Article

# എട്ടാമത്തേത് ഏഴിൽപ്പെട്ടതാണ് — സംഖ്യ രണ്ട്

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

മുമ്പത്തെ ലേഖനത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് റോമിനെ പുറജാതീയ റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും എന്നതിലധികമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എങ്കിലും ആ രണ്ടു ശക്തികൾക്കിടയിലെ വ്യത്യാസങ്ങളെ അവർ പരിഗണിച്ചിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്കു വേണ്ടി, പുറജാതീയ റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ, പുറജാതീയ റോമെന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെ തുടർന്നുവന്ന അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമാണ് പാപ്പാധിപത്യ റോം എന്നു അവർ തിരിച്ചറിയുന്നതിലേക്കു നയിച്ചില്ല. 1844-ലെ നിരാശയ്ക്ക് ശേഷം, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പന്ത്രണ്ടും പതിമൂന്നും അദ്ധ്യായങ്ങളിലെ മൂന്നു ശക്തികളെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു: പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മഹാസർപ്പം, തുടർന്ന് പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗമായ പാപ്പാധിപത്യം, അതിന് പിന്നാലെ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്. അടിസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പതിനാറാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം കർത്താവ് തുറന്നുകൊടുത്തു.

> ഈ പ്രതീകങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന പ്രവചനശ്രേണി ആരംഭിക്കുന്നത് വെളിപ്പാട് 12-ൽ നിന്നാണ്; അവിടെ തന്റെ ജനനസമയത്ത് ക്രിസ്തുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച മഹാസർപ്പം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ആ മഹാസർപ്പം സാത്താനാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു (വെളിപ്പാട് 12:9); രക്ഷകനെ കൊല്ലുവാൻ ഹെറോദാവിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചതും അവനായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തീയ യുഗത്തിന്റെ ആദ്യ ശതകങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിനോടും അവന്റെ ജനത്തോടും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ സാത്താന്റെ മുഖ്യ ഉപാധി, പുറജാതീയത പ്രബലമായ മതമായിരുന്ന റോമൻ സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു. അതിനാൽ മഹാസർപ്പം പ്രാഥമികമായി സാത്താനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ദ്വിതീയമായ അർത്ഥത്തിൽ അത് പുറജാതീയ റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

> 13-ാം അധ്യായത്തിൽ (1–10 വാക്യങ്ങൾ) ‘പുലിയെപ്പോലെയുള്ള’ മറ്റൊരു മൃഗത്തെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്നു മഹാസർപ്പം ‘തന്റെ ശക്തിയും സിംഹാസനവും വലിയ അധികാരവും’ കൊടുത്തു. ഈ ചിഹ്നം, ഭൂരിഭാഗം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുക്കൾ വിശ്വസിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, പുരാതന റോമൻ സാമ്രാജ്യം ഒരിക്കൽ കൈവശംവെച്ചിരുന്ന ശക്തിയെയും സിംഹാസനത്തെയും അധികാരത്തെയും അനന്തരാവകാശമായി ഏറ്റെടുത്ത പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ പുലിയെപ്പോലെയുള്ള മൃഗത്തെക്കുറിച്ചു ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘വമ്പിച്ച കാര്യങ്ങളും ദൂഷണങ്ങളും സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വായ് അവന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടു…. ദൈവത്തിനെതിരെ ദൂഷണം പറയേണ്ടതിനും, അവന്റെ നാമത്തെയും അവന്റെ കൂടാരത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവരെയും ദൂഷിക്കേണ്ടതിനും അവൻ തന്റെ വായ് തുറന്നു. വിശുദ്ധന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്തു അവരെ ജയിക്കേണ്ടതിനും അവന്നു അനുമതി കൊടുക്കപ്പെട്ടു; സകല ഗോത്രങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും ജാതികളുടെയും മേൽ അധികാരം അവന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടു.’ ദാനിയേൽ 7-ലെ ചെറിയ കൊമ്പിന്റെ വിവരണത്തോടു വളരെ സമാനമായിരിക്കുന്ന ഈ പ്രവചനം, സംശയമില്ലാതെ പാപ്പത്വത്തെയാണു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

> “‘നാല്പത്തിരണ്ടു മാസം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുവാൻ അവന്നു അധികാരം കൊടുക്കപ്പെട്ടു.’ എന്നും പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘അവന്റെ തലകളിൽ ഒന്ന് മരണമുറിവേറ്റതുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു.’ പിന്നെയും: ‘ബന്ധനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ ബന്ധനത്തിലേക്കു പോകും; വാളുകൊണ്ട് കൊല്ലുന്നവൻ വാളുകൊണ്ടുതന്നെ കൊല്ലപ്പെടണം.’ ഈ നാല്പത്തിരണ്ടു മാസങ്ങൾ ദാനീയേൽ 7-ലെ ‘ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അർദ്ധകാലവും,’ അഥവാ മൂന്നര വർഷം, അല്ലെങ്കിൽ 1260 ദിവസം തന്നെയാണ്—ആ കാലയളവാണ് പാപ്പാധികാരം ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. മുമ്പുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ കാലഘട്ടം കി.പി. 538-ൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തോടെ ആരംഭിച്ച് 1798-ൽ അവസാനിച്ചു. അന്നാണ് ഫ്രഞ്ച് സൈന്യം പാപ്പാവിനെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയത്; പാപ്പാധികാരത്തിന് അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചു; ഇങ്ങനെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായി: ‘ബന്ധനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ ബന്ധനത്തിലേക്കു പോകും.’”

> “ഈ ഘട്ടത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രതീകം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘ഭൂമിയിൽനിന്നു കയറിവരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ ഞാൻ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനോടു സദൃശമായ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.’ വാക്യം 11. ഈ മൃഗത്തിന്റെ രൂപവും അതിന്റെ ഉദയവിധവും, അത് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ജാതി മുമ്പുള്ള പ്രതീകങ്ങളാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തെ ഭരിച്ച മഹാസാമ്രാജ്യങ്ങൾ പ്രവാചകനായ ദാനിയേലിന്നു ഇരപിടിയൻമൃഗങ്ങളായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവ ‘ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകൾ മഹാസമുദ്രത്തിന്മേൽ അടിച്ചുകയറുമ്പോൾ’ ഉയർന്നുവന്നു. ദാനിയേൽ 7:2. വെളിപ്പാടു 17-ൽ ഒരു ദൂതൻ വെള്ളങ്ങൾ ‘ജാതികളും പുരുഷാരങ്ങളും ജനങ്ങളും ഭാഷകളും’ ആണെന്നു വിശദീകരിച്ചു. വെളിപ്പാടു 17:15. കാറ്റുകൾ കലഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകളും മഹാസമുദ്രത്തിന്മേൽ അടിച്ചുകയറുന്നതു, രാജ്യങ്ങൾ അധികാരത്തിലെത്തിയ വിജയംകൊണ്ടുള്ള കീഴടക്കലുകളുടെയും വിപ്ലവങ്ങളുടെയും ഭയാനക ദൃശ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.”

> “എന്നാൽ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവരുന്നതായി’ കണ്ടു.” അതിനാൽ ഇങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ജാതി, സ്വയം സ്ഥാപിതമാകുവാൻ മറ്റു ശക്തികളെ തകർത്തുകളയുന്നതിന് പകരം, മുമ്പ് അധിവസിക്കപ്പെടാതിരുന്ന പ്രദേശത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ചു ക്രമേണയും സമാധാനപരമായും വളർന്നുവരേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ വന്നാൽ, അത് പഴയ ലോകത്തിലെ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞും പരസ്പരം പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജാതികളുടെയും ദേശീയതകളുടെയും ഇടയിൽ ഉദ്ഭവിച്ചതാകാൻ കഴിയില്ല—‘ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും’ എന്ന ആ കലുഷിത സമുദ്രത്തിൽ. അത് പാശ്ചാത്യ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ അന്വേഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏത് രാഷ്ട്രമാണ് 1798-ൽ ശക്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നു വരികയും, ബലത്തിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും വാഗ്ദാനം നൽകുകയും, ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നത്? ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയത്തിനും ഇടയില്ല. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളെ നിറവേറ്റുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രം മാത്രം—അത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെയാണ് സംശയാതീതമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉദയവും വളർച്ചയും വിവരിക്കുമ്പോൾ, വിശുദ്ധ എഴുത്തുകാരന്റെ ആശയം, ഏതാണ്ട് അവന്റെ തന്നെ വാക്കുകൾ, പ്രഭാഷകരും ചരിത്രകാരന്മാരും അറിവില്ലാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടു. ആ മൃഗം ‘ഭൂമിയിൽനിന്ന് കയറിവരുന്നതായി’ കാണപ്പെട്ടു; വിവർത്തകരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം, ഇവിടെ ‘കയറിവരുന്നു’ എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്ക് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ‘ഒരു സസ്യത്തെപ്പോലെ വളരുക അല്ലെങ്കിൽ മുളച്ചുയരുക’ എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നാം കണ്ടതുപോലെ, ആ രാഷ്ട്രം മുമ്പ് അധിവസിക്കപ്പെടാത്ത പ്രദേശത്ത് ഉദിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഉദയത്തെ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരൻ, ‘ശൂന്യതയിൽനിന്നുള്ള അവളുടെ അവതരണത്തിന്റെ രഹസ്യം’ എന്നുവിളിക്കുകയും, ‘നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു വിത്തിനെപ്പോലെ നാം ഒരു സാമ്രാജ്യമായി വളർന്നു’ എന്നും പറയുകയും ചെയ്യുന്നു.”—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850-ൽ ഒരു യൂറോപ്യൻ പത്രിക അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ‘ഉദിച്ചുവരികയായിരുന്ന’ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സാമ്രാജ്യം എന്നു വിളിച്ചു; ‘ഭൂമിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയുടെ നടുവിൽ ദിനംപ്രതി തന്റെ ശക്തിയും ഗർവ്വവും വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന’ സാമ്രാജ്യം എന്നും അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചു.”—The Dublin Nation. ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പിൽഗ്രിം സ്ഥാപകരെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രഭാഷണത്തിൽ Edward Everett ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ‘തങ്ങളുടെ അവ്യക്തതകൊണ്ട് അപരിഭ്രാന്തവും, ദൂരസ്ഥതകൊണ്ട് സുരക്ഷിതവും ആയ ഒരു നിർജനസ്ഥലം—അവിടെ Leyden എന്ന ചെറിയ സഭ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വദിക്കാനാകുന്ന ഒരു സ്ഥലം—അവർ അന്വേഷിച്ചിരുന്നതോ? നോക്കുക, സമാധാനപരമായ ജയത്തിലൂടെ, … അവർ ക്രൂശിന്റെ പതാകകൾ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്ന ആ വിപുല പ്രദേശങ്ങളെ!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

> “‘അതിനും കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.’ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള ആ കൊമ്പുകൾ യുവത്വത്തെയും നിർമലതയെയും സൗമ്യതയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; 1798-ൽ ‘ഉയർന്നുവരുന്നു’ എന്ന് പ്രവാചകനു മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഐക്യനാടുകളുടെ സ്വഭാവത്തെ അവ യഥാർത്ഥമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യം അമേരിക്കയിലേക്കു ഔടി എത്തി രാജാധിപത്യത്തിന്റെ പീഡനത്തിലും പുരോഹിതീയ അസഹിഷ്ണുതയിലും നിന്നു അഭയം തേടിയ ക്രിസ്തീയ പ്രവാസികളിൽ, പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വിശാലമായ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ ഒരു ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് നിർണ്ണയിച്ച അനേകർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ആശയങ്ങൾ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിൽ സ്ഥാനം നേടി; അവിടെ ‘സകല മനുഷ്യരും സമമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്’ എന്നും ‘ജീവൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, സന്തോഷാന്വേഷണം’ എന്നിവയ്ക്കുള്ള അപഹരിക്കാനാവാത്ത അവകാശം അവർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മഹാസത്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ജനവോട്ടിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന പ്രതിനിധികൾ നിയമങ്ങൾ നിർമിക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും വേണമെന്നു വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഭരണഘടന ജനങ്ങൾക്ക് സ്വയംഭരണത്തിനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പുനൽകുന്നു. മതവിശ്വാസസ്വാതന്ത്ര്യവും നല്കപ്പെട്ടു; ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ അനുവാദം ലഭിച്ചു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ തത്വവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ആ രാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തങ്ങളായി. ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് അതിന്റെ ശക്തിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും രഹസ്യം. ക്രൈസ്തവലോകമെമ്പാടുമുള്ള പീഡിതരും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടവരും താൽപര്യത്തോടും പ്രത്യാശയോടും കൂടെ ഈ ദേശത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ അതിന്റെ തീരങ്ങളിലേക്കു അഭയം തേടി എത്തി; ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ശക്തിയേറിയ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ സ്ഥാനത്തേക്കു ഐക്യനാടുകൾ ഉയർന്നു.”

> “എന്നാൽ കുഞ്ഞാടിനോടു സാമ്യമുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. അതു തന്റെ മുമ്പിലിരുന്ന ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു; മാരക മുറിവ് സൌഖ്യം പ്രാപിച്ചിരുന്ന ആ ആദ്യ മൃഗത്തെ ഭൂമിയും അതിൽ വസിക്കുന്നവരും ആരാധിക്കേണ്ടതിന്നു കാരണമായി; … ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു, വാളാൽ മുറിവേറ്റിട്ടും ജീവനോടെ നിലനിന്നിരുന്ന മൃഗത്തിനായി ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.’ വെളിപ്പാട് 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായവും പതിമൂന്നാം അധ്യായവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഡ്രാഗണെയും മൃഗത്തെയും വ്യാജപ്രവാചകനെയും ആണെന്ന് ഈ ഭാഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനാറിലെ ആ മൂന്നു ശക്തികളെയാണ് അവ. ആ മൂന്നു ശക്തികൾക്കും അതേ പ്രവചനചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രത്യേക അധ്യായങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഉണ്ട്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ “അവസാനകാലത്ത്” എന്ന വാക്കുകളാൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അത് 1798 ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് ആ ആറു വാക്യങ്ങൾ പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്തിമ ചലനങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിന്റെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതുവരെയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിച്ച് അവസാന ഏഴ് ബാധകൾക്ക് തുടക്കമിടുന്നതുവരെയും. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ, പാപ്പത്വത്തെ ക്രോധാകുലമാക്കുകയും കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് സംഭവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷിഘോഷത്തിന് തുടക്കമിടുകയും ചെയ്യുന്ന ആ സമയത്തിന്റെ സന്ദേശം “കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ” എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

കിഴക്കും വടക്കും നിന്നുള്ള സന്ദേശം അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പാണ് അത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നത്. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കപ്പെടലിന്റെ സമയത്ത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം തന്നെയാണ് അത്. ദാനിയേൽ ആ സന്ദേശത്തെ ദ്വിമുഖമായതായി അവതരിപ്പിച്ചു. പാപ്പത്വത്തെ ക്രോധിതമാക്കുന്ന “വടക്ക്” എന്ന സന്ദേശം “വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ” പാപ്പത്വശക്തിയായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്; “കിഴക്ക്” എന്ന സന്ദേശമോ കിഴക്കിന്റെ മക്കളുടെ സന്ദേശമാണ്, അതായത് ഇസ്ലാം. നിശ്ചയമായും അതിന് മറ്റു പ്രധാന അർത്ഥങ്ങളും ഉണ്ട്; എങ്കിലും കിഴക്ക് ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമാണ്, എതിർക്രിസ്തു സത്യമായ വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ വ്യാജാനുകരണവുമാണ്. “വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ അടയാളം” (മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര) സ്വീകരിക്കുന്നതിനെതിരെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം, അമേരിക്കയ്ക്കായി അധർമ്മത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഇസ്ലാം പ്രഹരിക്കുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പും നൽകുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ വേളയിൽ അമേരിക്ക തന്റെ അധർമ്മത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിമൂന്നാം അധ്യായം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് തുടർന്ന് അതേ പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്; അതും 1798-ൽ അന്ത്യകാലത്തിന്റെ സമയത്ത് തന്നെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

> “പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏത് ജാതിയായിരുന്നു 1798-ൽ ശക്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നുവരികയും, ബലത്തിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും വാഗ്ദാനം നൽകുകയും, ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തത്? ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയത്തിനും ഇടയില്ല. ഒരു ജാതി, ഒന്നു മാത്രമേ, ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളോട് ഒത്തുചേരുന്നുള്ളൂ; അത് സംശയരഹിതമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഓഫ് അമേരിക്കയെയാണു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.” The Great Controversy, 440.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യം മുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതേ പ്രവാചകചരിത്രമാണ് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനെട്ടാം വാക്യം വരെയും പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ദാനിയേലിലെ ആ വാക്യങ്ങളിൽപ്പോലെതന്നെ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ ഐക്യനാടുകൾ ലോകത്തെ നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ, ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്കിന്റെ കഥ പരീക്ഷണക്കാലത്തിന്റെ സമാപനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ ഉള്ളതുപോലെതന്നെ, ഈ സമയത്തിനായുള്ള സന്ദേശം പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പാപ്പായുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് ദാനിയേലിലെ വാക്യങ്ങൾ വിവരണം ചെയ്യുന്നത്, എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായം ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്കിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു എന്ന വ്യത്യാസം ഒഴികെ, ഇരു ഭാഗങ്ങളിലും ഒരേ ഘടന തന്നെയാണ്. ഈ രണ്ട് രേഖകളിലൂടെ, വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായവും അതേ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെന്ന് നാം കാണുന്നു; എന്നാൽ, അവിടെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഹാസർപ്പത്തിന്റെ പങ്കിനാണ് പ്രത്യേകം ഊന്നൽ നൽകുന്നത്; അവരാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ. രേഖമേൽ രേഖയായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ട ഈ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ, പതിനാറാം അധ്യായത്തിൽ ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ പങ്കിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പതിനേഴാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ഏഴ് അന്ത്യബാധകൾ ഒഴിച്ച ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ റോമിലെ വേശ്യയുടെ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാനോടു അറിയിക്കാൻ വരുന്നു എന്നു യോഹന്നാൻ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എന്നോടു സംസാരിച്ചു: “ഇങ്ങോട്ടു വാ; അനേകം വെള്ളങ്ങൾമേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയ്ക്കു വരുവാനുള്ള ന്യായവിധി ഞാൻ നിനക്കു കാണിച്ചുതരാം. ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ അവളുടെ പരസംഗത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ടു മത്തായിരിക്കുന്നു.” വെളിപ്പാട് 17:1, 2.

മില്ലെറൈറ്റുകൾക്കു സംബന്ധിച്ച് അത് പുറജാതീയ റോമിനെയും പാപ്പാതന്ത്ര റോമിനെയും കുറിച്ചായിരുന്നു; എന്നാൽ അവസാനത്തിൽ അത് ത്രിവിധ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്. പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലും ആ മൂന്ന് ശക്തികളെ അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നതുപോലെ തന്നേ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ സ്ത്രീയെ അവൾ വ്യക്തമായി പാപ്പാതന്ത്രമായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്.

> വെളിപ്പാട് 17-ലെ “സ്ത്രീ [ബാബേൽ]”യെ “നീലനിറവും ചുവപ്പുനിറവും ധരിച്ചവളായി, പൊന്നും വിലയേറിയ കല്ലുകളും മുത്തുകളും അണിഞ്ഞവളായി, തന്റെ കയ്യിൽ അശുദ്ധികളാലും ജുഗുപ്സാകരങ്ങളാലും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം പിടിച്ചവളായി; … അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ‘രഹസ്യം, മഹാബാബേൽ, വേശ്യകളുടെ അമ്മ’ എന്നൊരു നാമം എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നതായി” വിവരിക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “ആ സ്ത്രീ വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തത്താലും യേശുവിന്റെ സാക്ഷിമാർയുടെ രക്തത്താലും മത്തയായിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു.” കൂടാതെ ബാബേൽ “ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിൻമേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ആ മഹാനഗരം” ആണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:4–6, 18. ക്രൈസ്തവലോകത്തിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ അനേകം നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിർങ്കുശ ആധിപത്യം നിലനിർത്തിയ ശക്തി റോമാണ്.” The Great Controversy, 382.

അങ്ങനെ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക ചരിത്രം എപ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു?

> അങ്ങനെ അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ ദൈവദൂഷണനാമങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായ ഒരു ചുവപ്പുനിറമുള്ള മൃഗത്തിന്മേൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ആ സ്ത്രീ ധൂമ്രവർണ്ണവും കടുംചുവപ്പുനിറവും ധരിച്ചിരുന്നതും, പൊന്നും വിലയേറിയ കല്ലുകളും മുത്തുകളുംകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും ആയിരുന്നു; അവളുടെ കയ്യിൽ അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ മ്ലേച്ഛതകളും അശുദ്ധികളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്വർണ്ണപാനപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു പേർ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: മർമ്മം, മഹാബാബിലോൻ, വ്യഭിചാരിണികളുടെ മാതാവും ഭൂമിയുടെ മ്ലേച്ഛതകളുടേയും മാതാവും. വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തവും യേശുവിന്റെ രക്തസാക്ഷികളുടെ രക്തവും കുടിച്ചു മത്തരായിരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു; അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അത്യന്തം വിസ്മയത്തോടെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 17:3–6.

സ്ത്രീയെ കാണേണ്ടതിന്നു യോഹന്നാൻ പ്രവചനാത്മകമായി മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; യോഹന്നാൻ തന്നേ മുമ്പേ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ രണ്ട് സാക്ഷികളോടു ബന്ധപ്പെടുത്തി, പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളായി അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

> അങ്ങനെ ആ സ്ത്രീ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഔടി; അവിടെ ദൈവം അവൾക്കായി ഒരുക്കിയ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവിടെ അവർ അവളെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപതും ദിവസം പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു.... ആ സ്ത്രീയ്ക്കു മഹാഗരുഡന്റെ രണ്ടു ചിറകുകൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടു; അവൾ സർപ്പത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് തന്റെ സ്ഥലമായ മരുഭൂമിയിലേക്കു പറന്നുചെന്നു, അവിടെ ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അരകാലവും അവൾ പോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. വെളിപ്പാട് 12:6, 14.

യോഹന്നാനെ പ്രവചനാത്മകമായി മരുഭൂമിക്കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; എന്നാൽ മൂന്നാം വാക്യവും അതിന് ശേഷമുള്ളതും ആ ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളിൽ യോഹന്നാനെ കൃത്യമായി ഏത് ഘട്ടത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; കാരണം, ആ സ്ത്രീ ഇതിനകം തന്നെ പീഡനത്തിന്റെ രക്തത്തിൽ മത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു, കൂടാതെ അവൾ ഇതിനകം തന്നെ “വേശ്യകളുടെ മാതാവ്” ആയിരുന്നു. യോഹന്നാനെ മരുഭൂമിക്കാലത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്; കാരണം, ആ സ്ത്രീ ഇതിനകം തന്നെ പീഡനത്തിന്റെ രക്തം കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു, കൂടാതെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ഇതിനകം തന്നെ അവളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവന്ന് അവളുടെ പുത്രിമാരായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അവൾ “വേശ്യകളുടെ മാതാവ്” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. അവൾക്കു ഇതിനകം പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ മൃഗത്തെയും വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിൽ വ്യാജപ്രവാചകനെയും പ്രതിനിധീകരിച്ച അതേ പ്രവചനചരിത്രവും അന്നേ ആരംഭിച്ചതുപോലെ.

മറ്റു രണ്ട് രേഖകളിലേതുപോലെ തന്നേ, പതിനേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുമ്പോൾ, പതിനെട്ടാം അധ്യായം അന്നത്തെ മണിക്കൂറിന്റെ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ത്രിവിധ ഐക്യത്തിലെ ഓരോ ഘടകത്തിനും ഒന്നു വീതം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രവാചക രേഖകൾ. അവയൊക്കെയും 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് കൃപാവസരം അടയുന്നതുവരെയും തുടരുന്ന അതേ ചരിത്രഘടനയിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ ഈ മൂന്നും അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെയാണ് ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകൾ വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ വിഷയത്തെ വളരെ കൂടുതൽ വിശദമായി പരിചരിക്കുന്നതിനാൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആ അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗൂഢപ്രശ്നത്തിലേക്കാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ കടക്കുന്നത്.

> ജ്ഞാനമുള്ള മനസ്സുള്ളതു ഇതാകുന്നു. ആ ഏഴ് തലകൾ സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്ന ഏഴ് പർവതങ്ങളാകുന്നു. കൂടാതെ ഏഴ് രാജാക്കന്മാരും ഉണ്ട്: അവരിൽ അഞ്ചുപേർ വീണുപോയിരിക്കുന്നു; ഒരുവൻ ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്; മറ്റേവൻ ഇനിയും വന്നിട്ടില്ല; അവൻ വരുമ്പോൾ അല്പകാലം മാത്രമേ നിലനിൽക്കാവൂ. ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തതുമായ മൃഗം—അവൻ തന്നെ എട്ടാമൻ; എന്നിരുന്നാലും അവൻ ആ ഏഴിൽപ്പെട്ടവൻ തന്നേ; അവൻ നാശത്തിലേക്കു പോകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:9–11.

ദാനീയേൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിനോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് ഈ സ്വർണമസ്തകമാണ്.”

> മനുഷ്യപുത്രന്മാർ വസിക്കുന്ന ഏതു സ്ഥലത്തും, വയലിലെ മൃഗങ്ങളെയും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളെയും അവൻ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരൊക്കെയുംമേൽ നിന്നെ അധിപതിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. നീയത്രേ ഈ സ്വർണ്ണശിരസ്. ദാനീയേൽ 2:38.

ദാനിയേലും നെബൂഖദ്‌നേസറിനോടു പറഞ്ഞു: “രാജാവേ, നീ രാജാധിരാജൻ ആകുന്നു.”

> രാജാവേ, നീ രാജാധിരാജാവാകുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവം നിനക്കു രാജ്യം, ശക്തി, ബലം, മഹത്വം എന്നിവ തന്നിരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ 2:37.

നെബൂഖദ്‌നേസർ “തല” ആയിരുന്നു; അവൻ ഒരു രാജാവുമായിരുന്നു; പ്രതിമയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രാജത്വങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിനെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചതിനാൽ, അവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവുമായിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ സ്വർണ്ണത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രാജാവായിരുന്നു; പ്രതിമയിലെ മറ്റു ലോഹങ്ങൾ മറ്റുരാജ്യങ്ങളെയും രാജാക്കന്മാരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുമായിരുന്നു; എങ്കിലും നെബൂഖദ്‌നേസർ ആദ്യം ആയിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് അവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നാം പരിഗണിക്കാത്ത മറ്റൊരു തലത്തിൽ, ബാബിലോൻ രാജ്യം യഥാർത്ഥ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായ ക്രിസ്തുവിനെ കപടമായി അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷത്തെ പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള (ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ഏഴു കാലങ്ങൾ) യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, രാജാക്കന്മാരെ തലകളായി യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നു.

> സിറിയയുടെ തല ദമസ്‌കൊസ് ആകുന്നു; ദമസ്‌കൊസിന്റെ തല രെസീൻ ആകുന്നു; അറുപത്തഞ്ചു വർഷത്തിനകം എഫ്രയീം ഒരു ജനമല്ലാതാകേണ്ടതിന്നു തകർന്നുപോകും. എഫ്രയീമിന്റെ തല ശമര്യ ആകുന്നു; ശമര്യയുടെ തല രെമല്യാവിന്റെ മകൻ ആകുന്നു. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല എന്നതു നിശ്ചയം. യെശയ്യാവു 7:7, 8.

യേശയ്യാ വെറും സമാര്യയുടെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്നും യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്നും വിരുദ്ധമായ രണ്ട് രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറി ഇരുപത് വർഷകാലഘട്ടങ്ങൾക്കുള്ള ആരംഭബിന്ദുവിനെ മാത്രം നിർദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരു ജാതിയുടെ തലസ്ഥാനം അതിന്റെ തല ആണെന്നും, തലസ്ഥാനനഗരത്തിന്റെ തല രാജാവാണെന്നും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളെയും അദ്ദേഹം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. “തല” എന്നത് ഒരു രാജാവും ഒരു രാജ്യവും ആകുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ, ദാനീയേലിൽ ഉള്ളതുപോലെ തന്നെയുള്ള അതേ പ്രവചനരേഖ വീണ്ടും എടുത്തുപറയപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, യോഹന്നാനെ 1798-ലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഏഴ് “തലകൾ” ഉണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഗൂഢപ്രശ്നം അവന്റെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവിടെ ഏഴ് രാജ്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. തുടർന്ന്, ആ തലകളിലോ രാജ്യങ്ങളിലോ അഞ്ചെണ്ണം വീണുപോയതായി അവനോട് അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. 1798-ൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യം അതിന് ഒടുവിൽ സൌഖ്യമാകുന്ന ഒരു മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചതിനാൽ അന്നേ വീണുപോയിരുന്നു.

അവസാനകാലത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ 1798-ൽ നിലകൊള്ളുന്ന യോഹന്നാനോടു, തലകളിൽ ഒന്ന് “ഉണ്ടു” എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; അതിനാൽ യോഹന്നാനെ പ്രവചനാത്മകമായി 1798-ലേക്കു കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ, അന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ്; കൂടാതെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം 1798-നു ശേഷമുള്ള ഭാവിയിലാണെന്നും, കാരണം അത് ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്നും, അവനോടു കൂടുതൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടു. 1798-നു ശേഷം ഭാവിയിലായിരുന്ന ആ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം, പത്തു രാജാക്കന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളിപ്പാട് പതിനേഴിന്റെ വിഷയമായിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്. എന്നാൽ ഏഴിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എട്ടാമത്തേതും ഉണ്ടു. റോം എപ്പോഴും എട്ടാമത്തേതായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ഏഴിൽ ഒന്നായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ ഉള്ളടക്കത്തെക്കുറിച്ച് പറയാനുള്ളത് വളരെ കൂടുതലുണ്ട്; എന്നാൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളെ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവയായി, നാം വെറും തിരിച്ചറിയുന്നതു മാത്രമാണ്—നാല് രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ധാരണ വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുന്നു എന്ന് കാണുന്നതിനായി.

ഇതിനെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ പരിഗണിക്കും.

Back to Articles