Article

# ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം – ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നമ്പർ

ബാബേലിന്റെ പതനത്തിന്റെ അനാവരണം: നെബൂഖദ്നേസറിൽ നിന്ന് ബെൽശസ്സർ വരെ ഉള്ള ഒരു പ്രവചനാത്മക ഭാഗം

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2023

Formats

PDF
Word

അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ ബെൽശസ്സറിന്റെ പതനം നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പതനത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

> “ബാബിലോന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിക്കു, പ്രതീകാത്മകമായി അതിന്റെ ആദ്യ ഭരണാധികാരിക്കു വന്നതുപോലെ, ദൈവിക കാവൽക്കാരന്റെ ഈ വിധിന്യായം വന്നിരുന്നു: ‘രാജാവേ, ... നിന്നോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു; രാജ്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ ദാനിയേൽ 4:31.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 533.

എഴുപത് വർഷം ഭരിച്ച രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ നെബൂഖദ്‌നേസർ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും അതിന്റെ അവസാനത്തെ ബെൽശസ്സർ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇങ്ങനെ അവർ, തിരുവെഴുത്തിലെ വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥം പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) ആധിപത്യത്തെ പ്രതീകീകരിച്ചു; തിരുവെളിപ്പാടിൽ ടയർ നഗരത്തിലെ വേശ്യ (പാപ്പാസംഘടന) മറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാലത്ത് അതാണ് ഭരിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്.

> ആ ദിവസത്തിൽ, ഒരു രാജാവിന്റെ കാലദിവസങ്ങളെപ്പോലെ എഴുപതു വർഷം സൂര്യ് മറക്കപ്പെടും; എഴുപതു വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം സൂര്യ് ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. യെശയ്യാവു 23:15.

ആകയാൽ നെബൂഖദ്നേസർ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബെൽശസ്സർ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്നേസർ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ ആരംഭത്തെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ആരംഭത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബെൽശസ്സർ റിപ്പബ്ലിക്കൻ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പുകളുടെ അവസാനത്തെയാണു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ മേൽ കൊണ്ടുവന്ന ന്യായവിധി “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് ദിവസങ്ങൾ ഒരു മൃഗംപോലെ ജീവിച്ചിരുന്ന കഥ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെ പ്രയോഗിക്കുന്നതിൽ വില്യം മില്ലർ ഉപയോഗിച്ചു; എങ്കിലും ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധിയിൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് എന്ന വിഷയത്തെ അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചില്ല.

> എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ലേഖനം ഇതാകുന്നു: മേനെ, മേനെ, തേക്കേൽ, ഉപർസീൻ. ഇതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഇതാകുന്നു: മേനെ—ദൈവം നിന്റെ രാജ്യം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞു, അതിന് അവസാനവും വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. തേക്കേൽ—നീ തുലാസുകളിൽ തൂക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കുറവുള്ളവനായി കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പേരെസ്—നിന്റെ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് മേദ്യർക്കും പാർസികൾക്കും കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 5:25–28.

ഭിത്തിയിലെ അത്ഭുതകരമായ എഴുത്തിന് ദാനിയേൽ നൽകിയ വ്യാഖ്യാനത്തിന് അതീതമായി, “മേനെ” എന്നും “തേക്കേൽ” എന്നും ഉള്ള വാക്കുകൾ ഭാരത്തിന്റെ അളവിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ, ആ വാക്കുകൾ നാണയത്തിന്റെ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട മൂല്യത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു (പുറപ്പാട് 30:13; യെഹെസ്കേൽ 45:12). ഒരു “മേനെ” അൻപത് ശേക്കേൽ, അഥവാ ആയിരം ഗേരാ ആകുന്നു. അതുകൊണ്ട് “മേനെ, മേനെ” രണ്ടായിരം ഗേരാവിനോട് തുല്യമാണ്. ഒരു “തേക്കേൽ” ഇരുപത് ഗേരാ ആകുന്നു. അതിനാൽ “മേനെ, മേനെ, തേക്കേൽ” രണ്ടായിരത്തി ഇരുപത് ഗേരാവിനോട് തുല്യമാണ്. “ഉഫർസിൻ” എന്നത് “വിഭജിക്കുക” എന്നർത്ഥം വഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അത് ഒരു “മേനെ”യുടെ പാതിയെ, അഥവാ അഞ്ഞൂറ് ഗേരാവിനെ, സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവയെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്താൽ, അവ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് എന്ന ആകെ തുകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ അവസാനത്തെ പരാമർശം ബെൽശസ്സർ നെബൂഖദ്‌നേസറാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടവനാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; എന്നാൽ അതിലും പ്രത്യേകമായി, അവരുടെ പരസ്പര ന്യായവിധിയെയാണ് അവൾ ഉന്നയിച്ചത്, കൂടാതെ ഇരു ന്യായവിധികളും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സൂചിപ്പിക്കാൻ തിരുവെഴുത്തുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില പദങ്ങൾ ഉണ്ട്. യിരെമ്യാവ് അതിനെ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

> കർത്താവു തന്റെ ക്രോധത്തിൽ സീയോന്റെ മകളെ എങ്ങനെ മേഘംകൊണ്ടു മൂടിയിരിക്കുന്നു! ഇസ്രായേലിന്റെ ഭംഗിയെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഭൂമിയിലേക്കു എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; തന്റെ കോപദിവസത്തിൽ തന്റെ പാദപീഠത്തെ അവൻ ഓർത്തതുമില്ല! കർത്താവു യാക്കോബിന്റെ സകല വാസസ്ഥലങ്ങളെയും വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അവൻ കരുണ കാണിച്ചില്ല; യെഹൂദയുടെ മകളുടെ ദുർഗ്ഗങ്ങളെ തന്റെ ഉഗ്രക്രോധത്തിൽ ഇടിച്ചുതാഴ്ത്തി; അവയെ നിലംപരിശാക്കി; രാജത്വത്തെയും അതിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും അശുദ്ധമാക്കി. തന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന കോപത്തിൽ അവൻ ഇസ്രായേലിന്റെ സകല കൊമ്പും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു; ശത്രുവിന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു തന്റെ വലങ്കൈ പിൻവലിച്ചു; ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ യാക്കോബിനെതിരെ അവൻ കത്തി. ശത്രുവിനെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ വില്ല് വലച്ചു; വിരോധിയെപ്പോലെ തന്റെ വലങ്കൈയോടെ അവൻ നിലകൊണ്ടു; സീയോന്റെ മകളുടെ കൂടാരത്തിൽ കണ്ണിന്നു മനോഹരമായതൊക്കെയും അവൻ സംഹരിച്ചു; തീപോലെ തന്റെ ക്രോധം അവൻ ചൊരിഞ്ഞു. കർത്താവു ശത്രുവിനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു; അവൻ ഇസ്രായേലിനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അവളുടെ സകല അരമനകളെയും അവൻ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അവന്റെ ദുർഗ്ഗങ്ങളെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു; യെഹൂദയുടെ മകളിൽ ദുഃഖവും വിലാപവും വർധിപ്പിച്ചു. ഒരു തോട്ടത്തിലെ കുടിലുപോലെ അവൻ തന്റെ കൂടാരത്തെ ബലമായി നീക്കിക്കളഞ്ഞു; തന്റെ സഭാസ്ഥലങ്ങളെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു; സീയോനിൽ ഉത്സവങ്ങളെയും ശബ്ബത്തുകളെയും കർത്താവു മറക്കിച്ചു; തന്റെ ഉഗ്രക്രോധത്തിലെ പ്രകോപനത്തിൽ രാജാവിനെയും പുരോഹിതനെയും അവൻ നിരസിച്ചു. കർത്താവു തന്റെ യാഗപീഠം ഉപേക്ഷിച്ചു; തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അവൻ വെറുത്തു; അവളുടെ അരമനകളുടെ മതിലുകളെ അവൻ ശത്രുവിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചു; അവർ കർത്താവിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു ഉത്സവദിവസത്തിലെപ്പോലെ ഘോഷം ഉണ്ടാക്കി. സീയോന്റെ മകളുടെ മതിൽ നശിപ്പിക്കുവാൻ കർത്താവു നിർണ്ണയിച്ചു; അവൻ അളവുകയർ നീട്ടി; നശിപ്പിക്കുന്നതിൽനിന്നു തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ടു അവൻ കോട്ടമതിലും മതിലും വിലപിപ്പിച്ചു; അവ രണ്ടും ഒരുമിച്ചു ക്ഷയിച്ചു. വിലാപങ്ങൾ 2:1–8.

കർത്താവിന്റെ ക്രോധം “അവന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ ഉഗ്രത” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവന്റെ ക്രോധം യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലും നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. ഇതുകൊണ്ടാണ് ദാനിയേൽ പുസ്തകം ഒരു “ആദ്യ” ഉഗ്രതയെയും ഒരു “അവസാന” ഉഗ്രതയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. കർത്താവ് തന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തോടു നേരെ തന്റെ ക്രോധം പ്രവർത്തിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ “നീട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന” ഒരു “രേഖ”യെക്കുറിച്ച് യിരെമ്യാവ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ രേഖയെക്കുറിച്ച് രണ്ടാം രാജാക്കന്മാരിലും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

> തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർ മുഖാന്തരം യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു എന്തെന്നാൽ: യെഹൂദാരാജാവായ മനശ്ശെ ഈ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തതും, തനിക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന അമോര്യർ ചെയ്തതൊക്കെയും കവിഞ്ഞ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ അനുഷ്ഠിച്ചതും, തന്റെ വിഗ്രഹങ്ങളാൽ യെഹൂദയെയും പാപം ചെയ്യിച്ചതും കൊണ്ടു, യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, കേൾക്കുന്ന ഏവരുടെയും ഇരു ചെവികളും മുഴങ്ങിപ്പോകുമാറാകുന്ന ദോഷം ഞാൻ യെരൂശലേമിന്മേലും യെഹൂദാമേലും വരുത്തും. ശമർയ്യയുടെ അളവുകയറും ആഹാബ് ഗൃഹത്തിന്റെ തൂക്കുകോലും ഞാൻ യെരൂശലേമിന്മേൽ നീട്ടും; ഒരാൾ ഒരു പാത്രം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി അതിനെ മറിച്ചിടുന്നതുപോലെ ഞാൻ യെരൂശലേമിനെ തുടച്ചുകളയും. എന്റെ അവകാശത്തിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ശേഷിപ്പിനെയും ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കും; അവർ തങ്ങളുടെ സകല ശത്രുക്കൾക്കും ഇരയും കൊള്ളയും ആയിത്തീരും. 2 രാജാക്കന്മാർ 21:10–14.

മോശെയുടെ “ഏഴു പ്രാവശ്യം” എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ “അളവുകയർ” ആകുന്നു; അത് ആദ്യം വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ മീതെ (ആഹാബിന്റെ ഭവനത്തിന്മീതെ), പിന്നെ യെഹൂദയുടെ മീതെയും നീട്ടപ്പെട്ടു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിൽ നിന്ന് വ്യുത്പന്നമായ “ഏഴു പ്രാവശ്യം” എന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു ബൈബിള്‍ പ്രയോഗം “ചിതറിക്കപ്പെട്ടവർ” എന്നതാണ്.

> അപ്പോൾ ഞാൻ ക്രോധത്തോടെ നിങ്ങളോടും വിരോധമായി നടപ്പാൻ തുടങ്ങും; ഞാൻ തന്നേ, അതെ, ഞാൻ തന്നേ, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം നിങ്ങളെ ഏഴിരട്ടിയായി ശിക്ഷിക്കും. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ മാംസം തിന്നും; നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാരുടെ മാംസവും നിങ്ങൾ തിന്നും. നിങ്ങളുടെ പൂജാഗിരികളെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും; നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ വെട്ടിനീക്കും; നിങ്ങളുടെ ശവങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ ശവങ്ങളുടെമേൽ എറിഞ്ഞിടും; എന്റെ ആത്മാവ് നിങ്ങളെ വെറുക്കും. നിങ്ങളുടെ നഗരങ്ങളെ ഞാൻ ശൂന്യമാക്കും; നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളെ ശൂന്യാവശിഷ്ടങ്ങളാക്കും; നിങ്ങളുടെ സുഗന്ധധൂപങ്ങളുടെ വാസന ഞാൻ അനുഗ്രഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കയില്ല. ദേശത്തെ ഞാൻ ശൂന്യമാക്കും; അതിൽ പാർക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ അതിനെ കണ്ടു വിസ്മയിച്ചുപോകും. നിങ്ങളെ ഞാൻ ജാതികളുടെ നടുവിൽ ചിതറിക്കും; നിങ്ങളുടെ പിന്നാലെ വാൾ ഞാൻ വലിച്ചെടുക്കും; നിങ്ങളുടെ ദേശം ശൂന്യവും നിങ്ങളുടെ നഗരങ്ങൾ നശിച്ചവുമായിരിക്കും. അപ്പോൾ ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കും; അത് ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുമായ കാലമൊക്കെയും; അപ്പോൾ ദേശം വിശ്രമിച്ചു തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കും. അത് ശൂന്യമായി കിടക്കുന്ന കാലമൊക്കെയും അതു വിശ്രമിക്കും; നിങ്ങൾ അതിൽ പാർത്തിരുന്നപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്തുകളിൽ അതിനു ലഭിക്കാതിരുന്ന വിശ്രമം നിമിത്തം. ലേവ്യപുസ്തകം 26:28–35.

യെഹോയാക്കീമിന്റെ ബദ്ധതയുടെ സമയത്ത് ദാസനായി ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടപ്പോൾ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ ചിതറിക്കപ്പെടുക എന്നത് ദാനിയേലിൽ നിവൃത്തിയായി. തുടർന്ന് ദാനിയേൽ “ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിൽ” ഇരിക്കുമ്പോൾ ദേശം വിശ്രമിച്ചു, “തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ” അനുഭവിച്ചു. ഈ കാലയളവ് യിരെമ്യാവിന്റെ എഴുപത് വർഷങ്ങളാണെന്നു ദ്വിതീയ ദിനവൃത്താന്തം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; അതിനെ ദാനിയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

> വാളിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരെ അവൻ ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ അവർ പേർഷ്യരാജ്യത്തിന്റെ ആധിപത്യം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ അവന്നും അവന്റെ പുത്രന്മാർക്കും ദാസന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു. യിരെമ്യാവിന്റെ വായ്മുഖേന യഹോവ അരുളിച്ചെയ്ത വചനം നിറവേറേണ്ടതിന്നു, ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അനുഭവിച്ചുതീരുവോളം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; കാരണം അത് ശൂന്യമായി കിടന്നിരുന്ന കാലമെല്ലാം ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചു, അങ്ങനെ എഴുപതു വർഷം പൂർത്തിയായി. ഇപ്പോൾ പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ വായ്മുഖേന അരുളിച്ചെയ്ത യഹോവയുടെ വചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നു, യഹോവ പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശിന്റെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തി; അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ സകല രാജ്യത്തും ഒരു പ്രസ്താവന പുറപ്പെടുവിക്കുകയും എഴുത്തായും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു; അതിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിരുന്നു: “പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവമായ യഹോവ ഭൂമിയിലെ സകല രാജ്യങ്ങളും എനിക്കു നല്കിയിരിക്കുന്നു; യെഹൂദയിൽ ഉള്ള യെരൂശലേമിൽ അവന്നു ഒരു ആലയം പണിയേണ്ടതിന്നു അവൻ എന്നെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ സകല ജനങ്ങളിലും നിങ്ങളിൽ ആരുണ്ടോ? അവന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അവനോടുകൂടെ ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ; അവൻ പുറപ്പെട്ടുപോകട്ടെ.” 2 ദിനവൃത്താന്തം 36:20–23.

“ചിതറിച്ചുകളയൽ” എന്ന പദം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസർ മൃഗംപോലെ ജീവിച്ച “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ന്യായവിധി, മതിലിന്മേലുള്ള രഹസ്യവചനങ്ങളായ “മേനെ, മേനെ, തേക്കേൽ ഉപ്ഹർസിൻ” മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഒരു മാതൃകയായി നിന്നു. ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധി ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറും ഇരുപതും എന്ന സംഖ്യയ്ക്കു തുല്യമായ ആ കൈയെഴുത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതേ സംഖ്യയിലെ ദിവസങ്ങളാണ് നെബൂഖദ്‌നേസർ മൃഗംപോലെ ജീവിച്ചത്, അതേ സംഖ്യയിലെ വർഷങ്ങളാണ് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ന്യായവിധിയാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധി, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മുഖേന പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; ആ രണ്ടു ന്യായവിധികളും ചേർന്ന് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതീകമായ “ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ച”യെ സൂചിപ്പിച്ചു. ബാബിലോണിന്റെ ആദ്യ വീഴ്ച നിമ്രോദ്യുടെ ഗോപുരം ഇടിച്ചുതാഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോഴായിരുന്നു.

> സകല ഭൂമിയിലും ഒരേ ഭാഷയും ഒരേ വാക്കുപ്രയോഗവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ കിഴക്കുനിന്നു യാത്രചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ ശിനാർദേശത്ത് ഒരു സമതലം കണ്ടു; അവിടെ അവർ പാർത്തു. അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: വരുവിൻ, നാം ഇഷ്ടിക ഉണ്ടാക്കി അവയെ നന്നായി ചുട്ടെടുക്കാം. അങ്ങനെ അവർ കല്ലിന്നു പകരം ഇഷ്ടികയും ചുണ്ണാമ്പിന്നു പകരം നിലച്ചെളിയും ഉപയോഗിച്ചു. പിന്നെ അവർ പറഞ്ഞു: വരുവിൻ, നാം നമുക്കായി ഒരു പട്ടണവും, അതിന്റെ മുകളിൽ ആകാശത്തെത്തുന്ന ഒരു ഗോപുരവും പണിയുക; നാം ഭൂമിയുടെ സർവ്വഭാഗത്തും ചിതറിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നമുക്കൊരു പേര് ഉണ്ടാക്കുക. മനുഷ്യപുത്രന്മാർ പണിത പട്ടണവും ഗോപുരവും കാണേണ്ടതിന്നു യഹോവ ഇറങ്ങിവന്നു. അപ്പോൾ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തു: ഇതാ, ജനം ഒറ്റയാകുന്നു; ഇവർക്കെല്ലാവർക്കും ഒരേ ഭാഷയാകുന്നു; അവർ ഇതു ചെയ്തു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു; ഇനി അവർ ചിന്തിച്ചു ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നും അവർക്കു തടസ്സപ്പെടുകയില്ല. വരുവിൻ, നാം ഇറങ്ങി അവിടെ അവരുടെ ഭാഷ കലക്കിക്കളക; അങ്ങനെ അവർ പരസ്പരം ഒരുത്തന്റെ ഭാഷ മറ്റൊരുത്തൻ ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ യഹോവ അവരെ അവിടെനിന്നു സർവ്വഭൂമിയിലും ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു; അവർ പട്ടണം പണിയുന്നതു നിർത്തിവെച്ചു. ഉല്പത്തി 11:1–8.

നിമ്രോദിന്റെ ന്യായവിധിയായ ബാബേലിന്റെ ന്യായവിധിയിൽ, കർത്താവ് നിമ്രോദിന്റെ കലഹകാരികളെ “സകല ഭൂമിയുടെ മുഖമൊക്കെയും” കടന്നു “ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു.” ഗോപുരവും നഗരവും പണിയുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം “നമുക്കൊരു പേര് ഉണ്ടാക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ നാം സകല ഭൂമിയുടെ മുഖമൊക്കെയും പരന്നു ചിതറിപ്പോകും” എന്നതാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ, അവരുടെ കലഹം തങ്ങളെത്തന്നെ ചിതറിപ്പോകാൻ ഇടയാക്കുമെന്ന കാര്യം നിമ്രോദിനും അവന്റെ കൂട്ടർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

പ്രവാചകപരമായി ഒരു “പേര്” എന്നത് സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. നിമ്രോദും അവന്റെ കൂട്ടാളികളും സ്ഥാപിച്ച സ്വഭാവം അവരുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം ഫലങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ സ്വഭാവത്തെ അറിയും. നിമ്രോദിന്റെ കലാപത്തിന്റെ ഫലം, അതിനാൽ അവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രതീകം, ഗോപുരത്തിന്റെയും നഗരത്തിന്റെയും നിർമ്മാണമായിരുന്നു. ഒരു “ഗോപുരം” ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ്; ഒരു “നഗരം” ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്. നിമ്രോദിന്റെ കലാപകാരികളുടെ പേര്, അവരുടെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതു, സഭയും രാജ്യവും ചേർന്ന സംഗമമായിരുന്നു; അത് പ്രതീകാത്മകമായി മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ബാബേലിന്റെ പതനം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഈ ഭാഗത്തിൽ “വരുവിൻ” എന്ന പ്രയോഗം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തേത്, ദൈവം അവരുടെ ഭാഷ കലക്കി അവരെ എല്ലാടവും ചിതറിച്ചുകളയുന്ന ന്യായവിധി വരുത്തുമ്പോഴാണ്. ആദ്യത്തെ “വരുവിൻ” രണ്ടാമത്തെ “വരുവിൻ” നുള്ള ഒരുക്കമായിരുന്നു; അപ്പോഴാണ് അവർ തങ്ങളുടെ നഗരവും ഗോപുരവും പണിതത്. “വരുവിൻ” എന്ന രണ്ടാം പ്രയോഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അവർ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, ദൈവം അവരുടെ കലഹത്തെ ദൃഷ്ടിപൂർവ്വം നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു ഇറങ്ങിവന്നു. മൂന്നാമത്തെ “വരുവിൻ” ന്യായവിധിയായിരുന്നു, രണ്ടാമത്തെ “വരുവിൻ” ദൃശ്യപരമായ ഒരു പരീക്ഷയായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ “വരുവിൻ” അവരുടെ ആദ്യ പരാജയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പ്രവചനാത്മകമായി, “വരുവിൻ” മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രകടമാകുന്നതു നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ മൂന്ന്-ഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. നിമ്രോത്തിന്റെ കലഹത്തെയും പതനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യത്തിൽ ഇനിയും വളരെ അധികം വിവരങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വെറും ഇത്രമാത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയാണ്: ബാബിലോൻ (ബാബേൽ) ആദ്യമായി പതിച്ചപ്പോൾ, “ചിതറിക്കൽ” മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രതീകം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. നിമ്രോത്തിന്റെ ന്യായവിധി ഒരു ചിതറിക്കലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റേത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” കൊണ്ടും ബെൽശസ്സറിന്റേത് “രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത്” കൊണ്ടും.

ആൽഫായുടെയും ഒമേഗയുടെയും ഒപ്പ് നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും അർദ്ധരാത്രിനാദവും ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ബാബിലോണിന്റെ പതനത്തോടെ ആ രേഖ ആരംഭിക്കുന്നു; ഇതുവഴി 1798-നെ തിരിച്ചറിയുന്നു, അന്നാണ് ആത്മീയ ബാബിലോൺ (പാപ്പത്വം) ആദ്യമായി വീണത്. തുടർന്ന്, രേഖയുടെ അവസാനത്തിൽ ബെൽശസ്സറിന്റെ ബാബിലോൺ വീഴുന്നു; ഇതുവഴി ആത്മീയ ബാബിലോണിന്റെ (വീണ്ടും പാപ്പത്വത്തിന്റെ) ക്രമാനുഗതമായ പതനത്തിന്റെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുന്നു, ഇത് ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. രേഖയുടെ ആരംഭത്തിൽ ബാബിലോണിന്റെ പതനത്തിന് രണ്ടു സാക്ഷികൾ ഉണ്ട്; അവസാനത്തിലും രണ്ടു സാക്ഷികൾ ഉണ്ട്. ദാനിയേൽ നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രേഖയിൽ മഹത്തായ ആരംഭത്തിന്റെയും അവസാനത്തിന്റെയും ഒപ്പിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനോടൊപ്പം, ബാബിലോണിന്റെ പതനം എന്ന വിഷയത്തിന് നാല് സാക്ഷികൾ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതായും പ്രവചനയുക്തി കാണുന്നു.

അവസാന ദിവസങ്ങളോടു അനുബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ നെബൂഖദ്‌നേസറും ബെൽശസ്സരും തമ്മിലുള്ള മാതൃകയും പ്രതിമാതൃകയും എന്ന ബന്ധത്തിൽ, കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള അവസ്ഥയിലുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗം നെബൂഖദ്‌നേസർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതായി നാം കാണുന്നു; തുടർന്ന്, അത് മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, നാം ബെൽശസ്സരെ കാണുന്നു. പ്രവചനാത്മക ബന്ധത്തിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് നെബൂഖദ്‌നേസർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതായും, ഭരണഘടനയുടെ അട്ടിമറി ബെൽശസ്സർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതായും നാം കാണുന്നു. കൂടാതെ, നെബൂഖദ്‌നേസറെ വിവേകമുള്ള കന്യകയായി, ബെൽശസ്സരെ വിവേകമില്ലാത്ത കന്യകയായി നാം കാണും.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനിയേൽ നാലും അഞ്ചും അദ്ധ്യായങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനം നാം തുടരും.

> “ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അറിയുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി ബെൽശസ്സറിന് അനവധി അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചിരുന്നു. തന്റെ പിതാമഹനായ നെബൂഖദ്‌നേസർ മനുഷ്യരുടെ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടതിനെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു. അഭിമാനിയായിരുന്ന ആ രാജാവ് മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ബുദ്ധിശക്തി, അതു തന്ന ദൈവം അവനിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളഞ്ഞതും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. രാജാവിനെ തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടാളിയാക്കിയതും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ വിനോദാസക്തിയും സ്വയംമഹത്വീകരണത്തോടുള്ള പ്രീതിയും ബെൽശസ്സറിൽ അവൻ ഒരിക്കലും മറക്കരുതായിരുന്ന പാഠങ്ങളെ മായിച്ചുകളഞ്ഞു; അങ്ങനെ, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ ശ്രദ്ധേയമായ ന്യായവിധികൾ വരുത്തിയതുപോലുള്ള പാപങ്ങൾ അവൻ ചെയ്തു. കൃപാപൂർവ്വം തനിക്കു നൽകിയ അവസരങ്ങളെ അവൻ പാഴാക്കി; സത്യത്തെ പരിചയപ്പെടുന്നതിനായി തനിക്കു സമീപത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന അവസരങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവൻ അശ്രദ്ധ കാട്ടി. ‘രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?’ എന്ന ചോദ്യം, മഹാനായിരുന്നുവെങ്കിലും മൂഢനായിരുന്ന ആ രാജാവ് അനാസക്തിയായി അവഗണിച്ചു.”

> “ഇന്നത്തെ വിവേകമില്ലാത്ത, അശ്രദ്ധയും അതിവേഗതയും നിറഞ്ഞ യൗവനത്തിന്റെ അപകടം ഇതാണ്. ബെൽശസ്സർ അനുഭവിച്ചതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ കൈ പാപിയെ ഉണർത്തും; എന്നാൽ അനേകരുടെ കാര്യത്തിൽ, പശ്ചാത്തപിക്കാൻ അതിവൈകിപ്പോയിരിക്കും.

> “ബാബിലോണിന്റെ അധിപതിക്കു സമ്പത്തും മഹത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നു; തന്റെ അഹങ്കാരപരമായ സ്വയംഭോഗത്തിൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ദൈവത്തിനെതിരെ തன்னை ഉയർത്തിയിരുന്നു. ‘നീ ഇതു ചെയ്യുന്നതെന്തു?’ എന്നു ആരെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുമെന്നു കരുതാതെയായിരുന്നു അവൻ തന്റെ സ്വന്തം ഭുജബലത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ആ ഗൂഢമായ കൈ തന്റെ രാജമന്ദിരത്തിന്റെ മതിലിൽ അക്ഷരങ്ങൾ കുറിച്ചപ്പോൾ ബെൽശസ്സർ ഭീതിപരവശനായി മിണ്ടാതെയായി. ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽതന്നെ അവൻ തന്റെ ശക്തി മുഴുവനും നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെ താഴ്ത്തപ്പെട്ടു. ബെൽശസ്സറിനെക്കാൾ മഹാനായ ഒരാളുടെ കരുണയ്ക്കു കീഴിലാണ് താൻ ഉള്ളതെന്നു അവൻ ഗ്രഹിച്ചു. അവൻ വിശുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സാക്ഷി ഉണർന്നു. ദൈവഹിതം അറിയുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള പ്രത്യേകാവകാശം തനിക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അവന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ ചരിത്രം മതിലിലെ എഴുത്തുപോലെതന്നെ വ്യക്തമായി അവന്റെ മുമ്പിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.” Bible Echo, April 25, 1898.

Back to Articles