Article

# The Eighth is of the Seven - Number Two

എട്ടാമത്തേത് ഏഴിൽപ്പെട്ടതാണ് — സംഖ്യ രണ്ട്

Kingdoms of Bible Prophecy

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.

മുമ്പത്തെ ലേഖനത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് റോമിനെ പുറജാതീയ റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും എന്നതിലധികമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എങ്കിലും ആ രണ്ടു ശക്തികൾക്കിടയിലെ വ്യത്യാസങ്ങളെ അവർ പരിഗണിച്ചിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്കു വേണ്ടി, പുറജാതീയ റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ, പുറജാതീയ റോമെന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെ തുടർന്നുവന്ന അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമാണ് പാപ്പാധിപത്യ റോം എന്നു അവർ തിരിച്ചറിയുന്നതിലേക്കു നയിച്ചില്ല. 1844-ലെ നിരാശയ്ക്ക് ശേഷം, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പന്ത്രണ്ടും പതിമൂന്നും അദ്ധ്യായങ്ങളിലെ മൂന്നു ശക്തികളെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു: പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മഹാസർപ്പം, തുടർന്ന് പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗമായ പാപ്പാധിപത്യം, അതിന് പിന്നാലെ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്. അടിസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പതിനാറാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം കർത്താവ് തുറന്നുകൊടുത്തു.

> “The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.

> ഈ പ്രതീകങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന പ്രവചനശ്രേണി ആരംഭിക്കുന്നത് വെളിപ്പാട് 12-ൽ നിന്നാണ്; അവിടെ തന്റെ ജനനസമയത്ത് ക്രിസ്തുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച മഹാസർപ്പം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ആ മഹാസർപ്പം സാത്താനാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു (വെളിപ്പാട് 12:9); രക്ഷകനെ കൊല്ലുവാൻ ഹെറോദാവിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചതും അവനായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തീയ യുഗത്തിന്റെ ആദ്യ ശതകങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിനോടും അവന്റെ ജനത്തോടും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ സാത്താന്റെ മുഖ്യ ഉപാധി, പുറജാതീയത പ്രബലമായ മതമായിരുന്ന റോമൻ സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു. അതിനാൽ മഹാസർപ്പം പ്രാഥമികമായി സാത്താനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ദ്വിതീയമായ അർത്ഥത്തിൽ അത് പുറജാതീയ റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

> “In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.

> 13-ാം അധ്യായത്തിൽ (1–10 വാക്യങ്ങൾ) ‘പുലിയെപ്പോലെയുള്ള’ മറ്റൊരു മൃഗത്തെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്നു മഹാസർപ്പം ‘തന്റെ ശക്തിയും സിംഹാസനവും വലിയ അധികാരവും’ കൊടുത്തു. ഈ ചിഹ്നം, ഭൂരിഭാഗം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുക്കൾ വിശ്വസിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, പുരാതന റോമൻ സാമ്രാജ്യം ഒരിക്കൽ കൈവശംവെച്ചിരുന്ന ശക്തിയെയും സിംഹാസനത്തെയും അധികാരത്തെയും അനന്തരാവകാശമായി ഏറ്റെടുത്ത പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ പുലിയെപ്പോലെയുള്ള മൃഗത്തെക്കുറിച്ചു ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘വമ്പിച്ച കാര്യങ്ങളും ദൂഷണങ്ങളും സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വായ് അവന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടു…. ദൈവത്തിനെതിരെ ദൂഷണം പറയേണ്ടതിനും, അവന്റെ നാമത്തെയും അവന്റെ കൂടാരത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവരെയും ദൂഷിക്കേണ്ടതിനും അവൻ തന്റെ വായ് തുറന്നു. വിശുദ്ധന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്തു അവരെ ജയിക്കേണ്ടതിനും അവന്നു അനുമതി കൊടുക്കപ്പെട്ടു; സകല ഗോത്രങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും ജാതികളുടെയും മേൽ അധികാരം അവന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടു.’ ദാനിയേൽ 7-ലെ ചെറിയ കൊമ്പിന്റെ വിവരണത്തോടു വളരെ സമാനമായിരിക്കുന്ന ഈ പ്രവചനം, സംശയമില്ലാതെ പാപ്പത്വത്തെയാണു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

> “‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’

> “‘നാല്പത്തിരണ്ടു മാസം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുവാൻ അവന്നു അധികാരം കൊടുക്കപ്പെട്ടു.’ എന്നും പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘അവന്റെ തലകളിൽ ഒന്ന് മരണമുറിവേറ്റതുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു.’ പിന്നെയും: ‘ബന്ധനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ ബന്ധനത്തിലേക്കു പോകും; വാളുകൊണ്ട് കൊല്ലുന്നവൻ വാളുകൊണ്ടുതന്നെ കൊല്ലപ്പെടണം.’ ഈ നാല്പത്തിരണ്ടു മാസങ്ങൾ ദാനീയേൽ 7-ലെ ‘ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അർദ്ധകാലവും,’ അഥവാ മൂന്നര വർഷം, അല്ലെങ്കിൽ 1260 ദിവസം തന്നെയാണ്—ആ കാലയളവാണ് പാപ്പാധികാരം ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. മുമ്പുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ കാലഘട്ടം കി.പി. 538-ൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തോടെ ആരംഭിച്ച് 1798-ൽ അവസാനിച്ചു. അന്നാണ് ഫ്രഞ്ച് സൈന്യം പാപ്പാവിനെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയത്; പാപ്പാധികാരത്തിന് അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചു; ഇങ്ങനെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായി: ‘ബന്ധനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ ബന്ധനത്തിലേക്കു പോകും.’”

> “At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.

> “ഈ ഘട്ടത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രതീകം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘ഭൂമിയിൽനിന്നു കയറിവരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ ഞാൻ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനോടു സദൃശമായ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.’ വാക്യം 11. ഈ മൃഗത്തിന്റെ രൂപവും അതിന്റെ ഉദയവിധവും, അത് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ജാതി മുമ്പുള്ള പ്രതീകങ്ങളാൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തെ ഭരിച്ച മഹാസാമ്രാജ്യങ്ങൾ പ്രവാചകനായ ദാനിയേലിന്നു ഇരപിടിയൻമൃഗങ്ങളായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവ ‘ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകൾ മഹാസമുദ്രത്തിന്മേൽ അടിച്ചുകയറുമ്പോൾ’ ഉയർന്നുവന്നു. ദാനിയേൽ 7:2. വെളിപ്പാടു 17-ൽ ഒരു ദൂതൻ വെള്ളങ്ങൾ ‘ജാതികളും പുരുഷാരങ്ങളും ജനങ്ങളും ഭാഷകളും’ ആണെന്നു വിശദീകരിച്ചു. വെളിപ്പാടു 17:15. കാറ്റുകൾ കലഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകളും മഹാസമുദ്രത്തിന്മേൽ അടിച്ചുകയറുന്നതു, രാജ്യങ്ങൾ അധികാരത്തിലെത്തിയ വിജയംകൊണ്ടുള്ള കീഴടക്കലുകളുടെയും വിപ്ലവങ്ങളുടെയും ഭയാനക ദൃശ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.”

> “But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.

> “എന്നാൽ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവരുന്നതായി’ കണ്ടു.” അതിനാൽ ഇങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ജാതി, സ്വയം സ്ഥാപിതമാകുവാൻ മറ്റു ശക്തികളെ തകർത്തുകളയുന്നതിന് പകരം, മുമ്പ് അധിവസിക്കപ്പെടാതിരുന്ന പ്രദേശത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ചു ക്രമേണയും സമാധാനപരമായും വളർന്നുവരേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ വന്നാൽ, അത് പഴയ ലോകത്തിലെ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞും പരസ്പരം പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജാതികളുടെയും ദേശീയതകളുടെയും ഇടയിൽ ഉദ്ഭവിച്ചതാകാൻ കഴിയില്ല—‘ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും’ എന്ന ആ കലുഷിത സമുദ്രത്തിൽ. അത് പാശ്ചാത്യ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ അന്വേഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.

> “പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏത് രാഷ്ട്രമാണ് 1798-ൽ ശക്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നു വരികയും, ബലത്തിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും വാഗ്ദാനം നൽകുകയും, ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നത്? ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയത്തിനും ഇടയില്ല. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളെ നിറവേറ്റുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രം മാത്രം—അത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെയാണ് സംശയാതീതമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉദയവും വളർച്ചയും വിവരിക്കുമ്പോൾ, വിശുദ്ധ എഴുത്തുകാരന്റെ ആശയം, ഏതാണ്ട് അവന്റെ തന്നെ വാക്കുകൾ, പ്രഭാഷകരും ചരിത്രകാരന്മാരും അറിവില്ലാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടു. ആ മൃഗം ‘ഭൂമിയിൽനിന്ന് കയറിവരുന്നതായി’ കാണപ്പെട്ടു; വിവർത്തകരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം, ഇവിടെ ‘കയറിവരുന്നു’ എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്ക് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ‘ഒരു സസ്യത്തെപ്പോലെ വളരുക അല്ലെങ്കിൽ മുളച്ചുയരുക’ എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നാം കണ്ടതുപോലെ, ആ രാഷ്ട്രം മുമ്പ് അധിവസിക്കപ്പെടാത്ത പ്രദേശത്ത് ഉദിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഉദയത്തെ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരൻ, ‘ശൂന്യതയിൽനിന്നുള്ള അവളുടെ അവതരണത്തിന്റെ രഹസ്യം’ എന്നുവിളിക്കുകയും, ‘നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു വിത്തിനെപ്പോലെ നാം ഒരു സാമ്രാജ്യമായി വളർന്നു’ എന്നും പറയുകയും ചെയ്യുന്നു.”—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850-ൽ ഒരു യൂറോപ്യൻ പത്രിക അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ‘ഉദിച്ചുവരികയായിരുന്ന’ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സാമ്രാജ്യം എന്നു വിളിച്ചു; ‘ഭൂമിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയുടെ നടുവിൽ ദിനംപ്രതി തന്റെ ശക്തിയും ഗർവ്വവും വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന’ സാമ്രാജ്യം എന്നും അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചു.”—The Dublin Nation. ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പിൽഗ്രിം സ്ഥാപകരെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രഭാഷണത്തിൽ Edward Everett ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ‘തങ്ങളുടെ അവ്യക്തതകൊണ്ട് അപരിഭ്രാന്തവും, ദൂരസ്ഥതകൊണ്ട് സുരക്ഷിതവും ആയ ഒരു നിർജനസ്ഥലം—അവിടെ Leyden എന്ന ചെറിയ സഭ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വദിക്കാനാകുന്ന ഒരു സ്ഥലം—അവർ അന്വേഷിച്ചിരുന്നതോ? നോക്കുക, സമാധാനപരമായ ജയത്തിലൂടെ, … അവർ ക്രൂശിന്റെ പതാകകൾ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്ന ആ വിപുല പ്രദേശങ്ങളെ!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.

> “‘അതിനും കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.’ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള ആ കൊമ്പുകൾ യുവത്വത്തെയും നിർമലതയെയും സൗമ്യതയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; 1798-ൽ ‘ഉയർന്നുവരുന്നു’ എന്ന് പ്രവാചകനു മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഐക്യനാടുകളുടെ സ്വഭാവത്തെ അവ യഥാർത്ഥമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യം അമേരിക്കയിലേക്കു ഔടി എത്തി രാജാധിപത്യത്തിന്റെ പീഡനത്തിലും പുരോഹിതീയ അസഹിഷ്ണുതയിലും നിന്നു അഭയം തേടിയ ക്രിസ്തീയ പ്രവാസികളിൽ, പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വിശാലമായ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ ഒരു ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് നിർണ്ണയിച്ച അനേകർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ആശയങ്ങൾ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിൽ സ്ഥാനം നേടി; അവിടെ ‘സകല മനുഷ്യരും സമമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്’ എന്നും ‘ജീവൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, സന്തോഷാന്വേഷണം’ എന്നിവയ്ക്കുള്ള അപഹരിക്കാനാവാത്ത അവകാശം അവർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മഹാസത്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ജനവോട്ടിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന പ്രതിനിധികൾ നിയമങ്ങൾ നിർമിക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും വേണമെന്നു വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഭരണഘടന ജനങ്ങൾക്ക് സ്വയംഭരണത്തിനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പുനൽകുന്നു. മതവിശ്വാസസ്വാതന്ത്ര്യവും നല്കപ്പെട്ടു; ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ അനുവാദം ലഭിച്ചു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ തത്വവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ആ രാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തങ്ങളായി. ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് അതിന്റെ ശക്തിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും രഹസ്യം. ക്രൈസ്തവലോകമെമ്പാടുമുള്ള പീഡിതരും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടവരും താൽപര്യത്തോടും പ്രത്യാശയോടും കൂടെ ഈ ദേശത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ അതിന്റെ തീരങ്ങളിലേക്കു അഭയം തേടി എത്തി; ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ശക്തിയേറിയ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ സ്ഥാനത്തേക്കു ഐക്യനാടുകൾ ഉയർന്നു.”

> “But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

> “എന്നാൽ കുഞ്ഞാടിനോടു സാമ്യമുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. അതു തന്റെ മുമ്പിലിരുന്ന ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു; മാരക മുറിവ് സൌഖ്യം പ്രാപിച്ചിരുന്ന ആ ആദ്യ മൃഗത്തെ ഭൂമിയും അതിൽ വസിക്കുന്നവരും ആരാധിക്കേണ്ടതിന്നു കാരണമായി; … ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു, വാളാൽ മുറിവേറ്റിട്ടും ജീവനോടെ നിലനിന്നിരുന്ന മൃഗത്തിനായി ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.’ വെളിപ്പാട് 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”

പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായവും പതിമൂന്നാം അധ്യായവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഡ്രാഗണെയും മൃഗത്തെയും വ്യാജപ്രവാചകനെയും ആണെന്ന് ഈ ഭാഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനാറിലെ ആ മൂന്നു ശക്തികളെയാണ് അവ. ആ മൂന്നു ശക്തികൾക്കും അതേ പ്രവചനചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രത്യേക അധ്യായങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഉണ്ട്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ “അവസാനകാലത്ത്” എന്ന വാക്കുകളാൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അത് 1798 ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് ആ ആറു വാക്യങ്ങൾ പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്തിമ ചലനങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിന്റെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതുവരെയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിച്ച് അവസാന ഏഴ് ബാധകൾക്ക് തുടക്കമിടുന്നതുവരെയും. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ, പാപ്പത്വത്തെ ക്രോധാകുലമാക്കുകയും കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് സംഭവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷിഘോഷത്തിന് തുടക്കമിടുകയും ചെയ്യുന്ന ആ സമയത്തിന്റെ സന്ദേശം “കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ” എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.

കിഴക്കും വടക്കും നിന്നുള്ള സന്ദേശം അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പാണ് അത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നത്. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കപ്പെടലിന്റെ സമയത്ത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം തന്നെയാണ് അത്. ദാനിയേൽ ആ സന്ദേശത്തെ ദ്വിമുഖമായതായി അവതരിപ്പിച്ചു. പാപ്പത്വത്തെ ക്രോധിതമാക്കുന്ന “വടക്ക്” എന്ന സന്ദേശം “വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ” പാപ്പത്വശക്തിയായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്; “കിഴക്ക്” എന്ന സന്ദേശമോ കിഴക്കിന്റെ മക്കളുടെ സന്ദേശമാണ്, അതായത് ഇസ്ലാം. നിശ്ചയമായും അതിന് മറ്റു പ്രധാന അർത്ഥങ്ങളും ഉണ്ട്; എങ്കിലും കിഴക്ക് ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമാണ്, എതിർക്രിസ്തു സത്യമായ വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ വ്യാജാനുകരണവുമാണ്. “വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ അടയാളം” (മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര) സ്വീകരിക്കുന്നതിനെതിരെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം, അമേരിക്കയ്ക്കായി അധർമ്മത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഇസ്ലാം പ്രഹരിക്കുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പും നൽകുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ വേളയിൽ അമേരിക്ക തന്റെ അധർമ്മത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു.

Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിമൂന്നാം അധ്യായം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് തുടർന്ന് അതേ പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്; അതും 1798-ൽ അന്ത്യകാലത്തിന്റെ സമയത്ത് തന്നെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.

> “പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏത് ജാതിയായിരുന്നു 1798-ൽ ശക്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നുവരികയും, ബലത്തിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും വാഗ്ദാനം നൽകുകയും, ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തത്? ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയത്തിനും ഇടയില്ല. ഒരു ജാതി, ഒന്നു മാത്രമേ, ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളോട് ഒത്തുചേരുന്നുള്ളൂ; അത് സംശയരഹിതമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഓഫ് അമേരിക്കയെയാണു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.” The Great Controversy, 440.

The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യം മുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതേ പ്രവാചകചരിത്രമാണ് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനെട്ടാം വാക്യം വരെയും പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ദാനിയേലിലെ ആ വാക്യങ്ങളിൽപ്പോലെതന്നെ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ ഐക്യനാടുകൾ ലോകത്തെ നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ, ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്കിന്റെ കഥ പരീക്ഷണക്കാലത്തിന്റെ സമാപനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ ഉള്ളതുപോലെതന്നെ, ഈ സമയത്തിനായുള്ള സന്ദേശം പതിനാലാം അധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പാപ്പായുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് ദാനിയേലിലെ വാക്യങ്ങൾ വിവരണം ചെയ്യുന്നത്, എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായം ഐക്യനാടുകളുടെ പങ്കിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു എന്ന വ്യത്യാസം ഒഴികെ, ഇരു ഭാഗങ്ങളിലും ഒരേ ഘടന തന്നെയാണ്. ഈ രണ്ട് രേഖകളിലൂടെ, വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായവും അതേ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെന്ന് നാം കാണുന്നു; എന്നാൽ, അവിടെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഹാസർപ്പത്തിന്റെ പങ്കിനാണ് പ്രത്യേകം ഊന്നൽ നൽകുന്നത്; അവരാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ. രേഖമേൽ രേഖയായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ട ഈ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ, പതിനാറാം അധ്യായത്തിൽ ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ പങ്കിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പതിനേഴാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ഏഴ് അന്ത്യബാധകൾ ഒഴിച്ച ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ റോമിലെ വേശ്യയുടെ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാനോടു അറിയിക്കാൻ വരുന്നു എന്നു യോഹന്നാൻ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ വന്നു എന്നോടു സംസാരിച്ചു: “ഇങ്ങോട്ടു വാ; അനേകം വെള്ളങ്ങൾമേൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാവേശ്യയ്ക്കു വരുവാനുള്ള ന്യായവിധി ഞാൻ നിനക്കു കാണിച്ചുതരാം. ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവളോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ അവളുടെ പരസംഗത്തിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ടു മത്തായിരിക്കുന്നു.” വെളിപ്പാട് 17:1, 2.

With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.

മില്ലെറൈറ്റുകൾക്കു സംബന്ധിച്ച് അത് പുറജാതീയ റോമിനെയും പാപ്പാതന്ത്ര റോമിനെയും കുറിച്ചായിരുന്നു; എന്നാൽ അവസാനത്തിൽ അത് ത്രിവിധ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്. പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലും ആ മൂന്ന് ശക്തികളെ അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നതുപോലെ തന്നേ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ സ്ത്രീയെ അവൾ വ്യക്തമായി പാപ്പാതന്ത്രമായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്.

> “The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> വെളിപ്പാട് 17-ലെ “സ്ത്രീ [ബാബേൽ]”യെ “നീലനിറവും ചുവപ്പുനിറവും ധരിച്ചവളായി, പൊന്നും വിലയേറിയ കല്ലുകളും മുത്തുകളും അണിഞ്ഞവളായി, തന്റെ കയ്യിൽ അശുദ്ധികളാലും ജുഗുപ്സാകരങ്ങളാലും നിറഞ്ഞ ഒരു പൊൻപാനപാത്രം പിടിച്ചവളായി; … അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ‘രഹസ്യം, മഹാബാബേൽ, വേശ്യകളുടെ അമ്മ’ എന്നൊരു നാമം എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നതായി” വിവരിക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “ആ സ്ത്രീ വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തത്താലും യേശുവിന്റെ സാക്ഷിമാർയുടെ രക്തത്താലും മത്തയായിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു.” കൂടാതെ ബാബേൽ “ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിൻമേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ആ മഹാനഗരം” ആണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:4–6, 18. ക്രൈസ്തവലോകത്തിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ അനേകം നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിർങ്കുശ ആധിപത്യം നിലനിർത്തിയ ശക്തി റോമാണ്.” The Great Controversy, 382.

So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?

അങ്ങനെ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക ചരിത്രം എപ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു?

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> അങ്ങനെ അവൻ എന്നെ ആത്മാവിൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ ദൈവദൂഷണനാമങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ഏഴ് തലകളും പത്ത് കൊമ്പുകളും ഉള്ളതുമായ ഒരു ചുവപ്പുനിറമുള്ള മൃഗത്തിന്മേൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ആ സ്ത്രീ ധൂമ്രവർണ്ണവും കടുംചുവപ്പുനിറവും ധരിച്ചിരുന്നതും, പൊന്നും വിലയേറിയ കല്ലുകളും മുത്തുകളുംകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും ആയിരുന്നു; അവളുടെ കയ്യിൽ അവളുടെ വ്യഭിചാരത്തിന്റെ മ്ലേച്ഛതകളും അശുദ്ധികളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്വർണ്ണപാനപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു പേർ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു: മർമ്മം, മഹാബാബിലോൻ, വ്യഭിചാരിണികളുടെ മാതാവും ഭൂമിയുടെ മ്ലേച്ഛതകളുടേയും മാതാവും. വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തവും യേശുവിന്റെ രക്തസാക്ഷികളുടെ രക്തവും കുടിച്ചു മത്തരായിരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു; അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അത്യന്തം വിസ്മയത്തോടെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 17:3–6.

In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.

സ്ത്രീയെ കാണേണ്ടതിന്നു യോഹന്നാൻ പ്രവചനാത്മകമായി മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; യോഹന്നാൻ തന്നേ മുമ്പേ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ രണ്ട് സാക്ഷികളോടു ബന്ധപ്പെടുത്തി, പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളായി അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> അങ്ങനെ ആ സ്ത്രീ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഔടി; അവിടെ ദൈവം അവൾക്കായി ഒരുക്കിയ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവിടെ അവർ അവളെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപതും ദിവസം പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു.... ആ സ്ത്രീയ്ക്കു മഹാഗരുഡന്റെ രണ്ടു ചിറകുകൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടു; അവൾ സർപ്പത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് തന്റെ സ്ഥലമായ മരുഭൂമിയിലേക്കു പറന്നുചെന്നു, അവിടെ ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അരകാലവും അവൾ പോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. വെളിപ്പാട് 12:6, 14.

John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.

യോഹന്നാനെ പ്രവചനാത്മകമായി മരുഭൂമിക്കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; എന്നാൽ മൂന്നാം വാക്യവും അതിന് ശേഷമുള്ളതും ആ ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളിൽ യോഹന്നാനെ കൃത്യമായി ഏത് ഘട്ടത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; കാരണം, ആ സ്ത്രീ ഇതിനകം തന്നെ പീഡനത്തിന്റെ രക്തത്തിൽ മത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു, കൂടാതെ അവൾ ഇതിനകം തന്നെ “വേശ്യകളുടെ മാതാവ്” ആയിരുന്നു. യോഹന്നാനെ മരുഭൂമിക്കാലത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്; കാരണം, ആ സ്ത്രീ ഇതിനകം തന്നെ പീഡനത്തിന്റെ രക്തം കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു, കൂടാതെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ഇതിനകം തന്നെ അവളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവന്ന് അവളുടെ പുത്രിമാരായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അവൾ “വേശ്യകളുടെ മാതാവ്” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. അവൾക്കു ഇതിനകം പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ മൃഗത്തെയും വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിൽ വ്യാജപ്രവാചകനെയും പ്രതിനിധീകരിച്ച അതേ പ്രവചനചരിത്രവും അന്നേ ആരംഭിച്ചതുപോലെ.

Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.

മറ്റു രണ്ട് രേഖകളിലേതുപോലെ തന്നേ, പതിനേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുമ്പോൾ, പതിനെട്ടാം അധ്യായം അന്നത്തെ മണിക്കൂറിന്റെ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ത്രിവിധ ഐക്യത്തിലെ ഓരോ ഘടകത്തിനും ഒന്നു വീതം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രവാചക രേഖകൾ. അവയൊക്കെയും 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് കൃപാവസരം അടയുന്നതുവരെയും തുടരുന്ന അതേ ചരിത്രഘടനയിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ ഈ മൂന്നും അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെയാണ് ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.

ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകൾ വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ വിഷയത്തെ വളരെ കൂടുതൽ വിശദമായി പരിചരിക്കുന്നതിനാൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആ അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗൂഢപ്രശ്നത്തിലേക്കാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ കടക്കുന്നത്.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> ജ്ഞാനമുള്ള മനസ്സുള്ളതു ഇതാകുന്നു. ആ ഏഴ് തലകൾ സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്ന ഏഴ് പർവതങ്ങളാകുന്നു. കൂടാതെ ഏഴ് രാജാക്കന്മാരും ഉണ്ട്: അവരിൽ അഞ്ചുപേർ വീണുപോയിരിക്കുന്നു; ഒരുവൻ ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്; മറ്റേവൻ ഇനിയും വന്നിട്ടില്ല; അവൻ വരുമ്പോൾ അല്പകാലം മാത്രമേ നിലനിൽക്കാവൂ. ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തതുമായ മൃഗം—അവൻ തന്നെ എട്ടാമൻ; എന്നിരുന്നാലും അവൻ ആ ഏഴിൽപ്പെട്ടവൻ തന്നേ; അവൻ നാശത്തിലേക്കു പോകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:9–11.

Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”

ദാനീയേൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിനോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് ഈ സ്വർണമസ്തകമാണ്.”

> And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.

> മനുഷ്യപുത്രന്മാർ വസിക്കുന്ന ഏതു സ്ഥലത്തും, വയലിലെ മൃഗങ്ങളെയും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളെയും അവൻ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരൊക്കെയുംമേൽ നിന്നെ അധിപതിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. നീയത്രേ ഈ സ്വർണ്ണശിരസ്. ദാനീയേൽ 2:38.

Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”

ദാനിയേലും നെബൂഖദ്‌നേസറിനോടു പറഞ്ഞു: “രാജാവേ, നീ രാജാധിരാജൻ ആകുന്നു.”

> Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.

> രാജാവേ, നീ രാജാധിരാജാവാകുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവം നിനക്കു രാജ്യം, ശക്തി, ബലം, മഹത്വം എന്നിവ തന്നിരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ 2:37.

Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.

നെബൂഖദ്‌നേസർ “തല” ആയിരുന്നു; അവൻ ഒരു രാജാവുമായിരുന്നു; പ്രതിമയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രാജത്വങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിനെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചതിനാൽ, അവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവുമായിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ സ്വർണ്ണത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രാജാവായിരുന്നു; പ്രതിമയിലെ മറ്റു ലോഹങ്ങൾ മറ്റുരാജ്യങ്ങളെയും രാജാക്കന്മാരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുമായിരുന്നു; എങ്കിലും നെബൂഖദ്‌നേസർ ആദ്യം ആയിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് അവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നാം പരിഗണിക്കാത്ത മറ്റൊരു തലത്തിൽ, ബാബിലോൻ രാജ്യം യഥാർത്ഥ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായ ക്രിസ്തുവിനെ കപടമായി അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.

രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷത്തെ പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള (ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ഏഴു കാലങ്ങൾ) യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, രാജാക്കന്മാരെ തലകളായി യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നു.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

> സിറിയയുടെ തല ദമസ്‌കൊസ് ആകുന്നു; ദമസ്‌കൊസിന്റെ തല രെസീൻ ആകുന്നു; അറുപത്തഞ്ചു വർഷത്തിനകം എഫ്രയീം ഒരു ജനമല്ലാതാകേണ്ടതിന്നു തകർന്നുപോകും. എഫ്രയീമിന്റെ തല ശമര്യ ആകുന്നു; ശമര്യയുടെ തല രെമല്യാവിന്റെ മകൻ ആകുന്നു. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല എന്നതു നിശ്ചയം. യെശയ്യാവു 7:7, 8.

Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.

യേശയ്യാ വെറും സമാര്യയുടെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്നും യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്നും വിരുദ്ധമായ രണ്ട് രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറി ഇരുപത് വർഷകാലഘട്ടങ്ങൾക്കുള്ള ആരംഭബിന്ദുവിനെ മാത്രം നിർദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരു ജാതിയുടെ തലസ്ഥാനം അതിന്റെ തല ആണെന്നും, തലസ്ഥാനനഗരത്തിന്റെ തല രാജാവാണെന്നും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളെയും അദ്ദേഹം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. “തല” എന്നത് ഒരു രാജാവും ഒരു രാജ്യവും ആകുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ, ദാനീയേലിൽ ഉള്ളതുപോലെ തന്നെയുള്ള അതേ പ്രവചനരേഖ വീണ്ടും എടുത്തുപറയപ്പെടുന്നു.

Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.

അതുകൊണ്ട്, യോഹന്നാനെ 1798-ലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഏഴ് “തലകൾ” ഉണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഗൂഢപ്രശ്നം അവന്റെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവിടെ ഏഴ് രാജ്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. തുടർന്ന്, ആ തലകളിലോ രാജ്യങ്ങളിലോ അഞ്ചെണ്ണം വീണുപോയതായി അവനോട് അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. 1798-ൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യം അതിന് ഒടുവിൽ സൌഖ്യമാകുന്ന ഒരു മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചതിനാൽ അന്നേ വീണുപോയിരുന്നു.

John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.

അവസാനകാലത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ 1798-ൽ നിലകൊള്ളുന്ന യോഹന്നാനോടു, തലകളിൽ ഒന്ന് “ഉണ്ടു” എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; അതിനാൽ യോഹന്നാനെ പ്രവചനാത്മകമായി 1798-ലേക്കു കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ, അന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ്; കൂടാതെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം 1798-നു ശേഷമുള്ള ഭാവിയിലാണെന്നും, കാരണം അത് ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്നും, അവനോടു കൂടുതൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടു. 1798-നു ശേഷം ഭാവിയിലായിരുന്ന ആ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം, പത്തു രാജാക്കന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളിപ്പാട് പതിനേഴിന്റെ വിഷയമായിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്. എന്നാൽ ഏഴിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എട്ടാമത്തേതും ഉണ്ടു. റോം എപ്പോഴും എട്ടാമത്തേതായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ഏഴിൽ ഒന്നായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.

പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ ഉള്ളടക്കത്തെക്കുറിച്ച് പറയാനുള്ളത് വളരെ കൂടുതലുണ്ട്; എന്നാൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളെ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവയായി, നാം വെറും തിരിച്ചറിയുന്നതു മാത്രമാണ്—നാല് രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ധാരണ വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുന്നു എന്ന് കാണുന്നതിനായി.

We will address this in the next article.

ഇതിനെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ പരിഗണിക്കും.

Back to Articles