Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - അറുപത്തൊന്ന്

പ്രവാചക നെയ്ത്തുപടം അനാവരണം ചെയ്യുക: ദാനിയേലിന്റെ ദർശനങ്ങൾ, നിയമം, അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ മുദ്രവെക്കുന്ന സമയം എന്നിവയെ മനസ്സിലാക്കൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 25, 2024

Formats

PDF
Word

എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവന് വിവേകവും ഗ്രഹണശക്തിയും നൽകുന്നതിനായി ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.

> അവൻ എന്നെ അറിയിച്ചു, എന്നോടു സംസാരിച്ചു, പിന്നെ പറഞ്ഞു: ദാനിയേലേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കു ജ്ഞാനവും വിവേകവും നല്കേണ്ടതിന്നു പുറപ്പെട്ടു വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അപേക്ഷകളുടെ ആരംഭത്തിൽ തന്നേ കല്പന പുറപ്പെട്ടു; അതു നിനക്കു അറിയിപ്പാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം നീ അത്യന്തം പ്രിയനായവൻ ആകുന്നു; ആകയാൽ ഈ കാര്യത്തെ മനസ്സിലാക്കി ദർശനത്തെ ശ്രദ്ധിച്ചു പരിഗണിക്ക. ദാനിയേൽ 9:22, 23.

ദാനിയേലിന് ആവശ്യമായിരുന്ന “ഗ്രഹണം” ലഭിക്കേണ്ടതിന്ന്, ഗബ്രിയേൽ അവനോടു “കാര്യവും” “ദർശനവും” രണ്ടും മനസ്സിലാക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു. “കാര്യം” വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനമായിരുന്നു; “ദർശനം” എന്നാൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനമായിരുന്നു. സഹോദരി വൈറ്റ് ഈ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെയും പ്രത്യേകം ഊന്നിപ്പറയുന്നു; അവൾ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു, ദാനിയേൽ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസബദ്ധതയും രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു വർഷവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നതാണ്. എഴുപതു വർഷങ്ങളെയാണ് ഗബ്രിയേൽ “കാര്യം” എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചത്; “ദർശനം” രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു വർഷങ്ങളായിരുന്നു. ഗബ്രിയേൽ രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം നൽകുന്ന വേളയിൽ, ദാനിയേൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ “ജ്ഞാനികളെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഗബ്രിയേലിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ “ജ്ഞാനികൾ” “കാര്യവും” “ദർശനവും” രണ്ടും തിരിച്ചറിയുന്നു; ദുഷ്ടന്മാർക്കോ മനസ്സിലാകുന്നില്ല. മില്ലറൈറ്റുകൾ “കാര്യവും” “ദർശനവും” മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു, എന്നാൽ പരിമിതമായ രീതിയിൽ മാത്രമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ.

പരിശോധനയ്ക്കായി അനുവദിക്കപ്പെട്ട നാലുനൂറ് തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങൾ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തഞ്ചിലും ഇരുപത്താറിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന നിയമത്തിന്റെ നിയമബന്ധത്തിനെതിരായ നാലുനൂറ് തൊണ്ണൂറു വർഷത്തെ വിപ്ലവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു. എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം, ദേശത്തിന് അവളുടെ വിശ്രമം അനുഭവിക്കാൻ അനുവദിക്കപ്പെടാതിരുന്ന എല്ലാ വർഷങ്ങളുടെയും മൊത്തമായിരുന്നു.

ക്രിസ്തു അനേകരോടുകൂടെ നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ച ആ ആഴ്ച, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങളുള്ള രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവന്റെ നിയമവ്യവഹാരത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായിരുന്നു. ആ പ്രവാചക ആഴ്ച ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയെ പ്രതീകീകരിക്കുന്ന ക്രൂശാൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

> “ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര എന്താകുന്നു, അവന്റെ ജനങ്ങളുടെ നെറ്റികളിൽ വെക്കപ്പെടുന്നതായത്? അത് ദൂതന്മാർക്ക് വായിക്കാനാകുന്ന, എന്നാൽ മനുഷ്യക്കണ്ണുകൾക്ക് വായിക്കാനാകാത്ത ഒരു അടയാളമാണ്; നശിപ്പിക്കുന്ന ദൂതൻ ഈ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ അടയാളം കാണേണ്ടതാകുന്നു. കാൽവറിയിലെ ക്രൂശിന്റെ ചിഹ്നം കർത്താവിന്റെ ദത്തപുത്രന്മാരിലും പുത്രിമാരിലും ബുദ്ധിയുള്ള മനസ്സ് കണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണലംഘനമെന്ന പാപം നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവർ വിവാഹവസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ സകല കല്പനകളോടും അവർ അനുസരണയും വിശ്വസ്തതയും ഉള്ളവരാണ്.” Manuscript Releases, volume 21, 52.

ആ ആഴ്ച, 538-ലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ (മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര) വിഭജിക്കപ്പെട്ട ആയിരത്തിരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളുള്ള രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു; അവയിൽ ആദ്യം പൗരാണിക മതവിശ്വാസവും പിന്നെ പാപ്പാസഭാവാദവും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ചു. ആയിരത്തിരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങളോളം ക്രിസ്തു തന്റെ സാക്ഷ്യം നല്കി; പിന്നെയും മറ്റൊരു ആയിരത്തിരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങളോളം ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിലൂടെ അതേ സാക്ഷ്യം നല്കി. ആയിരത്തിരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളോളം സാത്താൻ പൗരാണിക മതവിശ്വാസത്തിലൂടെ തന്റെ സാക്ഷ്യം നല്കി; പിന്നെയും മറ്റൊരു ആയിരത്തിരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളോളം സാത്താൻ പാപ്പാസഭയിലൂടെ തന്റെ സാക്ഷ്യം നല്കി.

പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ അനുസരണക്കേടിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ “വിവാദം” ആയിത്തീർന്ന ഉടമ്പടി, ഭൂമി വിശ്രമിക്കേണ്ടതും ഓരോ നാൽപ്പത്തൊൻപതാം വർഷവും ആചരിക്കേണ്ട യോബേൽ പ്രഖ്യാപിച്ചതുമായ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ ഉടമ്പടിയായിരുന്നു.

> യഹോവ സീനായി പർവതത്തിൽ വെച്ചു മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു എന്തെന്നാൽ: യിസ്രായേൽമക്കളോടു സംസാരിച്ച് അവരോടു പറയേണ്ടതു ഇങ്ങനെ: ഞാൻ നിങ്ങളെക്കു തരുന്ന ദേശത്തിൽ നിങ്ങൾ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ആ ദേശം യഹോവേക്കു ഒരു ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കേണം. ആറു വർഷം നീ നിന്റെ വയൽ വിതെക്കയും ആറു വർഷം നിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം വെട്ടിപ്പരിപാലിക്കയും അതിന്റെ വിളവ് ശേഖരിക്കയും വേണം. എന്നാൽ ഏഴാം വർഷത്തിൽ ദേശത്തിന്നു സമ്പൂർണ്ണ വിശ്രമത്തിന്റെ ശബ്ബത്ത്, യഹോവേക്കുള്ള ശബ്ബത്ത്, ഉണ്ടായിരിക്കേണം; നിന്റെ വയൽ വിതെക്കരുതു, നിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം വെട്ടിപ്പരിപാലിക്കരുതു. നിന്റെ കൊയ്ത്തിൽനിന്നു സ്വയമായി മുളച്ചതൊന്നും നീ കൊയ്യരുതു; വെട്ടിപ്പരിപാലിക്കാതെ വിട്ടിരിക്കുന്ന നിന്റെ മുന്തിരിവള്ളിയുടെ മുന്തിരിപ്പഴം ചീന്തിക്കൂട്ടരുതു; അതു ദേശത്തിന്നു വിശ്രമവർഷമാകുന്നു. ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തിലെ വിളവ് നിങ്ങൾക്കു ആഹാരമായിരിക്കേണം; നിനക്കും നിന്റെ ദാസനും നിന്റെ ദാസിക്കും നിന്റെ കൂലിക്കാരനും നിന്നോടുകൂടെ പാർക്കുന്ന പരദേശിക്കും, നിന്റെ കന്നുകാലികൾക്കും നിന്റെ ദേശത്തിലുള്ള കാട്ടുമൃഗങ്ങൾക്കും അതിന്റെ സകല വിളവും ആഹാരമായിരിക്കേണം. നീ നിനക്കായി വർഷങ്ങളുടെ ഏഴു ശബ്ബത്തുകൾ എണ്ണേണം, ഏഴു പ്രാവശ്യം ഏഴു വർഷം; അങ്ങനെ ആ ഏഴു ശബ്ബത്തുകളുടെ കാലം നിനക്കു നാല്പത്തൊമ്പതു വർഷമായിരിക്കേണം. പിന്നെ ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം തീയതി നീ ജൂബിലിയുടെ കാഹളം മുഴക്കിക്കേൾപ്പിക്കേണം; പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ദേശമൊട്ടാകെയും നിങ്ങൾ കാഹളം മുഴക്കിക്കേൾപ്പിക്കേണം. നിങ്ങൾ അമ്പതാം വർഷം വിശുദ്ധീകരിച്ചു അതിലെ സകല നിവാസികൾക്കും ദേശമൊട്ടാകെയും സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കേണം; അതു നിങ്ങൾക്കു ഒരു ജൂബിലിയായിരിക്കേണം; നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തനും താന്താന്തിന്റെ സ്വത്തുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരികയും ഓരോരുത്തനും തന്റെ കുടുംബത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരികയും വേണം. ആ അമ്പതാം വർഷം നിങ്ങൾക്കു ഒരു ജൂബിലിയായിരിക്കേണം; അതിൽ നിങ്ങൾ വിതെക്കരുതു; അതിൽ സ്വയമായി വളരുന്നതു കൊയ്യരുതു; വെട്ടിപ്പരിപാലിക്കാതെ വിട്ടിരിക്കുന്ന വള്ളിയുടെ മുന്തിരിപ്പഴം ചീന്തിക്കൂട്ടരുതു. അതു ജൂബിലിയായതിനാൽ അതു നിങ്ങൾക്കു വിശുദ്ധമായിരിക്കേണം; വയലിൽനിന്നുള്ള അതിന്റെ വിളവ് നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കേണം. ഈ ജൂബിലിവർഷത്തിൽ നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തനും താന്താന്തിന്റെ സ്വത്തുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരേണം. ലേവ്യപുസ്തകം 25:1–13.

ക്രിസ്തു നിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ച ആ ആഴ്ചയും നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങളും പോലെ, ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യകാലഘട്ടം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തഞ്ചും ഇരുപത്താറും അധ്യായങ്ങളിലുള്ള “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതോടു നേരിട്ടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> അതിനാൽ യെരൂശലേമിനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും പണിയാനും കല്പന പുറപ്പെടുന്നതുമുതൽ അഭിഷിക്തനായ പ്രഭുവുവരെ ഏഴ് ആഴ്ചകളും അറുപത്തിരണ്ട് ആഴ്ചകളും ഉണ്ടാകുമെന്നു നീ അറിഞ്ഞും മനസ്സിലാക്കിയുമിരിക്ക; കഷ്ടകാലങ്ങളിൽ പോലും വീഥിയും മതിലും വീണ്ടും പണിയപ്പെടും. ദാനീയേൽ 9:2.

ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന അറുപത്തൊമ്പത് ആഴ്ചകൾ നിങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിലേക്കും, അവൻ നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ച ആ ആഴ്ചയുടെ ആരംഭത്തിലേക്കും കൊണ്ടുചെല്ലുന്നു; ആ നിയമം ദൈവത്തിന്റെ “വ്യവഹാര”ത്തിന്റെ നിയമമായിരുന്നു. എന്നാൽ “ഏഴ് ആഴ്ചകളും അറുപത്തിരണ്ട് ആഴ്ചകളും” എന്ന പ്രയോഗത്താൽ അറുപത്തൊമ്പത് ആഴ്ചകളിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ആഴ്ചകളുടെ ആഴ്ച (നാൽപ്പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ) ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിച്ച് നാൽപ്പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; ഇത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ നിയമത്തെയും യോബേൽ ആഘോഷത്തെയും കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ഒരു സൂചനയാണ്. ആ നാൽപ്പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ യോബേൽ ചക്രങ്ങളുടെ ഒരു പ്രതീകം മാത്രമല്ലായിരുന്നു; ആഴ്ചകളുടെ പെരുന്നാളിലെ നാൽപ്പത്തൊമ്പത് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷമെത്തുന്ന അമ്പതാം ദിവസമായ പെന്തെക്കൊസ്തെയുടെയും പ്രതീകമായിരുന്നു.

രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങളിലെ ആദ്യ നാല്പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ, നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങൾ, നിയമം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട ആ ആഴ്ച—ഇവയൊക്കെയും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിൽ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിലെ ഓരോ ഘടകവും, 1863-ൽ അഡ്വെന്റിസം മാറ്റിവെക്കുകയും നിരസിക്കുകയും ചെയ്ത “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നത് യോബേൽ നിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ഈ കാരണത്താലാണ് മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്: 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അതേ ദിവസത്തിൽ തന്നേ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങളും അവസാനിച്ചു; എന്തെന്നാൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ മോശെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്:

> നീ നിനക്കായി ഏഴ് വർഷശബ്ബത്തുകൾ എണ്ണേണ്ടതു ആകുന്നു, ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഏഴ് വർഷം; അങ്ങനെ ഏഴ് വർഷശബ്ബത്തുകളുടെ കാലാവധി നിനക്കു നാൽപ്പത്തൊമ്പത് വർഷം ആകും. പിന്നെ ഏഴാം മാസത്തിന്റെ പത്താം ദിവസം, പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ, നീ യോബേൽ കാഹളം മുഴങ്ങുമാറാക്കേണ്ടതു ആകുന്നു; നിങ്ങളുടെ സകല ദേശത്തുടനീളം നിങ്ങൾ കാഹളം മുഴക്കേണം. ലേവ്യപുസ്തകം 25:8, 9.

ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളിലെ ഓരോ പ്രവചനകാലഘട്ടവും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനോടു നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇരു പ്രവചനകാലങ്ങളും അവസാനിച്ച ദിനം ഉൾപ്പെടെ. ആദ്യത്തെ നാല്പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾ, ദൈവജനങ്ങൾ ബാബേലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നപ്പോൾ അന്തിമമായി പൂർത്തിയാക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന യെരൂശലേമിന്റെ പുനർനിർമ്മാണവും പുനഃസ്ഥാപനവും സംബന്ധിച്ച പ്രവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ ആജ്ഞയ്ക്ക് മുമ്പേ ദൈവാലയം പൂർത്തിയായിരുന്നതുപോലെ, മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ എത്തുന്നതിന് മുമ്പേ മില്ലറൈറ്റ് ദൈവാലയവും പൂർത്തിയായിരന്നു. എങ്കിലും ക്രി.മു. 457-ന് ശേഷം, “വീഥി” ഇപ്പോഴും “വീണ്ടും പണിയപ്പെടുകയും മതിലും, കഷ്ടകാലങ്ങളിൽ തന്നേ” നിർമിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടിരുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്താൽ അതിന്റെ അവസാനം എപ്പോഴും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതുപോലെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ശേഷം മില്ലറൈറ്റുകൾ “വീഥിയും” “മതിലും” “കഷ്ടകാലങ്ങളിൽ” പൂർത്തിയാക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

യെരൂശലേമിനെ ചുറ്റിയിരുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള സംരക്ഷണഭിത്തിയെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പ്രതീകമായി സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് തത്സമയം ശേഷം വിശ്വസ്തർ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു, അവിടെ അവർ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ (ഭിത്തിയെ) തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശബ്ബത്ത് ഉൾപ്പെടെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതിനായി, മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്റെ നിയമത്തിലേക്കു വീണ്ടും നയിക്കപ്പെട്ടു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള “വീഥിയുടെ” പുനഃസ്ഥാപനം എന്നത്, മില്ലറൈറ്റുകൾ യിരെമ്യാവിന്റെ “പുരാതന പാതകളിലേക്കു” മടങ്ങിയപ്പോൾ ആത്മീയമായി നടപ്പിലാക്കിയ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്. ഭിത്തിയും വീഥിയും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരുന്ന “കഷ്ടകാലങ്ങൾ” 1844-ന് ശേഷം സാഫല്യപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; അന്നേരം അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന ആഭ്യന്തരയുദ്ധവും, ആ ചരിത്രത്തിൽ ഉടൻതന്നെ ആരംഭിച്ചതും, ആ കഷ്ടകാലങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

അവർ വിശ്വസ്തരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദാസന്മാർ മോചിക്കപ്പെടുന്ന യൂബിലിയുടെ പ്രതീകാത്മകമായ അമ്പതാം വർഷത്തിലെത്തുമായിരുന്നുവു; അതേ കാര്യം പെന്തെക്കോസ്തിന്റെ അമ്പതാം ദിവസവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അവിടെ വിമോചനത്തിന്റെ സന്ദേശം സർവ്വലോകത്തേക്കു പോകുന്നു. എന്നാൽ 1844-ന് ശേഷം ഭൂരിഭാഗം പേർ ശബ്ബത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെ എതിർത്തു; 1863-ൽ, ഏലീയാവിലൂടെ (വില്യം മില്ലർ) തങ്ങളിലേക്കു എത്തിക്കപ്പെട്ട മോശെയുടെ സന്ദേശത്തെയും (“ഏഴു കാലങ്ങൾ”) അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മറ്റുവചനത്തിൽ, അവർ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും അതിൽ നടക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന “വീഥി”യിൽനിന്ന് (പുരാതന പാതകൾ) അവർ പിന്തിരിഞ്ഞുപോയി.

യേശു എപ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, യെരൂശലേമിനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി വീണ്ടും നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. “വീഥിയും മതിലും” “കഷ്ടകാലങ്ങളിൽ” പണിയപ്പെടും. നാം ഇപ്പോൾ ആ കഷ്ടകാലങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22 ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായതിനാൽ, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂർ” എത്തുമ്പോൾ, വീഥിയും മതിലും കഷ്ടകാലങ്ങളിൽ പണിയപ്പെടും. ഇസ്‌ലാമിന്റെ തീവ്രമാവുന്ന യുദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന “ജാതികളുടെ കോപം” എന്ന നിലയിൽ ആ കഷ്ടകാലങ്ങളെ നാം ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയും.

“കഷ്ടകാലം” സംബന്ധിച്ച് മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നതിനെ വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, അവർ നൽകിയ ഒരു വിശദീകരണം Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

> “1. 33-ാം പേജിൽ താഴെപ്പറയുന്നതു നൽകിയിരിക്കുന്നു: ‘വിശുദ്ധ ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ യിസ്രായേലിനും അവിശ്വാസികൾക്കും ഇടയിലെ വേർതിരിക്കുന്ന മതിലാണെന്നും, ആകയും ആയിരിക്കുമെന്നും ഞാൻ കണ്ടു; ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയവും കാത്തിരിക്കുന്നതുമായ വിശുദ്ധന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഏകീകരിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ വിഷയമാണ് ശബ്ബത്തെന്നുമാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. ശബ്ബത്തെ കാണുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്യാത്ത മക്കൾ ദൈവത്തിനുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം അവർ നിരസിച്ചിട്ടില്ല. കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു ശബ്ബത്തിനെ കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഞങ്ങൾ നിറഞ്ഞു.’”

> “1847-ൽ ഈ ദർശനം ലഭിക്കുമ്പോൾ ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചിരുന്ന അഡ്വെന്റ് സഹോദരന്മാർ വളരെ കുറവായിരുന്നു; അവരിൽപ്പോലും അതിന്റെ ആചരണം ദൈവജനത്തെയും അവിശ്വാസികളെയും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു രേഖ വരയ്ക്കുന്നതിന് മതിയായ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്ന് കരുതിയവരും വളരെ കുറവായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ ദർശനത്തിന്റെ നിവൃത്തി കാണപ്പെട്ടുതുടങ്ങുന്നു. ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്ന ‘ആ കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ആരംഭം’ ബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്ന സമയത്തെയല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, അവ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നതിന് അല്പം മുമ്പുള്ള, ക്രിസ്തു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ചെറുകാലഘട്ടത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അന്നേരം, രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തി സമാപനത്തിലേക്കു അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലേക്കു കഷ്ടം വരികയായിരിക്കും; ജാതികൾ ക്രുദ്ധരായിരിക്കും; എങ്കിലും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ നിയന്ത്രിതരായിരിക്കും. അന്നേരം ‘അന്ത്യമഴ’ അഥവാ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള നവോന്മേഷം വന്നു, മൂന്നാം ദൂതന്റെ മഹാശബ്ദത്തിന് ശക്തി നല്കുകയും, ഏഴ് അവസാന ബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു അവരെ സജ്ജരാക്കുകയും ചെയ്യും.” Early Writings, 85.

പരിശോധനാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിക്കു മുമ്പായി ഒരു “ചെറിയ കാലയളവ്” ഉണ്ടാകുന്നു; അന്ന് “ജാതികൾ ക്രുദ്ധരാകും, എങ്കിലും നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്തപ്പെടും.” അതേ സമയത്ത് “അന്ത്യമഴ” വരുന്നു. “ജാതികളുടെ ക്രോധം” എന്നത് വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്.

> ജാതികൾ ക്രോധിച്ചു; നിന്റെ ക്രോധവും വന്നിരിക്കുന്നു; മരിച്ചവർ ന്യായവിധിക്കപ്പെടേണ്ട സമയവും, നിന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കും വിശുദ്ധന്മാർക്കും നിന്റെ നാമത്തെ ഭയപ്പെടുന്ന ചെറുതും വലുതുമായ എല്ലാവർക്കും പ്രതിഫലം കൊടുക്കേണ്ട സമയവും, ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കേണ്ട സമയവും വന്നിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 11:18.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

> “ജാതികളുടെ കോപവും, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധവും, മരിച്ചവരെ ന്യായം വിധിക്കേണ്ട സമയവും പരസ്പരം വേറിട്ടതും വ്യക്തമായതും ആണെന്ന്, അവ ഒന്നിന് പിന്നാലെ മറ്റൊന്ന് വരുന്നതാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; മിഖായേൽ ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നിട്ടില്ലെന്നും, മുമ്പൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവിധമുള്ള കഷ്ടകാലം ഇതുവരെ ആരംഭിച്ചിട്ടില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ജാതികൾ ഇപ്പോൾ കോപാകുലരാകുന്നു; എന്നാൽ നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതൻ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവൻ എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കും, പ്രതികാരത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കും, പിന്നെ അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളും ചൊരിയപ്പെടും.

> “യേശു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ നാലു ദൂതന്മാർ നാലു കാറ്റുകളെ പിടിച്ചുവെക്കും; അതിന് ശേഷം ഏഴ് അവസാന ബാധകൾ വരും എന്ന് ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 36.

“ജാതികൾ ക്രോധംകൊണ്ടത്” കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പാണ് സംഭവിക്കുന്നത്, കാരണം അതിനെത്തുടർന്ന് “ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം” വരുന്നു. “ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം” കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; “മരിച്ചവരെ ന്യായംവിധിക്കാനുള്ള സമയം” എന്നു പറയുന്നതോ സഹസ്രാബ്ദകാലത്ത് നടക്കുന്ന ഒരു ന്യായവിധിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; 1844-ൽ ആരംഭിച്ച മരിച്ചവരുടെ ന്യായവിധിയെ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല.

> സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ഒരു ദൂതനെ ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ കയ്യിൽ അതളഗർത്ഥത്തിന്റെ താക്കോലും ഒരു വലിയ ചങ്ങലയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മഹാസർപ്പത്തെയും, അതായത് പിശാചും സാത്താനും ആയ ആ പഴയ സർപ്പത്തെയും പിടിച്ചുകെട്ടി ആയിരം വർഷത്തേക്ക് ബന്ധിച്ചു. അവനെ അതളഗർത്ഥത്തിൽ തള്ളിയിട്ട് അടച്ചുപൂട്ടുകയും അവന്റെ മേൽ മുദ്രവെക്കുകയും ചെയ്തു; ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയാകുവോളം അവൻ ഇനി ജാതികളെ വഞ്ചിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു; അതിന്റെ ശേഷം അവൻ അല്പകാലത്തേക്ക് വിടുവിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. പിന്നെ ഞാൻ സിംഹാസനങ്ങളെ കണ്ടു; അവയിൽ അവർ ഇരുന്നു; ന്യായവിധി അവർക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു. യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്നും ദൈവവചനത്തിന്നും നിമിത്തം ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടവരുടെ ആത്മാക്കളെയും, മൃഗത്തെയോ അതിന്റെ പ്രതിമയെയോ ആരാധിക്കാതെയും അതിന്റെ മുദ്ര നെറ്റിയിലോ കൈകളിലോ സ്വീകരിക്കാതെയും ഇരുന്നവരെയും ഞാൻ കണ്ടു; അവർ ജീവിച്ചു ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരം വർഷം വാഴ്ച ചെയ്തു. വെളിപ്പാട് 20:1–4.

“വിശുദ്ധന്മാർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന” ന്യായവിധി, അവർ സഹസ്രാബ്ദകാലത്ത് ദുഷ്ടന്മാർമേൽ ന്യായവിധി പ്രസ്താവിക്കും എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവർ തന്നെയാണ് ന്യായവിധിക്കു വിധേയരാകുന്നത് എന്നതല്ല.

> “ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും പുനരുത്ഥാനങ്ങൾക്കിടയിലെ ആയിരം വർഷങ്ങളിൽ ദുഷ്ടന്മാരുടെ ന്യായവിധി നടക്കുന്നു. ഈ ന്യായവിധിയെ രണ്ടാം വരവിന് ശേഷമുള്ള ഒരു സംഭവമായി അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘ആകയാൽ കർത്താവു വരുംവരെ, അവൻ ഇരുളിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരികയും ഹൃദയങ്ങളുടെ ആലോചനകളെ പ്രസിദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലം വരുംവരെ, സമയത്തിനു മുമ്പെ ഒന്നും വിധിക്കരുത്.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 4:5. പുരാതനദിവസനായവൻ വന്നപ്പോൾ ‘വിധി അത്യുന്നതന്റെ വിശുദ്ധന്മാർക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടു’ എന്നു ദാനീയേൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ 7:22. ആ സമയത്ത് നീതിമാന്മാർ ദൈവത്തിന്നു രാജാക്കളായും പുരോഹിതന്മാരായും വാഴുന്നു. വെളിപ്പാടിൽ യോഹന്നാൻ പറയുന്നു: ‘ഞാൻ സിംഹാസനങ്ങളെ കണ്ടു; അവർ അവയിൽ ഇരുന്നു; ന്യായവിധി അവർക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു.’ ‘അവർ ദൈവത്തിന്റെയും ക്രിസ്തുവിന്റെയും പുരോഹിതന്മാരായിരിക്കും; അവനോടുകൂടെ ആയിരം വർഷം വാഴും.’ വെളിപ്പാട് 20:4, 6. പൗലൊസ് മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതുപോലെ, ‘വിശുദ്ധന്മാർ ലോകത്തെ വിധിക്കും’ എന്നത് ഈ സമയത്താണ്. 1 കൊരിന്ത്യർ 6:2. അവർ ക്രിസ്തുവിനോടു ഐക്യത്തിൽ ദുഷ്ടന്മാരെ വിധിക്കുന്നു; അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ നിയമഗ്രന്ഥമായ ബൈബിളുമായി ഒത്തു നോക്കി, ദേഹത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് ഓരോ കാര്യവും നിർണയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദുഷ്ടന്മാർ അനുഭവിക്കേണ്ട ശിക്ഷ അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് അളന്നു നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു; അതു മരണത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അവരുടെ പേരുകൾക്കു നേരെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.”

> സാത്താനും ദുഷ്ടദൂതന്മാരും ക്രിസ്തുവിനാലും അവന്റെ ജനത്താലും ന്യായംവിധിക്കപ്പെടുന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: ‘നാം ദൂതന്മാരെ ന്യായംവിധിക്കും എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ?’ വാക്യം 3. കൂടാതെ യെഹൂദാ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ‘തങ്ങളുടെ ആദ്യസ്ഥാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാതെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം വിട്ട ദൂതന്മാരെ മഹാദിവസത്തിന്റെ ന്യായവിധിക്കായി അവൻ അന്ധകാരത്തിന്റെ കീഴിൽ നിത്യബന്ധനങ്ങളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.’ യെഹൂദാ 6.

> “ആയിരം വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ രണ്ടാമത്തെ പുനരുത്ഥാനം സംഭവിക്കും. അപ്പോൾ ദുഷ്ടന്മാർ മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ് ‘എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി’യുടെ നിർവഹണത്തിനായി ദൈവസന്നിധിയിൽ പ്രത്യക്ഷരാകും. അങ്ങനെ, നീതിമാന്മാരുടെ പുനരുത്ഥാനം വിവരണം ചെയ്തശേഷം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘ശേഷിച്ച മരിച്ചവർ ആയിരം വർഷം തീരുവോളം വീണ്ടും ജീവിച്ചില്ല.’ വെളിപ്പാട് 20:5. ദുഷ്ടന്മാരെക്കുറിച്ച് യെശയ്യാവും ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘അവർ തടവുകാരെ കുഴിയിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതുപോലെ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടും; അവർ കാരാഗൃഹത്തിൽ അടച്ചിടപ്പെടും; അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം അവർ സന്ദർശിക്കപ്പെടും.’ യെശയ്യാ 24:22.” ദി ഗ്രേറ്റ് കണ്ട്രവേഴ്സി, 660, 661.

അതുകൊണ്ട്, “ജാതികളുടെ കോപാകുലത” എന്നു പറയുന്നതു കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ലോകത്തിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്ന “കഷ്ടകാലത്തെ” സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്; കൂടാതെ “ജാതികൾ കോപാകുലരാകുമ്പോൾ,” അതേ സമയം അവ “നിയന്ത്രണത്തിൽ പിടിച്ചുനിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നതും വ്യക്തമാണ്.

> “ജാതികളുടെ കോപവും, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധവും, മരിച്ചവരെ ന്യായം വിധിക്കേണ്ട സമയവും പരസ്പരം വേറിട്ടതും വ്യക്തമായി ഭിന്നമായതുമാണെന്നും, അവ ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി വരുന്നതാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 36.

“ജാതികൾ ക്രുദ്ധിക്കുന്ന” സമയത്ത് അന്തിമമഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു.

> “ആ സമയത്ത്, രക്ഷയുടെ പ്രവർത്തി അവസാനത്തിലേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ കഷ്ടകാലം വരികയും ജാതികൾ കോപാകുലരാകുകയും ചെയ്യും; എന്നിരുന്നാലും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവർത്തിയെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവയെ നിയന്ത്രണത്തിൽ പാർപ്പിക്കപ്പെടും. അതേ സമയത്ത്, ‘അന്ത്യമഴ,’ അല്ലെങ്കിൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള പുതുക്കൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിന് ശക്തി നല്കുവാനും, ഏഴു അന്ത്യബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു അവരെ ഒരുക്കുവാനും വരും.” Early Writings, 85.

“ജാതികൾ ക്രുദ്ധരാകുന്ന” ഒരു ഘട്ടമുണ്ട്; എന്നാൽ അതേ സമയത്ത് അവ “നിയന്ത്രണത്തിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.” അപ്പോഴാണ് ക്രിസ്തു തന്റെ മഹത്വരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത്, കാരണം അദ്ദേഹം ഉത്തരമഴയുടെ കാലത്താണ് തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

> “പിന്നാക്കമഴ ശുദ്ധരായിരിക്കുന്നവരുടെ മേൽ വരുന്നു—അപ്പോൾ എല്ലാവരും മുമ്പെപ്പോലെ അതിനെ സ്വീകരിക്കും.

> “നാല് ദൂതന്മാര്‍ വിട്ടയക്കുമ്പോള്‍, ക്രിസ്തു തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കും. തങ്ങള്‍ക്കു കഴിയുന്ന എല്ലാം ചെയ്യുന്നവരല്ലാതെ ആര്‍ക്കും അന്ത്യമഴ ലഭിക്കുകയില്ല.” സ്പാള്‍ഡിംഗ് ആന്‍ഡ് മാഗന്‍, 3.

Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ മുമ്പുള്ള രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ, ജാതികൾ കോപിതരാകുമ്പോഴും അതേ സമയം “അടക്കിനിർത്തപ്പെടുമ്പോഴും,” നാല് ദൂതന്മാർ നാല് കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുനിർത്തുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ജാതികളുടെ കോപാകുലത “നാല് കാറ്റുകൾ” ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. കോപിതരായ ജാതികളെ നാല് ദൂതന്മാർ അടക്കിനിർത്തുന്ന സമയത്താണ് അന്ത്യമഴ എത്തുന്നതെന്നും അവൾ സൂചിപ്പിച്ചു. അന്ത്യമഴ എത്തുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്ന, അതോടൊപ്പം ജാതികൾ കോപിതരായിരുന്നിട്ടും അടക്കിനിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സമയവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആ കാലഘട്ടം, മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ തുടരുന്നു. ആ കാലഘട്ടം രക്ഷയുടെ കാലം അവസാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്; അതിനാൽ അതു അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ അവസാന ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ശുശ്രൂഷയെയാണ് അവൻ മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങളെയോ അവരുടെ പേരുകളെയോ ന്യായവിധിയുടെ പുസ്തകങ്ങളിൽനിന്ന് മായിച്ചുകളയുന്ന കാലഘട്ടമായി തിരിച്ചറിയുന്നത്. ദൂതന്മാർ നാല് കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുനിർത്തുന്ന ആ കാലഘട്ടം, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്ന സമയമാണ്.

മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം ജാതികളെ “കോപിപ്പിക്കുന്ന” ശക്തിയാകുന്നു; മൂന്നാം അയ്യോ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിച്ചേർന്നു, എങ്കിലും ഇസ്ലാം ഉടൻതന്നെ “നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു.” “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; യെശയ്യാവു “കിഴക്കൻ കാറ്റിനെ” ദൈവം “തടയുന്ന” “കൊടുങ്കാറ്റ്” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധം പ്രസവവേദനയിലുള്ള ഒരു സ്ത്രീയായി ആവർത്തിച്ച് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ ആരംഭിച്ച, ക്രമേണ തീവ്രമാകുന്ന ഒരു യുദ്ധമാണ്; അതിന്റെ അടയാളമായി ന്യൂയോർക്കു നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർക്കപ്പെട്ടത് സംഭവിച്ചു.

> “ന്യൂയോർക്കിനെ ഒരു ഉദ്ധൃത ജലതരംഗം വാരി നീക്കും എന്ന് ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചുവെന്നു പറയപ്പെടുന്ന വാക്ക് ഇപ്പോഴോ വരുന്നത്? ഇത് ഞാൻ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവിടെ നിലമേൽ നിലയായി ഉയർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങളെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ‘കർത്താവ് ഭൂമിയെ ഭയങ്കരമായി കുലുക്കുവാൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ എത്ര ഭീകരമായ ദൃശ്യങ്ങളാകും സംഭവിക്കുക! അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് 18:1–3 ലെയുള്ള വചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകും’ എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായമൊട്ടാകെയും ഭൂമിയിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. എന്നാൽ ന്യൂയോർക്കിന്മേൽ പ്രത്യേകിച്ച് എന്ത് വരാനിരിക്കുകയാണ് എന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് പ്രത്യേക വെളിച്ചമൊന്നുമില്ല; എനിക്ക് അറിയുന്നതെല്ലാം, ഒരുദിവസം അവിടെയുള്ള മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ തിരിവിലും മറിവിലും ഇടിഞ്ഞുവീഴും എന്നതാണ്. എനിക്കു ലഭിച്ച വെളിച്ചപ്രകാരം, ലോകത്തിൽ നാശം നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. കർത്താവിന്റെ ഒരു വാക്ക്, അവന്റെ മഹാശക്തിയുടെ ഒരു സ്പർശം, ഈ ഭീമാകാരമായ നിർമ്മിതികൾ വീഴുവാൻ മതിയാകും. നമ്മുക്ക് നിരൂപിക്കാനാകാത്തത്ര ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Review and Herald, July 5, 1906.

1843-ലെയും 1850-ലെയും ചാർട്ടുകളിൽ ഇസ്‌ലാം “യുദ്ധക്കുതിരകൾ” എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെയും ഇസ്‌ലാം പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ, ഇസ്‌ലാമിന്റെ രാജാവിന്റെ നാമംകൊണ്ടാണ് ഇസ്‌ലാമിന്റെ സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

> അവർക്കു മേലായി ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ അഗാധകുണ്ടിന്റെ ദൂതനാകുന്നു; അവന്റെ പേര് എബ്രായ ഭാഷയിൽ അബദ്ദോൻ എന്നും, ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ അവന് അപ്പൊല്ല്യോൻ എന്നും പേരാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 9:11.

ഒൻപതാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യം പ്രവചനാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പഴയ നിയമത്തിൽ (ഹീബ്രു) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും പുതിയ നിയമത്തിൽ (ഗ്രീക്ക്) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും, ഇസ്‌ലാമിന്റെ സ്വഭാവം അബദ്ദോൻ അല്ലെങ്കിൽ അപൊല്ല്യോൻ ആണെന്നതാണ്. ഈ രണ്ടുപേരുകളും “നാശവും മരണവും” എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

> “ദൂതന്മാർ നാല് കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുനിറുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവ, വിട്ടുമാറി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട് ഭൂമിയൊട്ടാകെ പാഞ്ഞോടുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ക്രുദ്ധനായ ഒരു കുതിരയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ പാതയിൽ നാശവും മരണവും വഹിച്ചുകൊണ്ട്.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

നാല് കാറ്റുകൾ വിടുതൽ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ക്രുദ്ധനായ കുതിരയാണ്. ക്രുദ്ധനായ ആ കുതിരയുടെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളിൽ ഒന്നെന്നാൽ, അത് തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴും, മുഴുവൻ ഭൂമിയിന്മേൽ “നാശവും മരണവും” കൊണ്ടുവരാൻ വിടുതൽ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ വിഷയങ്ങളെ കുറിച്ച് നാം തുടർന്നും പരിഗണിക്കും.

> “ദൈവജനങ്ങൾക്ക്, ഇപ്പോൾ വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്ക് ഏകദേശം സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് നഗരങ്ങളുടെ അടുത്തുവരുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ബോധമെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ എത്ര നല്ലതായിരുന്നു! എന്നാൽ സത്യം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ട പലരും തങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങളെ കുറ്റം ചുമത്തി ശപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പരിവർത്തനശക്തി മനസ്സുകളിൽ വരുമ്പോൾ, ഉറപ്പായ ഒരു മാറ്റം സംഭവിക്കും. മനുഷ്യർക്കു വിമർശിക്കാനും തകർത്തുകളയാനും യാതൊരു പ്രവണതയും ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ലോകത്തിലേക്കു പ്രകാശം പ്രകാശിക്കുന്നതിനെ തടയുന്ന നിലയിൽ അവർ നിലകൊള്ളുകയുമില്ല. അവരുടെ വിമർശനവും അവരുടെ കുറ്റാരോപണവും നിലച്ചുപോകും. ശത്രുവിന്റെ ശക്തികൾ യുദ്ധത്തിനായി സംഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കഠിനമായ സംഘർഷങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. എന്റെ സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും, ഒന്നിച്ചുചേരുക, ഒന്നിച്ചുചേരുക. ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ബന്ധിക്കപ്പെടുക. ‘നിങ്ങൾ “സഖ്യം” എന്നു പറയരുത്;... അവർ ഭയപ്പെടുന്നതിനെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടരുത്; ഭ്രമിക്കയും അരുത്. സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയെ തന്നേ വിശുദ്ധനായി മാനിപ്പിൻ; അവൻ തന്നേ നിങ്ങളുടെ ഭയവും അവൻ തന്നേ നിങ്ങളുടെ ഭ്രമവും ആയിരിക്കട്ടെ. അവൻ ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലമായിരിക്കും; എന്നാൽ യിസ്രായേലിന്റെ ഇരുവീടുകൾക്കും ഇടർച്ചക്കല്ലായും അപമാനപ്പാറയായും യെരൂശലേം നിവാസികൾക്കു കെണിയായും വലയായും ഇരിക്കും. അവരിൽ പലരും ഇടറി വീഴും; തകർന്നുപോകും; കുടുങ്ങും; പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.’”

> “ലോകം ഒരു രംഗവേദിയാണ്. അതിലെ നടന്മാരായ നിവാസികൾ അവസാനത്തെ മഹത്തായ നാടകത്തിൽ തങ്ങളുടേതായ പങ്ക് അവതരിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ കാഴ്ചയിൽനിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യരാശിയിലെ മഹാസമൂഹങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ സ്വാർഥലക്ഷ്യങ്ങൾ സാധിപ്പിക്കുവാൻ കൂട്ടുകെട്ടുണ്ടാക്കുന്നതല്ലാതെ യാതൊരു ഐക്യവും ഇല്ല. ദൈവം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ മത്സരസ്വഭാവമുള്ള പ്രജകളെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ നിറവേറും. ദൈവം ഒരു കാലയളവിൽ കലഹത്തിന്റെയും ക്രമഭംഗത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾ ആധിപത്യം പുലർത്തുവാൻ അനുവദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ലോകം മനുഷ്യരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നാടകത്തിലെ അവസാനത്തെ മഹത്തായ രംഗങ്ങൾ സംഭവിപ്പിക്കുവാൻ അധോലോകത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശക്തി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,—ക്രിസ്തുവായി വന്നു നിൽക്കുന്ന സാത്താനും, രഹസ്യസംഘങ്ങളിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പരസ്പരം ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരിൽ സകല അധർമ്മവഞ്ചനയോടും കൂടി പ്രവർത്തിക്കുന്നതും. കൂട്ടുകെട്ടിനുള്ള ആവേശത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നവർ ശത്രുവിന്റെ പദ്ധതികളെ പ്രവർത്തിയിൽ വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കാരണത്തെ ഫലം അനുഗമിക്കും.”

> “ലംഘനം ഏകദേശം അതിന്റെ പരിധിയിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. ആശയക്കുഴപ്പം ലോകത്തെ നിറച്ചിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ മേൽ ഉടൻതന്നെ ഒരു മഹാഭീതി വരാനിരിക്കുന്നു. അന്ത്യം അതീവ സമീപത്തിലാണ്. സത്യത്തെ അറിയുന്ന നാം, ലോകത്തിന്മേൽ അത്യന്തം അപ്രതീക്ഷിതമായൊരു അതികായ ആഘാതമായി ഉടൻ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാനിരിക്കുന്നതിനായി ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്.” Review and Herald, September 10, 1903.

Back to Articles