Article

# ദാനിയേൽ പുസ്തകം - നൂറ്റിരുപത്തൊന്ന്

അവസാന ദിവസങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങളെ തുറന്നറിയുക: വസന്തകാലത്ത് മുളയ്ക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ സൂചനകൾ മനസ്സിലാക്കുക

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word

അവസാന നാളുകളുടെ “അടയാളങ്ങൾ” എന്നും ആ “അടയാളങ്ങളുടെ” സൂചനയും അവർ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തെ വസന്തകാലത്തിലെ മൊട്ടിടുന്ന വൃക്ഷങ്ങളിലേക്കു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

> “ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തോടു തന്റെ വരവിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നോക്കി കാത്തിരിക്കുവാനും, വരുവാൻിരിക്കുന്ന തങ്ങളുടെ രാജാവിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ആനന്ദിക്കുവാനും കല്പിച്ചിരുന്നു. ‘ഈ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ,’ അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു, ‘നിങ്ങൾ മേലോട്ടു നോക്കിയും നിങ്ങളുടെ തല ഉയർത്തിയും ഇരിപ്പിൻ; എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പ് സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.’ അവൻ തന്റെ അനുയായികളുടെ ശ്രദ്ധ വസന്തകാലത്ത് മുളച്ചുവരുന്ന വൃക്ഷങ്ങളിലേക്കു തിരിച്ചു, ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു: ‘അവ ഇപ്പോൾ തളിർത്ത് വരുമ്പോൾ, വേനൽക്കാലം ഇപ്പോൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ തന്നേ കണ്ടറിവിൻ. അതുപോലെതന്നെ, ഈ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ദൈവരാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു അറിവിൻ.’ ലൂക്കാ 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

അവസാന നാളുകളുടെ “അടയാളങ്ങൾ,” ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ അറിയിക്കുകയും അതിനു വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്ത “അടയാളങ്ങൾ” മുഖാന്തരം മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ “അടയാളങ്ങളിൽ” ആകാശത്തിന്റെ കുലുക്കം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ യോവേൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, അവസാന നാളുകളുടെ “അടയാളങ്ങൾ”—ഇസ്രായേലിന്റെ അകൃത്യം അന്വേഷിക്കപ്പെടുകയും കണ്ടെത്തപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നാളുകൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതം എന്നേക്കും വിശുദ്ധമായിരിക്കുന്ന നാളുകൾ, അന്യർ ഇനി ഒരിക്കലും അവളിലൂടെ കടന്നുപോകുകയില്ലാത്ത നാളുകൾ—ആകാശത്തിന്റെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കമാത്രമല്ല, ഭൂമിയുടെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കവും ഉൾക്കൊള്ളും എന്നതാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, ആകാശത്തിന്റെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കത്തിനും ഭൂമിയുടെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കത്തിനും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> “1848 ഡിസംബർ 16-ന്, ആകാശത്തിന്റെ ശക്തികൾ കുലുങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ദർശനം കർത്താവു എനിക്കു നൽകി. മത്തായി, മാർക്കോസ്, ലൂക്കോസ് എന്നിവർ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അടയാളങ്ങൾ നല്കുമ്പോൾ കർത്താവ് ‘ആകാശം’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ആകാശം തന്നെയാണെന്നും, ‘ഭൂമി’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഭൂമി തന്നെയാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ആകാശത്തിന്റെ ശക്തികൾ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളുമാകുന്നു. അവ ആകാശത്തിൽ അധിപത്യം ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയുടെ ശക്തികൾ ഭൂമിയിൽ അധിപത്യം ചെയ്യുന്നവയാകുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ ശക്തികൾ ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ കുലുങ്ങിപ്പോകും. അപ്പോൾ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടും. അവ ഇല്ലാതെയാകുകയില്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദത്താൽ കുലുങ്ങുകയേ ചെയ്യൂ.

> “ഇരുണ്ടും ഭാരമുള്ളതുമായ മേഘങ്ങൾ ഉയർന്നു വന്നു പരസ്പരം കൂട്ടിയിടിച്ചു. ആകാശവാതാവരണം പിളർന്ന് പിന്നോട്ടു ചുരുണ്ടുമാറി; തുടർന്ന്, ഒറിയോനിലെ തുറന്നിരിക്കുന്ന ആ ഇടവഴിയിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് മുകളിലോട്ടു നോക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞു; അവിടെ നിന്നാണ് ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം വന്നത്. വിശുദ്ധ നഗരം ആ തുറന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ താഴേക്കു വരും. ഭൂമിയിലെ ശക്തികൾ ഇപ്പോൾ കുലുക്കപ്പെടുന്നു എന്നും സംഭവങ്ങൾ ക്രമാനുസൃതമായി വരുന്നു എന്നും ഞാൻ കണ്ടു. യുദ്ധവും യുദ്ധവാർത്തകളും, വാളും, ക്ഷാമവും, മഹാമാരിയും ആദ്യം ഭൂമിയിലെ ശക്തികളെ കുലുക്കുന്നു; തുടർന്ന് ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും, ഈ ഭൂമിയെയും കൂടി കുലുക്കും. യൂറോപ്പിലെ ശക്തികളുടെ ഈ കുലുക്കം, ചിലർ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ആകാശത്തിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കമല്ല, മറിച്ച് കോപാകുലരായ ജാതികളുടെ കുലുക്കമാണ് എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 41.

മത്തായി, മാർക്ക്, ലൂക്കാ സുവിശേഷങ്ങളിൽ പറയപ്പെടുന്ന ആകാശങ്ങളുടെ കുലുക്കം, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആകാശത്തെ ഭരിക്കുന്ന ശക്തികളുടെ കുലുക്കത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സ്വർഗ്ഗീയ ശക്തികൾ എല്ലാം കുലുക്കപ്പെടുകയും, ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ ആരംഭിപ്പിക്കുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്ത “അടയാളങ്ങൾ” ഉദ്ഭവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനകാലത്ത് ആ സ്വർഗ്ഗീയ ശക്തികൾ വീണ്ടും കുലുക്കപ്പെടും. എന്നാൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ശക്തികളും കുലുക്കപ്പെടും. ഭൂമിയുടെ ശക്തികൾ എന്നു പറയുന്നതു ഭൂമിയെ ഭരിക്കുന്ന ശക്തികളാണ്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് കുലുക്കപ്പെട്ടത് ആകാശത്തിന്റെ ശക്തികൾ അല്ല, ഭൂമിയുടെ ശക്തികളായിരുന്നു.

> “ന്യൂയോർക്കിനെ ഒരു മഹാതിരമാല കൊണ്ട് ഒലിച്ചുകളയും എന്നു ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചുവെന്ന വാക്ക് ഇപ്പോഴാണോ വരുന്നത്? ഇത് ഞാൻ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവിടെ നിലമേൽ നിലയായി ഉയർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങളെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ‘ഭൂമിയെ ഭയങ്കരമായി കുലുക്കുവാൻ കർത്താവ് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ എത്ര ഭീകര ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുമോ! അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് 18:1–3 ലെ വാക്കുകൾ നിവൃത്തിയാകും’ എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായം മുഴുവനും ഭൂമിയിൽ വരാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. എന്നാൽ ന്യൂയോർക്കിന്മേൽ എന്ത് വരുമെന്ന് സംബന്ധിച്ച് എനിക്കു പ്രത്യേകമായി യാതൊരു വെളിച്ചവും ഇല്ല; എനിക്ക് അറിയുന്നതു ഇത്രമാത്രം—ഒരു ദിവസം അവിടെയുള്ള മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ തിരിവും മറിവും മൂലം താഴെ വീഴ്ത്തപ്പെടും. എനിക്കു ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു, ലോകത്തിൽ നാശം നിലനിൽക്കുന്നു. കർത്താവിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വാക്ക്, അവന്റെ മഹാശക്തിയുടെ ഒരു സ്പർശം—അപ്പോൾ ഈ ഭീമാകാര ഘടനകൾ വീഴും. നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാനാകാത്തത്ര ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Review and Herald, July 5, 1906.

മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ലൂക്കാ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു “ജാതികളുടെ വിഷമം.” ജാതികൾ ഭൂമിയെ ഭരിക്കുന്ന ശക്തികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പ്രവചനചരിത്രത്തിലേക്ക് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടം പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഭൂമിയിലെ ഓരോ ജാതിയും കുലുങ്ങിപ്പോയി. ആ ഭൗമിക കുലുക്കം ലൂക്കാ ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഭൂമിയിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കം എന്ന ബൈബിളിലെ പ്രയോഗത്താൽ അല്ല. ന്യൂയോർക്കിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ ലോകജാതികളുടെ മേൽ വന്ന അവസ്ഥയെപ്പോലെ, “ജാതികളുടെ വിഷമം” എന്ന പ്രയോഗത്താലാണ് അത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ലൂക്കായിലുള്ള “ജാതികളുടെ വിഷമം” ഭൂമിയിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കമാണ്; അത് മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായി.

> “ഭൂമിയിലെ ശക്തികൾ ഇപ്പോൾ കുലുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും സംഭവങ്ങൾ ക്രമാനുസൃതമായി വരുന്നതാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. യുദ്ധം, യുദ്ധവാർത്തകൾ, വാൾ, ക്ഷാമം, മഹാമാരി എന്നിവയാണ് ആദ്യം ഭൂമിയിലെ ശക്തികളെ കുലുക്കുന്നത്; തുടർന്ന് ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും, ഈ ഭൂമിയെയും കൂടിയും കുലുക്കും. യൂറോപ്പിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കം, ചിലർ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ആകാശത്തിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കമല്ല; മറിച്ച്, അത് കോപാകുലമായ ജാതികളുടെ കുലുക്കമാണ് എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 41.

“ക്രുദ്ധരായ ജാതികളുടെ ശക്തികളെ കുലുക്കൽ” എന്നത് “ഭൂമിയിലെ ശക്തികളെ” കുലുക്കുന്നതാണ്; അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ചരിത്രത്തിൽ “യൂറോപ്പിലെ ശക്തികൾ” കുലുക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ ഇത് ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1838-ൽ യൂറിയാ സ്മിത്ത് യൂറോപ്പിലെ ശക്തികളെ കുലുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത് എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> “ഈ [ആറാം] കാഹളത്തിന്റെ പ്രവചനകാലം കിഴക്കൻ ക്രിസ്ത്യൻ ചക്രവർത്തി തന്റെ അധികാരം സ്വമേധയാ തുർക്കികളുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിച്ചതിനാൽ ആരംഭിച്ചതുപോലെ, അതിന്റെ അന്ത്യം തുർക്കി സുൽത്താൻ ആ അധികാരം വീണ്ടും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കൈകളിലേക്കു സ്വമേധയാ ഏല്പിക്കുന്നതാൽ അടയാളപ്പെടുമെന്ന് നാം ന്യായമായി നിഗമനം ചെയ്യാവുന്നതാണ്. 1838-ൽ തുർക്കി ഈജിപ്തിനോടു യുദ്ധത്തിൽ പെട്ടു. ഈജിപ്ത്യർ തുർക്കി ശക്തിയെ മറികടന്ന് തകർത്തുകളയുമെന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമായി. ഇത് തടയുന്നതിനായി യൂറോപ്പിലെ നാല് മഹാശക്തികളായ ഇംഗ്ലണ്ട്, റഷ്യ, ഓസ്ട്രിയ, പ്രഷ്യ എന്നിവർ തുർക്കി സർക്കാരിനെ നിലനിർത്തുവാൻ ഇടപെട്ടു. തുർക്കി അവരുടെ ഇടപെടൽ അംഗീകരിച്ചു. ലണ്ടനിൽ ഒരു സമ്മേളനം ചേർന്നു; അവിടെ ഈജിപ്തിലെ പാഷാ മെഹെമത്ത് അലിക്കു സമർപ്പിക്കേണ്ട ഒരു അന്തിമ നിബന്ധനാപത്രം തയ്യാറാക്കി. ഈ അന്തിമ നിബന്ധനാപത്രം മെഹെമത്തിന്റെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തു തന്നെ ഒട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിധി യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ യൂറോപ്പിലെ ക്രിസ്ത്യൻ ശക്തികളുടെ കൈകളിൽ നിക്ഷിപ്തമാകുമെന്നത് വ്യക്തമാണ്. ഈ അന്തിമ നിബന്ധനാപത്രം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ാം തീയതി മെഹെമത്തിന്റെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു! അതേ ദിവസം തന്നേ സുൽത്താൻ നാല് ശക്തികളുടെ അംബാസഡർമാരോട് ഒരു കുറിപ്പ് അയച്ചു: അവർ നിർദേശിച്ച വ്യവസ്ഥകൾക്ക് മെഹെമത്ത് അനുസരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചാൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട്. അതിന് ലഭിച്ച മറുപടി, ഉണ്ടാകാവുന്ന ഏതു സാഹചര്യത്തെയും കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ല; അതിനായി അവർ മുമ്പേ ക്രമീകരണം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞുവെന്നായിരുന്നു. പ്രവചനകാലം അവസാനിച്ചു; അതേ ദിവസം തന്നേ മുഹമ്മദീയകാര്യങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കൈകളിലേക്കു കടന്നു, അതുപോലെ തന്നേ 391 വർഷവും 15 ദിവസവും മുമ്പ് ക്രിസ്ത്യൻകാര്യങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണം മുഹമ്മദീയരുടെ കൈകളിലേക്കു കടന്നിരുന്നതുപോലെ. ഇങ്ങനെ രണ്ടാം കഷ്ടം അവസാനിച്ചു; ആറാം കാഹളം തന്റെ നാദം നിർത്തി.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്‌ലാം, തന്റെ ശക്തിയുടെ ഉച്ചസ്ഥാനം പിന്നിട്ടിരുന്നു; ദൈവവചനപ്രകാരം ആ ശക്തി മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും തുടർന്നിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. എങ്കിലും, 1830-കളിൽ ഈജിപ്ത്, മുസ്ലിം ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ മഹാ ജിഹാദ് തുടരുവാൻ ഈജിപ്തിൽ ഒരു ഖിലാഫത്ത് പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കൂടുതൽ ഇസ്‌ലാമിക യുദ്ധങ്ങൾക്ക് സാധ്യതയുണ്ടെന്ന കാര്യം യൂറോപ്യൻ ശക്തികളെ ഭീതിയിൽ വിറയിപ്പിച്ചു. ദശാബ്ദങ്ങളോളം, ഇസ്‌ലാം തന്റെ യുദ്ധപ്രവർത്തനം വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ പ്രതിസന്ധിയെ, ആ കാലങ്ങളിലെ ചരിത്രകാരന്മാരും വാർത്താവിതരണക്കാരും “Eastern Question” എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു. കിഴക്കിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ യുദ്ധപ്രവർത്തനം, തന്റെ മതം റോമൻ സഭയിൽ നിന്നു സ്വീകരിച്ചിരുന്ന യൂറോപ്പിലെ ജാതികൾക്കെതിരെ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. 1838-ൽ, ക്രിസ്തു പരാമർശിച്ച “ജാതികളുടെ കഷ്ടം” എന്നത്, മുൻ റോമാസാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെ ഇസ്‌ലാം കൊണ്ടുവന്ന യുദ്ധം മൂലം ഉൽപ്പാദിതമായ കോപാകുലരായ ജാതികളുടെ കുലുക്കത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിച്ചത്.

> “മഹാനദിയായ യൂഫ്രട്ടീസിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാലു ദൂതന്മാരെ [അഴിച്ചുവിടുന്നതാൽ], കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലുള്ള കിഴക്കൻ സാമ്രാജ്യത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തുവാൻ വ്യർത്ഥമായി ശ്രമിച്ചും യൂറോപ്പിനെ ജയിക്കുന്നതിൽ വളരെ കുറച്ച് മാത്രമേ പുരോഗതി കൈവരിച്ചിരുന്നുള്ളൂവുമായ ഒട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യം ഘടിതമായിരുന്ന നാലു പ്രധാന ജാതികളെ, ഇപ്പോൾ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പിടിച്ചടക്കുവാനും യൂറോപ്പിന്റെ മൂന്നിലൊരുഭാഗം കീഴടക്കി അധീനമാക്കുവാനും ദൈവം അനുവദിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു എന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു; അതു പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യഭാഗത്തോടടുത്ത് യാഥാർത്ഥ്യമായ സംഭവവുമായിരുന്നു.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

ലൂക്കാവിൽ കാണുന്ന വിവരണത്തിൽ ജാതികളുടെ ക്ലേശം “പരിഭ്രമത്തോടുകൂടെ; സമുദ്രവും തിരകളും ഘോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും” ആയിരുന്നു; കൂടാതെ മനുഷ്യരുടെ “ഹൃദയങ്ങൾ ഭയത്താൽ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്നതും ഭൂമിയിന്മേൽ വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളെ നോക്കി ഭയപ്പെടുന്നതും” ആയിരുന്നു. കിഴക്കൻ പ്രശ്നത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണത ഭൂമിയിലെ ശക്തികളെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെയും നിരന്തരം കലക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ആ ക്ലേശത്തിന്റെ പ്രതീകം “മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഭയത്താൽ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്നതും” “സമുദ്രവും തിരകളും ഘോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും” ആയിരുന്നു.

> “ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഈ മുദ്രവെക്കൽ എസെക്കീയേലിന്നു ദർശനത്തിൽ കാണിക്കപ്പെട്ടതുതന്നെയാണ്. യോഹന്നാനും ഈ അത്യന്തം വിസ്മയജനകമായ വെളിപ്പാടിന്റെ സാക്ഷിയായിരുന്നുവു. സമുദ്രവും തിരകളും ഗർജ്ജിക്കുന്നതും, ഭയത്താൽ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു. ഭൂമി കുലുങ്ങുന്നതും, പർവ്വതങ്ങൾ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് നീക്കിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നതും (അതിവാച്യമായി ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യമത്രേ), അതിലെ ജലം ഗർജ്ജിച്ചു കലുഷിതമാകുന്നതും, അതിന്റെ പൊങ്ങിച്ചെല്ലലാൽ പർവ്വതങ്ങൾ നടുങ്ങുന്നതും അവൻ ദർശിച്ചു. മഹാമാരിയും വ്യാധിയും ക്ഷാമവും മരണവും തങ്ങളുടെ ഭയാനക ദൗത്യം നിർവഹിക്കുന്നതും അവന്നു കാണിക്കപ്പെട്ടു.” Testimonies to Ministers, 445.

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ യോഹന്നാനു കാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, കടലുകളും തിരകളും ഘോഷിക്കുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ജാതികളുടെ കഷ്ടതയും, ഭയത്താൽ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്നതും അവൻ കണ്ടു; അതേ മുദ്രയിടലാണ് യെഹെസ്കേലിന്ന് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ കാണിക്കപ്പെട്ടതും. യെഹെസ്കേലിന്ന് മുദ്രയിടലിന്റെ ആന്തരിക ഘടകങ്ങൾ കാണിക്കപ്പെട്ടു; യോഹന്നാനോ മുദ്രയിടലോടു ബന്ധപ്പെട്ട ബാഹ്യ ഘടകങ്ങൾ കാണിക്കപ്പെട്ടു. ജാതികളുടെ കോപോദ്രേകം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി യോഹന്നാൻ കണ്ടു; ജാതികളുടെ ഈ കോപോദ്രേകം ലൂക്കാവിന്റെ “ജാതികളുടെ കഷ്ടത” തന്നെയുമാണ്; ചരിത്രപരമായി അത് “Eastern Question” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്‌ലാം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ ബാഹ്യ അടയാളമാണെന്നു യോഹന്നാനു കാണിക്കപ്പെട്ടു.

> “വർത്തമാനം ജീവനുള്ള എല്ലാവർക്കും അത്യന്തം പ്രബലമായ താൽപര്യമുണർത്തുന്ന ഒരു കാലമാണ്. ഭരണാധികാരികളും രാഷ്ട്രനായകരും, വിശ്വാസവും അധികാരവും നിക്ഷിപ്തമായ സ്ഥാനങ്ങൾ അലങ്കരിക്കുന്നവരും, എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലുമുള്ള ചിന്താശീലരായ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, നമ്മുടെ ചുറ്റും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലേക്കു അവരുടെ ശ്രദ്ധ ഏകാഗ്രമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ജാതികളുടെയും രാജ്യങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കടുത്തതും അശാന്തവുമായ ബന്ധങ്ങളെ അവർ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഓരോ ഘടകത്തെയും കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തീവ്രതയെ അവർ കാണുന്നു; എന്തോ മഹത്തായതും നിർണായകവുമായി ഒന്നുകൂടി സംഭവിക്കുവാൻ പോകുന്നു എന്നും—ലോകം അതിവിശാലമായ ഒരു പ്രതിസന്ധിയുടെ വക്കിൽ നിൽക്കുന്നു എന്നും—അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.

> “വരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിന് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ അവ വീശാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, ദൂതന്മാർ ഇപ്പോൾ കലഹത്തിന്റെ കാറ്റുകളെ പിടിച്ചുനിറുത്തുന്നു; എന്നാൽ ഭൂമിയിന്മേൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് കൂടിച്ചേർന്നു വരുന്നു; ദൈവം തന്റെ ദൂതന്മാരോടു കാറ്റുകളെ വിട്ടയക്കുവാൻ കല്പിക്കുമ്പോൾ, ഒരു എഴുത്തുകൊണ്ടും ചിത്രീകരിക്കാനാവാത്തത്ര കലഹത്തിന്റെ ഒരു ദൃശ്യം ഉണ്ടായിരിക്കും.”

> “ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രം, ഈ കാര്യങ്ങളുടെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം നൽകുന്നു. നമ്മുടെ ലോകചരിത്രത്തിലെ മഹത്തായ അന്തിമദൃശ്യങ്ങൾ ഇവിടെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇതിനകം തന്നെ അവയുടെ നിഴലുകൾ മുമ്പേ വീഴുകയാണു, അവ അടുക്കിവരുന്നതിന്റെ നാദം ഭൂമിയെ വിറപ്പിക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഭയത്താൽ ക്ഷയിച്ചുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു.” Education, 179, 180.

ലൂക്കാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തൊന്നിൽ, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് തുടക്കമിട്ട “അടയാളങ്ങളെ” യേശു നിർദേശിച്ചു; സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ആ “അടയാളങ്ങൾ” എല്ലാം നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. ലിസ്ബൺ ഭൂകമ്പം, അന്ധകാരദിനം, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വീഴ്ച, കൂടാതെ ജാതികളുടെ ക്ലേശം—കിഴക്കൻ പ്രശ്നം സൃഷ്ടിച്ച ഭയത്തിലൂടെ ഇസ്ലാം മുഖേന നിറവേറ്റപ്പെട്ട ഭൂമിയിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചതായ അവ—ഇവയൊക്കെയും നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. മില്ലറൈറ്റ് “അടയാളങ്ങളിൽ” മനുഷ്യപുത്രൻ മേഘത്തോടെ വരുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു; ക്രിസ്തു “അടയാളങ്ങൾ” നൽകിയ ക്രമത്തിൽ തന്നെയാണ് അത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടത്. എന്തെന്നാൽ, 1840-ൽ ഒട്ടോമാൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്താൽ ജാതികളുടെ ക്ലേശം അവസാനിച്ചശേഷം, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധ സ്ഥലത്തേക്കു വന്നു; അവൻ വന്നപ്പോൾ മേഘങ്ങളോടുകൂടിയാണ് വന്നത്.

> “‘ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രനെപ്പോലെയുള്ള ഒരുവൻ ആകാശമേഘങ്ങളോടുകൂടെ വന്നു, അവൻ പുരാതനദിവസങ്ങളുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി; അവർ അവനെ അവന്റെ സന്നിധിയിൽ അടുപ്പിച്ചു. സകല ജാതികളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും ഉള്ളവരൊക്കെയും അവനെ സേവിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്നു ആധിപത്യവും മഹത്വവും രാജത്വവും നല്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ആധിപത്യം നീങ്ങിപ്പോകാത്ത നിത്യമായ ആധിപത്യം ആകുന്നു.’ ദാനീയേൽ 7:13, 14. ഇവിടെ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് ഭൂമിയിലേക്കുള്ള അവന്റെ രണ്ടാം വരവ് അല്ല. അവൻ ആധിപത്യവും മഹത്വവും രാജത്വവും സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു സ്വർഗത്തിൽ പുരാതനദിവസങ്ങളുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; മധ്യസ്ഥനെന്ന നിലയിലെ തന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ അവസാനത്തിൽ ഇവ അവന്നു നല്കപ്പെടുന്നതാകുന്നു. ഭൂമിയിലേക്കുള്ള അവന്റെ രണ്ടാം വരവല്ല, മറിച്ച് ഈ വരവാണ്, 1844-ൽ 2300 ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതായിത്തന്നെ പ്രവചനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. സ്വർഗീയ ദൂതന്മാരാൽ അനുഗമിക്കപ്പെട്ട നമ്മുടെ മഹാമഹാപുരോഹിതൻ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു, അവിടെ മനുഷ്യന്റെ നിമിത്തം തന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ അവസാന പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെടേണ്ടതിന്നു—അന്വേഷണവിധിയുടെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നും, അതിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കുവാൻ അർഹരാണെന്നു തെളിയിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാവർക്കുമായി പ്രായശ്ചിത്തം വരുത്തേണ്ടതിന്നും—ദൈവസന്നിധിയിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 479.

മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന “അടയാളങ്ങൾ” ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “അടയാളങ്ങളെ” മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു. ക്രിസ്തു ദൃഷ്ടാന്തത്തിന്റെ മുഖാന്തരം ചരിത്രവിവരണത്തിന് രണ്ടാം സാക്ഷ്യം നൽകിയപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ ശ്രദ്ധ “വസന്തകാലത്തിലെ തളിർക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളിലേക്കു” തിരിച്ചു. വൃക്ഷങ്ങൾ തളിർക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തോടടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നു എന്നും, വസന്തകാലത്തിലെ തളിർക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെ സാക്ഷീകരിക്കുന്ന തലമുറ അവന്റെ രണ്ടാം വരവിന്റെ അഗ്നിയിൽ ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകുന്നതു കാണുവാൻ ജീവിച്ചിരിക്കും എന്നും അവൻ അവരെ അറിയിച്ചു.

> അവ ഇപ്പോൾ തളിർക്കുമ്പോൾ, വേനൽക്കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ സ്വയം കണ്ടറിവിൻ. അതുപോലെ തന്നേ, ഇവ സംഭവിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, ദൈവരാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സകലവും നിവൃത്തിയാകുന്നതുവരെ ഈ തലമുറ കടന്നുപോകുകയില്ല. ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകും; എങ്കിലും എന്റെ വചനങ്ങൾ ഒരിക്കലും കടന്നുപോകുകയില്ല. ലൂക്കാ 21:30–33.

അങ്ങനെ വന്നാൽ ചോദ്യം ഇതാകുന്നു: “മരങ്ങൾ മുളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയത് എപ്പോഴാണ്?” പിന്നീടുള്ള മഴ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് തൂവിത്തുടങ്ങി; യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം, അത് ദൈവത്തിന്റെ “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസത്തിലെ” അവന്റെ “കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ദിവസം” ആകുന്നു.

> അതു പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അളവോടെ നീ അതിനോടു വിചാരണ ചെയ്യും; കിഴക്കൻ കാറ്റുള്ള ദിവസത്തിൽ അവൻ തന്റെ കഠിനകാറ്റിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു. ആകയാൽ ഇതുവഴിയാണ് യാക്കോബിന്റെ അകൃത്യം പരിഹരിക്കപ്പെടുക; അവന്റെ പാപം നീക്കിക്കളയുന്നതിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും ഇതുതന്നെ: അവൻ യാഗപീഠത്തിലെ സകലക്കല്ലുകളെയും പൊടിച്ചുരണ്ട ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുകളെപ്പോലെ തകർത്തുകളയുമ്പോൾ, അശേരാപ്രതിഷ്ഠകളും വിഗ്രഹങ്ങളും നിലനിൽക്കയില്ല. എങ്കിലും ഉറപ്പുള്ള നഗരം ശൂന്യമായിത്തീരും; വാസസ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട് മരുഭൂമിപോലെ വിട്ടുകളയപ്പെടും; അവിടെ കാളക്കിടാവ് മേയും; അവിടെതന്നെ അത് കിടക്കും; അതിന്റെ കൊമ്പുകളെ തിന്നുകളയും. അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ ഉണങ്ങിപ്പോയാൽ അവ ഒടിച്ചുകളയും; സ്ത്രീകൾ വന്നു അവയെ തീയിൽ ഇടും; കാരണം അത് വിവേകമില്ലാത്ത ജനമാണ്; ആകയാൽ അവരെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ അവരോടു കരുണ കാണിക്കയില്ല; അവരെ രൂപപ്പെടുത്തിയവൻ അവർക്കു കൃപ കാണിക്കയുമില്ല. അന്നാളിൽ യഹോവ നദിയുടെ പാതമുതൽ മിസ്രയീമിന്റെ തോടുവരെ അടിച്ചുവീഴ്ത്തി ശേഖരിക്കും; യിസ്രായേൽമക്കളേ, നിങ്ങളോരൊരുത്തരായി ഒരുവനൊരുവനായി ശേഖരിക്കപ്പെടും. അന്നാളിൽ മഹത്തായ കാഹളം ഊതപ്പെടും; അശ്ശൂർദേശത്തു നശിച്ചുപോകുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നവരും മിസ്രയീംദേശത്തിലെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരും വരും; യെരൂശലേമിലെ വിശുദ്ധപർവതത്തിൽ യഹോവയെ ആരാധിക്കും. യെശയ്യാവു 27:8–13.

പിന്നാമ്പുറമഴയുടെ സന്ദേശത്തെയും കള്ള സമാധാനവും സുരക്ഷയും എന്ന സന്ദേശത്തെയും കുറിച്ചുള്ള വിവാദം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, പിന്നാലെയുള്ള മഴ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് തുള്ളിത്തുള്ളിയായി (അളവോടെ) പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ വിവാദത്തിന്റെ ചരിത്രം തന്നെയാണ് യാക്കോബിന്റെ അകൃത്യം നീക്കപ്പെടുന്ന (ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, അഥവാ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്‌തുകൊടുക്കപ്പെടുന്ന) സ്ഥലം. ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിവാദമായിരിക്കുന്ന ആ വിവാദത്തിന്റെ ചരിത്രം, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ നടക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്; അതിന്റെ സമാപനം ലാവൊദിക്യയിലെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വന്റിസ്റ്റ് കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്നു ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുന്നതോടെയാണ്; കാരണം “കോട്ടപ്പെടുത്തിയ നഗരം” എന്ന നിലയിൽ അതു നിർജ്ജനമായി തീരും; ഗ്രഹണമില്ലാത്ത ഒരു ജനത്തിന്റെ നഗരമായി അതു മാറിയിരുന്നതിനാൽ, അവർ ദയയോ അനുഗ്രഹമോ കണ്ടെത്തുന്നില്ല. അന്നേരം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ “രണ്ടാം ശബ്ദം” മഹത്തായ ഒരു കാഹളം ഊതും; അതു ഏഴാം കാഹളവും മൂന്നാം കഷ്ടവും ആകുന്നു; അപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടം വന്ന് “യെരൂശലേമിൽ” ആരാധിക്കും; അന്ന് അത് ജയോത്സുകമായ സഭയുടെ പ്രസ്ഥാനമായി മാറിയിരിക്കുമല്ലോ.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന തലമുറ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കൂടാതെ വസന്തകാലത്തിലെ മുളയ്ക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നവർക്കുമാത്രമേ ആ വൃക്ഷങ്ങൾ മുളയ്ക്കുവാൻ ഇടയാക്കുന്ന മഴ ലഭിക്കുകയുള്ളു. മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമാണ് പിൻമഴയുടെ വരവും ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവർക്കുമാത്രമേ ആ സംഘത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ കഴിയുകയുള്ളു.

> “തങ്ങൾക്കുള്ള വെളിച്ചത്തിന് അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ കൂടുതൽ വെളിച്ചം ലഭിക്കൂ. സജീവമായ ക്രിസ്തീയ സദ്ഗുണങ്ങളെ പ്രതിദിനം ജീവിതത്തിൽ പ്രകടമാക്കുന്നതിൽ നാം മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, പിന്നത്തെ മഴയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രകടനങ്ങളെ നാം തിരിച്ചറിയുകയില്ല. അത് നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഹൃദയങ്ങളിലൊക്കെയും പെയ്യിക്കൊണ്ടിരിക്കാം; എന്നാൽ നാം അതിനെ തിരിച്ചറിയുകയോ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല.” Testimonies to Ministers, 507.

> “നാം പിന്‍മഴയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മുടെ മേൽ പതിക്കുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞും മഴത്തുള്ളികളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വന്തമാക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മേൽ അത് വരികയാകുന്നു. പ്രകാശത്തിന്റെ തുണ്ടുകളെ നാം ശേഖരിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് അവനിൽ വിശ്വാസം വെക്കുന്നതിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിശ്ചയമായ കരുണകളെ നാം വിലമതിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിവൃത്തിയാകും. ‘ഭൂമി തന്റെ മുളപ്പിനെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതുപോലെയും, തോട്ടം അതിൽ വിതെക്കപ്പെട്ടവയെ മുളപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും, അങ്ങനെ തന്നെ പ്രഭുവായ യഹോവ സകല ജാതികളുടെയും മുമ്പാകെ നീതിയും സ്തുതിയും മുളപ്പിക്കും’ (യെശയ്യാവു 61:11). സകല ഭൂമിയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.

> “——യിൽ സഹായിക്കാനാകുന്നവർ തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധത്തിലേക്ക് ഉണർത്തപ്പെടാതെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചഘോഷം കേൾക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവർ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തിരിച്ചറിയുകയില്ല. ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു വെളിച്ചം പുറപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ കർത്താവിന്റെ സഹായത്തിന്നായി എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് പകരം, തന്റെ ചുരുങ്ങിയ ആശയങ്ങൾക്ക് ഒത്തു വരുന്നതുപോലെ അവന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ബന്ധിച്ചിരുത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കും. ഈ അന്തിമ പ്രവൃത്തിയിൽ കർത്താവ് സാധാരണ കാര്യക്രമത്തിൽനിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമായും, ഏതു മനുഷ്യപരമായ ആസൂത്രണത്തിനും വിരുദ്ധമായും പ്രവർത്തിക്കുമെന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. നമ്മുടെയിടയിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ എപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുവാനും, ലോകത്തിന്നു നല്കപ്പെടേണ്ട സന്ദേശത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതനോടു ചേരുന്ന ദൂതന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പ്രവൃത്തി മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ എന്തെല്ലാം നീക്കങ്ങൾ നടത്തപ്പെടണമെന്നതുവരെ നിർദേശിക്കുവാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഉണ്ടായിരിക്കും. ദൈവം തന്റെ കൈകളിൽ തന്നെ കടിവാളം എടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു കാണപ്പെടുന്നവിധത്തിൽ അവൻ മാർഗങ്ങളും ഉപാധികളും ഉപയോഗിക്കും. തന്റെ നീതിയുടെ പ്രവൃത്തിയെ നടപ്പാക്കുകയും സമ്പൂർണ്ണമാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ലളിതമായ മാർഗങ്ങളാൽ പ്രവർത്തകർ അത്ഭുതപ്പെടും.” Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles