Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Nine

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം — സംഖ്യ മുപ്പത്തൊൻപത്

Unveiling the Prophetic Tapestry: William Miller’s Dream and the Restoration of Foundational Truths in the Last Days

പ്രവചനപരമായ നെയ്ത്തുതുണിയുടെ അനാവരണം: വില്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നവും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളുടെ പുനഃസ്ഥാപനവും

Author

Jeff Pippenger

Published

January 3, 2024

Formats

PDF
Word

We are considering the prophetic application of William Miller’s dream in the last days, which is where all prophecies find their perfect fulfillment. Miller’s dream identifies the discovery, establishment, rejection, burying and restoration of the foundational truths of Adventism that were assembled through the ministry of Miller. Those foundational truths represented the truths that were unsealed in 1798. Those truths are represented by the vision of the Ulai River. Miller’s dream, as recorded in the book Early Writings, was his second dream, and the dream had been typified by Nebuchadnezzar’s second dream, just as Miller himself had been typified by Nebuchadnezzar.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ വില്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ പ്രവാചകപ്രയോഗം നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതാണ് എല്ലാ പ്രവചനങ്ങൾക്കും തങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തി ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലം. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം, മില്ലറിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ സമാഹരിക്കപ്പെട്ട അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തൽ, സ്ഥാപനം, നിരാകരണം, മറവ്, പുനഃസ്ഥാപനം എന്നിവയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ 1798-ൽ മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെയായിരുന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ചത്. ആ സത്യങ്ങൾ ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സ്വപ്നമായിരുന്നു; നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്നേ മില്ലറിന് ഒരു മാതൃകയായിരുന്നതുപോലെ, ആ സ്വപ്നവും നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സ്വപ്നത്താൽ മുൻകൂട്ടി മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

Previous articles have demonstrated how the conclusion of Nebuchadnezzar’s life of “seven times” living with the heart of a beast, ended symbolically in 1798. His kingdom was then restored, and for the first time, Nebuchadnezzar represented a fully converted man. In terms of the “time of the end,” in 1798, he represented the “wise.” We have also identified that as the first king of Babylon, Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” typified the judgment of Belshazzar’s twenty-five hundred and twenty (mene, mene, tekel, upharsin), who was the last king of Babylon.

മുമ്പുള്ള ലേഖനങ്ങൾ, “മൃഗത്തിന്റെ ഹൃദയം” കൈവശമാക്കി “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ജീവിച്ച നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സമാപ്തി പ്രതീകാത്മകമായി 1798-ൽ അവസാനിച്ചതെങ്ങനെ എന്നു തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. തുടർന്ന് അവന്റെ രാജ്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; അന്നാണ് ആദ്യമായി നെബൂഖദ്‌നേസർ പൂർണ്ണമായി മതംമാറിയ മനുഷ്യനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചത്. “അവസാനകാലം” എന്ന നിലയിൽ നോക്കുമ്പോൾ, 1798-ൽ അവൻ “ജ്ഞാനികളെ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ബാബിലോണിന്റെ ആദ്യ രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് ലഭിച്ച “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ന്യായവിധി, ബാബിലോണിന്റെ അവസാന രാജാവായ ബെൽശസ്സറിന്റെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് (മേനെ, മേനെ, തേക്കേൽ, ഉപ്ഹാർസിൻ) എന്ന ന്യായവിധിയുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നുവെന്നും നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, … to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> ബാബിലോണിന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിക്കു, അതിന്റെ ആദ്യ ഭരണാധികാരിക്കു പ്രതിരൂപമായി വന്നതുപോലെ തന്നേ, ദിവ്യ കാവൽക്കാരന്റെ വിധിന്യായം വന്നിരുന്നു: ‘രാജാവേ, … നിനക്കു അറിയിക്കപ്പെടുന്നു; രാജ്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ ദാനിയേൽ 4:31.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കളും, 533.

Sister White identified Belshazzar in his hour of judgment as the “foolish king.” In the conclusion of Nebuchadnezzar’s hour of judgment, he represents the “wise king,” for he was benefitted by the judgment of “seven times,” and Belshazzar, though he knew the history, refused to be benefitted.

വിചാരണയുടെ ഘട്ടത്തിൽ ബെൽശസ്സരെ സഹോദരി വൈറ്റ് “മൂഢനായ രാജാവ്” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ വിചാരണകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയിൽ, അവൻ “ജ്ഞാനിയായ രാജാവ്”നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വിധിന്യായം അവന്നു ഉപകാരമായി, എന്നാൽ ചരിത്രം അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും ബെൽശസ്സർ അതിൽനിന്ന് പ്രയോജനം നേടുവാൻ നിരസിച്ചു.

> “But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “എന്നാൽ വിനോദാസക്തിയോടും സ്വയമഹത്വവൽക്കരണത്തോടും ഉണ്ടായിരുന്ന ബേൽശസ്സറിന്റെ പ്രീതി, അവൻ ഒരിക്കലും മറക്കരുതായിരുന്ന പാഠങ്ങളെ മാഞ്ഞുകളഞ്ഞു; അതിനാൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ വ്യക്തമായ ന്യായവിധികൾ വരുത്തിയതുപോലെയുള്ള പാപങ്ങൾ അവൻ ചെയ്തു. കൃപാപൂർവ്വം അവന് അനുവദിക്കപ്പെട്ട അവസരങ്ങളെ അവൻ പാഴാക്കി; സത്യത്തെ അറിയേണ്ടതിനായി തന്റെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന അവസരങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കാതെ അവൻ അവഗണിച്ചു. ‘രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?’ എന്ന ചോദ്യത്തെ മഹാനായിരുന്നുവെങ്കിലും മൂഢനായ ആ രാജാവ് നിരാസക്തനായി ഉപേക്ഷിച്ചു.” Bible Echo, April 25, 1898.

Nebuchadnezzar is a symbol of “the wise” in 1798, who understand the increase of knowledge at the time of the end.

അവസാനകാലത്തു ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനയെ മനസ്സിലാക്കുന്ന 1798-ലെ “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവരുടെ പ്രതീകമാണ് നെബൂഖദ്‌നേസർ.

> “The proud boast had scarcely left his lips, when a voice from Heaven told him that God’s appointed time of judgment had come. In a moment his reason was taken away, and he became as a beast. For seven years he was thus degraded. At the end of this time his reason was restored to him, and then looking up in humility to the great God of Heaven, he recognized the divine hand in this chastisement, and was again restored to his throne.

> അവന്റെ അഹങ്കാരപൂർണമായ ആത്മപ്രശംസ അവന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്ന് മാഞ്ഞുതീരുന്നതിനു മുമ്പേ, ദൈവം നിയമിച്ച ന്യായവിധിയുടെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശബ്ദം അവനോടു അറിയിച്ചു. ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവന്റെ ബുദ്ധി അവനിൽനിന്ന് എടുത്തുകളയപ്പെട്ടു; അവൻ ഒരു മൃഗംപോലെ ആയി. ഏഴ് വർഷം അവൻ ഇങ്ങനെ അധഃപതിതനായി കഴിഞ്ഞു. ആ കാലാവധിയുടെ അവസാനം അവന്റെ ബുദ്ധി അവന്നു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹത്തായ ദൈവത്തിങ്കലേക്കു വിനയത്തോടെ മേലോട്ടു നോക്കിയപ്പോൾ, ഈ ശിക്ഷയിൽ ദൈവികഹസ്തം അവൻ അംഗീകരിച്ചു; വീണ്ടും അവൻ തന്റെ സിംഹാസനത്തിലേക്കു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

> “In a public proclamation, King Nebuchadnezzar acknowledged his guilt, and the great mercy of God in his restoration. This was the last act of his life as recorded in Sacred History.” Review and Herald, February 1, 1881.

> “ഒരു പൊതുപ്രഖ്യാപനത്തിൽ രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ കുറ്റം സമ്മതിക്കുകയും, തന്റെ പുനഃസ്ഥാപനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്തായ കരുണയെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിശുദ്ധചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇതായിരുന്നു അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവസാന പ്രവൃത്തി.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഫെബ്രുവരി 1, 1881.

At the end of Nebuchadnezzar’s “seven times,” he made a public proclamation, which included a public confession. Miller, as Nebuchadnezzar, symbolizes the “wise” in 1798, who understand the increase of knowledge at the time of the end. They both had two dreams, and both of their respective second dreams symbolically identify the “seven times.” The “seven times” has been shown in previous articles to mark a transition point.

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” അവസാനത്തിൽ, അവൻ ഒരു പൊതുപ്രഖ്യാപനം നടത്തി; അതിൽ ഒരു പൊതുപാപസമ്മതവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറായ മില്ലർ, 1798-ലെ “ജ്ഞാനികൾ”നെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; അവർ അവസാനകാലത്ത് ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനയെ ഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. അവർക്കു ഇരുവർക്കും രണ്ട് സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ യഥാക്രമമായ രണ്ടാം സ്വപ്നങ്ങൾ രണ്ടും പ്രതീകാത്മകമായി “ഏഴ് കാലങ്ങൾ”നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഒരു പരിണാമഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതായി മുമ്പത്തെ ലേഖനങ്ങളിൽ കാണിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

In 1798, Nebuchadnezzar marks a transition from his proud condition, to the condition of the wise. It included his public confession. 1798, was also the transition point between the fifth and sixth kingdoms of Bible prophecy. It also marked the arrival of the first angel, thus marking a new dispensation, for the warning of the coming judgment could not take place until the fifth kingdom of Bible prophecy had received its deadly wound.

1798-ൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ അഹങ്കാരപൂർണമായ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനികളുടെ അവസ്ഥയിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിൽ അവന്റെ പൊതുപരസ്യമായ സമ്മതവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 1798 എന്നത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാം രാജ്യത്തെയും ആറാം രാജ്യത്തെയും തമ്മിലുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ ഘട്ടവും ആയിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ അത് ആദ്യ ദൂതന്റെ വരവിനെയും അടയാളപ്പെടുത്തി; അങ്ങനെ ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥിതിയെയും സൂചിപ്പിച്ചു, കാരണം വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാം രാജ്യം തന്റെ മാരകമുറിവ് പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടാനാവില്ലായിരുന്നു.

> “The message itself sheds light as to the time when this movement is to take place. It is declared to be a part of the ‘everlasting gospel;’ and it announces the opening of the judgment. The message of salvation has been preached in all ages; but this message is a part of the gospel which could be proclaimed only in the last days, for only then would it be true that the hour of judgment had come. The prophecies present a succession of events leading down to the opening of the judgment. This is especially true of the book of Daniel. But that part of his prophecy which related to the last days, Daniel was bidden to close up and seal ‘to the time of the end.’ Not till we reach this time could a message concerning the judgment be proclaimed, based on the fulfillment of these prophecies. But at the time of the end, says the prophet, ‘many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4.

> “ഈ പ്രസ്ഥാനം സംഭവിക്കേണ്ട കാലത്തെക്കുറിച്ച് ആ സന്ദേശം തന്നെയാണ് വെളിച്ചം പകരുന്നത്. അത് ‘നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ’ ഒരു ഭാഗമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭവും അതു അറിയിക്കുന്നു. രക്ഷയുടെ സന്ദേശം സകല യുഗങ്ങളിലും പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ ഈ സന്ദേശം അവസാനദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമേ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടാനാകുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായുള്ളൂ; കാരണം അപ്പോഴാണ് ന്യായവിധിയുടെ ഘടി വന്നിരിക്കുന്നു എന്നത് സത്യമായിത്തീരുന്നത്. ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു അനുക്രമം പ്രവചനങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇതു പ്രത്യേകിച്ച് ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് സത്യമാണ്. എന്നാൽ തന്റെ പ്രവചനത്തിലെ അവസാനദിവസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗം ‘അവസാനകാലം വരെ’ അടച്ചുവെക്കുകയും മുദ്രയിടുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് ദാനിയേലിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പ്രവചനങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയെ ആധാരമാക്കി ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടത് ഈ കാലത്ത് എത്തിച്ചേരുന്നതുവരെ സാധ്യമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവസാനകാലത്ത്, പ്രവാചകൻ പറയുന്നു, ‘അനേകർ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഔടും, ജ്ഞാനം വർധിക്കും.’ ദാനിയേൽ 12:4.”

> “The apostle Paul warned the church not to look for the coming of Christ in his day. ‘That day shall not come,’ he says, ‘except there come a falling away first, and that man of sin be revealed.’ 2 Thessalonians 2:3. Not till after the great apostasy, and the long period of the reign of the ‘man of sin,’ can we look for the advent of our Lord. The ‘man of sin,’ which is also styled ‘the mystery of iniquity,’ ‘the son of perdition,’ and ‘that wicked,’ represents the papacy, which, as foretold in prophecy, was to maintain its supremacy for 1260 years. This period ended in 1798. The coming of Christ could not take place before that time. Paul covers with his caution the whole of the Christian dispensation down to the year 1798. It is this side of that time that the message of Christ’s second coming is to be proclaimed.

> “അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് തന്റെ കാലത്ത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കരുതെന്ന് സഭയെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി. ‘ആ ദിവസം വരികയില്ല,’ എന്നു അവൻ പറയുന്നു, ‘ആദ്യം ഒരു വിശ്വാസത്യാഗം സംഭവിക്കയും പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ.’ 2 തെസ്സലോനിക്ക്യർ 2:3. മഹാ വിശ്വാസത്യാഗവും ‘പാപപുരുഷന്റെ’ ദീർഘകാല ആധിപത്യവും കഴിഞ്ഞ ശേഷമല്ലാതെ നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ വരവിനെ നാം പ്രതീക്ഷിക്കാനാവുകയില്ല. ‘അന്യായത്തിന്റെ മർമ്മം,’ ‘നാശപുത്രൻ,’ ‘അവൻ ദുഷ്ടൻ’ എന്നീ പേരുകളാലും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ‘പാപപുരുഷൻ,’ പ്രവചനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതുപോലെ, 1260 വർഷം തന്റെ പരമാധികാരം നിലനിറുത്തേണ്ടതായിരുന്ന പാപ്പാധിപത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടം 1798-ൽ അവസാനിച്ചു. ആ സമയത്തിന് മുമ്പ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് സംഭവിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. 1798-ആം ആണ്ടുവരെ മുഴുവൻ ക്രിസ്തീയ വ്യവസ്ഥാകാലത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് പൗലൊസിന്റെ ഈ മുന്നറിയിപ്പ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന്റെ സന്ദേശം പ്രസംഗിക്കപ്പെടേണ്ടത് ആ സമയത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലത്താണ്.”

> “No such message has ever been given in past ages. Paul, as we have seen, did not preach it; he pointed his brethren into the then far-distant future for the coming of the Lord. The Reformers did not proclaim it. Martin Luther placed the judgment about three hundred years in the future from his day. But since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> “ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സന്ദേശവും കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിലൊന്നിലും ഒരിക്കലും നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നാം കണ്ടതുപോലെ, പൗലൊസ് അതിനെ പ്രസംഗിച്ചില്ല; കർത്താവിന്റെ വരവിനായി അന്നത്തെ കാലത്തിൽ ഇനിയും വളരെ ദൂരെയുള്ള ഭാവിയിലേക്കാണ് അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചത‌്. നവീകരണക്കാർ അതിനെ പ്രഖ്യാപിച്ചുമില്ല. മാർട്ടിൻ ലൂഥർ, തന്റെ കാലത്തു നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷമായ ഭാവിയിലേക്കാണ് ന്യായവിധിയെ സ്ഥാപിച്ചത്. എന്നാൽ 1798 മുതൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമായിരിക്കുന്നു, പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വർധിച്ചിരിക്കുന്നു, ന്യായവിധി അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന ഗംഭീര സന്ദേശം അനേകർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 356.

In 1798, a new dispensation of the work of salvation arrived, and that new dispensation gave a warning of another dispensation that would begin in 1844. At that change of dispensation, a door would be closed, and a door opened.

1798-ൽ, രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥ ആരംഭിച്ചു; ആ പുതിയ വ്യവസ്ഥ 1844-ൽ ആരംഭിക്കാനിരുന്ന മറ്റൊരു വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. ആ വ്യവസ്ഥാമാറ്റത്തിൽ, ഒരു വാതിൽ അടെക്കപ്പെടുകയും ഒരു വാതിൽ തുറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> ഫിലദെൽഫ്യയിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: വിശുദ്ധനായവനും സത്യനായവനും ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ ഉള്ളവനും, തുറക്കുമ്പോൾ ആരും അടയ്‌ക്കാത്തവനും അടയ്‌ക്കുമ്പോൾ ആരും തുറക്കാത്തവനും ആയവൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതു ആരും അടയ്‌ക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല; എന്തെന്നാൽ നിനക്കു അല്പം ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു, നീ എന്റെ വചനം പാലിച്ചു, എന്റെ നാമം നിഷേധിച്ചില്ല. വെളിപ്പാട് 3:7, 8.

The opening of a door marks a new dispensation. There was a dispensational change of kingdoms and of message in 1798, at the end of the first indignation, that was accomplished from 723 BC through to 1798. There was also a dispensational change in 1844, at the end of the last indignation, that was accomplished from 677 BC through to 1844. In 1798, the dispensation of the first angel’s message, which warned of the approaching judgment, had arrived. Both Nebuchadnezzar and Miller are represented as the “wise,” at the “time of the end,” when “the door” was opened to the internal dispensation of the first angel’s message and to the external dispensation change from the sea beast unto the earth beast. The dispensation of the message of the first angel was fulfilled when the door into the Most Holy Place was opened on October 22, 1844, and the dispensation of the third angel, and the investigative judgment arrived.

ഒരു വാതിൽ തുറക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥാകാലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 723 മുതൽ ക്രി.വ. 1798 വരെ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, 1798-ൽ രാജ്യങ്ങളുടെയും സന്ദേശത്തിന്റെയും വ്യവസ്ഥാകാലപരമായ ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടായി. അതുപോലെ, ക്രി.മു. 677 മുതൽ ക്രി.വ. 1844 വരെ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ട അവസാന ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, 1844-ലും ഒരു വ്യവസ്ഥാകാലപരമായ മാറ്റം ഉണ്ടായി. 1798-ൽ, സമീപിച്ചുവരുന്ന ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥാകാലം എത്തിയിരുന്നു. “അവസാനകാലത്തിൽ,” “വാതിൽ” തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആന്തരിക വ്യവസ്ഥാകാലത്തിലേക്കും സമുദ്രത്തിൽനിന്നുള്ള മൃഗത്തിൽനിന്ന് ഭൂമിയിൽനിന്നുള്ള മൃഗത്തിലേക്കുള്ള ബാഹ്യ വ്യവസ്ഥാകാലമാറ്റത്തിലേക്കും പ്രവേശനം ലഭിച്ച സന്ദർഭത്തിൽ, നെബൂഖദ്‌നേസറും മില്ലറും ഇരുവരും “ജ്ഞാനികൾ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥാകാലം പൂർത്തിയായി; മൂന്നാം ദൂതന്റെ വ്യവസ്ഥാകാലവും അന്വേഷണമൂലമായ ന്യായവിധിയും അന്നു വന്നെത്തി.

Miller’s second dream begins when a door was opened in 1798, and it ends when a door was opened in the transitional period of the “two witnesses” who are brought back to life in order to proclaim the message of the Midnight Cry. Prophetically both Nebuchadnezzar and Miller represented the transition from the kingdom of the sea beast unto the kingdom of the earth beast in 1798. They both represent the announcement of the approach and the arrival of the investigative judgment in 1844. 1798, and 1844, represent the conclusion of the first and last “indignations” of God against His people that was accomplished over the period of “seven times,” as set forth in Leviticus twenty-six. The forty-six years from 1798, unto 1844, represent the erection of the spiritual temple which the messenger of the covenant suddenly came to on October 22, 1844, as Christ transitioned from the Holy Place unto the Most Holy Place.

മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നം 1798-ൽ ഒരു വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു; അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ട “രണ്ട് സാക്ഷികൾ” സംബന്ധിച്ച സംക്രമണകാലഘട്ടത്തിൽ ഒരു വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് അവസാനിക്കുന്നു. പ്രവചനപരമായി നെബൂഖദ്‌നേസറും മില്ലറും ഇരുവരും 1798-ൽ സമുദ്രമൃഗത്തിന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള സംക്രമണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 1844-ലെ അന്വേഷണവിധിയുടെ അടുക്കലെയും അതിന്റെ വരവിനെയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും അവർ ഇരുവരും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന കാലയളവിൽ പൂർത്തിയായ, ദൈവം തന്റെ ജനത്തിനെതിരെ പ്രകടിപ്പിച്ച ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും “ക്രോധങ്ങളുടെ” സമാപ്തിയെ 1798-വും 1844-വും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള നാൽപ്പത്തിയാറു വർഷങ്ങൾ ആത്മീയാലയത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ക്രിസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു മാറിയപ്പോൾ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അതിലേക്കു വന്നു.

1798, and 1844, identify transitions (more than one), that are marked by the “seven times.” The transition of Millerite Philadelphian Adventism unto Millerite Laodicean Adventism in 1856, was also marked by an increase of knowledge of the “seven times,” that was thereafter rejected in 1863. In 1798, there had been an increase of knowledge from the book of Daniel, which included the same “seven times,” of Leviticus twenty-six, that was to be rejected at the end of Millerite Philadelphian Adventism.

1798-ഉം 1844-ഉം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” കൊണ്ടു ചിഹ്നിതമായ പരിവർത്തനങ്ങളെ (ഒന്നിലധികം) തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 1856-ൽ മില്ലറൈറ്റ് ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ നിന്നു മില്ലറൈറ്റ് ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിലേക്കുണ്ടായ പരിവർത്തനവും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച അറിവിന്റെ വർധനയാൽ ചിഹ്നിതമായിരുന്നു; ആ അറിവ് പിന്നീടു 1863-ൽ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു. 1798-ൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ള അറിവിൽ ഒരു വർധന ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണുന്നു; അതിൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ അതേ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അത് തള്ളിക്കളയപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

The transition of the movement of the first angel from Philadelphia unto Laodicea was represented by the seven years from 1856 to 1863. The Laodicean message arrived in 1856, and for seven years, the new light of the “seven times” that had been unsealed produced a three-step testing process that was failed by Adventism in 1863. Seven years were given for the light of the “seven times,” to either be received or rejected. The transition of the movement of Millerite Philadelphian Adventism unto Millerite Laodicean Adventism, typifies the reversal of the sequence at the end, the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫ്യയിൽനിന്ന് ലവോദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള മാറ്റം 1856 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ഏഴ് വർഷങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ലവോദിക്ക്യ സന്ദേശം 1856-ൽ എത്തി, മുദ്രവിമോചിതമായിരുന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പുതിയ വെളിച്ചം ഏഴ് വർഷക്കാലം മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ ഉളവാക്കി; 1863-ൽ അഡ്വെന്റിസം അതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയോ നിരസിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നതിനായി ഏഴ് വർഷങ്ങൾ അനുവദിക്കപ്പെട്ടു. മില്ലറൈറ്റ് ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിൽനിന്ന് മില്ലറൈറ്റ് ലവോദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിലേക്കുള്ള പ്രസ്ഥാനമാറ്റം, അന്ത്യത്തിൽ ക്രമത്തിന്റെ മറിച്ചിലിനെ—മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലവോദിക്ക്യൻ പ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ—മാതൃകയാക്കുന്നു.

The sixty-five-year prophecy of Isaiah, marks the beginning of the first and the last indignation of God against the northern and then the southern kingdoms of Israel.

യെശയ്യാവിന്റെ അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷത്തെ പ്രവചനം, ഉത്തരരാജ്യത്തെയും തുടർന്ന് ദക്ഷിണരാജ്യത്തെയും അഭിമുഖീകരിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും ക്രോധത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> സിറിയയുടെ തലസ്ഥാനം ദമസ്കൊസും ദമസ്കൊസിന്റെ തലവൻ റെസീനും ആകുന്നു; അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കകം എഫ്രയീം ഒരു ജനമാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തകർക്കപ്പെടും. യെശയ്യാവു 7:8.

Isaiah’s prophecy of sixty-five years was given in 742 BC, and within sixty-five years the northern kingdom would be gone. Nineteen years after 742 BC, in 723 BC, the northern kingdom was carried into slavery by Assyria. At the conclusion of the sixty-five years the southern kingdom’s indignation began in 677 BC, when Manasseh was taken captive by the Babylonians. The sixty-five years therefore represent a nineteen-year period to the first captivity of the northern kingdom, then another forty-six years until the captivity of Manasseh.

യെശയ്യാവിന്റെ അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനം ക്രി.മു. 742-ൽ നൽകപ്പെട്ടു; അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വടക്കൻ രാജ്യം ഇല്ലാതെയാകും. ക്രി.മു. 742-നുശേഷം പത്തൊൻപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ക്രി.മു. 723-ൽ, വടക്കൻ രാജ്യം അശ്ശൂരാൽ അടിമത്തത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ, ബാബിലോണ്യർ മനശ്ശെയെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയ ക്രി.മു. 677-ൽ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള ക്രോധം ആരംഭിച്ചു. അതിനാൽ, ഈ അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങൾ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ ആദ്യ ബദ്ധതയിലേക്കുള്ള പത്തൊൻപതു വർഷത്തെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെയും, തുടർന്ന് മനശ്ശെയുടെ ബദ്ധതവരെ ഉള്ള മറ്റൊരു നാൽപ്പത്താറു വർഷത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

Those prophecies reached their respective fulfillments in 1798, 1844 and 1863. In 1798, an internal transition of the message of salvation occurred with the arrival of the first angel, and an external transition of the kingdoms of Bible prophecy also occurred. In 1844, an internal transition of the message of salvation occurred as the door was closed to the Holy Place and the investigative judgment began with the arrival of the third angel. In 1863, an external change occurred as both horns of the earth beast divided into two classes.

ആ പ്രവചനങ്ങൾ 1798, 1844, 1863 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ തത്തത്തേതായ നിവൃത്തികളിലെത്തി. 1798-ൽ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ വരവോടെ രക്ഷയുടെ സന്ദേശത്തിൽ ഒരു ആന്തരിക പരിവർത്തനം സംഭവിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യത്വങ്ങളിലും ഒരു ബാഹ്യ പരിവർത്തനം സംഭവിച്ചു. 1844-ൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവോടെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയും അന്വേഷണവിധി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ ഭാഗമായി, രക്ഷയുടെ സന്ദേശത്തിൽ ഒരു ആന്തരിക പരിവർത്തനം സംഭവിച്ചു. 1863-ൽ, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളും രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഒരു ബാഹ്യ മാറ്റം സംഭവിച്ചു.

The Republican horn divided into the two political parties that would dominate the history of the earth beast from then onward. The Protestant horn divided into two apostate manifestations, one party claiming to be Protestant that claimed to keep the seventh-day Sabbath, and another class that claimed to be Protestant, but upheld the day of the sun as their chosen day of worship.

റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് പിന്നീടുമുതൽ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ആധിപത്യം ചെയ്യാൻ പോകുന്ന രണ്ട് രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് രണ്ട് വിശ്വാസത്യാഗപരമായ പ്രകടനങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു: ഒരു വിഭാഗം തങ്ങളെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ എന്നു അവകാശപ്പെടുകയും ഏഴാംദിന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്തു; മറ്റൊരു വർഗ്ഗം തങ്ങളെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ എന്നു അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, തങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത ആരാധനാദിനമായി സൂര്യന്റെ ദിവസത്തെ നിലനിർത്തി.

In that history, the Protestant horn that had come out of the Dark Ages, was tested from August 11, 1840 until October 22, 1844, and failed the testing process and transitioned from the Sunday-keeping Protestant people to the Sunday-keeping apostate Protestant people.

ആ ചരിത്രത്തിൽ, ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ അത് പരാജയപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് ഞായറാഴ്ച ആചരിച്ചിരുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ജനത്തിൽനിന്ന് ഞായറാഴ്ച ആചരിക്കുന്ന വിചലിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ജനമായി അതു മാറി.

In the history of the true Protestant horn that was established and identified in 1844, a testing process occurred from 1856 through to 1863. Then the true Sabbath-keeping Protestant horn transitioned both from Philadelphia unto Laodicea, and also from the true Sabbath-keeping Protestant people unto the Sabbath-keeping apostate Protestant horn. The “seven times,” is associated with 1798, 1844, 1856 and 1863. The “seven times,” is a symbol associated with a transition point and this truth is established upon several witnesses.

1844-ൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ചെയ്ത യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, 1856 മുതൽ 1863 വരെ ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ നടന്നു. തുടർന്ന് യഥാർത്ഥ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലവൊദിക്യയിലേക്കും, യഥാർത്ഥ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ജനത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിലേക്കും പരിവർത്തിതമായി. “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നത് 1798, 1844, 1856, 1863 എന്നീ വർഷങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നത് ഒരു പരിവർത്തനബിന്ദുവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതീകമാണ്; ഈ സത്യം അനേകം സാക്ഷികളുടെമേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

In 1798, there was an increase of knowledge on the “seven times,” because the very first time-prophecy Miller discovered was that very truth. By 1863, that truth had been rejected, thus identifying the conclusion of the ending period of the sixty-five years of the prophecy set forth in Isaiah chapter seven.

1798-ൽ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച അറിവിൽ ഒരു വർധന ഉണ്ടായി; കാരണം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ അത്യാദ്യകാലപ്രവചനം ആ സത്യം തന്നെയായിരുന്നു. 1863-ഓടെ ആ സത്യം നിരസിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അങ്ങനെ യെശയ്യാവിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവചനത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനകാലഘട്ടത്തിന്റെ സമാപ്തി ഇതുവഴി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

The complete twenty-five hundred and twenty year prophecy has a sixty-five year span at both the beginning and the ending in a reverse-image, mirror-like fashion. In the beginning of the ending sixty-five years (1798) typified by the beginning of the beginning sixty-five years in 742 BC when the prophecy was given, there was an increase of knowledge upon the “seven times,” which the “wise” Millerites understood and proclaimed. At the ending of the ending sixty-five years in 1863, there was another increase of knowledge on the same truth which was ultimately rejected by the recently crowned “priests” of the true Protestant horn.

പൂർണ്ണമായ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപതു വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്, ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും, വിപരീതപ്രതിബിംബമായ കണ്ണാടിസദൃശ രീതിയിൽ, അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലവിസ്താരം ഉണ്ട്. പ്രവചനം നല്കപ്പെട്ട ബി.സി. 742-ലെ ആരംഭത്തിന്റെ ആദ്യ അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങളാൽ മുൻകൂറായി ചിഹ്നീകരിക്കപ്പെട്ട അവസാനത്തിന്റെ ആദ്യ അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങളിൽ (1798), “ഏഴു കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച അറിവിൽ ഒരു വർധനവുണ്ടായി; അതിനെ “ജ്ഞാനികൾ” ആയ മില്ലറൈറ്റുകൾ ഗ്രഹിക്കുകയും പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു. അവസാനത്തിന്റെ അവസാന അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങളിൽ, 1863-ൽ, അതേ സത്യത്തെക്കുറിച്ചു മറ്റൊരു അറിവ് വർധിച്ചു; എന്നാൽ യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ അടുത്തിടെ കിരീടധാരികളായ “പുരോഹിതന്മാർ” അവസാനം അതിനെ നിരസിച്ചു.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> എന്റെ ജനങ്ങൾ ജ്ഞാനക്കുറവുകൊണ്ടു നശിച്ചുപോകുന്നു; നീ ജ്ഞാനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതിനാൽ, നീ എനിക്കു പുരോഹിതനായിരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാനും നിന്നെ തള്ളിക്കളയും; നീ നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മറന്നുപോയതുകൊണ്ടു, ഞാനും നിന്റെ മക്കളെ മറന്നുകളയും. ഹോശേയ 4:6.

The increase of knowledge when the book of Daniel is unsealed is associated with the “seven times,” so it not only is a symbol of a transition point, but also of the unsealing of the prophetic message.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമാകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ജ്ഞാനവർധനം “ഏഴ് കാലങ്ങളോട്” ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അത് ഒരു പരിവർത്തനബിന്ദുവിന്റെ പ്രതീകം മാത്രമല്ല, പ്രവാചകസന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്രവിമോചനത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.

Another transition began on July 18, 2020, with the first disappointment, which began the “tarrying time” and marked the beginning of Revelation chapter eleven’s three-and-a-half-days of the two witnesses laying dead in the street of the great city of Sodom and Egypt.

മറ്റൊരു പരിവര്‍ത്തനം 2020 ജൂലൈ 18-ന് ആദ്യ നിരാശയോടുകൂടെ ആരംഭിച്ചു; അത് “താമസകാലം” ആരംഭിപ്പിക്കുകയും വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പറയുന്ന, സൊദോം എന്നും മിസ്രയീം എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന മഹാനഗരത്തിന്റെ വീഥിയിൽ രണ്ടു സാക്ഷികൾ മൂന്നു ദിവസവും അരദിവസവും മരിച്ചുകിടക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

July 18, 2020, marks the beginning of three-and-a-half symbolic days (a “seven times”), that had been illustrated by the history of 1856 through to 1863. Both periods are symbols of the “seven times.” Both periods mark a change of dispensation (a transition). Both periods represent an increase of knowledge associated with the “seven times.”

2020 ജൂലൈ 18, 1856 മുതൽ 1863 വരെ നീളുന്ന ചരിത്രം മുഖേന പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മൂന്ന്-അര പ്രതീകാത്മക ദിവസങ്ങളുടെ (“ഏഴു കാലങ്ങൾ”) ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഇരു കാലഘട്ടങ്ങളും “ഏഴു കാലങ്ങളുടെ” പ്രതീകങ്ങളാണ്. ഇരു കാലഘട്ടങ്ങളും ഒരു വ്യവസ്ഥാമാറ്റത്തെയും (ഒരു സംക്രമണത്തെയും) അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഇരു കാലഘട്ടങ്ങളും “ഏഴു കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ചുള്ള ജ്ഞാനവർധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

It was in the period of transition from the kingdom of Babylon unto the kingdom of Medo-Persia that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer, thus identifying the Leviticus twenty-six prayer as a waymark of the transition of the last days. In Miller’s dream, at the end of seven expressions of the word “scattering,” Miller both weeps and prays. The weeping marks the point when the Lion of the tribe of Judah (the dirt brush man), unseals a message that has been sealed.

ബാബിലോൻ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് മേദോ-പേർഷ്യാ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനകാലത്താണ് ദാനിയേൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിന്റെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിച്ചത്; അങ്ങനെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിന്റെ പ്രാർത്ഥന അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ പരിവർത്തനത്തിന്റെ ഒരു വഴിക്കല്ലായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിൽ, “ചിതറിക്കൽ” എന്ന വാക്കിന്റെ ഏഴ് പ്രയോഗങ്ങളുടെ അവസാനം, മില്ലർ കരയുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹം (മൺതുടപ്പുകാരൻ) മുദ്രവെച്ചിരുന്ന ഒരു സന്ദേശം മുദ്രവിടുമ്പോഴുള്ള ഘട്ടത്തെയാണ് ആ കരച്ചിൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

Miller’s prayer marks the Leviticus twenty-six prayer of Daniel, that is associated with “seven times,” and occurs when the door and windows were opened in Miller’s dream. But the prayer of Daniel, in chapter nine, also aligns with the prayer of Daniel in chapter two. It also aligns with Nebuchadnezzar’s prayer of confession at the conclusion of his “seven times.”

മില്ലറിന്റെ പ്രാർത്ഥന, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദാനിയേലിന്റെ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വാതിലും ജനലുകളും തുറന്നപ്പോൾ അതു സംഭവിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലുള്ള ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥന, രണ്ടാം അധ്യായത്തിലുള്ള ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയോടും ഒത്തുചേരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” അവസാനിക്കുമ്പോഴുള്ള അവന്റെ പാപസമ്മതപ്രാർത്ഥനയോടും അതു യോജിക്കുന്നു.

Miller’s prayer was therefore represented by the Leviticus twenty-six prayer, which was a public prayer of confession and a prayer of request for the unsealing of the last prophetic secret, because all prophecy illustrates the last days. Therefore the secret of Daniel chapter two represents the last secret to be unsealed. Miller’s prayer, in his dream, was a prayer of anxiety and righteous indignation concerning the abominations that had happened to the jewels in his room. His anxiety was illustrated by those who sigh and cry in Ezekiel chapter nine, during the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand.

ആകയാൽ, മില്ലറിന്റെ പ്രാർത്ഥന ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അത് പരസ്യമായ ഒരു പാപസമ്മതപ്രാർത്ഥനയും അവസാന പ്രവാചക രഹസ്യം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യേണ്ടതിന്നുള്ള അപേക്ഷാപ്രാർത്ഥനയും ആയിരുന്നു, കാരണം സകല പ്രവചനവും അന്ത്യദിവസങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ രഹസ്യം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ട അവസാന രഹസ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ അവന്റെ പ്രാർത്ഥന, അവന്റെ മുറിയിലെ ആഭരണങ്ങൾക്കു സംഭവിച്ചിരുന്ന മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാകുലതയും നീതിയുള്ള ക്രോധവും നിറഞ്ഞ ഒരു പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നു. അവന്റെ വ്യാകുലത, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രകുത്തൽ സമയത്ത് യെഹെസ്കേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ നെടുവീർപ്പിട്ട് നിലവിളിക്കുന്നവരാൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു.

Miller watched as the truths were progressively buried by counterfeit doctrines, and which ultimately reached a point where the casket (the Bible itself) was destroyed. The destruction of Miller’s casket took place in the third generation of Adventism when there was a purposeful movement to set aside the King James Bible for the modern corrupted Catholic-based versions of the Bible.

കള്ള ഉപദേശങ്ങളാൽ സത്യങ്ങൾ ക്രമേണ മൂടിക്കുഴിക്കപ്പെടുന്നതും, ഒടുവിൽ പെട്ടകം (അതാണ് ബൈബിൾ തന്നെ) നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നിലയിലെത്തുന്നതും മില്ലർ കണ്ടു. മില്ലറുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ നാശം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മൂന്നാം തലമുറയിൽ സംഭവിച്ചു; അന്ന് കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിളിനെ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം മാറ്റിനിർത്തി, ആധുനികമായി ദുഷിതമാക്കപ്പെട്ട കത്തോലിക്കാ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ബൈബിൾ പതിപ്പുകളെ സ്ഥാനപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനം ഉയർന്നുവന്നു.

Miller wept, then prayed, and immediately a door opened, and the people all left. Then the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah) entered, opened the windows and began to clean. Then Miller expressed his concern for the scattered jewels, and the dirt brush man promised that he would take care of the jewels. In the bustle of the dirt brush man’s cleaning project, Miller closed his eyes for a moment, and when he opened his eyes, the rubbish was gone. The jewels were scattered around the room, and the dirt brush man then placed the larger casket on the table, gathered the jewels and cast them into the casket and said, “come and see.”

മില്ലർ കരഞ്ഞു, പിന്നെ പ്രാർത്ഥിച്ചു; ഉടൻ ഒരു വാതിൽ തുറന്നു, ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും പുറത്തേക്കു പോയി. തുടർന്ന് മണ്ണുതൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ (യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം) അകത്ത് പ്രവേശിച്ചു, ജാലകങ്ങൾ തുറന്നു ശുചീകരണം ആരംഭിച്ചു. പിന്നെ ചിതറിക്കിടന്ന രത്നങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ആശങ്ക മില്ലർ പ്രകടിപ്പിച്ചു; അവയെ താൻ പരിപാലിക്കുമെന്നു മണ്ണുതൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. മണ്ണുതൂക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ശുചീകരണപ്രവർത്തനത്തിന്റെ തിരക്കിനിടയിൽ മില്ലർ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചു; കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ മാലിന്യം അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. രത്നങ്ങൾ മുറിയിലാകെ ചിതറിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു; തുടർന്ന് മണ്ണുതൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വലിയ പെട്ടകം മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു, രത്നങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു പെട്ടകത്തിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട്, “വന്നു കാണുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

The expression, “come and see,” is a symbol that a truth has just been unsealed. The truth that is unsealed for Miller is the final truth, for the next thing to happen is the awakening of Miller at the “shout,” representing the loud cry. Miller was the last to receive the message of the Midnight Cry in the history of the Millerites, and just before the shout that awakens him in the dream, he closed his eyes for a moment. The only passage in the Bible that references “a moment” and “eyes” is identifying the first resurrection.

“വന്നു നോക്കുക” എന്ന പ്രയോഗം, ഒരു സത്യം ഇപ്പോൾ മാത്രമാണ് മുദ്രവിമോചിതമായത് എന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണ്. മില്ലറിനായി മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന സത്യം അന്തിമ സത്യമാണ്; കാരണം തുടർന്ന് സംഭവിക്കേണ്ടത്, മഹാശബ്ദത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “ഘോഷത്തിൽ” മില്ലർ ഉണരുന്നതാണ്. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശം ഏറ്റുവാങ്ങിയ അവസാന വ്യക്തി മില്ലറായിരുന്നു; സ്വപ്നത്തിൽ അവനെ ഉണർത്തുന്ന ആ ഘോഷത്തിനുതൊട്ടുമുമ്പ്, അവൻ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ബൈബിളിൽ “ഒരു നിമിഷം” എന്നും “കണ്ണുകൾ” എന്നും പരാമർശിക്കുന്ന ഏക ഭാഗം ആദ്യ പുനരുത്ഥാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതാണ്.

> Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed, In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. 1 Corinthians 15:51–53.

> ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ഒരു മർമ്മം അറിയിക്കുന്നു: നാം എല്ലാവരും നിദ്ര പ്രാപിക്കയില്ല; എങ്കിലും നാം എല്ലാവരും മാറ്റപ്പെടും—ഒരു നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരത്തിൽ, അവസാനത്തെ കാഹളത്തിൽ; കാരണം കാഹളം മുഴങ്ങും; അപ്പോൾ മരിച്ചവർ അക്ഷയരായി ഉയിർത്തെഴുന്നേലക്കും, നാം മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യും. എന്തെന്നാൽ ഈ ക്ഷയശരീരം അക്ഷയം ധരിക്കേണ്ടതാകുന്നു; ഈ മർത്ത്യശരീരം അമർത്ത്യം ധരിക്കേണ്ടതാകുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:51–53.

In the history of the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel, as represented in Revelation chapter eleven, Miller represents the very last of the wise virgins to receive the message of the Midnight Cry. The first to receive it were the most spiritual.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലയൊദിക്യ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഫിലദെൽഫ്യ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ച ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരിൽ അന്ത്യത്തെയാളായി മില്ലർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിനെ ആദ്യം സ്വീകരിച്ചവർ അത്യന്തം ആത്മീയരായവരായിരുന്നു.

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “ഇതായിരുന്നു അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം; രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന് ശക്തി പകരുവാൻ നിയുക്തമായിരുന്നത് ഇതുതന്നെ. നിരുത്സാഹിതരായ വിശുദ്ധന്മാരെ ഉണർത്തുകയും അവരുടെ മുമ്പിലുള്ള മഹത്തായ പ്രവർത്തിക്കായി അവരെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും പ്രതിഭാശാലികളായവർ ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചില്ല. വിനീതരും സമർപ്പിതരുമായവരുടെ അടുക്കൽ ദൂതന്മാർ അയക്കപ്പെട്ടു; ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽക്കുവാൻ പുറത്തേക്കു പോകുവിൻ!’ എന്ന ഘോഷം ഉയർത്തുവാൻ അവർ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ ഘോഷം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടവർ വേഗപ്പെട്ടു; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ അവർ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും നിരുത്സാഹിതരായ സഹോദരന്മാരെ ഉണർത്തുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രവർത്തി മനുഷ്യരുടെ ജ്ഞാനത്തിലും വിദ്യാഭാസത്തിലും ആധാരപ്പെട്ടതല്ലായിരുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലായിരുന്നു അത് ആധാരപ്പെട്ടിരുന്നത്; ഘോഷം കേട്ട അവന്റെ വിശുദ്ധന്മാർ അതിനെ ചെറുക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഏറ്റവും ആത്മീയരായവർ ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചു; മുമ്പ് ഈ പ്രവർത്തിയിൽ നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നതോരായിരുന്നു ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽക്കുവാൻ പുറത്തേക്കു പോകുവിൻ!’ എന്ന ഘോഷത്തിൽ ചേരുകയും അതിനെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ അവസാനമായി എത്തിയത്.” Early Writings, 238.

At the end of the three and a half symbolic days of Revelation chapter eleven, the first of two messages, represented in Ezekiel chapter thirty-seven, is proclaimed. The first message brings the dead and scattered bones together, but they are still dead. The message was presented by the voice that cried “in the wilderness”, thus identifying that Ezekiel’s message begins before the three-and-a-half symbolic days concluded. Those three-and-a-half days represent a “wilderness”, and it is from the “wilderness” that the message is proclaimed. The “wilderness” is also a symbol of the “seven times,” which marks a transition and an unsealing that introduces a testing process.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രതീകാത്മകമായ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ, യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യ സന്ദേശം മരിച്ചും ചിതറിക്കിടന്നുംിരിക്കുന്ന അസ്ഥികളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു, എങ്കിലും അവ ഇപ്പോഴും മരിച്ചവയായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. “മരുഭൂമിയിൽ” നിലവിളിച്ച ശബ്ദത്താൽ ആ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അതിലൂടെ യെഹെസ്കേലിന്റെ സന്ദേശം ആ പ്രതീകാത്മകമായ മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ ആരംഭിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ ഒരു “മരുഭൂമി”യെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതേ “മരുഭൂമിയിൽ” നിന്നാണ് ആ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ “മരുഭൂമി” “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെയും ഒരു പ്രതീകമാണ്; അത് ഒരു പരിവർത്തനഘട്ടത്തെയും ഒരു മുദ്രവിമോചനത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതുവഴി ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുന്നു.

There is a progressive development of the message, and a progressive reception as illustrated with the Midnight Cry of the Millerite history. The most spiritual were the first to receive the message of the voice crying in the wilderness, and the historians of Adventism point to a letter written by William Miller just days before October 22, 1844, where Miller testifies that he finally understood and accepted Samuel Snow’s message of the Midnight Cry.

സന്ദേശത്തിന് ക്രമാനുഗതമായ ഒരു വികസനവും, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ക്രമാനുഗതമായ ഒരു സ്വീകരണവും ഉണ്ട്. മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചത് ഏറ്റവും ആത്മീയരായവരായിരുന്നു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ മുമ്പ് വില്യം മില്ലർ എഴുതിയ ഒരു കത്തിലേക്കാണ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രകാരന്മാർ വിരൽചൂണ്ടുന്നത്, അതിൽ മില്ലർ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെക്കുറിച്ചുള്ള സാമുവൽ സ്നോയുടെ സന്ദേശം താൻ ഒടുവിൽ മനസ്സിലാക്കി സ്വീകരിച്ചതായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

> “Dear Brother Himes: I see a glory in the seventh month which I never saw before. Although the Lord had shown me the typical bearing of the seventh month, one year and a half ago, yet I did not realize the force of the types. Now, blessed be the name of the Lord, I see a beauty, a harmony, and an agreement in the Scriptures, for which I have long prayed, but did not see until today. Thank the Lord, O my soul. Let Brother Snow, Brother Storrs, and others, be blessed for their instrumentality in opening my eyes. I am almost home. Glory! Glory! Glory! Glory!” William Miller, Signs of the Times, October 16, 1844.

> “പ്രിയ സഹോദരൻ ഹൈംസ്: മുമ്പ് ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മഹത്വം ഞാൻ ഏഴാം മാസത്തിൽ കാണുന്നു. ഒന്നര വർഷം മുമ്പ് കർത്താവ് ഏഴാം മാസത്തിന്റെ മാതൃകാത്മക പ്രസക്തി എനിക്കു കാണിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ആ മാതൃകകളുടെ ശക്തി ഞാൻ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ നാമം സ്തുതിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമാറാകട്ടെ, ഞാൻ ദീർഘകാലമായി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇന്നുവരെ കാണാതിരുന്ന ഒരു സൗന്ദര്യവും, ഒരു സുസംഘടിതസമന്വയവും, തിരുവെഴുത്തുകളിലെ ഒരു യോജിപ്പും ഞാൻ കാണുന്നു. എന്റെ ആത്മാവേ, കർത്താവിനെ സ്തുതിക്ക. എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നതിൽ ഉപകരണങ്ങളായതിനാൽ സഹോദരൻ സ്നോ, സഹോദരൻ സ്റ്റോഴ്സ്, മറ്റുള്ളവരും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ. ഞാൻ ഏകദേശം ഭവനത്തിലെത്തി. മഹത്വം! മഹത്വം! മഹത്വം! മഹത്വം!” — വില്യം മില്ലർ, Signs of the Times, October 16, 1844.

In the repetition of the history of the Midnight Cry, as represented in Miller’s dream, Miller closed his eyes for a moment. Thus “in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised.” In Miller’s dream he represents the last to receive the message of the Midnight Cry, as he did in his own history. He represents those that finally accept the message just before the dirt brush man gathers up the scattered jewels and casts them into the larger casket. In Revelation chapter eleven, the last to accept the second message of Ezekiel, which is the message of the four winds of Islam, that is also the sealing message, do so just before the last of seven trumpets sound, which is the “third Woe” trumpet. “In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed.” (1 Corinthians 15:52)

മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തിൽ മില്ലർ ഒരു നിമിഷം തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, “ഒരു നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരിൽ, അന്ത്യകാഹളത്തിൽ; കാഹളം മുഴങ്ങും, മരിച്ചവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും.” മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ, തന്റെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിൽ ചെയ്തതുപോലെ, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം ഏറ്റവും അവസാനം സ്വീകരിക്കുന്നവരെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മണ്ണ് തേക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന രത്നങ്ങളെ ഒത്തു ചേർത്ത് വലിയ പെട്ടകത്തിലേക്ക് എറിയുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ഒടുവിൽ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നവരെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശമായ ഇസ്ലാമിന്റെ നാല് കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശവും അതേ സമയം മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശവും ആയ അതിനെ ഏറ്റവും അവസാനം സ്വീകരിക്കുന്നവർ, ഏഴ് കാഹളങ്ങളിൽ അവസാനത്തേത്, അഥവാ “മൂന്നാം അയ്യോ” കാഹളം, മുഴങ്ങുന്നതിനുമുമ്പായി അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു. “ഒരു നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണിറുക്കുന്ന നേരിൽ, അന്ത്യകാഹളത്തിൽ; കാഹളം മുഴങ്ങും; മരിച്ചവർ അക്ഷയരായി ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും; നാമോ രൂപാന്തരപ്പെടും.” (1 കൊരിന്ത്യർ 15:52)

The passage is identifying the first resurrection that occurs at the second coming, but there is also a resurrection of the dead dry bones (the two witnesses) that occurs in the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven. In the “hour” of that earthquake, the last trumpet of the seven trumpets sounds, and the dead witnesses that were in the street are brought back to life, not as Laodiceans, but as Philadelphians, for at the trumpet of the third Woe, the two witnesses have been sealed and are changed to incorruptible, for they will never again sin. Miller represents the last to receive the message which brings the two witnesses to life, which is the message of the four winds of Islam, and is the sealing message.

ഈ ഭാഗം രണ്ടാം വരവിന്റെ സമയത്ത് സംഭവിക്കുന്ന ആദ്യ പുനരുത്ഥാനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്; എങ്കിലും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ സംഭവിക്കുന്ന മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളുടെ (രണ്ട് സാക്ഷികൾ) ഒരു പുനരുത്ഥാനവും ഉണ്ട്. ആ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ,” ഏഴ് കാഹളങ്ങളിൽ അവസാന കാഹളം മുഴങ്ങുന്നു; വീഥിയിൽ കിടന്നിരുന്ന മരിച്ച സാക്ഷികൾ വീണ്ടും ജീവനോടെ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു—ലവൊദിക്യരായി അല്ല, ഫിലദെൽഫ്യരായി തന്നേ; കാരണം മൂന്നാം അയ്യോയുടെ കാഹളത്തിൽ, രണ്ട് സാക്ഷികളും മുദ്രയിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നശിക്കാത്ത അവസ്ഥയിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; അവർ ഇനി ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യുകയില്ല. രണ്ട് സാക്ഷികൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്ന സന്ദേശം, അതായത് ഇസ്ലാമിന്റെ നാല് കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം, മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശം തന്നേ, അവസാനമായി സ്വീകരിക്കുന്നവനെ മില്ലർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The sound of that trumpet raises the last of the dead dry bones that had been scattered in the street of Sodom and Egypt. Miller watched as the truths were progressively buried by counterfeit doctrines. Eventually Miller wept, marking the time when the unsealing was to begin, for the unsealing is a progressive work. That unsealing began in the ending period of the three-and-a-half days.

ആ കാഹളത്തിന്റെ ശബ്ദം സൊദോവും മിസ്രയീമും എന്ന വീഥിയിൽ ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ അവസാന ശേഷിപ്പിനെയും എഴുന്നേല്പിക്കുന്നു. വ്യാജോപദേശങ്ങളാൽ സത്യങ്ങൾ ക്രമമായി അടക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നതു മില്ലർ നോക്കി നിന്നു. ഒടുവിൽ, മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കൽ ആരംഭിക്കേണ്ടിരുന്ന സമയം അടയാളപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് മില്ലർ കരഞ്ഞു; കാരണം, ആ മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കൽ ഒരു ക്രമാനുഗത പ്രവർത്തിയാണ്. ആ മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കൽ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ ആരംഭിച്ചു.

After Miller wept, the One who had the power to unseal the sealed book entered into the narrative. In Miller’s dream that was the Dirt Brush Man. Miller then prayed, and immediately a door opened, marking the point where the Laodicean movement of the third angel was going to transition unto the Philadelphia movement of the third angel. His prayer was the Leviticus twenty-six prayer, it was the prayer for understanding of the final prophetic secret and a public confession of the rebellion that brought the three-and-a-half days upon the two witnesses, it was the prayer of those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

മില്ലർ കരഞ്ഞതിന് ശേഷം, മുദ്രവെച്ച പുസ്തകം തുറക്കാനുള്ള അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ഒരുവൻ ആ വിവരണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ അത് Dirt Brush Man ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് മില്ലർ പ്രാർത്ഥിച്ചു; ഉടൻതന്നെ ഒരു വാതിൽ തുറന്നു; ഇതുവഴി മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലയോദിക്യാ പ്രസ്ഥാനം മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഫിലദെൽഫ്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് മാറാനിരുന്ന ഘട്ടം അടയാളപ്പെട്ടു. അവന്റെ പ്രാർത്ഥന ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നു; അന്തിമ പ്രവചന രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തിനായുള്ള പ്രാർത്ഥനയും, രണ്ടു സാക്ഷികൾക്കുമേൽ മൂന്നര ദിവസം വരുത്തിയ കലഹത്തിന്റെ പരസ്യമായ ഏറ്റുപറച്ചിലും അതായിരുന്നു; യെഹെസ്കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നവരുടെ പ്രാർത്ഥനയും അതായിരുന്നു.

Following the prayer, Christ (the dirt brush man) entered and began to clean up the room. At the end of the dirt brush man’s cleaning project, Miller closed his eyes for a moment, identifying the end of the period that the dead dry bones were to be resurrected. The dirt brush man then gathered the scattered jewels in Miller’s room, and placed them in a new, larger casket, upon a table in the center of Miller’s room, as the two witnesses are lifted up as the ensign. As the ensign, they then call unto God’s other flock that is still in Babylon to “come and see” the message that the Lion of the tribe of Judah has just cast into the new, larger casket.

പ്രാർത്ഥനയെ തുടർന്നു, ക്രിസ്തു (അഴുക്ക് തൂമ്പുകാരൻ) അകത്തു കടന്നു മുറി വൃത്തിയാക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അഴുക്ക് തൂമ്പുകാരന്റെ ശുചീകരണപ്രവർത്തനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ട കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, മില്ലർ ഒരു നിമിഷം തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. തുടർന്ന് അഴുക്ക് തൂമ്പുകാരൻ മില്ലറുടെ മുറിയിൽ ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന രത്നങ്ങളെ ശേഖരിച്ച്, രണ്ടു സാക്ഷികൾ കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവയെ മില്ലറുടെ മുറിയുടെ നടുവിലുള്ള ഒരു മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിരുന്ന പുതിയതും വലുതുമായ ഒരു പെട്ടകത്തിൽ വെച്ചു. കൊടിയായിരിക്കുന്ന അവർ തുടർന്ന് ഇനിയും ബാബേലിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടത്തോടു, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ഇപ്പോൾ ആ പുതിയതും വലുതുമായ പെട്ടകത്തിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശം “വന്നു നോക്കുവിൻ” എന്നു വിളിച്ചു പറയുന്നു.

We will begin to consider the vision of the Ulai River as the symbol of the truths from the book of Daniel that was unsealed in 1798 in the next article. We have placed a few points of reference in place in advance of that consideration. The first is that the message of the Millerites was perfect (at its stage of growth), but incomplete. It was placed in the framework of two, not three desolating powers. The second is that when Miller’s dream identifies the ultimate restoration of the foundational truths, the foundational truths then are “ten times brighter” than their original glory. A third point is that the movement of the first angel (the Millerite movement), is repeated in the movement of the third angel, but with a few important caveats. The Millerites as a symbol were Philadelphians, they were a converted Nebuchadnezzar, but who ultimately and unfortunately, “rebuilt Jericho” in 1863.

1798-ൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട ദാനിയേൽപുസ്തകത്തിലെ സത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകമായി ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനം സംബന്ധിച്ചുള്ള പരിഗണന നാം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ആരംഭിക്കും. ആ പരിഗണനയ്ക്ക് മുമ്പായി കുറച്ച് സന്ദർഭസൂചനകൾ നാം മുൻകൂട്ടി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തേത്, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ സന്ദേശം സമ്പൂർണ്ണമായിരുന്നു (അതിന്റെ വളർച്ചയുടെ ആ ഘട്ടത്തിൽ), എങ്കിലും അപൂർണ്ണമായിരുന്നു. അത് നശിപ്പിക്കുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളുടെ ഘടനയിൽ അല്ല, രണ്ട് ശക്തികളുടെ ഘടനയിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. രണ്ടാമത്തേത്, മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളുടെ അന്തിമ പുനഃസ്ഥാപനത്തെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, അന്ന് ആ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങൾ അവരുടെ ആദിമ മഹത്വത്തെക്കാൾ “പത്തിരട്ടി പ്രകാശമുള്ളവ” ആകുന്നു. മൂന്നാമത്തെ കാര്യം, ആദ്യദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം (മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം) മൂന്നാംദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ചില പ്രധാനമായ വ്യവസ്ഥാപരമായ പരിമിതികളോടെ. പ്രതീകമായി മില്ലറൈറ്റുകൾ ഫിലദെൽഫ്യക്കാർ ആയിരുന്നു; അവർ മതംമാറിയ നെബൂഖദ്‌നേസർ ആയിരുന്നു; എന്നാൽ ഒടുവിൽ, ദുർഭാഗ്യകരമായി, 1863-ൽ അവർ “യെരീഹോ വീണ്ടും പണിതു.”

The movement of the third angel began as Laodiceans, in need of conversion, but they would ultimately participate in the final destruction of Jericho (the Jericho of the last days).

മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ലവൊദിക്യരായി, മാനസാന്തരത്തിന്റെ ആവശ്യമുള്ളവരായി ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ അവസാനം അവർ യെരീഹോയുടെ അന്തിമ നാശത്തിൽ—അതായത് അന്ത്യകാലത്തെ യെരീഹോയുടെ നാശത്തിൽ—പങ്കാളികളാകുമായിരുന്നു.

> “The Saviour had not come to set aside what patriarchs and prophets had spoken; for He Himself had spoken through these representative men. All the truths of God’s word came from Him. But these priceless gems had been placed in false settings. Their precious light had been made to minister to error. God desired them to be removed from their settings of error and replaced in the framework of truth. This work only a divine hand could accomplish. By its connection with error, the truth had been serving the cause of the enemy of God and man. Christ had come to place it where it would glorify God, and work the salvation of humanity.” The Desire of Ages, 287.

> “പിതാമഹന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും പറഞ്ഞതിനെ മാറ്റിനിർത്തുവാനല്ല രക്ഷകൻ വന്നിരുന്നത്; കാരണം ഈ പ്രതിനിധികളായ മനുഷ്യരിലൂടെ സംസാരിച്ചതും അവൻ തന്നെയായിരുന്നു. ദൈവവചനത്തിലെ സകല സത്യങ്ങളും അവനിൽനിന്നുതന്നെ ഉത്ഭവിച്ചതായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ അമൂല്യരത്നങ്ങൾ വ്യാജമായ ചട്ടക്കൂടുകളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയുടെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത പ്രകാശം തെറ്റിനുവേണ്ടി സേവിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയെ തെറ്റിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകളിൽനിന്ന് നീക്കി സത്യത്തിന്റെ ഘടനയിൽ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കണമെന്നത് ദൈവത്തിന്റെ അഭിലാഷമായിരുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തി ദിവ്യമായ ഒരു കൈക്കു മാത്രമേ നിർവഹിക്കാനാകുമായിരുന്നുള്ളു. തെറ്റുമായുള്ള ബന്ധംകൊണ്ട് സത്യം ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും ശത്രുവിന്റെ കാര്യം സേവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ രക്ഷ നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കുവാനാണ് ക്രിസ്തു വന്നത്.” The Desire of Ages, 287.

Back to Articles