Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എൺപത്തിയഞ്ച്

പ്രവാചകയാത്രയുടെ അനാവരണം: ചരിത്രത്തിലെ നിർണായക ഘട്ടങ്ങളുടെ ദൈവിക ബന്ധം

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2024

Formats

PDF
Word

1863-ലെ കലാപത്തിന് നൂറ്റിയിരുപത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1989-ൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ മുദ്രവിട്ടതിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ടു. ആ വർഷം ആദ്യമായി മുദ്രവിട്ടതിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട അറിവ്, വിശുദ്ധചരിത്രത്തിലെ നവീകരണരേഖകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവ എല്ലാം പരസ്പരം സമാന്തരമാണെന്ന വെളിപ്പാടുമായിരുന്നു. തുടർന്ന് 1992-ൽ, അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ പ്രകാശം വിരിയാൻ ആരംഭിച്ചു. ഈ സത്യങ്ങളുടെ ആദ്യ പൊതുപ്രസംഗങ്ങൾ 1994-ൽ നടന്നു, വിഷയമായിരുന്നത് നവീകരണരേഖകളായിരുന്നു. 1996-ൽ The Time of the End എന്ന ശീർഷകത്തോടുകൂടിയ ഒരു മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു.

1996-ആണ്ടാണ് ആ സന്ദേശം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചത്; അത് 1831-ൽ വില്ല്യം മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ഔപചാരികമാക്കപ്പെട്ടതിനെ സമാന്തരിക്കുന്ന ഒരു വഴിക്കുറിയാണ്. മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ ന്യായവിധിയുടെ സമാപ്തിയുടെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. മില്ലറിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വിഷയം ബൈബിളിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകകാലമായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ വിഷയം ആധുനിക റോം (വടക്കൻ രാജാവിന്റെ കള്ളപ്രതിരൂപം) ആയിരുന്നു. മില്ലറിന് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട രീതിശാസ്ത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ 14 നിയമങ്ങളായിരുന്നു. 1989-ൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട രീതിശാസ്ത്രം, നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ “വരിയിന്മേൽ വരി” ആയിരുന്നു.

മില്ലറുടെ പ്രവർത്തിയിൽ, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളോളം ലോകത്തിൽ പ്രാബല്യത്തിൽ നിന്നിരുന്ന പാപ്പാധിപത്യപരമ്പരകളോടും ആചാരങ്ങളോടും പ്രത്യസ്തമായി, ദൈവവചനത്തെ അധികാരപ്രമാണമായി സ്ഥാപിക്കുന്നതു ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ, കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനു കൃത്യമായി ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1831-ൽ മില്ലറുടെ സന്ദേശം ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു (അതുവഴി മില്ലറുടെ സന്ദേശം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചു). പെട്ടെന്നെത്താനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യമാക്കുന്നതിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്ക് തിരിച്ചറിയുന്നതായിരുന്നു Future for Americaയുടെ പ്രവർത്തി. ഈ കാരണത്താൽ, 1776-ൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ആരംഭിച്ചതിനു കൃത്യമായി ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1996-ൽ The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു (അതുവഴി സന്ദേശം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചു).

ഓരോ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും വിഷയത്തെ ഒരു ചരിത്രപരമായ സൂചനാബിന്ദുവോടുകൂടെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന ഇരുനൂറിരുപതു വർഷങ്ങളുടെ തിരിച്ചറിവ് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നുശേഷം വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടേ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടുള്ളു; കാരണം ആ തീയതിയിൽ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടം എത്തിച്ചേർന്നതുവരെ, യിരെമ്യാവു ആറാം അദ്ധ്യായം പതിനാറും പതിനേഴും വാക്യങ്ങളിലെ പഴയ പാതകളിലേക്കു കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ തിരികെ നയിച്ചില്ല. അവിടെയായിരുന്നു “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വെളിച്ചം വീണ്ടും കണ്ടെത്തപ്പെട്ടത്; ആ വെളിച്ചം വികസിച്ചതോടുകൂടെ, ദാനീയേൽ എട്ടാം അദ്ധ്യായം പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സംഖ്യ ഇരുനൂറിരുപതു ആണെന്ന് വ്യക്തമാകുകയും ചെയ്തു. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ “chazon” ദർശനം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; പതിനാലാം വാക്യത്തിൽ “appearance” എന്നതിന്റെ “mareh” ദർശനം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾക്കുമിടയിലെ ബന്ധമാണ് ഗബ്രിയേൽ ദാനീയേലിനെ പഠിപ്പിക്കാനായി വന്നത്; അവസാന നാളുകളിൽ ഈ രണ്ടു ദർശനങ്ങളിലുമുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്ന ദൈവജനത്തെ ദാനീയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പതിമൂന്നാം വചനത്തിലെ ദർശനം “ഏഴ് കാലങ്ങളെ” (രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പതിനാലാം വചനത്തിലെ ദർശനം രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസങ്ങളെ (വർഷങ്ങളെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹൂദാവിനെയും യെരൂശലേമിനെയും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന തെക്കൻ രാജ്യമായ യെഹൂദാവിന്റെ നേരെയുള്ള “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ചു; യെരൂശലേമിന്റെയും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെയും പുനഃസ്ഥാപനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങൾ ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിച്ചു.

ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ ഈ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; ഇരുനൂറ് ഇരുപത് എന്ന സംഖ്യ, ജാതീയതയും പാപ്പത്വവും എന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളാൽ സൈന്യത്തെയും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിക്കും—ചിതറിച്ചുകളയലായും ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധപ്രകടനമായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ അതിനും—ഇടയിലെ ബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന സാത്താനിക പ്രവൃത്തിയുടെ ദർശനത്തെയും അതേ ആലയത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന ദൈവഭക്തിയുള്ള പ്രവൃത്തിയുടെ ദർശനത്തെയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ ഒരു വിശുദ്ധബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രതീകമാണ്.

മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1863-ലെ കലാപത്തിൽ അവസാനിച്ചതുപോലെ, തുടർന്ന് നൂറിരുപത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ഉദിച്ചുവന്നു; ഇങ്ങനെ ആ രണ്ടു പ്രസ്ഥാനങ്ങളും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” (നൂറിരുപത്താറ്) എന്ന പ്രതീകാത്മകതയാൽ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് ഊന്നിപ്പറയപ്പെട്ടു. അതുപോലെതന്നെ, ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങൾ 1831-ൽ മില്ലർ ബൈബിൾ സന്ദേശം സ്ഥാപിച്ചതിനെയും 1611-ൽ കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനെയും ബന്ധിപ്പിച്ചതുപോലെ, അതേ കാലപരിധി Future for America-യെയും അമേരിക്കയുടെ ആരംഭവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു, അതോടൊപ്പം അമേരിക്കയുടെ അവസാനത്തെയും അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, ആദ്യ ക്രോധത്തിന്റെ അന്ത്യം ആയ 1798 മുതൽ അവസാന ക്രോധത്തിന്റെ അന്ത്യം ആയ 1844 വരെ നാല്പത്താറു വർഷങ്ങളിൽ താൻ പണിതുയർത്തിയിരുന്ന ദേവാലയത്തിലേക്ക് ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നു. അവൻ ദേവാലയത്തിലേക്കുള്ള ആ പ്രവേശനത്തിനു മുമ്പ് മദ്ധ്യരാത്രിഘോഷത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കൽ സംഭവിച്ചിരുന്നു; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശനത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. ആ രണ്ടു സാക്ഷികളും സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഇതാണ്: അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ മദ്ധ്യരാത്രിഘോഷത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ക്രിസ്തു ഒരുലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ദേവാലയം പണിതുയർത്തിയിരിക്കും. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ മദ്ധ്യരാത്രിഘോഷം നിവൃത്തിയാകുന്ന ആ രണ്ടു പ്രസ്ഥാനങ്ങളും പരസ്പരം സമാന്തരങ്ങളാണ്.

> “പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധ തിരിക്കപ്പെടുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢികളുമായിരുന്നു. ഈ ഉപമ വാക്കു വാക്കായി നിറവേറിയിട്ടുമുണ്ട്, നിറവേറുംകയും ചെയ്യും; കാരണം ഇതിന് ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശംപോലെതന്നെ, ഇത് നിറവേറിയിട്ടുമുണ്ട്, കാലാവസാനംവരെ വർത്തമാനസത്യമായി തുടരുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ ചരിത്രം (ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം) 1798-ൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം അഴിച്ചുതുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ച ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ ക്രമേണ വർധിച്ചുവരുന്ന പ്രകടനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് വെളിപ്പാട് പത്ത് അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആ ശക്തി വർധിച്ചു. തുടർന്ന് 1844 ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആദ്യ നിരാശ വന്നു, ഒടുവിൽ അത് 1844 ഓഗസ്റ്റ് 12-ന് ആരംഭിച്ച എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിലെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയിലേക്കു നയിച്ചു; അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ദേശമൊട്ടാകെ ഒരു പ്രളയതിരപോലെ വ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ (മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം) ചരിത്രം, 1989-ൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമായപ്പോൾ ആരംഭിച്ച ദൈവശക്തിയുടെ ക്രമേണ വർധിച്ചുവരുന്ന പ്രകടനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിന്റെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ ആ ശക്തി വർധിച്ചു. തുടർന്ന് 2020 ജൂലൈ 18-ലെ ആദ്യ നിരാശ വന്നു; അതാണ് ഒടുവിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഔദാര്യവർഷത്തിലേക്കു നയിക്കുക; അത് മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ഭൂമിയാകെ കാട്ടുതീപോലെ വ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അനേകം പ്രവചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയായി; അതുവഴി, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്തും അനേകം പ്രവചനങ്ങൾ വീണ്ടും നിവൃത്തിയാകുമെന്നതു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ പ്രവചനങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദർശനത്തിന്റെ താമസമാണ്. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അദ്ധ്യായം ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അനുഭവത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കാണിക്കുന്നു. ഇരു പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ശരിയായ ബൈബിള്‍ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വാദപ്രതിവാദത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു; ആ വാദപ്രതിവാദത്തിന്റെ ընթացത്തിൽ, പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളും ആ പ്രക്രിയയിൽ മറികടന്നുപോകപ്പെടുന്ന മുൻകാല തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും തമ്മിലാണത് നടപ്പാകുന്നത്.

ആദ്യദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിലെ കാവൽക്കാരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട സന്ദേശം, ഒടുവിൽ 1843-ലെയും 1850-ലെയും രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെ (മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങൾ) തിരിച്ചറിയുന്നതായിരുന്നു. ആ വാദപ്രതിവാദത്തിന്റെ ընթացിയിൽ, പരസ്പരം വൈരുദ്ധ്യമുള്ള രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വേർപിരിവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ നിരാശ ഉണ്ടാകുകയും, വിശ്വസ്തർക്കു കൂടുതൽ ആഴമുള്ള സമർപ്പണത്തിലേക്കുള്ള ഒരു വിളി ഉയരുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

അപ്പോൾ ഹബക്കൂക്ക്, അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൗനമായിത്തീർന്ന ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വാദപ്രതിവാദം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന ആ പരിശോധനാപ്രക്രിയ, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം അവസാനിച്ച അതേ സ്ഥലത്തുവച്ചാണ് അവസാനിച്ചത്.

> എന്നാൽ യഹോവ തന്റെ വിശുദ്ധ ആലയത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; സകല ഭൂമിയും അവന്റെ സന്നിധിയിൽ മൗനം പാലിക്കട്ടെ. ഹബക്കൂക്ക് 2:20.

കർത്താവു തന്റെ മില്ലറൈറ്റ് ആലയത്തിലേക്കു അപ്രതീക്ഷിതമായി പ്രവേശിച്ചു; അന്നു സകല ഭൂമിയും മൗനം പാലിക്കേണ്ടതായിരുന്നു, കാരണം പ്രതിരൂപപ്രായശ്ചിത്തദിവസം എത്തിയിരുന്നു, മരിച്ചവരുടെ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു; യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ മറ്റൊരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭവുമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ രണ്ടു ദർശനങ്ങളുടെ ആരംഭവും, വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ദർശനത്തിന്റെ ആരംഭവും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു; എങ്കിലും അവയ്ക്ക് ഇടയിൽ ഇരുനൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ വേർപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം ഇരുപതാം വാക്യത്തിൽ അവ അവസാനിച്ചതായി തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെട്ടു.

വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ, നിരവധി പ്രവചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകും. ആ പ്രവചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദർശനത്തിന്റെ താമസം. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനം എന്ന ഇരുവരുടെയും അനുഭവത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് പ്രസ്ഥാനങ്ങളും, ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളും, വാദപ്രക്രിയയുടെ ընթացքում മറികടക്കപ്പെടുന്ന മുൻകാല തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനവും തമ്മിൽ നടക്കുന്നതുമായ, ശരിയായ ബൈബിള്‍ വ്യാഖ്യാനരീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിവാദത്തെ നേരിടുന്നു.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിലെ കാവൽക്കാരൻമാർ പ്രതിരോധിക്കേണ്ട സന്ദേശം, ഒടുവിൽ 1843-ലെയും 1850-ലെയും രണ്ട് വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളുടെ (മില്ലറിന്റെ മാണിക്യങ്ങളുടെ) തിരിച്ചറിവാണ്. ആ വാദപ്രതിവാദത്തിന്റെ ընթացത്തിൽ, പരസ്പരം വിരോധമുള്ള രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഒരു നിരാശ ഉണ്ടായി; വിശ്വസ്തർക്കു കൂടുതൽ ആഴമുള്ള സമർപ്പണത്തിനുള്ള ഒരു വിളിയും ഉണ്ടായി. തുടർന്ന്, അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളുടെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന ആ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഹബക്കൂക്ക് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വാദപ്രതിവാദത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം അവസാനിച്ചിടത്തുതന്നെ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കും.

> എന്നാൽ യഹോവ തന്റെ വിശുദ്ധ ആലയത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ സന്നിധിയിൽ മൗനമായിരിക്കട്ടെ. ഹബക്കൂക്ക് 2:20.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ആലയത്തിൽ കർത്താവ് പെട്ടെന്നു പ്രവേശിക്കും; അപ്പോൾ പ്രതിരൂപമായ പ്രായശ്ചിത്തദിവസം ജീവനുള്ളവരുടെ ന്യായവിധിവരെ എത്തിച്ചേരുന്നതിനാൽ സർവ്വഭൂമിയും മൗനം പാലിക്കും. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ മറ്റൊന്നിന്റെ ആരംഭവുമായി യേശു എപ്പോഴും ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ന്യായവിധി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ ന്യായവിധി ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. ആ പ്രക്രിയ ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ആരംഭിച്ച്, തുടർന്ന് ദൈവഭവനത്തിന് പുറത്തുള്ളവർക്കു മേൽ ന്യായവിധി വരുന്നതായ ഒരു ഘട്ടത്തിലെത്തുന്നു. ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, യെരൂശലേമിലൂടെ കടന്നുപോയി സഭയിൽ നടക്കുന്നതുമായ, ദേശത്തിൽ നടക്കുന്നതുമായ അശുദ്ധികളിനെക്കുറിച്ച് നെടുവീർപ്പിടുകയും വിലപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ മേൽ ഒരു അടയാളം വെക്കുന്ന മുദ്രയിടുന്ന ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചു. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമസമയത്ത്, ക്രിസ്തു ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ദേവാലയം പണിയുന്ന പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കും; നശിപ്പിക്കുന്ന ദൂതന്മാർ യെരൂശലേമിന്മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തും.

അപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ന്യായവിധി മറ്റൊരു കൂട്ടത്തിനായി ആരംഭിക്കുന്നു; ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ എദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്യരുടെ മക്കളിൽ പ്രധാനന്മാർ എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ കൂട്ടത്തിനായി.

ആദ്യ ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനമാകട്ടെ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ശക്തമായ പ്രസ്ഥാനമാകട്ടെ, പരിഷ്കാരപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയോടെ പര്യവസാനിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ക്രമേണ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയാണ് അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ പ്രവചനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രവിഷയം. അതുകൊണ്ടാണ് വിവേകശൂന്യരായ കന്യകമാർക്കു എണ്ണ ഇല്ലാത്തതും വിവേകികളായവർക്കു എണ്ണ ഉള്ളതും. ആ എണ്ണ മഴയാണ്.

> ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഭാര്യയെ വിട്ടയച്ചാൽ, അവൾ അവനെ വിട്ട് പോയി മറ്റൊരു പുരുഷന്റെവളായിത്തീരുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിച്ചെല്ലുമോ? ആ ദേശം മഹത്തായി അശുദ്ധമാകുകയില്ലയോ? എന്നാൽ നീ അനേകം പ്രിയന്മാരോടുകൂടെ വേശ്യാവൃത്തി ചെയ്തു; എങ്കിലും എന്റെ അടുക്കൽ വീണ്ടും മടങ്ങിവരിക എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു ഉയർത്തി നോക്കുക; നീ ശയിച്ചുകിടക്കാതിരുന്നിടം എവിടെയുണ്ട്? വഴികളരികിൽ നീ അവർക്കായി കാത്തിരുന്നു ഇരുന്നു, മരുഭൂമിയിലെ അറേബ്യനെപ്പോലെ; നിന്റെ വേശ്യാവൃത്തികളാലും നിന്റെ ദുഷ്ടതയാലും നീ ദേശത്തെ അശുദ്ധമാക്കി. ആകയാൽ മഴത്തുള്ളികൾ തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ടു, പിമ്പിലത്തെ മഴ ഉണ്ടായില്ല; എങ്കിലും നിനക്കു വേശ്യയുടെ നെറ്റി ഉണ്ടായിരുന്നു; ലജ്ജിക്കുവാൻ നീ നിരസിച്ചു. ഇപ്പോൾമുതൽ നീ എന്നോടു നിലവിളിക്കയില്ലയോ: എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ യൗവനകാലത്തിന്റെ വഴികാട്ടി നീയല്ലോ? യിരെമ്യാവു 3:1–4.

ഈ ഭാഗത്തിൽ (അതുപോലെ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു), ദൈവം തന്റെ ജനങ്ങൾ വേശ്യാവൃത്തി ചെയ്‌തതായി, അതും അവർക്കു വേശ്യയുടെ നെറ്റി ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്രമായിപ്പോയതായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ വേശ്യ പാപ്പത്വ ശക്തിയാണ്; നെറ്റി ഉദ്ദേശപൂർവമായ ഒരു തീരുമാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനങ്ങൾ ദുഷ്ടരാണ്; എങ്കിലും അവർ വേശ്യ ചെയ്ത അതേ തീരുമാനത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുമ്പോഴും, ദൈവം ഒരു അന്തിമ വിളി അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാം തലമുറയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ സൂര്യനെ ആരാധിക്കാൻ സന്നദ്ധരായിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കു എത്തിയ, നാലാം തലമുറയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സ്വഭാവം അവർ വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “നൈതിക അന്ധകാരത്തിന്റെ നടുവിൽ സത്യപ്രകാശം തെളിയേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തേക്കു അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ നെറ്റികളിലോ കൈകളിലോ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയെയോ അതിന്റെ പ്രതിമയുടെ മുദ്രയെയോ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ഈ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുക എന്നത്, മൃഗം ചെയ്തതുപോലെ അതേ തീരുമാനം സ്വീകരിക്കുകയും, ദൈവവചനത്തോടു നേരിട്ടുള്ള വിരോധത്തിൽ അതേ ആശയങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. ഈ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ഏവരെയുംക്കുറിച്ചു ദൈവം ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘അവനും ദൈവക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിക്കും; അതു അവന്റെ ക്രോധപാനപാത്രത്തിൽ കലരാത്തവണ്ണം ഒഴുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വിശുദ്ധദൂതന്മാരുടെ സന്നിധിയിലും കുഞ്ഞാടിന്റെ സന്നിധിയിലും അവൻ തീയും ഗന്ധകവുംകൊണ്ടു പീഡിപ്പിക്കപ്പെടും.’” Review and Herald, July 13, 1897.

അവസാന നാളുകളുടെ ദൈവജനങ്ങൾക്കു നേരത്തെ തന്നെ വ്യഭിചാരിണിയുടെ നെറ്റിയുള്ളതായി യിരെമ്യാവ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ “ദുഷ്ടന്മാർ” ആയതിനാൽ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നതിന്റെ വക്കിലാണ്. ഇപ്പോൾ മാത്രമെ ഉദ്ധരിച്ച ഭാഗത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തുടരുന്നു:

> “സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം നിങ്ങളോടു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കയും, നാലാമത്തെ കല്പനയിലെ ശബ്ബത്ത് വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും, ഞായറാഴ്ച ആചരണത്തിന് ദൈവവചനത്തിൽ യാതൊരു അടിസ്ഥാനവും ഇല്ലെന്നു കാണിച്ചുതരിക്കയും ചെയ്തിട്ടും, നിങ്ങൾ ഇനിയും വ്യാജ ശബ്ബത്തിനോടു ചേർന്നുനിൽക്കുകയും, ദൈവം ‘എന്റെ വിശുദ്ധദിവസം’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ശബ്ബത്തിനെ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കാൻ നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇത് എപ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്?—ഞായറാഴ്ച വേല നിർത്തി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കണമെന്നു നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്ന ഉത്തരവിനെ നിങ്ങൾ അനുസരിക്കുമ്പോൾ; അതേസമയം, ഞായറാഴ്ച ഒരു സാധാരണ പ്രവൃത്തിദിവസമല്ലാതെ മറ്റൊന്നാണെന്നു കാണിക്കുന്ന ഒരു വാക്കുപോലും ബൈബിളിൽ ഇല്ലെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ സമ്മതിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മുദ്ര നമ്മുടെ നെറ്റികളിലോ നമ്മുടെ കൈകളിലോ നാം സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അനുസരണക്കേടുള്ളവർക്കെതിരേ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട ന്യായവിധികൾ നമ്മുടെ മേൽ വരേണ്ടിവരും. എന്നാൽ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര കർത്താവിന്റെ ശബ്ബത്തിനെ മനസ്സാക്ഷിപൂർവം ആചരിക്കുന്നവരുടെ മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.”

> “‘ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യന്റെ ദുഷ്ടത വലുതായിരിക്കുന്നു എന്നും, അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ചിന്തകളുടെ സകല കല്പനകളും എപ്പോഴും ദോഷം മാത്രമായിരുന്നു എന്നും ദൈവം കണ്ടു…. ഭൂമിയും ദൈവസന്നിധിയിൽ ദുഷിച്ചുപോയിരുന്നു; ഭൂമി അതിക്രമംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു…. ദൈവം നോഹയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: സർവ്വജഡത്തിന്റെയും അവസാനം എന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു; അവർ മൂലം ഭൂമി അതിക്രമംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ അവരെ ഭൂമിയോടുകൂടെ നശിപ്പിക്കും.’ ദൈവം നീതിമാന്മാർ അനുഭവിക്കേണ്ടതിന്നു സൃഷ്ടിച്ച ഭൂമിയെ അവർ അശുദ്ധമാക്കിയതുകൊണ്ടു അവർ നശിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവരായിരുന്നു.

> “‘നോഹയുടെ കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ,’ ക്രിസ്തു പ്രഖ്യാപിച്ചു, ‘മനുഷ്യപുത്രന്റെ കാലത്തും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും.’ അങ്ങനെ തന്നെയല്ലയോ? ദിവസേന പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന പത്രങ്ങൾ നോക്കുന്ന ഏവർക്കും കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ദീർഘമായൊരു പട്ടിക കാണാം—മദ്യപാനം, മോഷണം, കവർച്ച, ദുരുപയോഗം, കൊലപാതകം. ചിലപ്പോൾ, തനിക്കു സ്വന്തമല്ലാത്ത പണമോ സാധനങ്ങളോ കൈവശപ്പെടുത്താനുള്ള ആ മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറേണ്ടതിന്നായി മുഴുവൻ കുടുംബങ്ങളേയും കൊലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ പരസ്യമായി അവഗണിക്കുന്നതിനാൽ ലോകം യഥാർത്ഥത്തിൽ നോഹയുടെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നെയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” Review and Herald, July 13, 1897.

യിരെമ്യാവു അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സൂര്യനോട് നമസ്കരിക്കാൻ പോകുന്ന ദൈവജനത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, “മഴകൾ തടയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പിന്നാലെ വരുന്ന മഴ ഉണ്ടായിട്ടില്ല; നിനക്കോ ഒരു വേശ്യയുടെ നെറ്റിയുണ്ടായിരുന്നു; ലജ്ജിക്കുവാൻ നീ വിസമ്മതിച്ചു” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിലെ “ദുഷ്ടന്മാർക്ക്” പിന്നാലെ വരുന്ന മഴ ലഭിക്കുന്നില്ല; അവർ ലജ്ജിക്കുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു; കാരണം, നോഹയുടെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ, യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ മ്ലേച്ഛതയിലെ ചിത്രമുറികളിൽ കാണുന്നതുപോലെയും, അവരുടെ ചിന്തകൾ നിരന്തരം ദുഷ്ടമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിൽ ലജ്ജയില്ലാതെ ദുഷ്ടതയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരെ യിരെമ്യാവു, “ആ” “കാലം” “മുതൽ” അവരുടെ “യൗവനത്തിന്റെ വഴികാട്ടിയോടു” “വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുവാൻ” ദിശാബോധം നൽകുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ യൗവനത്തിന്റെ വഴികാട്ടി ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളും അവയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രത്നങ്ങളും ആയിരുന്നു. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിലെ ദുഷ്ടന്മാരുടെ മേൽ നിത്യ മരണത്തെ വരുത്താനിരിക്കുന്ന ദുഷ്ടതയിൽ നിന്നു മോചനം പ്രാപിക്കാനുള്ള ഏക പ്രത്യാശ, തുടക്കത്തിൽ വഴികാട്ടിയായിരുന്ന ദൈവത്തോടു നിലവിളിക്കുകയെന്നതാണ്; ആ തുടക്കം 1798-ൽ “അവസാനകാലത്തു” എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു.

ഒന്നാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രശ്നം നിങ്ങൾ അന്ത്യമഴ സ്വീകരിക്കുമോ, സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുമോ എന്നതാണ്. ജാതികൾ ക്രോധിതരായ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് അന്ത്യമഴ ആരംഭിച്ചു.

> “ആ സമയത്ത്, രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തി സമാപനത്തിലേക്കു അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ കഷ്ടത വരും; ജാതികൾ കോപാകുലരാകും; എങ്കിലും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവ നിയന്ത്രണത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. ആ സമയത്ത് ‘പിന്നാക്കമഴ’ അഥവാ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നുള്ള ഉണർവ്വ് വരും; അത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിനു ശക്തി നല്കുകയും, അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ നിലകൊള്ളുവാൻ അവരെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യും.” Early Writings, 85.

“പിന്നാക്കമഴ,” “ആശ്വാസം” എന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതായതു, ജാതികൾ കോപിച്ചപ്പോൾ ആരംഭിച്ചു; അതേ സമയത്ത് “രക്ഷാപ്രവർത്തനം” സമാപനത്തിലേക്കു കടക്കാൻ തുടങ്ങി. വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാല് ദൂതന്മാർ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെയ്പ്പ് പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ, നാല് കാറ്റുകളെയും തടഞ്ഞു നിർത്തുന്നു; യെഹെസ്‌കേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ, യെരൂശലേമിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചു നെടുവീർപ്പിട്ടും നിലവിളിച്ചും ചെയ്യുന്നവരുടെ മേൽ ദൂതന്മാർ ഒരു അടയാളം വെക്കുന്നതായി ആ പ്രവൃത്തി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ നെറ്റികളിന്മേൽ ഒരു അടയാളം വെക്കുന്ന സമാപനപ്രവർത്തനം ദൂതന്മാർ ആരംഭിച്ചു.

മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സമാപനപ്രവർത്തി, ഒരു സന്ദേശമായ “തഴച്ചുവരവ്” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന അന്ത്യമഴയുടെ പകർച്ചക്കാലത്ത് പൂർത്തിയാകുന്നു.

> അവൻ പറഞ്ഞത് ഇവരോടായിരുന്നു: “ക്ഷീണിച്ചവർക്കു നിങ്ങൾ വിശ്രമം ലഭിക്കുമാറാക്കേണ്ട വിശ്രമം ഇതാകുന്നു; ഇതാണ് ഉന്മേഷം.” എന്നിരുന്നാലും അവർ കേൾക്കാൻ മനസ്സായില്ല. യെശയ്യാവു 28:12.

യെശയ്യാവിൽ അവർ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന സന്ദേശം തട്ടിപ്പറയുന്ന നാവുകളാൽ അറിയിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശമാണ്; അത് “വരിമേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പരീക്ഷണസന്ദേശവും ആകുന്നു.

> എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനയ്‌ക്കുമേൽ കല്പന, കല്പനയ്‌ക്കുമേൽ കല്പന; വരയ്‌ക്കുമേൽ വര, വരയ്‌ക്കുമേൽ വര; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു; അവർ ചെന്നു പിന്നോട്ടു വീണു തകർന്നുപോകുകയും കുടുക്കിൽപ്പെട്ടു പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. ആകയാൽ യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ മനുഷ്യരേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: ഞങ്ങൾ മരണത്തോടു ഒരു നിയമം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; പാതാളത്തോടു ഞങ്ങൾ ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തിരിക്കുന്നു; പ്രളയമായി ഒഴുകിവരുന്ന ദണ്ഡനം കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതു ഞങ്ങളിലേക്കു വരികയില്ല; എന്തെന്നാൽ ഞങ്ങൾ അസത്യത്തെ ഞങ്ങളുടെ ശരണമായി ആക്കിയിരിക്കുന്നു, വ്യാജത്തിന്റെ കീഴിൽ ഞങ്ങൾ നമ്മെത്തന്നെ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 28:13–15.

വിശ്രമത്തിന്റെയും പുതുക്കലിന്റെയും (പിന്നത്തെ മഴ) സന്ദേശമായ യഹോവയുടെ വചനം, അവരെ “പോയി പിന്നോട്ട് വീഴുകയും തകർന്നുപോകുകയും കുടുക്കിൽ അകപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്യിക്കുന്നതു, “യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാർക്കു” നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൂതന്മാർ നെടുവീർപ്പിട്ടും നിലവിളിച്ചും ചെയ്യുന്നവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് യെരൂശലേമിലാണു; തങ്ങൾക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസഭാരത്തെ വഞ്ചിച്ച വൃദ്ധപുരുഷന്മാരാണ് ആദ്യം വീഴുന്നത്.

> “‘ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സകല മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് നെടുവീർപ്പിടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ’ മേൽ വിടുതലിന്റെ അടയാളം വെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ മരണദൂതൻ പുറപ്പെടുന്നു; യെഹെസ്കേലിന്റെ ദർശനത്തിൽ ഇത് സംഹാരായുധങ്ങളുള്ള പുരുഷന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവർക്കു ഇപ്രകാരം കല്പന നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘വൃദ്ധന്മാരെയും യൗവനക്കാരെയും കന്യകമാരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും സ്ത്രീകളെയും സകലരെയും നിർദയമായി കൊല്ലുവിൻ; എന്നാൽ അടയാളമുള്ള ആരുടെയും സമീപത്തേക്കു വരരുത്; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ നിന്നു ആരംഭിപ്പിൻ.’ പ്രവാചകൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘അവർ ആലയത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന വൃദ്ധന്മാരിൽ നിന്നു ആരംഭിച്ചു.’ യെഹെസ്കേൽ 9:1–6. നാശത്തിന്റെ പ്രവർത്തി ജനത്തിന്റെ ആത്മീയ കാവൽക്കാരെന്നു അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നവരിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. വ്യാജ കാവൽക്കാരാണ് ആദ്യം വീഴുന്നത്. കരുണ കാണിപ്പാനും ഒഴിവാക്കിപ്പാനും ആരും ഇല്ല. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും യുവതികളും കുഞ്ഞുങ്ങളും ഒരുമിച്ചുതന്നെ നശിച്ചുപോകുന്നു.” The Great Controversy, 656.

1989-ൽ ഉണ്ടായ അറിവിന്റെ വർദ്ധനയെ നാം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടർന്നും പരിഗണിക്കും.

> “പുറമെയുള്ളതിന്റെ അടിയിലുള്ളതു കാണുകയും, സകല മനുഷ്യരുടെയും ഹൃദയങ്ങളെ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, വലിയ വെളിച്ചം ലഭിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘അവർ അവരുടെ നൈതികവും ആത്മീയവുമായി ഉള്ള അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിതരുമല്ല, സ്തംഭിച്ചുപോയവരുമല്ല.’ അതെ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം വഴികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ആത്മാവ് തങ്ങളുടെ മ്ളേച്ഛകാര്യങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ‘ഞാനും അവരുടെ വഞ്ചനകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കും; അവരുടെ ഭയങ്ങൾ അവർക്കു വരുത്തും; ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആരും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ഞാൻ സംസാരിച്ചു, അവർ കേട്ടില്ല; അവർ എന്റെ കണ്ണു മുമ്പിൽ ദോഷം ചെയ്തു, എനിക്ക് പ്രസാദമില്ലാത്തതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.’ ‘അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ല’ എന്നതിനാലും, ‘അനീതിയിൽ പ്രസാദം കണ്ടതിനാലും,’ ‘അവർ അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ ഭ്രമം അയക്കും.’ യെശയ്യാവു 66:3, 4; 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:11, 10, 12.”

> “സ്വർഗ്ഗീയ ഗുരു ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ശരിയായ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിയുകയാണ് എന്നും ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നും നടിക്കുന്നതിനെക്കാൾ മനസ്സിനെ വഞ്ചിപ്പിക്കാൻ ശക്തമായ മറ്റെന്ത് മിഥ്യാഭ്രമമുണ്ട്? യഥാർത്ഥത്തിൽ, നിങ്ങൾ ലോകീയ നയപ്രകാരം അനേകം കാര്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കയും യഹോവയ്ക്കെതിരെ പാപം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുവല്ലോ. അയ്യോ, അതൊരു മഹാവഞ്ചനയാണ്, മനസ്സുകളെ കൈവശപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മോഹനഭ്രമം തന്നെയാണ്—ഒരിക്കൽ സത്യം അറിഞ്ഞിരുന്ന മനുഷ്യർ ദൈവഭക്തിയുടെ ശക്തിയെയും ആത്മാവിനെയും അതിന്റെ വെറും രൂപമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കുമ്പോൾ; തങ്ങൾ സമ്പന്നരുമാണ്, സമ്പാദ്യത്തിൽ വർധിച്ചവരുമാണ്, ഒന്നിനും ആവശ്യമില്ലാത്തവരുമാണ് എന്ന് കരുതുമ്പോൾ; എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവർ എല്ലാറ്റിനും ആവശ്യമുള്ളവരായിരിക്കുമ്പോൾ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles