Article

# What is Truth? - Number One

सत्य काय आहे? - क्रमांक एक

The Framework of Truth: Revelation, Prophetic Parallels, and the Alpha and Omega

सत्याची रूपरेखा: प्रकटीकरण, भविष्यसूचक समांतरता, आणि अल्फा व ओमेगा

Author

Jeff Pippenger

Published

August 5, 2023

Formats

PDF
Word

Before we address the subject of what is truth, we note that we have begun this study with the first three verses of Revelation chapter one, and thereafter added an article about Elijah. A few purposes of these studies are to identify the role of the United States in prophecy, to open up the message of the Revelation of Jesus Christ, to recognize the role of prophets as symbols of God’s people, and to consider the implications of what it means that Jesus is the Alpha. We illustrated that the first three verses of Revelation agree and align with the last verses of Revelation, and in both cases at the beginning and the end, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last.

सत्य काय आहे या विषयाला आपण हात घालण्यापूर्वी, आम्ही ही नोंद करतो की आम्ही हा अभ्यास प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायातील पहिल्या तीन वचनांपासून आरंभ केला आहे, आणि त्यानंतर एलियाबद्दल एक लेख जोडला आहे. या अभ्यासांचे काही उद्देश असे आहेत: भविष्यवाणीमध्ये संयुक्त संस्थानांची भूमिका ओळखणे, येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचा संदेश उघड करणे, देवाच्या लोकांची प्रतीके म्हणून संदेष्ट्यांची भूमिका ओळखणे, आणि येशू अल्फा आहे याचा अर्थ काय होतो याचे परिणाम विचारात घेणे. आम्ही हे दाखवून दिले की प्रकटीकरणाच्या पहिल्या तीन वचनांचा प्रकटीकरणाच्या शेवटच्या वचनांशी मेळ बसतो आणि ते त्यांच्याशी सुसंगत आहेत; आणि दोन्ही ठिकाणी—आरंभी तसेच शेवटी—येशू स्वतःची ओळख अल्फा आणि ओमेगा, आरंभ आणि शेवट, पहिला आणि शेवटचा अशी करून देतो.

We used a brief discussion of Elijah in the second study in order to demonstrate that the opening verses of the Bible agree with the closing verses of both the Old and New Testaments, and further that the opening verses of the New Testament also agree with the beginning or ending of any way you wish to consider the Bible, either as a whole or as two Testaments.

बायबलच्या आरंभील वचनांचा जुन्या आणि नव्या कराराच्या शेवटच्या वचनांशी मेळ आहे हे दाखविण्यासाठी, तसेच बायबलचा विचार तुम्ही एकसंध ग्रंथ म्हणून किंवा दोन करारांच्या स्वरूपात—आरंभ किंवा समाप्ती, ज्या कोणत्याही रीतीने करू इच्छिता—तरीही नव्या कराराच्या आरंभील वचनांचाही त्यांच्याशी सुसंगतपणा आहे हे प्रदर्शित करण्यासाठी, आम्ही दुसऱ्या अभ्यासात एलियाविषयी थोडक्यात चर्चा केली.

Another point we are seeking to develop is the understanding that Divinity has worked to slowly reveal the godhead throughout history. This is why we have noted that as time proceeds in the biblical theme of covenant history, that God, step-by-step revealed more-and-more of His character through the symbolism of His various names. The Almighty God spoke to Abraham, and the same God spoke to Moses, but informed Moses that from then onward his name was to be known as Jehovah. Then when Christ came, He introduced Himself with a name that was unknown in the Old Testament, other than one expression of that name by a Babylonian in chapter three of Daniel. Not only did Jesus identify that He was the only-begotten of the Father, but He also in that particular covenant history identified Himself as the Son of Man. God also gave Millerite Adventism a name when He entered into covenant with the beginning of Adventism.

आणखी एक मुद्दा, जो आपण विकसित करण्याचा प्रयत्न करीत आहोत, तो म्हणजे इतिहासभर देवत्वाने देवस्वरूप हळूहळू प्रकट केले आहे, ही समज. म्हणूनच आपण निदर्शनास आणले आहे की, कराराच्या इतिहासाच्या बायबलाधिष्ठित विषयात कालक्रम पुढे सरकत असताना, देवाने आपल्या विविध नावांच्या प्रतीकात्मकतेद्वारे टप्प्याटप्प्याने आपल्या स्वभावाचे अधिकाधिक प्रकटीकरण केले. सर्वशक्तिमान देव अब्राहामाशी बोलला, आणि तोच देव मोशेशीही बोलला; परंतु त्याने मोशेला कळविले की त्या वेळेपासून पुढे त्याचे नाव यहोवा म्हणून ओळखले जावे. नंतर जेव्हा ख्रिस्त आला, तेव्हा त्याने स्वतःचा परिचय अशा नावाने करून दिला, जे जुन्या करारात अज्ञात होते, दानियेलाच्या तिसऱ्या अध्यायात एका बाबिलोनी व्यक्तीने त्या नावाचा केलेला एक उल्लेख वगळता. येशूने केवळ तो पित्याचा एकुलता एक जन्मलेला आहे, हेच दर्शविले नाही, तर त्या विशिष्ट कराराच्या इतिहासात त्याने स्वतःची ओळख मनुष्यपुत्र अशीही करून दिली. तसेच, जेव्हा देवाने अॅडव्हेंटिझमच्या प्रारंभाशी करार केला, तेव्हा त्याने मिलराइट अॅडव्हेंटिझमलाही एक नाव दिले.

> “At this time, when we are so near the end, shall we become so like the world in practice that men may look in vain to find God’s denominated people? Shall any man sell our peculiar characteristics as God’s chosen people for any advantage the world has to give? Shall the favor of those who transgress the law of God be looked upon as of great value? Shall those whom the Lord has named His people suppose that there is any power higher than the great I AM? Shall we endeavor to blot out the distinguishing points of faith that have made us Seventh-day Adventists?” Evangelism, 121.

> “या काळी, जेव्हा आपण समाप्तीच्या इतके जवळ आलो आहोत, तेव्हा आपण आचरणात जगासारखे इतके होऊ काय की लोक देवाच्या नामनिर्दिष्ट लोकांना शोधू पाहतील, परंतु व्यर्थ ठरेल? जगाकडे देण्यास जो काही लाभ आहे, त्याकरिता कोणी मनुष्य देवाचे निवडलेले लोक म्हणून आपल्या वैशिष्ट्यपूर्ण लक्षणांची विक्री करील काय? जे देवाच्या नियमाचे उल्लंघन करतात, त्यांच्या कृपादृष्टीस मोठ्या मूल्याची मानण्यात येईल काय? ज्यांना प्रभुने आपले लोक असे नाव दिले आहे, त्यांनी महान ‘I AM’ याच्याहून उच्च अशी कोणती सत्ता आहे असे समजावे काय? ज्या विश्वासाच्या वेगळेपण दर्शविणाऱ्या मुद्द्यांनी आपल्याला सातव्या-दिवशीचे अॅडव्हेंटिस्ट बनविले आहे, ते पुसून टाकण्याचा आपण प्रयत्न करावा काय?” इव्हॅन्जेलिझम, 121.

The name given to Seventh-day Adventists was given by the Lord, and Sister White often refers to Adventists as God’s denominated people. “Denominated” means to be named. The only two churches that Sister White identifies as God’s denominated people is ancient Israel and modern Israel.

सप्तम-दिवशी अॅडव्हेंटिस्टांना देण्यात आलेले नाव प्रभूनेच दिले होते, आणि सिस्टर व्हाईट अनेकदा अॅडव्हेंटिस्टांचा उल्लेख देवाचे नामांकित लोक असा करतात. “नामांकित” याचा अर्थ नाव दिलेले असा होतो. सिस्टर व्हाईट देवाचे नामांकित लोक म्हणून ज्या केवळ दोन मंडळ्यांची ओळख करून देतात, त्या म्हणजे प्राचीन इस्राएल आणि आधुनिक इस्राएल.

Therefore, as we proceed in our study of the book of Revelation, I am suggesting that the “new name” that is revealed to the Philadelphians, who are also represented as the one hundred and forty-four thousand is a large part of the prophetic secret that is unsealed just before probation closes.

म्हणून, आपण प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाच्या अभ्यासात पुढे जात असताना, मी असे सुचवीत आहे की फिलाडेल्फियातील विश्वासणाऱ्यांना प्रकट करण्यात आलेले “नवे नाव”—जे एक लाख चव्वेचाळीस हजार या रूपानेही दर्शविले गेले आहेत—हे कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी उघड करण्यात येणाऱ्या भविष्यवाणीतील गूढ रहस्याचा एक मोठा भाग आहे.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> जो जय मिळवितो त्याला मी माझ्या देवाच्या मंदिरात एक स्तंभ करीन, आणि तो पुन्हा कधीही बाहेर जाणार नाही; आणि मी त्याच्यावर माझ्या देवाचे नाव, आणि माझ्या देवाच्या नगराचे नाव, म्हणजे नव्या यरुशलेमचे, जे माझ्या देवाकडून स्वर्गातून खाली उतरते, हे लिहीन; आणि मी त्याच्यावर माझे नवे नाव लिहीन. ज्याला कान आहे, त्याने आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो ते ऐकावे. प्रकटीकरण ३:१२, १३.

The last message of warning is the message of the Revelation of Jesus Christ and it is a revelation of His character.

इशारा देणारा शेवटचा संदेश हा येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचा संदेश आहे, आणि तो त्याच्या स्वभावाचे प्रकटीकरण आहे.

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

> “जे वराच्या येण्याची वाट पाहत आहेत त्यांनी लोकांना असे म्हणावे, ‘पाहा, तुमचा देव.’ कृपामय प्रकाशाची शेवटची किरणे, जगाला दिला जाणारा दयेचा शेवटचा संदेश, म्हणजे त्याच्या प्रेममय स्वभावाचे प्रकटीकरण होय. देवाची मुले त्याचा गौरव प्रकट करणार आहेत. त्यांच्या स्वतःच्या जीवनात व चारित्र्यात देवाच्या कृपेने त्यांच्यासाठी काय केले आहे हे त्यांनी उघड करावयाचे आहे.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

We have much more to put into the record concerning Jesus as the Word, but we will now take up the word ‘truth.’ The understanding of the “truth” and also the word “truth” and also the letters employed to form “a word of truth” is an understanding of the character of Christ.

येशू हा वचन आहे याविषयी नोंदीत समाविष्ट करण्यास आमच्याकडे आणखी बरेच काही आहे; परंतु आता आपण ‘सत्य’ या शब्दाचा विचार करू. “सत्य” याची समज, तसेच “सत्य” हा शब्द, आणि “सत्याचे वचन” घडविण्यासाठी वापरली जाणारी अक्षरे—यांची समज म्हणजे ख्रिस्ताच्या स्वभावाची समज होय.

> Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Everyone that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

> मग पिलाताने त्याला विचारले, तर मग तू राजा आहेस काय? येशूने उत्तर दिले, तू म्हणतोस की मी राजा आहे. याच हेतूसाठी माझा जन्म झाला, आणि याच कारणासाठी मी जगात आलो, की मी सत्याची साक्ष देऊ. जो कोणी सत्याचा आहे तो माझा आवाज ऐकतो. पिलात त्याला म्हणाला, सत्य म्हणजे काय? आणि हे बोलून तो पुन्हा यहूद्यांकडे बाहेर गेला, आणि त्यांना म्हणाला, मला याच्यामध्ये काहीही दोष आढळत नाही. योहान 18:37, 38.

The Greek word translated as “truth” in the verse is taken from a Hebrew word, that is also a letter and even a number. The first letter of the Hebrew alphabet is ‘aleph.’ In fact, the first two letters of the Hebrew alphabet are “aleph” and “beth,” and they are very similar to the first two letters in Greek which are alpha and beta. Together they form the root for the word “alphabet.” The word “alpha” (from the Hebrew letter aleph) therefore is used as a letter, a word, a number and also as one of the many names of Jesus.

या वचनात “सत्य” असा अनुवाद केलेला ग्रीक शब्द हा एका हिब्रू शब्दापासून घेतलेला आहे, जो एक अक्षर असून अगदी एक संख्या देखील आहे. हिब्रू वर्णमालेतील पहिले अक्षर ‘अलेफ’ आहे. वस्तुतः, हिब्रू वर्णमालेतील पहिली दोन अक्षरे “अलेफ” आणि “बेथ” आहेत, आणि ती ग्रीक वर्णमालेतील पहिल्या दोन अक्षरांशी—अल्फा आणि बीटा—अत्यंत साधर्म्य राखतात. ही दोन्ही मिळून “alphabet” या शब्दाचे मूळ बनवितात. म्हणून “अल्फा” हा शब्द (हिब्रू अक्षर अलेफपासून आलेला) अक्षर, शब्द, संख्या, तसेच येशूच्या अनेक नावांपैकी एक म्हणूनही वापरला जातो.

When Pilate asked the question, “What is truth?” Jesus had already told him that the reason that He “came into the world,” and also that the reason He was “born” was to bear witness to the “truth.” He added that “everyone that is of the truth heareth” His voice.

जेव्हा पिलाताने प्रश्न विचारला, “सत्य काय आहे?” तेव्हा येशूने त्याला यापूर्वीच सांगितले होते की तो “जगात आला” याचे कारण, तसेच तो “जन्मला” याचेही कारण, “सत्याची” साक्ष देणे हेच होते. त्याने पुढे असेही जोडले की “जो कोणी सत्याचा आहे तो” त्याचा आवाज ऐकतो.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> जो वाचतो तो धन्य आहे, आणि जे या भविष्यवाणीचे शब्द ऐकतात व त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात तेही धन्य आहेत; कारण समय समीप आहे. प्रकटीकरण 1:3.

TRUTH: G225—From G227; truth: – true, X truly, truth, verity. G227—From G1 (as a negative particle) and G2990; true (as not concealing): – true, truly, truth. G1; Α. Of Hebrew origin; the first letter of the alphabet: figuratively only (from its use as a numeral) the first. Alpha.

सत्य: G225—G227 पासून; सत्य: – खरे, X खरोखर, सत्य, सत्यता. G227—G1 (नकारार्थी अव्यय म्हणून) आणि G2990 पासून; खरे (लपविणारे नव्हे असे): – खरे, खरोखर, सत्य. G1; Α. हिब्रू उगमाचे; वर्णमालेतील पहिले अक्षर: केवळ रूपकात्मक अर्थाने (अंक म्हणून त्याच्या उपयोगावरून) पहिले. अल्फा.

> Jesus saith unto him, I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me. John 14:6.

> येशू त्याला म्हणाला, “मीच मार्ग, सत्य आणि जीवन आहे; माझ्यावाचून कोणीही पित्याकडे येत नाही.” योहान 14:6.

When Jesus said “I am… the truth.” He was saying He was a letter, a number and a word for the letter alpha, and the word alpha, and the number alpha are all “truth.” In the book of Daniel, Christ revealed Himself as the wonderful numberer which is the definition of the Hebrew word “Palmoni,” which is translated as “the certain saint which spake,” in Daniel eight.

जेव्हा येशू म्हणाला, “मी आहे… सत्य.” तेव्हा तो असे म्हणत होता की तो एक अक्षर, एक संख्या आणि अक्षर अल्फासाठीचा एक शब्द आहे; आणि अल्फा हा शब्द, तसेच अल्फा ही संख्या, हे सर्व “सत्य” आहेत. दानिएलच्या पुस्तकात, ख्रिस्ताने स्वतःचे प्रकटीकरण अद्भुत गणनाकर्ता म्हणून केले, जे हिब्रू शब्द “Palmoni” याची व्याख्या आहे; दानिएल आठमध्ये ज्याचा अनुवाद “the certain saint which spake” असा केला आहे.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> मग मी एक पवित्र जन बोलत होता असे ऐकले; आणि जो पवित्र जन बोलत होता, त्या विशिष्ट पवित्र जनास दुसरा एक पवित्र जन म्हणाला, “नित्य अर्पणाविषयी, तसेच उजाड करणाऱ्या अधर्माविषयी, दर्शन किती काळपर्यंत असेल, ज्यामुळे पवित्रस्थान व सैन्य या दोहोंना पायाखाली तुडविले जाईल?” आणि तो मला म्हणाला, “दोन हजार तीनशे दिवसांपर्यंत; त्यानंतर पवित्रस्थान शुद्ध केले जाईल.” दानिएल 8:13, 14.

That “certain saint” in verse thirteen is “Palmoni”— the wonderful numberer, or the numberer of secrets. These two verses are where the prophecy of the 2300 years and the two prophecies of 2520 years are set forth. The 2300 years address the “sanctuary” and the two 2520-year prophecies address the “host,” for both the sanctuary and the host would be trodden down by Rome. The 2520-year prophecy represent a trampling down of God’s sanctuary and people. Three profound interconnected prophecies based upon time at the very point in the Bible where Jesus introduces Himself as the wonderful numberer of secrets. Its not simply that he chose these two verses to introduced Himself as the Master of time, but the two verses where He reveals Himself identify the time when He would enter into covenant with modern spiritual Israel and those two verses are also the foundation and central pillar of Adventism.

तेराव्या वचनातील तो “विशिष्ट संत” म्हणजे “पाल्मोनी” — अद्भुत गणक, किंवा रहस्यांचा गणक. ही दोन वचने ती आहेत जिथे 2300 वर्षांची भविष्यवाणी आणि 2520 वर्षांच्या दोन भविष्यवाण्या मांडल्या आहेत. 2300 वर्षे “पवित्रस्थानास” संबोधित करतात, आणि 2520 वर्षांच्या त्या दोन भविष्यवाण्या “सेनेस” संबोधित करतात, कारण पवित्रस्थान आणि सेना ही दोन्ही रोमकडून तुडविली जाणार होती. 2520 वर्षांची भविष्यवाणी देवाच्या पवित्रस्थानाचे आणि लोकांचे तुडविले जाणे दर्शविते. समयावर आधारित अशा तीन गहन परस्परसंबद्ध भविष्यवाण्या बायबलमधील अगदी त्या बिंदूवर येतात जिथे येशू स्वतःला रहस्यांचा अद्भुत गणक म्हणून प्रकट करतो. केवळ इतकेच नव्हे की त्याने स्वतःला काळाचा अधिपती म्हणून प्रकट करण्यासाठी ही दोन वचने निवडली, तर ज्या दोन वचनांमध्ये तो स्वतःला प्रकट करतो तीच वचने तो आधुनिक आध्यात्मिक इस्राएलाशी करार करील त्या समयाची ओळख करून देतात; आणि हीच दोन वचने अॅडव्हेंटिझमचा पाया व मध्यवर्ती स्तंभ देखील आहेत.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “इतर सर्वांपेक्षा अधिक प्रमाणात जे शास्त्रवचन अॅडव्हेंट विश्वासाचा पाया आणि त्याचा मध्यवर्ती स्तंभ ठरले होते, ते हे विधान होते, ‘दोन हजार तीनशे दिवसांपर्यंत; मग पवित्रस्थान शुद्ध केले जाईल.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

At the time of the end in 1798, the book of Daniel was unsealed and the first angel’s message arrived in history, marking the increase of prophetic knowledge that took place in the time of the Millerite movement, which was the beginning of Seventh-day Adventism. When the book of Daniel was unsealed to the Millerites, a message from Palmoni—a message of time was understood. God’s Word never fails, and it always identifies the end with the beginning. So, in the end of Adventism there will most certainly be a revelation of His character, as there was in Millerite history. This fact is based upon the beginning and ending of Adventism, but it is also based upon the stated relationship of the book of Daniel with the book of Revelation. Daniel and Revelation represent one book, and in that representation, they are two witnesses, the first being Daniel and the last being Revelation.

शेवटच्या काळात, इ.स. १७९८ मध्ये, दानियेलाचे पुस्तक उघडण्यात आले, आणि पहिल्या देवदूताचा संदेश इतिहासात प्रकट झाला; यामुळे मिलराइट चळवळीच्या काळात घडलेली भविष्यवाणीविषयक ज्ञानाची वाढ चिन्हांकित झाली, जी सेव्हन्थ-डे अ‍ॅडव्हेंटिझमची सुरुवात होती. जेव्हा दानियेलाचे पुस्तक मिलराइट लोकांसाठी उघडण्यात आले, तेव्हा पॉल्मोनीकडून आलेला एक संदेश—काळासंबंधीचा संदेश—समजण्यात आला. देवाचे वचन कधीही अपयशी ठरत नाही, आणि ते नेहमी शेवटाची ओळख प्रारंभाशी जोडून देते. म्हणून, अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या शेवटी त्याच्या स्वभावाचे प्रकटीकरण निश्चितच होईल, जसे ते मिलराइट इतिहासात झाले होते. ही वस्तुस्थिती अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या प्रारंभ आणि समाप्ती यांवर आधारलेली आहे; परंतु ती दानियेलाच्या पुस्तकाचा प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाशी असलेल्या घोषित संबंधावरही आधारलेली आहे. दानियेल आणि प्रकटीकरण ही एकच पुस्तक दर्शवितात, आणि त्या प्रतिनिधित्वात ते दोन साक्षी आहेत; पहिला दानियेल आणि शेवटचा प्रकटीकरण.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

> “दानीएल आणि प्रकटीकरण ही पुस्तके एकच आहेत. एक भविष्यवाणी आहे, दुसरे प्रकटीकरण; एक सीलबंद पुस्तक आहे, तर दुसरे उघडलेले पुस्तक आहे.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

Daniel and Revelation are two books that are one book, the same way the Bible is one book divided into Old and New, or beginning and end. In Revelation eleven the two witnesses that are presented as Moses and Elijah are the Old and New Testaments.

दानिएल आणि प्रकटीकरण ही दोन पुस्तके प्रत्यक्षात एकच पुस्तक आहेत, जसे बायबल हे जुना आणि नवा, अथवा प्रारंभ आणि शेवट, अशा विभागांत विभाजित असले तरी एकच पुस्तक आहे. प्रकटीकरण अकराव्या अध्यायात मोशे आणि एलियाह म्हणून प्रस्तुत केलेले दोन साक्षीदार हे जुना आणि नवा करार आहेत.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “या दोन साक्षीदारांविषयी संदेष्टा पुढे असे घोषित करतो: ‘हे पृथ्वीच्या देवासमोर उभे असलेले दोन जैतून वृक्ष आणि दोन दीपस्तंभ आहेत.’ ‘तुझे वचन,’ स्तोत्रकर्त्याने म्हटले, ‘माझ्या पायांसाठी दीपक आणि माझ्या मार्गासाठी प्रकाश आहे.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. हे दोन साक्षीदार जुन्या आणि नव्या करारातील पवित्र शास्त्रांचे प्रतिनिधित्व करतात.” The Great Controversy, 267.

Daniel and John are two witnesses who were both persecuted, both taken captive, both given the same line of prophetic history to record, both representing the one hundred and forty-four thousand, both living in the aftermath of the destruction of Jerusalem, both symbols of death and resurrection, (John from the boiling oil and Daniel from the lion’s den).

दानीएल आणि योहान हे दोन साक्षीदार आहेत; दोघांचाही छळ झाला, दोघांनाही बंदिवासात नेण्यात आले, दोघांनाही नोंदविण्यासाठी भविष्यवाणीच्या इतिहासाची तीच रेषा देण्यात आली, दोघेही एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करीत होते, दोघेही यरुशलेमच्या विनाशानंतरच्या परिणामी काळात जगले, आणि दोघेही मृत्यू व पुनरुत्थानाची प्रतीके होते (योहान उकळत्या तेलातून आणि दानीएल सिंहांच्या गुहेतून).

Daniel identifies a special revelation of Christ’s character, and he does so in the two verses that inspiration calls the “central pillar and foundation” of the Seventh-day Adventist church. Those two verses were the “capstone” the final stone placed in the foundations that were represented by the works of William Miller. The capstone brought with it the understanding of the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, the investigative judgment and the three angels of Revelation fourteen. Daniel is the beginning of the book, John is the end.

दानिएल ख्रिस्ताच्या स्वभावाच्या एका विशेष प्रकटीकरणाची ओळख करून देतो, आणि तो हे त्या दोन वचनांमध्ये करतो, ज्यांना प्रेरणेने सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीचा “मध्यवर्ती स्तंभ आणि पाया” असे संबोधले आहे. ही दोन वचने विल्यम मिलर यांच्या कार्यांनी दर्शविलेल्या पायांमध्ये ठेवलेला अंतिम दगड, म्हणजेच “कॅपस्टोन,” होती. त्या कॅपस्टोनबरोबर स्वर्गीय पवित्रस्थान, देवाची व्यवस्था, शब्बाथ, तपासणीचा न्याय आणि प्रकटीकरण चौदा मधील तीन देवदूत यांचे समज येऊन पोहोचले. दानिएल हे पुस्तकाचे आरंभ आहे; योहान हा त्याचा शेवट आहे.

John’s writing will identify a revelation of Christ’s character at the end of Adventism. At the beginning of modern Israel, He revealed Himself as the Wonderful Numberer, the Creator of everything mathematical and at the end of modern Israel He is revealing Himself as the wonderful linguist. He is the Creator of everything that is involved with language whether it be the structure of language, the grammatical rules, the words and even the letters of the alphabet. He created communication that is accomplished by words, governed by grammatical rules whether written or spoken, written with an alphabet that was by His design, and beyond all that—He is the Word. By that Word He transforms blind unprepared Laodiceans into sanctified Philadelphians.

योहानाचे लेखन अॅडव्हेंटिझमच्या शेवटी ख्रिस्ताच्या स्वभावाचे एक प्रकटीकरण ओळखून देईल. आधुनिक इस्राएलच्या आरंभी, त्याने स्वतःला अद्भुत गणनाकार म्हणून प्रकट केले, सर्व गणितीय गोष्टींचा स्रष्टा म्हणून; आणि आधुनिक इस्राएलच्या शेवटी तो स्वतःला अद्भुत भाषाशास्त्रज्ञ म्हणून प्रकट करीत आहे. भाषेशी संबंधित असलेल्या प्रत्येक गोष्टीचा तो स्रष्टा आहे—भाषेची रचना असो, व्याकरणाचे नियम असोत, शब्द असोत, आणि अगदी वर्णमालेतील अक्षरेसुद्धा. त्याने शब्दांद्वारे साध्य होणारा संवाद निर्माण केला, जो लेखी असो वा मौखिक, व्याकरणाच्या नियमांनी नियंत्रित असतो, आणि जो त्याच्या रचनेनुसार असलेल्या वर्णमालेने लिहिला जातो; आणि त्या सर्वांपलीकडे—तोच वचन आहे. त्या वचनाद्वारे तो आंधळ्या, अप्रस्तुत लाओदिकी लोकांना पवित्र केलेल्या फिलाडेल्फियन लोकांत रूपांतरित करतो.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> तुझ्या सत्याद्वारे त्यांना पवित्र कर; तुझे वचन सत्य आहे. योहान 17:17.

The word translated as “sanctify” means to make holy. The one hundred and forty-four thousand will be holy and they will have attained that condition of character by the “truth” or you could say, by his “word,” for Jesus is the Word and He is the truth.

“पवित्र करणे” असा अनुवाद केलेल्या शब्दाचा अर्थ पवित्र बनविणे असा होतो. एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे पवित्र असतील आणि त्यांनी स्वभावाची ती अवस्था “सत्य” याच्या द्वारे प्राप्त केलेली असेल; किंवा असेही म्हणता येईल, त्याच्या “वचन” द्वारे, कारण येशू हे वचन आहेत आणि तोच सत्य आहे.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. John 1:1–3.

> आदौ वचन होते, आणि वचन देवाजवळ होते, आणि वचन देव होते. तेच आदौ देवाजवळ होते. सर्व काही त्याच्याद्वारे निर्माण झाले; आणि जे काही निर्माण झाले, त्याच्यावाचून त्यांपैकी एकही गोष्ट निर्माण झाली नाही. योहान 1:1–3.

Notice that this is the first thing that John writes in his gospel. It of course parallels the first thing written in Genesis. It adds to the testimony, identifying more clearly what is stated in Genesis one.

लक्षात घ्या की, योहान आपल्या सुवार्तेत सर्वप्रथम हेच लिहितो. हे, अर्थातच, उत्पत्तीग्रंथात लिहिलेल्या पहिल्या विधानाशी समांतर आहे. हे साक्षीमध्ये भर घालते आणि उत्पत्ती १ मध्ये जे सांगितले आहे त्याची अधिक स्पष्ट ओळख करून देते.

> In the beginning God created the heaven and the earth. Genesis 1:1.

> आदि काळी देवाने आकाश व पृथ्वी निर्माण केली. उत्पत्ति 1:1.

The word translated as “God” in verse one is plural, thus identifying from the very “beginning” that God is more than one. “In the beginning” in the gospel of John the Word was with God and was God. And the Word was the Creator.

पहिल्या वचनात “God” असा अनुवाद केलेला शब्द अनेकवचनी आहे; त्यामुळे अगदी “आरंभीपासून”च देव एकापेक्षा अधिक आहे, हे सूचित होते. योहानाच्या सुवार्तेत “आरंभी” वचन देवाजवळ होते आणि वचन देव होते. आणि वचनच सृष्टीकर्ता होते.

Jesus is the Word, and He produced the Bible through combining divinity with humanity—divinity represented by the Holy Spirit and humanity in the person of those who wrote the words in the books that were to be sent to the churches. Thus, the Bible is a combination of humanity and divinity as is Jesus. The Bible, in spite of the involvement of fallen fleshly human beings is holy, and then the men who penned it were holy too.

येशू हा वचन आहे, आणि त्याने दैवीत्व व मनुष्यत्व यांचा संयोग करून बायबल निर्माण केले—दैवीत्व पवित्र आत्म्याद्वारे दर्शविले गेले, आणि मनुष्यत्व त्या व्यक्तींमध्ये प्रकट झाले ज्यांनी मंडळ्यांकडे पाठविण्यात येणाऱ्या ग्रंथांतील शब्द लिहिले. अशा प्रकारे, बायबल हे येशूप्रमाणेच मनुष्यत्व आणि दैवीत्व यांचे संमिश्र स्वरूप आहे. पतित देहधारी मनुष्यांचा सहभाग असूनही बायबल पवित्र आहे, आणि मग ते लिहिणारे पुरुषही पवित्र होते.

> We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

> आमच्याकडे भविष्यवाणीचे अधिक खात्रीशीर वचनही आहे; आणि तुम्ही त्याकडे लक्ष देणे चांगले करता, जसे अंधाऱ्या ठिकाणी प्रकाश देणाऱ्या दिव्याकडे, जोपर्यंत दिवस उगवत नाही आणि प्रभाततारा तुमच्या अंत:करणांत उदय पावत नाही; हे प्रथम जाणून घ्या, की शास्त्रातील कोणतीही भविष्यवाणी ही स्वतःच्या अर्थलावण्याची गोष्ट नाही. कारण भविष्यवाणी पूर्वी मनुष्याच्या इच्छेने आली नाही; तर देवाचे पवित्र पुरुष पवित्र आत्म्याने प्रेरित होऊन बोलले. 2 Peter 1:19–21.

Though the prophets were holy men, they were still fallen human beings, for all have sinned and fallen short of the glory of God. Never-the-less the Bible is a combination of divinity and humanity, and it is holy, for the Word of God came to demonstrate in His life and in His written Word that humanity combined with divinity does not sin. What is true of the Bible is true of Christ for He is the Bible.

जरी संदेष्टे पवित्र पुरुष होते, तरीही ते पतित मानवच होते; कारण सर्वांनी पाप केले आहे आणि देवाच्या तेजाला उणे पडले आहेत. तथापि, बायबल हे दैवत्व आणि मानवत्व यांचे संयोग आहे, आणि ते पवित्र आहे; कारण देवाचे वचन आपल्या जीवनात आणि आपल्या लिखित वचनात हे दर्शविण्यास आले की, दैवत्वाशी संलग्न मानवत्व पाप करीत नाही. बायबलविषयी जे सत्य आहे तेच ख्रिस्ताविषयीही सत्य आहे, कारण तोच बायबल आहे.

Jesus took upon Himself sinful flesh and never sinned, thus providing the example that humanity combined with divinity does not sin.

येशूने स्वतःवर पापी देह धारण केला आणि कधीही पाप केले नाही; अशा प्रकारे मानवता दैवीत्वाशी संयुक्त झाल्यावर पाप करीत नाही, हे उदाहरण त्याने प्रदान केले.

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> “बेथलेहेमची कथा ही अक्षय विषयवस्तू आहे. तिच्यामध्ये ‘देवाच्या ज्ञानाचे व बुद्धीचे धन किती अगाध आहे’ हे लपलेले आहे. रोमकरांस 11:33. स्वर्गातील सिंहासनाचा त्याग करून गोठ्यातील चराणीत येणे, आणि उपासना करणाऱ्या देवदूतांच्या सहवासाऐवजी गोठ्यातील जनावरांचा सहवास स्वीकारणे, या तारणाऱ्याच्या त्यागाविषयी आम्ही विस्मित होतो. त्याच्या उपस्थितीत मानवी गर्व व आत्मनिर्भरता धिक्कारली जाऊन उभी राहते. तरीही हे तर त्याच्या अद्भुत दीनतेचे केवळ आरंभमात्र होते. अदनमध्ये आदाम आपल्या निरपराध अवस्थेत उभा असतानाही, देवाच्या पुत्राने मनुष्यस्वभाव धारण करणे हे जवळजवळ अनंत अपमानास्पद नम्रतेचे ठरले असते. परंतु येशूने मानवस्वरूप स्वीकारले तेव्हा मानवी वंश पापाच्या चार हजार वर्षांमुळे दुर्बल झाला होता. आदामाच्या प्रत्येक संततीप्रमाणे त्यानेही वंशपरंपरेच्या महान नियमाच्या कार्याचे परिणाम स्वीकारले. हे परिणाम कोणते होते, हे त्याच्या पृथ्वीवरील पूर्वजांच्या इतिहासात दाखविले आहे. अशा वंशपरंपरेसह तो आमच्या दुःखांत व मोहांत सहभागी होण्यासाठी, आणि आम्हाला निष्पाप जीवनाचे उदाहरण देण्यासाठी आला.” द डिझायर ऑफ एजेस, 48.

Jesus is the Word, and both Jesus and the Bible are a combination of humanity and divinity. When Jesus produced the Bible over the centuries, he placed rules within the Bible to allow those who will hear, to hear. The rules which govern the Bible are also attributes of His character.

येशू हा वचन आहे, आणि येशू तसेच बायबल हे दोन्ही मानवता आणि दैवीत्व यांचे संयोग आहेत. येशूने शतकानुशतके बायबल प्रकट करताना, जे ऐकतील त्यांनी ऐकावे यासाठी त्याने बायबलमध्ये नियम ठेवले. बायबलावर शासन करणारे नियम हे त्याच्या स्वभावाचेही गुणधर्म आहेत.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> “प्रकटीकरणामध्ये बायबलमधील सर्व पुस्तके एकत्र येतात आणि समाप्त होतात. येथे दानिएलच्या पुस्तकाची परिपूर्ती आहे.” प्रेषितांची कृत्ये, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The testimony of Daniel ends in Revelation, making Daniel’s testimony the beginning and Revelation the end. The beginning of Revelation is repeated at the end of Revelation and in the first verse of Daniel chapter one there is warfare between literal Israel and literal Babylon in which Babylon wins, but at the conclusion of probationary history in Daniel 11:45, 12:1; spiritual Babylon is in a war with spiritual Israel and in the end, Babylon loses and Israel prevails. As with John in the Revelation the beginning of Daniel’s testimony agrees with the end of his testimony. So, what is truth?

“पूरक” या शब्दाचा अर्थ परिपूर्णतेकडे नेणे असा होतो. दानियेलाची साक्ष प्रकटीकरणात समाप्त होते, ज्यामुळे दानियेलाची साक्ष प्रारंभ ठरते आणि प्रकटीकरण शेवट ठरतो. प्रकटीकरणाचा प्रारंभ प्रकटीकरणाच्या शेवटी पुन्हा आढळतो; आणि दानियेलाच्या पहिल्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात प्रत्यक्ष इस्राएल आणि प्रत्यक्ष बाबेल यांच्यात युद्ध आहे, ज्यात बाबेल जिंकते; परंतु परीक्षेच्या इतिहासाच्या समाप्तीला, दानियेल 11:45, 12:1 मध्ये, आत्मिक बाबेल आत्मिक इस्राएलाशी युद्ध करीत असते, आणि शेवटी बाबेल पराभूत होते व इस्राएल विजयी ठरते. प्रकटीकरणातील योहानाप्रमाणेच, दानियेलाच्या साक्षीचा प्रारंभ त्याच्या साक्षीच्या शेवटाशी सुसंगत आहे. तर मग, सत्य काय आहे?

Doctrine is a word that identifies what a body of believers understand to be correct. Its purpose or use is not restricted to the Bible or Christianity. In so-called Christianity, there are probably more false “doctrines” than true, for spiritual Babylon, the papacy is a cage of every unclean and hateful bird, and those birds represent evil, which is sustained and covered up by churches through false doctrines, such as the law has been abolished. But there is true doctrine.

सिद्धांत हा असा शब्द आहे जो विश्वासणाऱ्यांचा एक समूह जे योग्य मानतो त्याची ओळख करून देतो. त्याचा उद्देश किंवा उपयोग केवळ बायबल किंवा ख्रिस्ती धर्मापुरता मर्यादित नाही. तथाकथित ख्रिस्ती धर्मात, खऱ्या सिद्धांतांपेक्षा खोट्या “सिद्धांत”ांची संख्या कदाचित अधिक आहे; कारण आध्यात्मिक बाबेल, म्हणजे पोपसत्ता, ही प्रत्येक अशुद्ध व घृणास्पद पक्ष्याचा पिंजरा आहे, आणि ते पक्षी दुष्टतेचे प्रतिनिधित्व करतात, जी दुष्टता मंडळ्यांकडून खोट्या सिद्धांतांद्वारे, जसे की व्यवस्था रद्द करण्यात आली आहे, पोसली जाते व झाकून ठेवली जाते. परंतु खरा सिद्धांत आहे.

> “The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice. They were willing to investigate the truthfulness of the doctrines preached by the apostles. They studied the Bible, not from curiosity, but in order that they might learn what had been written concerning the promised Messiah. Daily they searched the inspired records, and as they compared scripture with scripture, heavenly angels were beside them, enlightening their minds and impressing their hearts.

> “बेऱ्याच्या लोकांची मने पूर्वग्रहामुळे संकुचित झाली नव्हती. प्रेषितांनी प्रचारलेल्या सिद्धांतांची सत्यता तपासून पाहण्यास ते तयार होते. त्यांनी बायबलचा अभ्यास कुतूहलापोटी नव्हे, तर प्रतिज्ञा केलेल्या मशीहाविषयी काय लिहिले गेले आहे हे जाणून घेण्यासाठी केला. ते दररोज प्रेरित अभिलेखांचे परीक्षण करीत होते; आणि शास्त्राची शास्त्राशी तुलना करीत असता, स्वर्गीय देवदूत त्यांच्या जवळ असत, त्यांच्या मनांना प्रकाश देत आणि त्यांच्या अंतःकरणांवर ठसा उमटवीत.”

> “Wherever the truths of the gospel are proclaimed, those who honestly desire to do right are led to a diligent searching of the Scriptures. If, in the closing scenes of this earth’s history, those to whom testing truths are proclaimed would follow the example of the Bereans, searching the Scriptures daily, and comparing with God’s word the messages brought them, there would today be a large number loyal to the precepts of God’s law, where now there are comparatively few. But when unpopular Bible truths are presented, many refuse to make this investigation. Though unable to controvert the plain teachings of Scripture, they yet manifest the utmost reluctance to study the evidences offered. Some assume that even if these doctrines are indeed true, it matters little whether or not they accept the new light, and they cling to pleasing fables which the enemy uses to lead souls astray. Thus their minds are blinded by error, and they become separated from heaven.

> “जेथे जेथे सुवार्तेतील सत्ये जाहीर केली जातात, तेथे जे प्रामाणिकपणे योग्य ते करण्याची इच्छा बाळगतात, त्यांना पवित्र शास्त्रांचा परिश्रमपूर्वक शोध घेण्यास प्रवृत्त केले जाते. जर या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या अंतिम प्रसंगांत, ज्यांच्यापुढे परीक्षेची सत्ये घोषित केली जातात, त्यांनी बेरेयातील लोकांचे उदाहरण अनुसरून दररोज पवित्र शास्त्रांचा शोध घेतला असता आणि त्यांच्यापर्यंत आणलेल्या संदेशांची देवाच्या वचनाशी तुलना केली असती, तर आज, जिथे आता तुलनेने थोडेच आहेत, तिथे देवाच्या नियमशास्त्रातील आज्ञांप्रती निष्ठावान असणाऱ्यांची मोठी संख्या असती. परंतु जेव्हा अप्रिय बायबलसत्ये प्रस्तुत केली जातात, तेव्हा अनेकजण हा शोध घेण्यास नकार देतात. पवित्र शास्त्राच्या स्पष्ट शिकवणींचे खंडन करता न येऊनही, ते मांडण्यात आलेल्या पुराव्यांचा अभ्यास करण्यास अत्यंत अनिच्छा दर्शवितात. काही जण असे गृहीत धरतात की या शिकवणी खरोखर सत्य असल्या तरी त्यांनी हे नवीन प्रकाश स्वीकारले किंवा नाही, याने फारसा फरक पडत नाही; आणि ते अशा मनोहर कपोलकल्पित गोष्टींना चिकटून राहतात, ज्यांचा उपयोग शत्रू आत्म्यांना भरकटविण्यासाठी करतो. अशा रीतीने त्यांची मने भ्रमाने अंधळी होतात, आणि ते स्वर्गापासून विभक्त होतात.”

> “All will be judged according to the light that has been given. The Lord sends forth His ambassadors with a message of salvation, and those who hear He will hold responsible for the way in which they treat the words of His servants. Those who are sincerely seeking for truth will make a careful investigation, in the light of God’s word, of the doctrines presented to them.” Acts of the Apostles, 231, 232.

> “ज्यांना जेवढा प्रकाश देण्यात आला आहे त्यानुसार सर्वांचा न्याय केला जाईल. प्रभू आपल्या दूतांना तारणाचा संदेश देऊन पाठवितो, आणि जे तो ऐकतात त्यांना तो आपल्या सेवकांच्या शब्दांशी ते ज्या प्रकारे वागतात त्याबद्दल जबाबदार धरील. जे सत्याचा मनःपूर्वक शोध करीत आहेत, ते देवाच्या वचनाच्या प्रकाशात, त्यांच्यासमोर मांडण्यात आलेल्या सिद्धांतांची काळजीपूर्वक छाननी करतील.” Acts of the Apostles, 231, 232.

There are “doctrines” which are the “truths of the gospel” and they need to be investigated. Some, (if not all) are “testing truths.” The Sabbath is an easy testing truth to understand. There are true and false doctrines. Some of the true doctrines present a test to those who hear them. There is also a type of truth that is designed for a certain period of time. These truths are called “present truth.”

अशा काही “सिद्धांत” आहेत जे “सुवार्तेची सत्ये” आहेत, आणि त्यांचा शोध घेतला पाहिजे. त्यांपैकी काही, (किंबहुना सर्वच) “परीक्षण करणारी सत्ये” आहेत. शब्बाथ हे समजण्यास सोपे असे एक परीक्षण करणारे सत्य आहे. खरे आणि खोटे असे सिद्धांत असतात. खऱ्या सिद्धांतांपैकी काही ते ऐकणाऱ्यांसमोर एक परीक्षा उभी करतात. तसेच अशा प्रकारचे सत्यही असते की जे एका विशिष्ट काळासाठी अभिप्रेत असते. या सत्यांना “वर्तमान सत्य” असे म्हटले जाते.

> “There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> “देवाच्या वचनात अनेक मौल्यवान सत्ये अंतर्भूत आहेत, परंतु कळपाला आता ‘वर्तमान सत्य’ हवे आहे. मी पाहिले आहे की संदेशवाहक वर्तमान सत्याच्या महत्त्वाच्या मुद्द्यांपासून दूर जाऊन, कळपाला एकत्र आणण्यास आणि आत्म्याला पवित्र करण्यास उपयुक्त नसलेल्या विषयांवर रममाण होण्याचा जो धोका आहे. येथे हेतूस इजा पोहोचविण्यासाठी सैतान प्रत्येक शक्य तितका लाभ उचलून घेईल.”

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “परंतु 2300 दिवसांच्या संदर्भात पवित्रस्थान, देवाच्या आज्ञा आणि येशूवरील विश्वास यांसारखे विषय भूतकाळातील अ‍ॅडव्हेंट चळवळीचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी, आपली सध्याची स्थिती काय आहे हे दाखविण्यासाठी, संशय करणाऱ्यांचा विश्वास दृढ करण्यासाठी, आणि गौरवशाली भविष्याची निश्चितता देण्यासाठी अत्यंत योग्य ठरतात. मी वारंवार पाहिले आहे की, हेच ते मुख्य विषय होते ज्यांवर संदेशवाहकांनी विशेष भर द्यावा.” Early Writings, 63.

Adventists often employ this passage to avoid what it actually states. They argue that all which should be emphasized in our messages of “present truth” is the sanctuary, the 2300 days, the commandments and the faith of Jesus. They make this claim to avoid what is identified about these four subjects.

अॅडव्हेंटिस्ट लोक अनेकदा या उताऱ्याचा उपयोग तो प्रत्यक्षात जे सांगतो ते टाळण्यासाठी करतात. ते असा युक्तिवाद करतात की आपल्या “सद्य सत्य” या संदेशांमध्ये केवळ पवित्रस्थान, २३०० दिवस, आज्ञा आणि येशूवरील विश्वास यांचाच भर द्यावा. हे चार विषयांबद्दल जे निर्दिष्ट केले आहे ते टाळण्यासाठी ते हा दावा करतात.

The purpose of these four great truths is that they have been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future.” These four present truth doctrines are designed to show that the beginning of Adventism (the past Advent movement) illustrates the end of Adventism (our present position). Those four primary doctrines are “calculated perfectly” to explain the principle that the end is illustrated by the beginning. According to this passage of inspiration, this is the “present truth” that the “flock needs now.”

या चार महान सत्यांचा उद्देश असा आहे की ती “भूतकाळातील अॅडव्हेंट चळवळीचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी, आणि आपली सध्याची स्थिती काय आहे हे दाखविण्यासाठी, संशय करणाऱ्यांचा विश्वास स्थिर करण्यासाठी, आणि गौरवशाली भविष्याविषयी निश्चितता देण्यासाठी परिपूर्ण रीतीने योजलेली आहेत.” वर्तमान सत्याच्या या चार सिद्धान्तांची रचना अशी करण्यात आलेली आहे की अॅडव्हेंटवादाची सुरुवात (भूतकाळातील अॅडव्हेंट चळवळ) अॅडव्हेंटवादाच्या अंताचे (आपली सध्याची स्थिती) चित्रण करते, हे दर्शवावे. त्या चार प्रमुख सिद्धान्तांची “परिपूर्ण रीतीने योजना” अशी करण्यात आलेली आहे की शेवटाची सुरुवातीद्वारे रूपरेखा दाखविली जाते, या तत्त्वाचे स्पष्टीकरण व्हावे. प्रेरणेच्या या उताऱ्यानुसार, हेच ते “वर्तमान सत्य” आहे, ज्याची “कळपाला आता गरज आहे.”

Ancient Israel is the beginning of Israel and modern Israel is the end. Ancient literal Israel typified the Seventh-day Adventist people from the time of the end in 1798, until the Sunday law. Before the first coming of Christ “present truth” was unseen by the Jews, for they were blind (Laodicean) due to their dependence upon customs and traditions.

प्राचीन इस्राएल हा इस्राएलचा आरंभ आहे आणि आधुनिक इस्राएल हा त्याचा शेवट आहे. प्राचीन शब्दशः इस्राएलाने १७९८ मधील समाप्तीच्या काळापासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या सातव्या-दिवसाच्या अॅडव्हेंटिस्ट लोकांचे प्रतिरूप दर्शविले. ख्रिस्ताच्या पहिल्या आगमनापूर्वी “वर्तमान सत्य” यहुद्यांना दिसले नाही, कारण रूढी आणि परंपरांवरील त्यांच्या अवलंबित्वामुळे ते आंधळे (लाओदिकीया) झाले होते.

> “We want to understand the time in which we live. We do not half understand it. We do not half take it in. My heart trembles in me when I think of what a foe we have to meet, and how poorly we are prepared to meet him. The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, have been presented before me again and again to illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ—how the enemy sought every occasion to take control of the minds of the Jews, and today he is seeking to blind the minds of God’s servants, that they may not be able to discern the precious truth.” Selected Messages, book 2, 406.

> “आपण ज्या काळात जगत आहोत तो समजून घ्यायचा आहे. तो आपल्याला अर्धाही समजलेला नाही. तो आपण अर्धाही आत्मसात केलेला नाही. आपणास ज्या शत्रूला सामोरे जावे लागणार आहे, आणि त्याला तोंड देण्यासाठी आपण किती अपुरी तयारी केलेली आहे, याचा विचार केला की माझे हृदय माझ्या आत थरथरते. इस्राएलच्या संततीच्या परीक्षा, आणि ख्रिस्ताच्या पहिल्या आगमनाच्या अगोदर त्यांची जी मनोवृत्ती होती, त्या मला पुन्हा पुन्हा दाखविण्यात आल्या आहेत, जेणेकरून ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनापूर्वी देवाच्या लोकांच्या अनुभवातील त्यांच्या स्थितीचे चित्रण होईल—शत्रूने यहूद्यांच्या मनांवर ताबा मिळविण्यासाठी प्रत्येक संधी कशी शोधली, आणि आज तो देवाच्या सेवकांच्या मनांना आंधळे करण्याचा प्रयत्न करीत आहे, जेणेकरून ते मौल्यवान सत्य ओळखू शकणार नाहीत.” Selected Messages, book 2, 406.

According to our next reference, the Jews had lost sight of the “original truth of God,” and that original truth for the Jews was the history of the deliverance from Egypt. The history of that deliverance was their original truth, it was the truth they were instructed to teach their children throughout their generations. They failed, as has Adventism. In order to present the truth to the blinded Jews, Jesus placed truth into a framework.

आपल्या पुढील संदर्भानुसार, यहूद्यांनी “देवाच्या मूळ सत्याचे” दर्शन गमावले होते, आणि यहूद्यांसाठी ते मूळ सत्य म्हणजे मिसरमधून झालेल्या मुक्तीचा इतिहास होय. त्या मुक्तीचा इतिहास हेच त्यांचे मूळ सत्य होते; ते असे सत्य होते की त्यांच्या पिढ्यान्पिढ्या आपल्या मुलांना शिकवण्याची त्यांना आज्ञा देण्यात आली होती. ते अपयशी ठरले, जसे अॅडव्हेंटिझमही ठरले आहे. अंधळे झालेल्या यहूद्यांसमोर सत्य सादर करण्यासाठी, येशूने सत्य एका चौकटीत ठेवले.

> “In the time of the Saviour, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Saviour came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the frame-work of truth. What would the Saviour do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error.

> “तारणाऱ्याच्या काळात, यहूद्यांनी परंपरा व कल्पित कथांच्या कचऱ्याने सत्याच्या मौल्यवान रत्नांना इतके झाकून टाकले होते की, खरे आणि खोटे यांतील फरक ओळखणे अशक्य झाले होते. तारणारा अंधश्रद्धेचा आणि दीर्घकाळ जपून ठेवलेल्या भ्रमांचा कचरा दूर करण्यासाठी, आणि देवाच्या वचनातील रत्नांना सत्याच्या चौकटीत बसविण्यासाठी आला. आज तो यहूद्यांकडे आला होता तसाच जर तो आपल्याकडे आला, तर तारणारा काय करील? परंपरा आणि विधी यांच्या कचऱ्याचे निरसन करण्यासाठी त्याला तसाच एक कार्य करावे लागेल. त्याने हे कार्य केले तेव्हा यहूदी फारच अस्वस्थ झाले. त्यांनी देवाच्या मूळ सत्याकडे दुर्लक्ष केले होते, परंतु ख्रिस्ताने ते पुन्हा त्यांच्या दृष्टीस आणले. देवाच्या मौल्यवान सत्यांना अंधश्रद्धा आणि भ्रम यांपासून मुक्त करणे, हे आपले कार्य आहे.”

> “Glorious truths have been buried out of sight, and have been made lusterless and unattractive by error and superstition. Jesus reveals the light of God, and brings forth the beautiful radiance of the truth in all its divine glory. The minds of the honest are filled with admiration. Their hearts are attracted in holy affections toward him who brought forth the jewels of truth and displayed them to their understanding.

> “तेजस्वी सत्ये दृष्टीआड गाडली गेली आहेत, आणि भ्रांती व अंधश्रद्धेमुळे त्यांचे तेज हरपले असून ती निराकर्षक बनली आहेत. येशू देवाचा प्रकाश प्रकट करतो, आणि सत्याचे सुंदर तेज त्याच्या सर्व दैवी महिमेसह पुढे आणतो. प्रामाणिकांच्या मनांत आदरयुक्त विस्मय भरून राहतो. ज्याने सत्याची रत्ने बाहेर काढून त्यांच्या समजुतीसमोर मांडली, त्याच्याकडे त्यांच्या अंतःकरणातील पवित्र प्रेमभावना आकृष्ट होतात.”

> “The Jews understood some portion of the truth, and taught some part of the word of God; but they did not comprehend the far-reaching nature of the law of God. Christ swept away the rubbish of tradition, and displayed the real kernel and heart of the purposes of God. When he did this, they became exasperated beyond control. They circulated false reports from one town to another that Christ was destroying the work of God. But while Jesus did away with the old forms, he re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth. This was the work our Saviour did; and now what shall we do? Shall we not work in harmony with Christ? Shall we be ruled by hearsay? Shall we let our own imaginings hide from us the light of God? We are to read attentively, to hear understandingly, and to teach others also the things we have learned. We must be constantly hungering for the bread of life, constantly seeking for the living water and the snow of Lebanon, that we may be able to lead the people to the living, cooling waters of the Fountain of truth.” Review and Herald, June 4, 1889.

> “यहूद्यांना सत्याचा काही अंश समजला होता, आणि त्यांनी देवाच्या वचनाचा काही भाग शिकविला होता; परंतु देवाच्या नियमाचे दूरगामी स्वरूप त्यांना समजले नाही. ख्रिस्ताने परंपरेचा कचरा झाडून टाकला, आणि देवाच्या उद्देशांचे खरे गाभा व हृदय प्रगट केले. जेव्हा त्याने हे केले, तेव्हा ते नियंत्रणाबाहेर जाऊन संतप्त झाले. त्यांनी एका नगरातून दुसऱ्या नगरात खोटे अहवाल पसरविले की ख्रिस्त देवाचे कार्य नष्ट करीत आहे. परंतु येशूने जुने आकाररूप दूर केले असताना, त्याने जुन्या सत्यांची पुनःस्थापना केली, त्यांना सत्याच्या चौकटीत बसविले. त्याने त्यांचा मेळ घातला व त्यांना एकत्र जोडले, आणि अशा रीतीने सत्याची एक पूर्ण व सममित प्रणाली निर्माण केली. हे आमच्या तारणाऱ्याने केलेले कार्य होते; आणि आता आपण काय करणार? आपण ख्रिस्ताशी सुसंगतपणे कार्य करणार नाही काय? आपण ऐकीव गोष्टींनी चालविले जावे काय? आपल्या स्वतःच्या कल्पनांनी देवाचा प्रकाश आपल्यापासून लपवू द्यावा काय? आपण लक्षपूर्वक वाचले पाहिजे, समजुतीने ऐकले पाहिजे, आणि आपण शिकलो त्या गोष्टी इतरांनाही शिकविल्या पाहिजेत. आपण जीवनाच्या भाकरीसाठी सतत भुकेलेले असले पाहिजे, सतत जिवंत पाण्याचा आणि लेबानोनच्या हिमाचा शोध घेतला पाहिजे, जेणेकरून आपण लोकांना सत्याच्या झऱ्याच्या जिवंत, शीतल पाण्याकडे नेऊ शकू.” Review and Herald, June 4, 1889.

At his first coming Jesus “re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth.” Jesus used the history at the beginning of ancient Israel in order to reestablish the old truths, and He did so by matching those truths (by topic) and joining them together (in parallel, line upon line). He did so for the purpose of freeing the Jews of the customs and traditions that had blinded them. That history was the ending history of literal Israel.

त्याच्या पहिल्या आगमनावेळी येशूने “जुन्या सत्यांची पुनर्स्थापना केली, त्यांना सत्याच्या चौकटीत स्थापित केले. त्याने त्यांना परस्पर जुळवून व एकत्र जोडून सत्याची एक पूर्ण व सममितीय व्यवस्था निर्माण केली.” येशूने प्राचीन इस्राएलच्या प्रारंभीच्या इतिहासाचा उपयोग जुन्या सत्यांची पुनर्स्थापना करण्यासाठी केला, आणि त्याने ते असे केले की त्या सत्यांना (विषयानुसार) परस्पर जुळवून व एकत्र जोडून (समांतर रीतीने, ओळीवर ओळ) मांडले. हे त्याने यहूद्यांना आंधळे करून टाकणाऱ्या रूढी व परंपरांच्या बंधनातून मुक्त करण्याच्या उद्देशाने केले. तो इतिहास प्रत्यक्ष इस्राएलच्या समाप्तीचा इतिहास होता.

Adventism is repeating the history of ancient Israel’s ending, and the framework to place the truth into in order to remove the Laodicean blindness of tradition and custom is accomplished now as when Christ interacted with the Jews. The “old truths” are to be placed into the “framework” of truth, in order to bring prophetic lines together with other prophetic lines, “line upon line” in parallel for the purpose of possibly freeing a Laodicean from their blindness. Christ is our example, in all things.

अ‍ॅडव्हेंटिझम प्राचीन इस्राएलच्या समाप्तीच्या इतिहासाची पुनरावृत्ती करीत आहे, आणि परंपरा व रूढी यांच्या लौदीकेय आंधळेपणास दूर करण्यासाठी सत्याला ज्या चौकटीत बसविले पाहिजे, ती चौकट आता तशीच पूर्ण केली जात आहे जशी ख्रिस्ताने यहुद्यांशी संवाद साधला तेव्हा झाली होती. “जुन्या सत्यांना” सत्याच्या “चौकटीत” ठेवले पाहिजे, जेणेकरून भविष्यवाणीच्या रेषा इतर भविष्यवाणीच्या रेषांबरोबर, “ओळीवर ओळ” अशा समांतर रीतीने एकत्र आणल्या जाव्यात, यासाठी की कदाचित एखाद्या लौदीकेयाला त्याच्या आंधळेपणातून मुक्त करता येईल. सर्व बाबतीत ख्रिस्त आमचा आदर्श आहे.

There are truths in the Bible which are identified as doctrine, and “there are many wonderful truths,” but there is also “present truth” which is a “test to the people of” the “generation” living when the truth is revealed. Prophetically this happens in the fourth generation of Adventism, and the “present truth” “which is a test for this generation” was not a test for early generations of Adventism.

बायबलमध्ये अशा सत्यांचा उल्लेख आहे ज्यांची ओळख सिद्धांत म्हणून केली जाते, आणि “तेथे अनेक अद्भुत सत्ये आहेत,” परंतु त्याचबरोबर “वर्तमान सत्य” देखील आहे, जे त्या सत्याचा उलगडा होतो त्या काळी जगणाऱ्या “पिढीतील” “लोकांसाठी एक कसोटी” असते. भविष्यसूचक दृष्ट्या हे अॅडव्हेंटिझमच्या चौथ्या पिढीत घडते, आणि “या पिढीसाठी एक कसोटी असलेले” “वर्तमान सत्य” अॅडव्हेंटिझमच्या आरंभीच्या पिढ्यांसाठी कसोटी नव्हते.

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> “पवित्र शास्त्रांत काही अशा गोष्टी आहेत की, त्या समजण्यास कठीण आहेत; आणि पेत्राच्या भाषेनुसार, अशिक्षित व अस्थिर लोक त्यांचा विपर्यास करून स्वतःच्या नाशास कारणीभूत होतात. या जीवनात आपण शास्त्रातील प्रत्येक उताऱ्याचा अर्थ स्पष्ट करू शकणार नाही; परंतु व्यवहारातील सत्याचे कोणतेही जीवनावश्यक मुद्दे गूढतेच्या ढगांनी आच्छादित राहणार नाहीत. जेव्हा देवाच्या प्रबळ व्यवस्थेनुसार त्या त्या काळातील सत्यावरून जगाची परीक्षा घेण्याची वेळ येईल, तेव्हा त्याच्या आत्म्याद्वारे मनांना शास्त्रांचा शोध घेण्यास प्रेरित केले जाईल—अगदी उपवास आणि प्रार्थनेसह—जोपर्यंत कडीमागून कडी शोधून काढली जाऊन त्या सर्वांची एक परिपूर्ण साखळी तयार होत नाही. आत्म्यांच्या तारणाशी तात्काळ संबंध असलेले प्रत्येक तथ्य इतके स्पष्ट केले जाईल की कोणासही चूक करावी लागणार नाही किंवा अंधकारात चालावे लागणार नाही.”

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> “जसे आपण भविष्यवाणीच्या साखळीचा मागोवा घेत आलो आहोत, तसे आपल्या काळासाठी प्रकट केलेले सत्य स्पष्टपणे दिसून आले आहे आणि समजावून सांगितले गेले आहे. आपण ज्या विशेषाधिकारांचा उपभोग घेतो आणि आपल्या मार्गावर जो प्रकाश चमकतो त्यासाठी आपण जबाबदार आहोत. जे लोक भूतकाळातील पिढ्यांत जगले, ते त्यांच्यावर प्रकाशमान होण्यास परवानगी दिलेल्या प्रकाशासाठी जबाबदार होते. पवित्रशास्त्रातील विविध मुद्द्यांच्या संदर्भात त्यांच्या मनांची कसोटी लागली आणि त्यांचा अभ्यास झाला. परंतु ज्या सत्यांचे आपण आकलन करतो, ती सत्ये त्यांना समजली नाहीत. त्यांच्याकडे नसलेल्या प्रकाशासाठी ते जबाबदार नव्हते. जसे आपल्याकडे बायबल आहे, तसे त्यांच्याकडेही होते; परंतु या पृथ्वीच्या इतिहासातील अंतिम प्रसंगांशी संबंधित विशेष सत्याचे उलगडणे हे पृथ्वीवर जगणाऱ्या शेवटच्या पिढ्यांच्या काळात होणार आहे.”

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume two, 692, 693.

> “विशेष सत्ये ज्या ज्या पिढ्या ज्या परिस्थितीत अस्तित्वात होत्या, त्या त्या परिस्थितींशी अनुरूप करण्यात आली आहेत. वर्तमान सत्य, जे या पिढीतील लोकांसाठी एक कसोटी आहे, ते फार पूर्वीच्या पिढ्यांतील लोकांसाठी कसोटी नव्हते. चौथ्या आज्ञेतील शब्बाथविषयी जो प्रकाश आता आमच्यावर चमकत आहे, तो जर भूतकाळातील पिढ्यांना देण्यात आला असता, तर देवाने त्यांना त्या प्रकाशाबद्दल उत्तरदायी धरले असते.” Testimonies, volume two, 692, 693.

For those who may wish to deny that there are four generations in the history of Adventism I would point you to Habakkuk’s Tables. A very simple way to understand this fact is that the name Laodicea, means a people judged. The beginning of Adventism announced the opening of the judgment and the end of Adventism announces the close of judgment. The close of judgment takes place in the third and fourth generations.

जे कोणी असे नाकारणे इच्छितील की ॲडव्हेंटिझमच्या इतिहासात चार पिढ्या आहेत, त्यांना मी हबक्कूकच्या पट्टिकांकडे निर्देश करीन. हा तथ्य समजून घेण्याचा एक अत्यंत सोपा मार्ग असा आहे की “लाओदिसिया” या नावाचा अर्थ “न्याय झालेली प्रजा” असा होतो. ॲडव्हेंटिझमच्या प्रारंभी न्यायाच्या आरंभाची घोषणा करण्यात आली, आणि ॲडव्हेंटिझमच्या समाप्तीने न्यायाच्या समाप्तीची घोषणा केली जाते. न्यायाची समाप्ती तिसऱ्या आणि चौथ्या पिढीत घडते.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> तू आपल्यासाठी कोणतीही कोरलेली मूर्ती, किंवा वर आकाशात असलेल्या कोणत्याही वस्तूचे, किंवा खाली पृथ्वीवर असलेल्या कोणत्याही वस्तूचे, किंवा पृथ्वीखाली पाण्यात असलेल्या कोणत्याही वस्तूचे कोणतेही प्रतिरूप बनवू नकोस. तू त्यांना दंडवत करू नकोस, किंवा त्यांची सेवा करू नकोस; कारण मी परमेश्वर तुझा देव ईर्ष्यावान देव आहे; जे माझा द्वेष करितात, त्यांच्या पितरांचे अधर्म मी त्यांच्या मुलांवर, तिसऱ्या व चौथ्या पिढीपर्यंत आणितो; आणि जे माझ्यावर प्रेम करितात व माझ्या आज्ञा पाळितात, अशा हजारोंवर दया करितो. निर्गम 20:4–6.

At the close of judgment, the final generation of Laodicean (a people judged) Adventism will be judged and spewed out of the mouth of the Lord, as was ancient Israel at the destruction of Jerusalem. Biblical doctrines, are truths, and there are also testing truths and then there are present truths. Present truth is always a testing truth, but it identifies a testing truth specially designed for the generation that is currently living. The fact of the matter though, is more likely to be that any truth from God’s word which we choose to reject, has just become a testing truth that we just failed.

न्यायाच्या समाप्तीला, लाओदिकीया (न्याय केलेली प्रजा) अॅडव्हेंटिझमची अंतिम पिढी न्यायली जाईल आणि प्रभूच्या मुखातून ओकून टाकली जाईल, जसे यरुशलेमाच्या विनाशाच्या वेळी प्राचीन इस्राएलाबाबत झाले होते. बायबलमधील सिद्धांत हे सत्य आहेत; तसेच परीक्षात्मक सत्ये आहेत, आणि मग वर्तमान सत्येही आहेत. वर्तमान सत्य हे नेहमीच परीक्षात्मक सत्य असते, परंतु ते विशेषतः सध्या जगत असलेल्या पिढीसाठी रचलेले एक परीक्षात्मक सत्य ओळखून दाखवते. तथापि, वस्तुस्थिती अशी असण्याची अधिक शक्यता आहे की, देवाच्या वचनातील कोणतेही सत्य ज्याला आपण नाकारण्याची निवड करतो, तेच सत्य आत्ता एक परीक्षात्मक सत्य बनले आहे, आणि त्या परीक्षेत आपण नुकतेच अपयशी ठरलो आहोत.

Jesus is the word of God, and He is the truth. He informed Pilate the reason He “came” “into the world,” was to “bear witness unto the truth,” and that everyone that heard His voice, “is of the truth.” The word “truth” that Pilate and Jesus spoke of comes from a Hebrew word that is translated as “truth” and is found one hundred and twenty-seven times in the Old Testament. That Hebrew word (H571) is translated into various English words, but it is translated ninety-two times as “truth” in the Old Testament. It is one of those words that is profoundly powerful, on many levels.

येशू हा देवाचा वचन आहे, आणि तोच सत्य आहे. त्याने पिलाताला कळविले की तो “जगात” “आला” याचे कारण “सत्याची साक्ष देणे” हे होते, आणि जो कोणी त्याचा आवाज ऐकतो, तो “सत्याचा आहे.” पिलात आणि येशू यांनी ज्याविषयी “सत्य” हा शब्द उच्चारला, तो एका हिब्रू शब्दापासून आलेला आहे; त्या शब्दाचा अनुवाद “सत्य” असा करण्यात आला आहे आणि तो जुन्या करारात एकशे सत्तावीस वेळा आढळतो. त्या हिब्रू शब्दाचा (H571) इंग्रजीत विविध शब्दांनी अनुवाद करण्यात आला आहे, परंतु जुन्या करारात त्याचा ब्याण्णव वेळा “सत्य” असा अनुवाद करण्यात आला आहे. तो अशा शब्दांपैकी एक आहे की जो अनेक स्तरांवर अत्यंत सामर्थ्यशाली आहे.

The word translated as “truth” in the Old Testament consists of three Hebrew letters, and with Hebrew letters, the letters have their own definition, so the word that is created from the letters blends the combined meanings of each letter to produce the ultimate meaning of the word. The word “truth” is made up of three Hebrew letters, the first letter of the Hebrew alphabet, a letter in the middle and the last letter of the Hebrew alphabet. “Truth” in the Old Testament is represented by the first and the last letters of the alphabet, with a letter in the middle!

जुना करारातील “सत्य” असा अनुवादित केलेला शब्द तीन इब्री अक्षरांचा बनलेला आहे; आणि इब्री भाषेत अक्षरांना स्वतःची अशी व्याख्या असते, म्हणून त्या अक्षरांपासून तयार झालेला शब्द प्रत्येक अक्षराच्या एकत्रित अर्थांचे मिश्रण करून त्या शब्दाचा अंतिम अर्थ निर्माण करतो. “सत्य” हा शब्द तीन इब्री अक्षरांनी बनलेला आहे—इब्री वर्णमालेतील पहिले अक्षर, मधील एक अक्षर, आणि इब्री वर्णमालेतील शेवटचे अक्षर. जुना करारातील “सत्य” हे वर्णमालेतील पहिले आणि शेवटचे अक्षर, आणि त्यांच्या मध्ये एक अक्षर, यांद्वारे दर्शविले जाते!

This is the definition of the biblical “rule of first mention.” The first time a subject is presented is the most significant reference for the word, which is a seed, and it contains all the DNA necessary to produce the entire story. The second most important reference in the “rule of first mention” is the last reference, for that is where all the stories that arise between the beginning and ending are tied together. “In the Revelation all the books of the Bible meet and end,” and Revelation is the last book of the Bible.

ही बायबलमधील “प्रथम उल्लेखाचा नियम” याची व्याख्या आहे. एखादा विषय प्रथमच सादर केला जातो तो प्रसंग त्या शब्दासाठी सर्वांत महत्त्वाचा संदर्भ असतो; तो एक बीज आहे, आणि संपूर्ण कथानक उत्पन्न करण्यासाठी आवश्यक असलेले सर्व डीएनए त्यात अंतर्भूत असते. “प्रथम उल्लेखाच्या नियमात” दुसरा सर्वांत महत्त्वाचा संदर्भ म्हणजे शेवटचा संदर्भ होय, कारण तेथे प्रारंभ आणि समाप्ती यांच्या दरम्यान उगम पावणाऱ्या सर्व कथा एकमेकांशी जोडल्या जातात. “प्रकटीकरण ग्रंथात बायबलमधील सर्व पुस्तके एकत्र येतात आणि समाप्त होतात,” आणि प्रकटीकरण हा बायबलचा शेवटचा ग्रंथ आहे.

The Hebrew word “truth” we are considering begins with the letter “Aleph” the thirteenth character is “Mem” and the twenty-second and last letter is “Tav.” Of course, there are various nuances to the definitions of these letters depending upon which linguist you turn to for the definition but the general definitions are very informative.

आपण ज्या हिब्रू शब्दाचा “सत्य” असा विचार करीत आहोत, तो “Aleph” या अक्षराने सुरू होतो; तेरावे अक्षर “Mem” आहे; आणि बाविसावे व अंतिम अक्षर “Tav” आहे. अर्थात, या अक्षरांच्या व्याख्यांमध्ये आपण व्याख्येसाठी कोणत्या भाषाशास्त्रज्ञाकडे वळता यावर अवलंबून विविध सूक्ष्म छटा आढळतात; परंतु सर्वसाधारण व्याख्या अत्यंत माहितीपूर्ण आहेत.

א (Aleph): First letter of the Hebrew alphabet, and it is often associated with the unity, and represents the Divine and the eternal, symbolizing the connection between God and creation.

א (अलेफ): हिब्रू वर्णमालेतील पहिले अक्षर, आणि ते अनेकदा एकात्मतेशी संबंधित मानले जाते; तसेच ते दैवी आणि सनातन यांचे प्रतिनिधित्व करते, देव आणि सृष्टी यांच्यामधील संबंधाचे प्रतीक म्हणून उभे राहते.

מ (Mem): Thirteenth letter of the Hebrew alphabet and is often associated with water.

म (Mem): हिब्रू वर्णमालेतील तेरावे अक्षर असून ते बहुधा पाण्याशी संबंधित मानले जाते.

ת (Tav): Last letter of the Hebrew alphabet, and it carries the meaning of “mark” or “sign.” It is often associated with the concept of completion or the “seal” of creation. In ancient Hebrew, the letter Tav had the shape of a cross.

ת (ताव): हिब्रू वर्णमालेतील शेवटचे अक्षर, आणि ते “चिन्ह” किंवा “खूण” हा अर्थ धारण करते. ते अनेकदा पूर्णत्वाच्या संकल्पनेशी किंवा सृष्टीच्या “मुद्रे”शी संबंधित मानले जाते. प्राचीन हिब्रूमध्ये ताव या अक्षराचा आकार क्रॉससारखा होता.

The Hebrew word translated as “truth” that we are considering is made up of three letters, that together represent the everlasting gospel. What? This is easily recognized if you understand that the three angels’ messages are the everlasting gospel. It is recognizable because the definitions of these three letters represent the three angels’ message.

आपण ज्याचा विचार करीत आहोत, त्या “सत्य” असा अनुवादित केलेल्या हिब्रू शब्दात तीन अक्षरे आहेत; आणि ती एकत्र येऊन सार्वकालिक सुवार्तेचे प्रतिनिधित्व करतात. काय? हे सहज ओळखता येते, जर आपण हे समजून घेतले की तीन देवदूतांचे संदेश हीच सार्वकालिक सुवार्ता आहे. हे ओळखता येते, कारण या तीन अक्षरांच्या अर्थांनी तीन देवदूतांच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व केले आहे.

The first angel of Revelation fourteen identifies the everlasting gospel and then tells the entire world to “fear God” and glorify Him through worshipping the Creator. The definition of (Aleph) the first of those three letters is “the Divine, Eternal God, and as mankind’s Creator, the God that men should reverently fear and worship.”

प्रकटीकरण चौदा अध्यायातील पहिला देवदूत सनातन सुवार्तेची ओळख करून देतो आणि मग संपूर्ण जगाला “देवाचे भय बाळगा” असे सांगतो, तसेच सृष्टीकर्त्याची उपासना करून त्याचे गौरव करा, असेही सांगतो. त्या तीन अक्षरांपैकी पहिल्या (Aleph) अक्षराची व्याख्या अशी आहे: “दैवी, सनातन देव, आणि मानवजातीचा सृष्टीकर्ता म्हणून, तो देव ज्याचे मनुष्यांनी आदरयुक्त भय बाळगावे आणि उपासना करावी.”

Aleph represents the first angel’s message.

अलेफ हा पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो.

The second angel’s message calls men out of Babylon, marks when the Holy Spirit is poured out and identifies the rebellion of Babylon. The definition of (Mem) is associated with water, (symbol of the outpouring of the Spirit) and it is the thirteenth number of the alphabet, the number thirteen being a symbol of rebellion, thus identifying Babylon. Mem represents the second angel’s message.

दुसऱ्या देवदूताचा संदेश मनुष्यांना बाबेलमधून बाहेर बोलावतो, पवित्र आत्म्याचा वर्षाव केव्हा होतो हे दर्शवितो आणि बाबेलच्या बंडखोरीची ओळख पटवितो. (Mem) ची व्याख्या पाण्याशी संबंधित आहे, (जे आत्म्याच्या ओतल्या जाण्याचे प्रतीक आहे) आणि ते वर्णमालेतील तेरावे अक्षर आहे; तेरा हा अंक बंडखोरीचे प्रतीक असल्यामुळे, त्यामुळे बाबेलची ओळख पटते. Mem हे दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करते.

The third angel warns men against receiving the mark of the beast, identifies two classes of worshippers and God’s wrath. The definition of (Tav) is that it represents a “mark,” (the mark of the beast) it represents the seal of creation (the seal of God). The letter itself is shaped as the cross. Tav represents the third angel’s message.

तिसरा देवदूत मनुष्यांना पशूची खूण स्वीकारण्याविरुद्ध इशारा देतो, उपासकांचे दोन वर्ग आणि देवाचा क्रोध ओळखून दाखवितो. (Tav) ची व्याख्या अशी आहे की ते “खूण” दर्शविते, (पशूची खूण) ते सृष्टीच्या शिक्क्याचे प्रतिनिधित्व करते (देवाचा शिक्का). हे अक्षर स्वतःच क्रूसाच्या आकाराचे आहे. Tav तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करते.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.

> “जिवंत देवाची मोहोर कोणती, जी त्याच्या लोकांच्या कपाळांवर ठेवली जाते? ती अशी एक खूण आहे जी देवदूत वाचू शकतात, परंतु मानवी डोळे नाही; कारण नाश करणाऱ्या देवदूताला ही तारणाची खूण दिसली पाहिजे. बुद्धिमान मनाने प्रभूच्या दत्तक घेतलेल्या पुत्र-पुत्रींमध्ये कलवरीच्या क्रूसाचे चिन्ह पाहिले आहे. देवाच्या नियमाच्या उल्लंघनाचे पाप दूर केले गेले आहे. त्यांनी विवाहवस्त्र परिधान केले आहे, आणि ते देवाच्या सर्व आज्ञांबाबत आज्ञाधारक व विश्वासू आहेत.”

> “The Lord will not excuse those who know the truth if they do not in word and deed obey His commands.” Maranatha, 243.

> “जे सत्य जाणतात, त्यांनी वचनाने व कृतीने त्याच्या आज्ञांचे पालन केले नाही, तर प्रभु त्यांना क्षमा करणार नाही.” Maranatha, 243.

The Hebrew word translated as “truth” consist of three letters that each have their own definitions. Those three definitions are also the definitions of the three angels’ messages. They are also the definitions of the first angel’s message, for the first angel’s message was the message at the beginning of Adventism and the third angel’s message is the message at the end of Adventism. Because Jesus illustrates the end with the beginning, the first angel possesses all the prophetic waymarks of the third angel’s message. In doing so, the definition of the three Hebrew letters become symbols of not only the third angel’s message, but also symbols of the first angel’s message.

“सत्य” असा अनुवाद केलेला इब्री शब्द तीन अक्षरांनी बनलेला आहे, आणि त्या प्रत्येक अक्षराची स्वतःची व्याख्या आहे. त्या तीन व्याख्या या तीन देवदूतांच्या संदेशांच्या व्याख्याही आहेत. त्या पहिल्या देवदूताच्या संदेशाच्या व्याख्याही आहेत, कारण पहिल्या देवदूताचा संदेश हा अॅडव्हेंटिझमच्या प्रारंभीचा संदेश होता, आणि तिसऱ्या देवदूताचा संदेश हा अॅडव्हेंटिझमच्या शेवटचा संदेश आहे. येशू शेवटाची सुरुवातीद्वारे दृष्टांताने मांडणी करीत असल्यामुळे, पहिल्या देवदूतामध्ये तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशातील सर्व भविष्यसूचक खूणचिन्हे अंतर्भूत आहेत. अशा प्रकारे, त्या तीन इब्री अक्षरांच्या व्याख्या केवळ तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचीच प्रतीके होत नाहीत, तर पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचीही प्रतीके ठरतात.

John in the Revelation was told to write the things which then were, and in so doing he would simultaneously be writing the things that would be in the future. He recorded the beginning to illustrate the end. In no uncertain terms, Seventh-day Adventists have been informed to study and proclaim the message of the Millerites, which is the message of the first angel. In studying and proclaiming those truths and that history we shall be proclaiming the third angel’s message and repeating the history of the first angel.

प्रकटीकरणग्रंथातील योहानाला त्या वेळी असलेल्या गोष्टी लिहिण्यास सांगितले गेले, आणि तसे करत असताना तो त्याच वेळी भविष्यात असणाऱ्या गोष्टीही लिहित होता. अंत स्पष्ट करण्यासाठी त्याने प्रारंभाची नोंद केली. कोणतीही संदिग्धता न ठेवता, सेव्हंथ-डे अॅडव्हेंटिस्टांना मिलराइटांच्या संदेशाचा, म्हणजे पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचा, अभ्यास करावा व त्याची घोषणा करावी, अशी सूचना देण्यात आली आहे. त्या सत्यांचा आणि त्या इतिहासाचा अभ्यास करून व त्याची घोषणा करून आपण तिसऱ्या देवदूताचा संदेश घोषित करीत असू आणि पहिल्या देवदूताच्या इतिहासाची पुनरावृत्ती करीत असू.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “देव आम्हांला नवा संदेश देत नाही. 1843 आणि 1844 मध्ये ज्याने आम्हांला इतर मंडळ्यांमधून बाहेर काढले, तोच संदेश आम्ही घोषित करावयाचा आहे.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “१८४०–१८४४ या काळात दिलेले सर्व संदेश आता प्रभावीपणे मांडले गेले पाहिजेत, कारण असे अनेक लोक आहेत ज्यांनी आपला मार्गदर्शक बिंदू गमावला आहे. हे संदेश सर्व मंडळ्यांपर्यंत पोहोचले पाहिजेत.” Manuscript Releases, खंड २१, ४३७.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “आपण १८४१, ’४२, ’४३, आणि ’४४ मध्ये जे सत्य स्वीकारले, त्यांचा आता अभ्यास केला जावा आणि त्यांची घोषणा केली जावी.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “इशारा देण्यात आला आहे: 1842, 1843 आणि 1844 मध्ये संदेश आला त्या वेळेपासून आपण ज्या विश्वासाच्या पायावर बांधणी करीत आलो आहोत, तो पाया विचलित करील असे काहीही आत येऊ देऊ नये. मी या संदेशात होते, आणि त्या वेळेपासून आजपर्यंत देवाने आम्हांस दिलेल्या प्रकाशाशी सत्यनिष्ठ राहून मी जगासमोर उभी आहे. आम्ही आमचे पाय त्या व्यासपीठावरून काढून घेण्याचा विचार करीत नाही, ज्या व्यासपीठावर ते ठेवण्यात आले, जेव्हा दिवसेंदिवस आम्ही कळकळीच्या प्रार्थनेने प्रभूचा शोध घेत होतो, प्रकाश मिळावा म्हणून विनवणी करीत होतो. तुम्हांला वाटते काय की देवाने मला दिलेला प्रकाश मी सोडून देऊ शकेन? तो युगानुयुगे असलेल्या खडकाप्रमाणे असावयाचा आहे. तो मला दिल्यापासून आजपर्यंत माझे मार्गदर्शन करीत आला आहे.” Review and Herald, April 14, 1903.

The message of the first angel and the history where that message was presented parallels and illustrates our current history—with some prophetic caveats. Both those histories are also represented by the three letters employed by the Divine linguist to form the word “truth.” And that word “truth” represents the everlasting gospel.

पहिल्या देवदूताचा संदेश आणि ज्या इतिहासकाळात तो संदेश सादर करण्यात आला, तो काही भविष्यसूचक अटींसह आपल्या वर्तमान इतिहासाशी समांतर आहे आणि त्याचे स्पष्टीकरण करतो. हे दोन्ही इतिहास दैवी भाषाशास्त्रज्ञाने “सत्य” हा शब्द घडविण्यासाठी वापरलेल्या तीन अक्षरांनीही दर्शविलेले आहेत. आणि “सत्य” हा शब्द सनातन सुवार्तेचे प्रतिनिधित्व करतो.

The history of the Millerites at the beginning of Adventism, represents the first angel and the history at the end of Adventism that is represented by the third angel are parallel histories, but they contain some differences.

अॅडव्हेंटिझमच्या आरंभीच्या काळातील मिलराईट्सचा इतिहास हा पहिल्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि अॅडव्हेंटिझमच्या शेवटच्या काळातील जो इतिहास तिसऱ्या देवदूताद्वारे दर्शविला जातो, हे इतिहास परस्पर समांतर आहेत; तथापि, त्यांत काही भेद आहेत.

The first angel announces the opening of the judgment and the third angel announces the close of the judgment. The prophetic structure upon which the history of Adventism unfolded is identical both in its beginning history and in its ending. Either end can be shown to follow the three steps of the three angels as they arrive in history. And those three angels are also those three letters. Therefore, the prophetic sequence of events at both ends of Adventism are based upon the three steps of the three angels, which are waymarks that are also represented by those three Hebrew letters that create the word “truth.”

पहिला देवदूत न्यायाचा आरंभ जाहीर करतो आणि तिसरा देवदूत न्यायाचा समाप्तीबिंदू जाहीर करतो. ज्या भविष्यसूचक रचनेवर अ‍ॅडव्हेंटिझमचा इतिहास उलगडत गेला, ती त्याच्या प्रारंभीच्या इतिहासात आणि त्याच्या समाप्तीमध्ये एकसारखीच आहे. इतिहासात प्रकट होत असताना त्या तीन देवदूतांच्या तीन पावलांनुसार यांपैकी कोणताही टोकाचा भाग अनुसरतो, हे दाखवून देता येते. आणि ते तीन देवदूत हेच ती तीन अक्षरेही आहेत. म्हणून, अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या दोन्ही टोकांवरील घटनांची भविष्यसूचक अनुक्रमणा त्या तीन देवदूतांच्या तीन पावलांवर आधारित आहे; हीच ती खूणचिन्हे आहेत, ज्यांचे प्रतिनिधित्व “सत्य” हा शब्द निर्माण करणाऱ्या त्या तीन हिब्रू अक्षरांनीही केलेले आहे.

Alpha is the beginning of Adventism, Omega the end of Adventism and the letter in the middle, being the thirteenth letter, thus identifies the rebellion of Adventism from its beginning unto its end.

अल्फा हा अ‍ॅडव्हेंटिझमचा प्रारंभ आहे, ओमेगा हा अ‍ॅडव्हेंटिझमचा अंत आहे, आणि मधील अक्षर, जे तेरावे अक्षर आहे, ते अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या प्रारंभापासून त्याच्या अंतापर्यंतच्या बंडखोरीची ओळख करून देते.

We are instructed about where God’s way is:

आपल्याला देवाचा मार्ग कुठे आहे याविषयी शिकविण्यात आले आहे:

> Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? Psalms 77:13.

> हे देवा, तुझा मार्ग पवित्रस्थानात आहे; आमच्या देवासारखा इतका महान देव कोण आहे? स्तोत्रसंहिता 77:13.

In the sanctuary we find that God’s way is the same three steps as the three angels’ messages. In the courtyard the fear of God leads one to make an offering and secure justification. In the holy place sanctification is represented by the prayer life represented by the altar of incense, the study life represented by the table of showbread and life of service represented by the candlesticks. The Most Holy Place represents judgment. When we possess the fear of God as represented in the first angel’s message, we seek justification at the foot of the cross, in the courtyard. When we are justified (made righteous) we walk in the newness of the sanctified life (growth in holiness) as represented by the holy place. The holy place represents the work of a Christian as accomplished by the Millerites during the second angel’s message accompanied by the Midnight Cry. Justified and sanctified we are prepared for the judgment represented by the Most Holy Place. Three sanctuary steps, representing among other things three theological terms—justification, sanctification and glorification and also representing the three angels’ messages, and of course also representing the first angel’s message and of course also representing the three letters that are employed to create the word “truth.”

पवित्रस्थानात आपण पाहतो की देवाचा मार्ग हा तीन देवदूतांच्या संदेशांप्रमाणेच तेच तीन टप्पे असलेला आहे. अंगणात देवाची भीती मनुष्याला अर्पण करावयास व न्यायीकरण प्राप्त करून घ्यावयास प्रवृत्त करते. पवित्र स्थानी धूपाच्या वेदीद्वारे दर्शविलेल्या प्रार्थनामय जीवनाने, समर्पणाच्या भाकरींच्या मेजद्वारे दर्शविलेल्या अभ्यासमय जीवनाने, आणि दिवट्यांद्वारे दर्शविलेल्या सेवामय जीवनाने पवित्रीकरणाचे प्रतिनिधित्व केले आहे. परमपवित्र स्थान न्यायाचे प्रतिनिधित्व करते. जेव्हा पहिल्या देवदूताच्या संदेशात दर्शविल्याप्रमाणे आपण देवाची भीती धारण करतो, तेव्हा अंगणात, क्रूसाच्या पायथ्याशी, आपण न्यायीकरण शोधतो. जेव्हा आपण न्यायी ठरविले जातो (धर्मी केले जातो), तेव्हा पवित्र स्थानाद्वारे दर्शविलेल्या पवित्रीकृत जीवनाच्या नवीनतेत (पवित्रतेतील वाढीत) आपण चालतो. पवित्र स्थान हे ख्रिस्ती मनुष्याच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करते, जसे ते मिलराइटांनी दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशादरम्यान, मध्यरात्रीच्या घोषणेसह, पूर्ण केले. न्यायी ठरलेले आणि पवित्रीकृत झालेले असल्याने आपण परमपवित्र स्थानाद्वारे दर्शविलेल्या न्यायासाठी तयार होतो. पवित्रस्थानातील तीन टप्पे—जे इतर गोष्टींबरोबरच न्यायीकरण, पवित्रीकरण आणि गौरवीकरण या तीन धर्मशास्त्रीय संज्ञांचे प्रतिनिधित्व करतात, तसेच तीन देवदूतांच्या संदेशांचेही प्रतिनिधित्व करतात, आणि अर्थातच पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचेही प्रतिनिधित्व करतात, आणि अर्थातच “सत्य” हा शब्द निर्माण करण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या तीन अक्षरांचेही प्रतिनिधित्व करतात.

In the courtyard of the sanctuary, we find all three steps as well. The first step into the sanctuary must illustrate the last step of the sanctuary, just as the first angel parallels the third angel. The first step in the courtyard is the slaying of the offering, representing justification. The second step is the laver where the fat (sin) is removed and the offering cleansed before the final steps. The water of the laver is a characteristic of the second step. The third step is the actual burnt offering, which typified Christ on the cross where judgment was accomplished. The same three steps are in the first step of the sanctuary, just as the same three steps are in the first angel’s message. The principle of alpha and omega is within the sanctuary, as it is in the three angels’ messages, as it is in the letters forming the word “truth.”

पवित्रस्थानाच्या अंगणातही आपल्याला ही तिन्ही पावले आढळतात. पवित्रस्थानातील पहिले पाऊल पवित्रस्थानातील शेवटच्या पावलाचेच निदर्शन घडविणारे असले पाहिजे, जसे पहिला देवदूत तिसऱ्या देवदूताशी समांतर आहे. अंगणातील पहिले पाऊल म्हणजे अर्पणाची वधक्रिया, जी न्यायी ठरविण्याचे प्रतिनिधित्व करते. दुसरे पाऊल म्हणजे पात्र, जिथे अंतिम पावलांपूर्वी चरबी (पाप) काढून टाकली जाते आणि अर्पण शुद्ध केले जाते. त्या पात्रातील पाणी हे दुसऱ्या पावलाचे एक वैशिष्ट्य आहे. तिसरे पाऊल म्हणजे प्रत्यक्ष होमार्पण, ज्याने क्रूसावरील ख्रिस्ताचे प्रतिरूप दाखविले, जिथे न्यायनिवाडा पूर्ण करण्यात आला. हीच तिन्ही पावले पवित्रस्थानाच्या पहिल्या पावलात आहेत, जशी हीच तिन्ही पावले पहिल्या देवदूताच्या संदेशात आहेत. अल्फा आणि ओमेगा यांचे तत्त्व पवित्रस्थानात आहे, जसे ते तीन देवदूतांच्या संदेशांत आहे, तसेच “सत्य” हा शब्द तयार करणाऱ्या अक्षरांतही आहे.

The 2300-year prophecy possesses the identical structure. The prophecy began with three decrees and ended at the arrival of the third angel’s message on October 22, 1844. The prophecy sets forth five prophetic lines and the history at the beginning of the 2300-year prophecy represents the ending history of each of those five prophecies. The beginning and ending of the complete 2300-year prophecy has three decrees, and it ends with three messages.

२३०० वर्षांची भविष्यवाणी याचसारखीच रचना धारण करते. ही भविष्यवाणी तीन आदेशांपासून आरंभ झाली आणि २२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या आगमनाने समाप्त झाली. ही भविष्यवाणी पाच भविष्यसूचक रेषा मांडते, आणि २३०० वर्षांच्या भविष्यवाणीच्या आरंभीचा इतिहास त्या पाचही भविष्यवाण्यांच्या समाप्तीच्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो. संपूर्ण २३०० वर्षांच्या भविष्यवाणीचा आरंभ आणि अंत या दोन्ही ठिकाणी तीन आदेश आहेत, आणि ती तीन संदेशांवर समाप्त होते.

The beginning of the prophecy in 457 BC took place in troublous times and provided for the Jews to return and rebuild the temple and city. In agreement with the prediction, 49 years later after the work that was started in 457 BC, it was finished in troublous times. The beginning of the 49 years illustrates the end of the 49 years.

इ.स.पू. ४५७ मध्ये या भविष्यवाणीची सुरुवात संकटमय काळात झाली आणि यहूद्यांना परत येऊन मंदिर व शहर पुन्हा बांधण्याची तरतूद करण्यात आली. भविष्यवाणीनुसार, इ.स.पू. ४५७ मध्ये सुरू झालेल्या कार्यानंतर ४९ वर्षांनी ते संकटमय काळात पूर्ण झाले. त्या ४९ वर्षांच्या आरंभाने त्या ४९ वर्षांच्या समाप्तीचे चित्रण केले आहे.

457 BC marks the beginning of the prophecy that identifies the anointing of Christ at His baptism. His anointing marked the beginning of His work in gathering together a people to be citizens of New, not Old Jerusalem, just as ancient Israel was gathered to re-build literal Jerusalem in 457 BC.

इ.स.पू. ४५७ हे त्या भविष्यवाणीचे आरंभबिंदू ठरते, जी ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्यावेळी झालेल्या त्याच्या अभिषेकाची ओळख करून देते. त्याच्या अभिषेकाने, प्राचीन इस्राएल इ.स.पू. ४५७ मध्ये प्रत्यक्ष यरुशलेम पुन्हा बांधण्यासाठी जसा एकत्र जमविण्यात आला होता, त्याचप्रमाणे जुन्या नव्हे तर नव्या यरुशलेमचे नागरिक होण्यासाठी एका लोकसमूहाला एकत्र जमविण्याच्या त्याच्या कार्याचा आरंभ चिन्हांकित केला.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when Christ would be crucified. Sister White lines the history of the cross up with the Great Disappointment of October 22, 1844, and she also aligns the history of the Red Sea crossing up with the Great Disappointment. In 457 BC there was a disappointment which typified the disappointment of the Hebrews at the Red Sea, the Great disappointment for Adventists, the disappointment of disciples at the cross and of Ezra in 457 BC.

इ.स.पूर्व ४५७ हे वर्ष ख्रिस्ताला केव्हा क्रूसावर खिळले जाईल हे दर्शविणाऱ्या भविष्यवाणीच्या प्रारंभाचाही निर्देश करते. सिस्टर व्हाईट क्रूसाचा इतिहास २२ ऑक्टोबर, १८४४ च्या महान निराशेशी समांतर रेखाटतात, आणि त्या लाल समुद्र पार करण्याच्या इतिहासालाही महान निराशेशी समांतर लावतात. इ.स.पूर्व ४५७ मध्ये एक निराशा झाली होती, जी लाल समुद्राजवळील इब्री लोकांच्या निराशेची, अ‍ॅडव्हेंटिस्टांच्या महान निराशेची, क्रूसावरील शिष्यांच्या निराशेची, आणि इ.स.पूर्व ४५७ मधील एज्राच्या निराशेची प्रतिरूप होती.

> “Ezra had expected that a large number would return to Jerusalem, but the number who responded to the call was disappointingly small. Many who had acquired houses and lands had no desire to sacrifice these possessions. They loved ease and comfort and were well satisfied to remain. Their example proved a hindrance to others who otherwise might have chosen to cast in their lot with those who were advancing by faith.” Prophets and Kings, 612.

> “यरुशलेमेस परत येणाऱ्यांची संख्या मोठी असेल, अशी एज्राची अपेक्षा होती; परंतु त्या हाकेला प्रतिसाद देणाऱ्यांची संख्या निराशाजनकरीत्या कमी होती. ज्यांनी घरे आणि जमिनी संपादन केल्या होत्या, अशा अनेकांना त्या मालमत्तेचा त्याग करण्याची अजिबात इच्छा नव्हती. त्यांना सुलभता व आराम प्रिय होते, आणि ते जिथे होते तिथेच राहण्यात पूर्णपणे संतुष्ट होते. त्यांचे उदाहरण इतरांसाठी अडथळा ठरले; अन्यथा विश्वासाने पुढे चालणाऱ्यांबरोबर आपले भवितव्य जोडण्याची निवड कदाचित त्यांनी केली असती.” Prophets and Kings, 612.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when ancient Israel would be divorced of God and the gospel would be taken to the Gentiles, marking the end of a special probationary time of 490 years especially for ancient Israel. 457 BC therefore marks the beginning of their probationary time and 34 AD marks the end of their probationary time, typifying that Adventism’s probationary time began in 1844 and ends at the Sunday law.

इ.स.पू. ४५७ हे त्या भविष्यवाणीच्या आरंभाचेही चिन्ह आहे, जी प्राचीन इस्राएलाला देवापासून घटस्फोट देण्यात येईल आणि सुवार्ता अन्यजातींकडे नेण्यात येईल, असे दर्शविते; यामुळे विशेषतः प्राचीन इस्राएलासाठी असलेल्या ४९० वर्षांच्या विशेष परिक्षाकालाचा शेवट सूचित होतो. म्हणून, इ.स.पू. ४५७ हे त्यांच्या परिक्षाकालाच्या आरंभाचे चिन्ह आहे आणि इ.स. ३४ हे त्यांच्या परिक्षाकालाच्या समाप्तीचे चिन्ह आहे; हे त्या गोष्टीचे प्रतिरूप आहे की ॲडव्हेंटिझमचा परिक्षाकाल १८४४ मध्ये सुरू झाला आणि तो रविवारच्या कायद्याने समाप्त होतो.

There are a few other internal time prophecies in the 2300-years prophecy, but they all possess the signature of Alpha and Omega. Their beginnings illustrate their endings.

२३००-वर्षांच्या भविष्यवाणीत आणखी काही अंतर्गत कालविषयक भविष्यवाण्या आहेत, परंतु त्या सर्वांवर अल्फा आणि ओमेगा यांचीच छाप आहे. त्यांच्या प्रारंभांत त्यांच्या समाप्तींचे चित्रण दिसून येते.

It is important to note that ancient Israel was made the depositaries of the law of God and that modern Israel was made not only the depositaries of His law, but also the depositaries of His prophecies. When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He made them the depositaries of the Ten Commandments as written on two tables of stone. When He entered into covenant with modern Israel in the Millerite history, He made them the depositaries of His prophetic word as represented upon the two tables of Habakkuk represented by the 1843 and 1850 pioneer charts. The beginning of ancient Israel illustrates the beginning of modern Israel.

हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे की प्राचीन इस्राएलाला देवाच्या नियमाचे विश्वस्त म्हणून नेमले गेले होते, आणि आधुनिक इस्राएलाला केवळ त्याच्या नियमाचेच नव्हे, तर त्याच्या भविष्यवाण्यांचेही विश्वस्त म्हणून नेमण्यात आले. जेव्हा परमेश्वराने प्राचीन इस्राएलाबरोबर करार केला, तेव्हा त्याने त्यांना दगडाच्या दोन पट्ट्यांवर लिहिलेल्या दहा आज्ञांचे विश्वस्त केले. जेव्हा त्याने मिलराइट इतिहासामध्ये आधुनिक इस्राएलाबरोबर करार केला, तेव्हा त्याने 1843 आणि 1850 च्या पायोनियर चार्ट्सद्वारे दर्शविलेल्या हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांवर प्रस्तुत केलेल्या आपल्या भविष्यवाणीच्या वचनाचे विश्वस्त म्हणून त्यांना नेमले. प्राचीन इस्राएलाची सुरुवात आधुनिक इस्राएलाच्या सुरुवातीचे उदाहरण दर्शविते.

> “The Lord called out His people Israel, and separated them from the world, that He might commit to them a sacred trust. He made them the depositaries of His law; and He designed through them to preserve among men the knowledge of Himself. Through them the light of heaven was to shine out to the dark places of the earth, and a voice was to be heard appealing to all peoples to turn from their idolatry to serve the living and true God.

> “परमेश्वराने आपले लोक इस्राएल यांना बोलावून घेतले, आणि त्यांना जगापासून वेगळे केले, जेणेकरून तो त्यांच्याकडे एक पवित्र ठेव सोपवू शकेल. त्याने त्यांना आपल्या नियमशास्त्राचे विश्वस्त केले; आणि त्यांच्यामार्फत मनुष्यमात्रांमध्ये स्वतःविषयीचे ज्ञान टिकवून ठेवण्याचा त्याचा उद्देश होता. त्यांच्यामार्फत स्वर्गाचा प्रकाश पृथ्वीवरील अंधकारमय स्थळांमध्ये प्रकट व्हावयाचा होता, आणि सर्व लोकांनी आपल्या मूर्तिपूजेपासून वळून जिवंत व खऱ्या देवाची सेवा करावी, असे आवाहन करणारा एक स्वर ऐकू यावयाचा होता.”

> “Had the Hebrews been true to their trust, they would have been a power in the world. God would have been their defense, and He would have exalted them above all other nations. His might and truth would have been revealed through them, and they would have stood forth under His wise and holy rule as an example of the superiority of His government over every form of idolatry. But they did not keep their covenant with God. They followed after the idolatrous practises of other nations; and instead of making their Creator’s name a praise in the earth, they brought it into contempt.

> “हिब्रूंनी त्यांच्यावर सोपविण्यात आलेल्या विश्वासाला खरे ठरविले असते, तर ते जगात एक सामर्थ्य ठरले असते. देव त्यांचा संरक्षणकर्ता झाला असता, आणि त्याने त्यांना इतर सर्व राष्ट्रांपेक्षा उंच केले असते. त्याचे सामर्थ्य व सत्य त्यांच्या द्वारे प्रकट झाले असते, आणि त्याच्या शहाण्या व पवित्र राज्यकारभाराखाली ते मूर्तिपूजेच्या प्रत्येक प्रकारावर त्याच्या शासनाचे श्रेष्ठत्व दाखविणारे उदाहरण म्हणून उभे राहिले असते. पण त्यांनी देवाबरोबर केलेला करार पाळला नाही. त्यांनी इतर राष्ट्रांच्या मूर्तिपूजक चालीरीतींचे अनुसरण केले; आणि पृथ्वीवर आपल्या निर्माणकर्त्याच्या नावाची स्तुती घडविण्याऐवजी, त्यांनी ते तुच्छतेस पात्र केले.”

> “Yet the purpose of God must be accomplished. The knowledge of His will must be given to the world. God brought the hand of oppression upon His people, and scattered them as captives among the nations. In affliction many of them repented of their transgressions, and sought the Lord. Thus scattered throughout the countries of the heathen, they spread abroad the knowledge of the true God.

> “तरीही देवाचा हेतू पूर्ण झाला पाहिजे. त्याच्या इच्छेचे ज्ञान जगाला दिले गेले पाहिजे. देवाने आपल्या लोकांवर दडपशाहीचा हात आणला आणि त्यांना राष्ट्रांमध्ये बंदिवान म्हणून विखुरले. क्लेशामध्ये त्यांपैकी अनेकांनी आपल्या अपराधांबद्दल पश्चात्ताप केला आणि प्रभूचा शोध घेतला. अशा प्रकारे परधर्मीयांच्या देशांमध्ये विखुरले जाऊन त्यांनी खऱ्या देवाचे ज्ञान सर्वत्र पसरविले.”

> “In this day, God has called His church, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth,—the messages of the first, second, and third angels,—He has separated a people from the churches and from the world, to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositories of His law, and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.

> “या काळात, देवाने आपल्या मंडळीला, जसा त्याने प्राचीन इस्राएलाला बोलाविले, तसा पृथ्वीवर प्रकाश म्हणून उभे राहण्यास बोलाविले आहे. सत्याच्या सामर्थ्यशाली विभाजकाने,—पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांनी,—त्याने एक लोकसमूह मंडळ्यांपासून आणि जगापासून वेगळा केला आहे, जेणेकरून त्यांना स्वतःच्या पवित्र सान्निध्यात आणावे. त्याने त्यांना आपल्या व्यवस्थेचे ठेवेदार केले आहे, आणि या काळासाठीच्या भविष्यवाणीतील महान सत्ये त्यांच्याकडे सोपविली आहेत. जशी पवित्र देववचने प्राचीन इस्राएलाकडे सोपविण्यात आली होती, तशीच ही जगाला कळविण्यासाठीची एक पवित्र ठेव आहे.”

> “Prophecy declares that the first angel would make his announcement to ‘every nation, and kindred, and tongue, and people.’ The warning of the third angel, which forms a part of the same threefold message, and is the message for this time, will be no less widespread. The banner on which is inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus,’ is to be raised aloft. The power of the first and second messages is to be intensified in the third. It is represented in the prophecy as being proclaimed with a loud voice by an angel flying in the midst of heaven, and it will command the attention of the world.

> “भविष्यवाणी जाहीर करते की पहिला देवदूत आपली घोषणा ‘प्रत्येक राष्ट्र, वंश, भाषा आणि लोक’ यांना करील. त्याच त्रिविध संदेशाचा एक भाग असलेली, आणि या काळासाठीची संदेश असलेली तिसऱ्या देवदूताची चेतावणीही त्यापेक्षा कमी व्यापक असणार नाही. ज्या ध्वजावर ‘देवाच्या आज्ञा आणि येशूचा विश्वास’ असे अंकित आहे, तो उंच फडकविला जाईल. पहिल्या व दुसऱ्या संदेशातील सामर्थ्य तिसऱ्या संदेशात अधिक तीव्र केले जाईल. भविष्यवाणीत त्याचे चित्रण असे केले आहे की, स्वर्गाच्या मध्यभागी उडणारा एक देवदूत मोठ्या आवाजाने ती घोषणा करीत आहे; आणि ती संपूर्ण जगाचे लक्ष वेधून घेईल.”

> “The most fearful threatening ever addressed to mortals is contained in the third angel’s message. That must be a terrible sin which calls down the wrath of God unmingled with mercy. But men are not left in darkness concerning this important matter; the warning against the worship of the beast and his image is to be given to the world before the visitation of God’s judgments, that all may know why the judgments are inflicted, and may have opportunity to escape.” Signs of the Times, January 25, 1910.

> “मर्त्य मानवांना कधीही उद्देशून दिलेली सर्वांत भयावह धमकी तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशामध्ये अंतर्भूत आहे. जे पाप देवाचा कोप दयेचा कोणताही अंश न मिसळता खाली आणते, ते नक्कीच भयंकर पाप असले पाहिजे. परंतु या महत्त्वाच्या विषयासंबंधी मनुष्यांना अंधारात ठेवलेले नाही; पशू व त्याच्या प्रतिमेच्या उपासनेविरुद्धचा इशारा देवाच्या न्यायनिवाड्यांची भेट येण्यापूर्वी जगाला दिला जाणार आहे, जेणेकरून सर्वांना हे कळावे की हे न्यायनिवाडे का आणले जात आहेत, आणि त्यांपासून सुटण्याची संधी त्यांना मिळावी.” Signs of the Times, January 25, 1910.

The production of the two tables in fulfillment of Habakkuk chapter two was a fulfillment of several prophecies.

हबक्कूक अध्याय दोनाच्या पूर्ततेसाठी त्या दोन पट्ट्यांची निर्मिती ही अनेक भविष्यवाण्यांची पूर्तता होती.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.

> मी माझ्या पहाऱ्यावर उभा राहीन, आणि बुरुजावर स्वतःला स्थिर करीन, आणि तो मला काय बोलेल हे पाहीन, आणि मला धिक्कारण्यात आले असता मी काय उत्तर देईन हेही पाहीन. तेव्हा परमेश्वराने मला उत्तर दिले, आणि म्हणाला, दर्शन लिही, आणि ते पट्ट्यांवर स्पष्टपणे कोर, म्हणजे जो ते वाचील तो धावत जाईल. कारण ते दर्शन अद्याप नेमलेल्या काळासाठी आहे; परंतु शेवटी ते बोलेल, आणि खोटे ठरणार नाही; जरी त्यास विलंब झाला, तरी त्याची वाट पाहा; कारण ते निश्चितच येईल, त्यास उशीर होणार नाही.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> पाहा, ज्याचा आत्मा गर्वाने फुगला आहे तो त्याच्यामध्ये सरळ नाही; परंतु न्यायी मनुष्य आपल्या विश्वासाने जगेल. हबक्कूक २:१–४.

The production of both the 1843 pioneer chart and the 1850 pioneer chart was a fulfillment of prophecy. The study of Habakkuk’s Tables provides ample evidence of this. But the passage in Habakkuk makes an important contribution to this point in our discussion.

१८४३ च्या अग्रदूत चार्टची आणि १८५० च्या अग्रदूत चार्टची निर्मिती ही भविष्यवाणीची परिपूर्ती होती. हबक्कूकच्या तक्त्यांचा अभ्यास याचे पुरेसे पुरावे प्रदान करतो. परंतु हबक्कूकमधील तो उतारा आपल्या या चर्चेतील या मुद्द्याला एक महत्त्वपूर्ण योगदान देतो.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “मी पाहिले आहे की 1843 चा चार्ट प्रभूच्या हाताने मार्गदर्शित करण्यात आला होता, आणि त्यात बदल केला जाऊ नये; की त्यातील अंक तसेच होते जसे तो त्यांना असावेत असे इच्छित होता; की त्याचा हात त्यावर होता आणि त्याने काही अंकांतील एक चूक लपवून ठेवली, त्यामुळे कोणीही ती पाहू शकत नव्हते, जोपर्यंत त्याचा हात दूर केला गेला नाही.” Early Writings, 74, 75.

After 1843 the Lord directed to make another chart, but that the first (1843) chart should not be altered, except by inspiration.

१८४३ नंतर प्रभूने दुसरा चार्ट तयार करण्याची दिशा दिली, परंतु पहिला (१८४३) चार्ट प्रेरणेव्यतिरिक्त बदलू नये.

> “I saw that the truth should be made plain upon tables, that the earth and the fullness thereof is the Lord’s, and that necessary means should not be spared to make it plain. I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> “मला दाखविण्यात आले की सत्य फलकांवर स्पष्टपणे मांडले पाहिजे, की पृथ्वी व तिची परिपूर्णता परमेश्वराची आहे, आणि ते स्पष्ट करण्यासाठी आवश्यक साधनांचा खर्च वाचवू नये. मला दाखविण्यात आले की जुना आलेख परमेश्वराने निर्देशित केला होता, आणि प्रेरणेशिवाय त्यातील एकही आकृती बदलली जाऊ नये. मला दाखविण्यात आले की त्या आलेखातील आकृत्या देवाला जशा हव्या होत्या तशाच होत्या, आणि त्याचा हात त्यावर होता व त्याने काही आकृत्यांतील एक चूक लपवून ठेवली होती, जेणेकरून त्याचा हात दूर केला जाईपर्यंत कोणीही ती पाहू नये.” Spalding and Magan, 2.

While living with Brother Nichols (who produced the 1850 chart), during the time he made the chart, Sister White said she saw the 1850 chart in the Bible.

भाऊ निकोल्स (ज्यांनी 1850 चा चार्ट तयार केला) यांच्यासोबत राहत असताना, त्यांनी तो चार्ट तयार केला त्या काळात, बहीण व्हाईट यांनी सांगितले की त्यांनी बायबलमध्ये 1850 चा चार्ट पाहिला.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> “मी पाहिले की बंधू Nichols यांच्याकडून चार्टच्या प्रकाशनात देव होता. मी पाहिले की या चार्टविषयी बायबलमध्ये एक भविष्यवाणी होती; आणि जर हा चार्ट देवाच्या लोकांसाठी नियुक्त केलेला असेल, तर तो एकासाठी पुरेसा असेल तर दुसऱ्यासाठीही आहे; आणि जर एखाद्याला अधिक मोठ्या प्रमाणावर नव्याने रंगविलेला चार्ट आवश्यक वाटला, तर तो सर्वांनाच तितकाच आवश्यक आहे.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

Habakkuk had commanded “Write the vision, and make it plain upon tables.” The two tables of Habakkuk were the symbol of the covenant God made with Adventism when He made them depositaries of His prophecies, just as He did when he entered into covenant with ancient Israel and gave the two tables of the law and the responsibility to be the depositaries of the law. But Habakkuk identifies two classes of worshippers in relation to the tables that were to make the vision plain. One class whose “soul which is lifted up” and “is not upright,” and another class that are identified as “the just” who “shall live by his faith.”

हबक्कूकला अशी आज्ञा देण्यात आली होती, “दर्शन लिहून काढ, आणि ते पट्ट्यांवर स्पष्ट कर.” हबक्कूकच्या त्या दोन पट्ट्या त्या कराराचे प्रतीक होत्या, जो देवाने अॅडव्हेंटिझमशी केला, जेव्हा त्याने त्यांना आपल्या भविष्यवाण्यांचे ठेवणदार केले; जसे त्याने प्राचीन इस्राएलाशी करार केला होता आणि व्यवस्थेच्या दोन पट्ट्या व व्यवस्थेचे ठेवणदार होण्याची जबाबदारी दिली होती. परंतु हबक्कूक त्या पट्ट्यांच्या संदर्भात, ज्यांनी दर्शन स्पष्ट करावयाचे होते, उपासकांचे दोन वर्ग ओळखतो. एक वर्ग असा, ज्याचा “जीव गर्वाने फुगलेला आहे” आणि “सरळ नाही,” आणि दुसरा वर्ग असा, जो “नीतिमान” म्हणून ओळखला जातो, जो “आपल्या विश्वासाने जगेल.”

The context of Habakkuk identifies that those who are justified are living by a faith that is based upon the prophetic Word, as represented by the two tables, and therefore those who are not justified have rejected the beginnings of Adventism. The point I wish to make is based upon a passage we considered some time back. It reads:

हबक्कूकच्या संदर्भातून हे स्पष्ट होते की जे न्याय्य ठरविले गेले आहेत ते दोन पट्टिकांनी दर्शविलेल्या भविष्यवाणीच्या वचनावर आधारलेल्या विश्वासाने जगत आहेत; आणि म्हणून जे न्याय्य ठरविले गेलेले नाहीत त्यांनी अॅडव्हेंटिझमच्या आरंभीच्या तत्त्वांना नाकारले आहे. मी मांडू इच्छितो तो मुद्दा आपण काही काळापूर्वी विचारात घेतलेल्या एका उताऱ्यावर आधारित आहे. तो असा आहे:

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “परंतु पवित्रस्थान, 2300 दिवसांशी संबंधित असलेले, देवाच्या आज्ञा आणि येशूवरील विश्वास यांसारखे विषय भूतकाळातील आगमन-चळवळीचे स्पष्टीकरण करण्यास, आपली वर्तमान स्थिती काय आहे हे दाखविण्यास, संशय करणाऱ्यांचा विश्वास दृढ करण्यास, आणि गौरवशाली भविष्याबद्दल निश्चितता प्रदान करण्यास अत्यंत समर्पक आहेत. हेच, मी वारंवार पाहिले आहे, ते प्रमुख विषय होते ज्यांवर संदेशवाहकांनी विशेष भर द्यावा.” Early Writings, 63.

We have just reviewed all four of these truths; the sanctuary, the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus. We placed all four of these truths into the framework of truth that has been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is.” That framework is “the rule of first mention,” it is the signature of Alpha and Omega, and it is the framework of truth, for the word “truth” contains the very same signature as all four of the truths that are identified as “present truth” which was designed to explain the beginning of Adventism.

आपण नुकतेच या चारही सत्यांचा आढावा घेतला आहे; पवित्रस्थान, 2300 दिवस, देवाच्या आज्ञा आणि येशूचा विश्वास. आपण ही चारही सत्ये त्या सत्याच्या चौकटीत ठेवली, जी “भूतकाळातील Advent चळवळीचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी आणि आपली वर्तमान स्थिती काय आहे हे दर्शविण्यासाठी पूर्णपणे गणितबद्ध केलेली” आहे. ती चौकट म्हणजे “पहिल्या उल्लेखाचा नियम” आहे; ती Alpha आणि Omega यांची स्वाक्षरी आहे, आणि ती सत्याची चौकट आहे; कारण “सत्य” या शब्दामध्ये अगदी तीच स्वाक्षरी अंतर्भूत आहे जी “वर्तमान सत्य” म्हणून ओळखल्या गेलेल्या त्या चारही सत्यांमध्ये आढळते, आणि जी Adventism च्या प्रारंभाचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी अभिप्रेत होती.

If nothing else, this means that the word translated as “truth” which we are considering is the framework of the everlasting gospel, and it is the framework for the final warning message, and it is the framework of the third angel’s message, and it is a large part of the Revelation of Jesus Christ.

किमान एवढे तरी याचा अर्थ असा होतो की आपण ज्याचा विचार करीत आहोत तो “सत्य” असा अनुवाद केलेला शब्द हा सनातन सुवार्तेची रूपरेखा आहे, आणि तो अंतिम इशाऱ्याच्या संदेशाची रूपरेखा आहे, आणि तो तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाची रूपरेखा आहे, आणि तो येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचा एक मोठा भाग आहे.

The final warning message represented as the Revelation of Jesus Christ in the first three verses of Revelation chapter one is testified to a second time at the end of Revelation. The end of Revelation testifies of the first verses of the Old Testament and also the last verses of the Old Testament. With those four references it can be deduced by employing the divine rule of placing prophetic line upon prophetic line that the final warning message has to do with the Creator’s relationship to His created beings. It has to do with His creative power. It has to do with how His creative power is communicated to His church. It has to do with the attribute of Divinity that identifies the end with the beginning. It is a message that arrives just before the close of probation and more. When considered together it is about God’s creative power! And the first mention of His creative power is in the beginning of Genesis one from the first verse through to the second chapter verse three.

प्रकटीकरण या ग्रंथाच्या पहिल्या अध्यायातील पहिल्या तीन वचनांत येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण म्हणून दर्शविलेला अंतिम इशाऱ्याचा संदेश, प्रकटीकरणाच्या शेवटी दुसऱ्यांदा साक्ष दिला जातो. प्रकटीकरणाचा शेवट जुन्या करारातील पहिल्या वचनांची आणि जुन्या करारातील शेवटच्या वचनांचीही साक्ष देतो. त्या चार संदर्भांच्या आधारे, भविष्यवाणीची ओळ भविष्यवाणीच्या ओळीवर ठेवण्याच्या दैवी नियमाचा उपयोग करून, अंतिम इशाऱ्याचा संदेश हा सृष्टीकर्त्याचा आपल्या सृष्टीशी असलेल्या संबंधाशी निगडित आहे, असे निष्पन्न करता येते. तो त्याच्या सृजनशक्तीशी संबंधित आहे. ती सृजनशक्ती त्याच्या मंडळीपर्यंत कशी पोहोचविली जाते, याच्याशी तो संबंधित आहे. आरंभाशी अंताची ओळख पटवून देणाऱ्या देवत्वाच्या गुणविशेषाशी तो संबंधित आहे. तो असा संदेश आहे जो कृपाकाल संपण्याच्या अगदी आधी येतो, आणि त्याहून अधिकही आहे. हे सर्व एकत्रितपणे विचारात घेतले असता, तो देवाच्या सृजनशक्तीविषयी आहे! आणि त्याच्या सृजनशक्तीचा पहिला उल्लेख उत्पत्ति एकाच्या आरंभी, पहिल्या वचनापासून दुसऱ्या अध्यायातील तिसऱ्या वचनापर्यंत आढळतो.

> In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.

> आदिमध्ये देवाने आकाश व पृथ्वी निर्माण केली. आणि पृथ्वी निराकार व रिकामी होती; आणि खोल पाण्याच्या पृष्ठभागावर अंधार होता. आणि देवाचा आत्मा पाण्याच्या पृष्ठभागावर संचार करीत होता.

> And God said, Let there be light: and there was light. And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness. And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.

> आणि देव म्हणाला, “प्रकाश होवो”; आणि प्रकाश झाला. आणि देवाने प्रकाश पाहिला की तो चांगला आहे; आणि देवाने प्रकाश अंधारापासून विभक्त केला. आणि देवाने प्रकाशाला दिवस असे नाव दिले, आणि अंधाराला त्याने रात्र असे नाव दिले. आणि संध्याकाळ झाली व सकाळ झाली; हा पहिला दिवस.

> And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters. And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day.

> आणि देव म्हणाला, “पाण्याच्या मध्यभागी एक अंतराळ असो, आणि त्याने पाणी पाण्यापासून विभागावे.” आणि देवाने ते अंतराळ निर्माण केले, आणि अंतराळाखालील पाणी अंतराळावरील पाण्यापासून विभागले; आणि तसेच झाले. आणि देवाने त्या अंतराळाला आकाश असे नाव दिले. आणि संध्याकाळ झाली व सकाळ झाली; तो दुसरा दिवस.

> And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so. And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the third day.

> आणि देव म्हणाला, “आकाशाखालील पाणी एकाच ठिकाणी एकवटले जावो, आणि कोरडी भूमी दिसू दे”; आणि तसे झाले. आणि देवाने त्या कोरड्या भूमीला पृथ्वी असे नाव दिले; आणि एकवटलेल्या पाण्याला त्याने समुद्र असे नाव दिले; आणि देवाने पाहिले की ते चांगले आहे. आणि देव म्हणाला, “पृथ्वीवर गवत उगवो, बी धरणारी वनस्पती, आणि आपल्या आपल्या प्रकाराप्रमाणे फळ धरणारा फळवृक्ष, ज्याचे बी त्याच्यामध्येच आहे, पृथ्वीवर उत्पन्न होवो”; आणि तसे झाले. आणि पृथ्वीवर गवत उगवले, आपल्या आपल्या प्रकाराप्रमाणे बी धरणारी वनस्पती, आणि ज्याचे बी त्याच्यामध्येच होते असा आपल्या आपल्या प्रकाराप्रमाणे फळ धरणारा वृक्ष उगवला; आणि देवाने पाहिले की ते चांगले आहे. आणि संध्याकाळ झाली व सकाळ झाली; हा तिसरा दिवस.

> And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years: And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also. And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth, And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the fourth day.

> आणि देव म्हणाला, आकाशमंडळात दिवे असोत, जे दिवस आणि रात्र यांचा विभाग करतील; आणि ते चिन्हांसाठी, ऋतूंसाठी, दिवसांसाठी आणि वर्षांसाठी असोत; आणि ते आकाशमंडळात पृथ्वीवर प्रकाश देण्यासाठी दिवे असोत; आणि तसे झाले. आणि देवाने दोन मोठे दिवे निर्माण केले; मोठा दिवा दिवसावर अधिराज्य करण्यासाठी, आणि लहान दिवा रात्रीवर अधिराज्य करण्यासाठी; त्याने तारेही निर्माण केले. आणि देवाने त्यांना आकाशमंडळात पृथ्वीवर प्रकाश देण्यासाठी स्थापित केले, आणि दिवसावर व रात्रीवर अधिराज्य करण्यासाठी, आणि प्रकाश व अंधार यांचा विभाग करण्यासाठी; आणि देवाने पाहिले की ते चांगले आहे. आणि संध्याकाळ झाली व सकाळ झाली; तो चौथा दिवस होता.

> And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl that may fly above the earth in the open firmament of heaven. And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that it was good. And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth. And the evening and the morning were the fifth day.

> आणि देव म्हणाला, “पाण्यांनी जीवन असलेले हालचाल करणारे प्राणी विपुल उत्पन्न करावेत, आणि आकाशाच्या उघड्या विस्तारात पृथ्वीवरून पक्षी उडोत.” आणि देवाने महान जलचर प्राणी, तसेच पाण्यांनी त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे विपुल उत्पन्न केलेले सर्व हालचाल करणारे सजीव, आणि त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे प्रत्येक पंखधारी पक्षी निर्माण केले; आणि देवाने पाहिले की ते चांगले होते. आणि देवाने त्यांना आशीर्वाद देऊन म्हटले, “फलद्रूप व्हा, आणि बहुगुणित व्हा, आणि समुद्रांतील पाणी भरून टाका; आणि पक्षी पृथ्वीवर बहुगुणित होवोत.” आणि संध्याकाळ झाली, आणि सकाळ झाली—हा पाचवा दिवस होता.

> And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so. And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and everything that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that it was good. And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth. And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat. And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to everything that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so. And God saw everything that he had made, and, behold, it was very good. And the evening and the morning were the sixth day. Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them. And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made. And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made. Genesis 1:1–2:3.

> आणि देव म्हणाला, पृथ्वीने त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे सजीव प्राणी उत्पन्न करावेत: पाळीव जनावरे, सरपटणारे प्राणी, आणि पृथ्वीवरील वनपशू त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे; आणि तसेच झाले. आणि देवाने पृथ्वीवरील वनपशू त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे, पाळीव जनावरे त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे, आणि पृथ्वीवर सरपटणारे सर्व प्राणी त्यांच्या त्यांच्या जातीप्रमाणे निर्माण केले; आणि देवाने पाहिले की ते चांगले आहे. आणि देव म्हणाला, आपण आपल्या प्रतिमेत, आपल्या साम्याप्रमाणे मनुष्य निर्माण करू; आणि त्यांनी समुद्रातील मासे, आकाशातील पक्षी, पाळीव जनावरे, सर्व पृथ्वी, आणि पृथ्वीवर सरपटणाऱ्या प्रत्येक प्राण्यावर अधिकार करावा. म्हणून देवाने मनुष्याला आपल्या स्वतःच्या प्रतिमेत निर्माण केले; देवाच्या प्रतिमेत त्याने त्याला निर्माण केले; नर आणि मादी असे त्याने त्यांना निर्माण केले. आणि देवाने त्यांना आशीर्वाद दिला, आणि देव त्यांना म्हणाला, फलद्रूप व्हा, वाढा, पृथ्वी भरून टाका, आणि ती आपल्या ताब्यात घ्या; आणि समुद्रातील मासे, आकाशातील पक्षी, आणि पृथ्वीवर फिरणाऱ्या प्रत्येक सजीव प्राण्यावर अधिकार करा. आणि देव म्हणाला, पाहा, संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर असणारी प्रत्येक बी धरणारी वनस्पती, आणि ज्यात बी धरणारे झाडाचे फळ आहे असे प्रत्येक झाड, मी तुम्हांला दिले आहे; ते तुम्हांला अन्न म्हणून असो. आणि पृथ्वीवरील प्रत्येक पशूस, आकाशातील प्रत्येक पक्ष्यास, आणि पृथ्वीवर सरपटणाऱ्या प्रत्येक प्राण्यास, ज्याच्यामध्ये जीवन आहे, मी प्रत्येक हिरवी वनस्पती अन्न म्हणून दिली आहे; आणि तसेच झाले. आणि देवाने जे काही निर्माण केले होते ते सर्व पाहिले, आणि पाहा, ते फार चांगले होते. आणि संध्याकाळ झाली आणि सकाळ झाली: हा सहावा दिवस. अशा प्रकारे आकाश व पृथ्वी आणि त्यांचा सर्व समूह पूर्ण झाला. आणि सातव्या दिवशी देवाने आपले केलेले कार्य समाप्त केले; आणि त्याने सातव्या दिवशी आपले केलेले सर्व कार्य सोडून विश्रांती घेतली. आणि देवाने सातव्या दिवसाला आशीर्वाद दिला आणि तो पवित्र ठरविला; कारण त्या दिवशी देवाने निर्माण केलेले व केलेले आपले सर्व कार्य सोडून त्याने विश्रांती घेतली होती. उत्पत्ति 1:1–2:3.

The previous verses represent the entire testimony of creation, emphasizing that God’s word possesses creative power.

मागील वचने संपूर्ण सृष्टीची साक्ष दर्शवितात, आणि देवाच्या वचनात सृजनशक्ती आहे हे अधोरेखित करतात.

> Let all the earth fear the Lord: let all the inhabitants of the world stand in awe of him. For he spake, and it was done; he commanded, and it stood fast. Psalms 33:8, 9.

> संपूर्ण पृथ्वीने परमेश्वराचा भय धरावा; जगातील सर्व रहिवाशांनी त्याच्यापुढे विस्मयाने उभे राहावे. कारण त्याने सांगितले, आणि ते झाले; त्याने आज्ञा केली, आणि ते स्थिर राहिले. स्तोत्रसंहिता 33:8, 9.

The same creative power that made the world is employed by Christ to transform men.

जग निर्माण करणारी तीच सर्जनशील शक्ती मनुष्यांचे रूपांतर करण्यासाठी ख्रिस्ताद्वारे कार्यरत आहे.

> “The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

> “ज्या सर्जनशील शक्तीने जगांना अस्तित्वात बोलावून आणले, ती देवाच्या वचनात आहे. हे वचन सामर्थ्य प्रदान करते; ते जीवन उत्पन्न करते. प्रत्येक आज्ञा ही एक प्रतिज्ञा आहे; इच्छेने स्वीकारली जाऊन, आत्म्यात ग्रहण केली गेल्यास, ती आपल्या बरोबर अनंत असलेल्या त्या एकाच्या जीवनास आणते. ती स्वभावाचे रूपांतर करते आणि आत्म्याला देवाच्या प्रतिमेत नव्याने निर्माण करते.

> “The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.” Education, 126.

> अशा प्रकारे प्रदान केलेले जीवन त्याच रीतीने टिकविले जाते. “‘देवाच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने’ (मत्तय 4:4) मनुष्य जगेल.” एज्युकेशन, 126.

The Revelation of Jesus Christ emphasizes how the Word of God is conveyed to men. It comes from the Father, to the Son, to an angel, to a prophet who writes it down and sends it to the churches. The communication process set forth at the beginning and ending of the book of Revelation is also illustrated with Jacob’s ladder with angels ascending and descending the ladder. It is illustrated with Zechariah’s two golden pipes that bring the oil into the sanctuary. The communication process between God and man is a subject of Bible prophecy and the message that is sent forth contains the creative power that made the universe. In the communication process in chapter one of Revelation, it is to be understood that the message handed down to the churches contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian.

येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण हे देवाचे वचन मनुष्यांपर्यंत कशा रीतीने पोहोचविले जाते यावर भर देते. ते पित्याकडून पुत्राकडे, पुत्राकडून देवदूताकडे, देवदूताकडून लिहून ठेवणाऱ्या आणि ते मंडळ्यांकडे पाठविणाऱ्या संदेष्ट्याकडे येते. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाच्या आरंभी व शेवटी मांडलेली ही संवादप्रक्रिया याकोबाच्या शिडीच्या दृष्टांतानेही दर्शविली आहे, ज्यावर देवदूत वर चढत आणि खाली उतरतात. ती जखऱ्याच्या दोन सुवर्ण नळ्यांद्वारेही दर्शविली आहे, ज्या तेल पवित्रस्थानात आणतात. देव आणि मनुष्य यांच्यामधील संवादप्रक्रिया हा बायबलमधील भविष्यवाणीचा एक विषय आहे, आणि जो संदेश पुढे पाठविला जातो त्यात विश्वाची निर्मिती करणारी सर्जनशील शक्ती अंतर्भूत असते. प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायातील संवादप्रक्रियेच्या संदर्भात, हे समजले पाहिजे की मंडळ्यांकडे सुपूर्द करण्यात आलेल्या संदेशात एका लाओदिकीयेकरास फिलादेल्फीयेकरामध्ये रूपांतरित करण्याची शक्ती आहे.

Whether we consider the beginning or ending of the Old or the New Testament it is the same message. God is conveying the final warning message and it contains the creative power of God if it is heard and kept by those that hear. The message that accomplishes this is set within the divine framework of the Alpha and Omega. The beginning, middle and ending. The three Hebrew letters that go together to create the word “truth” are the everlasting gospel, and the letters and their meanings, and the word they produce when combined with one another symbolize the principle and also the One who is Alpha and Omega. It emphasizes His creative power. The last three words of the creation story, each begin with the three letters, in the order that make up the word “truth.”

आपण जुना किंवा नवा करार यांचा आरंभ असो वा शेवट, कोणताही विचार केला तरी संदेश तोच आहे. देव अंतिम इशाऱ्याचा संदेश देत आहे, आणि जो हा संदेश ऐकतो व तो पाळतो, त्याच्यासाठी या संदेशात देवाची सर्जनशील शक्ती अंतर्भूत आहे. हे साध्य करणारा संदेश अल्फा आणि ओमेगा यांच्या दैवी चौकटीत स्थापित आहे. आरंभ, मध्य आणि शेवट. “सत्य” हा शब्द निर्माण करण्यासाठी एकत्र येणारी तीन हिब्रू अक्षरे ही सनातन सुवार्ता आहेत; आणि ती अक्षरे, त्यांचे अर्थ, तसेच एकमेकांशी संयोग झाल्यावर जो शब्द निर्माण होतो, तो तत्त्वाचेही आणि अल्फा व ओमेगा असणाऱ्या त्या एकाचेही प्रतीक आहे. हे त्याच्या सर्जनशील शक्तीवर भर देते. सृष्टिकथेतील शेवटचे तीन शब्द, “सत्य” हा शब्द बनविणाऱ्या त्या तीन अक्षरांनी, त्याच क्रमाने, प्रत्येकी आरंभ होतात.

The three words that are the ending of the creation story begin with the three letters which together create the word “truth.” The last three words of the verse begin with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in order. Those three words are translated as “God,” “created” and “made.” These three words each start with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in that order, further emphasize the completeness and orderliness of the creation narrative. This pattern has been noted by Jewish commentators as an interesting linguistic feature of the Hebrew text.

सृष्टीच्या कथानकाचा शेवट करणारे ते तीन शब्द एकत्र येऊन “सत्य” हा शब्द तयार करणाऱ्या तीन अक्षरांनी सुरू होतात. त्या वचनातील शेवटचे तीन शब्द अनुक्रमे א (अलेफ), מ (मेम), आणि ת (ताव) या अक्षरांनी सुरू होतात. त्या तीन शब्दांचे भाषांतर “देव,” “निर्माण केले,” आणि “घडविले” असे केले जाते. हे तीन शब्दही याच क्रमाने א (अलेफ), מ (मेम), आणि ת (ताव) या अक्षरांनी सुरू होत असल्यामुळे, सृष्टीवृत्तांतातील परिपूर्णता आणि सुव्यवस्था यांवर आणखी भर दिला जातो. हा नमुना हिब्रू मजकुराचे एक लक्षवेधी भाषिक वैशिष्ट्य म्हणून यहूदी भाष्यकारांनी नोंदविला आहे.

The creation story begins with the words “in the beginning” and it ends with three words that represent the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. The creative power illustrated in the Genesis testimony begins and ends with the signature of the wonderful linguist.

सृष्टीची कथा “आदि” या शब्दांनी आरंभ होते आणि ती तीन शब्दांनी समाप्त होते, जे अल्फा आणि ओमेगा, आरंभ आणि शेवट, पहिला आणि शेवटचा यांचे प्रतिनिधित्व करतात. उत्पत्तीच्या साक्ष्यामध्ये दर्शविलेली सर्जनशील शक्ती त्या अद्भुत भाषाशास्त्रज्ञाच्या स्वाक्षरीने आरंभते आणि समाप्त होते.

The first of a thing illustrating the last of a thing is what the prophet John emphasized when by writing what then was, he was then simultaneously writing what would be.

एखाद्या गोष्टीचा पहिला भाग त्या गोष्टीच्या शेवटच्या भागाचे द्योतक असतो, ह्याच गोष्टीवर संदेष्टा योहानाने भर दिला; कारण त्या वेळी जे होते ते तो लिहित असताना, त्याच वेळी जे होणार होते तेही तो लिहित होता.

The final warning message of Elijah represented at the end of the Old Testament identifies the same prophetic principle, within the context of the Sunday law crisis and the approaching seven last plagues.

जुन्या कराराच्या शेवटी दर्शविलेला एलियाचा अंतिम इशाऱ्याचा संदेश, रविवारच्या कायद्याच्या संकटाच्या आणि जवळ येत असलेल्या शेवटच्या सात पीडांच्या संदर्भात, त्याच भविष्यवाणीच्या तत्त्वाची ओळख करून देतो.

The “rule of first mention” and all that it represents is the “framework” that “present truth” is to be placed within. That framework is “the rule of first mention” that is also one of the attributes of God.

“पहिल्या उल्लेखाचा नियम” आणि तो जे काही प्रतिनिधित्व करतो, तेच ते “चौकट” आहे ज्याच्या अंतर्गत “वर्तमान सत्य” ठेवले जाणे अपेक्षित आहे. ती चौकट म्हणजे “पहिल्या उल्लेखाचा नियम” होय, जो देवाच्या गुणधर्मांपैकी एकही आहे.

In the book of Daniel representing the beginning of Adventism and the book of Revelation representing the end of Adventism, we find amazing parallels when we look at it with the principle of the first illustrating the last. The book of Daniel sets forth an attribute of Jesus when it uses the name Palmoni, meaning the wonderful numberer of secrets. Daniel also introduces Jesus as Michael the archangel. John is employed to do the same as Daniel, and he identifies not the master of math, or the leader of the angels, but the master of language. When we consider Jesus as the master of the alphabet, we should consider Psalms 119, the longest chapter in the Bible.

दानीएलाच्या पुस्तकात, जे अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या आरंभाविषयीचे प्रतिनिधित्व करते, आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात, जे अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या समाप्तीविषयीचे प्रतिनिधित्व करते, आपण जेव्हा पहिल्याने शेवटचे स्पष्ट करण्याच्या तत्त्वानुसार त्याकडे पाहतो, तेव्हा आपल्याला आश्चर्यकारक समांतर गोष्टी आढळतात. दानीएलाचे पुस्तक येशूच्या एका वैशिष्ट्याचे प्रकटन करते, जेव्हा ते Palmoni हे नाव वापरते, ज्याचा अर्थ गूढ रहस्यांचा अद्भुत गणक असा होतो. दानीएल येशूची ओळख मुख्यदूत मीखाएल म्हणूनही करून देतो. योहानालाही दानीएलाप्रमाणेच तेच कार्य करण्यासाठी उपयोगात आणले गेले आहे, आणि तो गणिताचा अधिपती किंवा देवदूतांचा प्रमुख यांची नव्हे, तर भाषेचा अधिपती याची ओळख करून देतो. आपण जेव्हा येशूचा विचार वर्णमालेचा अधिपती म्हणून करतो, तेव्हा आपण बायबलमधील सर्वांत दीर्घ अध्याय असलेल्या स्तोत्रसंहिता 119 चा विचार केला पाहिजे.

Psalms 119 is an alphabetic acrostic, meaning that the first letters of each set of eight verses starts with the same letter. There are twenty-two letters in the Hebrew alphabet, so there twenty-two sections of eight verses. Each section begins with the letter of the alphabet in the order of the alphabet, and thereafter each of the eight verses assigned to that letter begin with that letter. There are eight verses for each letter, thus eight verses times the twenty-two letters of the Hebrew alphabet equal one hundred and seventy-six lines. The Psalm emphasizes obedience to a God who is a God of order (hence the acrostic structure), not of chaos.

स्तोत्रसंहिता 119 ही एक वर्णक्रमानुसार रचलेली अक्षरकाव्यरचना आहे; म्हणजे, प्रत्येकी आठ वचनांच्या प्रत्येक समूहातील पहिल्या अक्षराची सुरुवात त्या त्या समूहासाठी एका विशिष्ट अक्षराने होते. इब्री वर्णमालेत बावीस अक्षरे आहेत; म्हणून आठ वचनांचे बावीस विभाग आहेत. प्रत्येक विभाग वर्णमालेच्या क्रमाने त्या त्या अक्षराने सुरू होतो, आणि त्यानंतर त्या अक्षराला नेमलेली सर्व आठ वचनेही त्याच अक्षराने सुरू होतात. प्रत्येक अक्षरासाठी आठ वचने आहेत; म्हणून आठ वचने गुणिले इब्री वर्णमालेतील बावीस अक्षरे, म्हणजे एकशे शहात्तर ओळी होतात. हे स्तोत्र अशा देवाच्या आज्ञापालनावर भर देते, जो सुव्यवस्थेचा देव आहे (म्हणून ही अक्षरकाव्यात्मक रचना), अराजकतेचा नव्हे.

Another prominent theme in Psalms 119 is the profound truth that the Word of God is all-sufficient. There are eight different terms referring to the Word of God throughout the Psalm: law, testimonies, precepts, statutes, commandments, judgments, word, and ordinances. In almost every verse, the Word of God is mentioned. Psalms 119 affirms not only the character of the Scriptures, but it affirms that God’s Word reflects the very character of God Himself. Notice these attributes of God set forth in Psalms 119:

स्तोत्रसंहिता 119 मधील आणखी एक प्रमुख विषय म्हणजे देवाचे वचन सर्वार्थाने पुरेसे आहे, ही गहन सत्यता होय. या स्तोत्रभर देवाच्या वचनाचा निर्देश करणारे आठ वेगवेगळे शब्द आढळतात: नियमशास्त्र, साक्षी, विधाने, नियम, आज्ञा, न्याय, वचन, आणि अध्यादेश. जवळजवळ प्रत्येक वचनात देवाच्या वचनाचा उल्लेख आहे. स्तोत्रसंहिता 119 केवळ पवित्रशास्त्राचे स्वरूप अधोरेखित करीत नाही, तर ती हेही प्रतिपादन करते की देवाचे वचन देवाच्या स्वतःच्या स्वभावाचेच प्रतिबिंब आहे. स्तोत्रसंहिता 119 मध्ये मांडलेले देवाचे हे गुणधर्म लक्षात घ्या:

1. 1. Righteousness (verses 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

   १. नीतिमत्ता (वचने ७, ६२, ७५, १०६, १२३, १३८, १४४, १६०, १६४, १७२)

2. 2. Trustworthiness (verse 42)

   २. विश्वासार्हता (वचन ४२)

3. 3. Truthfulness (verses 43, 142, 151, 160)

   ३. सत्यता (वचने ४३, १४२, १५१, १६०)

4. 4. Faithfulness (verse 86)

   ४. विश्वासूपणा (वचन 86)

5. 5. Unchangeableness (verse 89)

   ५. अपरिवर्तनीयता (वचन ८९)

6. 6. Eternality (verses 90, 152)

   ६. अनंतकाळिकता (वचने ९०, १५२)

7. 7. Light (verse 105)

   ७. प्रकाश (पद १०५)

8. 8. Purity (verse 140)

   ८. शुद्धता (पद १४०)

The Psalm opens with two beatitudes. “Blessed” are those whose ways are blameless, who live according to God’s law, who keep His statutes and seek Him with all their heart. These are the lessons for us in this great Psalm. The Word of God is sufficient to make us wise, train us in righteousness, and equip us for every good work (2 Timothy 3:15–17).

स्तोत्राची सुरुवात दोन धन्यवचनांनी होते. “धन्य” ते, ज्यांचे आचरण निर्दोष आहे, जे देवाच्या नियमाप्रमाणे चालतात, जे त्याच्या विधी पाळतात आणि संपूर्ण अंतःकरणाने त्याचा शोध घेतात. या महान स्तोत्रामध्ये आपल्यासाठी ह्याच शिकवणी आहेत. देवाचे वचन आपल्याला ज्ञानी करण्यास, नीतिमत्त्वात शिक्षित करण्यास, आणि प्रत्येक चांगल्या कार्यासाठी आपल्याला सिद्ध करण्यास पर्याप्त आहे (2 तीमथ्य 3:15–17).

Of course, Psalms 119 is part of a subject that is pretty much unresolved in the religious world. It has to do with which verse is the middle verse of the Bible and which chapter is the middle chapter of the Bible. If you search the internet, you will find the various arguments centered around which Bible you use and so on and so forth. The problem with every position in the argument is that the definition of the middle of the Bible, whether a verse or a chapter should be defined by the author of the Bible, not the human student or critic of the Bible.

निश्चितच, स्तोत्रसंहिता 119 हा धार्मिक जगतात बऱ्याच प्रमाणात अद्याप न सुटलेल्या एका विषयाचा भाग आहे. तो या प्रश्नाशी संबंधित आहे की बायबलमधील मध्यवर्ती वचन कोणते आहे आणि बायबलमधील मध्यवर्ती अध्याय कोणता आहे. आपण इंटरनेटवर शोध घेतल्यास, आपण कोणते बायबल वापरता इत्यादी गोष्टींवर केंद्रित असलेले विविध युक्तिवाद आपल्याला आढळतील. या वादातील प्रत्येक भूमिकेतील समस्या अशी आहे की बायबलचा मध्यभाग—तो वचनाचा असो वा अध्यायाचा—याची व्याख्या बायबलच्या लेखकाने करावी, बायबलचा मानवी विद्यार्थी किंवा समीक्षकाने नव्हे.

The Bible teaches that there is a beginning and end to everything. To everything there is a season.

बायबल शिकवते की प्रत्येक गोष्टीला आरंभ आणि अंत असतो. प्रत्येक गोष्टीस एक काळ असतो.

> To everything there is a season, and a time to every purpose under the heaven: A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up that which is planted. Ecclesiastes 3:1, 2.

> प्रत्येक गोष्टीसाठी एक ऋतू आहे, आणि आकाशाखालील प्रत्येक उद्देशासाठी एक वेळ आहे: जन्म घेण्याची एक वेळ, आणि मरण्याची एक वेळ; लावण्याची एक वेळ, आणि लावलेले उपटण्याची एक वेळ. उपदेशक 3:1, 2.

There is a time to be born and a time to die, yet there is also the life that takes place in the middle of the beginning and ending of our lives. The birth is a brief moment in time, as is death. The life is the middle and has generally much more history connected with it than the time when we are born and time when we die.

जन्मण्याचा एक काळ आहे आणि मरण्याचाही एक काळ आहे, तरीसुद्धा आपल्या जीवनाच्या आरंभ आणि अंत यांच्या मधोमध घडणारे जीवनही आहे. जन्म हा काळातील एक क्षणिक प्रसंग आहे; मृत्यूसुद्धा तसाच आहे. जीवन हे मधले आहे, आणि आपण ज्या वेळी जन्मतो व ज्या वेळी मरतो त्या वेळेपेक्षा सामान्यतः त्याच्याशी कितीतरी अधिक इतिहास निगडित असतो.

The middle in the “rule of first mention” generally has much more testimony than the first and last. To seek a single verse or chapter in the Bible and define it as the middle is to disregard the biblical evidence even if the beginning and ending are essentially points in time; the middle is generally a period of time. Of course, the beginning, ending and middle will agree with one another, though often the identical waymark at the end is the opposite of the beginning.

“प्रथम उल्लेखाच्या नियम” मध्ये मध्यभागास सामान्यतः प्रारंभ व शेवट यांपेक्षा कितीतरी अधिक साक्ष प्राप्त असते. बायबलमधील एखादा एकच वचन किंवा अध्याय शोधून त्यालाच मध्यभाग असे ठरविणे म्हणजे बायबलमधील पुराव्याकडे दुर्लक्ष करणे होय, जरी प्रारंभ आणि शेवट हे मूलतः कालातील बिंदू असले तरी; मध्यभाग हा सामान्यतः एक कालावधी असतो. अर्थात, प्रारंभ, शेवट आणि मध्यभाग हे परस्परांशी सुसंगत असतील, जरी अनेकदा शेवटी असलेले तेच समरूप मार्गचिन्ह प्रारंभाविरुद्ध असते.

Jesus identified John the Baptist as Elijah, and they both illustrate the same prophetic sequence of events, but Elijah was persecuted by a wicked woman (Jezebel) who sought to imprison and kill Elijah, but she never did. John who was a symbol of Elijah was sought by an evil woman (Herodias) to imprison and kill him, and she did. Elijah and John are interchangeable symbols but they have some prophetic characteristics that are opposite characteristics, but still parallel each other. Elijah never died, John did. Understanding that prophetic waymarks that align with each other are often opposites allows those who wish to see that the middle of the Bible is Psalms 118.

येशूने योहान बाप्तिस्ताला एलियाह म्हणून ओळखले, आणि हे दोघेही भविष्यसूचक घटनांच्या त्याच क्रमाचे चित्रण करतात; परंतु एलियाहाचा छळ एका दुष्ट स्त्रीने (ईझेबेलने) केला, जिला एलियाहाला कैद करून ठार मारण्याची इच्छा होती, परंतु तिला ते कधी साध्य झाले नाही. एलियाहाचे प्रतीक असलेल्या योहानाला एका दुष्ट स्त्रीने (हेरोदियाने) कैद करून ठार मारण्याचा प्रयत्न केला, आणि तिने ते साध्य केले. एलियाह आणि योहान ही परस्परविनिमयाने वापरली जाऊ शकणारी प्रतीके आहेत, परंतु त्यांच्यात काही भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये अशी आहेत की ती परस्परविरोधी असली तरीही एकमेकांशी समांतर आहेत. एलियाह कधी मरण पावला नाही; योहान मरण पावला. एकमेकांशी जुळणाऱ्या भविष्यसूचक सीमाचिन्हे बहुधा परस्परविरोधी असतात, हे समजल्यास, जे पाहू इच्छितात त्यांना हे दिसून येते की बायबलचा मध्यबिंदू स्तोत्रसंहिता 118 आहे.

When we use the principle of rule of first mention as we have been defining it, we find that the beginning of the middle of the Bible is Psalms 117, the shortest chapter in the Bible, consisting of two verses. It is followed by chapter 118, which is the middle of the Bible, and chapter 118 is followed by 119 which is the longest chapter in the Bible and the ending of the middle of the Bible. The wonderful linguist marks the beginning with the shortest chapter, then marks the ending with the longest chapter. They are two opposite chapters. The beginning is the seed, and the ending is where the fully mature plant is developed where all the testimonies located within the middle are tied together. Notice Psalms 117.

जेव्हा आपण ‘पहिल्या उल्लेखाच्या नियमाचे’ तत्त्व आपण जसे परिभाषित करीत आलो आहोत तसे वापरतो, तेव्हा आपल्याला आढळते की बायबलच्या मध्यभागाच्या प्रारंभस्थानी स्तोत्रसंहिता 117 येते, जे बायबलमधील सर्वांत लहान अध्याय आहे व ज्यात दोन वचने आहेत. त्यानंतर अध्याय 118 येतो, जो बायबलचा मध्यबिंदू आहे; आणि अध्याय 118 नंतर 119 येतो, जो बायबलमधील सर्वांत मोठा अध्याय आहे आणि बायबलच्या मध्यभागाचा शेवट आहे. तो अद्भुत भाषातज्ज्ञ प्रारंभाची खूण सर्वांत लहान अध्यायाने करतो, आणि मग समाप्तीची खूण सर्वांत मोठ्या अध्यायाने करतो. हे दोन परस्परविरुद्ध अध्याय आहेत. प्रारंभ हे बीज आहे, आणि समाप्ती ते ठिकाण आहे जिथे पूर्ण परिपक्व वनस्पती विकसित झालेली असते, जिथे मध्यभागात असलेली सर्व साक्षी एकमेकांशी बांधली गेलेली असतात. स्तोत्रसंहिता 117 कडे लक्ष द्या.

> O Praise the Lord, all ye nations: praise him, all ye people. For his merciful kindness is great toward us: and the truth of the Lord endureth forever. Praise ye the Lord. Psalms 117:1, 2.

> हे सर्व राष्ट्रांनो, परमेश्वराची स्तुती करा; हे सर्व लोकांनो, त्याची स्तुती करा. कारण त्याची करुणामय कृपा आमच्यावर महान आहे; आणि परमेश्वराचे सत्य सर्वकाळ टिकून राहते. परमेश्वराची स्तुती करा. स्तोत्रसंहिता 117:1, 2.

The word we are considering that is made up of three letters is translated as “truth” in verse two, and represents the beginning of the middle of the Bible, (the middle of the Bible being Psalms 117–119). The end of the middle is Psalms 119. Psalms 118 is the middle of the middle. Psalms 118 is sandwiched between the shortest and longest chapters in the Bible, and the shortest which is the beginning sets forth the word “truth” which is created by three letters that represent the three-steps of the everlasting gospel, and are the framework of understanding the truth. The framework being the principle representing Christ’s character as the Alpha and Omega.

आपण विचार करीत असलेला जो तीन अक्षरांनी बनलेला शब्द आहे, त्याचे दुसऱ्या वचनात “सत्य” असे भाषांतर केलेले आहे, आणि तो बायबलच्या मध्यभागाच्या आरंभीचे प्रतिनिधित्व करतो, (बायबलचा मध्यभाग म्हणजे स्तोत्रसंहिता 117–119). त्या मध्यभागाचा शेवट स्तोत्रसंहिता 119 आहे. स्तोत्रसंहिता 118 हा त्या मध्यभागाचा मध्य आहे. स्तोत्रसंहिता 118 हे बायबलमधील सर्वांत लहान आणि सर्वांत मोठ्या अध्यायांच्या मध्ये स्थित आहे; आणि सर्वांत लहान असा जो प्रारंभ आहे, तो “सत्य” हा शब्द प्रस्तुत करतो, जो तीन अक्षरांनी निर्माण झालेला आहे; ती अक्षरे अनंतकाळच्या सुवार्तेच्या तीन पायऱ्यांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि सत्य समजून घेण्याच्या आराखड्याचे स्वरूप आहेत. हा आराखडा म्हणजे अल्फा आणि ओमेगा म्हणून ख्रिस्ताच्या स्वभावाचे प्रतिनिधित्व करणारे तत्त्व होय.

The ending of the middle, being chapter 119 is an alphabetic acrostic placed in the middle of the Bible emphasizing the wonderful linguist. Four times in chapter 119 the same word is translated as truth.

मध्यभागाचा शेवट, म्हणजे अध्याय 119, हा बायबलच्या मध्यभागी ठेवलेला एक वर्णमालानुक्रमिक काव्यबंध आहे, जो त्या अद्भुत भाषावैज्ञानिकावर भर देतो. अध्याय 119 मध्ये एकच शब्द चार वेळा “सत्य” असा अनुवादित केला आहे.

> And take not the word of truth utterly out of my mouth; for I have hoped in thy judgments. Verse 43.

> आणि सत्यवचन माझ्या मुखातून अजिबात काढून घेऊ नको; कारण मी तुझ्या न्यायविधींवर आशा ठेवली आहे. वचन ४३.

> Thy righteousness is an everlasting righteousness, and thy law is the truth. Verse 142.

> तुझी धार्मिकता ही सार्वकालिक धार्मिकता आहे, आणि तुझा नियम सत्य आहे. वचन १४२.

> Thou art near, O Lord; and all thy commandments are truth. Verse 151.

> हे परमेश्वरा, तू निकट आहेस; आणि तुझ्या सर्व आज्ञा सत्य आहेत. पद १५१.

> Thy word is true from the beginning: and every one of thy righteous judgments endureth forever. Verse 160.

> तुझे वचन आरंभापासून सत्य आहे; आणि तुझे प्रत्येक न्यायी निर्णय सदासर्वकाळ टिकून राहतात. वचन १६०.

Truth in these verses is a rule of Bible prophecy identifying the end from the beginning, and the truth in the verses is that the Alpha and Omega has placed His signature upon the middle of the Bible, as He has done for the beginning and the end. The signature of the first and last is the “framework” for presenting the final warning message of the third angel. The last of the middle includes four verses which use the word translated as “truth,” though the fourth reference is translated simply as “true.” The last final of those four verses identifies that “from the beginning,” the word is “true.”

या वचनांतील सत्य हे बायबल भविष्यवाणीचे एक नियम आहे, जो आरंभीपासून अंत ओळखतो; आणि त्या वचनांतील सत्य असे आहे की अल्फा आणि ओमेगा यांनी जसे आरंभ आणि अंत यांवर आपली सही ठेवली आहे, तसेच बायबलच्या मध्यभागीही आपली सही ठेवली आहे. प्रथम आणि अंतिम यांची सही ही तिसऱ्या देवदूताच्या अंतिम इशाऱ्याचा संदेश सादर करण्यासाठीची “चौकट” आहे. मध्यभागातील शेवटच्या भागात चार वचने समाविष्ट आहेत, ज्यांत “सत्य” असा अनुवादित केलेला शब्द वापरला आहे, जरी चौथा संदर्भ केवळ “सत्य” असा अनुवादित केला आहे. त्या चार वचनांपैकी शेवटचे अंतिम वचन हे ओळख करून देते की “आरंभापासून,” तो शब्द “सत्य” आहे.

In the beginning in the creation story of Genesis one and two, The word “truth” though not directly written is represented in the final three words of the creation story, for each word begins with the letters, in order, that create the word “truth.” In the beginning was the word, and by Him were all things created, and the testimony of the creation in Genesis begins with the words, “In the beginning” and ends with three words representing the truths associated with an attribute of Christ that in Isaiah is defined as the proof that He is the one and only God.

आदिसृष्टीच्या उत्पत्तीवृत्तांतात, उत्पत्ती एक व दोन मध्ये, “सत्य” हा शब्द जरी प्रत्यक्षरीत्या लिहिलेला नसला, तरी तो सृष्टीवृत्तांताच्या शेवटच्या तीन शब्दांत दर्शविला आहे; कारण प्रत्येक शब्दाची सुरुवात अनुक्रमाने अशा अक्षरांनी होते की त्यांपासून “सत्य” हा शब्द तयार होतो. आरंभी वचन होते, आणि त्याच्याद्वारे सर्व गोष्टी निर्माण झाल्या; आणि उत्पत्तीतील सृष्टीची साक्ष “आरंभी” या शब्दांनी सुरू होते व अशा तीन शब्दांनी समाप्त होते जे ख्रिस्ताच्या एका गुणधर्माशी निगडित सत्यांचे प्रतिनिधित्व करतात; आणि यशया मध्ये हा गुणधर्म तोच एकमेव देव आहे याचा पुरावा म्हणून परिभाषित केला आहे.

The middle of the Bible (Psalms 117–119) begins in chapter 117 by referencing the truth that the beginning represents the end through its use of the word “truth.” The word is created by three letters which represent the everlasting gospel and the three angels’ messages, and identify the ending of the creation story. The end of the middle of the Bible is a presentation of the alphabet that the wonderful linguist produced to establish the understanding that what is now being revealed concerning His character is in agreement with the definition of the word revelation, for the Revelation of Jesus Christ is a message that is designed to present an aspect of Christ character that here-to-fore has not been fully recognized, if at all. The revelation is consistent with the lines of covenant history, for covenant history includes evidence of God’s effort to reveal Himself through names as His-story unfolded.

बायबलच्या मध्यभागाचा (स्तोत्रसंहिता 117–119) आरंभ अध्याय 117 मध्ये “सत्य” या शब्दाच्या उपयोगाद्वारे या सत्याचा निर्देश करून होतो की आरंभ शेवटाचे प्रतिनिधित्व करतो. हा शब्द तीन अक्षरांनी बनलेला आहे, जी सनातन सुवार्ता आणि तीन देवदूतांचे संदेश यांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि सृष्टीकथेच्या समाप्तीची ओळख करून देतात. बायबलच्या मध्यभागाच्या समाप्तीला त्या अद्भुत भाषाशास्त्रज्ञाने सादर केलेली वर्णमाला आहे, ज्याद्वारे हे आकलन स्थापित केले जाते की त्याच्या स्वभावाविषयी आता जे प्रकट केले जात आहे ते “प्रकटीकरण” या शब्दाच्या व्याख्येशी सुसंगत आहे; कारण येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण हा असा संदेश आहे, जो ख्रिस्ताच्या स्वभावाचा असा एक पैलू सादर करण्यासाठी रचलेला आहे की जो यापूर्वी पूर्णपणे ओळखला गेला नव्हता, किंबहुना मुळीच नाही. हे प्रकटीकरण कराराच्या इतिहासाच्या रेषांशी सुसंगत आहे, कारण कराराचा इतिहास त्याच्या नावांद्वारे स्वतःला प्रकट करण्याच्या देवाच्या प्रयत्नाचे पुरावे समाविष्ट करतो, जसे त्याचा-इतिहास उलगडत गेला.

> “The great principles of the law, of the very nature of God, are embodied in the words of Christ on the mount. Whoever builds upon them is building upon Christ, the Rock of Ages. In receiving the word, we receive Christ. And only those who thus receive His words are building upon Him. ‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘There is none other name under heaven, given among men, whereby we must be saved.’ Acts 4:12. Christ, the Word, the revelation of God,—the manifestation of His character, His law, His love, His life,—is the only foundation upon which we can build a character that will endure.” Mount of Blessings, 148.

> “देवाच्या स्वभावातीलच असलेले व्यवस्थेचे महान तत्त्वे पर्वतावरील ख्रिस्ताच्या वचनांत मूर्त स्वरूप धारण करतात. जो कोणी त्यांच्यावर बांधतो, तो युगानुयुगांचा खडक असलेल्या ख्रिस्तावरच बांधत असतो. वचन स्वीकारताना आपण ख्रिस्तालाच स्वीकारतो. आणि जे अशा प्रकारे त्याची वचने स्वीकारतात, तेच त्याच्यावर बांधत असतात. ‘कारण जो पाया घातला आहे, त्यावाचून दुसरा कोणी घालू शकत नाही; तो म्हणजे येशू ख्रिस्त.’ 1 करिंथकरांस 3:11. ‘आणि दुसऱ्या कोणामध्ये तारण नाही; कारण आकाशाखाली मनुष्यांमध्ये दिलेले असे दुसरे कोणतेही नाव नाही की ज्याद्वारे आपण तारण पावले पाहिजे.’ प्रेषितांची कृत्ये 4:12. ख्रिस्त, वचन, देवाचे प्रकटीकरण,—त्याच्या स्वभावाचे, त्याच्या व्यवस्थेचे, त्याच्या प्रेमाचे, त्याच्या जीवनाचे प्रगटीकरण,—हाच एकमेव पाया आहे, ज्यावर आपण टिकणारे चरित्र उभारू शकतो.” Mount of Blessings, 148.

There is of course much more to address concerning this truth, but we will leave off here.

अर्थात, या सत्यासंबंधी आणखी बरेच काही विवेचन करणे आवश्यक आहे, परंतु आपण येथेच थांबू.

Back to Articles