Article

# दानिएलचे पुस्तक - अठ्ठ्याण्णवावा क्रमांक

एलीयाच्या तिहेरी अनुप्रयोगाचा आणि शेवटच्या दिवसांच्या न्यायाचा: तपासणी व कार्यान्वयनाच्या टप्प्यांचे समजणे

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

एलियाच्या त्रिविध अनुप्रयोगाने हे ओळखून दिले की शेवटच्या दिवसांत, शेवटच्या दिवसांच्या प्रारंभी एक एलिया असेल आणि शेवटच्या दिवसांच्या समाप्तीला एक एलिया असेल. “शेवटचे दिवस” हे न्यायाचे दिवस आहेत, जो प्रगतिशील आहे आणि दोन प्रकारच्या न्यायामध्ये विभागलेला आहे. अन्वेषणात्मक न्याय, जो शेवटच्या दिवसांच्या प्रारंभी सुरू झाला, आणि कार्यकारी न्याय, जो शेवटच्या दिवसांच्या समाप्तीला घडतो. एलियाचा त्रिविध अनुप्रयोग प्रामुख्याने त्या कार्यकारी न्यायाच्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो, जो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापासून सुरू होतो.

चौकशीविषयक न्याय हा त्या व्यक्तींपुरताच मर्यादित आहे ज्यांनी देवाचे अनुयायी असल्याची कबुली दिली आहे; मुख्यतः प्रत्यक्ष कबुलीद्वारे, परंतु काही अल्प प्रमाणातील प्रसंगी जीवनशैलीच्या अप्रत्यक्ष कबुलीद्वारेही.

> “कारण देवापुढे नियमशास्त्र ऐकणारे नीतिमान ठरत नाहीत, तर नियमशास्त्र पाळणारे नीतिमान ठरविले जातील. कारण ज्यांना नियमशास्त्र नाही अशी परराष्ट्रीय लोक जेव्हा स्वभावतः नियमशास्त्रात सांगितलेल्या गोष्टी करतात, तेव्हा नियमशास्त्र नसतानाही ते स्वतःसाठीच नियमशास्त्र आहेत; असे लोक आपल्या अंतःकरणात नियमशास्त्राचे कार्य लिहिलेले आहे हे दाखवितात; त्यांची विवेकबुद्धीही त्याची साक्ष देते, आणि त्यांचे विचार एकमेकांवर दोषारोप करीत किंवा बचाव करीत असतात.” रोमकरांस २:१३–१५.

चौकशीचा न्याय याचे दोन प्रमुख विभाग आहेत, कारण तो खऱ्या देवावर विश्वास असल्याची कबुली दिलेल्या मृतांच्या जीवनांची चौकशी करण्यापासून (आदमाच्या दिवसांपासून पुढे) सुरू झाला, आणि ११ सप्टेंबर २००१ रोजी चौकशीच्या “जिवंतांच्या न्याय” या प्रक्रियेला प्रारंभ झाला. चौकशीच्या न्यायाला मृतांकडून जिवंतांकडे यापलीकडे आणखी एक विभाग आहे, कारण न्याय देवाच्या घराण्यापासून सुरू होतो, आणि शेवटच्या दिवसांत देवाचे घराणे म्हणजे लाओदिकीयन अॅडव्हेंटिझम होय. देवाच्या घराण्याचा न्याय लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्याच्या वेळी पूर्ण झाल्यावर, तेव्हा बाबेलमध्ये असलेल्या देवाच्या इतर कळपाचा न्याय केला जातो.

कार्यान्वित न्याय हा त्या लोकांवर देवाचा दंड आहे ज्यांनी त्याने दिलेली तारणाची संधी नाकारली. कार्यान्वित न्याय लवकरच येणाऱ्या रविवारी कायद्यापासून आरंभ होतो. तेव्हा संयुक्त संस्थानांनी आपल्या क्रोधाचा प्याला—जो त्यांच्या परीक्षाकालाचा प्यालाही आहे—पूर्ण भरून काढला असेल, आणि राष्ट्रीय धर्मत्यागानंतर राष्ट्रीय विनाश येईल. पृथ्वीवरील प्रत्येक राष्ट्र रविवारी कायदा अंमलात आणण्यात संयुक्त संस्थानांचे उदाहरण अनुसरेल, आणि त्यानंतर त्या प्रत्येक राष्ट्रांचेही प्याले भरून जातील व त्यांनाही राष्ट्रीय विनाश भोगावा लागेल.

> “धार्मिक स्वातंत्र्याची भूमी असलेले अमेरिका, जेव्हा विवेकबुद्धीवर बळजबरी करण्यात आणि लोकांना खोट्या सब्बाथाचा मान राखण्यास भाग पाडण्यात पोपसत्तेशी एकरूप होईल, तेव्हा पृथ्वीवरील प्रत्येक देशातील लोक तिच्या उदाहरणाचे अनुसरण करण्यास प्रवृत्त केले जातील.” Testimonies, volume 6, 18.

कार्यकारी न्यायही दोन भागांत विभागलेला आहे. संयुक्त संस्थानांतील रविवारीच्या कायद्यापासून ते मिखाएल उभा राहील आणि मानवी कृपाकाल समाप्त होईल तोपर्यंत, देवाचे न्याय दयेशी मिश्रित असतात; परंतु जेव्हा मिखाएल उभा राहतो, तेव्हा शेवटच्या सात पीडा ओतल्या जाण्याद्वारे दर्शविलेला देवाचा क्रोध कोणतीही दया धारण करीत नाही. रविवारीच्या कायद्याच्या संकटाच्या काळात मनुष्यांवर आणि राष्ट्रांवर येणारे कार्यकारी न्याय दयेशी मिश्रित असतील, कारण तेव्हा बाबेलमध्ये अजूनही काही जण असतील ज्यांना शब्बाथ आणि रविवाराच्या उपासनेतील भेद समजून घेण्याची संधी दिली जात असेल.

> “अहो, लोकांनी आपल्या भेटीच्या काळास ओळखले असते तर किती बरे झाले असते! असे अनेक आहेत ज्यांनी अद्याप या काळासाठीची परीक्षात्मक सत्यता ऐकलेली नाही. असे अनेक आहेत ज्यांच्याबरोबर देवाचा आत्मा प्रयत्न करीत आहे. देवाच्या विनाशकारी न्यायांचा काळ हा त्या लोकांसाठी दयेचा काळ आहे, ज्यांना सत्य काय आहे हे शिकण्याची संधी लाभलेली नाही. प्रभु त्यांच्याकडे कोमलतेने दृष्टी करील. त्याचे दयेने परिपूर्ण हृदय स्पर्शिले गेले आहे; त्याचा हात अद्याप तारणासाठी पुढे केलेला आहे, तर जे आत प्रवेश करणार नव्हते त्यांच्यासाठी दार बंद झालेले आहे.”

> “देवाची दया त्याच्या दीर्घ सहनशीलतेत प्रकट होते. तो आपले न्याय रोखून धरत आहे, इशाऱ्याचा संदेश सर्वांपर्यंत पोहोचविला जाईपर्यंत तो प्रतीक्षा करीत आहे. अरे, जर आपल्या लोकांना जगाला दयेचा अंतिम संदेश देण्याची त्यांच्यावर असलेली जबाबदारी जशी त्यांनी जाणवली पाहिजे तशी जाणवली असती, तर किती अद्भुत कार्य घडून आले असते!” टेस्टिमनीज, खंड ९, ९७.

“देवाच्या विनाशकारी न्यायनिवाड्यांचा काळ हा ज्यांना सत्य काय आहे हे शिकण्याची कोणतीही संधी मिळाली नाही अशांसाठी दयेचा काळ आहे.” ते दोन्ही “काळ” एकाच वेळी सुरू होतात, जेव्हा “प्रवेश करू इच्छित नसलेल्या” लाओदिकीयन अॅडव्हेंटिस्टांवर “दार बंद होते.”

> “मी पाहिले की पवित्र शब्बाथ हा देवाच्या खऱ्या इस्राएल आणि अविश्वासूंमध्ये विभाजन करणारी भिंत आहे, आणि राहील; आणि शब्बाथ हा तो महान प्रश्न आहे, जो देवाच्या प्रिय प्रतीक्षारत संतांची अंतःकरणे एकत्र बांधतो. आणि जर कोणी विश्वास ठेवून शब्बाथ पाळला, त्यासोबत येणारा आशीर्वाद प्राप्त केला, आणि नंतर तो सोडून दिला, आणि त्या पवित्र आज्ञेचे उल्लंघन केले, तर जसा स्वर्गात राज्य करणारा देव आहे तितक्याच निश्चितपणे ते स्वतःविरुद्ध पवित्र नगराची दारे बंद करतील. मी पाहिले की देवाला अशी मुले आहेत, जी शब्बाथ पाहत नाहीत आणि पाळत नाहीत. त्यांनी त्याविषयीचा प्रकाश नाकारला नव्हता. आणि संकटाच्या काळाच्या आरंभी, आम्ही पुढे जाऊन शब्बाथ अधिक पूर्णपणे घोषित करीत असताना पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झालो. यामुळे मंडळी आणि नामधारी अ‍ॅडव्हेंटिस्ट संतप्त झाले, कारण ते शब्बाथाच्या सत्याचे खंडन करू शकले नाहीत. आणि त्या वेळी, देवाचे निवडलेले सर्वांनी स्पष्टपणे पाहिले की सत्य आमच्याकडे आहे, आणि ते बाहेर आले व आमच्यासोबत छळ सहन केला.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी दार बंद होते; त्यामुळे रविवारच्या कायद्यापूर्वीचा कालखंड हा देवाच्या लोकांच्या “भेटीचा काळ” ठरतो.

> “तुम्ही कसे म्हणता, आम्ही ज्ञानी आहोत, आणि परमेश्वराची व्यवस्था आमच्याजवळ आहे? पाहा, निश्चयाने लेखकांच्या लेखणीने ती व्यर्थ केली आहे. ज्ञानी लोक लज्जित झाले आहेत, ते भयभीत झाले आहेत व पकडले गेले आहेत; पाहा, त्यांनी परमेश्वराचे वचन नाकारले आहे; मग त्यांच्यामध्ये कोणते ज्ञान आहे? म्हणून मी त्यांच्या बायका इतरांना देईन, आणि त्यांची शेते त्यांचे वारस होणाऱ्यांना देईन; कारण लहानापासून मोठ्यापर्यंत प्रत्येक जण लोभाला अर्पण झाला आहे; संदेष्ट्यापासून याजकापर्यंत प्रत्येक जण कपटाने वागतो. कारण त्यांनी माझ्या लोककन्येची जखम वरवर बरी केली आहे, असे म्हणत, शांती, शांती; जेव्हा शांती नाही. त्यांनी घृणास्पद कृत्य केले तेव्हा ते लज्जित झाले काय? नाही, त्यांना अजिबात लाज वाटली नाही, आणि ते लालही होऊ शकले नाहीत; म्हणून जे पडतात त्यांच्यामध्ये ते पडतील; त्यांच्या दंडभेटीच्या वेळी ते खाली फेकले जातील, असे परमेश्वर म्हणतो.” यिर्मया 8:8–12.

जसे प्राचीन इस्राएलाबरोबर झाले, तसेच आधुनिक इस्राएलाबरोबरही होते; ते दोघेही नाश पावले, कारण त्यांनी आपल्या भेटीच्या वेळेस ओळखले नाही. लाओदिकीया-अॅडव्हेंटवादासाठी देवाच्या भेटीचा काळ 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी सुरू झाला आणि लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याने समाप्त होतो.

> आणि तो जवळ आला तेव्हा त्याने त्या नगराकडे पाहिले, आणि त्याच्यावर रडला, असे म्हणत, “अरे, जर तू, होय तूच, निदान या तुझ्या दिवशी, तुझ्या शांततेशी संबंधित गोष्टी ओळखल्या असत्या! पण आता त्या तुझ्या डोळ्यांपासून लपविल्या गेल्या आहेत. कारण तुझ्यावर असे दिवस येतील की तुझे शत्रू तुझ्याभोवती तटबंदी उभारतील, आणि तुला चहुबाजूंनी वेढा घालतील, आणि तुला सर्व बाजूंनी कोंडून ठेवतील; आणि ते तुला व तुझ्या आतल्या तुझ्या लेकरांना भूमीशी समतल करतील; आणि ते तुझ्यात दगडावर दगड राहू देणार नाहीत; कारण तू तुझ्या भेटीच्या काळास ओळखले नाहीस.” लूक 19:41–44.

देवाच्या भेटीच्या काळी शहाणे व मूर्ख हे कायमचे वेगळे केले जातात.

> “आपण जाणतो की जे असमर्पित सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट सत्याचे ज्ञान बाळगतात, पण ज्यांनी स्वतःला जगिक लोकांशी जोडले आहे, ते मोहक आत्म्यांकडे लक्ष देत पूर्णपणे विश्वासापासून दूर जातील. देवाच्या लोकांविरुद्ध युद्ध चालू ठेवण्यास त्यांना प्रवृत्त करण्यासाठी शत्रू आनंदाने त्यांच्यासमोर प्रलोभने ठेवील. परंतु जे खरे व स्थिर आहेत, त्यांना देवामध्ये एक दृढ आणि सामर्थ्यशाली संरक्षण लाभेल.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

त्यांच्या भेटीचा काळ ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी आरंभ झाला, जसा ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी प्रोटेस्टंट चर्चांवरील भेटीच्या काळाने प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविला होता, आणि जसा ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्यावेळी पवित्र आत्मा अवतरला तेव्हा प्राचीन इस्राएलसाठी भेटीचा काळ आरंभ झाला होता.

कार्यकारी न्याय तेव्हा आरंभ होतो जेव्हा संयुक्त राज्ये येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी आपल्या परिवीक्षेच्या काळाचा प्याला भरतात; आणि हाच तो काळ असतो जेव्हा लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीनेही आपला प्याला भरलेला असतो. न्याय देवाच्या घराण्यापासून आरंभ होतो, आणि तो संयुक्त राज्यांच्या दोन्ही भ्रष्ट शिंगांच्या परिवीक्षेच्या काळाच्या प्याल्याशी संबंधित असतो. प्रोटेस्टंटवादाचे ते भ्रष्ट शिंग, ज्याचे पूर्वी लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीने प्रतिनिधित्व केले होते, तेव्हा अस्तित्वात राहात नाही; आणि तिसऱ्या देवदूताची फिलादेल्फियन चळवळ ही तेव्हा प्रोटेस्टंटवादाचे खरे शिंग ठरते, तसेच आध्यात्मिक यरुशलेम, जी ध्वजासारखी उंच केली जाते. त्या क्षणी यरुशलेमचे रूपांतर संघर्षशील मंडळीपासून विजयी मंडळीत होते.

कार्यकारी न्यायास आरंभ होतो, देवाच्या विध्वंसक न्यायांच्या काळासह; आणि तो देवाच्या त्या इतर कळपासाठी दयेचाही काळ असतो, जो अजूनही बाबेलमध्ये आहे. तो त्या वेळी आरंभ होतो, जेव्हा लाओदिकीयेतील अॅडव्हेंटिझमवर देवाच्या भेटीचा काळ समाप्त होतो. कार्यकारी न्याय पुढे सात अंतिम पीडांकडे प्रगत होतो, जिथे न्याय यापुढे दयेबरोबर मिश्रित राहत नाहीत; आणि मग येशू परत येतो.

जेव्हा येशू पुन्हा येईल, तेव्हा प्रकटीकरण अध्याय वीस मधील सहस्राब्दी (एक हजार वर्षे) हे दर्शविते की सैतान देवाविरुद्धच्या हल्ल्यात सहभागी झालेल्या केवळ बंडखोर देवदूतांसह, ओसाड झालेल्या पृथ्वीवर बांधलेला आहे.

> आणि मी एक देवदूत स्वर्गातून खाली उतरताना पाहिला; त्याच्या हातात अथांग खोल गर्तेची किल्ली आणि एक मोठी साखळी होती. आणि त्याने त्या अजगराला, त्या जुन्या सर्पाला, जो सैतान व दियाबल आहे, पकडून एक हजार वर्षांसाठी बांधून टाकले; आणि त्याला त्या अथांग खोल गर्तेत फेकून दिले, व तिला बंद करून त्याच्यावर मोहोर मारली, जेणेकरून हजार वर्षे पूर्ण होईपर्यंत तो राष्ट्रांना यापुढे फसवू नये; आणि त्यानंतर त्याला थोड्या काळासाठी सोडण्यात येणे आवश्यक आहे. प्रकटीकरण 20:1–3.

त्या हजार वर्षांच्या काळात उद्धारप्राप्त लोक हरविलेल्यांवर शोधक न्यायनिवाडा करतील; हे हरविलेले लोक अद्याप त्यांच्या थडग्यांमध्ये निजलेले असतील आणि वैयक्तिक न्यायनिवाड्यांच्या समाप्तीची प्रतीक्षा करीत असतील. हजार वर्षांच्या शेवटी कोण अधिक कठोर शिक्षेस पात्र आहे हे ठरविण्यासाठी उद्धारप्राप्त लोक सैतान व त्याचे दूत यांच्यासह हरविलेल्यांचे जीवन आणि त्यांच्या परिस्थितीचा विचार करतील.

> आणि मी सिंहासने पाहिली, आणि त्यांच्यावर ते बसले; आणि न्याय करण्याचा अधिकार त्यांना देण्यात आला; आणि मी त्या लोकांच्या आत्म्यांना पाहिले, ज्यांची येशूच्या साक्षीसाठी आणि देवाच्या वचनासाठी शिरच्छेद करण्यात आला होता; आणि ज्यांनी त्या पशूची, किंवा त्याच्या प्रतिमेची उपासना केली नव्हती, आणि ज्यांनी आपल्या कपाळावर किंवा आपल्या हातांवर त्याची खूण घेतली नव्हती; आणि ते जिवंत झाले व ख्रिस्ताबरोबर हजार वर्षे राज्य करू लागले. प्रकटीकरण 20:4.

म्हणून सहस्रवर्षांच्या काळात एक अन्वेषणात्मक न्यायनिवाडा समाविष्ट आहे; तो पूर्ण झाल्यावर अंतिम कार्यकारी न्यायनिवाडा येतो, जेव्हा दुष्ट मेलेले पुन्हा उठविले जातात; आणि त्या वेळी त्यांच्यावर संपूर्ण नियंत्रण असलेला सैतान दुष्टांना यरुशलेमवर आक्रमण करण्यास प्रवृत्त करतो; हे यरुशलेम त्या हजार वर्षांच्या शेवटी स्वर्गातून खाली उतरते. दुष्ट आपले आक्रमण आरंभ करीत असताना, स्वर्गातून अग्नी खाली उतरतो आणि अंतिम कार्यकारी न्यायनिवाडा पूर्ण केला जातो.

> आणि जेव्हा ती हजार वर्षे पूर्ण होतील, तेव्हा सैतान त्याच्या कारागृहातून सोडला जाईल; आणि तो पृथ्वीच्या चारही दिशांत असलेल्या राष्ट्रांना, गोग व मागोग, फसविण्यासाठी बाहेर पडेल, आणि त्यांना युद्धासाठी एकत्र जमवील; ज्यांची संख्या समुद्राच्या वाळूसारखी आहे. आणि ते पृथ्वीच्या विस्तीर्ण प्रदेशावर चढून आले, आणि त्यांनी संतांच्या छावणीस व त्या प्रिय नगरीस वेढा घातला; आणि स्वर्गातून देवाकडून अग्नी खाली उतरला व त्यांचा भस्मसात केला. प्रकटीकरण 20:7–9.

एलियाच्या त्रिगुण उपयोगांचा आणि कराराच्या दूताला आपल्या मंदिरात अचानक येण्यासाठी मार्ग सिद्ध करणाऱ्या दूताचा परस्परांशी निकट संबंध असला तरी, त्यांच्या कार्यातील एक भेद लक्षात येतो: एलिया प्रामुख्याने त्या दूताच्या कार्याची, आणि त्या दूताच्या संदेशाशी संबंधित असलेल्या चळवळीची ओळख करून देतो; हे कार्य निकट येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापासून आरंभ होणाऱ्या कार्यकारी न्यायनिवाड्यादरम्यान पूर्ण केले जाते. कराराच्या दूतासाठी मार्ग सिद्ध करणारा दूत प्रामुख्याने अशा कार्याची ओळख करून देतो, जे तपासणीच्या न्यायनिवाड्यादरम्यान पूर्ण केले जाते. लौदिकीया-अॅडव्हेंटिझमला त्यांच्या भेटीचा काळ ठाऊक नाही; आणि तो न्यायाच्या एका विशिष्ट कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतो.

ना ते त्यांच्या भेटीच्या काळात घोषित केला जाणारा “वर्तमान सत्य” संदेश समजतात. न्यायनिर्णय आणि त्या दिवसांचा संदेश—ही दोन्ही गोष्टी त्यांना ज्ञात असणे आवश्यक होते. तसेच त्या कालखंडातील दूत कोण आहे हेही त्यांना ठाऊक असणे आवश्यक होते. आपल्या लौदीकेयी आंधळेपणात ते त्या वेळेच्या संदेशाला विरोध करतात, “शांती आणि सुरक्षितता” या संदेशाद्वारे त्यांच्या भेटीच्या काळास नाकारतात, आणि त्या कालखंडासाठी निवडलेला दूत कोण आहे याविषयी अनिश्चित राहतात. हे सत्य दुसऱ्या एलियाच्या साक्षीत स्पष्टपणे ओळखले गेले होते; तो म्हणजे बाप्तिस्मा देणारा योहान होय.

यहुद्यांना ठाऊक होते की भविष्यवाणीने येऊ घातलेल्या एका दूताची ओळख करून दिली होती, आणि येशूने थेट शिकविले की योहान हाच तो येणारा दूत होता.

> कारण सर्व संदेष्टे आणि व्यवस्था योहानापर्यंत भविष्यवाणी करीत होते. आणि जर तुम्ही ते स्वीकाराल, तर येणारा जो एलियाह होता, तो हाच आहे. ज्याला ऐकण्याचे कान आहेत, त्याने ऐकावे. मत्तय 11:13–15.

त्यांच्या भेटीच्या काळाच्या अगदी शेवटी (ख्रिस्ताच्या इतिहासातील तो काळ, जो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचे प्रतिरूप ठरतो), ख्रिस्त क्रूसावर लटकत असताना यहूदी असा तर्क करीत होते की एलियाह आता येशूला वाचविण्यास येईल काय. कराराच्या दूतासाठी मार्ग तयार करावयाचा जो दूत होता, आणि जो त्या वेळी स्वतःच्या रक्ताने कराराची पुष्टि करीत होता, त्या दूताला जर त्यांनी ओळखले नाही, तर ते आपल्या मशीहाला ओळखू शकले नसते. शेवटच्या दिवसांतील लाओदिकीया-अॅडव्हेंटवादाने आपला न्याय ओळखणे आवश्यक आहे; हाच त्यांच्या भेटीचा काळ आहे. त्या काळातील संदेश त्यांनी ओळखणे आवश्यक आहे, आणि त्या काळासाठी निवडलेल्या दूतालाही त्यांनी ओळखणे आवश्यक आहे. 1888 चा बंडखोरपणा, प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील देवदूत खाली उतरला तेव्हा, 11 सप्टेंबर 2001 द्वारे प्रतिनिधित्व केला गेला. 1888 मधील बंडखोरांनी, शेवटच्या दिवसांचे प्रतिरूप ठरत असलेल्या त्या इतिहासातील निवडलेल्या दूतांना मान्यता देण्यास नकार दिला.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> कारण इस्राएलचा परमेश्वर, प्रभु, मला असे म्हणाला: “माझ्या हातातून हा माझ्या क्रोधाचा द्राक्षारसाचा पेला घे, आणि ज्या सर्व राष्ट्रांकडे मी तुला पाठवितो, त्यांना तो पाज. आणि ते पितील, डगमगतील, आणि वेडे होतील, कारण जी तलवार मी त्यांच्यामध्ये पाठविणार आहे तिच्यामुळे.” मग मी प्रभुच्या हातातून तो पेला घेतला, आणि ज्या सर्व राष्ट्रांकडे प्रभुने मला पाठविले होते त्यांना तो प्यावयास लाविला: म्हणजे यरुशलेम, आणि यहूदाच्या नगरे, आणि त्यांचे राजे, आणि त्यांचे सरदार—त्यांना उजाडपणा, विस्मय, शीळ घालण्याचा विषय, आणि शाप असे करण्यासाठी—जसे आज आहे तसे; मिसराचा राजा फारो, आणि त्याचे सेवक, आणि त्याचे सरदार, आणि त्याची सर्व प्रजा; आणि सर्व मिश्र लोक, आणि ऊज देशातील सर्व राजे, आणि पलिष्ट्यांच्या देशातील सर्व राजे, आणि अश्केलोन, आणि अझ्झा, आणि एक्रोन, आणि अश्दोदाचा उरलेला अवशेष; एदोम, आणि मोआब, आणि अम्मोनची संताने; आणि सूरचे सर्व राजे, आणि सिदोनचे सर्व राजे, आणि समुद्रापलीकडील बेटांचे राजे; देदान, आणि तेमा, आणि बूज, आणि जे कोणी अगदी कडेकपाऱ्यांत राहतात ते सर्व; आणि अरबातील सर्व राजे, आणि वाळवंटात राहणाऱ्या मिश्र लोकांचे सर्व राजे; आणि जिम्रीचे सर्व राजे, आणि एलामचे सर्व राजे, आणि मादी लोकांचे सर्व राजे; आणि उत्तरेकडील सर्व राजे, दूरचे आणि जवळचे, एकामागून एक, आणि पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर असलेली जगातील सर्व राज्ये; आणि त्यांच्यानंतर शेशाखचा राजा पिईल. म्हणून तू त्यांना असे म्हण: “सेनाधीश प्रभु, इस्राएलचा देव, असे म्हणतो: प्या, आणि मद्यपान करून मतवाले व्हा, आणि उलटी करा, आणि पडा, आणि पुन्हा उठू नका, कारण जी तलवार मी तुमच्यामध्ये पाठविणार आहे तिच्यामुळे.” आणि असे होईल की, जर त्यांनी तुझ्या हातातून पेला घेऊन पिण्यास नकार दिला, तर तू त्यांना असे म्हण: “सेनाधीश प्रभु असे म्हणतो: तुम्ही निश्चितच पिणार. कारण पाहा, ज्या नगरीस माझे नाव देण्यात आले आहे त्या नगरीवर मी अनर्थ आणण्यास सुरुवात करीत आहे, आणि तुम्ही काय पूर्णपणे निर्दोष ठराल? तुम्ही निर्दोष ठरणार नाही; कारण मी पृथ्वीवरील सर्व रहिवाशांवर तलवार बोलावीन, असे सेनाधीश प्रभु म्हणतो.” म्हणून तू त्यांच्याविरुद्ध हे सर्व शब्द भविष्यवाणीने सांग, आणि त्यांना म्हण: “प्रभु उच्चावरून गर्जना करील, आणि आपल्या पवित्र निवासस्थानातून आपला आवाज उठवील; तो आपल्या वसतीस्थानावर मोठ्याने गर्जना करील; द्राक्षे तुडविणाऱ्यांप्रमाणे तो पृथ्वीवरील सर्व रहिवाशांविरुद्ध जयघोष करील. एक गजर पृथ्वीच्या टोकांपर्यंत जाईल; कारण प्रभूचा राष्ट्रांशी वाद आहे; तो सर्व देहाशी न्यायनिवाडा करील; दुष्टांना तो तलवारीच्या स्वाधीन करील, असे प्रभु म्हणतो.” सेनाधीश प्रभु असे म्हणतो: “पाहा, अनर्थ राष्ट्रापासून राष्ट्रापर्यंत पसरेल, आणि पृथ्वीच्या सीमेपासून एक मोठे वादळ उठविले जाईल. आणि त्या दिवशी प्रभूने मारलेले लोक पृथ्वीच्या एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंत पडलेले असतील; त्यांच्यासाठी विलाप केला जाणार नाही, त्यांना गोळा केले जाणार नाही, किंवा पुरले जाणार नाही; ते जमिनीवरील शेणासारखे होतील.” यिर्मया 25:15–33.

Back to Articles