Article

# എലിയാവ് - ഒന്നാമൻ

ആദ്യനും അന്ത്യനും

Author

Jeff Pippenger

Published

July 31, 2023

Formats

PDF
Word

പഴയ നിയമത്തിന്റെ സമാപനപ്രസ്താവന, യഹോവയുടെ മഹത്തായും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു സന്ദേശവുമായി പ്രവാചകനായ ഏലിയാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്ന വാഗ്ദാനം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു.

> ഇതാ, യഹോവയുടെ മഹത്തായതും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ നിങ്ങളിലേക്കു പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിനെ അയക്കും; അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും, മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വന്ന് ഭൂമിയെ ശാപത്തോടെ അടിക്കും. മലാഖി 4:5, 6.

“യഹോവയുടെ മഹത്തായും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം” എന്നും, ദൈവം “ഭൂമിയെ അടിക്കുന്ന” “ശാപം” എന്നും പറയുന്നത് പ്രതീകാത്മകമായി “ഏഴ് അവസാന ബാധകൾ” എന്നും “ദൈവത്തിന്റെ കോപം” എന്നും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനഞ്ചാം അധ്യായം, പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ മഹത്തായും ഭയങ്കരവുമായ ഏഴ് അവസാന ബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക പശ്ചാത്തലം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

> പിന്നെ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മറ്റൊരു അടയാളം കണ്ടു; അതു മഹത്തും അത്ഭുതകരവും ആയിരുന്നു: ഏഴ് ദൂതന്മാർ ഏഴ് അവസാന ബാധകളെ കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു; അവയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം സമാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

> അഗ്നിയോടു കലർന്നതുപോലെ ഒരു കണ്ണാടിക്കടൽ ഞാൻ കണ്ടു; മൃഗത്തിന്നുമേലും, അതിന്റെ പ്രതിമയിന്മേലും, അതിന്റെ മുദ്രയിന്മേലും, അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയിന്മേലും ജയം പ്രാപിച്ചവർ ദൈവത്തിന്റെ കിന്നരങ്ങൾ കൈവശമാക്കി ആ കണ്ണാടിക്കടലിന്മേൽ നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ദാസനായ മോശെയുടെ ഗീതവും കുഞ്ഞാടിന്റെ ഗീതവും പാടി പറഞ്ഞതു: സർവ്വശക്തനായ കർത്താവായ ദൈവമേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മഹത്തായതും അത്ഭുതകരവുമാകുന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ രാജാവേ, നിന്റെ വഴികൾ നീതിയുള്ളതും സത്യമായതുമാകുന്നു. കർത്താവേ, ആരാണ് നിന്നെ ഭയപ്പെടാതെയും നിന്റെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താതെയും ഇരിക്കുക? നീ മാത്രമേ വിശുദ്ധനായുള്ളു; സകലജാതികളും വന്നു നിന്റെ സന്നിധിയിൽ നമസ്കരിക്കും; നിന്റെ ന്യായവിധികൾ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> അതിനുശേഷം ഞാൻ നോക്കി; ഇതാ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ കൂടാരത്തിന്റെ ആലയം തുറക്കപ്പെട്ടു. ഏഴു ബാധകളും കൈവശമാക്കിയിരുന്ന ഏഴു ദൂതന്മാർ ശുദ്ധവും വെളുത്തതുമായ ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചും സ്വർണ്ണക്കച്ചകൾ നെഞ്ചിന്നു ചുറ്റിയും ആലയത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു. നാലു ജീവികളിൽ ഒരുവൻ എന്നേക്കും എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം നിറഞ്ഞ ഏഴു സ്വർണ്ണകലശങ്ങൾ ആ ഏഴു ദൂതന്മാർക്കു കൊടുത്തു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽനിന്നും അവന്റെ ശക്തിയിൽനിന്നും ആലയം പുകയാൽ നിറഞ്ഞു; ഏഴു ദൂതന്മാരുടെ ഏഴു ബാധകളും പൂർത്തിയായതുവരെ ആലയത്തിൽ പ്രവേശിപ്പാൻ ആരും പ്രാപ്തരായിരുന്നില്ല. വെളിപ്പാടു 15:1–8.

“ഏഴ് ദൂതന്മാരുടെ ഏഴ് ബാധകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ ആരും ആലയത്തിലേക്കു പ്രവേശിപ്പാൻ കഴിഞ്ഞില്ല” എന്നതിനുള്ള കാരണം, പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ ആലയം പുകയാൽ നിറയുമ്പോൾ രക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനുള്ള അവസരം അവസാനിക്കുന്നു എന്നതാണ്. മനുഷ്യർക്കു മാനസാന്തരപ്പെടുകയും രക്ഷ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ലഭിച്ചിരുന്ന പരീക്ഷാകാലം അപ്പോൾ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കാലബിന്ദു എത്തുമ്പോൾ, യോഹന്നാൻ “അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ” എന്നു വിളിക്കുന്ന “യഹോവയുടെ മഹത്തും ഭയങ്കരവും ആയ ദിവസം” ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പായി ചൊരിയപ്പെടുന്നു. മലാഖി ആ ദിവസത്തെ “ഭയങ്കരം” എന്നു വിളിച്ചു; യെശയ്യാവോ അതിനെ ദൈവത്തിന്റെ “വിചിത്രപ്രവൃത്തി” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> യഹോവ പെരസീം പർവ്വതത്തിൽ എന്നപോലെ എഴുന്നേലക്കും; ഗിബെയോൻ താഴ്വരയിൽ എന്നപോലെ അവൻ ക്രുദ്ധിക്കും; തന്റെ പ്രവൃത്തി, തന്റെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടതിന്നും, തന്റെ ക്രിയ, തന്റെ അത്ഭുതക്രിയ സിദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നും തന്നേ. ആകയാൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ പരിഹാസികളായിരിക്കരുത്; ഇല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ബന്ധനങ്ങൾ ദൃഢമാകും; സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യഹോവയിൽ നിന്ന് സർവ്വഭൂമിയിന്മേലും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഹാരം വരുമെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 28:21, 22.

ദൈവത്തിന്റെ “വിചിത്രപ്രവൃത്തി” “സകല ഭൂമിയെയും” ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരിക്കുമ്പോഴും, ബാധകളുടെ ചൊരിച്ചിൽ ഒരു ജാതിയുടെ കലാപത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ദൈവിക പ്രചോദനം വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> “വിദേശ ജാതികൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ മാതൃക പിന്തുടരും. അവൾ മുന്നോട്ട് നയിച്ചാലും, അതേ പ്രതിസന്ധി ലോകത്തിന്റെ സകല ഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള നമ്മുടെ ജനങ്ങളിന്മേൽ വരും.” ടെസ്റ്റിമോണീസ്, വാല്യം 6, 395.

> “മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ നാടായ അമേരിക്ക, മനസ്സാക്ഷിയെ നിർബന്ധിക്കുകയും മനുഷ്യരെ വ്യാജ ശബ്ബത്തിനെ ബഹുമാനിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യത്തിൽ പാപ്പാസഭയോടുകൂടെ ഏകീകരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ സകല രാജ്യങ്ങളിലുമുള്ള ജനങ്ങൾ അവളുടെ മാതൃക പിന്തുടരുവാൻ നയിക്കപ്പെടും.” Testimonies, volume 6, 18.

ഓരോ ജാതിയും തങ്ങളുടെ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറച്ചുതീർക്കും; എന്നാൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “ദേശീയ നാശം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന “ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ”, അവൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ “ദൈവത്തിന്റെ വിനാശകരമായ ന്യായവിധികളുടെ കാലം” എന്നും വിളിക്കുന്നവ, ആ അവസാന ഏഴ് ബാധകളല്ല.

> “നമ്മുടെ ദേശത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഒരു പ്രത്യേക അർത്ഥത്തിൽ ശൂന്യമാക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു സമയം വരുന്നു. നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികൾ നിയമനിർമ്മാണ നടപടികളിലൂടെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരും; അങ്ങനെ ദൈവജനങ്ങൾ മഹത്തായ അപകടത്തിൽ ആകും. നമ്മുടെ രാജ്യം, തന്റെ നിയമനിർമ്മാണ സഭകളിൽ, മനുഷ്യരുടെ മതപരമായ അവകാശങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചു അവരുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ പാസാക്കി, ഞായറാഴ്ചാചരണം നിർബന്ധമാക്കി, ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർക്കെതിരെ പീഡനാത്മക അധികാരം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം നമ്മുടെ ദേശത്തിൽ എല്ലാ പ്രായോഗിക ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയും ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കും; ദേശീയ മതത്യാഗത്തിന് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശവും വരും.” Review and Herald, December 18, 1888.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “ദേശീയ നാശം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ ദേശീയ സൺഡേ നിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അതുവഴി ദൈവത്തിന്റെ “വിചിത്ര പ്രവൃത്തി”യുടെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ വിചിത്ര പ്രവൃത്തി കൂടുതൽ പ്രത്യേകമായി ഏഴു അവസാന ബാധകളാണ്. ഈജിപ്തിൽ നിന്നുള്ള വിടുതൽ ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധികളുടെ രേഖയോടു ചേർക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിചിത്ര പ്രവൃത്തിയുടെ കൂടുതൽ സമ്പൂർണ്ണമായൊരു ദൃശ്യം പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. എണ്ണം പത്തിൽ ആയിരുന്നെങ്കിലും, ഈജിപ്തിലെ ബാധകൾ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ബാധകൾ അവസാനത്തെ ഏഴിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ആകയാൽ, ഈജിപ്തിൽ നിന്നുള്ള വിടുതൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ദേശീയ നാശത്തോടെ ആരംഭിച്ച് മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വരെ തുടരുന്ന, ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ബാധകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

> “തന്റെ ജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കാനും നശിപ്പിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നവരിന്മേൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ വരും. ദുഷ്ടന്മാരോടുള്ള അവന്റെ ദീർഘക്ഷമ മനുഷ്യരെ ലംഘനത്തിൽ ധൈര്യപ്പെടുത്തുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ ശിക്ഷ വൈകിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ തന്നേ അതു നിർഭാഗ്യകരവും ഭയാനകവും ആകുന്നു. ‘യഹോവ പെരാസീം പർവ്വതത്തിൽ എന്നപോലെ എഴുന്നേൽക്കും; ഗിബെയോൻ താഴ്വരയിൽ എന്നപോലെ അവൻ ക്രോധിക്കും; തന്റെ പ്രവൃത്തി, തന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തി, ചെയ്യേണ്ടതിന്നും തന്റെ കർമ്മം, തന്റെ അത്ഭുതകരമായ കർമ്മം, നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നും.’ യെശയ്യാവു 28:21. നമ്മുടെ കരുണാമയനായ ദൈവത്തിന്നു ശിക്ഷാനടപടി ഒരു അന്യമായ പ്രവൃത്തിയാണ്. ‘ഞാൻ ജീവനുള്ളവൻ എന്നു പരമേശ്വരനായ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്കു പ്രസാദമില്ല.’ യെഹെസ്കേൽ 33:11. യഹോവ ‘കരുണയും കൃപയും ഉള്ളവൻ, ദീർഘക്ഷമയുള്ളവൻ, ദയയിലും സത്യത്തിലും സമൃദ്ധനായവൻ, … അകൃത്യവും ലംഘനവും പാപവും ക്ഷമിക്കുന്നവൻ.’ എങ്കിലും അവൻ ‘കുറ്റക്കാരനെ ഒരിക്കലും കുറ്റവിമുക്തനാക്കുകയില്ല.’ ‘യഹോവ കോപിക്കുവാൻ താമസമുള്ളവൻ, ശക്തിയിൽ മഹാനായവൻ, ദുഷ്ടനെ ഒട്ടും ശിക്ഷയില്ലാതെ വിടുകയുമില്ല.’ പുറപ്പാട് 34:6, 7; നാഹൂം 1:3. നീതിയിലുള്ള ഭയാനക പ്രവൃത്തികളാൽ അവൻ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ അധികാരം സാധൂകരിക്കും. ലംഘിക്കുന്നവന്നു കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രതികാരത്തിന്റെ കഠിനത, നീതി നടപ്പാക്കുന്നതിൽ കർത്താവിനുള്ള വിമുഖതയാൽ മനസ്സിലാക്കാം. അവൻ ദീർഘകാലം സഹിക്കുന്നതും, ദൈവത്തിന്റെ കണക്കിൽ തന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ അളവ് നിറയുന്നതുവരെ അടിക്കാത്തതുമായ ജാതി, അവസാനം കരുണ കലരാത്ത ക്രോധപാനപാത്രം കുടിക്കും.”

> “ക്രിസ്തു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ തന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥപ്രവർത്തനം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ, മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുകയും അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കലരാതെയുള്ള ക്രോധം (വെളിപ്പാട് 14:9, 10) ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടും. ദൈവം യിസ്രായേലിനെ വിടുവിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നപ്പോൾ മിസ്രയീമിന്മേൽ വന്ന ബാധകൾ, ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ വിമോചനത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ലോകത്തിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്ന അതിലും ഭയങ്കരവും വ്യാപകവുമായ ന്യായവിധികളോടു സ്വഭാവത്തിൽ സാദൃശ്യമുള്ളവയായിരുന്നു. ആ ഭയാനക ശിക്ഷകളെ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് ദർശകൻ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ: ‘മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുള്ള മനുഷ്യന്മാർക്കും അതിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിച്ചവർക്കും മേൽ ദോഷകരവും കഠിനവുമായ ഒരു വ്രണം വീണു.’ സമുദ്രം ‘മരിച്ച മനുഷ്യന്റെ രക്തംപോലെ ആയി; സമുദ്രത്തിലുള്ള സകല ജീവനും മരിച്ചുപോയി.’ ‘നദികളും ജലസ്രോതസ്സുകളും … രക്തമായി.’ ഈ ശിക്ഷകൾ എത്ര ഭയാനകമായാലും, ദൈവത്തിന്റെ നീതി പൂർണ്ണമായി ന്യായീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവദൂതൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘കർത്താവേ, നീ നീതിമാനാകുന്നു, … കാരണം നീ ഇങ്ങനെ വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ വിശുദ്ധന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും രക്തം ചൊരിഞ്ഞു; ആകയാൽ അവർക്കു കുടിപ്പാൻ രക്തം തന്നിരിക്കുന്നു; അവർ അതിന്നു യോഗ്യരാണ്.’ വെളിപ്പാട് 16:2–6. ദൈവജനത്തെ മരണത്തിനു വിധേയരാക്കി, അവരുടെ രക്തം തങ്ങളുടെ കൈകളാൽ ചൊരിഞ്ഞതുപോലെ തന്നേ, അവർ അതിന്റെ കുറ്റം യഥാർത്ഥത്തിൽ വരുത്തിക്കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നേ, ഹാബേലിന്റെ നാളുകളിൽ തുടങ്ങി ചൊരിയപ്പെട്ട എല്ലാ വിശുദ്ധരുടെ രക്തത്തിനും തന്റെ കാലത്തെ യെഹൂദന്മാരെ ക്രിസ്തു കുറ്റക്കാരെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു; കാരണം അവർക്ക് അതേ ആത്മാവുണ്ടായിരുന്നു, പ്രവാചകന്മാരെ കൊന്ന ആ കൊലപാതകരോടൊപ്പം അതേ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.”

> “തുടർന്നുവരുന്ന ബാധയിൽ, ‘മനുഷ്യരെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുവാൻ’ സൂര്യന്നു ശക്തി കൊടുക്കപ്പെടുന്നു. ‘മനുഷ്യർ അത്യുഷ്ണത്താൽ ദഹിക്കപ്പെട്ടു.’ 8, 9-ആം വാക്യങ്ങൾ. ഈ ഭയാനകമായ സമയത്ത് ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥയെ പ്രവാചകന്മാർ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു: ‘ദേശം ദുഃഖിക്കുന്നു; … വയലിലെ വിളവു നശിച്ചുപോയതുകൊണ്ടു…. വയലിലെ സകല വൃക്ഷങ്ങളും വാടിപ്പോയിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യപുത്രന്മാരിൽനിന്നു സന്തോഷം വാടിപ്പോയതുകൊണ്ടു.’ ‘വിത്ത് അവരുടെ മണ്ണുകട്ടകളിൻകീഴെ ചീഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; കലവറകൾ ശൂന്യമാക്കി ഇടിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു…. മൃഗങ്ങൾ എങ്ങനെ നിലവിളിക്കുന്നു! കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരിക്കുന്നു, അവയ്ക്കു മേച്ചിൽ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടു…. ജലനദികൾ വറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു; അഗ്നി മരുഭൂമിയിലെ പുല്പുറങ്ങളെ ദഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.’ ‘ആ ദിവസത്തിൽ ദൈവാലയത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ നിലവിളികളായിരിക്കും എന്നു യഹോവയായ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; എല്ലായിടങ്ങളിലും അനേകം ശവങ്ങൾ ഉണ്ടാകും; അവയെ നിശ്ശബ്ദതയോടെ പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞുകളയും.’ യോവേൽ 1:10–12, 17–20; ആമോസ് 8:3.”

> “ഈ ബാധകള്‍ സര്‍വ്വലൗകികമല്ല; അല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഭൂമിയിലെ നിവാസികള്‍ മുഴുവനായും ഛേദിക്കപ്പെട്ടുപോകുമായിരുന്നു. എങ്കിലും, മരണമുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഇതുവരെ അറിയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതില്‍ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ ശിക്ഷാവിപത്തുകള്‍ ഇവയായിരിക്കും. കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മനുഷ്യരുടെ മേല്‍ വന്ന എല്ലാ ന്യായവിധികളും കരുണയോടുകലര്‍ന്നവയായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ അപേക്ഷകമായ രക്തം പാപിയെ തന്റെ കുറ്റത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണ അളവ് പ്രാപിക്കുന്നതില്‍നിന്ന് രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാല്‍ അന്തിമ ന്യായവിധിയില്‍ ക്രോധം കരുണയൊന്നും കലരാതെ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നു.”

> “ആ ദിവസത്തിൽ, ഇത്രകാലം അവർ നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ അഭയം അനവധി ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കും. ‘ഇതാ, ദിവസങ്ങൾ വരുന്നു എന്നു യഹോവയായ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ ദേശത്തിൽ ഒരു ക്ഷാമം അയക്കും; അതു അപ്പത്തിന്റെ ക്ഷാമമല്ല, വെള്ളത്തിനായുള്ള ദാഹവും അല്ല, യഹോവയുടെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതിനുള്ള ക്ഷാമം ആകുന്നു. അവർ സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് സമുദ്രംവരെ, വടക്കുനിന്ന് കിഴക്കേ അറ്റംവരെ, യഹോവയുടെ വചനം അന്വേഷിപ്പാൻ ഇവിടെയും അവിടെയും ഔടിച്ചുറ്റും; എങ്കിലും അതു കണ്ടെത്തുകയില്ല.’ ആമോസ് 8:11, 12.” ദ ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 627–629.

മുൻപത്തെ ഭാഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു: “ദൈവം ദീർഘക്ഷമയോടെ സഹിക്കുന്നതും, ദൈവത്തിന്റെ കണക്കിൽ തന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ അളവ് നിറയുന്നതുവരെ അവൻ ശിക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതുമായ ജാതി, ഒടുവിൽ കരുണ കലരാത്ത ക്രോധപാനപാത്രം പാനം ചെയ്യും.” അതേ അനുച്ഛേദത്തിൽ അവൾ ഇങ്ങനെ കൂടി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്: “ദൈവം യിസ്രായേലിനെ വിടുവിക്കുവാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ മിസ്രയീമിന്മേൽ വന്ന ബാധകൾ, ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ വിടുതലിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ലോകത്തിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്ന അതിലും ഭയാനകവും വ്യാപകവുമായ ന്യായവിധികളോടു സ്വഭാവത്തിൽ സദൃശമായിരുന്നു.” “അകൃത്യത്തിന്റെ അളവ്” നിറയ്ക്കുന്ന ജാതി (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) മിസ്രയീമിലെ പത്തു ബാധകൾക്കു സമാനമായ ബാധകൾ അനുഭവിക്കും.

ഈജിപ്തിലെ ബാധകൾ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ബാധകളും എല്ലാവരുടെയും മേൽ വന്നു; എന്നാൽ അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ ഈജിപ്ത്യന്മാരുടെ മേൽ മാത്രമേ വന്നു.

> ആ ദിവസം ഞാൻ എന്റെ ജനങ്ങൾ പാർക്കുന്നതായ ഗോഷേൻ ദേശത്തെ വേർതിരിച്ചുകൊള്ളും; അവിടെ ഈച്ചക്കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകയില്ല; ഭൂമിയുടെ നടുവിൽ യഹോവ ഞാൻ തന്നെയാണെന്ന് നീ അറിയേണ്ടതിന്നു. പുറപ്പാട് 8:22.

ഈജിപ്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ബാധകളും എല്ലായിടത്തും പതിഞ്ഞുവെങ്കിലും, ഹെബ്രായർ പാർത്തിരുന്ന ഗോഷെൻ ഈജിപ്തിന്റെ അവസാന ഏഴ് ബാധകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയില്ല. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സൺഡേ നിയമത്തിൽ തന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറച്ചുതീരുന്ന രാജ്യമാണ്. ആ ഘട്ടത്തിൽ ദേശീയ പിന്മാറ്റത്തിനു പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം വരുന്നു; എങ്കിലും ദേശീയ നാശം ഉണ്ടാക്കുന്ന ന്യായവിധികൾ മൈക്കേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും സകല മനുഷ്യജാതിക്കുമുള്ള കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ കരുണയോടുകൂടി കലർന്നിരിക്കുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സൺഡേ നിയമസമയത്ത് ഇപ്പോൾ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും അധികാരസ്ഥരായ ശക്തികളുടെ മുമ്പിൽ തലകുനിച്ച് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും. ആ സമയത്ത് സൺഡേ നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയമാണ് അഡ്വെന്റിസത്തിന് പുറത്തിരുന്നവർക്കു ആത്മീയപരീക്ഷയാകുന്നത്. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സൺഡേ നിയമം മുതൽ മൈക്കേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതുവരെയുള്ള കാലഘട്ടം പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലെ പ്രവർത്തകരുടെ മഹത്തായ ശേഖരണകാലമാണ്; എന്നാൽ സൺഡേ നിയമത്തിന് മുമ്പ് ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിനുത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവർക്കു മേൽ വാതിൽ ഇതിനകം അടച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

> “ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നതോറും, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ ലോകത്തിൽ നടപ്പിലാകുന്നതു കൂടുതൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വരുന്നു. അഗ്നിയിലും പ്രളയത്തിലും ഭൂകമ്പത്തിലുമായി, താൻ അടുത്തുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഈ ഭൂമിയിലെ നിവാസികൾക്കു അവൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ലോകചരിത്രത്തിലെ മഹാസങ്കടകാലം വന്നെത്താൻ പോകുന്ന സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു; അന്നു ദൈവത്തിന്റെ ഭരണത്തിലെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെയും വിവരണാതീതമായ ആശങ്കയോടെയും നിരീക്ഷിക്കപ്പെടും. അതിവേഗ അനുക്രമത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ ഒന്നിനൊന്നായി പിന്തുടരും—അഗ്നിയും പ്രളയവും ഭൂകമ്പവും, യുദ്ധവും രക്തച്ചൊരിച്ചിലും കൂടെ.”

> “അയ്യോ, ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സന്ദർശനകാലം അറിയുന്നുവെങ്കിൽ! ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പരിശോധനാസത്യത്തെ ഇനിയും കേട്ടിട്ടില്ലാത്തവർ അനേകരുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ അനേകരുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ നാശകരമായ ന്യായവിധികളുടെ കാലം, സത്യം എന്തെന്നു പഠിക്കുവാൻ അവസരം ലഭിക്കാതിരുന്നവർക്കു കരുണയുടെ കാലമാണ്. കർത്താവ് അവരെ ആർദ്രമായി നോക്കും. അവന്റെ കരുണാനിറഞ്ഞ ഹൃദയം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നു; പ്രവേശിക്കാതിരിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവർക്കു വാതിൽ അടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും, രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ ഇപ്പോഴും നീട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

> “ദൈവത്തിന്റെ കരുണ അവന്റെ ദീർഘക്ഷമയിൽ പ്രകടമാകുന്നു. മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം എല്ലാവരിലേക്കും മുഴക്കപ്പെടുവാൻ കാത്തുകൊണ്ട്, അവൻ തന്റെ ന്യായവിധികളെ പിടിച്ചുനിർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അയ്യോ, ലോകത്തിന്നു കരുണയുടെ അവസാന സന്ദേശം നൽകേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം തങ്ങളിന്മേൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന കാര്യം നമ്മുടെ ജനങ്ങൾ വേണ്ടതുപോലെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, എത്ര അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി നടന്നേനേ!” Testimonies, volume 9, 97.

മുമ്പത്തെ ഭാഗത്തിൽ, “ദൈവത്തിന്റെ നാശകരമായ ന്യായവിധികളുടെ സമയം സത്യം എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കാത്തവർക്കു കരുണയുടെ സമയമാണ്” എന്നു അവൾ സൂചിപ്പിച്ചു. തുടർന്നുള്ള ഭാഗത്തിൽ, ആ കാലഘട്ടത്തെ അവൾ “കഷ്ടകാലം” എന്നു പരാമർശിക്കുന്നു.

> “വിശുദ്ധ ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിന്റെ സത്യ ഇസ്രായേലിനും അവിശ്വാസികൾക്കും ഇടയിൽ വേർതിരിക്കുന്ന മതിലാകുന്നു എന്നും അങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു; ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയ കാത്തിരിപ്പിലുള്ള വിശുദ്ധന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഏകീകരിക്കുന്ന മഹാ പ്രശ്നം ശബ്ബത്താണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ഒരുവൻ വിശ്വസിക്കുകയും ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുകയും അതിനോടനുബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് വിശുദ്ധ കല്പന ലംഘിച്ചാൽ, മുകളിൽ സ്വർഗത്തിൽ ഭരിക്കുന്ന ദൈവം ഉണ്ടെന്നത്ര ഉറപ്പോടെ, അവർ വിശുദ്ധ നഗരത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തങ്ങൾക്കുതാമേൽ അടച്ചുകളയും. ശബ്ബത്ത് കാണുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്യാത്ത മക്കൾ ദൈവത്തിനുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം അവർ നിരസിച്ചിരുന്നില്ല. കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ട് ശബ്ബത്തിനെ കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞു. ഇതു സഭയെയും നാമമാത്ര അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെയും ക്രോധഭരിതരാക്കി, കാരണം ശബ്ബത്ത് സത്യത്തെ അവർ ഖണ്ഡിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ സമയത്ത് ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ എല്ലാവരും നമുക്കു സത്യമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായി കണ്ടു; അവർ പുറത്തുവന്നു ഞങ്ങളോടുകൂടെ പീഡനം സഹിച്ചു.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

അല്പം പരിഷ്‌കരിക്കപ്പെട്ട രൂപത്തിൽ തന്നെയെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ ഉദ്ധരിച്ച അതേ ഭാഗം Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. ആ പുസ്തകത്തിൽ “the time of trouble” എന്ന തന്റെ പ്രസ്താവനയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനവും അവൾ ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയ്ക്കുശേഷം നിരാശാനുഭവം പ്രാപിച്ച വിശ്വസ്ത മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യ പ്രസിദ്ധീകരണമായിരുന്നു A Word to the Little Flock; പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം, Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി എഡിറ്റർമാർ ആ പംഫ്ലറ്റിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ, പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “the time of trouble” ഏഴ് അവസാന ബാധകളെ ഉദ്ദേശിച്ചതല്ലെന്ന് അവർ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു; കാരണം, ഏഴ് അവസാന ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുമ്പോൾ ന്യായവിധികളോടുകൂടെ കരുണ യാതൊന്നും കലർന്നിരിക്കുന്നതല്ല.

> “1. 33-ാം പേജിൽ ഇപ്രകാരം കൊടുത്തിരിക്കുന്നു: ‘വിശുദ്ധ ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിന്റെ സത്യമായ യിസ്രായേലിനും അവിശ്വാസികൾക്കും ഇടയിൽ വേർതിരിക്കുന്ന മതിൽ ആകുന്നു, ആകുകയും ചെയ്യുമെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയവും കാത്തിരിക്കുന്നതുമായ വിശുദ്ധജനങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഏകീകരിക്കുന്ന മഹത്തായ വിഷയമാണ് ശബ്ബത്തും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ശബ്ബത്ത് കാണുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്യാത്ത മക്കൾ ദൈവത്തിനുണ്ടെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ല. കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു ശബ്ബത്തിനെ കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവരായി.’”

> “ഈ ദർശനം 1847-ൽ നൽകിയതാകുന്നു; അന്നു ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചിരുന്ന അഡ്വെന്റ് സഹോദരന്മാർ വളരെ ചുരുക്കം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; അവരിൽപ്പോലും, അതിന്റെ ആചരണം ദൈവജനത്തിന്നും അവിശ്വാസികൾക്കും ഇടയിൽ ഒരു വേർതിരിവ് വരയ്ക്കുന്നതിനത്തോളം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്ന് കരുതിയവർ വളരെ കുറവായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ ദർശനത്തിന്റെ നിവൃത്തി ദൃശ്യമാകാൻ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ‘ആ കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ആരംഭം’ എന്നത് ബാധകൾ ഒഴുക്കിവിടപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്ന സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല; അവ ഒഴുക്കിവിടപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഒരു ഹ്രസ്വകാലത്തെയാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, അന്നേരം ക്രിസ്തു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ. ആ സമയത്ത്, രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തി സമാപ്തിയിലേക്കു അടുക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിന്മേൽ കഷ്ടം വരികയും ജാതികൾ ക്രോധിക്കയും ചെയ്യും; എങ്കിലും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവയെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ആ സമയത്താണ് ‘പിന്നാക്കമഴ,’ അഥവാ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള പുതുക്കൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഘോഷമുള്ള ശബ്ദത്തിനു ശക്തി നൽകുവാനും, അവസാന ഏഴ് ബാധകൾ ഒഴുക്കിവിടപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളുവാൻ അവരെ ഒരുക്കുവാനും വരിക.” Early Writings, 85.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ ദേശീയ മതത്യാഗത്തിന് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം സംഭവിക്കും. ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ അഡ്വെന്റിസം രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടും; ഒരുവിഭാഗം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും, മറ്റൊരുവിഭാഗം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ദേശീയ നാശം മിസ്രയീമിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ബാധകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ന്യായവിധികൾ മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷാകാലം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ തുടരുന്നു; തുടർന്ന് കരുണ കലരാത്ത ഏഴ് അന്ത്യബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നു.

എന്റെ ആശയം മിസ്രയീമിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് അത്രയല്ല; മറിച്ച്, എലൻ വൈറ്റ് മിസ്രയീമിനെ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്ന ജാതിയുടെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നു എന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ചാണ്. കാരണം, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവൾ ആരംഭം ഉപയോഗിച്ച് അവസാനം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുകയാണ്; അതാണ് ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശുവിന്റെ പ്രവാചകമുദ്ര. പുറപ്പാടിന്റെ കഥയിൽ, കർത്താവ് പ്രാചീന യിസ്രായേലുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, താൻ സ്വയം ഒരു പുതിയ നാമത്താൽ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

> അപ്പോൾ യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഫറവോനോടു എന്തു ചെയ്യും എന്നു നീ കാണും; ശക്തമായ കൈകൊണ്ടു അവൻ അവരെ വിട്ടയക്കും; ശക്തമായ കൈകൊണ്ടുതന്നെ അവൻ അവരെ തന്റെ ദേശത്തുനിന്നു പുറത്താക്കും.

> ദൈവം മോശെയോടു സംസാരിച്ചു അവനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു. ഞാൻ അബ്രാഹാമിന്നും, യിസ്ഹാക്കിന്നും, യാക്കോബിന്നും സർവ്വശക്തനായ ദൈവം എന്ന നാമത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായിരുന്നുവെങ്കിലും, യഹോവ എന്ന എന്റെ നാമത്താൽ ഞാൻ അവർക്കു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

> അവർക്കു കനാൻദേശം, അതായത് അവർ പരദേശികളായി പാർത്ത അവരുടെ പര്യടനദേശം, കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവരോടു എന്റെ നിയമവും സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മിസ്രയീമ്യർ അടിമത്തത്തിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന യിസ്രായേൽമക്കളുടെ നിലവിളിയും ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു; എന്റെ നിയമം ഞാൻ ഓർത്തിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ യിസ്രായേൽമക്കളോടു പറക: ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളെ മിസ്രയീമ്യരുടെ ചുമടുകളുടെ കീഴിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരും; അവരുടെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നു നിങ്ങളെ വിടുവിക്കും; നീട്ടിയ ഭുജത്താലും മഹാവിധികളാലും ഞാൻ നിങ്ങളെ വീണ്ടെടുക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളെ എനിക്കു ജനമായി ഏറ്റുകൊള്ളും; ഞാൻ നിങ്ങളെ ദൈവമായിരിക്കും; മിസ്രയീമ്യരുടെ ചുമടുകളുടെ കീഴിൽനിന്നു നിങ്ങളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ഞാൻ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. അബ്രാഹാമിന്നും യിസ്ഹാക്കിന്നും യാക്കോബിന്നും കൊടുക്കുമെന്നു ഞാൻ സത്യം ചെയ്ത ദേശത്തിലേക്കു ഞാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ടുചെന്നു, അതിനെ അവകാശമായി നിങ്ങൾക്കു തരികയും ചെയ്യും; ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു.

> മോശെ ഇങ്ങനെ യിസ്രായേൽമക്കളോടു സംസാരിച്ചു; എങ്കിലും ആത്മവേദനയും കഠിനദാസ്യവും നിമിത്തം അവർ മോശെയുടെ വാക്കു കേട്ടില്ല. പുറപ്പാട് 6:1–9.

ഇവിടെ കർത്താവ് മോശെയെ തന്റെ നിയമത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുപോലെ യാക്കോബ്, യിസ്ഹാക്ക്, അബ്രാഹാം എന്നിവരും ആയിരുന്നു. മോശെയുടെ ചരിത്രകാലം വരെ JEHOVAH എന്ന നാമം അബ്രാഹാമിന്നും അവന്റെ സന്തതികൾക്കും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല; എങ്കിലും, എബ്രായർ മിസ്രയീമിലെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് വിടുവിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമത്തിന്റെ പുതുക്കലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, കർത്താവ് തന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ വെളിപ്പാട് അവതരിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം ഒരു നാമം പ്രവാചകപരമായി സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അബ്രാം കർത്താവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, കർത്താവ് അവന്റെ പേര് അബ്രാഹാം എന്നു മാറ്റി. മിസ്രയീമ്യ അടിമത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിയമത്തിന്റെ മാനുഷിക പ്രതിനിധിയുടെ പേര് മാറ്റപ്പെട്ടു; ആ പ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ദൈവം തനിക്കായി ഒരു പുതിയ നാമം അവതരിപ്പിച്ചു.

പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ അബ്രാം നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ നാലുനൂറു വർഷം ഈജിപ്ത്യദാസ്യത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരുമെന്ന പ്രവചനം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ അബ്രാമിന് പരിച്ഛേദനയുടെ ആചാരം നൽകപ്പെട്ടു; അവന്റെയും സാറയുടെയും പേരുകൾ മാറ്റപ്പെട്ടു.

നാനൂറ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അബ്രാഹാമിന്റെ നാനൂറ് വർഷത്തെ പ്രവചനം നിറവേറ്റുന്നതിനായി മോശെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെട്ടു. അബ്രാഹാം, ഈസഹാക്ക്, യാക്കോബ്, മോശെ എന്നിവർ എല്ലാവരും അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ കർത്താവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ ആചരിക്കുന്ന തന്റെ ജനങ്ങളുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിയമം പുതുക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.” Review and Herald, February 26, 1914.

മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരെയും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്ന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരെയും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ നടപ്പാകുന്നു. ഈ വേർതിരിവ് പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വന്റിസ്റ്റ് ജനങ്ങളുടെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

> “അഞ്ച് ജ്ഞാനികളുമായും അഞ്ച് മൂഢരുമായും ഉണ്ടായിരുന്ന പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, നിറവേറുകയും ചെയ്യും; കാരണം, ഇതിന് ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; കൂടാതെ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശംപോലെ തന്നെ, അത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോളം ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ജ്ഞാനികളുമായും മൂഢികളുമായും ആയ കന്യകമാർ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ഉപമ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാനത്തിലെ വേർതിരിവ് പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ ഒരു നിറവേറ്റലാണ്, കൂടാതെ അവസാനത്തിലെ ആ വേർതിരിവ് ഞായറാഴ്ച നിയമത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്.

> “വീണ്ടും, ഈ ഉപമകൾ ന്യായവിധിക്കു ശേഷം യാതൊരു പരീക്ഷാകാലവും ഉണ്ടായിരിക്കില്ലെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയായാൽ, ഉടൻതന്നെ നന്മയുള്ളവരുടെയും ദുഷ്ടരുടെയും ഇടയിൽ വേർതിരിവ് നടക്കുന്നു; ഓരോ വിഭാഗത്തിന്റെയും വിധി എന്നേക്കുമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു.” Christ’s Object Lessons, 123.

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ പ്രകാരം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം നിലവിൽ വരുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്നത് അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ജ്ഞാനിയായ കന്യകമാരും, മൃഗത്തിന്റെ അടയാളം പ്രാപിക്കുന്നത് അഡ്വെന്റിസത്തിലെ മൂഢയായ കന്യകമാരുമാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. മൂഢയായ കന്യകമാർ ലയൊദിക്യക്കാരായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> “മൂഢകന്യകമാർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സഭയുടെ അവസ്ഥയെ ലവൊദിക്യാവസ്ഥ എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” Review and Herald, August 19, 1890.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, ദൈവം തന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്ന ജനത്തോടു തന്റെ നിയമം പുതുക്കുമ്പോൾ, മോശെയുടെ കാലത്ത് നിയമം പുതുക്കിയപ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ, ദൈവം തന്റെ സ്വയം ഒരു പുതിയ നാമം വെളിപ്പെടുത്തും. മൂഢകന്യകമാരുടെ അവസ്ഥ അവർക്ക് എണ്ണയില്ല എന്നതാണ്; ലവോദിക്യരുടേത്, തങ്ങൾക്ക് എണ്ണയില്ലെന്ന കാര്യം കാണാൻ പോലും അവർ അത്യന്തം അന്ധരായിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. മൂഢകന്യകമാർ ലവോദിക്യരാണെങ്കിൽ, ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ ഫിലദെൽഫ്യരാണെന്നത് വ്യക്തമാണ്.

> ഫിലദെൽഫിയായിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക; വിശുദ്ധനും സത്യവാനുമായവൻ, ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ ഉള്ളവൻ, തുറക്കുന്നതും ആരും അടയ്ക്കാത്തവൻ, അടയ്ക്കുന്നതും ആരും തുറക്കാത്തവൻ, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അത് ആരും അടയ്ക്കാൻ കഴിയുകയില്ല; നിനക്കു അല്പം ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും നീ എന്റെ വചനം കാത്തു, എന്റെ നാമത്തെ നിഷേധിച്ചില്ല.

> ഇതാ, തങ്ങൾ യെഹൂദന്മാർ ആകുന്നു എന്നു പറയുകയും അല്ലാതിരിക്കയും കള്ളം പറയുകയും ചെയ്യുന്ന സാത്താന്റെ സഭയിൽപ്പെട്ടവരെ ഞാൻ വരുത്തും; ഇതാ, അവരെ നിന്റെ കാൽക്കൽ വന്നു നമസ്കരിക്കയും ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞുകൊള്ളുകയും ചെയ്യിക്കും. നീ എന്റെ സഹനത്തിന്റെ വചനം കാത്തുകൊണ്ടിരിക്കയാൽ, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ പരീക്ഷിപ്പാൻ സർവ്വലോകത്തിന്മേൽ വരുവാനുള്ള പരീക്ഷയുടെ സമയത്തിൽനിന്ന് ഞാനും നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളും.

> ഇതാ, ഞാൻ വേഗം വരുന്നു; ആരും നിന്റെ കിരീടം അപഹരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിനക്കുള്ളതു ഉറപ്പായി പിടിച്ചുകൊൾക. ജയിക്കുന്നവനെ ഞാൻ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു തൂണാക്കും; അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും പുറത്തേക്കു പോകുകയില്ല; ഞാൻ അവന്റെ മേൽ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നാമവും, എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിന്റെ നാമവും, അതായത് എന്റെ ദൈവത്തിൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന പുതിയ യെരൂശലേമിന്റെ നാമവും എഴുതും; എന്റെ പുതിയ നാമവും ഞാൻ അവന്റെ മേൽ എഴുതും. ചെവിയുള്ളവൻ സഭകളോടു ആത്മാവു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാട് 3:7–13.

ഫിലദെൽഫ്യസഭക്കാർ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദൈവം തന്റെ പുതിയ നാമം അവരുടെ മേൽ എഴുതുമെന്ന വാഗ്ദാനം അവർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു. കർത്താവ് ആ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ പുതിയൊരു നാമം അവൻ വെളിപ്പെടുത്തും. കർത്താവ് അബ്രാഹാമിനോടു താൻ സർവ്വശക്തനായ ദൈവമാണെന്നു അരുളിച്ചെയ്തു.

> അബ്രാം തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് വയസ്സുള്ളവനായിരിക്കുമ്പോൾ, യഹോവ അബ്രാമിന് പ്രത്യക്ഷനായി അവനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ സർവ്വശക്തനായ ദൈവമാകുന്നു; എന്റെ സന്നിധിയിൽ നടന്നു നിർമലനായിരിക്ക. ഞാൻ എനിക്കും നിനക്കും ഇടയിൽ എന്റെ നിയമം സ്ഥാപിക്കും; നിന്നെ അത്യന്തം വർദ്ധിപ്പിക്കും. അപ്പോൾ അബ്രാം മുഖം നിലത്തു വീണു; ദൈവം അവനോടു അരുളിച്ചെയ്തു: എനിക്കു സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഇതാ, എന്റെ നിയമം നിനക്കൊപ്പമാകുന്നു; നീ അനേകം ജാതികളുടെ പിതാവായിരിക്കും. ഇനി നിന്റെ പേർ അബ്രാം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുകയില്ല; നിന്റെ പേർ അബ്രഹാം എന്നു ആയിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ, അനേകം ജാതികളുടെ പിതാവായി ഞാൻ നിന്നെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉല്പത്തി 17:1–5.

അബ്രാഹാമിന്റെ കാലത്തു കർത്താവു തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ജനത്തോടു ആദ്യം നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, താൻ സർവ്വശക്തനായ ദൈവമാണെന്നു സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തി. മോശെയുടെ കാലത്തു തന്റെ നിയമബന്ധം കൂടുതൽ വികസിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ആദ്യമായി താൻ യഹോവയെന്നു സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തി. അനേകരോടു ഒരു ആഴ്ചക്കായി നിയമം സ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാൻ യേശു വന്നപ്പോൾ, പഴയ നിയമത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതും അതും ഒരു ബാബിലോന്യനാൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതുമായ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ നാമം അവൻ പരിചയപ്പെടുത്തി.

> അപ്പോൾ രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ അത്യന്തം വിസ്മയപ്പെട്ടു, വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു തന്റെ മന്ത്രിമാരോടു പറഞ്ഞു: “നാം ബന്ധിക്കപ്പെട്ട മൂന്ന് പുരുഷന്മാരെ തീയിന്റെ നടുവിലേക്ക് ഇട്ടതല്ലയോ?” അവർ രാജാവിനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “അതെ, രാജാവേ, സത്യം.” അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ നാല് പുരുഷന്മാരെ അഴിച്ചുവിട്ടവരായി തീയിന്റെ നടുവിൽ നടക്കുന്നതായി കാണുന്നു; അവർക്കൊരുവിധ ഹാനിയും ഇല്ല; നാലാമന്റെ രൂപം ദൈവപുത്രനെപ്പോലെയാകുന്നു.” ദാനീയേൽ 3:24, 25.

ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു എന്നത് സ്ഥാപിക്കുക വളരെ എളുപ്പമാണ്. ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ശദ്രക്ക്, മേശക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം എന്നവർ ഉടമ്പടി അന്തിമമായി പുതുക്കുന്നവരാണ്. ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെയും ഉത്തരമഴയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെയും ഒരു പ്രവചനാത്മക ദൃഷ്ടാന്തം നാം കാണുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ ആ മൂന്ന് വിശ്വസ്തരോടുകൂടെ പീഡനത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യും; അവർ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ മാത്രമല്ല, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയെ മാതൃകയാക്കി കാണിക്കുന്ന ആ അഗ്നിയിൽ, അവൻ തന്റെ നാമങ്ങളിൽ ഒന്നാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതും ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രനായി വന്നതുവരെ ചരിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാതിരുന്ന ഒരു നാമമാണ്. മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഈ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ ലോകാവസാനത്തിൽ ഉടമ്പടി പുതുക്കുന്നവർ അന്തിമ പ്രതിസന്ധിക്കിടെ ക്രിസ്തുവുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതും, മനുഷ്യരിൽ ആരും അറിയാതിരുന്ന ഒരു നാമം അവന്നു ഉള്ളതും നാം കാണുന്നു.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഈജിപ്ത്യ വിമോചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനയിൽ നിന്ന് ഞാൻ വളരെ അകന്നു പോകുന്നതിന് മുമ്പ്, ഈജിപ്തിൽ പത്ത് ബാധകളിൽ ആദ്യത്തേത് ആരംഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് യഥാർത്ഥ ശബ്ബത്ത് പ്രക്ഷോഭം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന കാര്യം നാം സ്വയം ഓർമ്മിപ്പിക്കണം.

> അപ്പോൾ ഫറവോൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, ദേശത്തിലെ ജനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അനേകരായിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളോ അവരെ അവരുടെ ഭാരങ്ങളിൽനിന്ന് വിശ്രമിപ്പിക്കുന്നു. അന്നേ ദിവസം ഫറവോൻ ജനത്തിന്റെ പണിക്കാരാധിപന്മാർക്കും അവരുടെ മേൽവിചാരകന്മാർക്കും കല്പിച്ചു പറഞ്ഞു: ഇതുവരെ ചെയ്തതുപോലെ ഇഷ്ടിക ഉണ്ടാക്കുവാൻ ഇനി നിങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് വൈക്കോൽ കൊടുക്കരുത്; അവർ തന്നേ പോയി തങ്ങൾക്കായി വൈക്കോൽ ശേഖരിക്കട്ടെ. എന്നാൽ അവർ ഇതുവരെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന ഇഷ്ടികയുടെ എണ്ണം അവർക്കു മേൽ തന്നേ ചുമത്തുവിൻ; അതിൽ ഒന്നും കുറക്കരുത്; അവർ മടിയന്മാരാകയാൽ തന്നേ, “ഞങ്ങൾ പോയി നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്നു യാഗം കഴിക്കട്ടെ” എന്നു നിലവിളിക്കുന്നു. ആകയാൽ ആ പുരുഷന്മാരുടെ മേൽ കൂടുതൽ പണി ചുമത്തുവിൻ, അവർ അതിൽ പ്രയത്‌നിക്കേണ്ടതിന്നു; വ്യർത്ഥവചനങ്ങളെ അവർ ഗണിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ ജനത്തിന്റെ പണിക്കാരാധിപന്മാരും അവരുടെ മേൽവിചാരകന്മാരും പുറത്തേക്കു പോയി ജനത്തോടു സംസാരിച്ചു: ഫറവോൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു വൈക്കോൽ കൊടുക്കുകയില്ല. നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്നിടത്തെല്ലാം പോയി വൈക്കോൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ; എങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ജോലിയിൽ ഒന്നും കുറയുകയില്ല. അങ്ങനെ ജനങ്ങൾ വൈക്കോലിന്നു പകരം പുല്ലുതണ്ട് ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു മിസ്രയീംദേശമൊക്കെയും ചിതറിപ്പോയി. പണിക്കാരാധിപന്മാർ അവരെ ത്വരപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു: വൈക്കോൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോലെ തന്നേ, ദിവസേനയുള്ള നിങ്ങളുടെ വേല പൂർത്തിയാക്കുവിൻ. ഫറവോന്റെ പണിക്കാരാധിപന്മാർ അവരുടെ മേൽ നിയമിച്ചിരുന്ന യിസ്രായേൽമക്കളുടെ മേൽവിചാരകന്മാർ അടിയേറ്റു; “ഇന്നലെയും ഇന്നും മുമ്പെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടികപ്പണി എന്തുകൊണ്ടു പൂർത്തിയാക്കിയില്ല?” എന്നു അവരോടു ചോദിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ യിസ്രായേൽമക്കളുടെ മേൽവിചാരകന്മാർ വന്നു ഫറവോനോടു നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു: എന്തുകൊണ്ടു നിന്റെ ദാസന്മാരോടു ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു? നിന്റെ ദാസന്മാർക്കു വൈക്കോൽ കൊടുക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും അവർ ഞങ്ങളോടു, “ഇഷ്ടിക ഉണ്ടാക്കുവിൻ” എന്നു പറയുന്നു; ഇതാ, നിന്റെ ദാസന്മാർ അടിയേൽക്കുന്നു; എന്നാൽ കുറ്റം നിന്റെ സ്വന്തം ജനത്തിനാകുന്നു. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ മടിയന്മാർ, മടിയന്മാർ തന്നേ; അതുകൊണ്ടു തന്നേ, “ഞങ്ങൾ പോയി യഹോവേക്കു യാഗം കഴിക്കട്ടെ” എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു. ആകയാൽ ഇപ്പോൾ പോയി വേല ചെയ്യുവിൻ; നിങ്ങൾക്കു വൈക്കോൽ കൊടുക്കപ്പെടുകയില്ല; എങ്കിലും ഇഷ്ടികയുടെ കൃത്യസംഖ്യ നിങ്ങൾ കൈമാറേണ്ടതാകുന്നു. “നിങ്ങളുടെ ദിവസേനയുള്ള ഇഷ്ടികകളിൽ ഒന്നും കുറക്കരുത്” എന്നു പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, തങ്ങൾ ദുഷ്സ്ഥിതിയിലാണെന്നു യിസ്രായേൽമക്കളുടെ മേൽവിചാരകന്മാർ കണ്ടറിഞ്ഞു. പുറപ്പാട് 5:5–19.

ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതിനു മുമ്പ്, ഏഴാംദിന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർക്കെതിരെ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കലഹോത്തേജനം ഉണ്ടാകും; മിസ്രയീമിലെ ബാധകൾക്ക് മുന്നോടിയായി ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ. എല്ലാ കഷ്ടതകൾക്കും കാരണക്കാരൻ അവനാണെന്നു മിസ്രയീമ്യരും എബ്രായരും തിരിച്ചറിഞ്ഞത് മോശെയെയായിരുന്നു; അഹാബ് ഏലീയാവിനെ അങ്ങനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതുപോലെ തന്നെ.

> ആഹാബ് ഏലീയാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആഹാബ് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിനെ കലക്കുന്നതു നീയോ?” അതിന്നു അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇസ്രായേലിനെ കലക്കിയിട്ടില്ല; നീയും നിന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനവും തന്നേ, നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ കല്പനകൾ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും നീ ബാലീമിനെ അനുഗമിച്ചിട്ടുമാകുന്നു.” 1 രാജാക്കന്മാർ 18:17, 18.

മോശെയുടെ കഥ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; ഏലീയാവിന്റെ കഥയും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. ഒരുമിച്ചായാലും വേറെയായാലും, മോശെയും ഏലീയാവും പ്രതീകങ്ങളാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണത്തിൽ, അവർ ഒരുമിച്ച് മരിക്കാത്ത ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെയും കർത്താവിൽ മരിക്കുന്നവരെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മോശെ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ഏലീയാവോ ഒരിക്കലും മരിച്ചില്ല. വെളിപ്പാടു പതിനൊന്നിൽ ജനങ്ങൾക്ക് പീഡകരായിരിക്കുന്ന രണ്ട് പ്രവാചകന്മാരും അവരാണ്. മോശെയും ഏലീയാവും പ്രതീകങ്ങളായി അനേകം സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് പരിഗണിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുന്നു.

> ഇതാ, യഹോവയുടെ മഹത്തായതും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ നിങ്ങളിലേക്കു പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിനെ അയക്കും; അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും, മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വന്ന് ഭൂമിയെ ശാപത്തോടെ അടിക്കും. മലാഖി 4:5, 6.

മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, “എലീയാവു പ്രവാചകൻ” ഒരു പ്രത്യേക സന്ദേശത്തോടുകൂടെ പ്രത്യക്ഷനാകേണ്ടതാണ്; അത് “പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും, മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും” തിരിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്. പ്രവാചകന്മാർ എല്ലാവരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം പറയുന്നു; അവർ എല്ലാവരും പരസ്പരം ഏകാഭിപ്രായത്തിലാണ്.

> പ്രവാചകന്മാരുടെ ആത്മാക്കൾ പ്രവാചകന്മാർക്കു കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കാരണം ദൈവം കലക്കത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവല്ല, സമാധാനത്തിന്റേതാകുന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ എല്ലാ സഭകളിലും അങ്ങനെ തന്നേ. 1 കൊരിന്ത്യർ 14:32, 33.

യഹോവയുടെ മഹത്തായും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം എത്തുന്നതിനുമുമ്പേ ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുന്നു; ആകയാൽ അത് വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നുവിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ പ്രത്യേക സന്ദേശം തന്നെയാണ്. “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു വരുമ്പോൾ, ഏലീയാവിന്റെ പ്രത്യേക സന്ദേശം ദൈവത്തിന്റെ “ദാസന്മാർക്കു ശീഘ്രം സംഭവിക്കേണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ” കാണിച്ചുതരുന്നു.

> ദൈവം യേശുക്രിസ്തുവിന്നു നല്കിയ വെളിപ്പാട് — ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിപ്പാൻ അവന്നു നല്കിയതാകുന്നു; അവൻ തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനോടു അതു സൂചിപ്പിച്ചു. യോഹന്നാൻ ദൈവവചനത്തിന്നും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്നും താൻ കണ്ട സകലത്തിന്നും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ; അതു കേൾക്കുന്നവരും അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതു പാലിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാന്മാർ; സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:1–3.

ശ്രദ്ധിക്കുക: മലാഖി എലിയാവിനെ ഒരു പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അവൻ കല്പനകളെ പാലിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു നേരിട്ടുള്ള പരാമർശവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

> എന്റെ ദാസനായ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം നിങ്ങൾ ഓർക്കുവിൻ; സകല യിസ്രായേലിന്നായി ഹോറെബിൽ ഞാൻ അവന്നു കല്പിച്ച ചട്ടങ്ങളും ന്യായവിധികളും അതുതന്നേ. ഇതാ, യഹോവയുടെ മഹത്തായും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിന് മുമ്പായി ഞാൻ പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിനെ നിങ്ങളിങ്കലേക്കു അയക്കും. അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയത്തെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയത്തെ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വന്നു ഭൂമിയെ ശാപത്താൽ ബാധിക്കും. മലാഖി 4:4–6.

ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ പഴയനിയമത്തിലെ അവസാനത്തേതുകളാണ്; അവയിൽ പഴയനിയമത്തിന്റെ അന്തിമ വാഗ്ദാനവും, പത്ത് കല്പനകൾ ആചരിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രത്യേക ഊന്നലും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ ഏഴ് “ഭാഗ്യവചനങ്ങൾ” ഉണ്ട്; അവയിലെ അവസാനത്തേത് പത്ത് കല്പനകൾ ആചരിക്കുന്നവരുടെ മേലുള്ള ഒരു ഭാഗ്യവചനമാണ്.

> ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു; ആദിയും അന്തവും, ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകുന്നു. അവന്റെ കല്പനകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; ജീവവൃക്ഷത്തിന്മേൽ അവർക്കു അവകാശം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്നും, നഗരത്തിലേക്കു വാതിലുകൾ വഴിയായി പ്രവേശിക്കേണ്ടതിന്നും. വെളിപ്പാട് 22:13, 14.

പഴയ നിയമത്തിലെ അവസാന വാഗ്ദാനം നമ്മെ പത്ത് കല്പനകളെ “ഓർക്കുവാൻ” അറിയിച്ചുകൊടുക്കുന്നു; എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, “ഓർക്കുക” എന്ന കല്പന ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആ ഏക കല്പനയെയാണ് അത് പ്രത്യേകിച്ച് ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

> ശബ്ബത്ത് ദിനം വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ ഓർക്കുക. ആറു ദിവസം നീ പ്രയത്നിച്ച് നിന്റെ സകല വേലകളും ചെയ്യുക; എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ ശബ്ബത്താകുന്നു; അതിൽ നീ യാതൊരു വേലയും ചെയ്യരുത്; നീയും, നിന്റെ പുത്രനും, നിന്റെ പുത്രിയും, നിന്റെ ദാസനും, നിന്റെ ദാസിയും, നിന്റെ കന്നുകാലിയും, നിന്റെ വാതിലുകൾക്കുള്ളിലെ അന്യനും അങ്ങനെ തന്നേ. എന്തെന്നാൽ ആറു ദിവസങ്ങളിൽ യഹോവ ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിൽ ഉള്ള സകലവും ഉണ്ടാക്കി, ഏഴാം ദിവസം വിശ്രമിച്ചു; അതുകൊണ്ടു യഹോവ ശബ്ബത്ത് ദിനത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് വിശുദ്ധീകരിച്ചു. പുറപ്പാട് 20:8–11.

പഴയനിയമത്തിലും പുതിയനിയമത്തിലും ഉള്ള അവസാന വാഗ്ദാനം ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ പ്രത്യേകിച്ച് ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തിനെ പ്രത്യേകം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. മലാഖി “ഓർക്കുവിൻ” എന്നു പറയുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു എന്നു യോഹന്നാൻ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെയും അവന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെയും സ്മരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ശബ്ബത്ത് വിവാദത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായും മാറുന്നു. അവന്റെ കല്പനകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുടെ മേൽ ഉള്ള “ഭാഗ്യം” യോഹന്നാൻ രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദിയും അന്തവും, ഒന്നാമനും അവസാനത്തവനുമായ യേശു പ്രഖ്യാപിച്ചതു തന്നെയാണ് അവൻ വെറും രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ആകയാൽ, പുതിയനിയമത്തിലെ അവസാന വാഗ്ദാനം ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തോടും, ആരംഭംകൊണ്ട് അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ദൈവത്വത്തിന്റെ സ്വഭാവഗുണത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആരംഭങ്ങൾ എന്നർത്ഥമുള്ള ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ സത്യം സ്രഷ്ടാവിനെയും സൃഷ്ടിയെയും ശബ്ബത്തിന്മേലുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പ്രാധാന്യത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇവയെ എല്ലാം ഒരുമിച്ച്, വരിപിന്നെ വരിയായി കാണുമ്പോൾ, പഴയ നിയമത്തിന്റെ ആരംഭവും പഴയതും പുതിയതുമായ നിയമങ്ങളുടെ അവസാനവും ദൈവത്തെ സ്രഷ്ടാവായി, പത്തു കല്പനകളെ, ശബ്ബത്ത് കല്പനയെ, കൂടാതെ യേശുവാണ് ആരംഭവും അവസാനവും എന്ന സത്യത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

പഴയ നിയമത്തിന്റെ അവസാന വാഗ്ദാനത്തിൽ മലാഖി, ഏലീയാ പ്രവാചകനെ ഒരു പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; യിസേബേലിനെയും ആഹാബിനെയും നേരിട്ട പ്രവാചകനും അവനായിരുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകം യിസേബേലിനെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായും പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രതീകമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഏലീയാവ് ആഹാബിനെയും യിസേബേലിനെയും നേരിട്ടത്, ഐക്യനാടുകളുടെ ശക്തിപ്രദാനത്താൽ ബലപ്പെട്ടതും പാപ്പത്വം നയിക്കുന്നതുമായ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ നേരിടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജാവായിരുന്ന ആഹാബ് പത്ത് ഗോത്രങ്ങളിലുമേലുള്ള ഭരണാധികാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അങ്ങനെ, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി പാപ്പത്വത്തിനുവേണ്ടി (യിസേബേൽ) ചെയ്യേണ്ടതിന്നു ഐക്യനാടുകൾ (വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്ത് ഗോത്രങ്ങൾ അഥവാ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ) ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഐക്യനാടുകളെ (ആഹാബ്) അവൻ മുൻരൂപമാക്കി. മലാഖി, യഹോവയുടെ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായി ദിവസത്തിന് മുമ്പായി വരുന്ന ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാനായി ഏലീയാവിനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, യിസേബേൽ മൂന്നു വർഷവും അരവർഷവും അവനെ പീഡിപ്പിച്ചതുപോലെ, ആധുനിക റോം (മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ) പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെയാണ് ഏലീയാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. മലാഖി 4:4-ൽ “ഓർക്കുക” എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ച് ശബ്ബത്തിനെ ഊന്നിപ്പറയുന്നത്, മലാഖി ചിത്രീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകദൃശ്യത്തിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയും ചേർക്കുന്നു.

പഴയ നിയമത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പഴയ നിയമത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്യുകയും, തുടർന്ന് ബൈബിളിന്റെ ആരംഭത്തെ ബൈബിളിന്റെ അവസാനത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അറിയിക്കപ്പെടുന്ന സത്യങ്ങളെ പരിഗണിക്കുന്നതിൽ ഇനിയും വളരെ കൂടുതലായി ചേർക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ഉല്പത്തിയിൽ നാം സ്രഷ്ടാവിനെയും സൃഷ്ടിയെയും സൃഷ്ടിയെ സ്മരിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ബത്തിനെയും കാണുന്നു. മലാഖിയിൽ മനുഷ്യന്റെ കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്കും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളിലേക്കും നയിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധി വിഷയമായി ശബ്ബത് കല്പനയെ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടതായി നാം കാണുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, മലാഖി അതിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, “യഹോവയുടെ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം.” മരണത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്ന ഒരു ലോകത്തോട് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്ന ദൈവജനത്തെ ഏലീയാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “ഇന്നു, ഏലീയാവിന്റെയും സ്നാപക യോഹന്നാന്റെയും ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും, ദൈവം നിയമിച്ച ദൂതന്മാർ പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടങ്ങളോടും രാജാധിരാജാവും കർത്താധികർത്താവുമായ ക്രിസ്തു യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയോടും ബന്ധപ്പെട്ട് ഉടൻ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ഗൗരവമേറിയ സംഭവങ്ങളിലേക്കു ന്യായവിധിക്കായി വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” Prophets and Kings, 715, 716.

പഴയ നിയമത്തിന്റെ തുടക്കവുമാകുന്ന ബൈബിളിന്റെ ആരംഭം, രണ്ടനിയമങ്ങളുടെയും അവസാനത്തിൽ കാണുന്ന അതേ കഥയെയാണ് തിരിച്ചറിയിച്ചുതരുന്നത്; എങ്കിലും ഓരോ തുടക്കത്തിനും അവസാനത്തിനും ഊന്നിപ്പറയാനും സന്ദേശത്തിൽ സംഭാവന ചെയ്യാനും താന്താന്റെ സത്യമുണ്ട്. ഉല്പത്തിയിൽ ദൃഷ്ടികേന്ദ്രം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളിലാണ്; മലാഖിയിൽ ദൃഷ്ടികേന്ദ്രം വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന സന്ദേശത്തിലാണ്. വെളിപ്പാടിന്റെ അവസാനഭാഗം ആൽഫയെയും ഒമേഗയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ആദ്യഗ്രന്ഥത്തിൽ നാം താഴെപ്പറയുന്നതു വായിക്കുന്നു.

> ദാവീദിന്റെ പുത്രനും അബ്രാഹാമിന്റെ പുത്രനുമായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വംശാവലി ഗ്രന്ഥം.

> അബ്രാഹാം യിസ്ഹാക്കിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യിസ്ഹാക്ക് യാക്കോബിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യാക്കോബ് യൂദാവിനെയും അവന്റെ സഹോദരന്മാരെയും ജനിപ്പിച്ചു; യൂദാ താമാരിൽ നിന്നു പേരെസിനെയും സേരഹിനെയും ജനിപ്പിച്ചു; പേരെസ് ഹെസ്രോനെ ജനിപ്പിച്ചു; ഹെസ്രോൻ അരാമിനെ ജനിപ്പിച്ചു; അരാം അമ്മീനാദാബിനെ ജനിപ്പിച്ചു; അമ്മീനാദാബ് നഹ്ശോനെ ജനിപ്പിച്ചു; നഹ്ശോൻ സൽമോനെ ജനിപ്പിച്ചു; സൽമോൻ രാഹാബിൽ നിന്നു ബോവസിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ബോവസ് രൂത്തിൽ നിന്നു ഓബേദിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ഓബേദ് യിശ്ശായിയെ ജനിപ്പിച്ചു; യിശ്ശായി ദാവീദ് രാജാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ദാവീദ് രാജാവ് ഊരിയായുടെ ഭാര്യയായിരുന്നവളിൽ നിന്നു ശലോമോനെ ജനിപ്പിച്ചു; ശലോമോൻ രെഹബെയാമിനെ ജനിപ്പിച്ചു; രെഹബെയാം അബീയാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; അബീയാ ആസാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ആസാ യെഹോശാഫാത്തിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യെഹോശാഫാത്ത് യോറാമിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യോറാം ഉസ്സീയാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ഉസ്സീയാ യോഥാമിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യോഥാം ആഹാസിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ആഹാസ് ഹിസ്കീയാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ഹിസ്കീയാ മനശ്ശെയെ ജനിപ്പിച്ചു; മനശ്ശെ ആമോനെ ജനിപ്പിച്ചു; ആമോൻ യോശീയാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യോശീയാ ബാബിലോണിലേക്കു പ്രവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട കാലത്തു യെഖോന്യാവിനെയും അവന്റെ സഹോദരന്മാരെയും ജനിപ്പിച്ചു. ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയതിനുശേഷം യെഖോന്യാ ശെയൽത്തീയേലിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ശെയൽത്തീയേൽ സെരുബ്ബാബേലിനെ ജനിപ്പിച്ചു; സെരുബ്ബാബേൽ അബീഹൂദിനെ ജനിപ്പിച്ചു; അബീഹൂദ് എല്യാക്കീമിനെ ജനിപ്പിച്ചു; എല്യാക്കീം അസോരെ ജനിപ്പിച്ചു; അസോർ സാദോക്കിനെ ജനിപ്പിച്ചു; സാദോക്ക് ആഖീമിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ആഖീം എലീയൂദിനെ ജനിപ്പിച്ചു; എലീയൂദ് എലെയാസരെ ജനിപ്പിച്ചു; എലെയാസർ മത്താനെ ജനിപ്പിച്ചു; മത്താൻ യാക്കോബിനെ ജനിപ്പിച്ചു; യാക്കോബ് മറിയയുടെ ഭർത്താവായ യോസേഫിനെ ജനിപ്പിച്ചു; അവളിൽ നിന്നു ക്രിസ്തു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന യേശു ജനിച്ചു.

> അങ്ങനെ അബ്രാഹാമിൽ നിന്നു ദാവീദ് വരെ എല്ലാം പതിനാലു തലമുറകൾ; ദാവീദിൽ നിന്നു ബാബിലോണിലേക്കുള്ള പ്രവാസം വരെ പതിനാലു തലമുറകൾ; ബാബിലോണിലേക്കുള്ള പ്രവാസത്തിൽ നിന്നു ക്രിസ്തുവുവരെ പതിനാലു തലമുറകൾ ആകുന്നു.

> യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു: അവന്റെ അമ്മയായ മറിയം യോസേഫിനോട് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവർ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നതിനുമുമ്പ്, അവൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഗർഭിണിയായതായി കണ്ടു. അപ്പോൾ അവളുടെ ഭർത്താവായ യോസേഫ് നീതിമാനായിരുന്നതിനാലും അവളെ പരസ്യനിന്ദയ്ക്ക് ഇരയാക്കുവാൻ ഇച്ഛിക്കാതിരുന്നതിനാലും അവളെ രഹസ്യമായി വിട്ടയക്കുവാൻ മനസ്സുവെച്ചു. എന്നാൽ അവൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ അവന്നു പ്രത്യക്ഷനായി അരുളിച്ചെയ്തത്: ദാവീദിന്റെ മകനായ യോസേഫേ, നിന്റെ ഭാര്യയായ മറിയത്തെ സ്വീകരിപ്പാൻ ഭയപ്പെടേണ്ടാ; അവളിൽ ഗർഭം ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ആകുന്നു.

> അവൾ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; നീ അവന്നു യേശു എന്നു പേര് വിളിക്കേണം; അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു രക്ഷിക്കും. ഇതൊക്കെയും സംഭവിച്ചതോ, “ഇതാ, ഒരു കന്യക ഗർഭം ധരിച്ചു ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവർ അവന്നു ഇമ്മാനുവേൽ എന്നു പേര് വിളിക്കും” എന്നു പ്രവാചകനാൽ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്തത് നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നാകുന്നു; അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം: ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ. അപ്പോൾ യോസേഫ് ഉറക്കത്തിൽനിന്നു എഴുന്നേറ്റു, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ തനിക്കു കല്പിച്ചതുപോലെ ചെയ്തു, തന്റെ ഭാര്യയെ തന്റെ അടുക്കൽ ചേർത്തുകൊണ്ടു; അവൾ തന്റെ ആദ്യജാതനായ മകനെ പ്രസവിക്കുന്നതുവരെയും അവളെ പരിചയിച്ചില്ല; അവന്നു യേശു എന്നു പേര് വിളിച്ചു. മത്തായി 1:1–25.

പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ആരംഭം പഴയ നിയമത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടും അന്ത്യത്തോടും, അതുപോലെ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ അന്ത്യത്തോടും യോജിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം അത് ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ ഉന്നയിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ആറു ദിവസങ്ങളിൽ സകലവും സൃഷ്ടിക്കാനുപയോഗിച്ച ശക്തി തന്നെയാണ് “തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് രക്ഷിപ്പാൻ” അവൻ പ്രയോഗിക്കുന്ന ശക്തിയും. യെശയ്യാവിന്റെ എഴുത്തുകളിൽനിന്ന് ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇമ്മാനുവേൽ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ” എന്നാകുന്നു. തന്റെ ദൈവികതയെ നമ്മുടെ മാനുഷികതയോടു ചേർത്തുകൊണ്ടു അവൻ തന്റെ ജനത്തിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്നു; മറിയത്തിൽ അവതാരമെടുത്തപ്പോൾ അവൻ സാക്ഷാത്കരിച്ച സംയോജനം അതുതന്നെയായിരുന്നു.

> “സമ്പൂർണ്ണ അനുസരണത്തേക്കാൾ കുറവായ ഒന്നിനും ദൈവത്തിന്റെ ആവശ്യമാനദണ്ഡം നിറവേറ്റാൻ കഴിയുകയില്ല. തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ എന്തെന്നതു സംബന്ധിച്ച് അവൻ അവയെ അനിശ്ചിതമായി വിട്ടിട്ടില്ല. മനുഷ്യനെ തനിക്കൊത്ത ഐക്യത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ ആവശ്യമായതല്ലാത്ത ഒന്നും അവൻ കല്പിച്ചിട്ടില്ല. നാം പാപികളെ അവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ആദർശത്തിലേക്കു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കയും, ഈ ആദർശം കൈവരിക്കപ്പെടുവാൻ കൃപയാൽ മാത്രം സാധിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിങ്കലേക്കു അവരെ നയിക്കയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.”

> “മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ ദുർബലതകളാൽ തങ്ങൾ ജയിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ലെന്ന ഭയം മനുഷ്യർക്കില്ലാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു രക്ഷകൻ മനുഷ്യരാശിയുടെ ദൗർബല്യങ്ങൾ തനിക്കുമേൽ ഏറ്റെടുത്തു, പാപരഹിതമായ ജീവിതം നയിച്ചു. ക്രിസ്തു നമ്മെ ‘ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ പങ്കാളികളാക്കുവാൻ’ വന്നതാണ്; ദിവ്യത്വത്തോടു സംയുക്തമായ മനുഷ്യത്വം പാപം ചെയ്യുന്നില്ലെന്നു അവന്റെ ജീവിതം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.” Ministry of Healing, 180.

പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ആരംഭം യേശു എവിടെ, എപ്പോൾ, എന്തിനായി നമ്മുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവം തന്റെമേൽ ഏറ്റെടുത്തു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. മനുഷ്യശക്തി ദൈവികശക്തിയോടു ചേർന്നാൽ പാപം ചെയ്യുന്നില്ല എന്നു തെളിയിക്കുവാൻ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു. പാപം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ലംഘനമാണ്; മലാഖി പറയുന്നതുപോലെ അതിനെ നാം “ഓർക്കേണ്ടതാകുന്നു.” ന്യായപ്രമാണം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ, അതിനാൽ പാപം ചെയ്യാത്തവർ, സ്വർഗീയ കവാടങ്ങളിലൂടെ പ്രവേശിക്കാമെന്ന് യോഹന്നാൻ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ജയിച്ചതുപോലെ ഒരു പാപിക്കും പാപത്തെ ജയിക്കാനാകുമെന്ന് മത്തായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു നമ്മിൽ ഉള്ളപ്പോൾ, (മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ) ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെ സൃഷ്ടിച്ച സൃഷ്ടിശക്തി നമ്മിൽ ഉണ്ട്. ക്രിസ്തു മനുഷ്യകുടുംബത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു, അനന്തകാലത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിലാകെ ദൈവപുത്രൻ മാത്രമല്ല മനുഷ്യപുത്രനും ആകുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് ഈ സാധ്യത ഒരുക്കപ്പെട്ടത്.

മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് ദൈവജനങ്ങൾക്ക് സത്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക സന്ദേശം തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്നു. ആ പ്രത്യേക സന്ദേശം “യഹോവയുടെ ഭയങ്കര ദിവസത്തിന്” തൊട്ടുമുമ്പ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന മലാഖിയുടെ “എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം” കൂടിയാണ്.

രണ്ടു നിയമങ്ങളുടെയും ആരംഭത്തിലും പുതിയ നിയമത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ നിർദിഷ്ട ഗുണലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉല്പത്തിയിൽ അവൻ സ്രഷ്ടാവാണ്; വെളിപ്പാടിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു. പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അവൻ മനുഷ്യപുത്രനാകുന്നു. പഴയ നിയമത്തിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടെ, ദൂതനായ ഏലീയാവു താൻ പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട സന്ദേശം നിറവേറ്റുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ നാം കാണുന്നു; അതായത് പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കുന്നതു.

എലീയാവ് തന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കാൻ പ്രയോഗിക്കുന്ന പ്രവാചക സിദ്ധാന്തം വെളിപ്പാടിൽ യോഹന്നാനോടു ചെയ്യുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടതുതന്നെയാണ്. എലീയാവു “പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കും”; യോഹന്നാനോടോ അന്നുണ്ടായിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ എഴുതുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും അവൻ ഒരേസമയം എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സിദ്ധാന്തം പ്രവാചകവചനത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നു ദൃഷ്ടാന്തപ്പെടുത്തുന്നതിനായി യോഹന്നാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു; എലീയാവും തന്റെ സന്ദേശം അതേ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ മേൽ ആധാരപ്പെടുത്തും. നാം ബൈബിളിന്റെ ആരംഭത്തെ അതിന്റെ അവസാനവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, പഴയനിയമത്തെ പുതിയനിയമവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതാകുന്നു. ഒരു പിതാവ് തന്റെ മകന്റെ ആരംഭമാണ്; മകൻ പിതാവിന്റെ അന്ത്യം ആകുന്നു. നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ അബ്രാഹാമിന്റെ മക്കളുടെ അന്തിമ തലമുറയാണ്; ദൈവം അബ്രാഹാമുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ചരിത്രം, ദൈവം ആ നിയമം നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുകൂടെ പുതുക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്.

> ആകയാൽ അത് വിശ്വാസത്താൽ ആകുന്നു; അത് കൃപയാൽ ആയിരിക്കേണ്ടതിന്നും, വാഗ്ദത്തം സകല സന്തതിക്കും ഉറപ്പായിരിക്കേണ്ടതിന്നും തന്നേ; ന്യായപ്രമാണത്തിൽ നിന്നുള്ളവർക്കു മാത്രമല്ല, അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസത്തിലുള്ളവർക്കും കൂടെ; അവൻ നമ്മെല്ലാവർക്കും പിതാവാകുന്നു. റോമർ 4:16.

എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം പിതാക്കന്മാർ ആൽഫയും മക്കൾ ഒമേഗയും ആകുന്നു. എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കു തിരിക്കുകയും ചെയ്യും. ക്രിസ്തു യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ എലീയാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എലൻ വൈറ്റ് വില്യം മില്ലറിനെ എലീയാവും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും ആയി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഈ പ്രതിനിധി പുരുഷന്മാരുടെ എല്ലാം സന്ദേശവും പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും, മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കുന്നതായിത്തന്നെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ പ്രവൃത്തി മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അവരുടെ സ്വർഗീയ പിതാവിങ്കലേക്കു തിരിക്കുന്നതിൽ ആ സന്ദേശത്തിന്റെ ഫലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം അതിലധികമാണ്, കാരണം അത് ആ പ്രവൃത്തിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ബൈബിള്‍ പ്രവചനങ്ങളില്‍ പ്രതീകങ്ങള്‍ക്ക് ഒരിലധികം അര്‍ഥങ്ങളുണ്ട്; അവയുടെ സന്ദർഭപ്രകാരം അവയെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

> “യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ മഹാനായതാക്കിയത് എന്തായിരുന്നു? യെഹൂദജാതിയുടെ ഉപദേശകർ അവതരിപ്പിച്ച പരമ്പരാഗത ഉപദേശങ്ങളുടെ വിപുലമായ സമുച്ചയത്തിന്നു അവൻ തന്റെ മനസ്സു അടച്ചു, മുകളിൽനിന്നു വരുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്നു അതു തുറന്നു. അവന്റെ ജനനത്തിനു മുമ്പേ പരിശുദ്ധാത്മാവ് യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പ്രസ്താവിച്ചു: ‘അവൻ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ മഹാനായിരിക്കും; വീഞ്ഞും മദ്യവും കുടിക്കയില്ല; അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവനായിരിക്കും…. യിസ്രായേൽമക്കളിൽ അനേകരെ അവരുടെ ദൈവമായ കർത്താവിങ്കലേക്കു തിരിക്കും. പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും അനുസരണമില്ലാത്തവരെ നീതിമാന്മാരുടെ ജ്ഞാനത്തിലേക്കും തിരിപ്പാനും, കർത്താവിന്നായി ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജനത്തെ ഒരുക്കിപ്പാനും, അവൻ ഏലീയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും അവന്റെ മുമ്പായി പോകും.’ ലൂക്കൊസ് 1:15–17.” മാതാപിതാക്കൾക്കും അധ്യാപകർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും ഉള്ള ഉപദേശങ്ങൾ, 445.

കേൾക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിങ്കലേക്കു തിരിക്കേണ്ടതിന്നായി ഈ സന്ദേശം രൂപകല്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അറിയിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പ്രധാന പ്രവാചക സിദ്ധാന്തം ക്രിസ്തു ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദ്യനും അന്ത്യനും, ആരംഭവും അവസാനവും ആകുന്നു എന്നതായിരിക്കും. എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം, യേശുക്രിസ്തുവാണ് ദൈവത്തിന്റെ വചനം എന്ന ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ നിന്നുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചക വചനത്തിന്റെ അവതരണത്തിൽ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയതാണ്; കൂടാതെ ബൈബിളിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ അവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളുമാകുന്നു.

> “ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ദൈവം തന്നെയെത്ര വിശുദ്ധനോ അത്രയും വിശുദ്ധമാണ്. അത് അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്റെ ഒരു വെളിപ്പാടും, അവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപവും, ദൈവിക സ്നേഹത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അവതാരവുമാണ്. സകല സൃഷ്ടിയുടെയും ഐക്യസമന്വയം സകല സജ്ജീവജഡ സത്തകളും, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട എല്ലാറ്റും, സൃഷ്ടാവിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടു സമ്പൂർണ്ണമായി അനുരൂപമാകുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവികളുടേതു മാത്രമല്ല, പ്രകൃതിയുടെ സകല പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണത്തിനായി ദൈവം നിയമങ്ങൾ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാം സ്ഥിരനിയമങ്ങൾക്ക് അധീനമാണ്; അവ അവഗണിക്കപ്പെടാൻ കഴിയാത്തവയാണ്. എന്നാൽ പ്രകൃതിയിലെ എല്ലാം പ്രകൃതിനിയമങ്ങളാൽ ഭരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരൊക്കെയിലും മനുഷ്യൻ മാത്രം നൈതിക ന്യായപ്രമാണത്തിന് വിധേയനാകുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ കിരീടസൃഷ്ടിയായ മനുഷ്യന്നു, ദൈവം തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ ഗ്രഹിപ്പാനും, തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ നീതിയും ഹിതകരതയും, അതു മനുഷ്യന്റെ മേൽ ഉന്നയിക്കുന്ന വിശുദ്ധ അവകാശങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുവാനും കഴിവു നൽകിയിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യനിൽനിന്നു അചഞ്ചലമായ അനുസരണമാണ് ആവശ്യപ്പെടപ്പെടുന്നത്.” Patriarchs and Prophets, 53.

എല്ലാം (ഇതിൽ ബൈബിൾ ഉൾപ്പെടും; കാരണം ബൈബിൾ ഒരു വസ്തുവാണ്, അത് ഒരു വസ്തുവാണെങ്കിൽ അത് എല്ലാറ്റിന്റെയും ഭാഗമാണ്) സ്ഥിരനിയമങ്ങളുടെ അധീനത്തിലാണ്. ബൈബിളിന്റെ ശരിയായ വ്യാഖ്യാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സ്ഥിരനിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും അതിന്നുണ്ട്. ആ ചട്ടങ്ങളിൽ ഒന്ന്, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനം അതിന്റെ ആരംഭത്തോടു ബൈബിൾ ബന്ധിപ്പിച്ചറിയിക്കുന്നു എന്നതാണ്. യേശു ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണ്; അവൻ ആദ്യനും അവസാനനും ആകുന്നു; ഇതും ഒരു “സ്ഥിരനിയമം” ആകുന്നു, കൂടാതെ അവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു ഗുണവുമാകുന്നു.

പഴയനിയമത്തിന്റെയും പുതുനിയമത്തിന്റെയും ആരംഭവും അവസാനവും ഒരുമിച്ചൊത്തിരിക്കുന്നു എന്നു കാണിക്കാനായി ഞങ്ങൾ എലീയാവിന്റെ ഈ പരിചയം ഉപയോഗിച്ചു. ബൈബിളിന്റെ അവസാനം, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനവും ആകുന്നതായതു, വെളിപ്പാടിന്റെ ആരംഭവുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരേ സത്യങ്ങൾക്ക് അഞ്ചു സാക്ഷികൾ—ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ഒരു ഗുണമായ ആ സിദ്ധാന്തത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളവ—അതായത്, ദൈവവചനം ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനം എപ്പോഴും അതിന്റെ ആരംഭത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തം. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം, യേശുക്രിസ്തു ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു എന്നതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്.

> പാത്മോസ് ദ്വീപിലിരുന്ന അപ്പൊസ്തലനായ യോഹന്നാനു സഭയുടെ അനുഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അത്യന്തം ഗൗരവവും ഉണർവുണ്ടാക്കുന്നതുമായ ദൃശ്യങ്ങൾ തുറന്നു കാണിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള അപകടങ്ങളെയും സംഘർഷങ്ങളെയും കുറിച്ച് ബോധപൂർവ്വം അറിവുള്ളവരാകേണ്ടതിന്നു, അത്യന്തം ആകർഷകതയും വിസ്തൃതപ്രാധാന്യവും ഉള്ള വിഷയങ്ങൾ അവന്നു രൂപങ്ങളിലൂടെയും പ്രതീകങ്ങളിലൂടെയും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. കാലാവസാനം വരെയുള്ള ക്രൈസ്തവലോകത്തിന്റെ ചരിത്രം യോഹന്നാനു വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കപ്പെട്ടു. ദൈവജനത്തിന്റെ സ്ഥാനം, അപകടങ്ങൾ, സംഘർഷങ്ങൾ, അന്തിമ വിടുതൽ എന്നിവ അവൻ മഹത്തായ വ്യക്തതയോടെ കണ്ടു. ഭൂമിയിലെ വിളവിനെ പാകമാക്കുവാനുള്ള, അതിനെ സ്വർഗ്ഗീയ കലവറയ്ക്കായുള്ള കറ്റകളായോ അന്തിമദിനത്തിലെ അഗ്നിക്കായുള്ള കെട്ടുകളായോ ആക്കുവാനുള്ള അന്തിമ സന്ദേശം അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

> “ദർശനത്തിൽ യോഹന്നാൻ സത്യത്തിനുവേണ്ടി ദൈവജനങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടിവരുന്ന പരീക്ഷകളെ കണ്ടു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കുന്നതിൽ അവർ അചഞ്ചലമായി നിലകൊണ്ടത്, അവരെ അനുസരണക്കേടിലേക്ക് നിർബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച പീഡക ശക്തികളുടെ മുമ്പിൽ പോലും അദ്ദേഹം കണ്ടു; കൂടാതെ, മൃഗത്തിനും അതിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കും മേലുള്ള അവരുടെ അന്തിമജയവും അദ്ദേഹം കണ്ടു.”

> “വലിയ ചുവന്ന മഹാസർപ്പം, പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലുള്ള ഒരു മൃഗം, കുഞ്ഞാടിനോടു സദൃശമായ കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗം എന്നീ പ്രതീകങ്ങളുടെ കീഴിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ പ്രത്യേകമായി ചവിട്ടിമെതിക്കുകയും അവന്റെ ജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭൗമീയ ഭരണകൂടങ്ങൾ യോഹന്നാനു ദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഈ യുദ്ധം കാലത്തിന്റെ അവസാനംവരെ തുടരുന്നു. വിശുദ്ധയായ ഒരു സ്ത്രീയാലും അവളുടെ മക്കളാലും പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട ദൈവജനങ്ങൾ സംഖ്യയിൽ അത്യന്തം ന്യൂനപക്ഷമായവരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഒരു ശേഷിപ്പുകൂട്ടം മാത്രമേ ഇനിയും നിലനിന്നിരുന്നുള്ളു. ഇവരെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: അവർ ‘ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ പ്രമാണിക്കയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യം ഉള്ളവരായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു.’”

> വിഗ്രഹാരാധനയിലൂടെയും, പിന്നെ പാപ്പാത്വത്തിലൂടെയും, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തസാക്ഷികളെ ഭൂമിയിൽനിന്ന് മായ്ച്ചുകളയാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ സാത്താൻ അനേകം ശതാബ്ദങ്ങളോളം തന്റെ ശക്തി പ്രയോഗിച്ചു. വിജാതിയരും പാപ്പാത്വാനുയായികളും ഒരേ സർപ്പാത്മാവിനാലാണ് പ്രേരിതരായത്. അവർ തമ്മിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരുന്നതു ഇതിലൊന്നിൽ മാത്രമാണ്: ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നതായി ഭാവമെടുക്കുന്ന പാപ്പാത്വം കൂടുതൽ അപകടകരവും ക്രൂരവുമായ ശത്രുവായിരുന്നു. റോമാനിസത്തിന്റെ ഉപാധിയിലൂടെ സാത്താൻ ലോകത്തെ തന്റെ അടിമത്തത്തിലാക്കി. ദൈവത്തിന്റെ സഭയെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന സഭ ഈ വഞ്ചനയുടെ നിരകളിലേക്കു ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയി; ആയിരം വർഷത്തിലധികം ദൈവജനങ്ങൾ സർപ്പത്തിന്റെ ക്രോധത്തിൻ കീഴിൽ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു. പാപ്പാത്വം തന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട് പീഡനം നിർത്തേണ്ടിവന്നപ്പോൾ, സർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുകയും അതേ ക്രൂരവും ദൈവദൂഷണപരവുമായ പ്രവൃത്തി തുടരുകയും ചെയ്യുവാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ശക്തിയെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു. ദൈവത്തിന്റെ സഭയ്‌ക്കും ദൈവനിയമത്തിനും വിരുദ്ധമായി യുദ്ധം ചെയ്‌വാനുള്ള അവസാന ശക്തിയായിരുന്ന ഈ ശക്തി, കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനു മുൻപുണ്ടായിരുന്ന മൃഗങ്ങൾ കടലിൽനിന്നു ഉയർന്നുവന്നതായിരുന്നു; എന്നാൽ ഇതു ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവന്നു; അതിലൂടെ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സമാധാനപരമായ ഉയിർപ്പിനെ അതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ” എന്നത്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ, അതിന്റെ രണ്ടു അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തങ്ങളായ റിപ്പബ്ലിക്കനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും മുഖേന പ്രകടമായിരിക്കുന്നതുപോലെ, യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിൽ നമ്മുടെ ശക്തിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും രഹസ്യം. ആദ്യം അമേരിക്കയുടെ തീരങ്ങളിൽ അഭയം കണ്ടെത്തിയവർ, പാപ്പായത്വത്തിന്റെ അഹങ്കാരപൂർണമായ അവകാശവാദങ്ങളിൽനിന്നും രാജഭരണത്തിന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിൽനിന്നും വിമുക്തമായ ഒരു രാജ്യത്തെത്തിയതിൽ ആനന്ദിച്ചു. പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വിശാലമായ അടിസ്ഥാനംമേൽ ഒരു ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കണമെന്നു അവർ നിർണ്ണയിച്ചു.

> എന്നാൽ പ്രവാചകീയ പേനയുടെ കർശനമായ രേഖപ്പെടുത്തൽ ഈ സമാധാനപരമായ ദൃശ്യത്തിൽ ഒരു മാറ്റം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കുഞ്ഞാടിനോടു സാമ്യമുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദത്തോടുകൂടെ സംസാരിക്കുന്നു; അവൻ “ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും അതിന്റെ മുമ്പാകെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ മൃഗത്തിന് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതിന്നു അവരോടു പറയുമെന്ന് പ്രവചനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; കൂടാതെ “ചെറുതും വലുതും ധനികനും ദരിദ്രനും സ്വതന്ത്രനും ദാസനും എല്ലാർക്കും അവരുടെ വലങ്കയ്യിലോ നെറ്റിയിലോ ഒരു മുദ്ര ലഭിക്കുമാറാക്കുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോ അതിന്റെ നാമമോ അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയോ ഉള്ളവൻ അല്ലാതെ ആരും വാങ്ങുകയോ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും” എന്നു പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം പാപ്പത്വത്തിന്റെ പാത പിന്തുടരുന്നു.

> “ഈ സമയത്താണ് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ ആകാശമദ്ധ്യേ പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നത്: ‘ആരെങ്കിലുമെങ്കിലും മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും നമസ്കരിക്കുകയും, തന്റെ നെറ്റിയിലോ തന്റെ കയ്യിലോ അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവനും ദൈവക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞ് പാനം ചെയ്യും; അത് അവന്റെ കോപപാത്രത്തിൽ കലരാതെയെ ഒഴുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്.’ ‘ഇവിടെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ ഉള്ളത്.’ ലോകത്തോടുള്ള വ്യക്തമായ വിരോധത്തിൽ, ദൈവത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തതയിൽ നിന്നു വഴിതെറ്റാത്ത ചെറിയൊരു സംഘം നിലകൊള്ളുന്നു. ഇവരാണ് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ ഉണ്ടായ ഭേദം പരിഹരിക്കുന്നവരായി യെശയ്യാവ് സംസാരിക്കുന്നവർ; പുരാതന ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളെ പണിയുന്നവരും അനേകം തലമുറകളുടെ അടിസ്ഥാനം ഉയർത്തുന്നവരുമായ അവർ.”

> “മരണാധീനരായ മനുഷ്യരോടു ഒരിക്കലും അഭിസംബോധന ചെയ്തിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ മുന്നറിയിപ്പും ഏറ്റവും ഭയാനകമായ ഭീഷണിയും മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതാണ്. കരുണയൊന്നും കലരാതെയുള്ള ദൈവക്രോധത്തെ വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന പാപം അത്യന്തം ഹീനസ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കണം. ഈ പാപത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെടേണ്ടതുണ്ടോ?—തീർച്ചയായും ഇല്ല. ദൈവം തന്റെ സൃഷ്ടികളോടു ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. അജ്ഞാനത്തിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളുടെ മേൽ അവൻ തന്റെ ക്രോധം ഒരിക്കലും വരുത്തുന്നില്ല. തന്റെ ന്യായവിധികൾ ഭൂമിയുടെ മേൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ്, ഈ പാപത്തെ സംബന്ധിച്ച വെളിച്ചം ലോകത്തിന്നു മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; അതുവഴി മനുഷ്യൻ ഈ ന്യായവിധികൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് വരുത്തപ്പെടുന്നതെന്ന് അറിയുകയും അവയിൽനിന്നു ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനുള്ള അവസരം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.”

> “ഈ മുന്നറിയിപ്പ് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സന്ദേശം മനുഷ്യപുത്രന്റെ വെളിപ്പാടിനു മുമ്പായി പ്രസംഗിക്കപ്പെടേണ്ട അവസാന സന്ദേശമാണ്. അവൻ തന്നേ നൽകിയിരിക്കുന്ന അടയാളങ്ങൾ അവന്റെ വരവ് അത്യന്തം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഏകദേശം നാൽപ്പത് വർഷങ്ങളായി മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മഹാസമരത്തിന്റെ പരിണതിയിൽ രണ്ട് പക്ഷങ്ങൾ വ്യക്തമാകുന്നു: ‘മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും നമസ്കരിച്ച്’ അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നവർ, കൂടാതെ ‘ജീവമുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര’ പ്രാപിച്ചവർ, അവരുടെ നെറ്റികളിൽ പിതാവിന്റെ നാമം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ. ഇത് ദൃശ്യമായ ഒരു അടയാളമല്ല. ആത്മാവിന്റെ രക്ഷയിൽ താൽപര്യമുള്ള എല്ലാവരും ഗൗരവത്തോടെയും അതീവ ആത്മാർത്ഥതയോടെയും അന്വേഷിക്കേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര എന്താണ്? മൃഗത്തിന്റെ അടയാളം എന്താണ്? അത് സ്വീകരിക്കുന്നത് നാം എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കാം?”

> “ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര, അതായത് അവന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമോ ചിഹ്നമോ, നാലാമത്തെ കല്പനയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ദശകല്പനയിലെ ഇതുമാത്രമാണ് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും സൃഷ്ടാവായി ദൈവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുകയും സത്യദൈവത്തെ സകല മിഥ്യാദേവന്മാരിൽനിന്നും വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ചുകാട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രമാണം. തിരുവെഴുത്തുകളിലുടനീളം ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെന്ന സത്യത്തെ അവൻ സകല ജാതീയ ദേവതകളിലും ശ്രേഷ്ഠനാണെന്നതിന് തെളിവായി ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.”

> നാലാമത്തെ കല്പനയാൽ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ട ശബ്ബത്ത് സൃഷ്ടിയുടെ പ്രവൃത്തിയെ സ്മരണീയമാക്കുന്നതിനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാണ്; അതുവഴി മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകൾ എപ്പോഴും സത്യവും ജീവനും ഉള്ള ദൈവത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതിന്നു. ശബ്ബത്ത് എപ്പോഴും ആചരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരിക്കലും വിഗ്രഹാരാധകനോ, നിരീശ്വരവാദിയോ, അവിശ്വാസിയോ ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധദിനത്തെ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നതു മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളെ അവരുടെ സ്രഷ്ടാവിലേക്കു നയിച്ചേനേ. പ്രകൃതിയിലെ കാര്യങ്ങൾ അവരെ അവനെ ഓർക്കുവാൻ ഇടയാക്കുകയും, അവന്റെ ശക്തിയെയും അവന്റെ സ്നേഹത്തെയും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തേനേ. നാലാമത്തെ കല്പനയിലെ ശബ്ബത്ത് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയാണ്. അത് ദൈവത്തെ സ്രഷ്ടാവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അവൻ സൃഷ്ടിച്ച സകല ജീവികൾമേലുള്ള അവന്റെ ന്യായമായ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളവുമാകുന്നു.

> “അപ്പോൾ, സത്യമായ ശബ്ബത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ലോകം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന കള്ളശബ്ബത്ത് അല്ലെങ്കിൽ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര പിന്നെ എന്താണ്? ”

> ദൈവം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതൊക്കെയും, അല്ലെങ്കിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നതൊക്കെയും, അതിന്റെ മുകളിലായി പാപ്പാധിപത്യം തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളുമെന്ന പ്രവചനപ്രഖ്യാപനം, ശബ്ബത്തിനെ ആഴ്ചയിലെ ഏഴാം ദിവസത്തിൽനിന്ന് ഒന്നാം ദിവസത്തിലേക്കു മാറ്റിയതിലൂടെ വിസ്മയകരമായി നിവൃത്തിയായിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ബത്തിനേക്കാൾ മുൻഗണന നൽകി പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ശബ്ബത്ത് എവിടെയായാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അവിടെയെല്ലാം പാപപുരുഷൻ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും സ്രഷ്ടാവിനുമുകളിലായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

> ക്രിസ്തു ശബ്ബത്ത് മാറ്റിയെന്നു വാദിക്കുന്നവർ അവന്റെ സ്വന്തം വചനങ്ങൾക്കുതന്നെ നേരിട്ട് വിരോധം പറയുന്നു. പർവ്വതപ്രസംഗത്തിൽ അവൻ ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘ഞാൻ ന്യായപ്രമാണത്തെയോ പ്രവാചകന്മാരെയോ ഇല്ലാതാക്കുവാൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു ചിന്തിക്കരുത്; ഇല്ലാതാക്കുവാനല്ല, നിവർത്തിപ്പാൻ തന്നേ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്. ആകാശവും ഭൂമിയും ഒഴിഞ്ഞുപോകുവോളം, സകലവും നിവർത്തിയാകുവോളം, ന്യായപ്രമാണത്തിൽ നിന്നു ഒരു യോതോ ഒരു കുറിപ്പോ യാതൊരുവിധത്തിലും ഒഴിഞ്ഞുപോകുകയില്ല എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു സത്യമായി പറയുന്നു. ആകയാൽ ഈ ഏറ്റവും ചെറിയ കല്പനകളിൽ ഒന്നു ലംഘിക്കയും അങ്ങനെ മനുഷ്യരെ ഉപദേശിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും; എന്നാൽ അവ അനുഷ്ഠിക്കയും ഉപദേശിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ വലിയവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.’

> “ശബ്ബത്തിന്റെ മാറ്റം അവരുടെ സഭയാൽ വരുത്തപ്പെട്ടതാണെന്ന് റോമൻ കത്തോലിക്കർ സമ്മതിക്കുന്നു; മാത്രമല്ല, ഈ സഭയുടെ പരമാധികാരത്തിനുള്ള തെളിവായി അവർ ഈ മാറ്റത്തെയാണ് ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. ആഴ്ചയിലെ ആദ്യദിവസത്തെ ശബ്ബത്തായി ആചരിക്കുന്നതിലൂടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ നിയമം നിർമ്മിക്കുന്ന അവളുടെ അധികാരത്തെ അംഗീകരിക്കുകയാണെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. റോമൻ സഭ തന്റേതായ തെറ്റുപറ്റാത്മകതയെന്ന അവകാശവാദം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല; ലോകവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളും അവൾ സൃഷ്ടിച്ച കൃത്രിമ ശബ്ബത്ത് അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, അവർ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവളുടെ അവകാശവാദത്തെ സമ്മതിച്ചുകൊള്ളുന്നു. ഈ മാറ്റത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അവർ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും അധികാരം ഉദ്ധരിക്കാം; എങ്കിലും അവരുടെ തർക്കത്തിലെ ഭ്രാന്തത എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാം. സംഭവത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്കു നേരെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ സ്വയം വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ടും മനപ്പൂർവം കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കുകയാണെന്ന് കാണാൻ പാപ്പാവാദി മതി വരുന്നത്ര കൂർമ്മബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്. ഞായറാഴ്ചസ്ഥാപനം കൂടുതൽ അനുകൂല്യം നേടുമ്പോൾ, അത് അവസാനം മുഴുവൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകത്തെയും റോമിന്റെ പതാകയ്ക്കു കീഴിലേക്കു കൊണ്ടുവരുമെന്ന് ഉറപ്പോടെ അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Back to Articles