Article

# പാനിയം — സംഖ്യ ഇരുപത്

ദാനിയേൽ 11-ലെ അനുക്രമവും 2025-ലെ മുന്നറിയിപ്പും

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2026

Formats

PDF
Word

പത്താം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് പതിനാറാം വാക്യം വരെ നിവൃത്തിയായ ചരിത്രത്തിന്റെ പയനിയർ പ്രയോഗം, ദർശനം സ്ഥാപിച്ച റോം ക്രി.മു. 200-ാം ആണ്ടിൽ എത്തിയതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതേ വർഷം തന്നെയായിരുന്നു പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധവും. 2025-ൽ ട്രംപിന്റെയും പോപ്പ് ലിയോവിന്റെയും സ്ഥാനാരോഹണത്താൽ റോം എത്തി ദർശനം സ്ഥാപിച്ചുവെന്നാണ് ഞാൻ നിർദേശിക്കുന്നത്. ഒരു പോപ്പും ഒരു പ്രസിഡന്റും ഒരേ വർഷത്തിൽ സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്യപ്പെട്ട ഏക കാലഘട്ടത്തെ 2025 പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി 2025-ൽ മൃഗവും അതിന്റെ പ്രതിമയും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെട്ടു. പയനിയർമാരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഈ വാക്യങ്ങളെ ആദ്യം നിവർത്തിച്ച ചരിത്രത്തെ അല്ല, വാക്യങ്ങളുടെ ക്രമത്തെ തന്നെയാണ് ഞാൻ പ്രയോഗിക്കുന്നത്. ആ ചരിത്രത്തോട് ഞാൻ യോജിക്കുന്നു; എങ്കിലും, വാക്യങ്ങളുടെ ഘടന നിർവചിക്കാൻ ചരിത്രത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം, ചരിത്രത്തിനുള്ള ചട്ടക്കൂടായി വാക്യങ്ങളിലുള്ള ഒരു ക്രമത്തെ തന്നെയാണ് ഞാൻ ആധാരമാക്കുന്നത്. ഈ രണ്ടു സമീപനങ്ങളും ശരിയാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു.

## മക്കബികളുടെ വിപ്ലവം

മക്കാബ്യരുടെ വംശരേഖയെയും ഞാൻ സമാനമായ രീതിയിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 167-ൽ ഉണ്ടായ മക്കാബ്യൻ വിപ്ലവം, ക്രി.മു. 200-ലെ പാനിയം യുദ്ധത്തിനുശേഷവും, ക്രി.മു. 63-ൽ പൊംപേയി യെരൂശലേം കീഴടക്കുന്നതിന് വളരെ മുമ്പും ആയിരുന്നു. ക്രി.മു. 63-ൽ ജനറൽ പൊംപേയി യെരൂശലേം കീഴടക്കുന്നതോടെ പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ആ വംശരേഖ, യേശു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഭരിച്ചിരുന്ന തിബെരിയാസ് കൈസർ വരെയുള്ളതായി തുടരുന്നു. ക്രൂശും തിബെരിയാസും പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> പ്രളയത്തിന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ അവർ അവന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും തകർന്നുപോകുകയും ചെയ്യും; അതെ, നിയമത്തിന്റെ പ്രഭുവും അങ്ങനെ തന്നേ. ദാനിയേൽ 11:22.

പതിനാറാം വചനത്തിൽ ക്രി.മു. 63-ൽ ജനറൽ പോംപെയി യെരൂശലേമിനെ കീഴടക്കുന്നതും, തുടർന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വചനത്തിൽ ക്രി.ശ. 31-ൽ ക്രൂശും, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്നാം വചനം ഈ ഭാഗത്തിലെ ഒരു ഇടവേളയാണ്; അതിനാൽ, പതിനാറാം വചനത്തിൽ ആരംഭിച്ച പ്രവചനരേഖയുടെ അവസാനമായി ഇരുപത്തിരണ്ടാം വചനത്തെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വചനത്തിൽ ആ രേഖയ്ക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു അവസാനമുണ്ടെന്ന സത്യത്തോടൊപ്പം, ഇരുപത്തിരണ്ടാം വചനം പതിനാറാം വചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന അതേ വഴിക്കല്ലിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്; അങ്ങനെ, പതിനാറാം വചനത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വചനത്തോളം ഒരു വ്യത്യസ്ത പ്രവചനരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിന് ഒരു ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ സാക്ഷ്യം അത് നൽകുന്നു.

ഇതിനോടൊപ്പം പതിനഞ്ചും പതിനാറും വാക്യങ്ങൾ സെല്യൂസിഡ് രാജ്യത്തിൽ നിന്നു റോമൻ ശക്തിയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്നതും ചേർത്താൽ, പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ സെല്യൂസിഡുകളിൽ നിന്ന് പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ റോമാക്കാരിലേക്കുള്ള തുടർച്ചയിലെ ഒരു വിച്ഛേദം നിങ്ങൾ കാണും; പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ള രേഖ വ്യക്തമായി ഒറ്റയായ ഒരു പ്രവാചക രേഖയായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പതിനാറാം വാക്യം യെഹൂദ്യയെ ആധിപത്യം ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന അടുത്ത ശക്തിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അത് ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെപ്പോലെ തന്നേ പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ ഒരു മാറ്റത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആ രേഖ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആ രേഖ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

## സ്മിത്ത് — കൂടാതെ മൂന്ന് സീസർമാർ

പതിനാറാം വാക്യം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നേ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യവും അതേ കാര്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന സത്യാവസ്ഥ—ഈ രണ്ട് വാക്യങ്ങളും പരസ്പരം ഒത്തുനിർത്തി മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഉറീയാ സ്മിത്ത് ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുകയും, അത് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലെ ക്രൂശിന് തൽക്ഷണം പിന്നാലെ വരുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതല്ലാതെ, മുൻവാക്യങ്ങളിലെ ചരിത്രത്തിൽ അതിനുമുമ്പേ ആരംഭിച്ച ഒരു ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

> “‘വചനം 23. അവനോടു ഉടമ്പടി ചെയ്തശേഷം അവൻ വഞ്ചനാപരമായി പ്രവർത്തിക്കും; കാരണം അവൻ ഉയർന്ന് വന്നു, ചെറിയൊരു ജനസമൂഹത്തോടുകൂടെ ശക്തനായിത്തീരും.’”

> ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സഖ്യം ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട “അവൻ” എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്, 14-ാം വചനത്തിൽനിന്ന് പ്രവചനത്തിന്റെ വിഷയമായിരുന്ന അതേ അധികാരമായിരിക്കണം; അത് റോമൻ അധികാരമാണെന്നത്, മുമ്പ് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെ അനുക്രമമായി ഭരിച്ച മൂന്ന് വ്യക്തികളിൽ ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിലൂടെ സംശയാതീതമായി തെളിയിക്കുന്നു; അഥവാ, ജൂലിയസ്, ഓഗസ്റ്റസ്, ടൈബീരിയസ് സീസർ. ഒന്നാമൻ, തന്റെ സ്വന്തം ദേശത്തിന്റെ കോട്ടയിലേക്കു ജയംകൊണ്ട് മടങ്ങിയപ്പോൾ ഇടറി വീണു, പിന്നെ അവനെ കണ്ടെത്തിയില്ല. വചനം 19. രണ്ടാമൻ നികുതി ചുമത്തുന്നവൻ ആയിരുന്നു; അവൻ രാജ്യത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ വാഴുകയും, കോപത്തിലോ യുദ്ധത്തിലോ അല്ല, തന്റെ സ്വന്തം ശയ്യയിൽ സമാധാനത്തോടെ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. വചനം 20. മൂന്നാമൻ കപടനായവനും അത്യന്തം നീചസ്വഭാവമുള്ളവരിൽ ഒരാളും ആയിരുന്നു. അവൻ സമാധാനപരമായി രാജ്യം ഏറ്റെടുത്തു, എന്നാൽ അവന്റെ ഭരണവും ജീവിതവും രണ്ടും ഹിംസയാൽ അവസാനിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ ഭരണകാലത്താണ് നിയമത്തിന്റെ പ്രഭുവായ നസറായനായ യേശു ക്രൂശിന്മേൽ മരണത്തിനു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടത്. വചനങ്ങൾ 21, 22. ക്രിസ്തുവിനെ വീണ്ടും ഒരിക്കലും തകർക്കുകയോ മരണത്തിനു ഏല്പിക്കുകയോ ചെയ്യാനാവില്ല; അതുകൊണ്ട് മറ്റൊരു ഭരണകൂടത്തിലും മറ്റൊരു സമയത്തും ഈ സംഭവങ്ങളുടെ നിവൃത്തി നമുക്ക് കണ്ടെത്താനാവുകയില്ല. ചിലർ ഈ വചനങ്ങളെ അന്തിയോക്യസിനു പ്രയോഗിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും, യെഹൂദ മഹാപുരോഹിതന്മാരിൽ ഒരാളെ നിയമത്തിന്റെ പ്രഭുവാക്കി കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, എങ്കിലും അവരെ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നില്ല. ഇത് ദാനിയേൽ 8-ലെ ചെറിയ കൊമ്പിന്റെ നിവൃത്തി അന്തിയോക്യസിന്റെ ഭരണത്തിൽ ആക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അതേ തരത്തിലുള്ള തർക്കമാണ്; അതേ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായിട്ടാണ് അത് മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെടുന്നതും; അഥവാ, അഡ്വെന്റ് സിദ്ധാന്തം ബൈബിളിന്റെ സിദ്ധാന്തമാണെന്നും ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ വാതിൽക്കൽ തന്നെയാണെന്നും തെളിയിക്കുന്ന മഹത്തായ തെളിവുകളുടെ ശൃംഖല തകർക്കുവാൻ. എന്നാൽ ആ തെളിവുകളെ തകർക്കാനാവില്ല; ആ ശൃംഖല മുറിക്കാനാവില്ല.

> “സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ലൗകിക സംഭവങ്ങളിലൂടെ എഴുപതു ആഴ്ചകളുടെ അന്ത്യത്തോളം നമ്മെ കൊണ്ടുവന്നശേഷം, പ്രവാചകൻ 23-ആം വാക്യത്തിൽ, ക്രി.മു. 161-ൽ യെഹൂദ്യരുടെ സഖ്യബന്ധം മുഖാന്തരം റോമാക്കാർ ദൈവജനവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട കാലത്തിലേക്കു നമ്മെ വീണ്ടും മടക്കി കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവിടെനിന്ന് പിന്നെ സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു നേരൊരുക്കത്തിലുള്ള ക്രമത്തിലൂടെ സഭയുടെ അന്തിമ വിജയം വരെയും ദൈവത്തിന്റെ നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതുവരെയും നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. സുറിയൻ രാജാക്കന്മാരാൽ യെഹൂദ്യർ അത്യന്തം പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, റോമാക്കാരുടെ സഹായം അപേക്ഷിക്കാനും, അവരോടുകൂടെ ‘സൗഹൃദത്തിന്റെയും ഐക്യസഖ്യത്തിന്റെയും ഒരു ഉടമ്പടിയിൽ’ ചേരാനും അവർ റോമിലേക്കു ദൂതസംഘത്തെ അയച്ചു. 1 Mac.8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chap.10, sec.6. റോമാക്കാർ യെഹൂദ്യരുടെ അപേക്ഷ ശ്രദ്ധിച്ചു, താഴെപ്പറയുന്ന വാക്കുകളിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഒരു കല്പന അവർക്കു അനുവദിച്ചു:—”

> “‘യെഹൂദജാതിയുമായി പരസ്പരസഹായത്തിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും ഒരു സഖ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സെനറ്റിന്റെ ഉത്തരവ്. റോമാക്കാർക്കു വിധേയരായ ആരും യെഹൂദജാതിക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്‍വാൻ പാടില്ല; ധാന്യം, കപ്പലുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ധനം അയച്ചുകൊണ്ടോ മറ്റേതെങ്കിലും രീതിയിലോ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവരെ സഹായിക്കാനും പാടില്ല. യെഹൂദന്മാരുടെമേൽ ഏതെങ്കിലും ആക്രമണം ഉണ്ടായാൽ, റോമാക്കാർ തങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നത്ര അവരെ സഹായിക്കേണ്ടതാകുന്നു; അതുപോലെതന്നെ, റോമാക്കാരുടെമേൽ ഏതെങ്കിലും ആക്രമണം ഉണ്ടായാൽ, യെഹൂദന്മാരും അവരെ സഹായിക്കേണ്ടതാകുന്നു. ഈ പരസ്പരസഹായ സഖ്യത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ചേർക്കുകയോ അതിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും നീക്കിക്കളയുകയോ ചെയ്യുവാൻ യെഹൂദന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതു റോമാക്കാരുടെ പൊതുസമ്മതത്തോടുകൂടി ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. ഇങ്ങനെ ചേർക്കപ്പെടുന്ന ഏതു കൂട്ടിച്ചേർക്കലിനും പ്രാബല്യം ഉണ്ടായിരിക്കും.’ ‘ഈ ഉത്തരവ്,’ യോസേഫൂസ് പറയുന്നു, ‘യോഹന്നാന്റെ മകനായ യൂപൊലെമൂസും, എലെയാസറിന്റെ മകനായ യാസോനും എഴുതിയതാണ്; അന്നു യൂദാസ് ജാതിയുടെ മഹാപുരോഹിതനും, അവന്റെ സഹോദരനായ ശിമോൻ സൈന്യത്തിന്റെ സേനാനായകനും ആയിരുന്നു. റോമാക്കാർ യെഹൂദന്മാരുമായി ഉണ്ടാക്കിയ ആദ്യ സഖ്യം ഇതായിരുന്നു; അതു ഈ പ്രകാരമായിരുന്നു നടത്തപ്പെട്ടത്.’”

> “ഈ സമയത്ത് റോമാക്കാർ ഒരു ചെറിയ ജനവിഭാഗമായിരുന്നു; വചനം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവർ വഞ്ചനാപരമായും, അല്ലെങ്കിൽ കൗശലപൂർവമായും പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ ഘട്ടത്തിൽനിന്ന് അവർ തുടർന്ന് കൈവരിച്ച അധികാരത്തിന്റെ ഉന്നതിയിലെത്തുവാൻ സ്ഥിരതയോടെയും ദ്രുതഗതിയിലുമായ ഉയർച്ചയിലൂടെ ഉയർന്നു.” ഉറിയാ സ്മിത്ത്, Daniel and the Revelation, 270, 271.

ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലെ ക്രൂശ് ആ വരിയുടെ ആരംഭത്തിലും കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ചിഹ്നത്തോടുകൂടി വരിയെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതുമാത്രമല്ല, അതിന്റെ അടുത്ത വാക്യം ക്രൂശിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ചരിത്രത്തിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു—പാനിയത്തിനുശേഷം ഏകദേശം മുപ്പത് വർഷത്തിനും, റോം യെരൂശലേമിനെ ജയിച്ചതിന് ഏകദേശം നൂറ് വർഷം മുമ്പിലേക്കും. സ്മിത്ത് ഇവിടെ 161 BC എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന യെഹൂദന്മാരുടെ സഖ്യത്തിന്റെ വഴിക്കുറി, മറ്റു പയനിയർമാർ 158 BC എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇവിടെ ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് തീയതിയിലല്ല; മറിച്ച് പതിനാറാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ളവ സൺഡേ ലോ ആ വരിയുടെ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു വരിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന കാര്യത്തിലാണു. തുടർന്ന്, പതിനാറാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ള വരി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യം പതിനാറാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളുടെ വരിക്കുള്ളിലെ ചരിത്രത്തെ ആവർത്തിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രവചനവരി മക്കബ്യരുടെ ചരിത്രമാണ്; മക്കബ്യരുടെ ചരിത്രം ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തോടുള്ള സമ്പൂർണ്ണ സമാന്തരമാണ്.

## രണ്ട് വംശപരമ്പരകൾ

മക്കബായർ എന്നത് അന്ത്യോക്കൊസ് എപ്പിഫാനസിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ആരംഭിച്ച സെലൂസിഡ് രാജ്യത്തിനെതിരായ ഒരു കലാപത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ കലാപം വടക്കൻ സെലൂസിഡ് രാജ്യത്തിനെതിരെയായിരുന്നു; അതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായ വിജയം, ഒടുവിൽ ക്രി.വ. 70-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തിലെ യെഹൂദ്യയിലെ രണ്ട് രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നിനേക്കു വഴിവെച്ചു. ആദ്യ രാജവംശം ഹസ്മോനേയ വംശവും രണ്ടാമത്തേത് ഹെരോദീയ വംശവും ആയിരുന്നു. വടക്കൻ സെലൂസിഡ് രാജ്യത്തിൽനിന്നുള്ള വിമോചനത്തിനുശേഷം യെഹൂദ്യയിൽ രൂപപ്പെട്ട രണ്ടാമത്തെ ഭരണകൂടമായിരുന്നു ഹെരോദീയ രാജവംശം. അത് നേരിട്ട് റോമൻ വ്യവസ്ഥയോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു; അതേസമയം മുൻകാല ഹസ്മോനേയ രാജവംശം അടിസ്ഥാനപരമായി യെഹൂദ്യമായിരുന്നു. ഹസ്മോനേയ രാജവംശം ക്രി.മു. 141-ൽ ആരംഭിച്ചു; ക്രി.മു. 37-ൽ ഹെരോദീയ രാജവംശം ആരംഭിച്ചു, അത് ക്രി.വ. 70 വരെ നിലനിന്നു.

വംശപരമ്പരകൾ യെഹൂദ്യയുടെ ഭരണകൂടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതായത്, പുരാതനവും അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ളതുമായ മഹിമയുള്ള ദേശം. മക്കാബ്യരുടെ കലാപം ക്രി.മു. 167 മുതൽ 160 വരെ നീണ്ടുനിന്നു. ക്രി.മു. 164-ൽ മക്കാബ്യർ അന്ത്യോഖസ് എപ്പിഫാനേസിനെ യെരൂശലേമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി; അന്ത്യോഖസ് ആലയത്തെ അശുദ്ധമാക്കിയിരുന്നതിനുശേഷം അവർ അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും പുനഃസമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, വടക്കൻ സെല്യൂസിദ് ശക്തി പൂർണ്ണമായി പരാജയപ്പെടുത്തപ്പെട്ട് ഹസ്മോനീയ വംശപരമ്പര ആരംഭിച്ചത് ക്രി.മു. 141-ലാണ്.

ഹെറോദീയ വംശം ഈ രേഖയുടെ ഒരു മുഖ്യസൂചനയാണ്; കാരണം യേശുവിന്റെ ജനനസമയത്ത് ശിശുക്കളെ കൊലപ്പെടുത്താൻ കല്പിച്ചതും മഹാനായ ഹെറോദാവായിരുന്നു, യേശു മരിച്ചപ്പോൾ ഭരിച്ചിരുന്നതോ അവന്റെ മകനായിരുന്നു. മഹാനായ ഹെറോദാവ് പിതാവായിരുന്നു; അവൻ യെഹൂദ്യയ്ക്ക് മേൽ രാജാവായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ മകൻ ഒരു ടെട്രാർക്ക് മാത്രമായിരുന്നു; അർത്ഥം, രാജ്യത്തിന്റെ നാലിലൊന്നിന് മേൽ മാത്രം അധികാരമുള്ള ഭരണാധികാരി—രാജാവിനേക്കാൾ ഗവർണറെപ്പോലെയുള്ള ഒരാൾ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിക്കേണ്ടതിന്ന് പീലാത്തോസുമായി ബന്ധപ്പെടേണ്ടിവന്നതിനാൽ അവന് ആവശ്യമായ അധികാരം ഇല്ലായിരുന്നു. യേശുവിന്റെ ജനനം അവന്റെ പ്രവചനരേഖയിലെ പ്രവചനാത്മകമായ “അവസാനകാലം” ആയിരുന്നു; അവന്റെ മരണം സൺഡേ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ഹെറോദാവ് 1989-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാനത്തെ ഹെറോദാവ് സൺഡേ നിയമമാണ്. പിതാവായ ഹെറോദാവിൽ നിന്ന് മകനായ ഹെറോദാവിലേക്കുള്ളത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവചനരേഖയാണ്.

മക്കബായരുടെ വംശരേഖ ആരംഭിക്കുന്നത്, യെഹൂദന്മാരുടെ മേൽ തന്റെ ഗ്രീക്ക് ആചാരങ്ങളും സംസ്കാരവും ഗ്രീക്ക് മതവും നിർബന്ധിച്ച് ചുമത്തിയിരുന്ന ഒരു വടക്കൻ രാജാവിനെതിരായ വിജയകരമായ ഒരു കലാപത്തോടെയാണ്. ഹസ്മോന്യൻ രാജവംശത്തിന്റെ ആരംഭം 1798-നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. എന്തുകൊണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ ചോദിക്കാം. ഒരു രാജവംശം പ്രവചനപരമായ “അവസാനകാലത്ത്” ആരംഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനസമയത്തെ ഹെറോദ്യൻ രാജവംശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ—മറ്റേ രാജവംശത്തിനും പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യതപ്രകാരം അതേ ആരംഭം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം “അവസാനകാലം” ആയി നാം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ ഈ രണ്ടു രാജവംശങ്ങളും അവസാനകാലത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; എന്നാൽ മൂഢന്മാർ അവസാനകാലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുദ്രവിടപ്പെട്ട വെളിച്ചം ഒരിക്കലും കാണുന്നില്ല.

> നമ്മുടേതായ കാലത്തിലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, തിരുവെഴുത്തുകളെ തെറ്റായി വായിക്കലോ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കലോ ഉണ്ടായിരിക്കാം. യെഹൂദന്മാർ ആത്മാർഥവും പ്രാർത്ഥനാപൂർണവുമായ ഹൃദയങ്ങളോടെ തിരുവെഴുത്തുകൾ പഠിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവരുടെ അന്വേഷണം സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യജ്ഞാനത്താൽ പ്രതിഫലിക്കപ്പെട്ടേനേ; സമയം മാത്രം അല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയുടെ രീതിയെയും കുറിച്ചും. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വമുള്ള രണ്ടാം പ്രത്യക്ഷതയെ അവർ അവന്റെ ആദ്യാഗമനത്തോടു ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. ദാനിയേലിന്റെ സാക്ഷ്യം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെയും മറ്റ് പ്രവാചകന്മാരുടേയും സാക്ഷ്യം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു; മോശെയുടെ ഉപദേശവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു; ഇതാ, ക്രിസ്തു അവരുടെ നടുവിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു, എന്നിട്ടും അവർ അവന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള തെളിവുകൾക്കായി തിരുവെഴുത്തുകൾ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവർ ചെയ്യുമെന്നു പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അതേ കാര്യങ്ങളാണ് അവർ ക്രിസ്തുവിനോടു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. അവർ അത്രയും അന്ധരായിരുന്നതിനാൽ, തങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്നു അവർ അറിഞ്ഞില്ല.

> “ആദ്യത്തെയും രണ്ടാംതെയും മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരിശോധനാസന്ദേശങ്ങളിൽ അനുഭവം അവർക്ക് ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, ഇന്ന്, 1897-ലും, അനേകർ അതേ കാര്യങ്ങളാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ സന്ദേശങ്ങൾ ഇനിയും ഭാവിയിലാണെന്നതിന് തെളിവ് തേടി തിരുവെഴുത്തുകൾ അന്വേഷിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്. അവർ ഈ സന്ദേശങ്ങളുടെ സത്യസന്ധത ഒന്നിച്ചു ശേഖരിക്കുന്നു; എങ്കിലും പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ അവയ്ക്ക് യുക്തമായ സ്ഥാനം നൽകുന്നതിൽ അവർ പരാജയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, സന്ദേശങ്ങൾ ഏത് സ്ഥാനത്ത് നിർത്തേണ്ടതെന്ന കാര്യത്തിൽ ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന അപകടത്തിൽ അത്തരക്കാർ ഇരിക്കുന്നു. അന്ത്യകാലം ഏതാണ് എന്നും സന്ദേശങ്ങളെ എവിടെ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണെന്നും അവർ കാണുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ദിവസം മറഞ്ഞ പാദസഞ്ചാരത്തോടെ വരുന്നു; എന്നാൽ സ്വയം ജ്ഞാനികളും മഹാന്മാരും എന്നു കരുതപ്പെടുന്നവർ ‘ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച്’ വ്യർത്ഥപ്രസംഗം ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിന്റെ അടയാളങ്ങളെയോ ലോകാവസാനത്തെയോ അവർ അറിയുന്നില്ല.” Paulson Collection, 423, 424.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തെ “അവസാനകാലം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതും, അതിനാൽ മക്കബികളുടെ വംശരേഖയെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സത്യത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള താക്കോലായി അതിനെ കാണുന്നതും, ഈ ഭാഗത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് ക്രിസ്തുവിനെ തന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നതാണ്; അതും ഈ പ്രയോഗം സാധുവാണെന്നതിന് തെളിവാകുന്നു.

മക്കബായരുടെ വംശരേഖ ആത്മീയമായ മഹിമാപൂർണ്ണ ദേശത്തെ ദൃശ്യപ്പെടുത്തുന്നു; ആ ദൃശ്യീകരണം ആരംഭിക്കുന്നത് മഹിമാപൂർണ്ണ ദേശത്തിലെ പൗരന്മാർ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിയുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ്. ഹസ്മോനിയൻ വംശത്തിലേക്കു നയിച്ച മക്കബായരുടെ കലാപം 1776-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മക്കബായർ നടപ്പാക്കിയ വടക്കൻ രാജാവിനെതിരായ കലാപം Revolutionary War-നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 1776 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷങ്ങൾ, 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തിൽ ഹസ്മോനിയൻ വംശത്തിലേക്കു നയിച്ച മക്കബായ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിൽ ഹെറോദിയൻ വംശം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ തുടർന്നു. ഹെറോദിയൻ വംശം ക്രി.വ. 70-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശം വരെയും തുടർന്നു.

ഈ ചരിത്രരേഖയിൽ തിരിച്ചറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യം ദ്വിവിധമാണ്; അതായത്, ആധുനിക മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന പ്രാചീന മഹിമയുള്ള ദേശത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണിത്; കൂടാതെ, റോം ആദ്യമായി മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ കീഴടക്കുന്ന പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രരേഖയ്ക്കുള്ളിലാണ് ഇത് ആരംഭിക്കുന്നത്; ഇതുവഴി ആ രേഖയുടെ മുഖ്യവിഷയം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യംവരെ ഉള്ള രേഖ മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന്റെ സന്ദർഭം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമമാണ്. ഇരു രാജവംശീയ ഭരണങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന രണ്ടു വിഭാഗം ആരാധകരെയും ഈ രേഖ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സദ്ദൂക്യർ എണ്ണം കുറവായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഇരു രാജവംശകാലങ്ങളിലും യെഹൂദ്യരുടെ മത-രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥകളെ സാധാരണയായി അവർ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു. മതവ്യവസ്ഥ ഒരു പൗരോഹിത്യത്താൽ നടത്തപ്പെട്ടു; ആ പൗരോഹിത്യവും സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും ഇരുവരാലും സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടു. ഹസ്മോനിയൻ ഭരണവും ഹെറോദീയൻ ഭരണവും പരീശന്മാരുടെയും സദ്ദൂക്യരുടെയും സ്വാധീനത്തിലായിരുന്നു; ഈ രണ്ടു രാജവംശങ്ങളും 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമംവരെ ഉള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഭരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഫരിസേയരും സദൂക്യരും അടിമത്തത്തിന്റെ പ്രശ്നത്തിൽ തങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാടിനാൽ പരസ്പരം വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രവണതകളിലെ രണ്ട് കക്ഷികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഡെമോക്രാറ്റുകൾ അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നവരും റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർ അടിമത്തത്തെ എതിർക്കുന്നവരും ആകുന്നു; ഇരു കക്ഷികളും ചേർന്ന് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ സർക്കാരിന്റെ രാഷ്ട്രീയ യന്ത്രണവുമായി പരസ്പരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആ സർക്കാർ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗമാണ്; ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ബാഹ്യചരിത്രം അതിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പുകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ ആന്തരിക ചരിത്രം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പുകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. മൃഗത്തിൽ കൊമ്പുകൾ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം മൃഗം സഭയുടെ കൊമ്പിനെയും രാജ്യത്തിന്റെ കൊമ്പിനെയും വേർതിരിക്കുന്ന ഭരണഘടനയാണ്; എങ്കിലും അവ ചരിത്രത്തിലൂടെ ഒരുമിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന് അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിച്ചോ എതിർത്തോ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രണ്ട് സ്വാധീനങ്ങൾ ഉണ്ട്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന് ഏഴാം ദിവസ ശബ്ബത്തിനെ അനുകൂലിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യന്റെ ആദ്യദിനത്തെ അനുകൂലിച്ചോ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രണ്ട് സ്വാധീനങ്ങൾ ഉണ്ട്.

പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ഏകദേശം മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, മക്കബികൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. തുടർന്ന് ഏകദേശം ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം, പതിനാറാം വചനം നിവൃത്തിയാകുന്നു; അപ്പോൾ യെരൂശലേം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു, അത് ക്രൂശിനെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനിടെ റോം കീഴ്പ്പെടുത്തിയ മൂന്ന് തടസ്സങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതാണ് യെഹൂദ്യ. ക്രി.മു. 65-ൽ ജനറൽ പോംപേയി സിറിയയെ കീഴടക്കി, തുടർന്ന് ക്രി.മു. 63-ൽ യെഹൂദയെയും കീഴടക്കി. ക്രി.മു. 31-ൽ ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ ഔഗുസ്തസ് സീസർ മൂന്നാമത്തെ തടസ്സവും കീഴടക്കും. ഈ ചരിത്രം പതിനാറാം വചനത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വചനം വരെയുള്ള രേഖയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ക്രൂശിന്റെ കാലത്തേക്കെത്തുമ്പോഴേക്കും മക്കാബ്യരുടെ ചരിത്രം ഏകദേശം ഇരുനൂറ് വർഷമായി പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ യെഹൂദന്മാരുമായുള്ള സഖ്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം, ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലുള്ള ക്രൂശിന്റെ ചരിത്രത്തേക്കാൾ ഏകദേശം ഇരുനൂറ് വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ആരംഭബിന്ദുവിനോടു ഒത്തുനിറുത്തേണ്ടതാണെന്ന് ഉറിയാ സ്മിത്ത് തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലുള്ള ക്രൂശിന്റെ ചരിത്രം പതിനാറാം വാക്യത്തോടു ഒത്തുനിറുത്തപ്പെടണം, കാരണം പതിനാറാം വാക്യവും ഞായറാഴ്ചനിയമം തന്നെയാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, യെഹൂദായിലെ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രമായ മക്കാബ്യരുടെ രേഖ, പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തേക്കാൾ വളരെ മുമ്പേ ആരംഭിക്കുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുള്ള അന്ത്യകാലമായ 1798-നെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിനുള്ള അന്ത്യകാലമായ 1989-നോടു നാം സമന്വയിപ്പിക്കാം. നാം ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിന്മേൽ അധിസ്ഥാപിക്കുകയാണ്. 1798യും 1989യും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ വഴിക്കുറികളാകുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം “അവസാനകാലത്ത്” ആരംഭിക്കുന്നു; അത് 1798 ആണെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ തെളിയിക്കാം; ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, 1989-ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ച നാല്പതാം വാക്യം നിവർത്തിച്ചു, ആ നിവർത്തിയും “അവസാനകാലം” തന്നെയായിരുന്നു. മക്കബ്യരുടെ രേഖയുള്ള അതേ അധ്യായത്തിലെ ഒരേ വാക്യത്തിൽ രണ്ട് “അവസാനകാലങ്ങൾ”. ഹാസ്മോനിയൻ വംശത്തിലേക്കു നയിച്ച മക്കബ്യരുടെ കലാപം 1776 മുതൽ 1798 വരെ ഉള്ള ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798-ൽ ഹാസ്മോനിയൻ വംശം ആരംഭിച്ചു; 1989-ൽ ഹെറോദിയൻ വംശവും ആരംഭിച്ചു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യം 1989-നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പതിനാറാം വാക്യം ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്. ആ വാക്യങ്ങളിലെ ചരിത്രരേഖ മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളെയും, തെക്കൻ രാജാവിന്റെ പതനത്തെയും, റോമിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, “ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്നും “മഹാസർപ്പംപോലെ സംസാരിച്ചുപോന്നു” എന്നും വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റത്തെ പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു വംശാവലികളുടെ രേഖയും അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ക്രമാനുസൃതമായി, ആദ്യത്തെ യെഹൂദ വംശാവലി ആട്ടിൻകുട്ടിയാകുന്നു; രണ്ടാമത്തെ റോമൻ വംശാവലി മഹാസർപ്പമാകുന്നു. ആദ്യ വംശാവലി യെഹൂദമായിരുന്നു; രണ്ടാമത്തെത് റോമൻ ആയിരുന്നു. യെഹൂദമോ റോമനോ ആയിരുന്നാലും ഭൂമിമൃഗത്തിനും രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

യഹൂദ വംശം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; റോമൻ വംശം റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരു കൊമ്പുകൾക്കും പ്രവചനപരമായ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളുള്ള ഒരു വിഭജനം കൂടിയുണ്ട്. അടിമത്ത അനുകൂല ഡെമോക്രാറ്റുകൾക്കും അടിമത്തവിരുദ്ധ റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർക്കും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ ഘടന സദൂക്യരും പരീശന്മാരും നൽകുന്നു; അതോടൊപ്പം, ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാർക്കു വിരുദ്ധമായി ഭോഷകായ കന്യകമാരുടെ ഇരട്ട വിഭജനത്തെയും അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഭോഷകായ കന്യകമാരായി പരീശന്മാർ ആദ്യ നിരാശയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; സദൂക്യർ രണ്ടാമത്തെ ദേവാലയശുദ്ധീകരണത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പരീശന്മാർ, സർദിസിലെ സഭയെപ്പോലെ, ജീവന്റെ പേർ ഉണ്ടെന്നു അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും മരിച്ചവരായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു അവർ ആദ്യം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നെ, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെ നിഷേധിച്ച സദൂക്യർ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ശക്തിയും സന്ദേശവും നിഷേധിച്ചവരായി, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സദൂക്യർ പിന്നിലാക്കി കടന്നുപോകപ്പെടുന്ന നിയമജനമാണ്; സദൂക്യർ നല്ല വികാരങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിൽ തൃപ്തരായിരിക്കുന്നവരാണ്.

> “ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് വരന്റെ വരവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ ഉടൻ വരവ് സംബന്ധിച്ച പ്രഖ്യാപനത്തിൻ കീഴിൽ ഉണ്ടായ വ്യാപകമായ നവീകരണം, കന്യകമാർ പുറപ്പെട്ടുപോയതിനു ഒത്തുതീർന്നു. ഈ ഉപമയിൽ, മത്തായി 24-ലെ ഉപമയിൽപോലെ, രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വിളക്കുകളായ ബൈബിൾ എടുത്തിരുന്നു; അതിന്റെ വെളിച്ചത്താൽ വരനെ എതിരേൽക്കുവാൻ അവർ പുറപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ‘ബുദ്ധിഹീനരായവർ തങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ എടുത്തു, തങ്ങളോടുകൂടെ എണ്ണ എടുത്തില്ല’; ‘ബുദ്ധിമതികളോ തങ്ങളുടെ വിളക്കുകളോടുകൂടെ പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയും എടുത്തു.’ പിന്നിലുള്ള വിഭാഗം ദൈവത്തിന്റെ കൃപ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പുതുജനനവും പ്രകാശനവും നല്കുന്ന ശക്തി, കൈക്കൊണ്ടിരുന്നു; ആ ശക്തിയാണ് അവന്റെ വചനത്തെ കാൽക്കു ദീപവും പാതയ്ക്കു വെളിച്ചവും ആക്കുന്നത്. ദൈവഭയത്തിൽ അവർ സത്യത്തെ അറിയേണ്ടതിന്നു തിരുവെഴുത്തുകളെ പഠിച്ചു; ഹൃദയത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിക്കായി അവർ ആത്മാർത്ഥമായി അന്വേഷിച്ചു. ഇവർക്കു വ്യക്തിപരമായ അനുഭവവും ദൈവത്തിലുമവന്റെ വചനത്തിലുമുള്ള വിശ്വാസവും ഉണ്ടായിരുന്നു; നിരാശയും താമസവും അതിനെ തകർക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മറ്റുള്ളവർ ‘തങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ എടുത്തു, തങ്ങളോടുകൂടെ എണ്ണ എടുത്തില്ല.’ അവർ വികാരപ്രേരണയാൽ ചലിച്ചു. ഗൗരവമുള്ള സന്ദേശം അവരുടെ ഭയങ്ങളെ ഉണർത്തിയിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ സഹോദരന്മാരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു, സത്യത്തിന്റെ സമഗ്രമായ അറിവില്ലാതെയും ഹൃദയത്തിൽ കൃപയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രവൃത്തിയില്ലാതെയും, നല്ല വികാരങ്ങളുടെ മിന്നിമറയുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ തൃപ്തരായിരുന്നു. ഇവർ ഉടനെയുള്ള പ്രതിഫലത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയിൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ട് കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടു; എന്നാൽ താമസത്തിനും നിരാശയ്ക്കും അവർ ഒരുങ്ങിയിരുന്നില്ല. പരീക്ഷകൾ വന്നപ്പോൾ അവരുടെ വിശ്വാസം ക്ഷയിച്ചു, അവരുടെ വിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചം മങ്ങിപ്പോയി.” The Great Controversy, 393.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ പ്രതിസന്ധിയിൽ, രാഷ്ട്രീയമോ മതപരമോ ആയ ഇരു വർഗ്ഗങ്ങളും ജ്ഞാനികളുടെ വിരുദ്ധമായി ഏകീഭവിക്കുന്നു. ഇതു പറഞ്ഞിരിക്കെ, വാക്യങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തിലുള്ള അതിന്റെ സ്ഥാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഞാൻ പതിനാലാം വാക്യം പ്രയോഗിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ലേഖനം ആരംഭിച്ചത്; അതായത്, വാക്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രപരമായ ക്രമത്തോട് വിരുദ്ധമായ രീതിയിലാണ് അത്. ഇരുപത്തിമൂന്നാം വാക്യത്തിന്റെ സ്ഥാനനിർണ്ണയവുമായി യോജിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ആ തർക്കശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നത്. ഒരു വഴിക്കുറിയുടെ സ്ഥാനനിർണ്ണയം അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയോടു പൊരുത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. മക്കബ്യരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ യെഹൂദന്മാർ റോമുമായി ചെയ്ത സഖ്യം ആ വാക്യം എവിടെ പ്രയോഗിക്കണമെന്നതു നിർവചിച്ചു. ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “കവർച്ചക്കാർ” അത് ബി. സി. 200-ൽ, അഥവാ പാനിയം യുദ്ധം നടന്ന അതേ വർഷം തന്നെയാണ് ചെയ്തത്; എങ്കിലും യുദ്ധവും കവർച്ചക്കാരും രണ്ട് വ്യത്യസ്ത പ്രതീകങ്ങളാണ്.

“കവർച്ചക്കാർ” എന്നവർ ഈ വിവരണത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നത് പാനിയം യുദ്ധത്തിന്റെ തീയതിയോടുള്ള നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനല്ല; മറിച്ച്, അന്ത്യോക്കസ് പരാജയപ്പെടുത്താൻ പോകുന്ന ഈജിപ്തിലെ ദുർബലനായ അഞ്ചുവയസ്സുകാരനായ ഭരണാധികാരിയുമായി അവർ സ്ഥാപിച്ച ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനാണ്. ഈജിപ്ഷ്യൻ ഗോതമ്പിന്റെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള ഇറക്കുമതിയിൽ വിഘടനം ഉണ്ടാകുന്നതിനെ അവർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. റോമിനും ആക്രമണഭീഷണി നേരിടുന്ന അഞ്ചുവയസ്സുകാരനായ ഈജിപ്ത്യൻ രാജാവിനുമിടയിലെ പ്രവാചകപരമായ ബന്ധമാണ് ഈ വാക്യത്തിന്റെ വിഷയം. 1989-ന് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, ഉക്രേനിയൻ സഭയെ റഷ്യൻ സഭയുടെ അധീനതയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള പുടിന്റെ ശ്രമത്തെത്തുടർന്ന് ഉണ്ടായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുടെ അനന്തരഫലത്തെ ആ മധ്യസ്ഥത തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ ശ്രമം അവന്റെ ദക്ഷിണരാജ്യത്തിന്റെ ക്രമേണയുള്ള പതനത്തിന് തുടക്കമിടുന്നു; പിന്നെ, പുടിൻ പ്ടോളമെയെപ്പോലെ മരിക്കുമ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉസ്സീയാവിനെയും നപോളിയനെയുംപോലെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പ്രവാസത്തിലാക്കപ്പെടുമ്പോഴോ, പ്രവാചകപരമായി അവൻ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു, തുടർന്ന് അവന്റെ രാജ്യം കുറവായ കഴിവുള്ള നേതാക്കളുടെ ഒരു പരമ്പരയാൽ കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന്, ആ അഞ്ചുവയസ്സുകാരനായ രാജാവിന്റെ കാലത്ത്, തന്റെ താൽപര്യങ്ങളെ—അതായത് ഉക്രേനിയൻ സഭയെ—സംരക്ഷിക്കുവാൻ പാപ്പാസഭാ റോം മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്നു.

റഷ്യൻ അല്ലെങ്കിൽ ഉക്രെയ്നിയൻ ഓർത്തഡോക്സിക്കിടയിൽ പാപ്പാധിപത്യം ഒരു പക്ഷം തെരഞ്ഞടുക്കുന്നതല്ല; യെശയ്യാവ് നാലിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, സകല മതസംഘങ്ങളെയും തന്റെ അധികാരത്തിനടിയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി അവൾ എല്ലാ പക്ഷങ്ങളെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുകയാണ്.

> അന്നാളിൽ ഏഴ് സ്ത്രീകൾ ഒരേ പുരുഷനെ പിടിച്ചുപറ്റി ഇപ്രകാരം പറയും: ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതായ അപ്പം തിന്നുകയും ഞങ്ങളുടേതായ വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും ചെയ്യും; ഞങ്ങളുടെ നിന്ദ നീങ്ങേണ്ടതിന്നു മാത്രമേ ഞങ്ങളെ നിന്റെ നാമത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിക്കേണമേ. അന്നാളിൽ യഹോവയുടെ ശാഖ സൗന്ദര്യവും മഹിമയും ഉള്ളതായിരിക്കും; ദേശത്തിന്റെ ഫലം യിസ്രായേലിൽ രക്ഷപ്പെട്ടു ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് ശ്രേഷ്ഠവും മനോഹരവും ആയിരിക്കും. അപ്പോൾ ഇപ്രകാരം സംഭവിക്കും: സീയോനിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവനും യെരൂശലേമിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനും, യെരൂശലേമിൽ ജീവനുള്ളവരിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഏവനും, വിശുദ്ധൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. യെശയ്യാവു 4:1–3.

സകല സഭകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഏഴ് സ്ത്രീകളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ മതസംഘടനകളുടെയും നിയന്ത്രണം പാപ്പാധിപത്യം ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ആ ഏഴ് സഭകളും “കത്തോലിക്ക” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “സാർവ്വത്രികം” എന്നാകുന്നു. എന്നാൽ അവ ദൈവത്തിന്റെ ജനമല്ലെന്നത് വ്യക്തമാണ്; കാരണം അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം വസ്ത്രം ധരിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മാനുഷിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സകല മതസംഘടനകളുടെയും ഐക്യീകരണം, “യെരൂശലേമിലുള്ളവർ വിശുദ്ധർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും” എന്ന സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്; അതായത്, കർത്താവിന്റെ ശാഖ ലവൊദിക്യസഭാസ്ഥിതിയിൽ നിന്നു ഫിലദെൽഫ്യസഭാസ്ഥിതിയിലേക്കു പരിവർത്തനം പ്രാപിക്കുന്ന കാലം. അതേ സമയത്താണ് പാപ്പാധിപത്യം എല്ലാ മതസംഘടനകളുടെയും തലവിയായി മാറുന്നത്; അവൾ രാഷ്ട്രീയസംഘടനകളുടെയും തലവിയായി നിയുക്തയാകുന്ന അതേ കാലത്തുതന്നെ.

1989-ൽ, ഉക്രൈൻ സഭ വടക്കിന്റെ രാജാവ് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തൂത്തുവാരിക്കളയുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു; പുടിൻ മുൻകാലത്തെ കീഴടങ്ങലിന്റെ ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും, തന്റെ നെറ്റിയിൽ കുഷ്ഠം പ്രാപിക്കുകയും, തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിരസിച്ച മതത്തിനെതിരെ ഒരു പീഡനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യും. ആ പീഡനം പ്ടോളമിയുടെ സ്വന്തം രാജ്യത്തിൽ, അലക്സാണ്ട്രിയ നഗരത്തിൽ നടന്നു; അതുകൊണ്ട് റോമിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ഉള്ള റഷ്യയ്ക്കുള്ളിലെ സഭകൾ പുടിന്റെ ലക്ഷ്യവും അവന്റെ അവസാനവുമാകും. ട്രംപ് പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിനായി ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, ദുർബലനായ ഈജിപ്ത്യൻ ബാലരാജാവിന്റെ സംരക്ഷകയുമായുള്ള അവന്റെ തുറന്ന ബന്ധം 2025-ൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ക്രി.മു. 200-ൽ ഈജിപ്ത്യൻ ബാലരാജാവിനെ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന റോമൻ ശക്തി, അപ്പോൾ ബാലരാജാവിനെ സംരക്ഷിക്കുകയില്ല. അവൾ ബാലരാജാവിന്റെ അവസാനം വരുത്താൻ സഹായിക്കും. ക്രി.മു. 200-ൽ ഈജിപ്തിന്റെ സംരക്ഷകയായി ഉണ്ടായിരുന്ന റോം, പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ ഈജിപ്തിന്റെ നാശകാരിണിയായ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

## മില്ലറൈറ്റുകൾ

മില്ലറൈറ്റുകാർ മൂന്നു റോമൻ ശക്തികളെ കണ്ടില്ല; അവർ കണ്ടത് രണ്ടെണ്ണം മാത്രമാണ്. എങ്കിലും അവരുടെ സത്യം അതുപോലെതന്നെ സത്യമായിരുന്നു. പ്രതീകമായി അന്ത്യോക്കുസിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക തർക്കശാസ്ത്രം, പതിനാലാം വാക്യം പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിന് മുമ്പുള്ള ഒരു ചരിത്രത്തിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു; ആദ്യം ഈ വാക്യങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിൽ പതിനാലും പതിനഞ്ചും ആയ വാക്യങ്ങൾ രണ്ടും കി.മു. 200-ആം വർഷത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഞാൻ അവകാശപ്പെടുന്നത് പതിനാറാം വാക്യം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സൺഡേ നിയമമാണെന്നും, പതിനാലാം വാക്യം 2025 ആയിരുന്നുവെന്നും, പതിനഞ്ചാം വാക്യം ഇതുവരെ ഭാവിയിൽ നിൽക്കുന്ന പാനിയം യുദ്ധമാണെന്നും ആണ്. അന്ത്യോക്കുസ് ഈ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളും ഒരു പ്രവചനരേഖയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു; കാരണം അവൻ ആ മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളിലുമുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, വരിപുറത്ത് വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് ശരിയായി വിഭജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ വാക്യങ്ങളുടെ അന്ത്യകാല പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഉന്നയിക്കുന്ന അവകാശവാദവും അവൻ തെളിയിക്കുന്നു.

അന്തിയൊക്കൂസ് ആ മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളിലുമുണ്ടായിരുന്നു; അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ അവൻ 1989-ൽ (റീഗനും യു.എസ്.എയും), 2014-ൽ (സെലൻസ്കിയും യുക്രൈനും) പാപ്പാസിയുടെ പ്രതിനിധി ശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; പിന്നെ പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ അത് 1989-ലെ അതേ പ്രതിനിധി ശക്തിയാണ്; കാരണം യേശു എപ്പോഴും ആരംഭത്തോടുകൂടെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. റോണൾഡ് റീഗൻ മരിക്കുകയും അടക്കം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അന്തിയൊക്കൂസിന്റെ ചരിത്രസാക്ഷ്യം മില്ലറൈറ്റ് ബോധ്യത്തോട് യോജിച്ചുതന്നെയാണ്, എങ്കിലും അത് ‘ലൈൻ അപോൺ ലൈൻ’ പ്രയോഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾക്ക് അധീനമാണ്. ചരിത്രപരമായി അന്തിയൊക്കൂസ് മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളിലുമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഈ വചനങ്ങളിലെ അവസാന പാപ്പാ-പ്രതിനിധി ശക്തി ട്രംപ് ആകുന്നു. പതിമൂന്നാം വചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിനായി ട്രംപ് രണ്ടാം തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തോൽക്കേണ്ടതായിരുന്നു; കാരണം പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ അവൻ “മടങ്ങിവരുന്നു,” മുൻപെക്കാളും ശക്തനായവനായി—ചെവിയിലൂടെ ഒരു വെടിയുണ്ട തൊടുന്നതുവരെ സഹിക്കത്തക്കവിധം ശക്തനായവനായി; പുരോഹിതന്മാർ അഭിഷിക്തരാക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വലങ്കയ്യിലെ അംഗുഷ്ഠവും വലങ്കാലിലെ വലിയ വിരലും കൂടെ രക്തംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ.

1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്നുള്ള അവസാന എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ ആദ്യനായിരുന്നതിനാൽ, റീഗൺ ട്രംപിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റായിരുന്നതിനാൽ, ലിങ്കണും ട്രംപിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. റോമുമായി സഖ്യത്തിലായിരുന്ന ദാസ്യപക്ഷ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ ലിങ്കണിനെ വധിച്ചു; കൂടാതെ റോണൾഡ് റീഗണും, അവന്റെ പാപ്പാത്വബന്ധിയായ സമപക്ഷനായ ജോൺ പോൾ IIഉം, ഇരുവരും വധശ്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായം ഏഴാം വാക്യത്തിന്റെ നിറവേറ്റലായി, 2020-ൽ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ട്രംപ് രാഷ്ട്രീയമായി വധിക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന്, 2024-ൽ, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിറവേറ്റലായി അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.

> അവർ തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, അഗാധഗർത്ഥത്തിൽനിന്ന് കയറിവരുന്ന മൃഗം അവരോടു യുദ്ധം ചെയ്തു, അവരെ ജയിച്ചു, അവരെ കൊന്നുകളയും. … മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞശേഷം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ജീവന്റെ ആത്മാവ് അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അവരെ കണ്ടവരുടെമേൽ മഹാഭയം വീണു. വെളിപ്പാട് 11:7, 11.

ട്രംപിന്റെ പുനരുത്ഥാനം പതിമൂന്നാം വചനത്തിലെ അവന്റെ “മടക്കം” ആയിരുന്നു; അതുപോലെതന്നെ, അത് റോമിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയ്ക്കും സമാന്തരമായി നിലകൊണ്ടു; കാരണം റോം “ഏഴിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തേതു” ആകുന്നു, ട്രംപ് റോമിന്റെ ഒരു പ്രതിമയാണ്.

> ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തതുമായ മൃഗം—അവൻ തന്നേ എട്ടാമത്തേതും ആകുന്നു; ഏഴിൽപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു; അവൻ നാശത്തിലേക്കു പോകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:11.

ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം കാലാവധി, റീഗന്റെ ശേഷം അദ്ദേഹത്തെ എട്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റാക്കുന്നു; കൂടാതെ അദ്ദേഹം ആറാമത്തേയാളുമായിരുന്നു എന്നതിനാൽ, പാപ്പത്വത്തോടുള്ള സാദൃശ്യത്തിൽ ട്രംപ് “ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമൻ” ആകുന്നു. എട്ട് പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; അതുകൊണ്ട്, പാപ്പത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായ അവൻ “തിരിച്ചുവരുവാൻ” സൌഖ്യമാക്കിയ ഒരു മാരകമുറിവ് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നതായി ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

> അവന്റെ തലകളിൽ ഒന്നു മരണത്തിന്നു വരെ മുറിവേറ്റതുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ മാരകമായ മുറിവ് സൌഖ്യം പ്രാപിച്ചു; സകല ലോകവും മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ടു വിസ്മയിച്ചു. വെളിപ്പാട് 13:3.

മാരക മുറിവ് സുഖപ്പെടുമ്പോൾ ലോകം “മൃഗത്തിന്റെ പിന്നാലെ അത്ഭുതത്തോടെ പോയി”; 2024-ൽ ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമനായി ട്രംപ് പുനരുജ്ജീവിതനായപ്പോൾ, അവൻ “തിരിച്ചുവന്നു,” അപ്പോൾ മുഴുവൻ ലോകവും അവന്റെ പിന്നാലെ അത്ഭുതത്തോടെ പോയി.

> മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ജീവന്റെ ആത്മാവ് അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അവരെ കണ്ടവരുടെമേൽ മഹാഭയം വീണു. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് അവരോടു അരുളിച്ചെയ്യുന്ന മഹത്തായ ഒരു ശബ്ദം അവർ കേട്ടു: ഇവിടെക്കു കയറിവരുവിൻ. അങ്ങനെ അവർ ഒരു മേഘത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു കയറി; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവരെ കണ്ടു. വെളിപ്പാടു 11:11, 12.

ട്രംപ് 2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ “തിരിച്ചുവന്നു”; തുടർന്ന് 2025-ൽ അവനും പോപ്പ് ലിയോയും ഇരുവരും സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്തു. കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഏവർക്കും യേശു നേരിട്ടും ന്യായമായും ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

> അതിനാൽ, ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, (വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിക്കട്ടെ.) മത്തായി 24:15.

മർക്കോസ് അതിനെ ഒരുപക്ഷേ കുറച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പറയുന്നു.

> എന്നാൽ ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ പ്രസ്താവിച്ച ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ലേച്ഛത, അതിന്നു നിൽക്കേണ്ടതല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് നിൽക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, (വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിക്കട്ടെ,) അന്നു യെഹൂദ്യയിൽ ഉള്ളവർ മലകളിലേക്കു ഔടിപ്പോകട്ടെ. മർക്കോസ് 13:14.

ശൂന്യതയുടെ മ്ലേച്ഛത റോമിനെ അതിന്റെ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിലുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പൗരാണിക റோம், പാപ്പീയ റோம், ആധുനിക റோம் എന്നിവയിൽ ഓരോന്നും ദൈവജനത്തിനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ പ്രതീകമാണ്. റோம் ഒരു “വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത്” ആയിരിക്കുമ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ “ഇരിക്കേണ്ടതല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത്” ആയിരിക്കുമ്പോഴോ ആ മുന്നറിയിപ്പ് തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതാണ്. മഹിമയുള്ള ദേശം തിരുവെഴുത്തിൽ വിശുദ്ധദേശമാണ്; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ആത്മീയമായ മഹിമയുള്ള ദേശമാണ്.

> യഹോവ വിശുദ്ധദേശത്തിൽ യെഹൂദയെ തന്റെ അവകാശഭാഗമായി കൈവശമാക്കും; യെരൂശലേമിനെ വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊള്ളുകയും ചെയ്യും. സകല ജഡവുമേ, യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ മൗനമായിരിപ്പിൻ; അവൻ തന്റെ വിശുദ്ധ വാസസ്ഥലത്തുനിന്ന് എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നുവല്ലോ. സെഖര്യാവു 2:12, 13.

വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ റോം നിലകൊള്ളുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, കർത്താവ് തന്റെ നിയമജനമായി യെരൂശലേമിനെ അന്തിമമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ്. എട്ടുപേരായ പ്രസിഡന്റുമാരിൽ ഒന്നാമനായ റീഗൺ ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിലുള്ള ക്രിസ്തുവിരോധിയുമായി ഒരു രഹസ്യ സഖ്യം ക്രമീകരിച്ചപ്പോൾ, 1989-ലെ അന്ത്യകാലാരംഭംമുതൽ എട്ടാമനും അവസാനത്തെയും പ്രസിഡന്റിലൂടെ റോമുമായുള്ള ഒരു തുറന്ന സഖ്യത്തെ അത് പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഒമേഗ ചിഹ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും ആൽഫാ ചിഹ്നത്തിന്റെ ഗുണലക്ഷണങ്ങളെ മറിച്ചിടുന്നു.

2025-ൽ പോപ്പ് ലിയോയും ട്രംപും അധികാരമേൽക്കുന്നതു വെളിപ്പാടു പതിമൂന്നിൽ പറയപ്പെടുന്ന സമുദ്രമൃഗവും ഭൂമിമൃഗവും തമ്മിലുള്ള ഒരു തുറന്ന ബന്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. റീഗനും ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും തമ്മിലുള്ള രഹസ്യ സഖ്യത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ട്രംപും ലിയോയും തമ്മിലുള്ള ഒരു തുറന്ന സഖ്യത്തിലേക്കുള്ള ഈ മറിച്ചുവരവ്, കി.മു. 200-ൽ പതിനാലാം വാക്യം നിവർത്തിച്ച ഈജിപ്ത്യൻ ബാലരാജാവിന് നൽകിയ പിന്തുണ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ പിന്തുണയുടെ അഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

2025 ബാഹ്യമായ അടിത്തറയായ ദർശനത്തെയോ പ്രവചനത്തെയോ സ്ഥാപിക്കുന്നു; കാരണം, ദാനിയേൽ “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ളേച്ഛത” എന്ന പ്രതീകഭാഷയാൽ തിരിച്ചറിയുന്ന റോമിന്റെ മുന്നറിയിപ്പായി അത് റോമിനെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്നു. “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ളേച്ഛത” എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് “ശൂന്യത” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നാശത്തിനു മുമ്പായി സംഭവിക്കുന്നു. സെസ്റ്റിയസിന്റെ കീഴിൽ യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധകാലത്ത്, റോമിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ പതാകകൾ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ പരിശുദ്ധ പ്രാകാരങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ ആ മുന്നറിയിപ്പ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതു കണ്ടവർ മനസ്സിലാക്കി, അനുസരിച്ചു, നഗരം വിട്ടുപോയി; ഉപരോധം വീണ്ടും ആരംഭിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അവർ റോമിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളം കണ്ടു. പർഗാമൊസിലെ വഴിമാറിപ്പോയ സഭയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ക്രിസ്ത്യാനികളും, തുടർന്ന് ത്യാതീരയിലെ സഭയും, പാപപുരുഷൻ ദൈവാലയത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഔടിപ്പോയി. ആ സാക്ഷികൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദാനിയേൽ പ്രസ്താവിച്ച “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ളേച്ഛത” എന്ന മുന്നറിയിപ്പിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

1888-ആം വർഷം സെസ്റ്റിയസിന്റെ വളയമായിരുന്നുവെന്നും, ഞായർനിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ സമാപനം തിതുസിന്റെ വളയമാണെന്നും നാം ആവർത്തിച്ചു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. 1880-കളിലെ ബ്ലെയർ ഞായർനിയമ ബില്ലുകളും, അവയ്‌ക്കൊപ്പമായി 1880-കളിൽ ചില തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഞായർനിയമങ്ങളും, സെസ്റ്റിയസിന്റെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നുവെന്നും, അതോടൊപ്പം തന്നെ ഗ്രാമവാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ ഉപദേശത്തിലെ വിഭജനരേഖയും അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നും ആണ്. 1880-കൾക്കുമുമ്പ്, ഭാവിയിൽ നമുക്ക് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കു മാറേണ്ടിവരും എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ഉപദേശം; എന്നാൽ 1880-കൾക്കുശേഷം, ഗ്രാമവാസം ഇതിനകം തന്നെ നടപ്പിലാക്കിയിരിക്കേണ്ട ഒന്നായി മാറി. 1880-കളിൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ അധികാരചിഹ്നം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട ബ്ലെയർ ബില്ലുകളുടെ ആ മുന്നറിയിപ്പുചിഹ്നം, 9/11-ലെ Patriot Act-നെ പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിച്ചു; കാരണം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതൻ ആ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളിലുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

9/11 എന്നത്, അധികാരം വേണമെന്നില്ലാത്ത വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ സെസ്റ്റിയസ് തന്റെ അധികാരം സ്ഥാപിച്ചതെന്ന മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു; കാരണം 9/11-ൽ ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തെ റോമൻ നിയമം പ്രതിസ്ഥാപിച്ചു. 2021-ലെ പെലോസി വിചാരണകളിൽ due process clause നിരസിക്കപ്പെട്ടു; അതുവഴി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ടൈറ്റസിന്റെ നിരോധനത്തിലേക്കുള്ള മറ്റൊരു കാൽവയ്പ്പിനെയാണ് അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ആ നിരോധനം ഒരു കാലയളവാണ്. 1888 ആന്തരിക പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ കലാപത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; 9/11 ബാഹ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ കലാപത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു. അവസാന പ്രസിഡന്റ് അധികാരമേറ്റ അതേ വർഷം മഹിമയുള്ള ദേശത്തിൽ നിന്നുള്ള പാപ്പായുടെ അധികാരാരോഹണം, പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പായി, നശിപ്പിക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത യോജിക്കാത്ത സ്ഥലത്ത് നിലകൊള്ളുന്നതിന്റെ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധം നേരിട്ട് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കും ആക്ടിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു; അത് ജാതീയ റോമിനു മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും തടസ്സത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; തുടർന്ന് ദാനിയേൽ 11:24-ന്റെ നിവൃത്തിയായി ജാതീയ റോം 360 വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു. ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് ആറാമത്തെയും ഏഴാമത്തെയും രാജ്യങ്ങൾ രണ്ടും റോമാൽ കീഴടക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് ആധുനിക റോം ഒരു പ്രതീകാത്മക മണിക്കൂറോ നാൽപ്പത്തിരണ്ടു പ്രതീകാത്മക മാസങ്ങളോ ഭരിക്കുന്നു.

പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ, സിറിയ എന്ന പൗരാണിക റോമിന്റെ ആദ്യ പ്രതിബന്ധങ്ങളെ ഇപ്പോൾ മാത്രമേ ജയിച്ചിരിക്കുന്ന പോംപേയ് പിന്നെ യെരൂശലേമിനെയും കീഴടക്കുന്നു. പോംപേയ് റോമിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു പ്രതിബന്ധങ്ങളെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നു; മൂന്നാമത്തേതിനെ ആഗസ്റ്റസ് സീസർ ആക്ടിയത്തിൽ ജയിക്കുന്നു. ആധുനിക റോം, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായും പത്താം വാക്യം സൂചിപ്പിക്കുന്ന മാതൃകാനുസാരമായും, ആദ്യം 1989-ൽ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ കീഴടക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, ആധുനിക റോം തന്റെ രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും പ്രതിബന്ധങ്ങളെ ഐക്യനാടുകളെയും തുടർന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും വഴിയായി കീഴടക്കുന്നു; പിന്നെ അവരെല്ലാം അവരുടെ രാജ്യം പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിക്കു കൊടുക്കുന്നതിന് ഉടൻ സമ്മതിക്കുന്നു. പൗരാണിക റോം പോംപേയ് മുഖാന്തരം രണ്ടിനെ കീഴടക്കുകയും പിന്നീട് ഒന്നിനെയും ജയിക്കുകയും ചെയ്തു; അതുപോലെ പാപ്പീയ റോം 1989-ൽ ഒന്നിനെ കീഴടക്കി, തുടർന്ന് പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ അടുത്ത രണ്ടിനെയും കീഴടക്കുന്നു; അവിടെയാണ് പോംപേയ് തന്റെ രണ്ടാം കീഴടക്കലോടെ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്.

അത് അക്റ്റിയത്തിൽ പൗരാണിക റോമിന് എതിരായ മൂന്നാമത്തെ തടസ്സമായിരുന്നാലും, അല്ലെങ്കിൽ 538-ൽ ഗോത്തുകൾ റோம் നഗരത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ തടസ്സമായിരുന്നാലും, റோம் മൂന്നാമത്തെ തടസ്സത്തെ അതിജീവിക്കുമ്പോൾ അത് പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്നു.

> നിശ്ചയമായും യഹോവയായ കർത്താവു തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കു തന്റെ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്താതെ ഒന്നും ചെയ്യുകയില്ല. ആമോസ് 3:7.

പാഴ്മയുടെ അശുദ്ധിയായെന്നു ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളത്തിന്റെ അന്തിമ പ്രകടനം, പാഴ്മ വരുന്നതിന് മുമ്പായി, കർത്താവ് നിശ്ചയമായി നൽകും. ആ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളം 2025-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന റീഗന്റെ രഹസ്യ സഖ്യത്തോടു വൈരുധ്യമുള്ള തുറന്ന സഖ്യമാണ്. മുമ്പായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാതെ കർത്താവ് ശിക്ഷ വരുത്തുകയില്ല; തന്റെ ദാസന്മാർക്കു ലഭിക്കുന്ന രഹസ്യ വെളിപ്പെടുത്തൽ എന്താണെന്നും അത് ആരെ ലക്ഷ്യമാക്കി നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണെന്നും ആമോസ് അത്യന്തം നേരിട്ട് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> യിസ്രായേൽമക്കളേ, ഞാൻ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന സമസ്ത വംശത്തിന്നുമേൽ യഹോവ നിങ്ങളോടു അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ വചനം കേൾപ്പിൻ: ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളിലുമிருந்து നിങ്ങളെ മാത്രമേ ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളു; അതുകൊണ്ടു നിങ്ങളുടെ സകല അകൃത്യങ്ങൾക്കുമേൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കും. ആമോസ് 3:1, 2.

ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട നിയമജനങ്ങളിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട അവസാന തലമുറയോടാണ് ആമോസ് അഭിമുഖപ്പെടുന്നത്; ഇത് യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടിൽ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്ന ഇരുപത്തിയഞ്ച് പുരുഷന്മാരോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നതുമാകുന്നു. ജീവനുള്ളവരുടെ ന്യായവിധിയുടെ കാലത്ത് പാപം മായിച്ചുകളയപ്പെടുന്ന സമയത്ത് പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമായ ലაოდിക്യ സന്ദേശമാണ് ആമോസ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ആമോസിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് രണ്ട് പക്ഷങ്ങളുടെ ഏകീകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ളതാണ്.

> രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ ഏകമതപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ അവർ ഒരുമിച്ച് നടക്കുമോ? സിംഹം ഇരയില്ലാതെ കാട്ടിൽ ഗർജിക്കുമോ? ഇളം സിംഹം ഒന്നും പിടിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ തന്റെ ഗുഹയിൽനിന്ന് നിലവിളിക്കുമോ? പക്ഷിക്ക് അതിനായി ഒരു കുടുക്കും വെച്ചിട്ടില്ലാത്തിടത്ത് ഭൂമിയിൽ ഒരു കുടുക്കിൽ വീഴുമോ? ഒന്നും പിടിക്കാതിരിക്കെ ആരെങ്കിലും ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഒരു കുടുക്ക് എടുത്തുകൊള്ളുമോ? നഗരത്തിൽ കാഹളം ഊതുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഭയപ്പെടാതിരിക്കുമോ? നഗരത്തിൽ അനർത്ഥം സംഭവിക്കുമ്പോൾ യഹോവ അതു വരുത്തിയതല്ലയോ? ആമോസ് 3:3–6.

രണ്ട് പേർ ഒരുമിച്ച് ഒന്നായി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, ഭൂമിയിൽ നിന്നൊരു പക്ഷിയെ കുടുക്ക് പിടിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പക്ഷികൾ മതസംഘടനകളുടെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ പാപ്പാസംസ്ഥാനം സകല അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷികളുടെ ഒരു കൂടാരമാണ്.

> അവൻ ശക്തമായ ശബ്ദത്തോടെ ബലമായി നിലവിളിച്ച് പറഞ്ഞു: മഹാബാബിലോൻ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവും എല്ലാത്തരം അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ താവളവും എല്ലാത്തരം അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷികളുടെ കൂടുമായിരിക്കുകയാണ്. എന്തെന്നാൽ സകലജാതികളും അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ ക്രോധവീഞ്ഞ് കുടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ വ്യാപാരികൾ അവളുടെ ആഡംബരസമൃദ്ധിയുടെ പ്രാബല്യത്താൽ ധനികരായിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:2, 3.

കൂട്ടിലിരിക്കുന്ന പക്ഷി പിടിക്കപ്പെട്ട പക്ഷിയാണ്; ഒരു ജാതി റോമിലെ വേശ്യയോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുമ്പോൾ അത് പിടിക്കപ്പെട്ട പക്ഷിയായി മാറുന്നു. മറ്റെല്ലാ പ്രവാചക പക്ഷികൾക്കും മീതെ ഉയർത്തപ്പെടുന്ന പക്ഷി, തന്റെ ത്രിവിധ ഭവനം പണിയപ്പെട്ടതുമായ, ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതുമായ ശക്തിയാണ്; അവളുടെ സ്ഥാനത്താകുന്നു അത്, അതായത് ശിനാർ, അഥവാ ബാബേൽ. അതു 1798-ൽ മാരകമുറിവ് പ്രാപിച്ച പക്ഷിയാണ്; അല്ലെങ്കിൽ സഖറിയാവു പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, അതിന്റെ കൊട്ടക്കു മുകളിൽ ഒരു ഈയക്കവചം വെക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എങ്കിലും അതിനുശേഷം ആത്മവാദത്തിന്റെയും പതിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും പക്ഷികളാൽ അത് ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോയി.

> അപ്പോൾ എന്നോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദൂതൻ പുറപ്പെട്ടു വന്നു എന്നോടു പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി, പുറപ്പെട്ടുപോകുന്നതായ ഈ വസ്തു എന്തെന്നു നോക്കുക. അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: അത് എന്താകുന്നു? അവൻ പറഞ്ഞു: ഇത് പുറപ്പെട്ടുപോകുന്ന ഒരു ഏഫാ ആകുന്നു. പിന്നെയും അവൻ പറഞ്ഞു: സകല ഭൂമിയിലും അവരുടെ രൂപം ഇതാകുന്നു. അപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു താലന്ത് തൂക്കമുള്ള ഈയക്കവചം ഉയർത്തപ്പെട്ടു; ഏഫായുടെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതു ദുഷ്ടത ആകുന്നു. പിന്നെ അവൻ അവളെ ഏഫായുടെ നടുവിലേക്കു തള്ളിയിട്ടു; അതിന്റെ വായ്മേൽ ആ ഈയക്കവചവും ഇട്ടു മൂടി. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, രണ്ടു സ്ത്രീകൾ പുറത്തുവന്നു; അവരുടെ ചിറകുകളിൽ കാറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർക്കു നാരയുടെ ചിറകുകളെപ്പോലെ ചിറകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ ഭൂമിക്കും ആകാശത്തിനുമിടയിൽ ഏഫാവിനെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോയി. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദൂതനോടു ചോദിച്ചു: ഇവർ ഏഫാവിനെ എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്? അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ശിനാർദേശത്തിൽ അതിന്നു ഒരു ഭവനം പണിയുവാൻ; അവിടെ അതു സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും തന്റെ സ്വന്തം അടിത്തറമേൽ വെക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. സെഖർയ്യാവു 5:5–11.

ആമോസിന്റെ കെണി ഭൂമിയിൽനിന്നുള്ള പക്ഷിയെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു; കാരണം, അതു ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിനു മുമ്പായി നിലനിൽക്കുന്ന സഖ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ ഭൂമിയിലെ പക്ഷി പിടിക്കപ്പെടുന്നു. ആമോസിന്റെ പ്രകാരം, ആ സഖ്യം ലൗദിക്യസ്ഥിതിയിലുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തോടുള്ള ഒരു ശാസനമാണ്; കാരണം നഗരത്തിൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കാഹളം ഊതപ്പെടും, എന്നാൽ അവർ അതു കേൾക്കാൻ നിരസിക്കും.

> നഗരത്തിൽ കാഹളം മുഴക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഭയപ്പെടാതിരിക്കുമോ? നഗരത്തിൽ അനർത്ഥം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ യഹോവ അതു വരുത്തിയതല്ലയോ? നിശ്ചയമായും പ്രഭുവായ യഹോവ തന്റെ രഹസ്യം തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കു വെളിപ്പെടുത്താതെ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. സിംഹം കരഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആരാണ് ഭയപ്പെടാതിരിക്കുന്നത്? പ്രഭുവായ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ആർ പ്രവചിക്കാതിരിക്കാനാകും? ആമോസ് 3:6–8.

ഗർജിക്കുന്ന സിംഹം യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹമാണ്; അവൻ തന്റെ പ്രവചനാത്മക വചനം മുദ്രയിടുകയും മുദ്ര നീക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 2025-ലെ തുറന്ന സഖ്യം സെസ്തിയൂസിന്റെ നിരോധനമാണ്; ഒരിക്കലും സഹവർത്തിക്കരുതാത്ത രണ്ടു പേർ ഒരുമിച്ച് നടക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ദൈവജനത്തെ കവർന്നുകൊള്ളുന്നവരുടെ ചിഹ്നം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുമായി സഖ്യപ്പെട്ടു അവരുടെ നിലപാടിനോട് യോജിച്ചിരിക്കുന്ന റോം എന്നത് സ്വയംവിരുദ്ധമായ ഒരു പ്രയോഗമാണ്; കാരണം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റാകുന്നത് റോമിനെതിരേ പ്രതിഷേധിക്കുന്നതിനെ അർത്ഥമാക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകും.

## കെണിയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ അത്യന്തം വൈകിയിരിക്കുന്നു

> “റോം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല എന്നു അവൾ അഭിമാനപൂർവ്വം അവകാശപ്പെടുന്നതാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടട്ടെ. ഗ്രിഗറി VII ന്റെയും ഇന്നസെന്റ് III ന്റെയും സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഇന്നും റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്. അവൾക്കു ശക്തി മാത്രമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടുകളിലെപ്പോലെ തന്നേ ഇപ്പോഴും അതേ ശക്തിയോടെ അവയെ പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചയുടെ ഉയർച്ച സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ റോത്തിന്റെ സഹായം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ വളരെ അല്പം മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളൂ. അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം സാധിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിക്കിടക്കുമ്പോൾ, റോം തന്റെ ശക്തി വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കാനും, നഷ്ടപ്പെട്ട മേൽക്കോയ്മ വീണ്ടെടുക്കാനും ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഒരിക്കൽ ഐക്യനാടുകളിൽ ഈ തത്വം സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ — സഭയ്ക്ക് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അധികാരം വിനിയോഗിക്കാനോ നിയന്ത്രിക്കാനോ കഴിയും എന്നു; മതാചരണങ്ങൾ ലോകരാജ്യനിയമങ്ങൾകൊണ്ടു നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടാം എന്നു; ചുരുക്കത്തിൽ, സഭയുടെയും സംസ്ഥാനത്തിന്റെയും അധികാരം മനസ്സാക്ഷിയെ ആധിപത്യം ചെയ്യേണ്ടതാണ് എന്നു — അപ്പോൾ ഈ രാജ്യത്തിലെ റോത്തിന്റെ ജയം ഉറപ്പായിരിക്കും.”

> “ദൈവത്തിന്റെ വചനം അടുക്കിവരുന്ന ഭീഷണിയെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ അവഗണിക്കപ്പെടട്ടെ, എന്നാൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകം റോമിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്നു, കെണിയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വളരെ വൈകിയ ശേഷമേ അറിയുകയുള്ളു. അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി ശക്തിയിലേക്കു വളർന്നു വരുന്നു. അവളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ നിയമനിർമാണ സഭകളിലും, സഭകളിലും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ മുൻകാല പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ട അവളുടെ രഹസ്യ അന്തർഗ്ഗുഹകളിൽ അവൾ തന്റെ ഉയർന്നും ബലമേറിയുമായ ഘടനകൾ കെട്ടിച്ചേർക്കുകയാണ്. സമയം വന്നപ്പോൾ പ്രഹരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്റേതായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ അവൾ രഹസ്യമായും ആരും സംശയിക്കാത്തവിധമായും തന്റെ ശക്തികളെ ദൃഢമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അനുകൂലമായ നിലപാടു മാത്രമാണ്; അതും ഇതിനകം അവൾക്കു ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റോമൻ ഘടകത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണെന്നതു നാം ഉടൻ കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അതിനെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവരും അതിനാൽ നിന്ദയും പീഡനവും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.” The Great Controversy, 581.

> “ദുഷ്ടതയിലും, വഞ്ചനയിലും, ഭ്രമത്തിലുമായി, മരണനിഴലിന്റെ അത്യന്തം ഗാഢമായ ഇരുളിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ലോകമുണ്ട്,—ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു, ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. അവരെ ഉണർത്തേണ്ടതിന്നു ആത്മവേദന അനുഭവിക്കുന്നവർ ആരാണ്? ഏതു സ്വരമാണ് അവരെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുക? ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറപ്പെടുവിൻ’ എന്ന അടയാളം കൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഭാവിയിലേക്കാണ് എന്റെ മനസ്സ് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ചിലർ തങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ വീണ്ടും നിറയ്ക്കുന്നതിനായി എണ്ണ സമ്പാദിക്കുന്നതു വൈകിച്ചിരിക്കയും, അത്യന്തം വൈകിയപ്പോൾ എണ്ണയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സ്വഭാവം കൈമാറാവുന്നതല്ലെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യും. ആ എണ്ണ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയാണ്. അത് സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സ്വഭാവം കൈമാറാവുന്നതല്ല. ഒരാളും മറ്റൊരാളിന്നായി അതു ഉറപ്പാക്കിക്കൊടുക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. ഓരോരുത്തനും പാപത്തിന്റെ എല്ലാ കറകളിൽ നിന്നുമുള്ള ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്വഭാവം തനിക്കായി സ്വന്തമാക്കേണം.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “ഇപ്പോൾക്കാല സത്യം ലഭിക്കാതിരുന്നതിനാൽ ദരിദ്രാത്മാക്കൾ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ചിലർ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നതിനാവശ്യമായ ഉപാധികൾ നൽകാതെ അവരെ മരിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, ആ കാഴ്ച അത്യന്തം വേദനാജനകമായിരുന്നു; അത് എന്നിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയണമെന്നു ഞാൻ ദൂതനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ കാര്യം അവരുടെ സ്വത്തിൽ ചില ഭാഗം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, യേശുവിങ്കലേക്കു വന്ന ആ യുവാവിനെപ്പോലെ (മത്തായി 19:16–22) അവർ ദുഃഖത്തോടെ പിന്മാറിപ്പോകുന്നതും, ഉടൻതന്നെ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ശിക്ഷാദണ്ഡം കടന്നുവന്ന് അവരുടെ സമ്പത്തൊക്കെയും പൂർണ്ണമായി കൊള്ളയടിക്കുമെന്നതും, അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ വസ്തുക്കൾ ബലിയർപ്പിച്ചു സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിക്ഷേപം ചുമിക്കുവാൻ വളരെ വൈകിപ്പോകുമെന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 49.

> “തന്റെ അപേക്ഷകൾ വ്യർത്ഥമായിപ്പോയെന്ന് യൂദാസ് കണ്ടു; ‘ഇപ്പോൾ അത്യന്തം വൈകിപ്പോയി! അത്യന്തം വൈകിപ്പോയി!’ എന്നു നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മണ്ഡപത്തിൽനിന്ന് പാഞ്ഞുപോയി. യേശുവിനെ ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടു ജീവിച്ചു തുടരാൻ തനിക്കാവില്ലെന്ന് അവൻ അനുഭവിച്ചു; നിരാശയിൽ അവൻ പുറത്തേക്കു പോയി തൂങ്ങി മരിച്ചു.” The Desire of Ages, 722.

Back to Articles