Article

# Elijah - Number Nine

എലീയാവു - സംഖ്യ ഒൻപത്

The Prophet Lied

പ്രവാചകൻ അസത്യം പറഞ്ഞു

Author

Jeff Pippenger

Published

October 11, 2023

Formats

PDF
Word

We ended the last article with a passage that addresses “a lying spirit.” The following is one of the paragraphs from that passage.

“അസത്യാത്മാവിനെ” സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു ഭാഗത്തോടെയാണ് നാം കഴിഞ്ഞ ലേഖനം അവസാനിപ്പിച്ചത്. താഴെ കൊടുക്കുന്നത് ആ ഭാഗത്തിലെ ഒരു പാരഗ്രാഫാണ്.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the God of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.” Testimonies to Ministers, 409.

> “വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത ശുശ്രൂഷകർ ദൈവത്തിനെതിരെ തങ്ങളെത്തന്നെ നിരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർ ക്രിസ്തുവിനെയും ഈ ലോകത്തിന്റെ ദൈവത്തെയും ഒരേ ശ്വാസത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നു. പുറമേ അവർ ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ബറബ്ബാസിനെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ, ‘ഇവനെ അല്ല, ബറബ്ബാസിനെ’ എന്നു പറയുന്നു. ഈ വരികൾ വായിക്കുന്ന എല്ലാവരും ജാഗ്രത പുലർത്തട്ടെ. താൻ ചെയ്യുവാൻ കഴിയുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സാത്താൻ തന്റെ പൊങ്ങച്ചം ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ സഭയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ എന്നു പ്രാർത്ഥിച്ച ഐക്യം തകർക്കാമെന്ന് അവൻ കരുതുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: ‘എനിക്ക് കഴിയുന്നവരെ വഞ്ചിപ്പിക്കാനും, വിമർശിക്കാനും, കുറ്റം ചുമത്താനും, അസത്യമാക്കാനും ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു ഒരു കള്ളാത്മാവായിരിക്കും.’ മഹത്തായ വെളിച്ചവും മഹത്തായ തെളിവും ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു സഭ വഞ്ചനയുടെയും വ്യാജസാക്ഷിയുടെയും പുത്രനെ സ്വീകരിക്കട്ടെ; അപ്പോൾ ആ സഭ കർത്താവ് അയച്ച സന്ദേശത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, ഏറ്റവും യുക്തിഹീനമായ പ്രസ്താവനകളും വ്യാജ അനുമാനങ്ങളും വ്യാജ സിദ്ധാന്തങ്ങളും സ്വീകരിക്കും. അവരുടെ ഭോഷത്വത്തെക്കുറിച്ച് സാത്താൻ ചിരിക്കുന്നു; കാരണം സത്യം എന്താണെന്ന് അവൻ അറിയുന്നു.” Testimonies to Ministers, 409.

Let “the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories.” In 1863, Millerite Adventism ‘returned’ to the unreasonable and false methodology employed by apostate Protestantism and rejected William Miller’s identification of the seven times of Leviticus twenty-six. The subject of ‘returning’ was represented by the rebels in Numbers fourteen, when they determined to select a captain and return to Egypt.

“വഞ്ചനയുടെയും വ്യാജസാക്ഷ്യത്തിന്റെയും മകൻ വലിയ വെളിച്ചവും മഹത്തായ തെളിവുകളും ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു സഭയാൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടട്ടെ; അപ്പോൾ ആ സഭ കർത്താവ് അയച്ചിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, ഏറ്റവും യുക്തിരഹിതമായ അവകാശവാദങ്ങളും വ്യാജ അനുമാനങ്ങളും തെറ്റായ സിദ്ധാന്തങ്ങളും സ്വീകരിക്കും.” 1863-ൽ, മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന യുക്തിരഹിതവും വ്യാജവുമായ രീതിശാസ്ത്രത്തിലേക്കു ‘തിരിച്ചുപോയി’, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ വില്യം മില്ലർ നൽകിയ തിരിച്ചറിവിനെ നിരസിച്ചു. ‘തിരിച്ചുപോകൽ’ എന്ന വിഷയം സംഖ്യാപുസ്തകം പതിനാലിൽ കലഹക്കാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അവിടെ അവർ ഒരു നായകനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് മിസ്രയീമിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.

> And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt. Numbers 14:4.

> അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: നമുക്കൊരു നായകനെ നിയമിക്കാം; നാം ഈജിപ്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാം. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:4.

The subject of “returning” to apostate Protestantism was also represented by Jeremiah, when in chapter fifteen, he was told that the fallen Protestants could return to him, but he was not to “return” unto them.

അധർമ്മത്തിലേക്കു വീണ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിലേക്കു “തിരിച്ചുപോകുക” എന്ന വിഷയം യിരെമ്യാവും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു; പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ, വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ അവന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരാമെങ്കിലും, അവൻ അവരുടെ അടുക്കലേക്കു “തിരിച്ചുപോകരുത്” എന്നു അവനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. Jeremiah 15:17–20.

> പരിഹാസികളുടെ സഭയിൽ ഞാൻ ഇരുന്നില്ല, ആനന്ദിച്ചുമില്ല; നിന്റെ കൈ നിമിത്തം ഞാൻ ഏകാന്തമായി ഇരുന്നു; നീ എന്നെ ക്രോധപൂർണ്ണനാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ വേദന എന്തുകൊണ്ടു നിരന്തരം ആയിരിക്കുന്നു? എന്റെ മുറിവ് എന്തുകൊണ്ടു അസാധ്യമായി, സൌഖ്യമാകാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതായിരിക്കുന്നു? നീ എനിക്കു തീർച്ചയായും വഞ്ചകനായി, വിഫലമാകുന്ന ജലങ്ങളെപ്പോലെ ആയിരിക്കുമോ? ആകയാൽ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ മടങ്ങിവരുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരും; നീ എന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലക്കും; നീ നികൃഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് വിലപ്പെട്ടതു വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നീ എന്റെ വായ്‌പോലെ ആയിരിക്കും; അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരട്ടെ; എന്നാൽ നീ അവരുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിപ്പോകരുത്. ഞാൻ നിന്നെ ഈ ജനത്തിന്നു അരൺചുറ്റപ്പെട്ട താമ്രമതിലാക്കും; അവർ നിനക്കു വിരോധമായി പോരാടും, എങ്കിലും അവർ നിന്നെ ജയിക്കയില്ല; നിന്നെ രക്ഷിപ്പാനും വിടുവിപ്പാനും ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. യിരെമ്യാവു 15:17–20.

Perhaps the clearest prophetic illustration of the principle of not returning to apostate Protestantism is found in the story of the disobedient prophet, who delivered a message of rebuke to Jeroboam, the northern ten tribe’s first king.

വിശ്വാസത്യാഗം ചെയ്ത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകരുതെന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പ്രവചനാത്മക ദൃഷ്ടാന്തം, അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകന്റെ കഥയിൽ കാണപ്പെടുന്നതാകാം; വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ ആദ്യ രാജാവായ യെരോബെയാമിനോടു ശാസനയുടെ സന്ദേശം അറിയിച്ച പ്രവാചകൻ തന്നെയാണ് അവൻ.

> And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:7–10.

> രാജാവു ദൈവപുരുഷനോടു പറഞ്ഞു: എന്നോടുകൂടെ വീട്ടിലേക്കു വരിക; സ്വയം ശാന്തനാകുക; ഞാൻ നിനക്കു ഒരു പ്രതിഫലം തരാം. ദൈവപുരുഷൻ രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: നീ നിന്റെ വീട്ടിന്റെ പാതി എനിക്കു തന്നാലും, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ അകത്തു ചെല്ലുകയില്ല; ഈ സ്ഥലത്തു ഞാൻ അപ്പം തിന്നുകയും വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുകയുമില്ല. എന്തെന്നാൽ, യഹോവയുടെ വചനത്താൽ എനിക്കു ഇങ്ങനെ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: അപ്പം തിന്നരുതു, വെള്ളം കുടിക്കരുതു, നീ വന്ന അതേ വഴിയായി മടങ്ങിപ്പോകരുതു. അങ്ങനെ അവൻ മറ്റൊരു വഴിയായി പോയി; ബേതേലിലേക്കു വന്ന വഴിയായി മടങ്ങിയില്ല. 1 രാജാക്കന്മാർ 13:7–10.

The disobedient prophet had been told of God not to return the way he came. Millerite Adventism had come out of Protestantism represented by Sardis, and they were not to return. Though the disobedient prophet knew full well not to return the way he came, a false prophet of Jeroboam’s kingdom, told him that God had said that the disobedient prophet should return to the false prophet’s home and eat with him. In spite of God’s direction, he did that very thing. Once he had begun to eat the false prophet’s food, the Bible plainly states the prophet of Samaria had lied.

അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകനോടു, താൻ വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങരുതെന്ന് ദൈവം കല്പിച്ചിരുന്നു. സാർദീസിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിൽ നിന്നാണ് മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം പുറത്തുവന്നത്; അവർ മടങ്ങിപ്പോകരുതായിരുന്നു. അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകൻ താൻ വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങരുതെന്ന് നന്നായി അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും, യെരോബെയാമിന്റെ രാജ്യത്തിലുള്ള ഒരു കള്ളപ്രവാചകൻ, അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകൻ കള്ളപ്രവാചകന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവന്നു അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണമെന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞതായി അവനോടു അറിയിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ നിർദ്ദേശത്തിനെ വിരുദ്ധമായി, അവൻ അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു ചെയ്തത്. കള്ളപ്രവാചകന്റെ ആഹാരം അവൻ ഭക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയതുമാത്രം, സമാര്യയിലെ പ്രവാചകൻ കള്ളം പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. 1 Kings 13:11–19.

> അന്ന് ബെഥേലിൽ ഒരു വയോധിക പ്രവാചകൻ പാർത്തിരുന്നു; അന്നേദിവസം ബെഥേലിൽ ദൈവപുരുഷൻ ചെയ്ത സകല പ്രവൃത്തികളും അവന്റെ പുത്രന്മാർ വന്നു അവനോടു പറഞ്ഞു; രാജാവിനോടു അവൻ അരുളിച്ചെയ്ത വചനങ്ങളും അവർ തങ്ങളുടെ പിതാവിനോടു അറിയിച്ചു. അവരുടെ പിതാവ് അവരോടു ചോദിച്ചു: അവൻ ഏതു വഴിയാണ് പോയത്? യെഹൂദയിൽ നിന്നു വന്ന ദൈവപുരുഷൻ ഏതു വഴിയായി പോയെന്നു അവന്റെ പുത്രന്മാർ കണ്ടിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടു പറഞ്ഞു: എനിക്കായി കഴുതയെ ചമയ്ക്കുവിൻ. അവർ അവന്നു കഴുതയെ ചമച്ചു; അവൻ അതിന്മേൽ കയറി, ദൈവപുരുഷന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നു, അവനെ ഒരു കരുവേലകത്തിന്റെ കീഴിൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു. അവൻ അവനോടു ചോദിച്ചു: യെഹൂദയിൽ നിന്നു വന്ന ദൈവപുരുഷൻ നീ തന്നെയോ? അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ തന്നേ. അപ്പോൾ അവൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: എനിക്കൊപ്പമെന്നെ വീട്ടിലേക്കു വന്നു അപ്പം ഭക്ഷിക്ക. അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ മടങ്ങിവരികയോ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു കടന്നുവരികയോ അരുതു; ഈ സ്ഥലത്തു ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ അപ്പം ഭക്ഷിക്കയോ വെള്ളം കുടിക്കയോ ചെയ്യുകയുമില്ല. എന്തെന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനത്താൽ എന്നോടു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു: അവിടെ അപ്പം ഭക്ഷിക്കരുതു, വെള്ളം കുടിക്കരുതു, നീ വന്ന വഴിയായി മടങ്ങിപ്പോകരുതു. അവൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻയും നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രവാചകൻ ആകുന്നു; ‘അവൻ അപ്പം ഭക്ഷിക്കയും വെള്ളം കുടിക്കയും ചെയ്‍വാനായി അവനെ നിന്നോടുകൂടെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടക്കി കൊണ്ടുവരിക’ എന്നു യഹോവയുടെ വചനത്താൽ ഒരു ദൂതൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു. എന്നാൽ അവൻ അവനോടു കള്ളം പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവൻ അവനോടുകൂടെ മടങ്ങിപ്പോയി, അവന്റെ വീട്ടിൽ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുകയും വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്തു. 1 രാജാക്കന്മാർ 13:11–19.

The disobedient prophet ate and drank with the lying prophet of Samaria, meaning he accepted the message of an apostate prophet, and rejected the message of the Lord. The message he had faithfully delivered the same day. He knew full well he was not to return, but he did it anyway. Sister White informs us that if the “son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent.” In Millerite history the first angel had lightened the earth with its glory. In 1840, the first angel’s message was carried to every mission station in the world.

അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകൻ സമാര്യയിലെ കള്ളപ്രവാചകനോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനീയം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു; അതായത്, അവൻ മതത്യാഗിയായ ഒരു പ്രവാചകന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുകയും കർത്താവിന്റെ സന്ദേശം നിരസിക്കുകയും ചെയ്തു. അതേ ദിവസം തന്നേ അവൻ വിശ്വസ്തതയോടെ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന സന്ദേശത്തെയാണ് അവൻ നിരസിച്ചത്. താൻ മടങ്ങിവരരുതെന്ന കാര്യം അവൻ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും അവൻ അതു ചെയ്തു. “വഞ്ചനയുടെയും കള്ളസാക്ഷ്യത്തിന്റെയും മകനെ മഹത്തായ വെളിച്ചവും മഹത്തായ തെളിവും ലഭിച്ച ഒരു സഭ സ്വീകരിച്ചാൽ, ആ സഭ കർത്താവ് അയച്ചിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ തള്ളിക്കളയും” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിച്ചിരുന്നു. 1840-ൽ ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ ഓരോ മിഷൻ സ്റ്റേഷനിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി.

> “The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “ശക്തിയോടും മഹാമഹത്വത്തോടും കൂടി കർത്താവ് ഉടൻ നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്കു വരുന്നു എന്ന സന്ദേശം സത്യമാണ്; 1840-ൽ അതിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ അനേകം സ്വരങ്ങൾ ഉയർന്നു.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

Shortly thereafter, Millerite Adventism returned to “the lie” of apostate Protestantism’s methodology, and discarded “the message of the Lord” which God had sent through William Miller. They discarded the message of Moses as presented by Elijah, and the “lie” received at the beginning in Millerite history, represents the “lie” that is believed at the end; the “lie” which brings strong delusion upon Laodicean Adventism.

തുടർന്നൊടുവിൽ, മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രമായ “ആ കള്ളം” എന്നതിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി; ദൈവം വില്യം മില്ലറിലൂടെ അയച്ച “കർത്താവിന്റെ സന്ദേശം” അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. എലീയാവിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട മോശെയുടെ സന്ദേശവും അവർ ഉപേക്ഷിച്ചു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട “ആ കള്ളം” അന്ത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന “ആ കള്ളം” തന്നെയാണ്; ലയൊദിക്യ അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേൽ ശക്തമായ വഞ്ചന വരുത്തുന്ന “ആ കള്ളം.”

> And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:10–12.

> നശിച്ചുപോകുന്നവരിൽ അധർമ്മത്തിന്റെ സകല വഞ്ചനയോടും കൂടെ; അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ല എന്നതിനാലാകുന്നു. അതുകൊണ്ടു അവർ അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവർക്കു ശക്തമായ ഭ്രമം അയക്കും; സത്യത്തെ വിശ്വസിക്കാതെ അധർമ്മത്തിൽ പ്രസാദിച്ച എല്ലാവരും ശിക്ഷാവിധിക്കു വിധേയരാകേണ്ടതിന്നു. 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:10–12.

We are attempting to demonstrate the role of Elijah as a symbol in connection with the parallel histories of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism during the period that the sixth kingdom of Bible prophecy reigns. The difficulty in bringing all the issues of 1863 together prophetically, at least for me, is the various interrelated lines that border on the concept of “circuitous logic”. A straight forward logic is always the best approach, but identifying divine truths and the relationships of those truths to each other is a difficult work, for they are found in the Bible “here a little and there a little.”

ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെയും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെയും സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഏലിയാവിന്റെ പ്രതീകാത്മക പങ്ക് തെളിയിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നു. 1863-ലെ എല്ലാ വിഷയങ്ങളെയും പ്രവചനപരമായി ഒരുമിപ്പിക്കുന്നതിലെ പ്രയാസം, കുറഞ്ഞത് എങ്കിലും എനിക്കെങ്കിലും, “വളഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ തർക്കശാസ്ത്രം” എന്ന ധാരണയുടെ അതിര്‍ത്തിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പരസ്പരബന്ധമുള്ള വിവിധ രേഖകളാലാണ്. നേരായ തർക്കശാസ്ത്രം എപ്പോഴും ഏറ്റവും നല്ല സമീപനമാണ്; എന്നാൽ ദൈവിക സത്യങ്ങളെയും ആ സത്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പരസ്പരബന്ധങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയുന്നതു ദുഷ്കരമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്, കാരണം അവ ബൈബിളിൽ “ഇവിടെയൊന്നു, അവിടെയൊന്നു” എന്നവിധത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little. Isaiah 28:9, 10.

> അവൻ ആര്‍ക്കാണ് ജ്ഞാനം പഠിപ്പിക്കുക? ആര്‍ക്കാണ് ഉപദേശം ഗ്രഹിപ്പിക്കുക? പാലിൽ നിന്നു വിടുവിക്കപ്പെട്ടവരെയും, മുലയിൽ നിന്നു മാറ്റപ്പെട്ടവരെയും തന്നേ. കാരണം കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം. യെശയ്യാവു 28:9, 10.

It is also a difficult work when your target audience consists of those that are familiar with the primary truths you are addressing, but others are new to it all. Virtually all the truths I intend to give an overview of in this article, can be found in Habakkuk’s Tables. For fear of sounding as if I am using ‘circuitous logic’, I am going to tell you where we are going, in advance of actually going there.

നിങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ലക്ഷ്യശ്രോതാക്കൾയിൽ ചിലർ നിങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന പ്രാഥമിക സത്യങ്ങളുമായി പരിചിതരായിരിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുചിലർ അതിലൊക്കെയും പൂർണ്ണമായും പുതുമുഖരായിരിക്കുമ്പോൾ, അതും ഒരു ദുഷ്കരമായ പ്രവർത്തിയാണ്. ഈ ലേഖനത്തിൽ ഞാൻ ഒരു സംക്ഷിപ്താവലോകനം നൽകുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സത്യങ്ങളിലൊക്കെയും ഭൂരിഭാഗവും ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ കണ്ടെത്താം. ഞാൻ ‘വളഞ്ഞുമുറിഞ്ഞ തർക്കശൈലി’ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്നു തോന്നാതിരിക്കേണ്ടതിന്നായി, നാം യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവിടെ എത്തുന്നതിന് മുമ്പേ, നാം എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു മുമ്പേ അറിയിക്കുകയാണ്.

In 1863, Laodicean Millerite Adventism set up an image of jealousy. The image of jealousy represents the first of Laodicean Adventism’s four generations.

1863-ൽ, ലാവൊദിക്ക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം അസൂയയുടെ ഒരു വിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചു. ആ അസൂയയുടെ വിഗ്രഹം ലാവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാലു തലമുറകളിൽ ആദ്യത്തേതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഇപ്പോൾ വടക്കോട്ടുള്ള ദിശയിലേക്കു നിന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തുക. അങ്ങനെ ഞാൻ വടക്കോട്ടുള്ള ദിശയിലേക്കു എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി; അപ്പോൾ, ഇതാ, യാഗപീഠത്തിന്റെ കവാടത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിൽ വടക്കുവശത്ത് അസൂയയെ ഉണർത്തുന്ന ആ വിഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 8:5.

The four generations of the Seventh-day Adventist church are represented in various passages of Scripture, but I employ Ezekiel eight as the primary point of reference. The reason for this is that chapter eight leads into chapter nine. In Ezekiel nine, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated, and in Testimonies, volume five, Sister White clearly identifies this fact. In Sister White’s comments she clearly addresses two classes of worshippers in Jerusalem when the sealing takes place. Ezekiel does the same thing, and the class that does not receive the seal are represented in chapter eight.

ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ നാല് തലമുറകൾ തിരുവെഴുത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ പ്രാഥമിക അവലംബമായി യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ കാരണം, എട്ടാം അധ്യായം ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. യെഹെസ്‌കേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ ദൃഷ്ടാന്തമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; *Testimonies*, volume five-ൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഈ വസ്തുതയെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളിൽ, മുദ്രയിടൽ സംഭവിക്കുന്ന സമയത്ത് യെരൂശലേമിലെ രണ്ട് വിഭാഗം ആരാധകരെ അവർ വ്യക്തമായി പരാമർശിക്കുന്നു. യെഹെസ്‌കേലും അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു; മുദ്ര ലഭിക്കാത്ത വിഭാഗം എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> സ്വന്തം ആത്മീയ അധഃപതനത്തെക്കുറിച്ച് ദുഃഖം അനുഭവിക്കാത്തവരും, മറ്റുള്ളവരുടെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കാത്തവരും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയില്ലാതെ വിട്ടുകളയപ്പെടും. കർത്താവ് തന്റെ ദൂതന്മാരെ—കൈകളിൽ സംഹാരായുധങ്ങളുള്ള ആ പുരുഷന്മാരെ—ഇങ്ങനെ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു: “നഗരത്തിലൂടെ അവന്റെ പിന്നാലെ പോയി സംഹരിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ കണ്ണ് ക്ഷമിക്കരുത്, കരുണയും കാണിക്കരുത്; വൃദ്ധന്മാരെയും യുവാക്കളെയും, കന്യകമാരെയും, ചെറുപ്രായക്കാരെയും, സ്ത്രീകളെയും സമൂലമായി കൊല്ലുവിൻ; എങ്കിലും അടയാളമുള്ള ആരുടെയെങ്കിലും അടുത്ത് ചെല്ലരുത്; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു ആരംഭിപ്പിൻ. അങ്ങനെ അവർ ആലയത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന വൃദ്ധന്മാരിൽനിന്നു ആരംഭിച്ചു.”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.

> “ഇവിടെ നാം കാണുന്നതു, സഭ—കർത്താവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം—ആയിരുന്നു ദൈവക്രോധത്തിന്റെ പ്രഹരം ആദ്യം അനുഭവിച്ചത് എന്നതാണ്. ദൈവം മഹത്തായ വെളിച്ചം നൽകിയിരുന്നതും ജനത്തിന്റെ ആത്മീയ താൽപര്യങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരായി നിന്നിരുന്നതുമായ വൃദ്ധന്മാർ തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസത്തെ വഞ്ചിച്ചു. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ അത്ഭുതങ്ങളെയും ദൈവശക്തിയുടെ വ്യക്തമായ പ്രകടനത്തെയും നാം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന നിലപാടാണ് അവർ സ്വീകരിച്ചത്. കാലങ്ങൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ അവരുടെ അവിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു; അവർ പറയുന്നു: കർത്താവ് നന്മയും ചെയ്യുകയില്ല, തിന്മയും ചെയ്യുകയില്ല. തന്റെ ജനത്തെ ന്യായവിധിയാൽ സന്ദർശിക്കുവാൻ അവൻ അത്യന്തം കരുണാമയനാകുന്നു. ഇങ്ങനെ, ദൈവജനത്തിന്നു അവരുടെ അതിക്രമങ്ങളും യാക്കോബ് ഗൃഹത്തിന്നു അവരുടെ പാപങ്ങളും കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു കാഹളത്തെപ്പോലെ വീണ്ടും ഒരിക്കലും ശബ്ദമുയർത്തുകയില്ലാത്ത മനുഷ്യരിൽ നിന്നാണ് ‘സമാധാനവും സുരക്ഷയും’ എന്ന നിലവിളി ഉയരുന്നത്. കുരைக்கാതിരുന്ന ഈ മൂകശ്വാനങ്ങളാണ് അപമാനിക്കപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുള്ള പ്രതികാരം അനുഭവിക്കുന്നത്. പുരുഷന്മാരും കന്യകമാരും ചെറുകുട്ടികളും ഒരുമിച്ചു നശിച്ചുപോകുന്നു.” Testimonies, volume 5, 211.

Chapter eight is describing those in Jerusalem–“the church” that in the fourth of the four generations–represented as bowing down to the sun.

എട്ടാം അധ്യായം യെരൂശലേമിലുള്ളവരെ—“സഭയെ”—വിവരിക്കുന്നു; അവർ നാല് തലമുറകളിൽ നാലാമത്തേതിൽ ഉൾപ്പെട്ടവരായി, സൂര്യനോടു നമസ്കരിക്കുന്നവരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> അവൻ എന്നെ യഹോവയുടെ ആലയത്തിന്റെ അകത്തെ പ്രാകാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ, ഇതാ, യഹോവയുടെ ആലയത്തിന്റെ വാതിലിന്നരികെ, മന്ദപത്തിനും യാഗപീഠത്തിനും മദ്ധ്യേ, ഏകദേശം ഇരുപത്തിയഞ്ച് പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ പുറം യഹോവയുടെ ആലയത്തിങ്കലേക്കും അവരുടെ മുഖം കിഴക്കോട്ടുമായിരുന്നു; അവർ കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞ് സൂര്യനെ നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഇതു കണ്ടുവോ? ഇവിടെ അവർ ചെയ്യുന്ന മ്ലേച്ഛകൃത്യങ്ങൾ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന് ചെറിയ കാര്യമോ? അവർ ദേശത്തെ അതിക്രമംകൊണ്ടു നിറച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നെ കോപിപ്പിപ്പാൻ വീണ്ടും മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഇതാ, അവർ കൊമ്പ് തങ്ങളുടെ മൂക്കിന്നരികെ വെക്കുന്നു. ആകയാൽ ഞാനും ക്രോധത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും; എന്റെ കണ്ണ് ക്ഷമിക്കയില്ല, ഞാൻ കരുണ കാണിക്കയുമില്ല; അവർ എന്റെ ചെവികളിൽ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചാലും ഞാൻ അവരെ കേൾക്കയില്ല. യെഹെസ്കേൽ 8:16–18.

Just as with the evil report of the ten spies, the twenty-five leaders of the rebellion that are worshipping the sun have “provoked” the Lord to anger. The Sunday law is the “day of provocation” which the prophets point forward to. Chapter nine describes those that receive the seal of God at the same point in time, for it is simply repeating and enlarging upon chapter eight.

പത്ത് ചാരന്മാരുടെ ദുഷ്‌വാർത്തയോടു സാമ്യമുള്ളവിധം, സൂര്യനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കലാപത്തിന്റെ ഇരുപത്തഞ്ച് നേതാക്കൾ കർത്താവിനെ കോപിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രവാചകന്മാർ മുൻകൂട്ടി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന “പ്രകോപനദിവസം” ഞായറാഴ്ചാ നിയമമാണ്. ഒമ്പതാം അധ്യായം അതേ സമയഘട്ടത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്നവരെ വിവരണപ്പെടുത്തുന്നു; കാരണം അത് എട്ടാം അധ്യായത്തെ തന്നെയാണ് ആവർത്തിച്ചും അതിന്മേൽ കൂടുതൽ വിശദീകരണം ചേർത്തും അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

> “This sealing of the servants of God [Revelation seven] is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.

> “ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഈ മുദ്രയിടൽ [വെളിപ്പാട് ഏഴ്] യെഹെസ്കേലിനു ദർശനത്തിൽ കാണിക്കപ്പെട്ട അതേതന്നെയാണ്.” ടെസ്റ്റിമോണീസ് ടു മിനിസ്റ്റേഴ്സ്, 445.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began its wandering through the wilderness. The prophetic history that identifies the image of jealousy in 1863, was the golden calf of Aaron. The prophetic characteristics of the golden calf are that it was an image of a beast, and it was gold. Gold is the symbol of Babylon, so Aaron’s golden calf was the image of the beast of Babylon. The image of the beast is only defined as the combination of church and state with the church in control of the relationship.

1863-ൽ, ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആദ്യ തലമുറ തന്റെ മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള അലച്ചിൽ ആരംഭിച്ചു. 1863-ൽ അസൂയയുടെ പ്രതിമയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രം അഹരോന്റെ പൊൻകിടാവായിരുന്നു. പൊൻകിടാവിന്റെ പ്രവാചകപരമായ സവിശേഷതകൾ ഇവയാണ്: അത് ഒരു മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായിരുന്നു; അതു പൊന്നായിരുന്നു. പൊന്നു ബാബേലിന്റെ പ്രതീകമാണ്; അതുകൊണ്ട് അഹരോന്റെ പൊൻകിടാവ് ബാബേലിന്റെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ എന്നത് സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള കൂട്ടുകെട്ടായി മാത്രമേ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു; അതിൽ ബന്ധത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം സഭയ്ക്കാണ്.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “എന്നാൽ ‘മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ’ എന്താണ്? അത് എങ്ങനെ രൂപീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്? ആ പ്രതിമ രണ്ടുകൊമ്പുള്ള മൃഗം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്; അതു മൃഗത്തിനുള്ള ഒരു പ്രതിമയാണ്. അതിനെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ആകയാൽ, ആ പ്രതിമ എങ്ങനെയാണെന്നും അത് എങ്ങനെ രൂപീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും അറിയുവാൻ, മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളായ പാപ്പത്വത്തെ തന്നേ നാം പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “സുവിശേഷത്തിന്റെ ലാളിത്യം വിട്ടുമാറുകയും ജാതീയ ആചാരങ്ങളും പതിവുകളും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ പ്രാരംഭ സഭ അഴിമതിയിലായപ്പോൾ, അവൾ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയും ശക്തിയെയും നഷ്ടപ്പെടുത്തി; ജനങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി അവൾ ലൗകിക അധികാരത്തിന്റെ പിന്തുണ തേടി. അതിന്റെ ഫലമായി പാപ്പത്വം ഉദിച്ചു—രാജ്യത്തിന്റെ ശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കുകയും അതിനെ തന്റെ സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതിനായി, പ്രത്യേകിച്ച് ‘മതദ്രോഹം’ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനായി, പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു സഭ. ഐക്യനാടുകൾ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്ന്, മതാധികാരം പൗരഭരണത്തെ അങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കണം; അങ്ങനെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അധികാരവും സഭ തന്റെ സ്വന്തം ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ സാധിപ്പിക്കുന്നതിനായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടും.” The Great Controversy, 443.

The calf built by Aaron, was built when Moses was receiving the Ten Commandments. The second commandment forbids the worship of idols, and includes a partial description of God’s character, when it identifies God as a jealous God.

അഹരോൻ നിർമിച്ച കാളക്കുട്ടി, മോശെ പത്തു കല്പനകൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് നിർമിക്കപ്പെട്ടത്. രണ്ടാമത്തെ കല്പന വിഗ്രഹാരാധനയെ നിരോധിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ദൈവത്തെ അസൂയയുള്ള ദൈവം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗികമായൊരു വിവരണവും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> നിനക്കായി കൊത്തിയ പ്രതിമയെയോ, മീതെയുള്ള ആകാശത്തിലോ താഴെയുള്ള ഭൂമിയിലോ ഭൂമിയുടെ കീഴിലുള്ള വെള്ളത്തിലോ ഉള്ള യാതൊന്നിന്റെയും സാദൃശ്യമോ ഉണ്ടാക്കരുത്. അവയ്ക്ക് നീ നമസ്കരിക്കരുത്; അവയെ സേവിക്കയും അരുത്. എന്തെന്നാൽ, നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയായ ഞാൻ അസൂയയുള്ള ദൈവം ആകുന്നു; എന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരിൽ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യം മക്കളുടെ മേൽ മൂന്നാം തലമുറവരെയും നാലാം തലമുറവരെയും സന്ദർശിക്കുന്നവൻ; എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും എന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കോ ആയിരങ്ങൾക്കു കരുണ കാണിക്കുന്നവൻ. പുറപ്പാട് 20:4–6.

Aaron’s image of the golden calf, being an idol, represents an image of jealousy, for it produced the righteous indignation that compelled Moses to throw down and break the first two tables of the Ten Commandments. We intend to show that the counterfeit chart of 1863, was represented by Aaron’s golden calf. God’s jealousy was manifested towards Aaron’s golden calf, for the golden calf represented a false god. The calf was the counterfeit representation of God. Aaron proclaimed that it represented the gods that had delivered them from Egyptian bondage. The two tables which Moses broke in that very history, were a “transcript” of the true God’s character, the God that had actually brought them out of Egypt. The counterfeit chart produced in 1863, is an image of jealousy, for it broke the two tables of Habakkuk chapter two by removing the seven times of Moses’ oath.

സ്വര്‍ണകാളക്കിടാവിന്റെ ആരോന്റെ രൂപം, ഒരു വിഗ്രഹമായിരുന്നതിനാല്‍, അസൂയയുടെ ഒരു പ്രതിമയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, അത് മോശെയെ ആദ്യത്തെ പത്തു കല്പനകളുടെ രണ്ടു പലകകളും താഴെ എറിഞ്ഞ് തകര്‍ക്കുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച നീതിയുള്ള ക്രോധം ഉളവാക്കി. 1863-ലെ വ്യാജ ചാര്‍ട്ട് ആരോന്റെ സ്വര്‍ണകാളക്കിടാവിനാല്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങള്‍ കാണിക്കുവാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ആരോന്റെ സ്വര്‍ണകാളക്കിടാവിനോടു ദൈവത്തിന്റെ അസൂയ പ്രകടമായി; കാരണം, സ്വര്‍ണകാളക്കിടാവ് ഒരു വ്യാജദൈവത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ആ കാളക്കിടാവ് ദൈവത്തിന്റെ കള്ളപ്രതിനിധാനമായിരുന്നു. അവരെ മിസ്രയീമ്യദാസ്യത്വത്തില്‍നിന്ന് വിടുവിച്ച ദേവന്മാരെയാണ് അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് ആരോന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതേ ചരിത്രത്തില്‍ മോശെ തകര്‍ത്ത രണ്ടു പലകകളും, അവരെ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ മിസ്രയീമില്‍നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന സത്യദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു “പകര്‍പ്പ്” ആയിരുന്നു. 1863-ല്‍ നിര്‍മിച്ച വ്യാജ ചാര്‍ട്ട് അസൂയയുടെ ഒരു പ്രതിമയാണ്; കാരണം, മോശെയുടെ സത്യത്തിന്റെ ഏഴു കാലങ്ങളെ നീക്കിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് അത് ഹബക്കൂക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു പലകകളെ തകര്‍ത്തു.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു; സംഖ്യകൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും; ചില സംഖ്യകളിലെ ഒരു പിശകിനെ ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതുമായിരുന്നുവെന്നും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അത് കാണാനായില്ലെന്നും.” Early Writings, 74, 75.

Further Ellen White adds to the command not to altar the 1843 chart, with the qualifications of “except by inspiration.”

1843-ലെ ചാർട്ടിൽ യാതൊരു മാറ്റവും വരുത്തരുതെന്ന ആജ്ഞയിൽ “പ്രചോദനത്താൽ അല്ലാതെ” എന്ന വ്യവസ്ഥ ചേർത്ത് എലൻ വൈറ്റ് കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> “I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> “പഴയ ചാർട്ട് കർത്താവിനാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; പ്രചോദനത്താൽ അല്ലാതെ അതിലെ ഒരു ചിത്രവും മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. ചാർട്ടിലെ ചിത്രങ്ങൾ ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയാണെന്നും, ചില ചിത്രങ്ങളിലുള്ള ഒരു പിഴവിനെ അവന്റെ കൈ മേലായി മൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അങ്ങനെ ആയിരുന്നുവെന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Spalding and Magan, 2.

James and Ellen White were living with Otis Nichol’s family, when Nichol’s prepared and produced the 1850 chart. The only thing that was “altered” with the 1850 chart, was that the year ‘1844’ was used to replace the year ‘1843,’ that had been represented upon the 1843 chart. The only thing “altered” was a correction of the “mistake” that God had held His hand over. The inspiration of the prophetess was in the very home where the 1843 chart was “altered” into the 1850 chart, and the seven times of Leviticus twenty-six remained enshrined upon that chart, as it had been on the 1843 chart.

നിക്കോൾ കുടുംബം 1850-ലെ ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സമയത്ത്, ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും ഒട്ടിസ് നിക്കോളിന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം താമസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 1850-ലെ ചാർട്ടിൽ “മാറ്റപ്പെട്ടത്” ഏകമായി ഇത്രമാത്രം ആയിരുന്നു: 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ‘1843’ എന്ന വർഷത്തിനു പകരമായി ‘1844’ എന്ന വർഷം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. “മാറ്റപ്പെട്ടത്” ഏകമായി ദൈവം തന്റെ കൈ വെച്ചു കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ “പിഴവിന്റെ” ഒരു തിരുത്തൽ മാത്രമായിരുന്നു. 1843-ലെ ചാർട്ട് 1850-ലെ ചാർട്ടായി “മാറ്റപ്പെട്ട” അതേ വീട്ടിലായിരുന്നു പ്രവാചകസ്ത്രീയുടെ പ്രചോദനം സന്നിഹിതമായിരുന്നത്; ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഏഴ് കാലങ്ങളും 1843-ലെ ചാർട്ടിലുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ ആ ചാർട്ടിലും പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ തുടർന്നു.

The second commandment includes another piece of this prophetic puzzle, for it identifies that God counts the generations until He visits the iniquity that occurs. 1863, began the first of four generations of the Seventh-day Adventist church, for the Millerite movement ended at that point.

രണ്ടാമത്തെ കല്പന ഈ പ്രവചനപരമായ പസിലിന്റെ മറ്റൊരു ഘടകത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; കാരണം, ദൈവം സംഭവിക്കുന്ന അകൃത്യത്തെ സന്ദർശിക്കുന്നതുവരെ തലമുറകളെ എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 1863-ൽ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ നാല് തലമുറകളിൽ ഒന്നാമത്തേത് ആരംഭിച്ചു; കാരണം, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ആ ഘട്ടത്തിൽ അവസാനിച്ചു.

The two tables of the Ten Commandments typify the two tables of Habakkuk, but they also typify the two wave loaves of Pentecost, which were the only offering in the sanctuary service that included sin. The manifestation of God’s power in the giving of the Ten Commandments, the manifestation of God’s power at the Pentecostal outpouring and the manifestation of God’s power in the history of the two charts of the Millerites, all typify the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in the latter rain. The two wave loaves of Pentecost represent the one hundred and forty-four thousand who are lifted up as an ensign during the latter rain.

പത്ത് കല്പനകളുടെ രണ്ട് പലകകൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളുടെ പ്രതിരൂപമാണ്; എന്നാൽ അവ പെന്തെക്കൊസ്തിലെ രണ്ട് ആട്ടിയ അപ്പങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയിൽ പാപം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നതായ ഏക അർപ്പണമായിരുന്നു അത്. പത്ത് കല്പനകൾ നല്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി വെളിപ്പെട്ടത്, പെന്തെക്കൊസ്തിലെ പകർച്ചയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി വെളിപ്പെട്ടത്, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ രണ്ട് ചാർട്ടുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി വെളിപ്പെട്ടത്—ഇവയെല്ലാം അവസാനമഴയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയുടെ അന്തിമ പ്രകടനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളാകുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്തിലെ രണ്ട് ആട്ടിയ അപ്പങ്ങൾ അവസാനമഴക്കാലത്ത് ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The Pentecostal wave loaves were to be prepared with “leaven”, which represents sin, but the leaven was destroyed by the process of baking.

പെന്തെക്കോസ്ത് തിരമാല അപ്പങ്ങൾ പാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “പുളിപ്പോടെ” തയ്യാറാക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; എങ്കിലും ചുടുന്ന പ്രക്രിയയാൽ ആ പുളിപ്പ് നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

> In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. Luke 12:1.

> അതേസമയം, ആളുകൾ അനവധിയായി കൂടി, അവർ തമ്മിൽ ഒരുത്തൻ മറ്റൊരുത്തനെ ചവിട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുന്നത്രയും ആയപ്പോൾ, അവൻ ആദ്യം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറയുവാൻ തുടങ്ങി: കപടഭക്തിയായിരിക്കുന്ന പരീശന്മാരുടെ പുളിച്ചമാവിനെക്കുറിച്ചു സൂക്ഷിച്ചുകൊൾവിൻ. ലൂക്കാ 12:1.

The wave loaves were a first fruit offering.

കുലുക്കിക്കാണിക്കപ്പെട്ട അപ്പങ്ങൾ ആദ്യഫലവഴിപാടായിരുന്നു.

> Ye shall bring out of your habitations two wave loaves of two tenth deals: they shall be of fine flour; they shall be baken with leaven; they are the firstfruits unto the Lord. Leviticus 23:17.

> നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നു നിങ്ങൾ രണ്ടുപത്താം അംശം വീതമുള്ള രണ്ട് ആടിക്കാണിക്കൽ അപ്പങ്ങൾ കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്; അവ നേർമായ മാവുകൊണ്ടുള്ളവയായിരിക്കണം; അവ പുളിപ്പോടെ ചുട്ടതായിരിക്കണം; അവ യഹോവേക്കുള്ള പ്രഥമഫലങ്ങളാകുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം 23:17.

The one hundred and forty-four thousand are the first fruit offering in the last days.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആദ്യഫലാർപ്പണമാണ്.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, സീയോൻ പർവ്വതത്തിന്മേൽ ഒരു കുഞ്ഞാട് നിൽക്കുന്നതും, അവനോടുകൂടെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ അവരുടെ നെറ്റികളിൽ അവന്റെ പിതാവിന്റെ നാമം എഴുതപ്പെട്ടവരായി നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു. പിന്നെ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു; അതു അനേകം വെള്ളങ്ങളുടെ ഘോഷംപോലെയും മഹാ ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ നാദംപോലെയും ആയിരുന്നു; വീണക്കാരൻമാർ തങ്ങളുടെ വീണകൾ മീട്ടി സംഗീതം ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദവും ഞാൻ കേട്ടു. അവർ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലും, നാലു ജീവികളുടെ മുമ്പിലും, മൂപ്പന്മാരുടെ മുമ്പിലും, പുതുപാട്ടുപോലെയുള്ളൊരു ഗാനം പാടി; ഭൂമിയിൽനിന്ന് വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ആ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരല്ലാതെ ആ ഗാനം ആരും പഠിപ്പാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്ത്രീകളോടുകൂടെ അശുദ്ധരാകാതിരുന്നവർ ഇവരാണ്; അവർ കന്യകർ ആകുന്നു. കുഞ്ഞാട് എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ ഇവരാണ്. ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിന്നും ആദ്യഫലമായി മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ഇവരാണ്. അവരുടെ വായിൽ കപടം കണ്ടെത്തിയില്ല; അവർ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പാകെ കുറ്റമറ്റവർ ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 14:1–5.

The class of worshippers in the last days who never die, represented by Elijah will have fully overcome sin, for the fire of purification that is brought upon them by the Messenger of the Covenant, thoroughly bakes out and removes the leaven, from the sons of Levi.

അവസാനദിവസങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും മരിക്കാതിരിക്കുന്ന ആരാധകരുടെ വർഗ്ഗം, ഏലീയാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, പാപത്തെ പൂർണ്ണമായി ജയിച്ചിരിക്കുന്നവരായിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ അവരുടെമേൽ വരുത്തുന്ന ശുദ്ധീകരണാഗ്നി, ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്നു പുളിപ്പിനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ചുട്ടുകളഞ്ഞ് നീക്കിക്കളയുന്നു.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ഇതാ, ഞാൻ എന്റെ ദൂതനെ അയക്കും; അവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ വഴി ഒരുക്കും; നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന കർത്താവും, നിങ്ങൾ പ്രസാദിക്കുന്ന നിയമത്തിന്റെ ദൂതനും, തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വരും; ഇതാ, അവൻ വരും എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ വരവിന്റെ ദിവസം ആർ സഹിക്കും? അവൻ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ ആർ നിലകൊള്ളും? കാരണം അവൻ ഉരുക്കുകാരന്റെ തീപോലെയും വസ്ത്രം കഴുകുന്നവന്റെ ക്ഷാരസോപ്പുപോലെയും ഇരിക്കുന്നു. അവൻ വെള്ളി ഉരുക്കി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ഇരുന്നു ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കും; അവരെ പൊന്നിനെയും വെള്ളിയെയുംപോലെ നിർമ്മലരാക്കി, അവർ യഹോവേക്കു നീതിയോടെ ഒരു വഴിപാട് അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ യെഹൂദയുടെയും യെരൂശലേമിന്റെയും വഴിപാട്, പുരാതനകാലത്തും മുൻവർഷങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, യഹോവേക്കു പ്രസാദകരമാകും. മലാഖി 3:1–4.

The offering that is “as the days of old” is the Pentecostal wave offering of two loaves. It was lifted up as an offering, identifying the two prophets that were slain in the streets, and who are then lifted up to heaven as an ensign, at the beginning of the Sunday law crisis.

“പുരാതന ദിവസങ്ങളെപ്പോലെ” ഉള്ള വഴിപാടെന്നത് രണ്ട് അപ്പങ്ങളുടെ പെന്തെക്കൊസ്ത് തോളിപ്പുയർത്തുന്ന വഴിപാടാകുന്നു. വീഥികളിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന രണ്ട് പ്രവാചകന്മാരെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടു, അവരെ ഒരു പതാകയായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെട്ട വഴിപാടായി അത് അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ഇതു ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു.

When Aaron produced his golden calf, he pronounced that the calf was the gods that had brought them out of Egypt, and then proclaimed a feast to the Lord.

ആരോൻ തന്റെ സ്വർണ്ണക്കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ, അവരെ മിസ്രയീമിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നത് ആ കാളക്കുട്ടിയെന്ന ദേവന്മാരാണെന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു; തുടർന്ന് യഹോവേക്കു ഒരു ഉത്സവം പ്രഖ്യാപിച്ചു.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. Exodus 32:4, 5.

> അവൻ അവരുടെ കയ്യിൽനിന്നു അത് വാങ്ങി, ഒരു കൊത്തുപകരണത്താൽ അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തി, വാർപ്പുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കാളക്കിടാവിനെ ഉണ്ടാക്കി; അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: യിസ്രായേലേ, നിന്നെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു കൊണ്ടുവന്നത് ഇവയാണ് നിന്റെ ദേവന്മാർ. അഹരോൻ അത് കണ്ടപ്പോൾ, അതിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു യാഗപീഠം പണിതു; പിന്നെ അഹരോൻ പ്രസ്താവിച്ചു പറഞ്ഞത്: നാളെ യഹോവേക്കുള്ള ഒരു ഉത്സവം ആകുന്നു. പുറപ്പാട് 32:4, 5.

When the northern kingdom of Israel broke away from the southern kingdom of Judah, Jeroboam, the first king of Israel purposely introduced a counterfeit worship service in two cities, made the same pronouncement as Aaron, claiming his two golden calves were the gods that brought them out of Egypt, and ordained a counterfeit feast as had Aaron.

വടക്കൻ രാജ്യമായ ഇസ്രായേൽ തെക്കൻ രാജ്യമായ യെഹൂദയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടപ്പോൾ, ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ രാജാവായ യെരോബെയാം ഉദ്ദേശപൂർവം രണ്ടു നഗരങ്ങളിൽ കള്ളാരാധനാസംവിധാനം സ്ഥാപിച്ചു; തന്റെ രണ്ടു സ്വർണ്ണക്കിടാവുകളാണ് അവരെ മിസ്രയീമിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ദേവന്മാർ എന്നു അവകാശപ്പെടുത്തി, അഹരോൻ ഉച്ചരിച്ചതുതന്നെയുള്ള പ്രഖ്യാപനം നടത്തി; അഹരോൻ ചെയ്തതുപോലെ ഒരു കള്ളപ്പെരുന്നാളും നിയമിച്ചു.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> അപ്പോൾ യെരോബെയാം തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ രാജ്യം ദാവീദിന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകും. ഈ ജനം യെരൂശലേമിലുള്ള യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽ യാഗം കഴിപ്പാൻ കയറിപ്പോകുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും അവരുടെ പ്രഭുവായ യെഹൂദാരാജാവായ രെഹബെയാമിന്റെ അടുക്കൽ തിരിയും; അങ്ങനെ അവർ എന്നെ കൊന്നു, യെഹൂദാരാജാവായ രെഹബെയാമിന്റെ അടുക്കൽ വീണ്ടും മടങ്ങിപ്പോകും. അതുകൊണ്ടു രാജാവു ആലോചിച്ചു, രണ്ടു സ്വർണക്കിടാവുകളെ ഉണ്ടാക്കി, അവരോടു പറഞ്ഞു: യെരൂശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നതു നിങ്ങൾക്കു അത്യധികം പ്രയാസമാണ്; ഹേ യിസ്രായേലേ, മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ദേവന്മാർ ഇതാ. അവൻ ഒന്നിനെ ബേഥേലിൽ സ്ഥാപിച്ചു, മറ്റേതിനെ ദാനിൽ വെച്ചു. ഈ കാര്യം പാപമായി തീർന്നു; കാരണം ജനം ഒന്നിന്റെ മുമ്പിൽ നമസ്കരിപ്പാൻ ദാൻവരെപ്പോലും പോയി. അവൻ പൂജാഗിരികളുടെ ഒരു ആലയം ഉണ്ടാക്കി, ലേവിപുത്രന്മാരിൽപ്പെട്ടവരല്ലാത്ത സാധാരണ ജനങ്ങളിൽനിന്നു പുരോഹിതന്മാരെ നിയമിച്ചു. യെരോബെയാം എട്ടാം മാസത്തിൽ, ആ മാസത്തിലെ പതിനഞ്ചാം ദിവസം, യെഹൂദയിൽ ഉള്ള ഉത്സവത്തിന്നു സദൃശമായൊരു ഉത്സവം നിയമിച്ചു; അവൻ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ അർപ്പിച്ചു. അവൻ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന കിടാവുകൾക്കു യാഗം കഴിച്ചു ബേഥേലിൽ ഇപ്രകാരം ചെയ്തു; അവൻ ഉണ്ടാക്കിയ പൂജാഗിരികളുടെ പുരോഹിതന്മാരെയും ബേഥേലിൽ നിയമിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവൻ ബേഥേലിൽ ഉണ്ടാക്കിയ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ എട്ടാം മാസത്തിലെ പതിനഞ്ചാം ദിവസം, അതായത് തന്റെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തിച്ചുണ്ടാക്കിയ മാസത്തിൽ, അർപ്പിച്ചു; യിസ്രായേൽമക്കൾക്കു ഒരു ഉത്സവം നിയമിച്ചു; യാഗപീഠത്തിന്മേൽ അർപ്പിക്കുകയും ധൂപം കാട്ടുകയും ചെയ്തു. 1 രാജാക്കന്മാർ 12:26–33.

Dan means judgment, and represents a state; Bethel means the house of God. With Aaron’s rebellion as with king Jeroboam’s the symbols identify the combination of church and state that ultimately takes place at the Sunday law in the United States.

ദാൻ എന്നത് ന്യായവിധി എന്നർത്ഥമാക്കുന്നു, കൂടാതെ അത് ഒരു രാജ്യാവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബെത്തേൽ എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഭവനം എന്നർത്ഥമാക്കുന്നു. അഹരോന്റെ കലാപത്തെയും രാജാവായ യെരോബെയാമിന്റെ കലാപത്തെയും പോലെ, ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒടുവിൽ സംഭവിക്കുന്ന സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള ഐക്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The Sunday law occurs at the end of Adventism and in the beginning of Adventism, the movement, which had been identified as the Protestant horn in the summer of 1844, came together legally with the Republican horn. Thus, Aaron and Jeroboam’s rebellion represents both 1863, and the soon-coming Sunday law.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം സംഭവിക്കുന്നു; അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, 1844-ലെ വേനൽക്കാലത്ത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ പ്രസ്ഥാനം, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനോടുകൂടെ നിയമപരമായി ഒന്നിച്ചു വന്നു. അതുകൊണ്ട്, അഹരോനും യെരോബെയാമും നടത്തിയ കലാപം 1863-നെയും, അതുപോലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The reason that the messenger of the covenant purifies the “sons of Levi” and not any other of the tribes, is because at the rebellion of Aaron’s golden calf, it was the Levites that stood with Moses. For their faithfulness, they were then made the tribe that represented the priesthood, an honor which had been previously designed to consist of the firstborn of each of the tribes. This is why Jeroboam made sure that his counterfeit priesthood was not of the sons of Levi, and instead made his priesthood “of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.”

ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ “ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ” ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത് മറ്റ് യാതൊരു ഗോത്രങ്ങളെയും അല്ലാത്തതിന്റെ കാരണം, അഹരോന്റെ പൊൻകിടാവിന്റെ കലഹസമയത്ത് മോശെയോടൊപ്പം നിന്നത് ലേവ്യരായിരുന്നതിനാലാണ്. അവരുടെ വിശ്വസ്തതയ്ക്കുള്ള പ്രതിഫലമായി, പുരോഹിതത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഗോത്രമായി അവർ നിയമിക്കപ്പെട്ടു; മുമ്പ് ഈ ബഹുമതി ഓരോ ഗോത്രത്തിന്റെയും ആദ്യജാതന്മാരിൽ നിന്നു രൂപപ്പെടേണ്ടതായിട്ടാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് യെരോബെയാം തന്റെ കള്ളപുരോഹിതത്വം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്നല്ലെന്നു ഉറപ്പാക്കി, പകരം തന്റെ പുരോഹിതത്വം “ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ പെട്ടവരല്ലാത്ത ജനത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരിൽ നിന്നുള്ളതാക്കി.”

The sons of Levi are those that are purified by fire as an ensign, or wave offering during the Sunday law crisis. The history of the Sunday law crisis in the last days, was typified by the crisis of 1863, when the newly identified Protestant horn became legally attached to the Republican horn. We have one more line of history to address before we begin to work through the passages we have just referenced.

അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത് അഗ്നിയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട് ഒരു പതാകയോ അലക്കിവീതിക്കുന്ന വഴിപാടോ ആയിത്തീരുന്നവരാണ് ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ. അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ ചരിത്രം, 1863-ലെ പ്രതിസന്ധിയാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അന്ന് പുതുതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് നിയമപരമായി റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനോടു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നാം ഇപ്പോൾ പരാമർശിച്ച ഭാഗങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യാൻ ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, പരിഗണിക്കേണ്ട ഇനിയും ഒരു ചരിത്രരേഖ നമുക്കുണ്ട്.

That line is the year 1856, and we will address that in our next article.

ആ വരി 1856-ആം വർഷത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അതിനെക്കുറിച്ച് നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ പരിചരിക്കാം.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു വരുന്നതു—ദാനീയേൽ 8:14-ൽ ദർശനമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു; മനുഷ്യപുത്രൻ പുരാതനദിവസങ്ങളുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു—ദാനീയേൽ 7:13-ൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നതു; കർത്താവ് തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുന്നതു—മലാഖി പ്രവചിച്ചിരിക്കുന്നതു—ഇവ എല്ലാം ഒരേ സംഭവത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാകുന്നു; കൂടാതെ, മത്തായി 25-ലെ പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ക്രിസ്തു വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന വരൻ വിവാഹത്തിലേക്കു വരുന്നതും ഇതേ സംഭവത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനമാണ്.” The Great Controversy, 426.

Back to Articles