Article

# റோம் ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു - സംഖ്യ പതിനൊന്ന്

പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗം മനസ്സിലാക്കുക: 2001 സെപ്റ്റംബർ 11, ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിനായുള്ള അന്തിമ പരിശോധനാപ്രക്രിയയും

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2024

Formats

PDF
Word

1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ാം തീയതി മില്ലർ സ്വീകരിച്ച നിയമങ്ങളെ സ്ഥിരീകരിച്ചതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷം, കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായവർക്ക്, യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാരം, Future for America സ്വീകരിച്ച പ്രവാചക തത്ത്വങ്ങൾ പിന്നത്തെ മഴയുടെ സത്യമായ ബൈബിള്‍പരമായ രീതിശാസ്ത്രമാണെന്ന് കാണപ്പെട്ടു. വിശുദ്ധചരിത്രത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാരം, പരിഷ്കാരരേഖയ്ക്ക് മീതെ പരിഷ്കാരരേഖ പ്രയോഗിച്ചതിലൂടെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന്റെ ഒരു ആവർത്തനമായിരുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

വെളിപ്പാട് പത്താമദ്ധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ 1840-ൽ ഇറങ്ങി വന്നതുപോലെ, അദ്ദേഹം 2001-ൽ തന്റെ ഇറങ്ങിവരുവിനെ പ്രതീകാത്മകമായി മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നതായി അവർ കണ്ടു. ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം നിറവേറിയപ്പോൾ ഇരു ദൂതന്മാരും ഇറങ്ങി വന്നു. തുടർന്ന്, ആ പ്രവർത്തനരീതിയുടെ ഫലപ്രാപ്തിക്കു പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പ്രതികരിച്ചതിനാൽ പ്രസ്ഥാനം വളർന്നു. കാലാവസാനത്തിൽ, 1989-ൽ, ലവോദിക്ക്യസ്ഥിതിയിലുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്ത്വം മറികടക്കപ്പെട്ടു; ഇപ്പോൾ ആ സഭ തന്റെ അന്തിമ പരിശോധനാ പ്രക്രിയയിൽ പ്രവേശിച്ചു, കർത്താവ് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം തന്റെ അന്ത്യദിന വക്താക്കളായി തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ.

അവസാന ദിവസങ്ങൾക്കായി നൽകിയ നിയമങ്ങളിൽ ഒരു പ്രഥമനിയമം പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിമുഖ പ്രയോഗമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ സംഭവത്തെ അത്യന്തം വ്യക്തമായി പിന്തുണച്ചിരുന്ന മൂന്നു കഷ്ടങ്ങളുടെ ത്രിമുഖ പ്രയോഗം അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. ആ സത്യം സത്യസന്ധമായി പരിശോധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളാൽ യിരെമ്യാവിന്റെ “പഴയ പാതകളിലേക്കു” അന്നു നയിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നവർ, പ്രവചനപരമായ നിവൃത്തിയെയും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനമംഗീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളുടെ സാധുതയെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ പയനിയർ ബോധ്യം ഇസ്ലാമിനെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് കാണപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ രാജാവായി കള്ളപ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ് കാണപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രത്തിൽ ഇസ്ലാം റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെ ആക്രമിക്കുമായിരുന്നു; അവരുടെ യുദ്ധരീതി പ്രത്യേകിച്ച് പെട്ടെന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായും പ്രഹരിക്കുന്നതായാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നത്. ആ പ്രസക്തിയിൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ അതേ യുദ്ധരീതിയുതന്നെ “assassin” എന്ന പദത്തിന്റെ വ്യുത്പത്തിശാസ്ത്രപരമായ വേരുകൾ നൽകുന്നതായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രത്തിൽ ഇസ്ലാം റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ മുറിവേൽപ്പിക്കുമായിരുന്നു; കൂടാതെ ആ കാലയളവ് നൂറ്റമ്പത് വർഷത്തെ ഒരു സമയപ്രവചനത്തിന്റെ രേഖയ്ക്കുകീഴിൽ സമാപിച്ചു. ആ സമയപ്രവചനം 1449 ജൂലൈ 27-ന് അവസാനിച്ചപ്പോൾ, രണ്ടാം കഷ്ടത്തിന്റെ സമയപ്രവചനവും ചരിത്രവും ആരംഭിച്ചു.

അത് മറ്റൊരു കാല-പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭമായിരുന്നു — മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും — അത് 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിച്ചു. ആ ചരിത്രത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവാചക പ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച ഭരണാധികാരി ഒട്ട്മാൻ ആയിരുന്നു; ഒന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ചരിത്രത്തിൽ മുഹമ്മദിലൂടെ അവൻ മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒമ്പതാം അധ്യായം പറയുന്നത്, രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഇസ്ലാം റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ കൊല്ലുമെന്നാണ്. അവർ ഇപ്പോഴും അപ്രതീക്ഷിതവും മുന്നറിയിപ്പില്ലാത്തതുമായ ആക്രമണം നടത്തുന്ന യുദ്ധരീതി പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; എന്നാൽ ആ ചരിത്രത്തിലായിരുന്നു ആദ്യമായി വെടിമരുന്നു കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുകയും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തത്. അതിനാൽ, രണ്ടാം കഷ്ടത പ്രതിനിധീകരിച്ച യുദ്ധരീതി, ഘാതകന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ആക്രമണത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രീതിയോടൊപ്പം, സ്ഫോടകവസ്തുക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം കഷ്ടം സ്ഫോടകവസ്തുക്കളാൽ റോമിന്റെ ആത്മീയ സൈന്യങ്ങളെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ബാധിച്ചു. ആ സംഭവം പ്രവചനസത്യത്തിന്റെ അനേകം രേഖകളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; എങ്കിലും അത് ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം കഷ്ടത്തെയും സംബന്ധിച്ചിരുന്ന മുമ്പത്തെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ മേൽ വ്യക്തമായി സ്ഥാപിതമായിരുന്നു. ആ സംഭവം വ്യക്തമായി പ്രകടമാക്കിയത്, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ലെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ശക്തിപ്പെടൽ, അന്ന് രണ്ടാം കഷ്ടമായ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം നിറവേറുകയും വെളിപ്പാട് പത്ത്‌ലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരികയും ചെയ്തതുപോലെ, മൂന്നാം കഷ്ടമായ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവചനം വന്നപ്പോൾ, ആ തീയതിയിൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം അടയാളപ്പെടുത്തിയുവെന്നതാണ്.

> “ന്യൂയോർക്ക് ഒരു പ്രളയതരംഗംകൊണ്ട് തൂത്തുവാരപ്പെടുമെന്ന് ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചുവെന്ന വാക്ക് ഇപ്പോഴോ ഉയരുന്നത്? ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവിടെ നിലപ്പുറത്തിനുമുകളിൽ നിലപ്പുറം ഉയർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങളെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ‘ഭൂമിയെ ഭയങ്കരമായി കുലുക്കുവാൻ കർത്താവ് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ എന്തൊരു ഭീകരദൃശ്യങ്ങളാകും സംഭവിക്കുക! അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് 18:1–3 ലെ വാക്കുകൾ നിവൃത്തിയാകും’ എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനെട്ടാം അധ്യായം മുഴുവനും ഭൂമിയിൽ വരുവാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. എന്നാൽ ന്യൂയോർക്കിന്മേൽ പ്രത്യേകമായി എന്തു വരാനിരിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് പ്രത്യേക വെളിച്ചമൊന്നുമില്ല; എങ്കിലും ഒരുദിവസം അവിടെയുള്ള ആ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവശക്തിയുടെ തിരിവിലും മറിവിലും തകർന്നു വീഴും എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. എനിക്ക് ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നത് നാശം ലോകത്തിലുണ്ടെന്നതാണ്. കർത്താവിൽനിന്നുള്ള ഒരു വാക്ക്, അവന്റെ മഹാശക്തിയുടെ ഒരു സ്പർശം—അപ്പോൾ ഈ ഭീമാകാര നിർമ്മിതികൾ വീണുപോകും. നമുക്കു സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്തത്ര ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” Review and Herald, July 5, 1906.

അപ്പോൾ, കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്നവർക്ക്, Future for America എന്ന പ്രസ്ഥാനം മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സമാന്തരമായി ദൃശ്യമായി. അതിനുശേഷം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ഇസ്‌ലാം ആ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമായി മാറി. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ അന്ത്യമഴ എത്തിച്ചേരുമെന്നതു പ്രചോദനം വ്യക്തമായി ഉപദേശിച്ചു.

> “അന്ത്യമഴ ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിന്റെ മേൽ പെയ്യേണ്ടതാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വരേണ്ടതാണ്; അവന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയൊക്കെയും പ്രകാശിതമാകേണ്ടതാണ്.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഏപ്രിൽ 21, 1891.

യൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം പിന്നാക്കമഴയെക്കുറിച്ചുള്ള വിപുലമായ ബോധ്യം തുറന്നുകാട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ, പിന്നാക്കമഴയുടെ ഒരു പ്രധാന അവലംബബിന്ദുവായ യോവേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലേക്കു അവൻ തന്റെ ജനത്തെ നയിച്ചു. അന്നേരം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷം ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നിരുന്ന ആ പുരുഷന്മാരിൽ ചിലർ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ഉണർവ്വിലേക്കു നയിക്കുന്നതിനു മുമ്പായി ദൈവത്തിന്റെ മുന്തിരിവള്ളിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന യോവേലിലെ കീടങ്ങൾ ഇസ്‌ലാമിനെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്നു നിർണയിച്ചു. ആ കീടങ്ങൾ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നതു അവർ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അല്ലെങ്കിൽ കാണാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

മൂന്നു കഷ്ടതകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവചനത്തിന് ത്രിവിധ പ്രയോഗമുണ്ടെന്ന് അംഗീകരിച്ചതിനാൽ ഉണ്ടായ ശക്തമായ വെളിച്ചം, ആ കീടങ്ങൾ ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന അവരുടെ അവകാശവാദത്തിന് വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു താർക്കിക പിന്തുണ കൂടി ചേർത്തു. എല്ലായ്പ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരിക്കൽ ഒരു സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ, ആ വ്യാജ ഉപപത്തി നിലനിറുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ തിരുവെഴുത്തുകൾ വികലമായി തിരിക്കപ്പെടുന്നു. തങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് നിലനിറുത്താനുള്ള പ്രവർത്തനത്തിൽ, തരംയും പ്രതിതരവും എന്ന സിദ്ധാന്തം അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ലെന്നത് അവർ തെളിയിച്ചു.

ദൈവശാസ്ത്രപരവും ബൈബിള്‍ അധ്യയനപരവുമായ പഠനങ്ങളില്‍, “type” എന്നും “antitype” എന്നും ഉള്ള പദങ്ങള്‍ രണ്ട് ഘടകങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ ഒരു ബന്ധത്തെ വിവരണം ചെയ്യുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അവയില്‍ ഒന്നിന് മറ്റേതിനെ മുന്‍കൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുകയോ മുന്‍നിഴലാക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. ഈ ആശയം സാധാരണമായി “shadow” എന്നും “substance” എന്നും പറയുന്ന വിപുലമായ വിഭാഗങ്ങളുടെ പരിധിക്കുള്ളില്‍പ്പെടുന്നു.

ഒരു ടൈപ്പ് എന്നത് പഴയ നിയമത്തിലെ ഒരു സംഭവം, വ്യക്തി, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥാപനമാണ്; അത് പുതിയ നിയമത്തിലെ അതിനൊത്ത ഒരു സംഭവം, വ്യക്തി, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥാപനത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുകയോ നിഴലായി മുൻകൂട്ടി കാണിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. അത് ഒരു പ്രതീകാത്മക മുൻസൂചനയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആന്റിടൈപ്പ് എന്നത് ടൈപ്പിന്റെ നിവൃത്തിയെയോ യാഥാർഥ്യസാക്ഷാത്കാരത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ടൈപ്പ് മുൻകൂട്ടി നിഴലാക്കി കാണിച്ച യാഥാർഥ്യം അതാണ്. “നിഴൽ” എന്നും “സാരം” എന്നും പറയുന്ന ആശയം, ടൈപ്പും ആന്റിടൈപ്പും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തോട് സമാന്തരമാണ്. “നിഴൽ” (ടൈപ്പ്) നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതേസമയം “സാരം” (ആന്റിടൈപ്പ്) നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> ആകയാൽ ആഹാരത്തിലോ പാനീയത്തിലോ, ഉത്സവദിവസത്തെയോ അമാവാസ്യയെയോ ശബ്ബത്തുദിവസങ്ങളെയോ സംബന്ധിച്ച കാര്യത്തിൽ ആരും നിങ്ങളെ വിധിക്കരുത്; ഇവ വരുവാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ നിഴലത്രേ; എന്നാൽ സാരസത്ത ക്രിസ്തുവിന്നുള്ളതു ആകുന്നു. കൊലൊസ്സ്യർ 2:16, 17.

> നന്മകളായ വരുവാനുള്ളവയുടെ ഒരു നിഴൽ മാത്രമേ ന്യായപ്രമാണത്തിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; കാര്യങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ രൂപമല്ല. അതുകൊണ്ടു അവർ വർഷംതോറും ഇടവിടാതെ അർപ്പിച്ചിരുന്ന ആ യാഗങ്ങളാൽ അതിലേക്കു സമീപിക്കുന്നവരെ ഒരിക്കലും പരിപൂർണ്ണരാക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എബ്രായർ 10:1.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷമുള്ള യോവേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദത്തിൽ, കൂടാതെ നാല് കീടങ്ങളാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പാപ്പൽ റോമിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലൂടെ ലാവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ക്രമാനുഗത നാശം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ആ കീടങ്ങൾ ഇസ്ലാം ആണെന്ന് വാദിച്ചവർ, മൂന്ന് കഷ്ടതകളുടെ ത്രിതല പ്രയോഗത്തിന് വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു അമിതപ്രാധാന്യം നൽകിയതുമാത്രമല്ല, റോമെന്ന പ്രതിരൂപസത്യത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന മുൻരൂപങ്ങളെയും അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, ആ മുൻരൂപങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നവയാണെന്നും അവകാശപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവർ മുൻരൂപവും പ്രതിരൂപവും എന്ന സിദ്ധാന്തം യഥാർത്ഥമായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ലെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ ലക്ഷ്യം ന്യായീകരിക്കുന്നതിനായി മുൻരൂപങ്ങളെ തെറ്റായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് യോഗ്യമായൊരു മാർഗമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നെന്നോ ഉള്ള തെളിവ് അവർ നൽകി.

റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിലവിലെ വിവാദത്തിൽ, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “കൊള്ളക്കാർ” അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണെന്ന തെറ്റായ ധാരണയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവർ പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തെയും മാതൃകയും പ്രതിമാതൃകയും എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെയും ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലെന്നതിന് വീണ്ടും തെളിവുണ്ട്.

“കള്ളന്മാർ” എന്നത് ഐക്യനാടുകളാണ് എന്ന നിലപാട് കൈക്കൊള്ളുന്നവർ തങ്ങളുടെ നിലപാട് നിലനിറുത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മൂന്ന് റോമുകളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രയോഗം ഉപയോഗിച്ച്, റോമിന്റെ മൂന്നാമത്തെ പ്രത്യക്ഷീകരണമായ ആധുനിക റോം ഐക്യനാടുകളാണെന്ന് എന്നു കരുതപ്പെടുന്ന വിധത്തിൽ തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അവർ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം വ്യാജസാക്ഷ്യം ചൊല്ലുന്നില്ലെന്നും, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അന്ധമായ അജ്ഞത മാത്രമാണ് അവർ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതെന്നും വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ ആദ്യത്തെ രണ്ട് റോമുകൾക്കുള്ള ഒരു പ്രവചനപരമായ സവിശേഷത പ്രയോഗിക്കുകയും, റോമിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു സവിശേഷത ആധുനിക റോമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതാണെന്ന് വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

റോമിന്റെ മൂന്നു പ്രവാചക നിവൃത്തികളിൽ ഒന്നാമത്തേതാണ് പേഗൻ റോം. ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ടിൽ പേഗൻ റോം പുല്ലിംഗത്തിലുള്ള ചെറിയ കൊമ്പാണ്. അദ്ധ്യായം രണ്ടിൽ പേഗൻ റോം രാജ്യനയമാണ്. ദാനിയേൽ ഏഴിൽ പേഗൻ റോം പത്ത്-ഭാഗങ്ങളുള്ള ഒരു രാജ്യമായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു.

റോമിന്റെ രണ്ടാം പ്രത്യക്ഷീകരണം പാപ്പരോമമാണ്; എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ അത് സ്ത്രീലിംഗത്തിലുള്ള ചെറിയ കൊമ്പാണ്; രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അത് സഭാധിപത്യമാണ്; ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ദൈവനിന്ദകൾ സംസാരിക്കുകയും മൂന്ന് കൊമ്പുകളെ പറിച്ചുമാറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന കൊമ്പും അതുതന്നെയാണ്. പൗരാണിക റோம் ഏകസ്വഭാവമുള്ള ഒരു ശക്തിയാണ്; എന്നാൽ പാപ്പരோம் ദ്വൈസ്വഭാവമുള്ള ഒരു ശക്തിയാണ്; പൗരാണിക റോമിന്റെ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന രാഷ്ട്രീയ ഘടനകളുടെ സംസ്ഥാനാധിപത്യത്തിന്മേൽ ഭരണാധികാരം നടത്തുന്നതായി പാപ്പസഭയെ അതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798-ൽ പാപ്പാധികാരത്തിന് മാരകമായ മുറിവ് ഏൽക്കുകയുണ്ടായി; എങ്കിലും അത് ഒരു സഭയായിരിക്കാതെയായില്ല; മുമ്പ് തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന പൗരാധികാരം നീക്കപ്പെട്ടതിനാൽ മാത്രമാണ് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു മൃഗമായി അതു നിലച്ചത്.

രണ്ടാമത്തെ റോം പാപ്പാത്വ റോമാണ്; തന്റെ ദൈവനിന്ദാപരമായ പദ്ധതികൾ നടപ്പാക്കുന്നതിനായി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അധികാരം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കഴിവ് അതിന് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോഴാണ് അത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു ശക്തിയായി (മൃഗമായി) പ്രവർത്തിച്ചത്. ആദ്യത്തെ റോം ഏകശക്തിയായിരുന്നു; രണ്ടാം റോം ദ്വിരൂപശക്തിയായിരുന്നു; മൂന്നാം റോം ത്രിരൂപശക്തിയാണ്. റോമിന്റെ ഈ മൂന്ന് പ്രകടനങ്ങളും പ്രവചനത്തിന്റെ ഏത് ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തെയും ഭരിക്കുന്ന അതേ സിദ്ധാന്തങ്ങളാലാണ് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രവചനപരമായി മൂന്ന് കഷ്ടങ്ങൾ, മൂന്ന് ബാബിലോണുകൾ, മൂന്ന് റോമുകൾ, മൂന്ന് എലീയാക്കൾ ഉണ്ട്. തരം-പ്രതിരൂപം എന്ന നിലയിൽ, ഏത് ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെയും ആദ്യ രണ്ടു പ്രകടനങ്ങൾ തരംകളാണ്; അവ മൂന്നാമത്തെ നിവൃത്തിയുടെ നിഴൽ നൽകുന്നു; ആ മൂന്നാമത്തേതാണ് പ്രതിരൂപവും പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ സാരവുമായിരിക്കുന്നത്.

റോമുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആദ്യത്തെ രണ്ടു റോമുകളുടെ സവിശേഷതകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, പൗരാണിക റോമും പാപ്പാസംബന്ധിയായ റോമും തങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരിക്ക് Pontifex Maximus എന്ന പദവി നൽകിയിരുന്നു എന്നതാണ്. അതിനാൽ, ആധുനിക റോമിലെ ഭരണാധികാരിയുടെ പദവി Pontifex Maximus ആയിരിക്കും; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഏതൊരു പ്രസിഡന്റിനും ഒരിക്കലും ആപാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പദവി. ആദ്യത്തെ രണ്ടു റോമുകളും തങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലെ പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ സിംഹാസനത്തിന്മേലുള്ള അധികാരം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചടക്കും. 1798-നു മുമ്പായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചടക്കിയതായി യാതൊരു തെളിവും ഇല്ല.

ആദ്യത്തെ രണ്ടു റോമുകൾക്കും അവർ പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട കാലപരിധി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ, അജാതീയ റோம் ഒരു “കാലം,” അഥവാ മുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷം ഭരിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ക്രി.മു. 31-ലെ ആക്റ്റിയം യുദ്ധം മുതൽ ക്രി.വ. 330-ാം ആണ്ടുവരെയായി അത് അങ്ങനെ ഭരിച്ചു. പാപ്പസഭാ റോമിനെ, മൂന്നു കൊമ്പുകൾ നീക്കിക്കളഞ്ഞശേഷം, 538 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം ഭരിക്കുന്നതായി ആവർത്തിച്ചു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ഐക്യനാടുകൾ ഒരു രാജാവിന്റെ നാളുകളെപ്പോലെ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷം ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷം ഭരിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി അത് ഒരിക്കലും മൂന്നു ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ല.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന്, വാക്യങ്ങൾ നാൽപ്പതു മുതൽ നാൽപ്പത്തിരണ്ട് വരെ, തെക്കിന്റെ രാജാവിനെയും മഹിമാപൂർണ്ണ ദേശത്തെയും മിസ്രയീമിനെയും എന്ന മൂന്ന് ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി ആധുനിക റോം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ മൂന്ന് തടസ്സങ്ങളും തോൽപ്പിക്കപ്പെടുകയും റോമിന്റെ അധീനതയിലാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവ തുടർന്ന് മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്ന ത്രിവിധ ഐക്യമായി രൂപപ്പെടുന്നു. പാപ്പാത്വ മൃഗത്തിന്റെ മരണകരമായ മുറിവ് സൗഖ്യപ്പെടുകയും തുടർന്ന് അത് പ്രതീകാത്മകമായ നാൽപ്പത്തിരണ്ട് മാസം ഭരണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നതായി യോഹന്നാനും നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

> അവന്റെ തലകളിൽ ഒന്നിന് മരണത്തേക്കുള്ള മുറിവേറ്റതുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു; എന്നാൽ അവന്റെ മാരകമുറിവ് സുഖപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ സകല ഭൂമിയും അതിശയത്തോടെ മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചു. മൃഗത്തിന് അധികാരം നൽകിയ മഹാസർപ്പത്തെ അവർ ആരാധിച്ചു; മൃഗത്തെയും അവർ ആരാധിച്ചു; “മൃഗത്തോടു തുല്യൻ ആർ? അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ കഴിയുന്നവൻ ആർ?” എന്നു അവർ പറഞ്ഞു. വമ്പിച്ച കാര്യങ്ങളും ദൂഷണങ്ങളും സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വായ് അവന്നു ലഭിച്ചു; നാൽപ്പത്തിരണ്ട് മാസം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുവാൻ അധികാരവും അവന്നു നൽകപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 13:3–5.

മാരകമായ മുറിവ് സൌഖ്യം പ്രാപിച്ചതിന് ശേഷം പ്രതീകാത്മകമായ നാൽപ്പത്തിരണ്ട് മാസം ഭരിക്കുന്ന മൃഗം റോമൻ ശക്തിയാണ്.

> വെളിപ്പാട് 13-ലെ പ്രവചനം, ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ശക്തി ‘ഭൂമിയെയും അതിൽ വസിക്കുന്നവരെയും’ പാപ്പാസഭയെ ആരാധിപ്പിക്കുമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു—അവിടെ അത് ‘പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലുള്ള’ മൃഗംകൊണ്ടാണ് പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ... പഴയ ലോകത്തും പുതുജഗത്തിലും, റോമാ സഭയുടെ അധികാരത്തിന്മേൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ സ്ഥാപനത്തിന് അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ബഹുമാനത്തിലൂടെ പാപ്പാസഭ ആദരാഞ്ജലി പ്രാപിക്കും.” The Great Controversy, 578.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നാം, വാക്യം ഇരുപത്തിനാലിന്റെ നിവൃത്തിയായി, പ്രഥമ റോമമായ പാഗൻ മുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു; ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ടാം, വാക്യം ഒൻപതിന്റെ നിവൃത്തിയായി, അത് മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കിയശേഷമായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്.

പാപ്പസഭാധീനമായ രണ്ടാം റോം, തിരുവെഴുത്തിലെ പല ഭാഗങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയായി, പരമാധികാരത്തോടെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷം ഭരിച്ചു; ദാനീയേൽ അദ്ധ്യായം ഏഴ്, വാക്യങ്ങൾ എട്ട്, ഇരുപത് എന്നിവയുടെ നിവൃത്തിയായി, മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കിയശേഷമാണ് അതു അങ്ങനെ ചെയ്തത്.

ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ആധുനിക റോം തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ ജയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ അത് മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ ജയിക്കുന്നു; പിന്നെയും നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ അത് മിസ്രയീമിനെ ജയിക്കുന്നു. ആധുനിക റോം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ വടക്കിന്റെ രാജാവാണ്.

ആദ്യത്തെ റോമായ പേഗൻ റോം പീഡിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായിരുന്നു; രണ്ടാമത്തെ റോമായ പാപ്പായുടെ റോവും പീഡിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആധുനിക റോം പീഡിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായിരിക്കും.

ആധുനിക റോമം നടപ്പാക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ പീഡനത്തിൽ ഐക്യനാടുകൾ പങ്കാളിയാകും; എന്നാൽ ഇതുകൊണ്ട് ഐക്യനാടുകൾ തന്നെയാണ് പാപ്പാധികാരശക്തിയെന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതല്ല, മറിച്ച് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പാപ്പാധികാരശക്തിയോടുള്ള ഐക്യനാടുകളുടെ ബന്ധത്തിലെ ഒരു സവിശേഷത മാത്രമാണ് ഇതിലൂടെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

അവസാനകാലങ്ങളിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ് “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാർ” എന്ന് വാദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ തെറ്റായി തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി മൂന്ന് റോമുകളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവർ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഈ തെറ്റായ രീതി, ആദ്യ രണ്ട് റോമുകളുടെ ഒരു സവിശേഷതയെ തിരിച്ചറിയുകയും, റோம் തന്നെയല്ല, മറിച്ച് റോമിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതയാണ് മൂന്നാമത്തെ റോം എന്ന് നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്.

ക്രി.വ. 321-ലെ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ ആദ്യ ചരിത്രപരമായ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും, തുടർന്ന് ക്രി.വ. 538-ലെ പാപ്പാത്വ റോമിന്റെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു; പിന്നെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ ആധുനിക റോമെന്നായി നിർവചിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, ദാനിയേൽ പ്രസ്താവിച്ച “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ളേച്ഛതകൾ” കാണുമ്പോൾ ഔടിപ്പോകുവിൻ എന്ന യേശുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിനെ ഞായറാഴ്ച നിയമവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച്, അവരുടെ തെറ്റായ പ്രയോഗം അവർ കലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശു പ്രസ്താവിച്ച “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ളേച്ഛത” അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ രണ്ടു ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങളിലേക്കാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; എങ്കിലും അതിന്റെ പ്രതീകാത്മകത വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്, കാരണം അത് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയെ നിരസിക്കേണ്ടതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് അല്ല, ഔടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ രണ്ടു പ്രത്യേക ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന വസ്തുതയെപ്പോലും അവരുടെ തെറ്റായ ആശയം സ്പർശിക്കുന്നില്ല.

> ആകയാൽ, ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛവസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, (വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിക്കട്ടെ:) അന്നു യെഹൂദ്യയിൽ ഉള്ളവർ പർവതങ്ങളിലേക്കു ഔടിപ്പോകട്ടെ; വീടിന്റെ മീതെ ഇരിക്കുന്നവൻ തന്റെ വീട്ടിൽനിന്നു എന്തെങ്കിലും എടുക്കേണ്ടതിന്നു താഴേക്കിറങ്ങരുതു; വയലിൽ ഇരിക്കുന്നവനും തന്റെ വസ്ത്രം എടുക്കേണ്ടതിന്നു പിന്നേയ്ക്കു മടങ്ങരുതു. ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഗർഭിണികൾക്കും മുലകുടിപ്പിക്കുന്നവർക്കും അയ്യോ കഷ്ടം! നിങ്ങളുടെ ഔട്ടം ശീതകാലത്തല്ലാതെയും ശബ്ബത്ത് ദിവസത്തല്ലാതെയും ഇരിപ്പാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊൾവിൻ. മത്തായി 24:15–20.

“പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ പ്രസ്താവിച്ച ശൂന്യതയുടെ മ്ലേച്ഛത,” എന്നത് യേശു തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് നൽകിയ ഒരു അടയാളമായിരുന്നു; അതിലൂടെ, ക്രി.വ. 66 മുതൽ ക്രി.വ. 70 വരെ വിഗ്രഹാരാധക റോമം യെരൂശലേമിനെ വളഞ്ഞ്, തുടർന്ന് വിശുദ്ധമന്ദിരവും നഗരവും നശിപ്പിച്ചുവരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിലെ യെരൂശലേമിന്റെ ആസന്നമായ നാശത്തിൽനിന്ന് അവർ എപ്പോൾ ഓടിപ്പോകേണ്ടതെന്നത് തിരിച്ചറിയേണ്ടതായിരുന്നു.

> “കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ശിഷ്യന്മാരോടു യേശു മതത്യാഗിയായ യിസ്രായേലിന്മേൽ വരുവാനിരുന്ന ന്യായവിധികളെയും, പ്രത്യേകിച്ചു മെസ്സീയാവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതിന്നും ക്രൂശിച്ചുതീർത്തതിന്നും പ്രതികാരസ്വരൂപമായി അവരുടെമേൽ വരുവാനിരുന്ന ദണ്ഡനപ്രതികാരത്തെയും പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ ഭയാനക പര്യവസാനത്തിന് മുമ്പായി തെറ്റിപ്പോകാനാവാത്ത അടയാളങ്ങൾ സംഭവിക്കുമായിരുന്നു. ഭയങ്കരമായ ആ സമയം പെട്ടെന്നും വേഗത്തിലും വരുമായിരുന്നു. അപ്പോൾ രക്ഷകൻ തന്റെ അനുയായികൾക്കു ഇപ്രകാരം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി: ‘അതിനാൽ ദാനീയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത ശൂന്യമാക്കുന്ന അശുദ്ധവസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തു നിലക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ (വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിക്കട്ടെ), യെഹൂദ്യയിൽ ഉള്ളവർ പർവ്വതങ്ങളിലേക്കു ഔടിപ്പോകട്ടെ.’ മത്തായി 24:15, 16; ലൂക്കാ 21:20, 21. നഗരമതിലുകൾക്കു പുറത്തേക്കു ചില ഫർലോങ്ങുകൾ വരെ വ്യാപിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധഭൂമിയിൽ റോമാക്കാരുടെ വിഗ്രഹാരാധനാപരമായ പതാകകൾ ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെടുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികൾ ഔടിപ്പോക്കിലൂടെയാണ് സുരക്ഷ കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരുന്നത്. മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളം കാണപ്പെടുമ്പോൾ, രക്ഷപ്പെടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ യാതൊരു താമസവും ചെയ്യരുത്....”

> “യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയും നശിച്ചില്ല. ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നു; അവന്റെ വചനങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ച എല്ലാവരും വാഗ്ദത്തമായ അടയാളത്തിനായി കാത്തുനിന്നു.... താമസിയാതെ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥലത്തേക്കു ഓടിപ്പോയി—യോർദ്ദാനിന് അപ്പുറം, പെരേയാ ദേശത്തിലുള്ള പെല്ലാ നഗരം.” The Great Controversy, 25, 30.

538-ആം വർഷം അടുത്തുവരുമ്പോൾ, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ സഭ പൗരാണിക മതത്തിന്റെ മതവുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയാൽ ദുഷിതമായിപ്പോയതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ക്രിസ്തുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയും, രണ്ടാം തെസ്സലോനിക്ക്യർ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തോടൊത്തും, അവർ പ്രവചനാത്മകമായ ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപതു വർഷങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഔടിപ്പോയി.

> “എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിന് മുമ്പ്, പ്രവചനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, മതലോകത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവവികാസങ്ങൾ സംഭവിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അപ്പൊസ്തലൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ വേഗത്തിൽ കുലുങ്ങിപ്പോകാതെയും, കലങ്ങാതെയും ഇരിപ്പിൻ; ആത്മാവിനാലായാലും, വചനത്താലായാലും, ഞങ്ങളാൽ വന്നതെന്നു തോന്നുന്ന ലേഖനത്താലായാലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു കരുതി വഞ്ചിതരാകരുത്. ആരും ഏതുവിധേനയും നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കരുത്; കാരണം ആദ്യം വിശ്വാസഭ്രംശം സംഭവിക്കുകയും, നാശപുത്രനായ പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യാതെ ആ ദിവസം വരികയില്ല; അവൻ ദൈവം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതെല്ലാറ്റിനും, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നതെല്ലാറ്റിനും എതിരായി നിലകൊണ്ട്, തനിക്കുതന്നെ അതിനുമേൽ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു; അങ്ങനെ താൻ ദൈവമെന്നു പ്രകടമാക്കി ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ദൈവംപോലെ ഇരിക്കുന്നു.’”

> “പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ലായിരുന്നു. പ്രത്യേക വെളിപ്പാടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് അതിവേഗം സംഭവിക്കുമെന്നു താൻ തെസ്സലോനിക്യരോട് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയതായി പഠിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുമല്ലായിരുന്നു. അത്തരമൊരു നിലപാട് വിശ്വാസത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കും; കാരണം നിരാശ പലപ്പോഴും അവിശ്വാസത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. അതിനാൽ അപ്പൊസ്തലൻ സഹോദരന്മാരെ, അത്തരമൊരു സന്ദേശം തനിക്കുനിന്നു വന്നതെന്നപോലെ സ്വീകരിക്കരുതെന്നു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി; പിന്നെ പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ അത്യന്തം വ്യക്തമായി വിവരണപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പാപ്പാധികാരം ഇനിയും ഉയർന്നുവരുകയും ദൈവജനത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന സത്യം അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ഈ അധികാരം അതിന്റെ മാരകവും ദൈവനിന്ദാപരവുമായ പ്രവർത്തി നിർവഹിച്ചുതീർക്കുന്നതുവരെ, അവരുടെ കർത്താവിന്റെ വരവിനായി സഭ കാത്തിരിക്കുക വ്യർത്ഥമായിരിക്കും. ‘ഞാൻ ഇനിയും നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്നു നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ലയോ?’ എന്നു പൗലോസ് ചോദിച്ചു.”

> സത്യസഭയെ വളഞ്ഞടക്കാനിരുന്ന പരീക്ഷകൾ ഭയങ്കരമായിരുന്നു. അപ്പൊസ്തലൻ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്തുതന്നെ ‘അധർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യം’ പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന വികാസങ്ങൾ ‘സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനപ്രകാരം സർവ്വവിധ ശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും കള്ളഅത്ഭുതങ്ങളോടും കൂടി, നശിച്ചുപോകുന്നവരിൽ അധർമ്മത്തിന്റെ സർവ്വവിധ വഞ്ചനയോടും കൂടി’ ആയിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

> “‘സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം’ സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള അപ്പൊസ്തലന്റെ പ്രസ്താവന പ്രത്യേകമായി ഗൗരവമേറിയതാണ്. സത്യത്തിന്റെ സന്ദേശങ്ങളെ മനപ്പൂർവ്വം തള്ളിക്കളയുന്ന ഏവരെയുംക്കുറിച്ച് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘ഈ കാരണത്താൽ ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ വഞ്ചന അയക്കും; അവർ ഭോഷ്കിനെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു: സത്യം വിശ്വസിക്കാതെ അനീതിയിൽ പ്രസാദിച്ച എല്ലാവരും ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു.’ ദൈവം കരുണയാൽ അവർക്കയക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളെ മനുഷ്യർ ശിക്ഷയില്ലാതെ തള്ളിക്കളയാൻ കഴിയുകയില്ല. ഈ മുന്നറിയിപ്പുകളിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയുന്നതിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നവരിൽ നിന്ന് ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെ പിൻവലിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവരെ അവർ സ്നേഹിക്കുന്ന വഞ്ചനകൾക്കു വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 265, 266.

വിഗ്രഹാരാധനയും സഭയും തമ്മിലുള്ള സമവായം ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളെ പാപ്പാധിപത്യ റോമിൽ നിന്ന് വേർപെടാൻ നയിച്ച മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു; എങ്കിലും, ഓടി രക്ഷപ്പെടേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിൽ പൗലൊസ് സംഭാവന ചെയ്ത വെളിച്ചം തന്നെയായിരുന്നു, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” എന്നു പറയുന്നത് വിഗ്രഹാരാധക റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു വില്യം മില്ലർ മനസ്സിലാക്കുവാൻ കാരണമായ ഭാഗമെന്നു ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. പാപ്പാധിപത്യ റോം സിംഹാസനത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതിന്നു മുമ്പായി വിഗ്രഹാരാധക റോം തടഞ്ഞുനിർത്തുകയും പിന്നെ വഴിമാറി വീണുപോകുകയും ചെയ്ത പ്രവചനാത്മക ബന്ധം മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ട സത്യമായിരുന്നു; കാരണം ആ പ്രവചനാത്മക ബന്ധം തിരിച്ചറിയാതിരുന്നതിന്റെ ഫലമായി, ആ സത്യത്തെ സ്നേഹിച്ചില്ലാത്തവരുടെ മേൽ ശക്തമായ വഞ്ചന വരുമായിരുന്നു. അതേ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു:

> വിശ്വസ്തരായി നിലകൊള്ളുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ, പുരോഹിതവസ്ത്രങ്ങളിൽ മറച്ചുവെച്ചു സഭയിൽ കൊണ്ടുവന്ന വഞ്ചനകളെയും മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങളെയും എതിർത്തു അചഞ്ചലമായി നിൽക്കേണ്ടതിന്ന് നിർബന്ധമായും ഒരു അത്യന്തം നിരാശാജനകമായ പോരാട്ടം സഹിക്കേണ്ടിവന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമായി ബൈബിൾ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം മതവിരുദ്ധമതമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അതിനെ പിന്താങ്ങിയവർ വെറുക്കപ്പെടുകയും സമൂഹത്തിൽനിന്നു പുറന്തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

> “ദീർഘവും കഠിനവുമായി നടന്ന ഒരു സംഘർഷത്തിനുശേഷം, വിശ്വസ്തരായ ആ ചുരുക്കം പേർ വ്യാജബോധനത്തിലും വിഗ്രഹാരാധനയിലും നിന്നു സ്വയം മോചിപ്പിക്കുവാൻ ഇപ്പോഴും വിസമ്മതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പതിതമായ സഭയുമായുള്ള സകല ഐക്യവും വിച്ഛേദിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ദൈവവചനത്തെ അനുസരിക്കുവാൻ വേർപിരിയൽ പരിപൂർണമായ അനിവാര്യതയാണെന്ന് അവർ കണ്ടു. സ്വന്ത ആത്മാക്കൾക്കു മാരകമായ തെറ്റുകൾ അവർ സഹിക്കുവാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; തങ്ങളുടെ മക്കളുടെയും മക്കളുടെ മക്കളുടെയും വിശ്വാസത്തെ അപകടത്തിലാക്കുന്ന ഒരു മാതൃകയും അവർ സ്ഥാപിച്ചില്ല. സമാധാനവും ഐക്യവും ഉറപ്പാക്കുവാൻ, ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയോടു യോജിക്കുന്ന ഏതു ഇളവും നൽകുവാൻ അവർ സന്നദ്ധരായിരുന്നു; എങ്കിലും, സിദ്ധാന്തത്തെ ബലിയർപ്പിച്ച് നേടേണ്ടിവരുന്ന സമാധാനം അത്യന്തം വിലകൊടുത്തു വാങ്ങുന്നതായിരിക്കുമെന്നു അവർ അനുഭവിച്ചു. സത്യവും നീതിയും ഒത്തുതീർപ്പിന് ഇരയാകുന്നതിലൂടെയേ ഐക്യം ഉറപ്പാക്കാനാകൂ എങ്കിൽ, അപ്പോൾ ഭിന്നത ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ, യുദ്ധം പോലും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.” The Great Controversy, 45, 46.

അവസാനകാലത്ത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സും പാപ്പത്വവും തമ്മിലുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധം, ക്രി.വ. 538-ലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ജാതീയ റോമും പാപ്പ റോമും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ പൗലൊസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലൂടെ മാതൃകാപരമായി പ്രത്യക്ഷീകരിക്കപ്പെടുകയും ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. റോമിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിൽ, ശൂന്യതയുടെ മ്ലേച്ഛത ഓടിപ്പോകേണ്ടതിനുള്ള ഒരു അടയാളമാണെന്ന് യേശു പറഞ്ഞ വചനങ്ങളെ ജാതീയ റോം നിറവേറ്റി; പാപ്പ റോവും യേശുവിന്റെ വചനങ്ങളെ അതുപോലെ നിറവേറ്റി. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളുടെ മറ്റൊരു നിവർത്തിയെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

> “ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്നേഹാസക്തികളെ ഈ ലോകത്തിൽ നിർത്തുകയോ തങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം ലോകത്തിൽ ശേഖരിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ട സമയമല്ല ഇപ്പോൾ. പ്രാരംഭ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ, ശൂന്യവും ഏകാന്തവുമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ അഭയം തേടാൻ നാം നിർബന്ധിതരാകേണ്ട സമയം വളരെ ദൂരെയല്ല. റോമൻ സൈന്യങ്ങൾ യെരൂശലേമിനെ വളഞ്ഞത് യെഹൂദ്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് പലായനത്തിനുള്ള അടയാളമായിരുന്നതുപോലെ, പാപ്പാസഭയുടെ ശബ്ബത്ത് നടപ്പിലാക്കുന്ന കല്പനയിൽ അധികാരം നമ്മുടെ രാഷ്ട്രം കൈക്കൊള്ളുന്നതും നമുക്കൊരു മുന്നറിയിപ്പായിരിക്കും. അപ്പോൾ വലിയ നഗരങ്ങളെ വിട്ടുപോകേണ്ട സമയമായിരിക്കും; അതിനുശേഷം ചെറുനഗരങ്ങളെയും വിട്ട്, പർവതങ്ങൾക്കിടയിലെ ഏകാന്തസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നതിനുള്ള ഒരുക്കമായി.” Testimonies, volume 5, 464.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കു, യെരൂശലേമിൽനിന്ന് എപ്പോൾ ഓടിപ്പോകണമെന്നത് ആ മുന്നറിയിപ്പ് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലും ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലും, ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുള്ള ആ മുന്നറിയിപ്പ് അവരെ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഓടിപ്പോകാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

> അപ്പോൾ സ്ത്രീ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഔടിപ്പോയി; അവിടെ അവൾക്കായി ദൈവം ഒരുക്കിയ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ അവർ അവളെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപതു ദിവസം പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു.... ആ സ്ത്രീക്കു ഒരു വലിയ കഴുകന്റെ രണ്ടു ചിറകുകൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടു; അവൾ സർപ്പത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് മരുഭൂമിയിലേക്കു, തന്റെ സ്ഥലത്തേക്കു, പറന്നുചെന്നു, അവിടെ ഒരു കാലവും കാലങ്ങളെയും അരക്കാലവും അവൾ പോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. സർപ്പം സ്ത്രീയുടെ പിന്നാലെ, അവളെ പ്രളയത്താൽ ഒഴുക്കിക്കളയേണ്ടതിന്നു, തന്റെ വായിൽനിന്നു പ്രളയമെന്നപോലെ വെള്ളം ഊറ്റിവിട്ടു. എന്നാൽ ഭൂമി സ്ത്രീയെ സഹായിച്ചു; ഭൂമി തന്റെ വായ് തുറന്നു, മഹാസർപ്പം തന്റെ വായിൽനിന്നു ഊറ്റിവിട്ട പ്രളയത്തെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടു മഹാസർപ്പം സ്ത്രീയോടു ക്രുദ്ധിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിച്ചും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യം കൈവശം വച്ചും ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ സന്തതിയിലെ ശേഷിപ്പിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ പുറപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 12:6, 15–17.

യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അതിന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടിയാണ് ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നത്; എന്തെന്നാൽ അവൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു. പാപ്പാധിപത്യ റോമിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ളേച്ഛതയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, പാപ്പാധിപത്യ ശക്തി വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തു നിൽക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു.

ഈ മുന്നറിയിപ്പ് മത്തായി, മാർക്കോസ്, ലൂക്കാ എന്നിവരാൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ഓരോ പരാമർശത്തിലും വാക്കുകളിൽ അല്പമൊരു വ്യത്യാസമുണ്ട്. മത്തായി ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “ആകയാൽ ദാനീയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ,” എന്നും മാർക്കോസ് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “ദാനീയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത നിൽക്കരുതാത്ത സ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ,” എന്നും. ലൂക്കാ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ യെരൂശലേം സൈന്യങ്ങളാൽ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ, അതിന്റെ ശൂന്യത സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞുകൊൾവിൻ. അപ്പോൾ യെഹൂദ്യയിൽ ഉള്ളവർ മലകളിലേക്കു ഔടിപ്പോകട്ടെ.”

മൂന്നു സാക്ഷ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് ബാധകമാകുന്നത്. അതിൽ ഞാൻ കൂടുതൽ പ്രത്യേകമായ ഒരു പ്രയോഗം കാണുന്നു. സൈന്യങ്ങൾ യെരൂശലേമിനെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ലൂക്കാ പരാമർശിക്കുന്നത്, കി.വ. 66-ൽ വിഗ്രഹാരാധക റோம் യെരൂശലേമിനെതിരെ തന്റെ നിരോധനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, യെരൂശലേമിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉടൻ തന്നെ ഓടി രക്ഷപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന മുന്നറിയിപ്പിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. “വിശുദ്ധസ്ഥലം” എന്ന മത്തായിയുടെ പരാമർശം, “പാപപുരുഷൻ” “ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് താൻ ദൈവമാകുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നു” എന്ന് പൗലോസ് തിരിച്ചറിയുന്നതോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; അതുവഴി “ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛതയുടെ” പാപ്പത്വപരമായ നിവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛത തക്കതല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് നിലകൊള്ളുന്നതായി മാർക്കോസ് തിരിച്ചറിയുന്നു; അത് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിനുതന്നിരിക്കുന്ന ഓടി രക്ഷപ്പെടേണ്ടതെന്ന മുന്നറിയിപ്പിനോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. മുന്നറിയിപ്പ് വായിക്കുന്ന ഏവനും ഗ്രഹിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന ആജ്ഞയോടു രണ്ടു മുന്നറിയിപ്പുകൾ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവയെല്ലാം ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഓടി രക്ഷപ്പെടേണ്ടതിനെ അറിയിക്കേണ്ട ഒരു അടയാളത്തെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്.

“നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പറയുന്നത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവർ തെറ്റായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ വ്യാജപ്രയോഗം ഇപ്രകാരം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു: അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ “ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത” നിവൃത്തിയാകുമ്പോൾ, അന്നു പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ആധുനിക റോമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം മുമ്പ് വിജാതീയ റോമും പാപ്പാധിഷ്ഠിത റോമും ഇരുവരും ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തിയിരുന്നു.

ആ തെറ്റായ പ്രയോഗത്തിലെ പ്രശ്നം ഇതാണ്: അന്യജാതി റോമിന്റെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം കി.വ. 321-ആം ആണ്ടിൽ നടപ്പിലായി; എന്നാൽ അന്യജാതി റോമിനാൽ “ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത”യുടെ നിവൃത്തി കി.വ. 66-ആം ആണ്ടിൽ തന്നെ സംഭവിച്ചു—അത് കി.വ. 321-ലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് 255 വർഷങ്ങൾ മുമ്പായിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, “പാപപുരുഷനെ” ഉത്പാദിപ്പിച്ച ആ വിട്ടുവീഴ്ച പൗലൊസിന്റെ കാലത്തുതന്നെ ആരംഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; കാരണം അവൻ, “അകൃത്യത്തിന്റെ മർമ്മം ഇതിനകം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,” എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നിരുന്നാലും, പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം അതിന് നാല് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമപ്പുറം ശേഷമാണ് ഉണ്ടായത്. പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗത്തിൽ ആദ്യത്തെ രണ്ട് സാക്ഷികൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ മൂന്നാമത്തെ നിവൃത്തിയുടെ സവിശേഷതകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ “ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത,” രണ്ട് ചരിത്രസാക്ഷികളുടെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളുടെ മൂന്ന് ബൈബിള്‍ രേഖകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ നിർബന്ധപ്രയോഗത്തെ അല്ല, ഓടിപ്പോകുവാനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പിനെ തന്നെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതലപ്രയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥിരപ്പെട്ട നിയമങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആ പ്രയോഗം എന്തുകൊണ്ട് ദോഷപൂർണ്ണമാണെന്ന്, കൂടാതെ ക്രിസ്തു നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു തെറ്റായ പ്രതിനിധാനമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശദീകരിക്കും.

> “വിഗ്രഹാരാധനയും ക്രിസ്തുമതവും തമ്മിലുള്ള ഈ ഒത്തുതീർപ്പ്, പ്രവചനത്തിൽ ദൈവത്തെ എതിർക്കുകയും തനിക്കുതന്നെ ദൈവത്തേക്കാൾ മീതെ ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നവനായി മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ട ‘പാപപുരുഷന്റെ’ വികാസത്തിലേക്കു നയിച്ചു. വ്യാജമതത്തിന്റെ ആ ഭീമാകാരമായ വ്യവസ്ഥ സാത്താന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു പരാകാഷ്ഠമായ കൃതിയാണ്—തന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം ഭൂമിയെ ഭരിക്കാനായി സിംഹാസനത്തിന്മേൽ സ്വയം ഇരിക്കുവാൻ നടത്തിയ അവന്റെ ശ്രമങ്ങളുടെ ഒരു സ്മാരകം.” The Great Controversy, 50.

Back to Articles