Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - ഒമ്പതാം നമ്പർ

ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം

Author

Jeff Pippenger

Published

December 4, 2023

Formats

PDF
Word

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം, വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹോയാക്കീം പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, അത് ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം “അവസാനകാലത്ത്” എത്തിച്ചേരുന്നതല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ ശക്തീകരണമാണ് എന്നതാണ്. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്വേഷണവിധിയുടെ “അവസാനദിനങ്ങളെ” തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഈ അധ്യായം, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ച 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ആ പ്രക്രിയയെ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വരേണ്ടതിന്നു ഒരു ദൂതൻ വഴി ഒരുക്കുമ്പോൾ നടക്കുന്ന ഒരു ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതൻ, മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” കൂടിയായവൻ, ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമായ ഒരു പരീക്ഷണവുമാണ്. മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച പൊൻകിടാവിന്റെ കലാപത്തിൽ ദൂതനായ മോശെയോടുകൂടെ നിന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷയിൽ വിജയിക്കുന്നത്, ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന മൂന്ന് പരീക്ഷകളിൽ രണ്ടാമത്തേതിന്റെ മറ്റൊരു ബൈബിള്യ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ആ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചിരിക്കണം.

യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടും ഒൻപതും അധ്യായങ്ങളിലെ മുദ്രയിടൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ മറ്റൊരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, അവസാനം സൂര്യനോടു നമസ്കരിക്കുന്ന യെരൂശലേമിലുള്ളവർ, ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ, മുദ്ര ലഭിക്കുന്നവർ യെരൂശലേമിനകത്ത് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ച് നെടുവീർപ്പിട്ടും കരഞ്ഞും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യെരൂശലേം ദൈവത്തിന്റെ സഭയാണ്.

മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തവും ആകുന്നു. ഈ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങൾ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പരിശോധനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനുതന്നെ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ആദ്യ പരിശോധനയിൽ വിജയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മൂന്നാമത്തെ പരിശോധന വേറിട്ട സ്വഭാവമുള്ള ഒന്നാണ്; കാരണം അത് ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ആദ്യ രണ്ടു പരിശോധനകളിലും വിജയകരമായി കടന്നുപോയോ എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് ഒരു പ്രവാചകപരമായ ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയാണ്. ആദ്യ പരിശോധന ഒരു ആഹാരപരിശോധനയാണ് (ആത്മീയ അർത്ഥത്തിൽ); കാരണം, വഴിയെ ഒരുക്കുന്ന ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു മുമ്പായി വഴിയെ സജ്ജമാക്കുന്ന ദൂതനായ എലീയാവിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവു നല്കുന്ന സന്ദേശം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നുവോ ഇല്ലയോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അതിൽ അവർ വിജയിക്കുന്നതോ പരാജയപ്പെടുന്നതോ.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ വാക്യം ആ സന്ദേശത്തിന്റെ ഗൗരവത്തെ പ്രത്യേകം ഊന്നിപ്പറയുന്നു. സഭകൾക്കു യോഹന്നാനെന്ന പ്രതിനിധിയായി നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യദൂതൻ അയയ്ക്കുന്ന ആ സന്ദേശം, ഗബ്രിയേൽ അവന്നു നൽകിയതും, ഗബ്രിയേൽ അതു ക്രിസ്തുവിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചതും, ക്രിസ്തു അതു പിതാവിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചതുമാണെന്ന് അതു ഉദ്ദേശപൂർവ്വം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശം ദൈവികാധികാരം വഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് യോഹന്നാന്റെയോ, ഏലിയാവിന്റെയോ, അല്ലെങ്കിൽ “മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദം” എന്നവന്റെയോ സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ പരിശോധന ദൃശ്യപരമായ ഒരു പരിശോധനയാണ്; കാരണം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ഭൂമിയെ തന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഇറങ്ങിയ ദൂതന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശം ഭക്ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളെ ശരിയായി വിവേചിച്ചറിയുവാൻ അവരെ അനുവദിക്കുന്ന ബൈബിളിലെ രീതിശാസ്ത്രം അവർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ രീതിശാസ്ത്രം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരിശോധനയുടെ നിവൃത്തിയായി, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുവരുന്നു എന്നു ആ കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പ്രകടമാക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു. അതിലും പ്രധാനമായി, ആ കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ വിശുദ്ധമായ നവീകരണരേഖകളുടെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവ ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സാരാംശമാണ്; ആരംഭം അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധമായ നവീകരണരേഖകൾ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായി തങ്ങളെത്തന്നെ ഒരുക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ കഴിയുന്നതെല്ലാം സഹകരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

> അതുകൊണ്ടു, എന്റെ പ്രിയരേ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുസരിച്ചിരുന്നതുപോലെ, എന്റെ സന്നിധിയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ല, ഇപ്പോൾ ഞാൻ അഭാവത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അതിലും അധികമായി, ഭയത്തോടും നടുക്കത്തോടും കൂടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രക്ഷ പ്രവർത്തിപ്പിൻ. കാരണം, തന്റെ പ്രസാദകരമായ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇച്ഛിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും നിങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ദൈവം തന്നേ ആകുന്നു. സകലവും പിറുപിറുപ്പും തർക്കവും കൂടാതെ ചെയ്‍വിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാത്തവരും നിർദോഷികളും, വളഞ്ഞും വഷളുമായ ഒരു തലമുറയുടെ നടുവിൽ അപവാദമില്ലാത്ത ദൈവമക്കളുമായി ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു; അവരുടെ ഇടയിൽ നിങ്ങൾ ലോകത്തിൽ പ്രകാശങ്ങളായി പ്രകാശിക്കുന്നു. Philippians 2:12–15.

ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീശായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നീ നാലുപേർ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ദിനമായി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ അംഗീകരിക്കുന്ന ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ കൈയിൽ വഹിക്കുന്ന മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് ഉദ്ധരിച്ചതുപോലെ, ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ, തന്റെ ഇഷ്ടവും പ്രസാദവും നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നു തന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തെ (ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പൗലോസ് ഫിലദെൽഫ്യരോടുള്ള ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ സന്ദേശം നിരസിക്കുന്നത് മരണം ആയിരുന്നു. ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീശായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നിവർ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ ഭക്ഷിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> ഇവരിൽ യെഹൂദാസന്തതിയിൽപ്പെട്ട ദാനീയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീശായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഷണ്ഡാധിപതി അവർക്കു പേരുകൾ നല്കി; ദാനീയേലിന്നു ബെൽത്ത്ശസ്സർ എന്നും, ഹനന്യാവിന്നു ശദ്രക് എന്നും, മീശായേലിന്നു മേശക് എന്നും, അസർയ്യാവിന്നു അബേദ്നെഗോ എന്നും പേരിട്ടു. എന്നാൽ ദാനീയേൽ രാജാവിന്റെ ഭോജനവിഹിതത്താലോ അവൻ കുടിക്കുന്ന വീഞ്ഞിനാലോ താൻ അശുദ്ധനാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിശ്ചയിച്ചു; അതുകൊണ്ടു താൻ അശുദ്ധനാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഷണ്ഡാധിപതിയോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദാനീയേൽ 1:6–8.

ക്രി.വ. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം താൻ ആഹരിക്കണമെന്നതും, ബാബേലിന്റെ ഭക്ഷണവും പാനീയവും ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കണമെന്നതും ദാനിയേൽ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. യെഹൂദ്യ തടവുകാരിൽ ആരെയാണ് രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരേണ്ടതെന്ന് അശ്പെനാസ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.

> രാജാവ് തന്റെ ശണ്ഡന്മാരുടെ പ്രധാനിയായ അശ്പെനാസിനോടു കല്പിച്ചു: അവൻ യിസ്രായേൽമക്കളിൽ നിന്നുമായി, രാജവംശജരിലും പ്രഭുക്കന്മാരിലും നിന്നുമായി ചില യുവാക്കളെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; അവരിൽ യാതൊരു ദോഷവും ഇല്ലാത്തവരും, സുന്ദരരായും, സകല ജ്ഞാനത്തിലും കൗശലമുള്ളവരും, വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ശാസ്ത്രം ഗ്രഹിക്കുന്നവരും, രാജമന്ദിരത്തിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ശേഷിയുള്ളവരുമായിരിക്കണം; അവരെ കൽദയരുടെ വിദ്യയും ഭാഷയും പഠിപ്പിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു. ദാനിയേൽ 1:4, 5.

വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന അധികാരശൃംഖല നാം പിന്തുടരുന്നുവെങ്കിൽ, യെശയ്യാവു ഹിസ്കീയാവിനോടു പ്രഖ്യാപിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി പ്രാപിച്ചിരുന്ന ബാലന്മാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ നെബൂഖദ്‌നേസർ അശ്പെനാസിനോടു നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. അശ്പെനാസ് ആ സന്ദേശം ഏറ്റുവാങ്ങി, തുടർന്ന് അതിനെ ഷണ്ഡപ്രഭുവായ മെൽസാറിനു കൈമാറി. നെബൂഖദ്‌നേസർ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അശ്പെനാസ് ക്രിസ്തുവിനെയും മെൽസാർ ഗബ്രിയേലിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഏതു ബാലന്മാരെയാണ് തെരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതെന്ന് അശ്പെനാസിന് അറിയാമായിരുന്നു; രാജാവിന്റെ മുമ്പാകെ അവനെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനു മുമ്പേ, ദാനിയേൽ ആഹാരകാര്യത്തിൽ ശരിയായ തീരുമാനം എടുക്കുമെന്നതും അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

> ദൈവം ദാനിയേലിനെ ഷണ്ഡാധിപതിയുടെ മുമ്പാകെ കൃപയിലും സ്നേഹാദരവിലും വരുത്തിയിരുന്നു. ഷണ്ഡാധിപതി ദാനിയേലിനോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ഭക്ഷണവും പാനീയവും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിനെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; നിങ്ങളുടെ പ്രായക്കാരായ മറ്റുള്ള യുവാക്കളേക്കാൾ നിങ്ങളുടെ മുഖങ്ങൾ ക്ഷീണിതമായി അവൻ കാണുന്നതെന്തിന്? അങ്ങനെ ആയാൽ, നിങ്ങൾ രാജാവിന്റെ മുമ്പാകെ എന്റെ തല അപകടത്തിലാക്കും. ദാനിയേൽ 1:9, 10.

മെൽസാർ ഇവിടെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിലെ ആദ്യപടിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള മെൽസാറിന്റെ ഭയത്താൽ ദൃശ്യമാകുന്നതുപോലെ, ആ ആദ്യപടി ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നതാണ്. എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഒന്നാമത്തേയും പതിമൂന്നാമത്തേയും അവസാനത്തേയുമായ അക്ഷരങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയ “സത്യം” എന്ന എബ്രായ പദം, ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ മുമ്പേ തന്നെ, മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, പല സാക്ഷികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു പരിശോധനകളിലെയും മൂന്നു ഘടകങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം നിത്യസുവിശേഷം എന്നാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്; അതുവഴി അത് ആദാമിന്റെ നാളുകളിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവുവരെയുള്ള അതേ സുവിശേഷമാണെന്ന് നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു.

> അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്കും സകല ജാതിക്കും ഗോത്രത്തിനും ഭാഷയ്ക്കും ജനത്തിനും അറിയിപ്പാൻ നിത്യസുവിശേഷം കൈവശമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതൻ ആകാശത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ പറക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുവിൻ; അവന്നു മഹത്വം കൊടുപ്പിൻ; എന്തെന്നാൽ അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു; ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും ജലധാരകളുടെ ഉറവുകളും സൃഷ്ടിച്ചവനെ നമസ്കരിപ്പിൻ. വെളിപ്പാട് 14:6, 7.

ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ ആദ്യത്തെ പടി ദൈവഭയമാണ്. രണ്ടാമത്തെ പടി അവന്നു മഹത്വം കൊടുക്കുന്നതും, മൂന്നാമത്തെത് അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടം എത്തിയിരിക്കുന്നതുമാണ്. മറ്റുള്ള രണ്ടു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നോക്കുമ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം “ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക” എന്നതാകുന്നു. തുടർന്ന് രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ബാബിലോൻ വീണുപോയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലായാലും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലായാലും, ബാബിലോനിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാനുള്ള ആഹ്വാനത്തിലാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയുടെ പ്രത്യക്ഷീകരണം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ കാലയളവിൽ, അതിനെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെന്നായാലും, ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയെന്നായാലും, അല്ലെങ്കിൽ പിമ്പുമഴയെന്നായാലും പ്രതിനിധീകരിക്കട്ടെ, ആ സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുന്നവർ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവത്തിനു മഹത്വം കൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഘട്ടം രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലാണ്; ആ കാലഘട്ടം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അന്വേഷണ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ച ഒരു നിർണായക സമയത്തേക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയിൽ സംഭവിക്കുന്ന ബാബിലോൻ വേശ്യയുടെ ന്യായവിധിയിലേക്കോ നയിക്കുന്നു.

മെൽസാറിന്റെ ഭയം ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതോടുകൂടി പത്തു ദിവസത്തെ ആഹാരപരിശോധന ആരംഭിക്കുന്നു; പത്ത് എന്ന സംഖ്യയും ഒരു പരിശോധനയെ തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. രാജാവിനെ ഭയപ്പെടുന്നതായി മെൽസാർ പ്രകടിപ്പിച്ചതു, രാജാവിനെക്കാൾ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ നിലപാടിനോടു തുല്യമായിരുന്നു; ബാബിലോന്റെ ആഹാരത്താൽ അശുദ്ധനാകാതിരിക്കുമെന്നു തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിർണ്ണയിക്കുകയും ചെയ്തു. ദാനിയേലിനും ആ മൂന്ന് വിശിഷ്ടന്മാർക്കും ഉണ്ടായ പരിശോധനയുടെ കാലയളവ് മൂന്നു വർഷമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അതു മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിലെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> രാജാവ് താൻ ഭക്ഷിക്കുന്ന രാജഭോജനത്തിലും താൻ കുടിക്കുന്ന വീഞ്ഞിലും നിന്നു അവർക്കു പ്രതിദിന പങ്ക് നിശ്ചയിച്ചു; അവരെ മൂന്ന് വർഷം പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു, അതിന്റെ അവസാനം അവർ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നായി. ദാനിയേൽ 1:5.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെ തന്നെയാണ് ആഹാരപരീക്ഷയുടെ ആരംഭം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അത് ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേലിനും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠപുരുഷന്മാർക്കും വേണ്ടിയിരുന്ന പരീക്ഷണകാലം, ആ മൂന്നു വർഷങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ പത്തു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. യോശുവായുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം പ്രതിനിധീകരിച്ച പത്താമത്തെ പരീക്ഷണം പുരാതന യിസ്രായേൽ നിരസിച്ചപ്പോൾ കാണുന്നതുപോലെ, പത്ത് എന്നത് ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ പ്രതീകമാണ്. ഇത് സ്മൂർണയിലെ സഭയുടെ പീഡനകാലത്തും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> നീ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന കാര്യങ്ങളൊന്നിനെയും ഭയപ്പെടരുതു: ഇതാ, നിങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു പിശാച് നിങ്ങളിൽ ചിലരെ തടവറയിൽ ഇടും; നിങ്ങൾക്കു പത്തു ദിവസം കഷ്ടം ഉണ്ടാകും; മരണത്തോളം വിശ്വസ്തനായിരിക്കുക; ഞാൻ നിനക്കു ജീവന്റെ കിരീടം തരാം. വെളിപ്പാട് 2:10.

സ്മൂർനാ സഭയ്ക്കു നൽകിയ ഉപദേശം, പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നതായിരുന്നു; കാരണം അവർ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെട്ടാൽ, ദൈവഭക്തിയുള്ള അവരുടെ ആ ഭയത്തിനു അവൻ ജീവന്റെ കിരീടം പ്രതിഫലമായി നല്കും. ആ ദൈവഭക്തിയുള്ള ഭയം, സ്വർഗ്ഗീയ മന്ന ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള ദാനിയേലിന്റെ ആഗ്രഹത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

> അപ്പോൾ ദാനിയേൽ ശണ്ഡാധിപതി ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവു, മീഷായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവരുടെ മേൽ നിയമിച്ചിരുന്ന മേൽവിചാരകനായ മെൽസാരിനോടു പറഞ്ഞു: “ദയവായി നിന്റെ ദാസന്മാരെ പത്തു ദിവസം പരീക്ഷിച്ചാലും; ഞങ്ങൾക്കു തിന്നുവാൻ പയർവർഗ്ഗാഹാരവും കുടിപ്പാൻ വെള്ളവും കൊടുക്കട്ടെ. പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മുഖച്ഛായയും രാജഭോജനത്തിൽനിന്നു ഭക്ഷിക്കുന്ന ബാലന്മാരുടെ മുഖച്ഛായയും നിന്റെ സന്നിധിയിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടട്ടെ; നീ കാണുന്നതുപോലെ നിന്റെ ദാസന്മാരോടു ചെയ്യേണം.” അങ്ങനെ അവൻ ഈ കാര്യത്തിൽ അവർക്കു സമ്മതിച്ചു, അവരെ പത്തു ദിവസം പരീക്ഷിച്ചു. ദാനിയേൽ 1:10–14.

ആദ്യ പരീക്ഷ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക എന്നതായിരുന്നു; ബാബിലോണിന്റെ ഭക്ഷണവും പാനീയവുംകൊണ്ട് തன்னை അശുദ്ധനാക്കാതിരിക്കുമെന്നു മെൽസാറിനോടൊപ്പം ദാനീയേൽ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിർണയിച്ചതിൽ ഇത് ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണപ്പെടുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ രണ്ടാം ഘടകം ദൈവത്തിന് മഹത്വം കൊടുക്കുക എന്നതാണ്; ഇത് ആ ആഹാരക്രമത്തിന്റെ ഫലങ്ങളുടെ ദൃശ്യപ്രകടനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പത്തു ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, ദാനീയേലും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും തങ്ങളുടെ ശാരീരിക രൂപഭാവത്തിലൂടെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി.

> പത്ത് ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം അവരുടെ മുഖഭാവം രാജാവിന്റെ വിഭവഭാഗം ഭക്ഷിച്ചിരുന്ന സകല ബാലന്മാരുടെയും മുഖത്തേക്കാൾ മനോഹരവും, ശരീരത്തിൽ കൂടുതൽ പുഷ്ടിയുള്ളതുമായതായി കാണപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ മേൽസർ അവർക്ക് നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന വിഭവഭാഗവും അവർ കുടിക്കേണ്ടിയിരുന്ന വീഞ്ഞും നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, അവർക്കു പയർവർഗ്ഗങ്ങൾ കൊടുത്തു. ഈ നാലു ബാലന്മാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ദൈവം അവർക്കു സകല വിദ്യയിലും ജ്ഞാനത്തിലും അറിവും പ്രാവീണ്യവും നല്കി; ദാനിയേലിന്നോ സകല ദർശനങ്ങളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും ഗ്രഹിക്കുന്ന ബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാനിയേൽ 1:15–17.

ആ നാല് ബാലന്മാർ ആഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആദ്യ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചു; ആദാമും ഹവ്വയും വീണുപോയത് അതിലായിരുന്നു, അതുപോലെ തന്നെയാണ് ക്രിസ്തു തന്റെ സ്നാനത്തിന് ഉടൻ ശേഷം നേരിട്ട ആദ്യ പരീക്ഷയെയും അത് പ്രതിനിധീകരിച്ചത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം അവന്റെ പ്രവാചക രേഖയിലെ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന് ശക്തീകരണമായിരുന്നു. അത് “മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം” പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന്, ദാനിയേലിനെയും മൂന്നു വിശിഷ്ടന്മാരെയും പോലെ, ക്രിസ്തുവും ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് നാല്പത് ദിവസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ദാനിയേൽ പത്ത് ദിവസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ. ദാനിയേലും ക്രിസ്തുവും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിയ ദൂതന്റെ കയ്യിലെ മറഞ്ഞ മന്നയുടെ പരീക്ഷയെ മുൻചായയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്നും ദാനിയേലിന്നും പിന്നാലെ രണ്ടു പരീക്ഷകൾ കൂടി വരേണ്ടതായിരുന്നു. രണ്ടാം പരീക്ഷയിൽ ദാനിയേലും മൂന്നു വിശിഷ്ടന്മാരും തങ്ങളുടെ മുഖകാന്തിയാൽ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി. ക്രിസ്തുവിനായി ആഹാരപരീക്ഷയ്ക്ക് പിന്നാലെ വന്ന പരീക്ഷയും മഹത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.

> അപ്പോൾ പിശാച് അവനോടു പറഞ്ഞു: നീ ദൈവപുത്രൻ ആകുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ കല്ല് അപ്പമായി മാറുവാൻ കല്പിക്ക. യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: മനുഷ്യൻ അപ്പത്താൽ മാത്രം അല്ല, ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ വചനത്താലും ജീവിക്കും എന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പിന്നെ പിശാച് അവനെ ഒരു അത്യുന്നത പർവ്വതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളെയും ഒരു നിമിഷത്തിൽ അവന്നു കാട്ടിക്കൊടുത്തു. പിശാച് അവനോടു പറഞ്ഞു: ഈ സകല അധികാരവും അവയുടെ മഹത്വവും ഞാൻ നിനക്കു തരാം; അവ എനിക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവന്നു അതു കൊടുക്കുന്നു. ആകയാൽ നീ എന്നെ നമസ്കരിക്കുമെങ്കിൽ, എല്ലാം നിനക്കുള്ളതാകും. യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: സാത്താനേ, എന്റെ പിന്നിൽ പോക; നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നമസ്കരിക്കയും അവനെ മാത്രം സേവിക്കയും വേണം എന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മത്തായി 4:3–8.

ക്രിസ്തു ആഹാരപരീക്ഷയിൽ ജയിച്ചശേഷം, സാത്താൻ ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളുടെയും “മഹത്വം” അവന്നു പ്രദർശിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു അതിന് പകരം രാജാധിരാജാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആദാമും ഹവ്വയും ആദ്യപരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; അവർ മുമ്പ് ധരിച്ചിരുന്ന പ്രകാശവസ്ത്രം സൂചിപ്പിച്ച ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ഇനി തങ്ങളാൽ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ലായ്കയാൽ, ഉടൻതന്നെ അത്തിയിലകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രകൾ മറയ്ക്കുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു. ദാനീയേലും മൂന്നു വിശിഷ്ടപുരുഷന്മാരും ആഹാരപരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചപ്പോൾ, അവർക്കു പിന്നെ “സകല വിദ്യയിലും ജ്ഞാനത്തിലും അറിവും പ്രാവീണ്യവും” ലഭിച്ചു; “ദാനീയേലിന്നോ സകല ദർശനങ്ങളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും വിവേകം ഉണ്ടായിരുന്നു.”

മെൽസാർ നടത്തി വന്നിരുന്ന ദൃശ്യപരിശോധനയായ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയും അവർ വിജയിച്ചു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം വില്യം മില്ലർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദത്തിന്റെ” സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചവരെയും നിരസിച്ചവരെയും വേർതിരിച്ചുകാട്ടുന്ന അടയാളമായി. പ്രവചനപരമായി, തുടർന്ന് മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ദൃശ്യവും ഏകസത്യവുമായ കൊമ്പായി മാറി; ആ സന്ദേശത്തെയും പ്രസ്ഥാനത്തെയും നിരസിച്ചവർ റോമിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറി. ചെറുപുസ്തകത്തിന്നു വിരുദ്ധമായി അവർ ബാബേലിന്റെ ഭക്ഷണം തിന്നുകയും അതിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിക്കുകയും ചെയ്യാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു. മൂന്ന് വർഷത്തിന്റെ അവസാനം, ദാനിയേലിനെയും ആ മഹനീയരെയും നെബൂഖദ്‌നേസർ ന്യായവിധിക്കായി തന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.

> രാജാവു അവരെ തന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ കല്പിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഷണ്ഡപ്രധാനൻ അവരെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവു അവരോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവരൊക്കെയിലും ദാനീയേൽ, ഹനന്യാവു, മീശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവരെപ്പോലെ ആരും കണ്ടെത്തപ്പെട്ടില്ല; അതുകൊണ്ടു അവർ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു. രാജാവു അവരോടു ചോദിച്ച എല്ലാ ജ്ഞാനബോധസംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളിലും, തന്റെ സമസ്ത രാജ്യത്തുമുണ്ടായിരുന്ന സകല മാന്ത്രികന്മാരിലും ജ്യോതിഷികളിലും അവരെ പത്തു മടങ്ങു ശ്രേഷ്ഠരായി അവൻ കണ്ടു. ദാനീയേൽ കൊരേശ് രാജാവിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടുവരെ തുടർന്നു. ദാനീയേൽ 1:18–21.

ദാനിയേലും മൂന്നു വിശിഷ്ടരായ യുവാക്കളും “പത്ത്” ദിവസങ്ങളിലെ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചു; തുടർന്ന് അവരുടെ അന്തിമ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചപ്പോൾ, മറ്റു എല്ലാവരെയുംക്കാൾ “പത്ത്” മടങ്ങ് അധികം ജ്ഞാനികളായി അവർ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം, ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശമാണ്. അതിന് വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ദൂതന്റെ അതേ സവിശേഷതകളുണ്ട്. വെളിപ്പാടിന്റെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെട്ട സത്യത്തെ ഇത് നിലനിർത്തുന്നു; എന്തെന്നാൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ അശ്പെനാസിനോടു ഒരു സന്ദേശം നൽകി, അവൻ അത് മെൽസാറിനും നൽകി, തുടർന്ന് അവൻ ദാനിയേലുമായി ഇടപെട്ടു. പിതാവ് ക്രിസ്തുവിനോടു ഒരു സന്ദേശം നൽകി, അവൻ അത് ഗബ്രിയേലിനും നൽകി, തുടർന്ന് അവൻ യോഹന്നാനുമായി ഇടപെട്ടു.

ഇപ്പോൾ മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശമായ ഈ അറിയിപ്പ്, പിതാവ് തന്റെ സഭയോടുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ പ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകാണിക്കുന്നു. പിതാവ് തന്റെ സഭയ്ക്കായി ആദ്യം തിരിച്ചറിയിച്ചുതരാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ മൂന്നു-പടിയുള്ള പരിശോധനാ പ്രക്രിയയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനം, അനേകം പ്രവചനരേഖകളിലൂടെയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിലൂടെയും, ആ പ്രക്രിയയെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായി വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മറഞ്ഞിരുന്ന മന്നയുടെ അനിവാര്യ ഘടകമാണ് ഈ സത്യങ്ങൾ.

ആദ്യ പരീക്ഷയിൽ നിങ്ങൾ ജയിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയിൽ പങ്കുചേരുകയും അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിൽ ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അസാധ്യമാണ്. ഈ സത്യം ക്രിസ്തുവിന്റെയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെയും ചരിത്രത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയാണ്; അതിനെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, “നമ്മുടെ നിത്യവിധി നിർണയിക്കപ്പെടും.” കൂടാതെ, “നാം മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ്” നാം “ജയിക്കേണ്ട” പരീക്ഷയാണത് എന്നും അവർ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആ പരീക്ഷ ഇപ്പോൾ ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; അതുകൊണ്ട് ആ അധ്യായം ഒരു മഹത്തായ പ്രതിമയെക്കുറിച്ചാകുന്നതു യുക്തിസഹമാണ്. ദാനിയേൽ ആഹാരപരിശോധനയിൽ വിജയിക്കുകയും “പത്തിരട്ടി” അധികം “ബോധവും” “ജ്ഞാനവും” പ്രാപിച്ചു അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ് അവൻ ആ പരീക്ഷയെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. എലൻ വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തുകളിലുള്ള ആ പരീക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പിനെപ്പോലെ തന്നേ, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷ ജീവൻ അല്ലെങ്കിൽ മരണം എന്ന പരിണതഫലങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷയാണ്.

> ഇതുകൊണ്ടു രാജാവു ക്രോധാകുലനായി അത്യന്തം ഉഗ്രകോപത്തോടെ ബാബേലിലെ സകല ജ്ഞാനികളെയും സംഹരിക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. അങ്ങനെ ജ്ഞാനികളെ വധിക്കേണ്ടതിന്നു രാജാജ്ഞ പുറപ്പെട്ടു; ദാനീയേലിനെയും അവന്റെ സഹചരന്മാരെയും വധിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ അന്വേഷിച്ചു. ദാനീയേൽ 2:12, 13.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ നാം പരിഗണിക്കേണ്ട ചില മറ്റു പ്രവചനാത്മക വിഷയങ്ങളുണ്ട്; അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ആ വിഷയങ്ങൾ തുടരാം.

> “സ്ഥാപിതമായ ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്ക് യാതൊരു അനുകൂലതയും കാട്ടാതെ, നന്നായി കാവലോടെ ദൃഢമായി നിലകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സംഘത്തെ ഞാൻ കണ്ടു. ദൈവം അവരെ പ്രസാദത്തോടെ നോക്കി. എനിക്കു മൂന്നു ഘട്ടങ്ങൾ കാണിക്കപ്പെട്ടു—ആദ്യദൂതന്റെ, രണ്ടാംദൂതന്റെ, മൂന്നാംദൂതന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ. എന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ദൂതൻ അരുളിച്ചെയ്തു: ‘ഈ സന്ദേശങ്ങളിൽ ഒരു കട്ടയും നീക്കുകയോ ഒരു പിൻ പോലും ഇളക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവന്നു അയ്യോ! ഈ സന്ദേശങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഗ്രഹണം അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. ആത്മാക്കളുടെ ഗതി അവ എങ്ങനെയാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.’ പിന്നെയും എന്നെ ഈ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ താഴേക്കു കൊണ്ടുപോയി; ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അനുഭവം എത്ര വിലകൊടുത്താണ് സ്വന്തമാക്കിയതെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. അതു വളരെ സഹനവും കഠിനമായ സംഘർഷവും മുഖാന്തരം പ്രാപിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ദൈവം അവരെ പടിപടിയായി നയിച്ചു, ഒടുവിൽ ഉറച്ചതും അചഞ്ചലവുമായ ഒരു പീഠത്തിന്മേൽ അവരെ നിർത്തി. ചില വ്യക്തികൾ ആ പീഠത്തോടടുത്തുവന്നു അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം പരിശോധിക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. ചിലർ ആനന്ദത്തോടെ ഉടൻ അതിന്മേൽ കയറി നിന്നു. മറ്റുചിലർ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദോഷം കണ്ടെത്തിത്തുടങ്ങി. ചില മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ വരുത്തണമെന്നു അവർ ആഗ്രഹിച്ചു; അപ്പോൾ ആ പീഠം കൂടുതൽ പരിപൂർണ്ണമാകുകയും ജനങ്ങൾ വളരെ അധികം സന്തുഷ്ടരാകുകയും ചെയ്യും എന്നു അവർ പറഞ്ഞു. ചിലർ അതിനെ പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്നു പീഠത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി, അതു തെറ്റായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. എങ്കിലും, ഏകദേശം എല്ലാവരും ആ പീഠത്തിന്മേൽ ദൃഢമായി നിന്നു, ഇറങ്ങി നിന്നവരോടു അവരുടെ പരാതികൾ നിർത്തുവാൻ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം ദൈവം തന്നെയായിരുന്നു മുഖ്യശില്പി, അവർ അവനോടു വിരോധമായി പൊരുതുകയായിരുന്നു. അവർ തങ്ങളെ ആ ദൃഢമായ പീഠത്തിലേക്കു നയിച്ച ദൈവത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തി വിവരിച്ചുപറഞ്ഞു; ഐക്യത്തോടെ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുയർത്തി, ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി. ഇതു പരാതി പറഞ്ഞ് പീഠം വിട്ടുപോയവരിൽ ചിലരെ സ്വാധീനിച്ചു; അവർ വിനീതമായ ഭാവത്തോടെ വീണ്ടും അതിന്മേൽ കയറി നിന്നു.”

> “ക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യാഗമത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കാണ് എനിക്ക് വീണ്ടും ശ്രദ്ധ തിരിക്കപ്പെട്ടത്. യോഹന്നാൻ എലിയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും യേശുവിന് വഴിയൊരുക്കുവാൻ അയക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം നിരസിച്ചവർക്ക് യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ യാതൊരു പ്രയോജനവും ചെയ്തില്ല. അവന്റെ വരവ് മുൻകൂട്ടി പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശത്തോടുള്ള അവരുടെ വിരോധം, അവൻ മിശിഹാ ആണെന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവുപോലും അവർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ സ്വീകരിക്കാനാകാത്ത സ്ഥാനത്തേക്കാണ് അവരെ എത്തിച്ചത്. യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചവരെ ഇനിയും ദൂരെക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ, ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കാനും ക്രൂശിക്കാനും സാത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്‌തതിലൂടെ, സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കുള്ള വഴി അവരെ പഠിപ്പിച്ചേനേയായിരുന്ന പെന്തെക്കൊസ്തുദിവസത്തിലെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കാനാകാത്ത നിലയിൽ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ വെച്ചു. ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീലയിന്റെ [കീറൽ], യെഹൂദരുടെ യാഗങ്ങളും ചട്ടാനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഇനി സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്ന് കാണിച്ചു. മഹായാഗം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അതു അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടുമിരുന്നു; പെന്തെക്കൊസ്തുദിവസത്തിൽ ഇറങ്ങിയ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശിഷ്യന്മാരുടെ മനസ്സുകളെ ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗീയമായ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു തിരിച്ചു, അവിടെ യേശു തന്റെ സ്വന്തം രക്തത്താൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നതും തന്റെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ചൊരിയുന്നതുമായ സ്ഥലത്തേക്കു. എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ സമ്പൂർണ്ണ അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു. രക്ഷാപദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് ലഭിക്കാമായിരുന്ന സകല വെളിച്ചവും അവർ നഷ്ടപ്പെടുത്തി; എന്നിട്ടും അവരുടെ പ്രയോജനശൂന്യമായ യാഗങ്ങളிலும் വഴിപാടുകളിലും അവർ ഇപ്പോഴും ആശ്രയിച്ചു. ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥാനം സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു, എങ്കിലും ആ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അവർക്കൊന്നും അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥശുശ്രൂഷയാൽ അവർക്ക് പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല.

> “ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞും ക്രൂശിച്ചും കളഞ്ഞ യെഹൂദന്മാരുടെ പ്രവൃത്തിയെ കണ്ടു പലരും ഭീതിയോടെ നോക്കുന്നു; അവന്റെ ലജ്ജാകരമായ അപമാനങ്ങളുടെ ചരിത്രം അവർ വായിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും, പത്രൊസ് ചെയ്തതുപോലെ അവനെ നിഷേധിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നും, യെഹൂദന്മാർ ചെയ്തതുപോലെ അവനെ ക്രൂശിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നും അവർ കരുതുന്നു. എന്നാൽ സകലരുടെയും ഹൃദയങ്ങളെ വായിക്കുന്ന ദൈവം, അവർ യേശുവിനോടു അനുഭവിച്ചുവെന്ന് അവകാശപ്പെട്ട ആ സ്നേഹത്തെ പരീക്ഷണത്തിന് കൊണ്ടുവന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട വിധം സർവ്വസ്വർഗ്ഗവും അത്യന്തം ആഴത്തിലുള്ള താത്പര്യത്തോടെ നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ യേശുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെട്ടവരിൽ പലരും, ക്രൂശിന്റെ കഥ വായിക്കുമ്പോൾ കണ്ണീർ ചിന്തിയവരുമായ അവർ, അവന്റെ വരവിന്റെ സുവിശേഷത്തെ പരിഹസിച്ചു. സന്ദേശത്തെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനുപകരം, അതു ഒരു മിഥ്യാഭ്രമമെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്നേഹിച്ചവരെ അവർ വെറുത്തു, സഭകളിൽനിന്നു അവരെ പുറത്താക്കി. ഒന്നാം സന്ദേശം നിരസിച്ചവർക്ക് രണ്ടാം സന്ദേശം യാതൊരു പ്രയോജനവും വരുത്തിയില്ല; അവരെ വിശ്വാസത്താൽ യേശുവിനോടുകൂടെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു പ്രവേശിപ്പാൻ ഒരുക്കേണ്ടിയിരുന്ന അർദ്ധരാത്രിനാദംകൊണ്ടും അവർ പ്രയോജനപ്പെട്ടില്ല. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ആ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളെയും നിരസിച്ചതിനാൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ പ്രകാശിക്കപ്പെടുന്ന, അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കുള്ള വഴി കാണിക്കുന്ന വെളിച്ചം അവർക്ക് കാണാനാകാത്തവണ്ണം അവരുടെ ബോധം അവർ ഇരുണ്ടതാക്കി. യെഹൂദന്മാർ യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചതുപോലെ, നാമമാത്ര സഭകളും ഈ സന്ദേശങ്ങളെ ക്രൂശിച്ചുകളഞ്ഞുവെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; ആകയാൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കുള്ള വഴിയെക്കുറിച്ച് അവർക്കു യാതൊരു അറിവും ഇല്ല; അവിടെ യേശു നടത്തുന്ന മധ്യസ്ഥപ്രവർത്തനത്താൽ അവർക്ക് യാതൊരു പ്രയോജനവും ലഭിക്കുകയുമില്ല. പ്രയോജനമില്ലാത്ത തങ്ങളുടെ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ച യെഹൂദന്മാരെപ്പോലെ, യേശു വിട്ടുപോയ ആ ഭാഗത്തേക്കു അവർ തങ്ങളുടെ പ്രയോജനമില്ലാത്ത പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുന്നു; ഈ വഞ്ചനയിൽ പ്രസന്നനായ സാത്താൻ മതപരമായ ഒരു സ്വഭാവം ധരിച്ച്, ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഇവരുടെ മനസ്സുകളെ തന്റെ അടുക്കൽ നയിക്കുന്നു; തന്റെ ശക്തിയാലും അടയാളങ്ങളാലും കള്ള അത്ഭുതങ്ങളാലും പ്രവർത്തിച്ച്, അവരെ തന്റെ കുടുക്കിൽ ഉറപ്പിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.” ആദ്യകാല രചനകൾ, 258–261.

Back to Articles