Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Four

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എഴുപത്തിനാല്‍-ആം എണ്ണം

Unveiling the Prophetic Puzzle: Ezekiel’s Abominations, the Last Day Church, and the Mark of the Beast

പ്രവാചക രഹസ്യപുതിർ തുറന്നുകാട്ടൽ: യെഹെസ്കേലിന്റെ മ്ലേച്ഛതകൾ, അന്ത്യദിന സഭ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര

Author

Jeff Pippenger

Published

February 7, 2024

Formats

PDF
Word

The four abominations of Ezekiel chapter eight, lead to the leadership of God’s last day Laodicean church bowing down to the sun, and thus receiving the mark of the beast. The next chapter, which is the same vision, illustrates those in God’s last day church who receive the seal of God. Sister White informs us the sealing of Ezekiel chapter nine, is the same as the sealing represented in Revelation chapter seven. God judges a nation in its third and fourth generation, and the four abominations of Ezekiel identify the four generations of rebellion that began in 1863, when Laodicean Adventism introduced a counterfeit of the two tables of Habakkuk which had been given as a symbol of the covenant relationship between God and His people, just as the two tables of the Ten Commandments had been given at the beginning of ancient Israel.

യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാല് മ്ളേച്ഛതകൾ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന ലൗദിക്യാ സഭയുടെ നേതൃത്വത്തെ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്ന നിലയിലേക്കു നയിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നു. അതിന്റെ അടുത്ത അധ്യായം, അതേ ദർശനമായിരിക്കെ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന സഭയിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്നവരെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്‌കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ മുദ്രയിടൽ വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അതേ മുദ്രയിടലാണെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ദൈവം ഒരു ജാതിയെ അതിന്റെ മൂന്നാം തലമുറയിലും നാലാം തലമുറയിലും ന്യായംവിധിക്കുന്നു; യെഹെസ്‌കേലിലെ നാല് മ്ളേച്ഛതകൾ 1863-ൽ ആരംഭിച്ച കലാപത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അന്നു ലൗദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം, ദൈവത്തിനും അവന്റെ ജനത്തിനുമിടയിലെ നിയമബന്ധത്തിന്റെ ചിഹ്നമായി നൽകിയിരുന്നതായ ഹബക്കൂക്കിലെ രണ്ട് പലകകൾക്കു പകരം ഒരു കള്ളനകൽ അവതരിപ്പിച്ചു; പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പത്തു കല്പനകളുടെ രണ്ട് പലകകൾ നൽകിയിരുന്നതുപോലെ തന്നേ.

Aaron’s golden calf, was a counterfeit image, the symbol of rebellion that was manifested just as God was producing the two tables that represent a genuine image of jealousy. Aaron’s golden calf typified the counterfeit 1863 chart, which had removed the “seven times,” of Leviticus twenty-six from the message along with other time-prophecies. Thus, Laodicean Adventism set up an image of jealousy in the very beginning of its history, as Aaron had done in the beginning history of ancient Israel, and as Jeroboam had done in the beginning history of the northern kingdom of Ephraim.

ആരോന്റെ പൊൻകാളക്കുട്ടി ഒരു കള്ളപ്രതിമയായിരുന്നു; ദൈവം യഥാർത്ഥ അസൂയയുടെ പ്രതിമയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് കല്പനാഫലകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു അതു പ്രകടമായ കലഹത്തിന്റെ പ്രതീകമായി നിലകൊണ്ടത്. ആരോന്റെ പൊൻകാളക്കുട്ടി, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെ മറ്റ് കാലപ്രവചനങ്ങളോടുകൂടി സന്ദേശത്തിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞ കള്ളമായ 1863-ലെ ചാർട്ടിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. അങ്ങനെ, ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം തന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദിയിൽതന്നെ ഒരു അസൂയയുടെ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചു; പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആദിചരിത്രത്തിൽ ആരോൻ ചെയ്തതുപോലെയും, എഫ്രയീമിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ ആദിചരിത്രത്തിൽ യെരോബെയാം ചെയ്തതുപോലെയും.

The “seven times,” of Leviticus twenty-six was the first prophecy of time which Miller was led to understand, and it was the first jewel of prophetic time set aside in the rebellion of 1863. 1863 marked the beginning of the covering up of the jewels of Miller’s dream and the introduction of counterfeit jewels and coins. The “seven times,” was the cornerstone that the builders rejected. In 1863 it was those who had been the builders of the Millerite temple that set aside the cornerstone of the “seven times,” but in the last days that stone is now the head of the corner. That stone represented the Rock of Ages, and it also was represented by the day which the Lord had made, for it was a symbol of the sabbath rest for the land. In 1844, Millerite Adventism rebuked Jeroboam’s false system of worship, and separated from “the assembly of mockers” who had “rejoiced” over the first disappointment.

ലെവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മില്ലർ ഗ്രഹിപ്പാൻ നയിക്കപ്പെട്ട ആദ്യകാല പ്രവചനമായിരുന്നു; 1863-ലെ കലാപത്തിൽ മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ട പ്രവചനകാലത്തിന്റെ ആദ്യ രത്നവും അതുതന്നെയായിരുന്നു. 1863 മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിലെ രത്നങ്ങളെ മൂടിമറയ്ക്കുന്നതിന്റെയും കള്ളരത്നങ്ങളും കള്ളനാണയങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കുന്നതിന്റെയും ആരംഭമായി. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” പണിക്കാർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ മൂലക്കല്ലായിരുന്നു. 1863-ൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന മൂലക്കല്ല് മാറ്റിവെച്ചത് മില്ലറൈറ്റ് ആലയത്തിന്റെ പണിക്കാരായി നിന്നവരായിരുന്നു; എന്നാൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആ കല്ല് ഇപ്പോൾ മൂലയുടെ തലക്കല്ലായിരിക്കുന്നു. ആ കല്ല് യുഗങ്ങളുടെ പാറയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതുപോലെതന്നെ അത് കർത്താവ് ഉണ്ടാക്കിയ ദിവസത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു, കാരണം അത് ദേശത്തിനായുള്ള ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു. 1844-ൽ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം യെരോബെയാമിന്റെ വ്യാജാരാധനാസംവിധാനത്തെ ശാസിക്കുകയും, ആദ്യ നിരാശയെക്കുറിച്ച് “സന്തോഷിച്ച” “പരിഹാസികളുടെ സഭ”യിൽ നിന്ന് വേർപിരിയുകയും ചെയ്തു.

The builders were instructed to never return to “the assembly of mockers,” as the Judean prophet had been instructed to return to Jerusalem by a different path than what had led him to 1844. The path that had led him to 1844, was the path he had come out of, which was Protestantism, and in that history Protestantism had become apostate Protestantism. The builders were commanded to never return to “the assembly of mockers,” and they were instructed to not eat their food or drink their water. The builders had eaten the little book that was in the angel’s hand in 1840, and that food was sweet in their mouths.

നിർമ്മാതാക്കൾക്ക് “പരിഹാസികളുടെ സഭയിലേക്കു” ഒരിക്കലും മടങ്ങിപ്പോകരുതെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു; യെഹൂദപ്രവാചകന്‍ 1844-ലേക്കു തன்னை കൊണ്ടുവന്ന വഴിയല്ലാത്ത മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ യെരൂശലേമിലേക്കു മടങ്ങിവരാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ. അവനെ 1844-ലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന വഴി, അവൻ പുറത്തുവന്ന വഴിയായിരുന്നു; അതാണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം; ആ ചരിത്രത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമായി മാറിയിരുന്നു. നിർമ്മാതാക്കൾക്ക് “പരിഹാസികളുടെ സഭയിലേക്കു” ഒരിക്കലും മടങ്ങിപ്പോകരുതെന്ന് കല്പിക്കപ്പെട്ടു; അവരുടെ ആഹാരം തിന്നരുതെന്നും അവരുടെ വെള്ളം കുടിക്കരുതെന്നും അവർക്ക് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. 1840-ൽ ദൂതന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ പുസ്തകം നിർമ്മാതാക്കൾ ഭക്ഷിച്ചിരുന്നു; ആ ആഹാരം അവരുടെ വായിൽ മധുരമായിരുന്നു.

The eating and drinking of prophecy represents the methodology used to study the Bible. The Millerites were given a specific way to study God’s Word, and those rules produced a totally different biblical message than the theologians of apostate Protestantism and Catholicism produced with their corrupted methodology. The builders, who are also the Judean prophet, were not to return and eat or drink of the methodology of either apostate Protestantism or Catholicism. The Judean prophet did that very thing, thus identifying that Laodicean Adventism would do that very thing in 1863, for in 1863, they employed the theological arguments of apostate Protestantism to reject Miller’s application of the “seven times,” and thus set up Aaron’s and Jeroboam’s images of jealousy. The first generation of Laodicean Adventism had then begun.

പ്രവചനത്തെ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്നത് ബൈബിൾ പഠിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് ദൈവവചനം പഠിക്കാൻ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട മാർഗം നൽകിയിരുന്നു; അവരുടെ നിയമങ്ങൾ, വികൃതമായ രീതിശാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെയും തിയോളജിമാർ അവതരിപ്പിച്ചതിൽനിന്ന് പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ബൈബിള്‍ സന്ദേശം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു. യെഹൂദ്യപ്രവാചകനും ആയിരുന്ന പണിയുന്നവർ മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയോ കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെയോ രീതിശാസ്ത്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങി ചെന്നു തിന്നുകയോ കുടിക്കുകയോ ചെയ്യരുതായിരുന്നു. യെഹൂദ്യപ്രവാചകൻ അതേ കാര്യമാണ് ചെയ്തത്; അതുവഴി 1863-ൽ ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസവും അതുതന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; കാരണം 1863-ൽ അവർ മില്ലറുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രയോഗം തള്ളിക്കളയുന്നതിനായി മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ തിയോളജിക്കൽ വാദങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു; അങ്ങനെ അഹരോന്റെതും യൊരോബെയാമിന്റെയും അസൂയയുടെ വിഗ്രഹങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അങ്ങനെ ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആദ്യ തലമുറ ആരംഭിച്ചിരുന്നു.

After the prophet from Judea interacted with Jeroboam he started on his journey back to Judea, but he never made it. The prophet represents Laodicean Adventism, which, according to inspiration, arrived into the Millerite movement in 1856. Sister White never backed away from identifying Adventism as Laodicea, and there is no biblical evidence that Laodicea ever changes. There are individuals that leave their own personal Laodicean experience, but as a church Laodicea is to be spewed out of the mouth of the Lord, for Laodicea means “a people judged.” Adventism uses the definition to claim it represents the church that exists during the period of the judgment in the heavenly sanctuary. In their blindness they acknowledge the Investigative Judgment element of the meaning of Laodicea, but cannot see the Executive Judgment that is clearly represented in their name.

യൂദായിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ യെരോബെയാമുമായി ഇടപെട്ടശേഷം വീണ്ടും യൂദായിലേക്കുള്ള തന്റെ യാത്ര ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ അവൻ ഒരിക്കലും അവിടെ എത്തിയില്ല. പ്രചോദനത്തിന്റെ അനുസാരമായി 1856-ൽ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച ലവോദിക്യാത്മക അഡ്വെന്റിസത്തെ ആ പ്രവാചകൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തെ ലവോദിക്യയായി തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും പിന്മാറിയില്ല; ലവോദിക്യ ഒരിക്കലും മാറുന്നു എന്നു തെളിയിക്കുന്ന യാതൊരു ബൈബിള്‍ സാക്ഷ്യവും ഇല്ല. വ്യക്തിപരമായ തങ്ങളുടെ ലവോദിക്യാനുഭവം വിട്ടുപോകുന്ന ചില വ്യക്തികൾ ഉണ്ടായേക്കാം; എന്നാൽ ഒരു സഭയായ നിലയിൽ ലവോദിക്യയെ കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഛർദ്ദിച്ചു കളയപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം ലവോദിക്യ എന്നതിന് “ന്യായം വിധിക്കപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ” എന്നർത്ഥമാണ്. സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ന്യായവിധിയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സഭയെ തന്നെയാണ് തങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നതിനായി അഡ്വെന്റിസം ഈ നിർവചനം ഉപയോഗിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ അന്ധതയിൽ, ലവോദിക്യ എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അന്വേഷണവിധി (Investigative Judgment) എന്ന ഘടകത്തെ അവർ അംഗീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ തങ്ങളുടെ നാമത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിർവാഹകവിധിയെ (Executive Judgment) അവർ കാണുന്നില്ല.

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked. Revelation 3:14–17.

> ലവൊദിക്ക്യരിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: ആമേൻ എന്നും, വിശ്വസ്തനും സത്യസാക്ഷിയും എന്നും, ദൈവസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭം എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ഞാൻ അറിയുന്നു; നീ ശീതളനും അല്ല, ഉഷ്ണനും അല്ല; നീ ശീതളനായിരിക്കുകയോ ഉഷ്ണനായിരിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആകയാൽ, നീ ശീതളനും അല്ല, ഉഷ്ണനും അല്ല, ഇളംചൂടുള്ളവനാകയാൽ, നിന്നെ എന്റെ വായിൽനിന്നു ഛർദ്ദിച്ചുകളയും. എന്തെന്നാൽ, നീ ‘ഞാൻ ധനവാൻ ആകുന്നു; സമ്പത്തിൽ വർധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നും കുറവില്ല’ എന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ നീ ദയനീയനും കഷ്ടനുഭവിക്കുന്നവനും ദരിദ്രനും അന്ധനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല. വെളിപ്പാട് 3:14–17.

The Judean prophet ends up buried with the false prophet who deceived him into eating his food and drinking his drink. They both end up in the same grave, and the lying prophet of Bethel (the counterfeit church), calls him brother when he dies.

യെഹൂദാപ്രവാചകൻ ഒടുവിൽ തന്റെ ആഹാരം കഴിക്കാനും തന്റെ പാനം കുടിക്കാനും വഞ്ചിച്ച വ്യാജപ്രവാചകനോടൊപ്പം തന്നെ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അവർ ഇരുവരും ഒരേ ശവകുടീരത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു; ബെഥേലിലെ കള്ളപ്രവാചകൻ (കള്ളസഭ) അവൻ മരിക്കുമ്പോൾ അവനെ സഹോദരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. And it came to pass, as they sat at the table, that the word of the Lord came unto the prophet that brought him back: And he cried unto the man of God that came from Judah, saying, Thus saith the Lord, Forasmuch as thou hast disobeyed the mouth of the Lord, and hast not kept the commandment which the Lord thy God commanded thee, But camest back, and hast eaten bread and drunk water in the place, of the which the Lord did say to thee, Eat no bread, and drink no water; thy carcase shall not come unto the sepulchre of thy fathers. 1 Kings 13:11–22.

> അന്നേരം ബെഥേലിൽ ഒരു വൃദ്ധനായ പ്രവാചകൻ പാർത്തിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രന്മാർ വന്നു, അന്നേദിവസം ബെഥേലിൽ ദൈവപുരുഷൻ ചെയ്ത സകല കാര്യങ്ങളും അവനോടു അറിയിച്ചു; അവൻ രാജാവിനോടു പറഞ്ഞ വചനങ്ങളും അവർ തങ്ങളുടെ പിതാവിനോടു പറഞ്ഞു. അവരുടെ പിതാവ് അവരോടു ചോദിച്ചു: അവൻ ഏതു വഴിയാണ് പോയത്? യെഹൂദയിൽനിന്നു വന്ന ദൈവപുരുഷൻ ഏതു വഴിയാണ് പോയതെന്നു അവന്റെ പുത്രന്മാർ കണ്ടിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടു പറഞ്ഞു: എനിക്കായി കഴുതയെ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുവിൻ. അങ്ങനെ അവർ അവന്നു കഴുതയെ കെട്ടിച്ചമച്ചു; അവൻ അതിന്മേൽ കയറി, ദൈവപുരുഷന്റെ പിന്നാലെ പോയി, അവനെ ഒരു ഓക്ക് വൃക്ഷത്തിൻ കീഴെ ഇരിക്കുന്നതായി കണ്ടു; അവനോടു ചോദിച്ചു: യെഹൂദയിൽനിന്നു വന്ന ദൈവപുരുഷൻ നീയോ? അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാനാണ്. അപ്പോൾ അവൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: എന്നോടുകൂടെ വീട്ടിലേക്കു വന്നു അപ്പം തിന്നുക. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞു: നിന്നോടുകൂടെ മടങ്ങിവരുവാനും, നിന്നോടുകൂടെ അകത്തു കടക്കുവാനും എനിക്കു കഴിയുകയില്ല; ഈ സ്ഥലത്തു ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ അപ്പം തിന്നുകയോ വെള്ളം കുടിക്കുകയോ ഇല്ല. കാരണം യഹോവയുടെ വചനത്താൽ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നതിങ്ങനെ: അവിടെ അപ്പം തിന്നരുതു, വെള്ളം കുടിക്കരുതു, നീ വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങിപ്പോകരുതു. അവൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻയും നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രവാചകനാകുന്നു; യഹോവയുടെ വചനത്താൽ ഒരു ദൂതൻ എന്നോടു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു: അവൻ അപ്പം തിന്നുകയും വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്‍വാൻ അവനെ നിന്നോടുകൂടെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടക്കി കൊണ്ടുവരിക. എന്നാൽ അവൻ അവനോടു ഭോഷ്കു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവൻ അവനോടുകൂടെ മടങ്ങിപ്പോയി, അവന്റെ വീട്ടിൽ അപ്പം തിന്നുകയും വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ മേശയിങ്കൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവനെ മടക്കി കൊണ്ടുവന്ന പ്രവാചകനോടു യഹോവയുടെ വചനം വന്നു. അപ്പോൾ അവൻ യെഹൂദയിൽനിന്നു വന്ന ദൈവപുരുഷനോടു ഘോഷിച്ചു പറഞ്ഞു: യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യഹോവയുടെ കല്പനയെ നീ അനുസരിക്കാതെ, നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നിന്നോടു കല്പിച്ച ആജ്ഞയെ കാത്തുകൊള്ളാതെയും, മടങ്ങിവന്നു, അപ്പം തിന്നരുതെന്നും വെള്ളം കുടിക്കരുതെന്നും യഹോവ നിന്നോടു പറഞ്ഞിരുന്ന സ്ഥലത്തു അപ്പം തിന്നുകയും വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടു, നിന്റെ ശവം നിന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ശവകുടീരത്തിൽ എത്തുകയില്ല. 1 രാജാക്കന്മാർ 13:11–22.

The second angel’s message in the summer of 1844, consisted of identifying that the Protestant churches had fallen and become the daughters of Catholicism. Millerite Adventism had called men and women to leave those denominations for to stay in them meant spiritual and eternal death. The lying prophet of Bethel represents the religious system instituted in Bethel by Jeroboam. It was a system that set up an image to the beast, and the beast that was copied is the beast of Catholicism. The Protestants continued to identify themselves as Protestants, but they also continued to observe the day of the sun as the day of worship which is the mark of Catholicism’s authority.

1844-ലെ വേനൽക്കാലത്തിൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ വീണുപോയി കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവിലായിരുന്നു. ആ വിഭാഗങ്ങളിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നത് ആത്മീയവും നിത്യവുമായ മരണത്തിന് ഇടയാക്കുന്നതാകയാൽ, അവയെ വിട്ടുപോകുവാൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും വിളിച്ചു. ബെഥേലിലെ കള്ളപ്രവാചകൻ, യെരോബെയാം ബെഥേലിൽ സ്ഥാപിച്ച മതസംവിധാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതു മൃഗത്തിനൊരു പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ച ഒരു സംവിധാനമായിരുന്നു; പകർത്തപ്പെട്ട ആ മൃഗം കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ മൃഗമാണ്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തങ്ങളെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ തുടർന്നെങ്കിലും, അവർ ആരാധനാദിനമായി സൂര്യന്റെ ദിവസം ആചരിക്കുന്നതിലും തുടർന്നു; അത് കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ മുദ്രയാണ്.

The Protestants claim to be Protestants, though the only definition of Protestant is to protest Rome, and in so doing their profession is an image of the Roman church, for she professes to be a Christian institution, though she has no biblical justification for the claim. Her claim is based upon the empty authority of tradition and custom, which is the same false authority Protestantism employs as they claim to be Protestants. It is the same logic that had blinded Seventh-day Adventists to believe that as Laodiceans, they are still in a secure covenant relationship. It is the same false authority that ancient Israel proclaimed when they stated, “The temple of the Lord, the temple of the Lord are we.”

പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തങ്ങളെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് എന്നതിനുള്ള ഏക നിർവചനം റോമിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നവൻ എന്നതാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവരുടെ അവകാശവാദം റോമൻ സഭയുടെ ഒരു പ്രതിമയായി മാറുന്നു; കാരണം, അവൾക്ക് ആ അവകാശവാദത്തിന് ബൈബിളാധിഷ്ഠിതമായ യാതൊരു ന്യായീകരണവും ഇല്ലെങ്കിലും, അവൾ തന്നെ ഒരു ക്രൈസ്തവ സ്ഥാപനം എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അവളുടെ അവകാശവാദം പരമ്പര്യത്തിന്റെയും ആചാരത്തിന്റെയും ശൂന്യമായ അധികാരത്തിന്മേലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്; ഇതേ വ്യാജാധികാരമാണ് തങ്ങളെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ എന്നു അവകാശപ്പെടുമ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇതേ തർക്കശാസ്ത്രമാണ് ലവോദിക്യർ എന്ന നിലയിൽ തങ്ങൾ ഇന്നും സുരക്ഷിതമായ ഒരു നിയമബന്ധത്തിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ അന്ധരാക്കിയത്. “യഹോവയുടെ ആലയം, യഹോവയുടെ ആലയം, ഞങ്ങളാകുന്നു” എന്നു അവർ പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ പുരാതന യിസ്രായേൽ പ്രഖ്യാപിച്ചതും ഇതേ വ്യാജാധികാരമായിരുന്നു.

> “The warning was not heeded by the Jewish people. They forgot God, and lost sight of their high privilege as His representatives. The blessings they had received brought no blessing to the world. All their advantages were appropriated for their own glorification. They robbed God of the service He required of them, and they robbed their fellow men of religious guidance and a holy example. Like the inhabitants of the antediluvian world, they followed out every imagination of their evil hearts. Thus they made sacred things appear a farce, saying, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord, are these’ (Jeremiah 7:4), while at the same time they were misrepresenting God’s character, dishonoring His name, and polluting His sanctuary.

> ആ മുന്നറിയിപ്പ് യെഹൂദജനത ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവർ ദൈവത്തെ മറന്നു, അവന്റെ പ്രതിനിധികളായി തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന ഉന്നത പദവിയെ കണ്ണില്‍നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തി. അവർ പ്രാപിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ ലോകത്തിന് ഒരു അനുഗ്രഹവും കൊണ്ടുവന്നില്ല. അവരുടെ സകല പ്രത്യേകാവകാശങ്ങളും സ്വന്തം മഹത്വീകരണത്തിനായി തന്നെ വിനിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവം അവരില്‍നിന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട സേവനം അവർ അവനില്‍നിന്ന് അപഹരിച്ചു; മതപരമായ മാര്‍ഗനിര്‍ദേശവും വിശുദ്ധമായ മാതൃകയും അവരുടെ സഹമനുഷ്യരില്‍നിന്നും അവർ അപഹരിച്ചു. പ്രളയത്തിന് മുമ്പുള്ള ലോകത്തിലെ നിവാസികളെപ്പോലെ, അവർ തങ്ങളുടെ ദുഷ്ടഹൃദയങ്ങളുടെ സകല കല്പനകളെയും അനുസരിച്ചു നടന്നു. ഇങ്ങനെ, ‘യഹോവയുടെ ആലയം, യഹോവയുടെ ആലയം, യഹോവയുടെ ആലയം ഇവയല്ലോ’ (യിരെമ്യാവു 7:4) എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, വിശുദ്ധകാര്യങ്ങളെ അവർ ഒരു പരിഹാസമായി തോന്നുമാറാക്കി; അതേ സമയം അവർ ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും, അവന്റെ നാമത്തെ അപമാനിക്കുകയും, അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ മലിനമാക്കുകയും ചെയ്തു.

> “The husbandmen who had been placed in charge of the Lord’s vineyard were untrue to their trust. The priests and teachers were not faithful instructors of the people. They did not keep before them the goodness and mercy of God and His claim to their love and service. These husbandmen sought their own glory. They desired to appropriate the fruits of the vineyard. It was their study to attract attention and homage to themselves.” Christ’s Object Lessons, 292.

> “കർത്താവിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ചുമതല ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കർഷകർ തങ്ങൾക്ക് ഏല്പിച്ച വിശ്വാസത്തോട് വഞ്ചകരായി നിന്നു. പുരോഹിതന്മാരും ഉപദേശകരും ജനങ്ങൾക്ക് വിശ്വസ്തരായ ഉപദേശകരായിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ നന്മയും കരുണയും, അവരുടെ സ്നേഹവും സേവനവും തനിക്കു അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും അവർ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നിലനിറുത്തിയില്ല. ഈ കർഷകർ സ്വന്തം മഹത്വം തന്നെയാണ് അന്വേഷിച്ചത്. മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഫലം സ്വന്തമാക്കുവാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു. ശ്രദ്ധയും ആദരവും തങ്ങളിലേക്കു ആകർഷിക്കുന്നതു തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ പരിശ്രമം.” Christ’s Object Lessons, 292.

In 1863 the movement of the Millerites ended, but it had ceased to be a movement of Philadelphians in 1856. The rejection of the message of Moses (the “seven times”), that was presented by Elijah (William Miller) was rejected, and the rejection was based upon the methodology of the lying prophet of Bethel. 1863 was the end of sixty-five years that had began in 1798, and was the end of the prophecy of Isaiah chapter seven.

1863-ൽ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം അവസാനിച്ചു; എന്നാൽ അത് 1856-ലുതന്നെ ഫിലഡെൽഫ്യക്കാരുടെ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നത് നിർത്തിയിരുന്നു. എലിയാവാൽ (വില്യം മില്ലർ) അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട മോശെയുടെ സന്ദേശം (“ഏഴ് കാലങ്ങൾ”) നിരസിക്കപ്പെട്ടു; ആ നിരസനം ബേതേലിലെ കള്ളപ്രവാചകന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. 1798-ൽ ആരംഭിച്ചിരുന്ന അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനമായിരുന്നു 1863; അതുപോലെ തന്നേ അത് യെശയ്യാവു ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനവുമായിരുന്നു.

> And it came to pass in the days of Ahaz the son of Jotham, the son of Uzziah, king of Judah, that Rezin the king of Syria, and Pekah the son of Remaliah, king of Israel, went up toward Jerusalem to war against it, but could not prevail against it. And it was told the house of David, saying, Syria is confederate with Ephraim. And his heart was moved, and the heart of his people, as the trees of the wood are moved with the wind. Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field; And say unto him, Take heed, and be quiet; fear not, neither be fainthearted for the two tails of these smoking firebrands, for the fierce anger of Rezin with Syria, and of the son of Remaliah. Because Syria, Ephraim, and the son of Remaliah, have taken evil counsel against thee, saying, Let us go up against Judah, and vex it, and let us make a breach therein for us, and set a king in the midst of it, even the son of Tabeal: Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:1–9.

> യെഹൂദാരാജാവായ ഉസ്സീയാവിന്റെ മകനായ യോഥാമിന്റെ മകനായ ആഹാസിന്റെ കാലത്തു, അരാമിന്റെ രാജാവായ രെസീനും, യിസ്രായേൽരാജാവായ രെമല്യാവിന്റെ മകനായ പേക്കഹും യെരൂശലേമിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അതിന്റെ നേരെ കയറി വന്നു; എങ്കിലും അതിനെ ജയിച്ചടക്കുവാൻ അവർക്കായില്ല. അപ്പോൾ ദാവീദ്ഗൃഹത്തോടു ഇങ്ങനെ അറിയിക്കപ്പെട്ടു: അരാം എഫ്രയീമിനോടു സഖ്യത ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടു അവന്റെ ഹൃദയവും അവന്റെ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയവും കാട്ടിലെ വൃക്ഷങ്ങൾ കാറ്റിനാൽ കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ കുലുങ്ങിപ്പോയി. അപ്പോൾ യഹോവ യെശയ്യാവിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീയും നിന്റെ മകനായ ശെയാർ-യാശൂബും ഇപ്പോൾ പുറപ്പെട്ടു ആഹാസിനെ വസ്ത്രധോവകന്റെ വയലിലേക്കുള്ള പാതയിൽ ഉള്ള മേലത്തെ കുളത്തിന്റെ നീർവാഹിനിയുടെ അറ്റത്തു ചെന്നു കണ്ടുമുട്ടുക; അവനോടു പറയുക: സൂക്ഷിച്ചുകൊൾക, ശാന്തനായിരിക്ക; ഭയപ്പെടേണ്ടാ; അരാമിനോടുകൂടിയ രെസീന്റെ അതിക്രോധംകൊണ്ടും രെമല്യാവിന്റെ മകന്റെ ക്രോധംകൊണ്ടും പുകയുന്ന ഈ രണ്ടു കത്തിക്കൊള്ളികളുടെ വാലുകളെക്കുറിച്ചു ഹൃദയം ക്ഷയിക്കേണ്ടാ. അരാം, എഫ്രയീം, രെമല്യാവിന്റെ മകൻ എന്നിവർ നിന്നെതിരെ ദുഷ്ടാലോചന ചെയ്തു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: നാം യെഹൂദക്കെതിരെ കയറി ചെന്നു അതിനെ ഭീതിയിലാഴ്ത്തി, അതിൽ നമുക്കായി ഒരു വിള്ളൽ ഉണ്ടാക്കി, തബെയേലിന്റെ മകനെ അതിന്റെ നടുവിൽ രാജാവാക്കി ഇരുത്തുക. ആകയാൽ യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: അതു നിലനിൽക്കയില്ല; അതു സംഭവിക്കയും ഇല്ല. അരാമിന്റെ തല ദമസ്കൊസും ദമസ്കൊസിന്റെ തല രെസീനും ആകുന്നു; അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എഫ്രയീം ഒരു ജനതയല്ലാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തകർന്നു പോകും. എഫ്രയീമിന്റെ തല ശമര്യയും ശമര്യയുടെ തല രെമല്യാവിന്റെ മകനും ആകുന്നു. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാത്ത പക്ഷം, നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല എന്നു നിശ്ചയം. യെശയ്യാവു 7:1–9.

The sixty-five-year prophecy of verse eight, identifies that “within” the period of sixty-five years the northern kingdom of the ten tribes would be taken into captivity. The vision was recorded in the year 742 BC, and nineteen years later in 723 BC, Ephraim was scattered and taken into captivity by the Assyrians. In 677 BC, at the end of the sixty-five years king Manasseh was captured and carried into Babylon. The starting point in 742 BC, marks a civil war between the northern kingdom and the southern kingdoms of Israel, just as 1863, marks the very center of the Civil War in the United States between the North and South. The prophecy was proclaimed by Isaiah in the literal glorious land (Judah), and the prophecy of 1863 was fulfilled in the spiritual glorious land (the United States).

എട്ടാം വാക്യത്തിലെ അറുപത്തഞ്ച്-വത്സര പ്രവചനം, അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ കാലയളവിന്റെ “അകത്ത്” വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജ്യം ബദ്ധവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമെന്നത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ ദർശനം ക്രി.മു. 742-ആം വർഷത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയതും, പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ക്രി.മു. 723-ൽ എഫ്രയീം ചിതറിക്കപ്പെടുകയും അശ്ശൂര്യർ അവരെ ബദ്ധവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു. ക്രി.മു. 677-ൽ, ആ അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ, രാജാവായ മനശ്ശെ പിടിക്കപ്പെടുകയും ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ക്രി.മു. 742-ലെ ആരംഭബിന്ദു, ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തെയും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ, 1863-ആം വർഷം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കേന്ദ്രബിന്ദുവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ പ്രവചനം യെശയ്യാവിനാൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള മഹത്വമുള്ള ദേശത്ത് (യൂദാ) പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു; 1863-ലെ പ്രവചനം ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിൽ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) നിറവേറുകയും ചെയ്തു.

There are three waymarks within the sixty-five-year prophecy. The civil war of 742 BC, is followed in nineteen years by the scattering of the northern kingdom, in 723 BC. At the end of the sixty-five years the southern kingdom was scattered. The prophecy, including its beginning and ending, represents both “indignations” of God against the northern and southern kingdoms, and those two indignations are preceded by nineteen years at their starting points, and then followed by another nineteen years that follow their fulfillments.

അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിനുള്ളിൽ മൂന്ന് അടയാളഘട്ടങ്ങളുണ്ട്. കി.മു. 742-ലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന് പിന്നാലെ, പതിന്നൊമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, കി.മു. 723-ൽ വടക്കൻ രാജ്യം ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം തെക്കൻ രാജ്യം ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പ്രവചനം—അതിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും ഉൾപ്പെടെ—വടക്കൻയും തെക്കൻയും രാജ്യങ്ങൾക്കെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ ഇരുവിധ “ക്രോധപ്രകടനങ്ങളെയും” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ രണ്ട് ക്രോധപ്രകടനങ്ങൾക്കും അവയുടെ ആരംഭസ്ഥാനങ്ങളിൽ പതിന്നൊമ്പത് വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് ഒരു മുന്നോടിയുണ്ട്; തുടർന്ന്, അവയുടെ നിവൃത്തികൾക്കു ശേഷം മറ്റൊരു പതിന്നൊമ്പത് വർഷവും വരുന്നു.

The entire chiastic structure identifies a period of civil war between north and south that marks the beginning and ending. In the midst of the beginning and ending the two antagonists of the civil war were both carried into slavery, and in the sixty-five years that they are gathered out of their mutually scattered condition of slavery into one nation, they arrive at 1863, which is the date of the Emancipation Proclamation that freed the slaves. The prophecy of a civil war in literal Judah concludes at the civil war in spiritual Judah, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, for He is Alpha and Omega.

മുഴുവൻ കിയാസ്റ്റിക് ഘടനയും വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതാണ് ആരംഭത്തെയും അന്തത്തെയും ചിഹ്നപ്പെടുത്തുന്നത്. ആരംഭത്തിന്റെയും അന്തത്തിന്റെയും മദ്ധ്യേ, ആ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലെ രണ്ട് വിരുദ്ധപക്ഷങ്ങളെയും അടിമത്തത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവർ പരസ്പരം ചിതറിപ്പോയ അടിമത്തസ്ഥിതിയിൽനിന്ന് ഒന്നായ ഒരു ജാതിയായി അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കകം വീണ്ടും സമാഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ അടിമകളെ മോചിപ്പിച്ച എമാൻസിപേഷൻ പ്രോക്ലമേഷൻ പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ട 1863-ആം ആണ്ടിലെത്തുന്നു. യഥാർത്ഥ യെഹൂദായിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ പ്രവചനം ആത്മീയ യെഹൂദായിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു; കാരണം യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യം അതിന്റെ ആരംഭത്താൽ തന്നെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ അവൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു.

The history of 1863 was represented by the history of 742 BC, when the prophet Isaiah, along with his son, delivered a message to the wicked king of Judah (Ahaz). 742 BC in the passage is represented by the testimony of king Ahaz, who was king of Judah and who had shut down God’s sanctuary service and had his high priest erect a model of a Syrian temple in the very precincts of God’s earthly sanctuary.

1863-ലെ ചരിത്രം ക്രി.മു. 742-ലെ ചരിത്രത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ പ്രവാചകനായ യെശയ്യാവ് തന്റെ മകനോടുകൂടെ യെഹൂദയുടെ ദുഷ്ടരാജാവായ ആഹാസിനോടു ഒരു സന്ദേശം അറിയിച്ചു. ഈ ഖണ്ഡികയിൽ ക്രി.മു. 742 എന്നത് യെഹൂദയുടെ രാജാവായ ആഹാസിന്റെ സാക്ഷ്യത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ശുശ്രൂഷ നിർത്തലാക്കി, തന്റെ മഹാപുരോഹിതനാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ അതേ പ്രാകാരങ്ങളിൽ ഒരു സിറിയൻ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മാതൃക പണിയിച്ചു.

In the history of wicked king Ahaz (marked as 742 BC by the prophecy of Isaiah), the leader of Jerusalem introduced the worship of paganism (Catholicism) into God’s church, just as Laodicean Adventism returned to the methodology of apostate Protestantism to discard the message of Moses that had been delivered by Elijah. In 742 BC, Isaiah confronted the wicked king of Judah at the end of the conduit of the upper pool, by the fuller’s field, and he brought his son with him when he did. His son’s name was a sign, and when the prophet from Judah confronted king Jeroboam, he also gave him a sign.

ദുഷ്ടനായ രാജാവായ ആഹാസിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ (യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനത്തിൽ ക്രി.മു. 742 എന്നു അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ), യെരൂശലേമിന്റെ നേതാവ് ദൈവത്തിന്റെ സഭയിൽ ജാതീയതയുടെ (കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ) ആരാധനയെ കൊണ്ടുവന്നു; അതുപോലെ തന്നേ, എലീയാവിലൂടെ കൈമാറപ്പെട്ട മോശെയുടെ സന്ദേശത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനായി ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തിലേക്കു മടങ്ങി. ക്രി.മു. 742-ൽ, മുകളിലുള്ള കുളത്തിന്റെ ചാലിന്റെ അറ്റത്ത്, വസ്ത്രധോവകന്റെ വയലിന്നരികെ, യെശയ്യാവ് യെഹൂദയുടെ ദുഷ്ടരാജാവിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ തന്റെ മകനെയും കൂടെ കൊണ്ടുവന്നു. അവന്റെ മകന്റെ പേര് ഒരു അടയാളമായിരുന്നു; യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ യൊരോബെയാം രാജാവിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചപ്പോൾ, അവനും അവന്നു ഒരു അടയാളം കൊടുത്തു.

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> ഇതാ, ഞാനും യഹോവ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന മക്കളും യിസ്രായേലിൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾക്കും അത്ഭുതങ്ങൾക്കും ആകുന്നു; അവൻ സീയോൻ പർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 8:18.

The name of Isaiah’s son “Shearjashub,” means “a remnant shall return.” Those that “return” who make up the remnant, are those who wait for the Lord during the tarrying time.

യെശയ്യാവിന്റെ മകന്റെ പേരായ “ഷെയാർയാശൂബ്” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “ഒരു ശേഷിപ്പു മടങ്ങിവരും” എന്നാകുന്നു. ഈ ശേഷിപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന “മടങ്ങിവരുന്നവർ” എന്നവർ, താമസത്തിന്റെ സമയത്ത് കർത്താവിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവരാകുന്നു.

> And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:17, 18.

> യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിങ്കൽനിന്നു തന്റെ മുഖം മറച്ചിരിക്കുന്ന യഹോവയെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും; ഞാൻ അവനെ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊള്ളും. ഇതാ, ഞാനും യഹോവ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന മക്കളും, സീയോൻ പർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്ന സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയാൽ യിസ്രായേലിൽ അടയാളങ്ങൾക്കും അത്ഭുതങ്ങൾക്കുമായി ഇരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 8:17, 18.

When Isaiah interacts with wicked king Ahaz in 742 BC, he represents those who have “waited,” for all the prophets are speaking of the last days, and those who “wait” in the last days are those who have suffered the first disappointment. Jeremiah thought God had lied, and withheld the rain, and Isaiah thinks God has hidden “his face from the house of Jacob,” but Isaiah determines that he will wait, and look for the Lord, which represents the “wise” during the tarrying time of the vision. Those that did return and separate the precious from the vile, who were to become God’s mouthpiece were sealed, and therefore contrasted with those who receive the mark of the beast.

ക്രി.മു. 742-ൽ യെശയ്യാ ദുഷ്ടനായ രാജാവായ ആഹാസുമായി സംവദിക്കുമ്പോൾ, അവൻ “കാത്തിരുന്ന”വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം സകല പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ “കാത്തിരിക്കുന്നവർ” ആദ്യ നിരാശ അനുഭവിച്ചവരാണ്. യിരെമ്യാവ് ദൈവം അസത്യം പറഞ്ഞുവെന്നും മഴ തടഞ്ഞുവെച്ചുവെന്നും വിചാരിച്ചു; യെശയ്യാവോ ദൈവം “യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിങ്കൽ നിന്ന് തന്റെ മുഖം മറച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു വിചാരിക്കുന്നു; എങ്കിലും യെശയ്യാ താൻ കാത്തിരിക്കയും യഹോവയെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്യുമെന്നു നിർണയിക്കുന്നു; ഇത് ദർശനത്തിന്റെ താമസകാലത്ത് ഉള്ള “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മടങ്ങിവന്ന് വിലപ്പെട്ടതിനെ നിന്ദ്യമായതിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചവർ, ദൈവത്തിന്റെ മുഖപത്രങ്ങളാകേണ്ടിയിരുന്നവർ, മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നവരോടു വിരുദ്ധരായി നിലകൊള്ളുന്നു.

> And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. And when they shall say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter: should not a people seek unto their God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them. Isaiah 8:16–20.

> അവരിൽ അനേകർ ഇടറുകയും വീഴുകയും തകർന്നുപോകുകയും കണിയിൽ അകപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. സാക്ഷ്യം കെട്ടിക്കെട്ടുക; എന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ ന്യായപ്രമാണം മുദ്രയിടുക. യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിങ്കൽ നിന്നു തന്റെ മുഖം മറയ്ക്കുന്ന യഹോവയെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും; ഞാൻ അവനെ പ്രത്യാശയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇതാ, യഹോവ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന ഞാനും മക്കളും സീയോൻ പർവതത്തിൽ വസിക്കുന്ന സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയാൽ യിസ്രായേലിൽ അടയാളങ്ങൾക്കും അത്ഭുതങ്ങൾക്കും ഇരിക്കുന്നു. അവർ നിങ്ങളോടു: ഭൂതാത്മാക്കളുള്ളവരോടും പിച്ചുപിച്ചു പറയുകയും മുറുമുറുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മന്ത്രവാദികളോടും ചോദിച്ചറിയുവിൻ എന്നു പറയുമ്പോൾ, ഒരു ജനം തങ്ങളുടെ ദൈവത്തോടല്ലയോ ചോദിച്ചറിയേണ്ടത്? ജീവനുള്ളവർക്കുവേണ്ടി മരിച്ചവരോടോ? ന്യായപ്രമാണത്തിങ്കലേക്കും സാക്ഷ്യത്തിങ്കലേക്കും: അവർ ഈ വചനപ്രകാരം സംസാരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവരിൽ വെളിച്ചമില്ലാത്തതുകൊണ്ടത്രേ. യെശയ്യാവു 8:16–20.

We will continue this study in the next article.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> “These are not the words of Sister White, but the words of the Lord, and His messenger has given them to me to give to you. God calls upon you to no longer work at cross purposes with Him. Much instruction was given in regard to men claiming to be Christian when they are revealing the attributes of Satan, counteracting in spirit, word, and action the advancement of truth, and are surely following the path where Satan is leading them. In their hardness of heart they have grasped authority which in no way belongs to them, and which they should not exercise. Saith the great Teacher, ‘I will overturn, overturn, overturn.’ Men say in Battle Creek, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord are we’ but they are using common fire. Their hearts are not softened and subdued by the grace of God.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “ഇവ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ വാക്കുകളല്ല, കർത്താവിന്റെ വാക്കുകളാണ്; അവ നിങ്ങളെ ഏല്പിക്കേണ്ടതിനായി അവന്റെ ദൂതൻ അവ എനിക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. ദൈവം നിങ്ങളെ അവനോടു വിരുദ്ധലക്ഷ്യത്തോടെ ഇനി പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുവാൻ വിളിച്ചുപറയുന്നു. തങ്ങൾ ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും സാത്താന്റെ സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെയും, ആത്മാവിലും വചനത്തിലും പ്രവൃത്തിയിലും സത്യത്തിന്റെ പുരോഗതിയെ പ്രതിരോധിക്കുന്നവരെയും, സാത്താൻ അവരെ നയിക്കുന്ന പാതയിലാണ് അവർ നിശ്ചയമായി പിന്തുടരുന്നതെന്നും സംബന്ധിച്ചു വളരെ നിർദ്ദേശം നൽകപ്പെട്ടു. അവരുടെ ഹൃദയകാഠിന്യത്തിൽ അവർക്ക് യാതൊരു വിധത്തിലും സംബന്ധിക്കാത്തതും അവർ പ്രയോഗിക്കരുതാത്തതുമായ അധികാരം അവർ കൈവശപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മഹാശിക്ഷകൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘ഞാൻ മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും.’ ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിലെ മനുഷ്യർ പറയുന്നു: ‘കർത്താവിന്റെ മന്ദിരം, കർത്താവിന്റെ മന്ദിരം ഞങ്ങളാകുന്നു’; എങ്കിലും അവർ സാധാരണ അഗ്നിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ദൈവകൃപയാൽ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ മൃദുവാക്കപ്പെടുകയും കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടില്ല.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

Back to Articles