Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Two

ദാനിയേൽ പുസ്തകം — സംഖ്യ അമ്പത്തിരണ്ട്

Unveiling the Prophetic Puzzle: Daniel’s Vision and the Rise of Kingdoms

പ്രവാചക പുതിരിന്റെ അനാവരണം: ദാനിയേലിന്റെ ദർശനവും രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we pointed out that Gabriel provided the conclusion of the “last indignation” in order to confirm the date of 1844, based upon two witnesses. Miller understood the “seven times” of Leviticus twenty-six, that was carried out against the kingdom of Judah, but never reached a point where he saw the purpose and relationship of the judgment of the “seven times,” upon both the northern and southern kingdoms of Israel. Whether he ever recognized the distinction of “the last indignation” in verse nineteen is doubtful, though he no doubt understood in a general sense that the “indignation” was the “seven times.” The light of a first and last indignation was unsealed by Palmoni in 1856, but it was rejected in 1863. Yet Miller’s message of the “seven times” was correct, though limited.

കഴിഞ്ഞ ലേഖനത്തിൽ, രണ്ട് സാക്ഷികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി 1844-ാം വർഷത്തിന്റെ തീയതി സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനായി ഗബ്രിയേൽ “അവസാന കോപപ്രകടനത്തിന്റെ” സമാപ്തി നൽകിയതായി ഞങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” യെഹൂദാരാജ്യത്തിനുമേൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് മില്ലർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു; എന്നാൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻതും തെക്കൻതുമായ രാജ്യങ്ങളിലുമേൽ വന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ന്യായവിധിയുടെ ഉദ്ദേശ്യവും പരസ്പരബന്ധവും അദ്ദേഹം കണ്ടറിഞ്ഞിടത്തോളം അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും എത്തിയില്ല. പത്തൊൻപതാം വാക്യത്തിലെ “അവസാന കോപപ്രകടനം” എന്ന വ്യത്യാസം അദ്ദേഹം ഒരിക്കലെങ്കിലും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നോ എന്നതു സംശയകരമാണ്; എങ്കിലും “കോപപ്രകടനം” എന്നത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” തന്നെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നതിൽ സംശയമില്ല. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോപപ്രകടനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം 1856-ൽ പാൽമോണിയാൽ മുദ്രവിമോചിതമായി, എന്നാൽ 1863-ൽ അത് നിരസിക്കപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും മില്ലറുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന സന്ദേശം ശരിയായതായിരുന്നു, എങ്കിലും പരിമിതമായിരുന്നു.

Miller would not have recognized that the little horn of pagan Rome lifted up and exalted paganism, in verse eleven of Daniel eight, for to Miller “take away” was simply to remove in each of its three occurrences in Daniel. Yet his message was still correct, though limited.

ദാനീയേൽ എട്ടിന്റെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പൗരാണിക റോമിന്റെ ചെറിയ കൊമ്പ് പൗരാണികതയെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് മഹത്വപ്പെടുത്തിയതായി മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; കാരണം മില്ലറിന് “take away” എന്നത് ദാനീയേലിൽ അത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മൂന്നു സന്ദർഭങ്ങളിലും വെറും “നീക്കിക്കളയുക” എന്ന അർത്ഥം മാത്രമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവന്റെ സന്ദേശം പരിമിതമായിരുന്നുവെങ്കിലും ശരിയായതായിരുന്നു.

The Millerites did recognize the “sanctuary” in verse eleven was the pagan temple in the city of Rome (the Pantheon), but the Hebrew language was not what their message was based upon. Miller’s message was focused upon prophetic time. The history where their message was unsealed prevented them from seeing the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, but more than that, it prevented them from seeing the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy.

പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “വിശുദ്ധമന്ദിരം” റോമാ നഗരത്തിലുള്ള പൗരാണിക അന്യജാതി ക്ഷേത്രമായ (പാന്തിയോൻ) ആണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ സന്ദേശം ഹീബ്രു ഭാഷയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതല്ലായിരുന്നു. മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം പ്രവാചകകാലത്തെയാണ് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. അവരുടെ സന്ദേശം മുദ്രവിമോചിതമായ ചരിത്രപരിസരം, ഐക്യനാടുകളെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി കാണുന്നതിൽ നിന്ന് അവരെ തടഞ്ഞു; അതിലും അധികമായി, പാപ്പത്വത്തെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായി കാണുന്നതിൽ നിന്നും അവരെ തടഞ്ഞു.

Forced by the history in which they lived they applied the prophecies in agreement with their anticipated soon-coming return of Christ, and they were disappointed, yet their message was correct. When Gabriel provides the interpretation of the two visions in verses fifteen through twenty-seven, Miller’s understanding prevented him from grasping the broader revelation of the kingdoms that was represented in the gender oscillation of the little horn in verses nine through twelve. The Millerites only see Rome as a fourth and final earthly kingdom in Gabriel’s interpretation.

തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന ചരിത്രപരിസരത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന അതിവേഗ മടങ്ങിവരവുമായി യോജിച്ചവിധത്തിൽ അവർ പ്രവചനങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു; അവർ നിരാശപ്പെട്ടു, എങ്കിലും അവരുടെ സന്ദേശം ശരിയായിരുന്നു. പതിനഞ്ച് മുതൽ ഇരുപത്തേഴാം വാക്യം വരെ ഗബ്രിയേൽ ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങൾക്കു വ്യാഖ്യാനം നൽകുമ്പോൾ, ഒൻപത് മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം വാക്യം വരെ ചെറിയ കൊമ്പിന്റെ ലിംഗ-മാറ്റത്തിലെ ചാഞ്ചാട്ടത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ വിശാലമായ വെളിപ്പാടിനെ ഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ മില്ലറിന്റെ ധാരണ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. ഗബ്രിയേലിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ റോമിനെ മാത്രം നാലാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും ഭൂമിയിലെ രാജ്യമായി കാണുന്നു.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. The ram which thou sawest having two horns are the kings of Media and Persia. And the rough goat is the king of Grecia: and the great horn that is between his eyes is the first king. Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. And his power shall be mighty, but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practise, and shall destroy the mighty and the holy people. And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:15–27.

> ഞാൻ തന്നേ ദാനീയേൽ ദർശനം കണ്ടതും അതിന്റെ അർത്ഥം അന്വേഷിച്ചതും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇതാ, മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. ഉലായി നദിയുടെ തീരങ്ങൾക്കിടയിൽനിന്ന് ഒരു മനുഷ്യശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; അതു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: ഗബ്രിയേലേ, ഈ മനുഷ്യന്നു ദർശനം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുക. അപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു അവൻ അടുത്തുവന്നു; അവൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു മുഖം നിലത്തേക്കു വീണു. എന്നാൽ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, മനസ്സിലാക്കുക; കാരണം ഈ ദർശനം അന്ത്യകാലത്തേക്കുള്ളതാണ്. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മുഖം നിലത്തോട്ടായി ഗാഢനിദ്രയിൽ ആയിരുന്നു; എന്നാൽ അവൻ എന്നെ തൊട്ട് എന്നെ നേരെ നിർത്തി. പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, ക്രോധത്തിന്റെ അന്തിമാവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കാനുള്ളതു ഞാൻ നിന്നെ അറിയിപ്പാൻ പോകുന്നു; നിയമിക്കപ്പെട്ട സമയത്തു അന്ത്യം വരേണ്ടതാകുന്നു. നീ കണ്ട രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള ആട്ടുകൊറ്റൻ മീഡിയയുടെയും പാർസിയുടെയും രാജാക്കന്മാരാകുന്നു. രോമമുള്ള കോലാട്ടുകിടാവ് യവനരാജാവാകുന്നു; അതിന്റെ കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വലിയ കൊമ്പ് ആദ്യരാജാവാകുന്നു. അത് ഒടിഞ്ഞശേഷം അതിന്നു പകരം നാലു കൊമ്പുകൾ ഉയർന്നുവന്നതുപോലെ, ആ ജനതയിൽനിന്നു നാലു രാജ്യങ്ങൾ ഉദിക്കും; എങ്കിലും അവന്റെ ശക്തിയോടെ അല്ല. അവരുടെ രാജ്യത്വത്തിന്റെ അവസാനകാലത്തു, അതിക്രമികൾ അവരുടെ അളവ് നിറച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, കഠിനമുഖമുള്ളതും ഗൂഢവാക്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ ഒരു രാജാവു ഉദിക്കും. അവന്റെ ശക്തി മഹത്തായിരിക്കും; എങ്കിലും അതു അവന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അല്ല. അവൻ അതിശയകരമായി നശിപ്പിക്കും; അവൻ വിജയിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ശക്തന്മാരെയും വിശുദ്ധജനത്തെയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. തന്റെ നയപ്രയോഗത്താൽ അവൻ വഞ്ചനയെ തന്റെ കയ്യിൽ വിജയിപ്പിക്കും; അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നെയെ ഉയർത്തും; സമാധാനത്തിലൂടെ പലരെയും നശിപ്പിക്കും. അവൻ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവിന്നെതിരെയും എഴുന്നേലക്കും; എങ്കിലും കൈകൊണ്ടല്ലാതെ അവൻ തകർന്നുപോകും. സന്ധ്യയെയും പ്രഭാതത്തെയും കുറിച്ചു പറയപ്പെട്ട ദർശനം സത്യമാണ്; ആകയാൽ ദർശനം മുദ്രവെച്ചു സൂക്ഷിക്ക; അതു അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കായിരിക്കും. ഞാൻ ദാനീയേൽ ചില ദിവസങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചു രോഗിയായി കിടന്നു; ശേഷം എഴുന്നേറ്റു രാജാവിന്റെ കാര്യം ചെയ്തു. ആ ദർശനത്തെക്കുറിച്ചു ഞാൻ വിസ്മയചകിതനായിരുന്നു; എന്നാൽ അതു ആരും ഗ്രഹിച്ചില്ല. ദാനീയേൽ 8:15–27.

Though Daniel received the vision of the Ulai River (which is now in the process of fulfillment), in the history of Babylon, the first kingdom is left out of the vision. It had been included as the head of gold, and the lion in chapters two and seven, but the prophetic attribute of Babylon being removed and restored was emphasized in chapter eight. Nebuchadnezzar had typified the deadly wound of the papacy when he was driven from men for “seven times,” thus typifying the symbolic seventy years that the whore of Tyre is forgotten. In Daniel chapter eight, Babylon is forgotten from the kingdoms of Bible prophecy and the vision begins with the Medes and Persians (the ram), which was followed by Greece (the goat).

ദാനിയേൽ ഉലൈ നദിയേക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം പ്രാപിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും (ഇപ്പോൾ അത് നിവൃത്തിയിലാകുന്ന പ്രക്രിയയിലാണ്), ബാബിലോണിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യ രാജ്യത്തെ ആ ദർശനത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു. രണ്ടാംതെയും ഏഴാമത്തെയും അധ്യായങ്ങളിൽ അത് സ്വർണ്ണതലമായും സിംഹമായും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും, ബാബിലോണിനെ നീക്കംചെയ്ത് പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക സവിശേഷത എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഊന്നിപ്പറയപ്പെട്ടു. നെബൂഖദ്‌നേസർ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ, പാപ്പാസഭയുടെ മാരകമുറിവിനെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു; അങ്ങനെ തന്നേ, തൂർ എന്ന വേശ്യയെ മറന്നുപോകുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളെയും അദ്ദേഹം മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ദാനിയേലിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ബാബിലോൺ മറന്നുപോയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ദർശനം മേദ്യരോടും പാർസികളോടും (ആട്ടുകൊറ്റൻ) കൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്, അതിനെ തുടർന്ന് ഗ്രീസ് (കോലാട്) വരുന്നു.

The kingdom of Alexander the Great disintegrated into four kingdoms of lesser power than Alexander, as had also been represented in chapter seven with the leopard which had four wings and four heads. Four represents worldwide as represented by north, east, south and west. In verse eight of chapter eight, four notable ones came up towards the four winds of heaven. In chapter seven Greece’s four wings align with the four winds of chapter eight, and Greece’s four heads align with the four notable ones. The four heads and four notable ones represent the four kingdoms Alexander’s original kingdom disintegrated into, and the four wings and four winds represent the four areas of division. The distinction of the point is important to see, for it represents an argument which the Millerites had against the traditional understanding of the Protestants about the fourth kingdom of Rome.

മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യം അലക്സാണ്ടറിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ ശക്തിയുള്ള നാല് രാജ്യങ്ങളായി വിഘടിച്ചു; ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ നാല് ചിറകുകളും നാല് തലകളും ഉണ്ടായിരുന്ന പുള്ളിപ്പുലിയാൽ ഇതും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. വടക്ക്, കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ് എന്നിവയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, നാല് എന്നത് ലോകവ്യാപകതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ എട്ടാം വാക്യത്തിൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ നാല് കാറ്റുകളിലേക്കു നേരെ നാല് പ്രസിദ്ധമായ കൊമ്പുകൾ ഉയർന്നു വന്നു. ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ഗ്രീസ്‌ക്കുള്ള നാല് ചിറകുകൾ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാല് കാറ്റുകളോടു യോജിക്കുന്നു; ഗ്രീസ്‌ക്കുള്ള നാല് തലകൾ നാല് പ്രസിദ്ധമായ കൊമ്പുകളോടും യോജിക്കുന്നു. നാല് തലകളും നാല് പ്രസിദ്ധമായ കൊമ്പുകളും അലക്സാണ്ടറുടെ മൂലരാജ്യം വിഘടിച്ച നാല് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; നാല് ചിറകുകളും നാല് കാറ്റുകളും വിഭജനത്തിന്റെ നാല് പ്രദേശങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ കാര്യത്തിലെ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം, അത് റോമിന്റെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമാരുടെ പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനത്തിനെതിരെ മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വാദത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

On the tables of Habakkuk, represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, there is only one representation which is not illustrating a prophetic application, and it has to do with the distinction between the four heads and notable ones, and the four wings and winds. In an effort to obscure the truth of Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, Satan introduced an argument concerning the true or false meaning of the four heads and notable ones, and the four wings and winds. Satan did so for the book of Daniel clearly identifies that there is one distinct symbol in the book of Daniel that established the vision. Part of the evidence which establishes that symbol is in the four heads and notable ones, and the four wings and winds. The Protestants upheld a satanic view of this argument, and the argument was so significant to Millerite history that they referenced the argument upon the chart. The power which establishes the “chazon” vision in the book of Daniel is identified as the “robbers of thy people,” and the Protestants identified that power as one of a long line of Syrian kings named Antiochus Epiphanes, and Miller identified them as Rome.

1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകളിൽ, ഒരു പ്രവചനപ്രയോഗത്തെ ചിത്രീകരിക്കാത്ത ഒരു പ്രതിനിധാനം മാത്രമേ ഉള്ളു; അതും നാല് തലകളും പ്രമുഖരായവരും, നാല് ചിറകുകളും കാറ്റുകളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാം രാജ്യം റോമാണെന്ന സത്യത്തെ മൂടിവെക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, നാല് തലകളും പ്രമുഖരായവരും, നാല് ചിറകുകളും കാറ്റുകളും എന്നവയുടെ യഥാർത്ഥമോ വ്യാജമോ ആയ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചൊരു വാദം സാത്താൻ അവതരിപ്പിച്ചു. ദാനിയേൽ പുസ്തകം ദർശനത്തെ സ്ഥാപിച്ച ഒരു വ്യക്തമായ പ്രതീകം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനാലാണ് സാത്താൻ അങ്ങനെ ചെയ്തത്. ആ പ്രതീകത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന തെളിവിന്റെ ഒരു ഭാഗം നാല് തലകളിലും പ്രമുഖരായവരിലും, നാല് ചിറകുകളിലും കാറ്റുകളിലും കാണപ്പെടുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ഈ വാദത്തിൽ സാത്താനികമായൊരു ദൃഷ്ടികോണം പിന്താങ്ങി, ആ വാദം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നതിനാൽ അവർ അത് ചാർട്ടിൽ പരാമർശിച്ചു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “chazon” ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന ശക്തി “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാരായി” തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആ ശക്തിയെ അന്ത്യോക്കസ് എപ്പിഫനീസ് എന്നു പേരുള്ള സിറിയൻ രാജാക്കന്മാരുടെ ദീർഘനിരയിലെ ഒരാളായി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, മില്ലർ അതിനെ റോമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ആ കാലങ്ങളിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെതിരെ അനേകർ എഴുന്നേൽക്കും; നിന്റെ ജനത്തിൽ നിന്നുള്ള കള്ളന്മാരും ദർശനം സ്ഥിരപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എങ്കിലും അവർ വീഴും. ദാനിയേൽ 11:14.

Antiochus was one of the kings, in a line of kings that descended out of one of the four kingdoms which Alexander’s kingdom had disintegrated into. The little horn of verse nine of Daniel eight, had followed the kingdom of Alexander, and verse nine says that out of one of them, came forth the little horn.

അന്തിയോക്കസ് ആ രാജാക്കന്മാരിൽ ഒരുവനായിരുന്നു; അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യം വിഘടിച്ച് രൂപംകൊണ്ട നാല് രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ച രാജാക്കന്മാരുടെ ഒരു വംശരേഖയിലായിരുന്നു അവൻ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒൻപതാം വാക്യത്തിൽ പറയുന്ന ചെറിയ കൊമ്പ് അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യത്തിനു ശേഷം വന്നതായിരുന്നു; ഒൻപതാം വാക്യം പറയുന്നത്, അവയിൽ ഒന്നിൽ നിന്നു ആ ചെറിയ കൊമ്പ് ഉദിച്ചുവന്നു എന്നാകുന്നു.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> അവയിൽ ഒന്നിൽനിന്നു ഒരു ചെറിയ കൊമ്പ് പുറപ്പെട്ടു; അത് തെക്കോട്ടും കിഴക്കോട്ടും മനോഹരദേശത്തേക്കും അത്യന്തം വലിയതായി വളർന്നു. ദാനിയേൽ 8:9.

The argument of whether Rome establishes the vision, or a weak and fairly insignificant Syrian king establishes the vision, includes the argument of whether the little horn power came out of one of the four horns, or out of one of the four winds. It is not much of an argument, for history and prophecy is clear that Rome was not a descendant of the Greek empire, but that Rome was a new power. If Rome was the fourth kingdom, then the “one of them” of verse nine, must be one of the four winds or wings. If it was Antiochus Epiphanes, it came out of the horn of Syria.

റோம் ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നുവോ, അതോ ദുർബലനും വളരെ പ്രാധാന്യമില്ലാത്തതുമായ ഒരു സിറിയൻ രാജാവോ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നുവോ എന്ന വാദത്തിൽ, ചെറിയ കൊമ്പിന്റെ ശക്തി നാലു കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്നാണോ ഉദ്ഭവിച്ചത്, അതോ നാലു കാറ്റുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്നാണോ ഉദ്ഭവിച്ചതെന്ന വാദവും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇത് വലിയൊരു വാദമല്ല; കാരണം ചരിത്രവും പ്രവചനവും വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്നതു, റோம் ഗ്രീക്ക് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വംശപരമ്പരാഗത തുടർച്ചയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് റோம் ഒരു പുതിയ ശക്തിയായിരുന്നു എന്നതാണ്. റோம் നാലാമത്തെ രാജ്യമാണെങ്കിൽ, ഒൻപതാം വാക്യത്തിലെ “അവയിൽ ഒന്നിൽനിന്ന്” എന്നത് നാലു കാറ്റുകളിലോ ചിറകുകളിലോ ഒന്നിനെ സൂചിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. അത് അന്ത്യോഖസ് എപ്പിഫാനസ് ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് സിറിയായുടെ കൊമ്പിൽനിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്.

The Millerites identified that the power represented as “the robbers of thy people” would stand up against Christ.

“നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശക്തി ക്രിസ്തുവിനെതിരെ എഴുന്നേൽക്കും എന്നു മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. Daniel 8:25.

> തന്റെ കപടനയത്താൽ അവൻ തന്റെ കയ്യിൽ വഞ്ചനയെ വിജയിപ്പിക്കും; തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ താനെത്തന്നേ മഹത്വീകരിക്കും; സമാധാനത്താൽ അനേകരെ നശിപ്പിക്കും; പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവിന്നും എതിർന്നു നിലക്കും; എങ്കിലും കൈകൊണ്ടല്ലാതെ അവൻ തകർന്നുപോകും. ദാനിയേൽ 8:25.

The “Prince of princes” is Christ, and Antiochus Epiphanes lived well before Christ was born, so the Millerites pointed this fact out on the 1843 chart. On the chart they included the date 164, which in reality has no biblical reference, and was simply a notation which identifies the significance of the argument over the fourth kingdom between Miller and the Protestant theologians. Next to the year “164” on the chart they wrote, “Death of Antiochus Epiphanes who of course stood not up against the Prince of princes as he had been dead 164 years before the prince of princes was born.”

“പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭു” ക്രിസ്തുവാണ്; ആന്റിയോക്യസ് എപ്പിഫാനീസ് ക്രിസ്തു ജനിക്കുന്നതിനു വളരെ മുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് മില്ലെറൈറ്റുകൾ 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ ഈ വസ്തുത ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത്. ചാർട്ടിൽ അവർ 164 എന്ന തീയതിയും ഉൾപ്പെടുത്തി; യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അതിന് ബൈബിളിൽ ഒരു പരാമർശവുമില്ല. അത് മില്ലറിനും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർക്കും ഇടയിൽ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുണ്ടായിരുന്ന വാദത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കുറിപ്പുമാത്രമായിരുന്നു. ചാർട്ടിൽ “164” എന്ന വർഷത്തിന്റെ സമീപത്ത് അവർ ഇങ്ങനെ എഴുതി: “പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെതിരെ അവൻ തീർച്ചയായും എഴുന്നേറ്റുനിന്നില്ല; കാരണം പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭു ജനിക്കുന്നതിന് 164 വർഷം മുമ്പേ ആന്റിയോക്യസ് എപ്പിഫാനീസ് മരിച്ചിരുന്നു.”

Today Adventism teaches that “the robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes, as does apostate Protestantism, in spite of the fact that inspiration recorded that “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” The Millerites knew that the king of fierce countenance was Rome, so they were not shaken by the satanic teaching that undermines the ability to establish the “chazon” vision. The Bible is clear that if there is no vision, the people perish.

ഇന്നു അഡ്വെന്റിസം “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പറയുന്നതു അന്ത്യോക്കസ് എപ്പിഫാനേസാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതെല്ലാം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, “1843 ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈകൊണ്ടു നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതും അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതാത്തതുമായിരുന്നു” എന്നു പ്രചോദനം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു സത്യമാണ്. ഉഗ്രമുഖനായ രാജാവു റോമായിരുന്നുവെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ അറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ, “ചാസോൻ” ദർശനം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള കഴിവിനെ തകർക്കുന്ന സാത്താനിക ഉപദേശത്താൽ അവർ കുലുങ്ങിപ്പോയില്ല. ദർശനം ഇല്ലെങ്കിൽ ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു എന്നു ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം കാക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകുന്നു. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:18.

The vision that Solomon identifies in the verse is the “chazon” vision, which in verse thirteen of Daniel eight, is the vision that identifies paganism and papalism trampling down the sanctuary and host. For the Millerites those two desolating powers represented the fourth kingdom of Bible prophecy, and without recognizing the fourth kingdom of Rome (the robbers of thy people), they would not have been able to establish the vision. The “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven, were to stand up against the king of the south, exalt themselves, establish the vision and fall. Rome fulfilled each of those characteristics.

സോളമോൻ ആ വചനത്തിൽ തിരിച്ചറിയുന്ന ദർശനം “ചാസോൻ” ദർശനമാണ്; ദാനിയേൽ എട്ട് പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ അതേ ദർശനം തന്നെയാണ് അജാതീയതയും പാപ്പാസത്തവും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് ആ രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; റോമെന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെ (“നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാർ”) തിരിച്ചറിയാതിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്ക് ആ ദർശനം സ്ഥാപിക്കാനായേനില്ല. ദാനിയേൽ പതിനൊന്ന് പതിനാലാം വചനത്തിലുള്ള “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാർ” തെക്കിന്റെ രാജാവിനെതിരെ എഴുന്നേൽക്കുകയും, തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തുകയും, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുകയും, പിന്നെ വീഴുകയും ചെയ്‍വാൻ ഇരുന്നു. റോം ഈ ലക്ഷണങ്ങളിലൊന്നൊന്നും നിറവേറ്റി.

In chapter seven, the fourth kingdom is specifically identified as being “diverse” from the kingdoms before it.

ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ, നാലാമത്തെ രാജ്യം അതിനുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നു “വ്യത്യസ്തമായത്” എന്നു പ്രത്യേകം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns…. Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:7, 19, 20.

> ഇതിനുശേഷം ഞാൻ രാത്രിദർശനങ്ങളിൽ കണ്ടു; ഇതാ, ഭയങ്കരവും ഭീകരവും അത്യന്തം ബലമുള്ളതുമായ ഒരു നാലാമത്തെ മൃഗം; അതിന് വലിയ ഇരുമ്പുപല്ലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത് തിന്നുകളഞ്ഞു, കഷണങ്ങളാക്കി തകർത്തു, ശേഷിച്ചതു തന്റെ കാലുകളാൽ ചവിട്ടിമെതിച്ചു; അതിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സകല മൃഗങ്ങളെയും അപേക്ഷിച്ച് അത് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു; അതിന് പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു…. അപ്പോൾ, മറ്റെല്ലാവരെയും അപേക്ഷിച്ച് വ്യത്യസ്തവും അത്യന്തം ഭയങ്കരവും ആയിരുന്ന ആ നാലാമത്തെ മൃഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം ഞാൻ അറിവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; അതിന്റെ പല്ലുകൾ ഇരുമ്പിന്റെയും നഖങ്ങൾ വെങ്കലത്തിന്റെയും ആയിരുന്നു; അത് തിന്നുകളഞ്ഞു, കഷണങ്ങളാക്കി തകർത്തു, ശേഷിച്ചതു തന്റെ കാലുകളാൽ ചവിട്ടിമെതിച്ചു; അതിന്റെ തലയിലുണ്ടായിരുന്ന പത്ത് കൊമ്പുകളെക്കുറിച്ചും, ഉയർന്നുവന്ന മറ്റൊന്നിനെക്കുറിച്ചും, അതിന്റെ മുമ്പിൽ മൂന്ന് വീണുപോയതിനെക്കുറിച്ചും; അതേ, കണ്ണുകളും അത്യുന്നതമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച വായും ഉണ്ടായിരുന്ന, തന്റെ സഹചരന്മാരെക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രബലമായി തോന്നിയിരുന്ന ആ കൊമ്പിനെക്കുറിച്ചും. ദാനിയേൽ 7:7, 19, 20.

The fourth kingdom of Daniel seven was twice identified as being “diverse” from the kingdoms that preceded it. If the “little horn” of verse nine was simply an extension of the Syrian horn (Antiochus Epiphanes), it would not have been different. The beasts that preceded Rome in chapter seven were the lion, the bear and the leopard, all animals that actually exist in nature, but when it came to the fourth beast with iron teeth and nails of brass, Daniel knew of no beast of nature that represented the dreadful beast that devoured. It was different (diverse). The “little horn” of verse nine, came forth out of one of the areas represented by the four winds and wings, and not out of one of the horns or notable ones.

ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യം, അതിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് “വ്യത്യസ്തം” ആണെന്ന് രണ്ടുതവണ തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒൻപതാം വാക്യത്തിലെ “ചെറിയ കൊമ്പ്” സിറിയൻ കൊമ്പിന്റെ (അന്തിയോക്കോസ് എപ്പിഫാനീസ്) ഒരു വിപുലീകരണം മാത്രമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ റോമിനു മുമ്പ് വന്ന മൃഗങ്ങൾ സിംഹം, കരടി, പുലി എന്നിവയായിരുന്നു; ഇവ എല്ലാം പ്രകൃതിയിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ജീവികളാണ്. എന്നാൽ ഇരുമ്പുപല്ലുകളും പിച്ചളനഖങ്ങളും ഉള്ള നാലാമത്തെ മൃഗത്തെക്കുറിച്ച് വരുമ്പോൾ, വിഴുങ്ങിക്കളയുന്ന ആ ഭയങ്കരമൃഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി പ്രകൃതിയിൽ ഉള്ള യാതൊരു മൃഗത്തെയും ദാനിയേൽ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അത് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഒൻപതാം വാക്യത്തിലെ “ചെറിയ കൊമ്പ്” നാലു കാറ്റുകളാലും ചിറകുകളാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒന്നിൽനിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്; കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്നോ പ്രധാനമായവയിൽ ഒന്നിൽനിന്നോ അല്ല.

Daniel chapter eight, states that “in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up.” In the “latter time of their kingdom (Greece, which had disintegrated into four kingdoms), during the time “when the transgressors are come to the full,” a new king would stand up.

ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, “അവരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യകാലത്തു, അകൃത്യക്കാർ തങ്ങളുടെ അളവ് നിറഞ്ഞപ്പോൾ, ക്രൂരമുഖനായും ഗൂഢവചനങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നവനായും ഒരു രാജാവ് എഴുന്നേലക്കും” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. “അവരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യകാലത്തു” (നാലു രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഗ്രീസ്) “അകൃത്യക്കാർ തങ്ങളുടെ അളവ് നിറഞ്ഞപ്പോൾ” എന്ന കാലത്ത്, ഒരു പുതിയ രാജാവ് എഴുന്നേലക്കും.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that the fact might be determined whether it would fulfill the purposes of the Watcher and the Holy One. Prophecy has traced the rise and progress of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with the nations of less power, history has repeated itself. Each has had its period of test; each has failed, its glory faded, its power departed.” Prophets and Kings, 535.

> “പ്രവർത്തനരംഗത്തിലേക്ക് വന്നിട്ടുള്ള ഓരോ ജാതിക്കും ഭൂമിയിൽ തന്റെ സ്ഥാനം അധിവസിക്കാൻ അനുമതി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുവഴി അതു ജാഗരൂകനും പരിശുദ്ധനും ആയവന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുമോ എന്ന സത്യം നിർണയിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. ലോകത്തിലെ മഹാസാമ്രാജ്യങ്ങളായ ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം എന്നിവയുടെ ഉദയവും പുരോഗതിയും പ്രവചനം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും, അതുപോലെ തന്നെ കുറഞ്ഞ ശക്തിയുള്ള ജാതികളിലും, ചരിത്രം സ്വയം ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോന്നിനും പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു; ഓരോന്നും പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ മഹത്വം മങ്ങിയിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ശക്തി വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 535.

At the end (“latter time”) of the kingdom of Greece, when their cup of probationary time had been filled (“when the transgressors are come to the full”), a “king of fierce countenance” would stand up. That king would understand “dark sentences,” for he would speak a completely different language than the Hebrew of the Jews or the Greek of the previous kingdom, for he would speak Latin. That kingdom had been identified by Moses as the nation that would bring the siege of the years 66 to 70 AD, where among other things the famine was so terrible that the Jews ate their own children to survive.

യവനരാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ (“പിന്നത്തെ കാലത്തു”), അവരുടെ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറഞ്ഞപ്പോൾ (“അപരാധികൾ പൂർണ്ണതയിലെത്തുമ്പോൾ”), “കഠിനമുഖമുള്ള ഒരു രാജാവു” എഴുന്നേലക്കും. ആ രാജാവു “ഗൂഢവാക്യങ്ങൾ” ഗ്രഹിക്കുന്നവനായിരിക്കും; കാരണം, അവൻ യെഹൂദന്മാരുടെ എബ്രായഭാഷയല്ല, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ യവനഭാഷയല്ല, തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ഭാഷയാണ് സംസാരിക്കുക—അവൻ ലത്തീൻ സംസാരിക്കും. ക്രി.വ. 66 മുതൽ 70 വരെ വർഷങ്ങളിലെ ഉപരോധം വരുത്തിയ ജനതയെന്ന നിലയിൽ ആ രാജ്യം മോശെയാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; അവിടെ മറ്റ് കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം ക്ഷാമം അത്രയും ഭയങ്കരമായിരുന്നതിനാൽ യെഹൂദന്മാർ ജീവനോടെ നിലനിൽക്കാൻ സ്വന്തം മക്കളെതന്നെ തിന്നുകയുണ്ടായി.

> Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor show favour to the young: And he shall eat the fruit of thy cattle, and the fruit of thy land, until thou be destroyed: which also shall not leave thee either corn, wine, or oil, or the increase of thy kine, or flocks of thy sheep, until he have destroyed thee. And he shall besiege thee in all thy gates, until thy high and fenced walls come down, wherein thou trustedst, throughout all thy land: and he shall besiege thee in all thy gates throughout all thy land, which the Lord thy God hath given thee. And thou shalt eat the fruit of thine own body, the flesh of thy sons and of thy daughters, which the Lord thy God hath given thee, in the siege, and in the straitness, wherewith thine enemies shall distress thee. Deuteronomy 28:47–53.

> എല്ലാറ്റിന്റെയും സമൃദ്ധി ഉണ്ടായിരിക്കെ നീ സന്തോഷത്തോടും ഹൃദയത്തിലെ ആനന്ദത്തോടും കൂടെ നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയെ സേവിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടു, യഹോവ നിന്റെ നേരെ അയക്കുന്ന നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ വിശപ്പിലും ദാഹത്തിലും നഗ്നതയിലും സകലത്തിന്റെയും അഭാവത്തിലും സേവിക്കേണ്ടിവരും; അവൻ നിന്നെ നശിപ്പിച്ചുതീരുവോളം നിന്റെ കഴുത്തിന്മേൽ ഇരുമ്പിന്റെ നുകം വെക്കും. യഹോവ ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തുനിന്നു, ദൂരത്തുനിന്നു, കഴുകൻ പറക്കുന്നതുപോലെ വേഗത്തിൽ ഒരു ജാതിയെ നിന്റെ നേരെ വരുത്തും; അതിന്റെ ഭാഷ നീ ഗ്രഹിക്കയില്ല. വയോധികന്റെ മുഖം മാനിക്കാതെയും യൗവനക്കാരനോടു കൃപ കാണിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്ന ക്രൂരമുഖമായ ഒരു ജാതി. അതു നിന്നെ നശിപ്പിച്ചുതീരുവോളം നിന്റെ കന്നുകാലികളുടെ ഫലവും നിന്റെ ദേശത്തിന്റെ ഫലവും തിന്നുകളയും; നിന്നെ നശിപ്പിച്ചുതീരുവോളം ധാന്യം, വീഞ്ഞ്, എണ്ണ, നിന്റെ കന്നുകാലികളുടെ വർധന, നിന്റെ ആടുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ എന്നിവയൊന്നും അത് നിനക്കു ശേഷിപ്പിക്കയുമില്ല. നിന്റെ ദേശമൊട്ടാകെ നീ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന നിന്റെ ഉയർന്നും ഉറപ്പുള്ളതുമായ മതിലുകൾ ഇടിഞ്ഞുവീഴുവോളം, അതു നിന്റെ എല്ലാ പട്ടണവാതിലുകളിലും നിന്നെ വളഞ്ഞുനിര്‍ത്തും; നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നിനക്കു തന്ന നിന്റെ ദേശമൊട്ടാകെ, നിന്റെ എല്ലാ പട്ടണവാതിലുകളിലും അതു നിന്നെ വളഞ്ഞുനിര്‍ത്തും. നിന്റെ ശത്രുക്കൾ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന ആ നിരോധനത്തിലും കഠിനസങ്കടത്തിലും, നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നിനക്കു തന്ന നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയും മാംസം, അതായത് നിന്റെ സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ഫലം, നീ തിന്നേണ്ടിവരും. ആവർത്തനം 28:47–53.

In Daniel chapter two the fourth kingdom was represented by “iron,” and Moses identified “a nation,” which would put a “yoke of iron,” upon the Jews. The “nation” would “destroy” the Jews, and it would be as swift as an eagle, of which the eagle is the symbol of Rome. It would be a “nation” “whose tongue thou shalt not understand,” for its language would be “dark sentences” to the Jews. It would be a “nation of fierce countenance” as described in Daniel chapter eight as a “king of fierce countenance.” And in the “siege” of Jerusalem the Jews ate their “sons and daughters.”

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ നാലാമത്തെ രാജ്യം “ഇരുമ്പ്” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; യെഹൂദന്മാരുടെ മേൽ “ഇരുമ്പ് നുകം” വെക്കുന്ന “ഒരു ജാതിയെ” മോശെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ “ജാതി” യെഹൂദന്മാരെ “നശിപ്പിക്കും”; അതു കഴുകനെപ്പോലെ അതിവേഗമുള്ളതായിരിക്കും; കഴുകൻ റോംയുടെ പ്രതീകമാണ്. അതു “നീ മനസ്സിലാക്കാത്ത ഭാഷയുള്ള” ഒരു “ജാതി” ആയിരിക്കും; കാരണം അതിന്റെ ഭാഷ യെഹൂദന്മാർക്കു “അഗാധവാക്യങ്ങൾ” ആയിരിക്കും. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ “ക്രൂരമുഖമുള്ള രാജാവു” എന്നു വിവരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അതു “ക്രൂരമുഖമുള്ള ഒരു ജാതി” ആയിരിക്കും. യെരൂശലേമിന്റെ “നിരോധന”ത്തിൽ യെഹൂദന്മാർ തങ്ങളുടെ “പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും” തിന്നു.

Miller recognized pagan Rome as the power predicted by Moses, and as the fourth “iron” kingdom of Daniel two, and the “nation” who spoke Latin, not Hebrew or Greek. Miller made no distinction between the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy, for to him they both were simply Rome. So after pagan Rome stood up in verse twenty-three, he would not see the distinction represented in verse twenty-four. In the vision the little horn had oscillated from masculine to feminine to masculine to feminine in verses nine through twelve, and verse twenty-three identifies the prophetic characteristics of pagan Rome, Gabriel’s interpretation in verse twenty-four changes to feminine Rome. The power in verse twenty-four was to possess “mighty power,” “but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practice, and shall destroy the mighty and the holy people.”

മില്ലർ, മോശെ പ്രവചിച്ച ശക്തിയായി പേഗൻ റോമിനെയും, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാമത്തെ “ഇരുമ്പ്” രാജ്യമായും, എബ്രായമോ ഗ്രീക്കോ അല്ല, ലാറ്റിൻ സംസാരിച്ച “ജാതി”യായും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെയും അഞ്ചാമത്തെയും രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ മില്ലർ യാതൊരു വ്യത്യാസവും കണ്ടില്ല; കാരണം, അവ രണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന് വെറും റോം മാത്രമായിരുന്നു. അതിനാൽ, ഇരുപത്തിമൂന്നാം വചനത്തിൽ പേഗൻ റോം എഴുന്നേറ്റുനിന്നതിനു ശേഷം, ഇരുപത്തിനാലാം വചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട വ്യത്യാസം അദ്ദേഹം കാണുകയില്ലായിരുന്നു. ദർശനത്തിൽ, ഒൻപതാം വചനത്തിൽനിന്ന് പന്ത്രണ്ടാം വചനത്തോളം ചെറിയ കൊമ്പ് പുല്ലിംഗത്തിൽനിന്ന് സ്ത്രീലിംഗത്തിലേക്കും, സ്ത്രീലിംഗത്തിൽനിന്ന് പുല്ലിംഗത്തിലേക്കും, വീണ്ടും സ്ത്രീലിംഗത്തിലേക്കും ദോളനം ചെയ്തിരുന്നു; ഇരുപത്തിമൂന്നാം വചനം പേഗൻ റോമിന്റെ പ്രവചനപരമായ സവിശേഷതകളെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ഇരുപത്തിനാലാം വചനത്തിലെ ഗബ്രിയേലിന്റെ വ്യാഖ്യാനം സ്ത്രീലിംഗത്തിലുള്ള റോമിലേക്കു മാറുന്നു. ഇരുപത്തിനാലാം വചനത്തിലെ ആ ശക്തിക്കു “മഹാശക്തി” ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; “എന്നാൽ അവന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അല്ല; അവൻ അത്ഭുതകരമായി നശിപ്പിക്കും; അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കും; പ്രവർത്തിക്കും; ബലവാന്മാരെയും വിശുദ്ധജനത്തെയും നശിപ്പിക്കും.”

Papal Rome was to be given the military power of pagan Rome, and it would destroy God’s people for one thousand two hundred and sixty years, from the year 538 to 1798. It would destroy “wonderfully” for it is the beast the whole world “wonders after,” and it was the power that would “practice and prosper” until the first indignation that had been “determined” to be finished in 1798 was fulfilled.

പാപ്പൽ റോം വിജാതീയ റോമിന്റെ സൈനിക അധികാരം പ്രാപിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; അത് ക്രി.വ. 538 മുതൽ 1798 വരെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം ദൈവജനത്തെ നശിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. അത് “അത്ഭുതകരമായി” നശിപ്പിക്കുമായിരുന്നു; കാരണം അത് മുഴുവൻ ലോകവും “വിശ്മയത്തോടെ പിന്തുടരുന്ന” മൃഗമാണ്; കൂടാതെ 1798-ൽ അവസാനിക്കേണ്ടതായി “നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന” ആദ്യ കോപകാലം നിറവേറുന്നതുവരെ “പ്രവർത്തിച്ചും അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചും” ഇരിക്കേണ്ട ശക്തിയും അതുതന്നെയായിരുന്നു.

Then in verse twenty-five Gabriel follows the oscillation established in the verses he was interpreting for Daniel, and again addresses pagan Rome, who through a different type of “policy,” brought together its empire, as attested to by all the historians. The “craft” of pagan Rome was to induce nations to join their growing empire, and it used the promise of peace and prosperity to build the empire, unlike the previous empires that were forged simply by military might. Pagan Rome was also to “stand up against the Prince of princes,” as it did when it placed Christ upon the cross of Calvary.

അപ്പോൾ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വചനത്തിൽ, ദാനീയേലിനുവേണ്ടി താൻ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വചനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമായിരുന്ന ആ ദോളനത്തെ ഗബ്രിയേൽ പിന്തുടരുകയും, വീണ്ടും ജാതീയ റോമിനോടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എല്ലാ ചരിത്രകാരന്മാരും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു “നയതന്ത്രം” മുഖേന തന്നെയാണ് അത് തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിയത്. ജാതീയ റോമിന്റെ “കൗശലം” രാജ്യങ്ങളെ തങ്ങളുടെ വളർന്നു കൊണ്ടിരുന്ന സാമ്രാജ്യത്തിൽ ചേരുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയെന്നതായിരുന്നു; മുൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ വെറും സൈനിക ബലത്തിലൂടെ മാത്രം രൂപപ്പെട്ടതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, സമാധാനത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും വാഗ്ദാനം ഉപയോഗിച്ചാണ് അത് തന്റെ സാമ്രാജ്യം പണിതുയർത്തിയത്. ജാതീയ റോം “പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെതിരെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും” ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നതായിരുന്നു; കാൽവരിയിലെ ക്രൂശിന്മേൽ ക്രിസ്തുവിനെ വെച്ചപ്പോൾ അതു അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ചെയ്തത്.

Then Gabriel addresses the two visions he was interpreting for Daniel, by identifying that the “mareh” vision of the appearance (the twenty-three hundred days) was true, and that the “chazon” vision of the trampling down of the sanctuary and host by pagan Rome and papal Rome was to be “shut up (sealed), “for many days” (until the time of the end in 1798).

പിന്നീട് ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിനായി വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെയും അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, പ്രത്യക്ഷതയെക്കുറിച്ചുള്ള “മരെഹ്” ദർശനം (രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസങ്ങൾ) സത്യമായിരുന്നതായി തിരിച്ചറിവ് നൽകുന്നു; കൂടാതെ, വിജാതീയ റോമായും പാപ്പാ റോമായും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള “ഖാസോൻ” ദർശനം “അടച്ചുവെക്കപ്പെടേണ്ടതും (മുദ്രയിടപ്പെടേണ്ടതും),” “അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കായി” (1798-ലെ അന്ത്യകാലം വരെയും) ആയിരിക്കേണ്ടതുമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

Then Daniel was sick for some time, and then returned to work, but he still did not understand the “mareh” vision, which is the vision which Gabriel was commanded to make him understand. For that reason Gabriel would return in chapter nine, to finish his work of making Daniel understand the “mareh” vision.

അപ്പോൾ ദാനീയേൽ കുറെക്കാലം രോഗബാധിതനായിരുന്നു; പിന്നെ വീണ്ടും തന്റെ പ്രവൃത്തികളിലേക്കു മടങ്ങി. എങ്കിലും, ഗബ്രിയേൽ തനിക്കു ഗ്രഹിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “മാരെഹ്” ദർശനം, അതായത് അതുതന്നെയായ ആ ദർശനം, അവൻ ഇനിയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. ആ കാരണംകൊണ്ടു ദാനീയേലിനെ “മാരെഹ്” ദർശനം ഗ്രഹിപ്പിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതിന്നു ഗബ്രിയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ വീണ്ടും വരും.

In Daniel chapter nine, Daniel had been studying the prophetic Word and came to understand through the writings of Moses and Jeremiah. Jeremiah had identified the captivity he was in would last seventy years.

ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ, ദാനിയേൽ പ്രവചനവചനം പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; മോശെയും യിരെമ്യാവും എഴുതിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ അവൻ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു. താൻ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രവാസബന്ധനം എഴുപത് വർഷം നീണ്ടുനിൽക്കും എന്ന് യിരെമ്യാവ് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> ഈ സർവ്വദേശവും ശൂന്യതയും വിസ്മയവുമാകും; ഈ ജാതികൾ എഴുപത് സംവത്സരം ബാബേൽരാജാവിനെ സേവിക്കും. എഴുപത് സംവത്സരം പൂർത്തിയായാൽ, ഞാൻ ബാബേൽരാജാവിനെയും ആ ജാതിയെയും അവരുടെ അകൃത്യത്തിനായി ശിക്ഷിക്കും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; കല്ദയരുടെ ദേശത്തെയും ഞാൻ നിത്യശൂന്യതകളാക്കും. യിരെമ്യാവു 25:11, 12.

According to Moses the captivity in the enemy’s land would correspond to a time that the land would enjoy its sabbaths.

മോശെയുടെ അനുസാരമായി, ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തിലെ പ്രവാസകാലം ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അനുഭവിക്കുന്ന കാലത്തോടു തുല്യമായിരിക്കും.

> And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:32–35.

> ഞാൻ ദേശത്തെ ശൂന്യമാക്കും; അതിൽ പാർക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ അതിനെക്കുറിച്ച് വിസ്മയിച്ചുപോകും. ഞാൻ നിങ്ങളെ ജാതികളിൽ ചിതറിച്ചുകളയും; നിങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ഞാൻ വാൾ പുറപ്പെടുവിക്കും; നിങ്ങളുടെ ദേശം ശൂന്യമാകുകയും നിങ്ങളുടെ നഗരങ്ങൾ പാഴായിത്തീരുകയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കും; അതു ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതോളം കാലവും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന കാലവും അതു വിശ്രമിക്കും; അങ്ങനെ ദേശം വിശ്രമിച്ച് തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കും. അതു ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതോളം കാലം അതു വിശ്രമിക്കും; കാരണം നിങ്ങൾ അതിന്മേൽ പാർത്തിരുന്നപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്തുകളിൽ അതിന് വിശ്രമം ലഭിച്ചില്ല. ലേവ്യപുസ്തകം 26:32–35.

Daniel had understood from God’s prophetic Word, upon two witnesses that His people had been scattered into the enemy’s land, during which time the land would enjoy its sabbaths. He understood what the author of Chronicles understood concerning Jeremiah’s seventy years.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ നിന്ന്, തന്റെ ജനത്തെ ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തേക്കു ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുകയാണെന്നും, ആ കാലത്ത് ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കുമെന്നുമുള്ള കാര്യം രണ്ട് സാക്ഷികളാൽ ദാനിയേൽ ഗ്രഹിച്ചു. യിരെമ്യാവിന്റെ എഴുപത് വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ദിനവൃത്താന്തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഗ്രഹിച്ചതുപോലെ അവനും ഗ്രഹിച്ചു.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

> വാളിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടവരെ അവൻ ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവർ അവന്റെയും അവന്റെ പുത്രന്മാരുടെയും ദാസന്മാരായി പാർസ്യരാജ്യത്തിന്റെ ആധിപത്യം വരുന്നതുവരെ അവിടെ ഇരുന്നു. യിരെമ്യാവിന്റെ വായിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്ത യഹോവയുടെ വചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നു, ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അനുഭവിച്ചുതീരുന്നതുവരെ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; അത് നിർജനമായി കിടന്നിരുന്ന കാലമെല്ലാം ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; എഴുപതു വർഷം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നു. ഇപ്പോൾ പാർസ്യരാജാവായ കോരെശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ വായിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്ത യഹോവയുടെ വചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നു, യഹോവ പാർസ്യരാജാവായ കോരെശിന്റെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തി; അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ രാജ്യത്തുടനീളം ഒരു പ്രഖ്യാപനം ചെയ്യുകയും അതിനെ എഴുത്തായും പുറപ്പെടുവിക്കയും ചെയ്തു; അതിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: പാർസ്യരാജാവായ കോരെശ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവമായ യഹോവ ഭൂമിയിലെ സകല രാജ്യങ്ങളും എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്നു; യെഹൂദയിൽ ഉള്ള യെരൂശലേമിൽ അവന്നു ഒരു ആലയം പണിയേണ്ടതിന്നു അവൻ എന്നോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ സകല ജനങ്ങളിലും നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ? അവന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അവനോടുകൂടെ ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ; അവൻ കയറിപ്പോകട്ടെ. 2 ദിനവൃത്താന്തം 36:20–23.

Daniel understood that Jeremiah’s seventy years of scattering in the enemy’s land, while the land enjoyed her sabbaths, was based upon the curse of “seven times” in Leviticus twenty-six, and in obedience to that understanding, he fulfilled the commanded remedy given there for those who finally awaken to their scattered condition.

ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തുകൾ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നതിനിടെ ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തിൽ ചിതറിക്കിടക്കേണ്ട യിരെമ്യാവിന്റെ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴിരട്ടി” എന്ന ശാപത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് ദാനീയേൽ മനസ്സിലാക്കി; ആ ബോധ്യത്തിന് അനുസരണമായി, ഒടുവിൽ തങ്ങളുടെ ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഉണരുന്നവർക്കായി അവിടെ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പരിഹാരത്തെ അവൻ നിറവേറ്റി.

> And upon them that are left alive of you I will send a faintness into their hearts in the lands of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them; and they shall flee, as fleeing from a sword; and they shall fall when none pursueth. And they shall fall one upon another, as it were before a sword, when none pursueth: and ye shall have no power to stand before your enemies. And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. These are the statutes and judgments and laws, which the Lord made between him and the children of Israel in mount Sinai by the hand of Moses. Leviticus 26:36–46.

> നിങ്ങളിൽ ജീവനോടെ ശേഷിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശങ്ങളിൽ ഞാൻ ഭീരുത്വം വരുത്തും; കുലുങ്ങുന്ന ഒരു ഇലയുടെ ശബ്ദം പോലും അവരെ ഓടിച്ചുകളയും; അവർ വാളിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ ഔടിപ്പോകും; പിന്നാലെ പിന്തുടരുന്നവൻ ആരും ഇല്ലാതിരിക്കെ അവർ വീഴും. പിന്തുടരുന്നവൻ ആരും ഇല്ലാതിരിക്കെ, വാളിന്റെ മുമ്പിൽപോലെ അവർ ഒരുവൻ മറ്റൊരുവന്മേൽ വീഴും; നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ നിങ്ങൾക്കു ശക്തിയുണ്ടാകയില്ല. നിങ്ങൾ ജാതികളിൽ നശിച്ചുപോകും; നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശം നിങ്ങളെ വിഴുങ്ങിക്കളയും. നിങ്ങളിൽ ശേഷിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിൽ ക്ഷയിച്ചുപോകും; അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങളിലും അവരോടുകൂടെ അവർ ക്ഷയിച്ചുപോകും. അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യവും തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യവും, എന്നോടു ദ്രോഹമായി അവർ ചെയ്ത ദ്രോഹവും, അവർ എനിക്കു വിരോധമായി നടന്നു എന്നതും ഏറ്റുപറയുമെങ്കിൽ; ഞാനും അവർക്കു വിരോധമായി നടന്ന് അവരെ അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു എന്നതും അവർ ഏറ്റുപറയുമെങ്കിൽ; അപ്പോൾ അവരുടെ അഗ്രചർമ്മം നീക്കപ്പെടാതിരുന്ന ഹൃദയം വിനീതമാകുകയും, അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ശിക്ഷ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്താൽ: അപ്പോൾ ഞാൻ യാക്കോബുമായുള്ള എന്റെ നിയമവും, ഈസഹാക്കുമായുള്ള എന്റെ നിയമവും, അബ്രാഹാമുമായുള്ള എന്റെ നിയമവും ഓർക്കും; ദേശത്തെയും ഞാൻ ഓർക്കും. ദേശം അവരാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; അവരില്ലാതെ ശൂന്യമായി കിടക്കുമ്പോൾ അതു തന്റെ ശബ്ബത്തുകൾ ആചരിക്കും; അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ശിക്ഷ അംഗീകരിക്കും; കാരണം, അവർ എന്റെ വിധികളെ നിരസിക്കുകയും, അവരുടെ ആത്മാവ് എന്റെ ചട്ടങ്ങളെ വെറുക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ഇതെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും, അവർ അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവരെ സമൂലമായി നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവരെ തള്ളിക്കളകയില്ല; അവരെ അരുചിയോടെ തള്ളിക്കളകയില്ല; അവരോടുള്ള എന്റെ നിയമം ലംഘിക്കയുമില്ല; കാരണം ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അവരുടെ നിമിത്തം അവരുടെ പൂർവ്വികന്മാരുടെ നിയമം ഓർക്കും; ഞാൻ ജാതികളുടെ കണ്മുന്നിൽ നിന്നു അവരെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്ന് പുറപ്പെടുവിച്ചത് ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കേണ്ടതിന്നാകുന്നു: ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു. ഇവയാണ് യഹോവ സീനായി പർവ്വതത്തിൽ മോശെയുടെ മുഖാന്തരം താനും യിസ്രായേൽമക്കളും തമ്മിൽ നിശ്ചയിച്ച ചട്ടങ്ങളും വിധികളും പ്രമാണങ്ങളും. ലേവ്യപുസ്തകം 26:36–46.

Daniel’s prayer in chapter nine, is addressing every element of the counsel for those who find themselves scattered in the enemy’s land. That prayer is to be aligned with his prayer in chapter two, for together they represent the prayer of those in Revelation chapter eleven, that were dead in the streets of that great city of Sodom and Egypt, who find that they also had been scattered. As Daniel concludes his prayer, Gabriel returns to finish the work of explaining the “mareh” vision, just as the Holy Spirit intends to accomplish for the two witnesses of Revelation chapter eleven.

ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലുള്ള ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥന, ശത്രുവിന്റെ ദേശത്ത് ചിതറിപ്പോയ നിലയിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടെത്തുന്നവർക്ക് ഉള്ള ആലോചനയിലെ ഓരോ ഘടകത്തെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതാകുന്നു. ആ പ്രാർത്ഥന രണ്ടാമത്തെ അധ്യായത്തിലുള്ള അവന്റെ പ്രാർത്ഥനയോടു സംയോജിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന്, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ആ മഹാനഗരമായ സൊദോമിന്റെയും ഈജിപ്തിന്റെയും വീഥികളിൽ മരിച്ചുകിടന്നവരായി, തങ്ങളെയും ചിതറിക്കപ്പെട്ടവരായി കണ്ടെത്തിയിരുന്നവരുടെ പ്രാർത്ഥനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ തന്റെ പ്രാർത്ഥന സമാപിപ്പിക്കുമ്പോൾ, “മരെ” ദർശനം വിശദീകരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കുവാൻ ഗബ്രിയേൽ വീണ്ടും വരുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾക്കായി പരിശുദ്ധാത്മാവും നിർവഹിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു തന്നേ ആകുന്നു.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> ഞാൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയും പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയും, എന്റെ പാപവും എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിന്റെ പാപവും ഏറ്റുപറയുകയും, എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിന്നായി എന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ എന്റെ അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ; അതെ, ഞാൻ പ്രാർത്ഥനയിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ, ആരംഭത്തിൽ ദർശനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന ഗബ്രിയേൽ എന്ന പുരുഷൻ വേഗത്തിൽ പറന്നുവന്നു സായാഹ്നയാഗത്തിന്റെ സമയത്ത് എന്നെ തൊട്ടു. അവൻ എന്നെ ബോധിപ്പിച്ചു, എന്നോടു സംസാരിച്ചു, അരുളിച്ചെയ്തതു: ദാനീയേലേ, നിനക്കു ജ്ഞാനവും വിവേകവും നൽകേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ 9:20–22.

We will continue this study in the next article.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.

> “Shortly before the fall of Babylon, when Daniel was meditating on these prophecies and seeking God for an understanding of the times, a series of visions was given him concerning the rise and fall of kingdoms. With the first vision, as recorded in the seventh chapter of the book of Daniel, an interpretation was given; yet not all was made clear to the prophet. ‘My cogitations much troubled me,’ he wrote of his experience at the time, ‘and my countenance changed in me: but I kept the matter in my heart.’ Daniel 7:28.

> “ബാബേലിന്റെ പതനത്തിന് അല്പം മുമ്പ്, ദാനിയേൽ ഈ പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ചും കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ബോധ്യം ലഭിക്കേണ്ടതിന്ന് ദൈവത്തെ അന്വേഷിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും സംബന്ധിച്ച ദർശനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര അവന് ലഭിച്ചു. ദാനിയേൽപുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ആദ്യ ദർശനത്തോടുകൂടെ ഒരു വ്യാഖ്യാനവും അവന് നൽകിയിരുന്നു; എങ്കിലും എല്ലാം പ്രവാചകനു വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അന്നത്തെ തന്റെ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ എഴുതുന്നു: ‘എന്റെ ചിന്തകൾ എനിക്ക് വളരെ കലക്കം ഉണ്ടാക്കി; എന്റെ മുഖഭാവം എന്നിൽ മാറിപ്പോയി; എങ്കിലും ഞാൻ ആ കാര്യം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു.’ ദാനിയേൽ 7:28.”

> “Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.

> “ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു ദർശനത്തിലൂടെ ഇനിയും അധിക വെളിച്ചം ലഭിച്ചു; ഈ ദർശനത്തിന്റെ അവസാനം ദാനിയേൽ ‘ഒരു വിശുദ്ധൻ സംസാരിക്കുന്നതും, സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധനോടു മറ്റൊരു വിശുദ്ധൻ: ഈ ദർശനം എത്രകാലം വരും?’ എന്നു ചോദിക്കുന്നതും കേട്ടു.” ദാനിയേൽ 8:13. ലഭിച്ച ഉത്തരമായ, “രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസം വരെ; പിന്നെ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും” (വാക്യം 14) എന്നത് അവനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാഴ്ത്തി. ദർശനത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിവാൻ അവൻ അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ ശ്രമിച്ചു. യിരെമ്യാവിലൂടെ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട എഴുപത് വർഷത്തെ തടവിനും, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനു മുമ്പായി കഴിഞ്ഞുപോകുമെന്നു ദർശനത്തിൽ സ്വർഗീയദൂതൻ പ്രഖ്യാപിച്ചതായി താൻ കേട്ടിരുന്ന രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഉള്ള ബന്ധം അവന്നു ഗ്രഹിക്കാനായില്ല. ഗബ്രിയേൽദൂതൻ അവനു ഭാഗികമായൊരു വ്യാഖ്യാനം നല്കി; എങ്കിലും, “ഈ ദർശനം… അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളതാകുന്നു” എന്ന വാക്കുകൾ പ്രവാചകൻ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ബോധരഹിതനായി വീണു. “‘ഞാൻ ദാനിയേൽ ബോധംകെട്ടുപോയി,’” എന്ന് തന്റെ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, “‘കുറെ ദിവസങ്ങൾ രോഗിയായി കിടന്നു; പിന്നെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു രാജാവിന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു; എങ്കിലും ഞാൻ ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് വിസ്മയിച്ചുപോയി, അതു ആരും ഗ്രഹിച്ചില്ല.’” വാക്യങ്ങൾ 26, 27.

> “Still burdened in behalf of Israel, Daniel studied anew the prophecies of Jeremiah. They were very plain—so plain that he understood by these testimonies recorded in books ‘the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that He would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem.’ Daniel 9:2.

> ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി ഇപ്പോഴും ഭാരമേറ്റുകൊണ്ടിരുന്ന ദാനീയേൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ പ്രവചനങ്ങളെ വീണ്ടും പഠിച്ചു. അവ അത്യന്തം വ്യക്തമായിരുന്നു—അത്രയും വ്യക്തമായിരുന്നതിനാൽ, ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഈ സാക്ഷ്യങ്ങളാൽ, “യെഹോവയുടെ വചനം യിരെമ്യാവു പ്രവാചകനോടു ഉണ്ടായതു, യെരൂശലേമിന്റെ ശൂന്യതകൾക്കു എഴുപതു വർഷം പൂർത്തിയാകും എന്നു,” എന്ന വർഷങ്ങളുടെ സംഖ്യ അവൻ ഗ്രഹിച്ചു. ദാനീയേൽ 9:2.

> “With faith founded on the sure word of prophecy, Daniel pleaded with the Lord for the speedy fulfillment of these promises. He pleaded for the honor of God to be preserved. In his petition he identified himself fully with those who had fallen short of the divine purpose, confessing their sins as his own.” Prophets and Kings, 553, 554.

> “പ്രവചനത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ള വചനത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ വിശ്വാസത്തോടെ, ഈ വാഗ്ദാനങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നിറവേറണമെന്നുവച്ച് ദാനിയേൽ കർത്താവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നായി അവൻ അപേക്ഷിച്ചു. തന്റെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവിക ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ കുറവു വന്നവരോടു താനെല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഐക്യപ്പെടുത്തി, അവരുടെ പാപങ്ങളെ സ്വന്തം പാപങ്ങളായി ഏറ്റുപറഞ്ഞു.” Prophets and Kings, 553, 554.

Back to Articles