.” Testimonies, volume 8, 157.

> “ഞങ്ങളുടെ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി ബൈബിൾ മഹത്തായ പാഠപുസ്തകമാണ്. ആദാമിന്റെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും സംബന്ധിച്ച ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ഇഷ്ടം അത് ഉപദേശിക്കുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിനായി നാം രൂപപ്പെടുത്തേണ്ട സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അത് ജീവിതത്തിന്റെ നിയമമാണ്. തിരുവെഴുത്തുകൾ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാക്കുവാൻ പരമ്പര്യത്തിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം നമുക്ക് ആവശ്യമില്ല. അതുപോലെ തന്നേ, ഉച്ചസൂര്യന്റെ മഹിമ വർധിപ്പിക്കുവാൻ ഭൂമിയിലെ മങ്ങലേറിയ വിളക്കുവെളിച്ചം ആവശ്യമാണ് എന്നു നാം കരുതുന്നതുപോലെയായിരിക്കും അത്. പുരോഹിതന്റെയും ശുശ്രൂഷകന്റെയും പ്രസ്താവനകൾ മനുഷ്യരെ തെറ്റിൽനിന്ന് രക്ഷിപ്പാൻ ആവശ്യമില്ല. ദൈവിക അരുളപ്പാടിനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് വെളിച്ചം ലഭിക്കും. ബൈബിളിൽ ഓരോ കടമയും വ്യക്തമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഓരോ പാഠവും ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാകുന്നു. ഓരോ പാഠവും പിതാവിനെയും പുത്രനെയും നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. രക്ഷയിലേക്കു ജ്ഞാനികളാക്കുവാൻ വചനത്തിനു കഴിയും. രക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം വചനത്തിൽ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിപ്പിൻ; അവ ആത്മാവിനോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദമാകുന്നു.” Testimonies, volume 8, 157.

The keys that Christ gave unto the last-day church have the same power they had when they were given to Peter.

അവസാനദിന സഭയ്ക്ക് ക്രിസ്തു നൽകിയ താക്കോലുകൾ, അവ പത്രൊസിനു നൽകപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ അധികാരമാണ് ഇന്നും വഹിക്കുന്നത്.

> “Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’

> “സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറയായ സത്യം പത്രോസ് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു; ഇപ്പോൾ യേശു അവനെ വിശ്വാസികളുടെ സമസ്ത സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായി ആദരിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞു: ‘സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു തരാം; നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.’”

> “‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.” The Desire of Ages, 413.

> “‘സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ’ എന്നു പറയുന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളെയാണ്. വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തിലെ എല്ലാം വചനങ്ങളും അവന്റേതാണ്; അവ ഇവിടെ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വചനങ്ങൾക്ക് സ്വർഗ്ഗം തുറക്കാനും അടയ്ക്കാനും ശക്തിയുണ്ട്. മനുഷ്യർ ഏത് വ്യവസ്ഥകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയോ നിരസിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നു അവ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ദൈവവചനം പ്രസംഗിക്കുന്നവരുടെ പ്രവർത്തനം ചിലർക്കു ജീവനിലേക്കുള്ള ജീവന്റെ സുഗന്ധവും മറ്റുചിലർക്കു മരണത്തിലേക്കുള്ള മരണത്തിന്റെ സുഗന്ധവും ആകുന്നു. അവർക്കുള്ള ദൗത്യം നിത്യഫലങ്ങളാൽ ഭാരിതമായ ഒന്നാകുന്നു.” The Desire of Ages, 413.

The power that is manifested through His words, when placed in the hands of men is based upon the principles identified in His word. The simplest perhaps, and perhaps the most profound is that truth is established upon the testimony of two.

അവന്റെ വചനങ്ങളിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന ശക്തി മനുഷ്യരുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത് അവന്റെ വചനത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏറ്റവും ലളിതമായതാകാം, അതോടൊപ്പം ഏറ്റവും ആഴമേറിയതും ആയിരിക്കാവുന്നത്, സത്യം രണ്ടുപേരുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്.

> “Another grave evil that had arisen in the church was that of brethren going to law against one another. Abundant provision had been made for the settlement of difficulties among believers. Christ Himself had given plain instruction as to how such matters were to be adjusted. ‘If thy brother shall trespass against thee,’ the Saviour had counseled, ‘go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother. But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. And if he shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as a heathen man and a publican. Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.” Matthew 18:15–18.” Acts of the Apostles, 304.

> “സഭയിൽ ഉദിച്ചുയർന്ന മറ്റൊരു ഗുരുതര ദോഷം സഹോദരന്മാർ പരസ്പരം വിരോധമായി ന്യായവിധിക്കായി പോകുന്നതായിരുന്നു. വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പരിഹരിക്കേണ്ടതിനായി സമൃദ്ധമായ ക്രമീകരണം ചെയ്തിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ തീർപ്പാക്കേണ്ടതെന്നു ക്രിസ്തു തന്നേ വ്യക്തമായ ഉപദേശം നൽകിയിരുന്നു. ‘നിന്റെ സഹോദരൻ നിന്നോടു അകൃത്യം ചെയ്താൽ,’ എന്നു രക്ഷകൻ ഉപദേശിച്ചു, ‘നീ ചെന്നു നീയും അവനും മാത്രമായി അവന്റെ കുറ്റം അവനോടു പറക; അവൻ നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുമെങ്കിൽ നീ നിന്റെ സഹോദരനെ നേടിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൻ കേൾക്കാതിരിക്കുമെങ്കിൽ, രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ വായാൽ എല്ലാ കാര്യവും സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതിന്നു, ഒരാളെയോ രണ്ടാളെയോ കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോക. അവരുടെയും വാക്കു അവൻ അവഗണിക്കുമെങ്കിൽ അത് സഭയോടു അറിയിക്ക; സഭയുടെയും വാക്കു അവൻ അവഗണിക്കുമെങ്കിൽ അവൻ നിനക്കു ജാതിക്കാരനെയും ചുങ്കക്കാരനെയും പോലെ ആയിരിക്കട്ടെ. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.’ മത്തായി 18:15–18.” അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ, 304.

There are at least three geographical witnesses of the period when the one hundred and forty-four thousand are sealed at the Midnight Cry. Remembering the fact that at the cry at midnight, it is too late to obtain the oil, we find the geographical testimony of the Exeter camp meeting providing an illustration of the point where God’s last-day people are sealed, and we find that truth represented by the geography of Caesarea Philippi, and also by the testimony of the battle of Panium, in verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven. Perhaps it is a little off to identify these three witnesses as geographical, but I am employing that term because the geography is certainly part of the setting in Exeter and Caesarea Philippi. Jesus places Peter within the prophetic geography that the one hundred and forty-four thousand find themselves in the last days. Then He gives a command.

അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയില്‍ ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേര്‍ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിനുള്ള കുറഞ്ഞത് മൂന്നു ഭൂമിശാസ്ത്രസാക്ഷ്യങ്ങളെങ്കിലും ഉണ്ട്. അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സമയത്ത് എണ്ണ ലഭ്യമാക്കുവാന്‍ അത്യന്തം വൈകിപ്പോയിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യത്തെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങള്‍ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്ന എക്സെറ്റര്‍ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രസാക്ഷ്യം നാം കാണുന്നു; അതേ സത്യം കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രത്താല്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, ദാനിയേല്‍ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നാം മുതല്‍ പതിനഞ്ചാം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളില്‍ പാനിയം യുദ്ധത്തിന്റെ സാക്ഷ്യത്താലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും നാം കാണുന്നു. ഈ മൂന്നു സാക്ഷികളെയും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നത് ഒരല്‍പം യോജിക്കാത്തതാകാം; എങ്കിലും എക്സെറ്ററിലും കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിലും ഭൂമിശാസ്ത്രം സാഹചര്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായി നിശ്ചയമായും നിലകൊള്ളുന്നതിനാല്‍ ആ പദം ഞാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവസാന നാളുകളില്‍ ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേര്‍ സ്വയം കണ്ടെത്തുന്ന പ്രവചനാത്മക ഭൂമിശാസ്ത്രപരിധിക്കുള്ളില്‍ യേശു പത്രോസിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. തുടര്‍ന്ന് അവന്‍ ഒരു കല്പന നല്കുന്നു.

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Matthew 16:19–23.

> സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. പിന്നെ താൻ യേശു ക്രിസ്തുവാണെന്നു ആരോടും അറിയിക്കരുതെന്നു അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു കൽപ്പിച്ചു. അന്നുമുതൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു താൻ യെരൂശലേമിലേക്കു പോകേണ്ടതും, മൂപ്പന്മാരിൽനിന്നും മഹാപുരോഹിതന്മാരിൽനിന്നും ശാസ്ത്രിമാരിൽനിന്നും അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടതും, കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതും, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതും അവർക്കു കാണിച്ചുതുടങ്ങി. അപ്പോൾ പത്രൊസ് അവനെ വേറിട്ടുകൊണ്ടുപോയി ശാസിച്ചുതുടങ്ങി: കർത്താവേ, അതു നിനക്കു ഒരിക്കലും വരാതിരിക്കട്ടെ; അതു നിനക്കു സംഭവിക്കയില്ല. എന്നാൽ അവൻ തിരിഞ്ഞ് പത്രൊസിനോടു പറഞ്ഞു: സാത്താനേ, എന്റെ പിന്നിലേക്കു പോക; നീ എനിക്കു ഇടർച്ചയായിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിനുള്ളതല്ല, മനുഷ്യർക്കുള്ളതത്രേ നീ ചിന്തിക്കുന്നത്. മത്തായി 16:19–23.

The word “Exeter” is the name of a city in Devon, England. Its etymology can be traced back to Old English, where it was known as “Exanceaster” or “Execestre.” The name is believed to derive from the Old English words “Exe” (referring to the River Exe, upon which the city is situated) and “ceaster” (meaning “Roman fort” or “walled city”). Therefore, “Exeter” means either the “fort on the River Exe,” or “the walled city by the River Exe.” The geography associated with the arrival and fulfillment of the Midnight Cry in Millerite history identifies a location where there was water, representing the outpouring of the Holy Spirit, and a point where God was raising up an army to proclaim the message to the world, which Sister White informs us went like a “tidal wave.” A tidal wave is not simply river water, it is water that is super empowered.

“എക്സീറ്റർ” എന്ന പദം ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഡെവൺ പ്രദേശത്തുള്ള ഒരു നഗരത്തിന്റെ പേരാണ്. അതിന്റെ വ്യുത്പത്തി പഴയ ഇംഗ്ലീഷിലേക്കാണ് പിന്തുടരാനാകുന്നത്; അവിടെ അത് “Exanceaster” അല്ലെങ്കിൽ “Execestre” എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ പേര് പഴയ ഇംഗ്ലീഷ് പദങ്ങളായ “Exe” (നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന Exe നദിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നും “ceaster” (“റോമൻ കോട്ട” അല്ലെങ്കിൽ “മതിലുകൾ ചുറ്റപ്പെട്ട നഗരം” എന്നർത്ഥം) എന്നും നിന്നാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, “എക്സീറ്റർ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “Exe നദിയിലുള്ള കോട്ട” എന്നും, അല്ലെങ്കിൽ “Exe നദിക്കരയിലെ മതിൽചുറ്റപ്പെട്ട നഗരം” എന്നും വരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ വരവും നിവൃത്തിയും സംബന്ധിച്ച ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ബന്ധം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജലം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തെയും, ലോകത്തോടു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിനായി ദൈവം ഒരു സൈന്യത്തെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കേന്ദ്രബിന്ദുവിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് ഒരു “വേലിയേറ്റ തരംഗം” പോലെ മുന്നേറിയതായി സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ഒരു വേലിയേറ്റ തരംഗം വെറും നദിജലം മാത്രമല്ല; അതിവിശേഷമായ ശക്തിയാൽ സമർത്ഥീകരിക്കപ്പെട്ട ജലമാണ് അത്.

Millerite history was the fulfillment of the parable of the ten virgins, and when the one hundred and forty-four thousand are brought to the conclusion of the sealing time, they will repeat the waymarks identified at the beginning of the sealing time, and also the history of the Exeter camp meeting. An angel will descend with a testing message that is required to be eaten. That message will lead to the foundations, and it will confront the two classes with the “seven times,” of Leviticus twenty-six. It will include the Revelation of Jesus Christ, that is represented by Peter as an acceptance that Jesus was anointed as the Christ, when the divine symbol descended in the form of a dove, typifying September 11, 2001. It will include the understanding that Jesus is the divine Son of God, and also that by Jesus taking upon His divine being the flesh of fallen mankind, He is also the Son of man.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ നിവൃത്തിയായിരുന്നു; മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട വഴിക്കുറികളെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുകയും, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിന്റെ ചരിത്രവും ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായ ഒരു പരിശോധനാസന്ദേശവുമായി ഒരു ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരും. ആ സന്ദേശം അടിസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു നയിക്കുകയും, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് സമയങ്ങൾ” മുഖേന ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെയും ഉൾക്കൊള്ളും; ദൈവിക ചിഹ്നം പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ യേശു ക്രിസ്തുവായി അഭിഷിക്തനായിരുന്നുവെന്ന അംഗീകരണമായി പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്; അത് സെപ്റ്റംബർ 11, 2001-നെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. യേശു ദൈവത്തിന്റെ ദൈവിക പുത്രനാണെന്നുള്ള ബോധ്യവും അതിൽ ഉൾപ്പെടും; കൂടാതെ, യേശു തന്റെ ദൈവിക സത്തയിൽ വീണുപോയ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ജഡം ധരിച്ചതിനാൽ, അവൻ മനുഷ്യപുത്രനും ആകുന്നു എന്നുള്ള ബോധ്യവും അതിൽ ഉൾപ്പെടും.

These truths will produce two classes of worshippers, as they did post-September 11, 2001. The two classes were represented at the Exeter camp meeting, for at that camp meeting there was a tent set up by a group from Watertown, who rejected the message of the Midnight Cry as presented through Samuel Snow. They held counterfeit meetings that were so loud and emotional the leaders of the meetings of Snow went to them and informed them to quiet down. At the camp meeting there were two classes manifested, and both professed to be associated with water, but one was a counterfeit and represented the foolish who were without oil. The group in the Exeter tent were the army who were the city, that was also a fort, for they were typifying Ezekiel’s dead dry bones who are raised up as a mighty army at the message of the Midnight Cry.

ഈ സത്യങ്ങൾ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷം ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നെ, രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായ ആരാധകരെ ഉളവാക്കും. ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളും എക്സിറ്റർ ക്യാംപ് മീറ്റിംഗിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം ആ ക്യാംപ് മീറ്റിംഗിൽ വാട്ടർടൗണിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു സംഘം ഒരു കൂടാരം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു; അവർ സാമുവൽ സ്നോ മുഖേന അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം നിരസിച്ചവരായിരുന്നു. അവർ വ്യാജയോഗങ്ങൾ നടത്തി; അവ അത്രയും ഉച്ചത്തിലുള്ളതും വികാരാധീനമായതുമായിരുന്നു, സ്നോയുടെ യോഗങ്ങളുടെ നേതാക്കൾ അവരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു ശാന്തരാകണമെന്ന് അവരെ അറിയിച്ചു. ആ ക്യാംപ് മീറ്റിംഗിൽ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ വെളിവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ഇരുവരും തങ്ങൾ ജലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, അവരിൽ ഒന്ന് വ്യാജമായിരുന്നു, എണ്ണയില്ലാത്ത ഭോഷന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. എക്സിറ്റർ കൂടാരത്തിലുള്ള സംഘം നഗരമായിരുന്ന സൈന്യമായിരുന്നു; അത് ഒരു കോട്ടയും ആയിരുന്നു; കാരണം അവർ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിൽ മഹാസൈന്യമായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന യെഹെസ്‌കേലിന്റെ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

In the history where those two classes are manifested Peter represented both classes. His confession that identified Jesus as the Christ, and the Son of God was produced by the inspiration of the Holy Spirit, for Christ plainly told him, “Flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven.” When Jesus then informed the disciples of the cross, Peter, lacking the influence of the Holy Spirit at that moment, took Christ, “and began to rebuke Him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But He turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men.”

ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്ന ആ ചരിത്രത്തിൽ പത്രൊസ് ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. യേശുവിനെ ക്രിസ്തുവും ദൈവപുത്രനും ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവന്റെ സമ്മതവാക്യം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഉത്പന്നമായിരുന്നു; കാരണം ക്രിസ്തു അവനോടു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞതു: “മാംസവും രക്തവും ഇതു നിന്നോടു വെളിപ്പെടുത്തിയതല്ല; സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ള എന്റെ പിതാവത്രേ.” തുടർന്ന് യേശു ശിഷ്യന്മാരോടു ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചു അറിയിച്ചപ്പോൾ, ആ നിമിഷം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്വാധീനം ഇല്ലാതിരുന്ന പത്രൊസ് ക്രിസ്തുവിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു “അവനെ ശാസിപ്പാൻ തുടങ്ങി; ‘കർത്താവേ, അതു നിനക്കു ദൂരമായിരിക്കട്ടെ; ഇതു നിനക്കു സംഭവിക്കയില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൻ തിരിഞ്ഞു പത്രൊസിനോടു പറഞ്ഞു: ‘സാത്താനേ, എന്റെ പിന്നാലെ പോ; നീ എനിക്കു ഇടറലാകുന്നു; ദൈവത്തിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ അല്ല, മനുഷ്യർക്കുള്ള കാര്യങ്ങളത്രേ നീ ചിന്തിക്കുന്നത്.’”

The emotional outburst of Peter aligned with the emotional worship that was occurring in the Watertown tent when Samuel Snow was presenting the message of the Midnight Cry. At that level Peter represents those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. Those candidates represent a class that has the oil, which is the Holy Spirit, and it is the message and it is the character, and the other class lacks the oil. In the setting of Caesarea Philippi, Christ began to unfold “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

സാമുവേൽ സ്നോ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശം പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വേളയിൽ വാട്ടർടൗൺ കൂടാരത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന വികാരാഭിവ്യഞ്ജക ആരാധനയോടു പത്രോസിന്റെ വികാരോത്സ്ഫോടനം ഒത്തിണങ്ങി. ആ നിലയിൽ പത്രോസ് നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ യോഗ്യരായവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ യോഗ്യർ എണ്ണയുള്ള ഒരു വർഗ്ഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ എണ്ണ പരിശുദ്ധാത്മാവാണ്; അതുതന്നെ സന്ദേശവും അതുതന്നെ സ്വഭാവവും ആകുന്നു; മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തിനോ എണ്ണയില്ല. കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയുടെ സാഹചര്യത്തിൽ ക്രിസ്തു “താൻ യെരൂശലേമിലേക്കു പോയി മൂപ്പന്മാരുടെയും മഹാപുരോഹിതന്മാരുടെയും ശാസ്ത്രിമാരുടെയും പക്കൽനിന്നു അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കയും കൊല്ലപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുകയും വേണം” എന്നതു വെളിപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങി.

The disappointment of the disciples when those events were actually fulfilled at the cross is the history Sister White employs to illustrate the disappointment of October 22, 1844, and the disappointment of the Hebrews at the Red Sea crossing with Pharaoh’s army closing in and the waters of the sea in front of them. All of those witnesses identify the soon coming Sunday law, and the revelation of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, provides the testimony of the events that lead to that Sunday law. In doing so they also represent the “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

ആ സംഭവങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ക്രൂശിൽ നിവൃത്തിയായപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർക്കുണ്ടായ നിരാശയുടെ ചരിത്രം തന്നെയാണ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ നിരാശയെയും, ഫറവോന്റെ സൈന്യം പിന്നാലെ അടുക്കിവരികയും അവരുടെ മുമ്പിൽ സമുദ്രജലം നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തിരുന്ന ചെങ്കടൽ കടപ്പാടിൽ എബ്രായർ അനുഭവിച്ച നിരാശയെയും ദൃഷ്ടാന്തമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ആ സാക്ഷ്യങ്ങളൊക്കെയും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിമൂന്നുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങളുടെ വെളിപ്പാട് ആ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യവും നൽകുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവ “അവസാന ദിവസങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ ഭാഗത്തെയും” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

We will continue this study in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരും.

> “A careful study of types and antitypes led to the observation that the crucifixion of Christ took place on the very day in the yearly round of ceremonies given to Israel when the Passover lamb was slain. Would not the cleansing of the sanctuary typified in the Day of Atonement—falling on the tenth day of the seventh month—likewise take place on the very day in the year celebrated in the type? (see The Great Controversy, 399). This, according to the true Mosaic reckoning of time, would be October 22. Early in August, 1844, at a camp meeting at Exeter, New Hampshire, this view was introduced and it was accepted as the date for the fulfillment of the prophecy of the 2300 days. The parable of the ten virgins in Matthew 25:1–13 took on particular significance—the tarrying of the bridegroom, the waiting and slumbering of those who awaited the marriage, the cry at midnight, the shutting of the door, et cetera. The message that Christ was coming on October 22 came to be known as the ‘midnight cry.’ ‘The ‘midnight cry,’ wrote Ellen White, ‘was heralded by thousands of believers.’ She added:

> തരങ്ങളും പ്രതിതരങ്ങളും സംബന്ധിച്ച സൂക്ഷ്മമായ പഠനം, യിസ്രായേലിന്നു നല്കപ്പെട്ട വാർഷിക ആചാരചക്രത്തിൽ പസ്ഖാ കുഞ്ഞാട് അറുക്കപ്പെട്ട അതേ ദിവസം തന്നെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിക്കപ്പെടൽ നടന്നതെന്ന നിരീക്ഷണത്തിലേക്കു നയിച്ചു. പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം—ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതു—അതു പ്രതീകത്തിൽ ആചരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വർഷത്തിലെ അതേ ദിവസം തന്നെയല്ലോ സംഭവിക്കേണ്ടത്? (The Great Controversy, 399 കാണുക). ഇത്, മോശെയുടെ യഥാർത്ഥ കാലഗണനാനുസാരം, ഒക്ടോബർ 22 ആയിരിക്കും. 1844-ലെ ആഗസ്റ്റിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ന്യൂ ഹാംഷെയറിലെ എക്സിറ്ററിൽ നടന്ന ഒരു ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ഈ കാഴ്ചപ്പാട് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ അത് 2300 ദിവസങ്ങളുടെ പ്രവചനനിവൃത്തിക്കുള്ള തീയതിയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. മത്തായി 25:1–13-ലെ പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം കൈവരിച്ചു—വരന്റെ താമസം, വിവാഹത്തെ കാത്തിരുന്നവരുടെ കാത്തിരിപ്പും നിദ്രയും, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി, വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടൽ, തുടങ്ങിയവ. ക്രിസ്തു ഒക്ടോബർ 22-ന് വരുമെന്ന സന്ദേശം ‘അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. “‘അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി,’” എന്ന് എലൻ വൈറ്റ് എഴുതുന്നു, “‘ആയിരക്കണക്കിന് വിശ്വാസികളാൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.’” അവൾ തുടർന്ന് ചേർത്തു:

> “‘Like a tidal wave the [seventh-month] movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused.—The Great Controversy, 400.’

> “‘ഒരു മഹാപ്രളയതിരമാലപോലെ [ഏഴാം മാസത്തിലെ] പ്രസ്ഥാനം ദേശമൊട്ടാകെ വീശിപ്പടർന്നു. നഗരത്തിൽ നിന്ന് നഗരത്തിലേക്കും, ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്കും, ദൂരെയുള്ള ഗ്രാമീണ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും അത് ചെന്നെത്തി, കാത്തിരുന്ന ദൈവജനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നു.—The Great Controversy, 400.’

> “The rapidity with which the message spread is depicted by writers cited by L. E. Froom:

> സന്ദേശം എത്ര വേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചുവെന്നത് എൽ. ഇ. ഫ്രൂം ഉദ്ധരിച്ച എഴുത്തുകാരുടെ രേഖപ്പെടുത്തലുകളിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:

> “‘Bates left the record that the Exeter message ‘flew as it were upon the wings of the wind.’ Men and women sped by rail and water, by stagecoach and horseback, with bundles of books and papers, distributing them as ‘profusely as the leaves of autumn.’ White said, ‘The work before us was to fly to every part of that wide field, sound the alarm, and wake the slumbering ones.’ And Wellcome adds that the movement broke forth like the released waters of a dam. Fields of ripened grain were left standing unharvested, and full-grown potatoes left undug in the ground. The coming of the Lord was nigh. There was no time now for such earthly things.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.

> “‘എക്സെറ്റർ സന്ദേശം ‘കാറ്റിന്റെ ചിറകുകളിൽ എന്നപോലെ പറന്നു’ എന്നു ബേറ്റ്സ് രേഖപ്പെടുത്തി.’ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും റെയിൽമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും ജലമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും, സ്റ്റേജ്‌കോച്ചിലൂടെയും കുതിരസവാരിയിലൂടെയും, പുസ്തകങ്ങളുടെയും പത്രങ്ങളുടെയും കെട്ടുകളുമായി അതിവേഗം സഞ്ചരിച്ചു; അവയെ ‘ശരത്കാലത്തിലെ ഇലകളെപ്പോലെ സമൃദ്ധിയായി’ വിതരണം ചെയ്തു. വൈറ്റ് പറഞ്ഞു, ‘ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രവർത്തി ആ വിശാലമായ വയലിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തേക്കും പറന്നെത്തി, മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഘോഷം മുഴക്കി, ഉറങ്ങിക്കിടന്നവരെ ഉണർത്തുന്നതായിരുന്നു.’ കൂടാതെ വെൽക്കം ചേർക്കുന്നതനുസരിച്ച്, ആ പ്രസ്ഥാനം അണക്കെട്ടിൽ നിന്നു മോചിതമായ വെള്ളപ്പാച്ചിലുപോലെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. പഴുത്ത ധാന്യത്തിന്റെ വയലുകൾ കൊയ്യപ്പെടാതെ നിലനിന്നു; പൂർണ്ണവളർച്ച പ്രാപിച്ച ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ നിലത്തിൽനിന്ന് കുഴിച്ചെടുക്കപ്പെടാതെ വിട്ടുകിടന്നു. കർത്താവിന്റെ വരവ് സമീപമായിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭൗതിക കാര്യങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ സമയം ഇല്ലായിരുന്നു.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.”

> “As an eyewitness and participant in the movement, Ellen White described the character of the rapidly accelerating work:

> “ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷിയും അതിൽ പങ്കെടുത്തവളുമായിരുന്ന എലൻ വൈറ്റ്, അതിവേഗത്തിൽ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പ്രവർത്തിയുടെ സ്വഭാവത്തെ ഇങ്ങനെ വിവരണം ചെയ്തു:”

> “‘Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God…. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits….

> “‘വിശ്വാസികൾ തങ്ങളുടെ സംശയവും ആശയക്കുഴപ്പവും നീങ്ങിപ്പോയതായി കണ്ടു; പ്രത്യാശയും ധൈര്യവും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഉജ്ജീവിപ്പിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെയും നിയന്ത്രക സ്വാധീനമില്ലാതെ വെറും മനുഷ്യോത്തേജനം ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും പ്രകടമാകുന്ന അതിരുകടന്ന പ്രവണതകളിൽ നിന്ന് ആ പ്രവർത്തി സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു…. എല്ലാ യുഗങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ചിഹ്നപ്പെടുത്തുന്ന സവിശേഷതകൾ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അത്യുജ്ജ്വലമായ ആഹ്ലാദം വളരെ കുറവായിരുന്നു; മറിച്ച് ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പരിശോധനയും, പാപസമ്മതവും, ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നു. കർത്താവിനെ നേരിടുന്നതിനുള്ള ഒരുങ്ങലായിരുന്നു വേദനയാൽ കലങ്ങിയ ആത്മാക്കളുടെ ഭാരം….

> “‘Of all the great religious movements since the days of the apostles, none have been more free from human imperfection and the wiles of Satan than was that of the autumn of 1844. Even now, after the lapse of many years [1888], all who shared in that movement and who have stood firm upon the platform of truth still feel the holy influence of that blessed work and bear witness that it was of God.—Ibid., 400, 401.’

> “‘അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കാലംമുതൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള എല്ലാ മഹത്തായ മതപ്രസ്ഥാനങ്ങളിലുമിടയിൽ, 1844-ലെ ശരത്കാലത്തിലെ പ്രസ്ഥാനത്തേക്കാൾ മനുഷ്യഅപരിപൂർണ്ണതകളിൽനിന്നും സാത്താന്റെ കപടയുക്തികളിൽനിന്നും കൂടുതൽ വിമുക്തമായ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും, അനേകം വർഷങ്ങൾ [1888] കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടും, ആ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരിലും സത്യത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നവരിലും എല്ലാവരും ആ അനുഗ്രഹീത പ്രവർത്തിയുടെ വിശുദ്ധ സ്വാധീനം ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുകയും, അത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതായിരുന്നു എന്നു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.—Ibid., 400, 401.’”

> “In spite of the evidences of a work sweeping across the land and drawing thousands into the fellowship of the Second Advent, and some two hundred ministers from various churches united in spreading the message, [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] the Protestant churches as a whole spurned it and used every means at their command to prevent the belief in Christ’s soon coming from spreading. No one dared to mention in a church service the hope of the soon coming of Jesus, but to those awaiting the event it was quite different.

> ദേശമൊട്ടാകെ വ്യാപിച്ചു സഹസ്രങ്ങളെ രണ്ടാം വരവിന്റെ സഹവാസത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു പ്രവർത്തിയുടെ തെളിവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതും, വിവിധ സഭകളിൽ നിന്നുള്ള ഏകദേശം ഇരുനൂറോളം ശുശ്രൂഷകർ ഈ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഏകീകൃതരായിരുന്നതും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ പൊതുവെ അതിനെ നിരസിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശീഘ്രമായ വരവിലുള്ള വിശ്വാസം വ്യാപിക്കുന്നത് തടയാൻ തങ്ങളുടെ അധികാരത്തിലുള്ള എല്ലാ മാർഗങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു സഭാശുശ്രൂഷയിലും യേശുവിന്റെ ശീഘ്രാഗമനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശ പരാമർശിക്കാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; എങ്കിലും ആ സംഭവത്തെ കാത്തിരുന്നവർക്ക് അവസ്ഥ പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

> “Ellen White told what it was like:

> “അതെങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് എല്ലൻ വൈറ്റ് പറഞ്ഞു:

> “‘Every moment seemed precious and of the utmost importance to me. I felt that we were doing work for eternity, and that the careless and uninterested were in the greatest peril. My faith was unclouded, and I appropriated the precious promises of Jesus to myself….

> “‘ഓരോ നിമിഷവും എനിക്ക് അമൂല്യവും അത്യന്തം പ്രധാനവുമായതായി തോന്നി. നാം നിത്യത്വത്തിനായുള്ള പ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഞാൻ അനുഭവിച്ചു; അശ്രദ്ധരും അനാസക്തരുമായവർ ഏറ്റവും വലിയ അപകടത്തിലാണെന്നും. എന്റെ വിശ്വാസം യാതൊരു മേഘാവരണവും കൂടാതെ നിർമ്മലമായിരുന്നു; യേശുവിന്റെ അമൂല്യമായ വാഗ്ദാനങ്ങളെ ഞാൻ എനിക്കുതന്നെ ഏറ്റെടുത്തു….

> “‘With diligent searching of hearts and humble confession we came prayerfully up to the time of expectation. Every morning we felt that it was our first business to secure the evidence that our lives were right before God. We realized that if we were not advancing in holiness we were sure to retrograde. Our interest for each other increased; we prayed much with and for one another.

> “‘ഹൃദയങ്ങളെ ജാഗ്രതയോടെ അന്വേഷിച്ചും വിനീതമായ ഏറ്റുപറച്ചിലോടെയും ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനാഭാവത്തോടെ പ്രതീക്ഷയുടെ സമയത്തേക്കു മുന്നേറി. എല്ലാ പ്രഭാതവും ദൈവസന്നിധിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം ശരിയായിരിക്കുകയാണെന്ന തെളിവ് ഉറപ്പാക്കുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ ആദ്യകർമ്മമെന്നു ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. വിശുദ്ധിയിൽ ഞങ്ങൾ മുന്നേറുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നോട്ടു വഴുതിപ്പോകുമെന്നു ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി. പരസ്പരം ഉള്ള ഞങ്ങളുടെ താൽപര്യം വർധിച്ചു; ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂടെയും പരസ്പരത്തിനായിയും വളരെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

> “‘We assembled in the orchards and groves to commune with God and to offer up our petitions to Him, feeling more clearly His presence when surrounded by His natural works. The joys of salvation were more necessary to us than our food and drink. If clouds obscured our minds we dared not rest or sleep till they were swept away by the consciousness of our acceptance with the Lord.—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.

> “‘ഞങ്ങൾ ദൈവവുമായി സംവദിക്കാനും ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷകൾ അവനോടു സമർപ്പിക്കാനും തോട്ടങ്ങളിലും കാവുകളിലും ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്നു; അവന്റെ സ്വാഭാവിക സൃഷ്ടികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ സാന്നിധ്യം ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അനുഭവിച്ചു. രക്ഷയുടെ ആനന്ദങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആഹാരപാനങ്ങളേക്കാൾ അനിവാര്യമായിരുന്നു. മേഘങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ മൂടിയാൽ, കർത്താവിനോടുള്ള ഞങ്ങളുടെ സ്വീകരണം എന്ന ബോധ്യം അവയെ നീക്കിക്കളയുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ വിശ്രമിക്കാനോ ഉറങ്ങാനോ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.—ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെയും എല്ലൻ ജി. വൈറ്റിന്റെയും ജീവചരിത്രരേഖകൾ (1880), 188, 189.” ആർതർ വൈറ്റ്, ദി എല്ലൻ വൈറ്റ് ബയോഗ്രഫി, വാള്യം 1, 51, 52.

Back to Articles