Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി അമ്പത്

യേഹെസ്‌കേൽ 37-ന്റെ വ്യാഖ്യാനവും അന്ത്യദിനങ്ങളോടുള്ള അതിന്റെ പ്രസക്തിയും

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word

രണ്ടു ജാതികളും ഒന്നാകുന്ന പ്രക്രിയയെ യെഹെസ്കേൽ വിവരണം ചെയ്തതിന് ശേഷം, ആ ജാതി രാജാവായ ദാവീദാൽ ഭരിക്കപ്പെടും എന്നും, അവൻ അവരോടുകൂടെ ഒരു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കും എന്നും, അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നും അദ്ദേഹം തുടർന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> അവർ ഇനി തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളാലോ, തങ്ങളുടെ അശുദ്ധകാര്യങ്ങളാലോ, തങ്ങളുടെ യാതൊരു ലംഘനങ്ങളാലോ തങ്ങളെത്തന്നെ അശുദ്ധമാക്കുകയില്ല; എങ്കിലും അവർ പാപം ചെയ്തിരുന്ന അവരുടെ സകല പാർപ്പിടങ്ങളിൽനിന്നും ഞാൻ അവരെ രക്ഷിച്ചു ശുദ്ധീകരിക്കും; അങ്ങനെ അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും. എന്റെ ദാസനായ ദാവീദ് അവരുടെ മേൽ രാജാവായിരിക്കും; അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഒരു ഇടയൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരിക്കൂ; അവർ എന്റെ ന്യായങ്ങളിൽ നടക്കുകയും എന്റെ ചട്ടങ്ങൾ പ്രമാണിച്ചു അവയെ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ യാക്കോബിന് കൊടുത്തതും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ പാർത്തതുമായ ദേശത്തിൽ അവർ വസിക്കും; അവർയും അവരുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളുടെ മക്കളും എന്നേക്കും അതിൽ വസിക്കും; എന്റെ ദാസനായ ദാവീദ് എന്നേക്കും അവരുടെ പ്രഭുവായിരിക്കും. ഇതിലും അധികമായി ഞാൻ അവരോടു സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു നിയമം ചെയ്യും; അതു അവരോടുകൂടെ ഒരു നിത്യനിയമമായിരിക്കും; ഞാൻ അവരെ സ്ഥാപിച്ചു വർദ്ധിപ്പിക്കും; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം എന്നേക്കും അവരുടെ മദ്ധ്യേ സ്ഥാപിക്കും. എന്റെ കൂടാരവും അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും; ആകട്ടെ, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും, അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും. എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം എന്നേക്കും അവരുടെ മദ്ധ്യേ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ യഹോവ തന്നേ യിസ്രായേലിനെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു എന്നു ജാതികൾ അറിയും. യെഹെസ്‌കേൽ 37:23–28.

യെഹെസ്‌കേൽ അദ്ധ്യായം മുപ്പത്തിയേഴിൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിനെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യന്തം വിശദമായ അവതരണമാണ് നൽകുന്നത്. ദൈവികത മനുഷ്യత్వത്തോടു സംയോജിക്കുമ്പോൾ ഒരു ജാതിയായി തീരുവാനുള്ള ആ രണ്ടു കോലുകളും, അവർക്കു മീതെ ഒരു രാജാവും ഉണ്ടായിരിക്കും. ആ ഒരു ജാതി അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ദൈവത്തിന്റെ സഭയാണ്; അതുതന്നെയാണ് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ. ആ രണ്ടു കോലുകൾ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനും തെക്കൻ രാജ്യത്തിനും ഉണ്ടായിരുന്ന ചിതറിപ്പോകലിന്റെ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളാണ്. ആ രണ്ടു കോലുകളെയാണ് പൗലോസ് “ശരീരം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നത്; അതേ സമയം ആ ശരീരത്തിന്റെ “തല” ക്രിസ്തുവാണെന്നും അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പൗലോസിന്റെ “തല”യെ യെഹെസ്‌കേൽ “ദാവീദ് രാജാവ്” എന്നും “ശരീരം” “ഒരു ജാതി” എന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു.

1856-ൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന് ലഭിച്ച സന്ദേശത്തിൽ—1856-ൽ ഹിറാം എഡ്സൺ അവതരിപ്പിച്ച “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന അപൂർണ്ണ പരമ്പര പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ സന്ദേശത്തിൽ—ഏഴ് കാലങ്ങൾ എന്ന ഇരുകാലയളവുകളുടെയും ആരംഭബിന്ദുക്കൾക്കായുള്ള ബൈബിള്യപരമായ സൂചനയായി യെശയ്യാവിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തെ എഡ്സൺ പരാമർശിക്കുന്നു. അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷത്തെ ആ കാലപ്രവചനം ഒരു ഗൂഢമായ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; “ചെവി ഉള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഭാഗങ്ങളോട് സാദൃശ്യമുള്ളവിധം. ഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിവുള്ള കണ്ണുകളും മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ചെവികളും നിങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഭാഗത്തിൽ അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായ എന്തോ ഒന്നുണ്ട്.

> സിറിയായുടെ തലസ്ഥാനം ദമസ്‌കസാകുന്നു; ദമസ്‌കസിന്റെ തലവൻ റെസീൻ ആകുന്നു; അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എഫ്രയീം ഒരു ജനമല്ലാതാകുവാൻ തകർന്നുപോകും. എഫ്രയീമിന്റെ തലസ്ഥാനം ശമര്യയാകുന്നു; ശമര്യയുടെ തലവൻ രെമല്യാവിന്റെ മകൻ ആകുന്നു. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കയില്ലെങ്കിൽ, നിശ്ചയമായും നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല. യെശയ്യാവു 7:8, 9.

അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷത്തെ പ്രവചനം കി.മു. 742-ൽ ആരംഭിച്ചു; ആ അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, പതിനൊൻപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, കി.മു. 723-ൽ, യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യം അശ്ശൂർ അടിമത്തത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; ആ വർഷങ്ങൾ കി.മു. 677-ൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, മനശ്ശെയെ ബാബിലോൻ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയി. എസെക്കീയേലിന്റെ വിവരണത്തിൽ ഒറ്റവടിയായി മാറേണ്ടിരുന്ന രണ്ടു ജാതികളുടെ ചിതറിപ്പോകലുകളുടെ അവസാനത്തെ നിറവേറലുകളിലും ആ അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവ യഥാക്രമം 1798, 1844, 1863 എന്നീ വർഷങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തി. 1863-ൽ നിരസിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ, ആ പ്രവചനത്തെ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക പ്രവചനപരമായ വെളിപ്പാട് ഉണ്ട്.

ഒരു ജാതിയുടെ “തല” അതിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരമാണെന്നും, ആ തലസ്ഥാനനഗരത്തിന്റെ “തല” രാജാവാണെന്നും ഉള്ള വെളിപ്പാടാണ് അത്. ഈ വെളിപ്പാടിന് ഇത് രണ്ടു സാക്ഷികളെ നല്കുന്നു; പിന്നെ, “നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കയില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല” എന്ന ഗൂഢവാക്യത്തോടെ സമസ്ത പ്രവചനത്തിനും വെളിപ്പാടിനും സമാപനം കുറിക്കുന്നു. രാജാവാണ് തല എന്നും, തല തലസ്ഥാനനഗരമാണെന്നും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കയില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല.

വടക്കൻ രാജ്യത്തിൻറെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തിൻറെയും രണ്ടു കോലുകൾ ഒന്നിച്ചുചേർത്ത് ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ ജാതിക്കു ഒരു രാജാവുണ്ടായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; അതായത് ഒരു തല, അതായത് ജാതിയുടെ തലസ്ഥാനനഗരം. യെഹെസ്കേലിന്റെ മുഴുവൻ ഭാഗവും ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെപ്പിന്റെ പ്രവാചകസവിശേഷതകളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അത് മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിന്റെ ഏഴാം കാഹളം മുഴങ്ങുന്ന കാലയളവിൽ ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യತ್ವവും തമ്മിലുള്ള ഒന്നിച്ചുചേരലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ പറയുന്ന ഏഴാമത്തെ കാഹളനാദത്തിന്റെ ദിവസങ്ങൾ, “ഇനി കാലം ഇല്ല” എന്നിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന സമയത്ത് ആരംഭിച്ചു; അത് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ എത്തിയ 1844 ഒക്ടോബർ 22 ആയിരുന്നു. അന്നേ സമയം യോഹന്നാൻ ആ തീയതിയുടെ കയ്പ്പ് അനുഭവിച്ചു; അവിടെവെച്ചുതന്നെ അവനോടു ദൈവാലയം അളക്കുവാൻ കല്പിച്ചു, എന്നാൽ വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപതു വർഷങ്ങളുടെ ചരിത്രം വിട്ടേക്കുവാൻ നിർദേശിക്കപ്പെട്ടു, കാരണം ആ കാലഘട്ടം ജാതികൾക്കു നല്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.

> സമുദ്രത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും നിലകൊള്ളുന്നതായി ഞാൻ കണ്ട ദൂതൻ തന്റെ കൈ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി, സ്വർഗ്ഗവും അതിലുള്ള വസ്തുക്കളും, ഭൂമിയും അതിലുള്ള വസ്തുക്കളും, സമുദ്രവും അതിലുള്ള വസ്തുക്കളും സൃഷ്ടിച്ചവനും എന്നെന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനുമായ അവനെച്ചൊല്ലി സത്യം ചെയ്തു: ഇനി കാലതാമസം ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല; എങ്കിലും ഏഴാം ദൂതന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ, അവൻ കാഹളം മുഴക്കിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം അവൻ തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കു സുവിശേഷമായി അറിയിച്ചതുപോലെ പൂർത്തിയാകുന്നതാകുന്നു. ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട ശബ്ദം വീണ്ടും എന്നോടു സംസാരിച്ചു: സമുദ്രത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും നിലകൊള്ളുന്ന ദൂതന്റെ കയ്യിൽ തുറന്നിരിക്കുന്ന ചെറിയ പുസ്തകം നീ ചെന്നെടുത്തു കൊൾക എന്നു പറഞ്ഞു.

> ഞാൻ ദൂതന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവനോടു: “ആ ചെറിയ പുസ്തകം എനിക്കു തരിക,” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: “ഇതു എടുത്ത് തിന്നുകളക; അതു നിന്റെ ഉദരത്തെ കയ്പ്പുള്ളതാക്കും; എന്നാൽ നിന്റെ വായിൽ അതു തേൻപോലെ മധുരമായിരിക്കും.” അപ്പോൾ ഞാൻ ദൂതന്റെ കയ്യിൽനിന്നു ആ ചെറിയ പുസ്തകം എടുത്തു തിന്നുകളഞ്ഞു; അതു എന്റെ വായിൽ തേൻപോലെ മധുരമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ അതു തിന്നുതീർന്ന ഉടൻ എന്റെ ഉദരം കയ്പ്പുള്ളതಾಯಿತು. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: “നീ അനേകം ജാതികളുടെയും ജനങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ വീണ്ടും പ്രവചിക്കേണ്ടതാകുന്നു.” പിന്നെ ഒരു വടിപോലെയുള്ള ഒരു ഞാങ്ങണ എനിക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടു; ദൂതൻ നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റു ദൈവത്തിന്റെ മന്ദിരവും യാഗപീഠവും അതിൽ നമസ്കരിക്കുന്നവരെയും അളക്കുക. എന്നാൽ മന്ദിരത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള പ്രാകാരം വിട്ടുകളക; അതിനെ അളക്കരുതു; കാരണം അതു ജാതികൾക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വിശുദ്ധനഗരത്തെ അവർ നാൽപ്പത്തിരണ്ടു മാസം കാൽകീഴടക്കി ചവിട്ടും.” വെളിപ്പാടു 10:5–11:2.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് യോഹന്നാൻ അളക്കേണ്ടിയിരുന്ന ദേവാലയം, “അതിൽ” ആരാധകരുണ്ടായിരുന്ന ദേവാലയമായിരുന്നു. പ്രാകാരം ഒഴിച്ചുകളയേണ്ടതായിരുന്നു. ഒരു യാഗപീഠം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതും അതിൽ ആരാധകരുണ്ടായിരിക്കുന്നതുമായ ദേവാലയം സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ വിശുദ്ധസ്ഥലമാണ്. പ്രാകാരത്തിൽ ഒരു യാഗപീഠമുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ അത് ഒഴിച്ചുകളയേണ്ടതായിരുന്നു; അതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ മറ്റൊരു യാഗപീഠം വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ധൂപയാഗപീഠമത്രേ. 1844-ൽ മൂന്നാം ദൂതൻ വന്നപ്പോൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതൻ വന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്ന ആ വരവിന്റെ സമയത്ത്, ദേവാലയത്തിൽ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

വിശുദ്ധസ്ഥലം സഭയുടെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു; പൗലൊസ് അതിനെ ശരീരമായി തിരിച്ചറിയുന്നു. അതിവിശുദ്ധസ്ഥലം ആ ശരീരത്തിന്റെ തലയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു. വിശുദ്ധസ്ഥലം മാനുഷികതയുടെ പ്രതീകമാണ്; അതിവിശുദ്ധസ്ഥലം ദൈവികതയുടെ പ്രതീകമാണ്. യാഗപീഠവും, യാഗപീഠത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച പുകയും, മാനുഷികത ദൈവികതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന സ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യവർഗത്തിന് വിശ്വാസത്താൽ മാത്രമേ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനാകൂ; എങ്കിലും വിശ്വസ്തജനങ്ങളുടെ അനുഭവം വിശുദ്ധസ്ഥാനത്താണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.

അവിടെ അവർ ദർശനപ്പന്തിയിലെ മേശപ്പുറമുള്ള അപ്പങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവവചനം ഭക്ഷിക്കേണ്ടതാകുന്നു. അവിടെ അവർ മനുഷ്യരുടെ മുമ്പാകെ തങ്ങളുടെ വെളിച്ചം പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും, സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി നമുക്കറിയിച്ചിരിക്കുന്ന ഏഴുകൊമ്പുകളുള്ള വിളക്കുതണ്ടാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, തങ്ങളുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതാകുന്നു. അവിടെ അവർ തങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ പുണ്യഗുണങ്ങളോടുകൂടെ ദൈവസന്നിധിയുടെ അത്യന്താന്തരത്തിലേക്കു ഉയരുമ്പോൾ, ദൈവത്വത്തോടു ബന്ധപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു.

1798 മുതൽ 1844 വരെ, ആലയത്തിന്റെ ശില്പി തന്റെ ദൈവികതയുടെ ആലയത്തോടു സംയോജിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യತ್ವത്തിന്റെ ഒരു ആലം ഉയർത്തി; എന്നാൽ മനുഷ്യവർഗം കലഹിച്ചു. 2001-നു പ്രകാരം, അവൻ വീണ്ടും മനുഷ്യತ್ವത്തിന്റെ ആലം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ പ്രകാരം, “രാജാവായ ദാവീദ്” ജനതയുടെ മേൽ വാഴ്ച ചെയ്യേണ്ടതാണ്; മരിച്ചും വരണ്ടുമായ ലയോദിക്യ അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയിൽ നിന്ന് രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന മഹാബലമായ സൈന്യമായി അത് മാറുന്നു.

യെരൂശലേം എന്ന തലസ്ഥാനനഗരം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത് തെക്കൻ രാജ്യമയായ യെഹൂദയിലായിരുന്നു; ആ രാജ്യവും രാജാവും തലസ്ഥാനവും “തല”യെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിർഭാഗ്യമായും നിങ്ങൾ സ്ഥാപിതരാകും. വടക്കൻ രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തെയും ബന്ധത്തിൽ, യെഹൂദാ “തല” ആയിരുന്നു; കാരണം അവിടെയായിരുന്നു തലസ്ഥാനം, കൂടാതെ തന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവു തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരം അതായിരുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യം “ശരീരം” ആയിരുന്നു. ശലോമോന്റെ മതത്യാഗം നിമിത്തം കർത്താവു ശലോമോന്റെ നേരെ പ്രത്യർത്ഥികളെ എഴുന്നേല്പിച്ചു. ആ പ്രത്യർത്ഥികളിൽ ഒരുവനായിരുന്നു യെരോബെയാം; വിഭജിക്കപ്പെട്ട വടക്കൻ രാജ്യമായ യിസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ രാജാവായി അവൻ മാറി.

> നെബാത്തിന്റെ മകനായ യെരോബെയാം, സെറെദയിലെ എഫ്രാഥ്യനായവൻ, ശലോമോന്റെ ദാസൻ, അവന്റെ അമ്മയുടെ പേര് സെരൂവാ; അവൾ ഒരു വിധവയായിരുന്നു; അവനും രാജാവിനെതിരെ കൈ ഉയർത്തി. അവൻ രാജാവിനെതിരെ കൈ ഉയർത്തിയതിന്റെ കാരണം ഇതായിരുന്നു: ശലോമോൻ മില്ലോ പണിതു, തന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിന്റെ തകർച്ചകൾ പണിതീർത്തു. യെരോബെയാം എന്ന ആ മനുഷ്യൻ മഹാശൂരനായിരുന്നു; ആ യുവാവ് പരിശ്രമശീലൻ ആണെന്ന് ശലോമോൻ കണ്ടപ്പോൾ, യോസേഫിന്റെ ഗൃഹത്തിന്റെ സകല വേലകളിന്മേലും അവനെ അധിപതിയാക്കി. ആ കാലത്തു യെരോബെയാം യെരൂശലേമിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുപോകുമ്പോൾ, ശീലോന്യനായ പ്രവാചകനായ അഹീയാവ് അവനെ വഴിയിൽ കണ്ടുമുട്ടി; അവൻ ഒരു പുതിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; അവർ ഇരുവരും വയലിൽ തനിച്ചായിരുന്നു. അപ്പോൾ അഹീയാവ് അവന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പുതിയ വസ്ത്രം പിടിച്ചു പന്ത്രണ്ടു കഷണങ്ങളായി കീറി. പിന്നെ അവൻ യെരോബെയാമിനോടു പറഞ്ഞു: “നിനക്കു പത്തു കഷണങ്ങൾ എടുക്കുക; കാരണം യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ രാജ്യം ശലോമോന്റെ കയ്യിൽനിന്നു കീറി നിനക്കു പത്തു ഗോത്രങ്ങളെ തരുന്നു. (എന്നാൽ എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്റെ നിമിത്തവും, യിസ്രായേലിന്റെ സകല ഗോത്രങ്ങളിൽനിന്നും ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരമായ യെരൂശലേമിന്റെ നിമിത്തവും, അവന്നു ഒരു ഗോത്രം ഉണ്ടായിരിക്കും:)”

> അവർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചും സീദോന്യരുടെ ദേവിയായ അഷ്ടോരേത്തിനെയും മോവാബ്യരുടെ ദേവനായ കെമോശിനെയും അമ്മോന്യരുടെ ദേവനായ മിൽകോമിനെയും ആരാധിച്ചും, എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ശരിയായതു ചെയ്യേണ്ടതിന്നും എന്റെ വഴികളിൽ നടക്കേണ്ടതിന്നും എന്റെ ചട്ടങ്ങളും എന്റെ ന്യായവിധികളും കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നും, തന്റെ പിതാവായ ദാവീദ് ചെയ്തതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ടു. എങ്കിലും ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്നു മുഴുവൻ രാജ്യം എടുത്തുകളകയില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതും എന്റെ കല്പനകളും എന്റെ ചട്ടങ്ങളും കാത്തുസൂക്ഷിച്ചതുമായ എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്റെ നിമിത്തം, അവന്റെ ആയുഷ്കാലമൊക്കെയും അവനെ പ്രഭുവാക്കി വെക്കും. എന്നാൽ രാജ്യം ഞാൻ അവന്റെ മകന്റെ കയ്യിൽനിന്നു എടുത്തു നിനക്കു തരും; അതായത് പത്തു ഗോത്രങ്ങൾ. അവന്റെ മകന്നു ഞാൻ ഒരു ഗോത്രം തരുകയും ചെയ്യും; ഞാൻ എന്റെ നാമം അവിടെ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു എനിക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരമായ യെരൂശലേമിൽ എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്നു എപ്പോഴും എന്റെ സന്നിധിയിൽ ഒരു ദീപം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്നു. 1 രാജാക്കന്മാർ 11:26–36.

യെഹെസ്കേൽ രണ്ട് കോലുകൾ ഒന്നിച്ചുചേർത്തപ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ആ ജനതയ്ക്ക് “ദാവീദ്” രാജാവായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; ദാവീദ് യെരൂശലേമിൽ നിന്നാണ് ഭരിച്ചത്; ദൈവം തന്റെ നാമം സ്ഥാപിപ്പാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത തലസ്ഥാനനഗരം അതായിരുന്നു. വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു; യെരൂശലേം തലയുടെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. മനശ്ശെയുടെ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം, ക്രി.മു. 677-ൽ യെഹൂദാ ബാബേലിലേക്കു ബദ്ധരായി കൊണ്ടുപോയി; അങ്ങനെ തെക്കൻ രാജ്യമെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ചിതറിച്ചുകളയൽ ആരംഭിച്ചു. ആ സമയത്ത് കർത്താവ് യെരൂശലേമിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

> എങ്കിലും യഹോവ തന്റെ മഹാകോപത്തിന്റെ ജ്വാലയിൽ നിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞില്ല; മനശ്ശെ അവനെ ഏല്പിച്ച സകല പ്രകോപനങ്ങളാലും യെഹൂദാവിനെതിരെ അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ നീക്കിക്കളഞ്ഞതുപോലെ യെഹൂദാവിനെയും എന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയും; ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഈ യെരൂശലേം നഗരത്തെയും, ‘എന്റെ നാമം അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കും’ എന്നു ഞാൻ അരുളിച്ചെയ്ത ഈ ആലയത്തെയും ഞാൻ തള്ളിക്കളയും. 2 രാജാക്കന്മാർ 23:26, 27.

അവൻ തന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് യെരൂശലേമിലെ “ഭവനത്തിൽ” ആയിരുന്നു; എങ്കിലും നഗരവും ഭവനവും തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ കർത്താവു വീണ്ടും യെരൂശലേമിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊള്ളുമെന്ന വാഗ്ദാനം സെഖര്യാവിലൂടെ നല്കപ്പെട്ടു.

> അപ്പോൾ യഹോവയുടെ ദൂതൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവേ, ഈ എഴുപതു വർഷമായി നീ ക്രോധം പുലർത്തിയിരിക്കുന്ന യെരൂശലേമിനോടും യെഹൂദാപട്ടണങ്ങളോടും നീ എത്രത്തോളം കരുണ കാണിക്കാതെ ഇരിക്കും? അപ്പോൾ എന്നോടു സംസാരിച്ച ദൂതനോടു യഹോവ നല്ല വാക്കുകളും ആശ്വാസകരമായ വാക്കുകളും അരുളിച്ചെയ്തു. പിന്നെ എന്നോടു സംവദിച്ച ദൂതൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊൾക; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ യെരൂശലേമിനും സീയോനും വേണ്ടി മഹത്തായ അസൂയയോടെ അസൂയപ്പെടുന്നു. സുഖസമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന ജാതികളോടു ഞാൻ അത്യന്തം കോപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ അല്പം മാത്രമേ ക്രുദ്ധനായിരുന്നുള്ളു, എന്നാൽ അവർ കഷ്ടത വർധിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ടു യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ കരുണകളോടെ യെരൂശലേമിലേക്കു മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ ആലയം അതിൽ പണിയപ്പെടും എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; യെരൂശലേമിന്മേൽ അളവുകയർ നീട്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

> വീണ്ടും വിളിച്ചുപറക: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സമൃദ്ധിയാൽ എന്റെ നഗരങ്ങൾ വീണ്ടും എല്ലാടവും വ്യാപിച്ചുപോകും; യഹോവ വീണ്ടും സീയോനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും; വീണ്ടും യെരൂശലേമിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊള്ളും. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; അതാ, നാല് കൊമ്പുകൾ. എന്നോടു സംസാരിച്ച ദൂതനോടു ഞാൻ ചോദിച്ചു: ഇവ എന്താകുന്നു? അവൻ എന്നോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഇവ യെഹൂദയെയും യിസ്രായേലിനെയും യെരൂശലേമിനെയും ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞ കൊമ്പുകളാകുന്നു. പിന്നെ യഹോവ എനിക്കു നാല് ശില്പികളെ കാണിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ഇവ എന്തു ചെയ്യുവാനാണ് വരുന്നത്? അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: ഇവ യെഹൂദയെ ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞ കൊമ്പുകളാകുന്നു; അതുകൊണ്ടു ആരും തങ്ങളുടെ തല ഉയർത്തിയില്ല; എന്നാൽ ഇവ അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുവാനും, യെഹൂദാദേശത്തെ ചിതറിച്ചുകളയേണ്ടതിന്നു അതിന്റെമേൽ തങ്ങളുടെ കൊമ്പ് ഉയർത്തിയ ജാതികളുടെ കൊമ്പുകളെ തള്ളിക്കളയുവാനും വന്നിരിക്കുന്നു.

> ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, കൈയിൽ അളവുകയർ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ. അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: യെരൂശലേമിന്റെ വീതി എത്രയും നീളം എത്രയും ആണെന്നു കാണേണ്ടതിന്നു അതിനെ അളക്കാൻ. അപ്പോൾ, ഇതാ, എന്നോടു സംസാരിച്ച ദൂതൻ പുറപ്പെട്ടു, മറ്റൊരു ദൂതൻ അവനെ എതിരേ വരുവാൻ പുറപ്പെട്ടു; അവൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഓടിച്ചെന്നു ഈ യുവാവിനോടു സംസാരിക്ക; ഇങ്ങനെ പറക: അതിലുള്ള മനുഷ്യരുടെയും കന്നുകാലികളുടെയും പെരുപ്പം നിമിത്തം യെരൂശലേം മതിലുകളില്ലാത്ത പട്ടണങ്ങളെപ്പോലെ അധിവസിക്കപ്പെടും. യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ അവൾക്കു ചുറ്റും അഗ്നിപ്രാകാരമായിരിക്കും; ഞാൻ അവളുടെ നടുവിൽ മഹത്വമായിരിക്കും. ഹോ, ഹോ, പുറത്തേക്കു വരുവിൻ; വടക്കേ ദേശത്തിൽനിന്നു ഔടിപ്പോവുവിൻ എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; എന്തെന്നാൽ ആകാശത്തിലെ നാലു കാറ്റുകളെപ്പോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ ചിതറിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ബാബേലിന്റെ മകളോടുകൂടെ പാർക്കുന്ന സീയോനേ, നിന്നെത്തന്നെ വിടുവിച്ചുകൊൾക. സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മഹത്വത്തിനുശേഷം അവൻ എന്നെ നിങ്ങളെ കവർന്ന ജാതികളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളെ തൊടുന്നവൻ അവന്റെ കണ്ണിന്റെ മണിയെ തൊടുന്നു.

> ഇതാ, ഞാൻ അവരിന്മേൽ എന്റെ കൈ കുലുക്കും; അവർ തങ്ങളുടെ ദാസന്മാർക്കു കൊള്ളയായിത്തീരും; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. സീയോൻ പുത്രിയേ, പാടുകയും ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്ക; എന്തെന്നാൽ, ഇതാ, ഞാൻ വരുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ മദ്ധ്യേ പാർക്കും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ആ ദിവസത്തിൽ അനേകം ജാതികൾ യഹോവയോടു ചേരുകയും എന്റെ ജനമായിത്തീരുകയും ചെയ്യും; ഞാൻ നിന്റെ മദ്ധ്യേ പാർക്കും; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ എന്നെ നിന്റെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നീ അറിയും. വിശുദ്ധദേശത്തിൽ യഹോവ യെഹൂദയെ തന്റെ അവകാശഭാഗമായി കൈവശമാക്കും; യെരൂശലേമിനെ വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യും. സകലജഡവും യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ മൗനമായിരിക്കട്ടെ; അവൻ തന്റെ വിശുദ്ധവാസസ്ഥലത്തിൽനിന്നു എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. സെഖർയ്യാവ് 1:12–2:13.

പുരാതന യിസ്രായേൽ ബാബിലോനിലെ തടവിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ശേഷം യെരൂശലേം പുനർനിർമിച്ചപ്പോൾ, കർത്താവു വീണ്ടും യെരൂശലേമിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിവൃത്തിയായി; എങ്കിലും പ്രവാചകന്മാർ തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളെക്കാൾ അധികം അന്ത്യകാലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രസ്താവിക്കുന്നത്. കർത്താവു തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്ന് “എഴുന്നേറ്റു,” 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, അവൻ വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കു എഴുന്നേറ്റ് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ; അന്നേരം ഹബക്കൂക്ക് TWO-TWENTY-നോടു ഒത്തുപോകുന്നതുപോലെ, പ്രതിരൂപമായ പ്രായശ്ചിത്തദിനം വന്നെത്തിയിരുന്നതിനാൽ, “സകല ജഡവും” കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ “മിണ്ടാതിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.”

> എന്നാൽ യഹോവ തന്റെ വിശുദ്ധ മന്ദിരത്തിൽ ഉണ്ട്; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ സന്നിധിയിൽ മൗനം പാലിക്കട്ടെ. ഹബക്കൂക് 2:20.

ആ സമയത്ത്, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാനോടു ദേവാലയം അളക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു; അതേ ദൃശ്യം സെഖര്യാവു കണ്ടിരുന്നു, അവൻ “വീണ്ടും” തന്റെ “കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, കയ്യിൽ അളവുകയറുമായി ഒരു മനുഷ്യൻ” ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ സെഖര്യാവു പറഞ്ഞു: “നീ എവിടേക്കു പോകുന്നു?” യോഹന്നാൻ സെഖര്യാവിനോടു പറഞ്ഞു: “യെരൂശലേമിനെ അളക്കുവാൻ, അതിന്റെ വീതി എത്രയും അതിന്റെ നീളം എത്രയും എന്നു കാണുവാൻ.” എഴുപതു വർഷത്തെ തടവിനുശേഷം യെരൂശലേമിന്റെ പുനർനിർമാണത്തിന്റെ ചരിത്രവും, 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് 1844-ൽ മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിയപ്പോൾ കലാപത്തിൽ അവസാനിച്ച ചരിത്രവും, രണ്ടും കൂടി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച പ്രവൃത്തിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

തെക്കൻ രാജ്യം, യെരൂശലേം നഗരം, രാജാവായ ദാവീദ്—ഇവ എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം പ്രകടമാകേണ്ട “തല” ആകുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യം “ശരീരം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കർത്താവ് വീണ്ടും “യെരൂശലേമിനോടു കരുണ കാണിക്കാനും”, അവളെ “ആശ്വസിപ്പിക്കാനും”, വീണ്ടും “അവളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനും” നിർണ്ണയിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അതിൽ ലവൊദിക്യയിലെ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതും, തുടർന്ന് ആ അസ്ഥികൾ മഹാസൈന്യമായി പുനരുജ്ജീവിക്കപ്പെടുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആ പ്രവൃത്തി യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതും വടക്കൻ രാജ്യത്താലും തെക്കൻ രാജ്യത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവ, അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും മനസ്സുകളിലും എഴുതുമെന്ന നിയമവാഗ്ദാനം നിറവേറ്റുന്ന പ്രവൃത്തിക്കുള്ള ഒരു ഉപമ നൽകുന്നു. ആ രണ്ട് കോലുകളിൽ ഒന്നും ഒന്നു മാത്രം ശിരസ്സായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഗ്രഹിക്കാനും നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയുമെങ്കിൽ, ഇതുവഴി മറ്റെ കോൽ ദേഹമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> ക്രിസ്തു തന്നേ ഇട്ട അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ അപ്പൊസ്തലന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ പണിതു. സഭയുടെ നിർമ്മാണത്തെ ദൃഷ്ടാന്തപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ആലയനിർമാണത്തിന്റെ രൂപകം തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പതിവായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. യഹോവയുടെ ആലയം പണിയേണ്ട കൊമ്പായവനെന്നു സഖറിയാവു ക്രിസ്തുവിനെ പരാമർശിക്കുന്നു. ജാതികൾ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ സഹായിക്കുന്നവരായി അവൻ പറയുന്നു: “ദൂരെയിരിക്കുന്നവർ വന്ന് യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽ പണിയും;” അതുപോലെ യെശയ്യാവും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “അന്യദേശക്കാരുടെ പുത്രന്മാർ നിന്റെ മതിലുകളെ പണിയും.” സഖറിയാവു 6:12, 15; യെശയ്യാവു 60:10.

> ഈ ആലയത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തെക്കുറിച്ച് പത്രോസ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “‘ജീവനുള്ള കല്ലായ അവന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ; മനുഷ്യരാൽ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതും അമൂല്യമായതുമായവൻ; നിങ്ങളും ജീവനുള്ള കല്ലുകളായി ഒരു ആത്മീയഭവനമായും വിശുദ്ധ പുരോഹിതവർഗ്ഗമായും പണിയപ്പെടുന്നു; യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമായ ആത്മീയയാഗങ്ങൾ അർപ്പിപ്പാൻ.’ 1 പത്രോസ് 2:4, 5.”

> “യെഹൂദ്യരുടെയും ജാതികളുടെയും ലോകമെന്ന ഖനിയിൽ അപ്പൊസ്തലന്മാർ അദ്ധ്വാനിച്ചു; അടിസ്ഥാനംമേൽ സ്ഥാപിക്കേണ്ട കല്ലുകൾ അവർ പുറത്തെടുത്തു. എഫെസൊസിലെ വിശ്വാസികൾക്കു എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ പൗലൊസ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘ആകയാൽ നിങ്ങൾ ഇനി അന്യരും വിദേശികളും അല്ല, വിശുദ്ധന്മാരോടുകൂടെ സഹപൗരന്മാരും ദൈവത്തിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളും ആകുന്നു; അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ നിങ്ങൾ പണിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; യേശുക്രിസ്തു തന്നേ മുഖ്യകോൺശിലയായിരിക്കെ; അവനിൽ കെട്ടിടമൊക്കെയും യോജിച്ചുചേർന്നു കർത്താവിൽ ഒരു വിശുദ്ധാലയമായി വളരുന്നു; അവനിൽ നിങ്ങളും ആത്മാവിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഒരുമിച്ചു പണിയപ്പെടുന്നു.’ എഫേസ്യർ 2:19–22.”

> “കൊരിന്ത്യർക്കു അവൻ ഇങ്ങനെ എഴുതി: ‘എനിക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവകൃപപ്രകാരം, ജ്ഞാനമുള്ള ഒരു പ്രധാന ശില്പിയായി ഞാൻ അടിസ്ഥാനം ഇട്ടിരിക്കുന്നു; മറ്റൊരാൾ അതിന്മേൽ പണിയുന്നു. എന്നാൽ ഓരോരുത്തനും അതിന്മേൽ എങ്ങനെ പണിയുന്നു എന്നു സൂക്ഷിക്കട്ടെ. ഇടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ അടിസ്ഥാനത്തിന്നു പുറമെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ആർക്കും ഇടുവാൻ കഴിയുകയില്ല; അതു യേശുക്രിസ്തുവാകുന്നു. ഇനി ആരെങ്കിലും ഈ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ സ്വർണം, വെള്ളി, വിലയേറിയ കല്ലുകൾ, മരം, പുല്ല്, തഴൽ എന്നിവകൊണ്ടു പണിയുന്നുവെങ്കിൽ, ഓരോരുത്തന്റെ പ്രവൃത്തിയും വെളിവാകുന്നതായിരിക്കും; കാരണം ആ ദിവസം അതിനെ പ്രസ്താവിക്കും; അതു അഗ്നിയാൽ വെളിപ്പെടുന്നതാകയാൽ, അഗ്നി ഓരോരുത്തന്റെ പ്രവൃത്തി ഏതു തരത്തിലുള്ളതാണെന്നു പരിശോധിക്കും.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 3:10–13.”

> “അപ്പോസ്തലന്മാർ ഉറപ്പുള്ള ഒരു അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിതു; അതായത് യുഗങ്ങളായ പാറയുടെമേൽ. ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലേക്കു അവർ ലോകത്തിൽനിന്നു കൊത്തിയെടുത്ത കല്ലുകളെ കൊണ്ടുവന്നു. തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ പണിക്കാർ പ്രയത്നിച്ചില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശത്രുക്കളുടെ പ്രതിരോധം നിമിത്തം അവരുടെ പ്രവർത്തി അത്യന്തം ദുഷ്കരമായി. വ്യാജമായ ഒരു അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിയുന്നവരുടെ മതാന്ധതയും മുൻവിധിയും ദ്വേഷവും എതിർത്ത് അവർ പോരാടേണ്ടിവന്നു. സഭയുടെ പണിക്കാരായിരുന്ന അനേകരെ നെഹെമ്യാവിന്റെ കാലത്തെ മതിൽ പണിക്കാരോടു ഉപമിക്കാം; അവരെക്കുറിച്ചു ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘മതിലിൽ പണിതിരുന്നവരും ചുമടു ചുമന്നവരും, ഭാരം കയറ്റിയവരോടുകൂടെ, ഏവനും ഒരു കൈകൊണ്ടു പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു, മറ്റേ കൈകൊണ്ടു ആയുധം പിടിച്ചുനിന്നു.’ നെഹെമ്യാവു 4:17.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 595–597.

Back to Articles