Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Nine

दानियेलाचे पुस्तक - एकशे नऊ क्रमांकाचे

Unveiling the Triple Application of Prophecy: The Prophetic Significance of Revelation Chapter Nine and the Modern Reformatory Movement

भविष्यवाणीच्या त्रिविध अनुप्रयोगाचे उलगडणे: प्रकटीकरण ग्रंथाच्या नवव्या अध्यायाचे भविष्यसूचक महत्त्व आणि आधुनिक सुधारक चळवळ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word

The first half of Revelation chapter nine, identifies the fifth trumpet, which is the first woe, and the second half of the chapter identifies the sixth trumpet, which is the second woe. Both trumpets are graphically illustrated on the 1843 and the 1850 pioneer charts. When the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the time of the end in 1989 with the collapse of the Soviet Union the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand began.

प्रकटीकरण ग्रंथाच्या नवव्या अध्यायाचा पहिला अर्धा भाग पाचव्या तुतारीची ओळख करून देतो, जी पहिले हाय आहे; आणि अध्यायाचा दुसरा अर्धा भाग सहाव्या तुतारीची ओळख करून देतो, जी दुसरे हाय आहे. या दोन्ही तुताऱ्या 1843 आणि 1850 च्या पायोनियर चार्ट्सवर स्पष्टपणे चित्रित करण्यात आल्या आहेत. 1989 मध्ये, सोव्हिएत युनियनच्या पतनासह, अंतकाळी दानिएल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांचे उघडकीस येणे झाले, तेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारक चळवळीची सुरुवात झाली.

Among the truths recognized in 1989, were the great reformatory movements of Bible history, and that they all paralleled each other. All the prophets, and therefore every sacred history, including the sacred reformatory movements, illustrate the final great reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, which is also the mighty movement of the third angel. When the sealing process begins, so too, does the sprinkling of the latter rain. The unsealing of the reformatory movements in 1989, followed by the unsealing of the last six verses of Daniel eleven in 1992, produced an environment of resistance, as always occurs when a new and present truth is unsealed.

१९८९ मध्ये ओळखल्या गेलेल्या सत्यांमध्ये बायबलच्या इतिहासातील महान सुधारक चळवळी होत्या, आणि त्या सर्व एकमेकींशी समांतर असल्याचेही समजले गेले. सर्व संदेष्टे, आणि म्हणून प्रत्येक पवित्र इतिहास, ज्यामध्ये पवित्र सुधारक चळवळींचाही समावेश आहे, हे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम महान सुधारक चळवळीचे चित्रण करतात, जी तिसऱ्या देवदूताची सामर्थ्यवान चळवळही आहे. जेव्हा शिक्का मारण्याची प्रक्रिया आरंभ होते, तेव्हाच उत्तरकालीन पावसाच्या शिंपणासही आरंभ होतो. १९८९ मध्ये सुधारक चळवळींचे उघड करणे, आणि त्यानंतर १९९२ मध्ये दानियेल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांचे उघड करणे, यामुळे प्रतिकाराचे वातावरण निर्माण झाले, जसे एखादे नवीन आणि वर्तमान सत्य उघड केले जाते तेव्हा नेहमीच घडते.

In the resistance of the truth of the last six verses of Daniel eleven, the Lord opened up the truth that the prophetic history of pagan Rome, combined with the prophetic history of papal Rome, as established upon two witnesses, identifies the prophetic history of modern Rome. The rule of the triple application of prophecy was recognized, and thereafter employed to defend against error and identify and establish truth. The rules that uphold that every reform line parallels the other reform lines, and the rules associated with a triple application of prophecy, became the bedrock of the rules that were established in the movement of the third angel, as had been typified by the rules established, employed, and published in the Millerite history.

दानियेल अकराव्या अध्यायाच्या शेवटच्या सहा वचनांतील सत्याच्या प्रतिकारात, प्रभूने हे सत्य उघड केले की, दोन साक्षीदारांवर स्थापित केल्याप्रमाणे, पगान रोमच्या भविष्यवाणीतील इतिहासाचा, पोपसत्ताक रोमच्या भविष्यवाणीतील इतिहासाशी संयोग होऊन, आधुनिक रोमचा भविष्यवाणीतील इतिहास ओळखला जातो. भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाचा नियम मान्य करण्यात आला, आणि त्यानंतर तो भ्रमाविरुद्ध संरक्षण करण्यासाठी तसेच सत्य ओळखून ते स्थापित करण्यासाठी उपयोगात आणला गेला. प्रत्येक सुधारणा-रेषा इतर सुधारणा-रेषांशी समांतर असते हा नियम, आणि भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाशी संबंधित नियम, हे तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीत स्थापित झालेल्या नियमांचे भक्कम अधिष्ठान बनले, जसे मिलराइट इतिहासात स्थापित, वापरले आणि प्रकाशित करण्यात आलेल्या नियमांनी त्याचे प्रतिरूप दाखविले होते.

The triple application of prophecy as a rule, was unsealed for the movement of the one hundred and forty-four thousand, for they are the movement of the latter rain, and Islam of the third woe is the message of the latter rain. The principle of the triple application of prophecy was identified by the Lion of the tribe of Judah, well before Islam of the third woe arrived in history on September 11, 2001, for He desired that His last-day people would easily recognize the message represented by the arrival of the third woe when He returned His people to Jeremiah’s old paths.

भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाचा सिद्धांत, एक नियम म्हणून, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीकरिता उलगडला गेला; कारण तीच उत्तरवृष्टीची चळवळ आहे, आणि तिसऱ्या शापाचे इस्लाम हे उत्तरवृष्टीचा संदेश आहे. भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाचा हा सिद्धांत यहूदाच्या कुळातील सिंहाने इतिहासात 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी तिसऱ्या शापाचे इस्लाम प्रकट होण्याच्या खूप आधीच ओळख करून दिला होता; कारण जेव्हा त्याने आपल्या लोकांना यिर्मयाच्या जुन्या मार्गांकडे परत आणले, तेव्हा तिसऱ्या शापाच्या आगमनाने दर्शविलेला संदेश त्याच्या अंतिम-दिवसांच्या लोकांनी सहज ओळखावा, अशी त्याची इच्छा होती.

The pioneer understanding of the fifth and sixth trumpets as set forth in Revelation chapter nine, was understood to be the passage in the book of Revelation that was the most firmly and clearly supported by history. Uriah Smith begins his presentation of Revelation chapter nine by employing the words of the historian Keith to make that very point.

प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायात मांडण्यात आलेल्या पाचव्या व सहाव्या रणशिंगांविषयीची पायोनियरांची समज ही, इतिहासाच्या आधारे सर्वांत ठामपणे व स्पष्टपणे समर्थित असलेला प्रकटीकरण ग्रंथातील उतारा आहे, अशी मानली जात होती. उरियाह स्मिथ यांनी इतिहासकार Keith यांच्या शब्दांचा उपयोग करून हाच मुद्दा अधोरेखित करत प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायावरील आपले विवेचन आरंभ केले.

> “For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

> “या तुतारीचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी आपण पुन्हा श्री. Keith यांच्या लिखाणाचा आधार घेऊ. हे लेखक सत्यतेने असे म्हणतात: ‘सरॅसिन आणि तुर्क यांच्याशी पाचवी व सहावी तुतारी, अथवा पहिले व दुसरे दुःख, यांच्या अनुप्रयोगाबाबत अर्थस्पष्ट करणाऱ्यांमध्ये जितकी एकसारखी एकमतता आढळते, तितकी प्रकटीकरणाच्या इतर कोणत्याही भागाविषयी क्वचितच आढळते. हे इतके स्पष्ट आहे की त्याचा गैरसमज होणे जवळजवळ अशक्य आहे. प्रत्येकाला निर्देश करणाऱ्या एखाद्या-दोन वचनांऐवजी, प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायाचा संपूर्ण भाग, समप्रमाणात, त्या दोघांच्या वर्णनाने व्यापलेला आहे.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

The chapter division of the first and second woes divides the history of the first woe, represented by Mohammed. It is geographically located by what the historian Alexander Keith calls the Saracens, which we would today call Arabia. The history of the second woe, represented by Osman 1, geographically located in Turkey, which the historian identifies as the Turks. The history of the first woe was located and fulfilled in Arabia, the birthplace of Islam and Mohammed. The history of the second woe was located and fulfilled in Turkey, the birthplace of the Ottoman Empire.

पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांच्या अध्याय-विभाजनामुळे, मोहम्मदद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या पहिल्या शापाचा इतिहास विभाजित होतो. इतिहासकार अलेक्झांडर कीथ ज्यांना सारासेन्स असे संबोधतो, आणि ज्याला आपण आज अरबस्तान असे म्हणतो, त्या भौगोलिक प्रदेशात तो स्थित आहे. दुसऱ्या शापाचा इतिहास, जो उस्मान १ द्वारे प्रतिनिधित्व केला जातो, तो भौगोलिकदृष्ट्या तुर्कस्तानात स्थित आहे, ज्यांची ओळख इतिहासकार तुर्क म्हणून करतो. पहिल्या शापाचा इतिहास इस्लाम आणि मोहम्मद यांच्या जन्मभूमी असलेल्या अरबस्तानात स्थित होता आणि तेथेच पूर्ण झाला. दुसऱ्या शापाचा इतिहास ऑटोमन साम्राज्याची जन्मभूमी असलेल्या तुर्कस्तानात स्थित होता आणि तेथेच पूर्ण झाला.

The history of the first woe, identifies a warfare that was directed against Rome by independent warriors whose only mutual alliance with one another was the religion of Islam. The history of the second woe, identifies a warfare that was directed against Rome by an organized religion and state power, which is called a Caliphate. In either case, the independent warfare against Rome in the history represented by Mohammed, or the organized warfare represented by Ottman, or the Ottoman Empire, the mode of warfare was to attack suddenly and unexpectedly. It was not a warfare that was carried out by dressing all the soldiers in the same-colored uniforms, then organizing the soldiers into a line and marching them forward into gunfire as was the military custom of that time. The word “assassin” is based upon the Islamic mode of warfare of striking suddenly and unexpectedly, and usually resulting in the death of the attacker also.

पहिल्या धिक्काराचा इतिहास अशा एका युद्धकार्यातील ओळख करून देतो, जे रोमाविरुद्ध स्वतंत्र योद्ध्यांनी चालविले होते, आणि ज्यांचा एकमेकांशी असलेला एकमेव परस्पर संबंध इस्लाम हा धर्म होता. दुसऱ्या धिक्काराचा इतिहास अशा एका युद्धकार्यातील ओळख करून देतो, जे रोमाविरुद्ध संघटित धर्म आणि राज्यसत्तेद्वारे चालविले गेले होते, ज्याला खलिफात असे म्हटले जाते. कोणत्याही प्रसंगी—म्हणजे मोहम्मदाने दर्शविलेल्या इतिहासातील रोमाविरुद्धचे स्वतंत्र युद्ध असो, किंवा ओट्मन, अथवा ऑटोमन साम्राज्याने दर्शविलेले संघटित युद्ध असो—युद्धाची पद्धत अचानक आणि अनपेक्षितपणे आक्रमण करणे हीच होती. त्या काळातील लष्करी प्रथेनुसार सर्व सैनिकांना एकाच रंगाच्या गणवेशात परिधान करून, नंतर त्यांना एका रेषेत उभे करून, बंदुकीच्या गोळीबाराकडे पुढे कूच करीत नेण्याप्रमाणे ते युद्ध नव्हते. “अ‍ॅसॅसिन” हा शब्द इस्लामी युद्धपद्धतीवर आधारित आहे, ज्यामध्ये अचानक आणि अनपेक्षितपणे प्रहार केला जातो, आणि त्याचा परिणाम सामान्यतः आक्रमण करणाऱ्याच्याही मृत्यूत होतो.

The word “assassin” is derived from the Arabic word “hashshashin,” which comes from “hashish,” meaning “hashish” or “cannabis.” The term was originally used to refer to a secretive and fanatical group of Nizari Ismaili Muslims in the Middle East during the medieval period. The members of this group were known for their unconventional and often violent methods, including the use of political assassinations to achieve their goals. It is said that they would sometimes consume hashish to prepare for their missions, which led to the use of the term “hashshashin” or “assassins” in the Western world. The Assassins were active during the medieval period, primarily in Persia and Syria, and they played a significant role in various political conflicts and assassinations during that time. The term “assassin” eventually made its way into European languages, where it came to refer more broadly to individuals who carry out political or targeted killings.

“assassin” हा शब्द अरबी “hashshashin” या शब्दापासून व्युत्पन्न झाला आहे, जो “hashish” या शब्दापासून आलेला असून त्याचा अर्थ “हशीश” किंवा “कॅनाबिस” असा होतो. हा शब्द मूळतः मध्ययुगीन काळात मध्यपूर्वेत असलेल्या निजारी इस्माईली मुसलमानांच्या एका गुप्तताप्रिय आणि धर्मांध गटासाठी वापरला जात असे. या गटातील सदस्य त्यांच्या अपारंपरिक आणि अनेकदा हिंसक पद्धतींसाठी प्रसिद्ध होते; त्यांच्या उद्दिष्टांची पूर्तता करण्यासाठी राजकीय हत्या करणे हेही त्यात समाविष्ट होते. असे म्हटले जाते की, आपल्या मोहिमांसाठी तयारी करण्याकरिता ते कधीकधी हशीशचे सेवन करत असत; यावरून पाश्चात्त्य जगतात “hashshashin” किंवा “assassins” हा शब्द प्रचलित झाला. Assassins हा गट मध्ययुगीन काळात, प्रामुख्याने पर्शिया आणि सिरिया येथे सक्रिय होता, आणि त्या काळातील विविध राजकीय संघर्षांमध्ये व हत्यांमध्ये त्यांनी महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावली. पुढे “assassin” हा शब्द युरोपीय भाषांमध्ये रूढ झाला, जिथे त्याचा अर्थ अधिक व्यापकपणे राजकीय किंवा लक्ष्यित हत्या करणाऱ्या व्यक्तींसाठी वापरला जाऊ लागला.

This mode of warfare is an important prophetic characteristic of the three woes, for the prophetic role of Islam is to produce war. Islam as a symbol is all about warfare, and in Revelation chapter nine, Islam of the first and second woes is an illustration of their warfare. Their warfare is identified in the book of Revelation, as the action that angers the nations, just before probation closes.

युद्धाची ही पद्धत तीन शापांची एक महत्त्वपूर्ण भविष्यवाणीपर वैशिष्ट्य आहे, कारण इस्लामची भविष्यवाणीपर भूमिका म्हणजे युद्ध निर्माण करणे होय. प्रतीक म्हणून इस्लाम पूर्णपणे युद्धाशी संबंधित आहे, आणि प्रकटीकरण अध्याय नऊमध्ये, पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांतील इस्लाम त्यांच्या युद्धाचे एक उदाहरण म्हणून दर्शविला आहे. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात त्यांचे युद्ध हे राष्ट्रांना क्रोधित करणारी कृती म्हणून ओळखले गेले आहे, आणि हे कृपाकाळ समाप्त होण्याच्या अगदी आधी घडते.

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> राष्ट्रे क्रोधित झाली होती, आणि तुझा क्रोध आला आहे, आणि मृतांच्या न्यायाचा समय आला आहे, आणि तुझे सेवक असलेल्या संदेष्ट्यांना, संतांना, आणि तुझ्या नावाचा भय बाळगणाऱ्यांना, लहानांपासून मोठ्यांपर्यंत, प्रतिफळ द्यावे; आणि पृथ्वीचा नाश करणाऱ्यांचा तू नाश करावा. प्रकटीकरण 11:18.

The “nations” are made “angry”, just before God’s wrath comes, and God’s wrath, as represented in the book of Revelation, is the seven last plagues that come when human probation closes. There are three waymarks in the verse; the angering of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead. The judgment of the dead here referenced is the judgment of the wicked dead that occurs during the thousand-year millennium, and not the investigative judgment of the dead that began on October 22, 1844. Sister White is clear that the three waymarks in this verse are distinct, and occur in the order in the verse.

देवाचा कोप येण्याच्या अगदी आधी “राष्ट्रे” “क्रुद्ध” केली जातात; आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात दर्शविलेला देवाचा कोप म्हणजे मानवाच्या कृपाकाळाची समाप्ती झाल्यावर येणाऱ्या शेवटच्या सात पीडा होत. या वचनात तीन मार्गचिन्हे आहेत: राष्ट्रांचे क्रोधित होणे, देवाचा कोप, आणि मेलेल्यांचा न्याय करण्याची वेळ. येथे निर्देशिलेला मेलेल्यांचा न्याय हा हजार वर्षांच्या सहस्रककाळात घडणारा दुष्ट मेलेल्यांचा न्याय आहे; २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी सुरू झालेला मेलेल्यांचा अन्वेषणात्मक न्याय नव्हे. सिस्टर व्हाइट स्पष्टपणे सांगतात की या वचनातील ही तीन मार्गचिन्हे वेगवेगळी आहेत, आणि वचनात ज्या क्रमाने ती दिली आहेत, त्याच क्रमाने ती घडतात.

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

> “मी पाहिले की राष्ट्रांचा क्रोध, देवाचा कोप, आणि मृतांचा न्याय करण्याचा वेळ हे वेगवेगळे व स्पष्टपणे भिन्न असून, एकामागोमाग एक येणारे आहेत; तसेच मिखाएल अद्याप उभा राहिला नव्हता, आणि जे कधी झाले नव्हते असे संकटाचे दिवस अद्याप सुरू झाले नव्हते. राष्ट्रे आता क्रोधित होत आहेत; परंतु जेव्हा आपला महायाजक पवित्रस्थानातील आपले कार्य पूर्ण करील, तेव्हा तो उभा राहील, सूडाची वस्त्रे धारण करील, आणि मग शेवटच्या सात पीडा ओतल्या जातील.”

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> “मी पाहिले की येशूचे पवित्रस्थानातील कार्य पूर्ण होईपर्यंत ते चार देवदूत चार वारे धरून ठेवतील, आणि त्यानंतर सात शेवटच्या पीडा येतील.” Early Writings, 36.

The role of Islam in the last book of the Bible is to anger the nations, and they do this through warfare. The role of Islam in the first book of the Bible is to bring every man’s hand in the world together against Islam, represented as Ishmael.

बायबलच्या शेवटच्या पुस्तकात इस्लामची भूमिका राष्ट्रांना क्रोधित करण्याची आहे, आणि ते हे युद्धाद्वारे करतात. बायबलच्या पहिल्या पुस्तकात इस्लामची भूमिका जगातील प्रत्येक मनुष्याचा हात इस्लामविरुद्ध एकत्र आणण्याची आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व इश्माएल म्हणून केलेले आहे.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> तेव्हा परमेश्वराच्या दूताने तिला म्हटले, पाहा, तू गर्भवती आहेस, आणि तुला पुत्र होईल; त्याचे नाव इश्माएल ठेव, कारण परमेश्वराने तुझ्या क्लेशाकडे लक्ष दिले आहे. आणि तो रानटी मनुष्य होईल; त्याचा हात प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध असेल, आणि प्रत्येक मनुष्याचा हात त्याच्याविरुद्ध असेल; आणि तो आपल्या सर्व भावंडांच्या समक्ष निवास करील. उत्पत्ति 16:11, 12.

The word “hand,” as a symbol is like all biblical symbols, and it can have more than one meaning depending upon the context where it is used. By far the “hand,” as a symbol in Bible prophecy, is a symbol of warfare. The Hebrew word translated as “wild man,” is the word for the wild Arabian ass, which possesses several important prophetic implications, one of which is that the Arabian ass is a member of the Equidae family of animals, as is the horse. In Revelation chapter nine, and on both of the sacred charts of Habakkuk (the 1843 and 1850 pioneer charts), the horse is used as the symbol of the warfare represented by Islam of the three woes. The first and last mention of Islam, as represented in the book of Genesis, and the book of Revelation identify Islam with the symbol of the Equidae family (ass or horse), and they both emphasize the role of Islam as being to bring warfare to “every man” (the nations).

“हात” हा शब्द, प्रतीक म्हणून, इतर सर्व बायबलमधील प्रतीकांप्रमाणेच आहे, आणि तो ज्या संदर्भात वापरला जातो त्यानुसार त्याचे एकापेक्षा अधिक अर्थ असू शकतात. बायबलमधील भविष्यवाणीत “हात” हे प्रतीक प्रामुख्याने युद्धाचे प्रतीक आहे. “रानटी मनुष्य” असा अनुवाद केलेला हिब्रू शब्द हा रानटी अरब गाढवासाठी वापरला जाणारा शब्द आहे, ज्यामध्ये अनेक महत्त्वपूर्ण भविष्यवाणी-संबंधी सूचनार्थ आहेत; त्यांपैकी एक म्हणजे अरब गाढव हे अश्वकुळातील प्राण्यांच्या Equidae कुलातील एक सदस्य आहे, जसे घोडेही आहेत. प्रकटीकरण अध्याय नऊमध्ये, आणि हबक्कूकच्या दोन्ही पवित्र तक्त्यांवर (1843 आणि 1850 चे pioneer charts), घोडा हा तीन शोकांद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या इस्लामच्या युद्धाचे प्रतीक म्हणून वापरला आहे. उत्पत्तीच्या पुस्तकात आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात दर्शविल्याप्रमाणे, इस्लामचा पहिला व शेवटचा उल्लेख त्याची ओळख अश्वकुळाच्या प्रतीकाशी (गाढव किंवा घोडा) जोडतो, आणि ते दोन्ही इस्लामची भूमिका “प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध” (राष्ट्रांविरुद्ध) युद्ध आणण्याची आहे, यावर भर देतात.

In the book of Revelation, chapter NINE, verse ELEVEN, the character of Islam is identified, for prophetically character is represented by a name. The name given to the king that rules over Islam reflects that first reference to Islam in the book of Genesis, where it is written that the character or spirit of Ishmael “shall dwell in the presence of all his brethren.” The king which rules over all of Islam is the spirit of Ishmael (their king), whose hand is “against every man”.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील नवव्या अध्यायाच्या अकराव्या वचनात इस्लामचे स्वरूप ओळखले जाते, कारण भविष्यवाणीच्या दृष्टीने स्वभाव नावाने दर्शविला जातो. इस्लामवर राज्य करणाऱ्या राजाला दिलेले नाव उत्पत्तीच्या पुस्तकातील इस्लामच्या त्या पहिल्या उल्लेखाचे प्रतिबिंब आहे, जिथे असे लिहिले आहे की इश्माएलचा स्वभाव किंवा आत्मा “आपल्या सर्व बंधूंच्या समोर वास करील.” संपूर्ण इस्लामवर राज्य करणारा राजा म्हणजे इश्माएलचा आत्मा (त्यांचा राजा) होय, ज्याचा हात “प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध” आहे.

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9:11.

> आणि त्यांच्यावर एक राजा होता, जो अथांग खाईचा दूत आहे; त्याचे नाव इब्री भाषेत अबद्दोन आहे, परंतु ग्रीक भाषेत त्याचे नाव अपोल्ल्योन आहे. प्रकटीकरण 9:11.

In the Old Testament, represented by the Hebrew, or the New Testament, represented by the Greek, the character that reigns over the adherents of the religion of Islam is identified as either Abaddon or Apollyon, which in either means “death and destruction.” Death and destruction are the character of Islam, whether represented in the Old or New Testaments. The specific characteristics of the spirit that rules within every adherent of Islam, in connection with the symbol of the ass or the horse are both elements of the First and the Last references to Islam. These two prophetic attributes possess the signature of Alpha and Omega. When Sister White identifies the message that brings the one hundred and forty-four thousand to life as the mighty army of the third angel, she states the following:

जुन्या करारात, जो इब्रीद्वारे प्रतिनिधित्व केला आहे, किंवा नव्या करारात, जो ग्रीकद्वारे प्रतिनिधित्व केला आहे, इस्लाम धर्माच्या अनुयायांवर राज्य करणारे स्वरूप अबद्दोन किंवा अपोल्ल्योन असे ओळखले जाते; ज्यांचा दोन्ही भाषांतील अर्थ “मृत्यू आणि विनाश” असा आहे. जुना किंवा नवा करार यांपैकी कोणत्याहीद्वारे ते दर्शविले गेले तरी, मृत्यू आणि विनाश हेच इस्लामचे स्वरूप आहे. गाढव किंवा घोडा या प्रतीकाशी संबंधित, इस्लामच्या प्रत्येक अनुयायामध्ये राज्य करणाऱ्या आत्म्याची विशिष्ट वैशिष्ट्ये, इस्लामविषयीच्या पहिल्या आणि शेवटच्या दोन्ही संदर्भांतील घटक आहेत. या दोन भविष्यसूचक गुणांमध्ये अल्फा आणि ओमेगा यांची छाप आहे. सिस्टर व्हाईट जेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना जीवन देणाऱ्या संदेशाची ओळख तिसऱ्या देवदूताच्या पराक्रमी सेनेशी करून देतात, तेव्हा त्या पुढीलप्रमाणे म्हणतात:

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “देवदूत चार वारे धरून ठेवत आहेत; ते एका संतप्त घोड्याप्रमाणे दर्शविलेले आहेत, जो तुटून सुटून संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरून धाव घेत आपल्या मार्गात विनाश आणि मृत्यू वाहून नेण्याचा प्रयत्न करीत आहे.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “आपण अनंत जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर असताना झोपून राहावे काय? आपण जड, शीत व मृतवत असावे काय? अरे, आपल्या मंडळ्यांमध्ये देवाचा आत्मा व श्वास त्याच्या लोकांमध्ये फुंकला जावा, म्हणजे ते आपल्या पायांवर उभे राहतील आणि जिवंत होतील. आपणास हे पाहणे आवश्यक आहे की मार्ग अरुंद आहे, आणि प्रवेशद्वार संकुचित आहे. परंतु जेव्हा आपण त्या संकुचित प्रवेशद्वारातून जातो, तेव्हा त्याची व्यापकता असीम असते.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The four winds are held during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the four winds are an “angry horse” that bears “death and destruction in its path.” On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history bringing “death and destruction,” thus “angering the nations,” when it struck the spiritual glorious land “suddenly and unexpectedly.” On October 7, 2023, the third woe, continued on its path of “death and destruction” thus further “angering the nations” when it attacked the literal glorious land “suddenly and unexpectedly.” The first unexpected attack marked the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the recent attack on October 7, 2023, marks the beginning of the ending period or “binding off” of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Shall we sleep on the very verge of the eternal world?

एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळात चार वारे रोखून धरलेले आहेत, आणि ते चार वारे असा “क्रोधित घोडा” आहेत, जो आपल्या मार्गात “मृत्यू व विध्वंस” वाहून नेतो. ११ सप्टेंबर २००१ रोजी तिसरे धिक्कार भविष्यवाणीच्या इतिहासात आले, “मृत्यू व विध्वंस” घेऊन, आणि अशा रीतीने राष्ट्रांना “क्रोधित” केले, जेव्हा त्याने आध्यात्मिक गौरवशाली देशावर “अकस्मात व अनपेक्षितपणे” प्रहार केला. ७ ऑक्टोबर २०२३ रोजी, तिसऱ्या धिक्काराने “मृत्यू व विध्वंस” यांच्या आपल्या मार्गावर पुढे जात, आणि अशा रीतीने राष्ट्रांना आणखी “क्रोधित” करत, शब्दशः गौरवशाली देशावर “अकस्मात व अनपेक्षितपणे” आक्रमण केले. पहिल्या अनपेक्षित आक्रमणाने एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या कालखंडाची सुरुवात चिन्हांकित केली, आणि ७ ऑक्टोबर २०२३ रोजी झालेल्या अलीकडील आक्रमणाने एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या समाप्तिकालीन, किंवा “binding off” च्या, कालखंडाची सुरुवात चिन्हांकित केली. आपण अनंत जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर असताना झोपून राहावे काय?

On both sacred pioneer charts Islam of the first and second woes is graphically illustrated by Islamic warriors riding upon their warhorses. The rider upon the warhorse of the first woe in both illustrations is carrying a spear, and the rider of the horse representing the second woe, is firing a rifle. The distinction is plainly identified in Revelation chapter nine, for it was in the history of the second woe, that gunpowder was invented and first used in warfare. Commenting on verses seventeen through nineteen, of Revelation chapter nine, Uriah Smith records the following:

दोन्ही पवित्र अग्रणी आलेखांवर पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांच्या इस्लामचे चित्रमय दर्शन इस्लामी योद्धे त्यांच्या युद्धघोड्यांवर स्वार झालेल्या रूपात दाखविलेले आहे. दोन्ही चित्रणांमध्ये पहिल्या शापाच्या युद्धघोड्यावर स्वार असलेला योद्धा भाला धारण केलेला आहे, आणि दुसऱ्या शापाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या घोड्याचा स्वार बंदूक चालवीत आहे. हा भेद प्रकटीकरण अध्याय नऊमध्ये स्पष्टपणे ओळखता येतो, कारण दुसऱ्या शापाच्या इतिहासातच दारूगोळ्याचा शोध लागला आणि प्रथमच त्याचा युद्धात उपयोग करण्यात आला. प्रकटीकरण अध्याय नऊच्या सतरा ते एकोणीस वचने यांवर भाष्य करताना, उरियाह स्मिथ पुढीलप्रमाणे नोंद करतो:

> “The first part of this description may have reference to the appearance of these horsemen. Fire, representing a color, stands for red, ‘as red as fire’ being a frequent term of expression; jacinth, or hyacinth, for blue; and brimstone, for yellow. And these colors greatly predominated in the dress of these warriors; so that the description, according to this view, would be accurately met in the Turkish uniform, which was composed largely of red, or scarlet, blue, and yellow. The heads of the horses were in appearance as the heads of lions to denote their strength, courage, and fierceness; while the last part of the verse undoubtedly has reference to the use of gunpowder and firearms for purposes of war, which were then but recently introduced. As the Turks discharged their firearms on horseback, it would appear to the distant beholder that the fire, smoke, and brimstone issued out of the horses’ mouths, as illustrated by the accompanying plate.

> “या वर्णनाचा पहिला भाग कदाचित या अश्वारूढ सैनिकांच्या देखाव्याशी संबंधित असावा. अग्नी, रंगाचे प्रतिनिधित्व करीत, लाल रंगासाठी उभा आहे; ‘अग्नीप्रमाणे लाल’ हा अभिव्यक्तीचा एक प्रचलित प्रकार आहे; यासिंथ, किंवा हायसिंथ, निळ्या रंगासाठी; आणि गंधक, पिवळ्या रंगासाठी. आणि हे रंग या योद्ध्यांच्या पोशाखात मोठ्या प्रमाणावर प्राबल्याने दिसून येत होते; म्हणून, या दृष्टीकोनानुसार, हे वर्णन तुर्की गणवेशास अचूकपणे लागू पडते, जो मुख्यतः लाल, किंवा किरमिजी, निळा, आणि पिवळा या रंगांनी बनलेला होता. घोड्यांची मस्तके सिंहांच्या मस्तकांसारखी भासत होती, त्यांच्या सामर्थ्य, धैर्य, आणि उग्रता दर्शविण्यासाठी; तर या वचनाचा शेवटचा भाग निःसंशयपणे युद्धाच्या हेतूसाठी दारूगोळा आणि अग्निशस्त्रांच्या उपयोगाशी संबंधित आहे, जे त्या वेळी नुकतेच प्रचलनात आले होते. तुर्क हे घोड्यावर बसून आपली अग्निशस्त्रे चालवीत असल्यामुळे, दूरवरून पाहणाऱ्यास असे भासत असे की अग्नी, धूर, आणि गंधक हे घोड्यांच्या तोंडातून बाहेर पडत आहेत, जसे सोबत दिलेल्या चित्रपटात दर्शविले आहे.”

> “Respecting the use of firearms by the Turks in their campaign against Constantinople, Elliott (Horae Apocalypticae, Vol. I, pp. 482–484) thus speaks:—‘It was to “the fire and the smoke and the sulphur,” to the artillery and firearms of Mahomet, that the killing of the third part of men, i.e., the capture of Constantinople, and by consequence the destruction of the Greek empire, was owing. Eleven hundred years and more had now elapsed since her foundation by Constantine. In the course of them, Goths, Huns, Avars, Persians, Bulgarians, Saracens, Russians, and indeed the Ottoman Turks themselves, had made their hostile assaults, or laid siege against it. But the fortifications were impregnable by them. Constantinople survived, and with it the Greek empire. Hence the anxiety of the Sultan Mahomet to find that which would remove the obstacle. “Canst thou cast a cannon,” was his question to the founder of cannon that deserted to him, “of the size sufficient to batter down the wall of Constantinople?” Then the foundry was established at Adrianople, the cannon cast, the artillery prepared, and the siege began.’

> “कॉन्स्टँटिनोपलविरुद्धच्या आपल्या मोहिमेत तुर्कांनी अग्निशस्त्रांचा केलेला उपयोग यासंबंधी, Elliott (Horae Apocalypticae, Vol. I, pp. 482–484) असे म्हणतो:—‘“अग्नी, धूर आणि गंधक” यांमुळे, म्हणजे महोमेटच्या तोफखान्यामुळे व अग्निशस्त्रांमुळे, मनुष्यांच्या तिसऱ्या भागाचा वध, म्हणजे कॉन्स्टँटिनोपलचा पाडाव, आणि परिणामी ग्रीक साम्राज्याचा विनाश, घडून आला. कॉन्स्टँटिनने तिची स्थापना केल्यापासून आता अकराशेहून अधिक वर्षे लोटली होती. त्या काळात Goths, Huns, Avars, Persians, Bulgarians, Saracens, Russians, आणि अगदी Ottoman Turks स्वतःही, यांनी तिच्यावर वैरभावाने आक्रमणे केली होती, किंवा तिला वेढा घातला होता. परंतु तिची तटबंदी त्यांच्यापुढे अभेद्य ठरली होती. कॉन्स्टँटिनोपल टिकून राहिले, आणि तिच्याबरोबर ग्रीक साम्राज्यही. म्हणूनच सुलतान महोमेटची ती अडथळा दूर करणारी गोष्ट शोधण्याची अशी उत्कंठा होती. “तू अशी एक तोफ ओतू शकतोस काय,” असा त्याचा प्रश्न त्याच्याकडे येऊन मिळालेल्या त्या तोफनिर्मात्यास होता, “जी आकाराने कॉन्स्टँटिनोपलची भिंत खिळखिळी करण्यास पुरेशी असेल?” मग अॅड्रिऍनोपल येथे तोफढाळखाना उभारण्यात आला, तोफा ओतण्यात आल्या, तोफखाना सिद्ध करण्यात आला, आणि वेढ्यास आरंभ झाला.’”

> “It well deserves remark, how Gibbon, always the unconscious commentator on the Apocalyptic prophecy, puts this new instrumentality of war into the foreground of his picture, in his eloquent and striking narrative of the final catastrophe of the Greek empire. In preparation for it, he gives the history of the recent invention of gunpowder, ‘that mixture of saltpeter, sulphur, and charcoal;’ tells of its earlier use by the Sultan Amurath, and also, as before said, of Mahomet’s foundry of larger cannon at Adrianople; then, in the progress of the siege itself, describes how ‘the volleys of lances and arrows were accompanied with the smoke, the sound, and the fire of the musketry and cannon;’ how ‘the long order of the Turkish artillery was pointed against the walls, fourteen batteries thundering at once on the most accessible places;’ how ‘the fortifications which had stood for ages against hostile violence were dismantled on all sides by the Ottoman cannon, many breaches opened, and near the gate of St. Romanus, four towers leveled with the ground:’ how, as ‘from the lines, the galleys, and the bridge, the Ottoman artillery thundered on all sides, the camp and city, the Greeks and the Turks, were involved in a cloud of smoke, which could only be dispelled by the final deliverance or destruction of the Roman empire:’ how ‘the double walls were reduced by the cannon to a heap of ruins:’ and how the Turks at length ‘rising through the breaches,’ ‘Constantinople was subdued, her empire subverted, and her religion trampled in the dust by the Moslem conquerors.’ I say it well deserves observation how markedly and strikingly Gibbon attributes the capture of the city, and so the destruction of the empire, to the Ottoman artillery. For what is it but a comment on the words of our prophecy? ‘By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the sulphur, which issued out of their mouths.’

> “गिबन, जो सदैव अपोकॅलिप्टिक भविष्यवाणीचा नकळत भाष्यकार ठरतो, ग्रीक साम्राज्याच्या अंतिम विपत्तीचे आपल्या प्रभावी व हृदयस्पर्शी वर्णनात युद्धाच्या या नव्या साधनाला आपल्या चित्रणाच्या अग्रभागी कसे ठेवतो, हे निःसंशय विशेष लक्षात घेण्यासारखे आहे. तिची पूर्वतयारी म्हणून तो दारूच्या अलीकडील शोधाचा इतिहास देतो—‘साल्टपीटर, गंधक आणि कोळसा यांचे ते मिश्रण;’ सुलतान अमुराथ याने तिचा केलेला पूर्वीचा उपयोग सांगतो, आणि यापूर्वी म्हटल्याप्रमाणे, अॅड्रिअनोपल येथे महोमेटच्या अधिक मोठ्या तोफांच्या ओतशाळेचाही उल्लेख करतो; नंतर, वेढ्याच्या प्रत्यक्ष प्रगतीत, तो वर्णन करतो की ‘भाल्यांच्या व बाणांच्या माऱ्यास मुस्केटरी आणि तोफांच्या धुराचा, आवाजाचा आणि आगीचा साथ लाभला होता;’ कसे ‘तुर्की तोफखान्याची लांब रांग भिंतींवर रोखली गेली होती, चौदा बॅटर्‍या एकाच वेळी सर्वाधिक सुलभ ठिकाणांवर गडगडत होत्या;’ कसे ‘युगानुयुगे शत्रूच्या हिंसाचारास तोंड देत उभ्या असलेल्या तटबंदीचा ऑटोमन तोफांनी सर्व बाजूंनी विध्वंस केला, अनेक भगदाडे पडली, आणि सेंट रोमानसच्या द्वाराजवळ चार बुरूज जमीनदोस्त झाले:’ कसे, ‘रेषांमधून, गॅलींमधून आणि पुलावरून, ऑटोमन तोफखाना सर्व बाजूंनी गडगडत असताना, छावणी आणि शहर, ग्रीक आणि तुर्क, धुराच्या ढगात वेढले गेले होते, जो केवळ रोमन साम्राज्याच्या अंतिम सुटकेने किंवा विनाशानेच दूर होऊ शकला असता:’ कसे ‘दुहेरी भिंती तोफांच्या प्रहाराने अवशेषांच्या ढिगाऱ्यात परिवर्तित झाल्या:’ आणि अखेरीस कसे तुर्क ‘भगदाडांतून वर चढत,’ ‘कॉन्स्टँटिनोपल जिंकले गेले, तिचे साम्राज्य उलथून टाकण्यात आले, आणि तिचा धर्म मुसलमान विजेत्यांनी धुळीत तुडवला.’ मी म्हणतो, शहराच्या जिंकण्याचे, आणि त्यामुळे साम्राज्याच्या विनाशाचे, श्रेय गिबन किती ठळकपणे व प्रभावी रीतीने ऑटोमन तोफखान्यास देतो, हे खरोखरच निरीक्षणास पात्र आहे. कारण ते आपल्या भविष्यवाणीतील शब्दांवरील भाष्य नसून आणखी काय आहे? ‘या तिघांमुळे मनुष्यांचा तिसरा भाग मारला गेला, त्यांच्या तोंडांतून निघणाऱ्या अग्नीने, धुराने आणि गंधकाने.’”

> “‘VERSE 18. By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the brimstone, which issued out of their mouths. 19. For their power is in their mouth, and in their tails; for their tails were like unto serpents, and had heads, and with them they do hurt.’

> “‘वचन १८. या तिन्हींपासून मनुष्यांचा तिसरा भाग मारला गेला, त्या अग्नीने, आणि धुराने, आणि गंधकाने, जे त्यांच्या तोंडांतून बाहेर पडत होते. १९. कारण त्यांची शक्ती त्यांच्या तोंडात आणि त्यांच्या शेपटांत आहे; कारण त्यांची शेपटी सापांसारखी होती, आणि त्यांना मस्तके होती, आणि त्यांच्याद्वारे ते इजा करीतात.’”

> “These verses express the deadly effect of the new mode of warfare introduced. It was by means of these agents,—gunpowder, firearms, and cannon,—that Constantinople was finally overcome, and given into the hands of the Turks.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 510–514.

> “या वचनांमध्ये सुरू करण्यात आलेल्या युद्धाच्या नव्या पद्धतीचा प्राणघातक परिणाम व्यक्त केला आहे. या साधनांद्वारे—बारूद, अग्निशस्त्रे, आणि तोफा—कॉन्स्टँटिनोपल अखेरीस पराभूत करण्यात आले, आणि तुर्कांच्या हाती सोपविण्यात आले.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 510–514.

We will continue the study of the third woe, in the next article.

आपण तिसऱ्या धिक्काराचा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “I awoke from my sleep last night with a great burden upon my mind. I was delivering a message to our brethren and sisters, and it was a message of warning and instruction concerning the work of some who are advocating erroneous theories as to the reception of the Holy Spirit, and its operation through human agencies.

> “काल रात्री मी माझ्या झोपेतून जागा झालो तेव्हा माझ्या मनावर एक मोठा भार होता. मी आमच्या बंधू-भगिनींना एक संदेश देत होतो, आणि तो संदेश पवित्र आत्म्याच्या ग्रहणासंबंधी व मानवी साधनांद्वारे त्याच्या कार्यासंबंधी चुकीच्या सिद्धांतांचे समर्थन करणाऱ्या काहींच्या कार्याविषयी इशारा व सूचना देणारा होता.”

> “I was instructed that fanaticism similar to that which we were called to meet after the passing of the time in 1844 would come in among us again in the closing days of the message, and that we must meet this evil just as decidedly now as we met it in our early experiences.

> “मला अशी सूचना देण्यात आली की, 1844 मध्ये समय उलटल्यानंतर ज्याला सामोरे जाण्यास आम्हांस बोलाविण्यात आले होते, त्यासारखाच उन्माद या संदेशाच्या अंतिम दिवसांत पुन्हा आमच्यामध्ये येईल; आणि जसा आम्ही आमच्या आरंभीच्या अनुभवांत त्या दुष्टतेला ठामपणे तोंड दिले होते, तसाच ठामपणे आता देखील आम्ही त्या दुष्टतेला सामोरे गेले पाहिजे.”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange and eventful history is being recorded in the books of heaven—events which it was declared should shortly precede the great day of God. Everything in the world is in an unsettled state. The nations are angry, and great preparations for war are being made. Nation is plotting against nation, and kingdom against kingdom. The great day of God is hasting greatly. But although the nations are mustering their forces for war and bloodshed, the command to the angels is still in force, that they hold the four winds until the servants of God are sealed in their foreheads.” Selected Messages, book 1, 221.

> “आपण महान व गंभीर घटनांच्या उंबरठ्यावर उभे आहोत. भविष्यवाण्या पूर्ण होत आहेत. स्वर्गातील ग्रंथांमध्ये विलक्षण व घटनापूर्ण इतिहास नोंदविला जात आहे—अशा घटना, ज्यांविषयी घोषित करण्यात आले होते की त्या लवकरच देवाच्या महान दिवसापूर्वी घडतील. जगातील सर्व काही अस्थिर अवस्थेत आहे. राष्ट्रे संतप्त झाली आहेत, आणि युद्धासाठी मोठ्या तयारी सुरू आहेत. राष्ट्र राष्ट्राविरुद्ध कट रचत आहे, आणि राज्य राज्याविरुद्ध. देवाचा महान दिवस फार वेगाने जवळ येत आहे. परंतु राष्ट्रे युद्ध व रक्तपातासाठी आपली सैन्ये एकत्र करीत असली, तरी देवाच्या दूतांना दिलेली आज्ञा अद्यापही प्रभावी आहे, की त्यांनी चार वारे आवरून धरावेत, जोपर्यंत देवाच्या सेवकांच्या कपाळांवर शिक्का मारला जात नाही.” Selected Messages, book 1, 221.

Back to Articles