Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിയെട്ട്

പ്രവാചക പട്ടികകളുടെ അനാവരണം: ഹബക്കൂക്കിന്റെ ദർശനവും മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നവും

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word

ഉലായി നദിയുടെ ദർശനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അറിവിന്റെ വർദ്ധനവാണ് ഒടുവിൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടത്.

> തങ്ങൾ രണ്ടാം വരവിന്റെ സമയത്തേക്കു ബാധകമെന്നു കരുതിയിരുന്ന പ്രവചനങ്ങളോടു നെയ്തുചേർന്നിരുന്നത്, അവരുടെ അനിശ്ചിതത്വവും ഉത്കണ്ഠയും നിറഞ്ഞ അവസ്ഥയ്ക്കു പ്രത്യേകമായി യോജിച്ച ഉപദേശമായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ അവരുടെ ബോധ്യത്തിനു ഇരുളായിരിക്കുന്നതു യുക്തിയായ സമയത്തു വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടും എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവർ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതുമായിരന്നു.

> “ഈ പ്രവചനങ്ങളിൽ ഹബക്കൂക്ക് 2:1–4-ലെ പ്രവചനവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു: ‘ഞാൻ എന്റെ കാവൽസ്ഥാനത്ത് നിലക്കും; ഗോപുരത്തിന്മേൽ എന്നെത്തന്നെ നിർത്തും; അവൻ എന്നോടു എന്തു അരുളിച്ചെയ്യുമെന്നതും, ഞാൻ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എന്തു ഉത്തരം പറയും എന്നതും കാണുവാൻ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും. അപ്പോൾ യഹോവ എന്നോടു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതുക; ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവനും അതു വായിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ പലകകളിൽ വ്യക്തമായി എഴുതുക. ദർശനം ഇന്നും നിയമിതസമയത്തേക്കുള്ളതാകുന്നു; എന്നാൽ അവസാനം അത് സംസാരിക്കും, അസത്യം പറയുകയുമില്ല; അത് താമസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും അതിനായി കാത്തിരിക്കുക; അതു നിശ്ചയമായും വരും; താമസിക്കയുമില്ല. ഇതാ, ഉന്നതഭാവം പ്രാപിച്ചവന്റെ ആത്മാവ് അവനിൽ നേരായതല്ല; എന്നാൽ നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും.’”

> 1842-ൽ തന്നേ, “ദർശനം എഴുതുകയും വായിക്കുന്നവൻ ഓടേണ്ടതിന്നു അതു പട്ടികകളിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ക” എന്ന ഈ പ്രവചനത്തിൽ നൽകിയിരുന്ന നിർദ്ദേശം, ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും ദർശനങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനപടം തയ്യാറാക്കുവാൻ ചാൾസ് ഫിച്ചിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ പടത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം, ഹബക്കൂക്കിന് നൽകിയ കല്പനയുടെ ഒരു നിവൃത്തിയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. എങ്കിലും, അന്നേരം ആ ദർശനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ ഒരു പ്രത്യക്ഷമായ താമസം—ഒരു കാത്തിരിപ്പുകാലം—അതേ പ്രവചനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. നിരാശാനുഭവത്തിനുശേഷം, ഈ തിരുവെഴുത്ത് അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളതായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: “ദർശനം നിയമിതസമയത്തേക്കു ഇന്നും ഇരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവസാനത്തിൽ അതു സംസാരിക്കും, അസത്യം പറയുകയില്ല; അതു താമസിച്ചാലും അതിന്നായി കാത്തിരിക്ക; എന്തെന്നാൽ അതു നിശ്ചയമായി വരും; താമസിക്കയുമില്ല…. നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും.” The Great Controversy, 391, 392.

ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ പ്രവചനപരമായി രണ്ടു സാക്ഷികളാകുന്നു. വേദപുസ്തകപ്രകാരം സത്യത്തെ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്ന് രണ്ടു സാക്ഷികളെ ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്.

> എന്നാൽ അവൻ നിന്റെ വാക്ക് കേൾക്കാതെയിരുന്നാൽ, രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ വായാൽ സകല കാര്യവും സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതിന്നു, നിന്നോടുകൂടെ ഇനിയും ഒരാളെയോ രണ്ടാളെയോ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുക. മത്തായി 8:16.

ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പട്ടികകൾ (1843-ലെയും 1850-ലെയും മുൻഗാമി ചാർട്ടുകൾ) പരസ്പരം മേൽപ്പതിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവ മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ “മണികൾ” ആയിരുന്ന സത്യങ്ങളെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ പട്ടികയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട 1843-ലെ പിഴവ്, രണ്ടാമത്തെ പട്ടികയുമായി മേൽപ്പതിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ദർശനത്തിന്റെ “താമസകാലം” സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക കാവൽക്കാരനായ മില്ലർ, തന്റെ ചരിത്രത്തിലെ വാദപ്രതിവാദത്തിനിടയിൽ താൻ എന്തു പറയേണ്ടതാണെന്ന് ചോദിച്ചു.

> ഞാൻ എന്റെ കാവലിൽ നിലകൊള്ളും; ഗോപുരത്തിന്മേൽ എന്നെത്തന്നെ നിർത്തും; അവൻ എന്നോടു എന്തു അരുളിച്ചെയ്യുമെന്നതും, ഞാൻ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എന്തു ഉത്തരം പറയേണ്ടതുമെന്നതും അറിയാൻ ഞാൻ ജാഗരിച്ചുനോക്കും. ഹബക്കൂക്ക് 2:1.

പ്രഭു മില്ലറിനോട് ദർശനം എഴുതിവെക്കാൻ നിർദേശിച്ചു; തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ, ആ ദർശനം ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്ന പെട്ടി അവൻ തന്റെ മുറിയുടെ നടുവിലുള്ള ഒരു മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.

> യഹോവ എന്നോടു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തത്: ദർശനം എഴുതുക; ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ വായിക്കുന്നവനും ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ പലകകളിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുക. ഹബക്കൂക്ക് 2:2.

അതിനുശേഷം പട്ടികകൾ താമസിക്കുന്ന കാലത്തെയും ആദ്യ നിരാശയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> ദർശനം ഇനിയും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്തേക്കുള്ളതാകുന്നു; എന്നാൽ അന്ത്യത്തിൽ അത് സംസാരിക്കും, അസത്യം പറയുകയില്ല; അത് താമസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും അതിനായി കാത്തിരിക്ക; കാരണം അത് നിശ്ചയമായും വരും, താമസിക്കുകയില്ല. ഹബക്കൂക്ക് 2:3.

അപ്പോൾ അറിവിന്റെ വർധനയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രകടമാകുന്ന ആ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> ഇതാ, ഉന്നതമായിരിക്കുന്ന അവന്റെ ആത്മാവ് അവനിൽ നേരായതല്ല; എന്നാൽ നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും. ഹബക്കൂക്ക് 2:4.

ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലൂടെ ആരാധകരുടെ ഈ രണ്ടു വർഗങ്ങൾ വെളിപ്പെടുന്നതായിരിക്കും.

> അവൻ പറഞ്ഞു: ദാനിയേലേ, നീ നിന്റെ വഴിക്കു പോകുക; കാരണം ഈ വചനങ്ങൾ അന്ത്യകാലം വരെയും അടച്ചുവെക്കപ്പെട്ടും മുദ്രയിട്ടും ഇരിക്കുന്നു. പലരും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരിശോധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത തന്നേ പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കുകയില്ല; ജ്ഞാനികളോ ഗ്രഹിക്കും. ദാനിയേൽ 12:9, 10.

ദാനിയേലിലെ “ജ്ഞാനികൾ” വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ട മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ചിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരാകുന്നു; ദുഷ്ടന്മാർ അഹങ്കാരത്തിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട മൂഢകന്യകമാരായിരുന്നു. മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, രത്നങ്ങൾ സന്ദേശമായിരുന്ന പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ എണ്ണയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “ദൈവം ഞങ്ങളിലേക്കയക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ നാം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, ഇരുളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്കു കൈമാറപ്പെടേണ്ടതിന്നു അവൻ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിലേക്കു ഒഴുക്കുമായിരുന്നു ആ സ്വർണതൈലം നാം നിരസിക്കുന്നു. ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേറ്റുകൊൾവിൻ’ എന്ന വിളി വരുമ്പോൾ, വിശുദ്ധ തൈലം സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പരിപാലിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും, മൂഢകന്യകമാരെപ്പോലെ, തങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാൻ സന്നദ്ധരല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തും. തൈലം സമ്പാദിക്കാനുള്ള ശക്തി അവർക്കു തങ്ങളിലുതന്നെ ഇല്ല, അവരുടെ ജീവിതങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നു.” Review and Herald, July 20, 1897.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങൾ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രഭയോടെ തിളങ്ങും; പത്ത് എന്ന സംഖ്യയും പ്രകാശവും രണ്ടും പരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ അവസാനഭാഗത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ പ്രകാശം ഒരു പരീക്ഷണസന്ദേശം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ അത് അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ പരീക്ഷണസന്ദേശമാണ്. ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ ഒരു ആവർത്തനമാണ്; കാരണം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

> “പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢികളും. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ഇനി നിറവേറുകയും ചെയ്യും; കാരണം, ഇതിന് ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശംപോലെ തന്നേ, ഇത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, കാലാവസാനംവരെ ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ താമസകാലത്തിന്റെ അനുഭവം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും; അപ്പോൾ അവന്റെ രത്നങ്ങൾ സൂര്യനെക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് കൂടുതൽ ദീപ്തിയായി പ്രകാശിക്കും. അതിലൂടെ ആ രത്നങ്ങൾ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ അന്തിമ പരീക്ഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. പത്ത് എന്നത് ഒരു പരീക്ഷയുടെ പ്രതീകമാണ്; പത്തു ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം ദാനിയേലും ആ മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ബാബിലോന്റെ ആഹാരക്രമം ഭക്ഷിച്ചിരുന്നവരെക്കാൾ കാഴ്ചയിൽ കൂടുതൽ മനോഹരരുമും ദേഹത്തിൽ കൂടുതൽ പുഷ്ടരുമും ആയിരുന്നു. വിശ്വാസത്താൽ അല്ല, ധാർഷ്ട്യപരമായ മുൻകൽപ്പനയാൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഹബക്കൂക്കിലെ ഗർവികൾ ബാബിലോന്റെ സ്വഭാവം വികസിപ്പിച്ചു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അവർ ബാബിലോണിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറി; ഹബക്കൂക്കിൽ അവരുടെ സ്വഭാവത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനായി പാപ്പത്വം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> ഇതാ, അവനിൽ ഗർവ്വത്തോടെ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന അവന്റെ ആത്മാവ് നേരുള്ളതല്ല; എങ്കിലും നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും. അതുമാത്രമല്ല, അവൻ വീഞ്ഞിനാൽ അതിക്രമം ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവൻ അഹങ്കാരിയായ മനുഷ്യനാകുന്നു; വീട്ടിൽ പാർക്കുന്നതുമില്ല; അവൻ പാതാളംപോലെ തന്റെ ആഗ്രഹം വിശാലമാക്കുന്നു; അവൻ മരണത്തെപ്പോലെ ആകുന്നു, തൃപ്തനാകുവാനും കഴിയുന്നില്ല; പക്ഷേ സകല ജാതികളെയും തന്റെ അടുക്കൽ ശേഖരിച്ചുകൂട്ടുകയും സകല ജനങ്ങളെയും തന്റെ അടുക്കൽ കൂമ്പാരം ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവരൊക്കെയും അവനെതിരെ ഒരു ഉപമയും അവനെതിരെ പരിഹാസപ്രസംഗമായ ഒരു ചൊല്ലും എടുത്തുപറഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ പറയുകയില്ലയോ: തനിക്കല്ലാത്തതു വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവന്നു അയ്യോ! എത്രകാലം? കട്ടിയുള്ള ചെളിയുടെ ഭാരമേറ്റു സ്വയം ഭാരപ്പെടുത്തുന്നവന്നു അയ്യോ! നിന്നെ കടിച്ചുകൊള്ളുന്നവർ പെട്ടെന്നു എഴുന്നേൽക്കുകയില്ലയോ? നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവർ ഉണരുകയില്ലയോ? അപ്പോൾ നീ അവർക്കു കൊള്ളയായിത്തീരും. നീ അനേകം ജാതികളെ കൊള്ളയടിച്ചതുകൊണ്ട് ജനങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പൊക്കെയും നിന്നെ കൊള്ളയടിക്കും; മനുഷ്യരുടെ രക്തം നിമിത്തവും ദേശത്തോടും നഗരത്തോടും അതിൽ പാർക്കുന്ന സകലരോടും ചെയ്ത അതിക്രമം നിമിത്തവും അങ്ങനെ സംഭവിക്കും. ഹബക്കൂക്ക് 2:4–8.

മത്തായി ഇരുപത്തഞ്ചിലെ കന്യകമാരിൻമേൽ വരുത്തപ്പെട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയ, “അനേകം ജാതികളെ കൊള്ളയടിച്ച” ശക്തിയായ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ (പാപ്പത്വത്തിന്റെ) സ്വഭാവം വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഒരു ആരാധകവർഗ്ഗത്തെ ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നു.

> യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, വടക്കുദേശത്തുനിന്നു ഒരു ജനത വരുന്നു; ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽനിന്നു ഒരു മഹാജാതി എഴുന്നേല്പിക്കപ്പെടും. അവർ വില്ലും കുന്തവും കൈക്കൊള്ളും; അവർ ക്രൂരന്മാർ ആകുന്നു, കരുണയില്ലാത്തവരും ആകുന്നു; അവരുടെ ശബ്ദം സമുദ്രംപോലെ ഘോഷിക്കുന്നു; അവർ കുതിരകളിന്മേൽ കയറി, യുദ്ധത്തിനായി നിരന്നിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ, സീയോന്റെ മകളായ നിന്നെതിരെ അണിനിരക്കും. അതിന്റെ വാർത്ത ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ ക്ഷീണിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; വേദന ഞങ്ങളെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രസവവേദനയിലുള്ള സ്ത്രീക്കുള്ളതുപോലുള്ള പീഡയും. വയലിലേക്കു പോകരുതു; വഴിയിൽ നടന്നു പോകരുതു; ശത്രുവിന്റെ വാളും ചുറ്റുമുള്ള ഭീതിയും അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ. എന്റെ ജനത്തിന്റെ മകളേ, നീ ചാക്കുടുത്തു ചാരത്തിൽ ഉരുളുക; ഏകപുത്രനെക്കുറിച്ചുള്ളതുപോലെ ദുഃഖാചരണം ചെയ്ക; അത്യന്തം കഠിനമായ വിലാപം ചെയ്ക; എന്തെന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ പെട്ടെന്നു ഞങ്ങളുടെമേൽ വരും. യിരെമ്യാവു 6:22–26.

ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് വർഗങ്ങൾ വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടവരും ബാബേലിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്തവരുമാകുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ കന്യകമാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം വികസിപ്പിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ പാപ്പാസഭയുടെ സ്വഭാവം വികസിപ്പിച്ച് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.

> “നൈതിക ഇരുളിന്റെ നടുവിൽ സത്യപ്രകാശം പ്രകാശിക്കേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തേക്കു അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ നെറ്റിയിലോ കൈകളിലോ മൃഗത്തിന്റെ അടയാളമോ അതിന്റെ പ്രതിമയുടെ അടയാളമോ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരെ മുന്നറിയിപ്പു ചെയ്യുന്നതാകുന്നു അത്. ഈ അടയാളം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അർത്ഥം, മൃഗം ചെയ്തിരിക്കുന്ന അതേ തീരുമാനത്തിൽ എത്തിച്ചേരുകയും, ദൈവവചനത്തോടു നേരിട്ടു വിരോധമായി അതേ ആശയങ്ങളെ പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. ഈ അടയാളം സ്വീകരിക്കുന്ന ഏവരെയും കുറിച്ചു ദൈവം ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘അവനും ദൈവക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു പാനം ചെയ്യും; അതു അവന്റെ കോപപാത്രത്തിൽ കലരാതെയേ ഒഴുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു; വിശുദ്ധദൂതന്മാരുടെ സന്നിധിയിലും കുഞ്ഞാടിന്റെ സന്നിധിയിലും അവൻ അഗ്നിയാലും ഗന്ധകത്താലും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടും.’ റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ജൂലൈ 13, 1897.”

ബാബേലിന്റെ വീഞ്ഞു പാനിക്കുന്ന കന്യകമാർ ഒടുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞും പാനിക്കും. യെശയ്യാവിൽ, എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാർ സകലവും തലകീഴായി മറിച്ചിടുന്നതിലൂടെ തങ്ങളുടെ അന്ധമായ മദ്യലഹരി പ്രകടമാക്കുന്നു; ആ പ്രവൃത്തി “കുശവന്റെ കളിമൺ” എന്നു കണക്കാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

“ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത്, “ദൈനംദിനം” എന്ന സത്യത്തെ തലകീഴായി മറിച്ചിടുന്നതാകുന്നു; കാരണം “ദൈനംദിനം” ഒരു സാത്താനിക പ്രതീകമാണ്. “ദൈനംദിനം” പൈതൃകമതം ആണെന്ന മില്ലറിന്റെ തിരിച്ചറിവ് ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകളിൽ നേരിട്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന “പാപപുരുഷൻ” വെളിപ്പെടേണ്ടതിന്നായി “നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടത്” പൈതൃകമതമായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അവനെ അനുവദിച്ച തെസ്സലോനിക്ക്യർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിലെ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ കണ്ടെത്തൽ, 2 തെസ്സലോനിക്ക്യർ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രധാന സത്യമാണ്.

> “ഞാൻ തുടർന്ന് വായിച്ചു; ദാനിയേലിൽ അല്ലാതെ അത് [നിത്യമായത്] കാണപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഉദാഹരണവും എനിക്കു കണ്ടെത്താനായില്ല. തുടർന്ന് [ഒരു കോൺകോർഡൻസിന്റെ സഹായത്തോടെ] അതിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്ന ആ വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്തു—‘നീക്കിക്കളയുക’; അവൻ നിത്യമായതിനെ നീക്കിക്കളയും; ‘നിത്യമായത് നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്ന സമയത്തുനിന്ന്,’ എന്നിവ. ഞാൻ പിന്നെയും വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; ഈ വചനത്തിൽ എനിക്കൊരു വെളിച്ചവും ലഭിക്കാതിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു; ഒടുവിൽ ഞാൻ 2 തെസ്സലോനിക്ക്യർ 2:7, 8-ൽ എത്തി. ‘അകൃത്യത്തിന്റെ രഹസ്യം ഇപ്പോഴേക്കും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ വഴിയിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെടുംവരെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും; അപ്പോൾ ആ ദുഷ്ടൻ വെളിപ്പെടും,’ മുതലായവ. ഞാൻ ആ വചനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, ഓ, സത്യം എത്ര വ്യക്തമായും മഹിമാപൂർണ്ണമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! അതാ അത്! അതാണ് നിത്യമായത്! അങ്ങനെങ്കിൽ, ‘ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ,’ അല്ലെങ്കിൽ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവൻ എന്നു പൗലൊസ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്താണ്? ‘പാപപുരുഷൻ’ എന്നും ‘ദുഷ്ടൻ’ എന്നും പറഞ്ഞത് പോപ്പറിയെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, പോപ്പറി വെളിപ്പെടുന്നതിൽ തടസ്സമാകുന്നത് എന്താണ്? അതു പേഗനിസമാണ്; അങ്ങനെങ്കിൽ, ‘നിത്യമായത്’ പേഗനിസമെന്നതായിരിക്കണം.” —വില്ല്യം മില്ലർ, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

തെസ്സലോനിക്ക്യരിൽ “ദൈനംദിനം” എന്നതിനുള്ള മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ അർത്ഥം ആ ഭാഗത്തിന്റെ പ്രധാന സത്യമാണ്. സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തവരെയും അതിനാൽ അവർ ശക്തമായ ഭ്രമത്തിന് ഇരയാകുമെന്നവരെയും പൗലൊസ് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ സത്യത്തോടുള്ള ദ്വേഷത്തെയാണ് അദ്ദേഹം നിർവിവാദമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്; എന്നാൽ ആ ഭാഗത്തിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന സത്യം “ദൈനംദിനം” എന്നത് പൗരാണിക റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന സത്യമാണ്.

> ശരീരത്തിന്റെ ദീപം കണ്ണാകുന്നു; ആകയാൽ നിന്റെ കണ്ണ് ഏകാഗ്രമെങ്കിൽ, നിന്റെ ശരീരം മുഴുവനും പ്രകാശപൂർണ്ണമായിരിക്കും. എന്നാൽ നിന്റെ കണ്ണ് ദുഷ്ടമെങ്കിൽ, നിന്റെ ശരീരം മുഴുവനും അന്ധകാരപൂർണ്ണമായിരിക്കും. ആകയാൽ നിന്നിലുള്ള പ്രകാശം തന്നേ അന്ധകാരമെങ്കിൽ, ആ അന്ധകാരം എത്ര മഹത്തായത്! ഒരുത്തനും രണ്ടു യജമാനന്മാരെ സേവിപ്പാൻ കഴിയുകയില്ല; അവൻ ഒരുത്തനെ ദ്വേഷിച്ചു മറ്റെയുത്തനെ സ്നേഹിക്കുമല്ലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരുത്തനോടു ചേർന്നു മറ്റെയുത്തനെ നിരസിക്കുമല്ലോ. നിങ്ങൾക്കു ദൈവത്തെയും മമ്മോനെയും ഒരുപോലെ സേവിപ്പാൻ കഴിയുകയില്ല. മത്തായി 6:22–24.

സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹമോ, അല്ലെങ്കിൽ സത്യത്തോടുള്ള വൈരാഗ്യമോ മാത്രമേ ഉള്ളു. മദ്ധ്യസ്ഥമായ യാതൊരു നിലപാടും ഇല്ല. മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ചിലെ ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാരുടെമേൽ വരുന്ന ശക്തമായ വഞ്ചന, അന്തിമ പരീക്ഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മില്ലറുടെ രത്നങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തെ അവർ നിരസിച്ചതിന്മേലാണ് അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ അന്തിമ പരീക്ഷ അവരുടെ പത്താമത്തെ പരീക്ഷയായിരുന്നു; അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ മില്ലറുടെ രത്നങ്ങൾ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. മില്ലറുടെ രത്നങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകം “the daily” ആകുന്നു; അതിനെ എഫ്രയീമിലെ മദ്യപാനികൾ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മൂന്നാം തലമുറയിൽ തലകീഴാക്കി. “The daily” എന്നത് അന്യജാതീയതയുടെ സാത്താനിക പ്രതീകമാണ്. മദ്യപാനികൾ ഒരു കള്ളരത്നം അവതരിപ്പിച്ചു; അത് അവർ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റാന്റിസത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നതായിരുന്നു; അത് “the daily”യെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

മില്ലർ തന്റെ രത്നങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹിക്കൽ, അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ചരിത്രപരമായ സാഹചര്യത്താൽ പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നു. രണ്ടാം വരവ് അടുത്ത പ്രവാചകസംഭവമാണെന്ന് ഉറച്ചുറപ്പായിരുന്നതിനാൽ, 1798-ൽ പാപ്പാസഭയ്ക്ക് ഉണ്ടായ മാരക മുറിവ് ദാനിയേൽ രണ്ടിലെ നാലാമത്തെയും അന്തിമവുമായ ഭൂമിയിലെ രാജ്യത്തെയേ പ്രതിനിധീകരിക്കാനാവൂ. “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ ഗ്രഹിക്കലും പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നു; കാരണം, വെളിപ്പാടിലൂടെ താൻ ഒരു പ്രത്യേക പഠനരീതിയിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടുവെന്നതാണ് അവന്റെ സാക്ഷ്യം, അതിൽ താൻ തന്റെ ബൈബിൾ, ക്രൂഡന്റെ കോൺകോർഡൻസ് എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുകയും ചില പത്രങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്തതായി അവൻ പ്രസ്താവിച്ചു. അങ്ങനെ പഠിക്കണമെന്ന അവന്റെ തീരുമാനം ലളിതമായി അവന്റെ മനസ്സിലേക്കു വന്നതായിരുന്നു.

> “ഞാൻ ദൈവം ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചതിനു ശേഷം അതിൽ ഇടപെടുന്നില്ലെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഡീയിസ്റ്റായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങളിൽ, എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായ എല്ലാ ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും ഞാൻ വായിച്ചു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബൈബിളിനെ സ്നേഹിച്ചു, കാരണം അത് യേശുവിനെക്കുറിച്ചു ഉപദേശിച്ചു! എന്നിരുന്നാലും ബൈബിളിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും അന്ധകാരമായിരുന്നു എന്നൊരു നല്ല പങ്കുണ്ടായിരുന്നു. 1818-ലോ 1819-ലോ, ഞാൻ സന്ദർശിക്കാൻ പോയിരുന്ന, ഞാൻ ഡീയിസ്റ്റായിരുന്ന കാലത്ത് എന്നെ അറിയുകയും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ വളരെ അർത്ഥസൂചകമായ ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു: ‘ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചും ആ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചും നീ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു?’—ഞാൻ ഡീയിസ്റ്റായിരുന്നപ്പോൾ എതിർത്തിരുന്ന പഴയ വാക്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു. അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്തെന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, പിന്നെ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു—നീ എനിക്ക് സമയം തരുന്നുവെങ്കിൽ, അവയ്ക്ക് എന്താണ് അർത്ഥമെന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയും. ‘എത്രകാലം സമയം വേണം?’ ‘എനിക്കറിയില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ പറയും,’ എന്നു ഞാൻ മറുപടി നൽകി; കാരണം, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വെളിപ്പാട് ദൈവം തന്നിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്തെന്നു ഞാൻ കണ്ടെത്താനാകുമെന്നു വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ടു, എന്റെ ബൈബിൾ പഠിക്കണമെന്നു ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്ത ഉടനെ, ഈ ചിന്ത എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു—‘നിനക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഭാഗം കണ്ടെത്തിയാൽ, നീ എന്തു ചെയ്യും?’ അപ്പോൾ ബൈബിൾ പഠിക്കാനുള്ള ഈ രീതിയാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നത്:—അത്തരം ഭാഗങ്ങളിലെ വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്ത്, അവയെ ബൈബിളിലുടനീളം പിന്തുടർന്ന്, ഈ രീതിയിൽ അവയുടെ അർത്ഥം കണ്ടെത്തും. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ലതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്ന ക്രൂഡന്റെ കോൺകോർഡൻസ് എന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതും എന്റെ ബൈബിളും എടുത്തു, എന്റെ എഴുത്തുമേശയ്ക്കരികിൽ ഇരുന്നു, എന്റെ ബൈബിൾ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്നു അറിയേണ്ടതെന്നു ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയിച്ചിരുന്നതിനാൽ, അല്പം പത്രങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും വായിച്ചില്ല. അപ്പോളോസ് ഹെയിൽ, The Second Advent Manual, 65.”

മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങൾ അവന്റെ പഠനരീതിയാൽ മാത്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞതല്ല, ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള നേരിട്ടുള്ള വെളിപ്പാടിലൂടെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞവയായിരുന്നു.

> “ബൈബിളിൽ വിശ്വസിക്കാതിരുന്ന ഒരു കർഷകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്നു, പ്രവചനങ്ങളെ അന്വേഷിപ്പാൻ അവനെ നയിക്കേണ്ടതിന്നു, ദൈവം തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ ആ തിരഞ്ഞെടുത്തവനെ ആവർത്തിച്ചും സന്ദർശിച്ചു; അവന്റെ ചിന്തയെ വഴിനടത്തുവാനും, ദൈവജനത്തിനു എപ്പോഴും മങ്ങിയിരുന്ന പ്രവചനങ്ങളെ അവന്റെ ഗ്രഹണത്തിനു തുറന്നുകൊടുക്കുവാനും ആയിരുന്നു അത്. സത്യത്തിന്റെ ശൃംഖലയുടെ ആരംഭം അവന്നു ലഭിച്ചു; തുടർന്ന് കണ്ണി പിന്നാലെ കണ്ണിയായി അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു, ഒടുവിൽ അവൻ ദൈവവചനത്തെ അത്ഭുതത്തോടും ഭക്തിപൂർവ്വമായ അഭിനന്ദനത്തോടും കൂടി നോക്കി. അവിടെ അവൻ സത്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു ശൃംഖല കണ്ടു. പ്രചോദിതമല്ലാത്തതെന്നു അവൻ കരുതിയിരുന്ന ആ വചനം ഇപ്പോൾ തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിലും മഹത്വത്തിലും അവന്റെ ദർശനത്തിനു മുമ്പിൽ തുറന്നു. തിരുവെഴുത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മറ്റൊന്നിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നുവെന്നും, ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം തന്റെ ഗ്രഹണത്തിനു അടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ അതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നതു വചനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തിൽ താൻ കണ്ടെത്തിയെന്നും അവൻ കണ്ടു. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധവചനം അവൻ ആനന്ദത്തോടെയും അതിഗാഢമായ ബഹുമാനത്തോടും ഭയഭക്തിയോടും കൂടെ കരുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.” Early Writings, 230.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “ദൈവം തന്റെ ദൂതനെ” മില്ലറുടെ അടുക്കൽ അയച്ചു എന്നു പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, മില്ലറുടെ അടുക്കൽ അയക്കപ്പെട്ട ദൂതൻ ഗബ്രിയേലായിരുന്നു എന്നു അതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം “തന്റെ ദൂതൻ” എന്നത് ഗബ്രിയേലിനു നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രയോഗമാണ്.

> “ദൂതന്റെ വചനങ്ങളായ, ‘ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഗബ്രിയേലാണ് ഞാൻ,’ എന്നത്, സ്വർഗീയ രാജസഭകളിൽ അവൻ അത്യുന്നത ബഹുമാനസ്ഥാനമൊന്നിനെ വഹിക്കുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നു. ദാനിയേലിനോടു ഒരു സന്ദേശവുമായി അവൻ വന്നപ്പോൾ, അവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ‘ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോടുകൂടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ നിന്റെ പ്രഭുവായ മീഖായേൽ [ക്രിസ്തു] അല്ലാതെ ആരും ഇല്ല.’ ദാനിയേൽ 10:21. ഗബ്രിയേലിനെക്കുറിച്ചു രക്ഷകൻ വെളിപ്പാടിൽ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘തന്റെ ദൂതൻമുഖാന്തരം അത് തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനെ അയച്ചു അറിയിച്ചു.’ വെളിപ്പാട് 1:1.” The Desire of Ages, 99.

ഗബ്രിയേലും മറ്റു ദൂതന്മാരും മില്ലറുടെ “മനസിനെയും” നയിച്ചു; “ദൈവജനത്തിന് എപ്പോഴും ഇരുണ്ടിരുന്ന പ്രവചനങ്ങളെ” അവന്റെ ഗ്രഹണശക്തിക്കു തുറന്നുകൊടുത്തു. അവന്റെ സന്ദേശം വെറും അവന്റെ പഠനരീതിയിലൂടെ മാത്രമല്ല വികസിച്ചത്, ദിവ്യ വെളിപ്പാടിലൂടെയും ആയിരുന്നു. ബൈബിൾ പഠിക്കാനായി അവൻ ഉപയോഗിച്ച അതേ രീതിയുതന്നെ അവന്റെ മനസ്സിലേക്കു വന്നു. ദൈവം സത്യം നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്കു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ബൈബിളിനെ ശരിയായി വിഭജിക്കുന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെ സത്യത്തിലെത്തുന്നതിന് വിപരീതമായി, അത് ഒരു ദിവ്യ വെളിപ്പാടാണ്. മില്ലർ ഇവ രണ്ടും ചെയ്തു; എന്നാൽ “the daily” എന്ന വിഷയത്തെ മില്ലർ ഗ്രഹിച്ചെത്തിയ രീതിയുടെ ഒരു ഭാഗമായി ദിവ്യ വെളിപ്പാട് ഉണ്ടായിരുന്നു.

ബൈബിളും ബൈബിളിലെ ഭാഷകളെ സംബന്ധിച്ച യാതൊരു വിവരവും ഇല്ലാത്ത ഒരു കോൺകോർഡൻസുമാത്രം കൈവശമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ ഒൻപത് മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വരെയുള്ള ലിംഗമാറ്റത്തിന്റെ അലയൊലികളെ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. “നീക്കിക്കളയുക” എന്നു രണ്ടും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ‘sur’ എന്നും ‘rum’ എന്നും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അദ്ദേഹം കണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നു രണ്ടും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ‘miqdash’ എന്നും ‘qodesh’ എന്നും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസവും അദ്ദേഹം കണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നില്ല.

ബൈബിളിൽ നൂറ്റിനാലു പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്ന ‘തമീദ്’ എന്ന പദത്തിന്റെ സത്യം അവൻ കണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. അവൻ കാണാതിരുന്നതായിരുന്ന സത്യം (അതു തന്നെയാണ് അവൻ കണ്ട സത്യവും) ഇതായിരുന്നു: ബൈബിളിൽ എബ്രായപദമായ ‘തമീദ്’ നൂറ്റിനാലു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ദാനിയേൽപുസ്തകത്തിൽ മാത്രമാണ് ‘തമീദ്’ എന്ന എബ്രായപദം ഒരു നാമമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. “നിരന്തരമായ” എന്നർത്ഥമുള്ള എബ്രായപദമാണ് ‘തമീദ്’; ദാനിയേൽപുസ്തകത്തിൽ അതിനെ “ദൈനംദിനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ മാത്രമാണ് ഈ പദം നാമമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; മറ്റു തൊണ്ണൂറ്റൊൻപത് പ്രാവശ്യം അത് ക്രിയാവിശേഷണമായിട്ടാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ കാരണത്താൽ, ബൈബിളിലെ മറ്റു സകല എഴുത്തുകാരും ആ പദം തൊണ്ണൂറ്റൊൻപത് പ്രാവശ്യം ക്രിയാവിശേഷണമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കെ, ദാനിയേൽ അതിനെ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം നാമമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിളിന്റെ വിവർത്തകർ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ, തെളിവുകളുടെ ഭാരത്താൽ അവർ ദാനിയേലിന്റെ ആ പദത്തിന്റെ നാമപ്രയോഗത്തെ “തിരുത്താൻ” നിർബന്ധിതരായി. ദാനിയേലിനെ “തിരുത്തുന്നതിനായി,” അവർ ആ പദത്തോടൊപ്പം “യാഗം” എന്ന പദം ചേർത്തു; അങ്ങനെ ഒരു നാമത്തെ ക്രിയാവിശേഷണമായി മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. പിന്നെ വിവർത്തകരെ തിരുത്തേണ്ടതിനായി, എല്ലൻ വൈറ്റ് പ്രചോദിതയായി ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തി: “‘ദൈനംദിനം’ എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചു ഞാൻ കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ പൂരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്; അത് മൂലപാഠത്തിൽപ്പെടുന്നതല്ല; ന്യായവിധിയുടെ സമയത്തിന്റെ ഘോഷം നൽകിയവർക്ക് അതിന്റെ ശരിയായ ദൃശ്യം കർത്താവു തന്നിരുന്നു.”

മില്ലർ, തന്റെ തന്നെ സാക്ഷ്യപ്രകാരം, ഒടുവിൽ 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ മനസ്സിലാക്കിയ “the daily”യെ ഗ്രഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ തന്നെ സാക്ഷ്യപ്രകാരം, ഒരു വാക്കിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ആ വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും അദ്ദേഹം പരിഗണിക്കുമായിരുന്നു; ആ വാക്ക് ബൈബിളിൽ മറ്റൊരു തൊണ്ണൂറ്റൊൻപത് പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. എങ്കിലും, “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു: ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ അല്ലാതെ മറ്റെവിടെയും അത് കണ്ടില്ല; അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: “ഞാൻ വായിച്ചു തുടർന്നു; അത് [the daily] ദാനിയേലിൽ അല്ലാതെ മറ്റൊരു സംഭവത്തിലും കാണുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായില്ല.” തന്റെ പഠനരീതിയാൽ മാത്രം അല്ല, ദൂതന്മാരുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ തനിക്കു ലഭിച്ച ദൈവിക വെളിപ്പാടിനാലും മില്ലർ ആ രത്നങ്ങളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ ഗ്രഹിക്കൽ ശരിയായിരുന്നതായിരുന്നു, എന്നാൽ പരിമിതമായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “ദൈനംദിനം” അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും, അതിൽ “ദൈനംദിനം” “നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു” എന്ന് പറയുന്ന മൂന്നു പ്രാവശ്യങ്ങളിൽ ഒന്നിന് മറ്റു രണ്ട് പ്രാവശ്യങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായ അർത്ഥമുണ്ടെന്നുമുള്ള കാര്യം അവൻ തിരിച്ചറിയാനായില്ല. ഒരു പ്രാവശ്യം “ദൈനംദിനം” എന്നത് ഹെബ്രായ പദമായ ‘rum’ എന്നതോടുകൂടെ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മറ്റ് രണ്ട് പ്രാവശ്യം അത് ഹെബ്രായ പദമായ ‘sur’ എന്നതോടുകൂടെ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു പദങ്ങളും “നീക്കിക്കളയുക” എന്നാണ് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്; എന്നാൽ ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ‘rum’ എന്നതിന് ഉയർത്തുക എന്നും മഹത്വപ്പെടുത്തുക എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്; പതിനൊന്നാം അധ്യായം, മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലും, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലും ‘sur’ എന്ന പദത്തിന് നീക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥം.

ബാബിലോണ്യ ആഹാരം തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ വാദിക്കുന്നത്, നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം നീക്കിക്കളയുകയാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയാണെങ്കിലും, ഇരണ്ടും ഒരുതരം നീക്കത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാൽ, ഈ രണ്ടു വാക്കുകളും ഒരേ അർത്ഥമുള്ളവയായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണെന്നാണ്. അവർ വാദിക്കുന്നത്, “the daily” എന്നത് മൂന്നു പ്രാവശ്യം “taken away” എന്നു പറയപ്പെടുന്നിടത്തൊക്കെയും എപ്പോഴും “നീക്കുക” എന്ന അർത്ഥമേ ഉള്ളുവെന്നും; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ, തന്റെ വാക്കുതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ദാനിയേൽ അശ്രദ്ധനായിരുന്നു എന്നു അവർ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവർ അതു തുറന്നു പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ നിഗമനപ്രകാരം അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, “the daily” “taken away” ചെയ്യപ്പെട്ട ഓരോ തവണയും അതേ കാര്യമാണെന്ന് ദാനിയേൽ ഉദ്ദേശിച്ചതായി അവർ കരുതുന്നതിനാൽ, മൂന്നു പ്രാവശ്യങ്ങളിലും ദാനിയേൽ ‘sur’ എന്ന പദം തന്നെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിയിരുന്നു എന്നതാണ്.

എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനാലാം വാക്യം വരെ “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ‘miqdash’ എന്നതും ‘qodesh’ എന്നതുമായ പദങ്ങളോടും അവർ അതേ കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആ നാല് വാക്യങ്ങളിലുമുള്ള “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്ന ഓരോ പരാമർശവും എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അവർ ഉറച്ചുപറയുന്നു. വീണ്ടും അനുമാനപ്രകാരം, ആ മൂന്ന് പരാമർശങ്ങളിലൊക്കെയും ദാനിയേൽ ലളിതമായി ‘qodesh’ എന്ന പദം മാത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ‘miqdash’ ഉപയോഗിക്കരുതായിരുന്നു. മില്ലർ ആ പദങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; എന്നാൽ ആധുനിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ അതു തിരിച്ചറിയുന്നു; എന്നിരുന്നാലും, അവർ അങ്ങനെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, യാതൊരു വ്യത്യാസവും അംഗീകരിക്കരുതെന്ന് അവർ ഉറച്ചുപറയുന്നു. എങ്കിലും, പദങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ലാത്ത മില്ലർ, ആധുനിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ധാരണയ്ക്ക് വിപരീതമായൊരു മനസ്സിലാക്കലിലേക്കാണ് എത്തിയിരുന്നത്.

യാഥാർത്ഥ്യം എന്തെന്നാൽ ദാനിയേൽ ശ്രദ്ധാപൂർവം എഴുതിയ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു; അവൻ എബ്രായഭാഷ അറിയുന്നവനും ബാബിലോനിലെ മറ്റു സകല ജ്ഞാനികളെയുംക്കാൾ പത്ത് മടങ്ങ് ബുദ്ധിമാനെന്നു വിധിക്കപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു. എബ്രായഭാഷയുടെ യുക്തിയായ പ്രയോഗവും, ആ പ്രത്യേക ചരിത്രത്തിൽ അത് എങ്ങനെ ശരിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമെന്നു ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ദാനിയേലായിരുന്നു. ദാനിയേൽ വ്യത്യസ്ത പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവ വ്യത്യസ്ത അർത്ഥങ്ങൾ അറിയിക്കേണ്ടതിന്നായിരുന്നുവെന്നതാണ്; അവയെ അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശപൂർവം അങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നും “നീക്കിക്കളയുക” എന്നും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പദങ്ങളുടെ ദാനിയേലിന്റെ വ്യത്യസ്ത പ്രയോഗം അംഗീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവ “നിത്യയാഗം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ധാരണയെ പിന്തുണക്കുന്നു; സത്യത്തെ വെറുക്കുന്നവർ ശക്തമായ വഞ്ചന കൈക്കൊള്ളേണ്ടവരായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി പൗലോസ് തിരിച്ചറിയുന്ന അതേ ഭാഗത്തുവെച്ചാണ് മില്ലർ അതിനെ അംഗീകരിച്ചത്.

സത്യത്തെ ദ്വേഷിക്കുകയും ശക്തമായ വഞ്ചന ഉളവാക്കുന്ന അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാരായി കൂടി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവർ രണ്ടുവിഭാഗങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു വിഭാഗം വിദ്യാസമ്പന്നമായ നേതൃത്വം ആകുന്നു; മറ്റൊരു വിഭാഗം വിദ്യയില്ലാത്തവരാണ്, വിദ്യാസമ്പന്നർ അവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നതു മാത്രമേ അവർ കേൾക്കൂ. അവർ അസത്യങ്ങളുടെ കീഴിൽ ഒളിച്ചിരിക്കയും മരണത്തോടു നിയമം ചെയ്‌തുകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവർ മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ചിലെ ഭോഷകന്ന്യകമാരും ഹബക്കൂക് രണ്ടിലെ ആത്മാവ് ഉന്നതിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും ആകുന്നു. അവർ മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നവരാണ്; ആ സത്യങ്ങൾ അന്ത്യത്തിൽ പത്തിരട്ടി കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നു (ആധുനിക യിസ്രായേലിനുള്ള പത്താമത്തെയും അന്തിമത്തെയും പരിശോധനയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചുകൊണ്ട്), പുരാതന യിസ്രായേലിനുള്ള പത്താമത്തെയും അന്തിമത്തെയും പരിശോധനയാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരും.

> യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഈ ജനം എത്രത്തോളം എന്നെ പ്രകോപിപ്പിക്കും? ഞാൻ അവരുടെ നടുവിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്ന സകല അടയാളങ്ങളുമുണ്ടായിരിക്കെ അവർ എത്രത്തോളം എന്നിൽ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കും? ഞാൻ മഹാമാരിയാൽ അവരെ ബാധിച്ചു അവകാശത്തിൽനിന്നു നീക്കും; നിന്നിൽനിന്നോ ഞാൻ അവരെക്കാൾ വലിയതും ശക്തിയേറിയതുമായ ഒരു ജാതിയെ ഉളവാക്കും. അതിന്നു മോശെ യഹോവയോടു പറഞ്ഞു: എന്നാൽ മിസ്രയീമ്യർ അതു കേൾക്കും; എന്തെന്നാൽ നീ നിന്റെ ശക്തികൊണ്ടു ഈ ജനത്തെ അവരുടെ നടുവിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നുവല്ലോ. അവർ ഈ ദേശത്തിലെ നിവാസികളോടും അതു പറയും; നീ, യഹോവ, ഈ ജനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഉണ്ടെന്നു, നീ, യഹോവ, മുഖാമുഖമായി ദർശിക്കപ്പെടുന്നവൻ എന്നു, നിന്റെ മേഘം അവരുടെ മീതെ നിലക്കുന്നു എന്നു, പകൽ മേഘസ്തംഭത്തിലും രാത്രി അഗ്നിസ്ഥാനഭത്തിലും നീ അവരുടെ മുമ്പായി നടക്കുന്നു എന്നു അവർ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നീ ഈ ജനത്തെ ഒരൊറ്റ മനുഷ്യനെപ്പോലെ മുഴുവനായി കൊന്നുകളയുമെങ്കിൽ, നിന്റെ കീർത്തി കേട്ടിരിക്കുന്ന ജാതികൾ ഇപ്രകാരം പറയും: യഹോവ അവരോടു സത്യം ചെയ്ത ദേശത്തേക്കു ഈ ജനത്തെ കൊണ്ടുചെല്ലുവാൻ പ്രാപ്തനായിരുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടു അവരെ മരുഭൂമിയിൽ വെച്ചു സംഹരിച്ചുകളഞ്ഞു.

> ഇപ്പോൾ, ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു, നീ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ എന്റെ കർത്താവിന്റെ ശക്തി മഹത്തായിരിക്കുമാറാകട്ടെ; നീ അരുളിച്ചെയ്തത് ഇതാകുന്നു: യഹോവ ദീർഘക്ഷമയുള്ളവനും മഹാകരുണയുള്ളവനും ആകുന്നു; അവൻ അകൃത്യവും ലംഘനവും ക്ഷമിക്കുന്നു; എങ്കിലും കുറ്റക്കാരനെ ഒരിക്കലും കുറ്റവിമുക്തനാക്കുന്നില്ല; പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യം മക്കളുടെമേൽ മൂന്നാം തലമുറവരെക്കും നാലാം തലമുറവരെക്കും സന്ദർശിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു, നിന്റെ കരുണയുടെ മഹത്വപ്രകാരം ഈ ജനത്തിന്റെ അകൃത്യം ക്ഷമിക്കണമേ; മിസ്രയീമിൽനിന്ന് ഇന്നുവരെ ഈ ജനത്തെ നീ ക്ഷമിച്ചുവന്നതുപോലെ തന്നേ. അപ്പോൾ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തു: നിന്റെ വചനപ്രകാരം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ ജീവനുള്ളവനാകയാൽ, സകല ഭൂമിയും യഹോവയുടെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറയും. മിസ്രയീമിലും മരുഭൂമിയിലും ഞാൻ പ്രവർത്തിച്ച എന്റെ മഹത്വവും എന്റെ അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടിട്ടും, എന്നെ ഇപ്പോൾ ഈ പത്തു പ്രാവശ്യം പരീക്ഷിച്ചിട്ടും, എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരുന്നിട്ടുമുള്ള ആ മനുഷ്യർ, ഞാൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരോടു സത്യം ചെയ്ത ദേശം നിശ്ചയമായും കാണുകയില്ല; എന്നെ പ്രകോപിപ്പിച്ചവരിൽ ഒരുവനും അതു കാണുകയുമില്ല. എന്നാൽ എന്റെ ദാസനായ കാലേബ്—അവനോടുകൂടെ വേറൊരു ആത്മാവുണ്ടായിരുന്നു, അവൻ എന്നെ പൂർണ്ണമായി അനുഗമിച്ചു—അവൻ ചെന്ന ദേശത്തിലേക്കു ഞാൻ അവനെ കൊണ്ടുവരും; അവന്റെ സന്തതി അതു അവകാശമാക്കും. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:11–24.

Back to Articles