Article

# येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण - क्रमांक दहा

स्वर्गातील युद्ध

Author

Jeff Pippenger

Published

November 3, 2023

Formats

PDF
Word

ख्रिस्त आणि लुसिफर (प्रकाशवाहक) यांच्यातील महान संघर्ष स्वर्गात आरंभ झाला, आणि देवाने परीक्षाकाळास अवकाश दिला. लुसिफराने आपले बंड पसरविले तेव्हा प्रकाशवाहकाच्या बंडाचे फळ प्रकट व्हावे यासाठी काही काळ दिला गेला. जेव्हा देवाने ठरविले की परीक्षाकाळ समाप्त झाला आहे, तेव्हा लुसिफर प्रकाशवाहक हे नाव बदलून सैतान, म्हणजे विरोधक, असे झाले. सैतान आणि त्याच्या बंडात सहभागी झालेल्या देवदूतांसाठी परीक्षाकाळ समाप्त झाला होता, आणि त्यांना स्वर्गातून बाहेर टाकण्यात आले, व अनंतकाळच्या अग्नीची शिक्षा ठोठावण्यात आली.

> मग तो डाव्या हाताकडील लोकांनाही म्हणेल, “अहो शापितांनो, माझ्यापासून निघून जा, सैतान व त्याच्या दूतांसाठी तयार केलेल्या अनंतकाळच्या अग्नीत जा.” मत्तय 25:41.

ख्रिस्त आणि सैतान यांच्यामधील महान संघर्ष त्यानंतर एदेनाच्या बागेत पोहोचला, आणि पुन्हा एकदा देवाने परीक्षाकाल समाविष्ट केला. जेव्हा सैतानाने मृत्यूविषयी आणि वृक्षाच्या फळाविषयी देव खोटे बोलला असा आरोप केला, आणि हव्वेला आपल्या बंडात सहभागी होण्यासाठी फसविले, तेव्हा स्वर्गात जसे घडले तसेच पृथ्वीवरही सैतानाच्या बंडाची फळे प्रकट व्हावीत म्हणून पुन्हा एक कालावधी अनुमत करण्यात आला. तेथे सैतानाला “दियाबल” हे अतिरिक्त नाव मिळाले, ज्याचा अर्थ “आरोप करणारा” असा होतो. परीक्षाकालाचा वेळ (आदमाच्या त्या पुत्रांसाठी, ज्यांनी सैतानाच्या बंडात सहभाग घेतला आहे) संपल्यावर, त्या आदमपुत्रांना अनंतकाळच्या अग्नीस दोषी ठरविले जाईल.

> आणि स्वर्गात युद्ध झाले: मिखाएल व त्याचे देवदूत अजगराविरुद्ध लढले; आणि अजगर व त्याचे देवदूत लढले, पण त्यांचा निभाव लागला नाही; आणि स्वर्गात त्यांचे स्थानही पुढे आढळले नाही. आणि तो मोठा अजगर, तो जुना सर्प, ज्याला सैतान व शैतान म्हणतात, जो सर्व जगाला फसवितो, तो पृथ्वीवर फेकून देण्यात आला; आणि त्याचे देवदूतही त्याच्याबरोबर फेकून देण्यात आले. प्रकटीकरण 12:7–9.

महान विवादाच्या आरंभी स्वर्गातील युद्ध महान विवादाच्या समाप्तीतील युद्धाचे दर्शन घडविते; कारण अल्फा आणि ओमेगा नेहमी एखाद्या गोष्टीच्या आरंभासह तिचा अंतही दर्शवितात. स्वर्गात घडलेल्या त्या युद्धाचे वर्णन स्वर्गातील एका मोठ्या अद्भुत चिन्हाने आरंभ केलेले आहे.

> आणि स्वर्गात एक मोठे अद्भुत चिन्ह दिसून आले: एक स्त्री सूर्याने परिधान केलेली होती, तिच्या पायांखाली चंद्र होता, आणि तिच्या मस्तकावर बारा तारकांचा मुकुट होता. आणि ती गर्भवती असल्यामुळे प्रसववेदनांनी व्याकुळ होऊन प्रसव होण्यासाठी आक्रंदत होती. प्रकटीकरण 12:1, 2.

ख्रिस्त आणि सैतान यांच्यातील महान संघर्षाचा अंतिम संघर्ष जेव्हा घडतो, तेव्हा—अर्थात कृपाकाळ अद्यापही सुरू असताना—येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणात रणभूमी स्वर्गात असल्याप्रमाणे दर्शविली आहे. हे सत्य आता उघड केले जात आहे. प्रेषित पौल तीन स्वर्गांविषयी बोलतो.

> “प्रेषित पौलास त्याच्या ख्रिस्ती अनुभवाच्या आरंभीच येशूच्या अनुयायांविषयी देवाची इच्छा जाणून घेण्यासाठी विशेष संधी देण्यात आल्या. तो ‘तिसऱ्या स्वर्गापर्यंत उचलला गेला,’ ‘स्वर्गलोकात नेण्यात आला, आणि त्याने असे अवर्णनीय शब्द ऐकले, जे मनुष्याला उच्चारणे कायदेशीर नाही.’ त्याने स्वतः मान्य केले की त्याला ‘प्रभूकडून’ अनेक ‘दर्शने व प्रकटीकरणे’ देण्यात आली होती. सुवार्तेच्या सत्याच्या तत्त्वांविषयी त्याची समज ‘अत्यंत प्रमुख प्रेषितां’इतकीच होती. 2 Corinthians 12:2, 4, 1, 11. ‘ज्ञानाच्या पलीकडे जाणाऱ्या’ ‘ख्रिस्ताच्या प्रेमाची’ ‘रुंदी, लांबी, खोली व उंची’ यांविषयी त्याला स्पष्ट व परिपूर्ण आकलन होते. Ephesians 3:18, 19.” Acts of the Apostles, 469.

महान संघर्षाच्या प्रारंभीचे युद्ध तिसऱ्या स्वर्गात सुरू झाले, आणि महान संघर्षाच्या समाप्तीचे युद्ध पहिल्या स्वर्गात संपते. तीन स्वर्ग आहेत; त्यांपैकी पहिला स्वर्ग म्हणजे पृथ्वी ग्रहाच्या वातावरणाचे प्रतिनिधित्व करणारा स्वर्ग. दुसरा स्वर्ग म्हणजे सूर्य, चंद्र आणि तारे. तिसरा स्वर्ग तो आहे, ज्याला सिस्टर व्हाईट यांनी “परादीस” असे संबोधले, आणि तो देवाच्या सिंहासनाच्या स्थानाचे प्रतिनिधित्व करतो. देवाच्या अधिराज्याच्या केंद्राच्या अगदी सान्निध्यातच प्रकाशवाही, लूसिफर, याने आपले बंड आरंभले.

तिसरे स्वर्ग हे ते ठिकाण आहे, जिथे काही संदेष्टे, ज्यांत सिस्टर व्हाइट यांचाही समावेश होतो, दर्शनामध्ये नेले गेले होते. पौल तेथे असताना, त्याला १८ जुलै २०२० रोजी रस्त्यात मारले गेलेल्या सुकलेल्या मृत हाडांच्या जागृतीचा इतिहास, आणि त्यानंतर एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या जन्मासह घडलेल्या घटना, दाखविण्यात आल्या. पौलाला तो इतिहास सांगण्यास मनाई करण्यात आली होती, कारण तो इतिहास “उच्चारणे” कायदेशीर नव्हते, अशा इतिहासाप्रमाणे दर्शविण्यात आला होता. योहान प्रकटीकरणकर्ता याला येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे दर्शन प्राप्त होण्यापूर्वी पौलाचा मृत्यू साधारण तीस वर्षांहून थोडा अधिक आधी झाला होता. योहानाने, पौलाप्रमाणेच, सात गडगडाटांनी जे “उच्चारले” ते ऐकले, आणि त्यालाही जे “उच्चारले” गेले ते लिहू नये, असे सांगण्यात आले. सात गडगडाटांनी जे “उच्चारले” होते ते, त्या दोन साक्षीदारांनी रस्त्यात मृत पडून असलेल्या साडेतीन प्रतीकात्मक दिवसांच्या समाप्तीपर्यंत, मुद्रांकितच राहावयाचे होते.

> आणि त्या सात गडगडाटांनी आपले स्वर उच्चारल्यानंतर, मी लिहिण्यास सिद्ध होतो; तेव्हा मी स्वर्गातून एक वाणी मला म्हणताना ऐकली, “ज्या गोष्टी त्या सात गडगडाटांनी उच्चारल्या, त्या मुद्रांकित करून ठेव, आणि त्या लिहू नकोस.” प्रकटीकरण १०:४

सर्व संदेष्टे शोधक न्यायाच्या “शेवटच्या दिवसांविषयी” साक्ष देतात, आणि ते “शेवटचे दिवस” विशेषतः ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी सुरू झाले, आणि आता ते त्या बिंदूपर्यंत पोहोचले आहेत जिथे शिक्का मारण्याचे कार्य आरंभ होते. शिक्का मारण्याचे कार्य त्या साडेतीन प्रतीकात्मक दिवसांच्या समाप्तीला आरंभ होते, ज्या काळात ते दोन ठार मारलेले साक्षीदार रस्त्यावर पडलेले होते. सर्व संदेष्टे एकमेकांशी सुसंगत आहेत. पौलाने शेवटच्या परिवीक्षाकालीन युद्धाचे रणांगण पाहिले, जे पहिल्या स्वर्गात घडते. पहिल्या स्वर्गात घडणाऱ्या शेवटच्या परिवीक्षाकालीन युद्धाचे रणांगण, तिसऱ्या स्वर्गात घडलेल्या पहिल्या परिवीक्षाकालीन युद्धाच्या रणांगणाशी समांतर आहे. रणांगणांची परिवीक्षाकालीन युद्धांची रणांगणे म्हणून ओळख करून देणे कदाचित अनावश्यक वाटू शकते, परंतु पहिल्या युद्धात ख्रिस्ताचा विरोधक असलेला आणि शेवटच्या युद्धात एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा विरोधक असलेला सैतान जाणतो की त्याचा वेळ थोडा आहे. त्याला ठाऊक आहे की हे युद्ध परिवीक्षाकालाच्या क्षेत्रात निश्चित केलेले आहे. आपण जाणतो काय?

१८४० मध्ये, पराक्रमी देवदूत खाली उतरला आणि त्याने पहिल्या देवदूताच्या संदेशाला सामर्थ्य दिले. त्या पिढीतील प्रोटेस्टंटांची त्या वेळी परीक्षा झाली, आणि बाबेलच्या कन्या असे त्यांना संबोधण्यात आल्यामुळे, बंडखोरीचे नाव त्यांना लागले. ल्युसीफरचे नावही त्याच्या परीक्षाकालात बदलले होते. १८४० मध्ये उतरलेला तो पराक्रमी देवदूत, ११ सप्टेंबर २००१ रोजी उतरलेल्या प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील पराक्रमी देवदूताचा प्रतिरूप होता. १८४० मध्ये अन्वेषणात्मक न्यायनिवाडा अद्याप सुरू झाला नव्हता, कारण तो अजून चार वर्षे भविष्यात होता; तरीसुद्धा प्रोटेस्टंटांनी जिवंतांच्या न्यायनिवाड्याचे एक भविष्यवाणीपर प्रतिनिधित्व पुरविले, कारण १८४० मध्ये जेव्हा तो देवदूत उतरला, तेव्हा त्यांच्या परीक्षाकालाचा आरंभ झाला. २००१ मध्ये प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील देवदूत उतरला, तेव्हा स्वर्गातील न्यायनिवाडा मृतांच्या न्यायनिवाड्यापासून जिवंतांच्या न्यायनिवाड्याकडे बदलला.

१८ जुलै, २०२० रोजी, पहिल्या देवदूताच्या चळवळीच्या पहिल्या निराशेने ज्याचा प्रकार दर्शविला आहे अशा तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीची पहिली निराशा आली. प्रारंभीच्या चळवळीत, प्रॉटेस्टंट लोकांची परीक्षा घेण्याची प्रक्रिया पहिल्या निराशेच्या मार्गचिन्हाजवळ समाप्त झाली, आणि त्यानंतर पहिल्या चळवळीची परीक्षा सुरू झाली. १८ जुलै, २०२० रोजी, न्यायप्रक्रिया आणखी एक पाऊल पुढे गेली, कारण साडेतीन दिवसांच्या अरण्याच्या शेवटी येणारा संदेश हा केवळ मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाची परिपूर्ण व अंतिम पूर्तता ठरणार नव्हता, तर तो भविष्यसूचक रीतीने एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या आगमनालाही चिन्हांकित करणार होता.

> आणि इस्राएलाच्या देवाचे तेज ज्या करूबावर होते, तेथून उठून घराच्या उंबरठ्यावर गेले. आणि त्याने कंबरेला लेखणीची दवात लावलेल्या तागाच्या वस्त्रांनी परिधान केलेल्या त्या मनुष्याला बोलाविले; आणि परमेश्वर त्याला म्हणाला, “नगराच्या मध्यातून, यरुशलेमच्या मध्यातून जा, आणि तिच्या मध्यभागी जे सर्व घृणास्पद कर्मे केली जात आहेत त्यांबद्दल उसासे टाकणाऱ्या व आक्रोश करणाऱ्या पुरुषांच्या कपाळांवर एक खूण कर.” यहेज्केल 9:3, 4.

एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारण्याची प्रक्रिया त्यांच्या जन्माच्या वेळीच आरंभ झाली, आणि तोच त्यांचा पुनरुत्थानही होता. चार वाऱ्यांचा संदेश मृत कोरड्या हाडांना जीवंत करतो, आणि चार वाऱ्यांचा संदेश हाच एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारण्याचा संदेश आहे. पौल आणि योहान या दोघांनीही आपण आता जगत असलेलाच इतिहास पाहिला व ऐकला, तो इतिहास “जो पाहण्याची इच्छा अनेक संदेष्ट्यांनी व नीतिमान पुरुषांनी केली होती.” तिसऱ्या देवदूताच्या सामर्थ्यवान चळवळीचा इतिहास, ज्याचे प्रतीकात्मक पूर्वचित्रण पहिल्या देवदूताच्या सामर्थ्यवान चळवळीने केले होते.

> “1840–1844 या काळात देण्यात आलेले सर्व संदेश आता प्रभावीपणे मांडले गेले पाहिजेत, कारण असे पुष्कळ लोक आहेत ज्यांनी आपली दिशा गमावली आहे. हे संदेश सर्व मंडळ्यांपर्यंत पोहोचले पाहिजेत.

> “ख्रिस्त म्हणाला, ‘धन्य आहेत तुमचे डोळे, कारण ते पाहतात; आणि तुमचे कान, कारण ते ऐकतात. कारण मी तुम्हांला खरे सांगतो, की अनेक संदेष्टे आणि नीतिमान पुरुष यांनी तुम्ही जे पाहता त्या गोष्टी पाहण्याची इच्छा धरली, परंतु त्या पाहिल्या नाहीत; आणि तुम्ही जे ऐकता त्या गोष्टी ऐकण्याची इच्छा धरली, परंतु त्या ऐकल्या नाहीत’ [Matthew 13:16, 17]. धन्य आहेत ते डोळे ज्यांनी 1843 आणि 1844 मध्ये दिसलेल्या गोष्टी पाहिल्या.”

> “संदेश देण्यात आला आहे. आणि त्या संदेशाची पुनरावृत्ती करण्यास कोणताही विलंब होता कामा नये, कारण काळाची चिन्हे पूर्ण होत आहेत; समाप्तीचे कार्य केले गेले पाहिजे. अल्पावधीत एक महान कार्य केले जाईल. देवाच्या नियुक्तीनुसार लवकरच एक संदेश दिला जाईल, जो वाढत जाऊन मोठ्या घोषात परिवर्तित होईल. तेव्हा दानिएल आपल्या भागात उभा राहील, आपली साक्ष देण्यासाठी.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

स्वर्गातील ल्यूसिफरच्या प्रारंभीच्या युद्धाचा प्रमुख विषय संवाद हाच होता. तो प्रकाशवाहक होता; आणि त्याने आपल्या स्थानाचा उपयोग करून पवित्र देवदूतांच्या मनांत कपटाने भ्रम शिरकाव केला. आपल्याला सांगितले गेले आहे की, ज्यांनी त्याच्या बंडखोर कल्पनांचे प्राशन केले, त्या देवदूतांना हे देखील ओळखता आले नाही की, पुढे त्यांनी देवाविषयी जे विचार मनात धरले, ते विचार ल्यूसिफरनेच त्यांना फसवून सुचविले होते. तो इतका सूक्ष्म होता—जसा तो बागेत हव्वेबरोबर होता—की, जे देवदूत पूर्वी पवित्र होते, त्यांनी आपल्या मनांत सैतानाने रोवलेले विचार हेच स्वतःचे मूळ विचार आहेत, असे मानू लागले. त्या बीजांनी अखेरीस अनंत विनाशाचे फळ उत्पन्न केले.

अंतिम युद्ध, जे पहिल्या स्वर्गात घडते, आता सुरू होण्याच्या उंबरठ्यावर आहे; आणि ते पवित्र देवदूतांच्या मोहित होण्याविषयी नाही, किंवा सैतानाने हव्वेला फसविल्याविषयीही नाही, तर उलट स्वर्गांत असल्याप्रमाणे दर्शविलेल्या भ्रष्ट संप्रेषण प्रक्रियेच्या माध्यमातून त्याने सर्व मानवजातीला फसविल्याविषयी आहे. हे त्या World-Wide Web विषयी आहे, ज्याचा उपयोग सैतान मनुष्यांच्या अंतःकरणात कल्पना रुजविण्यासाठी करतो, आणि त्या मनुष्यांना आपण असत्यावर विश्वास ठेवला आहे हे कळतही नाही; आणि असे करून त्यांनी सत्यावर प्रेम करीत नाहीत हेच सिद्ध केले आहे. प्रेषित पौलानेच असे मांडले होते की “अंतिम दिवसांत” मनुष्य असत्य स्वीकारतील, कारण त्यांच्याकडे “सत्याविषयी” प्रेम नव्हते. कारण, सैतानाचे हे अद्भुत कार्य ज्या इतिहासात पूर्ण केले जाते, तो इतिहास त्याने स्वतः पाहिला होता.

मानवजातीचे मोहजाळ संयुक्त राष्ट्रांच्या जागतिकतावाद्यांद्वारे पूर्ण केले जाते, जे अजगराची सत्ता आहेत. भविष्यवाणीत संयुक्त राष्ट्रांचे जागतिकतावादी राजे आणि व्यापारी यांच्यापासून बनलेले आहेत. राजे म्हणजे सरकारे, आणि तंत्रज्ञान-क्षेत्रातील महाकाय उद्योगसमूह व बहुराष्ट्रीय अब्जाधीश हे व्यापारी आहेत.

रविवारच्या कायद्यापासून युद्धास प्रारंभ होतो; त्या वेळी संयुक्त संस्थाने दहा राजांतील प्रमुख राजा बनते. त्यानंतर संयुक्त संस्थाने अजगराप्रमाणे बोललेले असते, आणि अशा रीतीने पृथ्वीवरील पशूच्या सहाव्या राज्याचा अंत चिन्हांकित होतो. मग तो पशू, पशूच्या समक्ष करावयाच्या चमत्कारांद्वारे, संपूर्ण जगाला फसविण्यासाठी पुढे जातो; हेच चमत्कार स्वर्गातून अग्नी खाली आणण्याच्या स्वरूपात दर्शविलेले आहेत.

> आणि तो मोठमोठी चिन्हे करतो, इतके की तो मनुष्यांच्या दृष्टीसमोर आकाशातून पृथ्वीवर अग्नी उतरवितो. प्रकटीकरण 13:13.

जेव्हा रस्त्यावर मारले गेलेले, पुनरुत्थित झालेले ते मृत कोरडी हाडे ध्वजचिन्ह म्हणून स्वर्गात उचलली जातात, तेव्हा त्याच वेळी स्वर्गात आणखी एक अद्भुत चिन्ह प्रकट होते.

> आणि स्वर्गात आणखी एक अद्भुत चिन्ह दिसले; आणि पाहा, सात मस्तके व दहा शिंगे असलेला, आणि आपल्या मस्तकांवर सात किरीटे असलेला एक मोठा तांबडा अजगर दिसला. प्रकटीकरण 12:3.

महान लाल अजगर हा सैतान आहे, परंतु तो मूर्तिपूजक रोमही आहे.

> “म्हणून अजगर हा मुख्यत्वे सैतानाचे प्रतिनिधित्व करीत असला, तरी दुय्यम अर्थाने तो मूर्तिपूजक रोमचे प्रतीक आहे.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, ४३९.

अजगर म्हणजे सैतान होय, आणि गौण अनुप्रयोगात अजगर मूर्तिपूजक रोमचे प्रतिनिधित्व करतो. ख्रिस्ताच्या जन्माच्या इतिहासात मूर्तिपूजक रोमचा अजगर दर्शविला आहे; परंतु अजगराचा परिपूर्ण भविष्यसूचक अनुप्रयोग “शेवटच्या दिवसांत” आढळतो. “शेवटच्या दिवसांत” अजगराचे प्रतिनिधित्व संयुक्त राष्ट्रांच्या दहा राजांद्वारे केले जाते. ते ख्रिस्ताच्या जन्माच्या इतिहासात प्रकट होत नाहीत, तर एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या जन्माच्या इतिहासात प्रकट होतात, ज्यांच्या जन्माचे पूर्वरूप ख्रिस्ताच्या जन्माने दर्शविले गेले होते.

> “राजे, सत्ताधीश आणि राज्यपाल यांनी स्वतःवर प्रतिख्रिस्ताची खूण धारण केली आहे, आणि देवाच्या आज्ञा पाळणाऱ्यांशी व येशूवरील विश्वास बाळगणाऱ्यांशी—म्हणजे संतांशी—युद्ध करावयास जाणाऱ्या अजगराप्रमाणे त्यांचे चित्रण केले आहे.” टेस्टिमोनीज टू मिनिस्टर्स, 38.

अजगराची दहा शिंगे ही त्याच्या महासंघाचे प्रतीक आहेत; त्यावरील मुकुटांनी युक्त त्याची सात मस्तके त्याची ओळख बायबलमधील भविष्यवाण्यांतील आठ राज्यांपैकी सातवे मस्तक अशी करून देतात, जसे दानियेल अध्याय दोनमधील नबुखद्नेस्सराच्या प्रतिमेत आणि प्रकटीकरण अध्याय सतरा मधील आठ मस्तकांत दर्शविले आहे. संयुक्त राष्ट्रे हे “आकाशातील दुसरे अद्भुत चिन्ह” आहे, अगदी त्याच वेळी जेव्हा मृत, कोरड्या हाडांच्या दरीतून जाणाऱ्या रस्त्यात जन्मलेला ध्वज आकाशाकडे उंचाविला जातो. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी अजगर आणि स्त्री आकाशातील अद्भुत चिन्हे म्हणून प्रकट होतात; आणि हाच तो अचूक बिंदू आहे, जेव्हा कॅथोलिक धर्माचे समुद्रातील पशू देखील “आश्चर्याने पाहिले जाते.”

> आणि मी त्याच्या शिरांपैकी एक शिर जणू मरणप्राय जखमी झालेले पाहिले; आणि त्याची प्राणघातक जखम बरी झाली; आणि सर्व जग त्या पशूच्या मागे आश्चर्याने गेले. प्रकटीकरण 13:3.

जग पोपसत्ताक समुद्री श्वापदामागे आश्चर्याने चालले आहे, त्याच्या प्राणघातक जखमेचे बरे होणे झाल्यानंतर; आणि ती जखम संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्याच्या वेळी बरी होते. ध्वज, अजगर आणि श्वापद—हे तिघेही संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्यापासून आश्चर्याने पाठलागिले जात आहेत. खोटा संदेष्टा त्याच वेळी सैतानी आश्चर्यकारक चिन्हांपैकी सर्वांत महत्त्वपूर्ण असे प्रगटीकरण करतो; कारण रविवारच्या कायद्यानंतर तत्क्षणी, जेथे खोट्या संदेष्ट्याने नुकतेच “अजगराप्रमाणे” बोलण्यास आरंभ केलेला असतो, तेथे तो संपूर्ण जगाला फसविण्यासाठी पुढे निघतो, आणि तो आपल्या फसवणुकीची सिद्धी स्वर्गातून करतो.

> आणि मी पृथ्वीमधून वर येणारा दुसरा एक पशू पाहिला; त्याला कोकराप्रमाणे दोन शिंगे होती, आणि तो अजगराप्रमाणे बोलत होता. आणि तो पहिल्या पशूची सर्व सत्ता त्याच्या समक्ष चालवितो, आणि पृथ्वीला व तिच्यावर राहणाऱ्यांना त्या पहिल्या पशूची उपासना करावयास भाग पाडतो, ज्याचा प्राणघातक घाव बरा झाला होता. आणि तो मोठमोठी चिन्हे करतो, इतके की मनुष्यांच्या दृष्टीसमोर तो आकाशातून पृथ्वीवर अग्नी उतरवितो. प्रकटीकरण 13:11–13.

तिसऱ्या स्वर्गात सुरू झालेले युद्ध पहिल्या स्वर्गात समाप्त होते. अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांचा त्रिविध संघ बायबल आणि Spirit of Prophecy यांच्या मते दुष्ट महासंघ म्हणून ओळखला जातो. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, हा त्रिविध संघ स्त्रीविरुद्ध युद्धात संपूर्ण जगाचे नेतृत्व करू लागतो, आणि तो आर्मगेदोनकडे कूच करीत असतो. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, ते पहिल्या स्वर्गाच्या रणभूमीवर आपापल्या जागा घेतात, आणि मग ते पराभूत होतात! जगाच्या इतिहासात रोम तीन वेळा सत्तेवर उगवतो तेव्हा, तो नेहमी प्रथम आपल्या शत्रूवर, मग आपल्या मित्रावर, मग आपल्या बळीवर विजय मिळवतो, आणि नंतर पडतो.

> आणि मी बेडकांसारखे तीन अशुद्ध आत्मे अजगराच्या तोंडातून, पशूच्या तोंडातून, आणि खोट्या संदेष्ट्याच्या तोंडातून बाहेर येताना पाहिले. कारण ते भुतांचे आत्मे आहेत, जे चमत्कार करतात, आणि सर्वशक्तिमान देवाच्या त्या महान दिवसाच्या युद्धासाठी पृथ्वीवरील राजांकडे आणि संपूर्ण जगाच्या राजांकडे त्यांना एकत्र जमविण्यासाठी निघून जातात. पाहा, मी चोराप्रमाणे येतो. जो जागृत राहतो आणि आपली वस्त्रे राखून ठेवतो तो धन्य, म्हणजे तो उघडा फिरणार नाही आणि लोक त्याची लज्जा पाहणार नाहीत. आणि त्याने त्यांना इब्री भाषेत आर्मागिदोन असे म्हणतात त्या ठिकाणी एकत्र जमविले. प्रकटीकरण 16:13–16.

“शेवटच्या दिवसांत” स्वर्गातील “युद्ध” हे रूपकात्मक नाही; ते स्वर्गमंडळांत चालविले जाणारे संप्रेषणाचे युद्ध आहे. अजगराच्या तोंडातून, पशूच्या तोंडातून आणि खोट्या संदेष्ट्याच्या तोंडातून “भुतांचे आत्मे” बाहेर पडतात, जे “चमत्कार” करतात. “आत्मा” या शब्दाचा अर्थ श्वास असा आहे, आणि श्वास हा संदेशाचे प्रतीक आहे. यहेज्केल सदतीसमधील श्वास मृत हाडांना जीवंत करतो, आणि तो इस्लामचा संदेश पोहोचवून तसे करतो; बायबलमध्ये त्याचे प्रतिनिधित्व पूर्ववाऱ्याने केलेले आहे. “आत्मा,” “वारा,” आणि “श्वास” हे हिब्रू तसेच ग्रीकमध्ये तेच एकच शब्द असून, त्याचे त्या तीन इंग्रजी शब्दांत भाषांतर केलेले आहे.

> “जे प्रत्येक जीव मनापासून त्याची सेवा करण्याची इच्छा धरतो, त्याच्यात देव नवे जीवन फुंकू शकतो; आणि वेदीवरील जिवंत निखाऱ्याने तो ओठांना स्पर्श करू शकतो, व त्यांना त्याच्या स्तुतीने वाक्पटु होण्यास प्रवृत्त करू शकतो. हजारो आवाज देवाच्या वचनातील अद्भुत सत्ये घोषित करण्याच्या सामर्थ्याने परिपूर्ण केले जातील. अडखळणारी जीभ मोकळी केली जाईल, आणि भित्र्यांना सत्याची धैर्यपूर्ण साक्ष देण्यासाठी सबळ केले जाईल. प्रभु आपल्या लोकांना प्रत्येक कलुषापासून आत्म्याचे मंदिर शुद्ध करण्यास, आणि त्याच्याशी इतका निकट संबंध राखण्यास सहाय्य करो की, जेव्हा उत्तरवर्षा ओतली जाईल तेव्हा ते तिचे सहभागी होऊ शकतील.” Review and Herald, July 20, 1886.

अजगराच्या तोंडातून, पशूच्या तोंडातून आणि खोट्या संदेष्ट्याच्या तोंडातून बाहेर येणारे “आत्मे” हे सैतानी संदेशांचे प्रतिनिधित्व करतात. तिसऱ्या स्वर्गातील पहिल्या युद्धात—ते भ्रष्ट झालेल्या संवादाचे स्वरूप होते, ज्याचे प्रतिनिधित्व भ्रष्ट झालेल्या प्रकाशवाहकाने केले. पहिल्या स्वर्गातील शेवटच्या युद्धात—ते पुन्हा एकदा भ्रष्ट झालेला संवादच आहे. तिसऱ्या स्वर्गातील युद्धात सैतानाने वापरलेला जो भ्रष्ट संवाद, तोच पहिल्या स्वर्गातील युद्धात पुन्हा वापरला जाणार आहे; तो म्हणजे मेस्मेरिझम, ज्याला आधुनिक काळात हिप्नोसिस असे म्हणतात.

> “पुरुष आणि स्त्रिया यांनी आपल्या सहवासात येणाऱ्यांच्या मनांना कसे वश करावे, याच्या शास्त्राचा अभ्यास करू नये. हेच ते शास्त्र आहे जे सैतान शिकवतो. आपण अशा प्रकारच्या प्रत्येक गोष्टीस प्रतिकार केला पाहिजे. आपण मेस्मेरिझम आणि हिप्नोटिझम यांच्याशी काहीही संबंध ठेवू नये—त्या एकाच्या शास्त्राशी, ज्याने आपले पहिले स्थान गमावले आणि जो स्वर्गीय दरबारांतून बाहेर टाकला गेला.” Manuscript 86, 1905.

आज जगात हिप्नोटिझम तंत्रज्ञान-प्रचंड कंपन्यांकडून वर्ल्ड वाइड वेबद्वारे साध्य केले जात आहे; ते जे ‘आधुनिक जाहिरातशास्त्र’ म्हणून संबोधले जाते त्याचा उपयोग करते, परंतु प्रत्यक्षात ते सैतानाच्या जुन्या हिप्नोटिझम-शास्त्राची पराकोटीची परिष्कृती आहे. जागतिकतावादी, तंत्रज्ञान-प्रचंड कंपन्या आणि अब्जाधीश यांचा हेतू आपल्या भक्ष्याला फसवणुकीच्या अशा “जाळ्यात” पकडण्याचा आहे, जे आधीच जगभर उभे केले गेले आहे. तुम्ही इच्छिल्यास, संपूर्ण जगावर चालविल्या जाणाऱ्या सैतानाच्या मानसशास्त्रीय मोहिमा. ह्याच सैतानी संदेशांमुळे जग आर्मगेडनकडे नेले जाते, आणि हे सैतानी संदेश स्वर्गमंडळात जाहीर केले जातात त्याच वेळी तीन देवदूत स्वर्गमंडळात ख्रिस्ताचा संदेश जाहीर करीत असतात.

> आणि मी दुसरा एक देवदूत आकाशाच्या मध्यभागी उडताना पाहिला; त्याच्याकडे पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना, आणि प्रत्येक राष्ट्र, वंश, भाषा व लोक यांना सांगण्यासाठी सनातन सुवार्ता होती. तो मोठ्या आवाजाने म्हणत होता, देवाचे भय बाळगा आणि त्याला गौरव द्या; कारण त्याच्या न्यायाची वेळ आली आहे; आणि ज्याने आकाश, पृथ्वी, समुद्र आणि पाण्याचे झरे निर्माण केले, त्याची उपासना करा. आणि त्याच्या मागोमाग दुसरा देवदूत आला, तो म्हणाला, महान बाबेल पडली, पडली आहे; कारण तिने आपल्या व्यभिचाराच्या क्रोधरूपी द्राक्षारसाने सर्व राष्ट्रांना पाजले आहे. आणि तिसरा देवदूत त्यांच्या मागोमाग आला, तो मोठ्या आवाजाने म्हणाला, जो कोणी त्या पशूची व त्याच्या प्रतिमेची उपासना करतो, आणि आपल्या कपाळावर किंवा आपल्या हातावर त्याची खूण घेतो, तोही देवाच्या क्रोधरूपी द्राक्षारस पिईल, जो त्याच्या संतापाच्या पेल्यात कोणतेही मिश्रण न करता ओतलेला आहे; आणि त्याला पवित्र देवदूतांच्या समक्ष आणि कोकर्‍याच्या समक्ष अग्नी व गंधक यांद्वारे यातना दिल्या जातील. आणि त्यांच्या यातनेचा धूर युगानुयुगे वर चढत राहतो; आणि जे त्या पशूची व त्याच्या प्रतिमेची उपासना करतात, आणि जो कोणी त्याच्या नावाची खूण घेतो, त्यांना रात्रंदिवस विश्रांती नाही. प्रकटीकरण 14:6–11.

त्या तिहेरी संघटनेतील प्रत्येक घटकातून बाहेर येणारे “आत्मे” त्यांच्या तोंडांतून बाहेर पडतात. एखाद्या राष्ट्राचे बोलणे म्हणजे त्याच्या सरकारची कृती होय.

> “एखाद्या राष्ट्राचे बोलणे म्हणजे त्याच्या विधिमंडळ आणि न्यायिक अधिकाऱ्यांची कृती होय.” The Great Controversy, 443.

यरमियाला असे वचन देण्यात आले होते की, जर त्याने गहू भुसापासून वेगळा केला, आणि तो पुन्हा भुसाकडे वळला नाही (जरी भूसा त्याच्याकडे परत येऊ शकत होता), तर देव त्याला आपले “मुख” करील.

> मी थट्टेखोरांच्या सभेत बसलो नाही, ना आनंद मानला; तुझ्या हातामुळे मी एकटाच बसलो, कारण तू मला संतापाने भरून टाकले आहेस. माझी वेदना अखंड का आहे, आणि माझी जखम असाध्य अशी का आहे, जी बरी होण्यास नकार देते? तू माझ्यासाठी पूर्णपणे खोटारडा, आणि आटून जाणाऱ्या पाण्याप्रमाणे होशील काय? म्हणून परमेश्वर असे म्हणतो, जर तू परतलास, तर मी तुला पुन्हा आणीन, आणि तू माझ्या समोर उभा राहशील; आणि जर तू निकृष्टापासून मौल्यवान वेगळे काढशील, तर तू माझ्या मुखासारखा होशील; त्यांनी तुझ्याकडे परतावे, पण तू त्यांच्याकडे परतू नकोस. यिर्मया 15:17–19.

यिर्मया आपल्या पहिल्या निराशेत असलेल्या मिलराइट्सचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्यांना असे वाटले की देवाने असत्य सांगितले होते. देवाने असत्य सांगितले नव्हते; 1843 च्या चार्टमधील एका चुकीवर त्याने फक्त आपला हात ठेवला होता. यिर्मयाला जसे वचन देण्यात आले होते, तसेच 18 जुलै, 2020 रोजी निराश झालेल्यांनाही वचन देण्यात आले आहे की, जर त्यांनी निराशेपूर्वी उपस्थित असलेल्या मूर्ख व्यक्तींपासून आणि सैतानी शिकवणींपासून स्वतःला वेगळे केले, तर परमेश्वर यिर्मयाला, आणि ज्यांचे तो प्रतीक आहे त्यांनाही, आपले “मुख” करील. 1843 चा चार्ट हबक्कूक अध्याय दोनमधील तसे करण्याच्या आज्ञेच्या पूर्ततेसाठी तयार करण्यात आला होता.

> “‘मूळ विश्वासावर’ उभे असताना, दुसऱ्या आगमनाविषयी व्याख्याने देणाऱ्यांची आणि त्या विषयावरील पत्रांची ही एकमुखी साक्ष होती की त्या चार्टचे प्रकाशन हे हबक्कूक 2:2, 3 यांची एक पूर्तता होते. जर तो चार्ट भविष्यवाणीचा एक विषय होता (आणि जे त्यास नाकारतात ते मूळ विश्वास सोडून जातात), तर त्याप्रमाणे इ.स.पू. 457 हेच ते वर्ष ठरते ज्यापासून 2300 दिवसांची गणना करावयाची होती. 1843 हे प्रथम प्रकाशित केलेले समय असणे आवश्यक होते, जेणेकरून ‘दर्शन’ ‘थांबावे,’ म्हणजेच एक विलंबाचा काळ असावा, ज्यामध्ये कुमारिकांच्या समूहाने समयाच्या त्या महान विषयावर सुस्तावून झोपावे, अगदी त्यांना मध्यरात्रीच्या आरोळीने जागे केले जाण्यापूर्वी.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

प्रभुने, हबक्कूकच्या द्वारे, मिलराइटांना 1843 चा चार्ट तयार करण्याची आज्ञा दिली, आणि त्यात एक चूक होती, ज्यावर प्रभुने आपला हात ठेवला होता. म्हणूनच यिर्मया असे म्हणतो की त्याची निराशा देवाच्या हातामुळे होती. आणि निराशेनंतर, जेव्हा प्रभुने मिलराइटांना पुन्हा हबक्कूक अध्याय दोनकडे नेले, तेव्हा त्यांनी ते अभिवचन पाहिले की, जरी दृष्टान्त विलंब करील, तरी त्यांनी त्याची वाट पाहावी; कारण तो खोटा ठरणार नाही, आणि शेवटी तो “बोलेल”.

“बोलणाऱ्या” दर्शनाने भविष्यसूचक संदेशाची आशयवस्तू दर्शविली होती, आणि यिर्मयाला दिलेले वचन असे होते की, जर त्याने निराशा झटकून टाकली, निराशेपूर्वी संदेशासाठी जसा त्याचा उत्साह होता तसा पुन्हा धारण केला, आणि जर त्याने गहू व भुसा यांतील भेद केला, तर तो देवाचे “मुख” ठरेल, आणि मध्यरात्रीच्या हाकेचा संदेश सादर करील.

> कारण दृष्टांत अद्याप नेमलेल्या समयासाठी आहे; परंतु शेवटी तो बोलून दाखवील, आणि असत्य ठरणार नाही; जरी तो विलंब करीत आहे असे वाटले, तरी त्याची वाट पाहा; कारण तो नक्कीच येईल, तो विलंब करणार नाही. हबक्कूक 2:3.

यिर्मया यांच्याद्वारे प्रतिनिधित्व झालेले जे लोक, पहिल्या व तिसऱ्या देवदूतांच्या चळवळीत, परत येण्याची आज्ञा पूर्ण करतात, ते पहिल्या आकाशाच्या रणभूमीवर दुष्ट महासंघाविरुद्धच्या युद्धात परमेश्वराचे “मुख” ठरतील. ते मध्यरात्रीच्या घोषणेचा संदेश सादर करतील. यिर्मया यांच्याद्वारे प्रतिनिधित्व झालेले लोक आता अरण्यात एक “वाणी” ऐकत आहेत. प्रतीकात्मक साडेतीन दिवस हे भविष्यसूचक अरण्याचे प्रतीक आहेत.

> अरण्यात हाक मारणाऱ्याचा आवाज, “परमेश्वराचा मार्ग तयार करा; वाळवंटात आपल्या देवासाठी महामार्ग सरळ करा. प्रत्येक दरी उंच केली जाईल, आणि प्रत्येक पर्वत व टेकडी खाली केली जाईल; वाकडे सरळ केले जाईल, आणि उग्र स्थळे सपाट केली जातील. आणि परमेश्वराचे तेज प्रकट होईल, आणि सर्व देहधारी ते एकत्र पाहतील; कारण परमेश्वराच्या मुखाने हे उच्चारले आहे.” यशया 40:3–5.

आम्ही परीक्षाकालीन युद्धाच्या अंतिम लढाईविषयीचा आमचा विचार पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू, जी तिसऱ्या स्वर्गात आरंभ झाली आणि पहिल्या स्वर्गात समाप्त होते.

> मग सर्व मिद्यानी, अमालेकी आणि पूर्वेकडील लोक एकत्र जमले; त्यांनी नदी ओलांडून येऊन यिज्रेलच्या दरीत तळ ठोकला. परंतु परमेश्वराचा आत्मा गिदोनावर उतरला, आणि त्याने कर्णा फुंकला; तेव्हा अबीएजेर त्याच्या मागे एकत्र जमला. आणि त्याने सर्व मनश्शेमध्ये दूत पाठविले; तोही त्याच्या मागे एकत्र जमला; आणि त्याने आशेर, जबुलून आणि नप्ताली यांच्याकडे दूत पाठविले; ते त्यांना भेटण्यासाठी वर आले. न्यायाधीश 6:33–35.

Back to Articles