Article

# യോവേൽ പുസ്തകവും ലാവൊദിക്യയിലെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - നമ്പർ രണ്ട്

സംഖ്യ രണ്ട്

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word

> പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിനത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ അന്നത്തെക്കാൾ പോലും അധിക ശക്തിയോടെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തേക്കാണ് ഞാൻ ഗൗരവമേറിയ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി കാത്തിരിക്കുന്നത്. യോഹന്നാൻ പറയുന്നു: ‘മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; അവന്നു മഹത്തായ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമി പ്രകാശിച്ചു.’ പിന്നെ, പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലത്ത് ഉണ്ടായതുപോലെ, സത്യം ജനങ്ങളോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നതു അവർ കേൾക്കും, ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ.

> “അവനെ സേവിക്കണമെന്നു ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഓരോ ആത്മാവിലും ദൈവം പുതിയ ജീവൻ ഊതിച്ചൊലിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയും; യാഗപീഠത്തിൽ നിന്നുള്ള ജ്വലിക്കുന്ന കരിയാൽ അധരങ്ങളെ സ്പർശിച്ചു, അവയെ അവന്റെ സ്തുതിയിൽ വാക്ചാതുര്യമുള്ളവയാക്കുവാനും കഴിയും. ദൈവവചനത്തിലെ അത്ഭുതകരമായ സത്യങ്ങളെ പ്രസ്താവിക്കേണ്ട ശക്തിയാൽ ആയിരക്കണക്കിന് ശബ്ദങ്ങൾ നിറഞ്ഞുപോകും. തടവുള്ള നാവു അഴിയുകയും, ഭീരുവായവർ സത്യത്തിനുവേണ്ടി ധൈര്യത്തോടെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടതിനായി ശക്തരാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ചൊരിയപ്പെടേണ്ട സമയത്ത് പിന്നാക്കമഴയിൽ പങ്കാളികളാകേണ്ടതിന്നു, കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ സകല മലിനതകളിൽ നിന്നുമുള്ള ആത്മമന്ദിരശുദ്ധിക്കായി സഹായിക്കയും, അവനോടു അത്തരം അടുത്ത ബന്ധം നിലനിർത്തുവാൻ അവരെ അനുഗ്രഹിക്കയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ.” Review and Herald, July 20, 1886.

കർത്താവിന്റെ പെരുന്നാളായി പെന്തെക്കൊസ്തിനെ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ പസ്‌കാ, പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാൾ, ആദ്യഫലാർപ്പണം, ആഴ്ചകളുടെ പെരുന്നാൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചുകാണാൻ കഴിയുകയില്ല. പെന്തെക്കൊസ്ത് ഒരു നിശ്ചിത സമയബിന്ദുവായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഒരു കാലഘട്ടവും ആകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ “പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലം” എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ആ കാലഘട്ടം ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം, സംസ്‌കാരം, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു. തന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് ശേഷം ക്രിസ്തു വ്യക്തിപരമായ ഉപദേശത്തിന്റെ നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു; അതിന് പിന്നാലെ മുകളിലെ മുറിയിൽ ഐക്യം സാഫല്യമായ പത്ത് ദിവസങ്ങൾ വന്നു. 9/11, ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമം, ഒരു നിശ്ചിത സമയബിന്ദുവായി, പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; 9/11-ൽ ആരംഭിച്ച ഒരു കാലഘട്ടം മുൻപോടുകൂടിയിരിക്കുന്ന ഒരു സമയബിന്ദു. 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ “പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലം” ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

“അഗ്നിയുടെ നാവുകൾ” എന്ന അത്ഭുതകരമായ പ്രതിഭാസം മദ്യപാനമൂലമുള്ള ഭ്രാന്തല്ല, സന്ദേശത്തിനെതിരെ ഒരു വിവാദം ഉയർത്തപ്പെട്ടതിനാൽ അത് യോവേൽപുസ്തകത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാകുന്നു എന്നു പത്രോസ് വിശദീകരിച്ചു. “നാവുകൾ” ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ അവതരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അഗ്നി പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പെന്തെക്കോസ്തിലെ സന്ദേശം ദൈവത്വവും (“ദൈവം ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയാകുന്നു”) നാവിന്റെ മനുഷ്യത്വവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്ന ഒരു സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പിന്നമഴയുടെ കാലത്ത് പത്രോസ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നേ, വാക്കുതർക്കം ചെയ്യുന്ന യെഹൂദന്മാർ പിന്നമഴ പെയ്യുന്ന അതേ സമയത്ത് തന്നെ മറികടക്കപ്പെടുന്ന മുൻനിയമജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

> അവരൊക്കെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞു, ആത്മാവ് അവർക്കു ഉച്ചരിപ്പാൻ നൽകിയതുപോലെ അന്യഭാഷകളിൽ സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അന്നു യെരൂശലേമിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിനുകീഴിലുള്ള സകല ജാതികളിൽ നിന്നുമുള്ള ഭക്തിയുള്ള യെഹൂദന്മാർ പാർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ സംഭവം പരന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ പുരുഷാരം ഒരുമിച്ചുകൂടി; അവരിൽ ഓരോരുത്തനും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ അവർ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടതിനാൽ അവർ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. എല്ലാവരും അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടും തമ്മിൽ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: നോക്കൂ, സംസാരിക്കുന്ന ഇവരൊക്കെയും ഗലീലിയക്കാർ അല്ലയോ? എന്നാൽ നാം ഓരോരുത്തനും ജനിച്ചുവളർന്ന നമ്മുടെ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ ഇവർ സംസാരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ കേൾക്കുന്നു? പാർഥ്യരും മേദ്യരും ഏലാമ്യരും, മെസൊപ്പൊത്താമ്യയിൽ പാർക്കുന്നവരും, യെഹൂദ്യയിലും കപ്പദോക്ക്യയിലും, പൊന്തൊസിലും ആസ്യയിലും, ഫ്രൂഗ്യയിലും പംഫുല്യയിലും, ഈജിപ്തിലും കുരേനെയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള ലിബ്യാഭാഗങ്ങളിലുമുള്ളവരും, റോമിൽ നിന്നുള്ള സന്ദർശകരും, യെഹൂദന്മാരും യെഹൂദമതത്തിൽ ചേർന്നവരും, ക്രീത്യരും അറേബ്യരും—നമ്മുടെ ഭാഷകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വമുള്ള പ്രവൃത്തികൾ അവർ സംസാരിക്കുന്നതു നാം കേൾക്കുന്നു. എല്ലാവരും വിസ്മയിച്ചും സംശയത്തിലായി തമ്മിൽ തമ്മിൽ ചോദിച്ചു: ഇതിന്റെ അർത്ഥം എന്ത്? മറ്റുചിലർ പരിഹസിച്ച് പറഞ്ഞു: ഇവർ പുതുവീഞ്ഞ് കുടിച്ച് മത്തരായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പത്രൊസ് പതിനൊന്നുപേരോടുകൂടെ നിന്നുകൊണ്ട് ശബ്ദം ഉയർത്തി അവരോടു പറഞ്ഞു: യെഹൂദ്യാപുരുഷന്മാരേ, യെരൂശലേമിൽ പാർക്കുന്ന ഏവരുമേ, ഇത് നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതാകുന്നു; എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾപ്പിൻ. നിങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതുപോലെ ഇവർ മത്തരായിരിക്കുന്നില്ല; ഇപ്പോൾ ദിവസത്തിന്റെ മൂന്നാം മണിയത്രേ. പ്രവൃത്തികൾ 2:4–15.

പത്രോസ് പെന്തെക്കൊസ്തിനെ യോവേൽ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ നിറവേറലായി വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. “ആകാശത്തിൻ കീഴിലുള്ള സകല ജാതികളിൽ നിന്നുമുള്ളവർ” എന്നായിരുന്നു ആ ഭാഗത്തിൽ പ്രേക്ഷകർ വന്നതായി പ്രസ്താവിക്കുന്നതിനാൽ, സമസ്ത ലോകവും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവൻ ഇത് പ്രവാചകപരമായി ചെയ്യുന്നു. 9/11-ൽ ഭൂമി ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിതമായി; പിന്നെയും ഞായറാഴ്ചാ നിയമകാലത്ത്, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ സമസ്ത ലോകത്തിനുമുമ്പാകെ ഒരു കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വം അവർ സമ്പൂർണ്ണമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കും. പെന്തെക്കൊസ്തുകാലഘട്ടം 9/11-ൽ ആരംഭിച്ചു, അത് ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

> “നമ്മിൽ ഒരാളും തന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഒരു കളങ്കമോ മലിനതയോ നിലനിൽക്കുന്നിരിക്കെ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ഒരിക്കലും പ്രാപിക്കുകയില്ല. നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ പരിഹരിക്കുകയും, ആത്മാവിന്റെ ആലയത്തെ സകല അശുദ്ധികളിൽ നിന്നുമെല്ലാം ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തമായി നമുക്കു വിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ, പെന്തെക്കൊസ്ത് നാളിൽ ശിഷ്യന്മാരുടെ മേൽ ആദ്യമഴ പെയ്തതുപോലെ, അന്ത്യമഴയും നമ്മുടെ മേൽ പെയ്യും.”

> “നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങളിൽ നാം അത്യന്തം എളുപ്പത്തിൽ തൃപ്തരാകുന്നു. നാം സമ്പന്നരായി, സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചവരായി അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാം ‘ദൗർഭാഗ്യകരരും, ദയനീയരുമും, ദരിദ്രരുമും, അന്ധരുമും, നഗ്നരുമാണ്’ എന്നു അറിയുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ സത്യസാക്ഷിയുടെ ഉപദേശം ചെവിക്കൊള്ളേണ്ട സമയമാണ്: ‘നീ സമ്പന്നനാകേണ്ടതിന്നു അഗ്നിയിൽ ശോധനചെയ്ത പൊന്നു എന്നിൽനിന്നു വാങ്ങുക; നീ വസ്ത്രം ധരിക്കേണ്ടതിന്നും നിന്റെ നഗ്നതയുടെ ലജ്ജ വെളിപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും വെള്ളവസ്ത്രം വാങ്ങുക; നീ കാണേണ്ടതിന്നു നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുമരുന്ന് പുരട്ടുക.’ …”

> “ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് നാം നമ്മെയും നമ്മുടെ മക്കളെയും ലോകത്തിന്റെ കലങ്കത്തിൽനിന്ന് അകലെയാക്കി സൂക്ഷിക്കേണ്ടത്. ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് നാം നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ അവയെ വെളുപ്പിക്കേണ്ടത്. ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് നാം അഹങ്കാരത്തെയും വികാരവശതയെയും ആത്മീയ മന്ദതയെയും ജയിക്കേണ്ടത്. ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് നാം ഉണർന്ന് സ്വഭാവത്തിന്റെ സമമിതിക്കായി ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ പ്രയത്‌നം ചെയ്യേണ്ടത്. ‘ഇന്ന് നിങ്ങൾ അവന്റെ സ്വരം കേൾക്കുമെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ കഠിനമാക്കരുത്.’ നാം അത്യന്തം പരീക്ഷാകരമായ ഒരു നിലയിലാണ്, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിനായി കാത്തും ജാഗരിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ലോകം അന്ധകാരത്തിലാണു. ‘എന്നാൽ സഹോദരന്മാരേ,’ എന്നു പൗലൊസ് പറയുന്നു, ‘ആ ദിവസം കള്ളനെപ്പോലെ നിങ്ങളെ പിടികൂടേണ്ടതിന്നു നിങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിലല്ല.’ കാത്തിരിക്കുന്നതും ആകാംക്ഷയോടെ മോഹിക്കുന്നതുമായ ആത്മാവിനുവേണ്ടി അന്ധകാരത്തിൽനിന്ന് വെളിച്ചവും ദുഃഖത്തിൽനിന്ന് സന്തോഷവും ക്ഷീണത്തിൽനിന്ന് വിശ്രമവും ഉളവാക്കുന്നതു ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥിരമായ ഉദ്ദേശ്യമാകുന്നു.”

> “സഹോദരന്മാരേ, തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ ഈ മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയിൽ നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ലോകത്തോടു ചേരുന്നവർ ലോകീയ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായി തങ്ങളെത്തന്നെ ഒരുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്വയത്തിൽ അവിശ്വാസമുള്ളവരും ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളെ താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സത്യത്തിന് അനുസരണമൂലം തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരുമായവർ സ്വർഗീയ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ നെറ്റികളിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായി തങ്ങളെത്തന്നെ ഒരുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കല്പന പുറപ്പെടുകയും ആ അടയാളം പതിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, അവരുടെ സ്വഭാവം നിത്യത്തേക്കും ശുദ്ധവും കളങ്കമില്ലാത്തതുമായിരിക്കും.

> “ഇപ്പോൾ ഒരുക്കപ്പെടാനുള്ള സമയമാണ്. അശുദ്ധനായ പുരുഷന്റെയോ സ്ത്രീയുടെയോ നെറ്റിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ഒരിക്കലും വെക്കപ്പെടുകയില്ല. ആകാംക്ഷാഭരിതനും ലോകസ്നേഹിയുമായ പുരുഷന്റെയോ സ്ത്രീയുടെയോ നെറ്റിയിൽ അതു ഒരിക്കലും വെക്കപ്പെടുകയില്ല. വ്യാജനാവുകളോ വഞ്ചകഹൃദയങ്ങളോ ഉള്ള പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും നെറ്റിയിൽ അതു ഒരിക്കലും വെക്കപ്പെടുകയില്ല. മുദ്ര ലഭിക്കുന്ന എല്ലാവരും ദൈവസന്നിധിയിൽ കളങ്കമില്ലാത്തവരായിരിക്കണം—സ്വർഗ്ഗത്തിനുള്ള അഭ്യർഥികൾ. മുന്നോട്ടു പോകുവിൻ, എന്റെ സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും. ഈ സമയത്ത് ഈ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചുരുക്കമായിട്ടേ എഴുതാൻ കഴിയൂ; ഒരുക്കത്തിന്റെ അനിവാര്യതയിലേക്കു നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നതുമാത്രമാണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്. ഇപ്പോഴുള്ള ഈ ഘട്ടത്തിന്റെ ഭയാനകഗംഭീരത നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു, തിരുവെഴുത്തുകളെ നിങ്ങൾ തന്നേ അന്വേഷിച്ചുനോക്കുവിൻ.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ഇവിടെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പെന്തെക്കൊസ്തിനെ ഒരു നിശ്ചിത കാലബിന്ദുവായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അത് ഐക്യനാടുകളിലെ സൺഡേ നിയമത്തോടു — “ആജ്ഞ പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തോടു” — ഒത്തുചേരുന്നതായി അവൾ കാണിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അവൾ സൺഡേ നിയമത്തെയും പെന്തെക്കൊസ്തിനെയും ഒരു കാലബിന്ദുവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോഴും, തയ്യാറെടുപ്പിനായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന അവളുടെ സന്ദേശം, പെന്തെക്കൊസ്തുകാലത്താൽ മുൻരൂപംകൊള്ളുന്ന, സൺഡേ നിയമത്തിനു മുമ്പുള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. സൺഡേ നിയമം ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിന്റെ പരീക്ഷയാണ്; 9/11 മുതൽ സൺഡേ നിയമംവരെ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതീകാത്മകമായ “കർത്താവിന്റെ ഒരുക്കത്തിന്റെ ദിവസം” എന്നു തിരിച്ചറിയാം. പരീക്ഷയ്ക്ക് മുമ്പ് ഒരുക്കം ഉണ്ടായിരിക്കും.

“പിന്നീടുള്ള മഴ” നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്മേൽ “പെന്തെക്കൊസ്തുദിവസത്തിൽ ആദിമഴ ശിഷ്യന്മാരുടെമേൽ പെയ്തതുപോലെ” പെയ്യും. പെന്തെക്കൊസ്തുകാലമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടം, ക്രിസ്തു തന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിൽ നിന്നു മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ, ഒരു തളിക്കലോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു.

> ഇതു പറഞ്ഞ ശേഷം അവൻ അവരുടെ മേൽ ശ്വസിച്ചു, അവരോടു അരുളിച്ചെയ്തു: പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിപ്പിൻ. യോഹന്നാൻ 20:22.

അവന്റെ ശ്വാസം പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ വഹിക്കുന്നു; ശ്വാസമാണ് വചനശബ്ദം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. യേശു വചനമാണ്; അവന്റെ വചനത്തിന്റെ പകർച്ചയിലൂടെ അവന്റെ ശ്വാസം പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ വഹിക്കുന്നു. ആദാമിന്റെ ശരീരത്തിന് ജീവൻ നൽകിയതും ശ്വാസമാണ്; മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ എസെക്കീയേലിന്റെ സൈന്യത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നതും ശ്വാസമാണ്.

> “ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെമേൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ഊതിക്കൊടുക്കുകയും അവർക്കു തന്റെ സമാധാനം നല്കുകയും ചെയ്ത പ്രവൃത്തി, പെന്തെക്കൊസ്ത് നാളിൽ നല്കപ്പെടാനിരുന്ന സമൃദ്ധമായ മഴയ്ക്കുമുമ്പിലെ ഏതാനും തുള്ളികൾപോലെയായിരുന്നു.” പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവ്, വാല്യം 3, 243.

പെന്തെക്കോസ്തുകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ “ശ്വാസം” ശിഷ്യന്മാർക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പകർന്നു; എങ്കിലും ചിലർ സംശയിച്ചു.

> എന്നാൽ പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ, ദിദുമൊസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട തോമാസ് യേശു വന്നപ്പോൾ അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് മറ്റുശിഷ്യന്മാർ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: അവന്റെ കൈകളിൽ ആണികളുടെ പാടു ഞാൻ കാണാതെ, ആ ആണികളുടെ പാടിൽ എന്റെ വിരൽ ഇടാതെ, എന്റെ കൈ അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ കുത്തിക്കയറ്റാതെ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കയില്ല. യോഹന്നാൻ 2:24, 25.

പെന്തെക്കോസ്തുകാലം “പരിശോധനയുടെ” ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കമിട്ടു; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശ്വാസത്തോടും തോമാസിന്റെ സംശയവിവാദത്തോടും കൂടി ആരംഭിച്ചു. ആരംഭത്തിലെ തോമാസിന്റെ വിവാദം, പെന്തെക്കോസ്തുകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ യെഹൂദന്മാരുടെ വിവാദത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. ആരംഭത്തിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ വചനവും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും ശിഷ്യന്മാർക്കു പകർന്നു; പെന്തെക്കോസ്തുകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ശിഷ്യന്മാർ ലോകത്തേക്കു വചനവും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും പകർന്നു.

എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ താൻ ഇപ്പോൾ തന്നേ നിർവഹിച്ച അതേ പ്രവൃത്തിക്കു, ക്രിസ്തു ശിഷ്യന്മാരുടെമേൽ ശ്വാസം ഊതിയപ്പോൾ നിർവഹിച്ച പ്രവൃത്തി രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു.

> അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു: അവർ തമ്മിൽ സംവദിക്കുകയും ചർച്ച ചെയ്യുകയും കൊണ്ടിരിക്കെ, യേശു തന്നേ അടുത്തുവന്നു അവരോടുകൂടെ നടന്നു. എന്നാൽ അവനെ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ കണ്ണുകൾ തടയപ്പെട്ടിരുന്നു. …

> അപ്പോൾ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: അജ്ഞന്മാരേ, പ്രവാചകന്മാർ പ്രസ്താവിച്ച സകലവും വിശ്വസിപ്പാൻ ഹൃദയത്തിൽ മന്ദന്മാരേ, ക്രിസ്തു ഈ കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു തന്റെ മഹത്വത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതല്ലയോ? അങ്ങനെ മോശെയിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് സകല പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും, എല്ലാ തിരുവെഴുത്തുകളിലും തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ അവൻ അവർക്കു വിശദീകരിച്ചു. അവർ പോകുന്ന ഗ്രാമത്തോടടുത്തപ്പോൾ, അവൻ ഇനിയും അപ്പുറം പോകുമെന്നോണം നടിച്ചു. എന്നാൽ അവർ അവനെ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കേണമേ; കാരണം സന്ധ്യാസമയം അടുക്കുന്നു, പകൽ വളരെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ അവരോടുകൂടെ പാർക്കുവാൻ അകത്തു ചെന്നു. പിന്നെ അവൻ അവരോടുകൂടെ ഭക്ഷണത്തിന് ഇരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പം എടുത്തു അനുഗ്രഹിച്ചു, പൊട്ടിച്ചു, അവർക്കു കൊടുത്തു. അപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, അവർ അവനെ അറിഞ്ഞു; അവൻ അവരുടെ കാഴ്ചയിൽനിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: വഴിയിൽ അവൻ ഞങ്ങളോടു സംസാരിക്കുമ്പോഴും, തിരുവെഴുത്തുകൾ ഞങ്ങൾക്കു തുറന്നുകൊടുക്കുമ്പോഴും, നമ്മുടെ ഹൃദയം നമ്മിൽ ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നില്ലയോ? ലൂക്കാ 24:15, 16, 25–32.

എമ്മാവൂസിൽ യേശു “ഭക്ഷണത്തിന്നിരിക്കെ” ഇരുന്നതുപോലെ, അതിന് ശേഷം അവൻ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും ഭക്ഷണം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന്, പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശ്വാസത്താലും ഭക്ഷണത്താലും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആരംഭത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗത്തിനും സംശയിക്കുന്ന മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തിനും ഇടയിൽ ഒരു വിവാദം ഉളവാക്കുന്നു. ഭക്ഷണം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ച, തിരുവെഴുത്തുകളുടെ തുറക്കൽ—ഇവയെല്ലാം ക്രിസ്തു തന്റെ ഉപദേശം “മോശെയും സകല പ്രവാചകന്മാരും” കൊണ്ടാണ് ആരംഭിച്ചതെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശം, മോശെയുടെ പ്രവാചക രേഖ എടുത്ത് അതിനെ സകല പ്രവാചകന്മാരുടെയും രേഖകളോടു നിരപ്പാക്കി, ഇവിടെ അല്പവും അവിടെ അല്പവുമായി, പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെട്ടു.

9/11-ന് യെഹെസ്‌കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളിന്മേൽ നാലു കാറ്റുകളുടെ ശ്വാസം വീശി. ആ സമയത്ത്, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നു ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ ദൂതനാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ശിഷ്യന്മാർ പെന്തെക്കൊസ്തുകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഭക്ഷിച്ചതുപോലെ ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു സന്ദേശവുമായി ഇറങ്ങി വന്നു. തോമാസ് വിശ്വസിക്കാൻ കാണിച്ച മനസ്സില്ലായ്മ, സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു കുലുക്കം അടയാളപ്പെടുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

9/11-ന് ട്വിൻ ടവേഴ്സ് വീണതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ജാതികളെ “ഭയങ്കരമായി കുലുക്കുവാൻ” കർത്താവ് എഴുന്നേറ്റുവെന്നു നമുക്കു അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു “കുലുക്കം” സത്യസന്ദേശത്തിനെതിരെ പോരാടുന്നവരാൽ സിദ്ധിക്കപ്പെടുന്നതാണെന്നത് ഓർക്കേണ്ടത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. ബാഹ്യമായ “കുലുക്കങ്ങൾ” ഉണ്ടെങ്കിലും, സഭയുടെ ഉള്ളിലുള്ള ആന്തരിക കുലുക്കങ്ങൾ ഒരു സന്ദേശം അവതരിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണു സംഭവിക്കുന്നത്.

> ഞാൻ കണ്ട കുലുക്കത്തിന്റെ അർത്ഥം ഞാൻ ചോദിച്ചു; അപ്പോൾ ലയൊദിക്യരോടു സത്യസാക്ഷി നൽകിയ ആലോചനയാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട നേരായ സാക്ഷ്യമാണ് അതിന് കാരണം ആകുമെന്ന് എനിക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കപ്പെട്ടു. ഇത് അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്റെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയും, അവനെ മാനദണ്ഡം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനും നേരായ സത്യം പ്രവഹിപ്പിക്കാനും നയിക്കുകയും ചെയ്യും. ചിലർ ഈ നേരായ സാക്ഷ്യം സഹിക്കയില്ല. അവർ അതിനെതിരെ എഴുന്നേൽക്കും; ഇതാണ് ദൈവജനത്തിൽ ഒരു കുലുക്കത്തിന് കാരണമാകുക.

> “സത്യസാക്ഷിയുടെ സാക്ഷ്യം പകുതിപോലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. സഭയുടെ വിധി ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ഗൗരവമുള്ള സാക്ഷ്യം, പൂർണ്ണമായും അവഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, ലഘുവായി നിരൂപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സാക്ഷ്യം ആഴത്തിലുള്ള മാനസാന്തരത്തെ ജനിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്; അതിനെ സത്യമായി സ്വീകരിക്കുന്ന എല്ലാവരും അതിനെ അനുസരിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” Early Writings, 271.

ലാവൊദിക്ക്യർക്കുള്ള സന്ദേശത്തിന്റെ അവതരണത്തെ എതിർക്കുന്നവരാൽ തന്നെയാണ് ആന്തരികമായ “കുലുക്കം” ഉണ്ടാകുന്നത്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് 1888-ൽ ജോൺസിന്റെയും വാഗ്ഗണറിന്റെയും സന്ദേശത്തെ ലാവൊദിക്ക്യർക്കുള്ള സന്ദേശമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

> “എ. ടി. ജോൺസും ഇ. ജെ. വാഗ്‌നറും നമുക്കു നൽകിയ സന്ദേശം ലാവൊദിക്ക്യസഭയ്ക്കു ദൈവം നൽകിയ സന്ദേശമാണ്; സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും എന്നിട്ടും ദൈവം നൽകിയ കിരണങ്ങളെ മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും അയ്യോ.” The 1888 Materials, 1053.

ലവൊദിക്യാ സന്ദേശത്തോടുള്ള പ്രതിരോധം ഒരു കുലുക്കം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; സഹോദരി വൈറ്റ് 1888-ലെ സന്ദേശത്തെ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കവുമായി ഒത്തുനിർത്തുന്നു.

> “മുമ്പേ മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളെ വിട്ടുകൊടുക്കാനും, ഈ സത്യം സ്വീകരിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്ന അനാസക്തിയായിരുന്നു, മിന്നിയാപൊളിസിൽ സഹോദരന്മാരായ വാഗ്ഗണറും ജോൺസും മുഖാന്തരം ലഭിച്ച കർത്താവിന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരെ പ്രകടമായ പ്രതിരോധത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ആ പ്രതിരോധത്തെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്, ദൈവം നമ്മുടെ ജനങ്ങൾക്ക് നൽകുവാൻ അത്യന്തം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രത്യേക ശക്തിയെ, വലിയൊരു പരിധിവരെ, നമ്മുടെ ജനങ്ങളിൽ നിന്നു അകറ്റിക്കളയുന്നതിൽ സാത്താൻ വിജയിച്ചു. പെന്തെക്കൊസ്തുനാളിനുശേഷം അപ്പൊസ്തലന്മാർ പ്രസംഗിച്ചതുപോലെ സത്യം ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നതിൽ അവർക്കു സ്വന്തമായിരിക്കാമായിരുന്ന ആ കാര്യക്ഷമത കൈവരിക്കുന്നത് ശത്രു അവരിൽ നിന്നു തടഞ്ഞു. തന്റെ മഹത്വത്താൽ സകല ഭൂമിയെയും പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്ന വെളിച്ചം പ്രതിരോധിക്കപ്പെട്ടു; നമ്മുടെ സ്വന്തം സഹോദരന്മാരുടെ പ്രവർത്തനത്താൽ അതു ലോകത്തിൽ നിന്നു വലിയൊരു പരിധിവരെ അകറ്റിവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” Selected Messages, book 1, 235.

പെന്തെക്കോസ്തുകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തോമ്മാസിന്റെ സംശയം, പെന്തെക്കോസ്തുദിനത്തിൽ എത്തിയ സന്ദേശത്തിനെതിരായ കലാപത്തെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചതുപോലെ, 1888-ൽ ജോൺസും വാഗണറും അവതരിപ്പിച്ച ലവോദിക്ക്യസഭയിലേക്കുള്ള സന്ദേശത്തിനെതിരെ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്വക്കാർ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് എതിർത്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ കുലുക്കത്തെയും പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. 1888-ൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഇറങ്ങി വന്നു; എന്നാൽ മുൻകൂട്ടി രൂപപ്പെട്ടിരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ ആ നേതാക്കൾ വിസമ്മതിച്ചതിനാൽ, കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലാപം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. തോമ്മാസ്, പെന്തെക്കോസ്തുകാലത്തിലെ യെഹൂദന്മാർ, മോശെയുടെ കാലത്തെ കോരഹിന്റെ കലാപം, 1888-ലെ കലാപം—ഇവയെല്ലാം യോവേലിന്റെ പ്രകാരം ഒരു കാഹളം ഊതപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന 9/11-നെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം, ആ കാഹളം ദൈവജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുവാനാണ് ഊതപ്പെട്ടത്; അങ്ങനെ അത് 1888-നെയും ലവോദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള സന്ദേശത്തെയും പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. “പഴയ പാതകളിലേക്കു” മടങ്ങിവരുവാൻ കാഹളം ഊതുന്ന യിരെമ്യാവിന്റെ കാവൽക്കാരൻ, തന്റെ ശബ്ദത്തെ കാഹളമെന്നപോലെ ഉയർത്തുന്ന യെശയ്യാവിനോടു യോജിക്കുന്നു. യിരെമ്യാവിന്റെ കാവൽക്കാർ, തന്റെ ചരിത്രത്തിലെ വാദപ്രതിവാദത്തിൽ തന്റെ നിലപാട് എന്തായിരിക്കും എന്നു ചോദിക്കുന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ കാവൽക്കാരാണ്.

> ഞാൻ എന്റെ കാവലിടത്ത് നിലകൊള്ളും; ഗോപുരത്തിന്മേൽ എന്നെ സ്ഥാപിക്കും; അവൻ എന്നോടു എന്തു അരുളിച്ചെയ്യുമെന്നു കാണുവാൻ ഞാൻ കാത്തുനോക്കും; എന്നെ ശാസിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്തു മറുപടി പറയും എന്നും നിരീക്ഷിക്കും. ഹബക്കൂക്ക് 2:1.

“reproved” എന്ന പദത്തിന് “ശാസിച്ചു അല്ലെങ്കിൽ വാദിച്ചു” എന്നർത്ഥമുണ്ട്; അതിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കാരണം അടുത്ത വാക്യം അതിന് ഒരു ഉത്തരം നൽകുന്നു.

> അപ്പോൾ യഹോവ എന്നോടു ഉത്തരമായി അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതി പലകകളിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുക; അതു വായിക്കുന്നവൻ ഓടേണ്ടതിന്നു. ഹബക്കൂക്ക് 2:2.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ആരംഭിച്ച “വിവാദം” അഥവാ കുലുക്കം, വില്യം മില്ലറിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചന വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളുടെയും സന്ദേശം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരോടുള്ള വിരോധത്തിലായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ആ വിവാദം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണത്തോടെ ആരംഭിച്ചു; അന്ന് “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയല്ലാത്ത” ഒരുവൻ യോഹന്നാൻ എടുത്തു തിന്നേണ്ട ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവുമായി ഇറങ്ങി വന്നു. ഹബക്കൂക്കിലെ കാവൽക്കാരുടെ വാദവും, തോമസിന്റെ സംശയങ്ങളും, 1888-ലെ കലാപവും, കോരഹിന്റെ കലാപവും, പെന്തെക്കൊസ്തിൽ മദ്യപാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാദവും എല്ലാം 9/11-ന് ആരംഭിച്ച ഒരു വിവാദത്തിനാണ് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. വിവാദവിഷയമായിരിക്കുന്ന തർക്കം പിൻമഴയുടെ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; അത് 9/11-ന് തൂകിത്തുടങ്ങി.

1843-ലെ ചാർട്ട് മില്ലറൈറ്റുകൾ നിർമ്മിക്കാൻ നയിച്ച ഹബക്കൂക്കിലെ ഉത്തരം, കൊരഹും അവന്റെ കൂട്ടരും എതിരായി മോശെ മുഖാന്തരം, തോമാവും മറ്റു ശിഷ്യന്മാരും മുഖാന്തരം, പെന്തെക്കോസ്തുദിവസത്തിൽ യെഹൂദന്മാർ ഉന്നയിച്ച മദ്യപാനാരോപണം മുഖാന്തരം, 1888-ലെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മുഖാന്തരം, 1844-ൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ എതിരായി മില്ലറൈറ്റുകൾ മുഖാന്തരം, കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാരും ബുദ്ധിയുള്ള കന്യകമാരും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആരാധകരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ വികാസത്തോടു ബന്ധപ്പെടുന്നു.

9/11-ന് ക്രിസ്തു ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലെ സമ്പൂർണ്ണ പകർച്ചയ്ക്കുമുമ്പായി ഏതാനും തുള്ളികളെന്നപോലെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ മേൽ ഊതിക്കൊടുത്തു. തുടർന്ന്, “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിയിൽ മോശെയിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ അവർക്കു ഗ്രഹിക്കുവാൻ, ആ ശിഷ്യന്മാരെ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു തിരികെ നയിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ബോധം അദ്ദേഹം തുറന്നു; അവിടെ അവർ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് കാഹളം ഊതുവാൻ അഭിഷിക്തരായി. 9/11-ൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശ്വാസം യെഹെസ്കേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും നാലു കാറ്റുകളിൽ നിന്നുമായിരുന്നു; അതു ലാവൊദിക്യാ സന്ദേശം തന്നെയായിരുന്നു; അതാണ് എതിർക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു കുലുക്കം ഉണ്ടാക്കുന്ന “നേർസാക്ഷ്യം”. 1888 കൊരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലാപത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു; കാരണം തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്നത് സന്ദേശം മാത്രമല്ല, കാഹളത്തിന് നിർണ്ണയമുള്ള ഒരു നാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്ന തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട കാവൽക്കാരും ആയിരുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് താൻ കണ്ടിരുന്ന “കുലുക്കം” “ലവോദിക്യർക്കുള്ള സത്യസാക്ഷിയുടെ ഉപദേശത്താൽ വിളിച്ചുവരുത്തപ്പെട്ട നേരായ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഫലമായിരിക്കും” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തി. 1888-ലെ സന്ദേശം ആ നേരായ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു; 1888-ഉം 9/11-ഉം രണ്ടും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ അവതരണത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

> “നിദ്രിച്ചിരിക്കുന്നവരെ ഉണർത്തുന്നതിനായി, നമ്മുടെ സഭകളോടും സ്ഥാപനങ്ങളോടും നേരായ ഒരു സാക്ഷ്യം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടണം.”

> “കർത്താവിന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കപ്പെടുകയും അനുസരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, സ്ഥിരമായ പുരോഗതി ഉണ്ടാകും. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മഹത്തായ ആവശ്യം നാം കാണട്ടെ. ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളിൽ അവൻ ജീവശ്വാസം ഊതുന്നതുവരെ കർത്താവിന് നമ്മെ ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട വാക്കുകൾ ഞാൻ കേട്ടു: ‘ദൈവാത്മാവിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ചലനം ഹൃദയത്തിന്മേൽ ഉണ്ടാകാതെയും, അതിന്റെ ജീവൻദായക സ്വാധീനം ലഭിക്കാതെയും സത്യം മരിച്ച അക്ഷരമായി മാറുന്നു.’” Review and Herald, November 18, 1902.

9/11-ൽ ലവൊദിക്ക്യാ സന്ദേശം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലെത്തി; ദൈവത്തിന്റെ മുൻനിയമജനത്തോടുള്ള അവസാന ആഹ്വാനം മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്: “നിദ്രിക്കുന്നവരെ ഉണർത്തേണ്ടതിന്നു, നമ്മുടെ സഭകളോടും സ്ഥാപനങ്ങളോടും നേരായ സാക്ഷ്യം വഹിക്കപ്പെടണം.” വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ 9/11-ൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ലവൊദിക്ക്യാ സന്ദേശം ആരംഭിച്ചു; അതിനർത്ഥം, 9/11-ൽ ലവൊദിക്ക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വന്റിസ്റ്റുകൾക്കുള്ള സന്ദേശം “ഉണരുക” എന്നതായിരുന്നു, അതുതന്നെയാണ് ഇന്നും. യോവേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ മദ്യപന്മാരോടു ഉണരുവിൻ എന്നു കല്പിച്ചു. 9/11 അഡ്വന്റിസത്തിനായുള്ള അന്തിമ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അത് യോവേലിന്റെ ഉണരുവിൻ എന്ന കല്പനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം 9/11-ൽ ദൈവജനത്തിന്റെ ഒരു ഉണർവോടുകൂടിയാണ് തുടങ്ങുന്നത്; ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ നിവൃത്തിയോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു.

9/11-ലെ ഉണർവ് മതത്യാഗത്തിലായിരിക്കുന്ന ഒരു നിയമജനത്തിന്റെ അന്തിമതലമുറയിലേക്കുള്ള ഒരു വിളിയാണ്. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഈ ഉണർവ് മുൻനിയമജനത്തിന്മേൽ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നു. ആരംഭവും അവസാനവും ഒന്നുതന്നെയാണ്; 2023-ലെ ജൂലൈയിൽ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ 2020 ജൂലൈ 18-ലെ പ്രവചനത്തിന്റെ മത്സരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് ഉണർന്നു. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള ഉണർവ് മത്സരത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതാണ് 9/11-നെ എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യ അക്ഷരമായും, 2020 ജൂലൈ 18-നെ പതിമൂന്നാം അക്ഷരമായും, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരമായും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. ആ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അക്ഷരം ദൈവികതയും മനുഷ്യത്വവും തമ്മിലുള്ള സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ മൂന്നു ഉണർവുകളിൽ അവസാനത്തേതിൽ അതു പരിപൂർണമാകുന്നു.

പെന്തെക്കോസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ശിഷ്യന്മാരുടെ മേൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അവൻ ഊതിക്കൊടുത്തതുപോലെ തന്നേ, 9/11-ൽ കർത്താവ് “ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളിൽ ജീവൻ ഊതുന്നു.” അവന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനു ശേഷമുള്ള ശിഷ്യന്മാർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രാപിച്ചവരെയും, അതിനുശേഷം “വരിയിന്മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെ പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണം തുറന്നു ലഭിച്ചവരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രാപ്തി ഒരു ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു സംഭവിച്ചത്; കാരണം ആത്മീയമായി ഭക്ഷിക്കുവാൻ നിങ്ങൾ വചനമായ യേശുവിന്റെ മാംസം തിന്നുകയും അവന്റെ രക്തം പാനിക്കുകയും വേണം.

കൊരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരോടുകൂടെ ചേർന്ന കലഹക്കാരൻമാർ, 1888-ൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്ത്വം ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ, ദൈവജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന കാഹളസന്ദേശത്തെ എതിർക്കുന്നതിലൂടെ കലക്കത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്ന വർഗ്ഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാഥാന സത്യങ്ങളായ പഴയ വഴികളിലേക്കു മടങ്ങിവരുവാനും അവർ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. കാഹളം ഉണർവ്വിനും നവീകരണത്തിനും ഒരുപോലെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മില്ലറിന്റെ പ്രവാചക രത്നങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതും, അഡ്വെന്റിസം നിരസിച്ച ആദ്യത്തേതും, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രസംഗിച്ച ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും മോശെയുടെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” കൊണ്ടാണ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആരംഭത്തിൽ അത് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അവസാനം അത് നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ആ നിരസനത്തിന്റെ ഫലമായി, യെഹെസ്കേൽ അഡ്വെന്റിസത്തെ ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ ഒരു താഴ്വരയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. 1863 മുതൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടം, യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിരണ്ടിന്റെ പ്രകാരം ദർശനത്തിന്റെ താഴ്വരയാണ്; എന്നാൽ യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രകാരം അത് ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ ഒരു താഴ്വരയാണ്. ആ പ്രവാചകപരമായ രണ്ടു താഴ്വരകളും യോവേലിന്റെ യെഹോശാഫാത്തിന്റെ താഴ്വരയോടു യോജിക്കുന്നു; യോവേൽ അതിനെ തീരുമാനം എന്ന താഴ്വരയെന്നും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഈ ആശയങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, 9/11-ൽ യോവേലിന്റെ പുസ്തകം പെന്തെക്കൊസ്തിൽ പത്രോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ സന്ദേശമായി എങ്ങനെ മാറിയെന്ന ചോദ്യം ഉയരാം. തുടർന്നുള്ള ലേഖനങ്ങളിൽ ഈ ആശയങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കും.

> “(1892 നവംബർ 5-ന് ദക്ഷിണ ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ അഡിലെയ്ഡിൽ നിന്ന് ‘പ്രിയ അനന്തരവനും അനന്തരവളും, ഫ്രാങ്ക് ആൻഡ് ഹാറ്റി [Belden]’ എന്നിവർക്കു എഴുതിയത്.)”

> “പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങൾ പ്രകാശിതരാകുമ്പോൾ, മിനിയാപൊളിസിലെ ആ സകല ദുഷ്ടതയും അതു യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയുണ്ടോ അങ്ങനെ, ദൈവം അതിനെ എങ്ങനെ കാണുന്നുവോ അങ്ങനെ തന്നേ നിങ്ങൾ കാണും. ഞാൻ ഈ ലോകത്തിൽ നിങ്ങളെ വീണ്ടും ഒരിക്കലും കാണാതിരുന്നാലും, യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ നിങ്ങൾ എന്ന്മേൽ വരുത്തിയ ദുഃഖവും ക്ലേശവും ആത്മഭാരവും ഞാൻ നിങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കുന്നുവെന്നു ഉറപ്പായിരിക്കട്ടെ. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനുവേണ്ടിയും, നിങ്ങള്ക്കുവേണ്ടി മരിച്ചവനുവേണ്ടിയും, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ കാണുകയും ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ ചെറുത്തവരോടുകൂടെ നിങ്ങൾ ഏകീഭവിച്ചു. കർത്താവ് സഹോദരന്മാരായ ജോൺസും വാഗ്‌ഗണറും മുഖാന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നതിന് നിങ്ങൾക്കാവശ്യമായ സകല തെളിവുകളും നിങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും നിങ്ങൾ ആ വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചില്ല; മനസ്സിൽ വളർത്തിപ്പോറ്റിയ വികാരങ്ങൾക്കും സത്യത്തിനെതിരായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾക്കും ശേഷം, നിങ്ങൾ തെറ്റ് ചെയ്തുവെന്നും, ഈ മനുഷ്യർ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം കൊണ്ടുവന്നവരാണെന്നും, സന്ദേശത്തെയും സന്ദേശവാഹകരെയും നിങ്ങൾ നിസ്സാരമായി കണ്ടുവെന്നും ഏറ്റുപറയുവാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറായില്ല.”

> “മിനിയാപ്പോളിസിൽ പ്രകടമായതുപോലെ, നമ്മുടെ ജനങ്ങളിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള ദൃഢമായ ആത്മതൃപ്തിയും വെളിച്ചത്തെ സ്വീകരിക്കാനും അംഗീകരിക്കാനും ഉള്ള അനാസക്തിയും ഞാൻ ഇതുവരെ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. ആ സമ്മേളനത്തിൽ പ്രകടമായ ആത്മാവിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ച സംഘത്തിൽ ഒരാളും, തങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം താഴ്ത്തി, തങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചതത് ദൈവാത്മാവല്ലായിരുന്നു എന്നും, തങ്ങളുടെ മനസ്സുകളും ഹൃദയങ്ങളും മുൻവിധിയാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു എന്നും ഏറ്റുപറയുന്നതുവരെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് തങ്ങൾക്ക് അയക്കപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ അമൂല്യതയെ തിരിച്ചറിയുവാൻ വീണ്ടും വ്യക്തമായ വെളിച്ചം ലഭിക്കുകയില്ല എന്നു എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കർത്താവു അവർക്കു സമീപിക്കുവാനും, അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുവാനും, അവരുടെ പിന്തിരിച്ചുപോകലുകളിൽ നിന്ന് അവരെ സൗഖ്യമാക്കുവാനും ആഗ്രഹിച്ചു; എന്നാൽ അവർ ചെവിക്കൊടുത്തില്ല. കോരഹിനെയും ദാഥാനെയും അബീരാമിനെയും പ്രചോദിപ്പിച്ച അതേ ആത്മാവിനാലായിരുന്നു അവർ പ്രേരിതരായത്. ഇസ്രായേലിലെ ആ പുരുഷന്മാർ തങ്ങൾ തെറ്റിലാണെന്നു തെളിയിക്കുന്ന സകല തെളിവിനെയും എതിർക്കുവാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തിരുന്നു; അങ്ങനെ അവർ തങ്ങളുടെ അസന്തോഷത്തിന്റെ വഴിയിൽ തുടരുകയും തുടരുകയും ചെയ്തു, ഒടുവിൽ അനേകർ അവരോടുകൂടെ ചേരേണ്ടതിന്നു വലിച്ചിഴുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.”

> “ഇവർ ആരായിരുന്നു? ദുർബലന്മാരുമല്ല, അജ്ഞന്മാരുമല്ല, പ്രകാശനം ലഭിക്കാത്തവരുമല്ല. ആ കലാപത്തിൽ സഭയിൽ പ്രശസ്തരായ ഇരുന്നൂറ്റമ്പത് പ്രഭുക്കന്മാർ, പ്രശസ്തിപ്രാപിച്ച പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ സാക്ഷ്യം എന്തായിരുന്നു? ‘സഭയിലെ എല്ലാവരും വിശുദ്ധന്മാരാകുന്നു, ഓരോരുത്തനും; യഹോവ അവരുടെ ഇടയിൽ ഇരിക്കുന്നു; എന്നാൽ യഹോവയുടെ സഭയുടെ മേൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തുന്നതെന്തിന്?’ [സംഖ്യാപുസ്തകം 16:3]. കോരഹും അവന്റെ കൂട്ടാളികളും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ കീഴിൽ നശിച്ചപ്പോൾ, അവർ വഞ്ചിച്ചിരുന്ന ജനങ്ങൾ ഈ അത്ഭുതത്തിൽ യഹോവയുടെ കൈ കണ്ടില്ല. അടുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ മുഴുവൻസഭയും മോശെയെയും അഹരോനെയും കുറ്റം ചുമത്തി: ‘നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ ജനത്തെ കൊന്നുകളഞ്ഞു’ [വാക്യം 41], എന്നു പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ സഭയുടെ മേൽ ബാധ വന്നു, പതിനാലായിരത്തിലധികം പേർ നശിച്ചു.”

> “ഞാൻ മിനിയാപൊലിസിൽനിന്നു പുറപ്പെടുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ, യഹോവയുടെ ദൂതൻ എന്റെ അരികെ നിന്നു പറഞ്ഞു: ‘അങ്ങനെ അല്ല; ഈ സ്ഥലത്ത് നിനക്കു ചെയ്യുവാനുള്ള ഒരു പ്രവൃത്തി ദൈവത്തിനുണ്ട്. ജനങ്ങൾ കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരം എന്നിവരുടെ കലഹം വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ നിന്റെ യുക്തമായ സ്ഥാനത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രകാശത്തിൽ ഇല്ലാത്തവർ അതിനെ അംഗീകരിക്കയില്ല; അവർ നിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ചെവികൊടുക്കയില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കും; എന്റെ കൃപയും ശക്തിയും നിന്നെ താങ്ങിനിർത്തും. അവർ നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നിന്നെയല്ല, എന്റെ ജനത്തിങ്കൽ ഞാൻ അയക്കുന്ന ദൂതന്മാരെയും സന്ദേശത്തെയും ആകുന്നു. അവർ യഹോവയുടെ വചനത്തോടു അവഹേളനം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. സാത്താൻ അവരുടെ കണ്ണുകൾ കുരുടാക്കിയിരിക്കുന്നു, അവരുടെ വിധിയെ വക്രപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ഈ പാപത്തെ, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ അവമതിക്കുന്ന ഈ അശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യവൃത്തി, എല്ലാ ആത്മാവും മാനസാന്തരപ്പെടാതെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കും. അവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പരിവർത്തിതരാകാതെ ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കേണ്ടതിന്നു, ഞാൻ നിലവിളക്കിനെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്നു നീക്കിക്കളയും. അവർ അവരുടെ ആത്മീയ ദൃഷ്ടിയെ മങ്ങിയിരുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെയും തന്റെ ശക്തിയെയും പ്രകടമാക്കുന്നതു അവർ ഇച്ഛിച്ചില്ല; കാരണം, എന്റെ വചനത്തോടു അവർക്കു പരിഹാസത്തിന്റെയും വെറുപ്പിന്റെയും ആത്മാവുണ്ട്. ലാഘവം, ലഘുചേഷ്ട, പരിഹാസം, വിനോദപരിഹാസം എന്നിവ ദിവസേന ആചരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നെ അന്വേഷിപ്പാൻ അവർ ഹൃദയങ്ങളെ ഏല്പിച്ചിട്ടില്ല. അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ കത്തിച്ച തീപ്പൊരികളിൽ നടക്കുന്നു; അവർ മാനസാന്തരപ്പെടാതെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ദുഃഖത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങും. യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ കടമസ്ഥാനത്തു നിലകൊൾക; ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടു; നിന്നെ വിടുകയും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുകയില്ല.’ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ വചനങ്ങളെ അവഗണിപ്പാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.”

> “ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിൽ വ്യക്തവും ദീപ്തവുമായ കിരണങ്ങളിൽ വെളിച്ചം പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്; എന്നാൽ മിനിയാപൊലിസിലെ യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരിൽ ആരാണ് ആ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വന്നതും കർത്താവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അവർക്കയച്ച സത്യത്തിന്റെ സമൃദ്ധ നിധികളെ സ്വീകരിച്ചതും? ആരാണ് നായകനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം കാൽക്കാൽ ചേർത്ത് നടന്നത്? ആരാണ് തങ്ങളുടെ തെറ്റായ ഉത്സാഹം, തങ്ങളുടെ അന്ധത, തങ്ങളുടെ അസൂയകളും ദുഷ്‌ചിന്താപരമായ സംശയങ്ങളും, സത്യത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ ധിക്കാരവും പൂർണ്ണമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞത്? ഒരാളും ഇല്ല; വെളിച്ചത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ അവർ ദീർഘകാലം കാണിച്ച അവഗണന നിമിത്തം അത് അവരെ വളരെ പിന്നിലാക്കി; നമ്മുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ കൃപയിലും ജ്ഞാനത്തിലും അവർ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നില്ല. തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാമായിരുന്ന, അവരുടെ മതാനുഭവത്തിൽ അവരെ ശക്തരായ മനുഷ്യരാക്കുമായിരുന്ന ആവശ്യമായ കൃപ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ അവർ പരാജയപ്പെട്ടു.”

> മിനിയാപൊലിസിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട നിലപാട്, സത്യം നിരസിക്കുന്നവരോടും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെ നിരസിക്കുന്നവരോടും കൂടാതെ സംശയികളോടും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരോടും അവരെ വലിയ അളവിൽ അടച്ചുപൂട്ടിയ ഒരു അതിക്രമിക്കാനാവാത്ത തടസ്സമായിരുന്നു എന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മറ്റൊരു പ്രതിസന്ധി വന്നാൽ, ദീർഘകാലമായി തെളിവിന്മേൽ തെളിവ് കൂമ്പാരമായി ചുമന്നിട്ടും അതിനെ എതിർത്തുകൊണ്ടിരുന്നവർ, അവർ അത്ര പ്രകടമായി പരാജയപ്പെട്ട ആ വിഷയങ്ങളിലേ തന്നേ വീണ്ടും പരീക്ഷിക്കപ്പെടും; അപ്പോൾ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതിനെ സ്വീകരിക്കുകയും അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തികളിൽ നിന്നുള്ളതിനെ നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അവർക്കു ദുഷ്കരമായിരിക്കും. ആകയാൽ അവരുടെ ഏക സുരക്ഷിതമായ വഴി, വിനയത്തോടെ നടന്ന്, തങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾക്കായി നേരെയുള്ള പാതകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതാകുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ മുടന്തുള്ളത് വഴിയിൽനിന്നു തെറ്റിപ്പോകും. നാം ആരോടുകൂടെ സഖ്യമാക്കുന്നു എന്നതു സർവ്വവിധ വ്യത്യാസവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു—ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുന്നവരോടും അവനിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവനിൽ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരോടുമോ, അതല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളുടേതെന്നു കരുതുന്ന ജ്ഞാനത്തെ പിന്തുടർന്ന്, തങ്ങളെത്തന്നെ കത്തിച്ച തീപ്പൊരികളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നവരോടുമോ എന്നതിലാണ് അതെല്ലാം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്.

> “സത്യത്തിനുവിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചവരുടെ സ്വാധീനം നിർവീര്യമാക്കുന്നതിനാവശ്യമായിരുന്ന സമയം, കരുതൽ, പ്രയത്നം എന്നിവ ഭയാനകമായൊരു നഷ്ടമായിരുന്നു; കാരണം ആത്മീയജ്ഞാനത്തിൽ നാം വർഷങ്ങൾ മുന്നിലായിരിക്കാമായിരുന്നു; കൂടാതെ പ്രകാശത്തിൽ നടക്കേണ്ടിയിരുന്നവർ യഹോവയെ അറിയേണ്ടതിന്നു മുന്നോട്ടുപോയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവന്റെ ഉദയം പ്രഭാതംപോലെ സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു അവർ അറിയേണ്ടതിന്നു നടന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, അനേകം, അനേകം ആത്മാക്കൾ സഭയിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടേനേ. എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തിന്നു അയയ്ക്കുന്ന സത്യത്തിനുമേൽ ഗ്രാനൈറ്റ് മതിലുപോലെ നിന്നിരുന്ന പ്രവർത്തകരുടെ സ്വാധീനം നിർവീര്യമാക്കുവാൻ സഭയുടെ ഉള്ളിൽ തന്നേ ഇത്രയും അധികം പ്രയത്നം ചെലവഴിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ, ലോകം താരതമ്യേന അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെടുന്നു.”

> “കാവൽക്കാരൻമാർ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ഏകകണ്ഠസ്വരങ്ങളോടെ ദൃഢമായൊരു സന്ദേശം പുറപ്പെടുവിക്കണം, കാഹളം നിർദ്ദിഷ്ടമായൊരു ശബ്ദം മുഴക്കണം, അങ്ങനെ സകല ജനങ്ങളും തങ്ങളുടെ കടമസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു ഒരുപോലെ ചാടിച്ചെന്നു മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയിൽ തങ്ങൾക്ക് ഉള്ള പങ്ക് നിർവഹിക്കണം എന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. അപ്പോൾ മഹാശക്തിയോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ മറ്റേ ദൂതന്റെ ശക്തവും നിർമലവും ആയ പ്രകാശം ഭൂമിയെ അവന്റെ മഹിമകൊണ്ടു നിറച്ചേനേ. നാം വർഷങ്ങളോളം പിന്നിലാണ്; മിനിയാപൊളിസ് സമ്മേളനത്തിൽനിന്ന് ദൈവം ജ്വലിക്കുന്ന ദീപംപോലെ പുറപ്പെടുവിക്കണമെന്നു ഉദ്ദേശിച്ച അതേ സന്ദേശത്തിന്റെ പുരോഗതിയെ അന്ധതയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തടഞ്ഞുനിന്നവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ദൈവസന്നിധിയിൽ താഴ്ത്തുകയും, തങ്ങളുടെ മാനസിക അന്ധതയും ഹൃദയകാഠിന്യവും മൂലം ഈ പ്രവൃത്തി എങ്ങനെ തടയപ്പെട്ടുവെന്നു കണ്ടറിഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമുണ്ട്.”

> “ചെറിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കപ്രതിതർക്കങ്ങളിൽ മണിക്കൂറുകൾ ചെലവഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്വർഗീയ ദൂതന്മാർ വൈകിപ്പോക്കിനെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിച്ചും അസഹിഷ്ണുത പ്രകടിപ്പിച്ചും നിൽക്കുമ്പോൾ സ്വർണാവസരങ്ങൾ പാഴാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ്—അതിന്റെ മൂല്യത്തെയും ഓരോ ആത്മാവും അതിനെ പ്രാപിക്കേണ്ട അനിവാര്യതയെയും കുറിച്ച് അത്യല്പമായ വിലമതിപ്പേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളു. സ്വർഗീയ ദാനത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രാപിക്കുന്നവർ നീതിയുടെ കവചം ധരിച്ചവരായി ദൈവത്തിനുവേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെടും. അവർ കർത്താവിന്റെ നടത്തിപ്പുകളെ ആദരിക്കും; അവന്റെ കരുണയ്ക്കായി അവനോടുള്ള കൃതജ്ഞതയാൽ അവർ നിറഞ്ഞിരിക്കും. എന്നാൽ അനേകം, അനേകം സ്ഥലങ്ങളിലും, അനേകം, അനേകം അവസരങ്ങളിലും, ദൈവത്തിന്റെ ജനമെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നവരെക്കുറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ സത്യമായി പറയാനാകുമായിരുന്നു: അവരുടെ അവിശ്വാസം കാരണം അനേകം ശക്തികൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യപ്പെടാനായില്ല. അന്ധകാരത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങളിൽ കെട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന പലരെയും ദൈവം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവർ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അവരുടെ അവിശ്വാസം, സ്വർഗ്ഗദൂതന്മാർ മനുഷ്യരായ ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ അറിയിച്ചുകൊടുക്കുവാൻ ശ്രമിച്ച സത്യസന്ദേശമായ—വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതി—ഇവയ്‌ക്കെതിരെ സംശയവും മുൻവിധിയും ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.” The 1888 Materials, 1066–1070.

Back to Articles