Article

# ദാനിയേൽ പുസ്തകം - സംഖ്യ പത്ത്

പ്രക്രിയ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 5, 2023

Formats

PDF
Word

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, യിരെമ്യാവാൽ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട എഴുപത് വർഷത്തെ ബാബിലോൻ തടങ്കലിലേക്കു ദാനിയേൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു; അവൻ കൂറൊസിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടുവരെയും അവിടെ നിലനിന്നു.

> ദാനിയേൽ രാജാവായ കോരേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടുവരെ തുടർന്നു ജീവിച്ചു. ദാനിയേൽ 1:21.

ഇങ്ങനെ, പുരാതന ഇസ്രായേൽ യെരൂശലേമിനെ വീണ്ടും പണികഴിപ്പിക്കുകയും പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി മടങ്ങിവരുവാൻ അനുമതി നൽകിയ കല്പന വരുന്നതുവരെ, ദാനീയേൽ എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസത്തിന്റെ സമ്പൂർണ ചരിത്രം ജീവിച്ചുകണ്ടു.

> പേർഷ്യാരാജാവായ കൂറൊസിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ വായ്മുഖാന്തരം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട യഹോവയുടെ വചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നു, യഹോവ പേർഷ്യാരാജാവായ കൂറൊസിന്റെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തി; അതിനാൽ അവൻ തന്റെ സകലരാജ്യത്താകെ ഒരു പ്രസ്താവന നടത്തുകയും, അതു എഴുതിച്ചുമിട്ട് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എസ്രാ 1:1.

അതിനാൽ ദാനിയേൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച് ബാബേലിൽനിന്നുള്ള വിളിച്ചിറക്കലിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന “കല്പന” വരെയും തുടരുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയുടെ പ്രതീകമാണ്.

> പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മറ്റൊരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; അതു പറയുന്നതിങ്ങനെ: എന്റെ ജനമേ, അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കാനും, അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്നു നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാതിരിക്കാനും, അവളിൽനിന്നു പുറത്തേക്കു വരുവിൻ. കാരണം, അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗംവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ സ്മരിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:4, 5.

എഴുപത് വർഷത്തെ ബാബിലോന്യ തടങ്കൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പരീക്ഷണവും ശുദ്ധീകരണകാലവും ആകുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം കഷ്ടം എത്തി. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നവർക്കുമാത്രമേ ഇത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയൂ. ആദ്യ കഷ്ടവും രണ്ടാം കഷ്ടവും രണ്ടും പയനിയർമാർ ശരിയായി ഇസ്ലാം എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. എലൻ വൈറ്റ് അംഗീകരിച്ച 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകളിൽ, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന അവയിൽ, ഇസ്ലാം അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും കാഹളങ്ങളായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അവസാനത്തെ മൂന്ന് കാഹളങ്ങൾ കഷ്ടകാഹളങ്ങളാകുന്നു.

> ഞാൻ നോക്കി; ആകാശത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ പറന്നുപോകുന്ന ഒരു ദൂതനെ കണ്ടും, കേട്ടും ഇരുന്നു; ഇനിയും കാഹളം ഊതാനിരിക്കുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ കാഹളനാദങ്ങളുടെ മറ്റു ശബ്ദങ്ങൾ നിമിത്തം ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു: അയ്യോ, അയ്യോ, അയ്യോ, എന്നു അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു! വെളിപ്പാട് 8:13.

മൂന്ന് കഷ്ടശംഖുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടശംഖുകൾ ഇസ്ലാമാണെങ്കിൽ, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടശംഖും ഇസ്ലാം തന്നെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത് ഏറെ ലളിതമാണ്. കഷ്ടശംഖുകളെന്ന നിലയിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ഘടകം അവരുടെ നിയന്ത്രണവും, തുടർന്ന് അവർ വിട്ടയക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. സഹോദരി വൈറ്റ്, വെളിപ്പാട് ഏഴിലെ നാല് കാറ്റുകളെ “ക്രുദ്ധനായ ഒരു കുതിര”യായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അത് “കെട്ടുതെറിച്ച്” അതിന്റെ പിന്നാലെ “മരണവും നാശവും” വരുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായി.

> “മുഴുവൻ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലമൊട്ടാകെ പാഞ്ഞോടി, തന്റെ പാതയിൽ നാശവും മരണവും വിതറുവാൻ വിടുതൽ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കോപാകുലനായ ഒരു കുതിരയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാലു കാറ്റുകളെ ദൂതന്മാർ പിടിച്ചുനിർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

> “നിത്യലോകത്തിന്റെ അത്യന്തം അതിര്‍വരമ്പിലിരിക്കെ നാം ഉറങ്ങുകയോ? നാം മന്ദരും ശീതളരുമായും മരിച്ചവരുപോലുമായിരിക്കുകയോ? അയ്യോ, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവും ശ്വാസവും അവിടുത്തെ ജനങ്ങളിലേക്കു ഊതിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട്, അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിൽക്കി ജീവിക്കേണ്ടതിന്നു, അതു നമ്മുടെ സഭകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ! വഴി ഇടുങ്ങിയതും കവാടം സംകീർണ്ണവുമാണെന്നു നാം കാണേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ നാം ആ സംകീർണ്ണ കവാടത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അതിന്റെ വിശാലതയ്ക്ക് അതിരില്ല.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

നാലു കാറ്റുകളെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തുന്ന ആ നാലു ദൂതന്മാര്‍, മരണമും നാശവും ഉണ്ടാക്കുന്ന ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ “ക്രുദ്ധനായ കുതിരയെ” പിടിച്ചുനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതാ കാഹളങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തില്‍, ഒരു രാജാവിനെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അവന്‍ വെളിപ്പാട് “ഒമ്പത്-പതിനൊന്നില്‍” തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> അവർക്കു മേലായി ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ അഗാധകുഴിയുടെ ദൂതൻ ആകുന്നു; അവന്റെ പേര് എബ്രായഭാഷയിൽ അബദ്ദോൻ എന്നും ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ അവന്റെ പേര് അപ്പോല്ല്യോൻ എന്നും ആകുന്നു; അവർക്കു മേലാളനായിരിക്കുന്നവനായി. വെളിപ്പാട് 9:11.

അതുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിന്റെ രാജാവിന്റെ പേര് എബ്രായത്തിൽ അബദ്ദോൻ എന്നും ഗ്രീക്കിൽ അപ്പോല്ല്യോൻ എന്നും ആകുന്നു. എബ്രായവും ഗ്രീക്കും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പഴയ നിയമത്തിലും പുതിയ നിയമത്തിലും, ഈ രണ്ടു പേരുകളുടെ അർത്ഥനിർവചനത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ സ്വഭാവം കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു. ഇരു വാക്കുകളുടെയും നിർവചനം “മരണവും നാശവും” എന്നതാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതിനിടെ നാല് ദൂതന്മാർ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന “ക്രുദ്ധനായ കുതിര” പൊട്ടിത്തെറിച്ച് വിടുതൽ പ്രാപിച്ചു തന്റെ പാതയിൽ “മരണവും നാശവും” വരുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം, ഇസ്ലാം മതത്തെ പിന്തുണക്കുന്നവരുടെ പിതാവായ ഇശ്മായേലിനെയാണ് സംബന്ധിക്കുന്നത്. ആ ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ അവൻ ഒരു വന്യമനുഷ്യൻ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; “വന്യ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദത്തിന് “കാട്ടു അറേബ്യൻ കഴുത” എന്നർത്ഥമാണ്. ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പ്രവാചകപരമായ പരാമർശം കുതിരവർഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടങ്ങളുടെ ഇസ്ലാമിനെ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ മുൻഗാമികൾ ചിത്രീകരിച്ചതും കുതിരയിലൂടെയാണ്. വെളിപ്പാടിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാല് കാറ്റുകൾ, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ മുദ്രയിടുന്നതുവരെ പിടിച്ചുനിർത്തപ്പെടുകയോ “നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയോ” ചെയ്യുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ പ്രക്രിയ തന്നെയാണ് പരീക്ഷണപ്രക്രിയയും ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയും.

ഈ പ്രവചനാത്മക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളൊക്കെയും ദാനിയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ ബദ്ധവാസത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായ യെഹോയാക്കീമിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ച്, പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ബാബേലിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്ന “കല്പന” വരെയും. ഇസ്‌ലാമിനെ നിയന്ത്രിച്ചുവെക്കലും തുടർന്ന് വിട്ടയക്കലും, ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായ നിലയില്‍ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതയാണ്.

അവയെ “നാല് കാറ്റുകള്‍” എന്നു പരാമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍, ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാര്‍ക്ക് മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലംവരെ അവ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട നിലയിലാണ്. രണ്ടാം കഷ്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തില്‍, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് നിറവേറ്റപ്പെട്ട മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വര്‍ഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും എന്ന കാലപ്രവചനത്തില്‍, രണ്ടാം കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നാല് ദൂതന്മാര്‍ “അഴിച്ചുവിടപ്പെട്ടു.” പ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനം, അവർ “നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു.”

> കാഹളം ഉണ്ടായിരുന്ന ആറാമത്തെ ദൂതനോടു ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: മഹാനദിയായ യൂഫ്രട്ടീസ് നദിയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാലു ദൂതന്മാരെയും അഴിച്ചുവിടുക. അപ്പോൾ മനുഷ്യരിൽ മൂന്നിലൊരുഭാഗത്തെ സംഹരിക്കേണ്ടതിന്നായി ഒരു മണിക്കൂറിന്നും ഒരു ദിവസത്തിനും ഒരു മാസത്തിനും ഒരു വർഷത്തിനും വേണ്ടി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ നാലു ദൂതന്മാരെയും അഴിച്ചുവിട്ടു. വെളിപ്പാട് 9:14, 15.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ സന്ദേശം ശക്തിപ്പെട്ടു; മൂന്നാം അയ്യോയിലെ ഇസ്ലാം “അഴിച്ചുവിടപ്പെട്ടപ്പോൾ” അത് സംഭവിച്ചു. എന്നാൽ അത് ഉടൻതന്നെ “നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു.” ഇത് എന്തുകൊണ്ടാണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വിശദീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആദ്യം, തന്റെ ആദ്യ ബൈബിള്‍ പരാമർശത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ ഉദ്ദേശം ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്നു നാം ഓർക്കണം; കാരണം യിശ്മായേലിന്റെ കൈ എല്ലാമനുഷ്യർക്കുമേൽ ഇരിക്കും; എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും കൈ ഇസ്ലാമിനെതിരായിരിക്കും.

> യഹോവയുടെ ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നീ ഗർഭിണിയായിരിക്കുന്നു; നീ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവന്നു ഇശ്മായേൽ എന്നു പേർ വിളിക്കേണം; എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ യഹോവ നിന്റെ കഷ്ടത കേട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു കാട്ടുകഴുതമനുഷ്യനായിരിക്കും; അവന്റെ കൈ ഏവരുടെയും നേരെ ആയിരിക്കും, ഏവരുടെയും കൈ അവന്റെ നേരെയും ആയിരിക്കും; അവൻ തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ പാർക്കും. ഉല്പത്തി 16:11, 12.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, സകല ജാതികളെയും ഇസ്ലാമിനെതിരായി ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ്; ഇത്, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരിന്മേൽ അവരുടെ ക്രോധം ചൊരിയുന്നതിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കേണ്ടതാണ്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, 9/11-നെ മില്ലറൈറ്റ് സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭമായി മനസ്സിലാക്കുന്ന ഏവനും, എഴുപത് വർഷത്തേക്ക് ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ ദാനിയേൽ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നുവോ അതുപോലെ “ദാനിയേൽ” ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. യെഹോയാക്കീം ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അന്നേ മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം വിടുതൽ പ്രാപിച്ചു, എങ്കിലും ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ മുദ്രവെക്കേണ്ടതിന്നു അത് ഉടൻതന്നെ നിയന്ത്രണത്തിൽ പിടിച്ചുവെക്കപ്പെട്ടു.

> “1847-ൽ ഈ ദർശനം ലഭിക്കുമ്പോൾ, ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അഡ്വെൻറ് സഹോദരങ്ങൾ വളരെ കുറച്ചുപേരേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; അവരിൽപോലും, അതിന്റെ ആചരണം ദൈവജനത്തെയും അവിശ്വാസികളെയും തമ്മിൽ ഒരു രേഖ വരയ്ക്കുന്നതിന് മതിയായ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്നു കരുതിയത് വളരെ കുറച്ചുപേരായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ ദർശനത്തിന്റെ നിവൃത്തി ദൃശ്യമാകാൻ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ‘ആ കഷ്ടകാലത്തിന്റെ ആരംഭം’ എന്നു പറയുന്നതു ബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന സമയത്തെയല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, അവ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പുള്ള ഒരു ചെറുകാലഘട്ടത്തെയാണ്, ക്രിസ്തു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ. ആ സമയത്ത്, രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തി സമാപ്തിയിലേക്കു അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൻമേൽ കഷ്ടം വരികയും ജാതികൾ ക്രുദ്ധരാകുകയും ചെയ്യും; എങ്കിലും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടസ്സപ്പെടുത്താതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവ നിയന്ത്രണത്തിൽ പിടിച്ചിരുത്തപ്പെടും. ആ സമയത്ത്, ‘പിന്നമഴ,’ അല്ലെങ്കിൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നുള്ള ഉന്മേഷം, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഘോഷമുയർന്ന ശബ്ദത്തിന് ശക്തി നല്കുന്നതിനും, അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ ഉറച്ചു നിൽക്കേണ്ടതിന്നു അവരെ ഒരുക്കുന്നതിനും വരും.” ആദ്യകാല രചനകൾ, 85.

വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തെ ഇസ്ലാം പെട്ടെന്ന്‌യും അപ്രതീക്ഷിതമായും പ്രഹരിച്ച് ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിച്ചപ്പോൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ദാനിയേലിന്റെ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന് ഇസ്ലാമിനെ തടഞ്ഞുവെച്ചു, അതുവഴി മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കപ്പെടേണ്ടതിന്ന്‌. മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തി ദൈവജനത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കലാകുന്നു; ആ പ്രവൃത്തി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ പിന്നീടുള്ള മഴ “തളിക്കുവാൻ” ആരംഭിച്ചു. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ രണ്ടാമത്തെ “ശബ്ദം” ദൈവത്തിന്റെ മറ്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ബാബിലോണിൽനിന്നു പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്നതുവരെ തുടരുന്ന, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആകയാൽ ദാനിയേൽ ഇപ്പോൾ ആത്മീയബന്ധനത്തിൽ ഉള്ള ഒരു ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ പരിപൂർണ്ണ സമാപ്തിവരെ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ സമാപനം “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> രാജാവ് അവരെ അകത്തു കൊണ്ടുവരുവാൻ കല്പിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഷണ്ഡപ്രഭു അവരെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവ് അവരോടു സംവദിച്ചു; അവരൊക്കെയിലും ദാനീയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീശായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നിവർക്കു തുല്യരായൊരുവനെയും കണ്ടില്ല; ആകയാൽ അവർ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു. ജ്ഞാനത്തിലും വിവേകത്തിലും രാജാവ് അവരോടു ചോദിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും, തന്റെ സകല രാജ്യത്തുമുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ മന്തവാദികളെയും ജ്യോതിഷികളെയും അപേക്ഷിച്ച് അവർ പത്തിരട്ടി മെച്ചമുള്ളവരാണെന്ന് അവൻ കണ്ടു. ദാനീയേൽ 1:18–20.

മൂന്നാമത്തെ പരീക്ഷണം, ദാനീയേലിനും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കും ഒരു പ്രവാചക ലിറ്റ്മസ്-പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായിരുന്നത്, അവർ നെബൂഖദ്‌നേസർ ന്യായവിധി ചെയ്‌തപ്പോൾ ആയിരുന്നു; അപ്പോൾ അവർ “അവന്റെ സകല രാജ്യത്തുമുള്ള മന്ത്രവാദികളെയും ജ്യോതിഷികളെയുംക്കാൾ പത്ത് ഇരട്ടി ശ്രേഷ്ഠന്മാർ” എന്നു കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. മൂന്നാമത്തെ പരീക്ഷണം ന്യായവിധിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ആ ന്യായവിധി “ആ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ” സംഭവിച്ചു. ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിൽ, “ആ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം” എന്നിടത്താണ് ദാനീയേൽ തന്റെ വിഹിതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്.

> “‘അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ഒരുവനും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികൾ മാത്രം ഗ്രഹിക്കും…. ആയിരത്തി മൂന്നുനൂറത്തി മുപ്പത്തയ്യഞ്ചു ദിവസങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരുകയും കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകുന്നു. എന്നാൽ നീ (ദാനീയേലേ), അന്ത്യകാലംവരെ നിന്റെ വഴിക്കു പോക; നീ വിശ്രമം പ്രാപിക്കുകയും, ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ നിനക്കു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട അവകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യും.’”

> “ദാനിയേൽ തന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിലകൊള്ളേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. അവന്നു ലഭിച്ച വെളിച്ചം മുമ്പൊരിക്കലുമില്ലാത്തവിധം ലോകത്തേക്കു പോകേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. കർത്താവു ഏറെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുള്ളവർ ആ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുമെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിനെയും അവനെ സംബന്ധിക്കുന്ന പ്രവചനങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അറിവ്, ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്തുവരുമ്പോൾ, വളരെ വർധിക്കുമെന്നതാണ്.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.

സഹോദരി വൈറ്റ് “അവസാന ദിവസങ്ങൾ” എന്നതിനെ ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിലെ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അവൾ പലപ്പോഴും പത്താം വാക്യത്തോടൊപ്പം, പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “അവസാന ദിവസങ്ങൾ” എന്ന പ്രസ്താവനയും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

> “‘അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടമായി പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; എന്നാൽ ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും…. കാത്തிருந்து ആയിരത്തി മുന്നൂറത്തി മുപ്പത്തഞ്ചു ദിവസങ്ങളിലേക്കു എത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. എന്നാൽ നീ (ദാനിയേലേ) അവസാനംവരെ നിന്റെ വഴിക്കു പോകുക; നീ വിശ്രമിക്കുകയും ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ നിന്റെ അവകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യും.’”

> “ദാനീയേൽ ഇന്നേക്ക് തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ജനങ്ങളോടു സംസാരിപ്പാൻ നാം അവന്നു സ്ഥലം കൊടുക്കേണ്ടതാകുന്നു. നമ്മുടെ സന്ദേശം ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദീപംപോലെ പുറപ്പെടേണ്ടതാണ്. ‘ആ സമയത്ത് നിന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രന്മാർക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; അപ്പോൾ ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ ആ സമയംവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത കഷ്ടകാലം ഉണ്ടാകും; ആ സമയത്ത് പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടവരായി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്ന നിന്റെ ജനത്തിൽ ഏവനും വിടുവിക്കപ്പെടും. ഭൂമിയിലെ പൊടിയിൽ നിദ്രിക്കുന്നവരിൽ അനേകർ ഉണരും; ചിലർ നിത്യജീവനിലേക്കും ചിലർ ലജ്ജയിലേക്കും നിത്യനിന്ദയിലേക്കും. ജ്ഞാനികളായവർ ആകാശമണ്ഡലത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലെ പ്രകാശിക്കും; അനേകരെ നീതിയിലേക്കു തിരിക്കുന്നവർ എന്നെന്നേക്കുമായി നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങും.’”

> “ഈ വചനങ്ങൾ ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നാം ചെയ്യേണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. നാം പാതിപോലും ജാഗരിച്ചിട്ടില്ല. നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ട ഈ പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ ശക്തി നമുക്കില്ല. നാം ജീവന്തത്തിലേക്കു വരണം, ഏകത്വത്തിലേക്കു വരണം. ഇപ്പോൾ, ഈ ഇപ്പോൾ തന്നേ, മാനസാന്തരവും ക്ഷമയും നമ്മുടെ പ്രവർത്തിയുടെ മുഖ്യവിശേഷങ്ങളായിരിക്കേണ്ട ആ നിലപാടിൽ നാം നിലകൊള്ളണം. കലഹം ഒട്ടും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്. കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കുന്ന തന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ സാത്താനോടുകൂടെ ഏർപ്പെടുന്നതിനായി സമയം വളരെ കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. വശീകരിക്കുന്ന ആത്മാക്കൾക്കും ഭൂതോപദേശങ്ങൾക്കും ചെവികൊടുക്കുന്നതിനും സമയം വളരെ കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.”

> “പരിശുദ്ധാത്മാവ് നാവിനും ഉച്ചാരണശക്തിക്കും വരം നല്കുമ്പോൾ, പെന്തെക്കൊസ്ത് നാളിൽ നടന്നതുപോലെ ഒരു പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നതായി നാം കാണുമെന്നു ഞാൻ പറയേണ്ടതിന്നു ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിനിധികൾ വിവേചനപൂർവ്വം പ്രവർത്തിക്കും. ഇടിച്ചുതകർത്തും നശിപ്പിച്ചും കളയുവാൻ ഒരാൾ ഇവിടെ, മറ്റൊരാൾ അവിടെ എന്നു തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.

> “‘വിധി പ്രസവിക്കുന്നതിനു മുമ്പും, ദിവസം പതിരുപോലെ കടന്നുപോകുന്നതിനു മുമ്പും, യഹോവയുടെ ഉഗ്രകോപം നിങ്ങളുടെമേൽ വരുന്നതിനു മുമ്പും, യഹോവയുടെ കോപത്തിന്റെ ദിവസം നിങ്ങളുടെമേൽ വരുന്നതിനു മുമ്പും, ഭൂമിയിലെ സകല സൗമ്യരായവരേ, അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം പ്രവർത്തിച്ചവരേ, യഹോവയെ അന്വേഷിപ്പിൻ; നീതി അന്വേഷിപ്പിൻ, സൗമ്യത അന്വേഷിപ്പിൻ; ഒരുപക്ഷേ യഹോവയുടെ കോപത്തിന്റെ ദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കപ്പെടും.’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.

ബാബിലോണിലുള്ള ദാനിയേലിന്റെ എഴുപത് വർഷത്തെ ബന്ധിതാവസ്ഥയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നൂറ്റി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കൽ ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം, പത്താം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “സത്യം” എന്നതിന്റേതായ അടയാളം ആ വാക്യത്തിനുണ്ട്; കാരണം, “സത്യം” എന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ സവിശേഷതകളായ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും, വെളുപ്പിക്കപ്പെടും, പിന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടും. ദാനിയേലും മൂന്ന് വിശിഷ്ടന്മാരും ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ ദൈവഭയത്താൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം, അവർ ബാബിലോണ്യരുടെ ആഹാരം ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കുമെന്നു നിർണ്ണയിച്ചു. തുടർന്ന്, ബാബിലോണ്യരുടെ ഭക്ഷണം ഭക്ഷിച്ചവരേക്കാൾ കൂടുതൽ മനോഹരവും പുഷ്ടവുമായ മുഖഭാവം അവർ പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവരുടെ മുഖഭാവം വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങളായിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയായിരുന്നു. തുടർന്ന്, നാളുകളുടെ അവസാനത്തിൽ, അവർ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ന്യായവിധിയിലേക്കു കടന്നപ്പോൾ അവർ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

“ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ,” ദാനിയേൽ “തന്റെ വിഹിതത്തിൽ” നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, “ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചും അവനോടു സംബന്ധിക്കുന്ന പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള ജ്ഞാനം” ദൈവജനത്തിനായി വളരെ അധികം വർധിക്കും. നെബൂഖദ്‌നേസർ ശ്രദ്ധിച്ചതുപോലെ, “സകല ജ്ഞാനവിഷയങ്ങളിലും വിവേകകാര്യങ്ങളിലും,” ദാനിയേലും മറ്റു മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും തന്റെ സർവ്വ രാജ്യത്തുമുണ്ടായിരുന്ന “സകല മാന്ത്രികന്മാരെയും ജ്യോതിഷികളെയുംക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് ശ്രേഷ്ഠർ” എന്നു “കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു.”

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാ പ്രക്രിയയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “ഈ വചനങ്ങൾ ഈ അവസാന നാളുകളിൽ നാം ചെയ്യേണ്ട പ്രവർത്തിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. നാം പാതിയോളം പോലും ഉണർന്നിട്ടില്ല. ചെയ്യപ്പെടേണ്ട പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കാൻ അനിവാര്യമായ ശക്തി നമുക്കില്ല. നാം ജീവിതത്തിലേക്കു വരണം, ഐക്യത്തിലേക്കു വരണം. ഇപ്പോൾ, ഈ ഘട്ടത്തിൽ തന്നേ, മാനസാന്തരവും ക്ഷമയും നമ്മുടെ പ്രവർത്തിയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതകളായിരിക്കേണ്ട സ്ഥാനത്ത് നാം നിലകൊള്ളണം. വഴക്കുപറച്ചിൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്.”

“ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിലേക്ക്” നയിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയ വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ കാണുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. ഇപ്പോൾ നാം ചെയ്യേണ്ട പ്രവൃത്തി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചു, മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ ഉണരുക എന്നതാണ്. “നാം ജീവൻ പ്രാപിക്കണം, ഐക്യത്തിലേക്കു വരണം.” നാം ഇത് ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ ശ്രദ്ധേയ സവിശേഷതകൾ നമ്മുടെ “പശ്ചാത്താപവും ക്ഷമയും” ആയിരിക്കും. നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ ശ്രദ്ധേയ സവിശേഷത ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ അവൻ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിച്ച്, തന്റെ പാപങ്ങൾക്കും തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങൾക്കും ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം, 2020 ജൂലൈ 18-ന് താമസകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ നിരാശയ്ക്കുമുതൽ താൻ ദൈവത്തോടു വിരോധമായി നടന്നു വന്നിരുന്നുവെന്നും അംഗീകരിക്കുന്നു. അതേ കാലയളവിൽ ദൈവവും തനിക്കു വിരോധമായി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നും അവൻ അംഗീകരിക്കണം. ദാനിയേൽ 2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ “എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ” ഒരു പ്രവാസത്തിലൂടെ കടന്നുപോയവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. പുരാവൃത്തപുസ്തകം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു എന്തെന്നാൽ, പുരാതന ഇസ്രായേൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയഞ്ചിലെ നിയമത്തിനെതിരെ കലഹിച്ചതിനാൽ ദേശത്തിന് ആസ്വദിക്കാൻ അനുവദിക്കപ്പെടാതിരുന്ന ശബ്ബത്തുകളെ ദേശം “ആസ്വദിക്കുന്ന” കാലയളവായിരുന്നു ആ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ എന്നതാണ്.

> യിരെമ്യാവിന്റെ വായ്മുഖാന്തരം ഉണ്ടായ യഹോവയുടെ വചനം നിറവേറേണ്ടതിന്നു, ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അനുഭവിച്ചുതീരുവോളം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; അത് ശൂന്യമായി കിടന്നിരുന്ന കാലമൊക്കെയും, എഴുപതു വർഷം നിറവേറേണ്ടതിന്നായി, ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചു. 2 ദിനവൃത്താന്തം 36:21.

പ്രവാചകപരമായ ഒരു “മരുഭൂമി”യുടെ പ്രതീകമായി, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിനൊന്നിൽ പറയുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികൾ 2020 ജൂലൈ 18-ന് ശേഷം വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടന്ന “മൂന്നര ദിവസം” “എഴുപത് വർഷങ്ങൾ” എന്നതിന്റെയും, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ” എന്നത് ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ മുദ്രയിട്ടുവെച്ചിരുന്ന പ്രവാചകദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

1798-ൽ, ദാനിയേൽപുസ്തകം മുദ്രയൊഴിയുകയും ദാനിയേൽ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുവാൻ സന്നദ്ധനായി തന്റെ ഓഹരിയിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.

> “ദൈവം ഒരു മനുഷ്യന്നു നിർവഹിക്കേണ്ട പ്രത്യേക പ്രവൃത്തി ഏല്പിക്കുമ്പോൾ, ദാനിയേൽ ചെയ്തതുപോലെ അവൻ തന്റെ വിഹിതത്തിലും സ്ഥാനത്തും ഉറച്ചുനിൽക്കേണ്ടതാകുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ വിളിക്കു ഉത്തരം പറയുവാൻ സന്നദ്ധനായും, അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുവാൻ ഒരുക്കമായും ഇരിക്കേണ്ടതാകുന്നു.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, ദാനിയേൽ പുസ്തകം വീണ്ടും തന്റെ വിഹിതത്തിൽ നിലകൊണ്ടു. 1798-ഉം 1844-ഉം ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ക്രോധങ്ങളുടെ സമാപ്തിയാണ്; അതിനാൽ അവ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” അവസാനം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം” എന്നത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ”കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ബദ്ധവാസത്തിന്റെ സമാപ്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിൽ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” അവന്റെ മേൽ കടന്നുപോയുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നെബൂഖദ്‌നേസർ ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ ജീവിച്ചു. “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം” അവന്റെ രാജത്വവും വിവേകവും അവന് പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

> ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം ഞാൻ നെബൂഖദ്‌നേസർ എന്റെ കണ്ണുകൾ സ്വർഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തി; എന്റെ വിവേകം എനിക്കു മടങ്ങിവന്നു; അപ്പോൾ ഞാൻ അത്യുന്നതനെ വാഴ്ത്തുകയും എന്നേക്കും ജീവനുള്ളവനെ സ്തുതിക്കുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു; അവന്റെ ആധിപത്യം നിത്യമായ ആധിപത്യവും, അവന്റെ രാജ്യം തലമുറതലമുറയായി നിലനിൽക്കുന്നതുമാകുന്നു. ഭൂമിയിലെ സകല നിവാസികളും ശൂന്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം സ്വർഗ്ഗസൈന്യത്തിലും ഭൂമിയിലെ നിവാസികളുടെയും ഇടയിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അവന്റെ കൈ തടയുവാൻ ആരും കഴിയുകയില്ല; “നീ എന്തു ചെയ്യുന്നു?” എന്നു അവനോടു ചോദിക്കുവാനും ആരും കഴിയുകയില്ല. അതേ സമയത്തു തന്നെ എന്റെ വിവേകം എനിക്കു മടങ്ങിവന്നു; എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി എന്റെ ബഹുമാനവും തേജസ്സും എനിക്കു മടങ്ങിവന്നു; എന്റെ മന്ത്രിമാരും എന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും എന്നെ അന്വേഷിച്ചു വന്നു; ഞാൻ എന്റെ രാജ്യത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുകയും അത്യുന്നതമായ മഹത്വം എനിക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ദാനിയേൽ 4:34–36.

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ അവസാനം “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ അത് “എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ” പ്രതീകാത്മക സമാപനത്തെയും “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെയും” സമാപനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത്, മുമ്പ് ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന വീഥിയിൽ മരിച്ചവരായിരുന്നവരുടെ പ്രവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സവിശേഷതകൾ “മനസ്സാന്തരവും ക്ഷമയും” ആയിരിക്കും.

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മാനസാന്തരപ്രവൃത്തിയുടെ ദൃശ്യമായ ലക്ഷണം, യെഹെസ്‌കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ, “നെടുവീർപ്പിട്ടും നിലവിളിച്ചും” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അതേ പാപങ്ങൾ തന്നെയാണ് അവർ ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായഗർവ്വം മാറ്റിവെച്ച് ദൈവത്തിന്നു വിരോധമായി തന്നെയാണ് അവർ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നതെന്ന് സമ്മതിക്കുമ്പോൾ, കൂടാതെ 2020 ജൂലൈ 18-ന് താമസസമയം ആരംഭിച്ചതുമുതൽ അവൻ അവർക്കും വിരോധമായി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും സമ്മതിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ രാജ്യത്തിലുള്ള മറ്റു സകല പ്രസ്താവിത ജ്ഞാനികളെയുംക്കാൾ “പത്തു മടങ്ങ്” അധികം പ്രവാചകശക്തിയുള്ളവരായി അവർ കാണപ്പെടും.

മുദ്രയിടുന്ന പ്രക്രിയ ഇസ്ലാമിന്റെ അഴിച്ചുവിടലോടെയും തുടർന്ന് അതിനെ നിയന്ത്രിച്ചുവെക്കലോടെയും ആരംഭിച്ചു. ആ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നെയാണ് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്; അപ്പോൾ ഇസ്ലാം വീണ്ടും ഒരിക്കൽക്കൂടി വിടുതൽ പ്രാപിക്കുന്നു. മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം അതു വിടുതൽ പ്രാപിക്കുന്നു; ദാനിയേലിനുവേണ്ടി അത് മനുഷ്യരെ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വിളിച്ച കൂറോസിന്റെ കല്പനയായിരുന്നു. അവിടെയാണ്, ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉള്ള ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ “കല്പന” സംബന്ധിച്ച ന്യായവിധിക്കാലത്ത്, വിശ്വസ്തർ “പത്തിരട്ടി അധികം” പ്രവാചകശക്തി കൈവശമുണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തപ്പെടുക.

> “കർത്താവിന്റെ വരവ് നിങ്ങൾ അത്യന്തം ദൂരെയാക്കി കാണുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെപ്പോലെ [അത്രത്തോളം അപ്രതീക്ഷിതമായി] പിമ്പുമഴ വരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അതും പത്തു മടങ്ങ് ശക്തിയോടെ.” സ്പാൾഡിംഗ് ആൻഡ് മാഗൻ, 5.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിഗണനം നാം ആരംഭിക്കും.

> “ഇതായിരുന്നു രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന് ശക്തി പകർന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി. നിരുത്സാഹിതരായ വിശുദ്ധന്മാരെ ഉണർത്തുകയും അവരുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന മഹത്തായ പ്രവൃത്തിക്കായി അവരെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ദൂതന്മാരെ അയക്കപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും കഴിവുള്ള പുരുഷന്മാരല്ല ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചത്. ദൂതന്മാരെ വിനയമുള്ള, സമർപ്പിതരായവരുടെ അടുക്കൽ അയച്ചു; ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറപ്പെടുവിൻ!’ എന്ന നിലവിളി ഉയർത്തുവാൻ അവരെ നിർബന്ധിച്ചു. ആ നിലവിളി ഏല്പിക്കപ്പെട്ടവർ വേഗപ്പെട്ടു; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ അവർ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും നിരുത്സാഹിതരായ അവരുടെ സഹോദരന്മാരെ ഉണർത്തുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രവൃത്തി മനുഷ്യരുടെ ജ്ഞാനത്തിലും വിദ്യാഭാസത്തിലും നിലകൊണ്ടതല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലായിരുന്നു; ആ നിലവിളി കേട്ട അവന്റെ വിശുദ്ധന്മാർക്ക് അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാനായില്ല. ഏറ്റവും ആത്മീയരായവരാണ് ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചത്; മുമ്പ് ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നവർ അതിനെ സ്വീകരിക്കുകയും ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറപ്പെടുവിൻ!’ എന്ന നിലവിളി പെരുകുവാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ അവസാനത്തേവരായിരുന്നു.” Early Writings, 238.

Back to Articles