Article

# യോവേൽ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകവും ലാവൊദിക്യയിലെ ഏഴാം ദിവസത്തെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - നമ്പർ നാൽപ്പത്തിനാല്

നാല്പത്തിനാല്‍ാം സംഖ്യ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2026

Formats

PDF
Word

1844-ൽ, നിയമപെട്ടകത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് അവൾ ദൃഷ്‌ടിയിട്ടപ്പോൾ, ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തിന്റെ ഉപദേശം അൺസീൽ ചെയ്യപ്പെടുകയും തുടർന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന് പ്രത്യേകമായി ഉന്നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവസാന നാളുകളിൽ അവതാരസിദ്ധാന്തത്തിനും അതേ സ്വർഗ്ഗീയ ഊന്നൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അവൾ രേഖപ്പെടുത്തി. ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത്, പ്രതിരൂപമായ പ്രായശ്ചിത്തദിവസം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ നിയമപെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട പ്രത്യേക പ്രകാശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഏഴാം വർഷത്തെ ശബ്ബത്ത്, പ്രതിരൂപമായ പ്രായശ്ചിത്തദിവസം തന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തുമ്പോൾ നിയമപെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക പ്രകാശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അവതാരസിദ്ധാന്തം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ അവസാന വിശുദ്ധസഭാസമാഗമത്തിൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതു ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ ആരംഭത്തിലുള്ള ആദ്യ വിശുദ്ധസഭാസമാഗമമായ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിനുള്ള ഒമേഗയാണ്. ആ ആദ്യ ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാന ശബ്ബത്ത് അവന്റെ പുനഃസൃഷ്ടിശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ആദ്യ ശബ്ബത്ത് “23” എന്ന സംഖ്യയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവസാനത്തേത് “252” എന്ന സംഖ്യയാൽ.

ആ രണ്ടു ചിഹ്നങ്ങൾ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും സൂചിപ്പിക്കുന്നവയും, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും സൂചിപ്പിക്കുന്നവയും ആകുന്നു. 1798-ൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ 2,520 വർഷങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു; 2,300 വർഷങ്ങൾ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. സഹോദരി വൈറ്റ് വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ട് പത്തു കല്പനകളിലേക്കു ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തു തന്റെ ഐക്യപ്പെടുത്തലിന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു അവനെ അനുഗമിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ അവൾ പ്രതിരൂപീകരിക്കുകയായിരുന്നു. ദേവാലയപരീക്ഷണം കുഞ്ഞാടു പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവനെ അനുഗമിക്കുന്നതിന്റെ പരീക്ഷണമാണ്.

> ഇവർ സ്ത്രീകളോടുകൂടെ അശുദ്ധരാകാതിരുന്നവർ ആകുന്നു; അവർ കന്യകർ ആകുന്നു. കുഞ്ഞാടു എവിടേക്കു പോയാലും അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ ഇവരാകുന്നു. ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിന്നും ആദ്യഫലങ്ങളായി മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽനിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ഇവരാകുന്നു. വെളിപ്പാടു 14:4.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, ഒരു പ്രവാചകയായ നിലയിൽ, വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ആരംഭകാലത്തെ വിശ്വസ്തരെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുകയായിരുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ, അവസാനം വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പിന്നെ പെട്ടകത്തിനകത്തേക്ക് നോക്കുന്ന വിശ്വസ്തർക്കുള്ള ഒരു മാതൃകയും അവൾ നൽകുകയായിരുന്നു. അവിടെ പ്രകാശിതമായി അവർ കാണുന്നത് അവതാരസിദ്ധാന്തത്തെയും ഏകീകരണത്തിന്റെ സമാപ്തിയെയും ആകുന്നു. മൂടിപ്പരിച്ഛാദകരായ രണ്ടു കെരൂബുകൾ സൃഷ്ടിയുടെയും പുനഃസൃഷ്ടിയുടെയും രണ്ടു ശബ്ബത്തുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി അവർ കാണുന്നു. പെട്ടകത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് 252-ഉം മറുവശത്ത് 23-ഉം അവർ കാണുന്നു; സൃഷ്ടിയോടും പുനഃസൃഷ്ടിയോടും ഒത്തൊരുമയിൽ, 23 ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും തമ്മിലുള്ള വിവാഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണെന്നും, 252 ദൈവത്വത്തോടു സംയുക്തമായ ഒരു മനുഷ്യനിലേക്കുള്ള മനുഷ്യന്റെ രൂപാന്തരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.

കരുണാസനം നീക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നില്ല; അതിനാൽ സഹോദരി വൈറ്റ് അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്കു നോക്കിയത് ഒരു പ്രത്യേക വെളിപ്പാടായിരുന്നു; പ്രവചനാത്മകമായി ആ ദൃശ്യമുദാഹരണം, അവർ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തേക്കാൾ അധികമായി, അന്ത്യദിവസങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. നാം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കയാൽ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. ദേവാലയപരീക്ഷണം എന്നത് ക്രിസ്തു തന്റെ കന്യകജനത്തെ തന്റെ ദേവാലയത്തിലേക്കു പടിപടിയായി നയിക്കുന്നതാകുന്നു. പ്രവചനസത്യങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്താൽ പ്രകാശിതമാകുന്ന പാതയിലെ പടികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നാൽപ്പത്താറു വർഷങ്ങളുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ദേവാലയം ഒരു പടിയാണ്.

“23” എന്ന മനുഷ്യാലയം, (ആണും പെണ്ണുമായി അവരെ അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു) ഒരു പടിയാണ്.

ക്രിസ്തു തന്റെ ആലയത്തെ മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഉയർത്തുന്നത് ഒരു ഘട്ടമാണ്.

ഭണ്ഡാരം മലാഖിയുടെ ദൈവാലയമാണ്.

തോബീയാവിന്റെ അശുദ്ധീകരണത്തിൽനിന്നു നെഹെമ്യാവു ഭണ്ഡാരഗൃഹത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചു.

യോശീയാവിന്റെ നവീകരണകാലത്ത് മഹാപുരോഹിതനായ ഹിൽക്കീയാവു മോശെയുടെ എഴുത്തുകൾ കണ്ടെത്തിയത് ആ ദേവാലയത്തിലായിരുന്നു.

നെഹെമ്യാവു അശുദ്ധീകരണത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിച്ച ദേവാലയമത്രേ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തു അതിന്റെ “വിശുദ്ധവിരുദ്ധ അശുദ്ധീകരണത്തിൽ” നിന്ന് രണ്ടുതവണ ശുദ്ധീകരിച്ച അതേ ദേവാലയം.

മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിലെ പെട്ടകം ഒരു ഘട്ടമായിരുന്നു.

ക്രിസ്തു തന്റെ വിശ്വസ്തരെ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് നയിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, സഹോദരി വൈറ്റിനെ പെട്ടകത്തിങ്കലേക്ക് നയിച്ചതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവരെയും അവിടെ നയിക്കുന്നു; അദ്ദേഹം കൃപാസനം ഉയർത്തി, അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്കു നോക്കുവാൻ അവരെ അനുവദിക്കുന്നു. അവർ ഉള്ളിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ, അവതാരസിദ്ധാന്തവും ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തും മൃദുവായ ഒരു പ്രകാശവളയത്താൽ ആവൃതമായിരിക്കുന്നതായി അവർ കാണുന്നു. വരിയിന്മേൽ വരിയായി, “മൃദുവായ ഒരു ദീപ്തിയാൽ ആവൃതമായിരിക്കുന്ന” ആ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നവർ, വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു പെട്ടകത്തിനുള്ളിലേക്കു നോക്കുന്ന സഹോദരി വൈറ്റിനോടു തങ്ങളെത്തന്നെ പൊരുത്തപ്പെടുത്തുന്നു.

പുരാതന പ്രവാചകന്മാർ തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളെക്കാൾ അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിച്ചത്. ആ പുരാതന പ്രവാചകന്മാർ തന്നെയാണ് സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ, അവർ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവജനം എന്നാൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, ഒരുപക്ഷേ, ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പുരാതന പ്രവാചകയാണ്; കാരണം അവളുടെ എല്ലാ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഒമേഗാ ചരിത്രത്തിന്റെ ആൽഫാ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും ശേഷിപ്പിനെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഒരു ആരംഭചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അത് അവസാനചരിത്രത്തിൽ—അക്ഷരാർഥത്തിൽ തന്നേ—നിവൃത്തിയാകുന്നു.

ആദ്യസ്ഥാപനമായ ചരിത്രത്തിൽ, ദർശനത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിനെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. അവിടെ എത്തിയശേഷം, നീക്കിക്കളയപ്പെടരുതായിരുന്ന നിയമപെട്ടകത്തിന്മേലുള്ള കൃപാസനം ഉയർത്തപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന് അകത്തോട്ടു നോക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞു, അവിടെ അവൾ പത്ത് കല്പനകളെ കണ്ടു.

> “അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ ഞാൻ ഒരു പെട്ടകം കണ്ടു; അതിന്റെ മുകളിലും വശങ്ങളിലും അത്യന്തശുദ്ധമായ പൊന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടകത്തിന്റെ ഓരോ അറ്റത്തും മനോഹരമായ ഒരു കെരൂബ് വീതം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ ചിറകുകൾ അതിന്മേൽ വിരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖങ്ങൾ പരസ്പരം അഭിമുഖമായി നിന്നിരുന്നു, അവർ താഴോട്ടു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ദൂതന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഒരു സ്വർണ്ണധൂപകലശം ഉണ്ടായിരുന്നു. ദൂതന്മാർ നിന്നിരുന്നിടമായ പെട്ടകത്തിന്മീതെ അത്യുന്നതമായി ദീപ്തമായ ഒരു മഹത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു; അത് ദൈവം വസിക്കുന്ന ഒരു സിംഹാസനത്തെപ്പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. യേശു പെട്ടകത്തിന്റെ അരികിൽ നിന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ അവന്റെ അടുക്കൽ ഉയർന്നുവരുമ്പോൾ, ധൂപകലശത്തിലുള്ള ധൂപം പുകയുകയും, ആ ധൂപത്തിന്റെ പുകയോടുകൂടെ അവൻ അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ തന്റെ പിതാവിനോടു അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ മന്നയുള്ള സ്വർണ്ണപാത്രം, തളിർച്ച ആരോന്റെ വടി, പുസ്തകത്തെപ്പോലെ മടക്കിവെച്ചിരുന്ന കൽപ്പലകകൾ എന്നിവ ഉണ്ടായിരുന്നു. യേശു അവ തുറന്നു, അവയിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിരലാൽ എഴുതപ്പെട്ട പത്തു കല്പനകൾ ഞാൻ കണ്ടു. ഒരു പാളിയിൽ നാല്, മറ്റൊന്നിൽ ആറ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യ പാളിയിലെ നാല്, മറ്റുള്ള ആറിൽക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രകാശിച്ചു. എന്നാൽ നാലാമത്തെ, ശബ്ബത്ത് കല്പന, അവയെല്ലാം കവിയുന്ന പ്രകാശത്തോടെ ദീപ്തിച്ചു; കാരണം ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ നാമത്തിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ആചരിക്കപ്പെടേണ്ടതിനായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. വിശുദ്ധ ശബ്ബത്ത് മഹിമാപൂർണ്ണമായി കാണപ്പെട്ടു—മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രഭാമണ്ഡലം അതിനെ ചുറ്റുമെങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നു. ശബ്ബത്ത് കല്പന ക്രൂശിൽ ആണിയടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. അത് അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ, മറ്റു ഒമ്പത് കല്പനകളും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നേനേ; അപ്പോൾ നാലാമത്തേതു ലംഘിക്കുന്നതുപോലെ അവയെല്ലാം ലംഘിക്കാനും നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായേനേ. ദൈവം ശബ്ബത്ത് മാറ്റിയിട്ടില്ലെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം അവൻ ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല. എന്നാൽ പാപ്പാ അതിനെ ആഴ്ചയിലെ ഏഴാം ദിവസത്തിൽ നിന്നു ഒന്നാം ദിവസത്തിലേക്കു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു; കാരണം അവൻ കാലങ്ങളെയും ന്യായപ്രമാണങ്ങളെയും മാറ്റേണ്ടവനായിരുന്നു.” Early Writings, 32.

ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം ഫിലദെൽഫിയൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനമായി ആരംഭിച്ച്, തുടർന്ന് 1856-ൽ ലാവൊദിക്യ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, പിന്നെ 1863-ൽ ലാവൊദിക്യ ഏഴാം ദിവസത്തെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയായി മാറിയ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചരിത്രത്തിലെ ആൽഫാ സിദ്ധാന്തമായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അവസാന ദിവസങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഓമേഗാ സിദ്ധാന്തത്തെയും തിരിച്ചറിയുന്നു; അപ്പോൾ ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ലാവൊദിക്യ പ്രസ്ഥാനം ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫിയൻ പ്രസ്ഥാനമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. ആൽഫയും ഓമേഗയും ആയ പ്രകാശങ്ങൾ ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്താലും അവതാരത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> “ദൈവത്തോടു സഹവാസം പുലർത്തുന്നവർ നീതിയുടെ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ വഴി ദുഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ തങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ അപമാനിക്കുന്നില്ല. സ്വർഗീയപ്രകാശം അവരുടെ മേൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രം അവസാനത്തോടടുത്തുവരുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ളതും അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ളതുമായ അവരുടെ അറിവ് അത്യന്തം വർധിക്കുന്നു. ദൈവദൃഷ്ടിയിൽ അവർ അനന്തമൂല്യമുള്ളവരാണ്; കാരണം അവർ അവന്റെ പുത്രനോടു ഏകതയിൽ ഇരിക്കുന്നു. അവർക്കു ദൈവവചനം അതിശയോന്നതമായ സൗന്ദര്യവും മനോഹാരിതയും ഉള്ളതാകുന്നു. അവർ അതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഗ്രഹിക്കുന്നു. സത്യം അവർക്കു വെളിപ്പെടുന്നു. അവതാരസിദ്ധാന്തം സുമൃദുവായ ഒരു ദീപ്തിയാൽ മൂടപ്പെടുന്നു. സകല രഹസ്യങ്ങളെയും തുറന്നു കാണിക്കുന്നതും സകല ദുഷ്കരതകളും പരിഹരിക്കുന്നതുമായ താക്കോൽ തിരുവെഴുത്താകുന്നു എന്നു അവർ കാണുന്നു. വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കാനും വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കാനും മനസ്സില്ലാതിരുന്നവർ ഭക്തിയുടെ മർമ്മം മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല; എന്നാൽ ക്രൂശ് ഏറ്റെടുത്തു യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുവാൻ മടിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർ ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വെളിച്ചം കാണും.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“അവതാരസിദ്ധാന്തം” “ഭക്തിയുടെ മർമ്മം” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

> വിവാദാതീതമായി ഭക്തിയുടെ രഹസ്യം മഹത്തായതു തന്നേ: ദൈവം ജഡത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി, ആത്മാവിൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു, ദൂതന്മാർക്കു ദർശനമായി, ജാതികൾക്കിടയിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടു, ലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു, മഹത്വത്തിലേക്കു ഏറ്റെടുക്കപ്പെട്ടു. 1 തിമൊഥെയോസ് 3:16.

“രഹസ്യം” അവസാന തലമുറവരെ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു; അപ്പോൾ വിശ്വസ്തർ, അവതാരസിദ്ധാന്തം ഏഴാംദിവസ ശബ്ബത്തിന്റെ ഒമേഗ ആകുന്നു എന്ന് കാണുന്നു.

> യുഗങ്ങളോളം തലമുറകളോളം മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ആ രഹസ്യം തന്നേ; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവന്റെ വിശുദ്ധന്മാർക്കു വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ജാതികളുടെ ഇടയിൽ ഉള്ള ഈ രഹസ്യത്തിന്റെ മഹത്വസമ്പത്തിന്റെ സമൃദ്ധി എന്തെന്നു ദൈവം അവർക്കു അറിയിക്കുവാൻ ഇച്ഛിച്ചു; അതു നിങ്ങളിൽ ഉള്ള ക്രിസ്തു തന്നേ, മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ. കൊലൊസ്സ്യർ 1:26, 27.

“മറഞ്ഞുകിടന്ന” ഒരു “രഹസ്യം”യെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് കൊലൊസ്സ്യർ 1:26 ആണെന്നത് യുക്തമാണ്; എന്നാൽ ആ രഹസ്യം അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ “പ്രകടമാക്കപ്പെടുന്നു.” പ്രവചനം മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെടുമ്പോൾ പ്രവചനപ്രകാശം പ്രകടമാകുന്നു; ഇത് ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, 1,260 ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ, അന്ത്യകാലത്ത് ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ മുദ്ര നീക്കപ്പെടുന്നു. തലമുറകളോളം മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ആ പ്രവചനം മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു; ആ പ്രവചനം സത്യമാണ്, അതു മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് ജാതികൾക്കു അറിയിക്കപ്പെടുന്ന “മഹത്വം” ആകുന്നു. ആ രഹസ്യം നിങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു, മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ, എന്നതാകുന്നു; അത് ഏഴാം കാഹളം മുഴങ്ങുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ നിറവേറുന്നു.

> എന്നാൽ ഏഴാമത്തെ ദൂതന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ, അവൻ കാഹളം മുഴക്കിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം സമാപിക്കേണ്ടതാകുന്നു; അവൻ തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കു പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ തന്നേ. വെളിപ്പാട് 10:7.

വെളിപ്പാടു 10:7-ൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഏഴാം ദൂതന്റെ ശബ്ദം ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തിൽ മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിയത് യുക്തമായ കാര്യമാണ്. ഏഴാം ദൂതൻ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആദ്യ രണ്ടുകഷ്ടതകളും ഇസ്ലാം ആയിരുന്നു; അങ്ങനെ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത ഇസ്ലാം ആണെന്നതിന് രണ്ട് സാക്ഷ്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ കാഹളം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം പൂർത്തിയാകുന്നത്.

ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, നിങ്ങളിൽ ഉള്ള ക്രിസ്തുവെന്ന രഹസ്യമോ, അല്ലെങ്കിൽ ക്രിസ്തു മനുഷ്യമാംസം ധരിച്ചപ്പോൾ അവനിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ചേർന്ന ഐക്യമോ ആയ അവതാരസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ അഭിലഷിക്കുന്നവർ അത്യന്തപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ ആവശ്യമായ എണ്ണയും വിശ്വാസവും തങ്ങളിലുണ്ടോ എന്ന കാര്യത്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടും. അവർ മടിച്ചുനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ ഇരുട്ട് അവരുടെ മേൽ വീഴും; അവർ കുഞ്ഞാടിനെ അവൻ പോകുന്നിടത്തൊക്കെയും അനുഗമിക്കുകയാണെങ്കിൽ, പെട്ടകത്തിനകത്തേക്ക് നോക്കേണ്ടതിന്നു അവർ നയിക്കപ്പെടും. ആ പെട്ടകത്തിൽ അവർ ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത് സിദ്ധാന്തവും അവതാരസിദ്ധാന്തവും കണ്ടെത്തും.

ഈ രണ്ടു ഉപദേശങ്ങൾ എത്രമാത്രം പ്രാധാന്യമുള്ളതായാലും, ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന പ്രകാശങ്ങളിലല്ല; മറിച്ച് ദൈവജനങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു നിയമപെട്ടകത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നതായി പ്രവാചകസ്ത്രീ ചിത്രീകരിച്ചതിലാണു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, തുറന്നിരിക്കുന്ന പെട്ടകത്തെ ദർശിപ്പാൻ അവർ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന ഒരു ഘട്ടം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അവസാന നാളുകളിൽ ദൈവജനത്തെ പ്രവാചകന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നു വിശ്വസിക്കാനുള്ള വിശ്വാസവും, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ബൈബിളിലെ മറ്റു ഏതു പ്രവാചകന്റെയും പോലെ എല്ലാ വിധത്തിലും അത്രത്തോളം തന്നേ പ്രചോദിതയായിരുന്നു എന്ന വിശ്വാസവും നിങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ—ഞാൻ ഇപ്പോൾ അവതരിപ്പിച്ച പ്രയോഗം സത്യമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നതുപോലെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വിശ്വസ്തർ ചെയ്തതുപോലെ, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ വിശ്വാസത്താൽ ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിച്ച് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു പ്രവേശിക്കേണ്ടതാണ്. അന്നു രണ്ടുവിഭാഗങ്ങൾ വെളിപ്പെട്ടു: വിശ്വാസത്താൽ അകത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ നിരസിച്ചവർ, അകത്ത് പ്രവേശിച്ചവർ.

> “ക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യാഗമത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കു എന്നെ വീണ്ടും ശ്രദ്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. യേശുവിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ ഏലിയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും യോഹന്നാൻ അയക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം തള്ളിക്കളഞ്ഞവർ യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്നു പ്രയോജനം പ്രാപിച്ചില്ല. അവന്റെ വരവിനെ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച സന്ദേശത്തോടുള്ള അവരുടെ വിരോധം, അവൻ മശീഹയാണെന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവുപോലും അവർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ സ്വീകരിക്കാനാകാത്ത സ്ഥാനത്തേക്കു അവരെ കൊണ്ടുചെന്നു. യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചവരെ ഇനിയും അകലെയേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ടുപോകുവാൻ, ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കുകയും ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ സാത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ ചെയ്തതിലൂടെ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ പെന്തെക്കൊസ്തുദിനത്തിലെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കാനാകാത്ത സ്ഥാനത്ത് വെച്ചു; ആ അനുഗ്രഹം അവരെ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കുള്ള വഴി പഠിപ്പിച്ചേനേ. ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല പിളർന്നത് യെഹൂദന്മാരുടെ യാഗങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഇനി സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്നതു കാണിച്ചു. മഹായാഗം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അതു സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടുമിരുന്നു; പെന്തെക്കൊസ്തുദിനത്തിൽ ഇറങ്ങിയ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശിഷ്യന്മാരുടെ മനസ്സുകളെ ഭൗമിക വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു തിരിച്ചു, അവിടെ യേശു തന്റെ സ്വന്തം രക്തത്താൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നതും, തന്റെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ശിഷ്യന്മാരിൽ ചൊരിയുന്നതിനായിരുന്നതും ആകുന്നു. എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ പൂർണ്ണമായ അന്ധകാരത്തിൽ വിടപ്പെട്ടു. രക്ഷയുടെ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ചു അവർക്ക് ലഭിച്ചേനേയായിരുന്ന സർവ്വ പ്രകാശവും അവർ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, ഇന്നും തങ്ങളുടെ പ്രയോജനശൂന്യമായ യാഗങ്ങളിലും വഴിപാടുകളിലും ആശ്രയിച്ചു. സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരം ഭൗമിക വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു, എങ്കിലും ആ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചു അവർക്കു യാതൊരു അറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആകയാൽ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മധ്യസ്ഥതയാൽ അവർക്ക് പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല.

> “ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിച്ചും ക്രൂശിച്ചും കളഞ്ഞ യെഹൂദരുടെ പ്രവൃത്തിപഥത്തെ അനേകർ ഭയഭക്തിയോടെ നോക്കുന്നു; അവന്റെ ലജ്ജാകരമായ അപമാനങ്ങളുടെ ചരിത്രം വായിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും, പത്രോസ് ചെയ്തതുപോലെ അവനെ നിഷേധിക്കുകയില്ലായിരുന്നു എന്നും, യെഹൂദർ ചെയ്തതുപോലെ അവനെ ക്രൂശിക്കുകയില്ലായിരുന്നു എന്നും അവർ ചിന്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ വായിക്കുന്ന ദൈവം, അവർ യേശുവിനോടു അനുഭവിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെട്ട ആ സ്നേഹം പരീക്ഷണത്തിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട വിധത്തെ സ്വർഗ്ഗമൊക്കെയും ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള താൽപര്യത്തോടെ നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ യേശുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെട്ടും, ക്രൂശിന്റെ കഥ വായിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുനീർ ചിന്തുകയും ചെയ്തിരുന്ന അനേകർ, അവന്റെ വരവിന്റെ സുവിശേഷത്തെ പരിഹസിച്ചു. സന്ദേശം സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനുപകരം, അതൊരു വഞ്ചനയാണെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്നേഹിച്ചവരെ അവർ ദ്വേഷിക്കുകയും, അവരെ സഭകളിൽനിന്നു പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. ഒന്നാം സന്ദേശം നിരസിച്ചവർക്ക് രണ്ടാമത്തേതിൽനിന്നും പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല; അർദ്ധരാത്രിനാദത്താൽപോലും അവർക്ക് പ്രയോജനം ലഭിച്ചില്ല; ആ നാദം അവരെ വിശ്വാസത്താൽ യേശുവിനോടുകൂടെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു പ്രവേശിപ്പാൻ തയ്യാറാക്കേണ്ടതായിരുന്നു. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ആ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളെയും നിരസിച്ചതിനാൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ യാതൊരു വെളിച്ചവും അവർ കാണാതിരിക്കത്തക്കവിധം അവരുടെ വിവേകം ഇരുണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു; ആ സന്ദേശം അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴി കാണിക്കുന്നു. യെഹൂദർ യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചതുപോലെ, നാമമാത്രമായ സഭകൾ ഈ സന്ദേശങ്ങളെ ക്രൂശിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു; അതുകൊണ്ടു അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴിയെക്കുറിച്ചു അവർക്കു യാതൊരു അറിവും ഇല്ല, അവിടെ യേശു നടത്തുന്ന മദ്ധ്യസ്ഥപ്രവർത്തനത്തിൽനിന്നു അവർക്ക് പ്രയോജനം ലഭിക്കയും ചെയ്യില്ല. തങ്ങളുടെ നിർഫലമായ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചിരുന്ന യെഹൂദരെപ്പോലെ, യേശു വിട്ടുപോയിരിക്കുന്ന ആ വിഭാഗത്തിലേക്കു അവർ തങ്ങളുടെ നിർഫലമായ പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുന്നു; ഈ വഞ്ചനയിൽ സന്തുഷ്ടനായ സാത്താൻ, ഒരു മതപരമായ സ്വഭാവം ധരിച്ച്, ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഇവരുടെ മനസ്സുകളെ തനിക്കരികിലേക്കു നയിക്കുന്നു; തന്റെ ശക്തിയാലും, തന്റെ അടയാളങ്ങളാലും, അസത്യമായ അത്ഭുതങ്ങളാലും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവരെ തന്റെ കണിയിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുത്തുന്നു.” Early Writings, 259–261.

പിന്നാലെയുള്ള ദിവസങ്ങളിലെ പ്രാചീന പ്രവാചകസ്ത്രീയായ സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ ആൽഫാ ചരിത്രമായ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ കാലത്ത് ഉണ്ടായ അതേ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നതിനായി, യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെയും ക്രിസ്തുവിന്റെയും ചരിത്രത്തിലെ പുരോഗമനപരമായ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ സഹോദരി വൈറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; ആ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനം യെഹൂദർ സമ്പൂർണ്ണ അന്ധകാരത്തിൽ ആകുകയായിരുന്നു. ആരംഭത്തിലെ ജീവൻ-മരണം സംബന്ധിച്ച പരീക്ഷണം അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിലോ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതിലോ ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിച്ചതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ കലഹപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാരുടെ മേൽ വന്ന അതേ അന്ധകാരം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ കലാപകാരികളുടെ മേലും വന്നു.

യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനം, അതിന്റെ ആരംഭത്തോടൊപ്പം ദൃഷ്‌ടാന്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ പരീക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, സഹോദരി വൈറ്റ് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി തുറന്നിരിക്കുന്ന പെട്ടകത്തെ നിരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അത് ഒരു നൂറ്റി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിച്ച് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പോകുന്നതിലോ അല്ലെങ്കിൽ പൂർണ്ണമായ നിത്യാന്ധകാരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിലോ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രതിപാദ്യം, പ്രാചീന പ്രവാചകന്മാർ തങ്ങളുതന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ ദൃഷ്‌ടാന്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതു മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു വിശ്വാസത്തിന്മേലാണ്. സഹോദരി വൈറ്റ് ഇരു വർഗ്ഗങ്ങളെയും ദൃഷ്‌ടാന്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

> “ഈ നിരാശാവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ ഒരു സ്വപ്നം ഞാൻ കണ്ടു. അനേകർ ഒഴുകിച്ചെല്ലുന്ന ഒരു ദേവാലയം ഞാൻ കാണുന്നതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. സമയം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ ദേവാലയത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചവർക്കു മാത്രമേ രക്ഷ ഉണ്ടാകൂ. പുറത്തു ശേഷിക്കുന്ന എല്ലാവരും എന്നേക്കുമായി നശിച്ചുപോകും. പുറത്തുള്ള ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ തങ്ങൾക്കുതന്നെയുള്ള വിവിധ വഴികളിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ദേവാലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നവരെ പരിഹസിക്കുകയും ഉപഹസിക്കുകയും ചെയ്തു; ഈ സുരക്ഷാപദ്ധതി കപടബുദ്ധിയോടെ ആസൂത്രണം ചെയ്ത ഒരു വഞ്ചന മാത്രമാണെന്നും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒഴിഞ്ഞുമാറേണ്ട യാതൊരു അപകടവും ഇല്ലെന്നും അവർ അവരോടു പറഞ്ഞു. ചുമരുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് അവരെ വേഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് തടയുന്നതിനായി ചിലരെ അവർ പിടിച്ചുകൂടുകയും ചെയ്തു.

> “പരിഹാസത്തിന് വിധേയയാകുമോ എന്നു ഭയന്ന്, ജനക്കൂട്ടം പിരിഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെ, അല്ലെങ്കിൽ അവർ അറിയാതെ എനിക്ക് അകത്തു കടക്കാനാകുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുക തന്നെയാണ് ഉചിതമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ എണ്ണം കുറയുന്നതിന് പകരം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; താമസിച്ചുപോകുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ ഞാൻ അതിവേഗം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു ജനക്കൂട്ടത്തെ തള്ളിച്ചെല്ലി മുന്നോട്ടുപോയി. ദേവാലയത്തിലെത്തണമെന്ന എന്റെ ഉത്കണ്ഠയിൽ എന്നെ ചുറ്റിയിരുന്ന തിരക്കിനെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചുമില്ല, പരിഗണിച്ചുമില്ല. കെട്ടിടത്തിനകത്തു കടന്നപ്പോൾ, ആ വിശാലമായ ദേവാലയം ഒരു മഹത്തായ ഏകസ്തംഭംകൊണ്ടാണ് താങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; അതിലേക്കു ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ കെട്ടിയിരുന്നതും, അത് മുഴുവനും കീറിമുറിഞ്ഞും രക്തസ്രാവത്തോടെ കിടക്കുന്നതുമായിരുന്നുവും ഞാൻ കണ്ടു. അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കു, ഈ കുഞ്ഞാട് നമ്മുടെ നിമിത്തം കീറിപ്പിഴിഞ്ഞും മർദിക്കപ്പെട്ടുമാണെന്നു അറിയുന്നതുപോലെ തോന്നി. ദേവാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച എല്ലാവരും അതിന്റെ മുമ്പാകെ വന്ന് തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയേണ്ടതായിരുന്നു.

> “കുഞ്ഞാടിന്റെ മുമ്പിൽ തന്നേ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരുന്ന ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയുടെമേൽ അത്യന്തം ആനന്ദഭരിതരായി തോന്നുന്ന ഒരു സമൂഹം ഇരുന്നിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശം അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി; അവർ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയും, ദൂതന്മാരുടെ സംഗീതംപോലെ അനുഭവപ്പെട്ട ആനന്ദഭരിതമായ നന്ദിസ്ഥോത്രഗീതങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവർ തന്നേ കുഞ്ഞാടിന്റെ സന്നിധിയിൽ മുമ്പേ വന്നവരും, തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞവരും, ക്ഷമ പ്രാപിച്ചവരും, ഇപ്പോൾ ഏതോ ആനന്ദകരമായ സംഭവത്തെ സന്തോഷപൂർവ്വമായ പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരുന്നവരും ആയിരുന്നു.”

> “ഞാൻ കെട്ടിടത്തിനകത്ത് പ്രവേശിച്ചശേഷവും ഒരു ഭയം എന്നെ കീഴടക്കി; ഈ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളേണ്ടിവരും എന്ന ലജ്ജാബോധവും എന്നിൽ വന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ മുന്നോട്ടു നീങ്ങേണ്ടിവന്നതുപോലെ തോന്നി; ആട്ടിൻകുട്ടിയുടെ നേരെ മുഖം തിരിക്കേണ്ടതിന്നു തൂണിനെ ചുറ്റി ഞാൻ മന്ദഗതിയിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാഹളം മുഴങ്ങി, ദേവാലയം കുലുങ്ങി, ഒത്തുകൂടിയിരുന്ന വിശുദ്ധന്മാരിൽനിന്ന് ജയഘോഷങ്ങൾ ഉയർന്നു, ഭയങ്കരമായ ഒരു പ്രകാശം ആ കെട്ടിടത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; പിന്നെ എല്ലാം ഗാഢാന്ധകാരമായി. ആനന്ദിതരായിരുന്ന ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ പ്രകാശത്തോടുകൂടെ അപ്രത്യക്ഷരായി; രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദ ഭീകരതയിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു ശേഷിച്ചു. ഞാൻ മനോവ്യഥയോടെ ഉണർന്നു; ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് തന്നെയേറെക്കുറെ എന്നെത്തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്റെ നാശവിധി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും, കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്നെ വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു, ഇനി ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരാതിരിക്കാനായി എന്നും എനിക്കു തോന്നി.”

> “ഇതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ എനിക്കു മറ്റൊരു സ്വപ്നം ഉണ്ടായി. ഞാൻ അത്യന്തം നിരാശയിൽ മുഖം കൈകളിൽ മൂടി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു; ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു: യേശു ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു, എന്റെ സകല ദുഃഖങ്ങളും അവനോടു പറയും. അവൻ എന്നെ തള്ളിക്കളയുകയില്ല; അവൻ എനിക്കു കരുണ കാണിക്കും; ഞാൻ അവനെ എപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോഴേക്കും വാതിൽ തുറന്നു, മനോഹരമായ രൂപവും മുഖകാന്തിയും ഉള്ള ഒരുവൻ അകത്തു കടന്നു വന്നു. അവൻ കരുണയോടെ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു: ‘നിനക്കു യേശുവിനെ കാണണമോ? അവൻ ഇവിടെ ഉണ്ട്; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവനെ കാണാം. നിനക്കുള്ള സകലവും എടുത്തുകൊണ്ട് എന്നെ അനുഗമിക്കൂ.’”

> ഇത് ഞാൻ വിവരണാതീതമായ ആനന്ദത്തോടെ കേട്ടു; അതീവ സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ചെറിയ സകല സ്വത്തുക്കളും, വിലമതിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ചെറുവിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കളും ശേഖരിച്ച്, എന്റെ വഴികാട്ടിയെ പിന്തുടർന്നു. അവൻ എന്നെ കുത്തനെയും പുറമേയ്ക്ക് ദുർബലമായി തോന്നുന്നതുമായ ഒരു പടിപ്പുരയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. ഞാൻ പടികൾ കയറിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ, തലകറങ്ങി വീഴാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു എന്റെ കണ്ണുകൾ മേലോട്ടു തന്നെ പതിയിരിക്കണമെന്ന് അവൻ എന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. കുത്തനെയുള്ള ആ കയറ്റം കയറിക്കൊണ്ടിരുന്ന മറ്റുപലരും മുകളിലെത്തുന്നതിനു മുമ്പേ വീണുപോയി.

> “അവസാനമായി ഞങ്ങൾ അവസാന പടിയിലേക്കെത്തി, ഒരു വാതിലിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. ഇവിടെ എന്റെ വഴികാട്ടി, ഞാൻ എന്നോടുകൂടെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന സകല വസ്തുക്കളും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് എന്നോടു നിർദേശിച്ചു. ഞാൻ സന്തോഷപൂർവ്വം അവയെ താഴെ വെച്ചു; തുടർന്ന് അവൻ വാതിൽ തുറന്നു, അകത്തു കടക്കുവാൻ എന്നോടു കല്പിച്ചു. ഒരു നിമിഷത്തിനകം ഞാൻ യേശുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു. ആ മനോഹരമായ മുഖഭാവത്തെ തെറ്റിച്ചറിയുവാൻ ഒരുവിധവും സാധ്യമായിരുന്നില്ല. കരുണയും മഹിമയും നിറഞ്ഞ ആ ഭാവം മറ്റാരുടേതുമായിരിക്കാനാവില്ല. അവന്റെ ദൃഷ്ടി എന്നിലേയ്ക്കു പതിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ സാഹചര്യവും എന്റെ അന്തർഹൃദയത്തിലെ എല്ലാ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും അവൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ ഉടനെ മനസ്സിലാക്കി.”

> “അവിടുത്തെ ദൃഷ്ടിയിൽനിന്ന് എന്നെത്തന്നെ മറച്ചുവെക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു; അവിടുത്തെ പരിശോധിച്ചറിയുന്ന നേത്രങ്ങളെ സഹിക്കുവാൻ എനിക്കാവില്ലെന്ന് എനിക്കു തോന്നി. എന്നാൽ അവിടുന്നു പുഞ്ചിരിയോടെ അടുത്തുവന്നു, തന്റെ കൈ എന്റെ തലമേൽ വെച്ചു: ‘ഭയപ്പെടേണ്ട’ എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു. അവിടുത്തെ മധുരസ്വരത്തിന്റെ നാദം, മുമ്പ് ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ഹൃദയത്തെ ആവേശഭരിതമാക്കി. ഒരു വാക്കുപോലും ഉച്ചരിക്കുവാൻ എനിക്കതിയായ ആനന്ദം നിറഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ, വികാരാവേശത്തിൽ കീഴടങ്ങി അവിടുത്തെ പാദങ്ങളിൽ സാഷ്ടാംഗം വീണു. ഞാൻ അവിടെ അശക്തയായി കിടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും മഹിമയുടെയും ദൃശ്യങ്ങൾ എന്റെ മുമ്പിലൂടെ കടന്നുപോയി; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ സുരക്ഷയിലും സമാധാനത്തിലും ഞാൻ എത്തിച്ചേർന്നുവെന്ന് എനിക്കു തോന്നി. ഒടുവിൽ എന്റെ ശക്തി മടങ്ങിവന്നു, ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. യേശുവിന്റെ സ്നേഹനേത്രങ്ങൾ ഇപ്പോഴും എനിക്കുമേൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു; അവിടുത്തെ പുഞ്ചിരി എന്റെ ആത്മാവിനെ ആനന്ദത്തോടെ നിറച്ചു. അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം എന്നിൽ വിശുദ്ധമായ ഭക്തിയും വിവരണാതീതമായ സ്നേഹവും നിറച്ചു.”

> “ഇപ്പോൾ എന്റെ വഴികാട്ടി വാതിൽ തുറന്നു; ഞങ്ങൾ ഇരുവരും പുറത്തേക്കു കടന്നു. ഞാൻ പുറത്തുവെച്ചിട്ടിരുന്ന എല്ലാസാധനങ്ങളും വീണ്ടും എടുത്തുകൊള്ളുവാൻ അവൻ എന്നോടു കല്പിച്ചു. അത് ചെയ്തശേഷം, അടുത്തുകെട്ടി ചുരുട്ടിയ നിലയിലുള്ള ഒരു പച്ച നൂൽക്കയർ അവൻ എനിക്കു കൈമാറി. യേശുവിനെ കാണുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ എന്റെ വക്ഷസ്സിൽനിന്നു എടുത്തു പരമാവധി നീട്ടുവാനും, അത് എന്റെ ഹൃദയത്തോടടുത്തു വയ്ക്കുവാനും അവൻ നിർദേശിച്ചു. വളരെ നേരം അതിനെ ചുരുട്ടിയ നിലയിൽവെക്കരുതെന്നും, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അത് കുരുങ്ങിപ്പോകുകയും നേരെയാക്കുവാൻ പ്രയാസമാകുകയും ചെയ്യുമെന്നു അവൻ എന്നെ ജാഗ്രതപ്പെടുത്തി. ഞാൻ ആ നൂൽക്കയർ എന്റെ ഹൃദയത്തോടടുത്തു വച്ചു, കർത്താവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടും, ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടിയ ഏവർക്കും യേശുവിനെ എവിടെ കണ്ടെത്താമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടും, ഇടുങ്ങിയ പടികൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇറങ്ങി. ഈ സ്വപ്നം എനിക്കു പ്രത്യാശ നല്കി. ആ പച്ച നൂൽക്കയർ എന്റെ മനസ്സിൽ വിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിന്റെയും അതിന്റെ സൗന്ദര്യവും ലാളിത്യവും എന്റെ ആത്മാവിൽ ഉദിച്ചു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.” Testimonies, volume 1, 27–29.

1844-ലെ ആഗസ്റ്റ് 17-ന് എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചതുമുതൽ ഒക്ടോബർ 22 വരെ അറുപത്താറ് ദിവസങ്ങളായിരുന്നു. ആ അറുപത്താറ് ദിവസങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ സന്ദർഭത്തിൽ, അന്നു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചവർ എണ്ണ ഉണ്ടായിരുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്നു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കാതിരുന്നവർക്ക് എണ്ണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഉപമയിൽ, താമസിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലായിരുന്നു വിവാഹം നടന്നത്. നിയമാനുസൃതമായ വിവാഹം നടന്നു; തുടർന്ന്, വിവാഹം ദാമ്പത്യസമ്പൂർണ്ണതയിലെത്തിക്കാൻ അനുവാദം നൽകുന്നത് യോജിച്ചതാണോ എന്ന് വരന്റെ പിതാവ് തീരുമാനിക്കുന്നതുവരെ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി കാത്തിരുന്നു. ആദ്യവിവാഹത്തിന്റെയും അർദ്ധരാത്രിയിലെ രണ്ടാം ചടങ്ങിന്റെയും ഇടയിൽ സംഭവിച്ച അവിശ്വസ്തത വ്യഭിചാരമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. താമസിക്കുന്ന കാലം, ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിൽ വധുവിനെക്കുറിച്ച് എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്നു കണ്ടറിയാൻ വരന്റെ പിതാവ് കാത്തിരുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു. അവൾ ഗർഭിണിയായിരുന്നോ?

പിതാവ് എല്ലാം സുസ്ഥിരമാണെന്ന് തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷയാത്ര ആരംഭിച്ചു; പകലിൽ ഫലസ്തീന്റെ അസഹനീയമായ ചൂട് ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി അത് രാത്രിയിലാണ് ആരംഭിച്ചത്. ഈ കാരണത്താൽ, ഉപമയിലെ കന്യകമാരായ വധുവിന്റെ സഹചാരിണികൾക്ക്, വിവാഹത്തിലേക്കുള്ള ഘോഷയാത്ര ആരംഭിച്ചുവെന്ന് അറിയിക്കുന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിക്കായി, രാത്രിയിൽ നടക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആ ഘോഷയാത്രയ്ക്കായി, സ്വന്തം വിളക്കും എണ്ണയുടെ സംഭരണവും ഒരുക്കി കാത്തിരിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. എക്സെറ്ററിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി മുഴങ്ങി; ഘോഷയാത്രയ്ക്കായി നിങ്ങൾക്കു മതിയായ എണ്ണ തയ്യാറായി ഉണ്ടായിരുന്നുവോ, അല്ലയോ.

അവർ എക്സിറ്ററിൽ നിന്ന് സന്ദേശവുമായി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട ഒരു ജനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുകയായിരുന്നു. ചിലർക്കു 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ വിവാഹത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ മതിയാകുന്ന എണ്ണ ഉണ്ടായിരുന്നു; ചിലർക്കോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ അറുപത്താറ് ദിവസങ്ങൾ, ദൈവജനങ്ങൾ ഞായർനിയമത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലിലേക്കായി മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർക്കു യുക്തമായ അളവിലുള്ള എണ്ണ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനങ്ങൾ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചു; അവളുടെ ആൽഫാ ചരിത്രത്തിൽ, വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത് ജീവൻ-മരണം സംബന്ധിയായ ഒരു പരിശോധനയായിരുന്നു. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന കാര്യത്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടും. അത് വീണ്ടും ഒരു ജീവൻ-മരണം സംബന്ധിയായ പരീക്ഷണമാണ്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടരും.

> “ആലയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിൽ യേശു തന്റെ ദൗത്യം മെശിഹാവായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടും തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ദൈവിക സന്നിധിയുടെ വാസസ്ഥലമായി പണിത ആ ആലയം, യിസ്രായേലിന്നും ലോകത്തിനും ഒരു ദൃഷ്ടാന്തപാഠമായിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. അനാദിയായ യുഗങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെ, ദീപ്തനും വിശുദ്ധനും ആയ സെരാഫിൽനിന്ന് മനുഷ്യൻവരെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഓരോ ജീവിയും സ്രഷ്ടാവ് അധിവസിക്കുന്ന ഒരു ആലയമായിരിക്കണമെന്നതു ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശമായിരുന്നു. പാപം നിമിത്തം, മനുഷ്യജാതി ദൈവത്തിനുള്ള ഒരു ആലയമായിരിക്കുക അവസാനിച്ചു. ദുഷ്ടതയാൽ അന്ധകാരമേറ്റും മലിനമാക്കപ്പെട്ടും മനുഷ്യഹൃദയം ഇനി ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. എന്നാൽ ദൈവപുത്രന്റെ അവതാരത്താൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറുന്നു. ദൈവം മനുഷ്യരിൽ വസിക്കുന്നു; രക്ഷിക്കുന്ന കൃപയാൽ മനുഷ്യഹൃദയം വീണ്ടും അവന്റെ ആലയമായി മാറുന്നു. യെരൂശലേമിലെ ആലയം ഓരോ ആത്മാവിന്നും തുറന്നുകിടക്കുന്ന ഉന്നത നിയമത്തിന്റെ നിരന്തര സാക്ഷിയായിരിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം വിധിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ അത്രയും അഭിമാനത്തോടെ കണ്ടിരുന്ന ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. ദൈവാത്മാവിന്നായി വിശുദ്ധ ആലയങ്ങളായി അവർ തങ്ങളെ സമർപ്പിച്ചില്ല. അശുദ്ധ വ്യാപാരത്തിന്റെ കോലാഹലത്തോടെ നിറഞ്ഞിരുന്ന യെരൂശലേം ആലയത്തിന്റെ പ്രാകാരങ്ങൾ, ഇന്ദ്രിയാസക്തിയുടെയും അശുദ്ധ ചിന്തകളുടെയും സാന്നിധ്യത്താൽ മലിനമാക്കപ്പെട്ട ഹൃദയത്തിന്റെ ആലയത്തെ അത്യന്തം സത്യസന്ധമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചു.”

> “ലോകത്തിലെ വാങ്ങുന്നവരെയും വിൽക്കുന്നവരെയും ദൈവാലയത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിച്ചതിലൂടെ, യേശു തന്റെ ദൗത്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു—പാപത്തിന്റെ അശുദ്ധിയിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്ന ദൗത്യം,—ആത്മാവിനെ ദുഷിപ്പിക്കുന്ന ഭൗതിക മോഹങ്ങളിൽ നിന്നും, സ്വാർത്ഥ വാഞ്ഛകളിൽ നിന്നും, ദുഷ്ട ശീലങ്ങളിൽ നിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നത്. മലാഖി 3:1–3 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.” യുഗങ്ങളുടെ മോഹം, 161.

> പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “ഞാൻ മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു ഭൂമി പ്രകാശിതമായി. അവൻ ശക്തമായ സ്വരത്തോടെ ബലമായി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: മഹാബാബേൽ വീണുപോയി, വീണുപോയി; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ പാർപ്പിടമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു” (വെളിപ്പാട് 18:1, 2). ഇത് രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ നൽകിയ അതേ സന്ദേശമാണ്. ബാബേൽ വീണുപോയി, “കാരണം അവളുടെ വ്യഭിചാരക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു സകലജാതികളെയും കുടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു” (വെളിപ്പാട് 14:8). ആ വീഞ്ഞ് എന്താണ്?—അവളുടെ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങൾ. അവൾ നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്തിനു പകരം ലോകത്തിന് ഒരു വ്യാജ ശബ്ബത്ത് തന്നിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ ഏദനിൽ സാത്താൻ ആദ്യം ഹവ്വയോടു പറഞ്ഞ വ്യാജം—ആത്മാവിന്റെ സ്വാഭാവിക അമരത്വം—അവൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. “മനുഷ്യരുടെ കല്പനകളെ ഉപദേശങ്ങളായി ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടു” (മത്തായി 15:9) അവൾ അനവധി സമാനഭ്രാന്തികളും ദൂരദൂരങ്ങളിലേക്കു വ്യാപിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “യേശു തന്റെ പൊതുശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ആലയത്തെ അതിന്റെ വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള നിന്ദ്യമായ അശുദ്ധീകരണത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിച്ചു. തന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ അവസാന പ്രവൃത്തികളിൽ ഒന്നായി, അദ്ദേഹം ആലയത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ശുദ്ധീകരിച്ചു. അങ്ങനെ തന്നെ, ലോകത്തിന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അവസാന പ്രവൃത്തിയിൽ, സഭകൾക്കു രണ്ടുതരത്തിലുള്ള വ്യക്തമായ വിളികൾ നൽകപ്പെടുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ഇപ്രകാരമാണ്: ‘ബാബിലോൻ വീണുപോയി, വീണുപോയി, ആ മഹാനഗരം; അവൾ തന്റെ വ്യഭിചാരക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു സകല ജാതികളെയും കുടിപ്പിച്ചിരിക്കയാൽ’ (വെളിപ്പാട് 14:8). മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഉച്ചഘോഷത്തിലും സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഇപ്രകാരം പറയുന്നതായി കേൾക്കപ്പെടുന്നു: ‘എന്റെ ജനമേ, നിങ്ങൾ അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും അവളുടെ ബാധകളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും അവളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുവിൻ. അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗംവരെ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു’ (വെളിപ്പാട് 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

Back to Articles