Article

# The Book of Daniel - Number Two-Hundred

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നമ്പർ ഇരുനൂറ്

Prophetic Unfolding: The Second Gathering and Its Significance in Adventist Eschatology

പ്രവാചകപരമായ വെളിപ്പെടൽ: രണ്ടാം ശേഖരണവും അതിന്റെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് അന്ത്യകാലശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രാധാന്യവും

Author

Jeff Pippenger

Published

May 5, 2024

Formats

PDF
Word

We are considering the prophetic period represented as the second gathering that is identified by the prophet Isaiah, and afterward by Sister White.

പ്രവാചകൻ യെശയ്യാവും, തുടർന്ന് സഹോദരി വൈറ്റും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ശേഖരണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെ നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. Isaiah 11:10–13.

> ആ ദിവസത്തിൽ യിശ്ശായിയുടെ ഒരു വേർ ഉണ്ടാകും; അത് ജനങ്ങൾക്കു ഒരു പതാകയായി നിലക്കും; അതിങ്കലേക്കു ജാതികൾ അന്വേഷിച്ചുവരും; അവന്റെ വിശ്രമസ്ഥലം മഹത്വമുള്ളതായിരിക്കും. അന്നാളിൽ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന അവശിഷ്ടത്തെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാമതു വീണ്ടും തന്റെ കൈ നീട്ടും; അശ്ശൂരിൽനിന്നും, മിസ്രയീമിൽനിന്നും, പത്രോസിൽനിന്നും, കൂശിൽനിന്നും, ഏലാമിൽനിന്നും, ശിനാറിൽനിന്നും, ഹമാത്തിൽനിന്നും, സമുദ്രദ്വീപുകളിൽനിന്നും. അവൻ ജാതികൾക്കായി ഒരു പതാക ഉയർത്തുകയും യിസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുകയും യെഹൂദയുടെ ചിതറിപ്പോയവരെ ഭൂമിയുടെ നാലു ദിക്കുകളിൽനിന്നും ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യും. എഫ്രയീമിന്റെ അസൂയയും നീങ്ങിപ്പോകും; യെഹൂദയുടെ ശത്രുക്കളും ഛേദിക്കപ്പെടും; എഫ്രയീം യെഹൂദയോടു അസൂയ കാണിക്കയില്ല; യെഹൂദയും എഫ്രയീമിനെ പീഡിപ്പിക്കയില്ല. യെശയ്യാവു 11:10–13.

When God’s last-day people are gathered a second time there is a unification among those disciples that was represented by the ten days that preceded Pentecost, and that Isaiah refers to as a time when, “The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim.”

ദൈവത്തിന്റെ അവസാനദിന ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ, പെന്തെക്കോസ്തിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന പത്ത് ദിവസങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതും യെശയ്യാവ് ഇപ്രകാരം പരാമർശിക്കുന്നതുമായ ഒരു ഏകീകരണം ആ ശിഷ്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടാകുന്നു: “എഫ്രയീമിന്റെ അസൂയയും നീങ്ങിപ്പോകും; യെഹൂദയുടെ വിരോധികളും ഛേദിക്കപ്പെടും; എഫ്രയീം യെഹൂദയെ അസൂയപ്പെടുകയില്ല, യെഹൂദ എഫ്രയീമിനെ പീഡിപ്പിക്കയും ഇല്ല.”

> “Trials are to come upon God’s people and the tares are to be separated from the wheat. But let not Ephraim envy Judah any more, and Judah will no more vex Ephraim. Kind, tender, compassionate words will flow out from sanctified hearts and lips. It is essential that we be united, and if we all seek the meekness and the lowliness of Christ, we shall have the mind of Christ, and there will be unity of spirit.” Review and Herald, March 19, 1895.

> “ദൈവജനത്തിൻമേൽ പരീക്ഷകൾ വരേണ്ടതുണ്ട്; കളകൾ ഗോതമ്പിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെടുകയും വേണം. എന്നാൽ എഫ്രയീം ഇനി യെഹൂദാവിനെ അസൂയപ്പെടരുത്; യെഹൂദാവും ഇനി എഫ്രയീമിനെ ദുഃഖിപ്പിക്കയില്ല. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഹൃദയങ്ങളിലും അധരങ്ങളിലും നിന്ന് ദയാപരവും സൗമ്യവും കരുണാപൂർണ്ണവുമായ വാക്കുകൾ ഒഴുകിവരും. നാം ഐക്യത്തിലായിരിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്; നാം എല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗമ്യതയും താഴ്മയും അന്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സു നമുക്കുണ്ടാകും; ആത്മാവിൽ ഐക്യവും ഉണ്ടായിരിക്കും.” Review and Herald, March 19, 1895.

Unification is an element of the work Christ accomplishes when He gathers the one hundred and forty-four thousand a second time. That unity was represented by the ten days leading to Pentecost, and the six days of the Exeter camp meeting, and could have been accomplished from 1856 unto 1863, if those who had experienced the great disappointment of October 22, 1844, had not lost their way.

ക്രിസ്തു ഒരുനൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചു ശേഖരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം നിർവഹിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയുടെ ഒരു ഘടകമാണ് ഏകീകരണം. ആ ഏകത്വം പെന്തെക്കൊസ്തുവരെയുള്ള പത്ത് ദിവസങ്ങളാലും, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിലെ ആറു ദിവസങ്ങളാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശ അനുഭവിച്ചവർ തങ്ങളുടെ വഴി തെറ്റിപ്പോയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് 1856 മുതൽ 1863 വരെ സാധ്യമായേനേ.

> “But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. Dissensions and divisions came in. . .. Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!

> “എന്നാൽ ആ നിരാശയെ തുടർന്നുവന്ന സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസികളിൽ പലരും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങളും പിളർപ്പുകളും ഉടലെടുത്തു.... ഇങ്ങനെ പ്രവൃത്തി തടസ്സപ്പെട്ടു, ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളിലും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസത്തിലും സമസ്ത അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സമൂഹവും ഏകീകൃതരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ചരിത്രം എത്ര വ്യാപകമായി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നേനേ!”

> “It was not the will of God that the coming of Christ should be thus delayed. God did not design that His people, Israel, should wander forty years in the wilderness. He promised to lead them directly to the land of Canaan, and establish them there a holy, healthy, happy people. But those to whom it was first preached, went not in ‘because of unbelief’ (Hebrews 3:19). Their hearts were filled with murmuring, rebellion, and hatred, and He could not fulfill His covenant with them.

> ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് ഇങ്ങനെ വൈകിപ്പോകുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. തന്റെ ജനമായ യിസ്രായേൽ നാല്പതു വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അലയേണ്ടതിന്നു ദൈവം ആലോചിച്ചിരുന്നില്ല. അവരെ നേരിട്ട് കനാൻദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുചെന്നു, അവിടെ അവരെ വിശുദ്ധരും ആരോഗ്യവാന്മാരും സന്തുഷ്ടരുമായ ഒരു ജനമായി സ്ഥാപിക്കാമെന്നു അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. എന്നാൽ ആദ്യം അതു പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടവരാകട്ടെ, ‘അവിശ്വാസം നിമിത്തം’ അകത്തു കടന്നില്ല (എബ്രായർ 3:19). അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ പിറുപിറുപ്പും മത്സരവും വിദ്വേഷവും കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു അവരോടുള്ള തന്റെ നിയമം അവന്നു നിറവേറ്റുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

> “അവിശ്വാസവും പുഞ്ചിരിയുമില്ലാത്ത കുറ്റവിചാരവും കലഹവും മൂലം പ്രാചീന യിസ്രായേൽ നാൽപ്പത് വർഷം കനാൻദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. അതേ പാപങ്ങളാണ് ആധുനിക യിസ്രായേലിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ കനാനിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം വൈകിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾക്കൊന്നും പിഴവില്ലായിരുന്നു. കർത്താവിന്റെ ജനമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലെ അവിശ്വാസം, ലോകാസക്തി, സമർപ്പണാഭാവം, കലഹം എന്നിവയാണ് പാപത്തിൻറെയും ദുഃഖത്തിൻറെയും ഈ ലോകത്തിൽ നമ്മെ ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നത്.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

The descent of the second angel identified a scattering at the first disappointment that initiated the tarrying time, and then led to a period of six days at the Exeter camp meeting where unity upon the message was accomplished in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the message of the Midnight Cry at the conclusion of the meeting.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം, താമസകാലത്തെ ആരംഭിച്ച ആദ്യ നിരാശയിലെ ഒരു ചിതറിപ്പോകലിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; തുടർന്ന്, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ആറു ദിവസങ്ങളുള്ള ഒരു കാലയളവിലേക്കു നയിച്ചു, അവിടെ യോഗത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ സന്ദേശത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ചൊരിയലിന് മുമ്പായി, സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഐക്യം കൈവന്നു.

The descent of the third angel on October 22, 1844, identified a scattering at the great disappointment, and ushered in a period of education as the truths associated with the Most Holy Place were opened to God’s people. By 1849 the Lord was stretching His hand to gather his people together a second time, and by 1851, the 1850 chart was being presented. That chart represented the foundational message, and the very message that was to be lifted up before the world as an ensign.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ അവതരണം, മഹാ നിരാശയുടെ സമയത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ചിതറിപ്പോകലിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതോടൊപ്പം അതിപവിത്രസ്ഥാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സത്യങ്ങൾ ദൈവജനത്തിന്നു തുറന്നു കാണിക്കപ്പെട്ടതോടെ ഒരു പഠനകാലഘട്ടത്തെയും ആരംഭിച്ചു. 1849-ഓടെ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാമതും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു; 1851-ഓടെ 1850-ലെ ചാർട്ട് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ ചാർട്ട് അടിസ്ഥാന സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചതും, ലോകത്തിന്റെ മുമ്പാകെ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കാണിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന അതേ സന്ദേശവുമായിരുന്നു.

The gathering a second time of the disciples by Christ began immediately at His descent, and the gathering of those in Exeter began during the period of the tarrying time. In the history of the rebellion of 1863, the gathering a second time began at least five years into the educational process that began when the light of the sanctuary was opened up in 1844. In 1848, Islam was then angering the nations. The second gathering is represented as a progressive work that is accomplished by the arrival of the ten days that preceded Pentecost, and also by the six days of the Exeter camp meeting, and should have been completed by 1856.

ക്രിസ്തുവിനാൽ ശിഷ്യന്മാരുടെ രണ്ടാം ശേഖരണം അവന്റെ ഇറക്കം സംഭവിച്ചതുമുതൽ തന്നേ ആരംഭിച്ചു; എക്സിറ്ററിലുള്ളവരുടെ ശേഖരണം താമസസമയത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആരംഭിച്ചു. 1863-ലെ കലാപത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, 1844-ൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ വെളിച്ചം തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ച വിദ്യാഭ്യാസപ്രക്രിയയിൽ കുറഞ്ഞത് അഞ്ചു വർഷം പിന്നിട്ടശേഷമാണ് രണ്ടാം ശേഖരണം ആരംഭിച്ചത്. 1848-ൽ ഇസ്ലാം അന്നു ജാതികളെ പ്രകോപിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രണ്ടാം ശേഖരണം പെന്തെക്കൊസ്തിന് മുമ്പായിരുന്ന പത്തു ദിവസങ്ങളുടെ വരവിനാലും, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് യോഗത്തിന്റെ ആറു ദിവസങ്ങളാലും പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ക്രമാനുഗത പ്രവൃത്തിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതു 1856-നകം പൂർത്തിയായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

The work of gathering His people a second time is the closing work of the third angel, and it is accomplished by Christ’s hand.

തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന പ്രവൃത്തി മൂന്നാം ദൂതന്റെ സമാപനപ്രവൃത്തിയാണ്; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ കൈയാൽ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു.

> And when the sabbath day was come, he began to teach in the synagogue: and many hearing him were astonished, saying, From whence hath this man these things? and what wisdom is this which is given unto him, that even such mighty works are wrought by his hands? Mark 6:2.

> ശബ്ബത്തുദിവസം വന്നപ്പോൾ, അവൻ സഭയിൽ ഉപദേശിപ്പാൻ തുടങ്ങി; അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടിരുന്ന അനേകർ അതിശയിച്ചു പറഞ്ഞതു: ഈ മനുഷ്യന്നു ഇവ എവിടെ നിന്നു ലഭിച്ചു? അവന്നു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ജ്ഞാനം എന്താകുന്നു? അവന്റെ കൈകളാൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ശക്തിയുള്ള പ്രവൃത്തികളും എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? മാർക്കോസ് 6:2.

The scattering that occurs when the divine symbol descends initiates a testing process that ultimately manifests two classes of worshippers, and in so doing cleanses the temple.

ദൈവിക പ്രതീകം ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ചിതറിച്ചിതറൽ ഒടുവിൽ രണ്ട് വിഭാഗം ആരാധകരെ വെളിവാക്കുന്ന ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയ്ക്ക് തുടക്കമിടുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടു അത് ദേവാലയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

> Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:12.

> അവന്റെ കൈയിൽ ധാന്യം വീശിപ്പറിക്കുന്ന ചാട്ടുകോൽ ഇരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ കളപ്പുര പൂർണ്ണമായി വാരി വെടിപ്പാക്കി, തന്റെ ഗോതമ്പ് കളത്തിൽ ശേഖരിക്കും; എന്നാൽ തവിടിനെ അണയാത്ത അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിച്ചുകളയും. മത്തായി 3:12.

In that period God’s people are to take the message from the angel’s hand and eat it.

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ ദൂതന്റെ കയ്യിൽനിന്നു സന്ദേശം എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കേണ്ടവരാകുന്നു.

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth. Revelation 10:1, 2.

> അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന മറ്റൊരു ശക്തനായ ദൂതനെ കണ്ടു; അവൻ മേഘം ധരിച്ചിരുന്നതും, അവന്റെ തലമുകളിൽ ഒരു വില്ലുണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെയും, അവന്റെ കാലുകൾ അഗ്നിത്തൂണുകളെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ തുറന്നിരുന്ന ഒരു ചെറിയ പുസ്തകം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ തന്റെ വലങ്കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും ഇടങ്കാൽ ഭൂമിയിന്മേലും വെച്ചു. വെളിപ്പാട് 10:1, 2.

At the arrival of the second angel on April 19, 1844, God’s people were scattered. They had been initially gathered with the fulfillment of the prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen on August 11, 1840, but the Lord had held His hand over a mistake in the reckoning of some of the figures on the chart.

1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവിനോടുകൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായം, പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിറവേറ്റലാൽ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അവർ ആദ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു; എങ്കിലും ചാർട്ടിലെ ചില സംഖ്യകളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിലെ ഒരു പിശകിന്മേൽ കർത്താവ് തന്റെ കൈ നീട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്നും, അത് മാറ്റിക്കൊള്ളാൻ പാടില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു; അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു; ചില അക്കങ്ങളിലെ ഒരു പിഴവ് ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അതിനെ മറച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു; അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെട്ടതുവരെ ആരും അതു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.” Early Writings, 74.

The removal of His hand allowed Samuel Snow to identify the correct date for the vision that tarried.

അവന്റെ കൈ നീക്കിക്കളഞ്ഞത് വൈകിയിരുന്ന ദർശനത്തിനുള്ള ശരിയായ തീയതി സാമുവേൽ സ്നോയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ അനുവദിച്ചു.

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> “തങ്ങളുടെ കർത്താവ് എന്തുകൊണ്ടു വന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലാത്ത ആ വിശ്വസ്തരും നിരാശരായവരും അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടില്ല. വീണ്ടും അവർ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. കർത്താവിന്റെ കൈ ആ സംഖ്യകളിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു, തെറ്റ് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1844 വരെ എത്തുന്നതായി അവർ കണ്ടു; കൂടാതെ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചു എന്നു കാണിക്കുവാൻ അവർ അവതരിപ്പിച്ച അതേ തെളിവുതന്നെ അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കുമെന്നു തെളിയിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.” Early Writings, 237.

The history of the first and second angels contains a line of waymarks associated with Christ’s hand. When He descended on August 11, 1840 and April 19, 1844 He had a message in His hand. It was His hand that directed the production and publication of the 1843 chart in May of 1842. It was His hand that sealed up a mistake in the figures on the chart. After the scattering of that first disappointment, Jeremiah sat alone because of Christ’s hand. Then He removed His hand, and thus unsealed the message of the Midnight Cry. The act of stretching His hand out to gather His people a second time occurred from the first disappointment unto the Exeter camp meeting, as the disciples were ultimately gathered together at Jerusalem for ten days in advance of the outpouring of the Holy Spirit. At the arrival of the third angel on October 22, 1844 the Lord lifted up His hand.

ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കൈയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു അടയാളപരമ്പര അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നും 1844 ഏപ്രിൽ 19-നും അവൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, അവന്റെ കൈയിൽ ഒരു സന്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു. 1842 മെയ് മാസത്തിൽ 1843 ലെ ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കുകയും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിനെ നയിച്ചത് അവന്റെ കൈയായിരുന്നു. ചാർട്ടിലെ അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശക് മുദ്രവെച്ചത് അവന്റെ കൈയായിരുന്നു. ആ ആദ്യ നിരാശയുടെ ചിതറലിന് ശേഷം, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൈ കാരണം യിരെമ്യാവ് ഏകാന്തനായി ഇരുന്നു. പിന്നെ അവൻ തന്റെ കൈ നീക്കി; അതുവഴി അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം മുദ്രയഴിച്ചു തുറന്നു. തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുന്നതിനായി തന്റെ കൈ നീട്ടിയ പ്രവൃത്തി ആദ്യ നിരാശ മുതൽ എക്സെറ്റർ ക്യാംപ് മീറ്റിംഗ് വരെ നടന്നു; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയ്ക്ക് പത്ത് ദിവസം മുമ്പായി യെരൂശലേമിൽ ശിഷ്യന്മാർ ഒടുവിൽ ഒരുമിച്ചു ചേർക്കപ്പെട്ടതുപോലെ. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവോടുകൂടെ കർത്താവ് തന്റെ കൈ ഉയർത്തി.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> ഞാൻ സമുദ്രത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും നിലകൊള്ളുന്നതായി കണ്ട ദൂതൻ തന്റെ കൈ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തി, സ്വർഗ്ഗവും അതിലുള്ള സകലവും ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലവും സമുദ്രവും അതിലുള്ള സകലവും സൃഷ്ടിച്ചവനും എന്നെന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനുമായ അവനെച്ചൊല്ലി സത്യം ചെയ്ത്, ഇനി കാലതാമസം ഉണ്ടാകയില്ല എന്നു പ്രസ്താവിച്ചു. വെളിപ്പാടു 10:5, 6.

From the first gathering on August 11, 1840 until October 22, 1844 the history of the first and second angels is marked by Christ’s hand. On October 22, 1844 the third angel descended and the little Millerite flock was scattered by the Great Disappointment. On that date Christ lifted His hand to heaven and swore that time would be no longer.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-നുള്ള ആദ്യ സംഗമം മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രം ക്രിസ്തുവിന്റെ കരത്താൽ മുദ്രിതമാണ്. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു; മഹാനിരാശയാൽ ചെറിയ മില്ലറൈറ്റ് കൂട്ടം ചിതറിപ്പോയി. ആ തീയതിയിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ കൈ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കു ഉയർത്തി, സമയം ഇനി ഉണ്ടാകയില്ല എന്നു സത്യം ചെയ്തു.

The second gathering in the history of 1844 until 1863, began with Christ lifting up His hand, while also holding a message to be eaten in His hand. Then in 1849, He stretched forth His hand a second time to gather His scattered people. Those people had been gathered at the message of the Midnight Cry, and scattered when the event predicted did not happen. At the Exeter camp meeting Christ gathered His flock and unified them upon the message, as He had done in the ten days that preceded Pentecost. The Philadelphian Millerites left the Exeter camp meeting and repeated Pentecost. In 1856, Christ was outside of the movement that had transitioned into Laodicea, for Christ stands outside of a Laodicean’s heart and knocks, seeking an entrance.

1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സമാഹരണം, ക്രിസ്തു തന്റെ കരം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, അതേ കരത്തിൽ ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു സന്ദേശവും കൈവശംവെച്ചിരുന്നതോടെ ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന് 1849-ൽ, തന്റെ ചിതറിക്കിടന്ന ജനത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനായി അവൻ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കരം നീട്ടി. ആ ജനങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിലൂടെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടവരായിരുന്നു; പ്രവചിക്കപ്പെട്ട സംഭവം സംഭവിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ അവർ ചിതറിപ്പോയി. എക്സെറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി, പെന്തെക്കൊസ്തെയ്ക്ക് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന പത്തു ദിവസങ്ങളിൽ ചെയ്തതുപോലെ, അവരെ സന്ദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുത്തി. ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റുകൾ എക്സെറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് പെന്തെക്കൊസ്തെ ആവർത്തിച്ചു. 1856-ൽ, ലവോദിക്ക്യയായി പരിവർത്തിതമായിരുന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തായിരുന്നു ക്രിസ്തു; കാരണം ലവോദിക്ക്യന്റെ ഹൃദയത്തിന് പുറത്തുനിന്ന് ക്രിസ്തു വാതിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് അകത്ത് പ്രവേശനം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. Revelation 3:20.

> ഇതാ, ഞാൻ വാതിലിന്നരികെ നിന്നു മുട്ടുന്നു; ആരെങ്കിലും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് വാതിൽ തുറക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ അകത്തു ചെന്നു അവനോടുകൂടെ അത്താഴം കഴിക്കും; അവനും എന്നോടുകൂടെ അത്താഴം കഴിക്കും. വെളിപ്പാട് 3:20.

In 1856, Christ’s hand was knocking upon the Laodicean Millerite movement, but to no avail. In 1849, seven years earlier, He had begun to gather His people a second time, but doubt and uncertainty stopped the Philadelphian movement.

1856-ൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൈ ലാവൊദിക്കേയ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മേൽ മുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു, എങ്കിലും യാതൊരു ഫലവും ഉണ്ടായില്ല. അതിന് ഏഴ് വർഷം മുമ്പ്, 1849-ൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ ആരംഭിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ സംശയവും അനിശ്ചിതത്വവും ഫിലദെൽഫ്യ പ്രസ്ഥാനത്തെ നിലച്ചുപോകുന്നതാക്കി.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “1844-ലെ മഹാനിരാശയ്ക്ക് ശേഷം അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ തുറന്നുവരുന്ന പരിപാലനത്തിൽ ഐക്യത്തോടെ മുന്നേറി, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ അതിനെ ലോകത്തോടു പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ കണ്ടേനേ; കർത്താവ് അവരുടെ പരിശ്രമങ്ങളോടുകൂടെ ശക്തമായി പ്രവർത്തിച്ചേനേ; പ്രവർത്തി പൂർത്തിയായേനേ; ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പ്രതിഫലം പ്രാപിപ്പാൻ ഇതിനു മുമ്പേ വന്നേനേ. എന്നാൽ നിരാശയെ തുടർന്ന് ഉണ്ടായ സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസികളിൽ അനേകർ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിട്ടുകളഞ്ഞു.... ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തി തടസ്സപ്പെട്ടു, ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ അവശേഷിച്ചു. മുഴുവൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സമൂഹവും ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളിലും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസത്തിലും ഒന്നിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ചരിത്രം എത്ര വ്യാപകമായി വ്യത്യസ്തമായേനേ!” Evangelism, 695.

On September 11, 2001 Christ gathered His last day people, who were thereafter scattered on July 18, 2020. On September 11, 2001 those who were gathered took the hidden book out of Christ’s hand and ate it. On July 18, 2020 they rejected the command represented by His uplifted hand, which identified that “time would be no longer.”

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ക്രിസ്തു തന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങളെ ഒരുമിച്ചു ചേർത്തു; പിന്നീട് 2020 ജൂലൈ 18-ന് അവർ ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഒരുമിച്ചു ചേർക്കപ്പെട്ടവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ കയ്യിൽനിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പുസ്തകം എടുത്ത് അതു തിന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ന് അവർ അവന്റെ ഉയർത്തിയ കൈകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട കല്പനയെ നിരസിച്ചു; അതാണ് “കാലം ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

The Philadelphian Millerites manifested no rebellion in their false prediction of 1843, for they acted upon all the light the Lord had revealed, but on July 18, 2020 the Laodiceans of the third angel’s movement rebelled against the light associated with His hand. After 1844, the Philadelphian movement of the first angel “in the period of doubt and uncertainty” “yielded their faith,” and became Laodiceans.

1843-ലെ അവരുടെ തെറ്റായ പ്രവചനത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലെറൈറ്റുകൾ യാതൊരു കലഹവും പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല; കാരണം കർത്താവ് വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്ന സകല പ്രകാശത്തിനും അനുസരിച്ചായിരുന്നു അവർ പ്രവർത്തിച്ചത്. എന്നാൽ 2020 ജൂലൈ 18-ന്, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ലാവൊദിക്യർ അവന്റെ കൈയോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിനെതിരെ കലഹിച്ചു. 1844-ന് ശേഷം, ആദ്യ ദൂതന്റെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം “സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ” “തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ചു,” അങ്ങനെ അവർ ലാവൊദിക്യരായി.

1856 represents that point of transition, typifying a point of transition for God’s people of the last days.

1856 ഒരു മാറ്റത്തിന്റെ ഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി അവസാനദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിന് ഒരു പരിവർത്തനഘട്ടത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു.

Somewhere in the seven years between 1849 and 1856 the Philadelphian Millerite movement resisted the Lord’s hand that was stretching out to gather His people a second time, and the promise was that He would do more then, than He did in the past.

1849നും 1856നും ഇടയിലുള്ള ആ ഏഴ് വർഷങ്ങളിലൊരിടത്ത്, ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ നീണ്ടുനിന്നിരുന്ന കർത്താവിന്റെ കൈയെ പ്രതിരോധിച്ചു; അന്നേ സമയം, താൻ മുമ്പ് ചെയ്തതിലധികം അന്നു ചെയ്യുമെന്നായിരുന്നു വാഗ്ദാനം.

> “September 23, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “സെപ്റ്റംബർ 23-ന്, കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തിലെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നതും, ഈ ശേഖരണകാലത്ത് ശ്രമങ്ങൾ ഇരട്ടിയാക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണെന്ന് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു. ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ട കാലത്ത് യിസ്രായേൽ അടിക്കപ്പെട്ടും കീറിപ്പൊളിക്കപ്പെട്ടും ഇരുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ഈ ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സൗഖ്യമാക്കി മുറിവുകൾ കെട്ടിയിടും. ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ട കാലത്ത് സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്ക് വളരെ കുറഞ്ഞ ഫലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; വളരെ കുറഞ്ഞതോ ഒന്നുമല്ലാത്തതോ മാത്രമേ അവ സാധിപ്പിച്ചുള്ളൂ. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കുവാൻ തന്റെ കൈ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നപ്പോൾ, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങൾ അവയ്ക്കായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഫലം കൈവരിക്കും. എല്ലാവരും ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ ഏകമനസ്സുള്ളവരായും ഉത്സാഹമുള്ളവരായും ഇരിക്കണം. ഇപ്പോൾ ഈ ശേഖരണകാലത്ത് നമ്മെ നിയന്ത്രിപ്പാൻ ഉദാഹരണങ്ങളായി ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ട കാലത്തെ ആരെങ്കിലും ഉദ്ധരിക്കുന്നത് ലജ്ജാകരമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം, അന്നു ചെയ്തതിലധികം ദൈവം ഇപ്പോൾ നമുക്കായി ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, യിസ്രായേൽ ഒരിക്കലും ശേഖരിക്കപ്പെടുകയില്ല. സത്യം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ, അത് ഒരു പത്രത്തിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അത്രത്തോളം അനിവാര്യമാണ്.” Review and Herald, November 1, 1850.

Obviously, the Lord attempted to move His work forward in unity, but the unity had evidently broken down, and “in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith.” The Present Truth (later the Review and Herald) began to be published in 1849, and by 1851 the 1850 chart was available, but by 1856, the message of the “seven times” of Leviticus twenty-six was left unfinished. The message that was unsealed on October 22, 1844 occurred when the time prophecies of the twenty-three hundred years and the twenty-five hundred and twenty years concluded.

വ്യക്തമായും, കർത്താവ് തന്റെ പ്രവർത്തി ഐക്യത്തിൽ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ ആ ഐക്യം വ്യക്തമായി തകരുകയും, “നിരാശയ്ക്ക് പിന്നാലെ വന്ന സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസികളിൽ പലരും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിട്ടുകളഞ്ഞു.” The Present Truth (പിന്നീട് Review and Herald) 1849-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി; 1851-ഓടെ 1850 chart ലഭ്യമായി; എന്നാൽ 1856-ഓടെ ലേവ്യപുസ്തകം 26-ലെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന സന്ദേശം അപൂർണ്ണമായി വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെട്ട ആ സന്ദേശം, ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെയും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങളുടെയും കാലപ്രവചനങ്ങൾ സമാപിച്ചപ്പോൾ സംഭവിച്ചതായിരുന്നു.

The Sabbath was the doctrine that shone above the other doctrines at that time, and for twelve years a testing process progressed until the last test arrived in 1856. That test was upon the Sabbath rest for the land, and it marked the end of a testing process that began with the Sabbath rest for men. The testing period bore the signature of Alpha and Omega. 1856 also represented an increase of knowledge upon the first foundational truth discovered by Miller, so it possessed the signature of Alpha and Omega at that level as well. The Sabbath truth being the sign of God’s sanctified people was represented as the sounding of the seventh trumpet, when the mystery of Christ in the believer, the hope of glory is fulfilled. The “seven times” was represented by the Jubilee trumpet that was to be sounded on the Day of Atonement.

ആ കാലത്ത് മറ്റു ഉപദേശങ്ങളൊക്കെയും കവിഞ്ഞ് പ്രകാശിച്ച ഉപദേശം ശബ്ബത്തായിരുന്നു; പന്ത്രണ്ടു വർഷം നീണ്ട ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയ 1856-ൽ അവസാനത്തെ പരീക്ഷ എത്തുന്നതുവരെ മുന്നേറി. ആ പരീക്ഷ ഭൂമിക്കുള്ള ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു; മനുഷ്യർക്കുള്ള ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ച പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ അവസാനത്തെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തി. ആ പരീക്ഷണകാലം ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിച്ചു. 1856 മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ അടിസ്ഥാനസത്യത്തിന്മേലുള്ള അറിവിന്റെ വർധനവിനെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ആ നിലയിലും അതിന് ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര ഉണ്ടായിരുന്നു. ശബ്ബത്തിന്റെ സത്യം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ജനത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നതിനാൽ, മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശയായ വിശ്വാസിയിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ രഹസ്യം നിറവേറുന്ന സമയത്തെ ഏഴാം കാഹളനാദമായി അതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ മുഴക്കപ്പെടേണ്ടിരുന്ന യോബേൽ കാഹളത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

The seven years from 1856 unto 1863 represented the ten days in Jerusalem for the disciples, and the six days of the Exeter camp meeting for the Philadelphian Millerites, but, sadly, the period became the illustration of those who refuse to follow the Lord as He leads them through the transition period. The history of the first and second angels, which is the historical period of the seven thunders, identifies the Lord stretching His hand to gather His people a second time from April 19, 1844, and it illustrates an obedient response as the wise followed Christ into the Most Holy Place.

1856 മുതൽ 1863 വരെ നീണ്ട ഏഴ് വർഷങ്ങൾ, ശിഷ്യന്മാർക്കായി യെരൂശലേമിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പത്ത് ദിവസങ്ങളെയും, ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റുകൾക്കായി എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിലെ ആറു ദിവസങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു; എന്നാൽ ദുഃഖകരമായി, ആ കാലഘട്ടം, കർത്താവ് അവരെ പരിവർത്തനകാലഘട്ടത്തിലൂടെ നയിക്കുന്നതുപോലെ അവനെ പിന്തുടരാൻ നിരസിക്കുന്നവരുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായി മാറി. ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെയും ചരിത്രം, ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ചരിത്രകാലഘട്ടമാണത്, 1844 ഏപ്രിൽ 19 മുതൽ തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ശേഖരിക്കുവാൻ കർത്താവ് തന്റെ കൈ നീട്ടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കൂടാതെ ജ്ഞാനികൾ ക്രിസ്തുവിനെ പിന്തുടർന്ന് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചതുപോലെ ഒരു അനുസരണപൂർണ പ്രതികരണവും അതു ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

The history of the first Kadesh, which is the history of the third angel from 1844 unto 1863 identifies the Lord again stretching His hand to gather His people a second time, but in that history, rebellion is manifested. Now, for the third time, ever since July 2023, the Lord is again stretching forth His hand to gather His people a second time, and they will fulfill the second Kadesh as obedient Philadelphians, for the signature of truth identifies the three times as the beginning and ending representing obedient Philadelphians, and the middle example being disobedient Laodiceans.

ആദ്യ കാദേശിന്റെ ചരിത്രം, അതായത് 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രം, കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു വീണ്ടും തന്റെ കൈ നീട്ടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ ചരിത്രത്തിൽ കലാപം പ്രകടമാകുന്നു. ഇപ്പോൾ, 2023 ജൂലൈ മുതൽ, മൂന്നാം പ്രാവശ്യം, കർത്താവ് വീണ്ടും തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ കൈ നീട്ടുന്നു; അവർ അനുസരണയുള്ള ഫിലദെൽഫ്യരായി രണ്ടാം കാദേശിനെ നിറവേറ്റും; എന്തെന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ ഒപ്പ് ഈ മൂന്ന് പ്രാവശ്യങ്ങളെയും ആരംഭവും അവസാനവും അനുസരണയുള്ള ഫിലദെൽഫ്യരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായും മധ്യത്തിലുള്ള ഉദാഹരണം അനുസരണക്കേടുള്ള ലാവൊദിക്ക്യരായും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

We will continue this study in the next article.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരും.

> “Will the churches heed the Laodicean message? Will they repent, or will they, notwithstanding that the most solemn message of truth—the third angel’s message—is being proclaimed to the world, go on in sin? This is the last message of mercy, the last warning to a fallen world. If the church of God becomes lukewarm, it does not stand in favor with God any more than do the churches that are represented as having fallen and become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and the cage of every unclean and hateful bird. Those who have had opportunities to hear and receive the truth and who have united with the Seventh-day Adventist church, calling themselves the commandment-keeping people of God, and yet possess no more vitality and consecration to God than do the nominal churches, will receive of the plagues of God just as verily as the churches who oppose the law of God. Only those that are sanctified through the truth will compose the royal family in the heavenly mansions Christ has gone to prepare for those that love Him and keep His commandments.

> “സഭകൾ ലൗദിക്യാ സന്ദേശം ശ്രദ്ധിക്കുമോ? അവർ മാനസാന്തരപ്പെടുമോ, അതോ ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ള സത്യസന്ദേശമായ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തോടു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുമ്പോഴും അവർ പാപത്തിൽ തുടരുകയോ? ഇതു കരുണയുടെ അവസാന സന്ദേശമാണ്, വീണുപോയ ലോകത്തേക്കുള്ള അവസാന മുന്നറിയിപ്പും ആകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സഭ ഉഷ്ണശീതളമായിത്തീരുകയാണെങ്കിൽ, വീണുപോയി ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവും സകല അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ അധിവസസ്ഥാനവും സകല അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടിലുമായി തീർന്നതായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സഭകൾക്ക് ദൈവസന്നിധിയിൽ അനുകൂലസ്ഥാനം ഇല്ലാത്തതുപോലെ തന്നേ, അതിന്നും ദൈവസന്നിധിയിൽ അനുകൂലസ്ഥാനം ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല. സത്യം കേൾക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചവരും, തങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്ന ജനമെന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഏഴാം ദിവസത്തെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയോടു ചേർന്നവരുമായിരിക്കെ, നാമമാത്രസഭകൾക്കുള്ളതിലും അധികം ജീവശക്തിയോ ദൈവത്തോടുള്ള സമർപ്പണമോ ഇല്ലാത്തവർ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ എതിർക്കുന്ന സഭകൾക്ക് ലഭിക്കുന്നതുപോലെ തന്നേ ദൈവത്തിന്റെ ബാധകളിൽ പങ്കു പ്രാപിക്കും. സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ മാത്രമേ ക്രിസ്തു തനിക്കു സ്നേഹിക്കുകയും തന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കായി ഒരുക്കുവാൻ പോയിരിക്കുന്ന സ്വർഗീയ വാസസ്ഥലങ്ങളിലെ രാജകുടുംബത്തെ രൂപീകരിക്കുകയുള്ളു.”

> “‘He that saith, I know him, and keepeth not His commandments, is a liar, and the truth is not in him’ [1 John 2:4]. This includes all who claim to have a knowledge of God, and to keep His commandments, but who do not manifest this by good works. They will receive according to their deeds. ‘Whosoever abideth in Him sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known Him’ [1 John 3:6]. This is addressed to all church members, including the members of the Seventh-day Adventist churches. ‘Little children, let no man deceive you: he that doeth righteousness is righteous, even as He is righteous. He that committeth sin is of the devil; for the devil sinneth from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, that He might destroy the works of the devil. Whosoever is born of God doth not commit sin; for His seed remaineth in him: and he cannot sin, because he is born of God. In this the children of God are manifest, and the children of the devil: whosoever doeth not righteousness is not of God, neither he that loveth not his brother’ [1 John 3:7–10].

> “‘ഞാൻ അവനെ അറിയുന്നു’ എന്നു പറയുകയും, അവന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ കള്ളനാകുന്നു; അവനിൽ സത്യം ഇല്ല” [1 യോഹന്നാൻ 2:4]. ഇതിൽ ദൈവത്തെ അറിയുന്നുവെന്നും അവന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്നുവെന്നും അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, നല്ല പ്രവൃത്തികളാൽ അത് പ്രകടമാക്കാത്ത എല്ലാവരും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് പ്രാപിക്കും. “അവനിൽ വസിക്കുന്ന ആരും പാപം ചെയ്യുന്നില്ല; പാപം ചെയ്യുന്ന ഏവനും അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല, അറിയുകയും ചെയ്തിട്ടില്ല” [1 യോഹന്നാൻ 3:6]. ഇത് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭകളിലെ അംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സഭാംഗങ്ങൾക്കും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. “കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ആരും നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കരുത്; നീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ അവൻ നീതിമാനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നീതിമാനാകുന്നു. പാപം ചെയ്യുന്നവൻ പിശാചിൽ നിന്നുള്ളവൻ; കാരണം പിശാച് ആദിമുതൽ പാപം ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്നായിട്ടാണ് ദൈവപുത്രൻ പ്രത്യക്ഷനായത്, പിശാചിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു. ദൈവത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ ആരും പാപം ചെയ്യുന്നില്ല; കാരണം അവന്റെ വിത്ത് അവനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അവൻ പാപം ചെയ്യുവാൻ കഴിയുകയുമില്ല, കാരണം അവൻ ദൈവത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ ആകുന്നു. ഇതിലൂടെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ മക്കളും പിശാചിന്റെ മക്കളും വെളിവാകുന്നത്: നീതി പ്രവർത്തിക്കാത്ത ഏവനും ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളവൻ അല്ല; തന്റെ സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കാത്തവനും അങ്ങനെ തന്നേ” [1 യോഹന്നാൻ 3:7–10].

> “All who claim to be Sabbath-keeping Adventists, and yet continue in sin, are liars in God’s sight. Their sinful course is counterworking the work of God. They are leading others into sin. The word comes from God to every member of our churches, ‘And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed. Follow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord: looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and thereby many be defiled; Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright. For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected; for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears’ [Hebrews 12:13–17].

> “ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും, എന്നിട്ടും പാപത്തിൽ തുടരുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാവരും ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ കള്ളന്മാരാകുന്നു. അവരുടെ പാപപൂർണ്ണമായ നടപ്പ് ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവർ മറ്റുള്ളവരെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സഭകളിലെ ഓരോ അംഗത്തോടും ദൈവത്തിൽനിന്ന് ഈ വചനം വരുന്നു: ‘നിങ്ങളുടെ കാലുകൾക്കായി നേരായ പാതകൾ ഉണ്ടാക്കുവിൻ; മുടന്തുള്ളത് വഴിതെറ്റിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, മറിച്ച് അത് സൗഖ്യം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു. എല്ലാവരോടും സമാധാനവും വിശുദ്ധിയും പിന്തുടരുവിൻ; അതില്ലാതെ ആരും കർത്താവിനെ കാണുകയില്ല. ആരെങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിൽനിന്ന് വിട്ടുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ജാഗ്രതയോടെ നോക്കുവിൻ; കയ്പ്പിന്റെ യാതൊരു വേരും മുളച്ചുയർന്ന് നിങ്ങളെ കലങ്കപ്പെടുത്തുകയും അതിനാൽ അനേകർ അശുദ്ധരാകുകയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നോക്കുവിൻ. ഏശാവിനെപ്പോലെ ആരെങ്കിലും വ്യഭിചാരിയോ അശുദ്ധനോ ആകരുതു; അവൻ ഒരു ഭക്ഷണകഷണത്തിനുവേണ്ടി തന്റെ ജ്യേഷ്ഠാവകാശം വിറ്റുകളഞ്ഞവൻ ആകുന്നു. അതിനുശേഷം അവൻ അനുഗ്രഹം അവകാശമായി പ്രാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ നിരസിക്കപ്പെട്ടു എന്നു നിങ്ങൾക്കറിയാം; കണ്ണുനീരോടെ അതിനെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം അന്വേഷിച്ചിട്ടും, അവന് മാനസാന്തരത്തിനുള്ള സ്ഥലം കണ്ടെത്താനായില്ല’ [എബ്രായർ 12:13–17].”

> “This is applicable to many who claim to believe the truth. Rather than give up their lustful practices, they venture on in a wrong line of education under Satan’s deceiving sophistry. Sin is not discerned as sinful. Their very consciences are defiled, their hearts are corrupted, even the thoughts are continually corrupt. Satan uses them as decoys to lure souls to unclean practices which defile the whole being. ‘He that despised Moses’ law [which was the law of God] died without mercy under two or three witnesses: Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace? For we know Him that hath said, Vengeance belongeth unto Me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge His people. It is a fearful thing to fall into the hands of the living God’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.

> “സത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന പലർക്കും ഇതു ബാധകമാണ്. തങ്ങളുടെ കാമാസക്തിപരമായ പ്രവൃത്തികളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനുപകരം, സാത്താന്റെ വഞ്ചകമായ കപടയുക്തികളുടെ കീഴിൽ അവർ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ തെറ്റായ ഒരു പാതയിൽ മുന്നേറുന്നു. പാപം പാപമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നില്ല. അവരുടെ മനസ്സാക്ഷി തന്നേ അശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഭ്രഷ്ടമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ചിന്തകൾപ്പോലും നിരന്തരം ഭ്രഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. സാത്താൻ അവരെ പ്രലോഭനോപാധികളാക്കി ഉപയോഗിച്ച്, സമസ്ത സത്തയെയും അശുദ്ധമാക്കുന്ന അശുദ്ധാചാരങ്ങളിലേക്കു ആത്മാക്കളെ വലിച്ചിഴക്കുന്നു. ‘മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെ [അതു ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം തന്നെയായിരുന്നു] നിരസിച്ചവൻ രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ വായാൽ കരുണയില്ലാതെ മരണത്തിനിരയായി; എന്നാൽ ദൈവപുത്രനെ കാൽകീഴെ ചവിട്ടുകയും, താൻ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട നിയമബന്ധത്തിന്റെ രക്തത്തെ അശുദ്ധവസ്തുവായി എണ്ണുകയും, കൃപയുടെ ആത്മാവിനെ അവമതിക്കുകയും ചെയ്തവൻ എത്രയോ കഠിനമായ ശിക്ഷയ്ക്കു യോഗ്യനെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു? എന്തെന്നാൽ, “പ്രതികാരം എനിക്കുള്ളതാണ്; ഞാൻ തന്നേ പ്രതിഫലം ചെയ്യും” എന്നു അരുളിച്ചെയ്തവനെ നാം അറിയുന്നു. പിന്നെയും, “കർത്താവു തന്റെ ജനത്തെ ന്യായം വിധിക്കും.” ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ കയ്യിൽ വീഴുന്നതു ഭയങ്കരമായ കാര്യം തന്നേ’ [എബ്രായർ 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.

Back to Articles