Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - അമ്പത്താറ്

വെളിപ്പാട് 17-ലെ രഹസ്യം തുറന്നുകാട്ടൽ: മഹാവേശ്യയെയും മൃഗത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അന്തിമ പ്രവചനം

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന പ്രതിനിധാനം വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ആ അധ്യായത്തിൽ, മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ, ദൂതൻ യോഹന്നാനെ പ്രവചനത്തിലെ “മഹാവേശ്യ”യുടെ ന്യായവിധി കാണിക്കേണ്ടതിന്ന് അവനെ “മരുഭൂമിയിലേക്കു” കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവൾ “അനേകം ജലങ്ങളുടെ” മേൽ ഇരിക്കുന്നവളും “ഭൂമിയിലെ രാജാക്കളോടുകൂടെ” “വ്യഭിചാരം” ചെയ്തവളുമാകുന്നു.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരുന്ന ആ ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എന്നോടു സംസാരിച്ചു: “ഇവിടേക്കു വരിക; അനേകം വെള്ളത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയുടെ ന്യായവിധി ഞാൻ നിന്നെ കാണിച്ചുതരാം; അവളോടുകൂടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തു; ഭൂമിയിലെ നിവാസികൾ അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ടു മത്തരായിരിക്കുന്നു.” അങ്ങനെ അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ ഞാൻ ദൈവദൂഷണനാമങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായ കടുംചുവപ്പുനിറമുള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു. വെളിപ്പാട് 17:1–3.

യോഹന്നാന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകൾ പ്രകാരം “മരുഭൂമി” 538-ആം വർഷം മുതൽ 1798-ലെ അന്ത്യകാലം വരെ നീണ്ടുനിന്ന പാപ്പാധിപത്യഭരണത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> സ്ത്രീ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഓടിപ്പോയി; അവിടെ അവൾക്കായി ദൈവം ഒരുക്കിയ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ അവർ അവളെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസം പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു. … സ്ത്രീയ്ക്കു ഒരു മഹാകഴുകന്റെ രണ്ടു ചിറകുകൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടു; അതുവഴി അവൾ സർപ്പത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് മരുഭൂമിയിലേക്കു, തന്റെ സ്ഥാനത്തേക്കു, പറന്നുപോകേണ്ടതിന്നു; അവിടെ അവൾ ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അർദ്ധകാലവും പോഷിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാടു 12:6, 14.

ആത്മാവിൽ, യോഹന്നാൻ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ആയിരത്തിരുനൂററുപത് വർഷങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. ആ വർഷങ്ങൾ ഈസബേൽ, ആഹാബ്, ഏലിയാ എന്നിവരുടെ ചരിത്രകാലത്തെ മൂന്നര വർഷത്തെ വരൾച്ചയാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. 1798-ൽ പാപ്പാധിപത്യത്തിന് അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ ആ വർഷങ്ങൾ തുടരേണ്ടതായിരുന്നു; കാരണം അത് ആദ്യത്തെ പ്രകോപനത്തിന്റെ അവസാനം സംഭവിക്കേണ്ടതെന്നു “നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു”; അതായത്, ജാതീയതയും പാപ്പാധിപത്യവും എന്ന രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളാൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനും സൈന്യത്തിനുംമേൽ വരുത്തപ്പെട്ട യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു അത്. ഈ സത്യങ്ങളൊക്കെയും സമീപകാല ലേഖനങ്ങളിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

“മഹാവേശ്യ” എന്നു പറയപ്പെടുന്നത് യെശയ്യാവിന്റെ തൂരിലെ വേശ്യയാകുന്നു; അവൾ “ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾ” ആയിരുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങൾക്കായി മറക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രം പ്രതീകാത്മകമായ ആ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ ചരിത്രമാണ്; അത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ്യമാകുന്ന ബാബിലോന്റെ ആധിപത്യകാലത്തെ എഴുപത് വർഷത്തെ ബന്ദിവാസം മുഖേന മുൻകൂട്ടി മാതൃകയായി കാണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ ചരിത്രകാലത്ത് തൂരിലെ മഹാവേശ്യ മറക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവൾ ഓർക്കപ്പെടുകയും വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടു തന്റെ ഗാനങ്ങൾ പാടുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു; അങ്ങനെ അവൾ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്യുന്നു. പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ന്യായവിധി കാണേണ്ടതിന്ന് യോഹന്നാൻ ആത്മീയമായി പാപ്പാധിപത്യ ഭരണത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. പരസംഗം ചെയ്ത പുരോഹിതന്റെ മകളുടെ മേൽ വരുന്ന ന്യായവിധി, അവൾ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

> ഏതു പുരോഹിതന്റെയും മകൾ വേശ്യാവൃത്തിയിലൂടെ തന്റെതന്നെ അശുദ്ധയാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൾ തന്റെ പിതാവിനെയും അശുദ്ധനാക്കുന്നു; അവളെ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കേണം. ലേവ്യപുസ്തകം 21:9.

ഏഴ് അവസാന ബാധകളിൽ ഒന്നിനെ ഒഴുക്കിയ ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ യോഹന്നാനു കാണിച്ച മഹാവേശ്യയുടെ ന്യായവിധിദർശനത്തിൽ, അവൾ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതായിരുന്നു.

> നീ മൃഗത്തിന്മേൽ കണ്ട പത്തു കൊമ്പുകൾ, ഇവ വേശ്യയെ ദ്വേഷിക്കുകയും അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കുകയും അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ അഗ്നിയാൽ ചുട്ടുകളയുകയും ചെയ്യും. വെളിപ്പാട് 17:16.

മഹാവേശ്യ ഇരിക്കുന്ന ജലങ്ങൾ ലോകത്തിലെ ജനങ്ങളാണ്; യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർവ്വലോകത്തെയും വഞ്ചിച്ചു മഹാവേശ്യയുമായിരിക്കുന്ന മൃഗത്തെ ആരാധിക്കുമാറാക്കുമ്പോൾ, അവർ അവളുടെ അധികാരത്തിനുകീഴിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടും. തുടർന്ന് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പത്ത് രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാന രാജാവാകുന്നു; ഈ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ, വേശ്യയോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്ത ആദ്യ രാജാവിനെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, എങ്കിലും പിന്നീട് അവൾ ആ പ്രവൃത്തി എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടും കൂടെ നിർവഹിക്കും.

അനവധി രാജാക്കന്മാരിൽ ആദ്യ രാജാവിനെ ആഹാബ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവൻ മഹാവേശ്യയെ വിവാഹം ചെയ്തവനായിരുന്നു; ത്യാതീര സഭയിൽ ആ മഹാവേശ്യയെ യേസബേൽ എന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. യേസബേലിന്റെ (മഹാവേശ്യയുടെ) ന്യായവിധി പത്ത് രാജാക്കന്മാരാൽ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ശക്തിയാൽ അവർ സഭയും സംസ്ഥാനവും തമ്മിലുള്ള ഒരു സഖ്യത്തിലേക്കു നിർബന്ധിതരാക്കപ്പെടും. ആ രാജാക്കന്മാർ ആ വേശ്യയോടുള്ള തങ്ങളുടെ വെറുപ്പ് ഉണ്ടെങ്കിലും, പാപ്പാഭരണം ലോകത്തെ ഭരിക്കുവാൻ (ജലങ്ങളുടെ മേൽ ഇരിക്കുവാൻ) അനുവദിക്കുന്നതിന് സമ്മതിക്കും.

> നീ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഇതുവരെ രാജ്യം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പത്ത് രാജാക്കന്മാരാകുന്നു; എങ്കിലും അവർ മൃഗത്തോടുകൂടെ ഒരു മണിക്കൂർ സമയം രാജാക്കന്മാരായി അധികാരം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവർ ഒരേ മനസ്സുള്ളവരാണ്; തങ്ങളുടെ ശക്തിയും അധികാരവും മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കും. ഇവർ കുഞ്ഞാടിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യും; എന്നാൽ കുഞ്ഞാട് അവരെ ജയിക്കും; കാരണം അവൻ രാജാധിരാജാവും കർത്താധികർത്താവും ആകുന്നു; അവനോടുകൂടെ ഉള്ളവർ വിളിക്കപ്പെട്ടവരും തിരഞ്ഞെടുത്തവരും വിശ്വസ്തന്മാരും ആകുന്നു. പിന്നെയും അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തത്: നീ കണ്ട, വേശ്യ ഇരിക്കുന്ന വെള്ളങ്ങൾ ജാതികളും പുരുഷാരങ്ങളും ജനവിഭാഗങ്ങളും ഭാഷകളും ആകുന്നു. നീ മൃഗത്തിന്മേൽ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ വേശ്യയെ ദ്വേഷിക്കും; അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കും; അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ തീകൊണ്ട് ചുട്ടുകളകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ നിറവേറുന്നതുവരെ അവന്റെ ഉദ്ദേശം നിർവഹിപ്പാനും, ഒരേ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇരിപ്പാനും, തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിപ്പാനും ദൈവം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു. നീ കണ്ട സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിൻമേൽ ആധിപത്യം ചെയ്യുന്ന ആ മഹാനഗരമാണ്. വെളിപ്പാട് 17:12–18.

“പത്ത് രാജാക്കന്മാർ” (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ), യാഥാർത്ഥത്തിൽ പാപ്പാസഭയെ വെറുക്കുന്നു; എന്നാൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ലോകവിപത്തുകളിൽ നിന്ന് ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാമെന്ന വ്യർത്ഥ പ്രത്യാശയിൽ, സാഹചര്യങ്ങളുടെ നിർബന്ധത്താൽ അവർ തങ്ങളുടെ ക്ഷണികരാജ്യം പാപ്പാധികാരത്തിന് ഏല്പിക്കേണ്ടിവരുന്നു. അവളുടെ വഞ്ചന അവർ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ലേവ്യപുസ്തകത്തിലുള്ള ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി അവളെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ഉപകരണമായി അവർ മാറുന്നു.

“പത്ത് രാജാക്കന്മാർ” ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന ജനത്തിന്മേൽ അവർ കൊണ്ടുവരുന്ന പീഡനത്തിലൂടെ “കുഞ്ഞാടിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.”

> ജാതികൾ എന്തുകൊണ്ട് കോപാകുലരാകുന്നു? ജനങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് വ്യർത്ഥമായൊരു കാര്യം ചിന്തിക്കുന്നു? ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ എഴുന്നേറ്റ് നിലകൊള്ളുന്നു; അധികാരികൾ ഒരുമിച്ചു ആലോചിക്കുന്നു—യഹോവയ്ക്കും അവന്റെ അഭിഷിക്തന്നുമെതിരായി—ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “അവരുടെ ബന്ധനങ്ങൾ നമുക്ക് പൊട്ടിച്ചുകളയാം; അവരുടെ കയറുകൾ നമ്മിൽനിന്ന് എറിഞ്ഞുകളയാം.” സ്വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ ചിരിക്കും; കർത്താവു അവരെ പരിഹാസ്യരാക്കും. പിന്നെ അവൻ തന്റെ കോപത്തിൽ അവരോടു അരുളിച്ചെയ്യും; തന്റെ കടുത്ത ക്രോധത്തിൽ അവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കും. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 2:1–5.

ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ പാപ്പാത്വത്തിനുവേണ്ടി നടത്തി തീർത്ത പീഡനം, ക്രൂശിൽ ക്രിസ്തുവിനെതിരെയും നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നു.

> “തന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്റെ വായ്മുഖാന്തരം നീ അരുളിച്ചെയ്തതു: ‘ജാതികൾ എന്തിന്നു ക്രുദ്ധിച്ചു, ജനങ്ങൾ വ്യർഥമായ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു? ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു; പ്രഭുക്കന്മാർ കർത്താവിന്നും അവന്റെ അഭിഷിക്തന്നും വിരോധമായി ഒന്നിച്ചുകൂടി.’ സത്യമായി തന്നേ, നീ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്ന നിന്റെ വിശുദ്ധ ദാസനായ യേശുവിന്നു വിരോധമായി ഹെറോദാവും പൊന്തിയോസ് പീലാത്തൊസും ജാതികളോടും യിസ്രായേൽജനത്തോടുംകൂടെ ഒന്നിച്ചുകൂടി; നിന്റെ കൈയും നിന്റെ ആലോചനയും മുമ്പെ സംഭവിക്കേണ്ടതിന്നു നിർണ്ണയിച്ചിരുന്നതൊക്കെയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു തന്നേ.” പ്രവൃത്തികൾ 4:25–28.

ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നേരെ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന “ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ” എന്നവർ, അവന്റെ ജനത്തെ പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും കുഞ്ഞാടിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ “പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രൂശിൽ, ആ രാജാക്കന്മാർ ക്രിസ്തുവിനെ “വലയം ചെയ്ത” “ദുഷ്ടന്മാരുടെ സഭ” ആയിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ അവർ അവന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തോടും വീണ്ടും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.

> നായ്ക്കൾ എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടരുടെ സഭ എന്നെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവർ എന്റെ കൈകളും കാലുകളും കുത്തിക്കീറിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ അസ്ഥികളൊക്കെയും ഞാൻ എണ്ണിക്കാണാം; അവർ എന്നെ നോക്കി ഉറ്റുനോക്കുന്നു. അവർ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ പങ്കിട്ടുകൊള്ളുന്നു; എന്റെ ഉടുപ്പിന്മേൽ ചീട്ടിടുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 22:16–18.

മഹാവേശ്യയ്‌ക്കെതിരെ ന്യായവിധി വരുത്തുന്ന പത്തു രാജാക്കന്മാർ അവളെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം, അവൾ പുരോഹിതന്റെ മകളാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരു വേശ്യയാണ്. ആ രാജാക്കന്മാർ “നായ്ക്കൾ” എന്ന നിലയിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; പത്തു രാജാക്കന്മാർ മഹാവേശ്യയെ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, “അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും” ചെയ്യും. യെസബേലിന്റെ മരണം, അവളെ മതിലിൽനിന്ന് താഴേക്കെറിഞ്ഞ് നിലത്തുവീഴ്ത്തി ചിതറിപ്പോകുമ്പോഴാണ് സംഭവിച്ചത്; തുടർന്ന് നായ്ക്കൾ വന്ന് അവളുടെ മാംസം തിന്നുകളഞ്ഞു.

> യെഹൂ യിസ്രെയേലിൽ എത്തിയപ്പോൾ യിസബേൽ അതു കേട്ടു; അവൾ തന്റെ മുഖം അലങ്കരിച്ചു, തലമുടി ചിട്ടപ്പെടുത്തി, ജനാലയിലൂടെ നോക്കി നിന്നു. യേഹൂ വാതിൽകടന്നകത്ത് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു: തന്റെ യജമാനനെ കൊന്ന സിമ്രിക്കു സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നോ? അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ മുഖം ജനാലയിലേക്കുയർത്തി: ആർ എന്റെ പക്ഷത്താണ്? ആർ? എന്നു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ രണ്ടോ മൂന്നോ ഷണ്ഡന്മാർ അവന്റെ ഭാഗത്തേക്കു നോക്കി. അവൻ പറഞ്ഞു: അവളെ താഴേക്ക് തള്ളിക്കളവിൻ. അങ്ങനെ അവർ അവളെ താഴേക്ക് തള്ളിയിട്ടു; അവളുടെ രക്തം മതിലിന്മേലും കുതിരകളിന്മേലും തളിഞ്ഞു; അവൻ അവളെ കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടിക്കളഞ്ഞു. അവൻ അകത്ത് ചെന്ന ശേഷം ഭക്ഷിക്കുകയും പാനവും ചെയ്തു; പിന്നെ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ആ ശപിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ ചെന്നു നോക്കി അവളെ സംസ്കരിപ്പിൻ; അവൾ രാജാവിന്റെ മകളല്ലോ. അപ്പോൾ അവർ അവളെ സംസ്കരിപ്പാൻ പോയി; എന്നാൽ അവളിൽ നിന്നു തലയോട്ടിയും കാലുകളും കൈകളുടെ ഉള്ളങ്കൈകളും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കണ്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് അവർ മടങ്ങിവന്നു അവനോടു അറിയിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതു യഹോവ തന്റെ ദാസനായ തിശ്ബ്യനായ ഏലീയാവിന്റെ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത വചനമാകുന്നു: യിസ്രെയേലിന്റെ പ്രദേശത്തിൽ നായ്ക്കൾ യിസബേലിന്റെ മാംസം തിന്നുകളയും; യിസ്രെയേലിന്റെ പ്രദേശത്തിൽ യിസബേലിന്റെ ശവം വയലിന്റെ മീതെ ചാണകത്തെപ്പോലെ ആയിരിക്കും; അതുകൊണ്ട് ഇത് യിസബേൽ തന്നേ എന്നു അവർ പറയുകയില്ല. 2 രാജാക്കന്മാർ 9:30–37.

പ്രധാന രാജാവായി ഐക്യനാടുകളുള്ള ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയായ ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ, അവളെ അഗ്നിയാൽ ചുട്ടുകളകയും അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും ചെയ്‌തു പാപ്പാത്വത്തിന്മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തും. ആ ന്യായവിധിയെയാണ് ദൂതൻ യോഹന്നാനെ കാണിക്കുവാൻ വന്നത്; അതിനായി അവൻ യോഹന്നാനെ മരുഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. എന്നാൽ അത് മരുഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ആകസ്മിക ഘട്ടത്തിലേക്കല്ല, മറിച്ച് ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അറ്റത്തേക്കുതന്നെയായിരുന്നു. യോഹന്നാൻ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളുടെ അറ്റത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതു വ്യക്തമാകുന്നു; കാരണം അവൻ സ്ത്രീയെ കാണുമ്പോൾ അവൾ ഇതിനകം തന്നെ പീഡനത്തിന്റെ രക്തത്തിൽ മത്തയായിരുന്നതും, ഇതിനകം തന്നെ വേശ്യകളുടെ മാതാവെന്ന നിലയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നതുമായിരുന്നു.

> അങ്ങനെ അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീയെ കടുംചുവപ്പുനിറമുള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നതായി കണ്ടു; അതു ദൂഷണനാമങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ ധൂമ്രവസ്ത്രവും കടുംചുവപ്പുനിറവസ്ത്രവും അണിഞ്ഞിരുന്നതും പൊന്നും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും മുത്തുകളുംകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും ആയിരുന്നു; അവളുടെ കയ്യിൽ അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ മ്ലേച്ഛതകളും അശുദ്ധതകളും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു നാമം എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: ഗൂഢാർത്ഥം, മഹാബാബിലോൻ, വേശ്യകളുടെയും ഭൂമിയിലെ മ്ലേച്ഛതകളുടെയും മാതാവ്. വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തത്താലും യേശുവിന്റെ സഹീദന്മാരുടെ രക്തത്താലും മത്തായിരുന്ന ആ സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു; അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അത്യന്തം വിസ്മയത്തോടെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 17:3–6.

വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “മഹാവേശ്യ”യും തന്നെയായ സോരിന്റെ വേശ്യ, അവൾ വീണ്ടും തന്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടി ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യേണ്ട സമയമെത്തുംവരെ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

1950-ന് മുമ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഏതൊരു വിശ്വസനീയ നിഘണ്ടുവും വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ ചുവപ്പണിഞ്ഞ സ്ത്രീ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇന്ന് ലോകം കത്തോലിക്കാ സഭ ഒരു ക്രിസ്തീയ സഭയാണെന്ന് കരുതുന്നു. അവൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണെന്നത് ലോകം മറന്നിരിക്കുന്നു.

യോഹന്നാൻ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിലെ പീഡനം അതിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ആയിരുന്നു; കാരണം അവൾ വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തം കുടിച്ചു മത്തരായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്വാഭാവികം ആത്മീയത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; ഒരാൾ കുടിച്ചതിനുശേഷമാണ് മത്തരാകുന്നത്, മുമ്പല്ല.

1798-ന് നൂറ്റാണ്ടുകൾ മുമ്പ് കത്തോലിക്കാസഭയിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞിരുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ, അവൾ “വേശ്യകളുടെ മാതാവ്” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടതിനാൽ, 1798-ഓടെ തന്നെ കത്തോലിക്കാസഹവാസത്തിലേക്കുള്ള തങ്ങളുടെ മടങ്ങിപ്പോക്കിന്റെ യാത്ര ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. യോഹന്നാൻ അവളെ കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുമ്പ് അവളുടെ സഹവാസത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞിരുന്ന സഭകൾ ഇതിനകം തന്നെ തിരിച്ചുവന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിനാൽ യോഹന്നാൻ 1798-ലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു; അന്നു ആ മഹാവേശ്യ ഇതിനകം തന്നെ കോടിക്കണക്കിന് ക്രിസ്ത്യാനികളെ കൊലപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; കൂടാതെ ക്രി.വ. 533-ൽ ജസ്റ്റീനിയൻ അവളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, അവളാണ് സഭകളുടെ തല എന്നു അവൾ ഉന്നയിച്ച ധാർഷ്ട്യപൂർണ്ണമായ അവകാശവാദം സ്വീകരിക്കുമാറാക്കി മുൻകാല പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളെയും ഇതിനകം തന്നെ വശീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

1798-ലെ പ്രവാചക ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ നിന്ന്, ദൈവദൂതൻ തുടർന്ന് യോഹന്നാനെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന പ്രതിനിധാനം അവതരിപ്പിച്ചു.

> അപ്പോൾ ദൂതൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ എന്തുകൊണ്ടു വിസ്മയിച്ചു? സ്ത്രീയുടെ രഹസ്യവും അവളെ വഹിക്കുന്ന, ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ള മൃഗത്തിന്റെ രഹസ്യവും ഞാൻ നിന്നോടു പറയും. നീ കണ്ട മൃഗം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഇപ്പോഴില്ല; അതു അതലപാതാളത്തിൽനിന്നു കയറി വന്ന് നാശത്തിലേക്കു പോകും. ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരും, ലോകസ്ഥാപനകാലംമുതൽ ജീവന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പേരുകൾ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തവരും, ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോഴില്ലാത്തതുമായിരിക്കെ എങ്കിലും ഉള്ള മൃഗത്തെ കണ്ടു വിസ്മയിക്കും. ഇതാണ് ജ്ഞാനമുള്ള ബുദ്ധി. ഏഴ് തലകൾ സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്ന ഏഴ് പർവ്വതങ്ങളാകുന്നു. അവ ഏഴ് രാജാക്കന്മാരുമാകുന്നു: അഞ്ചുപേർ വീണുപോയിരിക്കുന്നു; ഒരുവൻ ഇരിക്കുന്നു; മറ്റേവൻ ഇനിയും വന്നിട്ടില്ല; അവൻ വരുമ്പോൾ അല്പകാലം നിലനിൽക്കേണ്ടതാകുന്നു. ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോഴില്ലാത്തതുമായ മൃഗം തന്നേ എട്ടാമത്തേത്; അതു ഏഴിൽപ്പെട്ടതുമാകുന്നു; നാശത്തിലേക്കു പോകുന്നതുമാകുന്നു. നീ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഇതുവരെയും രാജ്യം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പത്ത് രാജാക്കന്മാരാകുന്നു; എങ്കിലും അവർ മൃഗത്തോടുകൂടെ ഒരു മണിക്കൂർ രാജാക്കന്മാരായി അധികാരം പ്രാപിക്കും. വെളിപ്പാട് 17:7–12.

ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു മൃഗം ഒരു രാജ്യത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ഏഴും എട്ടും അധ്യായങ്ങളിൽ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാം. ദൂതൻ യോഹന്നാനോടു വെളിപ്പെടുത്തുന്ന മർമ്മം, മൃഗത്തിന്റെയും മൃഗത്തിന്മേൽ സവാരി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീയുടെയും മർമ്മമാണ്. മൃഗത്തിന്മേലിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന മഹാവേശ്യയാണ്. അവൾ യേശബേലാണ്; അവളുടെ ഭർത്താവ് ആഹാബാണ്.

> അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ തന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ട് തന്റെ ഭാര്യയോടു ചേർന്നിരിക്കണം; അവർ ഏകദേഹമായിരിക്കും. ഉല്പത്തി 2:24.

ഒരു പുരുഷൻ പുരുഷനാണ്, ഒരു സ്ത്രീ സ്ത്രീയാണ്; എങ്കിലും അവർ ചേർന്ന് ഒരു ദേഹമാകുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ രഹസ്യം, അത് സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നൊരു സംയോജനമാണെന്നതിലാണ്—സ്ത്രീ (സഭ)യും മൃഗം (രാജാക്കന്മാർ)യും ചേർന്ന്, രണ്ട് ഭാഗങ്ങളാൽ ഘടിതമായ ഏക രാജ്യം ആകുന്നു. രാജ്യഭരണകലയും സഭാഭരണകലയും സംയുക്തമായി, ആ ബന്ധത്തിൽ സ്ത്രീ നിയന്ത്രണം വഹിക്കുന്ന നിലയാണ് “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ.” യോഹന്നാനെ സ്ത്രീ മൃഗത്തിന്മേൽ കയറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം ആ ബന്ധത്തിൽ നിയന്ത്രണം വഹിക്കുന്നത് അവളാണ്.

> നീ കണ്ട സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ രാജ്യം ചെയ്യുന്ന ആ മഹാനഗരമാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:18.

മൃഗവും സ്ത്രീയും ചേർന്ന് ഒരേ രാജ്യം (ഒരു ദേഹം) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ദൂതൻ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുമായുള്ള മഹാവേശ്യയുടെ ബന്ധത്തെയാണ് ഊന്നിപ്പറയുന്നത്. “ഇരുന്നുകയും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന” എന്നും “അഗാധകുഴിയിൽനിന്നു കയറിവന്നു നാശത്തിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യും” എന്നും, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ “അതിനെ കണ്ടു അതിശയിക്കും” എന്നും പറയപ്പെട്ട “മൃഗം” മഹാവേശ്യയുടെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യമാകുമ്പോഴുള്ള പാപ്പാധിപത്യമാണ്. അവൾ ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായിരുന്നു; എന്നാൽ 1798-ൽ അവൾക്കു മാരകമുറിവ് ലഭിക്കേണ്ടതെന്നു “നിർണയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.”

യോഹന്നാൻ ആത്മീയമായി 1798-ലേക്കു കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ, അവൾ ഒരു മൃഗം “അല്ലായിരുന്നു”; എന്നാൽ വേഗത്തിൽ വരുവാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ അവളുടെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യമാകുമ്പോൾ, അവൾ വീണ്ടും “ഉണ്ട്” — ജീവനോടെ, തന്റെ ഗാനങ്ങൾ പാടി, വ്യഭിചാരം ചെയ്ത്, ക്രിസ്ത്യാനികളെ കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അദ്ധ്യായം പതിനേഴു ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന അവതരണമാണ്; അതിനാല്‍ അത് ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമര്‍ശത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആ രാജ്യങ്ങളുടെ ആദ്യ പരാമര്‍ശം ദാനിയേല്‍ അദ്ധ്യായം രണ്ടില്‍ കാണപ്പെടുന്നു; ഹബക്കൂക്കിന് ലഭിച്ച “ദര്‍ശനം എഴുതി, ഫലകങ്ങളില്‍ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുക” എന്ന കല്പനയുടെ നിവൃത്തിയായിരുന്ന ആ രണ്ടു ചാര്‍ട്ടുകളിലും അതു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ രണ്ടാം, ഏഴാം, എട്ടാം അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണത്തിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായിരുന്നതായിരുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ ഗ്രഹണം അപൂർണ്ണമായിരുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലുള്ള മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പത്തു ഇരട്ടി കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; കാരണം അവ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ആദ്യ പരാമർശം മാത്രമല്ല, എട്ടാമത്തേത് ഏഴിൽ നിന്നുള്ളതാകുന്നു എന്ന വെളിപ്പാടിന്റെ ആദ്യ പരാമർശവും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതാണെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യേശു എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭംകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ അന്ത്യം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നത്.

എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അദ്ധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ, “ആ മൃഗം മുമ്പെ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ഇല്ല; അതു അഗാധകുഴിയിൽനിന്നു കയറി വരികയും നാശത്തിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യും” എന്നു അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവസാനത്തെ ഭൗമരാജ്യത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകാട്ടുന്നു. ആ മൃഗം “അഗാധകുഴിയിൽ” നിന്നു കയറിവരുന്നു; അത് “സാത്താനിക ശക്തിയുടെ ഒരു പുതിയ പ്രകടനത്തിന്റെ” പ്രതീകമാണ്.

> “‘അവർ തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ [പൂർത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ].’ ചണവസ്ത്രം ധരിച്ചു പ്രവചിക്കേണ്ടിയിരുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ കാലഘട്ടം 1798-ൽ അവസാനിച്ചു. അവർ അസ്പഷ്ടതയിൽ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയുടെ അവസാനത്തോടടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ‘അഗാധകുഴിയിൽനിന്നു കയറിവരുന്ന മൃഗം’ എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശക്തിയാൽ അവർക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. യൂറോപ്പിലെ അനേകം രാജ്യങ്ങളിൽ സഭയിലും രാജ്യഭരണത്തിലും ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന ശക്തികൾ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം പാപ്പത്വമെന്ന മാർഗം മുഖേന സാത്താനാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ സാത്താനിക ശക്തിയുടെ ഒരു പുതിയ പ്രകടനം ദൃഷ്ടിയിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു.” The Great Controversy, 268.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ പറയുന്ന “അഗാധഗർഭത്തിൽനിന്നു കയറിവരുന്ന മൃഗം” എന്നത് ആ ഭാഗത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ നാസ്തികതയായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതിനാൽ, “അഗാധഗർഭം” എന്ന പ്രയോഗം നാസ്തികതയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന് ചില ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ വാദിക്കും. എന്നാൽ വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ഇസ്ലാം “അഗാധഗർഭത്തിൽനിന്നു” ഉയർന്നുവന്നു, ഇസ്ലാം നാസ്തികതയല്ല. അഗാധഗർഭം സാത്താനികമായ ഒരു പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “മന്ത്രവാദം പിശാചിൽനിന്നുള്ളതും അഗാധകൂപത്തിൽനിന്നുള്ളതുമാണെന്നും, അതിനെ തുടർന്നും പ്രയോഗിക്കുന്നവരോടുകൂടെ അത് ഉടൻ അവിടേക്കു പോകുമെന്നും, കർത്താവ് ദർശനത്തിൽ എന്നെ കാണിച്ചുതന്നതായി ഞാൻ അവനോടു പറഞ്ഞു.” Review and Herald, July 21, 1851.

“പിശാചിൽ” നിന്നുള്ള എന്തൊക്കെയോ, അത് “അഗാധകുഴിയിൽ” നിന്നുള്ളതാകുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ അഗാധകുഴിയിൽ നിന്ന് കയറിവരുന്ന മൃഗം നാശത്തിലേക്കു പോകുന്ന ശക്തിയാണ്; പേരുകൾ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തവർ അതിന്റെ പിന്നാലെ വിസ്മയത്തോടെ പോകും. “നാശം” എന്നു വാക്കിന് നിത്യശിക്ഷ എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്; വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥത്തിൽ അത് “തീപ്പൊയ്ക”യായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മൃഗം എറിഞ്ഞുകളയപ്പെടുന്നതും അവിടേക്കുതന്നെയാണ്.

> അപ്പോൾ മൃഗവും പിടിക്കപ്പെട്ടു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചവരെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെ ആരാധിച്ചവരെയും വഞ്ചിച്ച അതിന്റെ സന്നിധിയിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച വ്യാജപ്രവാചകനും അതിനോടുകൂടെ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ഇവർ ഇരുവരും ഗന്ധകം കത്തുന്ന അഗ്നിത്തടാകത്തിൽ ജീവനോടെ എറിഞ്ഞുകളയപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 19:20.

പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ കടലിൽനിന്ന് ഉയിർക്കുന്ന ആദ്യ മൃഗം, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നേരിട്ട് പാപ്പാസഭയെന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന അതു, തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൽ ലോകം പാപ്പാസഭാ മൃഗത്തെ അതിശയത്തോടെ പിന്തുടരുന്നു.

> അവന്റെ തലകളിൽ ഒന്നിനെ മരണത്തിന്നായി മുറിവേറ്റതുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു; എന്നാൽ അവന്റെ മാരകമുറിവ് സുഖപ്പെട്ടു; സകല ലോകവും മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ച് വിസ്മയിച്ചു. വെളിപ്പാട് 13:13.

ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവർ അതിനെ കണ്ടു “വിശ്മയിക്കും” എന്നു പറയപ്പെടുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ മൃഗം, പാപ്പത്വത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്ന മാരകമുറിവ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ സുഖപ്പെടുമ്പോൾ പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന സാത്താനിക ശക്തിയുടെ അന്തിമ പ്രകടനമാണ്. 1950-ന് മുമ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട നിഘണ്ടുക്കൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ സ്ത്രീയുടെയും അവൾ കയറിയിരിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെയും ഓരോ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതയും റോമാ സഭയെയാണു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ മൃഗം സഭയും രാഷ്ട്രവും ചേർന്നുള്ള ഐക്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതുതന്നെയാണ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ. ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ള മൃഗം പത്ത് രാജാക്കന്മാരാൽ (United Nations) രൂപംകൊള്ളുന്ന രാജ്യമാണ്; അതിന്റെമേൽ സ്ത്രീ കയറി ഇരിക്കുകയും അതിന്മേൽ ഭരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ സ്ത്രീ മഹാവേശ്യകളുടെ മാതാവായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന മഹാബാബിലോൻ ആയ പാപ്പാസഭയാണ്. ഈ പ്രതീകങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന് ശേഷം നാം 1798-ലേക്കു മടങ്ങാം; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന പ്രതിനിധാനം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു യോഹന്നാൻ കൊണ്ടുപോയ ചരിത്രത്തിലെ ആ ഘട്ടത്തിലേക്കു.

ആ രാജ്യങ്ങളെയും ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അവയ്ക്കുള്ള പ്രതിനിധാനത്തെയും അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം പരിഗണിക്കും.

> “പ്രവർത്തനവേദിയിലേക്കു വന്നിട്ടുള്ള ഓരോ ജാതിക്കും ഭൂമിയിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം കൈവശപ്പെടുത്തുവാൻ അനുമതി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; ‘കാവൽക്കാരനും വിശുദ്ധനും’ എന്നവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അവർ നിവർത്തിക്കുമോ എന്നു കാണപ്പെടേണ്ടതിന്നു തന്നേ. ലോകത്തിന്റെ മഹാസാമ്രാജ്യങ്ങളായ ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റோம் എന്നിവയുടെ ഉദയവും പതനവും പ്രവചനം പിന്തുടർന്നിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഓരോന്നിനോടും, കുറവായ ശക്തിയുള്ള ജാതികളോടുള്ളതുപോലെ തന്നേ, ചരിത്രം ആവർത്തിച്ചു. ഓരോന്നിന്നും പരീക്ഷണകാലമുണ്ടായിരുന്നു; ഓരോന്നും പരാജയപ്പെട്ടു; അതിന്റെ മഹത്വം മങ്ങി; അതിന്റെ ശക്തി വിട്ടുപോയി; അതിന്റെ സ്ഥാനം മറ്റൊന്ന് ഏറ്റെടുത്തു.”

> “ജാതികൾ ദൈവത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നിരസിക്കുകയും, ആ നിരസനത്തിലൂടെ തങ്ങളുടേതായ നാശം വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും, അവരുടെ സകല ചലനങ്ങളിലൂടെയും ദൈവികവും സർവ്വാധികാരപരവുമായി അധിഷ്ഠിതമായ ഉദ്ദേശ്യം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് എങ്കിലും വ്യക്തമായിരുന്നു.” Education, 177.

Back to Articles