Article

# The Seventy Forgotten Years of Tyre

സോരിന്റെ മറക്കപ്പെട്ട എഴുപത് വർഷങ്ങൾ

The Seventy Forgotten Years of Tyre

ടയറിന്റെ മറന്നുപോയ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 12, 2023

Formats

PDF
Word

All the prophets identify the end of the world.

ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യം എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “പ്രാചീന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും അവരുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ ഞങ്ങളുടെ കാലത്തേക്കായാണ് അധികമായി സംസാരിച്ചത്; അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പ്രവചനം ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ‘ഇപ്പോൾ ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകാന്തങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ ഉപദേശിപ്പാനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘അവർ തങ്ങൾക്കല്ല, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ കാര്യങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തതെന്നു അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടു; സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവർ മുഖാന്തരം ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ തന്നേ; ഇവയെ ദൂതന്മാർ പോലും കുനിഞ്ഞുനോക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ഈ അന്തിമ തലമുറയ്ക്കായി ബൈബിൾ തന്റെ നിക്ഷേപങ്ങളെ ശേഖരിച്ച് ഒരുമിച്ച് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ സകല മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമുള്ള ഇടപാടുകളും ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

All the books of the Bible conclude in the book of Revelation.

ബൈബിളിലെ സകല പുസ്തകങ്ങളും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> “വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും സംഗമിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 585.

The final warning message for planet earth’s inhabitants is identified in Revelation eighteen.

ഭൂമിയിലെ നിവാസികൾക്കായുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> ഇവയ്ക്കുശേഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു ഭൂമി പ്രകാശിതമായി. അവൻ മഹാബലമുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: മഹത്തായ ബാബേൽ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവും സകല അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ താമസകേന്ദ്രവും സകല അശുദ്ധവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ പക്ഷികളുടെ കൂടുമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ സകല ജാതികളും അവളുടെ പരസംഗക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ വ്യാപാരികൾ അവളുടെ ഭോഗവിലാസത്തിന്റെ സമൃദ്ധിമൂലം ധനികരായിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 18:1–3.

The phrase “Babylon the great” represents the Roman Catholic church and in Isaiah chapter twenty-three “Babylon the great” is represented as Tyre.

“മഹത്തായ ബാബിലോൻ” എന്ന വാക്യഭാഗം റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ “മഹത്തായ ബാബിലോൻ” സോരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

> സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരവചനം. തർശീശിന്റെ കപ്പലുകളേ, വിലപിപ്പിൻ; കാരണം അത് ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വീടുമില്ല, പ്രവേശനവും ഇല്ല; കിത്തീംദേശത്തുനിന്നു അവർക്കു ഇതു വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദ്വീപിലെ നിവാസികളേ, മിണ്ടാതിരിക്കുവിൻ; കടൽ കടന്നുപോകുന്ന സീദോന്റെ വ്യാപാരികൾ നിന്നെ സമൃദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മഹാജലങ്ങളിലൂടെ ശീഹോറിന്റെ വിത്തും, നദിയുടെ വിളവും അവളുടെ വരുമാനമായിരുന്നു; അവൾ ജാതികൾക്കുള്ള ഒരു വാണിജ്യകേന്ദ്രമായിരുന്നു. സീദോനേ, ലജ്ജിച്ചുകൊൾക; കാരണം സമുദ്രം, അതായത് സമുദ്രത്തിന്റെ ദുർഗ്ഗം, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു: ഞാൻ പ്രസവവേദന അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല, മക്കളെ പ്രസവിച്ചിട്ടില്ല; യൗവനക്കാരെ പോഷിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, കന്യകമാരെ വളർത്തിയിട്ടില്ല. മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായതുപോലെ, സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത കേൾക്കുമ്പോഴും അവർ അത്യന്തം വേദനിക്കും. തർശീശിലേക്കു കടന്നുപോകുവിൻ; ദ്വീപിലെ നിവാസികളേ, വിലപിപ്പിൻ. ഇതോ നിങ്ങളുടെ ആനന്ദനഗരം, അതിന്റെ പ്രാചീനത പുരാതനകാലംമുതലുള്ളത്? പാർപ്പാൻ ദൂരദേശങ്ങളിലേക്കു അതിന്റെ സ്വന്തം കാലുകൾ തന്നേ അതിനെ കൊണ്ടുപോകും. കിരീടം ചൂടിക്കുന്ന നഗരമായ സോരിനെതിരെ, അവളുടെ വ്യാപാരികൾ പ്രഭുക്കന്മാരും അവളുടെ കച്ചവടക്കാർ ഭൂമിയിലെ ബഹുമാന്യന്മാരുമായിരുന്ന ആ നഗരത്തിനെതിരെ, ഈ ആലോചന നിർണ്ണയിച്ചതു ആർ? സകല മഹത്വത്തിന്റെയും അഹങ്കാരം കളങ്കപ്പെടുത്തുവാനും ഭൂമിയിലെ സകല ബഹുമാന്യന്മാരെയും നിന്ദ്യരാക്കുവാനും സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അതു നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു. തർശീശിന്റെ മകളേ, നദിപോലെ നിന്റെ ദേശത്തിലുടനീളം ഒഴുകിച്ചെല്ലുക; ഇനി ബന്ധനമോ തടയോ ഇല്ല. അവൻ സമുദ്രത്തിന്മേൽ തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു; രാജ്യമങ്ങളെ കുലുക്കിയിരിക്കുന്നു; വാണിജ്യനഗരത്തെക്കുറിച്ചു അതിന്റെ കോട്ടകളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു യഹോവ കല്പന നൽകിയിരിക്കുന്നു. അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: പീഡിതയായ കന്യകേ, സീദോന്റെ മകളേ, നീ ഇനി സന്തോഷിക്കയില്ല; എഴുന്നേൽക്കുക, കിത്തീമിലേക്കു കടന്നുപോകുക; അവിടെയും നിനക്കു വിശ്രമം ഉണ്ടാകയില്ല. ഇതാ, കൽദയരുടെ ദേശം; അസ്സൂർ മരുഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവർക്കായി അതിനെ സ്ഥാപിച്ചതു വരെയും ഈ ജനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർ അതിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ പണിതു, അതിന്റെ രാജമന്ദിരങ്ങൾ ഉയർത്തി; അവൻ അതിനെ ശിഥിലമാക്കി. തർശീശിന്റെ കപ്പലുകളേ, വിലപിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ ശക്തി ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ദിവസത്തിൽ സോർ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾപോലെ എഴുപതു വർഷം മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; എഴുപതു വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം സോർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. മറക്കപ്പെട്ടുപോയ വേശ്യയേ, വീണ എടുത്ത് നഗരത്തിലുടനീളം സഞ്ചരിക്ക; നിനക്കു ഓർമ്മ വരേണ്ടതിന്നു മധുരമായി വായിക്ക, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടുക. എഴുപതു വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം യഹോവ സോരിനെ സന്ദർശിക്കും; അവൾ തന്റെ കൂലിയിലേക്കു മടങ്ങിവരും; ഭൂമിയുടെ മേൽ സകല ലോകരാജ്യങ്ങളോടും അവൾ വ്യഭിചാരം ചെയ്യും. അവളുടെ വ്യാപാരവും അവളുടെ കൂലിയും യഹോവേക്കു വിശുദ്ധമായിരിക്കും; അതു സഞ്ചയിക്കപ്പെടുകയോ സംഭരിക്കപ്പെടുകയോ ഇല്ല; കാരണം അവളുടെ വ്യാപാരം യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്ക് തൃപ്തിയായി ഭക്ഷിപ്പാനുമായി നിലനിൽക്കുന്ന വസ്ത്രധാരണത്തിനുമായി ഇരിക്കും. യെശയ്യാവു 23:1–18.

Sister White writes: “All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.”

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് എഴുതുന്നു: “പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമുള്ള ഇടപാടുകളും ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടിക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു.”

Isaiah twenty-three addresses the prophetic relationships of the United Nations, the Papacy, the United States and Islam. In order to recognize these truths certain symbols in the chapter must be defined by Inspiration. Once the symbols are defined, the sequence of events is fairly straightforward. The symbols in the chapter that need to be defined are:

യേശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ, പാപ്പത്വം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ, ഇസ്ലാം എന്നിവയുടെ പ്രവചനാത്മക ബന്ധങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ഈ സത്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി, അധ്യായത്തിലുള്ള ചില ചിഹ്നങ്ങൾ പ്രചോദനത്താൽ നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഒരിക്കൽ ആ ചിഹ്നങ്ങൾ നിർവചിക്കപ്പെട്ടാൽ, സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമം വളരെ വ്യക്തമായിരിക്കും. നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ട അധ്യായത്തിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ ഇവയാണ്:

The Burden, Tyre, The harlot, The Assyrian, The land of the Chaldeans, Towers and Palaces, Tarshish, The Seed of Sihor, The Land of Chittim, Zidon, The Merchants City, The report of Egypt and the report of Tyre, The Howling, A Daughter, Seventy Years, The Days of One King, Forgetting, and Remembering

ഭാരം, തൂർ, വേശ്യ, അശ്ശൂര്യൻ, കൽദയരുടെ ദേശം, ഗോപുരങ്ങളും രാജപ്രാസാദങ്ങളും, തർശീശ്, സീഹോരിന്റെ വിത്ത്, കിത്തീമിന്റെ ദേശം, സീദോൻ, വ്യാപാരികളുടെ നഗരം, ഈജിപ്തിന്റെ വാർത്തയും തൂരിന്റെ വാർത്തയും, വിലാപം, ഒരു മകൾ, എഴുപതു വർഷം, ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾ, മറന്നുപോകൽ,യും ഓർക്കലും

The word “burden” in verse one identifies a prophecy of doom against the kingdom of Tyre.

ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ “ഭാരം” എന്ന പദം തീർ രാജ്യത്തിനുമേലുള്ള നാശപ്രവചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

Burden: H4853—From H5375; a burden; specifically tribute, or (abstractly) porterage; figuratively an utterance, chiefly a doom, especially singing; mental, desire: – burden, carry away, prophecy, X they set, song, tribute.

ഭാരം: H4853—H5375-ൽ നിന്നുള്ളത്; ഒരു ഭാരം; പ്രത്യേകിച്ച് കരം, അല്ലെങ്കിൽ (അമൂർത്തമായി) ചുമട്ടുവഹിക്കൽ; ആലങ്കാരികമായി ഒരു ഉച്ചാരണം, പ്രധാനമായും ഒരു ന്യായവിധിപ്രഖ്യാപനം, പ്രത്യേകിച്ച് ഗാനം; മാനസികമായി, ആഗ്രഹം: – ഭാരം, കൊണ്ടുപോകുക, പ്രവചനം, X അവർ സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഗാനം, കരം.

The burden of Tyre is one of many passages in the Bible where the final judgment of the Roman Catholic church is identified. A “burden” by use and definition is a prophecy, and primarily a prophecy of doom. There are eleven “burdens” in Isaiah and eight times the word is used to describe a burden carried on the shoulders. The eleven times the word “burden” is represented as prophecy of doom are Isaiah 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6 and of course chapter twenty-three where we find the burden of Tyre. It is worthwhile to place all of Isaiah’s prophecies of doom together in order to evaluate which power is being represented in the last days. Eleven prophecies of doom are difficult to cover at one time, so I will give a brief definition of each doom prophecy to set the context for chapter twenty-three.

റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അന്തിമ ന്യായവിധി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ബൈബിളിലെ അനേകം ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് തീരൊസിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരം. “ഭാരം” എന്നത് പ്രയോഗത്താലും നിർവചനത്താലും ഒരു പ്രവചനം തന്നെയാണ്; പ്രധാനമായും നാശവിചാരണയുടെ ഒരു പ്രവചനം. യെശയ്യാവിൽ പതിനൊന്ന് “ഭാരങ്ങൾ” ഉണ്ട്; കൂടാതെ ചുമലുകളിൽ വഹിക്കുന്ന ഒരു ഭാരത്തെ വിവരണപ്പെടുത്താൻ ഈ പദം എട്ടുവട്ടം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ഭാരം” എന്ന പദം നാശവിചാരണയുടെ പ്രവചനമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ പതിനൊന്ന് സ്ഥാനങ്ങൾ യെശയ്യാ 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6 എന്നിവയും, തീർച്ചയായും, തീരൊസിന്റെ ഭാരത്തെ കാണുന്ന ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായവും ആകുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഏത് ശക്തിയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് വിലയിരുത്തുന്നതിനായി യെശയ്യാവിന്റെ നാശവിചാരണകളായ എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നിരത്തുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്. നാശവിചാരണയുടെ പതിനൊന്ന് പ്രവചനങ്ങൾ ഒരേസമയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് പ്രയാസകരമായതിനാൽ, ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഞാൻ ഓരോ നാശവിചാരണാ പ്രവചനത്തിന്റെയും ഒരു സംക്ഷിപ്ത നിർവചനം നൽകുന്നു.

In chapter thirteen the prophecy of doom against Babylon is modern Babylon at the end of the world, which is the whore of Rome that is also illustrated in chapter seventeen of the book of Revelation.

പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ബാബിലോനെതിരായ നാശപ്രവചനം ലോകാവസാനത്തിലെ ആധുനിക ബാബിലോണെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അത് വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന റോമിലെ വേശ്യയാണ്.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:1–5.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എനിക്കോടു സംസാരിച്ചു, എന്നോടു പറഞ്ഞു: ഇവിടെ വാ; അനേകം ജലങ്ങൾക്കുമേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയ്ക്കു വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി ഞാൻ നിന്നെ കാണിച്ചുതരാം. അവളോടുകൂടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തു; അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭൂവാസികൾ മത്തരായി. അങ്ങനെ അവൻ ആത്മാവിൽ എന്നെ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ നിന്ദാനാമങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്തു കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായ കടുംചുവപ്പ് നിറമുള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്മേൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ആ സ്ത്രീ ധൂമ്രവർണ്ണവും കടുംചുവപ്പ് വർണ്ണവുമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതും പൊന്നും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും മുത്തുകളും ധരിച്ച് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും ആയിരുന്നു; അവളുടെ കൈയിൽ മ്ലേച്ഛതകളും അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ അശുദ്ധതകളും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു പേർ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: മർമ്മം, മഹാബാബിലോൻ, വേശ്യകളുടെയും ഭൂമിയിലെ മ്ലേച്ഛതകളുടെയും മാതാവ്. വെളിപ്പാട് 17:1–5.

I need to digress a little. The purpose of the study of the prophecy of Tyre is ultimately to align the prophetic history of the United States with that of the Seventh-day Adventist church. We will show that the government of the United States is one horn on the lamb-like beast of Revelation thirteen and that Protestantism that came out of the Dark Ages was the other horn. The horn of Protestantism became Millerite Adventism at the point the Protestants of the United States rejected the first angel’s message. When we have that in place, we will show that the history of the Protestant horn and the history of the Republican horn run parallel to one another and possess parallel prophetic characteristics. After all they are on the same beast representing that both horns are contemporary to one another. I will illustrate one example of this parallel of the horns of church and state in the United States. They both ‘forget’ in their own way.

ഞാൻ അല്പം വിഷയാന്തരമായി പോകേണ്ടതുണ്ട്. ടയർ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ പഠനത്തിന്റെ അന്തിമ ഉദ്ദേശ്യം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തെ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ ചരിത്രത്തോടു സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർക്കാരാണ് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ കുഞ്ഞാടുപോലെയുള്ള മൃഗത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പ് എന്നും, അന്ധകാരയുഗങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമാണ് മറ്റേ കൊമ്പ് എന്നും ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരും. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ച ഘട്ടത്തിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസമായി മാറി. അത് നാം സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രവും റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രവും പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതും സമാന്തര പ്രവചനസ്വഭാവങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതും ആണെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരും. ഒടുവിൽ, അവ രണ്ടും ഒരേ മൃഗത്തിന്മേലല്ലോ ഉള്ളത്; അതുവഴി ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും തമ്മിൽ സമകാലീനങ്ങളാണെന്ന് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സഭയും സംസ്ഥാനവും എന്ന ഈ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ സമാന്തരതയുടെ ഒരു ഉദാഹരണം ഞാൻ ദൃശ്യമാക്കാം. അവ രണ്ടും താന്താന്തേതായ രീതിയിൽ ‘മറക്കുന്നു’.

Isaiah twenty-three marks the prophetic point that the papal power is forgotten for seventy years, and in those seventy symbolic years men forget the papacy and why the Dark Ages are called the Dark Ages. The Protestant horn’s motto when they separated from the Catholic church was the Bible and the Bible alone. They forgot that the Bible informs us who the papacy really is. They forgot the message enshrined in the sacred document they were entrusted with, and professed to be the champion defenders of.

യേശയ്യാ ഇരുപത്തിമൂന്ന് പാപ്പഭരണശക്തി എഴുപത് വർഷത്തേക്ക് മറക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചകീയ ഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ആ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ പാപ്പത്വത്തെയും, എന്തുകൊണ്ടാണ് അന്ധകാരയുഗങ്ങളെ അന്ധകാരയുഗങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും മറക്കുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരുടെ കൊമ്പ് കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ മുദ്രാവാക്യം “ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രം” എന്നായിരുന്നു. പാപ്പത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണെന്ന് ബൈബിൾ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം അവർ മറന്നു. തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും, അതിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ രക്ഷകരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നതുമായ ആ വിശുദ്ധ രേഖയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സന്ദേശം അവർ മറന്നു.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ഗ്രഹിക്കലിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നവരും, നിർഭാഗ്യവശാൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിർത്തിക്കൊള്ളും. ലോകത്തോടു ലയിച്ചുചേരാൻ ഇപ്പോൾ നമുക്കു സമയമില്ല. ദാനിയേൽ തന്റെ അവകാശഭാഗത്തിലും തന്റെ സ്ഥാനത്തും നിലകൊള്ളുന്നു. ദാനിയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. അവ പരസ്പരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങൾ അവ ലോകത്തിന്നു നൽകുന്നു. ഈ പ്രവചനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സാക്ഷ്യമായിരിക്കേണ്ടവയാണ്. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവയുടെ നിവൃത്തിയാൽ അവ സ്വയം തന്നെ വിശദീകരിക്കും.” Kress Collection, 105.

Likewise, the Republican horn representing the government of the United States was to be by the people and for the people, but the citizens of the United States have also forgotten the sacred document that they were entrusted with. That sacred document is the Constitution of the United States and the motto of the government that was designed to be for the people was the separation of church and state. They have forgotten the message of the Constitution they were entrusted with, and professed defenders of.

അതുപോലെതന്നെ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സർക്കാരിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും ജനങ്ങളാൽ ജനങ്ങൾക്കായി ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; എങ്കിലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പൗരന്മാരും തങ്ങൾക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധ പ്രമാണത്തെ മറന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ വിശുദ്ധ പ്രമാണം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയാണ്; ജനങ്ങൾക്കായി രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന ആ സർക്കാരിന്റെ മുഖ്യസൂത്രവാക്യം സഭയും സംസ്ഥാനവും വേർതിരിച്ചിരിക്കണമെന്നതായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടതും തങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നതുമായ ആ ഭരണഘടനയുടെ സന്ദേശം അവർ മറന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “റோம் ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ലെന്നത് അവളുടെ അഭിമാനപ്രഖ്യാപനമാണെന്നു ഓർക്കപ്പെടട്ടെ. ഗ്രിഗറി VII-ന്റെയും ഇന്നസെന്റ് III-ന്റെയും സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഇന്നും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്. അവൾക്കു അധികാരം ലഭിച്ചാൽ, കഴിഞ്ഞ ശതകങ്ങളിൽ ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ ഇന്നും അതേ ശക്തിയോടുകൂടെ അവ പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തുമായിരിക്കും. ഞായറാഴ്ചയുടെ ഉയർച്ചയ്ക്കായുള്ള പ്രവർത്തനത്തിൽ റോമിന്റെ സഹായം സ്വീകരിക്കാമെന്നു നിർദേശിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ വളരെ കുറച്ചേ അറിയുന്നുള്ളു. അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യസാധനത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, റோம் തന്റെ അധികാരം വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കുവാനും നഷ്ടപ്പെട്ട പരമാധികാരം വീണ്ടെടുക്കുവാനും ലക്ഷ്യമിടുന്നു. സഭ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുകയോ നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യാമെന്ന സിദ്ധാന്തം ഒരിക്കൽ എങ്കിലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സ്ഥാപിതമായാൽ; മതാചാരങ്ങൾ ലൗകിക നിയമങ്ങളാൽ നിർബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടാമെന്നത് സ്ഥാപിതമായാൽ; ചുരുക്കത്തിൽ, സഭയുടെയും സംസ്ഥാനത്തിന്റെയും അധികാരം മനസ്സാക്ഷിയെ ആധിപത്യം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന സിദ്ധാന്തം നിലനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, അപ്പോൾ ഈ രാജ്യത്തിലെ റോമിന്റെ വിജയം ഉറപ്പായിത്തീരും.”

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വചനം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ അവഗണിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിച്ചാൽ, കെണിയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുവാൻ വളരെ വൈകിയ ശേഷമേ റോത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകം മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളു. അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി ശക്തിയിലേക്ക് വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ നിയമനിർമാണ സഭകളിലും, സഭകളിലും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുമെല്ലാം തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. താൻ മുമ്പ് നടത്തിയ പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന അവളുടെ രഹസ്യ അന്തർഭാഗങ്ങളിൽ, അവൾ തന്റെ ഉയർന്നതും ഭീമാകാരവുമായ ഘടനകൾ പടുത്തുയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രഹരിക്കേണ്ട സമയം വരുമ്പോൾ സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ, അവൾ മറവിലും ആരും സംശയിക്കാതെയും തന്റെ ശക്തികളെ ദൃഢമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അനുകൂലമായ നിലപാട് മാത്രമാണ്, അതും ഇതിനകം അവൾക്കു നൽകപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റോമൻ ഘടകത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണെന്ന് നാം ഉടൻ കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും അതുവഴി നിന്ദയും പീഡനവും വരും.” The Great Controversy, 581.

If you can locate any dictionary that was published before 1950, and look up “scarlet colored woman” or some variation of that phrase from Revelation seventeen, every one of those pre-1950 dictionaries identifies that the Roman Catholic church is the whore of Revelation seventeen. The United States, Revelation thirteen’s two-horned earth-beast forgets its past, whether it be the horn of Protestantism or the horn of Republicanism. Both of these institutions came about from the protest against the religious tyranny of the papacy and the political tyranny of the kings that supported her, or as the Bible says, the kings that “committed fornication” with her. Before we take up Isaiah twenty-three, we will briefly give an overview of the other ten times Isaiah identifies a ‘prophecy of doom,’ for all of the eleven “burdens” are just that.

1950-ന് മുമ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും നിഘണ്ടു നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തി, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ നിന്നുള്ള “scarlet colored woman” എന്നതെയോ ആ വാക്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും വ്യതിയാനത്തെയോ പരിശോധിച്ചാൽ, 1950-ന് മുമ്പുള്ള ആ നിഘണ്ടുക്കളിലെ ഓരോന്നും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ വേശ്യയെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിമൃഗമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, തന്റെ ഭൂതകാലം മറക്കുന്നു; അത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പായാലും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പായാലും അതുപോലെ തന്നേ. ഈ രണ്ടു സ്ഥാപനങ്ങളും പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ മതപീഡനത്തിന്നും അവളെ പിന്തുണച്ച രാജാക്കന്മാരുടെ രാഷ്ട്രീയപീഡനത്തിന്നും എതിരായ പ്രതിഷേധത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിൾ പറയുന്നതുപോലെ, അവളോടുകൂടെ “പരസംഗം ചെയ്ത” രാജാക്കന്മാർ. നാം യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്ന് പരിഗണിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, യെശയ്യാവ് ഒരു ‘നാശപ്രവചനം’ എന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന മറ്റുള്ള പത്ത് സന്ദർഭങ്ങളുടെയും ഒരു സംക്ഷിപ്ത അവലോകനം നൽകാം; കാരണം പതിനൊന്ന് “ഭാരങ്ങളും” അതുതന്നെയാണ്.

Isaiah thirteen is the burden of Babylon in the “last days.” Babylon, though controlled and directed by the Catholic church in the last days is made up of three powers that lead the world to Armageddon in chapter sixteen of Revelation. In chapter thirteen’s prophecy of doom against modern Babylon there are three powers represented; Babylon, Lucifer and Assyria representing the beast (Assyria), the dragon (Lucifer) and the false prophet (Babylon). Assyria and Babylon are the two desolating powers God employed to punish ancient Israel and Assyria came first taking the northern ten tribes into captivity and thereafter Babylon took the southern two tribes of Judah.

യേശയ്യാവു പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം “അവസാന നാളുകളിൽ” ബാബേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരമാണ്. അവസാന നാളുകളിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും ദിശാനിർദ്ദേശത്തിലും ഇരിക്കുന്നതായിരുന്നാലും, ബാബേൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാറാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളാൽ നിർമ്മിതമാണ്. ആധുനിക ബാബേലിനെതിരായ നാശപ്രഖ്യാപനമായ പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിൽ മൂന്നു ശക്തികൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മൃഗത്തെ (അശ്ശൂർ), മഹാസർപ്പത്തെ (ലൂസിഫർ), വ്യാജപ്രവാചകനെ (ബാബേൽ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ബാബേൽ, ലൂസിഫർ, അശ്ശൂർ. പുരാതന യിസ്രായേലിനെ ശിക്ഷിക്കുവാൻ ദൈവം പ്രയോഗിച്ച രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളാണ് അശ്ശൂരും ബാബേലും; അശ്ശൂർ ആദ്യം വന്ന് വടക്കൻ പത്തു ഗോത്രങ്ങളെ പ്രവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അതിനു ശേഷം ബാബേൽ യെഹൂദായുടെ തെക്കൻ രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെയും കൊണ്ടുപോയി.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. Jeremiah 50:17, 18.

> ഇസ്രായേൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ഒരു ആടാകുന്നു; സിംഹങ്ങൾ അതിനെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആദ്യം അശ്ശൂർരാജാവു അതിനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; ഒടുവിൽ ബാബേൽരാജാവായ ഈ നെബൂഖദ്‌നേസർ അതിന്റെ അസ്ഥികൾ തകർത്തിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ അശ്ശൂർരാജാവിനെ ശിക്ഷിച്ചതുപോലെ ബാബേൽരാജാവിനെയും അവന്റെ ദേശത്തെയും ശിക്ഷിക്കും. യിരെമ്യാവു 50:17, 18.

First Assyria took the northern ten tribes of Israel into captivity and thereafter Babylon took the southern two tribes of Judah into captivity. Both of these captivities were fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.” The “seven times” of Leviticus was the very first “time prophecy” William Miller discovered, and it identifies that when Assyria captured the northern tribe it marked the beginning of a scattering that continued for twenty-five hundred and twenty years. That period began at their captivity in 723BC and ended at the “time of the end” in 1798. The southern tribes were taken by Babylon in 677BC, beginning the “seven times” against Judah which ended at the same point as the 2300-year prophecy of Daniel eight verse fourteen, on October 22, 1844. Assyria and Babylon fulfilled the same purpose of punishment against the rebellion of God’s people, but the punishment was first carried out by Assyria and then by Babylon.

ആദ്യം അശ്ശൂർ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളെ തടവിലാക്കി; അതിന് ശേഷം ബാബിലോൻ യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളെയും തടവിലാക്കി. ഈ രണ്ടും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തികളായിരുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകത്തിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” വില്യം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ “കാലപ്രവചനം” തന്നെയായിരുന്നു; അശ്ശൂർ വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളെ പിടിച്ചടക്കിയപ്പോൾ, ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി ഇരുപത് വർഷം തുടർന്ന ഒരു ചിതറിപ്പോകലിന്റെ ആരംഭം അതിലൂടെ അടയാളപ്പെടുന്നതാണെന്ന് അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം കി.മു. 723-ലെ അവരുടെ തടവുപിടിത്തത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, 1798-ലെ “അവസാനകാലത്ത്” അവസാനിച്ചു. തെക്കൻ ഗോത്രങ്ങൾ കി.മു. 677-ൽ ബാബിലോനാൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു; അതുവഴി യെഹൂദയ്‌ക്കെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആരംഭിച്ചു, അത് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ 2300 വർഷ പ്രവചനത്തോടു കൂടെ അതേ സമയത്ത്, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു. അശ്ശൂരും ബാബിലോനും ദൈവജനങ്ങളുടെ കലാപത്തിനെതിരായ ശിക്ഷ എന്ന ഒരേ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റി; എന്നാൽ ആ ശിക്ഷ ആദ്യം അശ്ശൂരാൽ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ ബാബിലോണാൽ.

In the prophetic relationship of the three powers in chapter thirteen Babylon is the image of Assyria, for she came after but did the same work against God’s people.

പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് ശക്തികളുടെ പ്രവചനപരമായ ബന്ധത്തിൽ ബാബേൽ അശ്ശൂരിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; കാരണം, അവൾ പിന്നീട് വന്നതായിരുന്നുവെങ്കിലും ദൈവജനത്തിനെതിരേ അതേ പ്രവൃത്തി തന്നെയാണ് ചെയ്തത്.

In chapter fifteen, the burden against Moab is against the Protestant churches.

പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ മോവാബിനെതിരായ പ്രവചനം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾക്കെതിരെയുള്ളതാണ്.

> “This description of Moab represents the churches that have become like Moab. They have not stood at their post of duty as faithful sentinels. They have not cooperated with the heavenly intelligences by exercising their God-given ability to do the will of God, pressing back the powers of darkness, and using every power God has given them to advance truth and righteousness in our world. They have a knowledge of the truth, but they have not practiced what they know.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

> “മോവാബിന്റെ ഈ വിവരണം മോവാബിനെപ്പോലെ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന സഭകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിശ്വസ്തരായ കാവൽക്കാരെന്ന നിലയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ കര്‍ത്തവ്യസ്ഥാനത്ത് നിലകൊണ്ടിട്ടില്ല. ദൈവഹിതം ചെയ്യുന്നതിനായി ദൈവം നൽകിയ കഴിവ് വിനിയോഗിക്കുകയും, ഇരുളിന്റെ ശക്തികളെ പിന്തള്ളുകയും, നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ സത്യവും നീതിയും മുന്നേറുന്നതിനായി ദൈവം അവർക്ക് നൽകിയ എല്ലാ ശക്തിയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, അവർ സ്വർഗീയ ബുദ്ധിജീവികളോടു സഹകരിച്ചിട്ടില്ല. അവർക്കു സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുണ്ട്; എങ്കിലും അവർ അറിയുന്നതിനെ അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

The Protestant church that has fallen is the church that continued to walk with the Lord when the rest of Protestantism fled at the second angel’s message. Moab is Adventism, the fallen Protestant horn.

വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭ എന്നത്, രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശസമയത്ത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ശേഷിച്ച വിഭാഗങ്ങൾ ഓടിപ്പോയപ്പോൾ കർത്താവിനോടൊപ്പം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നത് തുടർന്നിരുന്ന സഭയാണ്. മോവാബ് എന്നത് അഡ്വെന്റിസമാണ്, വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ്.

Chapter seventeen is about Damascus, and it is identified as a city that is taken away. A city is a symbol of a kingdom and the kingdom that is taken away in the “last days” is the United States.

പതിനേഴാം അധ്യായം ദമസ്‌കസിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; അത് എടുത്തുകളയപ്പെടുന്ന ഒരു നഗരമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു നഗരം ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; “അവസാന നാളുകളിൽ” എടുത്തുകളയപ്പെടുന്ന രാജ്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ആണ്.

Chapter nineteen is the prophecy of doom against Egypt, representing the United Nations and the whole world.

പത്തൊൻപതാം അധ്യായം, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെയും സമസ്ത ലോകത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മിസ്രയീമിനെതിരായ നാശവിധിയുടെ പ്രവചനമാണ്.

The next three prophecies of doom in chapter twenty-one are against the terrible desert land of the south, Dumah and Arabia. These three prophecies of doom identify Islam, in agreement with the three woes of Revelation 8:13.

ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അടുത്ത മൂന്ന് നാശപ്രവചനങ്ങൾ തെക്കൻ ഭാഗത്തുള്ള ഭീകരമായ മരുഭൂമിദേശത്തെയും ദൂമയെയും അറേബ്യയെയും എതിരെയാണ്. ഈ മൂന്ന് നാശപ്രവചനങ്ങൾ വെളിപ്പാട് 8:13-ലെ മൂന്ന് അയ്യോകളോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നവിധത്തിൽ ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

The prophecy of doom in chapter twenty-two portrays the separation of the Laodicean Adventists from the Philadelphian Adventists at the Sunday law.

ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാശപ്രവചനം, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ലാവൊദിക്ക്യസഭയിലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ഫിലദെൽഫ്യസഭയിലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

And then in chapter thirty we find the burden of the beasts of the south, which is a second illustration of the rebellion of Laodicean Adventists. Bringing all the burdens of Isaiah together virtually addresses every prophetic player in the “last days.” I am selecting Isaiah twenty-three in order to demonstrate that the history of the United States, as the sixth kingdom of Bible prophecy, reigns from 1798 to the Sunday law.

അതിനു ശേഷം മുപ്പതാം അധ്യായത്തിൽ നാം തെക്കൻ ദേശത്തിലെ മൃഗങ്ങളുടെ ഭാരത്തെ കാണുന്നു; അത് ലവോദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ കലഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. യെശയ്യാവിലെ സകല ഭാരങ്ങളും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ, “അവസാന നാളുകളിൽ” പ്രവചനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന എല്ലാ പ്രധാന ശക്തികളെയും അത് ഏകദേശം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയാണു ഭരിക്കുന്നതെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതിനായി ഞാൻ യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

Because “each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us,” every prophetic utterance is addressing the events at the end of the world. This truth combined with the fact that “all the books of the Bible meet and end” in the book of Revelation, establishes the book of Revelation as the point of reference for aligning the prophetic testimony about the events at the end of the world.

“പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തനും തങ്ങളുടെ കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തേക്കായിട്ടാണ് കുറച്ച് അധികം സംസാരിച്ചിരുന്നത്; അതിനാൽ അവരുടെ പ്രവചനം നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു” എന്നതിനാൽ, ഓരോ പ്രവചനോച്ചാരവും ലോകാവസാനത്തിലെ സംഭവങ്ങളെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. ഈ സത്യം, “ബൈബിളിലെ സകല പുസ്തകങ്ങളും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേരുകയും അവിടെ സമാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു” എന്ന വസ്തുതയോടു ചേർന്നപ്പോൾ, ലോകാവസാനത്തിലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനസാക്ഷ്യത്തെ യോജിപ്പിച്ചുനിർത്തുന്നതിനുള്ള പരാമർശബിന്ദുവായി വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

In the seventeenth chapter of Revelation, we see the great whore that commits fornication with the kings of the earth and her final judgment.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന മഹാവേശ്യയെയും അവളുടെ അന്തിമ ന്യായവിധിയെയും നാം കാണുന്നു.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എന്നോടു സംസാരിച്ചു, എന്നോടു പറഞ്ഞതു: ഇവിടെ വരിക; അനേകം ജലങ്ങളിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയ്ക്ക് നേരെയുള്ള ന്യായവിധി ഞാൻ നിന്നെ കാണിച്ചുതരാം. അവളോടുകൂടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ട് മത്തന്മാരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:1, 2.

The prophets never contradict one another.

പ്രവാചകർ ഒരിക്കലും പരസ്പരം വിരോധിക്കുന്നില്ല.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> പ്രവാചകന്മാരുടെ ആത്മാക്കൾ പ്രവാചകന്മാർക്കു അധീനമായിരിക്കുന്നു. ദൈവം ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ കര്‍ത്താവല്ല, സമാധാനത്തിന്റെ കര്‍ത്താവാകുന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ സകല സഭകളിലും അങ്ങനെ തന്നേ. 1 കൊരിന്ത്യർ 14:32, 33.

At the end of the world “the judgment of the great whore that sitteth upon many waters,” the great whore with “whom the kings of the earth have committed fornication,” the great whore that has made “the inhabitants of the earth” drunk “with the wine of her fornication;” is represented by Isaiah as the “harlot” who is forgotten for “the days of one king,” or seventy prophetic years. When the seventy years conclude Tyre “shall commit fornication with all the kingdoms of the world.” Isaiah’s harlot is John’s great whore. Isaiah’s harlot and John’s whore represent the Roman Catholic church, for a woman is a symbol of a church in God’s Word.

ലോകാവസാനത്തിൽ, “അനേകം വെള്ളങ്ങൾക്കുമേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയുടെ ന്യായവിധി,” ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ “അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്ത” മഹാവേശ്യ, “ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരെ” “അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ട്” മത്താക്കിയ മഹാവേശ്യ—ഇവളെ യെശയ്യാവ് “ഒരു രാജാവിന്റെ കാലം,” അഥവാ എഴുപത് പ്രവാചകവർഷങ്ങൾ, മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “വേശ്യ”യായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ത്യർ “ലോകത്തിലെ സകലരാജ്യങ്ങളോടും വ്യഭിചാരം ചെയ്യും.” യെശയ്യാവിന്റെ വേശ്യ യോഹന്നാന്റെ മഹാവേശ്യയാണ്. യെശയ്യാവിന്റെ വേശ്യയും യോഹന്നാന്റെ വേശ്യയും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവവചനത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ്.

> Wives, submit yourselves unto your own husbands, as unto the Lord. For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the saviour of the body. Therefore as the church is subject unto Christ, so let the wives be to their own husbands in everything. Husbands, love your wives, even as Christ also loved the church, and gave himself for it; That he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word, That he might present it to himself a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing; but that it should be holy and without blemish. So ought men to love their wives as their own bodies. He that loveth his wife loveth himself. For no man ever yet hated his own flesh; but nourisheth and cherisheth it, even as the Lord the church: For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Nevertheless let every one of you in particular so love his wife even as himself; and the wife see that she reverence her husband. Ephesians 5:22–33.

> ഭാര്യമാരേ, കർത്താവിനോടെന്നപോലെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭർത്താക്കന്മാർക്കു കീഴടങ്ങുവിൻ. ഭർത്താവു ഭാര്യയുടെ തല ആകുന്നു; ക്രിസ്തു സഭയുടെ തല ആകുന്നതുപോലെതന്നെ; അവൻ ശരീരത്തിന്റെ രക്ഷകനുമാകുന്നു. ആകയാൽ സഭ ക്രിസ്തുവിന്നു കീഴടങ്ങുന്നതുപോലെ, ഭാര്യമാരും സകല കാര്യങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭർത്താക്കന്മാർക്കു കീഴടങ്ങട്ടെ. ഭർത്താക്കന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്നേഹിപ്പിൻ; ക്രിസ്തുവും സഭയെ സ്നേഹിച്ചു അതിന്നായി തന്നെത്താൻ ഏല്പിച്ചുതന്നതുപോലെ; വചനത്താൽ ജലസ്നാനംകൊണ്ടുള്ള കഴുകലിനാൽ അതിനെ വിശുദ്ധീകരിച്ചും ശുദ്ധീകരിച്ചും, കറയോ ചുളിവോ അത്തരത്തിലുള്ള യാതൊന്നുമോ ഇല്ലാത്ത മഹിമയുള്ള സഭയായി, വിശുദ്ധവും നിഷ്കളങ്കവുമായി അതിനെ തനിക്കുതന്നെ മുമ്പാകെ നിലത്തിക്കേണ്ടതിന്നു. അതുപോലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ശരീരങ്ങളെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കേണ്ടതാകുന്നു. തന്റെ ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ തന്നെയെത്തന്നേ സ്നേഹിക്കുന്നു. ആരും ഒരിക്കലും തന്റെ സ്വന്തം ജഡത്തെ ദ്വേഷിച്ചിട്ടില്ല; പക്ഷേ അതിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കർത്താവും സഭയെ അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്യുന്നു. നാം അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അവയവങ്ങൾ ആകുന്നു, അവന്റെ മാംസത്തിലും അവന്റെ അസ്ഥികളിലും ഉൾപ്പെട്ടവർ ആകുന്നു. ഇതുകൊണ്ടു മനുഷ്യൻ തന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു ഭാര്യയോടു ചേർന്നിരിക്കും; അവർ ഇരുവരും ഒരേ ജഡമായിത്തീരും. ഇത് ഒരു വലിയ മർമ്മം ആകുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെയും സഭയെയും സംബന്ധിച്ചാകുന്നു സംസാരിക്കുന്നത്. ആകയാൽ നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനും തന്റെ ഭാര്യയെ തന്നെയെന്നപോലെ സ്നേഹിക്കട്ടെ; ഭാര്യയും ഭർത്താവിനെ ഭയഭക്തിയോടെ മാനിക്കട്ടെ. എഫേസ്യർ 5:22–33.

The apostle Paul identifies that the church of Christ is prophetically represented as a woman. Therefore, a woman in prophecy is a church, but Christ’s church is “holy and without blemish.” An unholy church is represented as an unholy woman, thus Isaiah identifies a harlot and John a whore. They represent the papacy as a whore and God’s church is a virgin.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭ പ്രവചനാത്മകമായി ഒരു സ്ത്രീയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പ്രവചനത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ സഭയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭ “വിശുദ്ധവും കലങ്കമില്ലാത്തതും” ആകുന്നു. വിശുദ്ധിയില്ലാത്ത ഒരു സഭ വിശുദ്ധിയില്ലാത്ത സ്ത്രീയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ യെശയ്യാവ് ഒരു വേശ്യയെയും യോഹന്നാൻ ഒരു വ്യഭിചാരിണിയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ പാപ്പാധിപത്യത്തെ ഒരു വ്യഭിചാരിണിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ സഭയോ ഒരു കന്യകയാണ്.

> For I am jealous over you with godly jealousy: for I have espoused you to one husband, that I may present you as a chaste virgin to Christ. 2 Corinthians 11:2.

> ദൈവികമായ അസൂയയോടെ ഞാൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു അസൂയപ്പെടുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിന്നു നിർമ്മല കന്യകയായി സമർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഒരേയൊരു ഭർത്താവിനോടു നിങ്ങളെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. 2 കൊരിന്ത്യർ 11:2.

Not only is God’s church represented as a virgin, but she is espoused to only one husband. Tyre and John’s great whore commit fornication with the kings of the earth. The Catholic church has relations with several men, not one. Daniel informs us the kings are kingdoms.

ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ ഒരു കന്യകയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതു മാത്രമല്ല, അവൾ ഒരേയൊരു ഭർത്താവിനോടാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ത്യീരും യോഹന്നാന്റെ മഹാവേശ്യയും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു. കത്തോലിക്കാസഭയ്ക്ക് ഒരാളോടല്ല, അനേകം പുരുഷന്മാരോടാണ് ബന്ധമുള്ളത്. ദാനിയേൽ രാജാക്കന്മാർ രാജ്യങ്ങളാണെന്ന് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

> This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. And after thee shall arise another kingdom inferior to thee, and another third kingdom of brass, which shall bear rule over all the earth. And the fourth kingdom shall be strong as iron: forasmuch as iron breaketh in pieces and subdueth all things: and as iron that breaketh all these, shall it break in pieces and bruise. Daniel 2:36–40.

> ഇതാണ് സ്വപ്നം; അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഞങ്ങൾ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ അറിയിച്ചുതരാം. രാജാവേ, നീ രാജാധിരാജാവാകുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ദൈവം നിനക്കു രാജ്യം, ശക്തി, ബലം, മഹത്വം എന്നിവ തന്നിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യപുത്രന്മാർ എവിടെയൊക്കെയാണു പാർക്കുന്നതോ, അവിടങ്ങളിലെ നിലത്തിലെ മൃഗങ്ങളെയും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളെയും അവൻ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയെല്ലാംമേലും നിന്നെ ഭരണാധികാരിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. നീ ഈ പൊൻതലയാകുന്നു. നിന്റെ ശേഷം നിന്നേക്കാൾ താഴ്ന്ന മറ്റൊരു രാജ്യം ഉദിക്കും; പിന്നെ ഭൂമിയാകമാനം ആധിപത്യം നടത്തുവാനുള്ള വെങ്കലത്തിൻ മറ്റൊരു മൂന്നാം രാജ്യം ഉദിക്കും. നാലാമത്തെ രാജ്യം ഇരിമ്പുപോലെ ശക്തമായിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഇരിമ്പ് സകലവും തകർത്തു കീഴടക്കുന്നതുപോലെ, ഇവയെല്ലാം തകർക്കുന്ന ഇരിമ്പുപോലെ അതും തകർത്തു ചൂർണ്ണമാക്കും. ദാനിയേൽ 2:36–40.

In Daniel two, the kingdoms of Bible prophecy are identified and explained. As Daniel explains the dream to Nebuchadnezzar, he informs Nebuchadnezzar that he is the head of gold. The head of gold is a king, but a king represents a kingdom. The Roman Catholic church is the great harlot that commits fornication with all the kings of the earth at the end of seventy prophetic years. The kings are symbolic of men, and Tyre is an impure woman. A woman is a church, a whore is an unholy church; a man is a king and a king is a kingdom. A woman is a church and a king is a state. The unlawful relationship of these two entities represents spiritual fornication.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും വിശദീകരിച്ചും കാണിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ സ്വപ്നം നെബൂഖദ്‌നേസരിനോടു വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ, താങ്കളാണ് സ്വർണ്ണത്തല എന്നു അവനെ അറിയിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണത്തല ഒരു രാജാവാണ്; എന്നാൽ ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ, എഴുപത് പ്രവചനവർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കളോടും പരസംഗം ചെയ്യുന്ന മഹാവേശ്യയാണ്. രാജാക്കന്മാർ പുരുഷന്മാരെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; തീർ അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയാണ്. ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയാണ്; ഒരു വേശ്യ അശുദ്ധമായ സഭയാണ്; ഒരു പുരുഷൻ ഒരു രാജാവാണ്, ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യമാണ്. ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയാണ്; ഒരു രാജാവ് ഒരു സംസ്ഥാനമാണ്. ഈ രണ്ടു ഘടകങ്ങളുടെയും നിയമവിരുദ്ധമായ ബന്ധം ആത്മീയ പരസംഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The Constitution of the United States is a divine document that enshrines the necessity of keeping these two entities separate. Though we are not yet finished with identifying Tyre as the Roman Catholic church, it seems appropriate at this point to address another symbol in Isaiah twenty-three that explains the symbolism of man and woman—church and state.

ഈ രണ്ടു ഘടകങ്ങളെയും വേർതിരിച്ചുവെക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയെ ഉറപ്പിച്ചു സ്ഥാപിക്കുന്ന ദൈവിക രേഖയാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടന. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെയാണ് ത്യർ എന്നതായി തിരിച്ചറിയുന്ന നമ്മുടെ വിവരണം ഇതുവരെ പൂർത്തിയായിട്ടില്ലെങ്കിലും, മനുഷ്യനും സ്ത്രീയും—സഭയും രാജ്യവും—എന്ന പ്രതീകാത്മകതയെ വിശദീകരിക്കുന്ന യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ മറ്റൊരു പ്രതീകത്തെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്നത് യുക്തമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.

> Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Isaiah 23:13.

> ഇതാ, കല്ദയരുടെ ദേശം; മരുഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവർക്കായി അശ്ശൂർ അതിനെ സ്ഥാപിച്ചതുവരെ ഈ ജനത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർ അതിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ പണിതുയർത്തി, അവർ അതിന്റെ രാജധാനികൾ ഉയർത്തി; അവൻ അതിനെ നാശത്തിലാക്കി. യെശയ്യാവു 23:13.

In the verse, the Assyrian founded the land of the Chaldeans and set up both “towers” and “palaces.” The Assyrian is a symbol of Nimrod, and the Chaldeans represent the religious leaders of Babylon’s mystery religions. A “tower” is a symbol of a church. When Jesus set forth the parable of the vineyard, Sister White comments on the parable as follows:

ആ വചനത്തിൽ, അസ്സൂര്യൻ കല്ദയരുടെ ദേശം സ്ഥാപിക്കുകയും “ഗോപുരങ്ങളും” “അരമനകളും” ഇരുവരെയും ഉയർത്തിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അസ്സൂര്യൻ നിമ്രോത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കല്ദയർ ബാബിലോണിന്റെ ഗൂഢമതങ്ങളുടെ മതനേതാക്കളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു “ഗോപുരം” ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ്. യേശു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉപമ പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ ഉപമയെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു:

> “In the parable the householder represented God, the vineyard the Jewish nation, and the hedge the divine law which was their protection. The tower was a symbol of the temple.” Desire of Ages, 596.

> “ഉപമയിൽ ഗൃഹനാഥൻ ദൈവത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; മുന്തിരിത്തോട്ടം യെഹൂദജാതിയെ, വേലി അവരുടെ സംരക്ഷണമായിരുന്ന ദൈവിക ന്യായപ്രമാണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഗോപുരം ദേവാലയത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 596.

The Assyrian founded the land of the Chaldeans who set up a church (tower) and a “palace.” A “palace’ represents a “king” which in turn represents a kingdom. A kingdom is also represented as a city.

അശ്ശൂര്യൻ, ഒരു സഭയെയും (ഗോപുരം) ഒരു “രാജപ്രാസാദവും” സ്ഥാപിച്ച കൽദയരുടെ ദേശം സ്ഥാപിച്ചു. ഒരു “രാജപ്രാസാദം” ഒരു “രാജാവിനെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി അത് ഒരു രാജ്യത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു രാജ്യം ഒരു നഗരമായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> അവർ പറഞ്ഞു: വരുവിൻ, നാം നമുക്കായി ഒരു നഗരവും ആകാശത്തെത്തുംവണ്ണം മുകളുള്ള ഒരു ഗോപുരവും പണിയാം; ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഉപരിതലത്തിൽ നാം ചിതറിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നമുക്കൊരു നാമം ഉണ്ടാക്കിക്കൊള്ളാം. ഉല്പത്തി 11:4.

The “tower” and “palace” that the Assyrian founded are the “city” and “tower” which Nimrod built.

അസ്സൂര്യൻ സ്ഥാപിച്ച “ഗോപുരം”യും “രാജഭവനം”യും നിമ്രോദ് പണിത “നഗരം”യും “ഗോപുരം”യും തന്നെയാണ്.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8.

> അവരുടെ മൃതശരീരങ്ങൾ മഹാനഗരത്തിന്റെ വീഥിയിൽ കിടന്നുകൊണ്ടിരിക്കും; ആത്മീയമായ അർത്ഥത്തിൽ ആ നഗരം സൊദോം എന്നും ഈജിപ്ത് എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെയായിരുന്നു നമ്മുടെ കർത്താവും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടത്. വെളിപ്പാട് 11:8.

Inspiration informs us the “great city” in Revelation eleven represents the kingdom of France during the period of the French Revolution.

പ്രചോദിത വെളിപ്പാട് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു പ്രകാരം, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാനഗരം” എന്നത് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവകാലഘട്ടത്തിലെ ഫ്രാൻസ് രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “‘The great city’ in whose streets the witnesses are slain, and where their dead bodies lie, is ‘spiritually’ Egypt. Of all nations presented in Bible history, Egypt most boldly denied the existence of the living God and resisted His commands. No monarch ever ventured upon more open and highhanded rebellion against the authority of Heaven than did the king of Egypt. When the message was brought him by Moses, in the name of the Lord, Pharaoh proudly answered: ‘Who is Jehovah, that I should hearken unto His voice to let Israel go? I know not Jehovah, and moreover I will not let Israel go.’ Exodus 5:2, A.R.V. This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness. And this sin was also to be a pre-eminent characteristic of the nation that should fulfill the specifications of this scripture.

> സാക്ഷികൾ കൊല്ലപ്പെടുകയും അവരുടെ ശവശരീരങ്ങൾ കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തെരുവുകളുള്ള “മഹാനഗരം” “ആത്മീയമായി” മിസ്രയീമാണ്. ബൈബിൾചരിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സകല ജാതികളിലും, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സത്തയെ ഏറ്റവും ധൈര്യപൂർവ്വം നിഷേധിക്കുകയും അവന്റെ കല്പനകൾക്കു എതിർത്ത് നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തത് മിസ്രയീമാണ്. ആകാശത്തിന്റെ അധികാരത്തിനെതിരെ മിസ്രയീംരാജാവിനെപ്പോലെ ഇത്രയും തുറന്നും ധാർഷ്ട്യപൂർവ്വവും കലഹിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ട മറ്റൊരു രാജാവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ മോശെ അവന്റെ അടുക്കൽ സന്ദേശവുമായി എത്തിയപ്പോൾ, ഫറവോൻ അഹങ്കാരത്തോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “യിസ്രായേലിനെ വിട്ടയക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കേണ്ടിവരുവാൻ യഹോവ ആർ? ഞാൻ യഹോവയെ അറിയുന്നില്ല; കൂടാതെ ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ വിട്ടയക്കുകയും ഇല്ല.” പുറപ്പാട് 5:2, A.R.V. ഇതാണ് നാസ്തികത; മിസ്രയീം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജാതിയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അവകാശങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച സമാനമായ ഒരു നിഷേധത്തിന് ശബ്ദം നൽകുകയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും വെല്ലുവിളിയുടെയും അതേ മനോഭാവം പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യും. “മഹാനഗരം” “ആത്മീയമായി” സൊദോമിനോടും ഉപമിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചതിൽ സൊദോമിന്റെ ദുഷ്ടത പ്രത്യേകിച്ച് ദുർചരിതത്തിൽ പ്രകടമായി. ഈ പാപവും ഈ തിരുവെഴുത്തിലെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന ജാതിയുടെ അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സ്വഭാവലക്ഷണമായി ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

> “According to the words of the prophet, then, a little before the year 1798 some power of satanic origin and character would rise to make war upon the Bible. And in the land where the testimony of God’s two witnesses should thus be silenced, there would be manifest the atheism of the Pharaoh and the licentiousness of Sodom.

> “അപ്പോൾ, പ്രവാചകന്റെ വചനപ്രകാരം, 1798-ആം വർഷത്തിന് അല്പം മുമ്പ് സാത്താനിക ഉത്ഭവവും സ്വഭാവവും ഉള്ള ഏതോ ശക്തി ബൈബിളിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും. ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യം ഇങ്ങനെ മൗനപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ട ദേശത്തിൽ ഫറവോന്റെ നാസ്തികതയും സൊദോമിന്റെ ദുഷ്ചാരിത്വവും പ്രകടമാകും.”

> “This prophecy has received a most exact and striking fulfillment in the history of France. During the Revolution, in 1793, ‘the world for the first time heard an assembly of men, born and educated in civilization, and assuming the right to govern one of the finest of the European nations, uplift their united voice to deny the most solemn truth which man’s soul receives, and renounce unanimously the belief and worship of a Deity.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘France is the only nation in the world concerning which the authentic record survives, that as a nation she lifted her hand in open rebellion against the Author of the universe. Plenty of blasphemers, plenty of infidels, there have been, and still continue to be, in England, Germany, Spain, and elsewhere; but France stands apart in the world’s history as the single state which, by the decree of her Legislative Assembly, pronounced that there was no God, and of which the entire population of the capital, and a vast majority elsewhere, women as well as men, danced and sang with joy in accepting the announcement.’—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.

> “ഈ പ്രവചനം ഫ്രാൻസിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അത്യന്തം കൃത്യവും ശ്രദ്ധേയവുമായി നിവൃത്തിയേറ്റിരിക്കുന്നു. വിപ്ലവകാലത്ത്, 1793-ൽ, ‘സംസ്കാരത്തിൽ ജനിച്ചു വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയതും, യൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠങ്ങളിലൊന്നിനെ ഭരിക്കാനുള്ള അവകാശം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തതുമായ മനുഷ്യരുടെ ഒരു സഭ, മനുഷ്യാത്മാവ് സ്വീകരിക്കുന്ന അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ള സത്യത്തെ നിഷേധിക്കാനും, ദൈവത്തിൽ ഉള്ള വിശ്വാസത്തെയും ആരാധനയെയും ഏകകണ്ഠമായി പരിത്യജിക്കാനും, തങ്ങളുടെ സംയുക്ത ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നതു ലോകം ആദ്യമായി കേട്ടു.’—സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ട്, ലൈഫ് ഓഫ് നപോളിയൻ, വാള്യം 1, അധ്യായം 17. ‘പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെതിരേ ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിൽ പരസ്യമായ കലാപത്തിൽ തന്റെ കൈ ഉയർത്തിയതായി വിശ്വസനീയമായ രേഖ നിലനിൽക്കുന്ന ലോകത്തിലെ ഏക രാഷ്ട്രം ഫ്രാൻസാണ്. ഇംഗ്ലണ്ടിലും, ജർമ്മനിയിലും, സ്പെയിനിലും, മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലുമായി ധാരാളം ദൈവദൂഷകരും, ധാരാളം അവിശ്വാസികളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു; എന്നാൽ ഫ്രാൻസ് ലോകചരിത്രത്തിൽ വേറിട്ട് നിലകൊള്ളുന്നത്, തന്റെ നിയമനിർമ്മാണസഭയുടെ ഉത്തരവിലൂടെ ദൈവമില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച ഏക രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിലാണ്; അതുപോലെ തന്നെ, ആ പ്രഖ്യാപനം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ തലസ്ഥാനനഗരത്തിലെ മുഴുവൻ ജനസംഖ്യയും, മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലെ മഹാഭൂരിപക്ഷവും, പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം സ്ത്രീകളും, ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുകയും പാടുകയും ചെയ്തു.’—ബ്ലാക്ക്‌വുഡ്സ് മാഗസിൻ, നവംബർ, 1870.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 269.

The “great city” in Revelation eleven was the nation of France that passed a “decree of her Legislative Assembly” pronouncing that there was no God. The decree was an expression of atheism as represented by the rebellion of Pharaoh. A great city is a kingdom, or a “nation” or a “state.” In Revelation eleven France consists of two symbols—Egypt and Sodom.

വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാനഗരം” ദൈവമില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച തന്റെ “നിയമനിർമ്മാണസഭയുടെ ഉത്തരവ്” പുറപ്പെടുവിച്ച ഫ്രാൻസ് രാഷ്ട്രമായിരുന്നു. ആ ഉത്തരവ് ഫറവോന്റെ കലാപത്തിൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന നാസ്തികതയുടെ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു. ഒരു മഹാനഗരം ഒരു രാജ്യം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു “ജനത” അഥവാ ഒരു “സംസ്ഥാനം” ആകുന്നു. വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഫ്രാൻസ് രണ്ട് പ്രതീകങ്ങളാൽ ഘടിതമാണ്—ഈജിപ്തും സൊദോമും.

We are informed, “This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness.”

“ഇത് നാസ്തികതയാണ്” എന്നു നമ്മെ അറിയിക്കപ്പെടുന്നു; എജിപ്ത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജനതയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സമാനമായ ഒരു നിഷേധത്തിന് സ്വരം നൽകുകയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും ധിക്കാരത്തിന്റെയും അതുപോലെയുള്ള ഒരു ആത്മാവിനെ പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യും. “മഹാനഗരം” “ആത്മീയമായി” സൊദോമിനോടും ഉപമിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചതിലുള്ള സൊദോമിന്റെ അഴിമതി പ്രത്യേകിച്ച് നിയന്ത്രണരഹിതമായ ലൈംഗികദുരാചാരത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടിരുന്നു.

The great city or nation of France is symbolically represented by a nation (Egypt) and a city (Sodom.) Egypt “would give voice,” and the speaking of a nation represents statecraft, not churchcraft. Egypt was the state and Sodom was the church is the representation found in chapter eleven of Revelation

ഫ്രാൻസ് എന്ന മഹാനഗരം അഥവാ ജനതയെ, ഒരു ജനതയാലും (ഈജിപ്ത്) ഒരു നഗരത്താലും (സൊദോം) പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈജിപ്ത് “ശബ്ദം ഉയർത്തും”; ഒരു ജനതയുടെ സംസാരിക്കൽ സഭാപ്രവർത്തനത്തെ അല്ല, രാജ്യഭരണകാര്യത്തെ ആണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ കാണുന്ന പ്രതിനിധാനം ഇതാണ്: ഈജിപ്ത് രാഷ്ട്രമായിരുന്നു, സൊദോം സഭയായിരുന്നു.

> “The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 442.

> “രാജ്യത്തിന്റെ ‘സംസാരിക്കൽ’ എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമാണവും ന്യായവ്യവസ്ഥാപരവുമായ അധികാരികളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്.” The Great Controversy, 442.

In Revelation eleven John sets forth the events of the French Revolution in prophetic symbolism. The actual Revolution provided ample historical evidence of the validity of John’s predictions in the chapter. John predicted, then the French Revolution fulfilled the prediction, and then in turn—both the prediction and the historical fulfillment of the prediction identify and parallel events at the end of the world, when once again a corrupt state is combined with a corrupt church. Of course, a bloodbath follows that unholy marriage. The kingdom of God is also a great city.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിലെ സംഭവങ്ങളെ പ്രവാചക പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ വിപ്ലവം, ആ അധ്യായത്തിലെ യോഹന്നാന്റെ പ്രവചനങ്ങളുടെ സാധുതയ്ക്ക് സമൃദ്ധമായ ചരിത്രസാക്ഷ്യം നൽകി. യോഹന്നാൻ പ്രവചിച്ചു; തുടർന്ന് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം ആ പ്രവചനത്തെ നിവർത്തിച്ചു; പിന്നെ തിരിച്ചായി—ആ പ്രവചനവും അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയും—ലോകാവസാനത്തിൽ, വീണ്ടും ഒരിക്കൽ ദുഷിച്ച ഒരു രാഷ്ട്രം ദുഷിച്ച ഒരു സഭയുമായി സംയോജിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയും അവയോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വാഭാവികമായി, ആ അശുദ്ധമായ വിവാഹത്തെ തുടർന്ന് ഒരു രക്തപാതം ഉണ്ടാകുന്നു. ദൈവരാജ്യവും ഒരു മഹാനഗരമാണ്.

> And he carried me away in the spirit to a great and high mountain, and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God. Revelation 21:10.

> അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ ഒരു മഹത്തായും ഉയർന്നതുമായ പർവതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, ദൈവസന്നിധിയിൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ മഹാനഗരമായ വിശുദ്ധ യെരൂശലേമിനെ എനിക്കു കാണിച്ചു. വെളിപ്പാട് 21:10.

> “The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. The Holy City, the New Jerusalem, which is the capital and representative of the kingdom, is called ‘the bride, the Lamb’s wife.’ Said the angel to John: ‘Come hither, I will show thee the bride, the Lamb’s wife.’ ‘He carried me away in the spirit,’ says the prophet, ‘and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God.’ Revelation 21:9, 10.” The Great Controversy, 426.

> “ഇവിടെ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ചിരിക്കുന്ന വരന്റെ വരവ് വിവാഹത്തിന് മുമ്പാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. വിവാഹം എന്നത് ക്രിസ്തു തന്റെ രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനവും പ്രതിനിധിയും ആയ പരിശുദ്ധ നഗരം, പുതിയ യെരൂശലേം, ‘വധു, കുഞ്ഞാടിന്റെ ഭാര്യ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ദൂതൻ യോഹന്നാനോടു പറഞ്ഞു: ‘ഇങ്ങോട്ടു വാ; ഞാൻ നിനക്കു വധുവിനെ, കുഞ്ഞാടിന്റെ ഭാര്യയെ, കാണിച്ചുതരാം.’ ‘അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ കൊണ്ടുപോയി,’ എന്നു പ്രവാചകൻ പറയുന്നു, ‘ദൈവത്തിങ്കൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ മഹാനഗരമായ വിശുദ്ധ യെരൂശലേമിനെ എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു.’ വെളിപ്പാട് 21:9, 10.” The Great Controversy, 426.

Nimrod’s rebellion is represented by his building a tower and a city, which typifies the combination of church and state at the end of the world, for all the prophets spoke of the end of the world. Nimrod’s rebellion was also a continuation of the rebellion of Lucifer whose desire was to take control of both God’s church and God’s state.

നിമ്രോദിന്റെ കലാപം അവൻ ഒരു ഗോപുരവും ഒരു നഗരവും പണിതതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ലോകാവസാനത്തിൽ സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; കാരണം സകല പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രസ്താവിച്ചത്. നിമ്രോദിന്റെ കലാപം, ദൈവത്തിന്റെ സഭയെയും ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യത്തെയും രണ്ടിന്മേലും നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ലൂസിഫറിന്റെ കലാപത്തിന്റെ തുടർച്ചയും ആയിരുന്നു.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> പ്രഭാതപുത്രനായ ലൂസിഫരേ, നീ ആകാശത്തിൽനിന്നു എങ്ങനെ വീണുപോയി! ജാതികളെ ദുർബലമാക്കിയിരുന്ന നീ എങ്ങനെ നിലത്തേക്കു വെട്ടിയിടപ്പെട്ടു! എന്തെന്നാൽ, നീ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു: ഞാൻ ആകാശത്തിലേക്കു കയറും; ദൈവത്തിന്റെ നക്ഷത്രങ്ങളേക്കാൾ മീതെ എന്റെ സിംഹാസനം ഉയർത്തും; ഉത്തരഭാഗത്തിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ, സഭായോഗത്തിന്റെ പർവ്വതത്തിന്മേലും ഞാൻ ഇരിക്കും; മേഘങ്ങളുടെ ഉയരങ്ങൾക്കു മീതെ ഞാൻ കയറും; ഞാൻ അത്യുന്നതനോടു സമനാകും. യെശയ്യാവു 14:12–14.

As Isaiah reveals Lucifer’s secret heart-desires to be “like the most High,” he points out that Lucifer is seeking to be seated in two distinctly different chairs. He wishes to “exalt” his “throne above the stars of God” and to “sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north.”

യെശയ്യാവ് ലൂസിഫറിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതനായവനെപ്പോലെ ആകുവാനുള്ള രഹസ്യഹൃദയാഭിലാഷങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ലൂസിഫർ വ്യക്തമായി വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ “സിംഹാസനം ദൈവത്തിന്റെ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കുമീതെ ഉയർത്തുവാനും” “വടക്കുഭാഗങ്ങളുടെ അതിരുകളിലുള്ള സഭാമലയിൽ ഇരിക്കുവാനും” ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

The throne is a symbol of the king’s authority—or state authority and “the sides of the north” is God’s church.

സിംഹാസനം രാജാവിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ—അല്ലെങ്കിൽ സംസ്ഥാനാധികാരത്തിന്റെ—ഒരു പ്രതീകമാണ്; “വടക്കിന്റെ പാർശ്വങ്ങൾ” ദൈവത്തിന്റെ സഭയാകുന്നു.

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.

> കോറഹിന്റെ പുത്രന്മാർക്കുള്ള ഒരു ഗീതവും സങ്കീർത്തനവും. യഹോവ മഹാനാകുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിലും അവന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിലും അവൻ അത്യന്തം സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ ആകുന്നു. സ്ഥാനസൗന്ദര്യമുള്ളതും സർവ്വഭൂമിയുടെ ആനന്ദവുമായ സീയോൻപർവ്വതം, വടക്കൻ പാർശ്വങ്ങളിൽ, മഹാരാജാവിന്റെ നഗരം ആകുന്നു. ദൈവം അവളുടെ അരമനകളിൽ ഒരു ശരണസ്ഥാനമായി അറിയപ്പെടുന്നു. സങ്കീർത്തനം 48:1–3.

Jerusalem is “the city of the great King,” thus marking the political throne of God, and Jerusalem is also “the mountain of his holiness,” “on the sides of the north,” thus marking the religious throne of God. From the beginning Satan’s rebellion and warfare are portrayed within the context of his desire to rule over both God’s church and God’s state. Satan thereafter led in the rebellion of Nimrod and the land that he founded for the Chaldeans is represented as a land where Nimrod built both a tower and a city—church and state.

യെരൂശലേം “മഹാരാജാവിന്റെ നഗരം” ആകുന്നു; ഇതുവഴി ദൈവത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സിംഹാസനം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേം “അവന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ പർവ്വതം,” “വടക്കിന്റെ വശങ്ങളിൽ” എന്നുമാകുന്നു; ഇതുവഴി ദൈവത്തിന്റെ മതപരമായ സിംഹാസനവും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ആദിമുതൽ സാത്താന്റെ കലാപവും യുദ്ധവും, ദൈവത്തിന്റെ സഭയുടെയും ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെയും മേൽ ഭരിക്കണമെന്ന അവന്റെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. തുടർന്ന് സാത്താൻ നിമ്രോദിന്റെ കലാപത്തിൽ നേതൃത്വം വഹിച്ചു; അവൻ കല്ദേയർക്കായി സ്ഥാപിച്ച ദേശം, നിമ്രോദ് ഒരു ഗോപുരവും ഒരു നഗരവും—സഭയും രാജ്യവും—പണിത ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

Therefore, when Isaiah’s harlot and John’s great whore commit fornication with the kings of the earth, prophecy is marking that an unholy relationship takes place between the Roman Catholic church and the kings of the earth at the end of seventy prophetic years.

അതുകൊണ്ട്, യെശയ്യാവിന്റെ വേശ്യയും യോഹന്നാന്റെ മഹാവേശ്യയും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുമ്പോൾ, എഴുപത് പ്രവചനവർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരും തമ്മിൽ ഒരു അശുദ്ധബന്ധം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു പ്രവചനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

Isaiah’s line of prophecy describes the judgment of the harlot Tyre in chapter twenty-three and John describes the same judgment with the symbol of a scarlet-colored woman who is identified as “Babylon the great.” A third witness to the same judgment of the same whore is as follows:

ഇശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനരേഖ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ വേശ്യയായ തിരോസിന്മേലുള്ള ന്യായവിധിയെ വിവരിക്കുന്നു; അതേ ന്യായവിധിയെ യോഹന്നാൻ “മഹത്തായ ബാബേൽ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന കടുംചുവപ്പുനിറമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രതീകത്തിലൂടെ വിവരിക്കുന്നു. അതേ വേശ്യയ്ക്കുമേലുള്ള അതേ ന്യായവിധിക്കുള്ള മൂന്നാമത്തെ സാക്ഷ്യം ഇതാ:

> “The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness: . . . and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> വെളിപ്പാട് 17-ലെ “സ്ത്രീ” (ബാബേൽ) “ജാമുനിനിറവും ചുവപ്പുനിറവും ധരിച്ചവളായി, പൊന്നും രത്നങ്ങളും മുത്തുകളുംകൊണ്ടു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി, തന്റെ കയ്യിൽ മ്ലേച്ഛതകളും അശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവളായി; ... അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു പേര് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: രഹസ്യം, മഹാബാബേൽ, വേശ്യകളുടെയും ഭൂമിയിലെ മ്ലേച്ഛതകളുടെയും മാതാവ്” എന്നു വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തത്താലും യേശുവിന്റെ സാക്ഷിമാർയുടെ രക്തത്താലും മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു.” ബാബേൽ പിന്നെയും “ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ ആധിപത്യം നടത്തുന്ന ആ മഹാനഗരം” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:4–6, 18. ക്രിസ്തീയലോകത്തിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ അനവധി നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഏകാധിപത്യാധിപത്യം നിലനിർത്തിയ ശക്തി റോമാണ്.” The Great Controversy, 382.

Tyre is the Roman Catholic church in the “last days.” At that time the papacy will go forth and sing her seductive songs to the kings of the earth, thus leading the kings into the act of fornication, which is prophetically the combination of church and state.

“അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ” ത്യീർ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയാണ്. അന്നേരം പാപ്പത്വം പുറപ്പെട്ടുചെന്നു ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു തന്റെ മോഹനഗാനങ്ങൾ പാടും; ഇങ്ങനെ സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിക്കുന്നതു എന്നു പ്രവാചകപരമായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന പരസംഗപ്രവൃത്തിയിലേക്കു രാജാക്കന്മാരെ നയിക്കും.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Isaiah 23:15.

> ആ ദിവസത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളനുസരിച്ച് എഴുപത് വർഷം തൂർ മറന്നുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്നു; എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ ശേഷം തൂർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. യെശയ്യാവു 23:15.

A king is a kingdom in Bible prophecy, so Tyre shall be forgotten during the time when a prophetic kingdom rules for seventy years.

ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ആകയാൽ പ്രവചനത്തിലുള്ള ഒരു രാജ്യം എഴുപത് വർഷം ഭരിക്കുന്ന കാലത്ത് തൂർ മറക്കപ്പെടും.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ആ ദിവസത്തിൽ, ഒരു രാജാവിന്റെ കാലദിവസങ്ങൾ പോലെ, എഴുപത് വർഷം ത്യർ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ത്യർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. വീണ എടുത്തുകൊൾക; മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വേശ്യേ, നഗരം ചുറ്റിനടക്കുക; നീ ഓർക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു മധുരമായ രാഗം മുഴക്കുക, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടുക. എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ ശേഷം, യഹോവ ത്യരെ സന്ദർശിക്കും; അപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും തന്റെ കൂലിക്കു മടങ്ങുകയും ഭൂമിയുടെ മുഖത്തിലുള്ള ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളോടും പരസംഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 23:15–17.

During the days of one kingdom that rules for seventy prophetic years the Roman Catholic church will be forgotten. At the end of the seventy years, the papal power will “make sweet melody, sing many songs.” Prophetically a “song” represents “experience.”

എഴുപത് പ്രവാചകീയ വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്ത് റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ മറക്കപ്പെടും. എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, പാപ്പാധികാരം “മധുരസ്വരം മുഴക്കുകയും അനേകം ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും” ചെയ്യും. പ്രവാചകീയമായി “ഗാനം” എന്നത് “അനുഭവം” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> “Upon the crystal sea before the throne, that sea of glass as it were mingled with fire,—so resplendent is it with the glory of God,—are gathered the company that have ‘gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name.’ With the Lamb upon Mount Zion, ‘having the harps of God,’ they stand, the hundred and forty and four thousand that were redeemed from among men; and there is heard, as the sound of many waters, and as the sound of a great thunder, ‘the voice of harpers harping with their harps.’ And they sing ‘a new Song’ before the throne, a song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand. It is the song of Moses and the Lamb—a song of deliverance. None but the hundred and forty-four thousand can learn that song; for it is the song of their experience—an experience such as no other company have ever had. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth.’ These, having been translated from the earth, from among the living, are counted as ‘the first fruits unto God and to the Lamb.’ Revelation 15:2, 3; 14:1-5. ‘These are they which came out of great tribulation;’ they have passed through the time of trouble such as never was since there was a nation; they have endured the anguish of the time of Jacob’s trouble; they have stood without an intercessor through the final outpouring of God’s judgments. But they have been delivered, for they have ‘washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb.’ ‘In their mouth was found no guile: for they are without fault’ before God. ‘Therefore are they before the throne of God, and serve Him day and night in His temple: and He that sitteth on the throne shall dwell among them.’ They have seen the earth wasted with famine and pestilence, the sun having power to scorch men with great heat, and they themselves have endured suffering, hunger, and thirst. But ‘they shall hunger no more, neither thirst any more; neither shall the sun light on them, nor any heat. For the Lamb which is in the midst of the throne shall feed them, and shall lead them unto living fountains of waters: and God shall wipe away all tears from their eyes.’ Revelation 7:14-17.” The Great Controversy, 648.

> “സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലുള്ള സ്ഫടികസമുദ്രത്തിന്മേൽ, തീയോടുകലർന്നതുപോലെ തോന്നുന്ന ആ കണ്ണാടിസമുദ്രത്തിന്മേൽ,—അത് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ എത്ര അത്യുദ്ഭാസിതമാണോ,—‘മൃഗത്തിന്മേലും അതിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കുമേലും അതിന്റെ മുദ്രയ്ക്കുമേലും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയ്ക്കുമേലും ജയം പ്രാപിച്ച’ സമൂഹം ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നു. സീയോൻ പർവ്വതത്തിൽ കുഞ്ഞാടിനോടുകൂടെ, ‘ദൈവത്തിന്റെ വീണകൾ’ കൈവശമുള്ളവരായി, മനുഷ്യരിൽനിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അനേകം ജലങ്ങളുടെ ശബ്ദംപോലെയും മഹാ ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ ശബ്ദംപോലെയും, ‘വീണവാദകർ തങ്ങളുടെ വീണകൾ വായിക്കുന്ന ശബ്ദം’ കേൾക്കപ്പെടുന്നു. അവർ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ‘ഒരു പുതിയ ഗാനം’ പാടുന്നു; ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒഴികെ ആരും പഠിക്കാനാകാത്ത ഗാനം അതാണ്. അത് മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗാനം—വിടുതലിന്റെ ഗാനം. ആ ഗാനം പഠിക്കുവാൻ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒഴികെ മറ്റാരും കഴിയുകയില്ല; കാരണം അത് അവരുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഗാനമാണ്—മറ്റൊരു സമൂഹത്തിനും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവിധത്തിലുള്ള ഒരു അനുഭവം. ‘ഇവരാണ് കുഞ്ഞാട് പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ.’ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽനിന്നു, ഭൂമിയിൽനിന്നു രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി എടുക്കപ്പെട്ട ഇവരെ ‘ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും ആദ്യഫലങ്ങൾ’ എന്ന് എണ്ണപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് 15:2, 3; 14:1-5. ‘ഇവരാണ് മഹാകഷ്ടത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നവർ;’ ഒരു ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലുള്ള കഷ്ടകാലം അവർ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; യാക്കോബിന്റെ കഷ്ടകാലത്തിലെ വ്യഥ അവർ സഹിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളുടെ അന്തിമ ഒഴുക്കലിനിടയിൽ അവർ മദ്ധ്യസ്ഥനില്ലാതെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും അവർ വിടുവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം അവർ ‘തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ വെളുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.’ ‘അവരുടെ വായിൽ വഞ്ചന കണ്ടില്ല; അവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ കുറ്റമറ്റവരാണ്.’ ‘അതുകൊണ്ടു അവർ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ട്; അവന്റെ ആലയത്തിൽ രാവും പകലും അവനെ സേവിക്കുന്നു; സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ അവരുടെ ഇടയിൽ പാർക്കും.’ ക്ഷാമവും മഹാമാരിയും കൊണ്ട് ഭൂമി നശിച്ചുപോയതും, സൂര്യന് മഹാതാപത്തോടെ മനുഷ്യരെ ചുട്ടെരിക്കുവാൻ ശക്തി ലഭിച്ചതും അവർ കണ്ടിരിക്കുന്നു; അവർ തന്നെയും ദുഃഖവും വിശപ്പും ദാഹവും സഹിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ‘അവർ ഇനി വിശക്കയില്ല, ഇനി ദാഹിക്കയുമില്ല; സൂര്യനും യാതൊരു ചൂടും അവരുടെമേൽ പതിക്കയില്ല. കാരണം സിംഹാസനത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള കുഞ്ഞാട് അവരെ മേയിക്കും; ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവുകളിലേക്കു അവരെ നടത്തിക്കും; ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്നു സകല കണ്ണീരും തുടച്ചുകളയും.’ വെളിപ്പാട് 7:14-17.” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 648.

> “‘In His temple doth everyone speak of His glory’ (Psalm 29:9), and the song which the ransomed ones will sing—the song of their experience—will declare the glory of God: ‘Great and marvelous are Thy works, O Lord God, the Almighty; righteous and true are Thy ways, Thou King of the ages. Who shall not fear, O Lord, and glorify Thy name? for Thou only art holy.’ Revelation 15:3, 4, R.V.” Education, 308.

> “‘അവന്റെ ആലയത്തിൽ ഏവനും അവന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു’ (സങ്കീർത്തനം 29:9), എന്നും വീണ്ടെടുപ്പുകിട്ടിയവർ പാടാനിരിക്കുന്ന ഗാനം—അവരുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഗാനം—ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രഖ്യാപിക്കും: ‘സർവ്വശക്തനായ കർത്താവായ ദൈവമേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മഹത്തും അത്ഭുതകരവും ആകുന്നു; യുഗങ്ങളുടെ രാജാവേ, നിന്റെ മാർഗങ്ങൾ നീതിയുള്ളതും സത്യവുമായിരിക്കുന്നു. കർത്താവേ, ആർ നിന്നെ ഭയപ്പെടാതെയും നിന്റെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താതെയും ഇരിക്കും? എന്തെന്നാൽ നീ മാത്രമേ വിശുദ്ധനായുള്ളു.’ വെളിപ്പാട് 15:3, 4, R.V.” എജുക്കേഷൻ, 308.

At the end of seventy prophetic years the papacy will “make sweet melody, sing many songs, that” she “mayest be remembered.” At the end of the kingdom that rules for seventy prophetic years the Roman Catholic church will remind the world of the experience of her past history. In that history she ruled as the moral authority in a relationship between her and the kings of Europe. That history is rightly identified as the Dark Ages, and all the darkness that might in any way be associated with the history where the Papacy ruled over the kings of Europe can be attributed to the very foundational action that produced all the following darkness. That action was the combination of church and state, the combination of the kings of Europe and the Catholic church. In a biblical marriage the man is to rule over the woman, but the fornication that took place in that history was upside down from the true order of the relationship of man and woman.

എഴുപത് പ്രവാചക വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ പാപ്പത്വം “മധുരമായി വായിച്ചു, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടും, അങ്ങനെ” അവൾ “ഓർക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു.” എഴുപത് പ്രവാചക വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന രാജ്യത്വത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ തന്റെ ഭൂതകാല ചരിത്രത്തിലെ അനുഭവത്തെ ലോകത്തിനു ഓർമ്മിപ്പിക്കും. ആ ചരിത്രത്തിൽ, അവളും യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കളും തമ്മിലുള്ള ഒരു ബന്ധത്തിൽ, അവൾ നൈതിക അധികാരമായി ഭരിച്ചു. ആ ചരിത്രം ശരിയായി ഇരുണ്ട യുഗങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; പാപ്പത്വം യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ ഭരിച്ചിരുന്ന ആ ചരിത്രത്തോടു ഏതുവിധേനയും ബന്ധിപ്പിക്കാവുന്ന സകല അന്ധകാരവും, തുടർന്ന് വന്ന സമസ്ത അന്ധകാരത്തെയും ഉല്പാദിപ്പിച്ച അത്യന്തം അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രവൃത്തിക്കു ചുമത്തപ്പെടാം. ആ പ്രവൃത്തി സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുചേർന്നതായിരുന്നു; യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരും കത്തോലിക്കാ സഭയും തമ്മിലുള്ള സംയോജനമായിരുന്നു അത്. ഒരു ബൈബിള്‍ വിവാഹത്തില്‍ പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെ മേൽ ഭരിക്കേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ ആ ചരിത്രത്തിൽ നടന്ന പരസംഗം, പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ സത്യക്രമത്തെ മറിച്ചിട്ടതായിരുന്നു.

At the end of seventy years there will be a great crisis when the kingdom of Bible prophecy that rules the world during the period of time when the Papacy is prophetically forgotten comes to a conclusion. The worldwide crisis produced by the collapse of that kingdom opens the door for the Catholic church to begin to inform the world that in order to navigate the troublous times produced by the collapse of that kingdom, the world must submit to the moral authority of the Roman Catholic church, as illustrated in the history of the Dark Ages.

എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ഒരു മഹാസങ്കടം ഉണ്ടായിരിക്കും; അന്നു, പാപ്പാസഭ പ്രവചനപരമായി മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാലയളവിൽ ലോകത്തെ ഭരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യം തന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തുന്നു. ആ രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ച മൂലം ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ലോകവ്യാപകമായ പ്രതിസന്ധി, ആ രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ച സൃഷ്ടിച്ച കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങളെ മറികടക്കുന്നതിനായി ലോകം റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നൈതിക അധികാരത്തിനു കീഴടങ്ങേണ്ടതുണ്ടെന്ന്, ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ലോകത്തോട് അറിയിക്കാൻ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്ക് ആരംഭിക്കാനുള്ള വാതിൽ തുറക്കുന്നു.

When the kingdom ends and the papacy sings the song of her past experience, an experience that historians label as darkness; so how could that dark history possibly be a message for the papacy to share with the kings of the earth that would convince them to commit fornication with her? In a great crisis why would the experience of the past ages, (her song) her experience before she was forgotten prophetically, provide the logic for the kings of the earth to accept the experience of darkness as the solution for their great crisis?

രാജ്യം അവസാനിക്കുമ്പോഴും പാപ്പാധികാരം തന്റെ കഴിഞ്ഞ അനുഭവത്തിന്റെ ഗാനം പാടുമ്പോഴും—ചരിത്രകാരന്മാർ അന്ധകാരമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവം—അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, ആ അന്ധകാരചരിത്രം പാപ്പാധികാരം അവരോടു പങ്കുവെക്കേണ്ട സന്ദേശമാകാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും? ഒരു മഹാസങ്കടത്തിൽ, കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിലെ അനുഭവം (അവളുടെ ഗാനം), അവൾ പ്രവാചകപരമായി മറക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന അവളുടെ അനുഭവം, അവരുടെ മഹാസങ്കടത്തിനുള്ള പരിഹാരമായി അന്ധകാരത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കു എന്തുകൊണ്ടാണ് യുക്തി സമ്മാനിക്കുക?

> “A large class, even of those who look upon Romanism with no favor, apprehend little danger from her power and influence. Many urge that the intellectual and moral darkness prevailing during the Middle Ages favored the spread of her dogmas, superstitions, and oppression, and that the greater intelligence of modern times, the general diffusion of knowledge, and the increasing liberality in matters of religion forbid a revival of intolerance and tyranny. The very thought that such a state of things will exist in this enlightened age is ridiculed. It is true that great light, intellectual, moral, and religious, is shining upon this generation. In the open pages of God’s Holy Word, light from heaven has been shed upon the world. But it should be remembered that the greater the light bestowed, the greater the darkness of those who pervert and reject it.

> റോമൻ മതസംവിധാനത്തെ അനുകൂലമായി കാണാത്തവരിൽപ്പെട്ട വലിയൊരു വർഗ്ഗത്തിനുപോലും അവളുടെ ശക്തിയിലും സ്വാധീനത്തിലും നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന അപകടം വളരെ ചെറുതായി മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു. മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിൽ വ്യാപകമായിരുന്ന ബൗദ്ധികവും നൈതികവുമായ ഇരുട്ടാണ് അവളുടെ ഉപദേശങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും പീഡനവും വ്യാപിക്കാൻ അനുകൂലമായതെന്നും, ആധുനികകാലത്തിന്റെ ഉയർന്ന ബൗദ്ധികതയും, അറിവിന്റെ പൊതുവായ വ്യാപനവും, മതകാര്യങ്ങളിലെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഉദാരതയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും അധിനായകത്വത്തിന്റെയും പുനരുജ്ജീവനത്തെ അനുവദിക്കില്ലെന്നും പലരും വാദിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ ഈ പ്രകാശിതയുഗത്തിൽ നിലനിൽക്കും എന്ന ആശയം തന്നെ പരിഹാസവിധേയമാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തലമുറയുടെ മേൽ ബൗദ്ധികവും നൈതികവും മതപരവുമായി മഹത്തായ പ്രകാശം പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ തുറന്നിരിക്കുന്ന പേജുകളിൽനിന്ന് സ്വർഗ്ഗീയപ്രകാശം ലോകത്തിന്മേൽ ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാശം എത്ര അധികമോ, അതിനെ വികൃതമാക്കുകയും നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ ഇരുട്ടും അത്ര അധികമാണെന്ന് ഓർത്തിരിക്കണം.

> “A prayerful study of the Bible would show Protestants the real character of the papacy and would cause them to abhor and to shun it; but many are so wise in their own conceit that they feel no need of humbly seeking God that they may be led into the truth. Although priding themselves on their enlightenment, they are ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They must have some means of quieting their consciences, and they seek that which is least spiritual and humiliating. What they desire is a method of forgetting God which shall pass as a method of remembering Him. The papacy is well adapted to meet the wants of all these. It is prepared for two classes of mankind, embracing nearly the whole world—those who would be saved by their merits, and those who would be saved in their sins. Here is the secret of its power.

> “ബൈബിളിനെ പ്രാർത്ഥനാഭാവത്തോടെ പഠിക്കുന്നത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾക്ക് പാപ്പാസ്വാമിത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം കാണിച്ചുതരുകയും, അതിനെ വെറുത്ത് വിട്ടൊഴിയാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ പലരും സ്വന്തം ബുദ്ധിയിൽ അത്യന്തം ജ്ഞാനികളാണെന്ന ധാരണയിൽ ആകയാൽ, സത്യത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു വിനയത്തോടെ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം അവർക്ക് തോന്നുന്നില്ല. തങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തെക്കുറിച്ചു ഗർവ്വിക്കുന്നവരായിരിക്കെ, അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെയും സംബന്ധിച്ച് അജ്ഞരാണ്. തങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ ശമിപ്പിക്കുവാൻ ഏതെങ്കിലും മാർഗം അവർക്കു വേണം; അതിനാൽ ഏറ്റവും ആത്മീയതകുറഞ്ഞതും അപമാനകരമല്ലാത്തതുമായതിനെ അവർ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ ഓർക്കുന്ന ഒരു രീതിയായി തോന്നുന്ന, വാസ്തവത്തിൽ ദൈവത്തെ മറക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ്. ഇവരൊക്കെയും വേണ്ടുന്നതു നിറവേറ്റുവാൻ പാപ്പാസ്വാമിത്വം വളരെ യോജിച്ചതാകുന്നു. അത് മനുഷ്യരിൽ രണ്ടു വർഗങ്ങൾക്ക്—ഏകദേശം സമസ്ത ലോകത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവർക്ക്—സന്നദ്ധമായി നിൽക്കുന്നു: തങ്ങളുടെ പുണ്യപ്രവൃത്തികളാൽ രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളിലിരിക്കെ തന്നെ രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ. ഇതാണ് അതിന്റെ ശക്തിയുടെ രഹസ്യം.”

> “A day of great intellectual darkness has been shown to be favorable to the success of the papacy. It will yet be demonstrated that a day of great intellectual light is equally favorable for its success. In past ages, when men were without God’s word and without the knowledge of the truth, their eyes were blindfolded, and thousands were ensnared, not seeing the net spread for their feet. In this generation there are many whose eyes become dazzled by the glare of human speculations, ‘science falsely so called;’ they discern not the net, and walk into it as readily as if blindfolded. God designed that man’s intellectual powers should be held as a gift from his Maker and should be employed in the service of truth and righteousness; but when pride and ambition are cherished, and men exalt their own theories above the word of God, then intelligence can accomplish greater harm than ignorance. Thus the false science of the present day, which undermines faith in the Bible, will prove as successful in preparing the way for the acceptance of the papacy, with its pleasing forms, as did the withholding of knowledge in opening the way for its aggrandizement in the Dark Ages.” The Great Controversy, 572.

> “വലിയ ബൗദ്ധിക അന്ധകാരത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടം പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ വിജയത്തിന് അനുകൂലമാണെന്നത് കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നേ, വലിയ ബൗദ്ധിക വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടവും അതിന്റെ വിജയത്തിന് തുല്യമായി അനുകൂലമാണെന്നത് ഇനിയും തെളിയിക്കപ്പെടും. കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിൽ, മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ വചനവും സത്യത്തിന്റെ അറിവും കൂടാതിരുന്നപ്പോൾ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; അവരുടെ കാലുകൾക്കായി വിരിച്ച വല കാണാതെ ആയിരങ്ങൾ കുടുക്കിലകപ്പെട്ടു. ഈ തലമുറയിൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിത ഊഹാപോഹങ്ങളുടെ തിളക്കത്തിൽ, ‘വ്യാജനാമധേയമായ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ’ മിന്നലിൽ, അനേകരുടെ കണ്ണുകൾ മങ്ങിപ്പോകുന്നു; അവർ ആ വലയെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല, കണ്ണ് മൂടിക്കെട്ടിയവരെപ്പോലെ അതിലേക്കു തന്നെ എളുപ്പത്തിൽ നടന്നു കയറുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധിക ശക്തികൾ അവന്റെ സ്രഷ്ടാവിൽ നിന്നുള്ള ദാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും സത്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും സേവനത്തിൽ വിനിയോഗിക്കപ്പെടുകയും വേണമെന്നായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം; എന്നാൽ അഹങ്കാരവും മഹത്വാകാംക്ഷയും പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മനുഷ്യർ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അജ്ഞതയെക്കാൾ വലിയ ദോഷം ബുദ്ധിശക്തിക്ക് വരുത്തിവെക്കാൻ കഴിയും. ഇങ്ങനെ, ഇന്നത്തെ വ്യാജശാസ്ത്രം ബൈബിളിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ തകർത്തുകളയുന്നതിലൂടെ, പാപ്പാധിപത്യത്തെയും അതിന്റെ മനോഹരമായ രൂപങ്ങളെയും സ്വീകരിക്കുന്നതിന് വഴിയൊരുക്കുന്നതിൽ, ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽ അതിന്റെ മഹത്വവൽക്കരണത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ അറിവ് മറച്ചുവെക്കലിനെപ്പോലെ തന്നേ വിജയകരമാണെന്ന് തെളിയും.” The Great Controversy, 572.

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of the church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman church has not relinquished her claim to infallibility; and when the world and the Protestant churches accept a spurious Sabbath of her creating, while they reject the Sabbath of Jehovah, they virtually acknowledge this claim. They may cite the authority for this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.

> “ശബ്ബത്തിന്റെ മാറ്റം തങ്ങളുടെ സഭയാൽ വരുത്തപ്പെട്ടതാണെന്ന് റോമൻ കത്തോലിക്കർ സമ്മതിക്കുന്നു; സഭയുടെ പരമോന്നത അധികാരത്തിന് തെളിവായി ഈ മാറ്റത്തെയേ അവർ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം ശബ്ബത്തായി ആചരിക്കുന്നതിലൂടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ നിയമനിർമ്മാണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അവളുടെ അധികാരത്തെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. റോമൻ സഭ തന്റെ തെറ്റില്ലായ്മയെന്ന അവകാശവാദം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല; ലോകവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളും യെഹോവയുടെ ശബ്ബത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു വ്യാജ ശബ്ബത്തെ അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, അവർ വാസ്തവത്തിൽ ഈ അവകാശവാദത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നു. ഈ മാറ്റത്തിനായുള്ള അധികാരം അവർ ഉദ്ധരിക്കാം; എന്നാൽ അവരുടെ യുക്തിവാദത്തിലെ ഭ്രമം എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്നതാണ്. സംഭവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വസ്തുതകളുടെ മുമ്പിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ തങ്ങളെത്തന്നെ വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ടും മനപ്പൂർവ്വം കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കുകയാണെന്ന് കാണാൻ പാപ്പാവാദിക്കു മതി വരുന്ന മൂർച്ചയുണ്ട്. ഞായറാഴ്ചാസ്ഥാപനത്തിന് അനുകൂലത വർധിക്കുമ്പോൾ, അത് ഒടുവിൽ മുഴുവൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകത്തെയും റോമിന്റെ പതാകയ്ക്കു കീഴിൽ കൊണ്ടുവരുമെന്ന ഉറപ്പോടെ അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.”

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “ശബ്ബത്ത് ദിനത്തിന്റെ മാറ്റം റോമൻ സഭയുടെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമോ മുദ്രയോ ആകുന്നു. നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, സത്യമായ ശബ്ബത്തിന് പകരം വ്യാജ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർ, അത് കല്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഏക ശക്തിക്കു തന്നെയാണ് അതുവഴി ആദരം അർപ്പിക്കുന്നത്. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ശബ്ബത്താണ്; ദൈവം നിയമിച്ചിരിക്കുന്ന ദിവസത്തിന്റെ പകരമായി ലോകം അതിനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.”

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> “എന്നാൽ പ്രവചനത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കേണ്ട സമയം ഇതുവരെയും വന്നിട്ടില്ല. പരീക്ഷണകാലം ഇതുവരെയും വന്നിട്ടില്ല. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭാസമുദായത്തെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, എല്ലാ സഭകളിലും സത്യക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉണ്ട്. അവർ വെളിച്ചം പ്രാപിക്കുകയും നാലാം കല്പനയുടെ ബാധ്യത മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ആരും ശിക്ഷാർഹരായി വിധിക്കപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ വ്യാജ ശബ്ബത്ത് ബലമായി അനുഷ്ഠിപ്പിക്കുന്ന കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ മഹാഘോഷം മനുഷ്യരെ മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നതിനെതിരായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുമ്പോഴും, അസത്യത്തിന്റെയും സത്യത്തിന്റെയും ഇടയിലെ രേഖ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ ലംഘനത്തിൽ തന്നേ തുടരുന്നവർ അവരുടെ നെറ്റികളിലോ കൈകളിലോ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും.”

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> “വേഗമേറിയ ചുവടുകളോടെ നാം ഈ കാലഘട്ടത്തോടടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ഒരു വ്യാജമതത്തെ നിലനിറുത്തുവാൻ ലൗകിക അധികാരത്തോടു ഏകീകൃതമാകുമ്പോൾ, അതിനെ എതിർത്തതിനാൽ അവരുടെ പൂർവ്വികർ അതിവികരമായ പീഡനം സഹിച്ചിരുന്നതുപോലെ, അപ്പോൾ സഭയുടെയും രാജ്യത്തിന്റെയും സംയുക്ത അധികാരത്താൽ പാപ്പീയ ശബ്ബത്ത് നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടും. ഒരു ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗം സംഭവിക്കും; അതിന്റെ അന്ത്യം ദേശീയ നാശത്തിൽ മാത്രമായിരിക്കും.” Bible Training School, February 2, 1913.

We have now touched upon five of the symbols we are seeking to identify before we fully address the chapter itself. A city is a kingdom in Bible prophecy and in Isaiah twenty-three there are two kingdoms that are closely related, but distinctly different. The first is the “crowning city” and the other is the “merchant city.” In the last days the power who is in control of the three-fold union of the dragon, beast and false prophet is the papacy. It is the kingdom that has the crown.

അധ്യായത്തെയാകെ സമഗ്രമായി പരിഗണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് തിരിച്ചറിയുവാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രതീകങ്ങളിൽ അഞ്ചെണ്ണത്തെ ഇപ്പോൾ നാം സ്പർശിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു നഗരം ഒരു രാജ്യമാണ്; യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ അടുത്ത ബന്ധമുള്ളതായിരുന്നാലും വ്യക്തമായി വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഒന്നാമത്തെത് “കിരീടം ചൂടിക്കുന്ന നഗരം” ആകുന്നു; മറ്റൊന്ന് “വ്യാപാര നഗരം” ആകുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ ത്രിവിധ ഐക്യത്തെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വഹിക്കുന്ന ശക്തി പാപ്പത്വമാണ്. കിരീടമുള്ള രാജ്യം അതുതന്നെയാണ്.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> “നാം അവസാന പ്രതിസന്ധിയിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ഉപകരണങ്ങളായവരിൽ ഐക്യവും ഏകമതവും നിലനിൽക്കുന്നത് അത്യന്തം നിർണായകമാണ്. ലോകം കൊടുങ്കാറ്റും യുദ്ധവും ഭിന്നതയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒരു തലവന്റെ കീഴിൽ—പാപ്പാത്വശക്തിയുടെ കീഴിൽ—ജനങ്ങൾ ദൈവത്തെ, അവന്റെ സാക്ഷികളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ, എതിർക്കുന്നതിനായി ഐക്യപ്പെടും. ഈ ഐക്യം ആ മഹാ വിശ്വാസത്യാഗിയാൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനായി അവൻ തന്റെ ഏജന്റുമാരെ ഐക്യപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ അഭ്യർഥകരെ വിഭജിക്കാനും ചിതറിക്കളയാനും അവൻ പ്രവർത്തിക്കും. അസൂയ, ദുഷ്ടസംശയം, ദൂഷണം—ഇവയെല്ലാം ഭിന്നതയും കലഹവും ഉളവാക്കുന്നതിനായി അവനാൽ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.” Testimonies, volume 7, 182.

The kingdom with the crown is Tyre, which means, “a rock.” In this chapter Tyre represents the papacy that works to counterfeit Christ, for the papacy is antichrist. The word “anti” in antichrist means “in place of.” The papacy seeks to counterfeit Christ at every level, and the name Tyre means rock, for the papacy is a counterfeit of the “Rock of Ages.”

കിരീടമുള്ള രാജ്യം തീർ ആകുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “ഒരു പാറ” എന്നതാണ്. ഈ അധ്യായത്തിൽ തീർ ക്രിസ്തുവിനെ കള്ളനകൽ ചെയ്യാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം പാപ്പത്വം പ്രതിഖ്രിസ്തുവാണ്. പ്രതിഖ്രിസ്തു എന്ന പദത്തിലെ “ആന്റി” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത്” എന്നതാണ്. പാപ്പത്വം എല്ലാ നിലകളിലും ക്രിസ്തുവിനെ കള്ളനകൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; തീർ എന്ന പേരിന്റെ അർത്ഥം പാറ എന്നാകുന്നു, കാരണം പാപ്പത്വം “യുഗങ്ങളിലെ പാറ”യുടെ ഒരു കള്ളനകലാണ്.

> Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. Isaiah 23:8–11.

> കിരീടധാരിണിയായ നഗരമായ തീരിനെതിരെ, അവളുടെ വ്യാപാരികൾ പ്രഭുക്കന്മാരും, അവളുടെ കച്ചവടക്കാർ ഭൂമിയിലെ മാന്യന്മാരുമായിരിക്കെ, ഈ ആലോചന നിർണ്ണയിച്ചതാർ? സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ തന്നേ അതു നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു—സകല മഹിമയുടെയും അഹങ്കാരത്തെ മലിനമാക്കുവാനും ഭൂമിയിലെ സകല മാന്യന്മാരെയും അവമതിക്കപ്പെടുന്നവരാക്കുവാനും. തർശീശിന്റെ പുത്രിയേ, നദിപോലെ നിന്റെ ദേശമൊട്ടാകെ ഒഴുകിപ്പോവുക; ഇനി ബന്ധനമൊന്നുമില്ല. അവൻ സമുദ്രത്തിന്മേൽ തന്റെ കൈ നീട്ടി; രാജ്യങ്ങളെ അവൻ കുലുക്കി. വ്യാപാരനഗരത്തിനെതിരെ അതിന്റെ കോട്ടകളെ നശിപ്പിപ്പാൻ യഹോവ കല്പന നല്കിയിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 23:8–11.

We intend to show upon many witnesses that “the shaking of the kingdoms” is accomplished by God, through Islam. Islam is the power that angers the nations and is used to shake the nations. At this point we are identifying that the Lord has determined to bring into contempt “all the honorable of earth,” who are the “merchants” and “traffickers” whose “strong holds” are to be destroyed. The merchant city and the crowning city “have provoked the displeasure of heaven” and the Lord has purposed to destroy their “strong holds” and that represents the economy. The collapse of the economy occurs before the Sunday law in the United States, for before the Sunday law the citizens of the United States are demanding to be returned “to divine favor and temporal prosperity.” Their argument is that the judgments of God will not end until Sunday is “strictly enforced.” Several Bible witnesses agree that we are on the verge of a tremendous crash in the economy of the world. That crash occurs before the Sunday law, just as the crash of 1837, occurred before October 22, 1844.

“രാജ്യങ്ങളുടെ കുലുക്കം” ദൈവം ഇസ്‌ലാമിലൂടെ നിർവഹിക്കുന്നു എന്നു അനേകം സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെളിയിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയും ജാതികളെ കുലുക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ശക്തി ഇസ്‌ലാമാണ്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ, “ഭൂമിയിലെ സകല മാന്യരെയും” അവമതിപ്പിലാക്കുവാൻ കർത്താവ് നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അവർ തന്നെയാണ് “വ്യാപാരികളും” “വാണിജ്യക്കാരും”; അവരുടെ “ദൃഢകോട്ടകൾ” നശിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. വ്യാപാരനഗരവും കിരീടദായക നഗരവും “സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകോപനം ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു”; അവരുടെ “ദൃഢകോട്ടകൾ” നശിപ്പിക്കുവാൻ കർത്താവ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ തകർച്ച അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; കാരണം, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പൗരന്മാർ തങ്ങളെ “ദൈവിക കൃപയിലേക്കും ഭൗതിക സമൃദ്ധിയിലേക്കും” വീണ്ടും മടക്കിക്കൊണ്ടുവരണമെന്നു ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവരുടെ വാദം ഇതാണ്: ഞായറാഴ്ച “കർശനമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതുവരെ” ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ അവസാനിക്കുകയില്ല. ബൈബിളിലെ അനേകം സാക്ഷികൾ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു, ലോകത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ അതിവിപുലമായ ഒരു തകർച്ചയുടെ വക്കിലാണ് നാം നിൽക്കുന്നതെന്നതാണ്. 1837-ലെ തകർച്ച 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മുമ്പ് സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ആ തകർച്ചയും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് സംഭവിക്കുന്നു.

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> “അപ്പോൾ മഹാവഞ്ചകൻ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നവരാണ് ഈ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് മനുഷ്യരെ വിശ്വസിപ്പിക്കും. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അനുകമ്പ നഷ്ടമാകുവാൻ കാരണമായ വർഗ്ഗം, ദൈവകൽപ്പനകളോടുള്ള അവരുടെ അനുസരണം ലംഘകരെ നിരന്തരം ശാസിക്കുന്നവരായിരിക്കുന്നവർക്കു മേൽ തങ്ങളുടെ സകല കഷ്ടങ്ങളും ചുമത്തും. ഞായറാഴ്ച ശബ്ബത്ത് ലംഘിക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യർ ദൈവത്തെ അപമാനിക്കുന്നു എന്നും, ഞായറാഴ്ച ആചരണം കർശനമായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അവസാനിക്കാത്തവിധം ഈ പാപം ദുരന്തങ്ങൾ വരുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും, നാലാം കല്പനയുടെ അവകാശങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെച്ച് ഇങ്ങനെ ഞായറാഴ്ചയോടുള്ള ഭക്താദരവ് നശിപ്പിക്കുന്നവർ ജനങ്ങളെ കലുഷിതരാക്കുന്നവരും, ദൈവാനുകൂല്യത്തിലും ലൗകിക സമൃദ്ധിയിലും അവരുടെ പുനഃസ്ഥാപനം തടയുന്നവരുമാണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടും. ഇങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത് ദൈവദാസന്റെ മേൽ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട കുറ്റാരോപണം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും; അതിനുള്ള അടിസ്ഥാനവും അതുപോലെതന്നെ ഉറപ്പുള്ളതായിരിക്കും: ‘ആഹാബ് ഏലീയാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആഹാബ് അവനോടു: യിസ്രായേലിനെ കലുഷിതമാക്കുന്നവൻ നീയോ എന്നു പറഞ്ഞു. അതിന്നവൻ: ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ കലുഷിതമാക്കിയിട്ടില്ല; യഹോവയുടെ കല്പനകളെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും നീ ബാലീമിനെ അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട് നീയും നിന്റെ പിതൃഭവനവും തന്നേ കലുഷിതമാക്കിയതു’ എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.” 1 രാജാക്കന്മാർ 18:17, 18. വ്യാജാരോപണങ്ങളാൽ ജനങ്ങളുടെ ക്രോധം ഉണർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരോടു കൈക്കൊള്ളുന്ന നിലപാട്, മതഭ്രഷ്ടമായ യിസ്രായേൽ ഏലീയാവിനോടു കൈക്കൊണ്ടതുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളതായിരിക്കും.” The Great Controversy, 590.

Elijah confronting the prophets of Baal and the priests of the grove on Mount Carmel represents the Sunday law. The message for the church was “choose this day whom you will serve.” When this history is repeated at the Sunday law the question is “which day are you going to choose, for the day you pick indicates whom you serve.” Before Mount Carmel the was three and a half years of severe drought. Before the Sunday law there is a series of Sunday laws, but they have not been “strictly enforced.” The principle associated with a Sunday law is that national apostacy is followed by national ruin. The example of that is Constantine in the year 321 passed a Sunday law and shortly thereafter the first four trumpets of Revelation chapter eight began to bring Western Rome to its conclusion by the year 476. The story of Constantine is important for it included a progressive exalting of Sunday, and simultaneous progressive restrictions on the seventh-day Sabbath. The progressive history reached its conclusion when the citizens were forced to observe Sunday or be persecuted for keeping the Sabbath. That is also the conclusion of the escalating Sunday legislation in the United States. One principle associated with Sunday worship enforcement is “national apostasy is followed by national ruin.” This principle means escalating Sunday law enforcements, produces an escalation of God’s judgments, before the actual Sunday law of Revelation thirteen verse eleven. Every enactment will bring a corresponding ruin. The judgments the citizens are accusing the Sabbath-keepers of producing are actually produced by the escalating enforcement of Sunday legislation. We have included a passage from The Great Controversy, which I titled Sunday Progression. I would recommend that you read that once again. It is in the category entitled The Spirit of Prophecy.

കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിൽ ഏലിയാവ് ബാൽപ്രവാചകന്മാരെയും ആശേരാഗ്രോവിലെ പുരോഹിതന്മാരെയും നേരിട്ടുനിന്ന സംഭവം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സഭയ്ക്കുള്ള സന്ദേശം: “ഇന്നുതന്നെ നിങ്ങൾ ആരെ സേവിക്കും എന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊൾവിൻ” എന്നതായിരുന്നു. ഈ ചരിത്രം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ചോദ്യം ഇങ്ങനെയായിരിക്കും: “നിങ്ങൾ ഏതു ദിവസം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പോകുന്നു? നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ദിവസം നിങ്ങൾ ആരെ സേവിക്കുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു.” കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിന് മുമ്പ് മൂന്നു വർഷവും അരവർഷവും ദൈർഘ്യമുള്ള കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പും ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര ഉണ്ടാകുന്നു, എങ്കിലും അവ “കർശനമായി നടപ്പിലാക്കിയിട്ടില്ല.” ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തം ഇതാണ്: ദേശീയ ധർമ്മഭ്രഷ്ടതയ്ക്ക് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം വരുന്നു. അതിന്റെ ഉദാഹരണമായി, ക്രി.വ. 321-ൽ കോൺസ്റ്റൻറൈൻ ഒരു ഞായറാഴ്ചാനിയമം പുറപ്പെടുവിച്ചു; അതിനു ശേഷം അധികം വൈകാതെ തന്നെ വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ നാലു കാഹളങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ റോമിനെ ക്രി.വ. 476-ഓടെ അതിന്റെ അന്ത്യം വരെയെത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചു. കോൺസ്റ്റൻറൈന്റെ ചരിത്രം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്; കാരണം അതിൽ ഞായറാഴ്ചയുടെ ക്രമാനുഗതമായ മഹത്വവൽക്കരണവും അതോടൊപ്പം ഏഴാം ദിന ശബ്ബത്തിന്മേലുള്ള ക്രമാനുഗതമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പൗരന്മാർ ഞായറാഴ്ച ആചരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയോ, ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചതിനാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തപ്പോൾ ആ പുരോഗമന ചരിത്രം അതിന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തി. അതുതന്നെയാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ രൂക്ഷമാവുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ സമാപ്തിയും. ഞായറാഴ്ചാരാധന നടപ്പാക്കലുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തം ഇതാണ്: “ദേശീയ ധർമ്മഭ്രഷ്ടതയ്ക്ക് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം.” ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അർത്ഥം, വെളിപ്പാടു പുസ്തകം 13:11-ലെ യഥാർത്ഥ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിനു മുമ്പായി, ക്രമാതീതമായി കടുപ്പം പ്രാപിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങളുടെ നടപ്പാക്കൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളിലും ക്രമാതീതമായ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഓരോ നിയമനിർമ്മാണവും അതിനൊത്ത നാശത്തെ വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ശബ്ബത്താചാരികൾ ഈ ന്യായവിധികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നു പൗരന്മാർ ആരോപിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് ക്രമാതീതമായി കടുപ്പം പ്രാപിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങളുടെ നടപ്പാക്കലിനാലാണ്. ഞാൻ Sunday Progression എന്നു ശീർഷകം നൽകിയ The Great Controversy എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം ഞങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതു നിങ്ങൾ ഒരിക്കൽ കൂടി വായിക്കണമെന്നു ഞാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. അത് The Spirit of Prophecy എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള വിഭാഗത്തിലാണ്.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 452.

> “അവസാന നാളുകളിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ച് ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അതുവഴി തന്റെ ജനങ്ങൾ എതിർപ്പിന്റെയും ക്രോധത്തിന്റെയും കൊടുങ്കാറ്റിനെതിരെ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചവർ, വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമായി കാത്തിരിക്കെ, കഷ്ടതയുടെ നാളിൽ കർത്താവ് തന്റെ വിശ്വസ്തരെ സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളുമെന്നു പറഞ്ഞ് സ്വയം ആശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കേണ്ടതല്ല. നാം നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആയിരിക്കണം; അലസമായ പ്രതീക്ഷയിൽ അല്ല, മറിച്ച് അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തോടെ ആത്മാർത്ഥമായ പ്രവർത്തനത്തിൽ. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ ചെറുപ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിപ്പോകാൻ അനുവദിക്കേണ്ട സമയം അല്ല ഇത്. മനുഷ്യർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് കരുണയോ നീതിയോ ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ സജീവമായി കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ ഇരുളിൽ തന്റെ വഴി ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നേതാക്കൾ യഥാർത്ഥ വിഷയത്തെ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേരുന്ന പലർക്കും തന്നെ ആന്തരധാര ഏത് ദിശയിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് കാണാനാവുന്നില്ല. അതിന്റെ പ്രസ്താവങ്ങൾ സൗമ്യവും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ക്രിസ്തീയവുമാകുന്നു; എന്നാൽ അത് സംസാരിക്കുമ്പോൾ സർപ്പരാജാവിന്റെ ആത്മാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തും. ഭീഷണിയായി നിലകൊള്ളുന്ന അപകടത്തെ ഒഴിവാക്കുവാൻ നമ്മുടെ ശക്തിക്കുള്ളതൊക്കെയും ചെയ്യുക എന്നതു നമ്മുടെ കടമയാണ്. ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നമുക്കുതന്നെ യുക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുൻവിധിയെ നിരായുധമാക്കുവാൻ നാം ശ്രമിക്കണം. അങ്ങനെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നടപടികൾക്കെതിരെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രതിഷേധം ഉയർത്തിക്കൊണ്ട്, യഥാർത്ഥ തർക്കവിഷയം അവരുടെ മുമ്പിൽ നാം കൊണ്ടുവരണം. നാം തിരുവെഴുത്തുകളെ അന്വേഷിക്കണം; നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം വിശദീകരിക്കുവാൻ പ്രാപ്തരായിരിക്കണം. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും.’” Testimonies, volume 5, 452.

It is difficult to recognize the movement for Sunday legislation, for it is making its way in “darkness” and the papacy is “stealthily and unsuspectedly” “strengthening her forces to further her own ends.” It is a fact that the work to pass Sunday legislation in darkness is a central issue in the testing process of the one hundred and forty-four thousand. “None of the wicked shall understand” according to Daniel and Sister White. The “wicked” in Daniel are Matthew’s “foolish virgins,” who Sister White identifies as Laodiceans. The wise will understand the events that are now taking place, even if the history around us appears to contradict God’s word. Do we believe God’s word or what is happening around us? Yet we have been forewarned that the end would be as the days of Noah.

ഞായറാഴ്ച നിയമനിർമ്മാണത്തിനായുള്ള പ്രസ്ഥാനം തിരിച്ചറിയുന്നത് ദുഷ്കരമാണ്; കാരണം അത് “ഇരുളിൽ” തന്റെ വഴി കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പാപ്പത്വം “രഹസ്യമായും സംശയമുണരാതെ” “സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ തന്റെ ശക്തികളെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” ഇരുളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമനിർമ്മാണം നടപ്പാക്കാനുള്ള ഈ പ്രവൃത്തി ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലെ കേന്ദ്രപ്രശ്നമാണെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. ദാനിയേലിന്റെയും സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെയും പ്രകാരം “ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല.” ദാനിയേലിലെ “ദുഷ്ടന്മാർ” മത്തായിയുടെ “ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാർ” ആകുന്നു; അവരെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ലയൊദിക്യർ എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളെ ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും, നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ചരിത്രം ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെ വിരോധിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുവെങ്കിലും. നാം വിശ്വസിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ചുറ്റും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണോ? എന്നിരുന്നാലും, അന്ത്യം നോഹയുടെ കാലംപോലെ ആയിരിക്കുമെന്നു നമുക്ക് മുമ്പെ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

> “The world, full of rioting, full of godless pleasure, is asleep, asleep in carnal security. Men are putting afar off the coming of the Lord. They laugh at warnings. The proud boast is made, ‘All things continue as they were from the beginning.’ ‘Tomorrow shall be as this day, and much more abundant.’ 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. We will go deeper into pleasure loving. But Christ says, ‘Behold, I come as a thief.’ Revelation 16:15. At the very time when the world is asking in scorn, ‘Where is the promise of His coming?’ the signs are fulfilling. While they cry, ‘Peace and safety,’ sudden destruction is coming. When the scorner, the rejecter of truth, has become presumptuous; when the routine of work in the various money-making lines is carried on without regard to principle; when the student is eagerly seeking knowledge of everything but his Bible, Christ comes as a thief.

> കലഹപൂരിതവും ദൈവഭക്തിയില്ലാത്ത ആനന്ദാസക്തിയാൽ നിറഞ്ഞതുമായ ലോകം ജഡസുരക്ഷയിൽ നിദ്രിച്ചുകിടക്കുന്നു, നിദ്രിച്ചുകിടക്കുന്നു. മനുഷ്യർ കർത്താവിന്റെ വരവിനെ ദൂരെയാക്കി തള്ളിക്കളയുന്നു. അവർ മുന്നറിയിപ്പുകളെ പരിഹസിക്കുന്നു. അഹങ്കാരികളുടെ ഈ ഗർവ്വോക്തി മുഴങ്ങുന്നു: “ആദിമുതൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെതന്നെ തുടരുന്നു.” “നാളെ ഇന്നത്തെപ്പോലെ ആയിരിക്കും; അതിലും വളരെ അധികസമൃദ്ധിയായിരിക്കും.” 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. നാം ആനന്ദാസക്തിയിൽ ഇനിയും ആഴത്തിലേക്കു പോകും. എന്നാൽ ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഇതാ, ഞാൻ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ വരുന്നു.” Revelation 16:15. ലോകം പരിഹാസത്തോടെ, “അവന്റെ വരവിന്റെ വാഗ്ദാനം എവിടെ?” എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതേ സമയത്താണ് അടയാളങ്ങൾ നിറവേറുന്നത്. അവർ, “സമാധാനവും സുരക്ഷയും,” എന്നു നിലവിളിക്കുമ്പോൾ, ആകസ്മിക നാശം വരുന്നു. പരിഹാസിയും സത്യത്തെ നിരസിക്കുന്നവനും ധാർഷ്ട്യവാനായിത്തീർന്നപ്പോൾ; വിവിധ ധനാർജനമാർഗങ്ങളിലെ തൊഴിലിന്റെ പതിവുചക്രം തത്ത്വസിദ്ധാന്തങ്ങളെ പരിഗണിക്കാതെയായി മുന്നേറുമ്പോൾ; വിദ്യാർത്ഥി തന്റെ ബൈബിളൊഴികെ എല്ലാറ്റിന്റെയും അറിവിനായി അത്യുത്സാഹത്തോടെ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തു ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ വരുന്നു.

> “Everything in the world is in agitation. The signs of the times are ominous. Coming events cast their shadows before. The Spirit of God is withdrawing from the earth, and calamity follows calamity by sea and by land. There are tempests, earthquakes, fires, floods, murders of every grade. Who can read the future? Where is security? There is assurance in nothing that is human or earthly. Rapidly are men ranging themselves under the banner they have chosen. Restlessly are they waiting and watching the movements of their leaders. There are those who are waiting and watching and working for our Lord’s appearing. Another class are falling into line under the generalship of the first great apostate. Few believe with heart and soul that we have a hell to shun and a heaven to win.

> “ലോകത്തിലെ സകലവും കലക്കത്തിലാണു. കാലത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഭീഷണിസൂചനകളാകുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നിഴലുകൾ മുമ്പേ വീഴ്ത്തുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഭൂമിയിൽനിന്നു പിന്മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കടലിലും കരയിലും ഒരു ദുരന്തത്തിനുപിന്നാലെ മറ്റൊരു ദുരന്തം വരുന്നു. കൊടുങ്കാറ്റുകളും ഭൂകമ്പങ്ങളും അഗ്നിബാധകളും വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങളും ഏതു തരത്തിലുള്ള കൊലപാതകങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. ഭാവിയെ ആർ വായിച്ചറിയാൻ കഴിയും? സുരക്ഷ എവിടെയുണ്ട്? മാനുഷികമോ ഭൗതികമോ ആയ യാതൊന്നിലും ഉറപ്പില്ല. അതിവേഗം മനുഷ്യർ തങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത പതാകയുടെ കീഴിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ നിരത്തി നിൽക്കുന്നു. അസ്വസ്ഥതയോടെ അവർ തങ്ങളുടെ നേതാക്കളുടെ ചലനങ്ങൾ കാത്തുനോക്കുകയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയ്ക്കായി കാത്തുനോക്കുകയും ജാഗരൂകരായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുണ്ട്. മറ്റൊരു വിഭാഗം ആദ്യത്തെ മഹാദ്രോഹിയുടെ സൈന്യനേതൃത്വത്തിന്റെ കീഴിൽ നിരയിൽ ചേരുന്നു. നാം വിട്ടൊഴിയേണ്ട ഒരു നരകവും കൈവരിക്കേണ്ട ഒരു സ്വർഗ്ഗവും ഉണ്ടെന്നു ഹൃദയപൂർവ്വവും ആത്മാർത്ഥമായും വിശ്വസിക്കുന്നവർ വളരെ കുറവാണ്.”

> “The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying, and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied and entranced, until the day of probation shall be ended, and the door of mercy be forever shut.

> “പ്രതിസന്ധി ക്രമേണ നമ്മിലേക്കു മോഷ്ടിച്ചു കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ ആകാശമണ്ഡലത്തിൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ സാധാരണ പരിക്രമപഥം തുടരുന്നു; ആകാശങ്ങൾ ഇന്നും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ഇന്നും തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും നട്ടുപിടിപ്പിക്കുകയും പണികഴിപ്പിക്കുകയും വിവാഹം കഴിക്കുകയും വിവാഹത്തിൽ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വ്യാപാരികൾ ഇന്നും വാങ്ങുകയും വിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യർ ഇന്നും ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനെ തള്ളിച്ചെല്ലിക്കൊണ്ട് ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടുവാൻ മത്സരിക്കുന്നു. സുഖാസക്തർ ഇന്നും നാടകശാലകളിലേക്കും കുതിരപ്പന്തയങ്ങളിലേക്കും ചൂതാട്ടഗൃഹങ്ങളിലേക്കും കൂട്ടംകൂടി ഒഴുകിച്ചെല്ലുന്നു. പരമമായ ഉത്തേജനം എല്ലാടവും വാഴുന്നു; എങ്കിലും കൃപാകാലത്തിന്റെ സമയം അതിവേഗം അവസാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഓരോ കേസും നിത്യത്തേക്കുമായി തീർപ്പാക്കപ്പെടുവാൻ പോകുന്നു. തന്റെ സമയം കുറവാണെന്ന് സാത്താൻ കാണുന്നു. മനുഷ്യർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും ഭ്രമിപ്പിക്കപ്പെടുകയും തിരക്കിലാഴ്ത്തപ്പെടുകയും മോഹവശീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‍വാൻ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്ന ദിവസമുവരെയും കരുണയുടെ വാതിൽ എന്നേക്കുമായി അടഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെയും, അവൻ തന്റെ സകല ഉപാധികളെയും പ്രവർത്തനത്തിലാക്കിയിരിക്കുന്നു.”

> “Solemnly there come to us down through the centuries the warning words of our Lord from the Mount of Olives: ‘Take heed to yourselves, lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting, and drunkenness, and cares of this life, and so that day come upon you unawares.’ ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’” Desire of Ages, 635, 636.

> ഒലിവുമലയിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ വാക്കുകൾ നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഗംഭീരഗൗരവത്തോടെ നമ്മിലേക്കെത്തുന്നു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അതിഭക്ഷണത്താലും മദ്യപാനത്താലും ഈ ജീവിതത്തിന്റെ ചിന്തകളാലും ഭാരപ്പെട്ടുപോകുകയും, അങ്ങനെ ആ ദിവസം നിങ്ങളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി വരികയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളെത്തന്നേ സൂക്ഷിപ്പിൻ.” “അതിനാൽ ജാഗരിച്ചുകൊൾവിൻ; സംഭവിപ്പാനിരിക്കുന്ന ഇവ ഒക്കെയും ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനും മനുഷ്യപുത്രന്റെ സന്നിധിയിൽ നിൽപ്പാൻ യോഗ്യരായി എണ്ണപ്പെടുവാനും എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊൾവിൻ.” — Desire of Ages, 635, 636.

In chapter twenty-three of Isaiah Zidon is the United States and Tyre is the papacy. Tyre and Zidon were ancient contemporary Phoenician cities located on the Mediterranean coast. They were known for their maritime trade, wealth, and influence in the ancient world. Zidon and its “merchants” replenished Tarshish in the passage. Zidon’s merchants trafficked the “seed of Sihor,” which is “the harvest of a river,” and is the fruit “of the river,” and it is “her revenue,” for she is the “mart of nations.” All the prophets speak of the end of the world, so who is the mart of nations at the end of the world? It’s the USA.

യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ സീദോൻ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സും തൂർ പാപ്പാസഭയുമാണ്. തൂറും സീദോനും പുരാതന കാലത്തെ സമകാലീന ഫീനീക്യൻ നഗരങ്ങളായിരുന്നു; അവ ഭൂമധ്യസമുദ്രതീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നു. സമുദ്രവാണിജ്യം, സമ്പത്ത്, പുരാതന ലോകത്തിലെ സ്വാധീനം എന്നിവ കൊണ്ടു അവ പ്രശസ്തമായിരുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൽ സീദോനും അവളുടെ “വ്യാപാരികളും” തർശീശിനെ പുനഃപൂരിപ്പിച്ചു. സീദോന്റെ വ്യാപാരികൾ “സീഹോരുടെ വിത്തിൽ” വ്യാപാരം ചെയ്തു; അത് “ഒരു നദിയുടെ വിളവാണ്,” “നദിയുടെ” ഫലവുമാണ്; അതുതന്നെ “അവളുടെ വരുമാനവും” ആകുന്നു, കാരണം അവൾ “ജാതികളുടെ വിപണിസ്ഥലം” ആകുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ലോകാവസാനത്തിൽ ജാതികളുടെ വിപണിസ്ഥലം ആർ ആണ്? അത് യു.എസ്.എ. ആണ്.

Sihor is a river in Egypt (likely the Nile delta) and is used to represent the wealth of the world, for Egypt is the world. Zidon’s “virgin daughter” represents the last generation of the USA, and she is oppressed from the martial law that accompanies the Sunday law and the national ruin that immediately follows. Those virgins of Zidon are rebuked by the question concerning Tyre saying, “is this your joyous city” (kingdom) that the USA rejoiced in? Is “this the kingdom “whose antiquity is of ancient days,” when according to the passage it was founded by Nimrod, just after the flood?

സീഹോർ മിസ്രയീമിലെ ഒരു നദിയാണ് (സാധ്യതയോടെ നൈൽ ഡെൽറ്റ), കൂടാതെ മിസ്രയീം ലോകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാൽ, അത് ലോകത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. സീദോന്റെ “കന്യകയായ പുത്രി” അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അവസാന തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടൊപ്പം വരുന്ന സൈനികനിയമഭരണത്താലും അതിനെ ഉടൻ പിന്തുടരുന്ന ദേശീയ നാശത്താലും അവൾ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. “ഇതോ നിങ്ങൾ ആനന്ദിച്ചിരുന്ന നഗരം” (രാജ്യം) ആകുമോ എന്നു ചോദിക്കുന്ന സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്താൽ സീദോന്റെ ആ കന്യകമാർ ശാസിക്കപ്പെടുന്നു; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ സന്തോഷിച്ചിരുന്നത് ഇതിലല്ലയോ? “പൂർവ്വകാലങ്ങളുടെ പുരാതനത്വമുള്ള ഈ രാജ്യം” ഇതുതന്നെയോ, ആ ഭാഗപ്രകാരം പ്രളയത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ നിമ്രോദ് സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതെന്നു പറയപ്പെടുന്നത്?

God has determined and “purposed” for “Tyre, the crowning city,” to punish her. The papacy’s punishment includes the collapse of the financial structure of the world, for “the Lord hath given” “a commandment against” “Zidon” “the merchant city,” (the United States.) His commandment “to destroy the strong holds,” or the economy of the United States is the Sabbath commandment, for national apostasy is followed by national ruin.

“കിരീടം ചൂടിക്കുന്ന നഗരം” ആയ “തീർ”നെ ശിക്ഷിക്കുവാൻ ദൈവം നിർണയിക്കുകയും “ഉദ്ദേശിക്കുകയും” ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പാപ്പത്വത്തിന്മേലുള്ള ശിക്ഷയിൽ ലോകത്തിന്റെ ധനകാര്യ ഘടനയുടെ തകർച്ചയും ഉൾപ്പെടുന്നു; കാരണം “വ്യാപാരനഗരം” ആയ “സീദോൻ”ക്കെതിരെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) “യഹോവ” “ഒരു കല്പന” നൽകിയിരിക്കുന്നു. “ബലമുള്ള കോട്ടകളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു,” അതായത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നുള്ള അവന്റെ കല്പന ശബ്ബത്ത് കല്പന തന്നെയാണ്; എന്തെന്നാൽ ദേശീയ മതത്യാഗത്തിന് പിന്നാലെ ദേശീയ നാശം അനിവാര്യമായി വരുന്നു.

The punishment of the papacy begins with the economic collapse of the entire world in response to the economy of the United States being destroyed. Zidon has a “house” associated with its economy, thus representing a financial structure that is destroyed, for you can no longer enter in. No more investments or profits from that “house,” for it is destroyed. The destruction takes place at the Sunday law, even though prior to the Sunday law there are already escalating judgments. When the collapse hits, the papacy, the USA with its merchant princes and honorable traffickers and the ships of Tarshish are going to “howl.”

അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രത്യുത്തരമായി സമസ്ത ലോകവും സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിലേക്കു വീഴുമ്പോൾ, പാപ്പാസിയുടെ ശിക്ഷാരംഭം അതോടുകൂടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. സീദോന് തന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു “ഭവനം” ഉണ്ട്; അതുകൊണ്ട് തന്നേ, അതിൽ ഇനി പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ, നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ധനകാര്യ ഘടനയെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ “ഭവനം” മുതൽ ഇനി നിക്ഷേപങ്ങളോ ലാഭങ്ങളോ ഒന്നുമില്ല; കാരണം അത് നശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ നാശം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്, എങ്കിലും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പുതന്നെ ക്രമേണ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്ന ന്യായവിധികൾ ഇതിനകം നിലനിൽക്കുന്നു. ആ തകർച്ച പതിക്കുമ്പോൾ, പാപ്പാസിയും, അതിന്റെ വ്യാപാരപ്രഭുക്കന്മാരും മാന്യരായ വാണിജ്യക്കാരും തര്ശീശിന്റെ കപ്പലുകളും കൂടിയുള്ള അമേരിക്കയും “വിലപിക്കും.”

The location of “Tarshish” in the passage is associated with wealth in antiquity, and the ships of Tarshish in the Bible are the premier symbol of economic strength.

ഈ ഭാഗത്തിലെ “തർശീശ്” എന്ന സ്ഥലനാമം പ്രാചീനകാലത്തെ സമ്പത്തിനോടു ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു; ബൈബിളിൽ തർശീശിന്റെ കപ്പലുകൾ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ ശ്രേഷ്ഠപ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

> For the king’s ships went to Tarshish with the servants of Huram: every three years once came the ships of Tarshish bringing gold, and silver, ivory, and apes, and peacocks. And king Solomon passed all the kings of the earth in riches and wisdom. 2 Chronicles 9:21, 22.

> രാജാവിന്റെ കപ്പലുകൾ ഹൂരാമിന്റെ ദാസന്മാരോടുകൂടെ തർശീശിലേക്കു പോയിരുന്നു; മൂന്നു വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ തർശീശിന്റെ കപ്പലുകൾ പൊന്നും വെള്ളിയും ആനക്കൊമ്പും കുരങ്ങുകളും മയിലുകളും കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവായ ശലോമോൻ സമ്പത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കന്മാരെയും കവിച്ചുപോയി. 2 ദിനവൃത്താന്തം 9:21, 22.

Ships represent economic strength, and Tarshish is the leading economic ship in Bible prophecy. The final generation of Tarshish, represented by the “daughter” of Tarshish is told to “pass through thy land as a river,” and what she finds is that her land has “no more strength,” and can no longer “rejoice” over the kingdom of Tyre. The strength they were looking for was the former economic strength of Zidon, but it was gone for the sea had spoken “saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins,” thus identifying the final generation of the sea, which is the peoples of the world lamenting the destruction of the economy of the world and at which point the people of the world wake up to the reality that they are the last generation of earth’s history, and its too late to prepare for eternal life.

കപ്പലുകൾ സാമ്പത്തിക ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ തർശീശ് പ്രധാന സാമ്പത്തിക കപ്പലാണ്. തർശീശിന്റെ “മകൾ” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന തർശീശിന്റെ അവസാന തലമുറയോടു, “നദിപോലെ നിന്റെ ദേശംകൂടെ കടന്നുപോവുക” എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അവർ കണ്ടെത്തുന്നതോ, അവരുടെ ദേശത്തിന് “ഇനിയൊരു ശക്തിയുമില്ല,” എന്നതും, തൂർ രാജത്വത്തെക്കുറിച്ചു ഇനി “സന്തോഷിക്കുവാനും” കഴിയുന്നില്ല എന്നതുമാകുന്നു. അവർ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ശക്തി സീദോന്റെ മുൻകാല സാമ്പത്തിക ശക്തിയായിരുന്നു; എന്നാൽ അത് ഇല്ലാതെയായി, കാരണം സമുദ്രം “ഞാൻ പ്രസവവേദന അനുഭവിക്കുന്നില്ല, മക്കളെ പ്രസവിക്കുന്നതുമില്ല; യുവാക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുമില്ല, കന്യകമാരെ വളർത്തുന്നതുമില്ല” എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, സമുദ്രത്തിന്റെ അവസാന തലമുറയെ—അതായത് ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുടെ നാശത്തെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കുന്ന ലോകജനങ്ങളെ—അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അന്നേരം ലോകജനങ്ങൾ തങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന തലമുറയാണെന്ന യാഥാർഥ്യത്തിലേക്കു ഉണരുന്നു; നിത്യജീവനുവേണ്ടി ഒരുങ്ങുവാൻ അതുവരെ വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു.

> “Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Evangelism, 62.

> “നിത്യദൃശ്യങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യം മനുഷ്യന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് തുറന്നുവരുമ്പോൾ, പണത്തിന്റെ മൂല്യം അതിവേഗം പെട്ടെന്നുതന്നെ ഇടിഞ്ഞുപോകും.” Evangelism, 62.

There are two “reports” or messages that cause pain to everyone in the passage. The first “report” concerns Egypt and the second “report” is Tyre. The report of Egypt is in the past tense for Isaiah says, “as at the report concerning Egypt,” thus showing that God had done something with Egypt prior to His destruction of Zidon (the USA.) What God did to Egypt, that also represents the “report” of Egypt, is that He destroyed Egypt in connection with the first time God entered into covenant with a chosen people. The two reports are the same “report.” The report of Egypt is the beginning and the report of Tyre is the ending. The Alpha and Omega has illustrated the covenant with the one hundred and forty-four thousand in the last days with the beginning history of that subject. The “report” concerning Egypt is the Red Sea deliverance when Pharaoh and his host were destroyed, which typifies the final deliverance of God’s people as represented by the “report” which is the “burden of Tyre.”

ഈ ഭാഗത്തിലെ എല്ലാവർക്കും വേദന ഉണ്ടാക്കുന്ന രണ്ടു “വാർത്തകൾ” അഥവാ സന്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആദ്യത്തെ “വാർത്ത” മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ളതും രണ്ടാമത്തെ “വാർത്ത” സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ളതുമാകുന്നു. മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത ഭൂതകാലത്തിലാണ്, കാരണം യെശയ്യാവു ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത ഉണ്ടായതുപോലെ”; അതുവഴി സീദോനെ (യു.എസ്.എ.) നശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ദൈവം മിസ്രയീമിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തോ ചെയ്തിരുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നു. മിസ്രയീമിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട് ദൈവം ചെയ്തത്, അതും മിസ്രയീമിന്റെ “വാർത്തയെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ്; അതായത്, ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തോടു ആദ്യമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച സമയത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് അവൻ മിസ്രയീമിനെ നശിപ്പിച്ചു. ഈ രണ്ടു വാർത്തകളും ഒരേ “വാർത്ത” തന്നെയാണ്. മിസ്രയീമിന്റെ വാർത്ത ആരംഭവും സോരിന്റെ വാർത്ത അവസാനവുമാകുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും അവസാന നാളുകളിൽ ഉള്ള ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുള്ള നിയമത്തെ, ആ വിഷയത്തിന്റെ ആരംഭചരിത്രത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചുള്ള “വാർത്ത” ഫറവോനും അവന്റെ സൈന്യവും നശിച്ച ചെങ്കടൽ വിടുതലാകുന്നു; അത് “സോരിന്റെ ഭാരമെന്ന” “വാർത്ത” മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ വിടുതലിന്റെ പ്രതിരൂപമാകുന്നു.

The power represented in the Bible that destroys the ships of Tarshish is Islam. The subject of Islam will be taken up later, so we will address the subject more fully at a later time. It is represented in the passage as “Chittim” an ancient word for Cyprus, and the passage says that the destruction of Zidon and Tyre is revealed from “Chittim.” The symbol of Islam includes a very specific illustration of the destruction of the United States in Bible prophecy.

തർശീശിന്റെ കപ്പലുകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതായി ബൈബിളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശക്തി ഇസ്ലാമാണ്. ഇസ്ലാമിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന വിഷയം പിന്നീട് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട്, ആ വിഷയത്തെ കൂടുതൽ സമഗ്രമായി പിന്നീട് തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യും. ആ ഭാഗത്തിൽ അത് “കിത്തീം” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് സൈപ്രസിനുള്ള ഒരു പ്രാചീന പദമാണ്. സീദോനും ത്യീരും നശിച്ചുതീരുന്നതു “കിത്തീമിൽ” നിന്നു വെളിപ്പെടുന്നു എന്നു ആ ഭാഗം പറയുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ നാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യന്തം പ്രത്യേകമായ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

It is important to follow the days and years referenced in the book of Isaiah for they often identify the prophetic time of the passage that follows. Isaiah twenty-three follows the “burden” of the valley of vision in chapter twenty-two, that is preceded by chapter twenty-one that has three burdens,” and all three identify Islam. Before that chapter, in verse one of chapter twenty the setting of the prophetic history where the following prophecies of doom are identified in the following chapters.

യെശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളും വർഷങ്ങളും പിന്തുടരുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം അവ പലപ്പോഴും തുടർന്ന് വരുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ പ്രവചനകാലത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “ദർശനതാഴ്വരയുടെ” “ഭാരം” പിന്തുടരുന്നു; അതിന് മുമ്പായി ഇരുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ മൂന്ന് “ഭാരങ്ങൾ” ഉണ്ട്, അവ മൂന്നു പേരും ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ അധ്യായത്തിന് മുമ്പായി, ഇരുപതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനത്തിൽ, തുടർന്ന് വരുന്ന അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന നാശപ്രവചനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

> In the year that Tartan came unto Ashdod (when Sargon the king of Assyria sent him,) and fought against Ashdod, and took it. Isaiah 20:1.

> അശ്ശൂർരാജാവായ സർഗോൻ അവനെ അയച്ചപ്പോൾ, ടാർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്നു അശ്ദോദിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു അതിനെ കീഴടക്കിയ ആ ആണ്ടിൽ. യെശയ്യാവു 20:1.

The word “Tartan” may be a name or it is most likely a title of a military leader. Tartan came to Ashdod, a city in Egypt and took it in the period of history when the Assyrians were progressively taking control of the world. Assyria typified Babylon. Both Assyria and Babylon were kingdoms that came from the north, kingdoms identified as “lions” that “scattered” God’s sheep and both receive the same punishment. Assyria was first Babylon was last.

“ടാർത്താൻ” എന്ന വാക്ക് ഒരു പേരായിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അതിലും കൂടുതൽ സാധ്യതയുള്ളത്, അത് ഒരു സൈനികനായകന്റെ പദവിയായിരിക്കാം. ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അസ്സീര്യർ ലോകത്തെ ക്രമേണ തങ്ങളുടെ അധീനതയിൽ കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നപ്പോൾ, ടാർത്താൻ മിസ്രയീമിലെ ഒരു നഗരമായ അശ്ദോദിലേക്ക് വന്നു അതിനെ കീഴടക്കി. അസ്സീര്യ ബാബേലിനെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അസ്സീര്യയും ബാബേലും ഇരുവരും വടക്കുനിന്നു വന്ന രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ആടുകളെ “ചിതറിച്ച” “സിംഹങ്ങൾ” എന്നറിയപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങൾ; ഇരുവരും ഒരേ ശിക്ഷ തന്നെയാണ് പ്രാപിക്കുന്നത്. അസ്സീര്യ ആദ്യത്തേതായിരുന്നു; ബാബേൽ അവസാനത്തേതായിരുന്നു.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. Jeremiah 50:17, 18.

> ഇസ്രായേൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ഒരു ആടാകുന്നു; സിംഹങ്ങൾ അതിനെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആദ്യം അശ്ശൂർരാജാവു അതിനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; ഒടുവിൽ ബാബേൽരാജാവായ ഈ നെബൂഖദ്‌നേസർ അതിന്റെ അസ്ഥികൾ തകർത്തിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ അശ്ശൂർരാജാവിനെ ശിക്ഷിച്ചതുപോലെ ബാബേൽരാജാവിനെയും അവന്റെ ദേശത്തെയും ശിക്ഷിക്കും. യിരെമ്യാവു 50:17, 18.

Prophetically they are both the “haughty Assyrian.”

പ്രവചനാത്മകമായി അവർ ഇരുവരും “ഗർവ്വിഷ്ഠനായ അശ്ശൂര്യൻ” ആകുന്നു.

> “When Sennacherib, the haughty Assyrian, reproached and blasphemed God, and threatened Israel with destruction, ‘it came to pass that night, that the angel of the Lord went out, and smote in the camp of the Assyrians an hundred fourscore and five thousand.’ There were ‘cut off all the mighty men of valor, and the leaders and captains,’ from the army of Sennacherib. ‘So he returned with shame of face to his own land.’ [2 Kings 19:35; 2 Chronicles 32:21.]” The Great Controversy, 512.

> “അഹങ്കാരിയായ അശ്ശൂര്യനായ സന്നഹേരീബ് ദൈവത്തെ നിന്ദിക്കുകയും ദൂഷിക്കുകയും, യിസ്രായേലിനെ നാശത്താൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ‘ആ രാത്രിയിൽ യഹോവയുടെ ദൂതൻ പുറപ്പെട്ടു ചെന്നു, അശ്ശൂര്യരുടെ പാളയത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം എൺപത്തയ്യായിരം പേരെ സംഹരിച്ചു.’ സന്നഹേരീബിന്റെ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് ‘സകല പരാക്രമശാലികളും നായകരും സേനാപതികളും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.’ ‘അങ്ങനെ അവൻ ലജ്ജിതമുഖനായി തന്റെ ദേശത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി.’ [2 രാജാക്കന്മാർ 19:35; 2 ദിനവൃത്താന്തം 32:21.]” ദി ഗ്രേറ്റ് കോൺട്രവേഴ്സി, 512.

The year that “Tartan came unto Ashdod” and “took it,” represents the progressive conquering of the world by the papal power as illustrated in the last six verses of Daniel eleven. The history of the Sunday law crisis, which is the “last days” of the investigative judgment, and which leads directly into the executive judgment, (the seven last plagues) is the historical setting represented by the “year” that Tartan came to Ashdod. With the context of that history in place Isaiah then gives three prophecies of doom concerning Islam, one concerning Laodicean Adventism and then the burden of Tyre. Chapter twenty-four is one of the classic examples of the seven last plagues that is followed by chapter twenty-five representing the final deliverance of God’s people, where we find God’s people expressing one of the most well-known statements during the great time of trouble.

“തർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്നു” അതിനെ “കയ്യടക്കിയ” ആ വർഷം, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വചനങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, പാപ്പാധികാരശക്തി ലോകത്തെ ക്രമേണ കീഴടക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്വേഷണവിധിയുടെ “അവസാന നാളുകൾ” ആയതും, നിർവാഹവിധിയായ (അവസാന ഏഴ് ബാധകൾ) വിധിയിലേക്കു നേരിട്ട് നയിക്കുന്നതുമായ ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ ചരിത്രമാണ്, തർത്താൻ അശ്ദോദിലേക്കു വന്ന ആ “വർഷം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ സന്ദർഭം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, യെശയ്യാവ് ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള നാശത്തിന്റെ മൂന്നു പ്രവചനങ്ങൾ, ലൗദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒന്ന്, പിന്നെ ടയറിന്റെ ഭാരവും നൽകുന്നു. ഇരുപത്തിനാലാം അധ്യായം, അവസാന ഏഴ് ബാധകളുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്; അതിന് പിന്നാലെ വരുന്ന ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ വിമോചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെ, മഹാകഷ്ടകാലത്ത് ദൈവജനങ്ങൾ ഏറ്റവും സുപരിചിതമായ പ്രസ്താവനകളിൽ ഒന്നിനെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതു നാം കാണുന്നു.

> And it shall be said in that day, Lo, this is our God; we have waited for him, and he will save us: this is the Lord; we have waited for him, we will be glad and rejoice in his salvation. Isaiah 25:9.

> അന്നാളിൽ ഇപ്രകാരം പറയും: ഇതാ, ഇവൻ നമ്മുടെ ദൈവം; ഞങ്ങൾ അവന്നു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കും; ഇവൻ യഹോവ; ഞങ്ങൾ അവന്നു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു; അവന്റെ രക്ഷയിൽ ഞങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു ആനന്ദിക്കും. യെശയ്യാവു 25:9.

The one hundred and forty-four thousand are the wise virgins that waited for their Lord to come to the wedding, though He tarried in agreement with the parable of the ten virgins. They are not Laodiceans, they are Philadelphians. Up to this point this article has been setting the context.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ, പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയോടു യോജിച്ചവണ്ണം തങ്ങളുടെ കർത്താവ് വിവാഹത്തിന് വരുവാൻ വൈകിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവനെ കാത്തുനിന്ന ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരാകുന്നു. അവർ ലവൊദിക്യാക്കാർ അല്ല; അവർ ഫിലദെൽഫ്യാക്കാർ ആകുന്നു. ഇതുവരെ ഈ ലേഖനം പശ്ചാത്തലം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

In 1798, Napoleon took the pope captive delivering the prophetic deadly wound that is healed at the end of the world according to Revelation thirteen. At that point the United States took its place as the sixth kingdom of Bible prophecy according to Daniel two, seven, eight and eleven and Revelation twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen. From that point on both the Republican horn of the United States and the Protestant horn (Adventism) have forgotten who the papacy is. 1798 is the first year that the nations of the rest of the world acknowledged the United States as a sovereign nation, and it is also the year the first angel’s message arrived in history.

1798-ൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായപ്രകാരം ലോകാവസാനത്തിൽ സൌഖ്യമാകുന്ന പ്രവചനാത്മകമായ മാരകമുറിവ് പാപ്പാവിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നതിന് കാരണമായി നെപ്പോളിയൻ അവനെ തടവിലാക്കി. ആ ഘട്ടത്തിൽ, ദാനിയേൽ രണ്ട്, ഏഴ്, എട്ട്, പതിനൊന്ന് അദ്ധ്യായങ്ങളുടെയും വെളിപ്പാട് പന്ത്രണ്ട്, പതിമൂന്ന്, പതിനാറ്, പതിനേഴ്, പതിനെട്ട് അദ്ധ്യായങ്ങളുടെയും പ്രകാരം, ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി തന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു. ആ ഘട്ടംമുതൽ, ഐക്യനാടുകളുടെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും (അഡ്വെന്റിസം) ഇരുവരും പാപ്പത്വം ആരാണെന്ന് മറന്നിരിക്കുന്നു. 1798-ആം വർഷം ലോകത്തിലെ ശേഷിച്ച രാജ്യങ്ങൾ ഐക്യനാടുകളെ ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രമായി അംഗീകരിച്ച ആദ്യവർഷമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ, ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശം എത്തിയ വർഷവും അതുതന്നെയാണ്.

The “motto” of a Protestant at that time was, “the Bible and the Bible only.” Protestants identify themselves as defenders of the Bible alone, and when Adventism took their mantel at the arrival of the second angel, they accepted that “motto,” and were afterward labelled the “people of the book.” They had been given, through the ministry of William Miller a set of rules that would, if properly employed open the Bible to the minds of all who wished to hear. Miller’s Rules of Prophetic Interpretation are what inspiration says we must study if we are to give the third angel’s message.

അന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിന്റെ “മോട്ടോ” ഇതായിരുന്നു: “ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രം.” പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തങ്ങളെത്തന്നെ ബൈബിൾ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നവരായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവിനോടനുബന്ധിച്ച് അഡ്വെന്റിസം അവരുടെ പാരമ്പര്യം ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ, അവർ ആ “മോട്ടോ” സ്വീകരിച്ചു, തുടർന്ന് അവർ “പുസ്തകജനങ്ങൾ” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏവരുടെയും മനസ്സുകൾക്കു ബൈബിൾ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നതിന്, ശരിയായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ ഫലപ്രദമാകുന്ന ഒരു നിയമസമാഹാരം വില്യം മില്ലറിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ അവർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം നൽകുവാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണമെങ്കിൽ, നാം അഭ്യസിക്കേണ്ടത് മില്ലറിന്റെ പ്രവചന വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളാണെന്ന് പ്രചോദനം പറയുന്നു.

> “Said Christ, ‘If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me.’ Again he said, ‘I am the light of the world; he that followeth me shall not walk in darkness.’ The light of truth is going forth like a burning lamp, and those who love the light will not walk in darkness. They will study the Scriptures, that they may know of a surety that they are listening to the voice of the true Shepherd, and not that of a stranger.

> ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു: “ആരെങ്കിലും എന്റെ പിന്നാലെ വരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ സ്വയം നിഷേധിച്ചു തന്റെ ക്രൂശ് എടുത്തുകൊണ്ട് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ.” വീണ്ടും അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: “ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം ആകുന്നു; എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കയില്ല.” സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം ജ്വലിക്കുന്ന ദീപംപോലെ പരന്നുപോകുന്നു; വെളിച്ചത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കുകയില്ല. അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെ പഠിക്കും; അതുവഴി തങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു സത്യനായ ഇടയന്റെ ശബ്ദമാണെന്നും അന്യന്റെ ശബ്ദമല്ലെന്നുമുള്ള കാര്യത്തിൽ അവർക്കു ഉറപ്പോടെ അറിയുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ പിതാവായ മില്ലർ സ്വീകരിച്ച അതേ രീതിപ്രകാരം തിരുവെഴുത്തുകൾ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനങ്ങളെയും പ്രവാചകകാലക്രമത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ദർശനങ്ങൾ എന്ന പേരിലുള്ള ചെറിയ ഗ്രന്ഥത്തിൽ, പിതാവായ മില്ലർ ബൈബിൾ പഠനത്തിനും വ്യാഖ്യാനത്തിനുമായി താഴെപ്പറയുന്ന ലളിതവും വിവേകപൂർണ്ണവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ നിയമങ്ങൾ നൽകുന്നു:

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> “‘1. ബൈബിളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓരോ വാക്കിനും അതിന്റെ യുക്തമായ പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരിക്കണം; 2. സമസ്ത തിരുവെഴുത്തും അനിവാര്യമാണ്; ഉത്സുകമായ പ്രയോഗത്താലും പഠനത്താലും അത് ഗ്രഹിക്കപ്പെടാം; 3. വിശ്വാസത്തോടെ, സംശയിക്കാതെ ചോദിക്കുന്നവരിൽ നിന്നു തിരുവെഴുത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട യാതൊന്നും മറഞ്ഞുകിടക്കുകയില്ല, മറഞ്ഞുകിടക്കുകയും ചെയ്കയില്ല; 4. ഉപദേശം മനസ്സിലാക്കുവാൻ, നിങ്ങൾ അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ തിരുവെഴുത്തുകളും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരിക; തുടർന്ന് ഓരോ വാക്കിനും അതിന്റെ യുക്തമായ സ്വാധീനം ലഭിക്കട്ടെ; വിരോധമില്ലാതെ നിങ്ങളുടെ സിദ്ധാന്തം രൂപപ്പെടുത്താൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ തെറ്റിലായിരിക്കുകയില്ല; 5. തിരുവെഴുത്ത് സ്വയം തന്നെ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതാണ്, കാരണം അത് സ്വയം തന്നേക്കുള്ള ഒരു നിയമമാണ്. എനിക്കു വ്യാഖ്യാനിച്ചുതരുവാൻ ഞാൻ ഒരു ഉപാദ്ധ്യായനെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ അതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് അനുമാനിക്കുകയോ, തന്റെ വിഭാഗീയ വിശ്വാസപ്രമാണത്തിന്റെ പേരിൽ അതിനെ അങ്ങനെ തന്നെയാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ജ്ഞാനിയെന്നു കരുതപ്പെടുവാൻ മോഹിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അപ്പോൾ അവന്റെ അനുമാനമോ, ആഗ്രഹമോ, വിശ്വാസപ്രമാണമോ, ജ്ഞാനമോ ആകുന്നു എനിക്കുള്ള നിയമം; ബൈബിൾ അല്ല.’”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> “മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഈ നിയമങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്; ബൈബിൾപഠനത്തിൽ നാം എല്ലാവരും പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും.

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> “യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം തിരുവെഴുത്തുകളിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്; എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തുകളെ വികൃതമാക്കി ഭ്രാന്തുപദേശങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുവാൻ സാത്താൻ അനവധി ഉപായങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നതിനാൽ, അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ഉപദേശിക്കുന്നതെന്ന് അറിവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് മഹത്തായ ജാഗ്രത ആവശ്യമാണ്. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ മഹാഭ്രമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വികാരത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുകയും, ദൈവവചനത്തിലെ വ്യക്തമായ പ്രസ്താവനകൾ വികാരത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല എന്ന കാരണംകൊണ്ട് അവയെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ തങ്ങൾ സത്യസന്ധരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതു. അനേകർക്ക് തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിനായി വികാരമല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ല. അവരുടെ മതം ഉത്തേജനത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതാണ്; അത് അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ വിശ്വാസവും ഇല്ലാതെയാകുന്നു. വികാരം പതിരായിരിക്കാം, എന്നാൽ ദൈവവചനം ഗോതമ്പാകുന്നു. ‘പതിരിന്നും ഗോതമ്പിന്നും തമ്മിൽ എന്തു?’ എന്നു പ്രവാചകൻ ചോദിക്കുന്നു.”

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> “തങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്തതും തങ്ങൾക്കു നേടിക്കൊള്ളാനാവാത്തതുമായ വെളിച്ചവും അറിവും ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നതിനാൽ ആരും ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ ലോകത്തിന്റെ മാനദണ്ഡത്തോടു ഒത്തുചേരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൂതന്മാരാൽ തങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സത്യത്തിന് അനുസരിക്കുവാൻ അനേകർ നിരസിക്കുന്നു; അവരുടെ ബോധ്യത്തിലെത്തിയ സത്യം, ആത്മാവിൽ പ്രകാശിച്ച വെളിച്ചം, ന്യായവിധിയിൽ അവരെ ശിക്ഷാർഹരാക്കും. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സർവ്വയുഗങ്ങളിലുമായി പ്രകാശിച്ചു വന്ന വെളിച്ചത്തിന്റെ സഞ്ചിതസമ്പത്ത് നമുക്കുണ്ട്; അതിനനുസൃതമായി നമുക്കു ഉത്തരവാദിത്തം ചുമത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വിശുദ്ധിയുടെ പാത ലോകത്തിന്റെ തലത്തിലല്ല; അതു ഉയർത്തിപ്പണിത ഒരു വഴിയാണ്. നാം ഈ വഴിയിൽ നടന്നാൽ, കർത്താവിന്റെ കല്പനകളുടെ വഴിയിൽ ഓടിയാൽ, ‘നീതിമാന്മാരുടെ പാത പ്രകാശിക്കുന്ന വെളിച്ചംപോലെയാകുന്നു; അതു പൂർണ്ണദിവസംവരെ അധികം അധികം പ്രകാശിക്കുന്നു’ എന്നു നാം കണ്ടെത്തും.” Review and Herald, November 25, 1884.

You can read in more detail about William Miller’s rules in the Article entitled William Miller under the Prophetic Keys category.

പ്രവചനാത്മക താക്കോലുകൾ എന്ന വിഭാഗത്തിലുള്ള William Miller എന്ന ലേഖനത്തിൽ വില്യം മില്ലറുടെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ വിശദമായി വായിക്കാം.

In “our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth” within “Father Miller’s” rules of prophetic interpretation. The horn of Protestantism was given the sacred document we call the Bible, and also given the responsibility to defend and promote the principles contained therein, and the Protestant horn was also given a set of rules to rightly divide the sacred documents’ meaning and intent.

“ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനത്തിൽ, പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിനായുള്ള ‘ഫാദർ മില്ലറുടെ’ നിയമങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഉചിതമായിരിക്കും.” പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന് നാം ബൈബിൾ എന്നു വിളിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ രേഖ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു; അതോടൊപ്പം അതിലുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വവും ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു; കൂടാതെ, ആ പരിശുദ്ധ രേഖയുടെ അർത്ഥവും ഉദ്ദേശവും ശരിയായി വിഭജിച്ചറിയുന്നതിനായി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന് ഒരു നിയമസമുച്ചയവും നൽകപ്പെട്ടു.

The horn of Republicanism was given a sacred document we call the Constitution, and also given the responsibility to defend and promote the principles contained therein. The Republican horn was also given a set of rules to rightly divide the sacred documents’ meaning and intent. The rules given to rightly divide the Constitution is the Bill of Rights and it enshrines the most important purpose of the Constitution in the first rules of the Bill of Rights. The First Amendment listed in the Bill of Rights is the freedom of religion, expression, speech, and the press.

റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്‌ നാം ഭരണഘടന എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരു വിശുദ്ധ പ്രമാണം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിലുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വവും അതിന്‌ നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ഭരണഘടനയുടെ അർത്ഥവും ഉദ്ദേശവും ശരിയായി വിഭജിച്ച് നിർണ്ണയിക്കേണ്ടതിനായി റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്‌ ഒരു നിയമസമുച്ചയവും നൽകിയിരുന്നു. ഭരണഘടനയെ ശരിയായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനായി നൽകിയിരിക്കുന്ന ആ നിയമങ്ങൾ അവകാശപ്രമാണം (Bill of Rights) ആകുന്നു; അതിലെ പ്രഥമ വ്യവസ്ഥകളിൽ തന്നേ ഭരണഘടനയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ലക്ഷ്യം അതിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവകാശപ്രമാണത്തിൽ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ആദ്യ ഭേദഗതി മതസ്വാതന്ത്ര്യം, പ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യം, വാക്സ്വാതന്ത്ര്യം, മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയാണ്.

> “Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances.” U.S. Constitution, amend. I

> “മതസ്ഥാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കോൺഗ്രസ് യാതൊരു നിയമവും നിർമിക്കരുത്; അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ സ്വതന്ത്ര ആചരണത്തെ നിരോധിക്കരുത്; അല്ലെങ്കിൽ വാക്സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയോ പ്രസ്സിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയോ സംക്ഷിപ്തമാക്കരുത്; അല്ലെങ്കിൽ ജനങ്ങൾക്ക് സമാധാനപരമായി ഒന്നിച്ചുകൂടാനുള്ള അവകാശത്തെയോ പരാതികൾക്ക് പരിഹാരം അഭ്യർഥിച്ച് സർക്കാരിനോടു അപേക്ഷിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെയോ ഹനിക്കരുത്.” യു.എസ്. ഭരണഘടന, ഒന്നാം ഭേദഗതി

The Sunday law is an open attack against the first issue of the Constitution, which guarantees freedom of religion, which is eliminated at the Sunday law, thus marking the end of the Constitution, the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the beginning of the persecution against those who are then proclaiming the third angel’s message in a loud cry. Those who are proclaiming the loud cry of the third angel and protesting against the destruction of the first Amendment and the Constitution are persecuted by those who were supposed to be upholding and applying the sacred rules, which defend the sacred document they were ordained to defend. This is an illustration of understanding and applying the parallel histories of the two horns of the lamb-like earth beast. The founding Fathers of the Constitution parallel Father Miller. The term Father used for Miller is used to designate a leader, not a popish priest. The Bible forbids calling men father who are professing to be spiritual guides. The Millerites are named after their father, as is often the case. To miss this distinction is to miss some of what the Elijah message means, when it turns the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

ഞായറാഴ്ചാനിയമം മതസ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പുനൽകുന്ന ഭരണഘടനയുടെ ആദ്യ ഭേദഗതിക്കെതിരായ ഒരു തുറന്ന ആക്രമണമാണ്; ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അതു നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ ഭരണഘടനയുടെ അവസാനം, ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അവസാനം, അന്നു മഹാശബ്ദത്തോടെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർക്കെതിരായ പീഡനത്തിന്റെ ആരംഭം എന്നിവയെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ മഹാശബ്ദം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ആദ്യ ഭേദഗതിയും ഭരണഘടനയും നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനെതിരേ പ്രതിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, തങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു നിയമിതരായിരുന്ന വിശുദ്ധ രേഖയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധ നിയമങ്ങളെ പിന്തുണക്കുകയും പ്രയോഗിക്കയും ചെയ്യേണ്ടവരാൽ തന്നെയാണ് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലെയുള്ള ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുടെ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുകയും പ്രയോഗിക്കയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണിത്. ഭരണഘടനയുടെ സ്ഥാപകപിതാക്കന്മാർ പിതാവായ മില്ലറിനോടു സമാന്തരരാണ്. മില്ലറിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന “പിതാവ്” എന്ന പദം ഒരു നേതാവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, പാപ്പായതിലെ പുരോഹിതനെ അല്ല. ആത്മീയ മാർഗ്ഗദർശികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരെ പിതാവെന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന് ബൈബിൾ നിരോധിക്കുന്നു. പതിവായി കാണുന്നതുപോലെ, മില്ലറൈറ്റുകൾ അവരുടെ പിതാവിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാതിരിക്കുകയെന്നത്, ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശം പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ കാണാതെ പോകുന്നതാണ്.

The United States in Isaiah twenty-three is the sixth kingdom of Bible prophecy and it remains so until it overturns its Constitution at the rapidly approaching Sunday law. The sixth kingdom rules for seventy prophetic years, which are the days of one king. The kingdom (a king is a kingdom) that ruled for seventy years was Babylon. During the seventy years the horn of the state was the government of Babylon and the horn of the church was the Chaldeans. Daniel, Shadrach, Meshack and Abednego represent the one hundred and forty-four thousand. Both horns and God’s people are represented in Daniel’s testimony. The seventy years of captivity in Babylon was the days of one king that Isaiah employs to identify that the prophetic history of the United States and the history of Adventism as 1798 until the Sunday law.

യെശയ്യാ ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ ഉള്ള ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമാകുന്നു; അതിവേഗത്തിൽ അടുക്കിവരുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് അത് തന്റെ ഭരണഘടനയെ മറിച്ചിടുന്നതുവരെ അതു അങ്ങനെ തന്നേ നിലനിൽക്കുന്നു. ആറാമത്തെ രാജ്യം പ്രവചനപരമായ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്നു; അവ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളാകുന്നു. എഴുപത് വർഷം ഭരിച്ച രാജ്യം ബാബേലായിരുന്നു. ആ എഴുപത് വർഷങ്ങളിൽ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കൊമ്പ് ബാബേൽ സർക്കാർ ആയിരുന്നു; സഭയുടെ കൊമ്പ് കല്ദായർ ആയിരുന്നു. ദാനീയേൽ, ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരു കൊമ്പുകളും ദൈവജനവും ദാനീയേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബാബേലിലെ എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസം ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു; അതിനെയാണ് യെശയ്യാ പ്രയോഗിക്കുന്നത്—ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവചനചരിത്രവും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രവും 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കാനായി.

Identifying that the line of prophetic history for both horns of the United States allows us to consider the ending and beginning, with the two horn witnesses to identify the characteristic of the other horn. After all the horns were the same. In Daniel there were horns, some broken, with horns that grew out of the broken horn. Some horns in Daniel were not the same size as each other, coming up later than the other. Not so, with the two horns of the United States. Those two horns parallel each other through the same history and produce the same waymarks, though different from one another in terms of their purpose. There are caveats within the history that are also important to understand.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഇരു കൊമ്പുകൾക്കും ഉള്ള പ്രവാചകചരിത്രരേഖയെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലൂടെ, മറ്റേ കൊമ്പിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണം നിർണയിക്കാനായി ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ സാക്ഷികളെ ഉപയോഗിച്ച്, അവസാനത്തെയും ആരംഭത്തെയും നമുക്ക് പരിഗണിക്കാം. ഒടുവിൽ, എല്ലാ കൊമ്പുകളും ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളവയായിരുന്നു. ദാനിയേലിൽ കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ചിലത് തകർന്നിരുന്നു; തകർന്ന കൊമ്പിൽനിന്ന് വളർന്നു വന്ന കൊമ്പുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാനിയേലിലെ ചില കൊമ്പുകൾ തമ്മിൽ ഒരേ വലിപ്പമുള്ളവയല്ലായിരുന്നു; ഒന്നിനെക്കാൾ പിന്നീടാണ് മറ്റൊന്ന് ഉയർന്നുവന്നത്. എന്നാൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെയല്ല. ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഒരേ ചരിത്രത്തിലൂടെ പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുകയും, അവയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുള്ളവയായിരിക്കെ, അതേ വഴിക്കുറികൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ചില വ്യവസ്ഥാപരമായ പരിമിതികളും ഉണ്ട്.

In the beginning of Adventism there was a change from the prophetic history represented by the church of Philadelphia unto the church of Laodicea. There must be therefore at the end a change from the prophetic history of Laodicea. The Revelation of Jesus Christ includes the light of this understanding and it is part of what is being unsealed at this time.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യാ സഭ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ നിന്നു ലാവൊദിക്യാ സഭയിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അതിനാൽ അവസാനം ലാവൊദിക്യായുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ നിന്നുമൊരു മാറ്റം നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കണം. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് ഈ ബോധ്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാകുന്നു; ഈ സമയത്ത് മുദ്രവെളിയാക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗവും അതുതന്നെയാണ്.

And “after the end of seventy years” the pope will “sing” and the “forgotten” “harlot” will be remembered. She is “remembered” at the Sunday law, where the issue is between the worship of the sun, or the worship of the day that God’s law informed mankind to “remember.”

“എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം കഴിഞ്ഞ ശേഷം” പാപ്പാ “പാടും”; “മറക്കപ്പെട്ട” “വേശ്യ” ഓർക്കപ്പെടും. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവൾ “ഓർക്കപ്പെടുന്നു”; അവിടെ വിഷയമായിരിക്കുന്നത് സൂര്യാരാധനയോ, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മനുഷ്യരോട് “ഓർക്കുക” എന്നു അറിയിച്ച ദിവസത്തിന്റെ ആരാധനയോ എന്നതാകുന്നു.

In this article we have identified that the history of Babylon’s seventy-year rule typifies the history of the United States from 1798 until the Sunday law. In a previous article and often in Habakkuk’s Tables we identify that the captivity in and deliverance from Egypt, also typifies the history of the United States and God’s people. Those four histories of Babylon, Egypt, Adventism and the United States are not the only lines to bring upon these lines, but when we apply the rule of first mention to those four lines—it is absolutely amazing. I will close this article with one simple and partial illustration of what I mean, and what I intend to continue with when we further address the history of Isaiah twenty-three at a later time.

ഈ ലേഖനത്തിൽ, ബാബിലോണിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ചരിത്രം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നതായി നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുമ്പത്തെ ഒരു ലേഖനത്തിലും, ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിലും പലവട്ടം, മിസ്രയീമിലെ അടിമത്തവും അവിടെനിന്നുള്ള വിടുതലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നതായി നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബാബിലോൺ, മിസ്രയീം, അഡ്വെന്റിസം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ എന്നീ നാല് ചരിത്രങ്ങളാണ് ഈ രേഖകളിന്മേൽ കൊണ്ടുവരേണ്ട ഏക രേഖകൾ എന്നല്ല; എന്നാൽ ആദ്യപരാമർശത്തിന്റെ നിയമം ഈ നാല് രേഖകളിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ—അത് തികച്ചും അതിശയകരമാണ്. ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്തെന്നതിന്റെ ഒരു ലളിതവും ഭാഗികവുമായി ദൃഷ്ടാന്തംകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം സമാപിപ്പിക്കുന്നു; പിന്നീടൊരിക്കൽ യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ ചരിത്രത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഇതു തുടർന്നു വിശദീകരിക്കാനാണ് എന്റെ ഉദ്ദേശം.

The history of Babylon has a converted king at the beginning and a wicked king at the end. Doesn’t matter if it were Biden or Trump, for the book of Daniel teaches that it is God who sets up rulers and takes them down. What can be sure about either a Democrat or Republican leader at the time of the Sunday law is that they are a wicked leader. Nebuchadnezzar was Babylon, he was the tyrant of Babylon, willing to throw three good men into the fire. But he was eventually converted to Daniel’s God. Not so with the last leader Belshazzar. He was a wicked king. The United States in prophecy begins as a lamb, a symbol of Christ and His sacrifice for mankind. At the end the United States will speak as a dragon. The change from Christ to Satan in this line of history is represented by the difference of Nebuchadnezzar and Belshazzar.

ബാബിലോണിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭത്തിൽ മനസ്സാന്തരപ്പെട്ട ഒരു രാജാവിനെയും അവസാനം ദുഷ്ടനായ ഒരു രാജാവിനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്. അത് ബൈഡൻ ആയാലും ട്രംപ് ആയാലും കാര്യമില്ല; കാരണം ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം ഭരിക്കുന്നവരെ ഉയർത്തുന്നതും അവരെ താഴ്ത്തുന്നതും ദൈവമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒരു ഡെമോക്രാറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ നേതാവിനെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പായി പറയാനാകുന്നത്, അവൻ ഒരു ദുഷ്ടനായ നേതാവായിരിക്കും എന്നതാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസർ ബാബിലോൻ ആയിരുന്നു; അവൻ ബാബിലോണിന്റെ ക്രൂരാധിപതിയായിരുന്നു; മൂന്ന് നല്ല മനുഷ്യരെ അഗ്നിയിലേക്ക് എറിയാൻ സന്നദ്ധനായവൻ. എന്നാൽ അവസാനം അവൻ ദാനിയേലിന്റെ ദൈവത്തിലേക്ക് മനസ്സാന്തരപ്പെട്ടു. അവസാനത്തെ നേതാവായ ബെൽശസ്സർ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു ദുഷ്ട രാജാവായിരുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഒരു കുഞ്ഞാടായി ആരംഭിക്കുന്നു; മനുഷ്യർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ക്രിസ്തുവിനെയും അവന്റെ യാഗത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ചിഹ്നം. അവസാനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഒരു മഹാസർപ്പമായി സംസാരിക്കും. ഈ ചരിത്രരേഖയിൽ ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് സാത്താനിലേക്കുള്ള മാറ്റം നെബൂഖദ്‌നേസറും ബെൽശസ്സറും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അറിയുകയും അത് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി ബെൽശസ്സർക്കു അനേകം അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചിരുന്നു. തന്റെ പിതാമഹനായ നെബൂഖദ്‌നേസർ മനുഷ്യരുടെ സമൂഹത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ടതു അവൻ കണ്ടിരുന്നു. ഗർവ്വിതനായ ആ രാജാവ് മഹത്വീകരിച്ചിരുന്ന ബുദ്ധിശക്തി, അതു നൽകിയവനായ ദൈവം അവനിൽനിന്നു എടുത്തുകളഞ്ഞതു അവൻ കണ്ടിരുന്നു. രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തിൽനിന്നു നീക്കപ്പെട്ടു വയലിലെ മൃഗങ്ങൾക്ക് കൂട്ടാളിയായിത്തീർന്നതും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ബെൽശസ്സാറിന്റെ വിനോദാസക്തിയും സ്വയംമഹത്വീകരണവും, ഒരിക്കലും മറക്കരുതായിരുന്ന പാഠങ്ങളെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു; അങ്ങനെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ പ്രത്യേക ന്യായവിധികൾ വരുത്തിയതുപോലെയുള്ള പാപങ്ങൾ അവനും ചെയ്തു. കൃപാപൂർവ്വം തനിക്കു നൽകിയിരുന്ന അവസരങ്ങളെ അവൻ പാഴാക്കി; സത്യത്തെ പരിചയപ്പെടുന്നതിനായി തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന അവസരങ്ങളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവൻ അശ്രദ്ധ കാണിച്ചു. ‘രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യേണം?’ എന്ന ചോദ്യം, മഹാനായിരുന്നുവെങ്കിലും മൂഢനായ ആ രാജാവ് ഉദാസീനതയോടെ അവഗണിച്ചു.” Bible Echo, April 25, 1898.

Notice that the wicked Belshazzar was the foolish king. He suffered the same judgment as his father Nebuchadnezzar, for both judgments were represented as the “seven times” of Leviticus twenty-six. Nebuchadnezzar was in the fields living like a beast for twenty-five hundred and twenty days, which is seven biblical years and his son Belshazzar’s judgment which written on the wall represents twenty-five hundred and twenty as well. The difference was the judgment against Nebuchadnezzar converted him and made him a wise king, whereas Belshazzar’s judgment was upon the foolish king.

ദുഷ്ടനായ ബെൽശസ്സർ മണ്ടനായ രാജാവായിരുന്നു എന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന രൂപത്തിൽ ഇരുവിധ ന്യായവിധികളും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, അവൻ തന്റെ പിതാവായ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് ഉണ്ടായ അതേ ന്യായവിധി അനുഭവിച്ചു. നെബൂഖദ്‌നേസർ ഇരുപത്തഞ്ചുനൂറ്റിരുപതു ദിവസം മൃഗത്തെപ്പോലെ വയലുകളിൽ ജീവിച്ചു; അത് ഏഴ് ബൈബിളിക വർഷങ്ങളാകുന്നു. അതുപോലെ, മതിലിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന അവന്റെ മകൻ ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധിയും ഇരുപത്തഞ്ചുനൂറ്റിരുപതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വ്യത്യാസം എന്തെന്നാൽ, നെബൂഖദ്‌നേസറിനെതിരായ ന്യായവിധി അവനെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കു നയിച്ച് അവനെ ജ്ഞാനിയായ രാജാവാക്കി; എന്നാൽ ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധി മണ്ടനായ രാജാവിൻമേലായിരുന്നു.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> ബാബിലോന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിക്കു, രൂപകപരമായി അതിന്റെ ആദ്യ ഭരണാധികാരിക്കുണ്ടായതുപോലെ, ദൈവിക കാവൽക്കാരന്റെ വിധിവാക്യം വന്നിരുന്നു: “‘രാജാവേ, ... നിന്നോടു അരുളിച്ചെയ്യപ്പെടുന്നതു ഇതാകുന്നു; രാജ്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ ദാനിയേൽ 4:31.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 533.

The handwriting on the wall for the last president is the first amendment which identifies the “wall” of separation of church and state, which the final foolish king does not understand. The “seven times” of Leviticus twenty-six represents a “scattering of the people” that is accomplished by the king of the north at the Sunday law. That scattering is the national ruin that follows the Sunday law. The sixth nation forgot the lessons of their founding fathers who penned the Constitution to protect not only from a corrupt church, but also from the tyrannical European kings that the corrupt woman slept with. The founding fathers represent those who rejected the papacy and the kings of Europe for they knew from their own experience after coming out of a scattering of twelve hundred and sixty years of papal darkness, that protections against that type of tyranny must be the center piece of their new Constitution. They were wise fathers, they were lamb-like, but not so with the last father, for he will speak as a dragon. The Fathers came out of a scattering and the son goes back into a scattering. The tyrant in both instances is the first papacy and the last papacy.

അവസാന പ്രസിഡന്റിനായി ചുമരിലെ കൈയെഴുത്ത്, സഭയും സംസ്ഥാനവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിന്റെ “ചുമർ” എന്നതു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ആദ്യ ഭേദഗതിയാകുന്നു; അന്തിമമായ മണ്ടനായ രാജാവിന് അതു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് വടക്കൻ രാജാവിനാൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്ന “ജനത്തിന്റെ ചിതറിച്ചിതറൽ” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചിതറിച്ചിതറലാണ് ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ തുടർന്നുവരുന്ന ദേശീയ നാശം. ആറാമത്തെ ജാതി, അഴിമതിയേറ്റ സഭയിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, ആ അഴിമതിയേറ്റ സ്ത്രീ കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്ന അതിക്രമിയായ യൂറോപ്യൻ രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള സംരക്ഷണത്തിനായി ഭരണഘടന രചിച്ച അവരുടെ സ്ഥാപക പിതാക്കന്മാരുടെ പാഠങ്ങൾ മറന്നു. സ്ഥാപക പിതാക്കന്മാർ പാപ്പത്വത്തെയും യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരെയും നിരസിച്ചവരെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; കാരണം, പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്ധകാരമായ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപതു വർഷങ്ങളുടെ ചിതറിച്ചിതറലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നശേഷമുള്ള സ്വന്തം അനുഭവത്തിൽ നിന്നു, അത്തരത്തിലുള്ള അധിനിവേശത്തിനെതിരായ സംരക്ഷണങ്ങൾ അവരുടെ പുതിയ ഭരണഘടനയുടെ കേന്ദ്രഘടകമായിരിക്കണമെന്നു അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവർ ജ്ഞാനികളായ പിതാക്കന്മാരായിരുന്നു; അവർ കുഞ്ഞാടുപോലുള്ളവരായിരുന്നു; എന്നാൽ അവസാന പിതാവിന്റെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെ അല്ല, എന്തെന്നാൽ അവൻ മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും. പിതാക്കന്മാർ ഒരു ചിതറിച്ചിതറലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു; മകൻ വീണ്ടും ഒരു ചിതറിച്ചിതറലിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നു. ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും അതിക്രമിയായവൻ ആദ്യം പാപ്പത്വവും അവസാന പാപ്പത്വവും ആകുന്നു.

The symbol of the judgment upon Nebuchadnezzar, the first king and the last king Belshazzar was the “seven times” scattering of Leviticus twenty-six. Nebuchadnezzar lived it, and Belshazzar had it written upon the wall as his epitaph the very night he died. The symbol of the Republican horn in the beginning was its escape from the king of the north’s bondage and the symbol of the Republican horn at its end is captivity brought about from the king of the north. The Sunday law is the “very night” that it dies as the sixth kingdom of Bible prophecy. In all four illustrations, Belshazzar, Nebuchadnezzar, and the beginning and ending of the Republican horn the twenty-five twenty of Leviticus twenty-six, is the symbol represented at the beginning and the ending. That represents the signature of Alpha and Omega.

ആദ്യ രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസറിനും അവസാന രാജാവായ ബെൽശസ്സറിനും നേരെയുണ്ടായ ന്യായവിധിയുടെ പ്രതീകം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ചിതറിച്ചുപോകലായിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ അത് ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ചു; ബെൽശസ്സറോ, താൻ മരിച്ച അതേ രാത്രിയിൽ, അതിനെ തന്റെ ശിലാശാസനമായി ഭിത്തിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതായി കണ്ടു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ആരംഭത്തിലെ പ്രതീകം വടക്കൻ രാജാവിന്റെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നുള്ള അതിന്റെ രക്ഷപ്പെടലായിരുന്നു; റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ അവസാനത്തിലെ പ്രതീകം വടക്കൻ രാജാവിനാൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന ബദ്ധതയാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അത് മരിക്കുന്ന “അതേ രാത്രി” തന്നെയാണ് ഞായറാഴ്ചാ നിയമം. നാല് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിലുമുള്ള—ബെൽശസ്സർ, നെബൂഖദ്‌നേസർ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും—ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഇരുപത്തഞ്ച് ഇരുപത് ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രതീകമാണ്. അത് ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്രയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

The first “time prophecy” William Miller discovered was the twenty-five twenty of Leviticus twenty-six. It was the first stone in the foundation that Jesus laid through the work of Miller. It was also the first foundational truth that was set aside by Adventism in 1863. When all of Miller’s stones of truth were put into the foundation, those truths were represented on the two tables of Habakkuk, which are the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two tables represent the covenant relationship between God and His denominated people just as the two tables of the Ten Commandments represented the covenant with ancient Israel.

വില്യം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ “കാലപ്രവചനം” ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഇരുപത്തഞ്ച്-ഇരുപത് ആയിരുന്നു. മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ യേശു സ്ഥാപിച്ച അടിസ്ഥാനത്തിലെ ആദ്യ കല്ല് അതായിരുന്നു. 1863-ൽ അഡ്വെന്റിസം മാറ്റിവെച്ച ആദ്യ അടിസ്ഥാനസത്യവും അതുതന്നെയായിരുന്നു. മില്ലറുടെ സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ കല്ലുകളും അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ സത്യങ്ങൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അവ 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകളാണ്. ആ രണ്ടു പലകകൾ ദൈവത്തിനും അവന്റെ നാമധേയജനത്തിനുമിടയിലെ നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ പത്ത് കല്പനകളുടെ രണ്ടു പലകകൾ പുരാതന യിസ്രായേലുമായുള്ള നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു.

At the end of Laodicean Adventism, when it is spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law, the handwriting on the wall is those two sacred pioneer charts. Charts which they are unable to read, for they refused to be benefitted by the warning message in their beginning of their history….

ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനം, ഞായറാഴ്ച്ചനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് അത് കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ചുവരിന്മേലുള്ള എഴുത്ത് ആ രണ്ടു വിശുദ്ധ പയനിയർ ചാർട്ടുകളാണ്. അവർക്ക് അവ വായിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല; കാരണം, അവരുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ലഭിച്ച മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം മൂലം പ്രയോജനപ്പെടാൻ അവർ നിരസിച്ചിരുന്നു….

The financial crisis of 1837 in the United States was a complex event triggered by a combination of economic factors, policies, and speculative activities.

1837-ലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി സാമ്പത്തിക ഘടകങ്ങൾ, നയങ്ങൾ, ഊഹക്കച്ചവട പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സമന്വയത്തിൽ ഉണർന്നുയർന്ന ഒരു സങ്കീർണ സംഭവമായിരുന്നു.

Speculative Bubble: In the years leading up to 1837, there was a speculative boom in land and investments, driven in part by the westward expansion of the country. Land speculation, particularly in the western frontier, led to inflated land prices and excessive borrowing.

അനുമാനാധിഷ്ഠിത കുമിളി: 1837-ന് മുമ്പുള്ള വർഷങ്ങളിൽ, രാജ്യത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറോട്ടുള്ള വിപുലീകരണം ഭാഗികമായി പ്രേരകശക്തിയായിത്തീർന്ന ഭൂമിയിലും നിക്ഷേപങ്ങളിലും അനുമാനാധിഷ്ഠിത ഉണർവ് നിലനിന്നിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പാശ്ചാത്യ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിലെ ഭൂമി-അനുമാനവ്യാപാരം ഭൂമിവിലകൾ അസ്വാഭാവികമായി ഉയരുന്നതിനും അതിരുകടന്ന കടമെടുപ്പിനും കാരണമായി.

Easy Credit and Speculative Lending: Banks and financial institutions were issuing large amounts of credit and loans, often without adequate collateral. This easy access to credit contributed to the speculative frenzy and increased the risks of financial instability.

എളുപ്പത്തിലുള്ള വായ്പാസൗകര്യവും സങ്കൽപ്പാധിഷ്ഠിത വായ്പനൽകലും: ബാങ്കുകളും ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളും മതിയായ പണയസുരക്ഷയില്ലാതെയെപ്പോലും വലിയ തോതിൽ ക്രെഡിറ്റും വായ്പകളും അനുവദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ക്രെഡിറ്റിലേക്കുള്ള ഈ എളുപ്പത്തിലുള്ള പ്രവേശനം സങ്കൽപ്പവ്യാപാര ജ്വരത്തിന് കാരണമായി, ധനകാര്യ അസ്ഥിരതയുടെ അപകടസാധ്യതകളും വർധിപ്പിച്ചു.

Overexpansion of Banks: Banks were expanding their operations rapidly, often issuing more paper money (banknotes) than they had specie (gold and silver) to back it up. This practice, known as “wildcat banking,” resulted in an overabundance of unregulated and unreliable currency in circulation.

ബാങ്കുകളുടെ അതിവ്യാപനം: ബാങ്കുകൾ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അതിവേഗത്തിൽ വിപുലീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; പലപ്പോഴും, അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ തങ്ങൾക്ക് കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന സ്പീഷി (സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും) എന്ന യാഥാർത്ഥ്യമൂല്യത്തേക്കാൾ കൂടുതലായി അവർ കാഗിതനാണയം (ബാങ്ക്‌നോട്ടുകൾ) പുറത്തിറക്കുകയായിരുന്നു. “വൈൽഡ്കാറ്റ് ബാങ്കിംഗ്” എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ രീതിയുടെ ഫലമായി, നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതും വിശ്വാസ്യതയില്ലാത്തതുമായ നാണയത്തിന്റെ അതിപ്രചാരം പ്രചരണത്തിലേക്ക് വന്നു.

Jackson’s Economic Policies: President Andrew Jackson’s policies played a role in exacerbating the crisis. He issued the Specie Circular in 1836, which required that public lands be purchased with hard currency (gold and silver) rather than paper money. This led to a rush to convert banknotes into specie, causing financial strains and bank failures.

ജാക്സന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ: പ്രസിഡന്റ് ആൻഡ്രൂ ജാക്സന്റെ നയങ്ങൾ പ്രതിസന്ധി വഷളാക്കുന്നതിൽ ഒരു പങ്ക് വഹിച്ചു. അദ്ദേഹം 1836-ൽ സ്പീഷി സർക്യുലർ പുറപ്പെടുവിച്ചു; അതനുസരിച്ച് പൊതുഭൂമികൾ പേപ്പർ പണത്തിന് പകരം ദൃഢനാണയമായ സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും ഉപയോഗിച്ചായിരിക്കണം വാങ്ങേണ്ടത്. ഇതുമൂലം ബാങ്ക് നോട്ടുകൾ സ്പീഷിയാക്കി മാറ്റുന്നതിനുള്ള ഒരു തിരക്ക് ഉണ്ടായി; അതുവഴി സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദങ്ങളും ബാങ്ക് തകർച്ചകളും ഉണ്ടായി.

International Factors: The crisis in the United States was also influenced by international economic conditions. A slump in the British economy, a major trading partner of the United States, led to a reduction in demand for American goods and exports. This, in turn, affected American businesses and contributed to economic distress.

അന്തർദേശീയ ഘടകങ്ങൾ: അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രതിസന്ധിയെ അന്തർദേശീയ സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളും സ്വാധീനിച്ചു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രധാന വ്യാപാര പങ്കാളിയായ ബ്രിട്ടന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലുണ്ടായ മാന്ദ്യം, അമേരിക്കൻ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും കയറ്റുമതികൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്ന ആവശ്യകതയിൽ കുറവുണ്ടാകാൻ കാരണമായി. ഇതിന്റെ ഫലമായി, അമേരിക്കൻ വ്യവസായസ്ഥാപനങ്ങൾ ബാധിക്കപ്പെടുകയും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കൂടുതൽ വഷളാകുന്നതിന് അത് ഇടയാക്കുകയും ചെയ്തു.

Panic and Bank Runs: In May 1837, a series of financial shocks, including bank failures and credit contractions, led to a panic among investors and depositors. This panic triggered a wave of bank runs and a severe contraction of credit.

ഭീതിയും ബാങ്കുകളിലേക്കുള്ള ഓട്ടവും: 1837 മേയിൽ, ബാങ്കുകളുടെ തകർച്ചകളും വായ്പാസൗകര്യങ്ങളുടെ ചുരുക്കലുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന ധനകാര്യാഘാതങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര നിക്ഷേപകരുടെയും നിക്ഷേപമുടമകളുടെയും ഇടയിൽ ഭീതിക്ക് കാരണമായി. ഈ ഭീതി ബാങ്കുകളിൽ നിന്ന് പണം പിൻവലിക്കാൻ ആളുകൾ തിരക്കോടുകൂടി എത്തിച്ചേർന്ന ഒരു തരംഗത്തിനും വായ്പാവ്യവസ്ഥയുടെ ഗുരുതരമായ ചുരുക്കലിനും ഇടയാക്കി.

Contraction of Money Supply: As banks failed and credit tightened, the overall money supply in the economy contracted significantly. This contraction of money aggravated economic difficulties and deepened the recession. The combination of these factors led to a severe economic downturn, characterized by bank failures, unemployment, reduced consumer spending, and a general economic depression.

പണവിതരണത്തിന്റെ ചുരുക്കം: ബാങ്കുകൾ തകർന്നുവീഴുകയും കടപ്പാട് കർശനമാവുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലെ ആകെ പണവിതരണം ഗണ്യമായി ചുരുങ്ങി. പണത്തിന്റെ ഈ ചുരുക്കം സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കുകയും മാന്ദ്യം ആഴത്തിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനം ബാങ്ക് തകർച്ചകൾ, തൊഴിലില്ലായ്മ, ഉപഭോക്തൃ ചെലവിലെ കുറവ്, പൊതുവായ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം എന്നിവയാൽ ലക്ഷണീകൃതമായ ഒരു ഗുരുതര സാമ്പത്തിക അധോഗതിയിലേക്ക് നയിച്ചു.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “കർത്താവു നമ്മെ നടത്തി കൊണ്ടുവന്ന വഴിയെയും, നമ്മുടെ ഭൂതകാലചരിത്രത്തിലെ അവന്റെ ഉപദേശങ്ങളെയും നാം മറക്കുന്നതല്ലാതെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല.” Life Sketches, 196.

Back to Articles