Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Three

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി ഇരുപത്തിമൂന്ന്

Unveiling the Prophetic Significance of Daniel 11:40

ദാനിയേൽ 11:40ന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രാധാന്യം വെളിപ്പെടുത്തൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in God’s Word, as is Daniel chapter eight, verse fourteen. Verse forty is represented by the Hiddekel River and the Ulai River represents Daniel chapter eight, verse fourteen.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വചനം ദൈവവചനത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്; അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനവും. നാല്പതാം വചനം ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഉലായി നദി ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

Verse forty begins with the words, “and at the time of the end,” thus specifically identifying that the beginning of the verse is 1798. The fifty-one words of the verse were unsealed in 1989, when they were recognized as identifying the collapse of the Soviet Union at that time. Those fifty-one words in the verse, represent both the time of the end in 1798, and then another the time of the end in 1989. Alpha and Omega placed His signature on the verse for all who are willing to see and hear. The time of the end for the movements of both the first and third angels are represented in that one verse.

നാല്പതാം വാക്യം, “അവസാനകാലത്ത്” എന്ന വാക്കുകളാൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അതുവഴി ആ വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭം 1798 ആണെന്ന് പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ വാക്യത്തിലെ അമ്പത്തൊന്ന് വാക്കുകൾ 1989-ൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ടു; അന്നത്തെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ അവ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴായിരുന്നു അത്. വാക്യത്തിലുള്ള ആ അമ്പത്തൊന്ന് വാക്കുകൾ 1798-ലെ അവസാനകാലത്തെയും, തുടർന്ന് 1989-ലെ മറ്റൊരു അവസാനകാലത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും കാണാനും കേൾക്കാനും സന്നദ്ധരായ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ആ വാക്യത്തിൽ തന്റെ ഒപ്പുവെച്ചു. ആദ്യദൂതന്റെയും മൂന്നാംദൂതന്റെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അവസാനകാലം രണ്ടും ആ ഏക വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

The following verse identifies when the papacy, represented as the king of the north, conquers the United States, represented as the glorious land, at the soon coming Sunday law in the United States. Therefore, though the words of verse forty identify the time of the end in 1798, as the beginning, and the time of the end in 1989, as the ending, the reality is that the prophetic history represented in verse forty does not finish until verse forty-one, when the king of the north conquers the glorious land. This means that the history from the collapse of the Soviet Union in 1989, until the soon-coming Sunday law in verse forty-one, represents the history of the United States from President Ronald Reagan until the soon coming Sunday law. That history includes September 11, 2001 and onward unto the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven.

താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാക്യം, വടക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പാപ്പാധിപത്യം, മഹിമയുള്ള ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് കീഴടക്കുന്നതു എപ്പോഴാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ വാക്കുകൾ ആരംഭമായി 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും സമാപ്തിയായി 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെങ്കിലും, യാഥാർത്ഥ്യം ഇതാണ്: നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രം, വടക്കിന്റെ രാജാവ് മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ കീഴടക്കുന്ന നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം വരെയാണ് അവസാനിക്കാത്തത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ച മുതൽ, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രം, പ്രസിഡന്റ് റോണാൾഡ് റീഗൻ മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ആ ചരിത്രത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-വും അതിനുശേഷമുള്ളതുമെല്ലാം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂർവരെയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

When the verse was initially unsealed, an argument was raised against the truth that “the claim by Pippenger, that the verse represents the history of 1798, unto the Sunday law was an absurd claim, for verses in the Bible never represent such long periods of history.” We had not thought about the concept of whether there is a limit upon a period of time that can be located in one verse, but we immediately remembered that Revelation chapter thirteen, verse eleven identifies the very same history, and it does so, in one verse. The history of the earth beast began in 1798, and the speaking of the earth beast as a dragon, is fulfilled at the soon coming Sunday law.

വചനം ആദ്യം തുറന്നുകാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, “‘വചനം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു’ എന്ന പിപ്പെൻഗറിന്റെ അവകാശവാദം അസംബന്ധമായ ഒരു അവകാശവാദമായിരുന്നു; കാരണം ബൈബിളിലെ വചനങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇത്രയും ദീർഘമായ ചരിത്രകാലങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാറില്ല” എന്ന സത്യത്തിനെതിരെ ഒരു വാദം ഉയർത്തപ്പെട്ടു. ഒരു വചനത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന കാലപരിധിക്ക് ഏതെങ്കിലും പരിധിയുണ്ടോ എന്ന ആശയം ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വചനം അതേ ചരിത്രത്തെയേ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും, അതും ഒരു വചനത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണെന്നും ഞങ്ങൾ ഉടൻ ഓർമ്മിച്ചു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗം സർപ്പമായി സംസാരിക്കുന്നത് വളരെ വേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ നിറവേറുന്നതാണ്.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “തന്റെ ശക്തി കവർന്നെടുക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പീഡനത്തിൽ നിന്നു പിന്മാറേണ്ടിവന്ന പാപ്പത്വത്തിന്റെ സമയത്ത്, മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുകയും അതേ ക്രൂരവും ദൈവനിന്ദാപരവുമായ പ്രവർത്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പുതിയ ശക്തി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതിനെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു. സഭയ്ക്കും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിനുമെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ട അവസാന ശക്തിയായ ഈ ശക്തിയെ, ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗമായി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.” Signs of the Times, November 1, 1899.

If a person needed to be technical, verse forty covers the history of 1798, to verse forty-one, and in verse forty-one the Sunday law is identified, so unlike the single verse in Revelation chapter thirteen, verse forty is actually a little bit shorter because the Sunday law is in the next verse, whereas, in Revelation chapter thirteen, 1798 to the Sunday law is in one verse. Sister White informs us the “same line of prophecy” that is in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and Revelation chapter thirteen, verse eleven, easily goes right over the top of verse forty, if you choose to apply the principle of line upon line.

ഒരു വ്യക്തി സാങ്കേതികമായി നിർവചിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യം 1798-ലെ ചരിത്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഏക വാക്യത്തോടു വ്യത്യസ്തമായി, നാൽപ്പതാം വാക്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്പം ചെറുതാണ്; കാരണം ഞായറാഴ്ചാനിയമം അടുത്ത വാക്യത്തിലാണുള്ളത്, എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഒരു വാക്യത്തിനുള്ളിലാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലുള്ള “അതേ പ്രവചനരേഖ” വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; വരിക്കുമേൽ വരി എന്ന സിദ്ധാന്തം പ്രയോഗിക്കാൻ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യം, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ അതിലുമപ്പുറം കടന്നുപോകുന്നു.

When you do employ the principle of line upon line, you find that verse forty’s representation of Revelation thirteen’s earth beast (the United States), who in verse forty is represented by the “chariots, ships and horsemen,” changes from a lamblike beast with two horns in 1798 into a dragon-speaking beast at the soon coming Sunday law, and also that the lamblike-beast has two horns.

“വരിക്കു മേൽ വരി” എന്ന സിദ്ധാന്തം നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ വെളിപ്പാടു പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗമായി (ഐക്യനാടുകൾ) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, അതേ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ “രഥങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, കുതിരച്ചേവകർ” എന്നുവച്ച് ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, 1798-ൽ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള മൃഗമായിരുന്നതിൽനിന്ന് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന മൃഗമായി മാറുന്നതും, കൂടാതെ ആ ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള മൃഗത്തിന് രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടെന്നും നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു.

Verse forty, also represents the symbolic seventy years when the whore of Tyre is forgotten, for the seventy symbolic years are as the days of one king, and a king is a kingdom. Based upon verse forty, and the line of Revelation chapter thirteen, the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three is the earth beast, which has two horns of strength. The earth beast begins with two horns of strength representing Republicanism and Protestantism, but as the history of verse forty draws near its fulfillment in verse forty-one, its two prophetic strengths are then identified as “ships” (economic power), and “chariots and horsemen” (military might).

നാല്പതാം വാക്യം, ത്യോരുടെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളെപ്പോലെയാണ്, രാജാവെന്നത് ഒരു രാജ്യമാണ്. നാല്പതാം വാക്യത്തെയും വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിമൂന്നിന്റെ പ്രവചനരേഖയെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, യെശയ്യാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യം, ശക്തിയുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗമാണ്. ഭൂമിയിലെ മൃഗം റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ അതിന്റെ നിവൃത്തിയിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ രണ്ടു പ്രവചനാത്മക ശക്തികൾ “കപ്പലുകൾ” (സാമ്പത്തിക ശക്തി), “രഥങ്ങളും കുതിരപ്പടയാളികളും” (സൈനിക ബലം) എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

During the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who in verse forty is the king of the north, is forgotten. But then at the end of the seventy symbolic years she will once again commit fornication with the kings of the earth, as was done in the history leading up to the collapse of the Soviet Union when all historians confirm that President Reagan secured a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy for the purpose of bringing down the Soviet Union. In the period leading up to 1989 Reagan had already begun a secret illicit relationship with the man of sin, thus Nebuchadnezzar’s musicians began to practice the tune that the forgotten whore was beginning to sing. The unprecedented worldwide ministry of John Paull II, in that very history, was the beginning of the “song and dance” that caused “all the world” to “wonder after the beast”.

യെശയ്യാവു അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലത്ത്, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ഉത്തരരാജാവായിരിക്കുന്ന തൂർ പട്ടണത്തിലെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം അവൾ വീണ്ടും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യും; സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയിലേക്കു നയിച്ച ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ താഴെയിറക്കുന്നതിനായി പ്രസിഡന്റ് റീഗൻ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തുവുമായി ഒരു രഹസ്യ സഖ്യം ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന കാര്യം എല്ലാ ചരിത്രകാരന്മാരും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. 1989-ലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തിൽ, റീഗൻ പാപപുരുഷനോടുകൂടെ ഒരു രഹസ്യമായ അനധികൃതബന്ധം ഇതിനകം ആരംഭിച്ചിരുന്നു; അങ്ങനെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സംഗീതജ്ഞർ, മറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വേശ്യ പാടിത്തുടങ്ങിയ ഗീതത്തിന്റെ രാഗം അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതേ ചരിത്രത്തിൽ ജോൺ പോൾ II-ന്റെ അഭൂതപൂർവമായ ലോകവ്യാപക ശുശ്രൂഷ, “സകല ലോകവും” “മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചു വിസ്മയിപ്പാൻ” ഇടയായ “പാട്ടും നൃത്തവും” എന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

Verse forty also represents the history of Laodicean Adventism, which began in 1798 as Sardis, then those in Sardis accepted the light that was unsealed, and then the Philadelphian movement came out of Sardis. When the Philadelphian movement rejected the light of 1856, they then transitioned from a movement unto the Laodicean church in 1863. That church is therefore destined to be spewed out of the mouth of the Lord in verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law. Verse forty represents not only the history of the United States, but also the history of Laodicean Adventism.

നാല്പതാം വാക്യം 1798-ൽ സർദിസ് ആയി ആരംഭിച്ച ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് സർദിസിലിരുന്നവർ മുദ്രവിടപ്പെട്ട നിലയിൽ നിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചു; പിന്നെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം സർദിസിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു വന്നു. ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം 1856-ലെ വെളിച്ചം നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ 1863-ൽ ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ലാവൊദിക്യസഭയിലേക്കു പരിവർത്തിതരായി. ആ സഭ അതുകൊണ്ട് നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് തുപ്പിക്കളയപ്പെടുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതാണ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം. നാല്പതാം വാക്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രം മാത്രമല്ല, ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

Laodicean Adventism was given the divine light of God’s Word for its anchor point and strength, and the government of the United States was given the divine light of the Constitution of the United States for its anchor point and strength. They both began prophetically as horns in 1798, and by the end of the seventy symbolic years, the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn will come together as one horn and speak as a dragon.

ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന് അതിന്റെ നങ്കൂരണിബന്ധുവും ശക്തിയും ആയി ദൈവവചനത്തിന്റെ ദൈവിക വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതുപോലെ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണകൂടത്തിന് അതിന്റെ നങ്കൂരണിബന്ധുവും ശക്തിയും ആയി ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയുടെ ദൈവിക വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇവ രണ്ടും 1798-ൽ പ്രവചനപരമായി കൊമ്പുകളായി ആരംഭിച്ചു; പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തോടെ, വിശ്വാസത്യാഗിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും ഒന്നായി ചേർന്ന് ഏക കൊമ്പായിത്തീർന്നു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും.

Verse forty’s two horns are the government, and the chosen church, that represent two lines of prophecy which run together, for they are represented as two horns upon a single beast. Wherever the beast goes the two horns also go, and they do so in the same prophetic history. The horn of Protestantism has a twofold prophetic nature represented by Laodicea and Philadelphia. The horn of Republicanism also has a twofold prophetic nature represented by the Republican and Democratic political parties. The second of each of the horn’s twofold nature, comes up last and comes up higher, according to Daniel chapter eight.

നാല്പതാം വചനത്തിലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഭരണകൂടവും തിരഞ്ഞെടുത്ത സഭയും ആകുന്നു; അവ ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രവചനരേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം അവ ഒരു ഏക മൃഗത്തിന്മേലുള്ള രണ്ടു കൊമ്പുകളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൃഗം എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവിടെ ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും പോകുന്നു; അങ്ങനെ അവ ഒരേ പ്രവചനചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന് ലവൊദിക്യയും ഫിലദെൽഫ്യയും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട പ്രവചനസ്വഭാവമുണ്ട്. റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനും റിപ്പബ്ലിക്കൻ, ഡെമോക്രാറ്റിക് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട പ്രവചനസ്വഭാവമുണ്ട്. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായപ്രകാരം, ഓരോ കൊമ്പിന്റെയും ഈ ഇരട്ടസ്വഭാവത്തിലെ രണ്ടാമത്തേതാണ് ഒടുവിൽ ഉയർന്നുവരുന്നതും അധികം ഉയരുന്നതും.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; ഇതാ, നദിയുടെ മുമ്പിൽ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു ആട്ടുകൊറ്റൻ നിലകൊള്ളുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഉയർന്നവയായിരുന്നു; എങ്കിലും ഒന്നാമത്തേതിനെക്കാൾ മറ്റൊന്ന് ഉയർന്നതായിരുന്നു, ഉയർന്നത് പിന്നെയായിരുന്നു വളർന്നുവന്നത്. ദാനീയേൽ 8:3.

The twofold characteristics of each horn is illustrated in the line of Christ by the Sadducees and Pharisees, which in the Republican horn equates to liberalism (pro-slavery, democracy, woke-ism and globalism), and conservatism (anti-slavery, a Constitutional republic, traditionalists, MAGA). The twofold characteristics of the Protestant horn equates to Philadelphia and Laodicea. There is not a perfect parallel between the two horns’ division into a twofold symbol, for neither progressive liberalism or conservative MAGA-ism comes out on the right side of the Sunday law issue, for the Pharisees and Sadducees came together at the cross; but at the soon coming Sunday law, which was typified by the cross, Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and the Philadelphian horn is then lifted up as an ensign. Still, the twofold nature of both horns is represented by the theological controversy between the Pharisees and Sadducees, and the messenger to the Gentiles (Paul), in the history of Christ, had formerly been a Pharisee of Pharisees.

ഓരോ കൊമ്പിന്റെയും ദ്വിവിധ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിരയിൽ സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും മുഖാന്തരം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിൽ ലിബറലിസം (അടിമത്ത അനുകൂലത, ജനാധിപത്യം, വോക്ക്-ഇസം, ഗ്ലോബലിസം) എന്നും, കൺസർവറ്റിസം (അടിമത്ത വിരോധം, ഭരണഘടനാപര റിപ്പബ്ലിക്ക്, പരമ്പരാഗതവാദികൾ, MAGA) എന്നും സമാനീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ദ്വിവിധ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ഫിലദെൽഫ്യയെയും ലവോദിക്യയെയും സമാനീകരിക്കുന്നു. രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ വിഭജനം ഒരു ദ്വിവിധ പ്രതീകമായി കാണിക്കുന്നതിൽ സമ്പൂർണ്ണ സമാന്തരത്വമില്ല; കാരണം, പ്രോഗ്രസീവ് ലിബറലിസമോ കൺസർവറ്റീവ് MAGA-ിസമോ ഒന്നും ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രശ്നത്തിൽ ശരിയായ പക്ഷത്ത് എത്തുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ പരീശന്മാരും സദ്ദൂക്യരും ക്രൂശിങ്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി. എന്നാൽ, ക്രൂശിനാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, ലവോദിക്യയെ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്നു തുപ്പിക്കളയപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ഫിലദെൽഫ്യൻ കൊമ്പ് ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും, ഇരു കൊമ്പുകളുടെയും ഈ ദ്വിവിധ സ്വഭാവം പരീശന്മാരും സദ്ദൂക്യരും തമ്മിലുള്ള തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായ വിവാദത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ജാതികളിലേക്കുള്ള ദൂതനായിരുന്ന (പൗലോസ്) മുമ്പ് പരീശന്മാരിൽ പരീശനായിരുന്നുവല്ലോ.

The methodology of the latter rain, being line upon line, produces great light in verse forty when it is applied. Revelation chapters two through eighteen, are all in alignment with verse forty. Isaiah chapter twenty three’s testimony of the whore of Tyre aligns with the verse. Of course, there are several other passages that are to be laid over the top of verse forty, but perhaps the most significant line upon line application of verse forty is verse forty itself.

അവസാനമഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രം, വരിപുറമെ വരിയായി ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അത് പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ മഹത്തായ വെളിച്ചം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് രണ്ടാം അധ്യായം മുതൽ പതിനെട്ടാം അധ്യായം വരെ എല്ലാം നാല്പതാം വാക്യവുമായി സമന്വയത്തിലുണ്ട്. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ത്യോരിലെ വേശ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യവും ആ വാക്യവുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ട മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളും ഉണ്ട്; എങ്കിലും നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ വരിപുറമെ വരിയായ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ളത്, ഒരുപക്ഷേ, നാല്പതാം വാക്യം തന്നെയാണ്.

In verse forty the time of the end in 1798 and the time of the end in 1989, are both set forth. This directs a student of prophecy to lay the time of the end in 1798 over the top of the time of the end in 1989. When that is done, the history of verse forty produces two lines that each begin in 1798, and continue until the soon coming Sunday law of verse forty-one. The line that begins in 1798 identifies the internal message of God’s last day people, and the line that begins in 1989 identifies the external message of God’s last day people during the very same history. Verse forty therefore possesses within itself the symbolism represented by the same internal and external prophetic relationship of the seven churches and the seven seals in the book of Revelation. And this prophetic phenomenon is represented in one verse, made up of fifty-one words!

നാല്പതാം വചനത്തിൽ 1798-ലെ അന്ത്യകാലവും 1989-ലെ അന്ത്യകാലവും രണ്ടും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതുവഴി പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെ 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന്മേൽ ഏർപ്പെടുത്തേണ്ടതാണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നാല്പതാം വചനത്തിലെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് നാല്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയും തുടരുന്ന രണ്ട് രേഖകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. 1798-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന രേഖ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ആന്തരിക സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന രേഖ അതേ ചരിത്രകാലയളവിൽ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ബാഹ്യസന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നാല്പതാം വചനത്തിനുള്ളിൽ തന്നേ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതേ ആന്തരിക-ബാഹ്യ പ്രവചനബന്ധം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രതീകാത്മകത നിലനിൽക്കുന്നു. അമ്പത്തൊന്നു വാക്കുകൾകൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ട ഒരേയൊരു വചനത്തിൽ ഈ പ്രവചനാത്മക പ്രതിഭാസം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു!

The Millerites recognized the internal-external message of the seven churches and seven seals, but they also recognized that the seven trumpets also represented a third line of truth which was an element of the history represented by the seven churches and seven seals. The trumpets were, as Miller states, “the peculiar judgments” that were brought upon Rome. The Millerites understood the judgments of God represented by the seven trumpets were connected with the history of the seven churches and the parallel history of the seven seals.

ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആന്തരിക-ബാഹ്യ സന്ദേശത്തെ മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങളും, ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഘടകമായ സത്യത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. മില്ലർ പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, കാഹളങ്ങൾ റോമിന് മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട “സവിശേഷ ന്യായവിധികൾ” ആയിരുന്നു. ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ, ഏഴ് സഭകളുടെ ചരിത്രത്തോടും ഏഴ് മുദ്രകളുടെ സമാന്തര ചരിത്രത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

Verse forty includes the history of September 11, 2001, and in verse forty the prophetic line of the seven trumpets is therefore, also aligned. The first angel arrived in 1798, in order to announce the opening of the judgment in 1844. That judgment breaks down into an investigative and executive judgment. The history of verse forty is the history of the investigative judgment and the history of verse forty-one onward until Michael stands up and the seven last plagues are poured out is the history of the executive judgment.

നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അതിനാൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങളുടെ പ്രവചനരേഖയും സമന്വയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1844-ൽ ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നതു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി ആദ്യ ദൂതൻ 1798-ൽ എത്തി. ആ ന്യായവിധി അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയെന്നും കാര്യനിർവാഹക ന്യായവിധിയെന്നും രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയുടെ ചരിത്രമാണ്; മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംവരെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് തുടർന്നുള്ള ചരിത്രം കാര്യനിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ചരിത്രമാണ്.

The executive judgment begins when the United States speaks as a dragon.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നത്.

> ““The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak ‘as a dragon’ and exercise ‘all the power of the first beast’ plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns ‘causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast’ indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.” The Great Controversy, 443.

> ““ഈ പ്രതീകത്തിലെ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ ഉള്ള കൊമ്പുകളും മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദവും, ഇങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ജാതിയുടെ പ്രസ്താവനകളും പ്രാവർത്തികതയും തമ്മിലുള്ള വിചിത്രമായ വിരോധാഭാസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ ജാതിയുടെ ‘സംസാരിക്കൽ’ എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമാണ-ന്യായാധികാര സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്. അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ, തന്റെ നയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി അത് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന ഉദാരവും സമാധാനപരവുമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അത് തന്നെയാണ് അസത്യമായി തെളിയിക്കുക. അത് ‘മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ’ സംസാരിക്കുകയും ‘ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും’ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യും എന്ന പ്രവചനം, മഹാസർപ്പവും പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലുള്ള മൃഗവും പ്രതിനിധീകരിച്ച ജാതികൾ പ്രകടമാക്കിയ അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പീഡനത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെ വികാസത്തെ വ്യക്തമായി മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കുന്നു. കൂടാതെ, രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘ഭൂമിയെയും അതിൽ വസിക്കുന്നവരെയും ആദ്യ മൃഗത്തെ ആരാധിപ്പിക്കുന്നു’ എന്ന പ്രസ്താവന, പാപ്പാധിപത്യത്തോടുള്ള ഭക്തിനിവേദനമായ ഒരു ആചാരത്തെ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഈ ജാതിയുടെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 443.

When the United States “speaks,” and enforces the soon coming Sunday law, the “second voice” of Revelation chapter eighteen, “speaks,” by calling men and women out of Babylon.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “സംസാരിക്കുമ്പോൾ,” അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം,” പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ബാബേലിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കു വിളിച്ചുകൊണ്ട് “സംസാരിക്കുന്നു.”

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മറ്റൊരു ശബ്ദം കേട്ടു; അതു പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനമേ, അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ പങ്കാളികളാകാതെയും അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്നു നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാതെയും ഇരിപ്പാൻ, അവളെ വിട്ടു പുറത്തേക്കു വരുവിൻ. കാരണം അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗംവരെ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു. അവൾ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ അവൾക്കു പ്രതിഫലം കൊടുക്കുവിൻ; അവളുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കു ഒത്തവണ്ണം അവൾക്കു ഇരട്ടിയായി തിരികെ കൊടുക്കുവിൻ; അവൾ നിറച്ച പാനപാത്രത്തിൽ അവൾക്കായി ഇരട്ടിയായി നിറെക്കുവിൻ. വെളിപ്പാട് 18:4–6.

In verse forty-one, when the United States speaks, those who are still in the threefold environment of modern Babylon are called out when the “second voice” of Revelation chapter eighteen speaks. Those that are then called out are represented in verse forty-one as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” In the verse, those represented in the threefold symbol of modern Babylon, escape the hand of the king of the north (the papacy). The Hebrew word “escape,” means to escape by slipperiness, and its inherent meaning is that the escape is accomplished from something that had previous to the escape held those that escape in captivity.

നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ പരിസരത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഉള്ളവർ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നവർ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ “ഏദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്റെ പുത്രന്മാരിൽ പ്രധാനസ്ഥർ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ പ്രതീകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ (പാപ്പാസഭയുടെ) കൈയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. “രക്ഷപ്പെടുക” എന്നതിനുള്ള എബ്രായ പദത്തിന് വഴുക്കലാൽ ഒഴിഞ്ഞുമാറുക എന്നർത്ഥമുണ്ട്; അതിന്റെ അന്തർനിഹിതമായ അർത്ഥം, അങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുന്നവർ രക്ഷപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അവരെ ബദ്ധരാക്കി പിടിച്ചിരുന്നതായിരുന്ന ഒരു അധികാരത്തിൽനിന്നാണ് ആ രക്ഷ നേടപ്പെടുന്നത് എന്നതാണ്.

> He shall enter also into the glorious land, and many [countries] shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:41, 42.

> അവൻ മഹിമയുള്ള ദേശത്തിലും പ്രവേശിക്കും; അനേകം [ദേശങ്ങൾ] മറിച്ചുകളയപ്പെടും; എങ്കിലും ഇവർ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറും, അതായത് എദോം, മോവാബ്, അമ്മോൻമക്കളുടെ പ്രധാനഭാഗം. അവൻ ദേശങ്ങളിന്മേലും തന്റെ കൈ നീട്ടും; ഈജിപ്തുദേശവും ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയില്ല. ദാനിയേൽ 11:41, 42.

In verse forty-two the papacy (the king of the north), conquers its third geographical obstacle when it takes Egypt, which is a symbol of the United Nations, as typified by Herod’s birthday, when he succumbs to the deceptive dance of Salome (the United States), the daughter of Herodias (the papacy). This identifies when the United Nations (the “ten kings” of Revelation seventeen), agree to give their kingdom to the beast for one hour. The one hour is the hour of Revelation eleven’s “great earthquake”, and the “hour” when the whore of Babylon is judged. In verse forty-two, Egypt (the United Nations), “shall not escape.”

നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പത്വം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്), തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭൗഗോളിക തടസ്സത്തെ ജയിക്കുന്നു; ഹെറോദാവിന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ ഹെറോദ്യാസിന്റെ (പാപ്പത്വത്തിന്റെ) മകളായ സലോമെയുടെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ) വഞ്ചക നൃത്തത്തിന് വഴങ്ങി വീഴുന്ന സംഭവത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രതീകമായ ഈജിപ്തിനെ കീഴടക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇതിലൂടെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ “പത്ത് രാജാക്കന്മാർ”) ഒരു മണിക്കൂറിനായി തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്ന സമയം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ ഒരു മണിക്കൂർ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” മണിക്കൂറും ബാബിലോണിലെ വേശ്യയ്ക്ക് ന്യായവിധി വരുന്നതിന്റെ “മണിക്കൂറും” ആകുന്നു. നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ, ഈജിപ്ത് (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) “രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.”

The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two is different than the Hebrew word in verse forty-one. In verse forty-two the word “escape” means “finding no deliverance”, but verse forty-one is identifying when those previous to the soon coming Sunday law have been holding hands with the papacy, then escape as if by slipperiness. Prior to the hour of the Sunday law crisis those in the communion of modern Babylon have been accepting the satanic idea that Sunday is God’s day of worship. When the mark of the beast is enforced, a person can either accept it for whatever reason, or actually believe it to be so. To believe it is to receive the mark in the forehead, and to simply accept it, is to receive the mark in your hand.

നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ഒഴിവാകുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായപദം നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യത്തിലെ എബ്രായപദത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ഒഴിവാകുക” എന്ന പദത്തിന് “യാതൊരു വിടുതലും കണ്ടെത്താതിരിക്കുക” എന്നാണ് അർത്ഥം; എന്നാൽ നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് മുമ്പായി പാപ്പാസഭയോടു കൈകോർത്തുനിന്നിരുന്നവർ വഴുക്കിപ്പോകുന്നതുപോലെ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമസങ്കടത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിന് മുമ്പായി ആധുനിക ബാബേലിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലുള്ളവർ, ഞായറാഴ്ച ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനമാണെന്ന സാത്താനിക ആശയം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കാരണത്താൽ അതിനെ സ്വീകരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാം. അതിനെ വിശ്വസിക്കുന്നത് നെറ്റിയിൽ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നതാണ്; അതിനെ വെറുമെ അംഗീകരിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ മുദ്ര സ്വീകര Jenningsുന്നതാണ്.

Those who escape the hand of the papacy at the Sunday law, reject the satanic idea that God’s day of worship is the day of the sun at the very time when the United States and the United Nations are joining hands with the whore of Rome, the papal power, the king of the north.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് പാപ്പത്വത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നവർ, ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനം സൂര്യന്റെ ദിനമാണെന്ന സാത്താനിക ആശയം തള്ളിക്കളയുന്നു; അതുതന്നെയായ സമയത്താണ് ഐക്യനാടുകളും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും റോമിലെ വ്യഭിചാരിണിയുമായ പാപ്പത്വശക്തിയുമായ ഉത്തരദേശരാജാവുമായ കൈകോർക്കുന്നത്.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> “അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ, സ്പിരിറ്റ്വലിസത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കുവാൻ ഇടവഴിയിലിരിക്കുന്ന അഗാധ വിടവിന് അപ്പുറം തങ്ങളുടെ കൈകൾ നീട്ടുന്നതിൽ മുന്നിലായിരിക്കും; അവർ റോമൻ ശക്തിയുമായി കൈകോർക്കുവാൻ ആ അഗാധതയ്ക്ക് മീതെ എത്തിച്ചേരും; ഈ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ, ഈ രാജ്യം മനസ്സാക്ഷിയുടെ അവകാശങ്ങളെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിൽ റോമിന്റെ പാത പിന്തുടരും.” The Great Controversy, 588.

It is important to take the time to set forth the structure of the last six verses of Daniel eleven as we proceed in our considerations of verse forty. The king of the north, which is Modern Rome conquers three geographical obstacles in order to be established on the throne of the earth. Pagan Rome conquered three geographical obstacles, as did papal Rome, so Modern Rome conquers the king of the south (the former Soviet Union) in verse forty, and then conquers the glorious land (the United States) in verse forty-one, and then Egypt (the United Nations) in verses forty-two and forty-three.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ഘടന നമുക്ക് നാൽപ്പതാം വാക്യം പരിഗണിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ സമയം ചെലവിടുന്നത് പ്രധാനമാണ്. ആധുനിക റോം ആയ ഉത്തരരാജാവ് ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിതനാകുന്നതിനായി മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു. പൗരാണിക റോം മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചതുപോലെതന്നെ, പാപ്പാധിപത്യ റോവും അതു ചെയ്തതുപോലെ, ആധുനിക റോം നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ തെക്കൻ രാജാവിനെ (മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ) ജയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) ജയിക്കുന്നു; പിന്നെ നാൽപ്പത്തിരണ്ടും നാൽപ്പത്തിമൂന്നും വാക്യങ്ങളിൽ മിസ്രയീമിനെ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ) ജയിക്കുന്നു.

But as the previous quote of Sister White identifies, the United States joins hands with the papacy and the United Nations at the same time. The threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished at the soon-coming Sunday law, though Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three identify the simultaneous conquering sequentially. The sequence that is illustrated is representing the flow of events, but they are all accomplished at the soon-coming Sunday law.

എന്നാൽ Sister White-യുടെ മുമ്പത്തെ ഉദ്ധരണി വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഐക്യനാടുകൾ പാപ്പത്വത്തോടും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയോടും ഒരേ സമയത്ത് കൈകോർക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഡ്രാഗൺ, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ മൂവകൈക്യം പൂർത്തിയാകുന്നു; എങ്കിലും ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന്, വാക്യങ്ങൾ നാല്പത്തൊന്ന് മുതൽ നാല്പത്തിമൂന്ന് വരെ, ഒരേസമയം നടക്കുന്ന ജയങ്ങളെ അനുക്രമമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ക്രമം സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണ്; എന്നാൽ അവ എല്ലാം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ തന്നെ പൂർത്തിയാകുന്നു.

At that point the “second voice” of Revelation eighteen “speaks,” right where the United States “speaks.” God speaks where and when Satan speaks. In verse forty-four, tidings out of the east and the north trouble the king of the north and the final papal bloodbath is initiated. Verse forty-four, as like unto verses forty-two and forty-three, begins in verse forty-one, when the mighty angel of Revelation eighteen, begins His call for His other flock to come out of Babylon.

ആ ഘട്ടത്തിൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “സംസാരിക്കുന്ന” അതേ സ്ഥാനത്ത് “സംസാരിക്കുന്നു.” സാത്താൻ സംസാരിക്കുന്നിടത്തും സംസാരിക്കുന്ന സമയത്തും ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു. നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനത്തിൽ കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ വടക്കൻ രാജാവിനെ കലക്കി, പാപ്പാത്വത്തിന്റെ അവസാന രക്തസാക്ഷ്യഹത്യ ആരംഭിക്കപ്പെടുന്നു. നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനം, നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വചനത്തെയും നാൽപ്പത്തിമൂന്നാം വചനത്തെയും പോലെ, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അപ്പോൾ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ തന്റെ മറ്റെ ആടുകളെ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാൻ വിളിച്ചാരംഭിക്കുന്നു.

The message He presents is the message which identifies Islam of the third woe as His instrument of judgment, and the punishment of the whore of Babylon. Islam is represented as the “tidings of the east”, and the papacy (the counterfeit king of the north) is the “tidings of the north”. Daniel eleven verse forty identifies the investigative judgment, and verse forty-one through forty-five identifies the executive judgment.

അവൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം, മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയിലെ ഇസ്ലാമിനെ അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഉപകരണമായും, ബാബിലോനിലെ വേശ്യയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയായും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്. ഇസ്ലാം “കിഴക്കിന്റെ വാർത്തകൾ” ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; പാപ്പാസഭയും (വടക്കിന്റെ വ്യാജ രാജാവ്) “വടക്കിന്റെ വാർത്തകൾ” ആകുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം നാൽപ്പതാം വാക്യം അന്വേഷണ ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം മുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel eleven in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന തുടരും.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “ഒരു അവസരത്തിൽ, ഞാൻ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, രാത്രിസമയത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തോട്ടു നിലപ്പടിക്കു നിലപ്പടി ഉയർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളെ കാണുവാൻ എന്നെ വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ അഗ്നിരോധകമാണെന്ന് ഉറപ്പുനൽകപ്പെട്ടവയായിരുന്നു; അവ അവരുടെ ഉടമകളെയും നിർമ്മാതാക്കളെയും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനായിട്ടായിരുന്നു പണിയപ്പെട്ടത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയരവും പിന്നെയും ഉയരവും പ്രാപിച്ചു; അവയിൽ ഏറ്റവും വിലകൂടിയ വസ്തുക്കളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾക്കു ഉടമസ്ഥരായിരുന്നവർ തങ്ങളോടുതന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നില്ല: ‘ദൈവത്തെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായി നാം എങ്ങനെ മഹത്വപ്പെടുത്താം?’ കർത്താവ് അവരുടെ ചിന്തകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> “ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് വിനിയോഗിക്കുന്നവർ അവരുടെ പ്രവൃത്തിപഥം ദൈവം കാണുന്നതുപോലെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു! അവർ ഭംഗിയേറിയ കെട്ടിടങ്ങൾ കൂട്ടിക്കൂട്ടുന്നു; എന്നാൽ സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ അധിപന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവരുടെ ആസൂത്രണവും ഉപായചിന്തയും എത്ര മൂഢത്വമുള്ളതാണ്! അവർ എങ്ങനെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താം എന്നു ഹൃദയത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും സകല ശക്തികളോടും കൂടി പഠിച്ചറിയുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ പ്രഥമ കർത്തവ്യം ആയിരിക്കുന്ന ഈ കാര്യം അവർ ദൃഷ്ടിയിൽനിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “ഈ ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ പണിതുയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വയം തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും അയൽക്കാരുടെ അസൂയ ഉണർത്തുന്നതിനും തങ്ങൾക്കു വിനിയോഗിക്കുവാനുള്ള ധനം ഉണ്ടെന്ന കാര്യം കൊണ്ട് ഉടമകൾ ദർപ്പപൂർണമായ അഭിലാഷത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു. അവർ ഇങ്ങനെ നിക്ഷേപിച്ച ധനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് ദൗർബല്യം ചൂഷണം ചെയ്തും ദരിദ്രരെ നിഷ്ഠൂരമായി ഞെരിച്ചുമാണ് സമ്പാദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഓരോ വ്യാപാര ഇടപാടിന്റെയും കണക്ക് സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് അവർ മറന്നു; എല്ലാ അന്യായ ഇടപാടുകളും, എല്ലാ വഞ്ചനാപരമായ പ്രവൃത്തികളും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ വഞ്ചനയിലും അഹങ്കാരത്തിലും മനുഷ്യർ കർത്താവു അവർക്കു അതിക്രമിക്കുവാൻ അനുവാദം നല്കാത്ത ഒരു പരിധിയിലെത്തുന്ന സമയം വരുന്നു; അപ്പോൾ യഹോവയുടെ സഹിഷ്ണുതയ്ക്കും ഒരു അതിരുണ്ടെന്നു അവർ അറിഞ്ഞുകൊള്ളും.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “അടുത്തതായി എന്റെ മുമ്പിൽ കടന്നുപോയ ദൃശ്യം ഒരു അഗ്നിബാധയുടെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. ഉയർന്നതും അഗ്നിനിരോധകമെന്നു കരുതപ്പെട്ടതുമായ കെട്ടിടങ്ങളെ നോക്കി ആളുകൾ പറഞ്ഞു: ‘ഇവ പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതമാണ്.’ എന്നാൽ ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ പിച്ച് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതുപോലെ അഗ്നിയിൽ ദഹിച്ചുപോയി. നാശത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്താൻ അഗ്നിശമന യന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ല. അഗ്നിശമന സേനാംഗങ്ങൾക്ക് ആ യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനായില്ല.”

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> “കർത്താവിന്റെ സമയം വരുമ്പോൾ, അഹങ്കാരിയും മഹത്വലോലുപരുമായ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ യാതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിൽ, രക്ഷിക്കുവാൻ ശക്തമായിരുന്ന കൈ നശിപ്പിക്കുവാനും ശക്തമായിരിക്കുമെന്നു എനിക്ക് ബോധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കൈയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുവാൻ യാതൊരു ഭൂമിയിലെ ശക്തിക്കും കഴിയുകയില്ല. തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ അവഗണിച്ചതിനും അവരുടെ സ്വാർത്ഥമായ മഹത്വാകാംക്ഷയ്ക്കും നിമിത്തമായി മനുഷ്യർക്കു പ്രതിഫലം അയയ്ക്കുവാൻ ദൈവം നിശ്ചയിച്ച സമയം വരുമ്പോൾ, കെട്ടിടങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ അവയെ നാശത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന യാതൊരു വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയില്ല.”

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> “സമൂഹത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ നിലയ്ക്കു അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്ന കാരണങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുന്നവർ, വിദ്യാഭ്യാസപ്രവർത്തകരുടെയും രാഷ്ട്രനേതാക്കളുടെയും ഇടയിൽപ്പോലും, അനേകർ അല്ല. ഭരണത്തിന്റെ കയറുകൾ കൈവശം വഹിക്കുന്നവർക്ക് നൈതിക അധഃപതനം, ദാരിദ്ര്യം, ദരിദ്രാവസ്ഥ, വർധിച്ചുവരുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ എന്നീ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. വ്യാപാരകാര്യങ്ങളെ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുവാൻ അവർ വ്യർത്ഥമായി പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ദൈവവചനത്തിന്റെ ഉപദേശത്തിന് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അവർ ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്തുമായിരുന്നേനെ.”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> “ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ വിശുദ്ധവേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. കവർച്ചയാലും പീഡനത്താലും മഹാസമ്പത്ത് അടുക്കിവെക്കുന്ന മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘നിങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങൾക്കായി നിധി കൂട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, നിങ്ങളുടെ വയലുകൾ കൊയ്ത്തവരായ വേലക്കാരുടെ നിങ്ങൾ വഞ്ചനയാൽ തടഞ്ഞുവെച്ച കൂലി നിലവിളിക്കുന്നു; കൊയ്ത്തവരുടെ നിലവിളികൾ സബായോത്തിന്റെ കർത്താവിന്റെ ചെവികളിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ സുഖവിളാസത്തോടെ ജീവിക്കുകയും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ മഗ്നരാകുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അറുപ്പുദിവസത്തിൽ എന്നപോലെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിങ്ങൾ പോഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നീതിമാനെ നിങ്ങൾ കുറ്റം വിധിച്ച് കൊന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നില്ല.’ യാക്കോബ് 5:3–6.”

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> “എന്നാൽ കാലത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ നിറവേറുന്ന അടയാളങ്ങൾ നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ ആരാണ് വായിക്കുന്നത്? ലോകാസക്തരായവരിൽ അതു ഏതു സ്വാധീനമാണ് ചെലുത്തുന്നത്? അവരുടെ നിലപാടിൽ എന്തു മാറ്റമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്? നോഹയുടെ കാലത്തെ ലോകനിവാസികളുടെ നിലപാടിൽ കണ്ടതിലപ്പുറം ഒന്നുമല്ല. ലോകീയ വ്യവഹാരങ്ങളിലും സുഖഭോഗങ്ങളിലും മുഴുകിയിരുന്ന പ്രളയപൂർവജനങ്ങൾ, ‘പ്രളയം വന്നു അവരെ എല്ലാം കൊണ്ടുപോകുംവരെ അവർ അറിഞ്ഞില്ല.’ മത്തായി 24:39. അവർക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നയച്ച മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഇന്നും ലോകം, ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സ്വരം പൂർണമായി അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, നിത്യനാശത്തിലേക്കു വേഗത്തോടെ പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.”

> “ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലങ്ങി കുലുങ്ങുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉടൻതന്നെ പ്രവചനങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കഷ്ടതയുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.”

> Testimonies to the Church, volume NINE, page ELEVEN.

> സഭയ്ക്കുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ, ഒമ്പതാം വാല്യം, പതിനൊന്നാം പേജ്.

Back to Articles