Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Five

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തിയഞ്ചാം നമ്പർ

Unveiling the Prophetic Framework: William Miller’s Insight and the Three Desolating Powers Leading to Armageddon

പ്രവചനാത്മക ഘടനയുടെ അനാവരണം: വില്യം മില്ലറിന്റെ ഉൾക്കാഴ്ചയും അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളും

Author

Jeff Pippenger

Published

December 30, 2023

Formats

PDF
Word

At the “time of the end,” in 1798, the book of Daniel, and more specifically the vision represented by the Ulai River was unsealed. The vision announced the starting of the investigative judgment on October 22, 1844. The verse that became the foundation for that truth is Daniel chapter eight, and verse fourteen. William Miller, the messenger chosen to recognize the unsealing of the message, never fully understood all the truths associated with the vision, but he did fulfill the work which was given to him.

“അവസാനകാലത്ത്,” 1798-ൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകം, അതിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഉലൈ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ദർശനം, മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കപ്പെട്ടു. ആ ദർശനം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണവിധി ആരംഭിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ സത്യത്തിന് അടിസ്ഥാനമായിത്തീർന്ന വചനം ദാനിയേൽ പുസ്തകം, എട്ടാം അധ്യായം, പതിനാലാം വാക്യം ആകുന്നു. സന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കൽ തിരിച്ചറിയുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതനായിരുന്ന വില്യം മില്ലർ, ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ സത്യങ്ങളും ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും തനിക്കു നല്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി അവൻ നിർവഹിച്ചു.

As Miller began his study of the prophetic word, he came to understand certain rules of prophetic interpretation that were identified and established within the Bible. Those rules became encoded and identified as William Miller’s Rules of Interpretation. Those rules are endorsed by inspiration and identified as the rules that will be used by those who announce the starting of the executive judgment at the Sunday law. Miller testified that he began his study of the Bible at the beginning of the Bible and only proceeded onward as he understood what he was then considering. From this approach it is easy to see why the first time-prophecy Miller recognized, that had bearing upon the message he was to identify as being fulfilled in 1844, was the “seven times” of Leviticus twenty-six.

മില്ലർ പ്രവചനവചനത്തെ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ബൈബിളിനുള്ളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ചില നിയമങ്ങൾ അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ആ നിയമങ്ങൾ പിന്നീട് വില്ല്യം മില്ലറുടെ വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങൾ എന്ന നിലയിൽ സംഹിതീകരിക്കപ്പെടുകയും തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ നിയമങ്ങൾ ദൈവപ്രേരണയാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവയും ഞായർനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിയമങ്ങളായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടവയും ആകുന്നു. ബൈബിളിന്റെ പഠനം ബൈബിളിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്നുതന്നെ തുടങ്ങി, ആ സമയത്ത് താൻ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതെന്തോ അത് മനസ്സിലാക്കിയതനുസരിച്ചേ തുടർന്ന് മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് മില്ലർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. ഈ സമീപനത്തിൽ നിന്ന്, 1844-ൽ നിറവേറുന്നതായി അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയേണ്ട സന്ദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി മില്ലർ ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ കാലപ്രവചനം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു എന്നതു എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

Inspiration informs us that the angel Gabriel, along with other holy angels, directed the mind of Miller, just as Gabriel had directed the minds of Daniel, John the revelator and all the prophets of the Bible, for Gabriel had been given the job that Satan forfeited. Gabriel’s job was represented in Satan’s first name, Lucifer, which means light bearer. Gabriel brought the prophetic light to Miller, and in obedience to the light he presented the message that announced the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

പ്രചോദനം നമ്മോടു അറിയിക്കുന്നതു എന്തെന്നാൽ, ഗബ്രിയേൽ ദൂതനും മറ്റുള്ള വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരും ചേർന്ന് മില്ലറിന്റെ മനസ്സിനെ നയിച്ചു; ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ ഗ്രന്ഥകാരനായ യോഹന്നാന്റെയും ബൈബിളിലെ സകല പ്രവാചകന്മാരുടേയും മനസ്സുകളെ നയിച്ചതുപോലെ തന്നേ. കാരണം, സാത്താൻ കൈവിട്ടുകളഞ്ഞ ദൗത്യം ഗബ്രിയേലിനു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സാത്താന്റെ ആദ്യ നാമമായ ലൂസിഫർ എന്നതിൽ ഗബ്രിയേലിന്റെ ദൗത്യം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “വെളിച്ചം വഹിക്കുന്നവൻ” എന്നതാണ്. ഗബ്രിയേൽ പ്രവാചകീയ വെളിച്ചം മില്ലറിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; ആ വെളിച്ചത്തോടുള്ള അനുസരണയിൽ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശം അവൻ അവതരിപ്പിച്ചു.

Hindsight allows those who wish to understand the work of William Miller, to recognize that he was given certain insights to the prophetic word that became keys for his work of assembling the message of the approaching judgment. One of those keys was his recognition that a day represented a year in prophetic application. Another was a prophetic structure which he employed to place and align the lines of prophecy he discovered. That structure was based upon the two satanic powers that brought desolation to God’s people and God’s sanctuary. All of Miller’s discoveries were placed upon the prophetic structure that represented the history of paganism followed by papalism that consecutively trampled down both God’s sanctuary and God’s people from the time of ancient Israel, until the Second coming of Christ.

വില്യം മില്ലറുടെ പ്രവർത്തിയെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, അടുത്തുവരുന്ന ന്യായവിധിയുടെ സന്ദേശം സമാഹരിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ താക്കോലുകളായിത്തീർന്ന പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില അന്തർദൃഷ്ടികൾ അവനു ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പിന്മുഖദൃഷ്ടി തിരിച്ചറിയുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു. ആ താക്കോലുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പ്രവചനപ്രയോഗത്തിൽ ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന അവന്റെ തിരിച്ചറിവ്. മറ്റൊന്ന്, താൻ കണ്ടെത്തിയ പ്രവചനരേഖകളെ സ്ഥാനപ്പെടുത്തുകയും പരസ്പരം ഒത്തുചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി അവൻ പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രവചനഘടനയായിരുന്നു. ആ ഘടന, ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ശൂന്യമാക്കിയ രണ്ടു സാത്താനിക ശക്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. മില്ലറുടെ എല്ലാ കണ്ടെത്തലുകളും, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ കാലംമുതൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവുവരെയും അനുക്രമമായി ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ച പുറജാതീയതയുടെ ചരിത്രത്തെയും അതിനെ തുടർന്ന പാപ്പാസഭാധിപത്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന ആ പ്രവചനഘടനയുടെ മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

That prophetic structure allowed him to accurately identify every truth needed to establish October 22, 1844, as the opening of the judgment. But that truth was limited, for he could not see the third persecuting power that followed paganism and papalism in prophetic history. It was not necessary for him to see that truth, for his work was to announce October 22, 1844, and the light of the third persecuting power would be unsealed after that date.

പ്രവാചകപരമായ ആ ഘടന വിധിയുടെ ആരംഭമായി 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നെ സ്ഥാപിക്കാൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ സത്യങ്ങളും കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാൻ അവനെ പ്രാപ്തനാക്കി. എന്നാൽ ആ സത്യം പരിമിതമായിരുന്നു; കാരണം പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ പൗരാണികതയും പാപ്പത്വവും കഴിഞ്ഞ് വന്ന മൂന്നാമത്തെ പീഡകശക്തിയെ അവൻ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ സത്യം അവൻ കാണേണ്ടത് അനിവാര്യമായിരുന്നില്ല; കാരണം അവന്റെ ദൗത്യം 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതായിരുന്നു, മൂന്നാമത്തെ പീഡകശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം ആ തീയതിക്ക് ശേഷം തുറക്കപ്പെടേണ്ടതുമായിരുന്നു.

In connection with aligning his prophetic understandings upon a structure of the two desolating powers of pagan Rome, followed by papal Rome, was his understanding that the word translated as “the daily,” in the book of Daniel, was a symbol of paganism, and or, pagan Rome. The word “tamid” translated as “the daily” is employed by Daniel five times. It is always used in conjunction with a symbol that Miller correctly understood to represent the papacy. The symbol of the papacy that always occurs in connection with “the daily,” is represented with two symbols. Either way, the two symbols of the papal power, both identify the papacy, yet none-the-less, when Daniel employed the word “tamid” that is translated as “the daily,” it was always used with and before the symbol of the papacy. Miller’s understanding that “the daily,” in the book of Daniel, became the foundation of the structure he saw that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. Miller’s identification of “the daily,” as paganism in the book of Daniel was destined to become a giant controversy within Adventism, beginning in Adventism’s second generation, which began in 1888.

പേഗൻ റോമും അതിനെ തുടർന്ന് പാപ്പൽ റോമും എന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുള്ള ഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തന്റെ പ്രവചനാത്മക ബോധ്യങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “the daily” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം പേഗനിസത്തിന്റെയും അല്ലെങ്കിൽ പേഗൻ റോമിന്റെയും പ്രതീകമാണെന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബോധ്യം. “the daily” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്ത “tamid” എന്ന പദം ദാനിയേൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അത് എപ്പോഴും മില്ലർ പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു പ്രതീകത്തോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “the daily”യോടൊപ്പം എപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം രണ്ട് പ്രതീകങ്ങളാൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏത് രീതിയിലായാലും, പാപ്പൽ ശക്തിയുടെ ആ രണ്ട് പ്രതീകങ്ങളും പാപ്പത്വത്തെ തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; എന്നിരുന്നാലും, “the daily” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്ത “tamid” എന്ന പദം ദാനിയേൽ ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ അത് എല്ലായ്പ്പോഴും പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതീകത്തോടും അതിനു മുമ്പുമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ബോധ്യമാണ്, പേഗനിസത്തിനു പിന്നാലെ പാപ്പലിസം എന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായി അദ്ദേഹം കണ്ട ഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനം ആയിത്തീർന്നത്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “the daily”യെ പേഗനിസമായി മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, 1888-ൽ ആരംഭിച്ച അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കൊണ്ട്, അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ വിവാദമായി മാറുവാൻ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.

The first prophetic truth Miller discovered that was a component of the understanding of October 22, 1844, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and it was the first of Miller’s established truths that was rejected in 1863. That rejection began the first generation of Adventism, when they began wandering through the wilderness of Laodicea. The second generation began at the Minneapolis General Conference in 1888, and in the aftermath of the rebellion that occurred there, the satanic work of rejecting Miller’s identification of “the daily” as paganism began in 1901. The correct understanding of “the daily,” was not fully set aside until after the death of the prophetess, who had identified that the view being promoted in opposition to Miller’s correct view of “the daily,” had been delivered by “angels that were expelled from heaven.” The full rejection took place in the third generation around 1931. The third generation had begun with the publication of the book by W. W. Prescott, titled, The Doctrine of Christ, just after the 1919 Bible Conference. In 1919, the third generation began and continued until the publication of the book, Questions on Doctrine in 1957.

1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹിക്കലിന്റെ ഒരു ഘടകമായിത്തീർന്ന മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ പ്രവാചകസത്യം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു; കൂടാതെ 1863-ൽ നിരസിക്കപ്പെട്ട മില്ലർ സ്ഥാപിച്ച സത്യങ്ങളിൽ അതായിരുന്നു ആദ്യം. ആ നിരാകരണം ലാവൊദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലൂടെ അലഞ്ഞുതിരിയാൻ അവർ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആദ്യ തലമുറയ്ക്ക് തുടക്കമായി. രണ്ടാം തലമുറ 1888-ലെ മിനിയാപൊലിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ ആരംഭിച്ചു; അവിടെ സംഭവിച്ച കലാപത്തിന്റെ അനന്തരഫലമായി, “ദൈനികം” എന്നതിനെപ്പറ്റിയുള്ള മില്ലറുടെ തിരിച്ചറിയൽ പുറജാതീയതയാണെന്ന ഉപദേശത്തെ നിരസിക്കുന്ന സാത്താനിക പ്രവൃത്തി 1901-ൽ ആരംഭിച്ചു. “ദൈനികം” എന്നതിന്റെ ശരിയായ ഗ്രഹിക്കൽ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്, “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച മില്ലറുടെ ശരിയായ ദർശനത്തിനെതിരെ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാഴ്ചപ്പാട് “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാർ” കൊണ്ടുവന്നതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന പ്രവാചകസ്ത്രീയുടെ മരണത്തിനു ശേഷമാണ്. സമ്പൂർണ്ണ നിരാകരണം ഏകദേശം 1931-ഓടെ മൂന്നാം തലമുറയിൽ നടന്നു. 1919-ലെ ബൈബിൾ കോൺഫറൻസിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട W. W. Prescott-ന്റെ The Doctrine of Christ എന്ന പുസ്തകത്തോടുകൂടിയാണ് മൂന്നാം തലമുറ ആരംഭിച്ചത്. 1919-ൽ മൂന്നാം തലമുറ ആരംഭിച്ചു; 1957-ൽ Questions on Doctrine എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അത് തുടർന്നു.

After Miller’s work was established and made plain upon Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts), the Lord then began to open up the truth that there was another, a third, desolating power that would follow paganism and papalism that would also persecute God’s people.

മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തി ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളിൽ (1843-ഉം 1850-ഉം ലെ പയനിയർ ചാർട്ടുകളിൽ) സ്ഥാപിതമായി വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ശേഷം, ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു, അതായത് മൂന്നാമത്തെ, ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തി ഉണ്ടെന്നും, അത് പൗരാണികതയും പാപ്പത്വവും കഴിഞ്ഞ് പിന്തുടരുമെന്നും ഉള്ള സത്യം കർത്താവ് തുടർന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങി.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “വിഗ്രഹാരാധനയിലൂടെ, പിന്നെ പാപ്പത്വത്തിലൂടെ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്ത സാക്ഷികളെ മായ്ച്ചുകളയുവാൻ സാത്താൻ അനേകം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തന്റെ ശക്തി വിനിയോഗിച്ചു. വിഗ്രഹാരാധകരും പാപ്പാനുയായികളും ഒരേ സർപ്പാത്മാവിനാൽ പ്രേരിതരായിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരുന്നത് ഇത്രമാത്രം: ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നതായി ഭാവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പാപ്പത്വം അധികം അപകടകാരിയും ക്രൂരനുമായ ശത്രുവായിരുന്നു. റോമീയ മതവ്യവസ്ഥയുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ സാത്താൻ ലോകത്തെ അടിമത്തത്തിലാഴ്ത്തി. ദൈവത്തിന്റെ നാമധേയസഭ ഈ വഞ്ചനയുടെ നിരകളിൽ ചേർന്നു ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയി, ആയിരം വർഷത്തിൽ അധികം ദൈവജനങ്ങൾ സർപ്പത്തിന്റെ ക്രോധം അനുഭവിച്ചു. പാപ്പത്വം തന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു പീഡനം നിർത്തുവാൻ നിർബന്ധിതമായപ്പോൾ, അതേ സർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുകയും അതേ ക്രൂരവും ദൈവദൂഷണപരവുമായ പ്രവൃത്തി തുടരുകയും ചെയ്യുവാൻ ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു പുതിയ ശക്തിയെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു. സഭയെയും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും എതിർത്തു യുദ്ധം ചെയ്‍വാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്ന അവസാന ശക്തിയായ ഇതിനെ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗത്താൽ പ്രതീകീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന് മുമ്പുള്ള മൃഗങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നിരുന്നു; എന്നാൽ ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നു; അതിലൂടെ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ജാതിയുടെ സമാധാനപരമായ ഉദയത്തെ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ’ എന്നത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ, അതിന്റെ രണ്ടു അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തങ്ങളായ റിപ്പബ്ലിക്കനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും മുഖേന പ്രകടമായിരിക്കുന്നതുപോലെ, യുക്തിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് ഒരു ജാതിയായ നമ്മുടെ ശക്തിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും രഹസ്യം. അമേരിക്കയുടെ തീരങ്ങളിൽ ആദ്യം അഭയം കണ്ടെത്തിയവർ, പാപ്പത്വത്തിന്റെ അഹങ്കാരപരമായ അവകാശവാദങ്ങളിൽ നിന്നും രാജഭരണത്തിന്റെ പീഡനത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ദേശത്തെ അവർ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ആനന്ദിച്ചു. പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വിശാലമായ അടിത്തറമേൽ ഒരു ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് അവർ നിർണ്ണയിച്ചു.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Miller could not see the third persecuting power, and for this reason his structure was incomplete, though perfectly suited to fulfill his work. Sister White identifies that Miller was God’s chosen messenger, that he had been typified by Elijah and John the Baptist in his work, and by Elisha in his calling to his work, and by Moses in his death. Few in sacred history have inspired commentary that identifies that the angels are waiting by the grave to resurrect them, but this is the commentary of Miller. The fact that his work was limited by the history in which he was raised up is not a derogatory statement of Miller, simply a necessity to recognize, if his work is going to be considered in the true light of God’s prophetic Word.

മൂന്നാമത്തെ പീഡനശക്തിയെ മില്ലർ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ഈ കാരണത്താൽ അവന്റെ ഘടന അപൂർണ്ണമായിരുന്നു, എങ്കിലും തന്റെ പ്രവർത്തി നിറവേറ്റുവാൻ അതു പൂർണ്ണമായും അനുയോജ്യമായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മില്ലർ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൂതനായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ അവൻ ഏലീയാവാലും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാലും മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; തന്റെ പ്രവർത്തിയിലേക്കുള്ള വിളിയിൽ എലീശാവാലും, തന്റെ മരണത്തിൽ മോശെയാലും. വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തിൽ, ദൂതന്മാർ അവരുടെ കല്ലറക്കരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവരെ ഉയിർപ്പിപ്പാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന വ്യാഖ്യാനം പ്രചോദിപ്പിച്ചവർ വളരെ കുറവാണ്; എങ്കിലും ഇത് മില്ലറെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനമാണ്. അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രപരിസരത്താൽ അവന്റെ പ്രവർത്തി പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് മില്ലറെ അവമതിക്കുന്ന പ്രസ്താവനയല്ല; മറിച്ച്, അവന്റെ പ്രവർത്തി ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വെളിച്ചത്തിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അംഗീകരിക്കേണ്ട ഒരു അനിവാര്യത മാത്രമാണ്.

Miller was given specific, angelic, direction that allowed him to construct a prophetic framework that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. For this reason, prophecies that identified history beyond the desolation accomplished by those two powers were misunderstood by Miller. Yet none of those misunderstandings made their way onto the two sacred tables of Habakkuk, where the foundations that were erected through the work of Miller were graphically represented. This is why inspiration could record of the 1843 chart that it was directed by the hand of the Lord.

മില്ലറിന് പ്രത്യേകമായ ദൂതീയ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചു; അതുവഴി, ആദ്യമായി പൗത്തികതയും അതിനുശേഷം പാപ്പാത്വവും എന്നിങ്ങനെ ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു പ്രവചനാത്മക ചട്ടക്കൂട് നിർമിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു. ഈ കാരണത്താൽ, ആ രണ്ടു ശക്തികൾ വരുത്തിയ ശൂന്യമാക്കലിനെ അതിജീവിച്ച ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ച പ്രവചനങ്ങൾ മില്ലർ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കി. എങ്കിലും, അത്തരം തെറ്റിദ്ധാരണകളിലൊന്നും ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ ഫലകങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചില്ല; അവിടെ മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ദൃശ്യരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, 1843-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് അത് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്നു പ്രചോദനം രേഖപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചു.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കൈകൊണ്ടു നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിലെ യാതൊരു ഭാഗവും മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; അതിലെ സംഖ്യകൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. ചില സംഖ്യകളിലുള്ള ഒരു പിശകിന്മേൽ അവന്റെ കൈ ഉണ്ടായിരുന്നതും അതിനെ മറച്ചിരുന്നതും ആയിരുന്നു; അങ്ങനെ അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.”

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “അപ്പോൾ ‘ദിനംപ്രതി’യെ സംബന്ധിച്ചു ഞാൻ കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു; അത് ആ പാഠഭാഗത്തിന്റേതല്ല; ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ വിളി നൽകിയവർക്കു അതിന്റെ ശരിയായ ദർശനം കർത്താവു തന്നിരുന്നു. 1844-ന് മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘ദിനംപ്രതി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദർശനത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഏകമതത്തിലായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, കലക്കത്തിനിടയിൽ, മറ്റു ദർശനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും കലക്കവും വന്നുപിന്നിട്ടു.” Review and Herald, November 1, 1850.

The truths assembled by Miller at the direction of angels was directed by the Lord, and within the endorsement of the 1843 chart, inspiration included that Miller’s understanding that “the daily” represented paganism was correct. Five times the Hebrew word “tamid” translated as “the daily,” occurs in the book of Daniel, and it always represents the relationship between the two desolating powers of paganism followed by papalism.

ദൂതന്മാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മില്ലർ സമാഹരിച്ച സത്യങ്ങൾ കർത്താവാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; കൂടാതെ 1843-ലെ ചാർട്ടിന് നൽകിയ അംഗീകാരത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ, “ദൈനംദിനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട “താമീദ്” പൗരാണികതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന മില്ലറിന്റെ ഗ്രഹിക്കൽ ശരിയാണെന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. “ദൈനംദിനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഹെബ്രായ പദമായ “താമീദ്” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അവിടെയൊക്കെയും അത് ആദ്യം പൗരാണികതയും തുടർന്ന് പാപ്പത്വവും എന്നിങ്ങനെ വരുന്ന, ശൂന്യമാക്കുന്ന ആ രണ്ടു ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെയാണ് എപ്പോഴും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

Miller’s understanding of “the daily,” as a symbol of paganism, was absolutely essential in the prophetic framework he employed, for the sequential relationship of paganism followed by papalism became his point of reference in aligning all the prophecies he was led to understand.

“നിത്യമായത്” എന്നതു വിജാതീയതയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന മില്ലറുടെ ഗ്രഹിക്കൽ, അദ്ദേഹം പ്രയോഗിച്ച പ്രവചനാത്മക രൂപരേഖയിൽ പൂർണ്ണമായും അനിവാര്യമായിരുന്നു; കാരണം, വിജാതീയതയ്ക്കു പിന്നാലെ പാപ്പാസഭാധിപത്യം വരുന്നു എന്ന അനുക്രമബന്ധം, താൻ ഗ്രഹിക്കുവാൻ നയിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളെയും പരസ്പരം ഒത്തുചേർത്ത് നിരപ്പാക്കുന്നതിൽ അവന്റെ മുഖ്യസൂചനാബിന്ദുവായി മാറി.

At “the time of the end,” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the primary passage that was what Sister White identified as the “central pillar” and “foundation” of the advent movement, was Daniel chapter eight, and verse fourteen.

“അവസാനകാലത്തിൽ,” 1798-ൽ, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെട്ടു; അഡ്‌വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ “കേന്ദ്രസ്തംഭം” എന്നും “അടിത്തറ” എന്നും സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രധാന വാക്യഭാഗം ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിനാലായിരുന്നു.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “മറ്റെല്ലാ തിരുവെഴുത്തുകളിലും മീതെ, അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആയിരുന്ന തിരുവെഴുത്ത് ഇതായിരുന്നു: ‘രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു ദിവസങ്ങളോളം; അപ്പോൾ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

Verse fourteen is the answer to verse thirteen, and the answer is meaningless without the context of the question.

പതിനാലാം വാക്യം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണ്; ചോദ്യത്തിന്റെ സന്ദർഭമില്ലാതെ ആ ഉത്തരം അർത്ഥശൂന്യമാണ്.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു വിശുദ്ധൻ സംസാരിക്കുന്നതു കേട്ടു; സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധനോടു മറ്റൊരു വിശുദ്ധൻ ചോദിച്ചു: നിത്യയാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനവും ശൂന്യത വരുത്തുന്ന അതിക്രമവും, വിശുദ്ധസ്ഥലവും സൈന്യവും രണ്ടും കാലടിയിൽ ചവിട്ടപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നതും എത്രകാലം വരും? അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസങ്ങൾ വരെ; അപ്പോൾ വിശുദ്ധസ്ഥലം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും. ദാനീയേൽ 8:13, 14.

These two verses are the symbol of the increase of knowledge that was produced when the book of Daniel was unsealed at “the time of the end,” in 1798. Verse thirteen, identifies the two desolating powers that Miller formed his prophetic model upon. Miller identified “the daily,” in verse thirteen as paganism, and the “transgression of desolation” as papalism. It is important to recognize that the prophetic model the angels led Miller to recognize, is identified in the two verses that represent the increase of knowledge that arrived in history in 1798. Yet Miller was not given to see the next power to come upon the prophetic stage and persecute God’s people.

1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രയഴിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ ജ്ഞാനവർധനയുടെ പ്രതീകമാണ് ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ. പതിമൂന്നാം വാക്യം, മില്ലർ തന്റെ പ്രവചനമാതൃക പണിതുയർത്തിയിരുന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “നിത്യഹോമം” എന്നു പറയുന്നതിനെ മില്ലർ പൗരാണിക വിഗ്രഹാരാധനയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; “ശൂന്യമാക്കുന്ന ലംഘനം” എന്നതിനെ പാപ്പാസമൂഹാധിപത്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1798-ൽ ചരിത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ജ്ഞാനവർധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിലാണു ദൂതന്മാർ മില്ലറിനെ തിരിച്ചറിയുവാൻ നയിച്ച പ്രവചനമാതൃക നിർദ്ദിഷ്ടമായിരിക്കുന്നതെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. എങ്കിലും, പിന്നീടു പ്രവചനവേദിയിലെത്തുകയും ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാനിരുന്ന അടുത്ത ശക്തിയെ കാണുവാൻ മില്ലറിനു അനുവദിക്കപ്പെട്ടില്ല.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.” Spalding and Magan, 1.

> “രണ്ടുകൊമ്പുള്ള മൃഗത്തിന് സർപ്പത്തിന്റെ വായ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും, അതിന്റെ ശക്തി അതിന്റെ തലയിലായിരുന്നു എന്നും, കല്പന അതിന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറപ്പെടും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു. പിന്നെ ഞാൻ വേശ്യകളുടെ മാതാവിനെ കണ്ടു; ആ മാതാവ് പുത്രിമാർ അല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് അവരിൽ നിന്നു വേറിട്ടും വ്യക്തമായി ഭിന്നിച്ചും നിന്നിരുന്നു. അവൾക്കു സ്വന്തം കാലം ഉണ്ടായിരുന്നുവും അതു കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; അവളുടെ പുത്രിമാർ, അഥവാ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗങ്ങൾ, അടുത്തതായി രംഗത്ത് വരികയും, മാതാവ് വിശുദ്ധന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കുണ്ടായിരുന്ന അതേ മനോഭാവം പ്രവർത്തിയായി പ്രകടിപ്പിക്കയും ചെയ്തു. മാതാവിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, പുത്രിമാർ ശക്തിയിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നും, ഉടൻതന്നെ മാതാവ് ഒരിക്കൽ പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന അതേ അധികാരം അവർ പ്രയോഗിക്കും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Spalding and Magan, 1.

Miller’s inability to see the third power forced him to make conclusions that were simply wrong. Miller identified the sea beast of Revelation thirteen as pagan Rome and the earth beast as papal Rome. His application of Revelation chapter seventeen, was also flawed by his inability to see prophetic history that extended beyond the second desolating power of papalism. For this reason, when Miller identified the Roman power in Daniel’s prophecy, he treated them as one power that came in two phases. That was and is an accurate application, but it prevented him from understanding the kingdoms of Bible prophecy as anything that reached beyond a fourth kingdom represented by Rome. He saw and identified that the fourth kingdom of Rome had two phases, represented as pagan Rome and papal Rome, but could not see that papal Rome was also the fifth kingdom which was to be followed by a sixth kingdom.

മൂന്നാമത്തെ ശക്തിയെ കാണാൻ മില്ലറിനു കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത്, അവനെ വ്യക്തമായി തെറ്റായ നിഗമനങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു. വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ മില്ലർ ജാതീയ റോമെന്നുമായി ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ പാപ്പഭരണ റോമെന്നുമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ പ്രയോഗവും പാപ്പത്വം എന്ന രണ്ടാം ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിക്കപ്പുറം വ്യാപിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന അവന്റെ അശക്തി മൂലം ദോഷഗ്രസ്തമായിരുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ, ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിൽ റോമൻ ശക്തിയെ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിലായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒരു ഏകശക്തിയായി അവൻ അതിനെ കണക്കാക്കി. അത് അന്നും ഇന്നും യുക്തമായൊരു പ്രയോഗമാണ്; എന്നാൽ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെക്കാൾ അപ്പുറം എത്തുന്ന ഒന്നായി ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അതു തടസമായി. റോമെന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിന് ജാതീയ റോമും പാപ്പഭരണ റോമും എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളുണ്ടെന്നു അവൻ കണ്ടും തിരിച്ചറിഞ്ഞും ഇരുന്നുവെങ്കിലും, പാപ്പഭരണ റോം അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യവുമാണെന്നും അതിനുശേഷം ആറാമത്തെ രാജ്യം വരേണ്ടതാണെന്നും അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

In Daniel chapter two, the Millerites brought the elements of the fifth kingdom of Bible prophecy together with the fourth kingdom. At the basic level their application was correct, but incomplete, for the first reference of the kingdoms of Bible prophecy must agree with the last reference of the kingdoms of Bible prophecy, because Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning. Unable to see a distinction of two sequential kingdoms made it impossible for Miller to recognize that Revelation chapter twelve, is identifying paganism (the dragon), and the sea beast of Revelation chapter thirteen, as papalism (the beast) and the earth beast of Revelation chapter thirteen as apostate Protestantism (the false prophet).

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഘടകങ്ങളെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചു ചേർത്തു. അടിസ്ഥാനതലത്തിൽ അവരുടെ പ്രയോഗം ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും അപൂർണ്ണമായിരുന്നു; കാരണം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ആദ്യ പരാമർശം അതിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന പരാമർശത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കണം; എന്തെന്നാൽ അൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു എപ്പോഴും ആരംഭംകൊണ്ടു അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി അനന്തരമായി വരുന്ന രണ്ടു രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം കാണാൻ കഴിയാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്, വെളിപ്പാട് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം പുറജാതീയതയെ (മഹാസർപ്പം), വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ പാപ്പാത്വമായി (മൃഗം), വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമായി (കള്ളപ്രവാചകൻ) തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ മില്ലറിനു അസാധ്യമായത്.

Miller was unable to see the dragon, the beast and the false prophet as three consecutive kingdoms in chapters twelve and thirteen of Revelation, and was thus forced by his prophetic logic to assume the two chapters were not a consecutive illustration of the three powers that lead the world to Armageddon. The light Miller was given was the perfect light for his generation, and his generation was tested by that light.

വെളിപ്പാടിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം, പതിമൂന്നാം അധ്യായങ്ങളിൽ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവയെ അനന്തരമായ മൂന്ന് രാജ്യങ്ങളായി മില്ലർ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അതിനാൽ തന്റെ പ്രവചനാത്മക തർക്കശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ആ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളും ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളുടെ അനന്തര ചിത്രീകരണമല്ല എന്നു അദ്ദേഹം അനുമാനിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. മില്ലറിന് ലഭിച്ച വെളിച്ചം അവന്റെ തലമുറയ്ക്കു തികച്ചും സമ്പൂർണ്ണമായ വെളിച്ചമായിരുന്നു; അവന്റെ തലമുറ ആ വെളിച്ചത്താൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

The light of the three desolating powers (the dragon, the beast and the false prophet), was given to Future for America at the “time of the end,” in 1989. The passage of Daniel which was unsealed with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of Daniel chapter eleven, and verse forty was the light of the third angel, whereas Miller had been given the light of the first angel. The last six verses of Daniel eleven, were seen to be the foundation and central pillar of the movement of Future for America, and verse forty, of Daniel chapter eleven summarizes that light, just as verses thirteen and fourteen, of Daniel chapter eight summarized the light that was unsealed in the Millerite movement.

അമേരിക്കയ്ക്കായുള്ള ഫ്യൂച്ചറിന് “അവസാനകാലത്ത്,” 1989-ൽ, ശൂന്യമാക്കുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളുടെ (മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ) വെളിച്ചം നൽകപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തോടുകൂടെ മുദ്രവിടപ്പെട്ട ദാനിയേലിലെ ഭാഗം മൂന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചമായിരുന്നു; അതേസമയം മില്ലറിന് ഒന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വചനങ്ങൾ അമേരിക്കയ്ക്കായുള്ള ഫ്യൂച്ചറിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആണെന്ന് കണ്ടു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വചനം ആ വെളിച്ചത്തെ സംക്ഷേപിക്കുന്നതുപോലെ, ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നും പതിനാലും വചനങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ മുദ്രവിടപ്പെട്ട വെളിച്ചത്തെ സംക്ഷേപിച്ചു.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> അവസാനകാലത്ത് തെക്കൻ രാജാവ് അവനെ തള്ളിക്കളയും; വടക്കൻ രാജാവോ രഥങ്ങളോടും കുതിരച്ചേവകരോടും അനേകം കപ്പലുകളോടും കൂടി ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ അവന്റെ നേരെ വരും; അവൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കു കടന്നുചെന്നു കവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുപോകും. ദാനിയേൽ 11:40.

The verse identifies a war that began at the “time of the end” in 1798, between the king of the south and the king of the north. The king of the south represented atheistic France, that delivered the deadly wound to the papacy in that very year. The papacy is there represented as the king of the north. France, prophetically in 1798, was one tenth of the ten kingdoms of Daniel chapter seven. Those ten kingdoms represent pagan Rome, and pagan Rome represents the dragon. The papacy (the king of the north) represents the beast. The verse identifies the king of the north (the papacy), who had been given its deadly wound at the opening of the verse, would ultimately retaliate against the king of the south (the king of atheism). When the papacy did retaliate, the king of atheism had moved from the nation of France, to the confederacy of the Soviet Union. France was one nation, yet when the papacy retaliated against the king of the south in the verse, the king of the south was identified as “countries,” as was the former Soviet Union.

ഈ വചനം, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” തെക്കിന്റെ രാജാവിനും വടക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിൽ ആരംഭിച്ച ഒരു യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. തെക്കിന്റെ രാജാവ്, അതേ വർഷം തന്നേ പാപ്പാധിപത്യത്തിന് മാരകമുറിവ് ഏല്പിച്ച നാസ്തിക ഫ്രാൻസിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു. അവിടെ പാപ്പാധിപത്യം വടക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവചനപരമായി, 1798-ലെ ഫ്രാൻസ് ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ പത്ത് രാജ്യങ്ങളിൽ ഒരു പത്തിലൊന്നായിരുന്നു. ആ പത്ത് രാജ്യങ്ങൾ ജാതീയ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ജാതീയ റോം സർപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാപ്പാധിപത്യം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്) മൃഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചിരുന്നതായ വടക്കിന്റെ രാജാവ് (പാപ്പാധിപത്യം), അവസാനം തെക്കിന്റെ രാജാവിനോടു (നാസ്തികതയുടെ രാജാവ്) പ്രത്യാക്രമണം നടത്തുമെന്നത് ഈ വചനം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പാപ്പാധിപത്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രത്യാക്രമണം നടത്തിയപ്പോൾ, നാസ്തികതയുടെ രാജാവ് ഫ്രാൻസ് എന്ന രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ഫെഡറേഷനിലേക്കു മാറിയിരുന്നു. ഫ്രാൻസ് ഒരു രാഷ്ട്രമായിരുന്നു; എങ്കിലും വചനത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യം തെക്കിന്റെ രാജാവിനോടു പ്രത്യാക്രമണം നടത്തിയപ്പോൾ, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെപ്പോലെ തന്നെ തെക്കിന്റെ രാജാവ് “രാജ്യങ്ങൾ” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെട്ടു.

When the king of the north (the papacy) did retaliate it brought with it “chariots,” “horsemen” and “many ships.” Chariots and horsemen are symbols of military strength, and ships are symbols of economic strength. The power that formed an unholy alliance with the papacy for the purpose of bringing down the Soviet Union was the United States, and the two strengths of the United States in Revelation chapter thirteen, is identified as its ability to force the world to receive the mark of papal authority by the force of arms and economics. Men will be forbidden to buy or sell without the mark, and then further, without the mark, men will be put to death.

വടക്കൻ രാജാവ് (പാപ്പത്വം) തിരിച്ചടിച്ചപ്പോൾ അതിനൊപ്പമെത്തിയത് “രഥങ്ങളും,” “കുതിരച്ചേവകരും,” “അനേകം കപ്പലുകളും” ആയിരുന്നു. രഥങ്ങളും കുതിരച്ചേവകരും സൈനിക ശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്; കപ്പലുകൾ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തകർക്കുന്നതിനായി പാപ്പത്വവുമായി അശുദ്ധമായ സഖ്യം രൂപീകരിച്ച ശക്തി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സായിരുന്നു; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഈ രണ്ടു ശക്തികളും, ആയുധബലവും സാമ്പത്തികബലവും പ്രയോഗിച്ച് ലോകത്തെ പാപ്പത്വാധികാരത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്ന അതിന്റെ ശേഷിയായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ആ മുദ്ര ഇല്ലാതെ മനുഷ്യർക്കു വാങ്ങുവാനോ വിൽക്കുവാനോ അനുവദിക്കപ്പെടുകയില്ല; അതിലും അപ്പുറം, ആ മുദ്ര ഇല്ലാതെ മനുഷ്യരെ മരണത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

Verse forty directly identifies the dragon (the king of the south), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). The foundational verse for “the time of the end” in 1989, identifies the three desolating powers that lead the world to Armageddon, just as the foundational verses of the Millerite movement identified the two desolating powers of paganism followed by papalism.

നാല്പതാം വാക്യം സർപ്പത്തെ (തെക്കൻ രാജാവിനെ), മൃഗത്തെ (പാപ്പത്വത്തെ), വ്യാജപ്രവാചകനെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ) നേരിട്ടുതന്നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 1989-ലെ “അവസാനകാലം” എന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനവാക്യം, ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ശൂന്യീകരണശക്തികളായ മൂന്നു ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവാക്യങ്ങൾ, പാപ്പത്വം പിന്തുടർന്ന പൗത്തികതയുടെ ശൂന്യീകരണശക്തികളായ രണ്ടു ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയിച്ചിരുന്നു.

The verse begins with a battle between the king of the south and the king of the north. In the beginning of the verse (1798), the king of the south prevails, but in the verse, the king of the north retaliates and prevails over the king of the south. The beginning of the verse marks the battle between the king of the north and the king of the south, and in the ending of the message contained in the verse the same battle between the northern and southern kings is illustrated, but with the opposite results. The beginning marked the “time of the end” in 1798, and the ending battle marks the “time of the end” in 1989. The verse contains within its written testimony the signature Alpha and Omega, the beginning and the ending.

ഈ വാക്യം തെക്കിന്റെ രാജാവിനും വടക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു യുദ്ധത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ (1798) തെക്കിന്റെ രാജാവാണ് ജയിക്കുന്നത്; എന്നാൽ വാക്യത്തിനുള്ളിൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് തിരിച്ചടിച്ച് തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി മേൽക്കൈ നേടുന്നു. വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭം വടക്കിന്റെ രാജാവിനും തെക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിലുള്ള യുദ്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; വാക്യത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അതേ വടക്കൻ-തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരുടെ യുദ്ധം വീണ്ടും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ വിപരീതമായ ഫലങ്ങളോടുകൂടി. ആരംഭം 1798-ൽ “അവസാനകാലത്തെ” അടയാളപ്പെടുത്തി; അവസാനത്തിലെ യുദ്ധം 1989-ലെ “അവസാനകാലത്തെ” അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. വാക്യം അതിന്റെ ലിഖിതസാക്ഷ്യത്തിനുള്ളിൽ ആൽഫയും ഒമേഗയും, അതായത് ആരംഭവും അവസാനവും, എന്ന ഒപ്പിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

The actual history of the verse continues on past the collapse of the Soviet Union in 1989, through to the Sunday law of verse forty-one. At the Sunday law the three-fold union of modern Babylon is brought about by a series of rapid events. Verse forty therefore begins when the deadly wound is delivered in 1798, and the whore of Tyre is forgotten. The history represented by the verse completely ends at the Sunday law of verse forty-one, where the deadly wound is healed and the whore of Tyre is remembered. The signature of the beginning and ending is written not only upon the text found in the verse, but also the complete history represented by the verse. The verse identifies the prophetic framework that is based not upon simply paganism (the dragon) and papalism (the beast), but it identifies the structure of the three desolating powers that lead the world to Armageddon.

ആ വചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തെ പിന്നിട്ട്, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയും തുടരുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ദ്രുതഗതിയിലുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയിലൂടെ ആധുനിക ബാബേലിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ നാൽപ്പതാം വചനം 1798-ൽ മാരകമുറിവ് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും, ത്യോരുടെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു. ആ വചനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രം നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും, ത്യോരുടെ വേശ്യ ഓർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആരംഭത്തിന്റെയും അവസാനത്തിന്റെയും മുദ്ര ആ വചനത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പാഠഭാഗത്തിൽ മാത്രമല്ല, ആ വചനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രത്തിന്മേലും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആ വചനം പ്രവചനാത്മക ഘടനയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് വെറും ബഹുദൈവാരാധനയെ (സർപ്പം)യും പാപ്പത്വത്തെ (മൃഗം)യും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ലോകത്തെ ഹർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്ന് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ഘടനയെയാണ് അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

Miller’s prophetic framework announced the arrival of God’s investigative judgment, and the prophetic framework of Future for America announces the arrival of God’s executive judgment. At the “time of the end” in 1989, a three-step testing and purification process began when the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the collapse of the Soviet Union. The distinction of Miller only seeing paganism and papalism, and not seeing apostate Protestantism, must be understood to rightly understand the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

മില്ലറിന്റെ പ്രവചനപരമായ ഘടന ദൈവത്തിന്റെ അന്വേഷണവിധിയുടെ വരവ് പ്രഖ്യാപിച്ചു; അതുപോലെ Future for Americaയുടെ പ്രവചനപരമായ ഘടന ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹകവിധിയുടെ വരവ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. 1989-ലെ “അവസാനകാലത്ത്,” സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനസമയത്ത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ മുദ്രവിമോചിതമായപ്പോൾ, മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനയും ശുദ്ധീകരണവും അടങ്ങിയ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. മില്ലർ ജാതീയതയെയും പാപ്പത്വത്തെയും മാത്രം കണ്ടു, മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെ കണ്ടില്ല എന്ന വ്യത്യാസം, 1798-ൽ മുദ്രവിമോചിതമായ ഉലായി നദിയുടെ ദർശനം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

We will continue that consideration in the next article.

ആ നിരൂപണം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> “നമുക്കു നഷ്ടപ്പെടുത്തുവാൻ സമയം ഇല്ല. കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു. ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കലഹദൃശ്യങ്ങൾ ഉടൻ സംഭവിക്കും. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തിലെ വളരെ ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും.

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’

> മുപ്പതാം വചനത്തിൽ ‘30-ാം വചനത്തിൽ നിന്ന് 36-ാം വചനം വരെ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നൊരു ശക്തിയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “ഈ വാക്കുകളിൽ വിവരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles