Article

# ദാനിയേൽ പുസ്തകം - സംഖ്യ ഇരുപത്തിരണ്ട്

പ്രവാചക വിവാദത്തെ വെളിപ്പെടുത്തൽ: അന്ത്യമഴയുടെയും അന്തിമ പ്രതിസന്ധിയുടെയും രീതിശാസ്ത്രം

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2023

Formats

PDF
Word

ദൈവം അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രം യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിയെട്ടും ഇരുപത്തിയൊന്നും അധ്യായങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ ആ രീതിശാസ്ത്രം “വരിയുടെമേൽ വരി” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അവൻ നടത്തിയിരുന്ന അതേ അവതരണം വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലുമവന്റെ അവതരണത്തിനു ശേഷം ബാബേൽ വീണുപോയതായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു; അവളുടെ കൂട്ടായ്മയിൽ ഇപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവർ പുറത്തേക്കു വരേണ്ടതിന്നു ഒരു വിളി പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടു, ഉടൻതന്നെ വീണ്ടും പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലുമ, പ്രവചനം നിവർത്തിച്ച സംഭവത്തിന് ലോകവ്യാപകമായ സ്വാധീനം ഉണ്ടായിരുന്നു; കാരണം 1840-ൽ ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം “ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷൻ സ്റ്റേഷനുകളിലേക്കും” കൊണ്ടുപോയതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ സംഭവവും മുഴുവൻ ലോകത്തെ സ്വാധീനിക്കുകയും ലോകം അതിനെ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് നിവർത്തിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനം രണ്ടാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെമേൽ ഒരു നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിച്ച പ്രവചനമായിരുന്നു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് പിന്നാലെ ഉടൻതന്നെ മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെമേലും ഒരു നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11, 1798-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിമോചിതമായ സന്ദേശത്തിന് അധികാരപ്രാപ്തി ലഭിച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11, 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിമോചിതമായ സന്ദേശത്തിന് അധികാരപ്രാപ്തി ലഭിച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രാഥമിക നിയമം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു; ആ നിയമം ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന സിദ്ധാന്തമായിരുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രാഥമിക നിയമം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ നിയമം എന്നുവെച്ചാൽ, “വരിമേൽ വരി” കൊണ്ടുവരുന്നതിലൂടെ സത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും, അന്ത്യത്തെ ആരംഭം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു എന്നതും, ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു എന്നതും തെളിയിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ പ്രവചനാത്മക സംഭവം സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ നേരിട്ടുള്ള വചനങ്ങളാൽ മാത്രമല്ല സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്; അതിലും പ്രധാനമായി, ആ സംഭവങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അതേ വഴിക്കുറിയുമായി സമ്പൂർണ്ണമായി സമാന്തരമായി നിലകൊണ്ടതുകൊണ്ടാണ്. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ലെ സംഭവത്തോടനുബന്ധിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയേക്കാൾ അധികം, മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ച രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ദൃഢതയായിരുന്നു.

> “ആ സംഭവം ആ പ്രവചനത്തെ കൃത്യമായി നിവർത്തിച്ചു. ഇത് അറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാന തത്ത്വങ്ങളുടെ ശരിത്വത്തെക്കുറിച്ച് അനവധി ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു; അതുവഴി അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രചോദനം ലഭിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസവും സ്ഥാനമാനവും ഉള്ള പുരുഷന്മാർ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും മില്ലറോടൊപ്പം ചേർന്നു; 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഈ പ്രവർത്തനം അതിവേഗം വ്യാപിച്ചു.” The Great Controversy, 335.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, അന്ത്യമഴ അളക്കപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, “വിവാദം” സത്യമായോ വ്യാജമായോ ഉള്ള രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു, ഇന്നും അതുതന്നെയാണ്. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രവചനങ്ങൾ 1843-ലെയും 1850-ലെയും ചാർട്ടുകളിലൊട്ടാകെ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ കർത്താവാൽ രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ടവയാണെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് അംഗീകരിക്കുകയും, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ ഒരു നിവർത്തിയാണെന്നും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. “മില്ലറും അവന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൂടെ” ഉത്ഭവിച്ച മില്ലറൈറ്റുകളുടെ സന്ദേശം, തുടർന്ന് അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ “അത്ഭുതകരമായ പ്രേരണ” ഉളവാക്കിയതും, ആ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങൾ മില്ലറിന്റെ പ്രവചനനിയമങ്ങളാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തവയായിരുന്നു. ചാർട്ടുകൾ, മില്ലറിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം മുഖേന സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങളെ “പലകകളിൽ” — ബഹുവചനത്തിൽ — ദൃശ്യമായി പ്രതിനിധീകരിക്കണമെന്ന ഹബക്കൂക്കിലെ കല്പനയുടെ ഒരു നിവർത്തിയായിരുന്നു. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ “വിവാദത്തെ” തിരിച്ചറിയിക്കുകയും അതുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

> ഞാൻ എന്റെ കാവലിൽ നിലക്കും; ഗോപുരത്തിന്മേൽ നിന്നു കാത്തിരിക്കും; അവൻ എന്നോടു എന്തു പറയുമെന്നു കാണുകയും, ഞാൻ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എന്തു ഉത്തരം പറയേണ്ടിവരുമെന്നു നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. ഹബക്കൂക്ക് 2:1.

ആ വചനത്തിലെ “reproved” എന്ന പദത്തിന് ‘വാദിക്കപ്പെട്ടു’ എന്ന അർത്ഥമാണ്. ഒന്നാംദൂതന്റെയും മൂന്നാംദൂതന്റെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ കാവൽക്കാരെ ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഹബക്കൂക്ക്, തനിക്കെതിരെ വാദിക്കപ്പെടാനിരിക്കുകയായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് വാദപ്രതിവാദം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ താൻ എന്ത് ഉത്തരം നൽകേണ്ടതാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒന്നാംദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആ ഉത്തരമായി രണ്ട് വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളുടെ നിർമ്മാണം ഉണ്ടായിരുന്നു; മൂന്നാംദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആ ഉത്തരമായി “ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പട്ടികകൾ” എന്ന ശീർഷകമുള്ള പ്രവാചക പരമ്പരയുടെ നിർമ്മാണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ചാർട്ടുകളും ആ പരമ്പരയും, അതതു ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ഹബക്കൂക്കിൽ, ആ രീതിശാസ്ത്രം സന്ദേശം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി കാവൽക്കാർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ അത് “വാദിക്കപ്പെടുന്ന” വിഷയത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുവഴി, ഒടുവിൽ, രണ്ട് വിഭാഗം ആരാധകരെ ജനിപ്പിക്കുന്നു.

> ഞാൻ എന്റെ കാവൽസ്ഥാനത്ത് നിലക്കും; ഗോപുരത്തിന്മേൽ നിന്നുകൊള്ളും; അവൻ എന്നോടു എന്തു അരുളിച്ചെയ്യും എന്നും, ഞാൻ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എന്തു ഉത്തരം പറയേണ്ടതെന്നുമറിവാൻ ഞാൻ കാത്തുനോക്കും. അപ്പോൾ യഹോവ എന്നോടു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതുക; ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ പലകകളിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുക. എന്തെന്നാൽ ദർശനം ഇനിയും നിയമിതകാലത്തേക്കുള്ളതു ആകുന്നു; എന്നാൽ അന്ത്യത്തിൽ അതു പ്രസ്താവിക്കും, വ്യാജമാകുകയുമില്ല; അതു താമസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും അതിനായി കാത്തിരിക്കുക; കാരണം അതു നിശ്ചയമായി വരും; താമസിക്കയുമില്ല. ഇതാ, അവന്റെ ആത്മാവ് അഹങ്കാരത്താൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നതു കൊണ്ടു അവനിൽ നേര്മ്മയില്ല; എങ്കിലും നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും. ഹബക്കൂക്ക് 2:1–4.

ഒരു വിഭാഗം വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മറ്റൊരു വിഭാഗമോ ഫരിസേയനും ചുങ്കക്കാരനുംകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ആത്മാവിൽ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. ഫരിസേയന്മാർ ആചാരത്തെയും പരമ്പര്യത്തെയും ആധാരമാക്കിയ ഒരു രീതിശാസ്ത്രത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു; കൂടാതെ, ഫരിസേയൻ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനമെന്നും സത്യത്തിന്റെ രക്ഷകരെന്നും പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നവരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശ്രേണിബദ്ധ വ്യവസ്ഥ നടപ്പിലാക്കി തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിന്മേൽ അധിപത്യം നിലനിർത്തിയിരുന്ന ഒരു മതസംവിധാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു; എന്നാൽ അവസാനം അവർ സത്യത്തെ തന്നെ ക്രൂശിക്കലിൽ പങ്കെടുത്തു. യെശയ്യാവു അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിയേഴിലെ പ്രവചനാത്മക “വാദപ്രതിവാദം” സത്യവും അസത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബൈബിളീയ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ആ “വാദപ്രതിവാദത്തിലെ” പ്രതിപക്ഷക്കാർ, ആ കാലത്തേക്കുള്ള എലീയാവിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം അനുഗമിക്കുന്നവരും, ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ സൻഹെഡ്രിനാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന, ദീർഘകാലമായി സ്ഥാപിതമായ ദൈവശാസ്ത്രവിദഗ്ധരുടെ സംവിധാനവും ആകുന്നു.

ഇരുപത്തേഴാം അധ്യായം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസത്തിൽ” ദൈവം “തന്റെ കഠിനകാറ്റിനെ” തടയുമ്പോൾ, അഥവാ അവൻ “താമസിപ്പിക്കുമ്പോൾ,” “വിവാദം” ആരംഭിക്കുന്നു എന്നതാണ്. “അത് മുളച്ചുപുറപ്പെടുമ്പോൾ, അളവോടെ നീ അതിനോടു വിവാദം ചെയ്യും; കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസത്തിൽ അവൻ തന്റെ കഠിനകാറ്റിനെ തടയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യാക്കോബിന്റെ അകൃത്യം പരിഹരിക്കപ്പെടും.” “പരിഹരിക്കപ്പെടും” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യപ്പെടും എന്നതാണ്; അതു അന്വേഷണം നടത്തുന്ന ന്യായവിധിയിൽ പാപം മായിച്ചുകളയപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിവാദവിഷയമാകുന്ന ആ രീതിശാസ്ത്രം, ദൈവജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു നിർബന്ധമായും ജയിക്കപ്പെടേണ്ട പരീക്ഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരീക്ഷയായി ഏലിയാവിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവിടെ, ആ സമയത്ത് യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചവർക്ക് (ക്രിസ്തു ഏലിയാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞവൻ) യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്നു പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല എന്നു നമുക്കു മുമ്പേ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു.

പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശം യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം അവൻ വചനം ആകുന്നു. ഇതിലുപരി, പിന്നാക്കമഴ “പുതുക്കൽ” എന്ന നിലയിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനെ “കർത്താവിന്റെ സന്നിധാനം” എന്നിങ്ങനെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു.

> ആകയാൽ നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നും, കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ആശ്വാസത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ വരേണ്ടതിന്നും, അവൻ മുമ്പേ നിങ്ങൾക്കു പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെ അയക്കേണ്ടതിന്നും. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 3:19, 20.

വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ദൂതൻ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ താഴ്ന്ന വ്യക്തിയൊന്നുമല്ലായിരുന്നു” എന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതിനാൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിയ ദൂതനും “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ താഴ്ന്ന വ്യക്തിയൊന്നുമല്ലായിരുന്നു.” ഈ രണ്ട് ചരിത്രങ്ങളിലേതിലായാലും അവന്റെ ഇറക്കം സത്യമായോ അസത്യമായോ ഉള്ള രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവാചക “വാദപ്രതിവാദത്തിന്റെ” ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവജനത്തോട് തിന്നുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതു അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പുസ്തകത്താൽ അതു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഗലീലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാർ തന്റെ മാംസം തിന്നുകയും തന്റെ രക്തം കുടിക്കുകയും വേണമെന്ന് യേശു അവരോടു ഉപദേശിച്ചു; കാരണം അവിടെ താൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന അപ്പം ആകുന്നു എന്നു അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. തന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ മറ്റേതു ഘട്ടത്തേക്കാളും അധികം ശിഷ്യന്മാരെ അവൻ അവിടെ നഷ്ടപ്പെട്ടു; വിട്ടുപോയവർ ഒരിക്കലും മടങ്ങിവന്നില്ല. വിട്ടുപോയവർ അങ്ങനെ ചെയ്തതു, അവന്റെ വാക്കുകളെ ശരിയായ ആത്മീയ അർത്ഥത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം, അവയുടെ അക്ഷരാർഥം പിടിച്ചുകൊള്ളുന്ന വ്യാജ രീതിശാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തതുകൊണ്ടാണ്. യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിയേഴിലെ “വാദപ്രതിവാദം” പ്രവാചകപരമായ ഒരു വഴികാട്ടിക്കല്ലാണ്; അത് ഏലീയാവിന്റെ ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തോടുള്ള നേരിടലിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, നിലവിൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു പ്രഖ്യാപിത ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനസംവിധാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ അതിന് നിരവധി സാക്ഷികൾ ഉണ്ട്.

മുൻ നിയമവും ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനവും ക്രമേണ കടന്നുപോകുന്ന പ്രവാഹത്തിലെ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട ഘട്ടത്തെയും, “മുമ്പൊരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ ജനമല്ലായിരുന്ന”വരോടുള്ള നിയമബന്ധത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും ഇത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അതിലും പ്രധാനമായി, ആ “വിവാദം” ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ സമാപിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും ആരംഭത്തോടുകൂടിയ അവസാനം തന്നെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ ആ “വിവാദം” തന്നേ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളിൽ ഒന്നിന്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്നു; ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥന നിറവേറേണ്ടതിനായി അത് അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ഏറ്റുപറയപ്പെടുകയും വേണം.

ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലുള്ള ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥന, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ സമാപ്തിയിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടേണ്ട പ്രാർത്ഥനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിയേഴിൽ ഇപ്രകാരം പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു: “കോട്ടയുള്ള നഗരം ശൂന്യമാകും; വാസസ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും മരുഭൂമിപോലെ വിടപ്പെടുകയും ചെയ്യും; അവിടെ കിടാവ് മേയും; അവിടെ തന്നേ അതു കിടന്നുറങ്ങുകയും അതിന്റെ കൊമ്പുകളെ തിന്നുകളകയും ചെയ്യും. അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ ഉണങ്ങിപ്പോയാൽ അവ ഒടിച്ചുകളയും; സ്ത്രീകൾ വന്നു അവയെ തീയിൽ ഇടും; കാരണം അതു വിവേകമില്ലാത്ത ജനമാണ്; ആകയാൽ അവരെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ അവരോടു കരുണ കാട്ടുകയില്ല; അവരെ രൂപപ്പെടുത്തിയവൻ അവർക്കു അനുഗ്രഹം കാണിക്കയുമില്ല.”

രണ്ടു സാക്ഷികൾക്ക് “കൃപ കാണിക്കപ്പെട്ടില്ല,” കാരണം അവർ മൂന്നു പാതി ദിവസങ്ങളുടെ “മരുഭൂമി” കാലഘട്ടത്തെ ആരംഭിപ്പിച്ച ഒരു വ്യാജ പ്രവചനം പ്രസ്താവിച്ചു. തുടർന്ന് അവർ മുമ്പ് “ബലപ്പെടുത്തിയ പട്ടണം” ആയിരുന്നിട്ടും, “ബോധമില്ലാത്ത ജനമായി” മാറി. ആ പട്ടണം പിന്നെ “ശൂന്യവും” “ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട” ഒരു “വാസസ്ഥലവും” ആയി. അത് സൊദോവും മിസ്രയീവും എന്ന പട്ടണത്തിന്റെ തെരുവിൽ കിടക്കുന്ന വരണ്ട മരിച്ച അസ്ഥികളായി മാറി. തുടർന്ന് മരിച്ചവരോട് എഴുന്നേൽക്കാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളാൽ അവർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു; അതിൽ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തോടെ ആരംഭിച്ചു മൂന്നാം സന്ദേശത്തിന്റെ വരവോടെ അവസാനിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലെ “വാദപ്രതിവാദവും” ഉൾപ്പെടുന്നു. ആ വാദപ്രതിവാദം, അവരുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏലീയാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവർത്തനരീതിയെ സ്വീകരിക്കണമോ നിരസിക്കണമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. 1863-ൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പിതാക്കന്മാർ ഏലീയാവാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട മോശെയുടെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചു.

2023-ലെ ജൂലൈ മുതൽ, യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ വാടിച്ച കൊമ്പുകൾ ഗലീലായിലെ സഭയുടെ പാപങ്ങളെയും, 1863-ലെ ചരിത്രത്തെയും, അതുപോലെ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രത്തെയും ആവർത്തിക്കുമോ എന്നു തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണ്. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായവും, യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിയേഴും, എലീയാവും, യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും, വില്യം മില്ലറും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ നിരസിക്കുന്നതു, ഭൂമിയുടെ അന്ത്യങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നവർക്കായി രേഖപ്പെടുത്തിയ വിശുദ്ധ മാതൃകകളാൽ പ്രയോജനം പ്രാപിക്കുന്നതിനുപകരം, നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളെ ആവർത്ത Jennings ചെയ്യുന്നതാകുന്നു.

> ഇപ്പോൾ ഇവ സകലവും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചതാകുന്നു; ലോകാവസാനങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഉപദേശത്തിനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമാകുന്നു. ആകയാൽ താൻ നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവൻ വീഴാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ജാഗ്രത പുലർത്തട്ടെ. മനുഷ്യർക്കു സാധാരണമായതല്ലാതെ യാതൊരു പരീക്ഷയും നിങ്ങളെ പിടിച്ചിട്ടില്ല; എന്നാൽ ദൈവം വിശ്വസ്തനാകുന്നു; നിങ്ങൾക്കു കഴിവുള്ളതിലും അധികം പരീക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ അവൻ അനുവദിക്കയില്ല; പരീക്ഷയോടുകൂടെ നിങ്ങൾക്കതു സഹിപ്പാൻ കഴിവുണ്ടാകേണ്ടതിന്നു രക്ഷപ്പെടുവാനുള്ള മാർഗവും അവൻ ഉണ്ടാക്കും. ആകയാൽ, എന്റെ അതിപ്രിയരേ, വിഗ്രഹാരാധനയിൽനിന്നു ഓടിപ്പോകുവിൻ. ഞാൻ ജ്ഞാനികളോടു എന്നപോലെ സംസാരിക്കുന്നു; ഞാൻ പറയുന്നതു നിങ്ങൾ വിധിച്ചറിയുവിൻ. 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11–15.

വിശുദ്ധമായ രീതിശാസ്ത്രം മധ്യരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അതാണ് പിന്‍മഴയുടെ സന്ദേശം. ആ സന്ദേശം ആത്മീയമായി ആഹരിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, ദാനിയേലിന്റെയും മൂന്നു വിശിഷ്ടരായ യുവാക്കളുടെയും പയറാഹാരം കൂടുതല്‍ മനോഹരവും പുഷ്ടിയുള്ളതുമായ മുഖച്ഛായ ഉളവാക്കിയതുപോലെ തന്നേ, അതിനനുസരിച്ചുള്ള ഒരു അനുഭവം തീര്‍ച്ചയായും ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തില്‍, വിശ്വാസത്താല്‍ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള ക്ഷണത്തെ നിരസിക്കുന്നവര്‍ക്കു ഇടര്‍ച്ചക്കല്ലാകുന്നത് അഹങ്കാരമാണ്; അത് അവരെ കര്‍ത്താവിനെ അറിയേണ്ടതിന്നു തുടര്‍ന്നുപോകുന്നതില്‍നിന്ന് തടയുന്നു. ദൈവജനങ്ങള്‍ക്ക് സത്യമായ രീതിശാസ്ത്രം സ്വീകരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയും ദൂതന്റെ കയ്യില്‍നിന്നുള്ള സന്ദേശം ആഹരിക്കുന്നതും ഇനി വൈകിപ്പിക്കാനാവാത്ത ഒരു സമയം എപ്പോഴെങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, അതു ഇപ്പോഴാണ്!

> “പിന്നത്തെ മഴയ്ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മുടെ മേൽ പെയ്യുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞുതുള്ളികളെയും മഴശവങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയുകയും സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാവരുടെയും മേൽ അത് വരുന്നു. നാം പ്രകാശത്തിന്റെ ശകലങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ, നമ്മെ തന്റെ മേൽ ആശ്രയിപ്പാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ള കരുണകളെ വിലമതിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിവൃത്തിയാകും. ‘ഭൂമി തന്റെ മുള പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതുപോലെയും തോട്ടം അതിൽ വിതച്ചിരിക്കുന്നവ മുളപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും, അങ്ങനെ യഹോവയായ കർത്താവു സകലജാതികളുടെയും മുമ്പിൽ നീതിയും സ്തുതിയും മുളപ്പിച്ചുവരുത്തും.’ യെശയ്യാവു 61:11. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു സർവ്വഭൂമിയും നിറയേണ്ടതാകുന്നു.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക വചനം ഇങ്ങനെ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു: ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തു വീഴുമ്പോൾ, വെളിപ്പാടു പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരും, കൂടാതെ “വെളിപ്പാടു പതിനെട്ട്, ഒന്നുമുതൽ മൂന്നുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകും.” യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തേഴാം അധ്യായം ആ സമയത്തെ “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസം” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതേ സമയം “കഠിനകാറ്റ്” തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെടുന്ന സമയവുമാകുന്നു. “അത് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടുവരുമ്പോൾ അളവോടെ നീ അതിനോടു വാദിക്കും; കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസത്തിൽ അവൻ തന്റെ കഠിനകാറ്റിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു.” സഹോദരി വൈറ്റ് അതേ സമയത്തെയേ തന്നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> “ആ സമയത്ത്, രക്ഷാപ്രവർത്തനം സമാപനത്തിലേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ കഷ്ടകാലം വരികയായിരിക്കും; ജാതികൾ കോപാകുലരായിരിക്കും, എങ്കിലും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരെ നിയന്ത്രിച്ചുനിർത്തപ്പെടും. ആ സമയത്ത് ‘അന്ത്യമഴ,’ അഥവാ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള നവീകരണം, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിന് ശക്തി നല്കുവാനും ഏഴു അന്ത്യബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളുവാൻ അവരെ ഒരുക്കുവാനും വരും.” Early Writings, 85.

അന്ത്യമഴ പെയ്യിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കുന്ന ആ ശക്തി എത്തിച്ചേർന്നു. എന്നാൽ ആ ശക്തി ജാതികളെ കോപിപ്പിച്ചതുമാത്രം, അത് നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം യെശയ്യാ അവൻ “തന്റെ പ്രബലമായ കാറ്റിനെ അടക്കിക്കൊള്ളുന്നു” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആ പ്രബലമായ കാറ്റ് കിഴക്കൻ കാറ്റാണ്; അന്ത്യമഴ തൂവിത്തുടങ്ങുകയും രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തി സമാപനത്തിലേക്കു ചെല്ലുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ ആ കാറ്റ് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു. രക്ഷയുടെ സമാപനപ്രവൃത്തി മുദ്രയിടുന്ന സമയമാണ്. “വരിപരിയായി,” ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ സമയത്ത് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന ആ പ്രബലമായ, അഥവാ കിഴക്കൻ കാറ്റ്, വെളിപ്പാടു പുസ്തകം ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാലു കാറ്റുകളാണ്.

> ഇതിന്റെ ശേഷം ഞാൻ ഭൂമിയുടെ നാല് കോണുകളിലും നിന്നുകൊണ്ടിരുന്ന നാല് ദൂതന്മാരെ കണ്ടു; ഭൂമിയിലും സമുദ്രത്തിന്മേലും യാതൊരു വൃക്ഷത്തിന്മേലും കാറ്റ് വീശാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ ഭൂമിയുടെ നാല് കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുനിറുത്തിയിരുന്നു. പിന്നെ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരു ദൂതൻ കിഴക്കുനിന്നു ഉയർന്നുവരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു; ഭൂമിയെയും സമുദ്രത്തെയും ദോഷം ചെയ്യുവാൻ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന ആ നാല് ദൂതന്മാരോടു അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരെ അവരുടെ നെറ്റികളിൽ ഞങ്ങൾ മുദ്രകുത്തി തീരുവോളം ഭൂമിയെയും സമുദ്രത്തെയും വൃക്ഷങ്ങളെയും ദോഷം ചെയ്യരുതു. വെളിപ്പാട് 7:1–3.

ഒരുലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശനത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ, തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏകമായൊരു പ്രാവശ്യം മാത്രമേ ക്രിസ്തു ഒരു കഴുതപ്പുറത്ത് (ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകം) സവാരിചെയ്തുള്ളൂ; ലാസർ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള പ്രദക്ഷിണത്തെ നയിച്ചു. ആ ചരിത്രത്തിൽ ലാസറിനെ മുദ്രയുടെ പ്രതീകമായി സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> “ലാസരുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നതിൽ വൈകിയതിൽ, ക്രിസ്തുവിന്ന് അവനെ സ്വീകരിക്കാത്തവരോടുള്ള കരുണയുടെ ഒരു ഉദ്ദേശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. മരിച്ചവരിൽ നിന്നു ലാസരുവിനെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിച്ചതിലൂടെ, താൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ‘ഉയിർപ്പും ജീവനും’ ആകുന്നു എന്നതിന് തന്റെ ദൃഢഹൃദയരും അവിശ്വാസികളുമായ ജനത്തിന്ന് മറ്റൊരു തെളിവ് നല്കേണ്ടതിന്നു അവൻ താമസിച്ചു. ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ ദരിദ്രരുമായ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ആടുകളായ ജനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സകല പ്രത്യാശയും ഉപേക്ഷിപ്പാൻ അവൻ മനസ്സില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ അനുതാപരാഹിത്യത്താൽ അവന്റെ ഹൃദയം തകർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ കരുണയിൽ, താനാണ് പുനഃസ്ഥാപകൻ, ജീവനും അമൃതത്വവും വെളിച്ചത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ ഏകമായി കഴിയുന്നവൻ താനേ ആകുന്നു എന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു തെളിവ് അവർക്കു നല്കുവാൻ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. പുരോഹിതന്മാർ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിപ്പാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തെളിവായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു ഇത്. ബേഥാനിയിലേക്കു പോകുന്നതിൽ അവൻ വൈകിയതിന്റെ കാരണം ഇതായിരുന്നു. ഈ പരമോന്നത അത്ഭുതം, ലാസരുവിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ്, അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിന്മേലും അവന്റെ ദൈവത്വാവകാശവാദത്തിന്മേലും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 528, 529.

2020 ജൂലൈ 18-ന് ആരംഭിച്ച താമസകാലം, ക്രിസ്തു ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹം താമസിച്ചതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ താമസകാലം, മൂന്നര ദിവസത്തിന്റെ സമാപ്തിയിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ദിവസങ്ങളിൽ ആ രണ്ട് സാക്ഷികളും തെരുവിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കിടന്നു. ലാസർ ഒരു താമസകാലത്തിന് ശേഷം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നതുപോലെ, യോഹന്നാന്റെ രണ്ട് സാക്ഷികളും അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. അവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം, “ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര”യെയും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന “കിരീടമണിയിക്കുന്ന അത്ഭുതം” എന്നതെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള ഘോഷയാത്രയ്ക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയ നാലു കാറ്റുകൾ, കിഴക്കൻ കാറ്റ്, പ്രചണ്ഡ കാറ്റ്, നിയന്ത്രണത്തിൽ പിടിച്ചുവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെയ്പ്പിന്റെ സമാപ്തിയെയാണ് ആ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

ഞായറാഴ്ച നിയമമാകുന്ന ആ ഘട്ടത്തിൽ, ആ കാറ്റുകൾ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്മേൽ പ്രതികാരവിധി വരുത്തുവാൻ വിടുതൽ പ്രാപിക്കുന്നു. മുദ്രയിടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ അവയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന ആ നാല് ദൂതന്മാരുടെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ പോലും അവ ഇപ്പോൾ വഴുതി പുറത്തേക്കു വരികയാണ്. കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ കാണുന്ന ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ പരാമർശങ്ങളിൽ ഒന്ന് ടെസ്റ്റിമോണീസ്, വാള്യം ഒമ്പതിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ആ വാള്യം പ്രചോദിത വചനങ്ങൾ പതിനൊന്നാം പേജിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; ആകയാൽ പ്രതീകാത്മകമായി അത് “ഒമ്പത്-പതിനൊന്ന്” എന്നിടത്താണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ആ അധ്യായത്തിന്റെ ശീർഷകം “The Final Crisis” ആണെങ്കിലും, “For the Coming of the King” എന്ന ശീർഷകമുള്ള ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ ആദ്യാധ്യായവും അതുതന്നെയാകുന്നു.

ഈ ഗ്രന്ഥം സമാഹരിച്ച സമ്പാദകർ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ വിഭാഗവും ശീർഷകവും ഉദ്ദേശപൂർവ്വം കൈകാര്യം ചെയ്തെന്നതിന് തെളിവൊന്നുമില്ല; എങ്കിലും രാജാവിന്റെ വരവ് എന്നത് വരന്റെ വരവായിത്തന്നെ എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതു പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ അവരുടെ പാത്രങ്ങളിലുള്ള എണ്ണയുടെ സാന്നിധ്യമോ അഭാവമോ മൂലം കന്യകമാരിൽ ഉളവാകുന്ന അർദ്ധരാത്രി പ്രതിസന്ധിയോടുകൂടിയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇപ്പോൾ അടുത്തുവരുന്ന അർദ്ധരാത്രി പ്രതിസന്ധി, ശീർഷകം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ—പത്ത് കന്യകമാർക്കുള്ള അവസാന പ്രതിസന്ധിയാണ്. ആ പ്രതിസന്ധിയിൽ അവർക്ക് എണ്ണ ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നു അവർ പ്രകടമാക്കുന്നു. എണ്ണ വെറും പരിശുദ്ധാത്മാവല്ല; അത് കൃത്യമായി പരിശുദ്ധാത്മാവായും, ശരിയായ സന്ദേശമായും, ശരിയായ സ്വഭാവമായും നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു.

ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രം അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ ശരിയായ സന്ദേശത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ആ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ശരിയായ സ്വഭാവത്തെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അവസാന പ്രതിസന്ധിയിൽ ആ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്ന സ്വഭാവം. ദൈവജനത്തെ മുദ്രയിടുന്ന പ്രക്രിയ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസത്തിന്റെ വരവോടെ, ആരംഭിച്ചു. അന്നത്തെ സന്ദേശം തുടർന്ന് ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ഭക്ഷിക്കണോ ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കണോ എന്നത് യെശയ്യാവിന്റെ “സംവാദം” മുഖേനയും, വാദത്തിൽ കാവൽക്കാരൻമാർ എന്ത് ഉത്തരം നൽകണം എന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ ചോദ്യത്തിലൂടെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മത്തായി ഇരുപത്തഞ്ചിന്റെയും ഹബക്കൂക്കിന്റെയും താമസകാലം, ആരാധകരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ പ്രതിനിധാനത്തോടെ സമാപിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിൽ മൂന്നര ദിവസങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന താമസകാലം ഏകദേശം അവസാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ആ താമസിക്കുന്ന കാലഘട്ടം ഒമ്പതാം വാല്യത്തിലെ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും എബ്രായരിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ പൗലോസ് ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാലാം വാക്യം പരാമർശരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പൗലോസിന്റെ പരാമർശം ഹബക്കൂക്ക് 2-നെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; കാരണം അതേ ചരിത്രഘട്ടത്തിലാണ് ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചത്, അതേ ചരിത്രത്തിലാണു അവന്റെ മഹാപുരോഹിത ശുശ്രൂഷയുടെ വെളിച്ചം വെളിപ്പെട്ടത്; കൂടാതെ, ദൈവവചനത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹാപുരോഹിത ശുശ്രൂഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വെളിപ്പാട് പൗലോസ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് എബ്രായർ എന്ന പുസ്തകത്തിലാണു.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനകാലത്ത് ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച പ്രസ്ഥാനം ഇതുവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; കാരണം അത് അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ അവസാനത്തോളം സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല. പൗലൊസ് പരാമർശിക്കുന്ന താമസകാലം ഹബക്കൂക്കും മത്തായിയും പറയുന്ന താമസകാലം തന്നെയാണ്; എന്നാൽ അത് 2020 ജൂലൈ 18-ന് ആരംഭിക്കേണ്ടിരുന്ന താമസകാലമാണ്. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന വാക്യം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ സമാപ്തിയെയും മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു:

> എന്നാൽ യഹോവ തന്റെ വിശുദ്ധ മന്ദിരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; സകല ഭൂമിയും അവന്റെ സന്നിധിയിൽ മൗനം പാലിക്കട്ടെ. ഹബക്കൂക്ക് 2:20.

“ടെസ്റ്റിമണീസ്”, ഒമ്പതാം വാള്യം, പതിനൊന്നാം പേജിൽ (9/11) ആരംഭിച്ച്, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും, താമസിക്കുന്ന സമയവും അതിന്റെ ഹബക്കൂക്കും മത്തായിയുമായുള്ള ബന്ധവും, കൂടാതെ അന്തിമ പ്രതിസന്ധിയും പ്രവചനപരമായ വാദപ്രതിവാദം എത്തിച്ചേർന്ന 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ഉം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

> “വിഭാഗം 1—രാജാവിന്റെ വരവിനായി”

> “‘ഇനി അല്പകാലം മാത്രം; വരുവാനുള്ളവൻ വരും, താമസിക്കയുമില്ല.’ എബ്രായർ 10:37.”

> “അവസാന പ്രതിസന്ധി”

> “നാം അന്ത്യകാലത്ത് ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിവേഗത്തിൽ നിവൃത്തിയിലാകുന്ന കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് അത്യന്തം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ ദിവസങ്ങൾ ഗൗരവപൂർണ്ണവും അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ടവയും ആകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഭൂമിയിൽനിന്ന് ക്രമേണയായിട്ടും നിശ്ചയമായും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവകൃപയെ നിരസിക്കുന്നവരുടെ മേൽ വ്യാധികളും ന്യായവിധികളും ഇതിനകം തന്നെ പതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കരയിലും സമുദ്രത്തിലുമുള്ള ദുരന്തങ്ങൾ, സമൂഹത്തിന്റെ അസ്ഥിരാവസ്ഥ, യുദ്ധഭീഷണികൾ—ഇവ എല്ലാം അതിശയഗംഭീരമായ സൂചനകളാണ്. അതിവിശാലപ്രാധാന്യമുള്ള സംഭവങ്ങൾ സമീപിച്ചുവരുന്നതിനെ അവ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കുന്നു.”

> “ദുഷ്ടതയുടെ ശക്തികൾ തങ്ങളുടെ ശക്തികളെ ഏകീകരിച്ചും സംയോജിപ്പിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർ അവസാന മഹാസങ്കടത്തിനായി ശക്തിപ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ ഉടൻ മഹത്തായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നു; അന്തിമ സംഭവവികാസങ്ങൾ അതിവേഗമുള്ളവയായിരിക്കും.

> “ലോകത്തിലെ കാര്യാവസ്ഥ കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തന്നേ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് കാണിച്ചുതരുന്നു. അടുത്ത ഭാവിയിൽ ഭയാനകമായൊരു സംഘർഷം സംഭവിക്കുമെന്നതിനുള്ള സൂചനകളാൽ ദിനപ്പത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ധൈര്യപൂർവ്വമായ കവർച്ചകൾ നിരന്തരം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പണിമുടക്കുകൾ സാധാരണമായി കാണപ്പെടുന്നു. എല്ലാടവും മോഷണങ്ങളും കൊലപാതകങ്ങളും നടക്കുന്നു. ഭൂതബാധിതരായ മനുഷ്യർ പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും കൊച്ചു കുട്ടികളുടെയും ജീവൻ അപഹരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ദുർവ്യസനത്തിൽ മോഹഭ്രാന്തരായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; സകലവിധ ദോഷങ്ങളും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.”

> “ശത്രു നീതിയെ വികൃതമാക്കുന്നതിലും മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ സ്വാർത്ഥലാഭത്തിനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ നിറയ്ക്കുന്നതിലും വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “‘ന്യായം ദൂരെയായി നിലക്കുന്നു; സത്യം വീഥിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു; നേര്മ്മയ്ക്ക് പ്രവേശിപ്പാൻ കഴിയുന്നില്ല.’ യെശയ്യാവു 59:14. മഹാനഗരങ്ങളിൽ, ആഹാരം, വാസസ്ഥലം, വസ്ത്രം എന്നിവയിൽ ഏകദേശം പൂർണ്ണമായി വഞ്ചിതരായി, ദാരിദ്ര്യത്തിലും ദയനീയാവസ്ഥയിലും ജീവിക്കുന്ന അനേകം ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടു; അതേ നഗരങ്ങളിലേ തന്നെ, ഹൃദയം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലും കൂടുതലായി കൈവശമുള്ളവരും, ആഡംബരത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവരും ഉണ്ടു; അവർ സമൃദ്ധിയായി അലങ്കരിച്ച ഭവനങ്ങൾക്കായി, വ്യക്തിപരമായ അലങ്കാരത്തിനായി, അതിലും വഷളായി, ഇന്ദ്രിയലാൽസകളുടെ തൃപ്തിക്കായി, മദ്യം, പുകയില, കൂടാതെ മസ്തിഷ്കശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുകയും, മനസ്സിന്റെ സമത്വം തകർക്കുകയും, ആത്മാവിനെ അധമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന മറ്റു വസ്തുക്കൾക്കായി തങ്ങളുടെ പണം ചെലവഴിക്കുന്നു. വിശന്നുമരിക്കുന്ന മനുഷ്യരാശിയുടെ നിലവിളികൾ ദൈവസന്നിധിയിലേക്കു ഉയരുമ്പോൾ, സകലവിധ പീഡനങ്ങളാലും ബലമായി ഈടാക്കലുകളാലും മനുഷ്യർ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന വമ്പിച്ച സമ്പത്തുകൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നു.”

> “ഒരു അവസരത്തിൽ, ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, രാത്രിദർശനത്തിൽ ഞാൻ നിലപ്പാടിന് മീതെ നിലപ്പാട് ചേർന്നു സ്വർഗ്ഗത്തേക്കുയരുന്ന കെട്ടിടങ്ങളെ കാണുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ അഗ്നിരോധിതങ്ങളാണെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകപ്പെട്ടവയായിരുന്നു; അവയുടെ ഉടമസ്ഥരെയും നിർമാതാക്കളെയും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനായിട്ടായിരുന്നു അവ പണിതുയർത്തപ്പെട്ടത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇനിയും ഉയരുകയും അതിലും ഉയരുകയും ചെയ്തു; അവയിൽ ഏറ്റവും വിലമതിക്കപ്പെട്ട സാമഗ്രികളായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾക്കു ഉടമസ്ഥരായിരുന്നവർ തങ്ങളോടുതങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നില്ല: ‘ദൈവത്തെ നാം ഏറ്റവും നല്ലവിധം എങ്ങനെ മഹത്വപ്പെടുത്താം?’ കർത്താവ് അവരുടെ ചിന്തകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

> “ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് വിനിയോഗിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിപഥം ദൈവം അതിനെ കാണുന്നതുപോലെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നല്ലിരുന്നു! അവർ ഭവ്യമായ കെട്ടിടങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയാണ്; എങ്കിലും സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവരുടെ ആസൂത്രണവും ഉപായചിന്തയും എത്ര മൂഢത്വമുള്ളതാകുന്നു! അവർ എങ്ങനെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താമെന്നു ഹൃദയത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും സമസ്ത ശക്തികളോടും കൂടി പഠിച്ചറിയുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ പ്രഥമ കടമയായ ഈ സത്യത്തെ അവർ കണ്ണിൽനിന്ന് മറന്നിരിക്കുന്നു.”

> “ഈ ഉയരമേറിയ കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയർന്ന് വരുമ്പോൾ, സ്വന്ത ഇച്ഛകൾ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും തങ്ങളുടെ അയൽക്കാരുടെ അസൂയ ഉണർത്തുന്നതിനുമായി തങ്ങൾക്കു വിനിയോഗിക്കുവാൻ ധനം ഉണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ ഉടമകൾ മഹത്വാകാംക്ഷയുള്ള അഹങ്കാരത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവർ നിക്ഷേപിച്ച ധനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് പീഡനത്തിലൂടെയും ദരിദ്രരെ കഠിനമായി ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടുമായിരുന്നു സമ്പാദിച്ചിരുന്നത്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഓരോ വ്യാപാര ഇടപാടിന്റെയും കണക്ക് സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും, ഓരോ അന്യായ ഇടപാടും ഓരോ വഞ്ചനാപരമായ പ്രവൃത്തിയും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും അവർ മറന്നു. കർത്താവ് അവർക്ക് അതിലപ്പുറം കടന്നുപോകുവാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഒരു ഘട്ടത്തിലെത്തുംവരെ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ വഞ്ചനയിലും ധാർഷ്ട്യത്തിലും മുന്നേറുന്ന സമയം വരികയാണ്; അപ്പോൾ യഹോവയുടെ ദീർഘക്ഷമയ്ക്കും ഒരു പരിധിയുണ്ടെന്നു അവർ അറിഞ്ഞുകൊള്ളും.”

> “അടുത്തതായി എന്റെ മുമ്പിൽ കടന്നുപോയ ദൃശ്യം ഒരു അഗ്നിബാധയുടെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ഉയർന്നതും തീപിടിക്കാത്തതാണെന്ന് കരുതപ്പെട്ടതുമായ കെട്ടിടങ്ങളെ നോക്കി പറഞ്ഞു: ‘അവ പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതമാണ്.’ എന്നാൽ ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ പിച്ചുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതുപോലെ ദഹിച്ചുപോയി. നാശം തടയുവാൻ അഗ്നിശമനയന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അഗ്നിശമനപ്രവർത്തകർക്ക് യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനായില്ല.” Testimonies, volume 9, 11–13.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് നടന്ന “വിവാദം”; ദാനിയേൽ ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾ വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലും; 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലും; ഗലീലെയിലെ പ്രതിസന്ധിയിൽ യോഹന്നാൻ ആറാം അധ്യായത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലും; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രത്തിലും (2020 ജൂലൈ 18 വരെ) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ “വിവാദം” ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ വിശാലമായ അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ളിൽ അല്ല, മറിച്ച് മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ഒരു “ശബ്ദം” അവരുടെ മന്ദതയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ ഇടയിലാണ്.

യേശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിയെട്ടും ഇരുപത്തിയൊമ്പതും അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്ത്യമഴയായ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പരിഗണനയെ നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ കൈക്കൊള്ളാം.

> അപ്പോഴെൻ ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു: ഞാൻ ആരെ അയക്കും? ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ആർ പോകും? അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇതാ ഉണ്ടു; എന്നെ അയക്കേണമേ. അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: നീ ചെന്നു ഈ ജനത്തോടു പറക: നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾക്കുമെങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കാണുന്നതു കാണുമെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുകയില്ല. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മേദസ്സുള്ളതാക്കുക; അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരമുള്ളതാക്കുക; അവരുടെ കണ്ണുകൾ മൂടുക; അല്ലാത്തപക്ഷം അവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയും, തങ്ങളുടെ ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും, തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്താൽ ഗ്രഹിക്കുകയും, തിരിഞ്ഞു വരികയും, സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: കർത്താവേ, എത്രകാലം? അവൻ ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: പട്ടണങ്ങൾ നിവാസിയില്ലാതെ ശൂന്യങ്ങളാകുന്നതുവരെ, വീടുകൾ മനുഷ്യരില്ലാതെ ശൂന്യങ്ങളാകുന്നതുവരെ, ദേശം പൂർണ്ണമായി ശൂന്യമാകുന്നതുവരെ, കർത്താവു മനുഷ്യരെ ദൂരത്തേക്കു നീക്കിക്കളയുന്നതുവരെ, ദേശത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ മഹത്തായ ഉപേക്ഷണം ഉണ്ടാകുന്നതുവരെ. എന്നാൽ അതിൽ ഇനിയും ഒരു ദശാംശം ഉണ്ടാകും; അതു വീണ്ടും വരുകയും തിന്നുകളയപ്പെടുകയും ചെയ്യും; ഇലകൾ വീഴ്ത്തിയശേഷവും സാരം നിലനിൽക്കുന്ന ടെൽമരത്തെയും ഓക്ക് മരത്തെയുംപോലെ, വിശുദ്ധ വംശം അതിന്റെ സാരമായിരിക്കും. യെശയ്യാവു 6:8–13.

Back to Articles