Article

# दानियेलाचे पुस्तक – क्रमांक सत्तावीस

आणखी एक गुप्त स्वप्न

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2023

Formats

PDF
Word

नबुखद्नेस्सराचे दुसरे स्वप्न “अंतकाळाची वेळ” चिन्हित करते, जेव्हा दोन वर्गांतील उपासकांना १७९८ मध्ये उघड करण्यात आलेल्या “ज्ञानवृद्धी”चा शोध घेण्यासाठी आणि तिची चौकशी करण्यासाठी बोलाविण्यात येते. त्यानंतर दानिएलची ओळख बेल्टशस्सर अशीही करून दिली जाते, आणि अशा रीतीने त्याची ओळख देवाच्या करारबद्ध लोकांपैकी एक अशी ठरते; कारण नावातील बदल भविष्यसूचक रीतीने करारसंबंध दर्शवितो. नबुखद्नेस्सराने मान्य केले की दानिएलमध्ये पवित्र आत्म्याची उपस्थिती होती, आणि दानिएलबरोबरच्या आपल्या पूर्वानुभवाच्या आधारे त्याला वाटले की “कोणतेही गुपित” दानिएलला व्याकुळ करणार नाही, परंतु या स्वप्नाचे गुपित दानिएलला व्याकुळ करून गेले.

> हे बेल्तशस्सरा, जादूगारांचा प्रधान, कारण मला ठाऊक आहे की पवित्र देवतांचा आत्मा तुझ्यामध्ये आहे, आणि कोणतेही गुपित तुला गोंधळात पाडीत नाही, म्हणून मी पाहिलेल्या माझ्या स्वप्नातील दृष्टान्त आणि त्याचा अर्थ मला सांग. मी माझ्या शय्येवर पडलेलो असताना माझ्या मस्तकातील दृष्टान्त असे होते: मी पाहिले, आणि पाहा, पृथ्वीच्या मध्यभागी एक वृक्ष होता, आणि त्याची उंची फार मोठी होती. तो वृक्ष वाढला, आणि बळकट झाला, आणि त्याची उंची आकाशापर्यंत पोहोचली, आणि त्याचे दर्शन संपूर्ण पृथ्वीच्या टोकापर्यंत गेले. त्याची पाने सुंदर होती, आणि त्याचे फळ पुष्कळ होते, आणि त्यात सर्वांसाठी अन्न होते; शेतातील पशूंना त्याच्या छायेखाली आश्रय मिळत होता, आणि आकाशातील पक्षी त्याच्या फांद्यांवर वास करीत होते, आणि सर्व प्राणी त्याच्यापासून अन्न घेत होते. मी माझ्या शय्येवर असताना माझ्या मस्तकातील दृष्टान्तांत पाहिले, आणि पाहा, एक पहारेकरी, एक पवित्र असा, आकाशातून खाली उतरला; तो मोठ्याने हाक मारून असे म्हणाला, ‘हा वृक्ष तोडा, आणि त्याच्या फांद्या छाटून टाका, त्याची पाने झाडून टाका, आणि त्याचे फळ विखरून टाका; पशूंनी त्याच्या खालीहून निघून जावे, आणि पक्ष्यांनी त्याच्या फांद्यांहून उडून जावे. तरीसुद्धा त्याच्या मुळांचा बुंधा पृथ्वीमध्येच राहू द्या, अगदी शेतातील कोवळ्या गवतामध्ये लोखंड व पितळ यांच्या कड्याने बांधून; आणि तो आकाशातील दवाने भिजू द्या, आणि पृथ्वीवरील गवतामध्ये त्याचा हिस्सा पशूं बरोबर असू द्या. त्याचे हृदय मनुष्याचे न राहो, तर त्याला पशूचे हृदय दिले जावो; आणि सात काळ त्याच्यावरून जावोत. हा निर्णय पहारेकऱ्यांच्या फर्मानाने आहे, आणि ही मागणी पवित्र जनांच्या वचनाने आहे; यासाठी की जिवंत लोकांनी हे जाणावे की मनुष्यांच्या राज्यावर परात्पर राज्य करतो, आणि ते ज्याला तो इच्छितो त्याला देतो, आणि त्यावर अत्यंत नीच मनुष्यालाही स्थापतो.’ हे स्वप्न मी, राजा नबुखद्नेस्सर, पाहिले आहे. आता, हे बेल्तशस्सरा, याचा अर्थ सांग, कारण माझ्या राज्यातील सर्व ज्ञानी पुरुष मला याचा अर्थ सांगण्यास समर्थ नाहीत; पण तू समर्थ आहेस; कारण पवित्र देवतांचा आत्मा तुझ्यामध्ये आहे. तेव्हा दानियेल, ज्याचे नाव बेल्तशस्सर होते, सुमारे एक तास स्तब्ध झाला, आणि त्याचे विचार त्याला व्याकुळ करीत होते. तेव्हा राजाने उत्तर देऊन म्हटले, ‘हे बेल्तशस्सरा, स्वप्न किंवा त्याचा अर्थ यांमुळे तू व्याकुळ होऊ नकोस.’ बेल्तशस्सर उत्तर देऊन म्हणाला, ‘माझ्या प्रभू, हे स्वप्न तुझा द्वेष करणाऱ्यांसाठी असो, आणि त्याचा अर्थ तुझ्या शत्रूंसाठी असो.’ दानियेल 4:9–19.

दानीएल त्या स्वप्नामुळे व त्याच्या अर्थामुळे “व्याकुळ” झाला आहे, कारण त्या अर्थामुळे नबुखद्नेस्सर दुखावला जाऊ शकतो हे त्याला समजते; परंतु एकदा नबुखद्नेस्सर त्याला बोलण्यास प्रोत्साहित करतो, तेव्हा दानीएल नबुखद्नेस्सरला येऊ घातलेल्या न्यायाचा इशारा देतो. येऊ घातलेल्या न्यायाचा हा इशारा, अंतकाळी, इ.स. १७९८ मध्ये आलेल्या पहिल्या देवदूताच्या इशाऱ्याचे प्रतीक आहे.

> मग दानीएल, ज्याचे नाव बेल्टशस्सर होते, तो एक तास स्तब्ध झाला, आणि त्याचे विचार त्याला व्याकुळ करू लागले. राजा म्हणाला, बेल्टशस्सरा, हे स्वप्न किंवा त्याचा अर्थ तुला व्याकुळ करू नये. बेल्टशस्सर उत्तर देऊन म्हणाला, माझ्या प्रभू, हे स्वप्न तुझा द्वेष करणाऱ्यांवर येवो, आणि त्याचा अर्थ तुझ्या शत्रूंवर येवो. दानीएल 4:19.

दानियेल “एका तासभर स्तंभित” झाला होता. “तास” हा शब्द दानियेलच्या पुस्तकात पाच वेळा आढळतो, आणि तो जुन्या करारात इतर कुठेही आढळत नाही. येथे तो त्या कालावधीचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्यात ज्ञानवृद्धीचे आकलन करणाऱ्या “शहाण्यांचे” प्रतिनिधित्व करणारा दानियेल, 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी अन्वेषक न्यायनिवाड्याच्या आरंभीची घोषणा करणाऱ्या पहिल्या देवदूताच्या इशाऱ्याचा संदेश देण्यासाठी तयारी करतो. दानियेलकडून स्वप्नाचे स्पष्टीकरण केवळ येऊ घातलेल्या न्यायनिवाड्याची घोषणा यापुरते मर्यादित नसून, नबुखद्नेस्सरने पाप करणे थांबवावे अशी हाकही त्यात समाविष्ट आहे, जी पहिल्या देवदूताच्या सार्वकालिक सुवार्तेचे प्रतिनिधित्व करते. “तास” हा भविष्यसूचक रीतीने शेवटच्या काळात, 1798 मध्ये, स्थित केला जाईल, जेव्हा पहिला देवदूत इतिहासात प्रकट झाला. पहिला देवदूत 1798 मध्ये, उत्तरेकडील राज्यावर देवाच्या सूडाचे “सात काळ” पूर्ण झाल्यावर इतिहासात प्रकट झाला; त्या “सात काळांची” सुरुवात इ.स.पू. 723 मध्ये झाली होती.

> कारण हे सूड उगविण्याचे दिवस आहेत, जेणेकरून जे काही लिहिले गेले आहे ते सर्व पूर्ण व्हावे. परंतु त्या दिवसांत ज्या स्त्रिया गर्भवती असतील आणि ज्या बालकांना दूध पाजत असतील, त्यांचे दु:ख! कारण देशावर मोठे संकट येईल, आणि या लोकांवर क्रोध प्रकट होईल. आणि ते तलवारीच्या धारेने पडतील, आणि सर्व राष्ट्रांत कैदी म्हणून नेले जातील; आणि परराष्ट्रीयांच्या समयांची पूर्तता होईपर्यंत यरुशलेम परराष्ट्रीयांच्या पायाखाली तुडविले जाईल. लूक 21:22–24.

देवाच्या प्रतिशोधाच्या काळात, जो इस्राएलाच्या उत्तरेकडील राज्यावर आणला गेला होता, नबुखद्नेस्सरला पशूचे हृदय घेऊन जगायचे होते, कारण नबुखद्नेस्सर हा उत्तरेकडील राजा होता. लूक यरुशलेमच्या तुडविले जाण्याच्या शेवटच्या बिंदूची नोंद करताना त्या त्याच कालावधीची ओळख अनेकवचनी “काळ” (“परधर्मीयांचे काळ”) अशी करून देतो.

> आणि ते तलवारीच्या धारेने पडतील, आणि सर्व राष्ट्रांत बंदिवान म्हणून नेले जातील; आणि अन्यजातींच्या काळाची पूर्तता होईपर्यंत यरुशलेम अन्यजातींकडून तुडविले जाईल. लूक 21:24.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात, अन्यजातीयांनी पवित्रस्थान व सैन्य यांना तुडविण्याचा काळ फक्त एक हजार दोनशे साठ वर्षे असा ओळखला गेला, कारण तो केवळ पोपसत्ताक छळाच्या कालखंडावर भर देत होता.

> पण मंदिराच्या बाहेर असलेले अंगण सोडून दे, आणि त्याचे मापन करू नको; कारण ते अन्यजातींना देण्यात आले आहे; आणि ते पवित्र नगर बेचाळीस महिने तुडवतील. आणि मी माझ्या दोन साक्षीदारांना सामर्थ्य देईन, आणि ते गोणपाट परिधान करून एक हजार दोनशे साठ दिवस भविष्यकथन करतील. प्रकटीकरण 11:2, 3.

दानिएलाने नबुखद्नेस्सराला दिलेला इशाऱ्याचा संदेश, येऊ घातलेल्या न्यायाच्या इशाऱ्याचे प्रतिनिधित्व करतो. त्या इशाऱ्याच्या संदेशाचे आगमन प्रतीकात्मकरीत्या 1798 मध्ये स्थित आहे, जेव्हा पहिला देवदूत समीप येणाऱ्या शोधक न्यायाविषयी इशारा देण्यासाठी आला. नबुखद्नेस्सरावर भाकीत केलेला न्याय चौथ्या अध्यायातील “तास” या शब्दाच्या दुसऱ्या उपयोगात घडला.

> हे सर्व राजा नबुखद्नेस्सर याच्यावर आले. बारा महिने पूर्ण झाल्यावर तो बाबेलच्या राज्याच्या राजवाड्यात फिरत होता. राजा बोलला व म्हणाला, “हे महान बाबेल मी माझ्या सामर्थ्याच्या बळावर राज्याच्या निवासस्थानासाठी बांधले नाही काय, आणि माझ्या महिम्याच्या गौरवासाठी?” राजाच्या तोंडात हे शब्द असतानाच आकाशातून एक आवाज आला, “हे राजा नबुखद्नेस्सरा, तुला असे सांगितले जाते: राज्य तुझ्यापासून निघून गेले आहे. आणि ते तुला मनुष्यांमधून हाकलून देतील, आणि तुझे निवासस्थान मैदानातील पशूंसमवेत असेल; ते तुला बैलांप्रमाणे गवत खावयास लावतील, आणि तुझ्यावर सात काळ जातील, जोपर्यंत तुला हे कळत नाही की परात्पर मनुष्यांच्या राज्यावर राज्य करतो आणि ज्याला इच्छा असेल त्याला ते देतो.” त्याच घडीला ही गोष्ट नबुखद्नेस्सरावर पूर्ण झाली; आणि त्याला मनुष्यांमधून हाकलून देण्यात आले, आणि त्याने बैलांप्रमाणे गवत खाल्ले, आणि त्याचे शरीर आकाशाच्या दवाने भिजले, जोपर्यंत त्याचे केस गरुडाच्या पिसांसारखे वाढले नाहीत आणि त्याची नखे पक्ष्यांच्या पंजांसारखी झाली नाहीत. दानियेल 4:28–33.

नेबुखद्नेस्सराने आपले हृदय अभिमानाने उंचाविले त्या अगदी “क्षणी” भाकीत केलेला न्याय आला. जो शोधक न्याय भाकीत करण्यात आला होता, तो देवाच्या शोधक न्यायाचा “क्षण” आरंभ झाला तेव्हा आला.

२२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी देवाच्या न्यायाचा “वेळ” आला तेव्हा, उपासकांचे दोन वर्ग निर्माण झाले होते; दानिएल अध्याय बारा मध्ये ज्यांचे प्रतिनिधित्व “ज्ञानी” आणि “दुष्ट” असे केले आहे; आणि दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतात ज्यांचे प्रतिनिधित्व “शहाणे” किंवा “मूर्ख” असे केले आहे; तसेच हबक्कूक अध्याय दोन मध्ये ज्यांचे प्रतिनिधित्व विश्वासाने न्याय्य ठरविण्यात आलेल्यांप्रमाणे केले आहे, ज्यांची तुलना त्या लोकांशी केली गेली आहे, ज्यांनी त्याच्या न्यायाचा “वेळ” आला तेव्हा नबुखद्नेस्सरने प्रकट केलेले तेच चारित्र्य प्रकट केले.

> पाहा, ज्याचा जीव गर्वाने फुगला आहे तो त्याच्यामध्ये सरळ नाही; परंतु न्यायी मनुष्य आपल्या विश्वासाने जगेल. हबक्कूक 2:4.

तीनही रेषांतील प्रत्येक दोन वर्ग प्रकट झाले, जेव्हा २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी त्याच्या न्यायाचा “तास” आला; आणि हाच तो अर्थ आहे जो नबुखद्नेस्सरच्या न्यायाच्या “तासा”ने दर्शविला आहे. १७९८ हे “सात वेळा” या “पहिल्या” संतापाचे समाप्तीबिंदू होते, जेव्हा पापसत्तेची भरभराट थांबली, कारण तिला प्राणघातक जखम देण्यात आली.

> आणि तो राजा आपल्या इच्छेप्रमाणे करील; आणि तो स्वतःला उंचावील, आणि प्रत्येक देवापेक्षा स्वतःला महान मानील, आणि देवाधिदेवाविरुद्ध आश्चर्यकारक गोष्टी बोलेल; आणि क्रोधाची पूर्तता होईपर्यंत तो समृद्ध होईल; कारण जे ठरविलेले आहे ते पूर्ण होईल. दानियेल 11:36.

१८४४ हे “शेवटच्या” क्रोधाचा शेवट होते:

> आणि तो म्हणाला, पाहा, क्रोधाच्या शेवटच्या समाप्तीमध्ये काय होणार आहे हे मी तुला कळवीन; कारण नेमलेल्या वेळी शेवट होईल. दानिएल ८:१९.

दानियेल अध्याय चारमध्ये “hour” या शब्दाचा पहिला उपयोग 1798 चे प्रतिनिधित्व करतो; जो इस्राएलच्या उत्तरी राज्याविरुद्ध देवाच्या “seven times” या क्रोधाच्या “first” चा शेवट होता; अंतकाळी पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे आगमन; आणि “end of the days” येथे नबुखद्नेस्सरच्या “seven times” चा शेवट होता.

दानियेल अध्याय चारमध्ये “घडी” या शब्दाचा दुसरा उपयोग इ.स. 1844 चे प्रतिनिधित्व करतो; जो यहूदाच्या दक्षिणी राज्याविरुद्ध “सात काळां”तील “शेवटच्या” क्रोधाचा अंत होता. तोच तपासणीच्या न्यायाचा, आणि नबुखद्नेस्सराच्या वैयक्तिक न्यायाचा आगमनकाळही होता.

पहिला अध्याय तीन-चरणीय परीक्षाप्रक्रियेचा इतिहास ओळख करून देतो, आणि ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी पहिल्या देवदूताच्या संदेशाच्या सामर्थ्यप्राप्तीची नोंद करतो. चौथा अध्याय १७९८ मध्ये, अंतकाळी, पहिल्या देवदूताचा संदेश प्रकट झाल्याचे दर्शवितो, आणि तो पहिल्या अध्यायावर अध्यारोपित करावयाचा आहे. चौथा अध्याय पहिल्या देवदूताच्या संदेशावर आणि समीप येत असलेल्या न्यायाविषयीच्या त्याच्या इशाऱ्यावर भर देतो, आणि २२ ऑक्टोबर, १८४४ तसेच तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या आगमनाची नोंद करतो.

एकत्रितपणे ते केवळ अॅडव्हेंटिझमच्या आरंभाचेच नव्हे, तर संयुक्त संस्थानांच्याही आरंभाचे प्रतिनिधित्व करतात. पहिल्या ते तिसऱ्या अध्यायांमध्ये अॅडव्हेंटिझमच्या अंतकाळातील इतिहास, तसेच संयुक्त संस्थानांच्या अंताचाही विचार केला आहे. पाचवा अध्याय आणि बेलशझरची साक्षही त्या पहिल्या तीन अध्यायांशी सुसंगत ठरते.

प्रकरण एक, प्रकरण चाराशी संलग्न असून, पहिल्या देवदूताच्या चळवळीचे तसेच १७९८ मध्ये अंतकाळी दानिएलाचे पुस्तक उघडण्यात आले त्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करते. त्या वेळी उघड करण्यात आलेला संदेश उलई नदीच्या दृष्टांताद्वारे प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविला आहे; हा दृष्टांत दानिएलाच्या सात, आठ आणि नऊ या प्रकरणांमध्ये अंतर्भूत असलेल्या ज्ञानवृद्धीचे प्रतिनिधित्व करतो.

> राजा बेलशस्सराच्या राज्याच्या तिसऱ्या वर्षी, पूर्वी मला जे दर्शन झाले होते त्यानंतर, मला—म्हणजे मला दानिएलाला—एक दर्शन झाले. आणि मी त्या दर्शनात पाहिले; आणि असे घडले की, जेव्हा मी पाहिले, तेव्हा मी एलाम प्रांतातील राजवाडा असलेल्या शूशन येथे होतो; आणि मी त्या दर्शनात पाहिले की, मी उलई नदीकाठी होतो. दानिएल 8:1, 2.

पहिले ते तिसरे अध्याय, पाचव्या अध्यायाशी संलग्न असून, तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीचे आणि १९८९ मध्ये दानियेलाचे पुस्तक उघडले गेले त्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतात. त्या वेळी उघडलेला संदेश हिद्देकेल नदीच्या दर्शनाद्वारे प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविला आहे; ते दर्शन दहावा, अकरावा आणि बारावा अध्याय यांमध्ये अंतर्भूत असलेल्या ज्ञानवृद्धीचे प्रतिनिधित्व करते.

> आणि पहिल्या महिन्याच्या चोवीसाव्या दिवशी, मी हिद्देकेल या महान नदीच्या काठी होतो. दानियेल 10:4.

पुढील लेखात आपण नबुखद्नेझर आणि बेलशस्सर यांच्या वंशरेषेचा विचार पुढे चालू ठेवू.

> “देवाच्या वचनाचा अधिक निकटतेने अभ्यास करण्याची आवश्यकता आहे. विशेषतः दानियेल आणि प्रकटीकरण यांकडे आपल्या कार्याच्या इतिहासात यापूर्वी कधी नव्हते इतके लक्ष दिले गेले पाहिजे. रोमन सत्तेबद्दल आणि पोपसत्तेबद्दल काही बाबींमध्ये आपण कमी बोलू शकतो, परंतु देवाच्या आत्म्याच्या प्रेरणेने संदेष्टे आणि प्रेषित यांनी जे लिहिले आहे त्याकडे आपण लक्ष वेधले पाहिजे. पवित्र आत्म्याने भविष्यवाणी देण्यात आणि चित्रित घटनांमध्ये बाबी अशा प्रकारे घडविल्या आहेत की, मानव साधन दृष्टीआड ठेवले जावे, ख्रिस्तामध्ये लपलेले असावे, आणि स्वर्गातील प्रभू देव व त्याची व्यवस्था यांचा गौरव केला जावा.”

> “दानीएलाचे पुस्तक वाचा. तेथे दर्शविलेल्या राज्यांचा इतिहास मुद्दाम मुद्द्याने स्मरणात आणा. तेथील राजकारणी, सभामंडळे, सामर्थ्यशाली सेना यांकडे पाहा, आणि देवाने मनुष्याचा अभिमान कसा खालचा केला व मानवी वैभव धुळीस कसे मिळविले हे पहा. महान म्हणून केवळ देवच दर्शविला आहे. संदेष्ट्याच्या दर्शनात तो एका पराक्रमी अधिपतीस खाली पाडताना आणि दुसऱ्यास उभारी देताना दिसतो. तो विश्वाचा सार्वभौम अधिपती म्हणून प्रकट होतो, आपले अनंतकाल टिकणारे राज्य स्थापन करण्याच्या तयारीत—जुन्यादिवसांचा, जिवंत देव, सर्व ज्ञानाचा उगम, वर्तमानाचा अधिपती, भविष्याचा प्रकटकर्ता. मनुष्य आपल्या आत्म्यास व्यर्थतेकडे उचलतो तेव्हा तो किती दीन, किती दुर्बल, किती अल्पायुषी, किती भ्रांत, किती अपराधी आहे, हे वाचा आणि समजा.”

> “यशया याच्या द्वारे पवित्र आत्मा आपले लक्ष देवाकडे, जिवंत देवाकडे, मुख्य लक्षविषय म्हणून वळवितो—ख्रिस्तामध्ये प्रकट झालेल्या देवाकडे. ‘कारण आमच्यासाठी एक मूल जन्मले आहे, आमच्यासाठी एक पुत्र दिला आहे; आणि राज्यभार त्याच्या खांद्यावर असेल; आणि त्याचे नाव अद्भुत, सल्लागार, पराक्रमी देव, सनातन पिता, शांतीचा अधिपती असे ठेवले जाईल’ [Isaiah 9:6].”

> “देवाकडून दानिएलाला थेट प्राप्त झालेला प्रकाश विशेषतः या शेवटच्या दिवसांसाठी देण्यात आला होता. शिनारच्या महान नद्या उलई व हिद्देकेल यांच्या काठावर त्याने जी दर्शने पाहिली, ती आता पूर्णत्वास येण्याच्या प्रक्रियेत आहेत, आणि भाकीत केलेल्या सर्व घटना लवकरच घडून आलेल्या असतील.

> “दानिएलच्या भविष्यवाण्या देण्यात आल्या त्या वेळी यहूदी राष्ट्राची परिस्थिती विचारात घ्या. इस्राएली लोक बंदिवासात होते, त्यांचे मंदिर नष्ट झाले होते, आणि मंदिरातील सेवा स्थगित झाली होती. त्यांचा धर्म यज्ञपद्धतीतील विधींवर केंद्रित झाला होता. त्यांनी बाह्य स्वरूपांना अत्यंत महत्त्व दिले होते, तर खऱ्या उपासनेचा आत्मा त्यांनी गमावला होता. त्यांच्या सेवा परकीय धर्मांच्या परंपरा व आचारांनी भ्रष्ट झाल्या होत्या, आणि यज्ञविधी पार पाडताना त्यांनी छायेपलीकडे जाऊन तत्त्वस्वरूपाकडे पाहिले नाही. त्यांनी ख्रिस्ताला, मनुष्यांच्या पापांसाठीचे खरे अर्पण, ओळखले नाही. प्रभूने लोकांना बंदिवासात जाण्यास आणि मंदिरातील सेवा स्थगित होण्यास अनुमती दिली, जेणेकरून बाह्य विधीच त्यांच्या धर्माचे पूर्ण स्वरूप बनू नयेत. त्यांच्या तत्त्वांना आणि आचारांना परकीय धर्मांच्या प्रभावापासून शुद्ध केले जाणे आवश्यक होते. विधिसेवा थांबली, जेणेकरून हृदयातील सेवा पुनरुज्जीवित होईल. बाह्य वैभव दूर केले गेले, जेणेकरून आध्यात्मिक गोष्ट प्रकट होईल.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

Back to Articles