Article

# ലവൊദിക്കേയാ - ഒന്നാം നമ്പർ

ദർശനതാഴ്വരയെക്കുറിച്ചുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ നാശപ്രവചനം

Author

Jeff Pippenger

Published

August 14, 2023

Formats

PDF
Word

> ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വരയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരവാക്യം. ഇപ്പോൾ നിനക്കു എന്തു സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു, നീ മുഴുവനായും മേൽക്കൂരകളിലേക്കു കയറിയിരിക്കുന്നു എന്നതു? കലഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവളേ, കോലാഹലപൂർണ്ണ നഗരമേ, ആനന്ദനഗരമേ: നിന്റെ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ വാളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരല്ല, യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവരുമല്ല. നിന്റെ സകല പ്രഭുക്കന്മാരും ഒരുമിച്ചു ഔടിപ്പോയിരിക്കുന്നു; അവർ വില്ലാളികളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്നിൽ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടവരെല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവർ ദൂരത്തേക്കു ഔടിപ്പോയിരുന്നുവെങ്കിലും. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്നിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുകളവിൻ; ഞാൻ അത്യന്തം കയ്പോടെ കരയും; എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിയുടെ നാശംകൊണ്ടു എന്നെ ആശ്വസിപ്പാൻ പ്രയത്നിക്കേണ്ടതില്ല. ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യഹോവയിൽനിന്നുള്ള കഷ്ടതയുടെ ദിവസവും, ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടലിന്റെ ദിവസവും, ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ ദിവസവും ആകുന്നു അതു; മതിലുകൾ ഇടിച്ചുതകർക്കപ്പെടുന്നതും, മലകളിലേക്കുള്ള നിലവിളിയും ഉണ്ടാകുന്ന ദിവസം. യെശയ്യാവു 22:1–5.

യശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ “ഭാരം” എന്ന പദം പതിനെട്ട് പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു. ആ പരാമർശങ്ങളിൽ പതിനൊന്ന് നേരിട്ട് നാശവിധിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പ്രവചനങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ശേഷിക്കുന്ന ഏഴ് പരാമർശങ്ങൾ ഭാരം എന്നു പറയുന്നത് തോളിന്മേൽ വഹിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “ഭാരം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ആ പരാമർശങ്ങളിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ് തോളിന്മേൽ വഹിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും അതേ സമയം നാശവിധിയുടെ പ്രവചനവുമായിരിക്കുന്നതും. വഹിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന എബ്രായ പദമായിരുന്നാലും നാശവിധിയുടെ പ്രവചനവുമാകുന്ന ആ ഒരേയൊരു പരാമർശത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഈ കാര്യങ്ങളിലേക്കു നാം പിന്നീടുവരെ മടങ്ങിവരികയില്ലെങ്കിലും, ആദ്യംമുതൽ തന്നെ ഈ വ്യത്യാസം ഞാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അദ്ധ്യായം “ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വര” എന്നതിന്റെയർത്ഥനിർവചനത്തെക്കുറിച്ച് അസ്പഷ്ടമല്ല; കാരണം അത് “ദാവീദിന്റെ നഗരം” എന്നും “യെരൂശലേം” എന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വര എന്നത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിലുള്ള ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. യെശയ്യാവ് ഈ നാശവിധിക്കുള്ള പശ്ചാത്തലം ഇരുപതാം അദ്ധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലൂടെ സ്ഥാപിച്ചു; അവിടെ അശ്ശൂർരാജാവ് ലോകത്തെ ക്രമാതീതമായി കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന സാഹചര്യവും, മിസ്രയീമിലെ അശ്ദോദ് എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു നഗരത്തെ പിടിച്ചടക്കേണ്ടതിന്നു ടാർത്താൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു സൈനികനായകനെ അയച്ചതും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതിൽ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് പാപ്പത്വത്തിന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് “രക്ഷപ്പെടുന്ന” മൂന്ന് കൂട്ടങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

> തർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്ന ആ വർഷത്തിൽ (അശ്ശൂർരാജാവായ സർഗോൻ അവനെ അയച്ചപ്പോൾ) അവൻ അശ്ദോദിനോടു യുദ്ധം ചെയ്ത് അതിനെ പിടിച്ചടക്കി. അന്നേ കാലത്തു യഹോവ ആമോസിന്റെ മകനായ യെശയ്യാവിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്തതു: നിന്റെ അരയിൽ നിന്നുള്ള ചാക്കുടുപ്പ് അഴിച്ചുകളക; നിന്റെ കാലിൽ നിന്നു ചെരിപ്പും ഊരിക്കളക. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു; നഗ്നനായി കാലിൽ ചെരിപ്പില്ലാതെ നടന്നു. യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു: എന്റെ ദാസനായ യെശയ്യാവ് മിസ്രയീമിന്മേലും കൂശിന്മേലും അടയാളവും വിസ്മയവും ആകേണ്ടതിന്നു മൂന്നു വർഷം നഗ്നനായി കാലിൽ ചെരിപ്പില്ലാതെ നടന്നതുപോലെ, അശ്ശൂർരാജാവും മിസ്രയീമ്യരെ തടവുകാരായും കൂശ്യരെ ബദ്ധന്മാരായും, യുവാക്കളെയും വൃദ്ധന്മാരെയും ഒരുപോലെ, നഗ്നരായും കാലിൽ ചെരിപ്പില്ലാത്തവരായും, മിസ്രയീമിന്റെ നാണക്കേടായിത്തീരേണ്ടതിന്നു നിതംബം അനാവൃതരായും കൊണ്ടുപോകും. അവർ തങ്ങളുടെ പ്രത്യാശയായ കൂശിനെയും തങ്ങളുടെ മഹിമയായ മിസ്രയീമിനെയും കുറിച്ച് ഭയപ്പെടുകയും ലജ്ജപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അന്നു ഈ ദ്വീപിന്റെ നിവാസി പറയും: നോക്കൂ, അശ്ശൂർരാജാവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു വിടുവിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സഹായം തേടി ഞങ്ങൾ ഔടിച്ചെന്നിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ ഇതുപോലെയായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും? യെശയ്യാവു 20:1–6.

ദ്വീപിലെ നിവാസികൾ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യം ഇതാണ്: ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിൽ വടക്കൻ രാജാവായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അസ്സൂർ രാജാവിൽ നിന്ന് അവർ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും?

> അവൻ [വടക്കൻ രാജാവ്] മഹിമയുള്ള ദേശത്തിലും കടന്നുചെല്ലും; അനേകം രാജ്യങ്ങൾ വീഴ്ത്തപ്പെടും; എങ്കിലും ഇവർ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടും, അതായത് ഏദോം, മോവാബ്, അമ്മോൻമക്കളുടെ പ്രധാനഭാഗം. ദാനിയേൽ 11:41.

ഈ വചനത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ദാനിയേലിന്റെ ഈ ഭാഗത്തിൽ പരിഗണനയ്‌ക്കൊള്ളേണ്ട ചില സൂക്ഷ്മമായ വ്യത്യാസങ്ങളും ഉണ്ട്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത് മുതൽ നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് വരെ ഉള്ള ഭാഗത്തിൽ തുടർച്ചയായി മൂന്നു വചനങ്ങൾ എല്ലാം “രാജ്യങ്ങൾ” എന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. നാൽപ്പതാം വചനത്തിൽ, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച രാജ്യങ്ങൾ 1989-ൽ പാപ്പാധികാരവും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും ചേർന്ന് അടിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടു. ആധുനിക ചരിത്രകാരന്മാർ ഈ വസ്തുത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ദേശങ്ങൾ” എന്ന പദം ഭൂമിഗ്രഹത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു; വടക്കിന്റെ രാജാവായ (പാപ്പത്വം) ഈജിപ്തിനെ കീഴടക്കുമ്പോൾ, അത് സമസ്ത ലോകത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതാണ് അതിലെ ഒരു സൂക്ഷ്മാർഥം. ഞാൻ പരാമർശിക്കുന്ന ആ മൂന്നു വാക്യങ്ങളിലെ രണ്ടാമത്തെ സൂക്ഷ്മാർഥം നാൽപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “രക്ഷപ്പെടും” എന്ന പദവും, പിന്നെയും നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലെ അതേ പദവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്. ഇവ രണ്ടും “രക്ഷപ്പെടും” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവ രണ്ടുവിധമായ എബ്രായ പദങ്ങളാണ്. നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “രക്ഷപ്പെടും” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം വിടുതൽ ഒന്നും ലഭിക്കാതിരിക്കുകയെന്നതാണ്; കാരണം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “പത്ത് രാജാക്കന്മാർ” അവരുടെ ഏകലോകഭരണത്തെ പാപ്പാപശുവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കുമ്പോൾ, രക്ഷപ്പെടൽ ഇല്ല—വിടുതലില്ല.

> നീ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഇനിയും രാജ്യം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പത്ത് രാജാക്കന്മാരാകുന്നു; എങ്കിലും അവർ മൃഗത്തോടുകൂടെ ഒരു മണിക്കൂർകാലത്തേക്ക് രാജാക്കന്മാരെന്ന നിലയിൽ അധികാരം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവർ ഏകമനസ്സുള്ളവർ ആകുന്നു; തങ്ങളുടെ ശക്തിയും അധികാരവും മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കും. അവർ കുഞ്ഞാടിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യും; കുഞ്ഞാട് അവരെ ജയിക്കും; എന്തെന്നാൽ അവൻ രാജാധിരാജാവും കർത്താധികർത്താവും ആകുന്നു; അവനോടുകൂടെ ഉള്ളവർ വിളിക്കപ്പെട്ടവരും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരും വിശ്വസ്തരുമാകുന്നു. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ കണ്ട, വേശ്യ ഇരിക്കുന്ന വെള്ളങ്ങൾ ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും ആകുന്നു. നീ മൃഗത്തിന്മേൽ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ ആ വേശ്യയെ ദ്വേഷിക്കും; അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയുമായി ആക്കും; അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ തീകൊണ്ട് ചുട്ടുകളകയും ചെയ്യും. ദൈവം തന്റെ വചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകുവോളം തന്റെ ഹിതം നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നും, ഒരുമിച്ചു സമ്മതിച്ചു തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കേണ്ടതിന്നും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇടിച്ചിരിക്കയാൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:12–17.

ഈ “പത്തു രാജാക്കന്മാർ” ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു; ഏലീയാവിന്റെയും ആഹാബിന്റെയും കഥയിലും, ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായ ആഹാബ് പത്തു ഗോത്രങ്ങളുടെ തലവനായിരുന്നു, അവൻ യെസബേലിനെ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നതുമായിരുന്നു. യെസബേൽ ലോകാവസാനത്തിലെ പാപ്പത്വമാണ്, ഏലീയാവ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ദൂതന്മാരാണ്, ആഹാബ് പത്തു രാജാക്കന്മാരുടെ സഖ്യത്തിന്റെ തലവനാണ്. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പ്രവചനചരിത്രകാലത്ത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ നേതാവായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ ആഹാബ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 11:42-ൽ ഉത്തരദേശരാജാവായ അശ്ശൂർ മിസ്രയീമിനെ പിടിച്ചടക്കുമ്പോൾ, ആ പത്തു രാജാക്കന്മാരെയും അവരുടെ രാജ്യം പാപ്പത്വാധികാരത്തിനു ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

> “നാം അവസാന പ്രതിസന്ധിയിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ഉപകരണങ്ങൾക്കിടയിൽ ഐക്യവും ഏകമനസ്സും നിലനിൽക്കുന്നത് അത്യന്തം നിർണായകമായ കാര്യമാകുന്നു. ലോകം കലഹവും യുദ്ധവും ഭിന്നതയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒരു നേതൃത്ത്വത്തിൻ കീഴിൽ—പാപ്പീയ ശക്തിയുടെ കീഴിൽ—ജനങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ സാക്ഷികളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ ദൈവത്തെ എതിർക്കുവാൻ ഐക്യപ്പെടും. ഈ ഐക്യം മഹാ വിശ്വാസത്യാഗിയാൽ ബലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. സത്യത്തിനെതിരായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ തന്റെ പ്രവർത്തകരെ ഐക്യപ്പെടുത്തുവാൻ അവൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ പിന്തുണക്കാരെ ഭിന്നിപ്പിക്കുകയും ചിതറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനും അവൻ പ്രവർത്തിക്കും. അസൂയ, ദുഷ്ടസംശയം, ദുഷ്പ്രസംഗം—ഇവയെല്ലാം കലഹവും ഭിന്നാഭിപ്രായവും ഉണ്ടാക്കുന്നതിനായി അവനാൽ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.” Testimonies, volume 7, 182.

നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നാം “രക്ഷപ്പെടും” എന്ന പദം കാണുന്നു; നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലും “രക്ഷപ്പെടും” എന്ന പദം കാണുന്നു; എന്നാൽ അവ രണ്ടും വ്യത്യസ്തമായ എബ്രായപദങ്ങളാണ്. നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ “രക്ഷപ്പെടും” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദത്തിന് വഴുതിപ്പോവുന്നതുപോലെ രക്ഷപ്പെടുക എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപതാം അധ്യായത്തിലെ ആറാം വാക്യത്തിൽ “രക്ഷപ്പെടും” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതും ഇതേ പദമാണ്. “അന്നാളിൽ” “ഈ ദ്വീപിലെ നിവാസി” “അന്നാളിൽ” അസ്സൂര്യൻ ലോകത്തെ ക്രമാനുഗതമായി കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലും തിരുവെഴുത്തിലെ മറ്റനേകം ഭാഗങ്ങളിലും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, തങ്ങൾ എങ്ങനെ അവനിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടും എന്നു ചോദിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിൽ, പാപ്പത്വം—അല്ലെങ്കിൽ ദാനിയേൽ അവനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവിധം വടക്കിന്റെ രാജാവ്, അല്ലെങ്കിൽ യെശയ്യാവ് അവനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവിധം അശ്ശൂര്യൻ—അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “മഹിമയുള്ള ദേശം” കീഴടക്കുമ്പോൾ, തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന രണ്ട് കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ട്.

> അവൻ മഹിമയുള്ള ദേശത്തിലും പ്രവേശിക്കും; അനേകം രാജ്യങ്ങൾ കീഴടക്കപ്പെടും; എങ്കിലും ഇവൻ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടും: എദോം, മോവാബ്, അമ്മോൻമക്കളുടെ പ്രധാനഭാഗവും. ദാനിയേൽ 11:41.

ഒരുവിഭാഗം തകർക്കപ്പെടുന്ന “അനേകർ” ആകുന്നു; മറ്റേ സംഘം “ഏദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്യരുടെ പുത്രന്മാരിൽ പ്രധാനികൾ” എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായം നാലാം വാക്യം ഇനിയും ബാബിലോണിൽ ഉള്ളവരെ “പുറത്തുവരുവിൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നു.

> അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മറ്റൊരു ശബ്ദം പറയുന്നതു കേട്ടു: എന്റെ ജനമേ, നിങ്ങൾ അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്നു ഒന്നും പ്രാപിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അവളിൽനിന്നു പുറത്തുവരുവിൻ. വെളിപ്പാട് 18:4.

യശയ്യാവ് ഇരുപതിൽ ദ്വീപുകളുടെ ജനങ്ങൾ ചെയ്യുമെന്നു പ്രത്യാശിക്കുന്നതുപോലെ, എദോം, മോവാബ്, അമ്മോൻമക്കളുടെ പ്രഭുക്കന്മാർ എന്നിവരാണ് വഴുതിപ്പോയി രക്ഷപ്പെടുന്നവർ.

നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ഞാൻ സൂചിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു സൂക്ഷ്മഭേദം ഇതാണ്: നാല്പതാം, നാല്പത്തൊന്നാം, നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യങ്ങളിൽ “രാജ്യങ്ങൾ” എന്ന പദം കാണപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ അത് ചേർത്തു നൽകിയ പദമാണ്, ദാനിയേലിന്റെ മൂലവചനങ്ങളിൽ ഇല്ലാത്തതും അവിടെ ചേർന്നിരിക്കേണ്ടതല്ലാത്തതുമാണ്. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനസമയത്ത് നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി അനേകം രാജ്യങ്ങൾ തകർക്കപ്പെട്ടു; പാപ്പത്വം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ കൈവശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അനേകം രാജ്യങ്ങൾ കീഴടക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരുമ്പോൾ തകർക്കപ്പെടുന്ന “അനേകർ” അനേകം രാജ്യങ്ങൾ അല്ല; അവർ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ മാത്രമായിരിക്കാം.

> “സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം നിങ്ങള്‍ക്കു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, നാലാമത്തെ കല്പനയിലെ ശബ്ബത്തെ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും, ഞായറാഴ്ച ആചരണത്തിനായി ദൈവവചനത്തില്‍ യാതൊരു അടിസ്ഥാനവും ഇല്ലെന്നു കാണിച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കെ, നിങ്ങള്‍ ഇനിയും വ്യാജ ശബ്ബത്തോട് പറ്റിപ്പിടിച്ച്, ദൈവം ‘എന്റെ വിശുദ്ധദിവസം’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ശബ്ബത്തെ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കാന്‍ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കില്‍, നിങ്ങള്‍ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇത് എപ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്? ഞായറാഴ്ച വേല നിര്‍ത്തി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുവാന്‍ നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്ന ഉത്തരവിനെ നിങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുമ്പോള്‍, ഞായറാഴ്ച ഒരു സാധാരണ പ്രവൃത്തിദിവസം മാത്രമല്ലാതെ മറ്റൊന്നാണെന്നു കാണിക്കുന്ന ഒരു വാക്കുപോലും ബൈബിളില്‍ ഇല്ലെന്നു നിങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കെ, നിങ്ങള്‍ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാന്‍ സമ്മതിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” Review and Herald, July 13, 1897.

ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിലെ ഏതു അംഗവും സഭയിൽ സ്നാനം പ്രാപിച്ച അംഗമായപ്പോൾ തന്നെ ശബ്ബത്ത് സിദ്ധാന്തം അംഗീകരിച്ചവരാണ്; അതിനാൽ ശബ്ബത്തിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ള “സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം” എന്നതിനോടു അവർ ഉത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

> ശബ്ബത്തിന്റെ മാറ്റം റോമൻ സഭയുടെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമോ മുദ്രയോ ആകുന്നു. നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും, സത്യമായ ശബ്ബത്തിന്റെ പകരം വ്യാജ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർ, അങ്ങനെ അത് കല്പിച്ച ഏക ശക്തിക്കുതന്നെ ആദരം അർപ്പിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര പാപ്പാസഭയുടെ ശബ്ബത്താകുന്നു; ദൈവം നിയമിച്ച ദിവസത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ലോകം അതിനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “ഇതുവരെ ആരും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല. പരിശോധനയുടെ സമയം ഇനിയും വന്നിട്ടില്ല. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭാസമൂഹത്തെയും ഒഴിവാക്കാതെ, എല്ലാ സഭകളിലും സത്യക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉണ്ട്. വെളിച്ചം ലഭിക്കുകയും നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ ബാധ്യത അവർ ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ആരും ശിക്ഷാർഹരാകുന്നില്ല. എന്നാൽ കൃത്രിമ ശബ്ബത്ത് നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന കല്പന പുറപ്പെടുകയും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ മഹാഘോഷം മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നതിനുമേൽ മനുഷ്യരെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അസത്യത്തിനും സത്യത്തിനും ഇടയിലെ രേഖ വ്യക്തമായി വരച്ചുകാട്ടപ്പെടും. അപ്പോൾ ലംഘനത്തിൽ തുടരുന്നവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും.

> “വേഗമുള്ള ചുവടുകളോടെ നാം ഈ കാലഘട്ടത്തോടടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ഒരു വ്യാജമതത്തെ നിലനിറുത്തുന്നതിനായി ലൗകിക അധികാരവുമായി ഐക്യപ്പെടുമ്പോൾ—അതിനെ എതിർത്തതിനാലാണ് അവരുടെ പൂർവ്വികർ ഏറ്റവും കഠിനമായ പീഡനം സഹിച്ചത്—അപ്പോൾ സഭയുടെയും രാജ്യത്തിന്റെയും സംയുക്ത അധികാരത്താൽ പാപ്പാപക്ഷ ശബ്ബത്ത് നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടും. ഒരു ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗം സംഭവിക്കും; അതിന്റെ അന്ത്യം ദേശീയ നാശത്തിൽ മാത്രമേ കലാശിക്കൂ.” Manuscript 51, 1899.

ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ മൂന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചത്തിനെക്കുറിച്ച് ഉത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഏക ജനങ്ങൾ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണ്; കാരണം അഡ്വെന്റിസത്തിന് പുറത്തുള്ളവർക്ക് മൂന്നാം ദൂതന്റെ പരീക്ഷണം അപ്പോൾ മാത്രമേ അവരുടെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയുള്ളു. ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് “വീഴ്ത്തപ്പെടുന്ന” “അനേകർ” ലയൊദിക്ക്യാ-സ്ഥിതിയിലുള്ള അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാകുന്നു; എന്തെന്നാൽ “ന്യായവിധി ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു.”

> അങ്ങനെ അവസാനം ഉള്ളവർ ആദ്യരാകും, ആദ്യർ അവസാനരാകും; എന്തെന്നാൽ പലരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ കുറവാകുന്നു. മത്തായി 20:16.

ലോകത്തെ ക്രമാതീതമായി കീഴടക്കുന്ന പാപ്പത്വത്തെക്കുറിച്ചു മിസ്രയീമിന്നും എത്യോപ്യയ്ക്കും വേണ്ടി യെശയ്യാവു ഒരു “അടയാളവും അത്ഭുതവും” ആകുന്നു. മിസ്രയീം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്; എത്യോപ്യ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ്; അശ്ശൂർ പാപ്പത്വമാണ്. ആ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ യെശയ്യാവു നാശവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര അവതരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ വീഴ്ത്തപ്പെടുന്ന ലവൊദിക്യരെക്കുറിച്ചും, ബാബിലോണിൽ നിന്ന് “എദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്യരുടെ പ്രധാനവർ” എന്നവരെ വിളിച്ചിറക്കുന്ന ഫിലദെൽഫ്യരെക്കുറിച്ചുമാണ്.

രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനാവശ്യമായ സ്വഭാവഗുണം ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന് ഇല്ല; സൺഡേ നിയമസമയത്ത് അവർ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുന്നു. അടുത്ത കാര്യത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നതിനായി മാത്രമാണ് ഞാൻ ഈ സത്യത്തെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുന്നത്. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം ലാവോദിക്യ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു കാരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം നാശവിധിയുടെ പ്രവചനം “ദർശന”ത്തിന്റെ താഴ്വരയ്‌ക്കെതിരെയാണ്. “ദർശനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന രണ്ട് പ്രധാന എബ്രായ പദങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒന്നുകിൽ പ്രവചനപരമായ സംഭവപരമ്പരയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മറ്റൊന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്ന് സഭയ്ക്കു പുറത്തുള്ളതാണ്; മറ്റൊന്ന് സഭയ്ക്കുള്ളിലുള്ളതാണ്. ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പദം പ്രവചനസംഭവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദർശനമാണ്; സദൃശ്യവാക്യങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തിൽ “ദർശനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന അതേ പദം തന്നെയാണ് അത്.

> ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകുന്നു. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:18.

“ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വരയുടെ ഭാരം” എന്നത് ലോകാവസാനത്തിൽ ദൈവസഭയിലെ രണ്ടു വിഭാഗം ആരാധകരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവചനമാണ്. ശെബ്നാ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം ലവൊദിക്ക്യയാണ്; ഹിൽക്കിയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റൊരു വിഭാഗം ഫിലദെൽഫ്യയാണ്. ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, തീർച്ചയായും, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ അതേ വ്യത്യാസമാണ്. ഒരു വിഭാഗത്തിനാകട്ടെ അർദ്ധരാത്രിയിൽ എണ്ണയുണ്ട്; മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിനില്ല. “എണ്ണ” എന്ന പ്രതീകം അത് കാണപ്പെടുന്ന സന്ദർഭത്തെ ആശ്രയിച്ച് വ്യത്യസ്ത സത്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പത്ത് കന്യകമാരുടെ “എണ്ണ” “ദർശനം” എന്ന പദത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു വിഭാഗത്തിനാകട്ടെ “എണ്ണ” ഉണ്ട്; മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിനില്ല.

> “സർവ്വഭൂമിയുടെയും കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന അഭിഷിക്തന്മാർക്ക്, ഒരിക്കൽ മൂടുന്ന കെരൂബായി സാത്താനു നൽകിയിരുന്ന സ്ഥാനമാണ് ഉള്ളത്. തന്റെ സിംഹാസനത്തെ ചുറ്റിനിൽക്കുന്ന വിശുദ്ധ സത്തുക്കൾ മുഖാന്തരം കർത്താവ് ഭൂമിയിലെ നിവാസികളുമായി നിരന്തരം ആശയവിനിമയം തുടരുന്നു. സ്വർണ്ണഎണ്ണ ദൈവം വിശ്വാസികളുടെ വിളക്കുകൾ മിന്നിത്തളരുകയും അണഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവയിൽ നിറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൃപയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിശുദ്ധ എണ്ണ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദുഷ്ടശക്തികളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മനുഷ്യരിന്മേൽ സമ്പൂർണ്ണ ആധിപത്യം ഉണ്ടായേനേ.”

> “ദൈവം നമ്മിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന ആശയവിനിമയങ്ങളെ നാം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുന്നപ്പോൾ, ദൈവം അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, അന്ധകാരത്തിലുള്ളവർക്കു കൈമാറപ്പെടേണ്ടതിന്നു അവൻ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിലേക്ക് ഒഴുക്കുമായിരുന്ന സ്വർണതൈലം നാം നിരസിക്കുന്നു. ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ നിങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിൻ’ എന്ന ആഹ്വാനം വരുമ്പോൾ, വിശുദ്ധ തൈലം സ്വീകരിക്കാതിരുന്നവരും, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പോഷിപ്പിക്കാതിരുന്നവരും, ഭോഷകു കന്യകമാരെപ്പോലെ, തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാൻ തങ്ങൾ സന്നദ്ധരല്ലെന്നു കണ്ടെത്തും. തൈലം ലഭ്യമാക്കുവാനുള്ള ശക്തി അവർക്കു സ്വയം ഇല്ല; അവരുടെ ജീവിതങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അപേക്ഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ, മോശെ ചെയ്തതുപോലെ, ‘നിന്റെ മഹത്വം എനിക്കു കാണിച്ചുതരേണമേ’ എന്നു നാം അപേക്ഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞൊഴുക്കപ്പെടും. സ്വർണനാളികളിലൂടെ, സ്വർണതൈലം നമ്മിലേക്കു കൈമാറപ്പെടും. ‘ശക്തിയാലല്ല, ബലത്താലല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാലത്രേ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’ നീതിസൂര്യന്റെ പ്രകാശമേറിയ കിരണങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ ലോകത്തിൽ പ്രകാശങ്ങളായി തിളങ്ങുന്നു.” Review and Herald, July 20, 1897.

പ്രവാചകന്മാരുടെ ആത്മാക്കൾ പരസ്പരം യോജിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ സഖര്യാവിന്റെ രണ്ടു അഭിഷിക്തന്മാരും വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളും ആകുന്നു.

> “ആ രണ്ടു സാക്ഷികളെക്കുറിച്ച് പ്രവാചകൻ ഇനിയും ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ‘ഇവർ ഭൂമിയുടെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ടു ഒലിവുമരങ്ങളും രണ്ടു വിളക്കുതണ്ടുകളും ആകുന്നു.’ സങ്കീർത്തനക്കാരൻ പറഞ്ഞു: ‘നിന്റെ വചനം എന്റെ കാലിന്നു ദീപവും എന്റെ പാതേക്കു വെളിച്ചവും ആകുന്നു.’ വെളിപ്പാട് 11:4; സങ്കീർത്തനം 119:105. ആ രണ്ടു സാക്ഷികൾ പഴയനിയമത്തിന്റെയും പുതിയനിയമത്തിന്റെയും തിരുവെഴുത്തുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെയും നിത്യത്വത്തെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള പ്രധാന സാക്ഷ്യങ്ങൾ രണ്ടും ആകുന്നു. രക്ഷാപദ്ധതിയെക്കുറിച്ചും അവ രണ്ടും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. പഴയനിയമത്തിലെ മാതൃകകളും യാഗങ്ങളും പ്രവചനങ്ങളും വരുവാനുള്ള ഒരു രക്ഷകനെ മുന്നോട്ടു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പുതിയനിയമത്തിലെ സുവിശേഷങ്ങളും ലേഖനങ്ങളും മാതൃകകളും പ്രവചനങ്ങളും മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച അതേ വിധത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്ന ഒരു രക്ഷകനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 267.

സഖറിയാവിന്റെ രണ്ട് അഭിഷിക്തന്മാർ വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ചരിത്രസംഭവങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവാചകീയ “ദർശനം” ആയ “എണ്ണ” പഴയനിയമവും പുതിയനിയമവും മുഖാന്തരം കൈമാറപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഈ രണ്ട് സാക്ഷികളെ സന്ദർഭാനുസാരമായി മോശെയും ഏലിയാവും എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. മോശെയും ഏലിയാവും സ്വയം ഒരു പ്രതീകമാണ്.

രൂപാന്തരപർവതത്തിലോ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലോ എന്നപോലെ അവർ ഒരുമിച്ച് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു. പർവതത്തിൽ അവർ ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടകാലത്തെ രക്തസാക്ഷികളെയും നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിൽ അവർ പഴയതും പുതിയതുമായ നിയമങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അഡ്വെന്റിസത്തിനായി അവർ അതിലും കൂടുതലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യഹൂദന്മാർക്കുള്ള രണ്ട് സാക്ഷികൾ പഴയ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “നിയമവും പ്രവാചകന്മാരും” ആയിരുന്നു; ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുള്ള രണ്ട് സാക്ഷികൾ പഴയതും പുതിയതുമായ നിയമങ്ങളായിരുന്നു; എന്നാൽ അഡ്വെന്റിസത്തിനുവേണ്ടി രണ്ട് സാക്ഷികൾ ദൈവവചനവും യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യവും ആകുന്നു. ഇതുകൊണ്ടാണ് യോഹന്നാൻ പത്‌മോസിൽ ആയിരുന്നത്.

> നിങ്ങളുടെ സഹോദരനും, കഷ്ടതയിലും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യത്തിലും സഹനത്തിലുമുള്ള സഹഭാഗിയും ആയ ഞാൻ യോഹന്നാൻ, ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്നും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്നും നിമിത്തം പത്മൊസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദ്വീപിൽ ആയിരുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:9.

യേശയ്യാവ് ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ മോശെയും ഏലീയാവും എന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ആ അധ്യായത്തിൽ ആൽഫാ ഒമേഗാ സിദ്ധാന്തം പ്രയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ അത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയൂ. എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു പ്രവചനാത്മക സംഭവങ്ങളുടെ “ദർശനം” യേശു വിശദീകരിക്കാൻ ആരംഭിച്ച സ്ഥലം എവിടെയാണെന്ന് പരിഗണിക്കൂ.

> “ബൈബിൾ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദിയായ മോശെയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ക്രിസ്തു സമസ്ത തിരുവെഴുത്തുകളിലും തനിയെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങളെ വിശദീകരിച്ചു.” ആഗ്രഹങ്ങളുടെ യുഗം, 796.

കർത്താവിന്റെ മഹത്തായും ഭയങ്കരമായും ഇരിക്കുന്ന ദിവസത്തിന് മുമ്പായി, ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ ആധാരമാക്കിയ ഒരു സന്ദേശവുമായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന പ്രവാചകൻ ഏലിയാവാണ്; പിതാക്കന്മാരുടെ (ആൽഫ) ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളുടെ (ഒമേഗ) അടുക്കലേക്കു തിരിക്കുന്നവൻ. മോശെയും ഏലിയാവും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ആൽഫയും ഒമേഗയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കത് ഗ്രഹിക്കാനാകുമെങ്കിൽ, മോശെ വില്യം മില്ലറായിരുന്നു. മോശെയും മില്ലറും ഇരുവരും മരിച്ചു; ഇരുവരെയും പ്രചോദനത്താൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മോശെ തന്റെ മരണത്തിനൊടുവിൽ തന്നേ പുനരുത്ഥാനമേറ്റതെന്നത് സ്വാഭാവികമായും സത്യമാണ്; എന്നാൽ മില്ലറിന്റെ പുനരുത്ഥാനം വരെയും ദൂതന്മാർ അവന്റെ കല്ലറയ്ക്കരികെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്തായും ഭയങ്കരമായും ഇരിക്കുന്ന ദിവസത്തിന്റെ വരവിന് മുമ്പുള്ള അവസാന ദൂതനെ ഏലിയാവാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

> ദൈവവചനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം തടയാൻ യെഹൂദന്മാർ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ പ്രവചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതുതന്നെയാണ്. കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘ഇതാ, യഹോവയുടെ മഹത്തും ഭയങ്കരവും ആയ ദിവസം വരുന്നതിനു മുമ്പെ ഞാൻ പ്രവാചകനായ ഏലീയാവിനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയക്കും’ (Malachi 4:5). ഏലീയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും ഒരുവൻ വരേണ്ടതുണ്ട്; അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ പറയാം: ‘നീ അത്യന്തം ആവേശഭരിതനാണ്; തിരുവെഴുത്തുകളെ നീ യുക്തിയായ രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ സന്ദേശം എങ്ങനെ ഉപദേശിക്കണം എന്നു ഞാൻ നിന്നോട് പറയും.’

> “ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയും മനുഷ്യന്റെ പ്രവൃത്തിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവർ അനേകരുണ്ട്. ദൈവം എനിക്കു നൽകുന്നതുപോലെ ഞാൻ സത്യം പറയും; ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നു, നിങ്ങൾ കുറ്റം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ഭിന്നതയുടെ മനോഭാവം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും സത്യം അറിയുകയില്ല. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: ‘എനിക്കു നിങ്ങളോടു പറയുവാൻ ഇനിയും പലതുമുണ്ട്; എങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു ഇപ്പോൾ അവ സഹിപ്പാൻ കഴിയുന്നില്ല’ (John 16:12). വിശുദ്ധവും നിത്യവുമായ കാര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കി വിലമതിക്കുവാൻ അവർ അന്നപ്പോൾ യോഗ്യമായ അവസ്ഥയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ സകലവും അവരെ ഉപദേശിക്കുകയും, താൻ അവരോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം അവർക്കു ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആശ്വാസദായകനെ അയയ്ക്കുമെന്നു യേശു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. സഹോദരങ്ങളേ, നാം മനുഷ്യനിൽ ആശ്രയം വെക്കരുത്. ‘ശ്വാസം മൂക്കിൽ ഉള്ള മനുഷ്യനിൽനിന്നു വിട്ടിരിപ്പിൻ; അവനെ എന്തിൽ എണ്ണേണ്ടതു?’ (Isaiah 2:22). നിങ്ങളുടെ അശക്തമായ ആത്മാക്കളെ നിങ്ങൾ യേശുവിൽ തൂക്കിക്കൊള്ളണം. പർവ്വതത്തിൽ ഒരു ഉറവുണ്ടായിരിക്കെ താഴ്വരയിലെ ഉറവിൽനിന്നു കുടിക്കുന്നത് നമുക്കു യോജിച്ചതല്ല. നാം താഴ്ന്ന ഒഴുക്കുകളെ വിട്ടേക്കുക; ഉയർന്ന ഉറവുകളിലേക്കു വരിക. നിങ്ങൾക്കു ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തതും നിങ്ങൾ യോജിക്കാത്തതുമായ സത്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയമുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ അന്വേഷിക്കുവിൻ; തിരുവെഴുത്തിനെ തിരുവെഴുത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്യുവിൻ; ദൈവവചനമെന്ന ഖനിയിൽ സത്യത്തിന്റെ കുഴിത്തണ്ട് ആഴത്തിൽ ഇറക്കുവിൻ. നിങ്ങളെത്തന്നെയും നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെയും ദൈവത്തിന്റെ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ വെക്കണം; മുൻകൂട്ടി രൂപപ്പെടുത്തിയ ധാരണകളെ ഉപേക്ഷിക്കണം; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആത്മാവു നിങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കട്ടെ.” Selected Messages, book 1, 412.

യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ഉത്തരദേശരാജാവ് യെരൂശലേമിന്റെ നേരെ കുതിച്ചുവരുന്ന ലോകാവസാനകാലത്ത്, അഡ്വെന്റിസത്തിനകിലുള്ള ജ്ഞാനികളെയും മൂഢന്മാരെയും ശെബ്നാവും ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമിന് “ദർശനം” ഉണ്ടായിരുന്നു; ശെബ്നാവിന് അതില്ലായിരുന്നു.

> ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്തു ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകുന്നു. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:18.

ഈ വാക്യത്തിലെ പ്രവാചകസന്ദേശം, അതായത് “ദർശനം,” രണ്ട് കാര്യങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. പ്രവാചകപ്രകാശത്തിന്റെ വർധനവ് നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ—നിങ്ങൾ മരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ പരീക്ഷണത്തിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുവാൻ തയ്യാറായിരിക്കാനാവില്ല. അപ്പോൾ “വളരെ വൈകി” ഇരിക്കും. ലവോദിക്യയിലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ മറിച്ചിടപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ “സത്യത്തിന്റെ ദർശനം” നിരസിച്ചതുകൊണ്ടുതന്നെ ന്യായപ്രമാണത്തെ നിരസിക്കുന്നു. അവർക്കു എണ്ണയില്ല; പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിലക്കപ്പെടുന്ന അറിവിന്റെ വർധനവ് അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

> “ഞാൻ ധനവാനാകുന്നു, സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, എനിക്കൊന്നും കുറവില്ല” എന്നു നീ പറയുന്നതുകൊണ്ടു, നീ ദയനീയനും കരുണാർഹനും ദരിദ്രനും കുരുടനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല. വെളിപ്പാട് 3:17.

യെശയ്യാവിന്റെ അടയാളം ഇതായിരുന്നു: അവൻ മൂന്നു വർഷം നഗ്നനും കാൽച്ചെരുപ്പില്ലാതെയും നടന്നു. തന്റെ പ്രവചനസന്ദേശം മുഖാന്തരം മുന്നറിയിപ്പ് സ്വീകരിക്കാൻ തുനിയുന്നവർക്ക് അവൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്‌തു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത് ഇതാണ്: നിങ്ങൾ പ്രവചനസംഭവങ്ങളുടെ ദർശനം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കു വന്നു, ദയനീയവും ദുരിതപൂർണ്ണവും ദരിദ്രവും അന്ധവും നഗ്നവുമായ അവസ്ഥയിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന ഒരു ബദ്ധനായിത്തീരും. യെശയ്യാവ് തന്റെ ചരിത്രത്തിനായി ഒരു അടയാളവും അത്ഭുതവും ആയിരുന്നു; അതിലും അധികമായി ലോകാവസാനത്തിനായും.

> ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യകാലങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്ന നമ്മെ ഉപദേശിപ്പാനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11.

ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ അഞ്ചു വാക്യങ്ങളിൽ ദാവീദിന്റെ നഗരമായ യെരൂശലേം “കലഹഭരിതവും,” “ആനന്ദഭരിതവുമായ,” “കൊലാഹലങ്ങളാൽ” നിറഞ്ഞ ഒരു നഗരമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ലോകജനങ്ങളും വരെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ശ്രേഷ്ഠമായ ബൈബിള്‍ പ്രസ്താവന, ഈ അധ്യായത്തിൽ “കൊലാഹലങ്ങളാൽ” നിറഞ്ഞ ആ “ആനന്ദഭരിത” “കലഹഭരിത” നഗരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലുള്ളവർ ആനന്ദത്തോടെ, “നാം തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്‍വിൻ; നാളെ നാം മരിക്കും” എന്നു പറയുമ്പോൾ. എങ്കിലും അവർ ആനന്ദഭരിതരായിരുന്നിട്ടും അവരുടെ പുരുഷന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ വാളുകൊണ്ടല്ല, യുദ്ധത്തിലും അല്ല; അതുകൊണ്ടു യെശയ്യാവ് ഈ ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്നു: “നിനക്കു എന്തു സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു?”

അവരെ എന്ത് ബാധിച്ചാലും, അതു അവർ മാടങ്ങളിലേക്കു കയറിപ്പോകുവാൻ ഇടയാക്കിയിരിക്കുന്നു. മാടങ്ങൾ സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും ആരാധിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതു ആത്മീയവാദത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകവുമാണ്. ഈ ഭാഗത്തിൽ അഡ്വെന്റിസം ഒരു ആത്മീയ വഞ്ചനയുടെ കീഴിലാണ്.

> വീടുകളുടെ മേൽക്കൂരകളിൻമേൽ ആകാശസൈന്യത്തെ നമസ്കരിക്കുന്നവരെയും; യഹോവയെ നമസ്കരിക്കുകയും യഹോവയെക്കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യുകയും, മൽകാമിനെക്കൊണ്ടും സത്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവരെയും; യഹോവയെ വിട്ട് പിന്മാറിയവരെയും; യഹോവയെ അന്വേഷിക്കാതെയും അവനോടു ചോദിച്ചറിയാതെയുംിരിക്കുന്നവരെയും.

> കർത്താവായ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ മൗനമായിരിപ്പിൻ; എന്തെന്നാൽ യഹോവയുടെ ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു; യഹോവ ഒരു യാഗം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ ക്ഷണിതാക്കളെ വിളിച്ചുകൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. യഹോവയുടെ യാഗദിവസത്തിൽ പ്രഭുക്കന്മാരെയും രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരെയും വിദേശവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ഏവരെയും ഞാൻ ശിക്ഷിക്കും. അന്നേദിവസം ഉമ്പരപ്പടി ചാടിക്കടക്കുന്നവരെയും, ബലപ്രയോഗവും വഞ്ചനയുംകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ യജമാനന്മാരുടെ ഭവനങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്ന ഏവരെയും ഞാൻ ശിക്ഷിക്കും. സെഫന്യാവു 1:5–9.

ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത്, യെരൂശലേമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അഡ്വെന്റിസം “ദർശനതാഴ്വരയിൽ” ആകുന്നു. “എണ്ണ” അഥവാ “ദർശനം” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നവർ ആത്മീയവാദം ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഇതിനെക്കുറിച്ചാണ് പൗലോസ് 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ പരാമർശിക്കുന്നത്. അവിടെ സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ലാത്തവരെയും (ഷെബ്നാ) നാം കാണുന്നു.

> ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ദൈവം അവരിലേക്ക് ശക്തമായ ഭ്രമം അയക്കും; അവർ അസത്യം വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു. സത്യം വിശ്വസിക്കാതെ അനീതിയിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയ എല്ലാവരും ശിക്ഷാവിധിക്കു വിധേയരാകേണ്ടതിന്നു. 2 തെസ്സലോനിക്ക്യർ 2:11, 12.

നിശ്ചയമായും, പൗലൊസ് ഉപയോഗിക്കുന്ന “സത്യം” എന്ന പദം, ആൽഫയും ഒമേഗയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്ന് എബ്രായ അക്ഷരങ്ങളെ സംയോജിപ്പിച്ച് രൂപംകൊണ്ട എബ്രായ “സത്യം” എന്ന പദത്തിൽ നിന്നെടുത്ത ഗ്രീക്ക് പദമാണ്. ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സിദ്ധാന്തമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന “സത്യം” നിരസിക്കുന്നത് ലവൊദിക്യരിന് മേൽ ശക്തമായ വഞ്ചന വരുത്തുന്നു; ആ വഞ്ചന ആത്മീയതാവാദമാണ്.

> “പ്രവാചകനായ യെശയ്യാവു പറയുന്നു: ‘നിങ്ങളോടു: പരിചിതാത്മാക്കളുള്ളവരോടും കുലുങ്ങിക്കൊണ്ടു സംസാരിക്കുന്നവരോടും മുറുമുറുക്കുന്ന മന്ത്രവാദികളോടും ചോദിച്ചറിയുവിൻ എന്നു അവർ പറയുമ്പോൾ, ഒരു ജനത തങ്ങളുടെ ദൈവത്തോടല്ലോ ചോദിച്ചറിയേണ്ടത്? ജീവനുള്ളവർക്കുവേണ്ടി മരിച്ചവരോടോ? ന്യായപ്രമാണത്തിങ്കലേക്കും സാക്ഷ്യത്തിങ്കലേക്കും തന്നേ; അവർ ഈ വചനപ്രകാരം സംസാരിക്കാത്ത പക്ഷം, അവരിൽ വെളിച്ചമില്ലാത്തതുകൊണ്ടത്രേ.’ യെശയ്യാവു 8:19, 20. മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവത്തെയും മരിച്ചവരുടെ അവസ്ഥയെയും കുറിച്ചു തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഇത്ര വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യം മനുഷ്യർ സ്വീകരിക്കുവാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ആത്മവാദത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളിലും പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളിലും ശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജാത്ഭുതങ്ങളോടും കൂടിയ സാത്താന്റെ പ്രവൃത്തിയെ അവർ കണ്ടേനേ. എന്നാൽ ജഡഹൃദയത്തിനു അത്യന്തം ഇണങ്ങുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതിനും അവർ സ്നേഹിക്കുന്ന പാപങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനും പകരം, അനേകർ വെളിച്ചത്തോടു കണ്ണടച്ചു, മുന്നറിയിപ്പുകളെ പരിഗണിക്കാതെ നേരെ മുന്നോട്ടു നടക്കുന്നു; അതേസമയം സാത്താൻ അവരെ ചുറ്റി തന്റെ കുടുക്കുകൾ നെയ്യുന്നു, അവർ അവന്റെ ഇരയായി മാറുന്നു. ‘അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം കൈക്കൊണ്ടില്ല’ എന്നതുകൊണ്ടു, ആകയാൽ ‘അവർ ഭോഷ്കു വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തിയായ വഞ്ചന അയയ്ക്കും.’ 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:10, 11.” The Great Controversy, 559.

യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ആഹ്ലാദനഗരത്തിലെ പുരുഷന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ യുദ്ധത്തിലൂടെയോ വാളിനാലോ അല്ല; അവർ ഒളിച്ചോടിയ നേതാക്കളോടുകൂടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട് കൊല്ലപ്പെടുന്നു.

> “സഭ ലോകത്തിന്റെ പാതയ്‌ക്ക് സമാനമായ ഒരു മാർഗം പിന്തുടരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ അതേ വിധിയെ പങ്കിടും. ഇല്ല, അതിലും അധികമായി, അവർ കൂടുതൽ പ്രകാശം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവരുടെ ശിക്ഷ അനുതാപമില്ലാത്തവരുടേതിനേക്കാൾ വലുതായിരിക്കും.”

> “ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജനങ്ങളെയുംക്കാൾ മുമ്പേ സത്യം നമ്മുടെ കൈവശമുണ്ടെന്ന് ഒരു ജനമായി നാം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതവും സ്വഭാവവും അത്തരമൊരു വിശ്വാസത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കണം. നീതിമാന്മാർ വിലയേറിയ ധാന്യമായി കെട്ടുകളാക്കി സ്വർഗീയ കലവറയ്ക്കായി ബന്ധിക്കപ്പെടുകയും, ദുഷ്ടന്മാർ കളകളെപ്പോലെ അവസാന മഹാദിവസത്തിന്റെ അഗ്നിക്കായി കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ദിവസം ഇപ്പോൾ അതിസമീപത്താണ്. എന്നാൽ ഗോതമ്പും കളയും ‘വിളവെടുപ്പ് വരെയും ഒരുമിച്ചു വളരുന്നു.’” Testimonies, volume 5, 100.

യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നേതൃത്ത്വം “വില്ലാളികൾ”കൊണ്ടു ഒന്നിച്ചു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശെബ്നയെ ഭവനത്തിന്മേലുള്ള ഒരു അധിപതിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അവന്റെ സ്ഥാനം ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമിന് നൽകപ്പെടും. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, പ്രവചനസംഭവങ്ങളുടെ “ദർശനം” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനസന്ദേശം വടക്കൻ രാജാവ് സമീപിക്കുമ്പോൾ യെരൂശലേമിൽ രണ്ട് വർഗ്ഗം ആരാധകരെ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗം സ്വർഗീയ കളപ്പുരയിലേക്കു കെട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; മറ്റേ വർഗ്ഗം അന്ത്യദിവസങ്ങളുടെ അഗ്നിക്കായി. ദുഷ്ടന്മാരെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത് “വില്ലാളികൾ” ആകുന്നു; അത് ദൈവവചനത്തിലുള്ള ഇസ്ലാമിന്റെ അനേകം പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു.

> കെദാറിന്റെ പുത്രന്മാരിൽ അമ്പെയ്ത്തുകാരുടെ സംഖ്യയിൽ ശേഷിപ്പുള്ളവരും, അവരുടെ പരാക്രമശാലികളും ചുരുങ്ങിപ്പോകും; എന്തെന്നാൽ യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അതു അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 21:17.

> ഇശ്മായേലിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ ഇവയാണ്; അവരുടെ തലമുറകളനുസരിച്ച്, അവരുടെ പേരുകൾപ്രകാരം: ഇശ്മായേലിന്റെ ആദ്യജാതൻ നെബായോത്ത്; പിന്നെ കെദാർ, അദ്ബെയേൽ, മിബ്സാം, മിശ്മാ, ദൂമാ, മസ്സാ, ഹദാർ, തേമാ, യെതൂർ, നാഫീശ്, കെദ്മാ: ഇവരാണ് ഇശ്മായേലിന്റെ പുത്രന്മാർ; ഇവയാണ് അവരുടെ പേരുകൾ, അവരുടെ പട്ടണങ്ങളനുസരിച്ചും അവരുടെ കോട്ടകളനുസരിച്ചും; അവരുടെ ജാതികളനുസരിച്ച് പന്ത്രണ്ട് പ്രഭുക്കന്മാർ. ഉല്പത്തി 25:13–16.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ആക്രമിച്ചതെന്ന സന്ദേശം അവർ നിരസിച്ചപ്പോൾ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തെ അമ്പെയ്ത്തുകാരാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു. 1989-ൽ, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചസമയത്ത്, മുദ്രയൊഴിഞ്ഞിരുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായിരുന്നു 9/11-ലെ ആക്രമണം. 9/11-ൽ ഇസ്ലാമിന്റെ ആക്രമണം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നോടു സമാന്തരമായിരുന്നു; അന്ന് നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം, ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന മില്ലറിന്റെ പ്രധാന പ്രവചനനിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന് ശക്തി പകർന്നു. 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11 ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പ്രവചിക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഭവത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായിരുന്നു. അത് നിവൃത്തിയായപ്പോൾ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷൻ സ്റ്റേഷനുകളിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി.

9/11, പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിന്നു അഡ്വെന്റിസത്തിന് നൽകിയിരുന്ന “ദർശനത്തിന്റെ” പ്രാഥമിക നിയമത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു. ആ നിയമം ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷമെന്ന സിദ്ധാന്തം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പത്താം അദ്ധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നു; അതുവഴി മില്ലറുടെ ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ സന്ദേശത്തിന് അധികാരം ലഭിച്ചതിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി; അതിനാൽ തന്നെ 9/11-ന് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്ന സമയത്തെ അത് പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിച്ചു.

> “ന്യൂയോർക്ക് ഒരു പ്രളയതരംഗംകൊണ്ട് ഒഴുക്കിക്കളയപ്പെടുമെന്ന് ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചുവെന്ന വാക്ക് എങ്ങനെ വരുന്നു? ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവിടെ നിലമേൽ നിലയായി ഉയർന്ന് വരികയായിരുന്ന മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇതാണ്: ‘ഭൂമിയെ ഭയങ്കരമായി കുലുക്കുവാൻ കർത്താവ് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ എത്ര ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും! അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് 18:1–3 ലെ വാക്കുകൾ നിറവേറും.’ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായം മുഴുവനും ഭൂമിയിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. എന്നാൽ ന്യൂയോർക്കിന്മേൽ പ്രത്യേകമായി വരാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്കു പ്രത്യേക വെളിച്ചമൊന്നുമില്ല; എങ്കിലും ഒരുദിവസം അവിടെയുള്ള മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും പ്രവർത്തനത്താൽ തകർന്നുവീഴും എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. എനിക്കു ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നത് നാശം ലോകത്തിൽ ഉണ്ടെന്നതാണ്. കർത്താവിന്റെ ഒരു വാക്ക്, അവന്റെ മഹാശക്തിയുടെ ഒരു സ്പർശം, മതി—ഈ വിസ്തൃതമായ ഘടനകൾ വീണുപോകും. നമുക്ക് ചിന്തിക്കാനാവാത്തത്ര ഭീതിജനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Review and Herald, July 5, 1906.

ഇസ്‌ലാമിനെക്കുറിച്ച് പറയാനുള്ളത്, തീർച്ചയായും, ഇതിലും വളരെ കൂടുതലുണ്ട്; എന്നാൽ ഷെബ്നാ ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ ആധാരമാക്കിയിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ “ദർശനം” നിരസിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനോടൊപ്പം ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന പ്രാഥമിക സത്യവും ഇതാണ്—ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭം അതിന്റെ അന്ത്യം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇസ്‌ലാമിന്മേലുള്ള നിയന്ത്രണം വെളിപ്പാടു 10-ലെ ദൂതനെ താഴെ കൊണ്ടുവന്നു; 9/11-ന് ഇസ്‌ലാമിന്റെ മോചനം വെളിപ്പാടു 18-ലെ ദൂതനെ താഴെ കൊണ്ടുവന്നു.

> ഞാൻ പറഞ്ഞു: യാക്കോബിന്റെ തലവന്മാരേ, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരേ, ദയവായി കേൾപ്പിൻ; ന്യായം അറിയേണ്ടത് നിങ്ങളല്ലയോ? നന്മയെ ദ്വേഷിക്കുകയും ദോഷത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, ജനങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽനിന്നു ത്വക്ക് ഊരിക്കളയുകയും അവരുടെ അസ്ഥികളിൽനിന്നു മാംസം പിഴുതുകളയുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ എന്റെ ജനത്തിന്റെ മാംസം തിന്നുകയും അവരുടെ ശരീരത്തിൽനിന്നു ത്വക്ക് ഊരിക്കളയുകയും അവരുടെ അസ്ഥികൾ ഒടിക്കുകയും അവയെ പാത്രത്തിനായി അരിയുന്നതുപോലെ കഷണങ്ങളാക്കുകയും കലത്തിൽ ഉള്ള മാംസത്തെപ്പോലെ മുറിച്ചുതെറിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ അവർ യഹോവയോടു നിലവിളിക്കും; എങ്കിലും അവൻ അവർക്കു ഉത്തരം അരുളുകയില്ല; അവർ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ ദോഷം ചെയ്തതുപോലെ, ആ സമയത്ത് അവരിൽനിന്നു അവൻ തന്റെ മുഖം മറയ്ക്കും. എന്റെ ജനത്തെ തെറ്റിച്ചുവിടുന്ന പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ചു യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: അവർ പല്ലുകൊണ്ടു കടിച്ചുകൊണ്ടു, “സമാധാനം” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ വായിൽ ഒന്നും ഇടാത്തവന്റെ നേരെ അവർ യുദ്ധം ഒരുക്കുന്നു. ആകയാൽ നിങ്ങൾക്കു രാത്രി വരും; നിങ്ങൾക്കു ദർശനം ഉണ്ടാകുകയില്ല; നിങ്ങൾക്കു ഇരുട്ടായിരിക്കും; നിങ്ങൾ ലക്ഷണം പറയുകയുമില്ല; പ്രവാചകന്മാരുടെ മീതെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കും; അവർക്കു മീതെ പകൽ ഇരുണ്ടുപോകും. അപ്പോൾ ദർശകന്മാർ ലജ്ജിതരാകും, ലക്ഷണം പറയുന്നവർ വിറങ്ങലിക്കും; ദൈവത്തിൽനിന്നു ഉത്തരം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടു അവർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ അധരങ്ങൾ മൂടും. എന്നാൽ ഞാൻ യഹോവയുടെ ആത്മാവിനാൽ ശക്തിയാലും ന്യായബോധത്താലും പരാക്രമത്താലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; യാക്കോബിനോടു അവന്റെ അതിക്രമവും ഇസ്രായേലിനോടു അവന്റെ പാപവും അറിയിപ്പാൻ തന്നേ. യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിന്റെ തലവന്മാരേ, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരേ, ദയവായി ഇത് കേൾപ്പിൻ; നിങ്ങൾ ന്യായത്തെ വെറുക്കുകയും സകല നേര്മ്മയും വളച്ചൊടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ സീയോനെ രക്തപാതകത്താൽ പണിയുന്നു; യെരൂശലേമിനെ അകൃത്യത്താൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ തലവന്മാർ പ്രതിഫലത്തിനായി ന്യായം വിധിക്കുന്നു; അതിന്റെ പുരോഹിതന്മാർ കൂലിക്കായി ഉപദേശിക്കുന്നു; അതിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ പണത്തിനായി ലക്ഷണം പറയുന്നു; എന്നിട്ടും അവർ യഹോവയെ ആശ്രയിച്ചു, “യഹോവ നമ്മുടെ നടുവിലില്ലയോ? യാതൊരു അനർത്ഥവും നമ്മുടെ മേൽ വരികയില്ല” എന്നു പറയുന്നു. മീഖാ 3:1–11.

> അറിയേൽ [യെരൂശലേം] നേരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന സകല ജാതികളുടെയും കൂട്ടവും, അവളുടെ നേരെയും അവളുടെ കോട്ടയ്ക്കെതിരെയും യുദ്ധം ചെയ്ത് അവളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന ഏവരും, രാത്രിദർശനത്തിലെ ഒരു സ്വപ്നംപോലെ ആകും. വിശന്ന മനുഷ്യൻ സ്വപ്നം കാണുന്നതുപോലെ അതായിരിക്കും; ഇതാ, അവൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവൻ ഉണരുമ്പോൾ, അവന്റെ ആത്മാവ് ശൂന്യമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ ദാഹിച്ച മനുഷ്യൻ സ്വപ്നം കാണുന്നതുപോലെ; ഇതാ, അവൻ കുടിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവൻ ഉണരുമ്പോൾ, ഇതാ, അവൻ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന്റെ ആത്മാവിന് ഇപ്പോഴും ദാഹമുണ്ട്. സീയോൻ പർവ്വതത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന സകല ജാതികളുടെയും കൂട്ടം അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും. നിൽക്കുക, വിസ്മയിക്കുക; നിലവിളിക്കുക, കരയുക; അവർ മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ വീഞ്ഞുകൊണ്ടല്ല; അവർ തെന്നിത്തടയുന്നു, എന്നാൽ മദ്യംകൊണ്ടല്ല. എന്തെന്നാൽ യഹോവ നിങ്ങളിന്മേൽ ഗാഢനിദ്രയുടെ ആത്മാവിനെ പകർന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവാചകന്മാരെയും നിങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളെയും, ദർശകന്മാരെയും അവൻ മൂടിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിന്റെയും ദർശനം നിങ്ങൾക്കു മുദ്രയിട്ട പുസ്തകത്തിലെ വാക്കുകൾപോലെ ആയിരിക്കുന്നു; അത് ആളുകൾ വിദ്യാസമ്പന്നനായ ഒരുത്തന്നു കൊടുത്ത്, “ദയവായി ഇത് വായിക്കൂ” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ, “എനിക്കാകില്ല; അതിനു മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു പറയുന്നു. പുസ്തകം വിദ്യയില്ലാത്തവന്നു കൊടുത്ത്, “ദയവായി ഇത് വായിക്കൂ” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ, “എനിക്ക് വിദ്യയില്ല” എന്നു പറയുന്നു. ആകയാൽ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഈ ജനം അവരുടെ വായുകൊണ്ട് എന്നോടു അടുത്തുവരികയും, അവരുടെ അധരങ്ങൾകൊണ്ട് എന്നെ ബഹുമാനിക്കയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ അവർ അവരുടെ ഹൃദയം എന്നിൽനിന്നു ദൂരെയാക്കിയിരിക്കുന്നു; എന്നോടുള്ള അവരുടെ ഭയം മനുഷ്യരുടെ കല്പനയാൽ പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു, ഇതാ, ഞാൻ ഈ ജനത്തിന്റെ നടുവിൽ അത്ഭുതകരമായൊരു പ്രവൃത്തി, അതെ, അത്ഭുതവും വിസ്മയവും ആയൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ പോകുന്നു; അവരുടെ ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനം നശിച്ചുപോകും, അവരുടെ വിവേകികളുടെ ബോധം മറഞ്ഞുപോകും. തങ്ങളുടെ ആലോചന യഹോവയിൽനിന്നു മറച്ചുവയ്ക്കുവാൻ ആഴത്തിൽ തിരയുന്നവർക്കു അയ്യോ കഷ്ടം! അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ഇരുട്ടിൽ ആകുന്നു; അവർ, “ഞങ്ങളെ ആരാണ് കാണുന്നത്? ഞങ്ങളെ ആരാണ് അറിയുന്നത്?” എന്നു പറയുന്നു. നിശ്ചയമായി, നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങളെ തലകീഴായി തിരിക്കുന്നതു കുശവന്റെ കളിമണ്ണുപോലെ കണക്കാക്കപ്പെടുമോ? ഉണ്ടാക്കിയ പ്രവൃത്തി അതിനെ ഉണ്ടാക്കിയവനെക്കുറിച്ചു, “അവൻ എന്നെ ഉണ്ടാക്കിയില്ല” എന്നു പറയുംോ? രൂപം ലഭിച്ച വസ്തു അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തിയവനെക്കുറിച്ചു, “അവന്നു ബുദ്ധിയില്ലായിരുന്നു” എന്നു പറയുംോ? യെശയ്യാവു 29:7–16.

യേശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം, ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വര എന്നത് “കഷ്ടത്തിന്റെ ദിവസവും, ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിന്റെയും, സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യഹോവയാൽ ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ ഉണ്ടായ പരിഭ്രമത്തിന്റെയും, മതിലുകൾ ഇടിച്ചുതകർക്കുന്നതിന്റെയും, പർവ്വതങ്ങളിലേക്കുള്ള നിലവിളിയുടെയും” ദിവസമാണ്. അതുകൊണ്ട് യേശയ്യാവും, യേശു ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ, കഠിനമായി കരയുന്നു.

> യേശുവിന്റെ കണ്ണുനീർ തന്റെ സ്വന്തം പീഡനത്തെ മുൻകൂട്ടി കണ്ട് പൊഴിഞ്ഞതല്ല. അവന്റെ മുമ്പിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഗെത്ത്സെമനേ, അവിടെ ഉടൻ തന്നെ മഹത്തായ അന്ധകാരത്തിന്റെ ഭീകരത അവനെ മൂടുവാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി യാഗാർപ്പണങ്ങൾക്കായുള്ള മൃഗങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയിരുന്ന ആടുകളുടെ കവാടവും ദൃശ്യമേഖലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾക്കായുള്ള തന്റെ യാഗത്തിലേക്കു ഈ സകല അർപ്പണങ്ങളും വിരൽചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്ന മഹത്തായ പ്രതിരൂപനായ അവനുവേണ്ടി ആ കവാടം ഉടൻ തുറക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു. സമീപത്തുതന്നെ അവന്റെ അടുക്കിവരുന്ന വേദനയുടെ വേദിയായ കാൽവരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, തന്റെ ക്രൂരമരണത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഈ കാര്യങ്ങളാൽ അല്ല വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ കരഞ്ഞും ആത്മവേദനയിൽ നിലവിളിച്ചും ഇരുന്നത്. അവന്റെ ദുഃഖം സ്വാർഥമായതല്ല. സ്വന്തം യാതനയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത ആ മഹത്വമുള്ള, ആത്മത്യാഗശീലമുള്ള ആത്മാവിനെ ഭീതിപ്പെടുത്തിയില്ല. യേശുവിന്റെ ഹൃദയത്തെ കുത്തിത്തുളച്ചത് യെരൂശലേമിന്റെ ദൃശ്യമാണായിരുന്നു—ദൈവപുത്രനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞും അവന്റെ സ്നേഹത്തെ നിരസിച്ചും, അവന്റെ മഹത്തായ അത്ഭുതങ്ങളാൽ ബോധ്യപ്പെടാൻ വിസമ്മതിച്ചും, അവന്റെ ജീവൻ കൈക്കൊള്ളുവാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന യെരൂശലേം. തന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കുറ്റത്തിൽ അവൾ എന്തായിരുന്നുവെന്നും, അവളുടെ മുറിവ് സൌഖ്യമാക്കുവാൻ കഴിവുള്ള ഏകവനായ അവനെ അവൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ എന്തായേനെയിരുന്നുവെന്നും അവൻ കണ്ടു. അവളെ രക്ഷിപ്പാൻ അവൻ വന്നിരുന്നു; എന്നാൽ അവളെ അവൻ എങ്ങനെ കൈവിടും?

> “യിസ്രായേൽ ഒരു അനുകൂല്യം പ്രാപിച്ച ജനമായിരുന്നു; ദൈവം അവരുടെ ദേവാലയത്തെ തന്റെ വാസസ്ഥലമാക്കിയിരുന്നു; അത് ‘സ്ഥാനസൗന്ദര്യത്തിൽ മനോഹരവും സകല ഭൂമിയുടെയും ആനന്ദവുമായിരുന്നു.’ സങ്കീർത്തനം 48:2. ഏകമകനോടു പിതാവു കാണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തെപ്പോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരമായ പരിചരണത്തിന്റെയും കോമളമായ സ്നേഹത്തിന്റെയും ആയിരത്തിലേറെ വർഷങ്ങളായ രേഖ അവിടെ നിലനിന്നിരുന്നു. ആ ദേവാലയത്തിൽ പ്രവാചകന്മാർ അവരുടെ ഗൗരവപൂർണ്ണമായ മുന്നറിയിപ്പുകൾ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. അവിടെ ദഹിക്കുന്ന ധൂപകലശങ്ങൾ വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അതിനിടെ ആരാധകരുടെ പ്രാർത്ഥനകളോടുകൂടെ കലർന്ന ധൂപം ദൈവത്തിങ്കലേക്കു ഉയർന്നുപോയിരുന്നു. അവിടെ മൃഗങ്ങളുടെ രക്തം ഒഴുകിയിരുന്നു; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു. അവിടെ യഹോവ തന്റെ മഹത്വം കൃപാസനത്തിന്റെ മീതെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവിടെ പുരോഹിതന്മാർ ശുശ്രൂഷ നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; പ്രതീകത്തിന്റെയും ആചാരച്ചടങ്ങുകളുടെയും വൈഭവം യുഗങ്ങളോളം തുടർന്നുപോന്നു. എന്നാൽ ഇതെല്ലാം അവസാനിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.”

> “രോഗികളെയും കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നവരെയും എത്രയോ പ്രാവശ്യം അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്ന തന്റെ കൈ യേശു ഉയർത്തി; അതിനെ നശനയോഗ്യമായ നഗരത്തേക്കു വീശിക്കൊണ്ട്, ദുഃഖഭാരത്തിൽ വിങ്ങിയ വാക്കുകളാൽ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: ‘നീ, അതെ, നീ തന്നേ, ഈ നിന്റെ ദിവസത്തിൽ എങ്കിലും നിന്റെ സമാധാനത്തേക്കു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ!—’ ഇവിടെ രക്ഷകൻ നിർത്തി; ദൈവം അവൾക്കു നൽകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച സഹായം—തന്റെ പ്രിയപുത്രന്റെ ദാനം—യെരൂശലേം സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ അവളുടെ അവസ്ഥ എന്തായിരുന്നേനേ എന്നു അവൻ പറയാതെ വിട്ടു. യെരൂശലേം താൻ അറിയേണ്ടതു അറിയുകയും, സ്വർഗ്ഗം അവൾക്കയച്ച വെളിച്ചം ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, സമൃദ്ധിയുടെ മഹിമയിൽ അവൾ നിലകൊള്ളുമായിരുന്നുവു; രാജ്യങ്ങളുടെ രാജ്ഞിയായി, ദൈവദത്തമായ തന്റെ ശക്തിയുടെ ബലത്തിൽ സ്വതന്ത്രയായിരിക്കും ആയിരുന്നു. അവളുടെ കവാടങ്ങളിൽ ആയുധധാരികളായ സൈനികർ കാവലായി നിൽക്കുമായിരുന്നില്ല; അവളുടെ മതിലുകളിൽനിന്ന് റോമൻ പതാകകൾ പാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. യെരൂശലേം തന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചേനേ എന്ന മഹത്തായ വിധി ദൈവപുത്രന്റെ മുമ്പിൽ ഉദിച്ചുയർന്നു. അവൻ കണ്ടു: അവൾ അവന്റെ മുഖാന്തരം തന്റെ ഗുരുതരമായ വ്യാധിയിൽനിന്ന് സുഖം പ്രാപിക്കാമായിരുന്നു; അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് വിമോചിതയായി, ഭൂമിയുടെ മഹാനഗരമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടാമായിരുന്നു. അവളുടെ മതിലുകളിൽനിന്ന് സമാധാനത്തിന്റെ പ്രാവ് സകല ജാതികളിലേക്കും പുറപ്പെട്ടേനേ. അവൾ ലോകത്തിന്റെ മഹിമാമുകുടമായേനേ.”

> “എന്നാൽ യെരൂശലേം എന്തായിരിക്കാമായിരുന്നു എന്നതിന്റെ ദീപ്തമായ ദൃശ്യം രക്ഷകന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ മങ്ങിയുപോകുന്നു. അവൾ ഇപ്പോൾ റോമൻ നുകത്തിനുകീഴിൽ എങ്ങനെയാണെന്നു—ദൈവത്തിന്റെ കോപദൃഷ്ടി വഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവന്റെ പ്രതികാരന്യായവിധിക്കായി നിയമിക്കപ്പെട്ടവളായി—അവൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ വിലാപത്തിന്റെ വിച്ഛിന്നമായ നൂൽപ്പാത വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കുന്നു: ‘എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിന്റെമേൽ ദിവസങ്ങൾ വരും; അന്നു നിന്റെ ശത്രുക്കൾ നിന്റെ ചുറ്റും കരിങ്കെട്ട് ഉണ്ടാക്കി, നിന്നെ വളഞ്ഞുകെട്ടി, എല്ലായിടത്തുനിന്നും നിന്നെ അടച്ചിടുകയും, നിന്നെയും നിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള മക്കളെയും നിലംപരിശാക്കുകയും ചെയ്യും; നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കല്ലിന്മേൽ മറ്റൊരു കല്ലും അവശേഷിപ്പിക്കയില്ല; നീ നിന്റെ സന്ദർശനകാലം അറിഞ്ഞില്ലായ്കകൊണ്ടത്രേ.’”

> “ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിനെയും അവളുടെ മക്കളെയും രക്ഷിക്കുവാൻ വന്നു; എന്നാൽ പരീശപ്രൗഢി, കപടഭക്തി, അസൂയ, ദ്വേഷം എന്നിവ അവൻ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുന്നതിനെ തടഞ്ഞിരുന്നു. ആ ശപിക്കപ്പെട്ട നഗരത്തിന്മേൽ വരുവാനിരുന്ന ഭയങ്കര പ്രതിഫലം യേശു അറിഞ്ഞിരുന്നു. സൈന്യങ്ങൾ വളഞ്ഞുകെട്ടിയ യെരൂശലേമിനെയും, നിരോധിക്കപ്പെട്ട നിവാസികൾ പട്ടിണിയുടെയും മരണത്തിന്റെയും പിടിയിലാകുന്നതെയും, മാതാക്കൾ സ്വന്തം മക്കളുടെ മൃതശരീരങ്ങൾ ഭുജിക്കുന്നതിനെയും, മാതാപിതാക്കളും മക്കളും തമ്മിൽ ആഹാരത്തിന്റെ അവസാന കഷണം പരസ്പരം പിടിച്ചുപറിക്കുന്നതിനെയും—വിശപ്പിന്റെ കടിച്ചുകീറുന്ന യാതന സ്വാഭാവിക സ്നേഹത്തെ നശിപ്പിച്ചിരിക്കെ—അവൻ കണ്ടു. തന്റെ രക്ഷയെ അവർ നിരസിച്ചതിൽ പ്രകടമായ യെഹൂദന്മാരുടെ ദൃഢഹഠം, അധിനിവേശസൈന്യങ്ങൾക്കു കീഴടങ്ങുവാൻ അവരെ വിസമ്മതിപ്പിക്കുമെന്നതും അവൻ കണ്ടു. താൻ ഉയർത്തപ്പെടുവാനുള്ള കാൽവരിയെ, കാടിലെ വൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെ സാന്ദ്രമായി ക്രൂശുകൾ നിറഞ്ഞ നിലയിൽ, അവൻ ദർശിച്ചു. ദയനീയരായ നിവാസികൾ ചക്രയാതനയിലും ക്രൂശാരോപണത്താലും പീഡനം അനുഭവിക്കുന്നതിനെയും, മനോഹരമായ രാജപ്രാസാദങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നതിനെയും, ദേവാലയം അവശിഷ്ടങ്ങളായി വീണുകിടക്കുന്നതിനെയും, അതിന്റെ മഹത്തായ മതിലുകളിൽ ഒരു കല്ലിന്മേൽ മറ്റൊരു കല്ലുപോലും ശേഷിക്കാതിരിക്കെ, നഗരം വയലുപോലെ ഉഴുതുമറിക്കപ്പെടുന്നതിനെയും അവൻ കണ്ടു. ആ ഭയാനക ദൃശ്യത്തിന്റെ മുമ്പിൽ രക്ഷകൻ വ്യസനവേദനയിൽ കരയുന്നതു യുക്തമായതുതന്നെ.”

> “യെരൂശലേം അവന്റെ പരിചരണത്തിന്റെ ശിശുവായിരുന്നു; ഒരു സ്നേഹനിധിയായ പിതാവ് വഴിതെറ്റിയ പുത്രനെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കുന്നതുപോലെ, യേശു ആ പ്രിയ നഗരത്തെക്കുറിച്ചു കരഞ്ഞു. ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കും? നാശത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കും? നിന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറയേണ്ടതിന് ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുകളയണമോ? ഒരു ആത്മാവിന് അത്ര മഹത്തായ മൂല്യമുണ്ട്; അതിനോടു താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ലോകങ്ങൾ പോലും നിസ്സാരതയിൽ ലയിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു സമ്പൂർണ ജാതി തന്നെയാണ് നഷ്ടപ്പെടുവാൻ ഇരുന്നത്. വേഗത്തിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ടു ചെരിയുന്ന സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്നു ദൃഷ്ടിയിൽനിന്നു മറയുമ്പോൾ, യെരൂശലേമിന്റെ കൃപാദിനം അവസാനിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. ഘോഷയാത്ര ഒലിവുമലയുടെ ചരിവിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, യെരൂശലേം മാനസാന്തരപ്പെടുന്നതിനും ഇനിയും വൈകിയിരുന്നില്ല. കരുണയുടെ ദൂതൻ അന്നു തന്റെ ചിറകുകൾ മടക്കി, ന്യായത്തിനും വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന വിധിക്കും സ്ഥലം കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു ഇറങ്ങിവരുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹപൂർണമായ മഹാഹൃദയം, അവന്റെ കരുണകളെ നിരസിച്ചും അവന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളെ അവജ്ഞചെയ്തും, അവന്റെ രക്തത്തിൽ സ്വന്തകൈകൾ മുക്കുവാൻ പോകിക്കൊണ്ടിരുന്ന യെരൂശലേമിനുവേണ്ടി ഇന്നും അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യെരൂശലേം മാനസാന്തരപ്പെടുമെങ്കിൽ, ഇനിയും വൈകിയിരുന്നില്ല. അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ അവസാന കിരണങ്ങൾ ദേവാലയത്തിന്മേലും ഗോപുരത്തിന്മേലും ശിഖരത്തിന്മേലും ഇനിയും തങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ, ഏതെങ്കിലും ഒരു നല്ല ദൂതൻ അവളെ രക്ഷകന്റെ സ്നേഹത്തിലേക്കു നയിച്ച്, അവളുടെ നാശവിധി മാറ്റിക്കളയുകയില്ലയോ? പ്രവാചകന്മാരെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നതും, ദൈവപുത്രനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതും, തന്റെ അനുതാപരാഹിത്യത്താൽ അടിമത്തത്തിന്റെ ചങ്ങലകളിൽ സ്വയം പൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നതുമായ സുന്ദരവും അശുദ്ധവുമായി നഗരം,—അവളുടെ കരുണാദിനം ഏകദേശം അവസാനിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു!” യുഗങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം, 576–578.

യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ യെരൂശലേമിനെതിരായ യുദ്ധം വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ, ആക്രമിക്കുന്നവർ “വാതിൽക്കൽ നിരന്നുനിന്നു.” ഏലാമും കീരും ആയുധങ്ങൾ സജ്ജമാക്കി വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു; തുടർന്ന് അവർ യെരൂശലേമിന്റെ ആവരണം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. യെശയ്യാവിൽ, വാതിൽക്കൽ ഉള്ള ശത്രുക്കൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന “ആവരണം” മിസ്രയീമിന്റെ നിഴലാണ്.

> “കലഹപ്രിയരായ മക്കൾക്കു അയ്യോ!” എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; “അവർ ആലോചന എടുക്കുന്നു, എങ്കിലും എന്നിൽനിന്നല്ല; അവർ ഒരു മറപുതച്ചുകൊള്ളുന്നു, എങ്കിലും എന്റെ ആത്മാവിനാൽ അല്ല; അങ്ങനെ അവർ പാപത്തിന്മേൽ പാപം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. അവർ ഈജിപ്തിലേക്കു ഇറങ്ങിപ്പോകുവാൻ നടക്കുന്നു, എങ്കിലും എന്റെ വായിൽനിന്നു ചോദിച്ചിട്ടില്ല; ഫറവോന്റെ ബലത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നേ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാനും, ഈജിപ്തിന്റെ നിഴലിൽ ആശ്രയിക്കുവാനും!” യെശയ്യാവു 30:1, 2.

യെരൂശലേമിന്റെ ശത്രുക്കൾക്ക് ഇതു വ്യക്തമായി അറിയപ്പെടുന്നു: ശെബ്നാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ ഈജിപ്ത് തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും എന്നു ചിന്തിച്ചു ഈജിപ്തിൽ ആശ്രയം വെച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എലീയാക്കീമിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ “ഈജിപ്തിന്റെ നിഴലിൽ” അല്ല ആശ്രയിക്കുന്നത്; മറിച്ച് അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആവരണത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടവരായി “അതിവിശിഷ്ടന്റെ നിഴലിൽ” ആശ്രയിക്കുന്നു.

> അത്യുന്നതന്റെ ഗൂഢസ്ഥലത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ സർവ്വശക്തന്റെ നിഴലിൽ പാർക്കും. ഞാൻ യഹോവയെക്കുറിച്ചു പറയും: അവൻ എന്റെ ശരണവും എന്റെ കോട്ടയും ആകുന്നു; അവൻ എന്റെ ദൈവം; ഞാൻ അവനിൽ ആശ്രയിക്കും. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 91:1, 2.

ഞായറാഴ്ചാ നിയമ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത്, ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീം മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനിയായ കന്യകമാർ അത്യുന്നതന്റെ നിഴലിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; ശെബ്നാ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂഢയായ കന്യകമാർ ഈജിപ്തിന്റെ നിഴലിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. “വെളിപ്പെടുത്തി” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദത്തിന് അർത്ഥം വസ്ത്രഹീനമാക്കി പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുക എന്നതാണ്. വാതിലിങ്കൽ ഉള്ള ശത്രുക്കൾ യെരൂശലേമിന്റെ സംരക്ഷണം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു; അപ്പോൾ ശെബ്നാവും അവന്റെ കൂട്ടരും തങ്ങളെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു തുടങ്ങുന്നു; കാരണം അവർ “ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിന്റെ പൊളിവുകൾ” കാണുന്നു, ശത്രുവിന് അകത്തു കടക്കാൻ ഇടവരുത്തുന്ന അനവധി പൊളിവുകൾ അവിടെ ഉണ്ടെന്നതും അവർ കാണുന്നു. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭീതിയോടെ മൂഢകൾ സംരക്ഷണം തേടിത്തുടങ്ങുന്നു; എന്നാൽ അവർക്കൊന്നും സംരക്ഷണം ഇല്ല.

ഷെബ്നാ തനിയെ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു “കാട്ടിന്റെ കവചത്തിന്നു” നോക്കി, പക്ഷേ അതു വളരെ വൈകിയിരുന്നു. അവൻ യെരൂശലേമിലെ വീടുകൾ എണ്ണി, മതിൽ ബലപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു അവയെ ഇടിച്ചുതകർക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു, പക്ഷേ അതു വളരെ വൈകിയിരുന്നു. അവർ താഴത്തെ കുളത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഒരുമിച്ചു ശേഖരിക്കുകയും പഴയ കുളത്തിന്റെ വെള്ളത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ അതു വളരെ വൈകിയിരുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രധാന പ്രതീകമായ വെള്ളം, അവർ അത്യന്തം അധീരതയോടെ എണ്ണയെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നതു വ്യക്തമാക്കുന്നു, പക്ഷേ അതു വളരെ വൈകിയിരുന്നു. തങ്ങളുടെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളിലും അവർ കുളങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിനെ മറന്നു; ആ “കുളങ്ങൾ” എന്ന സത്യങ്ങളെ അവൻ വളരെ മുമ്പേ ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്നതും അവർ മറന്നു. പുരാതന കാലങ്ങളിൽ ആ സന്ദേശം നൽകിയതു യുഗങ്ങളുടെ പാറയായിരുന്നു എന്ന കാര്യം അവർ മറന്നു. വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പഴയ പാതകളിൽ നടക്കാതിരിക്കാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

> “ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തെ സജ്ജമാക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ സഹോദരന്മാരുടെയും സഹോദരിമാരുടെയും മനസ്സുകളെ തിരിച്ചുവിടുവാൻ ശത്രു ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കപടതർക്കങ്ങൾ ഈ സമയത്തിന്റെ അപകടങ്ങളിൽനിന്നും കടമകളിൽനിന്നും മനസ്സുകളെ അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുവാനായി രൂപകല്പന ചെയ്തവയാണ്. ക്രിസ്തു സ്വജനത്തിനായി യോഹന്നാനു നല്കുവാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന വെളിച്ചത്തെ അവർ ഒന്നുമല്ലെന്നു കണക്കാക്കുന്നു. നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തന്നെയിരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ലഭിക്കേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യമില്ലെന്ന് അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ ഉത്ഭവമുള്ള സത്യത്തെ അവർ പ്രാബല്യരഹിതമാക്കി, ദൈവജനത്തെ അവരുടെ ഭൂതകാലാനുഭവത്തിൽനിന്ന് കവർന്നെടുത്ത്, അതിന് പകരം ഒരു വ്യാജശാസ്ത്രം അവർക്കു നല്കുന്നു.

> “‘യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നുകൊണ്ടു നോക്കുവിൻ; പഴയ പാതകൾ ഏതു എന്നു ചോദിച്ചറിയുവിൻ; നല്ല വഴി എവിടെയെന്നു അന്വേഷിച്ചറിയുവിൻ; അതിൽ നടപ്പിൻ.’ യിരെമ്യാവു 6:16.”

> “പ്രാര്‍ഥനാപൂര്‍വമായ വചനപഠനത്താലും വെളിപ്പാടിനാലും നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ ആരംഭത്തില്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ ആരും തകര്‍ത്തുകളയുവാന്‍ ശ്രമിക്കരുത്. ഈ അടിസ്ഥാനങ്ങളിന്മേല്‍ നാം കഴിഞ്ഞ അമ്പത് വര്‍ഷമായി പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. തങ്ങള്‍ ഒരു പുതിയ മാര്‍ഗം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ദൃഢമായ ഒരു അടിസ്ഥാനം ഇടുവാന്‍ കഴിയും എന്നും മനുഷ്യര്‍ കരുതാം. എന്നാല്‍ ഇത് ഒരു മഹാവഞ്ചനയാണ്. സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനത്തിന്നു പുറമെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ആരും ഇടുവാന്‍ കഴിയുകയില്ല.”

> “ഭൂതകാലത്തിൽ പലരും ഒരു പുതിയ വിശ്വാസം പണിയുവാനും പുതിയ തത്ത്വങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുവാനും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടു. എന്നാൽ അവരുടെ പണിതത് എത്രകാലം നിലനിന്നു? അത് ഉടൻതന്നെ വീണുപോയി; കാരണം അത് പാറമേൽ സ്ഥാപിതമായിരുന്നില്ല.

> “ആദ്യ ശിഷ്യന്മാർക്കും മനുഷ്യരുടെ വാക്കുകളെ നേരിടേണ്ടിവന്നില്ലയോ? അവർ വ്യാജസിദ്ധാന്തങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടിവന്നില്ലയോ? പിന്നെ, സകലവും ചെയ്തശേഷം, ‘ഇട്ടിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനത്തിന്നു പുറമെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ആരും ഇടുവാൻ കഴികയില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉറച്ചുനിൽക്കേണ്ടിവന്നില്ലയോ? 1 Corinthians 3:11.”

> “അതിനാൽ നമ്മുടെ ആശ്രയത്തിന്റെ ആരംഭം നാം അവസാനത്തോളം ദൃഢമായി നിലനിർത്തേണ്ടതാണ്. ഈ ജനത്തെ ലോകത്തിൽനിന്ന്, ഓരോ കാര്യത്തിലും, ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തിന്റെ നിർമ്മലപ്രകാശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ ദൈവത്താലും ക്രിസ്തുവാലും ശക്തിയുള്ള വചനങ്ങൾ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധാഗ്നിയാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ട അധരങ്ങളോടെ, ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ ഈ സന്ദേശം പ്രസംഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവിക വചനം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്മേൽ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

ഇവയൊക്കെയും സംഭവിക്കുന്ന ആ “ദിവസം” എന്നത്, യെശയ്യാവ് “കരച്ചിലിന്നും വിലാപത്തിന്നും തലമുണ്ഡനത്തിനും ചാക്കുടുപ്പ് ധരിപ്പാനും” സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ കർത്താവായ ദൈവം വിളിച്ച ദിവസം എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന ബൈബിളിലെ ആ “ദിവസം” തന്നെയാണ്.

> യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഇതും കൂടാതെ, ഈ ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസം നിങ്ങൾക്കു പ്രായശ്ചിത്തദിവസമായിരിക്കേണം; അതു നിങ്ങൾക്കു ഒരു വിശുദ്ധസഭയായിരിക്കേണം; നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ ദുഃഖിപ്പിക്കയും യഹോവേക്കു അഗ്നിഹോമയാഗം അർപ്പിക്കയും വേണം. ആ ദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾ യാതൊരു വേലയും ചെയ്യരുത്; എന്തെന്നാൽ അതു നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ നിങ്ങൾക്കു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തദിവസമാകുന്നു. അന്നേ ദിവസത്തിൽ തന്റെ ആത്മാവിനെ ദുഃഖിപ്പിക്കാത്ത ഏതു വ്യക്തിയും തന്റെ ജനത്തിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെടും. അന്നേ ദിവസത്തിൽ ഏതൊരു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യുന്ന ഏതു വ്യക്തിയെയും ഞാൻ അവന്റെ ജനത്തിൽനിന്നു നശിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ യാതൊരു വിധ വേലയും ചെയ്യരുത്; അതു നിങ്ങളുടെ സകല പാർപ്പിടങ്ങളിലും നിങ്ങളുടെ തലമുറതലമുറയായി എന്നേക്കുമുള്ള ചട്ടമായിരിക്കേണം. അതു നിങ്ങൾക്കു വിശ്രമത്തിന്റെ ശബ്ബത്തായിരിക്കേണം; നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ ദുഃഖിപ്പിക്കേണം; മാസത്തിലെ ഒമ്പതാം ദിവസത്തിലെ സന്ധ്യാസമയത്തിൽനിന്നു സന്ധ്യാസമയംവരെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കേണം.” ലേവ്യപുസ്തകം 23:26–32.

ശെബ്‌നയും ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമുംകൊണ്ട് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദിവസം, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതുവരെ 1844-ന്റെ ചരിത്രപരിധിയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രതിരൂപാത്മക പ്രായശ്ചിത്തദിനമാണ്. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അഡ്വെന്റിസം തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ “ദുഃഖിപ്പിപ്പാൻ” വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ യെശയ്യാവു അതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, “കരച്ചിലിന്നും വിലാപത്തിന്നും തലമുണ്ഡനം ചെയ്യുന്നതിന്നും രട്ടുടുപ്പ് അരയിൽ കെട്ടുന്നതിന്നും” വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> “1844-ൽ നമ്മുടെ മഹത്തായ മഹാപുരോഹിതൻ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, അന്വേഷണവിധിയുടെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കേണ്ടതിന്നു. നീതിമാന്മാരായ മരിച്ചവരുടെ കേസുകൾ ദൈവസന്നിധിയിൽ പരിശോധനയ്ക്കായി കടന്നുപോകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ പ്രവർത്തനം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, ജീവനുള്ളവരിന്മേൽ ന്യായവിധി പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. എത്ര വിലമതിക്കത്തക്കതും, എത്ര പ്രാധാന്യമുള്ളതുമാകുന്നു ഈ ഗൗരവമേറിയ നിമിഷങ്ങൾ! നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും സ്വർഗ്ഗീയ ന്യായാസനത്തിൽ ഒരു കേസ് നിലനിൽക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ചായി നാം ഓരോരുത്തരും വ്യക്തിപരമായി ന്യായം വിധിക്കപ്പെടേണ്ടവരാകുന്നു. പ്രതീകാത്മക ശുശ്രൂഷയിൽ, ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ മഹാപുരോഹിതൻ പ്രായശ്ചിത്തപ്രവർത്തനം നിർവഹിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ താഴ്ത്തി, തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയേണ്ടതായിരുന്നു; അങ്ങനെ അവർക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ലഭിക്കുകയും അവ മായിച്ചുകളയപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. എന്നാൽ ഈ പ്രതിരൂപമായ പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ, മുകളിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തിന്റെ വേണ്ടി മധ്യസ്ഥത ചെയ്യുകയും, ഓരോ കേസിന്മേലും അന്തിമവും തിരസ്കരിക്കാനാവാത്തതുമായ വിധിനിർണ്ണയം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മിൽ നിന്ന് ഇതിലും കുറവൊന്നെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടുമോ?”

> “ഈ ഭയാനകവും ഗൗരവപൂർണ്ണവുമായിിരിക്കുന്ന ഈ സമയത്ത് നമ്മുടെ അവസ്ഥ എന്താണ്? അയ്യോ, സഭയിൽ എത്ര അഹങ്കാരമാണ് പ്രബലമായിരിക്കുന്നത്, എത്ര കപടഭക്തി, എത്ര വഞ്ചന, വസ്ത്രാഭരണങ്ങളോടുള്ള എത്ര പ്രിയം, എത്ര ലഘുചിത്തതയും വിനോദാസക്തിയും, എത്ര ശ്രേഷ്ഠാധികാരലാലസയും! ഈ പാപങ്ങളൊക്കെയും മനസ്സിനെ മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിത്യകാര്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ലോകചരിത്രത്തിൽ നാം എവിടെയാണ് നിൽക്കുന്നത് എന്നു അറിയേണ്ടതിന്നു നാം തിരുവെഴുത്തുകളെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ലയോ? ഈ സമയത്ത് നമ്മുടെ നിമിത്തം നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ചും, പ്രായശ്ചിത്തപ്രവർത്തി പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പാപികളായ നാം ഏതു സ്ഥാനമാണ് കൈക്കൊള്ളേണ്ടത് എന്നും നാം ബോധമുള്ളവരാകേണ്ടതില്ലയോ? നമ്മുടെ ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയെക്കുറിച്ച് നമുക്കൊരളവെങ്കിലും പരിഗണനയുണ്ടെങ്കിൽ, നിശ്ചയദാർഢ്യമായൊരു മാറ്റം വരുത്തേണ്ടതുണ്ട്. യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരത്തോടുകൂടെ നാം കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കണം; നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു, ആഴമുള്ള ആത്മദുഃഖത്തോടുകൂടെ അവയെ നാം ഏറ്റുപറയണം.” Selected Messages, book 1, 124, 125.

> ആ ദിവസത്തിൽ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യഹോവ കരയുവാനും ദുഃഖിപ്പാനും തലയൊട്ടിക്കളയുവാനും രട്ടുടുക്കുവാനും വിളിച്ചു. എന്നാൽ ഇതാ, ആനന്ദവും ഉല്ലാസവും—കാളകളെ അറുക്കുകയും ആടുകളെ കൊല്ലുകയും മാംസം തിന്നുകയും വീഞ്ഞ് കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: “നമുക്ക് തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യാം; നാളെ നാം മരിക്കും.” യെശയ്യാവു 22:12, 13.

യഹോവ ശെബ്നാവിനെ തന്റെ ആത്മാവിനെ ദുഃഖിപ്പിക്കുവാൻ വിളിച്ചു; എന്നാൽ അവൻ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനവും ചെയ്ത് ആഹ്ലാദവിരുന്നുകളിൽ തുടരുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ശെബ്നാവിന്റെ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്ന് യഹോവ തന്റെ “ചെവികളിൽ” “വെളിപ്പെടുത്തി.” ഇവിടെ “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം ലേവ്യപുസ്തകത്തിൽ “പ്രായശ്ചിത്തം” എന്നർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതുതന്നെയാണ്. ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ഈ പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം ഉണ്ടാകുകയില്ല. ഇപ്പോൾ യെശയ്യാവ് ശെബ്നാ (ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ)യും ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീം (ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ)യും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു.

ശെബ്നാ യെഹൂദാവിനെപ്പോലെ “ഭണ്ഡാരാധികാരി” ആകുന്നു. നെഹെമ്യാവിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ തോബിയാവോ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയത്തിലെ ഒരു മുറിയിൽ (ഭണ്ഡാരഗൃഹത്തിൽ), വഴിപാടുകൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടിരുന്ന സ്ഥലത്ത്, വസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നെഹെമ്യാവ് ആലയം ശുദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, തോബിയാവിനെയും അവന്റെ സാധനങ്ങളെയും പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു. ശെബ്നാവും പുറത്തേക്കെറിയപ്പെടേണ്ടവനാകുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തെ ഛർദ്ദിച്ചുകളയുന്നതിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തം ഇരു സംഭവങ്ങളും നൽകുന്നു.

> “ഇസ്രായേലിനോടുള്ള അമ്മോന്യരുടെയും മോവാബ്യരുടെയും ക്രൂരതയും വഞ്ചനയും കാരണം, അവർ തന്റെ ജനത്തിന്റെ സഭയിൽനിന്നു എന്നേക്കും പുറന്തള്ളപ്പെട്ടിരിക്കേണം എന്നു ദൈവം മോശെയിലൂടെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ആവർത്തനപുസ്തകം 23:3–6 കാണുക. ഈ വചനത്തെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ഈ പ്രതിനിധിക്കായി സ്ഥലം ഒരുക്കുവാൻ മഹാപുരോഹിതൻ ദൈവാലയത്തിലെ അറയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വഴിപാടുകൾ പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. ദൈവത്തിനും അവന്റെ സത്യത്തിനും ശത്രുവായ ഈ വ്യക്തിക്കു ഇത്തരമൊരു അനുഗ്രഹം നല്കുന്നതിനെക്കാൾ ദൈവത്തോടുള്ള വലിയ അവജ്ഞ മറ്റൊന്നും കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കാനാവില്ല.”

> പേർഷ്യയിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ, നെഹെമ്യാവു ധാർഷ്ട്യപൂർണമായ ആ അപവിത്രീകരണത്തെക്കുറിച്ചു അറിഞ്ഞു, അതിക്രമപ്രവേശകനെ പുറത്താക്കുന്നതിനായി ഉടൻ നടപടികൾ കൈക്കൊണ്ടു. “അതു എന്നെ അത്യന്തം ദുഃഖിപ്പിച്ചു,” എന്നു അവൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; “ആകയാൽ തോബീയാവിന്റെ സകല ഗൃഹോപകരണങ്ങളും ഞാൻ മുറിയിൽനിന്നു പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാൻ കല്പിച്ചു; അവർ മുറികളെ ശുദ്ധീകരിച്ചു; അതിന്റെ പിന്നാലെ ദൈവാലയത്തിലെ ഉപകരണങ്ങളെയും ഭോജനയാഗത്തെയും ധൂപത്തെയും ഞാൻ വീണ്ടും അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു.”

> “ആലയം അശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല; വഴിപാടുകളും തെറ്റായി വിനിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ജനങ്ങളുടെ ഉദാരദാനങ്ങൾ മന്ദീഭവിക്കുവാൻ ഇടയായി. അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ഉത്സാഹവും താപവും നഷ്ടപ്പെട്ടു; ദശാംശം അടയ്ക്കുന്നതിലും അവർ വിമുഖരായി. കർത്താവിന്റെ ആലയത്തിലെ ഭണ്ഡാരങ്ങൾ മതിയായ രീതിയിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നില്ല; ആലയശുശ്രൂഷയിൽ നിയമിതരായിരുന്ന ഗായകരിലും മറ്റുള്ളവരിലും പലർക്കും മതിയായ ഉപജീവനസഹായം ലഭിക്കാതിരുന്നതിനാൽ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ വേല വിട്ട് മറ്റു ഇടങ്ങളിൽ ഉപജീവനാർത്ഥം പരിശ്രമിക്കേണ്ടിവന്നു.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 670.

ഷെബ്നാ, യൂദാസ്, തോബിയാ എന്നിവർ എല്ലാവരും കാലാവസാനത്തിലെ ലാവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ ദൈവം ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ ചെന്നു, ഈ ഭണ്ഡാരാധിപനായ, ഭവനത്തിന്റെ മേൽ അധികാരിയായ ശെബ്നാവിനോടുകൂടെ ചെല്ലി പറക: നിനക്കിവിടെ എന്തുണ്ട്? നിനക്കിവിടെ ആരുണ്ട്? നീ ഉയരത്തിൽ ഒരു കല്ലറ കൊത്തിവെക്കുന്നവനെപ്പോലെ, പാറയിൽ തനിക്കായി ഒരു വാസസ്ഥലം കൊത്തിവെക്കുന്നവനെപ്പോലെ, നിനക്കായി ഇവിടെ ഒരു കല്ലറ കൊത്തിച്ചെയ്തതെന്തിന്? ഇതാ, യഹോവ നിന്നെ ബലമുള്ള ഒരു തടവോടെ കൊണ്ടുപോകും; അവൻ നിന്നെ നിശ്ചയമായി മൂടിക്കളയും. അവൻ നിന്നെ നിശ്ചയമായി ബലമായി ചുറ്റിത്തിരിച്ചെറിഞ്ഞ് ഒരു പന്തുപോലെ വിശാലമായ ദേശത്തിലേക്കെറിയും; അവിടെ നീ മരിക്കും; അവിടെ നിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ രഥങ്ങൾ നിന്റെ യജമാനന്റെ ഭവനത്തിന് ലജ്ജയായിരിക്കും. ഞാൻ നിന്നെ നിന്റെ സ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് തുരത്തും; നിന്റെ പദവിയിൽനിന്ന് അവൻ നിന്നെ താഴെയിറക്കും. യെശയ്യാവു 22:15–19.

വടക്കിന്റെ രാജാവ് യെരൂശലേമിനെ സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആ സമീപനം ഒരു ക്രമാനുഗതമായ സമീപനമാണെന്നും യെരൂശലേമിലെ പൗരന്മാർ അതു വരുന്നതായി അറിഞ്ഞിരുന്നതുമെന്ന കാര്യം ഓർക്കേണ്ടതാണ്. അശ്ശൂർ സേനാധിപനായ തർത്താൻ ഈജിപ്തിലെ അശ്ദോദ് കീഴടക്കിയപ്പോൾ നടന്ന സംഭവം യെശയ്യാവു അദ്ധ്യായം ഇരുപതിൽ ഇതുതന്നെയായാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. എന്താണ് വരാനിരിക്കുന്നതെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും ശെബ്നാ തന്റെ സമയം തനിക്കായി ആഡംബരമുള്ള ഒരു കല്ലറ പണിയുന്നതിൽ ചെലവഴിച്ചു. പുരാവസ്തുശാസ്ത്രജ്ഞർ ശെബ്നായുടെ കല്ലറ കണ്ടെത്തുകയും, കല്ലറയുടെ പ്രവേശനഭാഗത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന എഴുത്തുപ്രസ്താവന നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു; അതു ഇപ്പോൾ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയത്തിലുണ്ട്. അതിലും അതിശയകരമായി, ശെബ്നാ സ്ഥാനച്യുതനായി ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീം ശെബ്നായുടെ നേതൃത്വസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ, ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമിന് ഔദ്യോഗിക രേഖകളിൽ തന്റെ പേര് അംഗീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു രാജമുദ്ര ലഭിച്ചു. ആ മുദ്രയും പുരാവസ്തുശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തി, ഇംഗ്ലണ്ടിലെ അതേ മ്യൂസിയത്തിലുണ്ട്. മരണത്തിന്റെ അടയാളമായ തന്റെ കല്ലറയാൽ ശെബ്നാ മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ജീവന്റെ മുദ്രയുടെ പ്രതിനിധാനത്തോടുകൂടെ ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീവും മ്യൂസിയത്തിലുണ്ട്.

ഉത്തരദേശരാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം ശെബ്ന നിരസിച്ചതിനാൽ, അവൻ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെട്ടു; ലവൊദിക്യയോടുള്ള വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പിൽ “ഛർദ്ദിക്കപ്പെട്ടു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രക്ഷേപണ ഛർദ്ദി എന്നർത്ഥമാണ്. നെഹെമ്യാവിനോടുകൂടെ അവൻ തോബീയാവിനെയും അവന്റെ സാമഗ്രികളെയും പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു; ശെബ്നയോടുകൂടെ അവൻ പന്തുപോലെ ദൂരദേശത്തേക്കു അതിക്രൂരമായി എറിഞ്ഞുകളയപ്പെട്ടു. ശെബ്ന എന്നു പറയുന്നതു 1989-ൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചുകൊണ്ട് ശവകുടീരത്തിനായി—മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായി—തയ്യാറാകുന്ന ലവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണ്; ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ഫിലദെൽഫ്യാ അഡ്വെന്റിസമാണ്.

> അന്നാളിൽ ഇപ്രകാരം സംഭവിക്കും: ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമിനെ വിളിക്കും. ഞാൻ അവനെ നിന്റെ അങ്കിയാൽ ധരിപ്പിക്കുകയും നിന്റെ നടുക്കെട്ടിനാൽ അവനെ ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും; നിന്റെ അധികാരം ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കും; അവൻ യെരൂശലേമിലെ നിവാസികൾക്കും യെഹൂദാഗൃഹത്തിനും പിതാവായിരിക്കും. യെശയ്യാവു 22:20, 21.

ഞായർനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ഗോതമ്പും കളയും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു; ജയിക്കുന്ന സഭയുടെ നേതൃത്വം ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എലിയാക്കീമിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം മഹാഗർജ്ജനമായി ഉയരുമ്പോൾ കർത്താവ് തന്റെ സഭയെ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തുന്നു. ഞാൻ വെറും എലിയാക്കീം എന്ന് പറയാമായിരുന്നപ്പോൾ “ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകൻ” എന്ന വാചകം ഉൾപ്പെടുത്തിയതിലൂടെ ഒരുപക്ഷേ അത്യധികം ആവർത്തനപരനായിരിക്കാം. എന്നാൽ പിതാവും പുത്രനും ചേർന്നാൽ അവർ ഏഴ് അവസാന ബാധകൾക്കുമുമ്പുള്ള എലീയാവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. എലീയാവിന്റെ സന്ദേശം ആദ്യത്തെയെയും (പിതാവ്) അവസാനത്തെയെയും (മകൻ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിന് പിതാക്കന്മാരുടെയും മക്കളുടെയും പ്രതീകഭാഷ പ്രയോഗിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനാത്മക ബന്ധം ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന കടങ്കഥകൾക്ക് സംഭാവന ചെയ്യുന്നു. ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എലിയാക്കീമിന് നൽകിയ വാഗ്ദാനം, കർത്താവ് ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ താക്കോൽ അവന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കും എന്നതായിരുന്നു.

“ദാവീദിന്റെ ഗൃഹം” എന്നത്, യേശു കലഹകാരികളായ യെഹൂദന്മാരോടു നടത്തിയ തന്റെ അവസാന സംഭാഷണത്തിൽ പരാമർശിച്ച പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും സന്ദേശമാണ്. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം അവസാനിപ്പിക്കുന്നിടവും അതുതന്നെയാണ്. ദാവീദിന്റെ ഗൃഹത്തിനൊരു താക്കോൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; മറ്റൊന്നും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും, 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നോടു ബന്ധപ്പെട്ട് ഇത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്, കാരണം ഈ താക്കോലിനെ പരാമർശിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തിലെ ഏക സ്ഥലം ഫിലദെൽഫ്യാ സഭയ്ക്കുള്ള സന്ദേശത്തിലാണ്.

> ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കും; അങ്ങനെ അവൻ തുറക്കും, ആരും അടക്കുകയില്ല; അവൻ അടക്കും, ആരും തുറക്കുകയില്ല. യെശയ്യാവു 22:22.

> ഫിലദെൽഫിയായിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: വിശുദ്ധനായവനും സത്യനായവനും ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ ഉള്ളവനും, തുറക്കുമ്പോൾ ആരും അടക്കാതെയും അടക്കുമ്പോൾ ആരും തുറക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു ഇതാകുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ആരും അടക്കുവാൻ കഴികയില്ല; നിനക്കു അല്പം ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, നീ എന്റെ വചനം കാത്തുകൊണ്ടു എന്റെ നാമത്തെ നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല. ഇതാ, തങ്ങൾ യെഹൂദന്മാരാണെന്നു പറയുകയും അല്ലാതിരിക്കയും കള്ളം പറയുകയും ചെയ്യുന്ന സാത്താന്റെ സഭയിൽ ഉള്ളവരെ ഞാൻ വരുത്തും; ഇതാ, അവർ നിന്റെ കാലുകൾക്കു മുമ്പാകെ വന്നു നമസ്കരിക്കയും ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു അറിയുകയും ചെയ്യും. നീ എന്റെ സഹനത്തിന്റെ വചനം കാത്തുകൊണ്ടിരിക്കയാൽ, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ പരീക്ഷിപ്പാൻ സർവ്വലോകത്തിന്മേലും വരുവാനുള്ള പരീക്ഷയുടെ നാഴികയിൽ നിന്നു ഞാനും നിന്നെ കാക്കും. ഇതാ, ഞാൻ വേഗത്തിൽ വരുന്നു; നിന്റെ കിരീടം ആരും അപഹരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിനക്കുള്ളതു ഉറപ്പായി പിടിച്ചുകൊൾക. ജയിക്കുന്നവനെ ഞാൻ എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു തൂണാക്കും; അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും പുറത്തേക്കു പോകയില്ല; എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നാമവും, എന്റെ ദൈവത്തിങ്കൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ പുതിയ യെരൂശലേമിന്റെ നാമവും, എന്റെ പുതിയ നാമവും ഞാൻ അവന്റെമേൽ എഴുതും. ചെവി ഉള്ളവൻ ആത്മാവു സഭകളോടു അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാട് 3:7–12.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥലം തുറക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനകാലത്തെ ഒരു ഫിലദെൽഫ്യക്കാരനെ എല്യാക്കീം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വ്യവസ്ഥാകാലത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നത് നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനായ ക്രിസ്തുവാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം; എങ്കിലും ക്രിസ്തു ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമിന്റെ ഭുജത്തിന്മേൽ താക്കോൽ വെച്ച്, “അവൻ തുറക്കും” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ച സ്ഥാനത്തേക്കു നാം എത്തിയിരിക്കുന്നു.

യെശയ്യാവിൽ “ഭാരം” എന്ന പദം പതിനെട്ട് പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അവയിൽ ഏഴ് പ്രാവശ്യം അത് തോളിന്മേൽ ചുമക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം അത് വിനാശവിധിയുടെ ഒരു പ്രവചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ പതിനെട്ട് പ്രാവശ്യങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ, വിനാശവിധിയുടെ ഒരു പ്രവചനത്തെ അർത്ഥമാക്കുന്ന അതേ പദം ഒരേസമയം തോളിന്മേൽ ചുമക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഭാരത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നവിധം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വരയുടെ കഥ യെരൂശലേമിൽ രണ്ട് വർഗ്ഗാരാധകരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന നാശത്തിന്റെ ഒരു സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രവാചകസന്ദേശം ഫാദർ മില്ലറിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിന്റെ വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയും അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് തുറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവസാനിച്ച ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം അതുതന്നെയാണ്. വില്യം മില്ലറിന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കപ്പെട്ടതും അവൻ ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടതുമായ “ഭാരം” ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവോടുകൂടെ അവസാനിച്ച നാശത്തിന്റെ ഒരു പ്രവചനം.

“ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ ചുമലിന്മേൽ വെക്കും,” എന്നും, “അന്നാളിൽ,” “ഉറപ്പുള്ള സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പിച്ച് അടിച്ചിരുന്ന ആണി നീക്കപ്പെടുകയും, വെട്ടിക്കളയപ്പെടുകയും, വീഴുകയും ചെയ്യും; അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭാരവും വെട്ടിമാറ്റപ്പെടും” എന്നും പറയുന്നു.

ഇവിടെ “ഭാരം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്ക് ഒരു നാശപ്രവചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കാണ്; എന്നാൽ ഈ നാശപ്രവചനം യെശയ്യാവ് ചുമലിൽ വഹിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഹെബ്രായ വാക്കല്ല. നാശപ്രവചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കായി ഇതിന്റെ അർത്ഥം, ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീമിന്റെ ചുമലിന്മേൽ ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ വെയ്ക്കപ്പെടും എന്നും, അവന്റെ ചുമലിന്മേലുള്ള ഭാരം ഒരു നാശപ്രവചനമാണ് എന്നും ആകുന്നു. ഇത് അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ള ഒരു വാക്കുകളാട്ടമാണ്!

ബൈബിളിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു താക്കോലിനെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.

> “ദൈവവചനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട്, വിലയേറിയ പെട്ടകം നമ്മുടെ സംതൃപ്തിക്കും ആനന്ദത്തിനുമായി തുറന്നുകൊടുക്കുന്ന ഒരു താക്കോൽ ഉണ്ട്. പ്രകാശത്തിന്റെ ഓരോ കിരണത്തിനും ഞാൻ നന്ദിയുള്ളവളാകുന്നു. ഭാവിയിൽ, ഇപ്പോൾ നമ്മുക്കു അത്യന്തം ഗൂഢമായിരിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങൾ വിശദീകരിക്കപ്പെടും. ഈ മർത്ത്യമാം ശരീരം അമർത്ത്യത ധരിക്കുന്നതുവരെ, ചില അനുഭവങ്ങളെ നാം പൂർണ്ണമായി ഒരിക്കലും ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കാം.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

തന്റെ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ പ്രാരംഭ പരാമർശങ്ങൾ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.

> “ദൈവം, ആരും കാണാത്ത ഒരു കൈമുഖാന്തരം, ഏകദേശം പത്ത് ഇഞ്ച് നീളവും ആറു ഇഞ്ച് ചതുരവുമായ, അത്യന്തം കൗശലത്തോടെ നിർമ്മിതമായ ഒരു ചെറുപെട്ടി എനിക്കയച്ചതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു; അത് എബനി മരത്താലും മുത്തുകളാലും വിചിത്രസൗന്ദര്യത്തോടെ പതിപ്പിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ആ പെട്ടിക്കു ഒരു താക്കോൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നതുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉടൻതന്നെ ആ താക്കോൽ എടുത്ത് പെട്ടി തുറന്നു; അപ്പോൾ, എന്റെ അത്ഭുതത്തിനും വിസ്മയത്തിനും ഇടയിൽ, അതു എല്ലാത്തരം രൂപങ്ങളിലുമുള്ളതും വലിപ്പങ്ങളിലുമുള്ളതുമായ രത്നങ്ങളാലും, വജ്രങ്ങളാലും, വിലയേറിയ കല്ലുകളാലും, എല്ലാ അളവിന്റെയും മൂല്യത്തിന്റെയും സ്വർണ്ണ-വെള്ളി നാണയങ്ങളാലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അവ പെട്ടിയിലുള്ള തക്ക സ്ഥാനങ്ങളിൽ അത്യന്തം മനോഹരമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ, അവ സൂര്യനോട് മാത്രം തുല്യമായി നിൽക്കുന്ന പ്രകാശവും മഹത്വവും പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു.” Early Writings, 81.

ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ സ്വപ്നത്തെ സംബന്ധിച്ച അടിക്കുറിപ്പുകളിൽ, താക്കോലിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.

> “‘താക്കോൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നത്’ പ്രവാചകവചനത്തെ അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനിച്ച രീതിയായിരുന്നു—തിരുവെഴുത്തിനെ തിരുവെഴുത്തിനോടു താരതമ്യം ചെയ്യുക—ബൈബിൾ തന്നെയാണ് അതിന്റെ സ്വന്തം വ്യാഖ്യാതാവ്. ഈ താക്കോലാൽ സഹോദരൻ മില്ലർ ‘പെട്ടകം,’ അഥവാ ലോകത്തോടുള്ള വരവിന്റെ മഹാസത്യം, തുറന്നു.” ജെയിംസ് വൈറ്റ്.

ജെയിംസ് വൈറ്റ് ഈ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനിടെ അദ്ദേഹം ഒരു അവതാരികയും എഴുതി. മഹാനിരാശയ്ക്ക് കുറഞ്ഞത് രണ്ടുവർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, മുമ്പ് ഏകീകൃതമായിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ചിതറിപ്പോയിരുന്ന 1847-ലാണ് മില്ലർ തന്റെ സ്വപ്നം കണ്ടതും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതും എന്ന കാര്യം തിരിച്ചറിയുന്നത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. മില്ലർ ആ പ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു; “എല്ലാടവും ചിതറിപ്പോയ” “ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടം” ഇപ്പോഴും ആ നിരാശയുടെ ദുഃഖം സഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം ആ സാഹചര്യത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് സംസാരിച്ചു; ജെയിംസ് വൈറ്റ് അതിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, എലൻ വൈറ്റ് അതിനെ പരിപൂർണ്ണമായും അനുകൂലമായ രീതിയിൽ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്തു. ജെയിംസ് വൈറ്റ് തന്റെ സ്വപ്നത്തിന് ഒരു അവതാരിക എഴുതി, അതിൽ സ്വപ്നം ഉൾപ്പെടുത്തി, പിന്നെ ചില അടിക്കുറിപ്പുകളും ചേർത്തു. ഈ വിവരങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവതാരികയും, സ്വപ്നവും, അടിക്കുറിപ്പുകളും ഈ ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനം നൽകപ്പെടുന്നതാണ്.

യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിന്റെയും അവസാനത്തിന്റെയും ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ഇരു ചരിത്രങ്ങളിലുമാണ് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് സംഭവിച്ച വേർതിരിവും തുടർന്ന് ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് വീണ്ടും സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന വേർതിരിവും ഉണ്ടായിരുന്നത്, ഉണ്ടായിരിക്കാനിരിക്കുന്നതും. ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലുമുള്ള ഈ വേർതിരിവ്—ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും—പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ നിവൃത്തിയാണ്. മൂഢകന്യകമാർ ലაოდിക്ക്യാക്കാരാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ഷെബ്നാ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ലაოდിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീം ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഹിൽക്കിയാവു അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പിതാവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; “അവൻ യെരൂശലേമിലെ നിവാസികൾക്കും യെഹൂദാഗൃഹത്തിനും പിതാവായിരിക്കും.” വില്യം മില്ലറെ ആദരപൂർവ്വം “ഫാദർ മില്ലർ” എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. മില്ലറുടെ തോളിന്മേൽ “ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ” വെക്കപ്പെട്ടു; അത് അവൻ തിരുവെഴുത്തുകളെ പഠിച്ച രീതിയെ, അതായത് “വരി വരിയായി,” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പെട്ടി ബൈബിളായിരുന്നതിനാൽ, ആദ്യ ദൂതന്റെ സത്യങ്ങളെ തുറക്കുന്നതിനായി താൻ ഉപയോഗിച്ച പ്രവാചക വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ” അവൻ ഉപയോഗിച്ചു. ആ നിയമങ്ങളും (“ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ”) ദാവീദിന്റെ താക്കോലിലൂടെ ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട അവന്റെ നാശപ്രവചനവും (“ഭാരം”) വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ “സ്ഥിരമായ ഇടത്തിലെ ഒരു ആണിയായി” തൂക്കിക്കൊള്ളപ്പെട്ടു. ആ “ആണി” 1844 ഒക്ടോബർ 22 എന്ന തീയതിയായിരുന്നു. “ആണി” എന്ന പദത്തിന് പിൻ, ആണി, അല്ലെങ്കിൽ കുറ്റി എന്നർത്ഥമുണ്ട്; അതു ഒരു വഴിക്കുറിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ആണിയിൽ തൂക്കിക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരുന്ന “ഭാരം,” അഥവാ നാശപ്രവചനം, ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു; ആ സന്ദേശം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് സമാപനത്തിലെത്തി; അന്നു നാശപ്രവചനം നിറവേറി, അതു നീക്കപ്പെട്ടു, വെട്ടിക്കളയപ്പെട്ടു, വീണുപോയി. അതു നീക്കപ്പെട്ടത് നാശത്തിന്റെ പ്രവാചകസന്ദേശം അന്നോടെ ഭൂതകാലമായിത്തീർന്നതിനാലായിരുന്നു; അപ്പോൾ ആ ആണി അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു മാറ്റപ്പെടേണ്ടിവന്നു; അവിടെ മറ്റൊരു നാശഭാരം അതിന്മേൽ തൂക്കിക്കൊള്ളപ്പെടും.

“ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചക നിയമങ്ങളാൽ മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറുടെ നാശപ്രവചനം, തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ സകല മഹത്വവും വഹിച്ചുനിർത്തുന്ന ഒരു ആണി വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പിച്ചേനേ. ആ ഭാഗത്തിലെ “മഹത്വം” എന്ന പദത്തിന് ഭാരം എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. ഒരു ഭവനത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്നത് ആ ഭവനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്. “സന്തതിയും ഉത്ഭവവും” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ സകല അധിക പ്രകാശത്തിന്റെയും ഭാരം മില്ലറുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രവർത്തനം വഹിക്കുന്നു. ദേവാലയത്തിലെ വിവിധ പാത്രങ്ങളൊക്കെയും അതിന്റെ ഭാരം അതു വഹിക്കുന്നു. മഹത്വമുള്ള ഒരു സിംഹാസനം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നായി ഒരു ആലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇടപ്പെട്ടു.

ഹിൽകീയാവിന്റെ മകനായ എലിയാക്കീം ഫിലദെൽഫ്യാ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എലിയാക്കീം എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “എഴുന്നേല്പിക്കുന്ന ദൈവം” എന്നാണ്; കാരണം യെരൂശലേമിന്റെ പിതാവായ എലിയാക്കീം, ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിയമജനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ ഉയർത്തുവാൻ ദൈവം ഉപയോഗിച്ച വില്യം മില്ലറെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവൻ ഹിൽകീയാവിന്റെ മകനാണ്; ആ പേര് രണ്ട് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അവയിൽ രണ്ടാമത്തേത് “ദൈവം” എന്നും ഒന്നാമത്തേത് സംസാരത്തിന്റെ മൃദുത്വം എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള “മൃദുത്വം” എന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നു. ഹിൽകീയാവ് ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെയോ സ്വരത്തെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ മകൻ ആലയത്തിന്റെ എഴുന്നേല്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ നാശവിദിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം ഉണ്ടായിരിക്കണം; ആ പ്രവചനം വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നാം ദൂതനാകുന്നു. അവസാനത്തിൽ മില്ലറിന്റെ താക്കോലാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു താക്കോൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം. നമ്മുടെ ദിവസത്തിലെ “താക്കോൽ” ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് ആദ്യം പരാമർശിക്കുന്നതിന്റെ നിയമത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതും ആ നിയമത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതുമായ, അല്ലെങ്കിൽ അതുതന്നെയായ, ക്രിസ്തു തന്നിൽ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തത്തെയും അത് ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഒരു മില്ലറിന്റെ മകൻ ഉണ്ടായിരിക്കണം. അങ്ങനെ മില്ലർ പിതാവായതിനാൽ, അവൻ യഹോവയുടെ വചനമായ ഹിൽക്കീയാവാകുന്നു; മില്ലറിന്റെ മകൻ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവം എന്നർത്ഥമുള്ള എല്യാക്കീമാകുന്നു. പിതാവായ മില്ലർ ആലയം ഉയർത്തി; മില്ലറിന്റെ മകൻ ലവോദിക്യയും ഫിലദെൽഫ്യയും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും ഫിലദെൽഫ്യക്കാരെ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ആണി ഉണ്ടായിരിക്കണം; എന്നാൽ അത് മില്ലറിന്റെ ചരിത്രത്തിലെപ്പോലെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ അല്ല, അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തായിരിക്കണം. ആ ആണിയും അതിന്മേൽ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന ഭാരവും ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ വെട്ടിമാറ്റപ്പെടും. മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നാശവിദിയുടെ പ്രവചനം ഭൂതകാലമായിരിക്കും—നീക്കപ്പെട്ടതും, വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടതും, വീണുപോയതുമായിരിക്കും.

1844-ൽ സമയത്തിന്റെ കടന്നുപോക്കിന് ശേഷം സംഭവിച്ച വേർപാടോ ചിതറിപ്പോക്കോ ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിരണ്ട്, ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത് സംഭവിക്കുന്ന ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നതിനേക്കു നയിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.

> ലവോദിക്യരുടെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: ആമേൻ എന്നും വിശ്വസ്തനും സത്യസാക്ഷിയുമായവനും ദൈവസൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭവുമായവനും ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ഞാൻ അറിയുന്നു; നീ ശീതളനും അല്ല, ഉഷ്ണനും അല്ല; നീ ശീതളനോ ഉഷ്ണനോ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ കൊള്ളാമായിരുന്നു. ആകയാൽ, നീ ഇളംചൂടുള്ളവനും ശീതളനും അല്ല, ഉഷ്ണനും അല്ല എന്നതിനാൽ, ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ വായിൽനിന്നു ഛർദ്ദിച്ചുകളയും. നീ: ഞാൻ സമ്പന്നൻ; ഐശ്വര്യത്തിൽ വർധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നും കുറവില്ല എന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ നീ ദയനീയനും കരുണാർഹനും ദരിദ്രനും അന്ധനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, നീ സമ്പന്നനാകേണ്ടതിന്നു തീയിൽ ശോധന ചെയ്ത പൊന്നു എന്നിൽനിന്നു വാങ്ങുവാനും, നിന്റെ നഗ്നതയുടെ ലജ്ജ വെളിവാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ധരിക്കുവാൻ വെള്ളവസ്ത്രവും, നീ കാണേണ്ടതിന്നു നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പുരട്ടുവാൻ കണ്ണുമരുന്നും എന്നിൽനിന്നു വാങ്ങുവാൻ ഞാൻ നിന്നോടു ആലോചിക്കുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന ഏവരെയും ഞാൻ ശാസിക്കയും ശിക്ഷിക്കയും ചെയ്യുന്നു; ആകയാൽ ഉത്സാഹിയാകയും മാനസാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്‍വിൻ. ഇതാ, ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നു മുട്ടുന്നു; ആരെങ്കിലും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് വാതിൽ തുറന്നാൽ, ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ അകത്ത് ചെല്ലും; അവനോടുകൂടെ അത്താഴം കഴിക്കും; അവനും എന്നോടുകൂടെ കഴിക്കും. ജയിക്കുന്നവന്നു, ഞാൻ ജയിച്ച് എന്റെ പിതാവിനോടുകൂടെ അവന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, എന്നോടുകൂടെ എന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിപ്പാൻ ഞാൻ വരം നല്കും. ചെവിയുള്ളവൻ ആത്മാവ് സഭകളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ. വെളിപ്പാട് 3:7–22.

സ്വപ്നത്തിന്റെ അവതാരികയ്ക്ക് ശേഷം, ജെയിംസ് വൈറ്റ് തുടർന്ന് അടിക്കുറിപ്പുകളോടുകൂടി സ്വപ്നം ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. ജെയിംസ് വൈറ്റ് മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല; എങ്കിലും, ഞങ്ങൾ പലവട്ടം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വ്യാഖ്യാനം ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റേതിൽ നിന്ന് ഏതാനും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ സമീപനം എന്നതു, അദ്ദേഹം “രത്നങ്ങളെ” ദൈവജനത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു എന്നതാണ്; എന്നാൽ ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത്, ആ രത്നങ്ങൾ പ്രവചനസത്യങ്ങളാണ് എന്നതാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ താൻ വിശ്വസിക്കുന്നതു പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ഇതിൽ യാതൊരു വിരോധാഭാസവും ഇല്ല; കൂടാതെ, മഹാനിരാശയ്ക്കു ശേഷം രത്നങ്ങൾ ചിതറിപ്പോകുന്നത്, ഞായർനിയമത്തിന് മുമ്പ് ദൈവജനത്തിന്റെ ചിതറിപ്പോകലിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. എന്നാൽ ഈ കാര്യം ഭാവിയിലെ ഒരു പഠനത്തിനുള്ളതാണ്.

## വില്ല്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിന് ജെയിംസ് വൈറ്റ് നൽകിയ പരിചയം

> “താഴെക്കൊടുക്കുന്ന സ്വപ്നം രണ്ടുവർഷത്തിൽ അധികം മുമ്പ് Advent Herald-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്നേ ഞാൻ അത് നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞ രണ്ടാം വരവിന്റെ അനുഭവത്തെ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നതായും, ചിതറിപ്പോയിരുന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി ദൈവം ആ സ്വപ്നം നൽകിയതായും കണ്ടു.

> “കർത്താവിന്റെ മഹത്തുമായും ഭയങ്കരമായും ഉള്ള ദിവസത്തിന്റെ സമീപാഗമനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളിൽ ദൈവം സ്വപ്നങ്ങളെ വെച്ചിരിക്കുന്നു. യോവേൽ 2:28–31; അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:17–20 കാണുക. സ്വപ്നങ്ങൾ മൂന്നു രീതിയിൽ വരാം; ഒന്നാമതായി, ‘കാര്യങ്ങളുടെ ബാഹുല്യത്തിലൂടെ.’ സഭാപ്രസംഗി 5:3 കാണുക. രണ്ടാമതായി, സാത്താന്റെ അശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും വഞ്ചനയുടെയും കീഴിലുള്ളവർക്ക് അവന്റെ സ്വാധീനത്താൽ സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ആവർത്തനം 8:1–5; യിരെമ്യാവു 23:25–28; 27:9; 29:8; സെഖര്യാവു 10:2; യൂദാ 8 കാണുക. മൂന്നാമതായി, ദൈവം എപ്പോഴും തന്റെ ജനത്തെ ദൂതന്മാരുടെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ വരുന്ന സ്വപ്നങ്ങളാൽ കുറേയോ കൂടുതലേയോ ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ടു; ഇന്നും ഉപദേശിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ നിർമലപ്രകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർക്ക് ദൈവം തങ്ങൾക്കു ഒരു സ്വപ്നം നൽകുമ്പോൾ അത് അറിയാം; അത്തരക്കാർ വ്യാജസ്വപ്നങ്ങളാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുകയില്ല.”

> “അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ഇപ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിൻ; നിങ്ങളിൽ ഒരു പ്രവാചകൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ യഹോവ അവന്നു ദർശനത്തിൽ എന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും, സ്വപ്നത്തിൽ അവനോടു അരുളിച്ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.” സംഖ്യാവിവരണം 12:5.

> യാക്കോബ് പറഞ്ഞു: “യഹോവയുടെ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു.” ഉല്പത്തി 31:2. “അരാമ്യനായ ലാബാന്റെ അടുക്കൽ ദൈവം രാത്രിയിൽ സ്വപ്നത്തിൽ വന്നു.” ഉല്പത്തി 31:24. ഉല്പത്തി 37:5–9-ൽ യോസേഫിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ വായിക്കയും, പിന്നെ ഈജിപ്തിൽ അവ നിവൃത്തിയായതിന്റെ ആകർഷകമായ വിവരണം വായിക്കയും ചെയ്യുക.

> “ഗിബെയോനിൽ യഹോവ രാത്രിയിൽ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ ശലോമോന്നു പ്രത്യക്ഷനായി.” 1 രാജാക്കന്മാർ 3:5. ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ മഹത്തായ പ്രധാന പ്രതിമയും ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ തന്നേ നല്കപ്പെട്ടു; അതുപോലെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നാല് മൃഗങ്ങൾ മുതലായവയും. ഹെരോദ് ശിശുരക്ഷിതാവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, മിസ്രയീമിലേക്കു ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്നു യോസേഫിന് ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചു. മത്തായി 2:13.

> ‘അവസാന നാളുകളിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നു ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിൽനിന്ന് സകലജഡത്തിന്മേലും പകർന്നുകൊടുക്കും; നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും പ്രവചിക്കും; നിങ്ങളുടെ യുവാക്കൾ ദർശനങ്ങൾ കാണും; നിങ്ങളുടെ വൃദ്ധന്മാർ സ്വപ്നങ്ങൾ സ്വപ്നം കാണും.’ പ്രവൃത്തികൾ 2:17.

> “പ്രവചനത്തിന്റെ വരം—സ്വപ്നങ്ങളാലും ദർശനങ്ങളാലും—ഇവിടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലമാണ്; അവസാന നാളുകളിൽ അത് ഒരു അടയാളമായി നിലനിൽക്കുന്നതിന് മതിയായ രീതിയിൽ പ്രകടമാകേണ്ടതാണ്. ഇത് സുവിശേഷസഭയുടെ വരങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു.

> “അവൻ ചിലരെ അപ്പൊസ്തലന്മാരായി തന്നു; ചിലരെ പ്രവാചകന്മാരായി; ചിലരെ സുവിശേഷകന്മാരായി; ചിലരെ ഇടയന്മാരും ഉപദേശകന്മാരുമായി തന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ സമ്പൂർണീകരണത്തിനായി, ശുശ്രൂഷയുടെ പ്രവൃത്തിക്കായി, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആത്മീയ വർദ്ധനയ്ക്കായി.” എഫെസ്യർ 4:11, 12.

> “ദൈവം സഭയിൽ ചിലരെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; ഒന്നാമതായി അപ്പൊസ്തലന്മാരെയും, രണ്ടാമതായി പ്രവാചകന്മാരെയും, മുതലായവരെയും.” 1 കൊരിന്ത്യർ 7:28.

> “പ്രവചനങ്ങളെ നിരസിക്കരുതു.” 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 5:20. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 13:1; 21:9; റോമർ 12:6; 1 കൊരിന്ത്യർ 14:1, 24, 39 എന്നിവയും കാണുക. പ്രവാചകന്മാരോ പ്രവചനങ്ങളോ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയുടെ ആത്മീയവർദ്ധനയ്ക്കായുള്ളവയാണ്; സുവിശേഷകരും ഇടയന്മാരും ഉപദേശകരും ഇല്ലാതാകുന്നതിന് മുമ്പേ അവ ഇല്ലാതാകേണ്ടതാണെന്ന് തെളിയിക്കാനാകുന്ന യാതൊരു തെളിവും ദൈവവചനത്തിൽ നിന്ന് ഉത്പാദിപ്പിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ എതിർക്കുന്നവൻ പറയുന്നു: ‘വളരെയധികം കള്ളദർശനങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഉണ്ടായതിനാൽ, അത്തരത്തിലുള്ള യാതൊന്നിലും എനിക്കു വിശ്വാസം വെക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.’ സാത്താനു തന്റെ കള്ളാനുകരണം ഉണ്ടെന്നത് സത്യമാണ്. അവന്നു എല്ലായ്പ്പോഴും കള്ളപ്രവാചകന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; വഞ്ചനയുടെയും വിജയത്തിന്റെയും ഈ അവന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ അവരെ ഇപ്പോഴും നാം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതുമുണ്ട്. ഈവിധ പ്രത്യേക വെളിപ്പെടുത്തലുകളെ, കള്ളാനുകരണം നിലവിലുണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ നിരസിക്കുന്നവർ, അതേവിധം അല്പം കൂടി മുന്നോട്ടുപോയി, ദൈവം സ്വപ്നത്തിലൂടെയോ ദർശനത്തിലൂടെയോ മനുഷ്യന്നു ഒരിക്കലും തന്നെയെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നും നിഷേധിക്കാവുന്നതാണ്; കാരണം, കള്ളാനുകരണം എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനിന്നിരുന്നു.

> “സ്വപ്നങ്ങളും ദർശനങ്ങളും ദൈവം മനുഷ്യനോടു തന്നേത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയ മാർഗമാണ്. ഈ മാർഗത്തിലൂടെയാണ് അവൻ പ്രവാചകന്മാരോടു സംസാരിച്ചത്; സുവിശേഷസഭയുടെ ദാനങ്ങളിൽ പ്രവചനദാനം അവൻ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ‘അവസാനദിവസങ്ങളുടെ’ മറ്റു അടയാളങ്ങളോടൊപ്പം സ്വപ്നങ്ങളും ദർശനങ്ങളും അവൻ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” ആമേൻ.

> “മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിരീക്ഷണങ്ങളിലെ എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, എതിർപ്പുകളെ തിരുവെഴുത്തിനനുസൃതമായ രീതിയിൽ നീക്കിക്കളയുകയും, തുടർന്നുവരുന്നതിന് വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു.” — James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

## വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സ്വപ്നം

> “ദൈവം അദൃശ്യമായ ഒരു കൈകൊണ്ട് എനിക്കു ഏകദേശം പത്ത് ഇഞ്ച് നീളവും ആറു ഇഞ്ച് ചതുരവുമുള്ള, അത്യന്തം കൗശലത്തോടെ നിർമിച്ച ഒരു ചെറുപെട്ടി അയച്ചുതന്നതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു; അത് എബനിയും മുത്തുകളും കൗതുകകരമായി പതിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കിയതായിരുന്നു. ആ പെട്ടിയോടു ഒരു താക്കോൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നതുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉടൻ ആ താക്കോൽ എടുത്ത് പെട്ടി തുറന്നു; അപ്പോൾ, എന്റെ അതിശയത്തിനും വിസ്മയത്തിനും ഇടയിൽ, അതിൽ എല്ലാത്തരം രൂപങ്ങളിലുമുള്ളതും വലിപ്പങ്ങളിലുമുള്ളതുമായ രത്നങ്ങൾ, വജ്രങ്ങൾ, വിലയേറിയ കല്ലുകൾ, എല്ലാത്തരം അളവുകളിലും മൂല്യങ്ങളിലുമുള്ള സ്വർണ്ണ-വെള്ളി നാണയങ്ങൾ എന്നിവ നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അവ പെട്ടിയിലുടനീളം തങ്ങളുടേതായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ മനോഹരമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, അങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ട അവ സൂര്യനോടു മാത്രമേ തുല്യപ്പെടാവുന്ന പ്രകാശവും മഹത്വവും പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു.

> ഈ അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യം ഞാൻ മാത്രം ആസ്വദിക്കുക എന്നത് എന്റെ കടമയല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതി; അതിലെ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ ദീപ്തി, സൗന്ദര്യം, മൂല്യം എന്നിവകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം അത്യന്തം ആനന്ദഭരിതമായിരുന്നുവെങ്കിലും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അത് എന്റെ മുറിയിലെ ഒരു നടുവിലെ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു; ഈ ജീവിതത്തിൽ മനുഷ്യൻ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും മഹിമാപൂർണ്ണവും ദീപ്തിമാനും ആയ ദൃശ്യം കാണുവാൻ ആഗ്രഹമുള്ള ഏവരും വന്നു കാണാമെന്ന് അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.

> “ജനങ്ങൾ അകത്തു വരാൻ തുടങ്ങി; ആദ്യം എണ്ണം കുറവായിരുന്നു, എന്നാൽ പിന്നീട് അത് ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടമായി വർധിച്ചു. അവർ ആദ്യം ആ പെട്ടിക്കകത്ത് നോക്കുമ്പോൾ അതിശയിക്കുകയും ആനന്ദത്തോടെ മുഴങ്ങിക്കരയുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കാഴ്ചക്കാരുടെ എണ്ണം വർധിച്ചതോടെ, എല്ലാവരും ആ രത്നങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി; അവ പെട്ടിയിൽനിന്ന് പുറത്തെടുത്തു മേശമേൽ ചിതറിച്ചു. അപ്പോൾ ആ പെട്ടിയുടെയും രത്നങ്ങളുടെയും ഉടമ അവയെ വീണ്ടും എന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുമെന്നു ഞാൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി; അവ ചിതറിപ്പോകാൻ ഞാൻ അനുവദിച്ചാൽ, മുമ്പിലേതുപോലെ അവയെ വീണ്ടും പെട്ടിക്കകത്ത് അവയുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വെക്കാൻ എനിക്കൊരിക്കലും സാധിക്കയില്ലെന്നും ഞാൻ അനുഭവിച്ചു; ആ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറുപടി നൽകാൻ പ്രാപ്തയാകുകയില്ലെന്നും തോന്നി, കാരണം അത് അത്യന്തം മഹത്തായിരിക്കും. അപ്പോൾ ഞാൻ ജനങ്ങളോടു അവയെ തൊടരുതെന്നും, പെട്ടിയിൽനിന്ന് പുറത്തെടുക്കരുതെന്നും അപേക്ഷിച്ചു തുടങ്ങി; എന്നാൽ ഞാൻ എത്ര അധികം അപേക്ഷിച്ചുവോ, അത്ര അധികം അവർ അവയെ ചിതറിച്ചു; ഇപ്പോഴോ അവ മുറിയൊട്ടാകെ, നിലത്തിന്മേലും മുറിയിലെ എല്ലാ സാധനങ്ങളിന്മേലും എല്ലാടവും ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.”

> “അപ്പോൾ, യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളും നാണയങ്ങളും ഇടയിൽ അവർ എണ്ണമറ്റ അളവിൽ കള്ളരത്നങ്ങളും കള്ളനാണയങ്ങളും ചിതറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അവരുടെ നീചമായ പെരുമാറ്റത്തിലും നന്ദികെട്ട പ്രവൃത്തിയിലും എനിക്ക് അത്യന്തം ക്രോധമുണ്ടായി; അതിനാൽ ഞാൻ അവരെ അതിനായി ശാസിക്കുകയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു; എന്നാൽ ഞാൻ എത്ര അധികം ശാസിച്ചുവോ, അത്ര അധികം അവർ യഥാർത്ഥവയുടെ ഇടയിൽ കള്ളരത്നങ്ങളും കള്ളനാണയങ്ങളും ചിതറിച്ചു.”

> “അപ്പോൾ എന്റെ ദേഹാത്മാവിൽ ഞാൻ അത്യന്തം വിഷണ്ണനായി, അവരെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു തള്ളിക്കളയുന്നതിനായി ദേഹബലം പ്രയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി; എന്നാൽ ഞാൻ ഒരാളെ പുറത്തേക്കു തള്ളിക്കളയുമ്പോൾ, മറ്റുമൂന്ന് പേർ അകത്തു കടന്ന് മാലിന്യവും മരച്ചുരണ്ടലും മണലും എല്ലാതരം ചവറുകളും കൊണ്ടുവന്നു, അങ്ങനെ അവർ സത്യമായ രത്നങ്ങളെയും വജ്രങ്ങളെയും നാണയങ്ങളെയും ഓരോന്നായി മൂടിക്കളഞ്ഞു; അവയൊക്കെയും ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞുപോയി. അവർ എന്റെ ചെറുപെട്ടിയും കീറി തുണ്ടുതുണ്ടാക്കി, അതിനെ ചവറിനിടയിൽ ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു. എന്റെ ദുഃഖത്തെയും ക്രോധത്തെയും ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു. ഞാൻ പൂർണ്ണമായി നിരുത്സാഹനും ധൈര്യക്ഷയനുമായി, ഇരുന്നു കരഞ്ഞു.”

> “ഇങ്ങനെ എന്റെ വലിയ നഷ്ടത്തെയും ഉത്തരവാദിത്വത്തെയും കുറിച്ചു ഞാൻ കരഞ്ഞും വിലപിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ദൈവത്തെ ഓർത്തു, അവൻ എനിക്കു സഹായം അയച്ചുതരണമെന്നു ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഉടൻതന്നെ വാതിൽ തുറന്നു, ഒരു മനുഷ്യൻ മുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും അതിൽനിന്നു പുറത്തേക്കു പോയി. അവൻ കൈയിൽ ഒരു പൊടി തൂവാലയുമായി ജനാലകൾ തുറന്നു, മുറിയിലെ പൊടിയും ചവറും തൂത്തു നീക്കിത്തുടങ്ങി.”

> “അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരത്തിനിടയിൽ ചില അമൂല്യരത്നങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുകയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, അവൻ വിട്ടുനിൽക്കണമേ എന്നു ഞാൻ അവനോടു നിലവിളിച്ചു അപേക്ഷിച്ചു.

> “ഭയപ്പെടേണ്ടാ” എന്ന് അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു; കാരണം അവൻ “അവരെ പരിപാലിക്കും.”

> “അപ്പോൾ, അവൻ മണ്ണും മാലിന്യവും, കള്ളരത്നങ്ങളും വ്യാജനാണയങ്ങളും തൂത്തുനീക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം മേഘംപോലെ ഉയർന്ന് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കുപോയി, കാറ്റ് അവയെ പറത്തി നീക്കി. ആ തിരക്കിനിടയിൽ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചു; ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ, മാലിന്യം മുഴുവനും അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. അമൂല്യരത്നങ്ങൾ, വജ്രങ്ങൾ, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും ഉള്ള നാണയങ്ങൾ, മുറിയൊട്ടാകെ ധാരാളമായി ചിതറിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.”

> “അതിനുശേഷം അവൻ മേശപ്പുറത്ത് മുമ്പത്തേതിനെക്കാൾ വളരെ വലുതും അത്യന്തം മനോഹരവും ആയ ഒരു പെട്ടകം വെച്ചു; പിന്നെ രത്നങ്ങളും വജ്രങ്ങളും നാണയങ്ങളും കൈപ്പിടിയോളം വീതം ചേർത്തുകൂട്ടി, ഒന്നുപോലും ശേഷിക്കാതിരിക്കുമാറ് അവയെ ആ പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ എറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു; എങ്കിലും ചില വജ്രങ്ങൾ ഒരു സൂചിയുടെ അഗ്രത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നില്ല.”

> അതിനുശേഷം അവൻ എന്നെ ‘വന്നു നോക്കുക’ എന്നു വിളിച്ചു.

> “ഞാൻ പേടകത്തിനകത്ത് നോക്കി; എന്നാൽ ആ കാഴ്ചകൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ മിന്നിമറഞ്ഞുപോയി. അവ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന മഹത്വത്തേക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് അധികം പ്രഭയോടെ തിളങ്ങി. അവയെ ചിതറിച്ചുവിട്ട് പൊടിയിൽ ചവിട്ടിമെതിച്ച ആ ദുഷ്ടന്മാരുടെ കാലുകൾകൊണ്ട് മണലിൽ അവ നന്നായി മിനുക്കപ്പെട്ടതാകുമെന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു. അവയെ അതിൽ ഇട്ട മനുഷ്യൻ അനുഭവിച്ച പ്രയാസത്തിന്റെ യാതൊരു ദൃശ്യമാന ചിഹ്നവും ഇല്ലാതെ, ഓരോന്നും തന്റെ സ്ഥാനത്ത്, അത്യന്തം മനോഹരമായ ക്രമത്തിൽ, പേടകത്തിനകത്ത് നിരത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിയായ ആനന്ദത്തോടെ ഞാൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു; ആ വിളിയാൽ ഞാൻ ഉണർന്നു.” Early Writings, 81–83.

## ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ അടിക്കുറിപ്പുകൾ

> “‘പെട്ടകം’ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനോടു സംബന്ധിക്കുന്ന, ലോകത്തിന്നു പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു സഹോദരൻ മില്ലർക്കു നൽകപ്പെട്ട ബൈബിളിലെ മഹാസത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “‘ചാവി ചേർത്തിരുന്നത്’ പ്രവചനവചനത്തെ അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനിച്ച രീതി തന്നെയായിരുന്നു—തിരുവെഴുത്തിനെ തിരുവെഴുത്തിനോടു താരതമ്യം ചെയ്യുക—ബൈബിൾ തന്നെയാണ് തന്റെ സ്വന്തം വ്യാഖ്യാതാവ്. ഈ ചാവിയാൽ ബ്രദർ മില്ലർ ‘പെട്ടകം,’ അഥവാ ലോകത്തോടുള്ള വരവിന്റെ മഹാസത്യത്തെ, തുറന്നു.”

> “‘ജനങ്ങൾ അകത്തേക്കു വരുവാൻ തുടങ്ങി; ആദ്യം എണ്ണം കുറവായിരുന്നു, എന്നാൽ ക്രമേണ അത് ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടമായി വർധിച്ചു.’ സഹോദരൻ മില്ലറും മറ്റെത്രയോ കുറച്ചുപേരും ആദ്യം ആഗമനോപദേശം പ്രസംഗിച്ചപ്പോൾ അതിന് വളരെ ചെറുതായൊരു സ്വാധീനമാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; അതുമൂലം വളരെ കുറച്ചുപേരേ ഉണർന്നു എഴുന്നേറ്റുള്ളു. എന്നാൽ 1840 മുതൽ 1844 വരെ, അത് എവിടെയെല്ലാം പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടുവോ അവിടെയെല്ലാം മുഴുവൻ സമൂഹവും ഉണർന്നു കലങ്ങി.”

> ‘എല്ലാ തരങ്ങളിലും വലിപ്പങ്ങളിലുമുള്ള’ ‘രത്നങ്ങൾ, വജ്രങ്ങൾ മുതലായവ,’ ‘പെട്ടിയിലെ അവയുടെ അവസ്ഥാനുസൃത സ്ഥാനങ്ങളിൽ അതീവ മനോഹരമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്,’ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ, [Malachi 3:17,] എല്ലാ സഭകളിൽ നിന്നുള്ളവരെയും, ജീവിതത്തിലെ ഏകദേശം എല്ലാ നിലകളിലും സാഹചര്യങ്ങളിലുമുള്ളവരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുകയും, സത്യത്തിന്റെ വിശുദ്ധ കാര്യത്തിൽ തങ്ങളുടേതായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ധീരമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ ക്രമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ സ്വന്തം കടമയിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുകയും, ദൈവസന്നിധിയിൽ വിനയത്തോടെ നടന്നു വരികയും ചെയ്തതിനാൽ, ‘അവർ ലോകത്തിന്നു വെളിച്ചവും മഹത്വവും പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു’; അതിന് തുല്യം അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കാലത്തെ സഭ മാത്രമായിരുന്നു. ആ സന്ദേശം, [Revelation 14:6, 7] കാറ്റിന്റെ ചിറകുകളിൽപോലെ, പ്രസരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ‘വരുവിൻ, എല്ലാം ഇപ്പോൾ സജ്ജമായിരിക്കുന്നു’ എന്ന ക്ഷണം, [Luke 14:17.] ശക്തിയോടും ഫലപ്രാപ്തിയോടും കൂടെ പരന്നു.

> “പറക്കുന്ന ദൂതൻ [വെളിപ്പാടു 14:6, 7.] ആദ്യം നിത്യസുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി, ‘ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുവിൻ, അവന്നു മഹത്വം കൊടുപ്പിൻ; എന്തെന്നാൽ അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടം വന്നിരിക്കുന്നു’ എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, പിന്നീടത് എതിർക്കുകയും പരിഹസിക്കുകയും, അല്പസമയം മുമ്പ് അവരെ സന്തോഷത്തോടെ നിറച്ചിരുന്ന സത്യത്തെ നിന്ദിച്ചു പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്ത പലരും, യേശുവിന്റെ വരവിനെയും പുനഃസ്ഥാപനത്തെയും കണ്ട് ആനന്ദഘോഷം മുഴക്കിയിരുന്നു. അവർ രത്നങ്ങളെ കലക്കി ചിതറിച്ചു. ഇതു നമ്മെ 1844-ലെ ശരത്കാലത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു; അപ്പോഴാണ് ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലം ആരംഭിച്ചത്. ഇതു ശ്രദ്ധിക്കൂ: ഒരിക്കൽ ‘ആനന്ദഘോഷം മുഴക്കിയവരായിരുന്നു’ രത്നങ്ങളെ കലക്കി ചിതറിച്ചത്. 1844 മുതൽ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ഇങ്ങനെ ഫലപ്രദമായി ചിതറിക്കുകയും അവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെയ്തവർ, ഒരിക്കൽ സത്യം പ്രസംഗിക്കുകയും അതിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തവരല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ല; എന്നാൽ പിന്നീട് അവർ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയും, ഞങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞ അഡ്വെന്റ് അനുഭവത്തിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയും നിഷേധിച്ചിരിക്കുന്നു.”

> “1844-ലെ ഏഴാം മാസത്തിലെ അർദ്ധരാത്രി ഘോഷത്തിനുശേഷം കുറെ മാസങ്ങളോളം സഹോദരൻ മില്ലറുടെ സാക്ഷ്യം ഇതായിരുന്നു: വാതിൽ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നു; സമയത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിച്ചതിൽ നാം ശരിയായിരുന്നുവെന്നും. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം Advent Herald മുഖേന തന്റെ സഹോദരന്മാരെ ഉറച്ചുനിൽക്കുവാനും, ക്ഷമയോടെ ഇരിക്കുവാനും, പരസ്പരം വിരോധിച്ചു പിറുപിറുക്കാതിരിക്കുവാനും പ്രബോധിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ സമയത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിച്ചതിനായി ദൈവം വേഗത്തിൽ അവരെ നീതീകരിക്കുമെന്നുമായിരുന്നു. ഈ രീതിയിൽ, ആ ‘രത്നങ്ങൾ’ സംബന്ധിച്ച തന്റെ ‘ഉത്തരവാദിത്വം’ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അതു ‘അപരിമിതമായിരിക്കും’ എന്ന ബോധത്തോടുകൂടി, അവർക്കുവേണ്ടി അദ്ദേഹം അപേക്ഷിച്ചു.”

> യഥാർത്ഥവയുടെ ഇടയിൽ ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന ‘കള്ളരത്നങ്ങളും വ്യാജനാണയവും’ 1844-ൽ വാതിൽ അടഞ്ഞതുമുതൽ ഉണ്ടായ വ്യാജമനസ്സാന്തരിതരെയോ, അഥവാ ‘അന്യശിശുക്കളെയോ’ [ഹോശേയ 5:7.] വ്യക്തമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> ചിതറിപ്പോയ ‘രത്നങ്ങളും,’ ‘വജ്രങ്ങളും,’ ‘നാണയങ്ങളും’ ശേഖരിക്കപ്പെട്ട, ‘മുമ്പത്തേതിനെക്കാൾ വളരെ വലുതും അധികം മനോഹരവും ആയ രണ്ടാമത്തെ പെട്ടി,’ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടം ശേഖരിക്കപ്പെടുന്ന ജീവനുള്ള വർത്തമാനസത്യത്തിന്റെ വിശാല മണ്ഡലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നവർ 144,000 പേരാകും, അവരൊക്കെയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ഉള്ളവരായിരിക്കും. ആ വിലയേറിയ വജ്രങ്ങളിൽ ഒന്നു പോലും അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെടുകയില്ല. ചിലത് ‘ഒരു സൂചിയുടെ അഗ്രത്തേക്കാൾ വലുതല്ല’ എങ്കിലും, ദൈവം തന്റെ രത്നങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന ഈ ദിവസത്തിൽ അവ അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ പുറത്താക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുകയില്ല. [മലാഖി 3:16–18.] അവൻ തന്റെ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു, ലോത്തെ സൊദോമിൽ നിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നതുപോലെ, അവരെ വേഗത്തിൽ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ഇടയാക്കാൻ കഴിയും. ‘കർത്താവു ഭൂമിയിൽ ഒരു സംക്ഷിപ്ത പ്രവൃത്തി നടത്തും.’ ‘അവൻ അതിനെ നീതിയിൽ ചുരുക്കി തീർക്കും.’ റോമർ 9:28 കാണുക.

> “‘മാലിന്യവും തുരുമ്പുതുരന്ന കഷണങ്ങളും, മണലും എല്ലാത്തരത്തിലുള്ള മാലിന്യങ്ങളും,’ 1844-ലെ ശരത്കാലം മുതൽ രണ്ടാം വരവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട വിവിധവും അനേകവുമായ തെറ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇവിടെ അവയിൽ ചിലത് ഞാൻ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്താം.

> “1. അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതിനു തൽക്ഷണം പിന്നാലെ ചില ‘ഇടയന്മാർ’ ദർപ്പത്തോടെ സ്വീകരിച്ച നിലപാട് ഇതായിരുന്നു: ഏഴാംമാസ പ്രസ്ഥാനത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഗൗരവപൂർണ്ണമായ ഉരുകിച്ചെയ്യുന്ന ശക്തി മെസ്മെറിക് സ്വാധീനമത്രേ. ഈ നിലപാട് ആദ്യം സ്വീകരിച്ചവരിൽ ജോർജ് സ്റ്റോഴ്‌സ് ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 1844-ന്റെ അവസാന ഭാഗത്തിൽ, അന്ന് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന Midnight Cry-യിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ കാണുക. 1845-ലെ വസന്തകാലത്ത് നടന്ന Albany Conference-യിൽ J. V. Himes പറഞ്ഞു: ഏഴാംമാസ പ്രസ്ഥാനം ഏഴ് അടി ആഴമുള്ള മെസ്മെറിസം ഉലവാക്കി. ആ സമ്മേളനത്തിൽ സന്നിഹിതനായും ആ പരാമർശം കേട്ടവനായും ഒരാളിൽ നിന്നാണ് ഇതു ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. ഏഴാംമാസ ഘോഷത്തിൽ സജീവ പങ്കെടുത്ത മറ്റുചിലർ പിന്നീട് ആ പ്രസ്ഥാനം പിശാചിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും പ്രവൃത്തിയെ പിശാചിനോടു ചാരത്തുന്നത് നമ്മുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ കാലത്ത് ദൈവദൂഷണമായിരുന്നു; ഇന്നും അതു ദൈവദൂഷണമാകുന്നു.”

> “2. നിശ്ചിത സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അനേകം പരീക്ഷണങ്ങൾ. 2300 ദിവസങ്ങൾ 1844-ൽ അവസാനിച്ചതിനാൽ, അവയുടെ അവസാനത്തിനായി പല വ്യക്തികളും പലവിധ സമയങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ ‘അതിര്‍ക്കല്ലുകൾ’ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതോടെ സമസ്ത അഡ്വന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്മേൽ അന്ധകാരവും സംശയവും വീഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു.

> “3. ആത്മീയവാദം അതിന്റെ സമസ്ത വിചിത്രാഭാസങ്ങളോടും അതിരുവിട്ട പ്രകടനങ്ങളോടും കൂടെ. മരണത്തിന്റെ ഭീകരപ്രവർത്തി നിർവഹിച്ച പിശാചിന്റെ ഈ കപടയുക്തി, ‘മരച്ചുരണ്ടുകൾ’ എന്നും ‘എല്ലാതരം മാലിന്യങ്ങൾ’ എന്നും അത്യന്തം യോജിച്ചവിധത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആത്മീയവാദത്തിന്റെ വിഷം കുടിച്ചവരിൽ അനേകർ, ഞങ്ങളുടെ മുൻകാല അഡ്വെന്റ് അനുഭവത്തിന്റെ സത്യത സമ്മതിച്ചിരുന്നു; ഈ വസ്തുതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, 1843-ലും 1844-ലും ഉണ്ടായ മഹത്തായ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ ദൈവം നയിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചതിന്റെ സ്വാഭാവിക ഫലമായിരുന്നു ആത്മീയവാദം എന്നു പലരെയും വിശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ‘നശിപ്പിക്കുന്ന വിധർമ്മങ്ങൾ രഹസ്യമായി കൊണ്ടുവരികയും, തങ്ങളെ വീണ്ടെടുത്ത കർത്താവിനെപ്പോലും നിഷേധിക്കയും ചെയ്യുന്നവരെ’ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പത്രോസ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘അവരാൽ സത്യത്തിന്റെ മാർഗം ദുഷിക്കപ്പെടും.’”

> “4. ‘പ്രവാചകനായ ഏലിയാവു’ എന്നു സ്വയം അവകാശപ്പെട്ട എസ്. എസ്. സ്നോ” ഈ മനുഷ്യൻ തന്റെ വിചിത്രവും നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതുമായ ജീവിതഗതിയിൽ, ഈ മരണപ്രവർത്തിയിലും തന്റെ പങ്ക് വഹിച്ചിരിക്കുന്നു; അവന്റെ നടപ്പുമുറി, കാത്തിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധന്മാർക്കുള്ള സത്യസ്ഥാനത്തെ അനേകം സത്യസന്ധരായ ആത്മാക്കളുടെ മനസ്സുകളിൽ അപകീർത്തിക്കു വിധേയമാക്കുവാൻ പ്രവണത കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

> പിശകുകളുടെ ഈ പട്ടികയിലേക്ക് ഞാൻ ഇനിയും അനേകം കാര്യങ്ങൾ ചേർക്കാനാകുന്നു; ഉദാഹരണമായി, വെളിപ്പാട് 20:4, 7-ലെ ‘ആയിരം വർഷം’ കഴിഞ്ഞകാലത്തിലാണെന്നത്, വെളിപ്പാട് 7:4; 14:1-ലെ 144,000, ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം ‘എഴുന്നേറ്റ് കല്ലറകളിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നവർ,’ പ്രവൃത്തിയില്ലായ്മയുടെ സിദ്ധാന്തം, ശിശുക്കളുടെ നാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തം, മുതലായവ മുതലായവ.

> “ഈ പിശകുകൾ അത്യന്തം പരിശ്രമപൂർവം പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; കാത്തിരിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിന്മേൽ അവ അത്ര ശക്തിയായി നിർബന്ധിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, സഹോദരൻ മില്ലർ ആ സ്വപ്നം കണ്ട സമയത്ത് യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങൾ ‘കാണാതാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു’; അതുകൊണ്ട് പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകൾ പ്രസക്തമായി—‘ന്യായം പിന്നോട്ടു തിരിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; നീതി ദൂരെയായി നിൽക്കുന്നു,’ എന്നിവ തുടങ്ങിയവ. യെശയ്യാവു 59:14 കാണുക. അന്നത്തെ സമയത്ത് ഈ രാജ്യത്ത് നിലവിലുള്ള സത്യത്തിന്റെ കാര്യം പിന്താങ്ങിയ ഒരു അഡ്വെന്റ് പത്രവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചെറിയ കൂട്ടത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ നിലപാട് പ്രതിരോധിച്ച അവസാന പത്രം The Day-Dawn ആയിരുന്നു; എന്നാൽ കർത്താവ് ബ്രോ. മില്ലർക്കു ഈ സ്വപ്നം നല്കുന്നതിന് നിരവധി മാസങ്ങൾ മുമ്പേ അതും നിലച്ചുപോയി; അതിന്റെ അവസാന മരണപ്പോരാട്ടത്തിൽ, ക്ഷീണിച്ചും നെടുവീർപ്പിട്ടും നിന്ന വിശുദ്ധന്മാരുടെ അന്തിമ വിടുതലിന്റെ സമയമായി, അന്ന് ഭാവിയിൽ ഇനിയും മുപ്പത് വർഷം ദൂരെയായിരുന്ന 1877-ലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുകയും ചെയ്തു. അയ്യോ! അയ്യോ! ഈ ദുഃഖകരമായ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു സഹോദരൻ മില്ലർ തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ‘ഇരുന്നു കരഞ്ഞു’ എന്നതിൽ അതിശയമൊന്നുമില്ല.”

> “1849 ഡിസംബർ 22-ന് സഹോദരൻ മില്ലർ മരണത്തിൽ കണ്ണടച്ചു; ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ താഴെപ്പറയുന്ന വാക്കുകൾ നിവർത്തിച്ചു: ‘ആ തിരക്കിനിടെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചു.’ ഈ അത്ഭുതകരമായ നിവൃത്തീകരണം അത്ര വ്യക്തമാണ്; അത് ആരും കാണാതെ പോവുകയില്ല.”

> “പെട്ടകം എന്നത് സഹോദരൻ മില്ലർ ലോകത്തോടു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രണ്ടാം വരവിന്റെ സത്യത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയാൽ അതു രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ. [Matthew 25:1–11.] ഒന്നാമത്, സമയം, 1843; രണ്ടാമത്, താമസകാലം; മൂന്നാമത്, അർധരാത്രിയിലെ ഘോഷം, ഏഴാം മാസം, 1844-ൽ; നാലാമത്, അടഞ്ഞ വാതിൽ. 1843 മുതൽ രണ്ടാം വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പത്രങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടുള്ള ആരും, സഹോദരൻ മില്ലർ ആഗമനചരിത്രത്തിലെ ഈ നാല് പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ പ്രബോധിപ്പിച്ചിരുന്നുവെന്ന കാര്യം നിഷേധിക്കയില്ല. സത്യത്തിന്റെ ഈ സമന്വയപൂർണ സംവിധാനമോ ‘പെട്ടകമോ’, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം അനുഭവം തള്ളിക്കളഞ്ഞും, തങ്ങൾ തന്നേ സഹോദരൻ മില്ലറോടുകൂടെ അത്യന്തം നിർഭയമായി ലോകത്തോടു പ്രസംഗിച്ച സത്യങ്ങളെത്തന്നെ നിഷേധിച്ചും ചെയ്തവരാൽ കീറി തുണ്ടുകളാക്കി, അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരത്തിനിടയിൽ ചിതറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

> “അപ്പോൾ സഭ ശുദ്ധമായിരിക്കും; തങ്ങൾ ചെയ്ത എല്ലാ തെറ്റുകളും കുറവുകളും പാപങ്ങളും ഏറ്റുപറഞ്ഞതും, അവ ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്താൽ കഴുകിക്കളയപ്പെട്ടതും മായിച്ചുകളയപ്പെട്ടതുമായതിനാൽ, അവർ ‘ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പാകെ കുറ്റമില്ലാത്തവരായി’ ഇരിക്കും; ‘കലങ്കമോ ചുളിവോ അഥവാ അത്തരത്തിലുള്ള യാതൊന്നുമില്ലാത്തവരായി’ ഇരിക്കും. അപ്പോൾ അവർ ‘മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന മഹത്വത്തിന്റെ പത്തിരട്ടി മഹത്വത്തോടെ’ പ്രകാശിക്കും.” ജെയിംസ് വൈറ്റ്, ഓസ്വീഗോ, മേയ്, 1850.

Back to Articles