Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തിയാറാം നമ്പർ

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകവത്കരണം: മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വഴിക്കുറികളും ഉലൈ നദിയുടെ മുദ്രയിട്ട ദർശനവും വെളിപ്പെടുത്തൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 31, 2023

Formats

PDF
Word

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായവും ക്രി.മു. 723 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. തീർച്ചയായും, “വരിയിന്മേൽ വരി” എന്ന പിമ്പത്തെ മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രമില്ലാതെ ഇത് കാണുന്നത് അസാധ്യമാണ്.

നാലാം അധ്യായത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ അത്യന്തം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമാണ്. വില്യം മില്ലറിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഉലൈ നദിദർശനത്തിന്റെ മുദ്രയഴിച്ചിലിനെ പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അവൻ എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നം, വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തോട് സാമ്യമുള്ളതുപോലെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതാണ് ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുഴുവനും ഒരുമിച്ച് നെയ്തുചേർക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക നൂൽപ്പാത. നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ ദാനിയേൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചപ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് അവനെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” ചരിത്രത്തിലേക്ക് എത്തിയ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായി അവൻ നിലകൊണ്ടു.

നെബൂഖദ്‌നേസർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ച ന്യായവിധി വരേണ്ട സമയം എത്തിയപ്പോൾ, അതിന്റെ വരവ് അന്വേഷണമൂലമായ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ച 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ, ദാനീയേൽ നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശവും, ആ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ന്യായവിധിയുടെ വരവും “മണിക്കൂർ” എന്ന വാക്കുകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ”, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂറിനെ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിനെയും” അത് പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. ദാനീയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിലെ, 1798-ൽ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവും, “മണിക്കൂർ” എന്ന വാക്കാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഭാഗം പിന്നീട് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആവർത്തിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ രീതി പ്രവചനങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവാചക സാങ്കേതികതയാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിൽ.

നെബൂഖദ്‌നേസർ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂറിൽ” എത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ ന്യായവിധിയായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആരംഭിച്ചു; ഉത്തരരാജാവെന്ന നിലയിൽ അവൻ തുടർന്ന് ക്രി.മു. 723-ൽ ഇസ്രായേലിന്റെ ഉത്തരരാജ്യത്തിന്മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അവന്നു ഒരു മൃഗത്തിന്റെ ഹൃദയം നല്കപ്പെട്ടു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു മൃഗം ഒരു രാജ്യമാണ്; ക്രി.മു. 723 മുതൽ 1798 വരെ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ വളരെപ്പോഴും വിഷയമാകുന്ന പുറജാതീയതയുടെ രണ്ട് രൂപങ്ങളെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾക്കു, അതായത് ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലയളവിൽ, അവൻ വിജാതീയ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; പിന്നെയും മറ്റൊരു ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾക്കു, അതും ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നതിനാൽ, അവൻ പാപ്പാതന്ത്രപരമായ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഈ രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെയും ഹൃദയം ഒരേതായിരുന്നു; കാരണം പാപ്പാതന്ത്രം എന്നതു ക്രിസ്തീയതയുടെ പ്രഖ്യാപനം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വിജാതീയത മാത്രമാണ്.

ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതീകമായ “ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ,” അഥവാ 1798-ലെ “അവസാനകാലത്ത്,” അവന്റെ രാജ്യം അവന്നു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ നാലാം അദ്ധ്യായത്തിലെ സാക്ഷ്യവും പ്രവചനാത്മാവും, “ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ” അവന്റെ രാജ്യം അവന്നു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ട മനുഷ്യനായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവൻ നാല് പ്രധാന സത്യങ്ങളുടെ ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമായി മാറുന്നു. തന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ആദ്യ പാതിയിൽ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച വിജാതീയതയുടെ മഹാസർപ്പശക്തിയെയും, തന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” അവസാന പാതിയിൽ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച മൃഗശക്തിയെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക കണ്ണിയായി അവൻ മാറുന്നു. ആ രണ്ട് ശക്തികളുടെ പ്രതീകമായി, 1798-ൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജ്യമായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, സോരിലെ വേശ്യ മറന്നുകളയപ്പെട്ടിരിക്കെ, എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾ വാഴ്ച ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന മൂന്നാമത്തെ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെയും (കള്ളപ്രവാചകൻ) അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബാബേൽരാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ, അവസാന നാളുകളിൽ ആധുനിക ബാബേലായി മാറുന്ന മൂന്ന് ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള പ്രവചനാത്മക കണ്ണിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് തുടർന്ന് ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

അവൻ തന്റെ പരിവർത്തിത അനുഭവത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടായി 1798-ൽ ആരംഭിച്ച ഭൂമിയിലെ മൃഗമായ ഐക്യനാടുകളുടെ ജനനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അതേ സമയം, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുമായിരുന്നു; റിപ്പബ്ലിക്കാനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും എന്ന നിലയിൽ അവ ഐക്യനാടുകളുടെ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു; അതുതന്നെയാണ് അതിനെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട രാജ്യമായി മാറാൻ അനുവദിച്ചത്. എങ്കിലും, പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, ആ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ പിന്നീട് പാതകത്തിലായ റിപ്പബ്ലിക്കാനിസവും പാതകത്തിലായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടും; ഇരുകൊമ്പുകളും രണ്ട് വർഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ. റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ, ഭരണഘടനയുടെ വിശുദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ തുറന്നുപറഞ്ഞ് അവഗണിച്ച ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയും, ഭരണഘടനയുടെ രക്ഷകരും പോരാളികളും ആണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടെങ്കിലും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഭരണഘടനയുടെ വിശുദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ച്, ആ വിശുദ്ധ പ്രമാണത്തിനുള്ളിലെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് ആചാരങ്ങളെയും പരമ്പര്യങ്ങളെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയും ഉൾപ്പെടും.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും ഈ രണ്ട് പക്ഷങ്ങളുടെയും പ്രതിരൂപങ്ങളായിരുന്നു. സദ്ദൂക്യരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും ആത്മാവ് മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിലും പ്രകടമാകുമായിരുന്നു; അവരിൽ ഒരു വിഭാഗം ഞായറാഴ്ചാ ആരാധനയെ പിന്താങ്ങുകയും മറ്റൊരു വിഭാഗം ശബ്ബത്ത് ആരാധനയെ പിന്താങ്ങുകയും ചെയ്യും. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം,” അഥവാ 1798-ൽ ഉണ്ടായ പരിവർത്തിത അവസ്ഥ, യുക്തിയായി ഐക്യനാടുകളെയും ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഇരുകൊമ്പുകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് പ്രതീകങ്ങളും—ഭൂമിയിലെ മൃഗവും അതിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളും—ആട്ടിൻകുട്ടിയിൽ നിന്ന് മഹാസർപ്പമായി മാറുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.

നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” അവസാനത്തിൽ, തന്റെ യാഥാർത്ഥ്യമായ ബാബേൽ രാജ്യത്തെ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ആധുനിക ബാബേലിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ബന്ധമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ ആധുനിക ബാബേൽ സർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവകൊണ്ടാണ് രൂപംകൊള്ളുന്നത്. ടയർ എന്ന വേശ്യ മറന്നുകളയപ്പെടുന്ന ആ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങളിലുടനീളം കുഞ്ഞാടിൽ നിന്നു സർപ്പമായി മാറുന്ന രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു പ്രവചനാത്മക സത്തകളെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾ വാഴുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ മാതൃകയായിരിക്കുന്നത് അവന്റെ യാഥാർത്ഥ്യരാജ്യം തന്നെയാണെന്നത് ഗൗരവമേറിയ കാര്യമാണ്.

നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതീകത്വം ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ മേൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആ പ്രയോഗം നടത്തുമ്പോൾ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുകയും, അന്നത്തെ സമയത്ത് മുദ്രവെച്ചിരുന്നത് നീക്കപ്പെട്ട ഉലൈ നദിദർശനത്തിലെ പല സത്യങ്ങളും ഉറപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിത്തറയും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ, പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിലുള്ള ചോദ്യവും ഉത്തരവും ആയിരുന്നു. ചോദ്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: “നിത്യയാഗത്തെയും ശൂന്യമാക്കുന്ന അതിക്രമത്തെയും സംബന്ധിച്ച ദർശനം എത്രകാലം തുടരും? വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും രണ്ടും കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടപ്പെടുവാൻ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നത് എത്രകാലം?”

ബൈബിളിൽ ചേർക്കപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് വാക്കുകളിൽ പോലും, പ്രചോദനത്താൽ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പെടാത്തതെന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ചേർക്കപ്പെട്ട “യാഗം” എന്ന വാക്ക് മാത്രമാണ്. ആ വാക്ക് യുക്തിയായി നീക്കിക്കളയുമ്പോൾ, “നിത്യവും അതിക്രമവും” ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ശക്തികളാണെന്നത് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. “യാഗം” എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതും ഗ്രന്ഥത്തിന് ബാധകമല്ലാത്തതുമാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രത്യേകം വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതേ ഭാഗത്തുതന്നെ, “നിത്യം” എന്നതിനെ ജാതീയതയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായിരുന്നു എന്നും അവൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യത്തിനുള്ള വ്യാകരണപരമായ ഘടകങ്ങൾ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകളിലൂടെ ക്രിസ്തുവാൽ സൂക്ഷ്മമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; ഗ്രന്ഥഭാഗങ്ങളാലും പ്രചോദിതമായും ചേർക്കപ്പെട്ട നിർദ്ദേശങ്ങളാലും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ചോദ്യം ഇതാകുന്നു: “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ദൈവജനത്തെയും ഒരുപോലെ ചവിട്ടിമെതിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ജാതീയതയും പാപ്പാസത്തും എന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന ആ രണ്ട് ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എത്രകാലം ആയിരിക്കും?”

അതുകൊണ്ട്, നെബൂഖദ്‌നേസർ “അവസാനകാലത്ത്,” അഥവാ 1798-ൽ, സ്ഥിതിചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ തന്നെ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭവും അടിസ്ഥാനവും മനസ്സിലാക്കുന്ന “ജ്ഞാനികളെ” അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാനസാന്തരം, അന്നത്തെ സമയത്ത് മുദ്രവെപ്പു നീക്കപ്പെട്ട “ജ്ഞാനവർദ്ധന” മനസ്സിലാക്കുന്ന “ജ്ഞാനികളെ” തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവന്റെ സ്വന്തം പ്രവാചകപ്രതീകത്വം നേരിട്ട് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്, “ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും (സൈന്യത്തെയും), ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുമായിരുന്ന ജാതീയതയുടെയും പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെയും ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും?” എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ വിഷയമായ ചരിത്രത്തെയാണ്. “ജ്ഞാനവർദ്ധന” മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു “ജ്ഞാനവതി കന്യക”യുടെ പ്രതീകമായി, അവൻ വില്ല്യം മില്ലറെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” ആരംഭിച്ച ചരിത്രത്തിൽ “ജ്ഞാനികളായിരുന്ന”വരുടെ പ്രതീകമാണ് മില്ലർ.

നെബൂഖദ്‌നേസർ “അവസാനകാലത്തിന്റെ” വഴിക്കുറിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതിനെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്മേൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആ സമയത്ത് ആദ്യദൂതന്റെ വരവിനെയും അദ്ദേഹം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കാരണം നാലാം അധ്യായത്തിൽ, ദാനിയേൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം നൽകുന്ന “മണിക്കൂർ” ആദ്യദൂതൻ വന്ന സമയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അത് 1798 ആയിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ ന്യായവിധി വന്ന “മണിക്കൂർ”, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ദൈവത്തിന്റെ അന്വേഷണവിധി ആരംഭിച്ച “മണിക്കൂറിനെ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതീകാത്മകത ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വഴിക്കുറികൾ ക്രി.മു. 723, 538, 1798 (അവസാനകാലം), കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22 എന്നിവയാണ്.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” എത്തിയ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ അധികാരപ്രാപ്തിയുടെ പ്രതീകമായ യെഹോയാക്കീമുമായി ആരംഭിക്കുന്നു. യെഹോയാക്കീമാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ അധികാരപ്രാപ്തി, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. യെഹോയാക്കീമിന്റെ കീഴടക്കൽ, ബാബിലോന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്; അത് കോരേശിന്റെ കല്പനയോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായം, ആഹാരപരിശോധനയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, തുടർന്ന് ദൃശ്യപരിശോധനയാൽ അനുഗമിക്കപ്പെട്ട് അവസാനത്തിൽ ഒരു ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയിൽ സമാപിക്കുന്ന, മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു പരിശോധനകളും 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്നാണ് യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കാൾ കുറവൊന്നുമല്ലാത്ത മഹാശക്തനായ ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവുമായി ഇറങ്ങിവന്നത്; ദാനിയേലും ആ മൂന്ന് വിശ്വസ്തന്മാരും ബാബിലോന്റെ ആഹാരത്തിനുപകരം പയർവർഗ്ഗങ്ങളായ ആഹാരം കഴിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതുപോലെ, അന്നത്തെ ദൈവജനവും ആ പുസ്തകം “തിന്നേണ്ടതായിരുന്നു”.

ആ പ്രക്രിയയിലെ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണം, മില്ലറിന്റെ സന്ദേശത്തെ (ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം) പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ നിരസിച്ചതിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അപ്പോൾ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെയും, തുടർന്ന് അധർമ്മഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമായി തങ്ങളുടെ പ്രവചനാത്മക പങ്ക് ആരംഭിച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളെയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമായി കാണപ്പെട്ടു. ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ബാബിലോന്യാഹാരം കഴിക്കുന്നതിനുപകരം സ്വർഗ്ഗീയ ആഹാരം ഭക്ഷിച്ചതിനാൽ ദാനിയേലിന്റെയും മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെയും ദേഹം കൂടുതൽ സൗന്ദര്യമുള്ളതും പുഷ്ടിയേറിയതുമായതായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലം വന്നെത്തിയപ്പോൾ, ആ വ്യത്യാസം 1843-ലെ ബൈബിള്‍ വർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ (April 19, 1844) അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.

ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണമായ മൂന്നാമത്തെ പരിശോധന, നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്നേ ന്യായവിധി നടത്തി ദാനീയേലിനെയും ആ മൂന്നു വിശിഷ്ടരെയും ബാബിലോന്യരുടെ ജ്ഞാനികളേക്കാൾ “പത്തിരട്ടി” ശ്രേഷ്ഠരെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച, മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമുണ്ടായ 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ദാനീയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്മേൽ നാലാം അധ്യായം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, 1798-ലെ “അവസാനകാലം” മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനു ലഭിച്ച ശക്തീകരണം; 1844 ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആദ്യ നിരാശ; കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയും.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രത്യേക അടയാളക്കല്ലുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനെ അതിജീവിച്ച്, ഈ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളും “നിരപ്പിന്മേൽ നിരപ്പ്” എന്ന രീതിയിൽ ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ ദൃശ്യവത്കരിക്കുകയും, ഇരുപത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസങ്ങളെന്ന അടിസ്ഥാന ഉപദേശത്തിന്റെ വിഷയമായിരിക്കുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയുകയും, ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിൽ ഉള്ള മൂന്ന്-പടിയായ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയും വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിലക്കപ്പെടുമ്പോഴൊക്കെയും അത് എപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതാണ്.

1798-ൽ ജ്ഞാനികളുടെ പ്രതീകമായി നെബൂഖദ്‌നേസറിനെ അവർ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു; നാലാം അധ്യായത്തിലെ അവന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തോടനുബന്ധിച്ച്, യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പായി മാറേണ്ടിയിരുന്ന പ്രസ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്ന വില്യം മില്ലറെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തനം ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ വിശുദ്ധമായ ആ രണ്ട് പലകകളും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നതിൽ ദൈവം നിർദ്ദേശം നൽകി.

പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ തന്റെ ദൃഷ്ടികോണം മൂലം ശൂന്യമാക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികൾ ഉണ്ടെന്നതു തിരിച്ചറിയാൻ മില്ലറിന് കഴിഞ്ഞില്ല; അവൻ ശരിയായി കാണാതിരുന്ന പ്രവചനസത്യങ്ങൾ പലതുമുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ പൗരാണികത (മഹാസർപ്പം) മാത്രമല്ല, പാപ്പാത്വവും (മൃഗം), ഭ്രഷ്ടപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും (കള്ളപ്രവാചകൻ) ഉൾപ്പെടുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ തന്റെ ദൃഷ്ടികോണത്താൽ പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറിന്റെ ആ പ്രവചനബോധങ്ങൾ, ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനത്തിൽ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

ദാനീയേലിന്റെ നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നം, വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരു സ്വപ്നങ്ങളും “ഏഴ് കാലങ്ങളെ” അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; കൂടാതെ മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം 1863-ൽ ആരംഭിച്ച് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിവരെ മൂർച്ഛിച്ചുപോകുന്ന അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ നിരാകരണത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ചിതറിപ്പോകലിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജ്യംകൊണ്ടാണ് ഇരു സ്വപ്നങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നത്. ഈ കാരണത്താൽ, 1798-ൽ മുദ്രയഴിച്ച ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനം നാം നേരിട്ട് പരിഗണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തെ നാം പരിഗണിക്കും.

> “ദൈവം, ദൃശ്യാതീതമായ ഒരു കരത്താൽ, എനിക്ക് ഏകദേശം പത്ത് ഇഞ്ച് നീളവും ആറു ഇഞ്ച് ചതുരവുമുള്ള, അത്യന്തം കൗശലത്തോടെ നിർമ്മിച്ച ഒരു പെട്ടകം അയച്ചുതന്നതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു; അതു എബനിമരത്തിലും മുത്തുകളിലും വിചിത്രസുന്ദരമായി പണിതിരുന്നതായിരുന്നു. ആ പെട്ടകത്തോടു ഒരു താക്കോൽ ചേർത്തിരുന്നതുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉടൻ ആ താക്കോൽ എടുത്ത് പെട്ടകം തുറന്നു; അപ്പോൾ, എന്റെ വിസ്മയത്തിനും അത്ഭുതത്തിനും ഇടയിൽ, എല്ലാത്തരം, എല്ലാവലിപ്പത്തിലുള്ള ആഭരണങ്ങളും, വജ്രങ്ങളും, വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും, എല്ലാ ആകൃതിയിലും മൂല്യത്തിലുമുള്ള സ്വർണ്ണ-വെള്ളി നാണയങ്ങളും അതിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അവ പെട്ടകത്തിലെ ഓരോ സ്ഥാനങ്ങളിലും മനോഹരമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവ സൂര്യനോടു മാത്രം തുല്യമായ ഒരു പ്രകാശവും മഹത്വവും പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു.”

> ഈ അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യം ഞാൻ മാത്രമായി ആസ്വദിക്കുന്നത് എന്റെ കടമയല്ലെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു; അതിലുള്ള വസ്തുക്കളുടെ ദീപ്തിയും സൗന്ദര്യവും മൂല്യവും കണ്ടു എന്റെ ഹൃദയം അതിയായ ആനന്ദഭരിതമായിരുന്നുവെങ്കിലും. ആകയാൽ ഞാൻ അതിനെ എന്റെ മുറിയിലെ നടുവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു; ഇഹജീവിതത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും മഹിമാപൂർണ്ണവും ദീപ്തിമാനുമായ ദൃശ്യം കാണുവാൻ ആഗ്രഹമുള്ള എല്ലാവരും വന്നു കാണാമെന്ന് ഞാൻ അറിയിപ്പുനൽകി.

> “ജനങ്ങൾ അകത്ത് വരാൻ തുടങ്ങി; ആദ്യം അവർ സംഖ്യയിൽ കുറവായിരുന്നു, എന്നാൽ പിന്നെ ഒരു വലിയ കൂട്ടമായി വർധിച്ചു. അവർ ആദ്യം പെട്ടിക്കുള്ളിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെടുകയും ആനന്ദത്തോടെ വിളിച്ചുപറയുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ദർശകരുടെ എണ്ണം വർധിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാവരും രത്നങ്ങളെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി; അവയെ പെട്ടിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു മേശപ്പുറത്ത് ചിതറിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി—ഉടമ പെട്ടിയും രത്നങ്ങളും വീണ്ടും എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുമെന്നു; അവ ചിതറിപ്പോകാൻ ഞാൻ അനുവദിച്ചാൽ, മുമ്പെപ്പോലെ അവയെ വീണ്ടും പെട്ടിയിലെ തക്ക സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും വെക്കാൻ എനിക്കാവുകയില്ലെന്നും; അങ്ങനെ ആയാൽ ആ ഉത്തരവാദിത്തത്തെ നേരിടാൻ എനിക്കൊരിക്കലും കഴിയുകയില്ലെന്നും ഞാൻ അനുഭവിച്ചു, കാരണം അത് അത്യന്തം വലുതായിരിക്കും. അപ്പോൾ ഞാൻ ജനങ്ങളോടു അവയെ തൊടരുതെന്നും, പെട്ടിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുക്കരുതെന്നും അപേക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി; എന്നാൽ ഞാൻ എത്ര അപേക്ഷിച്ചുവോ, അത്രയും അവർ അവയെ കൂടുതൽ ചിതറിച്ചു; ഇപ്പോൾ അവയെ മുറിയിലാകെ, നിലത്തും മുറിയിലെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളുടെയും മേലും ചിതറിച്ചുകളയുന്നതുപോലെ അവർ തോന്നി.

> അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത്, അവർ യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളും നാണയങ്ങളും ഇടയിൽ കണക്കറ്റ അളവിൽ കള്ളരത്നങ്ങളും കള്ളനാണയങ്ങളും ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു എന്നതാണ്. അവരുടെ നീചമായ നടത്തിപ്പിനോടും നന്ദികേടിനോടും എനിക്ക് അത്യന്തം ക്രോധം തോന്നി; അതുകൊണ്ടു ഞാൻ അവരെ അതിനെക്കുറിച്ച് ശാസിക്കുകയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു; എന്നാൽ ഞാൻ എത്ര അധികം ശാസിച്ചുവോ, അത്ര അധികം അവർ യഥാർത്ഥവയുടെ ഇടയിൽ കള്ളരത്നങ്ങളും കള്ളനാണയങ്ങളും ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു.

> “അപ്പോൾ എന്റെ ശാരീരിക ആത്മാവിൽ ഞാൻ അത്യന്തം വിഷണ്ണനായി, അവരെ മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു തള്ളിക്കളയുന്നതിനായി ശാരീരിക ബലം പ്രയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി; എന്നാൽ ഞാൻ ഒരാളെ പുറത്തേക്കു തള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുമൂന്നു പേർ കൂടി അകത്തു കയറി മണ്ണും മരച്ചുരണ്ടലും മണலும் എല്ലാതരം ചവറുകളും കൊണ്ടുവന്നു, അങ്ങനെ യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളെയും വജ്രങ്ങളെയും നാണയങ്ങളെയും ഒക്കെയും അവർ മൂടിക്കളഞ്ഞു; അതിനാൽ അവയെ ഒന്നും കാണാനാകാതെയായി. അവർ എന്റെ പെട്ടകവും കഷണങ്ങളാക്കി കീറി അതിനെ ആ ചവറുകൾക്കിടയിൽ ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു. എന്റെ ദുഃഖത്തെയോ എന്റെ കോപത്തെയോ ആരും ഗണിക്കുന്നില്ലെന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു. ഞാൻ പൂർണ്ണമായി നിരുത്സാഹനും ധൈര്യഹീനനും ആയി ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു.”

> “എന്റെ മഹത്തായ നഷ്ടത്തെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തെയും കുറിച്ചു ഞാൻ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞും ദുഃഖിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ദൈവത്തെ ഓർക്കുകയും, അവൻ എനിക്കു സഹായം അയച്ചുതരുമാറാകെ ആത്മാർഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉടനെ വാതിൽ തുറന്നു, ഒരു മനുഷ്യൻ മുറിക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചു; അപ്പോൾ എല്ലാവരും അതിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു. അവൻ തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു അഴുക്ക് തേക്കുന്ന ബ്രഷ് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ജനാലകൾ തുറന്നു, മുറിയിലെ പൊടിയും മാലിന്യങ്ങളും തേക്കി നീക്കിത്തുടങ്ങി.”

> “അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരത്തിനിടയിൽ ചില വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുകയുണ്ടായിരുന്നു; ആകയാൽ അദ്ദേഹം പിന്തിരിയണമെന്ന് ഞാൻ അവനോടു നിലവിളിച്ചു അപേക്ഷിച്ചു.”

> അവൻ എന്നോടു, ‘ഭയപ്പെടേണ്ടാ,’ എന്ന് പറഞ്ഞു; കാരണം അവൻ ‘അവരെ പരിപാലിക്കും.’

> “അപ്പോൾ, അവൻ പൊടിയും മാലിന്യങ്ങളും, കള്ളരത്നങ്ങളും കൃത്രിമ നാണയങ്ങളും വാരിക്കളയുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം മേഘംപോലെ ഉയർന്ന് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കു പോയി, കാറ്റ് അവയെ അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി. ആ തിരക്കിനിടയിൽ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചു; വീണ്ടും തുറന്നപ്പോൾ, മാലിന്യം മുഴുവനും അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. വിലമതിക്കാനാവാത്ത രത്നങ്ങളും വജ്രങ്ങളും സ്വർണവും വെള്ളിയും ആയ നാണയങ്ങളും മുറിയൊട്ടാകെ സമൃദ്ധിയായി ചിതറിക്കിടന്നു.

> അവൻ പിന്നെ മേശപ്പുറത്ത് മുമ്പിലത്തേതിനേക്കാൾ ഏറെ വലുതും അധികം മനോഹരവുമായ ഒരു പെട്ടി വെച്ചു; രത്നങ്ങളും വജ്രങ്ങളും നാണയങ്ങളും കൈപ്പിടിയോളം വീതം ചേർത്തെടുത്ത് ആ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ ഇട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു; സൂചിയുടെ അഗ്രത്തേക്കാൾ വലുതല്ലാത്ത ചില വജ്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ഒന്ന് പോലും ശേഷിക്കാതെയായി.

> “അതിനുശേഷം അവൻ എന്നെ ‘വന്നു കാണുക’ എന്നു വിളിച്ചു.”

> “ഞാൻ ആ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ നോക്കി; എന്നാൽ ആ ദൃശ്യം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ മിന്നിമറഞ്ഞുപോയി. അവ മുൻകാല മഹിമയെക്കാൾ പത്ത് മടങ്ങ് അധികമായി പ്രകാശിച്ചു. അവയെ ചിതറിച്ചുകളകയും പൊടിയിൽ ചവിട്ടിമെതിക്കയും ചെയ്ത ആ ദുഷ്ടന്മാരുടെ കാലുകൾകൊണ്ട് മണലിൽ ഉരച്ചുമിനുക്കിയതുപോലെ ആയിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. അവ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ മനോഹരമായ ക്രമത്തിൽ, ഓരോന്നും തക്ക സ്ഥാനത്ത്, അവയെ അതിനുള്ളിൽ ഇട്ട മനുഷ്യന്റെ യാതൊരു കൈവേലയുടെയും ലക്ഷണവും കാണാതെ, ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആനന്ദപരവശയായി ഞാൻ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു; ആ നിലവിളിയാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത്.” Early Writings, 81–83.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ നാം പരിഗണിക്കും.

താഴെ കൊടുക്കുന്നതു വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തിന്‍റെ ഒരു അവതാരികയാണ്; മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം *Advent Herald*-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ജെയിംസ് വൈറ്റ് അതെഴുതിയതാണ്.

> “താഴെക്കൊടുക്കുന്ന സ്വപ്നം, രണ്ടു വർഷത്തിലേറെയായി മുമ്പ് അഡ്വെന്റ് ഹെറാൾഡിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്നു ഞാൻ കണ്ടതു എന്തെന്നാൽ, അത് നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞ രണ്ടാം വരവിന്റെ അനുഭവത്തെ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നതും, ദൈവം ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ പ്രയോജനാർത്ഥം ആ സ്വപ്നം നല്കിയതുമായിരുന്നു.

> “കർത്താവിന്റെ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസത്തിന്റെ അതിസമീപനം സൂചിപ്പിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളിൽ ദൈവം സ്വപ്നങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. യോവേൽ 2:28–31; അപ്പൊ. പ്രവൃത്തികൾ 2:17–20 കാണുക. സ്വപ്നങ്ങൾ മൂന്നു രീതിയിൽ വരാം; ഒന്നാമത്, ‘കാര്യങ്ങളുടെ പെരുപ്പം മൂലം.’ സഭാപ്രസംഗി 5:3 കാണുക. രണ്ടാമത്, ശൈതാന്റെ അശുദ്ധാത്മാവിനും വഞ്ചനക്കും കീഴിലുള്ളവർ അവന്റെ സ്വാധീനത്താൽ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാം. ആവർത്തനം 8:1–5; യിരെമ്യാവു 23:25–28; 27:9; 29:8; സെഖര്യാവു 10:2; യൂദാ 8 കാണുക. മൂന്നാമതായി, ദൂതന്മാരുടെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ വരുന്ന സ്വപ്നങ്ങളാൽ ദൈവം എപ്പോഴും തന്റെ ജനത്തെ കൂടുതലോ കുറവോ ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ടു; ഇന്നും ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ നിർമ്മലപ്രകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ ദൈവം തങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്വപ്നം നൽകുമ്പോൾ അത് അറിയും; അത്തരക്കാർ വ്യാജസ്വപ്നങ്ങളാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്കയില്ല.”

> “‘അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ഇപ്പോൾ എന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുവിൻ; നിങ്ങളിൽ ഒരു പ്രവാചകൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, യഹോവയായ ഞാൻ ദർശനത്തിൽ അവന്നു എന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും സ്വപ്നത്തിൽ അവനോടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും.’ സംഖ്യാപുസ്തകം 12:6. യാക്കോബ് പറഞ്ഞു: ‘യഹോവയുടെ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ എന്നോടു സംസാരിച്ചു.’ ഉല്പത്തി 31:2. ‘ദൈവം രാത്രിയിൽ സ്വപ്നത്തിൽ അരാമ്യനായ ലാബാന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.’ ഉല്പത്തി 31:24. യോസേഫിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ [ഉല്പത്തി 37:5–9] വായിക്കയും, പിന്നെ അവ ഈജിപ്തിൽ എങ്ങനെ നിവൃത്തിയായി എന്ന അതിശയകരമായ വൃത്താന്തവും വായിക്കയും ചെയ്യുവിൻ. ‘ഗിബെയോനിൽ യഹോവ രാത്രിയിൽ സ്വപ്നത്തിൽ ശലോമോന്നു പ്രത്യക്ഷനായി.’ 1 രാജാക്കന്മാർ 3:5. ദാനീയേലിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലുള്ള അതിമഹത്തായ പ്രാധാന്യമുള്ള പ്രതിമയും, ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാല് മൃഗങ്ങളും മുതലായവയും ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു ലഭിച്ചത്. ഹെറോദാവു ശിശുവായ രക്ഷിതാവിനെ നശിപ്പിപ്പാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഈജിപ്തിലേക്കു ഓടിപ്പോകേണ്ടതിന്നു യോസേഫിന്നു സ്വപ്നത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചു. മത്തായി 2:13.”

> “‘അന്തിമ ദിവസങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നു ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിൽനിന്ന് സകല ജഡത്തിന്മേലും പകർന്നു തരിക്കും; നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാരും പ്രവചിക്കും; നിങ്ങളുടെ യൗവനക്കാർ ദർശനങ്ങൾ കാണും; നിങ്ങളുടെ വൃദ്ധന്മാർ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണും.’ പ്രവൃത്തികൾ 2:17.

> “സ്വപ്നങ്ങളാലും ദർശനങ്ങളാലും പ്രകടമാകുന്ന പ്രവചനദാനം ഇവിടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലമായിരിക്കുന്നു; അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അത് ഒരു അടയാളമായി കണക്കാക്കപ്പെടുവാൻ മതിയാകുന്ന രീതിയിൽ പ്രകടമാകേണ്ടതുമാകുന്നു. അത് സുവിശേഷസഭയ്ക്കുള്ള ദാനങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു.

> “‘അവൻ ചിലരെ അപ്പൊസ്തലന്മാരായും; ചിലരെ പ്രവാചകന്മാരായും; ചിലരെ സുവിശേഷകന്മാരായും; ചിലരെ ഇടയന്മാരും ഉപദേശകരുമായും നിയമിച്ചു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ പൂർണ്ണതയ്ക്കും, ശുശ്രൂഷയുടെ പ്രവർത്തിക്കുമായി, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആത്മീയവർദ്ധനവിനുമായി.’ എഫെസ്യർ 4:11–12.”

> “‘ദൈവം സഭയിൽ ചിലരെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; ഒന്നാമതായി അപ്പൊസ്തലന്മാരെ, രണ്ടാമതായി പ്രവാചകന്മാരെ,’ മുതലായവ. 1 കൊരിന്ത്യർ 12:28. ‘പ്രവചനങ്ങളെ നിരസിക്കരുത്.’ 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 5:20. പ്രവൃത്തികൾ 13:1; 21:9; റോമർ 7:6; 1 കൊരിന്ത്യർ 14:1, 24, 39 എന്നിവയും കാണുക. പ്രവാചകന്മാരോ പ്രവചനങ്ങളോ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയുടെ ആത്മീയവർദ്ധനവിനായുള്ളവയാണ്; അവ സുവിശേഷകന്മാരും ഇടയന്മാരും ഉപദേശകരും നിലച്ചുപോകുന്നതിന് മുമ്പ് നിലച്ചിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് ദൈവവചനത്തിൽ നിന്നു തെളിവായി ഉന്നയിക്കാവുന്ന ഒന്നും ഇല്ല. എന്നാൽ എതിർക്കുന്നവൻ പറയുന്നു: ‘തെറ്റായ ദർശനങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഇത്രയും ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതിനാൽ, അത്തരം യാതൊന്നിലും എനിക്കു വിശ്വാസം വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.’ സാത്താനിന്നും അവന്റെ കൃത്രിമാനുകരണം ഉണ്ടെന്നത് സത്യമാണ്. അവന്നു എപ്പോഴും വ്യാജപ്രവാചകന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; വഞ്ചനയുടെയും ജയഘോഷത്തിന്റെയും ഈ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ അവർ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നു നാം തീർച്ചയായും പ്രതീക്ഷിക്കാം. കൃത്രിമം നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ അത്തരം പ്രത്യേക വെളിപ്പാടുകളെ തള്ളിക്കളയുന്നവർ, അതേ ന്യായപ്രകാരം അല്പം കൂടി മുന്നോട്ടുപോയി, ദൈവം ഒരിക്കലും സ്വപ്നത്തിലൂടെയോ ദർശനത്തിലൂടെയോ മനുഷ്യന്നു തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നും നിഷേധിക്കാം; കാരണം കൃത്രിമം എപ്പോഴും നിലനിന്നിരുന്നു.”

> “ദൈവം മനുഷ്യന്നു തന്നെയാണ് സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയ മാർഗം സ്വപ്നങ്ങളും ദർശനങ്ങളും ആകുന്നു. ഈ മാധ്യമത്തിലൂടെയാണ് അവൻ പ്രവാചകന്മാരോടു അരുളിച്ചെയ്തത്; സുവിശേഷസഭയ്ക്കു നല്കപ്പെട്ട ദാനങ്ങളിൽ അവൻ പ്രവചനദാനത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ ‘അന്ത്യകാലത്തിന്റെ’ മറ്റു അടയാളങ്ങളോടൊപ്പം സ്വപ്നങ്ങളെയും ദർശനങ്ങളെയും അവൻ നിരൂപിച്ചിരിക്കുന്നു.” ആമേൻ.

> “മുകളിലുള്ള പരാമർശങ്ങളിലെ എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, വേദപ്രമാണാനുസൃതമായ രീതിയിൽ എതിർപ്പുകൾ നീക്കിക്കളയുകയും, തുടർന്നുവരുന്നതിന് വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു.” ജെയിംസ് വൈറ്റ്.

Back to Articles