Article

# യോവേൽ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകവും ലാവൊദിക്യയിലെ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - എട്ടാം ഭാഗം

എട്ട് എന്ന സംഖ്യ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word

> അവൻ ആര്‍ക്കാണ് ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കുക? ആരെയാണ് ഉപദേശം ഗ്രഹിക്കുമാറാക്കുക? പാലിൽനിന്നു വിടുവിക്കപ്പെട്ടവരെയും, സ്തനങ്ങളിൽനിന്നു മാറ്റപ്പെട്ടവരെയും തന്നേ.

> കല്പനയ്‌ക്കു മേൽ കല്പന, കല്പനയ്‌ക്കു മേൽ കല്പന; വരിക്ക് മേൽ വരി, വരിക്ക് മേൽ വരി; ഇവിടെ കുറെ, അവിടെ കുറെ ആയിരിക്കേണം. എന്തെന്നാൽ, തടങ്ങുന്ന അധരങ്ങളാലും അന്യഭാഷയാലും അവൻ ഈ ജനത്തോടു സംസാരിക്കും. അവരോടു അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ക്ഷീണിതന്മാർക്ക് നിങ്ങൾ വിശ്രമം പ്രാപിപ്പിക്കേണ്ട വിശ്രമം ഇതാകുന്നു; ഇതു തന്നേ പുതുക്കലും ആകുന്നു; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ മനസ്സില്ലായിരുന്നു.

> എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിയിന്മേൽ വരി, വരിയിന്മേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു; അവർ പോയി പിന്നോട്ടു വീണു തകർന്നുപോകുകയും കുടുക്കിൽ പെട്ട് പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു.

> അതുകൊണ്ടു യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ മനുഷ്യരേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഇതാകുന്നു: “ഞങ്ങൾ മരണത്തോടു ഒരു നിയമം ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു; പാതാളത്തോടു ഒരു ഉടമ്പടിയും ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു; കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ദണ്ഡനം കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതു ഞങ്ങളിലേക്കു വരികയില്ല; ഞങ്ങൾ അസത്യത്തെ ഞങ്ങളുടെ ശരണമായി ആക്കിയിരിക്കുന്നു; വഞ്ചനയുടെ കീഴിൽ ഞങ്ങൾ ഒളിച്ചിരിക്കയും ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു.” അതുകൊണ്ടു യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഇതാ, ഞാൻ സീയോനിൽ ഒരു അടിസ്ഥാനം വയ്ക്കുന്നു—ഒരു കല്ല്, പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട കല്ല്, അമൂല്യമായ മൂലക്കല്ല്, ഉറപ്പുള്ള അടിസ്ഥാനം; വിശ്വസിക്കുന്നവൻ ഔടിക്കളകയില്ല. ഞാൻ ന്യായത്തെ അളവുകയറായും നീതിയെ തൂക്കുകോലയായും നിയമിക്കും; ആലിപ്പഴം അസത്യത്തിന്റെ ശരണത്തെ ഒലിച്ചുകളയും; വെള്ളപ്പൊക്കജലം ഒളിസ്ഥലത്തെ മുങ്ങിച്ചുകളയും. മരണത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ നിയമം റദ്ദാകുകയും പാതാളത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ഉടമ്പടി നിലനിൽക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യും; കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ദണ്ഡനം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അതിനാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടും.” യെശയ്യാവു 28:9–18.

യെരൂശലേമിനെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസപുരുഷന്മാർ എന്നവർ, ലാവൊദിക്യയിലെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ നേതാക്കളാണ്; ഇവരെ കുറച്ച് വാക്യങ്ങൾ മുമ്പ് യെശയ്യാവ് “എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാർ” എന്നും “അഹങ്കാരത്തിന്റെ കിരീടം” എന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്തു ദിനത്തിൽ, ഈ സന്ദേശം മദ്യപന്മാരായ ആളുകൾ പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതാണ് എന്നു അവകാശപ്പെട്ടവർക്കു പത്രോസ് മറുപടി നൽകി. അന്ത്യമഴയുടെ കാലഘട്ടം യഥാർത്ഥവും വ്യാജവും ആയ അന്ത്യമഴ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. കർത്താവിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം എപ്പോഴും രണ്ടുതരത്തിലുള്ള ആരാധകരെ ഉളവാക്കുന്നു; ആ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്നു. യോവേലിൽ അവിശ്വസ്തരുടെ വായിൽ നിന്നു വെട്ടിക്കളയപ്പെടുന്നതാകുന്നു വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം, അല്ലെങ്കിൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട വീഞ്ഞ്.

> മദ്യപാനികളേ, ഉണരുവിൻ, വിലപിപ്പിൻ; വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്നവരൊക്കെയും, പുതുവീഞ്ഞിന്മേൽ നിലവിളിപ്പിൻ; അതു നിങ്ങളുടെ വായിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യോവേൽ 1:5.

യോവേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ലോഡിക്കേയയിലെ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലെ ദുഷ്ട കർഷകർ, “പുതുവീഞ്ഞ്” അവരുടെ വായിൽ നിന്നു “മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടുകയും ന്യായവിധിക്കു വിധേയരാകുകയും ചെയ്യുന്നു. “ഭോജനയാഗവും പാനീയയാഗവും” മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, അന്ത്യമഴയിലെ ദൈവാത്മാവിന്റെ പകർച്ച, ദുഷ്ടരായ മദ്യപ കർഷകരിൽ നിന്നു ദൈവം മുറിച്ചുകളയുകയോ പിൻവലിക്കുകയോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

> ഭോജനയാഗവും പാനീയയാഗവും യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽനിന്ന് നിലച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; യഹോവയുടെ ശുശ്രൂഷകരായ പുരോഹിതന്മാർ ദുഃഖിക്കുന്നു. വയൽ ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു, ദേശം വിലപിക്കുന്നു; ധാന്യം നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; പുതുവീഞ്ഞ് ഉണങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; എണ്ണ ക്ഷയിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു. കർഷകരേ, നിങ്ങൾ ലജ്ജിക്കുവിൻ; മുന്തിരിത്തോട്ടം പരിപാലിക്കുന്നവരേ, ഗോതമ്പിന്റെയും യവത്തിന്റെയും കാരണമായി നിലവിളിപ്പിൻ; വയലിന്റെ കൊയ്ത്ത് നശിച്ചുപോയതുകൊണ്ടു തന്നെ. മുന്തിരിവള്ളി ഉണങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു, അത്തിവൃക്ഷം ക്ഷയിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; മാതളനാരകവൃക്ഷവും ഈന്തപ്പനയും ആപ്പിൾവൃക്ഷവും, അങ്ങനെ വയലിലെ സകലവൃക്ഷങ്ങളും വാടിപ്പോയിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യപുത്രന്മാരിൽനിന്ന് ആനന്ദം വാടിപ്പോയതിനാൽ തന്നേ. പുരോഹിതന്മാരേ, അര കെട്ടി വിലപിപ്പിൻ; യാഗപീഠത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകരേ, നിലവിളിപ്പിൻ; എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകരേ, വരുവിൻ, രാപ്പകലൊട്ടാകെ രട്ടുടുത്തു കിടപ്പിൻ; ഭോജനയാഗവും പാനീയയാഗവും നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്ന് തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു ഉപവാസം വിശുദ്ധീകരിപ്പിൻ, ഒരു മഹാസഭ വിളിച്ചുകൂട്ടുവിൻ, മൂപ്പന്മാരെയും ദേശത്തിലെ സകലനിവാസികളെയും നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ ആലയത്തിലേക്കു ചേർക്കുവിൻ; യഹോവയോടു നിലവിളിപ്പിൻ: അയ്യോ, ആ ദിവസം! യഹോവയുടെ ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു; സർവ്വശക്തനിൽനിന്നുള്ള നാശംപോലെ അതു വരും. നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്കു മുമ്പിൽ തന്നേ ആഹാരം മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടിട്ടില്ലയോ? അതെ, നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്ന് സന്തോഷവും ആനന്ദവും ഇല്ലാതായിട്ടില്ലയോ? യോവേൽ 1:9–16.

യോവേലിൽ യെശയ്യാവിന്റെ “എഫ്രയീമിലെ മദ്യപാനികൾ” “ഉണരുമ്പോൾ,” അവർ ഉണർന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന സാഹചര്യം “പുതിയ വീഞ്ഞ്” ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. അത് ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിയമജനത്തിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗത്തിലെ “ധാന്യം” എന്നത് പൊതുവേ എല്ലാത്തരം ധാന്യങ്ങൾക്കുമുള്ള ഒരു പദമാണ്; ദൈവവചനം സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അപ്പം ആകുന്നു, ഈ ഭാഗത്തിൽ അത് “വ്യർത്ഥമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

“പുതിയ വീഞ്ഞ്” 9/11-ൽ എത്തിയ ഇന്നത്തെ സത്യസന്ദേശമാണ്. “പുതിയ വീഞ്ഞ് വറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു” എന്നും “വെട്ടിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നും പറയപ്പെടുന്നു; കാരണം “പുതിയ വീഞ്ഞ്” യിരെമ്യാവിന്റെ “പഴയ” പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നവർക്ക് മാത്രമേ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുള്ളു; ഒരു “പുതിയ” സന്ദേശം എപ്പോഴും “പഴയ” സന്ദേശത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. “വറ്റിപ്പോയി” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്കിന് എബ്രായത്തിൽ “ലജ്ജിക്കപ്പെടുക” എന്ന അർത്ഥമാണ്.

“ലജ്ജിതരാകുന്നവർ” യോവേലിന്റെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും പ്രധാന വിഷയമാണ്. എഫ്രയീമിലെ മദ്യപാനികൾ തങ്ങളുടെ കള്ളമായ പിമ്പുമഴ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ച് ലജ്ജിതരാകുന്നു; അതിനെ പലപ്പോഴും ‘സമാധാനവും സുരക്ഷയും’ എന്ന സന്ദേശം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ധാന്യം, പുതുവീഞ്ഞ്, എണ്ണ എന്നീ മൂന്ന് പ്രതീകങ്ങൾ പിമ്പുമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പിമ്പുമഴ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിപ്പകർച്ചയായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തി പാപത്തെയും നീതിയെയും ന്യായവിധിയെയുംക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ്; അതും അതേ ക്രമത്തിൽ തന്നേ. ദൈവവചനം പാപത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു; അതിനെ “ധാന്യം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. “പുതുവീഞ്ഞ്” കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നതു, പരിശുദ്ധാത്മാവ് കൈവശമുള്ളവരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവൻ “മഴ”യാലും “വീഞ്ഞ്”യാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം “മഴ”യും “വീഞ്ഞ്”യും രണ്ടും ഒരു സന്ദേശമോ ഉപദേശമോ ആണെന്നത് എളുപ്പത്തിൽ തെളിയിക്കാവുന്നതാകുന്നു.

> എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു സത്യം പറയുന്നു: ഞാൻ പോകുന്നതു നിങ്ങൾക്കു ഹിതകരമാണ്; ഞാൻ പോകാതിരുന്നാൽ ആശ്വാസദാതാവ് നിങ്ങളുടെയടുക്കൽ വരികയില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ പിരിഞ്ഞുപോയാൽ അവനെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെയടുക്കൽ അയക്കും. അവൻ വന്നാൽ, പാപത്തെക്കുറിച്ചും നീതിയെക്കുറിച്ചും ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചും ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും: പാപത്തെക്കുറിച്ച്, അവർ എന്നിൽ വിശ്വസിക്കാത്തതുകൊണ്ട്; നീതിയെക്കുറിച്ച്, ഞാൻ എന്റെ പിതാവിങ്കൽ പോകുന്നതുകൊണ്ടും നിങ്ങൾ എന്നെ ഇനി കാണാതിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും; ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച്, ഈ ലോകത്തിന്റെ അധിപൻ ന്യായം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്. ഇനി നിങ്ങളോടു പറയേണ്ടതു എനിക്കു പലതുമുണ്ട്; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവ നിങ്ങൾക്കു സഹിക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ല. എങ്കിലും അവൻ, സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ്, വരുമ്പോൾ, നിങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലേക്കും നടത്തും; അവൻ സ്വമേധയാ സംസാരിക്കയില്ല; കേൾക്കുന്നതെല്ലാം അവൻ സംസാരിക്കും; വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും അവൻ നിങ്ങളെ അറിയിക്കും. യോഹന്നാൻ 16:7–13.

യോവേലിന്റെ “ധാന്യം” “പാപത്തെ” ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവവചനമാണ്. “പുതിയ” (present-truth) “വീഞ്ഞ്” (സന്ദേശം) എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വർത്തമാനസത്യസന്ദേശം മുഖേന തങ്ങളുടെ മാനുഷികതയെ ദൈവികതയോടു ബന്ധിപ്പിച്ചവരാൽ “നീതി” പ്രകടമാകുന്നു. “എണ്ണ” “ന്യായവിധിയുടെ” പ്രതീകമാണ്; കാരണം “ന്യായവിധി” വിധിക്കപ്പെടുന്നവർക്കു “എണ്ണ” ഉണ്ടോയെന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. യോവേലിന്റെ ധാന്യം, പുതിയ വീഞ്ഞ്, എണ്ണ എന്നിവ പാപം, നീതി, ന്യായവിധി എന്നിവയുടെ ബോധ്യപ്പെടുത്തലാണ്. പിമ്പേമഴയുടെ പകർച്ചയോടു ബന്ധപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിലെ സകല ഘടകങ്ങളും, 9/11 മുതൽ യോവേൽ അവരോടു “ഉണരുവിൻ!” എന്നു കല്പിക്കുന്നപ്പോൾ ആരംഭിച്ച്, ലവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തെ പരീക്ഷിക്കേണ്ട സത്യങ്ങളായി രൂപംകൊള്ളുന്നു.

അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശത്തിലെ മൂന്ന് പ്രതീകങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളോടു സമാന്തരമാണ്; കൂടാതെ “കർഷകർ” “ലജ്ജിക്കേണ്ടതും” “മുന്തിരിത്തോട്ടക്കാരൻമാർ” “വിലപിക്കേണ്ടതുമാണ്.” യോവേലിൽ ദൈവജനങ്ങൾ ഒരിക്കലും ലജ്ജിക്കേണ്ടവരല്ല.

> ഞാൻ യിസ്രായേലിന്റെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്നു എന്നും, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു എന്നും, മറ്റൊരുവൻ ഇല്ല എന്നും നിങ്ങൾ അറിയും; എന്റെ ജനങ്ങൾ ഒരിക്കലും ലജ്ജിക്കുകയില്ല. യോവേൽ 2:27.

തോട്ടക്കാരും മുന്തിരിത്തോട്ടം പരിപാലിക്കുന്നവരും ലജ്ജിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നു; അവർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കള്ളമായ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം, തങ്ങൾ പരിപാലിക്കേണ്ടതിന്നു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ ജീവൻ ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ ശക്തിയില്ലാത്തതാകകൊണ്ടു. അഡ്വെന്റിസം തങ്ങളുടെ പ്രവാചകസ്ത്രീമുഖാന്തരം, അന്ത്യമഴയുടെ അനുഭവം നിറവേറ്റുവാൻ തങ്ങൾ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്നു അറിയുന്നു; എങ്കിലും വയലുകളുടെ ഫലം വാടിപ്പോയിരിക്കുന്നു. അവർ പ്രത്യേകിച്ച് “ഗോതമ്പിന്നും യവത്തിനും വേണ്ടി” ലജ്ജിച്ചും കരഞ്ഞുംകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനദിവസത്തിലെ “യവ”ത്തിന്റെ ആദ്യഫലാർപ്പണം, പെന്തെക്കൊസ്തുനാളിലെ “ഗോതമ്പ്” ആദ്യഫലാർപ്പണത്തോടുകൂടെ പെന്തെക്കൊസ്തിൽ അവസാനിച്ച പെന്തെക്കൊസ്തുകാലം ആരംഭിച്ചു. എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാർ ലജ്ജിക്കുന്നു; കാരണം അവർ പെന്തെക്കൊസ്തുകാലത്തിന്റെ തെറ്റായ വശത്താണ് നിൽക്കുന്നത്; അന്ത്യമഴ പെയ്യുന്ന സമയമായ 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ആ കാലം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

> “അനേകർ മുൻമഴയെ വലിയ അളവിൽ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം ഇങ്ങനെ അവർക്കായി ഒരുക്കിയിട്ടുള്ള സകല പ്രയോജനങ്ങളും അവർ പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല. ആ കുറവ് പിൻമഴയാൽ നികത്തപ്പെടുമെന്നു അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. കൃപയുടെ ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായ പകർച്ച ലഭിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന് തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തുറക്കാമെന്നാണവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അവർ ഭയങ്കരമായൊരു തെറ്റാണ് ചെയ്യുന്നത്. ദൈവം തന്റെ വെളിച്ചവും ജ്ഞാനവും നല്കിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യഹൃദയത്തിൽ ആരംഭിച്ച പ്രവൃത്തി നിരന്തരം മുന്നോട്ടുപോവേണ്ടതാണ്. ഓരോ വ്യക്തിയും തനിക്കുള്ള അനിവാര്യത സ്വയം മനസ്സിലാക്കണം. ഹൃദയം സകല മലിനതകളിൽനിന്നും ശൂന്യമാക്കപ്പെടുകയും ആത്മാവിന്റെ വാസത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വേണം. പാപസമ്മതം നടത്തുകയും പാപം ഉപേക്ഷിക്കുകയും, ആത്മാർത്ഥമായ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും ദൈവത്തോടുള്ള സമർപ്പണത്തിലൂടെയും തന്നെയായിരുന്നു പ്രാരംഭ ശിഷ്യന്മാർ പെന്തെക്കോസ്ത് ദിനത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയ്ക്കായി ഒരുങ്ങിയത്. അതേ പ്രവൃത്തി, എന്നാൽ അതിലും വലിയ അളവിൽ, ഇപ്പോൾ ചെയ്യപ്പെടണം. അപ്പോൾ മനുഷ്യപ്രതിനിധി അനുഗ്രഹം അപേക്ഷിച്ച്, തന്റെ സംബന്ധമായ പ്രവൃത്തി കർത്താവ് പരിപൂർണമാക്കുവാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു വേണ്ടിയിരുന്നത്. പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചതും ദൈവം തന്നെയാണ്; മനുഷ്യനെ യേശുക്രിസ്തുവിൽ സമ്പൂർണ്ണനാക്കി, അവൻ തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ മുൻമഴയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കൃപയെ യാതൊരു വിധത്തിലും അവഗണിക്കരുത്. തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന വെളിച്ചത്തിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്കേ അധികം വെളിച്ചം ലഭിക്കൂ. പ്രവർത്തനസജ്ജമായ ക്രിസ്തീയ സദ്ഗുണങ്ങളെ പ്രകടമാക്കുന്നതിൽ നാം ദൈനന്ദിനം പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാത്തപക്ഷം, പിൻമഴയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രകടനങ്ങളെ നാം തിരിച്ചറിയുകയില്ല. അത് നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഹൃദയങ്ങളിലൊക്കെയും പെയ്യിക്കൊണ്ടിരിക്കാം, എങ്കിലും നാം അതിനെ ഗ്രഹിക്കുകയോ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “പെന്തെക്കോസ്ത് കാലം” എന്ന് വിളിക്കുന്ന രേഖയുടെ പ്രസക്തിയിൽ, “മുമ്പത്തെ മഴ” എന്നത് ക്രിസ്തു പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം തന്റെ സ്വർഗീയ സംഗമത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന് ശിഷ്യന്മാരിന്മേൽ ശ്വസിച്ചതായിരുന്നു. ഈ പ്രസക്തിയിൽ “പിന്നത്തെ മഴ” പെന്തെക്കോസ്തായിരുന്നു. പെന്തെക്കോസ്ത് കാലത്തിന്റെ ആൽഫയിൽ ഏതാനും തുള്ളികൾ ശിഷ്യന്മാരിന്മേൽ ശ്വസിക്കപ്പെട്ടു; ഒമേഗയിൽ, ശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ശിഷ്യന്മാർ അഗ്നിനാവുകളോടെ സമസ്ത ലോകത്തോടും സംസാരിച്ചു. ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒരു പ്രകടനം. ആരംഭത്തിൽ ഒരു സന്ദേശത്തിലൂടെ ദൈവത്വം പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ മനുഷ്യരാശിയിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുന്നു; അവസാനത്തിൽ, നാവുകൾ (മനുഷ്യత్వം) എന്നും അഗ്നി (ദൈവത്വം) എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ദൈവത്വവും മനുഷ്യತ್ವവും യോജിച്ചുകൂടി, ഒരു സന്ദേശത്തിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ മനുഷ്യരാശിയിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുന്നു. ആരംഭത്തിലുള്ള യവത്തിന്റെ ആദ്യഫല സമർപ്പണം ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; പെന്തെക്കോസ്തിലെ ഗോതമ്പിന്റെ രണ്ടു അപ്പങ്ങളുടെ ആദ്യഫല സമർപ്പണം പെന്തെക്കോസ്തിനോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

പുളിപ്പു—പാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം—ഉൾപ്പെട്ട ഏക വഴിപാടു ആ രണ്ടു അപ്പങ്ങളായിരുന്നു. ആ അപ്പങ്ങൾ ചുട്ടെടുത്തതായിരുന്നു; അതുവഴി പാപം നീക്കപ്പെട്ടതിനെ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എങ്കിലും, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു ഊഞ്ഞാലാട്ട് അപ്പങ്ങൾ, മലാഖി മൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു ശുദ്ധീകരിച്ച പാപികളായ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ആയിരുന്നു എന്ന സത്യത്തെ അത് നിലനിർത്തുന്നു. അതിനാൽ, പെന്തെക്കോസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആൽഫാ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അപ്പം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ഉപദേശിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒമേഗാ, അതേ ശിഷ്യന്മാരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെട്ട രണ്ടു അപ്പങ്ങളായി പ്രതീകീകരിച്ചു. അതിനാൽ, അഗ്നിനാവുകളുടെ ദൈവികതയുടെയും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെയും പ്രതീകവും, ശിഷ്യന്മാർ സന്ദേശം ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നതിനെ മുൻസൂചിപ്പിച്ച ഊഞ്ഞാലാട്ട് വഴിപാടിന്റെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കലും, ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന്, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം യേശുക്രിസ്തുവിനെ സമ്പൂർണ്ണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു വഴിപാടായി ഉയർത്തപ്പെടേണ്ടവരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; യേശുക്രിസ്തു ദൈവികതയും മനുഷ്യത്വവും ചേർന്ന ആ ഏകത്വം പാപം ചെയ്യുന്നില്ലെന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“മുൻമഴ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കെ,” “ദൈവം” “മുൻമഴയോടുകൂടെ” “നൽകിയ” “എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെയും” “കുറവ്” “പിന്നാമ്പുറമഴയാൽ നികത്തപ്പെടും” എന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് “ഭയങ്കരമായൊരു തെറ്റാണ്.” മുൻമഴ യിരെമ്യാവിന്റെ “പുരാതന പാതകൾ” ആകുന്നു; 9/11-ൽ നടക്കേണ്ട പാതയായി അവ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. ഇത് “ഭയങ്കരമായൊരു തെറ്റാണ്”; അതുപോലെതന്നെ, ജനങ്ങളെ തങ്ങൾക്കു പാറമേൽ പണിതിരിക്കുന്ന ഒരു പിന്നാമ്പുറമഴ സന്ദേശമുണ്ടെന്ന് ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ശക്തമായൊരു വഞ്ചനയും ആകുന്നു; എന്നാൽ അവസാനം അവരുടെ സന്ദേശം മണലിന്മേൽ പണിതിരുന്നതാണെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തുന്നു.

പിന്നാക്കമഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ആരാണ് മദ്യപിച്ചിരുന്നതും ആരല്ലാതിരുന്നതും എന്ന് നേരിട്ട് വിശദീകരിക്കാൻ പത്രൊസ് ലജ്ജിച്ചില്ല. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; യോവേൽ “എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാർ” ഉണർന്നു, പിന്നാലെപ്പിന്നാക്കമഴയുടെ ശക്തിക്കു കീഴിൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചഘോഷം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട ജനമാകുന്നതിനുള്ള പ്രത്യേകാവകാശം എന്നേക്കുമായി നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകൊണ്ട് അവർ നേരിടപ്പെടുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പിന്നാക്കമഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ഇടവേളയിൽ വികസിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മുദ്രകുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ കുഞ്ഞാടു എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവനെ അവിടെത്തന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവരാണ്.

പെന്തെക്കൊസ്തിൽ പത്രോസ്, യോവേൽ പുസ്തകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശം പ്രസംഗിക്കുന്ന ആ ജനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രത്തിലുടനീളം പെന്തെക്കൊസ്ത് ആചരിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ലഭിച്ചിരുന്ന യെഹൂദന്മാരെ, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പെന്തെക്കൊസ്തുകളും മുൻകൂട്ടി വിരൽചൂണ്ടിയിരുന്ന ആ പെന്തെക്കൊസ്ത് ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയാകുന്നു എന്ന് പത്രോസ് അറിയിക്കുകയായിരുന്നു. എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാരെപ്പോലെ, യെഹൂദന്മാരും ബാബേലിന്റെ വീഞ്ഞിൽ അത്രയും മത്തായിരുന്നതിനാൽ, യോവേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പത്രോസിനെയും പതിനൊന്നുപേരെയും അവർ മദ്യപിച്ചവരാണെന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തി. യോവേലിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാർ “ഉണരുമ്പോൾ”, രണ്ട് വർഗ്ഗങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്ന അന്തിമമഴയുടെ പരിശോധനാ പ്രക്രിയയെ അവർ നേരിടുന്നു. ആ പരിശോധനാ പ്രക്രിയയിൽ, ഒരു വർഗ്ഗം അന്തിമമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു; മറ്റൊരു വർഗ്ഗം അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

> “അന്തിമമഴയ്ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മുടെ മേൽ വീഴുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞിനെയും മഴത്തുള്ളികളെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വന്തമാക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മേൽ അത് വരുന്നു. നാം പ്രകാശത്തിന്റെ ശകലങ്ങളെ ശേഖരിക്കുമ്പോൾ, നാം അവനിൽ ആശ്രയിക്കണമെന്നു ഇച്ഛിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ള കരുണകളെ വിലമതിക്കുമ്പോൾ, ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിറവേറും. ‘ഭൂമി തന്റെ മുളയെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതുപോലെയും, തോട്ടം അതിൽ വിതെച്ചിരിക്കുന്നവയെ മുളപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും, അതുപോലെ യഹോവയായ കർത്താവു സകല ജാതികളുടെ മുമ്പാകെ നീതിയും സ്തുതിയും മുളപ്പിച്ചുവരുത്തും.’ യെശയ്യാവ് 61:11. സർവ്വഭൂമിയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറയേണ്ടതാണ്.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“തിരിച്ചറിയുക” എന്നത് “അറിവിനെ വീണ്ടും ഓർക്കുകയോ വീണ്ടെടുക്കുകയോ ചെയ്യുക” എന്നർത്ഥമാകുന്നു; കാരണം, ശേഷമഴയുടെ സന്ദേശം അതിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്ന മുൻകാല വിശുദ്ധ ചരിത്രങ്ങളാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിനത്തിലെ പത്രോസിന്റെ ചരിത്രം യോവേൽ അവതരിപ്പിച്ച ചരിത്രഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. പത്രോസിന്റെ നിവൃത്തിയോടുകൂടിയ യോവേലിന്റെ പശ്ചാത്തലം 1844-ലെ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ ചരിത്രത്തിന് രണ്ടു സാക്ഷികളെ നൽകുന്നു. ആ മൂന്നു സാക്ഷികളും (മറ്റുള്ളവരും) ശേഷമഴയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിന്റെയും സന്ദേശത്തിന്റെയും ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി “തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു.”

ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്ത് പിന്നെ മടങ്ങിവന്ന് ശിഷ്യന്മാരുടെ മേൽ ശ്വാസം വീശിയപ്പോൾ, അത് പെന്തെക്കോസ്തിലെ മഹാ പകർച്ചയ്ക്കുമുമ്പുള്ള “അൽപം തുള്ളികൾ” എന്നതുപോലെയായിരുന്നു. ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയുടെ ഒരു പ്രത്യക്ഷീകരണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിൽ നിന്നു ശിഷ്യന്മാർക്കു ലഭിച്ച ആ അൽപം തുള്ളികൾ, ഒമേഗയിലും ശിഷ്യന്മാരിൽ നിന്നു ലോകത്തേക്കുള്ള സന്ദേശത്തിന്റെ പകർച്ചയിലും അവസാനിക്കുന്ന പെന്തെക്കോസ്തുകാലത്തിന്റെ ആൽഫയാണ്. ആൽഫ യവത്തിന്റെ ആദ്യഫലനിവേദനത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് ഗോതമ്പിന്റെ ആദ്യഫലനിവേദനത്താൽ അവസാനിക്കുന്നു. പിന്മഴയുടെ ആരംഭം 9/11-ന് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ നിലംപതിച്ചതിനാൽ അടയാളപ്പെട്ടു. ഇത് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 9/11 യവത്തിന്റെ ആദ്യഫലനിവേദനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഞായറാഴ്ചനിയമം ഗോതമ്പിന്റെ ആദ്യഫലനിവേദനമാണ്.

എഫ്രയീമിലെ മദ്യപന്മാർക്ക് അവരുടെ രാജ്യം അവരിൽ നിന്ന് എടുത്ത് യുക്തിയായ ഫലങ്ങൾ കായ്ക്കുന്ന ഒരു ജനതയ്ക്കു നല്കപ്പെടുമെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ബോധ്യപ്പെടുന്നു. “ഭോജന”യാഗവും “പാന”യാഗവും യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽ നിന്ന് മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും “പുതുവീഞ്ഞ്” അവരുടെ വായിൽ നിന്ന് മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് യോവേൽ മദ്യപന്മാരുടെ അനുസരണക്കേടിനെ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. എബ്രായത്തിൽ “പുതുവീഞ്ഞ്” എന്നത് പുതുതായി പിഴിഞ്ഞെടുത്ത രസമാകുന്നു; എന്നാൽ അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ മദ്യപന്മാർ കുടിക്കുന്ന “വീഞ്ഞ്” പുളിച്ച രസമാണ്. വീഞ്ഞിന്റെ ഈ രണ്ടു തരങ്ങളും ഉപദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; യോവേലിന്റെ പ്രസംഗസന്ദർഭത്തിൽ ആ ഉപദേശം പിമ്പെയ്മഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. എഫ്രയീമിലെ മദ്യപന്മാർ പുളിച്ച രസമാണ് കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്; അതുകൊണ്ട് അവർ “പുതിയ”, പുതുതായി പിഴിഞ്ഞെടുത്ത രസത്തിൽ നിന്ന് “മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” വീഞ്ഞിന്റെ ഈ രണ്ടു തരങ്ങളും പിമ്പെയ്മഴയുടെ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മദ്യപന്മാർ ശുദ്ധസന്ദേശത്തിൽ നിന്ന് “മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” “മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായപദം മൃഗങ്ങളെ വെട്ടി അവയുടെ ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടന്ന് കടന്നുപോകുന്ന പുരാതന നിയമാചാരത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. “മുറിച്ചുകളയപ്പെടുക” എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ നിയമജനമായി നിരസിക്കപ്പെടുക എന്നർത്ഥം വഹിക്കുന്നു.

യോവേലിന്റെ പുസ്തകം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1798-ൽ ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമായതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായ മില്ലറൈറ്റുകളോടുകൂടി ആരംഭിച്ച്, 1989-ൽ ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചിതമായതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തോടുകൂടി സമാപിക്കുന്നു. ആരംഭത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ച എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് യോഗത്തിൽ നിന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ നിരാശവരെ ഉള്ള കാലഘട്ടത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രം മത്തായി ഇരുപത്തഞ്ചിലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ നിറവേറ്റി; അതേ ചരിത്രം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

> “മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

> “പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധതിരിക്കാറുള്ളത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ ഭോഷികളായിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറിയിട്ടുണ്ട്, ഇനിയും നിറവേറും; കാരണം ഇതിന് ഈ കാലത്തോടുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം പോലെ ഇതും നിറവേറിയിട്ടുണ്ട്, കാലത്തിന്റെ അവസാനംവരെ വർത്തമാനസത്യമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ദുഷ്ടതയിലും, വഞ്ചനയിലും, മോഹഭ്രമത്തിലിലും, മരണത്തിന്റെ തികച്ചും നിഴലിൽ—ഉറക്കത്തിൽ, ഉറക്കത്തിൽ—കിടക്കുന്ന ഒരു ലോകമുണ്ട്. അവരെ ഉണർത്തുവാൻ ആത്മവേദന അനുഭവിക്കുന്നവർ ആർ? ഏതു ശബ്ദത്തിനാണ് അവരെ എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയുക? ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ നേരിടുവാൻ പുറപ്പെടുവിൻ’ എന്ന അടയാളം കൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഭാവിയിലേക്കാണ് എന്റെ മനസ്സ് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ചിലർ തങ്ങളുടെ ദീപങ്ങളെ വീണ്ടും നിറയ്ക്കുവാൻ ആവശ്യമായ എണ്ണ സമ്പാദിക്കുന്നതു വൈകിച്ചിരിക്കുമെന്നതിനാൽ, അതിയായി വൈകിയശേഷം മാത്രമേ അവർ തിരിച്ചറിയുകയുള്ളു: എണ്ണകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സ്വഭാവം കൈമാറാവുന്നതല്ല. ആ എണ്ണ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയാണ്. അത് സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സ്വഭാവം കൈമാറാവുന്നതല്ല. ഒരാളും മറ്റൊരാളിന്നായി അതു സമ്പാദിച്ചു കൊടുക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. ഓരോരുത്തനും പാപത്തിന്റെ എല്ലാ കറകളിൽ നിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്വഭാവം തനിക്കായി സ്വന്തമാക്കേണ്ടതാണ്.” Bible Echo, May 4, 1896.

“ദുഷ്ടതയിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ലോകത്തെ” “ഉണർത്തുവാൻ ആത്മവേദന അനുഭവിക്കുന്നവർ” ആരാണ്? യോവേൽ ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നു:

> അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: യഹോവയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും; യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ സീയോൻപർവ്വതത്തിലും യെരൂശലേമിലും വിടുതൽ ഉണ്ടാകും; യഹോവ വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന ശേഷിപ്പിനും അതു ഉണ്ടായിരിക്കും. യോവേൽ 2:32.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടർന്നു പരിഗണിക്കും.

> “പുനരുത്ഥാനദിവസത്തിന്റെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരത്തോടടുത്ത സമയത്ത്, ശിഷ്യന്മാരിൽ രണ്ടുപേർ യെരൂശലേമിൽനിന്ന് എട്ടു മൈൽ ദൂരെയുള്ള ചെറിയ പട്ടണമായ എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ആയിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഈ ശിഷ്യന്മാർക്ക് യാതൊരു പ്രമുഖ സ്ഥാനവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എങ്കിലും അവർ അവനിലുള്ള ആത്മാർഥ വിശ്വാസികളായിരുന്നു. അവർ പസഹ ആചരിക്കുവാൻ നഗരത്തിലേക്കു വന്നിരുന്നതായിരുന്നു; അടുത്തിടെ സംഭവിച്ച സംഭവങ്ങളാൽ അവർ അത്യന്തം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരുന്നു. കല്ലറയിൽനിന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം നീക്കപ്പെട്ട കാര്യമെക്കുറിച്ചുള്ള ആ പ്രഭാതവാർത്തയും, ദൂതന്മാരെ കണ്ടതും യേശുവിനെ കണ്ടുമുട്ടിയതുമെന്ന സ്ത്രീകളുടെ വിവരംയും അവർ കേട്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർ ധ്യാനിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്കു മടങ്ങുകയായിരുന്നു. ദുഃഖഭാരത്തോടെ അവർ തങ്ങളുടെ സായാഹ്നയാത്ര തുടരുകയും, വിചാരണയുടെയും ക്രൂശീകരണത്തിന്റെയും ദൃശ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു പരസ്പരം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിന് മുമ്പ് ഒരിക്കലും അവർ ഇത്രയും പൂർണ്ണമായി നിരുത്സാഹപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. പ്രത്യാശയില്ലാതെയും വിശ്വാസരഹിതരായും അവർ ക്രൂശിന്റെ നിഴലിൽ നടന്നു.”

> “അവർ അവരുടെ യാത്രയിൽ ഏറെ ദൂരം മുന്നോട്ടുപോയിരുന്നില്ല; അപ്പോഴേക്കും ഒരു അപരിചിതൻ അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു; എന്നാൽ അവർ അവരുടെ ദുഃഖത്തിലും നിരാശയിലും അത്രയും മുഴുകിയിരുന്നതിനാൽ അവനെ സൂക്ഷ്മമായി ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയചിന്തകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സംഭാഷണം തുടർന്നു. ക്രിസ്തു നൽകിയ പാഠങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അവർ വിചാരവിനിമയം നടത്തിയത്; എന്നാൽ ആ പാഠങ്ങൾ അവർക്കു ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തവയായി തോന്നി. സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, യേശു അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. അവരുടെ ദുഃഖം അവൻ കണ്ടിരുന്നു; അവരുടെ മനസ്സിലേക്കു ഈ ചിന്തയെ കൊണ്ടുവന്ന പരസ്പരവിരുദ്ധവും കുഴപ്പമുണർത്തുന്നതുമായ ആശയങ്ങളെ അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു—ഇങ്ങനെ അത്യന്തം അപമാനിക്കപ്പെടുവാൻ തന്നേ സമ്മതിച്ച ഈ മനുഷ്യൻ ക്രിസ്തുവാകുമോ? അവരുടെ ദുഃഖം അടക്കിവെക്കാനായില്ല, അവർ കരഞ്ഞു. അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ സ്നേഹത്തിൽ അവനോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് യേശു അറിഞ്ഞിരുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുമാറ്റുകയും അവരെ സന്തോഷത്താലും ആനന്ദത്താലും നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ അവൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ ആദ്യം, അവർ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത പാഠങ്ങൾ അവൻ അവർക്കു നൽകേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.”

> “‘അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഈ വാക്കുകൾ എന്ത്? എന്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ദുഃഖിതരായി ഇരിക്കുന്നു?’ അവരിൽ ഒരുവനായ, ക്ലെയോപ്പാസ് എന്നു പേരുള്ളവൻ, അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞത്: ‘ഈ ദിവസങ്ങളിൽ യെരൂശലേമിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ അറിയാത്ത ഏക പരദേശി നീ മാത്രമോ?’ അവർ തന്റെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ നിരാശ അവനോടു പറഞ്ഞു: ‘അവൻ ദൈവത്തിന്റെയും സർവ്വജനത്തിന്റെയും മുമ്പാകെ പ്രവൃത്തിയിലും വചനത്തിലും ശക്തനായ ഒരു പ്രവാചകനായിരുന്നു;’ എന്നാൽ, ‘ഞങ്ങളുടെ മഹാപുരോഹിതന്മാരും ഭരണാധികാരികളും,’ അവർ പറഞ്ഞു, ‘അവനെ മരണശിക്ഷയ്ക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു, ക്രൂശിച്ചുകളഞ്ഞു.’ നിരാശകൊണ്ട് വേദനിച്ച ഹൃദയങ്ങളോടും വിറയുന്ന അധരങ്ങളോടും കൂടി അവർ ചേർത്തുപറഞ്ഞു: ‘ഇസ്രായേലിനെ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ ഇരുന്നതു അവനാണെന്നു ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിച്ചു; ഇതൊക്കെയുടെ പുറമെ, ഈ സംഭവങ്ങൾ നടന്നിട്ട് ഇന്ന് മൂന്നാം ദിവസമാണ്.’”

> “ശിഷ്യന്മാർ ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങൾ ഓർത്തില്ലെന്നും, സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രഹിച്ചില്ലെന്നും എത്ര വിചിത്രം! തന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ ആദ്യഭാഗം എത്ര യാഥാർത്ഥ്യമായി നിവൃത്തിയായോ, അതുപോലെ തന്നെ അവസാന ഭാഗവും നിശ്ചയമായി നിവൃത്തിയാകും എന്നും, മൂന്നാം ദിവസം അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും എന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. അവർ ഓർക്കേണ്ടിയിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു. പുരോഹിതന്മാരും ഭരണാധികാരികളും ഇതു മറന്നില്ല. ‘തയ്യാറെടുപ്പ് ദിവസത്തിനുശേഷമുള്ള ദിവസം മഹാപുരോഹിതന്മാരും പരീശന്മാരും പീലാത്തോസിന്റെ അടുക്കൽ കൂടിച്ചെന്നു: സ്വാമീ, ആ വഞ്ചകൻ ജീവനോടിരിക്കുമ്പോൾ, മൂന്നു ദിവസത്തിനു ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും എന്നു പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞു. മത്തായി 27:62, 63. എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർ ഈ വചനങ്ങൾ ഓർത്തില്ല.”

> “‘അപ്പോൾ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: പ്രവാചകന്മാർ പ്രസ്താവിച്ച സകലവും വിശ്വസിപ്പാൻ മന്ദഹൃദയരായ മൂഢന്മാരേ; ക്രിസ്തു ഈ കാര്യങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു തന്റെ മഹത്വത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതല്ലയോ?’ ഈ അന്യനായവൻ ആർ ആകുമെന്നു ശിഷ്യന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു; കാരണം, അവൻ അവരുടെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കുതന്നെ പ്രവേശിച്ച്, ഇത്ര ഗൗരവത്തോടും കോമളതയോടും സഹാനുഭൂതിയോടും കൂടെ, അത്തരം പ്രത്യാശാഭരിതമായി സംസാരിച്ചിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ വഞ്ചനയ്ക്കു ശേഷം ആദ്യമായി അവർ പ്രത്യാശ അനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങി. പലപ്പോഴും അവർ തങ്ങളുടെ സഹയാത്രികനെ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അവന്റെ വാക്കുകൾ ക്രിസ്തു തന്നേ സംസാരിക്കുമായിരുന്ന വാക്കുകളാണെന്നു അവർ വിചാരിച്ചു. അവർ അതിശയത്തോടെ നിറഞ്ഞു; സന്തോഷഭരിതമായ പ്രത്യാശയാൽ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ മിടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

> “വേദപുസ്തകചരിത്രത്തിന്റെ ആൽഫയായ മോശെയിൽ തുടങ്ങി, ക്രിസ്തു സകല തിരുവെഴുത്തുകളിലുമായി തനിക്കു സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളെ അവർക്കു വ്യാഖ്യാനിച്ചു. അവരോടു താൻ ആദ്യം തന്നെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തൃപ്തരായേനേ. അവരുടെ ആനന്ദത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ അവർക്ക് ഇനി ഒന്നിനും വിശപ്പുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ പഴയ നിയമത്തിലെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും പ്രവചനങ്ങളും തനിക്കു സാക്ഷ്യംവഹിച്ചതിനെ അവർ ഗ്രഹിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമായിരുന്നു. അവയുടെ മേലായിരിക്കണം അവരുടെ വിശ്വാസം സ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ടത്. അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതിന് ക്രിസ്തു യാതൊരു അത്ഭുതവും പ്രവർത്തിച്ചില്ല; പകരം, തിരുവെഴുത്തുകളെ വിശദീകരിക്കുകയെന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ആദ്യപ്രവൃത്തി. അവന്റെ മരണത്തെ അവർ തങ്ങളുടെ സകല പ്രത്യാശകളുടെയും നാശമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ പ്രവാചകന്മാരിൽ നിന്നു അവൻ കാണിച്ചുതന്നു: അവരുടെ വിശ്വാസത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവ് അതുതന്നെയായിരുന്നു.”

> ഈ ശിഷ്യന്മാരെ ഉപദേശിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ദൗത്യത്തിന് സാക്ഷിയായുള്ള പഴയ നിയമത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം യേശു പ്രകടമാക്കി. ഇപ്പോൾ പലരും ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നവർ, പഴയ നിയമം ഇനി യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ലെന്നു വാദിച്ച് അതിനെ തള്ളിക്കളയുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങനെ അല്ല ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശം. അതിനെ അവൻ അത്രയേറെ മഹത്തായി വിലമതിച്ചതിനാൽ, ഒരിക്കൽ അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘മോശെയുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും വാക്ക് അവർ കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഒരുവൻ മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റാലും അവർ സമ്മതിക്കയില്ല.’ ലൂക്കാ 16:31.

> ആദാമിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് കാലത്തിന്റെ അവസാന ദൃശ്യങ്ങളോളം പിതൃപുരുഷന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും മുഖാന്തരം സംസാരിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരമാണ്. പഴയ നിയമത്തിൽ രക്ഷകൻ വെളിപ്പെടുന്നത് പുതിയ നിയമത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ വ്യക്തമായി തന്നെയാണ്. പ്രവാചകപരമായ ഭൂതകാലത്തിൽനിന്നുള്ള വെളിച്ചമാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തെയും പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങളെയും വ്യക്തതയോടെയും സൗന്ദര്യത്തോടെയും പ്രകടമാക്കുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ അവന്റെ ദൈവത്വത്തിനുള്ള തെളിവാണ്; എന്നാൽ അവൻ ലോകത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനാണെന്നതിനുള്ള അതിലും ശക്തമായ തെളിവ്, പഴയ നിയമത്തിലെ പ്രവചനങ്ങളെ പുതിയ നിയമത്തിലെ ചരിത്രവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിൽ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു.

> “പ്രവചനത്തിൽനിന്നു തർക്കിച്ചുകൊണ്ട്, ക്രിസ്തു തന്റെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ താൻ എന്തായിരിക്കുമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു ശരിയായ ധാരണ നൽകി. മനുഷ്യരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കനുസൃതമായി തന്റെ സിംഹാസനവും രാജകീയ അധികാരവും ഏറ്റെടുക്കുവാനിരിക്കുന്ന ഒരു മെസ്സിയാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഏറ്റവും ഉന്നതസ്ഥാനത്തിൽനിന്നു ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥാനത്തേക്കുള്ള അവന്റെ അവരോഹണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ഗ്രഹണത്തിന് അതു തടസ്സമാകുമായിരുന്നു. തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ ധാരണകൾ ഓരോ പ്രത്യേകതയിലും നിർമ്മലവും സത്യവുമായിരിക്കണമെന്നു ക്രിസ്തു ആഗ്രഹിച്ചു. തനിക്കായി വിഹിതപ്പെടുത്തിയിരുന്ന കഷ്ടപ്പാടിന്റെ പാനപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് കഴിയുന്നത്ര അവർ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഇനിയും ഗ്രഹിച്ചുകൂടാത്ത ആ ഭയാനകമായ സംഘർഷം ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പെ ചെയ്ത ഉടമ്പടിയുടെ നിവൃത്തിയാണെന്നു അവൻ അവർക്കു കാണിച്ചു. ന്യായപ്രമാണലംഘകൻ ഏവനും പാപത്തിൽ തുടരുന്നുവെങ്കിൽ മരിക്കേണ്ടതുപോലെ, ക്രിസ്തുവും മരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ അതിന്റെ അവസാനം പരാജയത്തിൽ അല്ല, മഹിമാപൂർണ്ണവും നിത്യവുമായ ജയത്തിലായിരിക്കണം. ലോകത്തെ പാപത്തിൽനിന്നു രക്ഷിപ്പാൻ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തേണ്ടതുണ്ടെന്നു യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു. അവന്റെ അനുയായികൾ അവൻ ജീവിച്ചതുപോലെ ജീവിക്കയും, അവൻ പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെ ശക്തമായും അചഞ്ചലമായും പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കയും വേണം.”

> “ഇങ്ങനെ ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു സംസാരിച്ചു; അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ മനസ്സുകളെ തുറന്നു. ശിഷ്യന്മാർ ക്ഷീണിതരായിരുന്നു, എങ്കിലും സംഭാഷണം ശൈഥില്യപ്പെട്ടില്ല. ജീവന്റെയും ഉറപ്പിന്റെയും വചനങ്ങൾ രക്ഷകന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പൊഴിഞ്ഞു. എന്നിരുന്നാലും അവരുടെ കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ യെരൂശലേമിന്റെ പതനത്തെക്കുറിച്ചു അവരോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ വിധിക്കപ്പെട്ട ആ നഗരത്തെ കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചു നോക്കി. എങ്കിലും തങ്ങളോടുകൂടെ യാത്രചെയ്യുന്ന സഹചാരി ആരെന്നതു അവർ ഇനിയും സംശയിച്ചുപോലുമില്ല. അവരുടെ സംഭാഷണത്തിന്റെ വിഷയമായവൻ തന്നെയാണ് തങ്ങളുടെ അരികിലൂടെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നതെന്നു അവർ ചിന്തിച്ചില്ല; കാരണം ക്രിസ്തു മറ്റൊരാളിനെക്കുറിച്ചെന്നതുപോലെ തന്നെയെക്കുറിച്ചു പരാമർശിച്ചു. മഹോത്സവത്തിൽ സംബന്ധിച്ചിരുന്നവരിൽ ഒരാളും ഇപ്പോൾ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നതുമായ ഒരാളാണവൻ എന്നു അവർ വിചാരിച്ചു. കല്ലുകെട്ടുള്ള ദുര്‍ഗമമായ വഴിയിൽ അവർ നടക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ അവനും ശ്രദ്ധയോടെ നടന്നു; ഇടയ്ക്കിടെ അല്പവിശ്രമത്തിനായി അവരോടുകൂടെ നിൽക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ അവർ പർവ്വതപഥത്തിലൂടെ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ തന്റെ സ്ഥാനം വേഗത്തിൽ സ്വീകരിക്കാനിരുന്നവനും, ‘സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും സകല അധികാരവും എനിക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറയുവാൻ കഴിയുന്നവനും, അവരുടെ അരികിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മത്തായി 28:18.”

> യാത്രയ്ക്കിടയിൽ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചിരുന്നു; യാത്രക്കാർ അവരുടെ വിശ്രമസ്ഥലത്തെത്തുന്നതിനു മുമ്പേ വയലുകളിലെ തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ ജോലി അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ വസതിയിൽ പ്രവേശിക്കാനിരിക്കെ, ആ അന്യൻ തന്റെ യാത്ര തുടരുമെന്ന ഭാവത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർ അവനിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെട്ടതായി അനുഭവിച്ചു. അവരുടെ ആത്മാക്കൾ അവനിൽ നിന്നു കൂടുതൽ കേൾക്കുവാൻ ക്ഷുതിതരായിരുന്നു. “ഞങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കേണമേ,” അവർ പറഞ്ഞു. അവൻ ആ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നു തോന്നിയില്ല; എന്നാൽ അവർ അതിനെ അവന്റെ മേൽ നിർബന്ധിച്ചു, “സന്ധ്യയായിരിക്കുന്നു; ദിവസം വളരെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു,” എന്നു അപേക്ഷിച്ചു. ക്രിസ്തു ആ അപേക്ഷയ്ക്ക് വഴങ്ങി, “അവരോടുകൂടെ പാർക്കുവാൻ അകത്തു കയറി.”

> “ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ ക്ഷണം ശക്തമായി മുന്നോട്ടുവച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, തങ്ങളോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന സഹയാത്രികൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവാണെന്നു അവർ അറിഞ്ഞിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. ക്രിസ്തു തന്റെ സാന്നിധ്യം ആരുടേയും മേൽ ബലമായി ചുമത്തുന്നില്ല. താൻ ആവശ്യമുള്ളവരോടാണ് അവൻ താൽപര്യം കാണിക്കുന്നത്. അത്യന്തം വിനീതമായ ഭവനത്തിലേക്കും അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പ്രവേശിക്കും; ഏറ്റവും താഴ്മയുള്ള ഹൃദയത്തെയും ആശ്വസിപ്പിക്കും. എന്നാൽ മനുഷ്യർ സ്വർഗ്ഗീയ അതിഥിയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാനും അവൻ തങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കാനും അത്രയേറെ ഉദാസീനരായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ മുന്നോട്ടു കടന്നുപോകും. ഇങ്ങനെ അനേകർ വലിയ നഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു. വഴിയിലൂടെ അവൻ തങ്ങളോടുകൂടെ നടന്നപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അവനെ അറിയാതിരുന്നതുപോലെ, അവർ ക്രിസ്തുവിനെ അറിയുന്നില്ല.”

> ലളിതമായ അപ്പത്തിന്റെ സായാഹ്നഭോജനം ഉടൻ ഒരുക്കപ്പെടുന്നു. മേശയുടെ തലസ്ഥാനത്ത് ഇരിപ്പിടം സ്വീകരിച്ച അതിഥിയുടെ മുമ്പിൽ അത് വെക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൻ ആഹാരം ആശീർവദിക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ കൈകൾ നീട്ടുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ വിസ്മയത്തോടെ പിന്നോട്ടടിയുന്നു. അവരുടെ സഹയാത്രികൻ തങ്ങളുടെ കർത്താവു പതിവായി ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ തന്നേ കൃത്യമായി തന്റെ കൈകൾ നീട്ടുന്നു. അവർ വീണ്ടും നോക്കുന്നു; അപ്പോൾ, അവന്റെ കൈകളിൽ ആണികളുടെ പാടുകൾ അവർ കാണുന്നു. ഇരുവരും ഒരേ സമയം ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറയുന്നു: ഇതു കർത്താവായ യേശുവാകുന്നു! അവൻ മരിച്ചവരിൽ നിന്നു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു!

> “അവർ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് അവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതിന്നു മുമ്പോട്ടു വരുന്നു; എന്നാൽ അവൻ അവരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽനിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒടുവിൽ കല്ലറയിൽ കിടന്നിരുന്ന ശരീരത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന ഒരുവൻ നേരത്തെ ഇരുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കു അവർ നോക്കുകയും, പരസ്പരം ഇങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്യുന്നു: ‘വഴിയിൽ അവൻ ഞങ്ങളോടു സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, ഞങ്ങൾക്ക് വേദപുസ്തകങ്ങൾ തുറന്നു തന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, നമ്മുടെ ഹൃദയം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ജ്വലിച്ചില്ലയോ?’”

> “എന്നാൽ അറിയിക്കേണ്ട ഈ മഹത്തായ വാർത്തയുമായി അവർ ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാനാവില്ല. അവരുടെ ക്ഷീണവും വിശപ്പും അകന്നുപോയിരിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം രുചിക്കാതെയാക്കി വിട്ട്, ആനന്ദപൂർണ്ണരായി ഉടൻതന്നെ വീണ്ടും തങ്ങൾ വന്ന അതേ വഴിയിലൂടെ പുറപ്പെടുന്നു; നഗരത്തിലുള്ള ശിഷ്യന്മാരോടു ഈ വാർത്ത അറിയിക്കുവാൻ അവർ അതിവേഗം പോകുന്നു. ചില ഭാഗങ്ങളിൽ വഴി സുരക്ഷിതമല്ല; എങ്കിലും അവർ കുത്തനെയുള്ള ഇടങ്ങൾ കയറി കടക്കുന്നു, മിനുസമുള്ള പാറകളിൽ വഴുതി നീങ്ങിക്കൊണ്ട്. അവർ കാണുന്നില്ല, അവർ അറിയുന്നുമില്ല, തങ്ങളോടുകൂടെ ആ വഴി സഞ്ചരിച്ചവന്റെ സംരക്ഷണം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നതു. തീർത്ഥാടകരുടെ ദണ്ഡം കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ധൈര്യപ്പെടുന്നതിലും വേഗത്തിൽ പോകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മുന്നോട്ടു പ്രയത്നത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവർ വഴിതെറ്റുന്നു, എങ്കിലും അതിനെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഓടിയും, ചിലപ്പോൾ ഇടറിപ്പോകിയും, അവർ മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്നു; എല്ലായിടത്തും അവരുടെ അദൃശ്യ സഹയാത്രികൻ തൊട്ടരികെ കൂടെയുണ്ട്.”

> “രാത്രി ഇരുണ്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ നീതിയുടെ സൂര്യൻ അവരുടെമേൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ആനന്ദത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടുന്നു. അവർ ഒരു പുതിയ ലോകത്തിലാണെന്നുപോലെ തോന്നുന്നു. ക്രിസ്തു ജീവനുള്ള രക്ഷകനാകുന്നു. അവൻ മരിച്ചവനെന്ന നിലയിൽ അവർ ഇനി അവനെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കുന്നില്ല. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു—അവർ ഇത് വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു. ദുഃഖിക്കുന്നവരുടെ അടുക്കൽ അവർ കൊണ്ടുപോകുന്ന സന്ദേശം ഇതുതന്നെയാണ്. എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ അത്ഭുതകരമായ കഥ അവർ അവരോടു പറയേണ്ടതുണ്ട്. വഴിയിൽ അവരോടുകൂടെ ചേർന്നത് ആരെന്നതും അവർ അറിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ലോകത്തിനു എക്കാലവും ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ സന്ദേശമാണ് അവർ വഹിക്കുന്നത്; കാലത്തിനും നിത്യതയ്ക്കുമായി മനുഷ്യകുടുംബത്തിന്റെ പ്രത്യാശകൾ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന സന്തോഷവാർത്തയുടെ സന്ദേശം.” The Desire of Ages, 795–801.

Back to Articles