Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - തൊണ്ണൂറാം നമ്പർ

ദൈനംദിനത്തെ അഴിച്ചുപരിശോധിക്കൽ: വിവാദങ്ങളുടെയും വിരോധാഭാസങ്ങളുടെയും ഒരു ചരിത്രപരമായ പരിശോധന

Author

Jeff Pippenger

Published

February 23, 2024

Formats

PDF
Word

മുൻ ലേഖനത്തിലെ അവസാന ഭാഗത്തെ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നോക്കിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് 1910-ൽ സഹോദരി വൈറ്റുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖത്തിൽ താൻ ഒപ്പമെടുത്തുപോയതായി എ. ജി. ഡാനിയൽസ് അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ആ ഭാഗത്തിന്റെ മൂലസ്രോതസ്സ് നിങ്ങൾ കണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നുവെന്നതാണ്. “ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന “കള്ളം” സ്ഥാപിക്കാൻ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവർ, ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷം വിളിച്ചവർക്കു നൽകപ്പെട്ടിരുന്ന ശരിയായ ദൃഷ്ടിക്കു സഹോദരി വൈറ്റ് നൽകിയിരുന്ന നേരിട്ടും വ്യക്തവുമായ അനുമോദനത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അവർ കണ്ടുകെട്ടിയ “കള്ളം” ഇതായിരുന്നു: സഹോദരി വൈറ്റ് വ്യക്തമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്ന ഏക മുന്നറിയിപ്പ് സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നതിനെതിരായ മുന്നറിയിപ്പാണ്. ആർതർ വൈറ്റ് തന്റെ ജീവചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്; അവന്റെ പിതാവായ എലൻ വൈറ്റിന്റെ മകനും ഡാനിയൽസും ആ കെട്ടുകഥാപരമായ അഭിമുഖംകൊണ്ട് തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നതും അതുതന്നെയായിരുന്നു.

ഇതിനകം തന്നെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതുപോലെ, “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റും ഡാനിയേൽസും തമ്മിൽ ഏതെങ്കിലും അഭിമുഖം നടന്നതായി യാതൊരു രേഖയും ഇല്ല. ആ കൽപ്പിത അഭിമുഖം 1931-ലാണ് മുന്നോട്ടുവെച്ചത്. 1910-ലെ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച ഡാനിയേൽസിന്റെ വീണുപോയ ദൃഷ്ടികോണത്തെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അനുകൂലിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, തന്റെ ദൃഷ്ടികോണം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ ഉത്സുകനാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന ഒരാളായ അവൻ, അവളുടെ ആ അനുകൂലനത്തെക്കുറിച്ച് ഇരുപത്തൊന്ന് വർഷത്തേക്ക് എന്തുകൊണ്ട് മൗനം പാലിച്ചു? അത് ഒരു അഭിമുഖമല്ലായിരുന്നു; അത് ഒരു കൽപ്പിത നിർമാണമായിരുന്നു.

“നിത്യം” എന്ന അവളുടെ പ്രസ്താവനയെ, കാലനിർണ്ണയത്തിനെതിരായ അവളുടെ മുന്നറിയിപ്പിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതല്ലാത്ത, ആകസ്മികമായ ഏതോ കാര്യമെന്നു തോന്നിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു അഭിമുഖത്തിന്റെ സൃഷ്ടി; 1931-ലെ ചരിത്രാവതരണത്തിൽ അത് അവതരിപ്പിച്ച രീതി മുഖാന്തരം ആർതർ വൈറ്റ് ആ അസത്യത്തിൽ തന്റെ വിരലടയാളങ്ങൾ പതിപ്പിച്ചു. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയായ നിലയിൽ, അവൻ ചരിത്രം വെറും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും, ചരിത്രപുനർവ്യാഖ്യാനത്തെ അതിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ലേഖനം നാം 1850-ലെ ആ ഭാഗത്തോടുകൂടി അവസാനിപ്പിച്ചു; ആദ്യകാല രചനകൾ എന്ന പുസ്തകത്തിലുള്ള ആ ഭാഗം അതിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. ആ പ്രസ്താവനം ആദ്യം 1850-ൽ Review-ൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് Experience and Views എന്ന പുസ്തകത്തിലും വീണ്ടും പ്രസിദ്ധപ്പെട്ടു. അത് മൂന്നാമതും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിലാണ്; എന്നാൽ Early Writings എന്ന പുസ്തകത്തിലേക്കുള്ള അതിന്റെ വികാസക്രമത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, അവളുടെ കൃതിയെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ചിലർ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ, പ്രവചനാത്മാവിന്റെ പല എഴുത്തുകളും മാറ്റപ്പെട്ടുവെന്ന് നാം പറയുകയില്ല.

> “1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കൈകൊണ്ടാണ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതെന്നും, അതിലെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; അതിലെ അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു തെറ്റിന്മേൽ അവന്റെ കൈ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അതിനെ മറച്ചുവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.”

> “അപ്പോൾ ഞാൻ ‘ഡെയിലി’യെ സംബന്ധിച്ചു കണ്ടത് ഇതായിരുന്നു: ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണ്; അത് മൂലപാഠത്തിൽപ്പെട്ടതല്ല; കൂടാതെ ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷണം നടത്തിയവർക്ക് അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കർത്താവു നല്കുകയും ചെയ്തു. 1844-നു മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘ഡെയിലി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏതാണ്ടെല്ലാവരും ഏകീകൃതരായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിനിടയിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ ഫലമായി ഇരുളും ആശയക്കുഴപ്പവും പിന്തുടർന്നു.” Review and Herald, November 1, 1850.

ഈ ഭാഗം ആദ്യം 1849-ലെ The Present Truth എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലായിരുന്നു, എന്നാൽ 1850 നവംബറിൽ അത് Review and Herald-ിൽ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടു. യഥാർത്ഥ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ, കർത്താവ് തനിക്കു അടുത്തിടെ കാണിച്ച പല കാര്യങ്ങളും താൻ എഴുതിവരികയാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നേരിട്ട് പ്രസ്താവിക്കുന്നു; സമ്പൂർണ്ണ ലേഖനം നിങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ പല വിഷയങ്ങളും അവിടെ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ കാണും. അവൾക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടത് ഏകദേശം ഇരുപത് വ്യത്യസ്ത വിഷയങ്ങളായിരുന്നു. പ്രധാനമായ കാര്യം ഇതാണ്: യഥാർത്ഥ ലേഖനത്തിൽ “the daily” എന്ന വിഷയവും “time setting” എന്ന വിഷയവും അവൾക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വെളിപ്പെടുത്തലുകളായിരുന്നു.

മൂല കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ അവ വ്യത്യസ്ത അനുച്ഛേദങ്ങളിലായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ ഭാഗം *Experience and Views* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പുനഃമുദ്രണം ചെയ്തപ്പോൾ, “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പയനിയർ ദൃഷ്ടിക്കോണം സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പിന്തുണക്കുന്ന അനുച്ഛേദം, സമയനിർണ്ണയത്തിനെതിരെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന തുടർന്ന് വരുന്ന അനുച്ഛേദവുമായി എഡിറ്റർമാർ ഒന്നിപ്പിച്ചു. നിങ്ങൾ മൂലപാഠം വായിക്കുമ്പോൾ, ചില വിഷയങ്ങൾക്ക് വലിയക്ഷര പ്രയോഗം മുഖേന ഊന്നൽ നൽകിയിരിക്കുന്നതായി ശ്രദ്ധിക്കുക. “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പയനിയർ ദൃഷ്ടിക്കോണം അവൾ അംഗീകരിക്കുന്ന അനുച്ഛേദത്തിൽ, അവൾ *Daily* എന്ന വാക്ക് വലിയക്ഷരത്തിൽ എഴുതുന്നു; തുടർന്ന് വരുന്ന അനുച്ഛേദത്തിൽ, അവൾ *Time* എന്ന വാക്കും വലിയക്ഷരത്തിൽ എഴുതുന്നു; ഇങ്ങനെ അവൾക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ രണ്ടു വിഷയങ്ങൾക്കുമിടയിലെ നേരിട്ടുള്ള വ്യത്യാസം അവൾ വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

> “പ്രിയ സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും,

> “കർത്താവു അടുത്തിടെ ദർശനത്തിൽ എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നതിന്റെ ഒരു ചെറു രൂപരേഖ നിങ്ങളെക്കു നൽകുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ മനോഹാരിതയും, ദൂതന്മാർക്കു തമ്മിലുമുള്ള സ്നേഹവും എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. ദൂതൻ അരുളിച്ചെയ്തു—നിങ്ങൾക്കു അവരുടെ സ്നേഹം കാണുവാൻ കഴിയുന്നില്ലയോ?—അതിനെ അനുസരിച്ചുകൊൾവിൻ. അതുപോലെ തന്നേ ദൈവജനവും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കേണം. കുറ്റം ഒരു സഹോദരന്റെ മേൽ ചുമത്തുന്നതിനെക്കാൾ അതു സ്വന്തം മേൽ വരുന്നതു സമ്മതിക്കുമാറാകട്ടെ. ‘നിങ്ങൾക്കുള്ളതു വിറ്റു ദാനം കൊടുക്കുവിൻ’ എന്ന സന്ദേശം ചിലരാൽ അതിന്റെ വ്യക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും, നമ്മുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ വചനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. വിൽക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷ്യം, തൊഴിൽ ചെയ്തു തങ്ങളെത്തന്നെ പോറ്റുവാൻ കഴിവുള്ളവർക്കു കൊടുക്കുന്നതല്ല; സത്യം പരത്തുന്നതാകുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. തൊഴിൽ ചെയ്യുവാൻ കഴിവുള്ളവരെ അലസതയിൽ പോറ്റുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു പാപമാകുന്നു. ചിലർ എല്ലാ യോഗങ്ങളിലും സംബന്ധിപ്പാൻ അത്യുത്സാഹം കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്; ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുവാൻ അല്ല, ‘അപ്പവും മീനും’ നിമിത്തം. അത്തരക്കാർ തങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാനും, ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തിന്റെ അമൂല്യകാര്യത്തെ നിലനിറുത്തുവാൻ കൊടുക്കുവാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കുവാനും, ‘നല്ലതായ കാര്യം’ ചെയ്തുകൊണ്ടു സ്വന്തം കൈകളാൽ വീട്ടിൽ ഇരുന്നു പ്രയത്നിക്കുന്നതു വളരെ മെച്ചമായിരിക്കും.”

> “അവിശ്വാസികളുടെ മുമ്പാകെ രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിൽ ചിലർ തെറ്റിച്ചെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. നമ്മുടെ ഇടയിൽ ആരെങ്കിലും രോഗിയായിരിക്കയും, യാക്കോബ് 5:14, 15 പ്രകാരം സഭയിലെ മൂപ്പന്മാരെ തങ്ങളിന്മേൽ പ്രാർത്ഥിപ്പാൻ വിളിക്കയും ചെയ്താൽ, നാം യേശുവിന്റെ മാതൃക പിന്തുടരേണ്ടതാണ്. അവൻ അവിശ്വാസികളെ മുറിയിൽനിന്നു പുറത്താക്കി, പിന്നെ രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തി; അതുകൊണ്ടു, നമ്മുടെ ഇടയിലെ രോഗികൾക്കുവേണ്ടി നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസമില്ലാത്തവരുടെ അവിശ്വാസത്തിൽനിന്നു വേർപെട്ടിരിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കണം.”

> “പിന്നീട് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വേറിട്ടു ഒരു മുകളിലത്തെ മുറിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, ആദ്യം അവരുടെ കാലുകൾ കഴുകുകയും, തുടർന്ന് തന്റെ തകർന്ന ശരീരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർക്കു പൊട്ടിച്ച അപ്പം ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും, തന്റെ ചൊരിഞ്ഞ രക്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു മുന്തിരിവള്ളിയുടെ രസം കൊടുക്കുകയും ചെയ്ത സമയത്തിലേക്കു എന്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും തിരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എല്ലാവരും ബോധപൂർവ്വം പ്രവർത്തിക്കുകയും, യേശുവിന്റെ മാതൃക പിന്തുടരുകയും വേണം എന്നും, ഈ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുമ്പോൾ അവിശ്വാസികളിൽ നിന്നു കഴിയുന്നത്ര വേറിട്ടിരിക്കുകയും വേണം എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.”

> “അപ്പോൾ യേശു വിശുദ്ധമന്ദിരം വിട്ടുപോയശേഷം ഏഴ് അവസാന ബാധകൾ ഒഴിക്കപ്പെടുമെന്നു എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. ദൂതൻ പറഞ്ഞു—ദുഷ്ടന്മാരുടെ നാശത്തിനും മരണത്തിനും കാരണമാകുന്നത് ദൈവത്തിന്റെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും കോപമാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ കൊടികളോടുകൂടിയ സൈന്യത്തെപ്പോലെ ശക്തരുമായും ഭയങ്കരരുമായും ഇരിക്കും; എന്നാൽ അപ്പോൾ അവർ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി നടപ്പാക്കുകയില്ല. ആ ന്യായവിധിയുടെ നിർവഹണം 1000 വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ആയിരിക്കും.”

> “വിശുദ്ധന്മാർ അക്ഷയത്വത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുകയും ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും തങ്ങളുടെ വീണകളും കിരീടങ്ങളും എന്നിവ കൈപ്പറ്റി വിശുദ്ധ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തശേഷം, യേശുവും വിശുദ്ധന്മാരും ന്യായവിധിക്കായി ഇരിക്കുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ തുറക്കപ്പെടുന്നു—ജീവപുസ്തകവും മരണപുസ്തകവും; ജീവപുസ്തകത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാരുടെ സൽപ്രവൃത്തികൾ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മരണപുസ്തകത്തിൽ ദുഷ്ടന്മാരുടെ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികൾ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പുസ്തകങ്ങൾ നിയമഗ്രന്ഥമായ ബൈബിളുമായി ഒപ്പമിരുത്തി പരിശോധിക്കപ്പെട്ടു; അതനുസരിച്ചാണ് അവർ ന്യായം വിധിക്കപ്പെട്ടത്. യേശുവിനോടൊന്നിച്ചുള്ള ഏകമതത്തിൽ വിശുദ്ധന്മാർ ദുഷ്ടരായ മരിച്ചവരിന്മേൽ തങ്ങളുടെ ന്യായവിധി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ‘നോക്കുവിൻ!’ ദൂതൻ പറഞ്ഞു, ‘വിശുദ്ധന്മാർ യേശുവിനോടൊന്നിച്ചു ന്യായവിധിയിൽ ഇരുന്നു, ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് ദുഷ്ടരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും അളന്നു നല്കുന്നു; ന്യായവിധിയുടെ നിർവഹണസമയത്ത് അവർ സ്വീകരിക്കേണ്ടതു എന്തെന്നു അവരുടെ പേരുകൾക്കുമുമ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.’ ഇത്, ഞാൻ കണ്ടതു പോലെ, വിശുദ്ധ നഗരം ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പായി, ആയിരം വർഷങ്ങളോളം, വിശുദ്ധ നഗരത്തിൽ യേശുവിനോടുകൂടെ വിശുദ്ധന്മാർ ചെയ്തിരുന്ന പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു. പിന്നെ ആയിരം വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, യേശുവും ദൂതന്മാരും അവനോടുകൂടെ ഉള്ള സകല വിശുദ്ധന്മാരും വിശുദ്ധ നഗരത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നു; അവൻ അവരോടുകൂടെ ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടരായ മരിച്ചവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു; അപ്പോൾ ‘അവനെ കുത്തിയവരായ’ അതേ മനുഷ്യർ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, അവനെ ദൂരത്തിൽനിന്നു അവന്റെ സകല മഹത്വത്തോടും കൂടെ, അവനോടുകൂടെ ദൂതന്മാരെയും വിശുദ്ധന്മാരെയും കണ്ട്, അവനെക്കുറിച്ചു നിലവിളിക്കും. അവന്റെ കൈകളിലും കാലുകളിലും ആണിപ്പാടുകളും, അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ അവർ കുന്തം കുത്തിയ സ്ഥലവും അവർ കാണും. ആണിപ്പാടുകളും കുന്തപ്പാടും അപ്പോൾ അവന്റെ മഹത്വമായിരിക്കും. ആയിരം വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം തന്നെയാണ് യേശു ഒലിവുമലമേൽ നിലകൊള്ളുന്നത്; മല പിളർന്നിരണ്ടായി, അതു വിശാലമായ ഒരു മഹാസമതലമായി മാറുന്നു; അന്നു ഔടിപ്പോകുന്നവർ ഇപ്പൊഴേ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ദുഷ്ടന്മാരാണ്. അപ്പോൾ വിശുദ്ധ നഗരം ഇറങ്ങി വന്നു ആ സമതലത്തിൽ സ്ഥാപിതമാകുന്നു.”

> “അപ്പോൾ സാത്താൻ പുനരുത്ഥിതരായ ദുഷ്ടന്മാരിൽ തന്റെ ആത്മാവിനെ നിറയ്ക്കുന്നു. നഗരത്തിലുള്ള സൈന്യം ചെറുതാണെന്നും തന്റെ സൈന്യം വലുതാണെന്നും, തങ്ങൾ വിശുദ്ധന്മാരെ ജയിച്ച് നഗരം കൈവശപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമെന്നും അവൻ അവരെ പ്രസാദവചനങ്ങളാൽ വശീകരിക്കുന്നു. സാത്താൻ തന്റെ സൈന്യത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വിശുദ്ധന്മാർ നഗരത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പറുദീസയുടെ സൗന്ദര്യവും മഹത്വവും ദർശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യേശു അവരുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു അവരെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്നു സുന്ദരനായ രക്ഷകൻ ഞങ്ങളുടെയിടയിൽനിന്നു മറഞ്ഞുപോയി; എങ്കിലും ഉടൻതന്നെ അവന്റെ മനോഹരസ്വരം ഞങ്ങൾ കേട്ടു: ‘എന്റെ പിതാവാൽ അനുഗൃഹീതരായവരേ, ലോകസ്ഥാപനത്തിന്നുമുമ്പെ നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കപ്പെട്ട രാജ്യം അവകാശമാക്കുവിൻ.’ ഞങ്ങൾ യേശുവിന്റെ ചുറ്റും കൂടിച്ചേർന്നു; അവൻ നഗരത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അടച്ചതുമാത്രം ദുഷ്ടന്മാരുടെമേൽ ശാപം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. വാതിലുകൾ അടയ്ക്കപ്പെട്ടു. പിന്നെ വിശുദ്ധന്മാർ തങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നഗരമതിലിന്റെ മുകളിൽ കയറി. യേശുവും അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ കിരീടം ദീപ്തവും മഹത്വപൂർണ്ണവുമായി തോന്നി. അത് കിരീടത്തിനുള്ളിൽ കിരീടം എന്നപോലെ, ആകെ ഏഴായിരുന്നു. വിശുദ്ധന്മാരുടെ കിരീടങ്ങൾ അതിശുദ്ധമായ പൊന്നുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതും നക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖങ്ങൾ മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു; അവർ യേശുവിന്റെ സാക്ഷാൽ പ്രതിരൂപത്തിൽ ആയിരുന്നതിനാൽ. അവർ എഴുന്നേറ്റ് ഒരുമിച്ചു നഗരത്തിന്റെ മുകളിലേക്കു സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ആ ദൃശ്യം കണ്ടു ഞാൻ പരവശനായി.”

> “അപ്പോൾ ദുഷ്ടന്മാർ തങ്ങൾ എന്താണ് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് കണ്ടു; ദൈവത്തിൽനിന്നു അഗ്നി അവർക്കുമേൽ പുറപ്പെട്ടു, അവരെ ദഹിപ്പിച്ചു. ഇതായിരുന്നു ന്യായവിധിയുടെ നിർവഹണം. തുടർന്ന്, വിശുദ്ധന്മാർ യേശുവിനോടൊന്നായി 1000 വർഷങ്ങളിലുടനീളം അവർക്കു വിധിച്ച അളവുപ്രകാരം ദുഷ്ടന്മാർ പ്രാപിച്ചു. ദുഷ്ടന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ച അതേ ദൈവാഗ്നി സർവ്വഭൂമിയെയും ശുദ്ധീകരിച്ചു. തകർന്നും കീറിയും കിടന്നിരുന്ന പർവ്വതങ്ങൾ അത്യുഷ്ണത്തോടെ ഉരുകിപ്പോയി; അന്തരീക്ഷവും അങ്ങനെതന്നെ, പൊടിക്കോലുപോലെയുള്ള എല്ലാം ദഹിച്ചുപോയി. തുടർന്ന് നമ്മുടെ അവകാശം നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തുറന്നു, മഹിമാപൂർണ്ണവും മനോഹരവുമായി; പുതുതായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട സമസ്ത ഭൂമിയും നാം അവകാശമായി പ്രാപിച്ചു. നാം എല്ലാവരും ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ഘോഷിച്ചു: മഹത്വം, അല്ലേലൂയാ.”

> “ഇപ്പോഴുള്ള സകല സത്യങ്ങളിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരും, പ്രസ്തുത സന്ദേശങ്ങളൊക്കെയും അനുഭവിച്ചവരുമായ, വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന് തക്ക കാരണം തങ്ങൾക്കുള്ളവരുമായി ഇടയന്മാർ ആലോചിക്കേണ്ടതാണെന്നും, ബൈബിൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു എന്നു തങ്ങൾ കരുതുന്ന പ്രാധാന്യമുള്ള ഏതെങ്കിലും പുതിയ വിഷയത്തെ അവർ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ ഇടയന്മാർ സമ്പൂർണ്ണമായി ഏകീകൃതരായിരിക്കും; ഇടയന്മാരുടെ ആ ഏകത സഭ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു മാർഗം ദുഃഖകരമായ ഭിന്നതകൾ തടയുന്നതായിരിക്കും എന്നു ഞാൻ കണ്ടു; അപ്പോൾ വിലയേറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടം വിഭജിക്കപ്പെടുകയും, ഇടയനില്ലാതെ ആടുകൾ ചിതറിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള യാതൊരു അപകടവും ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല.”

> “സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് രണ്ടാമതും തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നതായി എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; ഈ ശേഖരണകാലത്തിൽ പരിശ്രമങ്ങൾ ഇരട്ടിയാക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്. ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്തിൽ യിസ്രായേൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടും കീറിക്കളയപ്പെട്ടും പോയി; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ശേഖരണകാലത്തിൽ, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ബന്ധിച്ചുകൂട്ടുകയും ചെയ്യും. ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്തിൽ സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ നടത്തിയ പരിശ്രമങ്ങൾക്കു വളരെ കുറഞ്ഞ ഫലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; വളരെ കുറച്ചേ, അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമില്ലാത്തത്രയേ, സഫലീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളു; എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ കൈ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ശേഖരണകാലത്തിൽ, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പരിശ്രമങ്ങൾ അവയ്ക്കായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഫലം കൈവരിക്കും. സകലരും പ്രവൃത്തിയിൽ ഏകമനസ്കരുമായും തീക്ഷ്ണതയുള്ളവരുമായും ഇരിക്കേണം. ഇപ്പോൾ ഈ ശേഖരണകാലത്തിൽ നമ്മെ നിയന്ത്രിപ്പാൻ ഉദാഹരണങ്ങളായി ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്തെ ആരെങ്കിലും ഉദ്ധരിക്കുന്നതു ലജ്ജാകരമാണെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം ഇപ്പോൾ ദൈവം അന്നത്തേതിൽ കൂടുതലൊന്നും നമുക്കായി ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, യിസ്രായേൽ ഒരിക്കലും ശേഖരിക്കപ്പെടുകയില്ല. സത്യം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ അതു ഒരു പത്രത്തിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അനിവാര്യമാണ്.”

> “1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കൈകൊണ്ടാണ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതെന്നും, അതിലെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; അതിലെ അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു തെറ്റിന്മേൽ അവന്റെ കൈ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അതിനെ മറച്ചുവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.”

> “അപ്പോൾ ‘ഡെയ്‌ലി’യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞാൻ കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന പദം മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അത് പാഠഭാഗത്തിന്റേതല്ലെന്നും ആയിരുന്നു; കൂടാതെ വിധിന്യായഘട്ടത്തിന്റെ വിളി പ്രഖ്യാപിച്ചവർക്കു അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കർത്താവു നൽകിയതുമായിരുന്നു. 1844-ന് മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത്, ‘ഡെയ്‌ലി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഏകമതക്കാരായിരുന്നുവു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ നടുവിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതോടെ, അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും പിന്നാലെ വന്നു.”

> “1844 മുതൽ കാലം ഒരു പരിശോധനയായിരുന്നിട്ടില്ലെന്നും, ഇനി ഒരിക്കലും കാലം വീണ്ടും ഒരു പരിശോധനയായിരിക്കയില്ലെന്നും കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചു.”

> “അപ്പോൾ മഹത്തായ ഒരു തെറ്റിൽ കഴിയുന്ന ചിലരിലേക്കു എന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കപ്പെട്ടു; അതായത്, കർത്താവ് വരുന്നതിന് മുമ്പ് വിശുദ്ധന്മാർ ഇനിയും പഴയ യെരൂശലേമിലേക്കു പോകേണ്ടതുണ്ടെന്നു, മുതലായവ. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ആശയം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൻ കീഴിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്നു മനസ്സിനെയും താത്പര്യത്തെയും മാറ്റിക്കളയുന്നതിന് സ്വഭാവതഃ കാരണമാകുന്നു; കാരണം, നാം യെരൂശലേമിലേക്കു പോകേണ്ടവരാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ സ്വാഭാവികമായും അവിടെയായിരിക്കും, വിശുദ്ധന്മാരെ യെരൂശലേമിലേക്കു എത്തിക്കുന്നതിനായി നമ്മുടെ സമ്പത്ത് മറ്റ് ഉപയോഗങ്ങളിൽ നിന്നു പിന്തിരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അവർ ഈ മഹത്തായ തെറ്റിലേക്കു പോകാൻ വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണം, കഴിഞ്ഞ അനേകം വർഷങ്ങളായി തങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്ന തെറ്റുകൾ അവർ ഏറ്റുപറയുകയും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നതാണ് എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Review and Herald, November 1, 1850.

ഈ ഭാഗം ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്: “കർത്താവ് അടുത്തിടെ ദർശനത്തിൽ എന്നെ കാണിച്ചുതന്നതിന്റെ ഒരു സംക്ഷിപ്ത രേഖ നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുവാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” അവിടെ പല വിഷയങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; “നിത്യയാഗം” സംബന്ധിച്ച ഖണ്ഡികയെ അവള്‍ തുടര്‍ന്നുള്ള ഖണ്ഡികയോടു ചേര്‍ത്തിരുന്നില്ല. അത് പിന്നീട് എഡിറ്റര്‍മാര്‍ ചെയ്തതാണ്; അവർ ആ ഭാഗം Experience and Views-ലും പിന്നീട് Early Writings-ലും അങ്ങനെ ഉള്‍പ്പെടുത്തി. Experience and Views-ല്‍, എഡിറ്റര്‍മാര്‍ ആദ്യത്തെ എട്ട് ഖണ്ഡികകള്‍ ഒഴിവാക്കി; “നിത്യയാഗം” സംബന്ധിച്ചും കാലനിര്‍ണയം സംബന്ധിച്ചും അവള്‍ക്കു കാണിച്ചുതന്നതിനെ കുറിച്ചുള്ള ഖണ്ഡികകളെ ഒന്നിച്ചുചേര്‍ത്തു. Experience and Views 1851-ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു; തുടര്‍ന്ന് Early Writings 1882-ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

*Early Writings* എന്നത് അടിസ്ഥാനത്തിൽ *Experience and Views* ൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട അതേ നാല് ഖണ്ഡികകളായിരുന്നു; എന്നാൽ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. *Experience and Views* ൽ, സമയനിർണ്ണയത്തെ സംബന്ധിച്ച ഏകവാക്യ ഖണ്ഡിക, “the daily”നെ സംബന്ധിച്ച മുൻ ഖണ്ഡികയോടു ചേർത്തിരുന്നു. തുടർന്ന്, ആദിയിൽ സമയനിർണ്ണയത്തെ സംബന്ധിച്ച ഖണ്ഡികയ്ക്കു പിന്നാലെ വന്നിരുന്ന ഖണ്ഡികയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. *Early Writings* ൽ, *Experience and Views* ലെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തിൽ നിന്നു വന്ന ഒരു ഖണ്ഡിക, ഇപ്പോൾ “the daily”യും സമയനിർണ്ണയവും രണ്ടും സംബന്ധിക്കുന്ന ഖണ്ഡികയ്ക്കും, ആദിയിൽ പഴയ യെരൂശലേമിലേക്കു തീർത്ഥയാത്രകൾ നടത്തുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ് തെറ്റായിരുന്നതെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന ഖണ്ഡികയ്ക്കും ഇടയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

Experience and Views എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ മറ്റൊരു പേജിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്തിരുന്ന പാരഗ്രാഫ് പിന്നീട് Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ പാസേജിൽ ചേർത്തത്, 1844 മുതൽ ആരംഭിച്ചിരുന്ന “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് കൂടുതൽ ചേർക്കുകയേ ചെയ്തുള്ളൂ. ആ പാരഗ്രാഫ് സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ തന്റെ ദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മൂല വിവരണത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

> “മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതും കർത്താവിന്റെ ചിതറിപ്പോയ മക്കൾക്കു അറിയിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണെന്നും, അത് കാലനിർണ്ണയത്തിൽ ആശ്രയിപ്പിക്കരുതെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു; കാരണം സമയം ഇനി ഒരിക്കലും വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷയായിരിക്കയില്ല. ചിലർ സമയം പ്രസംഗിക്കുന്നതിൽ നിന്നുയരുന്ന വ്യാജ ഉത്തേജനം പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സമയം നൽകാവുന്നതിലും ശക്തമാണെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. ഈ സന്ദേശം തന്റെ സ്വന്തം അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊള്ളാൻ ശേഷിയുള്ളതും, അതിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ അതിന് സമയം ആവശ്യമില്ലാത്തതും, അത് മഹത്തായ ശക്തിയോടെ മുന്നേറി തന്റെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കുകയും നീതിയിൽ ചുരുക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Experience and Views, 48.

Experience and Views എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ നാൽപ്പത്തിയെട്ടാം പേജിലുള്ള അനുച്ഛേദം, Early Writings-ലുള്ള രണ്ടു വ്യത്യസ്ത അനുച്ഛേദങ്ങളെ സംയോജിപ്പിച്ചു സൃഷ്ടിച്ചിരുന്ന അനുച്ഛേദത്തിനുശേഷം ചേർക്കപ്പെട്ടു; അതുവഴി മൂല വിവരണത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാത്തവിധത്തിൽ സമയനിർണ്ണയത്തിന്മേൽ ഒരു ഊന്നൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

1931-ൽ, യെരൂശലേമിലെ ജനങ്ങളെ ഭരിച്ചിരുന്ന പുരാതന പുരുഷന്മാർ ഒരു കഥ കെട്ടിച്ചമച്ചു; അതിൽ 1910-ൽ ദാനിയേൽസ് സഹോദരി വൈറ്റിനെ അഭിമുഖം നടത്തിയതായി അവകാശപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽസ് നൽകിയ സാക്ഷ്യത്തിൽ അദ്ദേഹം 1843-ലെ ചാർട്ടിനെ പരാമർശിക്കുകയും, സഹോദരി വൈറ്റിനെ അഭിമുഖം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ ചാർട്ടിൽ നിലവിലില്ലാത്ത വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ താൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുവെന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. Early Writings എന്ന പുസ്തകം അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്; അതിൽ അവൾ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്തെന്നു അദ്ദേഹം അവളോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ മറുപടികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, Early Writings-ലുള്ള “the daily” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പയനിയർമാരുടെ ദൃഷ്ടിയെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഭാഗം യഥാർത്ഥത്തിൽ സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നതിനുമേലുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണെന്ന നിഗമനത്തിലേക്കു മാത്രമേ താൻ എത്തിച്ചേരാനായുള്ളുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കെട്ടിച്ചമച്ച ആ അഭിമുഖത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, അഭിമുഖം നൽകിയതായി പറയപ്പെടുന്ന വ്യക്തികൾ മരിച്ചതിന് പതിനാറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദാനിയേൽസ് ആ സാക്ഷ്യത്തെ മൂന്നാം തലമുറയുടെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

എഫ്. സി. ഗിൽബർട്ട് ഒരു ഹീബ്രു പണ്ഡിതനായിരുന്നു; “നിത്യ” എന്നതിനുള്ള ശരിയായ വ്യാഖ്യാനം പൗരാണികവിശ്വാസമെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം വെറും മുൻഗാമികളും എലൻ വൈറ്റും അങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനാലേ പിന്തുണച്ചതല്ല. ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഹീബ്രു പാഠത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ബോധ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം അതിനെ പ്രതിരോധിച്ചത്. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം പ്രമുഖ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ഹീബ്രു പണ്ഡിതനായിരുന്നു. ദാനിയേൽസും പ്രെസ്കോട്ടും മുന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്ന “നിത്യ”യെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദം തുടർച്ചയായി വളർന്നു വന്നപ്പോൾ, മുൻഗാമികളുടെ നിലപാടിനെ പ്രതിരോധിച്ച് ഉറച്ചുനിന്ന പ്രമുഖ പണ്ഡിതന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഗിൽബർട്ട്. 1910 ജൂൺ 8-ന് അദ്ദേഹത്തിന് എലൻ വൈറ്റുമായി ഒരു അഭിമുഖം ഉണ്ടായി; പിന്നീട് താനും സിസ്റ്റർ വൈറ്റും തമ്മിൽ ചർച്ച ചെയ്തതു അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തി. ദാനിയേൽസിന്റെ സാക്ഷ്യം എഫ്. സി. ഗിൽബർട്ടിന്റേതിനോട് പൂർണ്ണമായും വിരുദ്ധമാണ്.

മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് റിലീസസ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഇരുപതാം വാള്യത്തിലെ പതിനേഴാം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം പേജ് വരെ, “ദൈനികം” എന്ന വിഷയത്തിൽ ഡാനിയൽസിന്റെയും പ്രസ്കോട്ടിന്റെയും നിലപാടിനെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് പരാമർശിക്കുന്നു. എഫ്. സി. ഗിൽബർട്ട് എലൻ വൈറ്റുമായി നടത്തിയ തന്റെ അഭിമുഖത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്ന വാചകങ്ങൾ, മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് റിലീസസിലെ ആ ഭാഗത്തിൽ സഹോദരി വൈറ്റ് തന്നേ പ്രസ്താവിച്ചതുമായി ഏകദേശം സമാനമാണ്. അതിനാൽ, മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് റിലീസസ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും പുറത്തിറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിന് അനേകം വർഷങ്ങൾ മുമ്പുവരെ, സഹോദരി വൈറ്റുമായി താൻ നടത്തിയതായി പറയപ്പെടുന്ന അഭിമുഖത്തിലെ ഉള്ളടക്കത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഡാനിയൽസിന്റെ അവകാശവാദത്തെ തള്ളിക്കളയാനോ പിന്തുണയ്ക്കാനോ വ്യക്തമായ ഏതെങ്കിലും പ്രചോദിത സാക്ഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിലും പ്രധാനമായി, “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച അവന്റെ തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടിനായി പ്രചോദിതമായ യാതൊരു അംഗീകാരവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതിലും പ്രധാനമായി, ഇപ്പോൾ മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് റിലീസസ് ലഭ്യമായിരിക്കുമ്പോഴും—“ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച അവന്റെ തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടിന് ഇപ്പോഴും യാതൊരു പ്രചോദിത അംഗീകാരവും ഇല്ല!

എന്നിരുന്നാലും ഇന്ന്, ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന് “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച് യാതൊരു നിലപാടുമില്ലെന്ന് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ഒരു “പരീക്ഷണചോദ്യം” അല്ല എന്നതും, ഈ വിഷയത്തിൽ നാം “നിശ്ശബ്ദരായിരിക്കണം” എന്നതുമാത്രമാണ് അവളുടെ നിലപാട് എന്നു പറയുന്നു. ഇന്ന് എന്തോ മറിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്: “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ നിലപാട് ഇപ്പോൾ ദൈവജനത്തിനിടയിൽ ന്യൂനപക്ഷാഭിപ്രായമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 1910-ൽ, ന്യൂനപക്ഷാഭിപ്രായം ദാനിയെൽസും പ്രസ്കോട്ടും പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കോൺറാഡിയുടെ നിലപാടായിരുന്നു; ഭൂരിപക്ഷാഭിപ്രായമോ പയനിയർമാരുടെ നിലപാടായിരുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റുമായി നടത്തിയ തന്റെ അഭിമുഖത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എഫ്. സി. ഗിൽബർട്ടിന്റെ പ്രസ്താവന താഴെ കൊടുക്കുന്നു; ഇത് Manuscript Releases-നോടു താരതമ്യം ചെയ്യേണ്ടതാകുന്നു; അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ രൂപം ഈ The Book of Daniel പരമ്പരയിലെ എൺപത്തൊന്നാമത്തെ ലേഖനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

> “ഡാനിയൽസും പ്രെസ്കോട്ടും... കാര്യമെന്ന ഈ പ്രവർത്തനത്തിൽ പ്രായംചെന്ന സഹോദരന്മാർക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയുവാൻ ഒരു അവസരവും കൊടുക്കുകയില്ലായിരുന്നു.... ഡാനിയൽസ് ഇവിടെ എന്നെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ അവനെ കാണുകയില്ലായിരുന്നു.... ഏതൊരു കാര്യത്തെയും കുറിച്ച് അവനോടു ഞാൻ ഒന്നും പറയുവാൻ മനസ്സില്ലായിരുന്നു. അവർ ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ‘ദൈനികം’ എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ, അതിൽ യാതൊന്നുമില്ല.... ഞാൻ വാഷിംഗ്ടണിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സുകളെ എന്തോ ഒന്നുകിൽ പൊതിഞ്ഞുമൂടിയിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി; അവരെ സ്പർശിച്ചെത്തുവാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞതുപോലുമില്ല. ‘ദൈനികം’ എന്ന ഈ വിഷയവുമായി നമ്മുക്കു യാതൊരു ബന്ധവും ഉണ്ടാകരുത്... അവർ എന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു; അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ എന്റെ സന്ദേശത്തിൽ ഒന്നുമില്ലെന്നു വിചാരിക്കും. ഞാൻ അവനു എഴുതുകയും, അവൻ തന്റെ നിലപാടുകൊണ്ടു തന്നെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിന്റെ പ്രസിഡന്റാകുവാൻ യോജിച്ചതല്ലെന്നു അറിയിക്കയും ചെയ്തു.... പ്രസിഡന്റ്ഷിപ്പ് നിലനിർത്തുവാൻ യോജിച്ച മനുഷ്യൻ അല്ല.”

> “‘ദൈനംദിനം’ സംബന്ധിച്ച ഈ സന്ദേശം ഒരു പരീക്ഷണസന്ദേശമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, കർത്താവു എന്നെ അതു കാണിച്ചേനേ. ഈ കാര്യത്തിൽ ഇവർ ആരംഭംമുതൽ അവസാനംവരെ കാണുന്നില്ല.... ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവരിൽ ആരെയും കാണാൻ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി വിസമ്മതിക്കുന്നു.

> “ദൈവം എനിക്കു നൽകിയ പ്രകാശം ഇതാണ്: സഹോദരൻ ഡാനിയൽസ് പ്രസിഡൻസിയിൽ മതിയായത്ര കാലം നിന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.... ഇവയിൽ ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ഇനി അവനോടു കൂടുതൽ സംഭാഷണം നടത്തരുതെന്നു എന്നോടു പറയപ്പെട്ടു. ഈ കാര്യത്തെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ഡാനിയൽസിനെ കാണുകയില്ലായിരുന്നു; അവനോടു ഒരു വാക്കുപോലും സംസാരിക്കുകയുമില്ലായിരുന്നു. അവനു ഒരു അഭിമുഖം അനുവദിക്കണമെന്നു അവർ എന്നോടു അഭ്യർത്ഥിച്ചു, എങ്കിലും ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.... അവർ ഉപദേശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാര്യവുമായി നമ്മുടെ ജനങ്ങൾ യാതൊന്നും ചെയ്യരുതെന്നു അവരെ മുന്നറിയിപ്പിക്കാൻ എന്നോടു പറയപ്പെട്ടു.... അതു കേൾക്കുന്നതിൽനിന്നു കർത്താവാൽ എനിക്കു നിരോധനം ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അതിന്മേൽ എനിക്കു ഒരു കണികപോലും വിശ്വാസമില്ലെന്നു ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.... അവർ ചെയ്യുന്നതായ ഈ മുഴുവൻ കാര്യം പിശാചിന്റെ ഒരു തന്ത്രമാണ്.” 1910 ജൂൺ 8-ന് എലൻ വൈറ്റ് അദ്ദേഹത്തിനു നൽകിയ ഒരു അഭിമുഖത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എഫ്. സി. ഗിൽബർട്ടിന്റെ റിപ്പോർട്ട്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ വിഷയത്തെ തുടരും.

> മേൽപ്പറമ്പിന് അടിയിൽ കാണുന്നവനും, സകല മനുഷ്യരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ വായിക്കുന്നവനും, മഹത്തായ വെളിച്ചം ലഭിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘അവർ തങ്ങളുടെ ധാർമ്മികവും ആത്മീയവുമായ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിതരായും വിസ്മയഭരിതരായും ഇല്ല.’ ‘അതെ, അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം വഴികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, അവരുടെ പ്രാണൻ അവരുടെ മ്ലേച്ഛതകളിൽ പ്രസാദിക്കുന്നു. ഞാനും അവരുടെ ഭ്രമങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കും, അവരുടെ ഭയങ്ങളെ അവരുടെ മേൽ വരുത്തും; ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആരും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; ഞാൻ സംസാരിച്ചു, അവർ കേട്ടില്ല; എന്നാൽ അവർ എന്റെ ദൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പാകെ ദോഷം പ്രവർത്തിക്കുകയും, എനിക്ക് പ്രസാദമില്ലാത്തതിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു.’ ‘അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചില്ലാത്തതുകൊണ്ടും,’ ‘അനീതിയിൽ പ്രസാദം കണ്ടെത്തിയതുകൊണ്ടും,’ ‘അവർ അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അവരുടെ മേൽ ശക്തമായ ഭ്രമം അയക്കും.’ യെശയ്യാവു 66:3, 4; 2 തെസ്സലോനിക്ക്യർ 2:11, 10, 12.

> “സ്വർഗ്ഗീയ ഗുരു ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ശരിയായ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിയുന്നു എന്നും ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നും അവകാശപ്പെടുന്ന ഭാവനയെക്കാൾ മനസ്സിനെ വഞ്ചിക്കാൻ ശക്തമായ മറ്റെന്തു മായാഭ്രാന്താണ് ഉള്ളത്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ലോകീയ നയപ്രകാരം അനേകം കാര്യങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും യഹോവയ്ക്കെതിരെ പാപം ചെയ്തുകൊണ്ടും ഇരിക്കുമ്പോൾ? അയ്യോ, സത്യം ഒരിക്കൽ അറിഞ്ഞിരുന്ന മനുഷ്യർ ഭക്തിയുടെ ആത്മാവിനെയും ശക്തിയെയും ഭക്തിയുടെ രൂപത്തോടു തെറ്റിച്ചറിയുമ്പോൾ; യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാറ്റിനും അഭാവമുള്ളവരായിരിക്കെ തങ്ങൾ സമ്പന്നരാണ്, സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, ഒന്നിനും അഭാവമില്ല എന്നു നിരൂപിക്കുമ്പോൾ—മനസ്സുകളെ അധീനമാക്കുന്ന അതൊരു മഹാവഞ്ചനയാണ്, മോഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഭ്രാന്താണ്.’”

> “തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളെ കലങ്കമില്ലാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന തന്റെ വിശ്വസ്ത ദാസന്മാരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മനോഭാവം മാറ്റം വന്നിട്ടില്ല. എന്നാൽ അനേകർ, ‘സമാധാനവും സുരക്ഷയും,’ എന്ന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതേസമയം അപ്രതീക്ഷിത നാശം അവരുടെ മേൽ വരുന്നു. സമ്പൂർണ്ണമായ മാനസാന്തരം ഉണ്ടാകാതെ, മനുഷ്യർ പാപസമ്മതം മുഖേന തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ താഴ്ത്തി, യേശുവിൽ ഉള്ളതുപോലെ സത്യത്തെ സ്വീകരിക്കാതെ ഇരിക്കുമെങ്കിൽ, അവർ ഒരിക്കലും സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കയില്ല. നമ്മുടെ നിരകളിൽ ശുദ്ധീകരണം നടക്കുമ്പോൾ, ധനികരായി, സമ്പത്തിൽ വർധിച്ചവരായി, ഒന്നിനും അഭാവമില്ലാത്തവരായി ഇരിക്കുന്നു എന്ന് പെരുമ പറഞ്ഞ്, നാം ഇനി നിർഭാരമായി വിശ്രമിക്കുകയില്ല.

> “‘ഞങ്ങളുടെ പൊന്ന് അഗ്നിയിൽ പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ലോകത്താൽ കലങ്കിതമാകാതിരിക്കുന്നു’ എന്നു സത്യമായി ആർക്ക് പറയാൻ കഴിയും?” ഞങ്ങളുടെ ഉപദേശകൻ വിളിക്കപ്പെടുന്ന നീതിയുടെ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു. അവ നീക്കിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവയുടെ അടിയിലുണ്ടായിരുന്ന അശുദ്ധി അവൻ വെളിവാക്കി. തുടർന്ന് അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: “അവർ എങ്ങനെ തങ്ങളുടെ അശുദ്ധിയും സ്വഭാവത്തിലെ ചീഞ്ഞുപോകലും കപടാഭിമാനത്തോടെ മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് നിനക്കു കാണുന്നില്ലേയോ? ‘വിശ്വസ്തനഗരം എങ്ങനെ വേശ്യയായിരിക്കുന്നു!’ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനം വ്യാപാരഭവനമായിരിക്കുന്നു, ദൈവിക സാന്നിധ്യവും മഹത്വവും വിട്ടുപോയിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലം! ഈ കാരണത്താൽ ബലഹീനത ഉണ്ടാകുന്നു, ശക്തി ഇല്ലാതിരിക്കുന്നു.”

> “ഇപ്പോൾ സ്വന്തം പിന്മാറ്റത്താൽ പുളിപ്പിക്കപ്പെടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സഭ മാനസാന്തരപ്പെടുകയും പരിവർത്തിതയാകുകയും ചെയ്‌തില്ലെങ്കിൽ, അവൾ തനിക്കുതന്നെ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും, ഒടുവിൽ അവൾ സ്വയം വെറുക്കുന്നതുവരെ. അവൾ ദോഷത്തെ പ്രതിരോധിച്ച് നന്മയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, സമ്പൂർണ വിനയത്തോടെ ദൈവത്തെ അന്വേഷിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ ഉന്നത വിളിയിലേക്കു എത്തുമ്പോൾ, നിത്യസത്യത്തിന്റെ പീഠികയിൽ നിലകൊണ്ട് വിശ്വാസത്താൽ തനിക്കായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നേട്ടങ്ങളെ പിടിച്ചടക്കുമ്പോൾ, അവൾ സൗഖ്യം പ്രാപിക്കും. ദൈവം തന്ന അവളുടെ ലാളിത്യത്തിലും പരിശുദ്ധിയിലും, ഭൂമിയിലെ കുടുക്കുകളിൽനിന്നു വേർപെട്ടവളായി, സത്യം തന്നെയാണ് അവളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വതന്ത്രയാക്കിയതെന്ന് പ്രകടമാക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. അപ്പോൾ അവളുടെ അവയവങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരും അവന്റെ പ്രതിനിധികളും ആയിരിക്കും.” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles