Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Six

യോവേലിന്റെ പുസ്തകവും ലവോദിക്ക്യയിലെ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - സംഖ്യ നാല്പത്താറ്

Number Forty-Six

നാല്പത്തിയാറാം നമ്പർ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word

Caesarea Philippi to Caesarea Maritima represents the period from the third to the ninth hour, which is divided at the sixth hour. The division of Caesarea to Caesarea was the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration aligns two other lines to the waymark of three steps that precedes the Pentecostal Sunday law by five days.

കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ നിന്ന് കൈസര്യ മറിറ്റിമ വരെ ഉള്ളത്, ആറാം മണിക്കൂറിൽ വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം മണിക്കൂറിൽ നിന്ന് ഒൻപതാം മണിക്കൂർ വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കൈസര്യയിൽ നിന്ന് കൈസര്യയിലേക്കുള്ള വിഭജനമായിരുന്നു രൂപാന്തരീകരണ പർവ്വതം. രൂപാന്തരീകരണ പർവ്വതം, പെന്തെക്കോസ്ത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് അഞ്ചു ദിവസം മുമ്പ് മുൻപായി വരുന്ന മൂന്നു പടികളുടെ വഴിക്കുറിയിലേക്ക് മറ്റ് രണ്ട് രേഖകളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു.

At the Mount, God the Father spoke a second time. The first time He spoke was at Christ’s baptism, the last time was just before the cross.

പർവതത്തിൽ ദൈവമായ പിതാവ് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം സംസാരിച്ചു. അദ്ദേഹം ആദ്യമായി സംസാരിച്ചത് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്തായിരുന്നു; അവസാനമായി സംസാരിച്ചത് ക്രൂശിന് തൊട്ടുമുമ്പായിരുന്നു.

> Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. John 12:27–29.

> ഇപ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവ് കലങ്ങുന്നു; ഞാൻ എന്തു പറയും? പിതാവേ, ഈ ഘട്ടത്തിൽ നിന്നു എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ; എങ്കിലും ഈ കാരണത്തിന്നായിട്ടത്രേ ഞാൻ ഈ ഘട്ടത്തിലേക്കു വന്നത്. പിതാവേ, നിന്റെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഒരു ശബ്ദം വന്നു: ഞാൻ അതിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; വീണ്ടും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ സമീപം നിന്നുകൊണ്ട് അത് കേട്ട ജനക്കൂട്ടം ഇടിമുഴങ്ങിയതായി പറഞ്ഞു; മറ്റുള്ളവർ, ഒരു ദൂതൻ അവനോടു സംസാരിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞു. യോഹന്നാൻ 12:27–29.

God glorifies His name when He seals the one hundred and forty-four thousand and writes upon them His name.

ദൈവം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ മുദ്രകുത്തി അവരുടെ മേൽ തന്റെ നാമം എഴുതി വെക്കുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> ജയിക്കുന്നവനെ ഞാൻ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു തൂണാക്കും; അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും പുറത്തേക്കു പോകുകയില്ല; ഞാൻ അവന്റെ മേൽ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നാമവും, എന്റെ ദൈവത്തിൽ നിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഇറങ്ങിവരുന്ന പുതിയ യെരൂശലേം എന്ന എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിന്റെ നാമവും എഴുതും; എന്റെ പുതിയ നാമവും ഞാൻ അവന്റെ മേൽ എഴുതും. ചെവിയുള്ളവൻ ആത്മാവു സഭകളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാടു 3:12, 13.

At the Mount of Transfiguration, Peter, James and John were the only disciples present, as they were at the resurrection of Jairus’ daughter and also again at Gethsemane. Gethsemane, like unto the Father speaking in John twelve—came just before the cross. Gethsemane means “oil press,” identifying the oil test of the virgins. Gethsemane is the “crisis” that brings the soul “face to face with death,” and the wise virgins pass the test, for in the second temple test they came face to face with life, as Jesus taught “face to face” for thirty days.

രൂപാന്തരപർവ്വതത്തിൽ പത്രൊസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നിവരായിരുന്നു സന്നിഹിതരായ ഏക ശിഷ്യന്മാർ; യായീറിന്റെ മകളുടെ പുനരുത്ഥാനസമയത്തും, പിന്നെയും ഗെത്ത്സേമനെയിലും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. യോഹന്നാൻ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പിതാവ് സംസാരിച്ചതുപോലെ, ഗെത്ത്സേമനെയും ക്രൂശിന് തൊട്ടുമുമ്പ് വന്നു. ഗെത്ത്സേമനെ എന്നതിന് “എണ്ണച്ചക്ക” എന്നർത്ഥമുണ്ട്; ഇത് കന്യകമാരുടെ എണ്ണപരീക്ഷയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗെത്ത്സേമനെ ആത്മാവിനെ “മരണത്തോട് മുഖാമുഖം” കൊണ്ടുവരുന്ന “പ്രതിസന്ധി” ആകുന്നു; ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാർ പരീക്ഷയിൽ ജയിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ ദേവാലയപരീക്ഷയിൽ അവർ ജീവനെ നേരിൽ കണ്ടുമുട്ടി, യേശു മുപ്പതു ദിവസം “മുഖാമുഖം” ഉപദേശിച്ചതുപോലെ.

The first time the Father spoke was at Christ’s baptism and the first time He exclusively took Peter, James and John was when the twelve-year-old daughter of Jairus was resurrected. The resurrection of the twelve-year-old virgin aligns with the baptism of Christ, which symbolizes the power of the resurrection. The resurrection of Jairus’s daughter aligns with the baptism of Christ and Caesarea Philippi. Gethsemane and the troubling of Christ when the Father spoke just before the cross align with Caesarea Maritima.

പിതാവ് ആദ്യമായി സംസാരിച്ചത് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്തായിരുന്നു; അവൻ പത്രൊസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നിവരെ മാത്രം പ്രത്യേകം കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത് ആദ്യമായി യായീറിന്റെ പന്ത്രണ്ടുവയസ്സുള്ള മകളെ ഉയിർപ്പിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടുവയസ്സുള്ള കന്യകയുടെ പുനരുത്ഥാനം, പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തിയെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തോട് ഒത്തുനിൽക്കുന്നു. യായീറിന്റെ മകളുടെ പുനരുത്ഥാനം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തോടും കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയോടും ഒത്തുനിൽക്കുന്നു. ഗെത്സെമനെയും, കുരിശിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പിതാവ് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിനുണ്ടായ കലക്കവും, കൈസര്യാ മരിത്തീമയോടു ഒത്തുനിൽക്കുന്നു.

Line upon line Peter represents the one hundred and forty-four thousand who are sealed at Caesarea Philippi, when Simon Barjona’s name is changed to Peter. Once sealed at Panium, which is Caesarea Philippi, Peter goes to the sixth hour of the Mount, where he is lifted up as an ensign as he continues on to answer the call of Cornelius at Caesarea Maritima. At Caesarea Philippi Peter leaves the Exeter camp meeting with the seal of God and the message of the Midnight Cry to proclaim. The message of Islam as represented by the feast of trumpets carries Peter on to Caesarea by the sea. The message of Islam lifts up Peter to the view of the world, for Peter has predicted the prophetic arrival of Islam in advance of the feast of trumpets.

വരിപരമായി നോക്കുമ്പോൾ, ശിമോൻ ബർയോനായുടെ പേര് പത്രൊസ് എന്നു മാറ്റപ്പെടുന്ന കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പത്രൊസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാനിയം, അഥവാ കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ ഒരിക്കൽ മുദ്രയിടപ്പെട്ടശേഷം, പത്രൊസ് പർവ്വതത്തിന്റെ ആറാം മണിക്കൂറിലേക്കു പോകുന്നു; അവിടെ, കടൽത്തീര കൈസര്യായിലെ കോർനെലിയോസിന്റെ വിളിക്കു പ്രതികരിക്കുവാൻ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, അവൻ ഒരു പതാകചിഹ്നമായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ പത്രൊസ് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയും പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ സന്ദേശവും സഹിതം എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു. കാഹളപ്പെരുന്നാളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശം പത്രൊസിനെ കടൽത്തീര കൈസര്യയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. കാഹളപ്പെരുന്നാളിനു മുമ്പായി ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവചനാത്മക ആവിർഭാവം പത്രൊസ് മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശം പത്രൊസിനെ ലോകത്തിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്കു മുമ്പാകെ ഉയർത്തുന്നു.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> ഇതാ, യഹോവയുടെ മഹത്തുമായും ഭയങ്കരമായും ഉള്ള ദിവസം വരുന്നതിനു മുമ്പായി ഞാൻ നിങ്ങളിങ്കൽ പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിനെ അയക്കും; അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വന്ന് ഭൂമിയെ ശാപത്താൽ പ്രഹരിക്കും. മലാഖി 4:5, 6.

Line upon line the Elijah message is the message that is premised upon aligning the fathers with their children. Elijah was Father Miller, who illustrates his children. The one hundred and forty-four thousand are the children of William Miller, and to turn the hearts of Miller to his children is to align Millerite history with the history of Elijah, as well as John the Baptist with the messenger associated with the one hundred and forty-four thousand. An element of the alignment of these four lines is that in each of the testing histories of Elijah, John and Miller the only message of present truth—was the message which came through the messenger.

വരിക്ക് മീതെ വരിയായി, എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം പിതാക്കന്മാരെ അവരുടെ മക്കളുമായി ഒത്തുചേരുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സന്ദേശമാണ്. എലീയാവെന്നത് തന്റെ മക്കളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പിതാവായ മില്ലറായിരുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ വില്ല്യം മില്ലറിന്റെ മക്കളാണ്; മില്ലറിന്റെ ഹൃദയങ്ങളെ തന്റെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കു തിരിക്കുക എന്നത് മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തെ എലീയാവിന്റെ ചരിത്രവുമായി ഒത്തുചേർക്കുന്നതും, അതുപോലെ തന്നെ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദൂതനുമായി ഒത്തുചേർക്കുന്നതുമാണ്. ഈ നാലു രേഖകളുടെ ഒത്തുചേരലിലെ ഒരു ഘടകം ഇതാണ്: എലീയാവിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും മില്ലറിന്റെയും പരിശോധനാ ചരിത്രങ്ങളിൽ ഓരോന്നിലും ഇപ്പോഴത്തെ സത്യത്തിന്റെ ഏക സന്ദേശം ദൂതൻ മുഖാന്തരം വന്ന സന്ദേശം മാത്രമായിരുന്നു.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> ഗിലെയാദിലെ നിവാസികളിൽ ഒരുവനായ തിശ്ബ്യനായ ഏലീയാവു അഹാബിനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ സന്നിധിയിൽ നില്ക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ജീവനുള്ളവൻ എന്നു സത്യം, എന്റെ വാക്കനുസരിച്ചല്ലാതെ ഈ വർഷങ്ങളിൽ മഞ്ഞും മഴയും ഉണ്ടാകയില്ല. 1 രാജാക്കന്മാർ 17:1.

Sister White is clear that those who did not accept the message of John, who Jesus identified as Elijah, would not be benefitted by the teachings of Jesus, and also that those who rejected the message of Miller, as represented as the first angel’s message, could not be benefitted by the message of the second angel. Accompanying Elijah’s announcement that rain would only come at his command, was the ultimate test that included the command to choose between Elijah’s message or Baal’s message. The prophetic symbol of “how long” aligns Elijah’s Mount Carmel with the Sunday law.

യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാതിരുന്നവർ—യേശു ഏലീയാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ അതേ യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം—യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളാൽ യാതൊരു പ്രയോജനവും പ്രാപിക്കുകയില്ലെന്നതും, അതുപോലെ തന്നെ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം തള്ളിക്കളഞ്ഞവർക്ക് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്താൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കുകയില്ലെന്നതും സംബന്ധിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാണ്. മഴ തന്റെ കല്പനപ്രകാരമേ വരികയുള്ളുവെന്ന ഏലീയാവിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തോടൊപ്പം, ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശത്തിനും ബാലിന്റെ സന്ദേശത്തിനുമിടയിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ കല്പന ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അന്തിമ പരീക്ഷണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. “എത്രകാലം” എന്ന പ്രവാചകപ്രതീകം ഏലീയാവിന്റെ കർമ്മേൽപർവ്വതത്തെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടു യോജിപ്പിക്കുന്നു.

> So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. Let them therefore give us two bullocks; and let them choose one bullock for themselves, and cut it in pieces, and lay it on wood, and put no fire under: and I will dress the other bullock, and lay it on wood, and put no fire under: And call ye on the name of your gods, and I will call on the name of the Lord: and the God that answereth by fire, let him be God. And all the people answered and said, It is well spoken. 1 Kings 18:20–24.

> അങ്ങനെ ആഹാബ് യിസ്രായേൽമക്കളെ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി, പ്രവാചകന്മാരെ കർമേൽപർവ്വതത്തിൽ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി. അപ്പോൾ ഏലീയാവു സർവ്വജനത്തിങ്കലും ചെന്നു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എത്രകാലം രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങൾക്കിടയിൽ ചാഞ്ചാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും? യഹോവ ദൈവമെങ്കിൽ അവനെ അനുഗമിപ്പിൻ; ബാൽ ആകുമെങ്കിൽ അവനെ അനുഗമിപ്പിൻ. എന്നാൽ ജനം അവനോടു ഒരു വാക്കും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ഏലീയാവു ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: യഹോവയുടെ പ്രവാചകനായി ഞാൻ, ഞാൻ മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ബാലിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ നാനൂറ്റമ്പതു പേർ ആകുന്നു. ആകയാൽ അവർ നമുക്കു രണ്ടു കാളകളെ തരട്ടെ; അവർ തങ്ങൾക്കായി ഒരു കാളയെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് അതിനെ കഷണങ്ങളാക്കി മരത്തിന്മേൽ വെക്കട്ടെ, എന്നാൽ അതിന്റെ കീഴെ തീ ഇടരുത്; ഞാനും മറ്റേ കാളയെ ഒരുക്കി മരത്തിന്മേൽ വെക്കും, അതിന്റെ കീഴെ തീ ഇടുകയില്ല. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദേവന്മാരുടെ നാമത്തിൽ വിളിച്ചപേക്ഷിപ്പിൻ; ഞാൻ യഹോവയുടെ നാമത്തിൽ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും; തീകൊണ്ടു ഉത്തരം അരുളുന്ന ദൈവം തന്നേ ദൈവം ആകട്ടെ. അതിന്നു സർവ്വജനവും ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഈ വാക്ക് നല്ലതു. 1 രാജാക്കന്മാർ 18:20–24.

The test of Carmel was choosing between two messages. A test between true and false prophecy, and the messenger Elijah or the prophets who sat at Jezebel’s table. It was about the messenger and the message. In 1844, Carmel was repeated as the Lord brought about a test which manifested Miller as the true prophet, and Miller’s message as the dew and rain. The distinction between the true prophet and true message in contrast with the false prophet and the false message was represented at the Exeter camp meeting by the Exeter tent and the tent of the Watertown group. Two tabernacles representing the true in contrast with the false. The distinction made at Carmel and the history of 1844 is identified at Caesarea Philippi when Peter is sealed and lifted up to the Mount as an ensign. He is lifted up because he had claimed that his message was the only true message of the latter rain. He was lifted up when his prediction was fulfilled.

കർമേലിലെ പരീക്ഷണം രണ്ട് സന്ദേശങ്ങൾക്കിടയിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു. അത് സത്യവും വ്യാജവും ആയ പ്രവചനങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു; അതുപോലെ, ദൂതനായ ഏലീയാവിനും യിസബേലിന്റെ മേശയിൽ ഇരുന്ന പ്രവാചകന്മാർക്കും ഇടയിലുമായിരുന്നു. അതു ദൂതനെയും സന്ദേശത്തെയും സംബന്ധിച്ചതായിരുന്നു. 1844-ൽ, കർത്താവ് ഒരു പരീക്ഷണം വരുത്തിക്കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, കാർമേൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു; അതിലൂടെ മില്ലർ സത്യപ്രവാചകനായി, മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം മഞ്ഞും മഴയും ആയി പ്രകടമായി. സത്യപ്രവാചകനും സത്യസന്ദേശവും, വ്യാജപ്രവാചകനും വ്യാജസന്ദേശവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എക്സീറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ എക്സീറ്റർ കൂടാരവും വാട്ടർടൗൺ സംഘത്തിന്റെ കൂടാരവും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. സത്യത്തെയും വ്യാജത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് സമാഗമക്കൂടാരങ്ങൾ. കാർമേലിൽ വരുത്തപ്പെട്ട വ്യത്യാസവും 1844-ലെ ചരിത്രവും, പത്രോസ് മുദ്രയിടപ്പെടുകയും ഒരു പതാകയായി മലമുകളിൽ ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ ഉയർത്തപ്പെട്ടത്, തന്റെ സന്ദേശം അന്ത്യമഴയുടെ ഏക സത്യസന്ദേശമാണെന്ന് അവൻ അവകാശപ്പെട്ടതിനാലായിരുന്നു. അവന്റെ പ്രവചനം നിറവേറിയപ്പോൾ അവൻ ഉയർത്തപ്പെട്ടു.

The feast of trumpets is the third and litmus test in the Pentecostal season and before the litmus test Peter identifies that Islam is to be loosed to mark the beginning of the proclamation of the Midnight Cry. The fulfillment of prophecy is what made the distinction between the Millerites and the Protestants, who represent the former covenant people who are being passed by. Elijah personally killed the false prophets, once the distinction between true and false was manifested. The distinction is made at the feast of trumpets, when a prediction of Islam is fulfilled.

കാഹളങ്ങളുടെ ഉത്സവം പെന്തെക്കോസ്ത് കാലഘട്ടത്തിലെ മൂന്നാമത്തെയും ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷയുമാകുന്നു; ആ ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷയ്ക്ക് മുമ്പ്, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ഇസ്ലാം വിട്ടയക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് പത്രോസ് തിരിച്ചറിയുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി തന്നെയാണ് കടന്നുപോകപ്പെടുന്ന മുൻ നിയമജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളെയും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചുതന്നത്. സത്യവും അസത്യവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പ്രകടമായതോടെ എലിയാവു വ്യാജപ്രവാചകന്മാരെ വ്യക്തിപരമായി കൊന്നു. ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം നിവൃത്തിയാകുമ്പോൾ, കാഹളങ്ങളുടെ ഉത്സവത്തിൽ ആ വേർതിരിവ് ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നു.

The Midnight Cry of Millerite history was a prediction that was corrected and thereafter fulfilled. It was fulfilled on October 22, 1844, whereas Miller’s original understanding of the Midnight Cry was the year 1843. Samuel Snow represents the correction of the message, and his message became known as the “true” Midnight Cry message.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിനാദം ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നു; അത് തിരുത്തപ്പെട്ടതും തുടർന്ന് നിവൃത്തിയായതുമായിരുന്നു. അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായി; എന്നാൽ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ പ്രാരംഭ ധാരണ 1843-ആം വർഷമായിരുന്നു. സാമുവൽ സ്നോ ആ സന്ദേശത്തിന്റെ തിരുത്തലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ സന്ദേശം “യഥാർത്ഥ” അർദ്ധരാത്രിനാദ സന്ദേശം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

1844 was an illustration of the distinction between the message of Miller and the message of the Protestants. In the testing process the Protestants were slain by Miller and they then became apostate Protestantism, the daughters of Rome, the priests of Jezebel. The distinction was manifested by either a reception or rejection of the prophetic message. With John and Miller the prophetic message exposed the false message of the former covenant people who were being passed by. Elijah’s message claimed there would be no rain except at his word, and after three and a half years the test of that claim was to be made manifest.

1844-ആം വർഷം മില്ലറിന്റെ സന്ദേശവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ സന്ദേശവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായിരുന്നു. പരീക്ഷണ പ്രക്രിയയിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ മില്ലറിനാൽ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ അവർ പാതകഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമായി, റോമിന്റെ പുത്രിമാരായി, ഈസബേലിന്റെ പുരോഹിതന്മാരായി മാറി. പ്രവചനസന്ദേശത്തെ സ്വീകരിച്ചതിലൂടെയോ നിരസിച്ചതിലൂടെയോ ആ വ്യത്യാസം പ്രകടമായി. യോഹന്നാനോടും മില്ലറോടും കൂടെ, പ്രവചനസന്ദേശം മറികടക്കപ്പെടുകയായിരുന്ന മുൻനിയമജനത്തിന്റെ വ്യാജസന്ദേശത്തെ വെളിപ്പെടുത്തി. എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം തന്റെ വചനപ്രകാരം മാത്രമേ മഴ പെയ്യൂവെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു; മൂന്നര വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ അവകാശവാദത്തിന്റെ പരീക്ഷണം വെളിപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:17–19.

> അഹാബ് ഏലീയാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അഹാബ് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിനെ കലക്കി മറിക്കുന്നവൻ നീയോ?” അതിന്നു അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇസ്രായേലിനെ കലക്കി മറിച്ചിട്ടില്ല; നീയും നിന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനവും തന്നേ; നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ കല്പനകളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും നീ ബാലീമിനെ അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ ഇപ്പോൾ ആളയച്ചു, സർവ്വ ഇസ്രായേലിനെയും കർമേൽപർവ്വതത്തിൽ എന്റെയടുക്കൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുക; യിസബേലിന്റെ മേശയിൽ നിന്നു ഭക്ഷിക്കുന്ന ബാൽപ്രവാചകന്മാർ നാനൂറ്റി അമ്പതു പേരും ആശേരാപ്രവാചകന്മാർ നാനൂറ്റു പേരും.” 1 രാജാക്കന്മാർ 18:17–19.

The distinction between the false and true, whether it be the messenger or the message was made in a testing process that included accusations against both the message and the messenger. Elijah was the one who was accused of troubling Israel, for his message had stopped the rain. Had it continued to rain in Israel, no issue about Elijah would have been raised. The issue was based upon Elijah’s prediction, and its fulfillment over the three and a half years.

തെറ്റിനും സത്യത്തിനുമിടയിലെ വ്യത്യാസം—അത് ദൂതനെയോ സന്ദേശത്തെയോ സംബന്ധിച്ചതായാലും—സന്ദേശത്തെയും ദൂതനെയും എതിര്‍ത്തുള്ള കുറ്റാരോപണങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയില്‍ വെളിപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഇസ്രായേലിനെ കുഴപ്പത്തിലാഴ്ത്തിയവന്‍ എന്ന കുറ്റം ഏലീയാവിന്മേല്‍ ചുമത്തപ്പെട്ടു; കാരണം, അവന്റെ സന്ദേശം മഴ നിലക്കാന്‍ ഇടയാക്കിയിരുന്നു. ഇസ്രായേലില്‍ മഴ തുടര്‍ന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍, ഏലീയാവിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പ്രശ്നവും ഉയര്‍ന്നേനെയില്ലായിരുന്നു. വിഷയം ഏലീയാവിന്റെ പ്രവചനത്തെയും, മൂന്നര വര്‍ഷക്കാലം മുഴുവന്‍ അതിന്റെ നിവൃത്തിയെയും ആസ്പദമാക്കിയതായിരുന്നു.

When Peter is at the litmus test of Caesarea Philippi, which is the feast of trumpets, and also where the ass is loosed, the beginning of the message of the Midnight Cry is marked. Peter like unto Elijah, has just witnessed the confirmation of his prediction, and the distinction between the true and false has been demonstrated for all to see. The prediction’s confirmation is represented by the feast of trumpets—which is the litmus test. The prediction was typified by both 1840 and 1844, where a prediction is corrected and thereafter fulfilled. The corrected prediction of Josiah Litch empowered the first angel on August 11, 1840 and the prediction of the year 1843 by Miller was corrected by Snow.

പത്രോസ് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിലെ ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ—അത് കാഹളപ്പെരുന്നാളും, കഴുതയെ അഴിച്ചുവിടുന്ന സ്ഥലവും ആകയാൽ—മദ്ധ്യരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ഏലിയാവിനെപ്പോലെ പത്രോസ് തന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണം ഇപ്പോഴേ സാക്ഷീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; സത്യവും അസത്യവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എല്ലാവർക്കും കാണത്തക്കവണ്ണം പ്രകടമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണം ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണമായ കാഹളപ്പെരുന്നാളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു പ്രവചനം തിരുത്തപ്പെട്ടതിനു ശേഷം നിറവേറുന്നതായ 1840-ഉം 1844-ഉം രണ്ടുംകൊണ്ടും ആ പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ജോസിയ ലിച്ചിന്റെ തിരുത്തപ്പെട്ട പ്രവചനം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒന്നാം ദൂതനെ ശക്തിപ്പെടുത്തി; 1843-ആം വർഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ പ്രവചനം സ്നോവാൽ തിരുത്തപ്പെട്ടു.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “1840-ആം വർഷത്തിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയമായ നിവർത്തി വ്യാപകമായ താൽപര്യം ഉണർത്തി. അതിന് രണ്ടു വർഷം മുമ്പ്, രണ്ടാം വരവിനെ പ്രസംഗിച്ചിരുന്ന പ്രധാന ശുശ്രൂഷകരിൽ ഒരാളായ ജോസിയ ലിച്ച്, വെളിപ്പാട് 9-ന്റെ ഒരു വ്യാഖ്യാനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച്, ഒട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനം പ്രവചിച്ചു. തന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ പ്രകാരം, ഈ ശക്തി... 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ാം തീയതി കീഴടക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; ആ സമയത്ത് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഒട്ടോമാൻ ശക്തി തകർന്നുപോകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാം. ഇതു അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട അതേ സമയത്ത്, തുർക്കി, തന്റെ ദൂതന്മാർ മുഖാന്തരം, യൂറോപ്പിലെ സഖ്യശക്തികളുടെ സംരക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു; അങ്ങനെ അവൾ ക്രൈസ്തവ ജാതികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിനടിയിൽ എത്തി. ഈ സംഭവം പ്രവചനത്തെ കൃത്യമായി നിറവേറ്റി. ഇത് അറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ചിരുന്ന പ്രവചനവ്യാഖ്യാനസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ ശരിത്വത്തിൽ അനേകർ ഉറച്ച വിശ്വാസം പ്രാപിച്ചു; അതുവഴി അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് അത്ഭുതകരമായൊരു പ്രചോദനം ലഭിച്ചു. വിദ്യാഭാസവും സാമൂഹികസ്ഥാനവും ഉള്ള പുരുഷന്മാർ, മില്ലറിനൊപ്പം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളെ പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു; 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഈ പ്രവർത്തനം അതിവേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചു.” The Great Controversy, 334, 335.

The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door. When Litch’s prediction was fulfilled, the methodology that established the message was accepted, and those who accepted the message “united” with the messenger. Both the message and the messenger was recognized in the fulfillment of the prediction. The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door.

ലിച്ചിന്റെ പ്രവചനം ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു, സ്നോയുടെ പ്രവചനം അടഞ്ഞ വാതിലിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ലിച്ചിന്റെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായപ്പോൾ, ആ സന്ദേശത്തെ സ്ഥാപിച്ച രീതിശാസ്ത്രം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചവർ ദൂതനോടു “ഐക്യപ്പെട്ടു.” പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ സന്ദേശവും ദൂതനും രണ്ടും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ലിച്ചിന്റെ പ്രവചനം ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു, സ്നോയുടെ പ്രവചനം അടഞ്ഞ വാതിലിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

> “I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake, and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

> “ഞാൻ ദൈവജനത്തെ ആനന്ദപൂർവ്വമായ പ്രത്യാശയോടെ, തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ കാത്തുനോക്കുന്നതായി കണ്ടു. എന്നാൽ ദൈവം അവരെ പരീക്ഷിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിഴവ് അവന്റെ കൈ മൂടിയിരുന്നു. തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ കാത്തിരുന്നവർ ഈ പിഴവ് കണ്ടെത്തിയില്ല; കാലത്തെ എതിർത്തിരുന്ന അത്യന്തം പണ്ഡിതന്മാരും അതു കാണാതെ പോയി. തന്റെ ജനങ്ങൾ നിരാശയെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. സമയം കടന്നുപോയി; തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ ആനന്ദപൂർവ്വമായ പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരുന്നവർ ദുഃഖിതരുമായി മനോവിഷണ്ണരുമായി; എന്നാൽ യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലാത്തവരും, ഭയത്താൽ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചവരും, പ്രതീക്ഷിച്ച സമയത്ത് അവൻ വന്നില്ലെന്നതിൽ സന്തോഷിച്ചു. അവരുടെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം ഹൃദയത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നില്ല, ജീവിതത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചുമിരുന്നില്ല. സമയം കടന്നുപോയ സംഭവം അത്തരം ഹൃദയങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ വളരെ യോജിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ദുഃഖഭാരിതരുമായ നിരാശരായവരെ പരിഹസിച്ചു നിന്ദിച്ചു പിന്തിരിഞ്ഞത് ആദ്യം ഇവരായിരുന്നു. തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിച്ചു, പരീക്ഷണഘട്ടത്തിൽ പിന്മാറുകയും പിന്നോട്ടു തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നവരെ കണ്ടെത്തുവാൻ അവർക്കു ദൃഢമായ പരിശോധന നൽകുകയും ചെയ്തതിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം ഞാൻ കണ്ടു.”

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.

> “തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കള്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന അവനെ കാണുവാന്‍ മധുരമായ പ്രത്യാശയോടെ ദീര്‍ഘമായി കാത്തിരുന്നവരെ യേശുവും സമസ്ത സ്വര്‍ഗീയ സൈന്യവും കരുണയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടെ നോക്കി. അവരുടെ പരീക്ഷയുടെ സമയത്ത് അവരെ താങ്ങുവാന്‍ ദൂതന്മാര്‍ അവരുടെ ചുറ്റും വലയം ചെയ്തു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. സ്വര്‍ഗീയ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതില്‍ അവഗണന കാണിച്ചവര്‍ ഇരുളില്‍ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു; സ്വര്‍ഗത്തില്‍നിന്ന് അവര്‍ക്കായി അയച്ച പ്രകാശം സ്വീകരിപ്പാന്‍ അവർ സന്നദ്ധരായിരുന്നില്ലാത്തതിനാല്‍ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം അവരുടെ നേരെ ജ്വലിച്ചു. തങ്ങളുടെ കര്‍ത്താവ് എന്തുകൊണ്ട് വന്നില്ലെന്നു ഗ്രഹിക്കാനാകാതിരുന്ന ആ വിശ്വസ്തരായ നിരാശിതര്‍ ഇരുളില്‍ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടില്ല. പ്രവചനകാലങ്ങളെ വീണ്ടും പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. സംഖ്യകളിന്മേലുണ്ടായിരുന്ന കര്‍ത്താവിന്റെ കൈ നീക്കപ്പെട്ടു, പിഴവ് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവചനകാലങ്ങള്‍ 1844 വരെ എത്തുന്നതായി അവർ കണ്ടു; പ്രവചനകാലങ്ങള്‍ 1843-ല്‍ അവസാനിച്ചുവെന്ന് കാണിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ മുമ്പ് അവതരിപ്പിച്ച അതേ തെളിവ് തന്നേ അവ 1844-ല്‍ അവസാനിക്കുമെന്നതും തെളിയിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി. ദൈവവചനത്തില്‍നിന്നുള്ള പ്രകാശം അവരുടെ നിലപാടിന്മേല്‍ പ്രകാശിച്ചു; അപ്പോള്‍ അവർ ഒരു താമസകാലം കണ്ടെത്തി—‘അതു [ദര്‍ശനം] താമസിച്ചാലും അതിനായി കാത്തിരിക്കുക.’ ക്രിസ്തു ഉടന്‍ വരുമെന്നുള്ള തങ്ങളുടെ സ്നേഹഭരിതമായ പ്രതീക്ഷയില്‍, സത്യമായി കാത്തിരിക്കുന്നവരെ വെളിപ്പെടുത്തുവാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദര്‍ശനത്തിന്റെ താമസം അവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയിരുന്നു. വീണ്ടും അവരുടെ മുമ്പില്‍ ഒരു സമയബിന്ദു ഉണ്ടായി. എന്നിരുന്നാലും, 1843-ല്‍ അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്ന അതേ ഉത്സാഹവും ശക്തിയും കൈവശമാക്കുവാന്‍ അവരുടെ കഠിനമായ നിരാശയെ അതിജീവിക്കുവാന്‍ അവരില്‍ അനേകര്‍ക്കും കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു ഞാൻ കണ്ടു.”

> “Satan and his angels triumphed over them, and those who would not receive the message congratulated themselves upon their farseeing judgment and wisdom in not receiving the delusion, as they called it. They did not realize that they were rejecting the counsel of God against themselves, and were working in union with Satan and his angels to perplex God’s people, who were living out the heaven-sent message.

> “സാത്താനും അവന്റെ ദൂതന്മാരും അവരെ മേൽക്കോയ്മ നേടി; സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാതിരുന്നവർ, തങ്ങൾ അതിനെ വിളിച്ചിരുന്ന പ്രകാരം ആ വഞ്ചന സ്വീകരിക്കാതിരുന്നതിൽ, തങ്ങളുടെ ദൂരദർശിയായ വിധിനിർണയത്തെയും ജ്ഞാനത്തെയും കുറിച്ച് സ്വയം അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ അവർ, തങ്ങളെത്തന്നെ വിരുദ്ധമായി ദൈവത്തിന്റെ ഉപദേശം തള്ളിക്കളയുകയാണെന്നും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു അയക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം ജീവിച്ചുപ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദൈവജനത്തെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുവാൻ സാത്താനുമായും അവന്റെ ദൂതന്മാരുമായും ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുകയാണെന്നും ഗ്രഹിച്ചില്ല.”

> “The believers in this message were oppressed in the churches. For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844. With clearness the believers explained their mistake and gave the reasons why they expected their Lord in 1844. Their opposers could bring no arguments against the powerful reasons offered. Yet the anger of the churches was kindled; they were determined not to listen to evidence, and to shut the testimony out of the churches, so the others could not hear it. Those who dared not withhold from others the light which God had given them, were shut out of the churches; but Jesus was with them, and they were joyful in the light of His countenance. They were prepared to receive the message of the second angel.” Early Writings, 235–237.

> “ഈ സന്ദേശത്തിലെ വിശ്വാസികൾ സഭകളിൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടു. കുറേക്കാലം, ഈ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാത്തവർ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലെ വികാരങ്ങൾ പ്രവൃത്തിയായി പ്രകടമാക്കുന്നതിൽ ഭയത്താൽ തടയപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ കാലം കടന്നുപോയത് അവരുടെ യഥാർത്ഥ മനോഭാവം വെളിപ്പെടുത്തി. പ്രവചനകാലങ്ങൾ 1844 വരെ നീണ്ടിരുന്നു എന്ന കാര്യം കാത്തിരുന്നവർ സാക്ഷ്യമായി അറിയിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിർബന്ധിതരായി അനുഭവിച്ചിരുന്ന ആ സാക്ഷ്യം നിശ്ശബ്ദമാക്കണമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം. 1844-ൽ തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ചതെന്തുകൊണ്ടാണെന്നും തങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റ് എന്താണെന്നുമുള്ള കാര്യം വിശ്വാസികൾ വ്യക്തതയോടെ വിശദീകരിച്ചു. അവരുടെ വിരോധികൾ മുന്നോട്ടുവെച്ച ശക്തമായ കാരണങ്ങൾക്കെതിരെ ഒരു വാദവും ഉന്നയിക്കാനായില്ല. എങ്കിലും സഭകളുടെ കോപം ജ്വലിച്ചു; തെളിവുകൾ കേൾക്കാതിരിക്കാനും, ആ സാക്ഷ്യം സഭകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാനും അവർ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തു, അങ്ങനെ മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് കേൾക്കാനാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്. ദൈവം തങ്ങൾക്ക് നൽകിയ വെളിച്ചം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കാൻ ധൈര്യമില്ലായിരുന്നവർ സഭകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ യേശു അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ അവന്റെ മുഖകാന്തിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു. അവർ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാൻ ഒരുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.” Early Writings, 235–237.

Peter represents the one hundred and forty-four thousand who like unto Litch present a corrected prediction about Islam and the end of a kingdom; and like unto Snow, Peter also presents a corrected prediction of the closed door. Litch’s message of the second woe of Islam was an external prediction, and Snow’s closed door was an internal prediction. For Snow the work began when the Lord removed his hand from the figures, and it was then seen that same evidence that had been previously been thought to prove 1843, actually proved October 22, 1844. For Litch it was a calculation that when fulfilled brought the angel of Revelation ten down to stand upon the earth and the sea.

ലിച്ചിനെപ്പോലെ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചും ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചും തിരുത്തപ്പെട്ട പ്രവചനം അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സ്നോയിനെപ്പോലെ, അടഞ്ഞ വാതിലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു തിരുത്തപ്പെട്ട പ്രവചനവും പത്രോസ് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ രണ്ടാം കഷ്ടതയെക്കുറിച്ചുള്ള ലിച്ചിന്റെ സന്ദേശം ഒരു ബാഹ്യ പ്രവചനമായിരുന്നു, സ്നോയുടെ അടഞ്ഞ വാതിൽ ഒരു ആന്തരിക പ്രവചനമായിരുന്നു. സ്നോയ്ക്ക്, കർത്താവ് സംഖ്യകളിൽ നിന്നു തന്റെ കൈ നീക്കിയപ്പോൾ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു; അപ്പോൾ മുമ്പ് 1843-നെ തെളിയിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന അതേ തെളിവുകൾ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ തെളിയിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടു. ലിച്ചിന്, അത് നിറവേറിയപ്പോൾ വെളിപ്പാട് പത്ത്-ആം അദ്ധ്യായത്തിലെ ദൂതനെ ഭൂമിയുടെയും സമുദ്രത്തിന്റെയും മേൽ നിൽക്കുവാൻ കൊണ്ടുവന്ന ഒരു കണക്കുകൂട്ടലായിരുന്നു.

The fact that Litch recalculated his prediction ten days before its fulfillment identifies the work of correcting a previous prediction as a test. Is the beginning in 1840 and the ending in 1844 actually a prophetic symbol of a prediction that is recalculated to become the true Midnight Cry? Does the alpha and omega of Millerite history which concluded with the proclamation of the Midnight Cry actually typify the prophetic characteristics of the true Midnight Cry of the one hundred and forty-four thousand?

തന്റെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയാകുന്നതിന് പത്ത് ദിവസം മുമ്പ് ലിച്ച് അതിനെ പുനഃകണക്കുകൂട്ടിയെന്ന സത്യമാണ്, മുമ്പത്തെ ഒരു പ്രവചനത്തെ തിരുത്തുന്ന പ്രവൃത്തി ഒരു പരീക്ഷണമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 1840-ലെ ആരംഭവും 1844-ലെ സമാപനവും, പുനഃകണക്കുകൂട്ടി യഥാർത്ഥ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയായി മാറുന്ന ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രവാചക പ്രതീകമാണോ? അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തോടെ സമാപിച്ച മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആൽഫയും ഒമേഗയും, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ യഥാർത്ഥ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ പ്രവാചക സവിശേഷതകളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നുവോ?

In both periods of the corrected prediction’s proclamation, controversy was manifested against the Millerite message, for the message troubled the people. When Peter stands at Caesarea Philippi there is a controversy over the message that began prior to Caesarea Philippi, for it is the fulfillment that confirms that it was only at Peter’s word that the message of rain would fall. Caesarea Philippi is the feast of trumpets aligns with Christ sending two disciples, representing the second angel, to loose the ass of Islam. The loosing of the ass of Islam announces the beginning of the message of the Midnight Cry at Exeter camp meeting, for arriving on horse a day late, on August 13, Samuel Snow, who had tarried rather than arrive on the opening day, marks the end of the tarrying time and the beginning of the message that would be carried like a tidal wave when the meeting ended on the 17th.

തിരുത്തപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ഇരു കാലഘട്ടങ്ങളിലും മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശത്തിനെതിരെ വിവാദം പ്രകടമായി; കാരണം ആ സന്ദേശം ജനങ്ങളെ കലക്കത്തിലാഴ്ത്തി. പത്രൊസ് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിക്കും മുമ്പ് ആരംഭിച്ച സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു വിവാദം നിലനിൽക്കുന്നു; കാരണം മഴയുടെ സന്ദേശം വീഴും എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചത് പത്രൊസിന്റെ വചനത്തിലൂടെയേ ആയിരുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത് അതിന്റെ നിവൃത്തിയാകുന്നു. കൈസര്യാ ഫിലിപ്പി കാഹളങ്ങളുടെ പെരുന്നാളാണ്; അത് ഇസ്ലാമിന്റെ കഴുതയെ അഴിപ്പാൻ രണ്ടാം ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരെ ക്രിസ്തു അയച്ചതുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ കഴുതയെ അഴിക്കുന്ന സംഭവം എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ അർദ്ധരാത്രിക്കരച്ചിലിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; കാരണം ഓഗസ്റ്റ് 13-ന്, ഒരു ദിവസം വൈകി കുതിരപ്പുറത്ത് എത്തിയതിലൂടെ, ഉദ്ഘാടനം നടന്ന ദിനത്തിൽ എത്താതെ താമസിച്ചിരുന്ന സാമുവൽ സ്നോ താമസകാലത്തിന്റെ അവസാനവും, മീറ്റിംഗ് 17-ന് അവസാനിച്ചപ്പോൾ പ്രളയതിരമാലപോലെ വഹിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭവും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

The controversy of Millerite history, the accusations of king Ahab and the resistance of the quibbling Jews as Christ entered Jerusalem all identify a controversy that reaches its conclusion at the feast of trumpets, when the ass is loosed. The loosing of the ass is the confirmation of a prophecy that identifies a closed door upon Adventism in the beginning at Caesarea Philippi and a closed door at the end of the period at Caesarea Maritima. The ass is a symbol of Islam of the third woe that strikes the United States, including Nashville, Tennessee. The failed prediction of July 18, 2020, is now being progressively corrected as the Lord removes His hand, and unseals the revelation of Jesus Christ. That unsealing began in the wilderness in July of 2023.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ വിവാദവും, ആഹാബ് രാജാവിന്റെ കുറ്റാരോപണങ്ങളും, ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ വാക്കുതർക്കം നടത്തിയ യെഹൂദന്മാരുടെ പ്രതിരോധവും—all identify a controversy that reaches its conclusion at the feast of trumpets, when the ass is loosed. കഴുത അഴിച്ചുവിടപ്പെടുന്ന ആ സന്ദർഭത്തിൽ അതിന്റെ പര്യവസാനത്തിലെത്തുന്ന ഒരു വിവാദത്തെ ഇവ എല്ലാം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. കഴുതയെ അഴിച്ചുവിടുന്നത്, തുടക്കത്തിൽ കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേൽ ഒരു അടഞ്ഞ വാതിലും കാലഘട്ടത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ കൈസര്യ മരിതിമയിൽ ഒരു അടഞ്ഞ വാതിലും ഉണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണമാണ്. കഴുത, ടെനെസി സംസ്ഥാനത്തിലെ നാഷ്‌വിൽ ഉൾപ്പെടെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രഹരിക്കുന്ന മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. 2020 ജൂലൈ 18-ലെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനം, കർത്താവ് തന്റെ കൈ പിൻവലിക്കുകയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടുകൂടെ, ഇപ്പോൾ ക്രമേണ തിരുത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കൽ 2023 ജൂലൈയിൽ മരുഭൂമിയിൽ ആരംഭിച്ചു.

## The vision of Daniel Eleven

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ ദർശനം

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is an external warning message of war, but it may also be understood as an internal call to a holy convocation. As the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes, it is both an external and internal message. The first foundational test arrived in the spring of 2024 with the external vision of antichrist as represented in Daniel 11:14.

കാഹളങ്ങളുടെ പെരുന്നാൾ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയായ ഏഴാമത്തെ കാഹളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതാണ് ഇസ്ലാം. കാഹളം യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ബാഹ്യ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശമാണ്; എന്നാൽ അത് ഒരു വിശുദ്ധ സമ്മേളനത്തിലേക്കുള്ള ആഭ്യന്തര വിളിയെന്ന നിലയിലും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. രണ്ടാം ദേവാലയപരീക്ഷണത്തിന്റെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്ന ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണമായി, അത് ഒരേസമയം ബാഹ്യവും ആഭ്യന്തരവുമായ സന്ദേശമാണ്. ആദ്യത്തെ അടിസ്ഥാനപരമായ പരീക്ഷണം ദാനിയേൽ 11:14-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിരോധിയുടെ ബാഹ്യ ദർശനത്തോടുകൂടെ 2024-ലെ വസന്തകാലത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ആ കാലങ്ങളിൽ തെക്കിൻ രാജാവിനെതിരെ അനേകർ എഴുന്നേലക്കും; നിന്റെ ജനത്തിൽ നിന്നുള്ള കൊള്ളക്കാരും ദർശനം സ്ഥിരപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കാട്ടും; എങ്കിലും അവർ വീഴും. ദാനിയേൽ 11:14.

The previous verse introduced Panium, and the testimony of Panium continues through to verse fifteen.

മുമ്പത്തെ വചനം പാനിയത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തി; പാനിയത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം പതിനഞ്ചാം വചനത്തോളം തുടർന്നുപോകുന്നു.

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

> വടക്കിന്റെ രാജാവു മടങ്ങിവന്നു, മുമ്പിലേതിനേക്കാൾ വലുതായൊരു പുരുഷാരത്തെ സമാഹരിക്കും; നിശ്ചയമായും കുറെ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവൻ മഹാസൈന്യത്തോടും വളരെ സമ്പത്തോടും കൂടെ വരും. ദാനിയേൽ 11:13.

The king of the north in verses ten through fifteen is the proxy power of the papacy, who was represented by Ronald Reagan in verse ten when the wall of the iron curtain was removed as typified by the fall of the Berlin Wall on November 9, 1989. Verse sixteen marks the removal of the wall of separation of church and state at the Sunday law. Verse eleven and twelve represent the Ukrainian war that began in 2014, and verse thirteen is identifying the election of 2024, when Trump, the eighth president since Reagan, who is also the eighth president who is of the seven previous presidents, “returns” with more power, for when he returns he “shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years.” The “certain years” are the four years of Joe Biden.

പത്തുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലെ വടക്കൻ രാജാവ് പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധി-ശക്തിയാണ്; ഇരുമ്പുതിരശ്ശീലയുടെ മതിൽ നീക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, 1989 നവംബർ 9-ന് ബെർലിൻ മതിലിന്റെ വീഴ്ചയാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ സംഭവത്തിൽ, പത്താം വാക്യത്തിൽ റോണൾഡ് റീഗൻ അവനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു. പതിനാറാം വാക്യം ഞായർനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിന്റെ മതിൽ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾ 2014-ൽ ആരംഭിച്ച ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പതിമൂന്നാം വാക്യം 2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അപ്പോൾ റീഗനുശേഷമുള്ള എട്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റായ ട്രംപ്, കൂടാതെ മുൻ ഏഴ് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റുമായ അവൻ, “തിരിച്ചുവരുന്നു” — കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ; കാരണം അവൻ മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ, “മുമ്പിലത്തേതിനെക്കാൾ വലിയൊരു പുരുഷാരത്തെ അവൻ ഒരുക്കും; നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൻ നിശ്ചയമായി വരും.” ആ “നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട വർഷങ്ങൾ” ജോ ബൈഡന്റെ നാല് വർഷങ്ങളാകുന്നു.

After 2024, in agreement with verse thirteen, Rome will insert itself into the prophetic history of Panium. May 8, 2025 the first pope from the spiritual glorious land was selected and He chose the name of Leo, that carries with it many significant prophetic characteristics. Then in verse fifteen the battle is engaged.

2024-ന് ശേഷം, പതിമൂന്നാം വാക്യത്തോടുള്ള യോജിപ്പിൽ, റോം പാനിയത്തിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ സ്വയം പ്രവേശിപ്പിക്കും. 2025 മെയ് 8-ന് ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തുനിന്നുള്ള ആദ്യ പോപ്പ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു; അവൻ ലിയോ എന്ന പേര് തെരഞ്ഞെടുത്തു, അതിനോടൊപ്പം അനേകം പ്രാധാന്യമുള്ള പ്രവാചക സവിശേഷതകൾ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നു.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> അങ്ങനെ വടക്കിന്റെ രാജാവു വന്നു ഒരു മണ്ണുമേട് പണിയും; ഏറ്റവും കോട്ടമതിലുകളുള്ള പട്ടണങ്ങളെ കൈവശമാക്കും; തെക്കിന്റെ ഭുജങ്ങൾ അവനെ പ്രതിരോധിക്കയില്ല; അവന്റെ തെരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും ഇല്ല; പ്രതിരോധിച്ചു നിൽക്കുവാൻ യാതൊരു ശക്തിയും ഉണ്ടാകയില്ല. ദാനീയേൽ 11:15.

The battle of Panium is engaged in verse fifteen and the earth-beast represented by Donald Trump will defeat the kingdom of the south. The king of the south in verse eleven began a war with Ukraine, the papacy’s proxy power who was financed and supported by the papacy’s proxy power of verse ten—the United States. The king of the south would be victorious in the battle of Raphia, but in the aftermath of the victory the progressive dissolution which is always associated with the demise of a dragon kingdom of the south, leaves the king of the south in an extremely vulnerable position as the king of the north returns, stronger than ever and prepares for the battle of Panium. Russia and Putin are the king of the south when the United States initiated the Ukrainian War in 2014. In 2022 the invasion began and blood began to flow. In 2024 the king of the north returned.

പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നു; ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമിയിലെ മൃഗം തെക്കിന്റെ രാജ്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തും. പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ തെക്കിന്റെ രാജാവ്, പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പ്രതിനിധി ശക്തിയായ ഉക്രെയ്നിനെതിരായി ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; ആ ശക്തിക്ക് ധനസഹായവും പിന്തുണയും നൽകിയിരുന്നത് പത്താം വാക്യത്തിലെ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പ്രതിനിധി ശക്തിയായ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളായിരുന്നു. റാഫിയയുടെ യുദ്ധത്തിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവ് ജയിക്കും; എന്നാൽ ആ വിജയത്തിന്റെ പിന്നാലെ, തെക്കിന്റെ ഒരു ഡ്രാഗൺ രാജ്യത്തിന്റെ പതനവുമായി എപ്പോഴും ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പുരോഗമനാത്മക വിഘടനം, വടക്കിന്റെ രാജാവ് മുമ്പത്തേക്കാൾ ശക്തനായി മടങ്ങിവന്ന് പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിനായി സന്നദ്ധനാകുമ്പോൾ, തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ അത്യന്തം ദുർബലമായ അവസ്ഥയിൽ വിടുന്നു. 2014-ൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഉക്രെയ്നിയൻ യുദ്ധത്തിന് തുടക്കമിട്ടപ്പോൾ, റഷ്യയും പുടിനും തെക്കിന്റെ രാജാവായിരുന്നു. 2022-ൽ അധിനിവേശം ആരംഭിച്ചു, രക്തം ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. 2024-ൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് മടങ്ങിവന്നു.

Peter is at Caesarea Philippi, which is the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry. Peter, like unto Elijah and the Millerites as represented by Litch and Snow has previously set forth a prediction of a closed door and Islam. Its fulfillment identifies the distinction between the true and false latter rain messages, and the true and false messengers. Peter’s message is the corrected message of Nashville and Islam, and when he is standing in Caesarea Philippi, he is standing at Panium, the battle that leads to the Sunday law of verse sixteen. The fulfillment of Peter’s prediction identifies the beginning of the proclamation of the Midnight Cry, when Islam is loosed, which is also, line upon line when the battle of Panium arrives.

പത്രോസ് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ നിൽക്കുന്നു; അതാണ് അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ആരംഭം. എലീയാവിനെയും ലിച്ച്, സ്നോ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളെയും പോലെ, പത്രോസ് മുമ്പെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെയും ഇസ്‌ലാമിനെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം മുന്നോട്ടുവെച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ നിവൃത്തി സത്യവും വ്യാജവും ആയ അന്തിമമഴ സന്ദേശങ്ങൾക്കും സത്യവും വ്യാജവും ആയ ദൂതന്മാർക്കും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പത്രോസിന്റെ സന്ദേശം നാഷ്‌വില്ലിനെയും ഇസ്‌ലാമിനെയും സംബന്ധിച്ച തിരുത്തപ്പെട്ട സന്ദേശമാണ്; അവൻ കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ പാനിയത്തിൽ നിൽക്കുന്നു—പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ. പത്രോസിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി, ഇസ്‌ലാം അഴിച്ചുവിടപ്പെടുമ്പോൾ, അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, വരിപുറത്ത് വരി എന്ന രീതിയിൽ, പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധം എത്തിച്ചേരുമ്പോഴും അതുതന്നെയാണ്.

## The Vision of Daniel ten

ദാനിയേൽ പത്തിന്റെ ദർശനം

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is a warning message, and also a call to a holy convocation. It also is the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes. The first foundational external testing vision of antichrist arrived in the spring of 2024, and the second internal testing vision of Christ, as represented in Daniel 10 arrived in 2026.

കാഹളങ്ങളുടെ ഉത്സവം മൂന്നാമത്തെ ശാപമായ ഏഴാമത്തെ കാഹളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതാണ് ഇസ്ലാം. കാഹളം ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശമാണ്; അതുപോലെതന്നെ ഒരു വിശുദ്ധസഭായോഗത്തിലേക്കുള്ള ആഹ്വാനവും ആകുന്നു. കൂടാതെ, രണ്ടാം ദേവാലയപരീക്ഷണത്തിന്റെ മുപ്പത് ദിവസങ്ങൾ സമാപിക്കുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്ന ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണവും അതുതന്നെയാണ്. എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യ അടിസ്ഥാനപരമായ ബാഹ്യപരീക്ഷണ ദർശനം 2024-ലെ വസന്തകാലത്ത് എത്തി; ദാനിയേൽ 10-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം ആന്തരികപരീക്ഷണ ദർശനം 2026-ൽ എത്തി.

> Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

> അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; അപ്പോൾ, ഇതാ, മിനുസമുള്ള ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചും ഉഫാസിലെ ശുദ്ധസ്വർണം അരയിൽ കെട്ടിയുമിരിക്കുന്ന ഒരുവനെ ഞാൻ കണ്ടു. അവന്റെ ദേഹം പുഷ്യരാഗംപോലെയും അവന്റെ മുഖം മിന്നലിന്റെ ഭാസുരതപോലെയും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിദീപങ്ങൾപോലെയും അവന്റെ ഭുജങ്ങളും പാദങ്ങളും മിനുക്കിയ വെങ്കലത്തിന്റെ നിറംപോലെയും ആയിരുന്നു; അവന്റെ വചനങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഒരു മഹാസമൂഹത്തിന്റെ നിനാദംപോലെയും ആയിരുന്നു.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.

> ഞാനായ ദാനിയേൽ മാത്രമേ ആ ദർശനം കണ്ടുള്ളു; എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർ ആ ദർശനം കണ്ടില്ല; എന്നാൽ മഹാഭയം അവരിൽ വീണതുകൊണ്ട് അവർ ഒളിച്ചുകൊള്ളാൻ ഔടിപ്പോയി.

> Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

> അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഏകാകിയായി ശേഷിച്ചു, ഈ മഹാദർശനം കണ്ടു; എന്നിൽ യാതൊരു ശക്തിയും ശേഷിച്ചില്ല; കാരണം എന്റെ കാന്തി എന്നിൽ വികൃതിയായി മാറി, എനിക്കൊട്ടും ബലം നിലനിന്നില്ല.

> Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground.

> എന്നിരുന്നാലും ഞാൻ അവന്റെ വചനങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവന്റെ വചനങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ മുഖം നിലത്തേക്കായി കുനിഞ്ഞ് ആഴമുള്ള നിദ്രയിൽ വീണു.

> And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb.

> അപ്പോൾ ഇതാ, ഒരു കൈ എന്നെ തൊട്ടു; അതു എന്നെ എന്റെ മുട്ടുകളിന്മേലും കൈകളുടെ തലങ്ങളിന്മേലും നിർത്തി. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയങ്കരനായ മനുഷ്യനായ ദാനീയേലേ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്ന വചനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി നേരെ നിൽക്കുക; എന്തെന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഈ വചനം എന്നോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വിറെച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ദാനീയേലേ, ഭയപ്പെടേണ്ട; നീ മനസ്സിലാക്കുവാൻ നിന്റെ ഹൃദയം ചേർത്തതും നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയതും ആയ ആദ്യദിവസംമുതൽ നിന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു; നിന്റെ വചനങ്ങളാൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പാർസ്യരാജ്യത്തിന്റെ പ്രഭു ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസം എന്നെ എതിർത്തുനിന്നു; പക്ഷേ ഇതാ, പ്രധാന പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഒരുവനായ മീഖായേൽ എന്നെ സഹായിക്കുവാൻ വന്നു; ഞാൻ അവിടെ പാർസ്യരാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ നിലനിന്നു. ഇപ്പോൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിന്റെ ജനത്തെ സംബന്ധിച്ചു സംഭവിപ്പാനുള്ളതു നിനക്കു മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുവാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം ദർശനം ഇനിയും അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കായുള്ളതു ആകുന്നു. അവൻ അങ്ങനെ എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ മുഖം നിലത്തോട്ടു തിരിച്ചു മിണ്ടാതെയായി.

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.

> അപ്പോൾ മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ എന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടു; പിന്നെ ഞാൻ വായ് തുറന്ന് സംസാരിച്ചു, എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നവനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ പ്രഭോ, ഈ ദർശനത്താൽ എന്റെ വേദനകൾ എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞുവന്നു, എനിക്കൊരുവിധ ശക്തിയും ശേഷിച്ചില്ല. ഈ എന്റെ പ്രഭുവിന്റെ ദാസനായ ഞാൻ ഈ എന്റെ പ്രഭുവോടു എങ്ങനെ സംസാരിക്കും? എന്നെക്കുറിച്ചാകട്ടെ, ഉടനെ തന്നേ എനിക്കുള്ളിൽ ശക്തി ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല; ശ്വാസവും എന്നിൽ ശേഷിച്ചിട്ടില്ല.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:5–19.

> പിന്നെയും മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ വന്നു എന്നെ സ്പർശിച്ചു; അവൻ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. അവൻ പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയങ്കരനായ മനുഷ്യനേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിനക്കു സമാധാനം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ; ശക്തനായിരിക്ക; അതെ, ശക്തനായിരിക്ക. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ശക്തി പ്രാപിച്ചു; പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ യജമാനൻ അരുളിച്ചെയ്യട്ടെ; എന്തെന്നാൽ നീ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 10:5–19.

Daniel on the twenty-second day, sees the vision of the heavenly High Priest in the latter days. The vision of Rome establishing the vision was the foundational and alpha test of 2024, and the vision of Christ is the temple test. It produces a separation of the class who flee from Daniel and hide. That class hides under lies and falsehoods, and for this reason they receive strong delusion.

ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിൽ ദാനിയേൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സ്വർഗീയ മഹാപുരോഹിതന്റെ ദർശനം കാണുന്നു. ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന റോമിന്റെ ദർശനം 2024-ലെ അടിസ്ഥാനപരവും അൽഫാ പരീക്ഷണവും ആയിരുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം ആലയപരീക്ഷണമാണ്. അത് ദാനിയേലിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന വർഗ്ഗത്തെ വേർതിരിച്ചുകാട്ടുന്നു. ആ വർഗ്ഗം വ്യാജങ്ങളുടെയും അസത്യങ്ങളുടെയും കീഴിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ കാരണത്താൽ അവർ ശക്തമായ വഞ്ചന പ്രാപിക്കുന്നു.

Daniel is then touched three times, the first by Gabriel then by Christ and then a third time by Gabriel. In the Most Holy Place, when Daniel is touched three times he is portraying a strengthening, for it begins with him having no strength when he saw the vision, but by the third touch he is ultimately strengthened. He is strengthened to understand what shall befall God’s people in the latter days. The prophetic message of what befalls God’s people in the latter days is the message represented within the parable of the ten virgins.

തുടർന്ന് ദാനിയേൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നു; ആദ്യം ഗബ്രിയേലാൽ, പിന്നെ ക്രിസ്തുവാൽ, അതിനുശേഷം മൂന്നാമതും ഗബ്രിയേലാൽ. അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത്, ദാനിയേൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ ബലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിനെ ചിത്രീകരിക്കുകയാണ്; കാരണം, ദർശനം കണ്ടപ്പോൾ അവനിൽ യാതൊരു ശക്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ മൂന്നാമത്തെ സ്പർശനത്തോടെ ഒടുവിൽ അവൻ ബലപ്പെട്ടവനാകുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്ന് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നു ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നായി അവൻ ബലപ്പെടുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്നു സംഭവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവാചകസന്ദേശം പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്.

Daniel begins with no strength, for the looking glass vision of Christ left him with no strength, but by the end of the three touches he is strengthened, and the command to “be strong, yea, be strong,” is a doubling, which marks the second angel or the second test. The second test is the temple test where God’s people are strengthened to proclaim the message of the Midnight Cry when the Exeter camp meeting ends. That test is the temple test where the cap stone, that was the foundation and corner stone becomes the marvelous capstone of the temple, thus marking its completion. Daniel is strengthened on the twenty-second day, when he enters the Most Holy Place by faith. When he does Gabriel touches him, then Christ touches him and then Gabriel touches him again. Daniel is therefore strengthened to proclaim the message in the Most Holy Place where he sees Christ between two angels, and the place in the Most Holy Place where Christ is in the middle is the mercy seat with the two covering cherubs looking to the ark that is illuminated from the light of the Shekinah glory of Christ seated upon His throne. The vision of Daniel ten is prophetically structured with Daniel looking upon the glory of Christ as the Shekinah upon the throne of the mercy seat, while the two covering cherubs gaze into the ark!

ദാനിയേൽ ആരംഭത്തിൽ ബലഹീനനായി നിൽക്കുന്നു; കാരണം ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനമായ കണ്ണാടിദർശനം അവനെ ബലരഹിതനാക്കി. എന്നാൽ മൂന്നു സ്പർശങ്ങളുടെ അവസാനം അവൻ ബലപ്പെടുന്നു; “ബലപ്പെടുക, അതെ, ബലപ്പെടുക” എന്ന കല്പനയിലെ ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതനെയോ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷ ദേവാലയപരീക്ഷയാണ്; അവിടെ ദൈവജനങ്ങൾ എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗ് അവസാനിക്കുമ്പോൾ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിന്നു ബലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ആ പരീക്ഷ ദേവാലയപരീക്ഷയാണ്; അവിടെ അടിസ്ഥാനും മൂലക്കല്ലുമായിരുന്ന കാപ് സ്റ്റോൺ ദേവാലയത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ കാപ്‌സ്റ്റോണായി മാറി, അതിന്റെ പൂർത്തീകരണം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ദാനിയേൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിൽ ബലപ്പെടുന്നു; അന്ന് അവൻ വിശ്വാസത്താൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ആദ്യം ഗബ്രിയേൽ അവനെ സ്പർശിക്കുന്നു, പിന്നെ ക്രിസ്തു അവനെ സ്പർശിക്കുന്നു, തുടർന്ന് ഗബ്രിയേൽ വീണ്ടും അവനെ സ്പർശിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ദാനിയേൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിന്നു ബലപ്പെടുന്നു; അവിടെ അവൻ രണ്ടു ദൂതന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ ക്രിസ്തുവിനെ കാണുന്നു. അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ ക്രിസ്തു മദ്ധ്യേ ഉള്ള സ്ഥലം കൃപാസനമാണ്; അവിടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ശെഖീന മഹിമയുടെ പ്രകാശത്താൽ പ്രകാശിതമായിരിക്കുന്ന പെട്ടകത്തേക്കു നോക്കി നിൽക്കുന്ന രണ്ടു മൂടിക്കെരൂബുകൾ ഉണ്ട്. ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദർശനം പ്രവാചകപരമായി ഇപ്രകാരം ഘടിതമാണ്: കൃപാസനത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ശെഖീനയായി നിലകൊള്ളുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹിമയെ ദാനിയേൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടു മൂടിക്കെരൂബുകൾ പെട്ടകത്തിനുള്ളിലേക്കു നേർന്നു നോക്കുന്നു!

Before the feast of trumpets Elijah claims his message of rain is the only message of rain that is of the Lord, and he sets forth a prediction that reaches its conclusion with a demonstration which proves who is or is not the messenger and what is or what isn’t the message. For three and a half years before Carmel king Ahab was searching for Elijah, for there is a period of controversy that precedes Carmel. Mount Carmel is simply the litmus test where character is manifested. The same period in Millerite history contained the same witness, as those who hated the message shut the faithful out of the churches and the faithful thereafter raised a message calling people out of the fallen former covenant people who were being passed by.

കാഹളങ്ങളുടെ പെരുന്നാളിനു മുമ്പായി, മഴയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ സന്ദേശം കർത്താവിൽനിന്നുള്ള ഏക മഴസന്ദേശമെന്നു ഏലീയാവു അവകാശപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ, ദൂതൻ ആർ ആണോ അല്ലയോ എന്നും സന്ദേശം എന്താണോ അല്ലയോ എന്നും തെളിയിക്കുന്ന ഒരു പ്രകടനത്തോടെ പര്യവസാനത്തിൽ എത്തുന്ന ഒരു പ്രവചനവും അവൻ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു. കർമ്മേലിനു മുമ്പുള്ള മൂന്ന് വർഷവും അരവർഷവും രാജാവായ ആഹാബ് ഏലീയാവിനെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; കാരണം, കർമ്മേലിനു മുമ്പായി ഒരു വിവാദകാലഘട്ടം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. കർമ്മേൽപർവ്വതം സ്വഭാവം വെളിവാകുന്ന ലിറ്റ്‌മസ് പരിശോധന മാത്രമാണ്. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അതേ കാലഘട്ടത്തിലും അതേ സാക്ഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു; സന്ദേശത്തെ വെറുത്തവർ വിശ്വസ്തരെ സഭകളിൽനിന്ന് പുറത്താക്കിയതോടെ, തുടർന്ന് വിശ്വസ്തർ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന വീണുപോയ മുൻനിയമജനങ്ങളിൽനിന്ന് ജനങ്ങളെ പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശം ഉയർത്തിക്കാട്ടി.

Peter is at the Pentecostal Sunday law proclaiming the message of Joel, which means Peter is proclaiming the same message when the period of the Midnight Cry begins at the end of the Exeter camp meeting, which began when the prediction of Peter had been corrected as was Snow and Litch’s messages. A controversy always precedes the fulfillment of the prediction. The controversy therefore begins before the fulfillment of the prediction.

പത്രോസ് പെന്തെക്കോസ്ത് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ യോവേലിന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം, സ്നോയും ലിച്ചിന്റെയും സന്ദേശങ്ങൾ പോലെ തന്നെ പത്രോസിന്റെ പ്രവചനം തിരുത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ച എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ കാലഘട്ടം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, പത്രോസ് അതേ സന്ദേശം തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിക്ക് മുമ്പായി എപ്പോഴും ഒരു വിവാദം ഉണ്ടാകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ആ വിവാദം പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിക്ക് മുമ്പേ ആരംഭിക്കുന്നു.

The message that causes anxiety for Ahab, Jezebel and her prophets, and the quibbling Jews of Christ day, and the fallen Protestants of Millerite history is identified by Peter as the book of Joel. Before the third litmus test that is marked by the loosing of the ass, Peter’s message is attacked by Laodicean Adventism, and Peter responds to the resistance by identifying that the messengers are not drunk, they are simply a fulfillment of Joel’s three chapters. Joel’s three chapters begin with a scathing condemnation of Laodicean Adventism. When the message reaches the ears of those who are drunken with strong drink they will respond. They confronted Christ as He descended the mount on His way to Jerusalem, and they confronted Him again in Jerusalem.

ആഹാബിനും യെസബെലിനും അവളുടെ പ്രവാചകന്മാർക്കും, ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ കുശുമ്പുപറയുന്ന യെഹൂദന്മാർക്കും, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പതിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾക്കും ആശങ്ക ഉളവാക്കുന്ന സന്ദേശം, പത്രോസ് യോവേലിന്റെ പുസ്തകമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. കഴുതയെ അഴിച്ചുവിടുന്നതാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയ്‌ക്ക് മുമ്പ്, പത്രോസിന്റെ സന്ദേശം ലൗദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം ആക്രമിക്കുന്നു; ദൂതന്മാർ മദ്യപിച്ചവർ അല്ല, അവർ യോവേലിന്റെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളുടെ നിവർത്തനമത്രേ എന്നു തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ട് പത്രോസ് ആ പ്രതിരോധത്തിന് മറുപടി പറയുന്നു. യോവേലിന്റെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളും ലൗദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിനുമേലുള്ള കടുത്ത ശാസനയോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. മദ്യത്താൽ മത്തായിരിക്കുന്നവരുടെ ചെവികളിൽ ഈ സന്ദേശം എത്തുമ്പോൾ അവർ പ്രതികരിക്കും. യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവൻ പർവതത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ അവർ ക്രിസ്തുവിനെ നേരിട്ടു; യെരൂശലേമിൽ അവർ വീണ്ടും അവനെ നേരിട്ടു.

The ass is loosed, the entry begins; the quibbling Jews want the message silenced. Jesus continues and then stops and weeps over the Adventism’s last day of probationary time. Then in Jerusalem another confrontation with the Jews who wish the people to cease their message. When the sun went down that day, probation for the Jewish nation reached another step. The progression of resistance continues to the death of the cross, and it began in earnest with the resurrection of Lazarus, which marked the arrival of the second angel and the tarrying time.

കഴുതയെ അഴിച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവേശനം ആരംഭിക്കുന്നു; വാദവിളംബരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യെഹൂദന്മാർ സന്ദേശം മൗനത്തിലാക്കപ്പെടണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യേശു തുടർന്നുപോയി, പിന്നെ നിർത്തി, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കൃപാവേളയുടെ അവസാനദിനകാലത്തെക്കുറിച്ച് കരഞ്ഞു. തുടർന്ന് യെരൂശലേമിൽ, ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സന്ദേശം നിർത്തണമെന്നു മോഹിക്കുന്ന യെഹൂദന്മാരുമായി മറ്റൊരു ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടായി. അന്നേദിവസം സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, യെഹൂദജാതിക്കുള്ള കൃപാവേള മറ്റൊരു ഘട്ടത്തിലെത്തി. പ്രതിരോധത്തിന്റെ പുരോഗതി ക്രൂശുമരണത്തോളം തുടരുന്നു; രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവും താമസകാലവും എത്തിയതായി അടയാളപ്പെടുത്തിയ ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തോടുകൂടിയാണ് അത് യഥാർത്ഥ ഗൗരവത്തോടെ ആരംഭിച്ചത്.

> “Bethany was so near Jerusalem that the news of the raising of Lazarus was soon carried to the city. Through spies who had witnessed the miracle the Jewish rulers were speedily in possession of the facts. A meeting of the Sanhedrin was at once called to decide as to what should be done. Christ had now fully made manifest His control of death and the grave. That mighty miracle was the crowning evidence offered by God to men that He had sent His Son into the world for their salvation. It was a demonstration of divine power sufficient to convince every mind that was under the control of reason and enlightened conscience. Many who witnessed the resurrection of Lazarus were led to believe on Jesus. But the hatred of the priests against Him was intensified. They had rejected all lesser evidence of His divinity, and they were only enraged at this new miracle. The dead had been raised in the full light of day, and before a crowd of witnesses. No artifice could explain away such evidence. For this very reason the enmity of the priests grew deadlier. They were more than ever determined to put a stop to Christ’s work.

> “ബെത്താന്യ യെരൂശലേമിനോട് അത്ര അടുത്തിരുന്നതിനാൽ ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ച സംഭവത്തിന്റെ വാർത്ത ഉടൻ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തിക്കപ്പെട്ടു. അത്ഭുതം നേരിൽ കണ്ടിരുന്ന ചാരന്മാരിലൂടെ യെഹൂദഭരണാധികാരികൾ വസ്തുതകൾ വേഗത്തിൽ അറിഞ്ഞു. എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നു തീരുമാനിക്കാനായി സൻഹെദ്രിൻ സഭ ഉടൻതന്നെ വിളിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ മരണമേലും കല്ലറമേലും തനിക്കുള്ള അധികാരം പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം, മനുഷ്യരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ ലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന് ദൈവം മനുഷ്യർക്കു നല്കിയ പരമോന്നത സാക്ഷ്യമായിരുന്നു. വിവേകത്തിന്റെയും പ്രകാശിത മനസ്സാക്ഷിയുടെയും നിയന്ത്രണത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏതു മനസ്സിനെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ മതിയായ ദൈവിക ശക്തിയുടെ പ്രകടനമായിരുന്നു അത്. ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനം കണ്ട പലരും യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രേരിതരായി. എന്നാൽ അവനോടുള്ള പുരോഹിതന്മാരുടെ വൈരം കൂടുതൽ ശക്തമായി. അവന്റെ ദൈവത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ചെറുതായ സാക്ഷ്യങ്ങളെയും അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്നു; ഈ പുതിയ അത്ഭുതം അവരെ ക്രോധാകുലരാക്കുകയേ ചെയ്തുള്ളൂ. മരിച്ചവൻ പകൽപ്രകാശത്തിൽ, സാക്ഷികളുടെ ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അത്തരമൊരു തെളിവിനെ യാതൊരു കപടയുക്തിയാലും നിഷേധിച്ചു കളയുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുതന്നെയായിരുന്നു പുരോഹിതന്മാരുടെ ശത്രുത കൂടുതൽ മാരകമാകാനുള്ള കാരണം. ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് അറുതി വരുത്തുവാൻ അവർ മുമ്പെക്കാളും അധികം ദൃഢനിശ്ചയപ്പെട്ടു.”

> “The Sadducees, though not favorable to Christ, had not been so full of malignity toward Him as were the Pharisees. Their hatred had not been so bitter. But they were now thoroughly alarmed. They did not believe in a resurrection of the dead. Producing so-called science, they had reasoned that it would be an impossibility for a dead body to be brought to life. But by a few words from Christ their theory had been overthrown. They were shown to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They could see no possibility of removing the impression made on the people by the miracle. How could men be turned away from Him who had prevailed to rob the grave of its dead? Lying reports were put in circulation, but the miracle could not be denied, and how to counteract its effect they knew not. Thus far the Sadducees had not encouraged the plan of putting Christ to death. But after the resurrection of Lazarus they decided that only by His death could His fearless denunciations against them be stopped.” The Desire of Ages, 537.

> “സദ്ദൂക്യർ ക്രിസ്തുവിനോടു അനുകൂലമല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും, പരീശന്മാരെപ്പോലെ അവനോടു അത്ര ദുഷ്ടവൈരഭാവം നിറഞ്ഞവരായിരുന്നില്ല. അവരുടെ ദ്വേഷം അത്ര കഠിനമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർ പൂർണ്ണമായി ഭീതിഗ്രസ്തരായി. അവർ മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. തഥാകഥിതമായ ശാസ്ത്രം മുന്നോട്ടുവെച്ച്, ഒരു മരിച്ച ശരീരം വീണ്ടും ജീവനോടെ കൊണ്ടുവരുക അസാധ്യമാണ് എന്നു അവർ യുക്തിവാദം ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുറച്ചു വാക്കുകൾകൊണ്ടുതന്നെ അവരുടെ സിദ്ധാന്തം തകർന്നുപോയി. അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെയും കുറിച്ചു അജ്ഞരാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. ഈ അത്ഭുതം ജനങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിച്ച സ്വാധീനം നീക്കിക്കളയുന്നതിനുള്ള യാതൊരു സാധ്യതയും അവർ കണ്ടില്ല. കല്ലറയിൽ നിന്നു അതിന്റെ മരിച്ചവരെ കവർന്നെടുക്കുവാൻ വിജയിച്ചിരുന്നവനിൽനിന്നു മനുഷ്യരെ എങ്ങനെ തിരിച്ചു വിടാൻ കഴിയും? വ്യാജവാർത്തകൾ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, എങ്കിലും ആ അത്ഭുതത്തെ നിഷേധിക്കാനായില്ല; അതിന്റെ ഫലം എങ്ങനെ നിർവീര്യമാക്കണമെന്ന് അവർക്കറിയുമായിരുന്നില്ല. ഇതുവരെ ക്രിസ്തുവിനെ കൊന്നുകളയാനുള്ള പദ്ധതിയെ സദ്ദൂക്യർ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം, അവർക്കെതിരായ അവന്റെ നിർഭയമായ അപലപനങ്ങൾ നിർത്തുവാൻ അവന്റെ മരണത്തിലൂടെയല്ലാതെ വഴിയില്ലെന്നു അവർ തീരുമാനിച്ചു.” The Desire of Ages, 537.

Lazarus’s death marked the beginning of the four days that Jesus tarried. His death represented the arrival of the second angel, that marks the beginning of the tarrying time. His resurrection marks the resurrection of the two witnesses on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11. His resurrection marks the resurrection of Ezekiel’s dead dry bones. His resurrection was typified by the creation of Adam, which consisted of humanity, represented by clay, being combined with Divinity, represented by the breath of life.

ലാസറിന്റെ മരണം യേശു താമസിച്ച നാലു ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. അവന്റെ മരണം, താമസകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അവന്റെ പുനരുത്ഥാനം, 9/11-ന് ശേഷം ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, 2023 ഡിസംബർ 31-ന് രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അവന്റെ പുനരുത്ഥാനം, യെഹെസ്കേലിന്റെ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അവന്റെ പുനരുത്ഥാനം ആദാമിന്റെ സൃഷ്ടിയാൽ മുൻചിഹ്നീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ആ സൃഷ്ടിയിൽ, കളിമണ്ണാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യత్వം, ജീവശ്വാസത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ദൈവത്വവുമായി സംയോജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.

> “The priests and rulers of the Jews hated Jesus; but multitudes thronged to listen to His words of wisdom and to witness His mighty works. The people were stirred with the deepest interest and anxiously followed Jesus to hear the instructions of this wonderful teacher. Many of the rulers believed on Him, but dared not confess their faith lest they should be put out of the synagogue. The priests and elders decided that something must be done to draw the attention of the people from Jesus. They feared that all men would believe on Him. They could see no safety for themselves. They must lose their position or put Jesus to death. And after they should put Him to death, there would still be those who were living monuments of His power. Jesus had raised Lazarus from the dead, and they feared that if they should kill Jesus, Lazarus would testify of His mighty power. The people were flocking to see him who was raised from the dead, and the rulers determined to slay Lazarus also, and put down the excitement. Then they would turn the people to the traditions and doctrines of men, to tithe mint and rue, and again have influence over them. They agreed to take Jesus when He was alone; for if they should attempt to take Him in a crowd, when the minds of the people were all interested in Him, they would be stoned.” Early Writings, 165.

> “യെഹൂദന്മാരുടെ പുരോഹിതന്മാരും ഭരണാധികാരികളും യേശുവിനെ വെറുത്തു; എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ അവന്റെ ജ്ഞാനപൂർണ്ണമായ വചനങ്ങൾ കേൾക്കാനും അവന്റെ ശക്തിയേറിയ പ്രവൃത്തികൾ കാണാനും കൂട്ടംകൂടിയിരുന്നു. ജനങ്ങൾ അത്യന്തം ആഴത്തിലുള്ള താൽപര്യത്തോടെ ഉണർന്നു, ഈ അത്ഭുതകരനായ ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടതിന്നു ആകുലതയോടെ യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു. ഭരണാധികാരികളിൽ പലരും അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു; എങ്കിലും സിനഗോഗിൽനിന്നു പുറത്താക്കപ്പെടുമോ എന്നു ഭയപ്പെട്ടു, തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം സമ്മതിപ്പാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ യേശുവിൽനിന്നു തിരിച്ചു വിടേണ്ടതിന്നു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് പുരോഹിതന്മാരും മൂപ്പന്മാരും തീരുമാനിച്ചു. എല്ലാവരും അവനിൽ വിശ്വസിച്ചുപോകുമോ എന്നു അവർ ഭയപ്പെട്ടു. തങ്ങൾക്കു യാതൊരു സുരക്ഷയും അവർ കണ്ടില്ല. തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുകയോ യേശുവിനെ കൊന്നുകളയുകയോ അവർക്കു നിർബന്ധമായിരുന്നു. അവനെ കൊന്നശേഷവും അവന്റെ ശക്തിയുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സ്മാരകങ്ങളായവർ ഇനിയും ശേഷിക്കുമായിരുന്നു. യേശു ലാസറിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു, അവർ യേശുവിനെ കൊന്നാൽ ലാസർ അവന്റെ മഹാശക്തിക്കു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമെന്നു ഭയപ്പെട്ടു. മരിച്ചവരിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവനെ കാണേണ്ടതിന്നു ജനങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കൽ ഒഴുകിയെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു ഭരണാധികാരികൾ ലാസറിനെയും കൊല്ലുകയും ഈ ആവേശം അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്യാൻ നിശ്ചയിച്ചു. പിന്നെ അവർ ജനങ്ങളെ മനുഷ്യരുടെ സമ്പ്രദായങ്ങളിലേക്കും ഉപദേശങ്ങളിലേക്കും, പുതിനയുടെയും റൂവിന്റെയും ദശാംശം കൊടുക്കുന്നതിലേക്കും തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുകയും, വീണ്ടും അവരുടെ മേൽ സ്വാധീനം നേടുകയും ചെയ്യും. യേശു ഏകാന്തനായിരിക്കുമ്പോഴേ അവനെ പിടിക്കാമെന്നു അവർ തമ്മിൽ സമ്മതിച്ചു; കാരണം, ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ എല്ലാം അവനിൽ ആകൃഷ്ടമായിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ അവനെ പിടിക്കുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചാൽ, അവർ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലപ്പെടുമായിരുന്നു.” Early Writings, 165.

On July 18, 2020 the two witnesses of Revelation were slain and the second angel and tarrying time arrived. December 31, 2023 the two step resurrection process began. The first step was the foundation; the second step was the erection of the temple upon the foundation. The Laodicean Seventh-day Adventist church hated the message from the time it was born in 1989, and they hate it still. Now that the hated witnesses they thought were dead, are alive again; they will hate the message even more. They will argue about the prediction of July 18, 2020 with a venom that the Jews had for the resurrection of Lazarus. In the history of the temple test, Peter will answer their erroneous charges by pointing to the book of Joel as the answer to all their lies.

2020 ജൂലൈ 18-ന് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു; രണ്ടാമത്തെ ദൂതനും താമസകാലവും എത്തിച്ചേർന്നു. 2023 ഡിസംബർ 31-ന് രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പുനരുത്ഥാന പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. ആദ്യ ഘട്ടം അടിത്തറയായിരുന്നു; രണ്ടാം ഘട്ടം ആ അടിത്തറമേൽ ആലയത്തിന്റെ നിർമ്മാണമായിരുന്നു. ലാവോദിക്യയിലെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ 1989-ൽ ഈ സന്ദേശം ജനിച്ച കാലംമുതൽ അതിനെ വെറുത്തു; ഇന്നും അവർ അതിനെ വെറുക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർ മരിച്ചുവെന്ന് കരുതിയിരുന്ന, തങ്ങൾ വെറുത്തിരുന്ന ആ സാക്ഷികൾ വീണ്ടും ജീവനോടെ ആയതിനാൽ, അവർ ഈ സന്ദേശത്തെ ഇനിയും അധികം വെറുക്കും. 2020 ജൂലൈ 18-നുള്ള പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ച്, ലാസറുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തോടു യെഹൂദന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്ന വിഷമാർന്ന വൈരാഗ്യത്തോടു സമമായ ക്രൂരതയോടെ അവർ വാദിക്കും. ആലയപരീക്ഷണത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, അവരുടെ തെറ്റായ ആരോപണങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായി, അവരുടെ സകല അസത്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം യോവേൽ എന്ന പുസ്തകത്തിലാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പത്രോസ് മറുപടി പറയും.

We will continue this study in the next article.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരുന്നതാണ്.

Back to Articles