Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി ഇരുപത്തിമൂന്ന്

ദാനിയേൽ 11:40ന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രാധാന്യം വെളിപ്പെടുത്തൽ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വചനം ദൈവവചനത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്; അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനവും. നാല്പതാം വചനം ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഉലായി നദി ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം, “അവസാനകാലത്ത്” എന്ന വാക്കുകളാൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അതുവഴി ആ വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭം 1798 ആണെന്ന് പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ വാക്യത്തിലെ അമ്പത്തൊന്ന് വാക്കുകൾ 1989-ൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ടു; അന്നത്തെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ അവ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴായിരുന്നു അത്. വാക്യത്തിലുള്ള ആ അമ്പത്തൊന്ന് വാക്കുകൾ 1798-ലെ അവസാനകാലത്തെയും, തുടർന്ന് 1989-ലെ മറ്റൊരു അവസാനകാലത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും കാണാനും കേൾക്കാനും സന്നദ്ധരായ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ആ വാക്യത്തിൽ തന്റെ ഒപ്പുവെച്ചു. ആദ്യദൂതന്റെയും മൂന്നാംദൂതന്റെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അവസാനകാലം രണ്ടും ആ ഏക വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാക്യം, വടക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പാപ്പാധിപത്യം, മഹിമയുള്ള ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് കീഴടക്കുന്നതു എപ്പോഴാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ വാക്കുകൾ ആരംഭമായി 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും സമാപ്തിയായി 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെങ്കിലും, യാഥാർത്ഥ്യം ഇതാണ്: നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രം, വടക്കിന്റെ രാജാവ് മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ കീഴടക്കുന്ന നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം വരെയാണ് അവസാനിക്കാത്തത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ച മുതൽ, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രം, പ്രസിഡന്റ് റോണാൾഡ് റീഗൻ മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ആ ചരിത്രത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-വും അതിനുശേഷമുള്ളതുമെല്ലാം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂർവരെയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

വചനം ആദ്യം തുറന്നുകാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, “‘വചനം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു’ എന്ന പിപ്പെൻഗറിന്റെ അവകാശവാദം അസംബന്ധമായ ഒരു അവകാശവാദമായിരുന്നു; കാരണം ബൈബിളിലെ വചനങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇത്രയും ദീർഘമായ ചരിത്രകാലങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാറില്ല” എന്ന സത്യത്തിനെതിരെ ഒരു വാദം ഉയർത്തപ്പെട്ടു. ഒരു വചനത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന കാലപരിധിക്ക് ഏതെങ്കിലും പരിധിയുണ്ടോ എന്ന ആശയം ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വചനം അതേ ചരിത്രത്തെയേ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും, അതും ഒരു വചനത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണെന്നും ഞങ്ങൾ ഉടൻ ഓർമ്മിച്ചു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗം സർപ്പമായി സംസാരിക്കുന്നത് വളരെ വേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ നിറവേറുന്നതാണ്.

> “തന്റെ ശക്തി കവർന്നെടുക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പീഡനത്തിൽ നിന്നു പിന്മാറേണ്ടിവന്ന പാപ്പത്വത്തിന്റെ സമയത്ത്, മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുകയും അതേ ക്രൂരവും ദൈവനിന്ദാപരവുമായ പ്രവർത്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പുതിയ ശക്തി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതിനെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു. സഭയ്ക്കും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിനുമെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ട അവസാന ശക്തിയായ ഈ ശക്തിയെ, ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗമായി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.” Signs of the Times, November 1, 1899.

ഒരു വ്യക്തി സാങ്കേതികമായി നിർവചിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യം 1798-ലെ ചരിത്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഏക വാക്യത്തോടു വ്യത്യസ്തമായി, നാൽപ്പതാം വാക്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്പം ചെറുതാണ്; കാരണം ഞായറാഴ്ചാനിയമം അടുത്ത വാക്യത്തിലാണുള്ളത്, എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഒരു വാക്യത്തിനുള്ളിലാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലുള്ള “അതേ പ്രവചനരേഖ” വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; വരിക്കുമേൽ വരി എന്ന സിദ്ധാന്തം പ്രയോഗിക്കാൻ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യം, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ അതിലുമപ്പുറം കടന്നുപോകുന്നു.

“വരിക്കു മേൽ വരി” എന്ന സിദ്ധാന്തം നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ വെളിപ്പാടു പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗമായി (ഐക്യനാടുകൾ) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, അതേ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ “രഥങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, കുതിരച്ചേവകർ” എന്നുവച്ച് ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, 1798-ൽ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള മൃഗമായിരുന്നതിൽനിന്ന് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന മൃഗമായി മാറുന്നതും, കൂടാതെ ആ ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള മൃഗത്തിന് രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടെന്നും നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം, ത്യോരുടെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളെപ്പോലെയാണ്, രാജാവെന്നത് ഒരു രാജ്യമാണ്. നാല്പതാം വാക്യത്തെയും വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിമൂന്നിന്റെ പ്രവചനരേഖയെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, യെശയ്യാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യം, ശക്തിയുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗമാണ്. ഭൂമിയിലെ മൃഗം റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ അതിന്റെ നിവൃത്തിയിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ രണ്ടു പ്രവചനാത്മക ശക്തികൾ “കപ്പലുകൾ” (സാമ്പത്തിക ശക്തി), “രഥങ്ങളും കുതിരപ്പടയാളികളും” (സൈനിക ബലം) എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

യെശയ്യാവു അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലത്ത്, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ഉത്തരരാജാവായിരിക്കുന്ന തൂർ പട്ടണത്തിലെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം അവൾ വീണ്ടും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യും; സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയിലേക്കു നയിച്ച ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ താഴെയിറക്കുന്നതിനായി പ്രസിഡന്റ് റീഗൻ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തുവുമായി ഒരു രഹസ്യ സഖ്യം ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന കാര്യം എല്ലാ ചരിത്രകാരന്മാരും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. 1989-ലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തിൽ, റീഗൻ പാപപുരുഷനോടുകൂടെ ഒരു രഹസ്യമായ അനധികൃതബന്ധം ഇതിനകം ആരംഭിച്ചിരുന്നു; അങ്ങനെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സംഗീതജ്ഞർ, മറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വേശ്യ പാടിത്തുടങ്ങിയ ഗീതത്തിന്റെ രാഗം അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതേ ചരിത്രത്തിൽ ജോൺ പോൾ II-ന്റെ അഭൂതപൂർവമായ ലോകവ്യാപക ശുശ്രൂഷ, “സകല ലോകവും” “മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചു വിസ്മയിപ്പാൻ” ഇടയായ “പാട്ടും നൃത്തവും” എന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം 1798-ൽ സർദിസ് ആയി ആരംഭിച്ച ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് സർദിസിലിരുന്നവർ മുദ്രവിടപ്പെട്ട നിലയിൽ നിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചു; പിന്നെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം സർദിസിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു വന്നു. ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം 1856-ലെ വെളിച്ചം നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ 1863-ൽ ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ലാവൊദിക്യസഭയിലേക്കു പരിവർത്തിതരായി. ആ സഭ അതുകൊണ്ട് നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് തുപ്പിക്കളയപ്പെടുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതാണ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം. നാല്പതാം വാക്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രം മാത്രമല്ല, ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന് അതിന്റെ നങ്കൂരണിബന്ധുവും ശക്തിയും ആയി ദൈവവചനത്തിന്റെ ദൈവിക വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതുപോലെ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണകൂടത്തിന് അതിന്റെ നങ്കൂരണിബന്ധുവും ശക്തിയും ആയി ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയുടെ ദൈവിക വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇവ രണ്ടും 1798-ൽ പ്രവചനപരമായി കൊമ്പുകളായി ആരംഭിച്ചു; പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തോടെ, വിശ്വാസത്യാഗിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും ഒന്നായി ചേർന്ന് ഏക കൊമ്പായിത്തീർന്നു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും.

നാല്പതാം വചനത്തിലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഭരണകൂടവും തിരഞ്ഞെടുത്ത സഭയും ആകുന്നു; അവ ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രവചനരേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം അവ ഒരു ഏക മൃഗത്തിന്മേലുള്ള രണ്ടു കൊമ്പുകളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൃഗം എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവിടെ ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും പോകുന്നു; അങ്ങനെ അവ ഒരേ പ്രവചനചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന് ലവൊദിക്യയും ഫിലദെൽഫ്യയും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട പ്രവചനസ്വഭാവമുണ്ട്. റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനും റിപ്പബ്ലിക്കൻ, ഡെമോക്രാറ്റിക് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട പ്രവചനസ്വഭാവമുണ്ട്. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായപ്രകാരം, ഓരോ കൊമ്പിന്റെയും ഈ ഇരട്ടസ്വഭാവത്തിലെ രണ്ടാമത്തേതാണ് ഒടുവിൽ ഉയർന്നുവരുന്നതും അധികം ഉയരുന്നതും.

> അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; ഇതാ, നദിയുടെ മുമ്പിൽ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു ആട്ടുകൊറ്റൻ നിലകൊള്ളുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഉയർന്നവയായിരുന്നു; എങ്കിലും ഒന്നാമത്തേതിനെക്കാൾ മറ്റൊന്ന് ഉയർന്നതായിരുന്നു, ഉയർന്നത് പിന്നെയായിരുന്നു വളർന്നുവന്നത്. ദാനീയേൽ 8:3.

ഓരോ കൊമ്പിന്റെയും ദ്വിവിധ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിരയിൽ സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും മുഖാന്തരം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിൽ ലിബറലിസം (അടിമത്ത അനുകൂലത, ജനാധിപത്യം, വോക്ക്-ഇസം, ഗ്ലോബലിസം) എന്നും, കൺസർവറ്റിസം (അടിമത്ത വിരോധം, ഭരണഘടനാപര റിപ്പബ്ലിക്ക്, പരമ്പരാഗതവാദികൾ, MAGA) എന്നും സമാനീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ദ്വിവിധ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ഫിലദെൽഫ്യയെയും ലവോദിക്യയെയും സമാനീകരിക്കുന്നു. രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ വിഭജനം ഒരു ദ്വിവിധ പ്രതീകമായി കാണിക്കുന്നതിൽ സമ്പൂർണ്ണ സമാന്തരത്വമില്ല; കാരണം, പ്രോഗ്രസീവ് ലിബറലിസമോ കൺസർവറ്റീവ് MAGA-ിസമോ ഒന്നും ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രശ്നത്തിൽ ശരിയായ പക്ഷത്ത് എത്തുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ പരീശന്മാരും സദ്ദൂക്യരും ക്രൂശിങ്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി. എന്നാൽ, ക്രൂശിനാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, ലവോദിക്യയെ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്നു തുപ്പിക്കളയപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ഫിലദെൽഫ്യൻ കൊമ്പ് ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും, ഇരു കൊമ്പുകളുടെയും ഈ ദ്വിവിധ സ്വഭാവം പരീശന്മാരും സദ്ദൂക്യരും തമ്മിലുള്ള തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായ വിവാദത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ജാതികളിലേക്കുള്ള ദൂതനായിരുന്ന (പൗലോസ്) മുമ്പ് പരീശന്മാരിൽ പരീശനായിരുന്നുവല്ലോ.

അവസാനമഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രം, വരിപുറമെ വരിയായി ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അത് പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ മഹത്തായ വെളിച്ചം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് രണ്ടാം അധ്യായം മുതൽ പതിനെട്ടാം അധ്യായം വരെ എല്ലാം നാല്പതാം വാക്യവുമായി സമന്വയത്തിലുണ്ട്. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ത്യോരിലെ വേശ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യവും ആ വാക്യവുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ട മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളും ഉണ്ട്; എങ്കിലും നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ വരിപുറമെ വരിയായ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ളത്, ഒരുപക്ഷേ, നാല്പതാം വാക്യം തന്നെയാണ്.

നാല്പതാം വചനത്തിൽ 1798-ലെ അന്ത്യകാലവും 1989-ലെ അന്ത്യകാലവും രണ്ടും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതുവഴി പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെ 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന്മേൽ ഏർപ്പെടുത്തേണ്ടതാണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നാല്പതാം വചനത്തിലെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് നാല്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയും തുടരുന്ന രണ്ട് രേഖകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. 1798-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന രേഖ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ആന്തരിക സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന രേഖ അതേ ചരിത്രകാലയളവിൽ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ബാഹ്യസന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നാല്പതാം വചനത്തിനുള്ളിൽ തന്നേ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതേ ആന്തരിക-ബാഹ്യ പ്രവചനബന്ധം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രതീകാത്മകത നിലനിൽക്കുന്നു. അമ്പത്തൊന്നു വാക്കുകൾകൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ട ഒരേയൊരു വചനത്തിൽ ഈ പ്രവചനാത്മക പ്രതിഭാസം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു!

ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആന്തരിക-ബാഹ്യ സന്ദേശത്തെ മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങളും, ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഘടകമായ സത്യത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. മില്ലർ പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, കാഹളങ്ങൾ റോമിന് മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട “സവിശേഷ ന്യായവിധികൾ” ആയിരുന്നു. ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ, ഏഴ് സഭകളുടെ ചരിത്രത്തോടും ഏഴ് മുദ്രകളുടെ സമാന്തര ചരിത്രത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അതിനാൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങളുടെ പ്രവചനരേഖയും സമന്വയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1844-ൽ ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നതു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി ആദ്യ ദൂതൻ 1798-ൽ എത്തി. ആ ന്യായവിധി അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയെന്നും കാര്യനിർവാഹക ന്യായവിധിയെന്നും രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയുടെ ചരിത്രമാണ്; മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംവരെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് തുടർന്നുള്ള ചരിത്രം കാര്യനിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ചരിത്രമാണ്.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നത്.

> ““ഈ പ്രതീകത്തിലെ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ ഉള്ള കൊമ്പുകളും മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദവും, ഇങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ജാതിയുടെ പ്രസ്താവനകളും പ്രാവർത്തികതയും തമ്മിലുള്ള വിചിത്രമായ വിരോധാഭാസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ ജാതിയുടെ ‘സംസാരിക്കൽ’ എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമാണ-ന്യായാധികാര സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്. അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ, തന്റെ നയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി അത് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന ഉദാരവും സമാധാനപരവുമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അത് തന്നെയാണ് അസത്യമായി തെളിയിക്കുക. അത് ‘മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ’ സംസാരിക്കുകയും ‘ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും’ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യും എന്ന പ്രവചനം, മഹാസർപ്പവും പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലുള്ള മൃഗവും പ്രതിനിധീകരിച്ച ജാതികൾ പ്രകടമാക്കിയ അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പീഡനത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെ വികാസത്തെ വ്യക്തമായി മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കുന്നു. കൂടാതെ, രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘ഭൂമിയെയും അതിൽ വസിക്കുന്നവരെയും ആദ്യ മൃഗത്തെ ആരാധിപ്പിക്കുന്നു’ എന്ന പ്രസ്താവന, പാപ്പാധിപത്യത്തോടുള്ള ഭക്തിനിവേദനമായ ഒരു ആചാരത്തെ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഈ ജാതിയുടെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 443.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “സംസാരിക്കുമ്പോൾ,” അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം,” പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ബാബേലിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കു വിളിച്ചുകൊണ്ട് “സംസാരിക്കുന്നു.”

> അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മറ്റൊരു ശബ്ദം കേട്ടു; അതു പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനമേ, അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ പങ്കാളികളാകാതെയും അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്നു നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാതെയും ഇരിപ്പാൻ, അവളെ വിട്ടു പുറത്തേക്കു വരുവിൻ. കാരണം അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗംവരെ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു. അവൾ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ അവൾക്കു പ്രതിഫലം കൊടുക്കുവിൻ; അവളുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കു ഒത്തവണ്ണം അവൾക്കു ഇരട്ടിയായി തിരികെ കൊടുക്കുവിൻ; അവൾ നിറച്ച പാനപാത്രത്തിൽ അവൾക്കായി ഇരട്ടിയായി നിറെക്കുവിൻ. വെളിപ്പാട് 18:4–6.

നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ പരിസരത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഉള്ളവർ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നവർ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ “ഏദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്റെ പുത്രന്മാരിൽ പ്രധാനസ്ഥർ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ പ്രതീകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ (പാപ്പാസഭയുടെ) കൈയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. “രക്ഷപ്പെടുക” എന്നതിനുള്ള എബ്രായ പദത്തിന് വഴുക്കലാൽ ഒഴിഞ്ഞുമാറുക എന്നർത്ഥമുണ്ട്; അതിന്റെ അന്തർനിഹിതമായ അർത്ഥം, അങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുന്നവർ രക്ഷപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അവരെ ബദ്ധരാക്കി പിടിച്ചിരുന്നതായിരുന്ന ഒരു അധികാരത്തിൽനിന്നാണ് ആ രക്ഷ നേടപ്പെടുന്നത് എന്നതാണ്.

> അവൻ മഹിമയുള്ള ദേശത്തിലും പ്രവേശിക്കും; അനേകം [ദേശങ്ങൾ] മറിച്ചുകളയപ്പെടും; എങ്കിലും ഇവർ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറും, അതായത് എദോം, മോവാബ്, അമ്മോൻമക്കളുടെ പ്രധാനഭാഗം. അവൻ ദേശങ്ങളിന്മേലും തന്റെ കൈ നീട്ടും; ഈജിപ്തുദേശവും ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയില്ല. ദാനിയേൽ 11:41, 42.

നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പത്വം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്), തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭൗഗോളിക തടസ്സത്തെ ജയിക്കുന്നു; ഹെറോദാവിന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ ഹെറോദ്യാസിന്റെ (പാപ്പത്വത്തിന്റെ) മകളായ സലോമെയുടെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ) വഞ്ചക നൃത്തത്തിന് വഴങ്ങി വീഴുന്ന സംഭവത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രതീകമായ ഈജിപ്തിനെ കീഴടക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇതിലൂടെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ “പത്ത് രാജാക്കന്മാർ”) ഒരു മണിക്കൂറിനായി തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്ന സമയം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ ഒരു മണിക്കൂർ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” മണിക്കൂറും ബാബിലോണിലെ വേശ്യയ്ക്ക് ന്യായവിധി വരുന്നതിന്റെ “മണിക്കൂറും” ആകുന്നു. നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ, ഈജിപ്ത് (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) “രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.”

നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ഒഴിവാകുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായപദം നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യത്തിലെ എബ്രായപദത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ഒഴിവാകുക” എന്ന പദത്തിന് “യാതൊരു വിടുതലും കണ്ടെത്താതിരിക്കുക” എന്നാണ് അർത്ഥം; എന്നാൽ നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് മുമ്പായി പാപ്പാസഭയോടു കൈകോർത്തുനിന്നിരുന്നവർ വഴുക്കിപ്പോകുന്നതുപോലെ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമസങ്കടത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിന് മുമ്പായി ആധുനിക ബാബേലിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലുള്ളവർ, ഞായറാഴ്ച ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനമാണെന്ന സാത്താനിക ആശയം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കാരണത്താൽ അതിനെ സ്വീകരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാം. അതിനെ വിശ്വസിക്കുന്നത് നെറ്റിയിൽ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നതാണ്; അതിനെ വെറുമെ അംഗീകരിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ മുദ്ര സ്വീകര Jenningsുന്നതാണ്.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് പാപ്പത്വത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നവർ, ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനം സൂര്യന്റെ ദിനമാണെന്ന സാത്താനിക ആശയം തള്ളിക്കളയുന്നു; അതുതന്നെയായ സമയത്താണ് ഐക്യനാടുകളും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും റോമിലെ വ്യഭിചാരിണിയുമായ പാപ്പത്വശക്തിയുമായ ഉത്തരദേശരാജാവുമായ കൈകോർക്കുന്നത്.

> “അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ, സ്പിരിറ്റ്വലിസത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കുവാൻ ഇടവഴിയിലിരിക്കുന്ന അഗാധ വിടവിന് അപ്പുറം തങ്ങളുടെ കൈകൾ നീട്ടുന്നതിൽ മുന്നിലായിരിക്കും; അവർ റോമൻ ശക്തിയുമായി കൈകോർക്കുവാൻ ആ അഗാധതയ്ക്ക് മീതെ എത്തിച്ചേരും; ഈ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ, ഈ രാജ്യം മനസ്സാക്ഷിയുടെ അവകാശങ്ങളെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിൽ റോമിന്റെ പാത പിന്തുടരും.” The Great Controversy, 588.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ഘടന നമുക്ക് നാൽപ്പതാം വാക്യം പരിഗണിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ സമയം ചെലവിടുന്നത് പ്രധാനമാണ്. ആധുനിക റോം ആയ ഉത്തരരാജാവ് ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിതനാകുന്നതിനായി മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു. പൗരാണിക റോം മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചതുപോലെതന്നെ, പാപ്പാധിപത്യ റോവും അതു ചെയ്തതുപോലെ, ആധുനിക റോം നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ തെക്കൻ രാജാവിനെ (മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ) ജയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) ജയിക്കുന്നു; പിന്നെ നാൽപ്പത്തിരണ്ടും നാൽപ്പത്തിമൂന്നും വാക്യങ്ങളിൽ മിസ്രയീമിനെ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ) ജയിക്കുന്നു.

എന്നാൽ Sister White-യുടെ മുമ്പത്തെ ഉദ്ധരണി വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഐക്യനാടുകൾ പാപ്പത്വത്തോടും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയോടും ഒരേ സമയത്ത് കൈകോർക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഡ്രാഗൺ, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ മൂവകൈക്യം പൂർത്തിയാകുന്നു; എങ്കിലും ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന്, വാക്യങ്ങൾ നാല്പത്തൊന്ന് മുതൽ നാല്പത്തിമൂന്ന് വരെ, ഒരേസമയം നടക്കുന്ന ജയങ്ങളെ അനുക്രമമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ക്രമം സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണ്; എന്നാൽ അവ എല്ലാം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ തന്നെ പൂർത്തിയാകുന്നു.

ആ ഘട്ടത്തിൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “സംസാരിക്കുന്ന” അതേ സ്ഥാനത്ത് “സംസാരിക്കുന്നു.” സാത്താൻ സംസാരിക്കുന്നിടത്തും സംസാരിക്കുന്ന സമയത്തും ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു. നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനത്തിൽ കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ വടക്കൻ രാജാവിനെ കലക്കി, പാപ്പാത്വത്തിന്റെ അവസാന രക്തസാക്ഷ്യഹത്യ ആരംഭിക്കപ്പെടുന്നു. നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനം, നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വചനത്തെയും നാൽപ്പത്തിമൂന്നാം വചനത്തെയും പോലെ, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അപ്പോൾ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ തന്റെ മറ്റെ ആടുകളെ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാൻ വിളിച്ചാരംഭിക്കുന്നു.

അവൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം, മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയിലെ ഇസ്ലാമിനെ അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഉപകരണമായും, ബാബിലോനിലെ വേശ്യയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയായും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്. ഇസ്ലാം “കിഴക്കിന്റെ വാർത്തകൾ” ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; പാപ്പാസഭയും (വടക്കിന്റെ വ്യാജ രാജാവ്) “വടക്കിന്റെ വാർത്തകൾ” ആകുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം നാൽപ്പതാം വാക്യം അന്വേഷണ ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം മുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന തുടരും.

> “ഒരു അവസരത്തിൽ, ഞാൻ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, രാത്രിസമയത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തോട്ടു നിലപ്പടിക്കു നിലപ്പടി ഉയർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളെ കാണുവാൻ എന്നെ വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ അഗ്നിരോധകമാണെന്ന് ഉറപ്പുനൽകപ്പെട്ടവയായിരുന്നു; അവ അവരുടെ ഉടമകളെയും നിർമ്മാതാക്കളെയും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനായിട്ടായിരുന്നു പണിയപ്പെട്ടത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയരവും പിന്നെയും ഉയരവും പ്രാപിച്ചു; അവയിൽ ഏറ്റവും വിലകൂടിയ വസ്തുക്കളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഈ കെട്ടിടങ്ങൾക്കു ഉടമസ്ഥരായിരുന്നവർ തങ്ങളോടുതന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നില്ല: ‘ദൈവത്തെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായി നാം എങ്ങനെ മഹത്വപ്പെടുത്താം?’ കർത്താവ് അവരുടെ ചിന്തകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

> “ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് വിനിയോഗിക്കുന്നവർ അവരുടെ പ്രവൃത്തിപഥം ദൈവം കാണുന്നതുപോലെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു! അവർ ഭംഗിയേറിയ കെട്ടിടങ്ങൾ കൂട്ടിക്കൂട്ടുന്നു; എന്നാൽ സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ അധിപന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവരുടെ ആസൂത്രണവും ഉപായചിന്തയും എത്ര മൂഢത്വമുള്ളതാണ്! അവർ എങ്ങനെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താം എന്നു ഹൃദയത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും സകല ശക്തികളോടും കൂടി പഠിച്ചറിയുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ പ്രഥമ കർത്തവ്യം ആയിരിക്കുന്ന ഈ കാര്യം അവർ ദൃഷ്ടിയിൽനിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.”

> “ഈ ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ പണിതുയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വയം തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും അയൽക്കാരുടെ അസൂയ ഉണർത്തുന്നതിനും തങ്ങൾക്കു വിനിയോഗിക്കുവാനുള്ള ധനം ഉണ്ടെന്ന കാര്യം കൊണ്ട് ഉടമകൾ ദർപ്പപൂർണമായ അഭിലാഷത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു. അവർ ഇങ്ങനെ നിക്ഷേപിച്ച ധനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് ദൗർബല്യം ചൂഷണം ചെയ്തും ദരിദ്രരെ നിഷ്ഠൂരമായി ഞെരിച്ചുമാണ് സമ്പാദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഓരോ വ്യാപാര ഇടപാടിന്റെയും കണക്ക് സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് അവർ മറന്നു; എല്ലാ അന്യായ ഇടപാടുകളും, എല്ലാ വഞ്ചനാപരമായ പ്രവൃത്തികളും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ വഞ്ചനയിലും അഹങ്കാരത്തിലും മനുഷ്യർ കർത്താവു അവർക്കു അതിക്രമിക്കുവാൻ അനുവാദം നല്കാത്ത ഒരു പരിധിയിലെത്തുന്ന സമയം വരുന്നു; അപ്പോൾ യഹോവയുടെ സഹിഷ്ണുതയ്ക്കും ഒരു അതിരുണ്ടെന്നു അവർ അറിഞ്ഞുകൊള്ളും.”

> “അടുത്തതായി എന്റെ മുമ്പിൽ കടന്നുപോയ ദൃശ്യം ഒരു അഗ്നിബാധയുടെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. ഉയർന്നതും അഗ്നിനിരോധകമെന്നു കരുതപ്പെട്ടതുമായ കെട്ടിടങ്ങളെ നോക്കി ആളുകൾ പറഞ്ഞു: ‘ഇവ പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതമാണ്.’ എന്നാൽ ഈ കെട്ടിടങ്ങൾ പിച്ച് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതുപോലെ അഗ്നിയിൽ ദഹിച്ചുപോയി. നാശത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്താൻ അഗ്നിശമന യന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ല. അഗ്നിശമന സേനാംഗങ്ങൾക്ക് ആ യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനായില്ല.”

> “കർത്താവിന്റെ സമയം വരുമ്പോൾ, അഹങ്കാരിയും മഹത്വലോലുപരുമായ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ യാതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിൽ, രക്ഷിക്കുവാൻ ശക്തമായിരുന്ന കൈ നശിപ്പിക്കുവാനും ശക്തമായിരിക്കുമെന്നു എനിക്ക് ബോധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കൈയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുവാൻ യാതൊരു ഭൂമിയിലെ ശക്തിക്കും കഴിയുകയില്ല. തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ അവഗണിച്ചതിനും അവരുടെ സ്വാർത്ഥമായ മഹത്വാകാംക്ഷയ്ക്കും നിമിത്തമായി മനുഷ്യർക്കു പ്രതിഫലം അയയ്ക്കുവാൻ ദൈവം നിശ്ചയിച്ച സമയം വരുമ്പോൾ, കെട്ടിടങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ അവയെ നാശത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന യാതൊരു വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയില്ല.”

> “സമൂഹത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ നിലയ്ക്കു അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്ന കാരണങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുന്നവർ, വിദ്യാഭ്യാസപ്രവർത്തകരുടെയും രാഷ്ട്രനേതാക്കളുടെയും ഇടയിൽപ്പോലും, അനേകർ അല്ല. ഭരണത്തിന്റെ കയറുകൾ കൈവശം വഹിക്കുന്നവർക്ക് നൈതിക അധഃപതനം, ദാരിദ്ര്യം, ദരിദ്രാവസ്ഥ, വർധിച്ചുവരുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ എന്നീ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. വ്യാപാരകാര്യങ്ങളെ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുവാൻ അവർ വ്യർത്ഥമായി പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ദൈവവചനത്തിന്റെ ഉപദേശത്തിന് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അവർ ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്തുമായിരുന്നേനെ.”

> “ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ വിശുദ്ധവേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. കവർച്ചയാലും പീഡനത്താലും മഹാസമ്പത്ത് അടുക്കിവെക്കുന്ന മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘നിങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങൾക്കായി നിധി കൂട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, നിങ്ങളുടെ വയലുകൾ കൊയ്ത്തവരായ വേലക്കാരുടെ നിങ്ങൾ വഞ്ചനയാൽ തടഞ്ഞുവെച്ച കൂലി നിലവിളിക്കുന്നു; കൊയ്ത്തവരുടെ നിലവിളികൾ സബായോത്തിന്റെ കർത്താവിന്റെ ചെവികളിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ സുഖവിളാസത്തോടെ ജീവിക്കുകയും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ മഗ്നരാകുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അറുപ്പുദിവസത്തിൽ എന്നപോലെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിങ്ങൾ പോഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നീതിമാനെ നിങ്ങൾ കുറ്റം വിധിച്ച് കൊന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നില്ല.’ യാക്കോബ് 5:3–6.”

> “എന്നാൽ കാലത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ നിറവേറുന്ന അടയാളങ്ങൾ നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ ആരാണ് വായിക്കുന്നത്? ലോകാസക്തരായവരിൽ അതു ഏതു സ്വാധീനമാണ് ചെലുത്തുന്നത്? അവരുടെ നിലപാടിൽ എന്തു മാറ്റമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്? നോഹയുടെ കാലത്തെ ലോകനിവാസികളുടെ നിലപാടിൽ കണ്ടതിലപ്പുറം ഒന്നുമല്ല. ലോകീയ വ്യവഹാരങ്ങളിലും സുഖഭോഗങ്ങളിലും മുഴുകിയിരുന്ന പ്രളയപൂർവജനങ്ങൾ, ‘പ്രളയം വന്നു അവരെ എല്ലാം കൊണ്ടുപോകുംവരെ അവർ അറിഞ്ഞില്ല.’ മത്തായി 24:39. അവർക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നയച്ച മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഇന്നും ലോകം, ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സ്വരം പൂർണമായി അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, നിത്യനാശത്തിലേക്കു വേഗത്തോടെ പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”

> “ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലങ്ങി കുലുങ്ങുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏകദേശം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉടൻതന്നെ പ്രവചനങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കഷ്ടതയുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.”

> സഭയ്ക്കുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ, ഒമ്പതാം വാല്യം, പതിനൊന്നാം പേജ്.

Back to Articles