Article

# पानियम - क्रमांक पंधरा

“२५०” तीन वेळा

Author

Jeff Pippenger

Published

February 19, 2026

Formats

PDF
Word

२०२६ मध्ये, ट्रम्प अमेरिकेच्या “250” वर्षांचा उत्सव साजरा करणार आहे; अशा प्रकारे राफिया युद्ध आणि पॅनियम युद्ध यांच्या दरम्यानच्या इतिहासात ४५७ इ.स.पूर्व पासून अँटिओकस मॅग्नसपर्यंतच्या “250” वर्षांशी तो सुसंगत ठरतो. “250” वर्षांच्या शेवटी अँटिओकस मॅग्नस २०७ इ.स.पूर्व मध्ये उभा राहतो, राफियानंतर दहा वर्षांनी आणि पॅनियमपूर्वी सात वर्षांनी. “250” वर्षांची साक्ष ही मूर्तिपूजक रोमच्या “250” वर्षांच्या कालखंडाशी देखील सुसंगत ठरते, कारण इ.स. ६४ मध्ये निरोने ख्रिस्ती लोकांचा छळ सुरू केला आणि “250” वर्षांनंतर, इ.स. ३१३ मधील मिलानच्या जाहीरनाम्याने, कॉन्स्टन्टाईन द ग्रेटने ख्रिस्ती धर्माला कायदेशीर मान्यता दिली आणि छळ थांबला.

डोनाल्ड ट्रम्प अमेरिका पुन्हा महान करण्याच्या आपल्या प्रयत्नांसाठी परिचित आहेत; तो त्याच्या अनुयायांचा—MAGA—हा विशेष उल्लेख आहे. ट्रम्प यांचे भविष्यवाणीमध्ये कॉन्स्टंटाईन द ग्रेट, अँटिओकस द ग्रेट, आणि अर्थातच दानियेल अकराच्या पहिल्या काही वचनांमध्ये सायरस द ग्रेट, झरक्सेस द ग्रेट आणि त्यानंतर अलेक्झांडर द ग्रेट यांच्याद्वारे प्रतिरूपात्मक दर्शन झाले आहे. इ.स.पूर्व ४५७ मधील सायरस, दारयावेश आणि अर्तहशश्त यांचा फर्मान, ते पॅनियमच्या इतिहासापर्यंत, अशी दोनशे पन्नास वर्षे होतात. “250” वर्षांचा शेवट हा राफिया आणि पॅनियम यांच्या मधील एका मध्यबिंदूवर येतो, आणि तसेच 2026 सुद्धा आहे. 2026 हे ट्रम्प यांच्या दुसऱ्या कार्यकाळाचे मध्य आहे. नीरोच्या “250” वर्षांच्या छळाचा शेवट अशा एका फर्मानाकडे नेतो, जो ख्रिस्ती छळाचा अंत करतो. सायरस, नीरो आणि ट्रम्प यांच्याद्वारे दर्शविलेल्या “250” वर्षांच्या तीन रेषांपैकी नीरोची रेषा ही मध्यवर्ती रेषा आहे.

सायरसने पहिला हुकूम जाहीर केला आणि अर्तक्षत्राने तिसरा हुकूम जाहीर केला. सायरस हा पहिला देवदूत आहे आणि अर्तक्षत्र तिसरा आहे. इ.स.पू. ४५७ ओळखून देणाऱ्या त्या तिन्ही हुकुमांचे प्रतीक म्हणून सायरसाचा उपयोग करण्याचा माझा हेतू आहे.

सायरस इ.स.पू. 457 मध्ये सुरू होणारी “250” वर्षांची एक रेषा आरंभ करतो, जी पानियमच्या इतिहासात समाप्त होते; आणि तो पानियमचा इतिहास म्हणजे अँटिओकस द ग्रेटचा इतिहास होय, जो डोनाल्ड ट्रम्प आहे. पानियम हा रविवारच्या कायद्यापूर्वीचा पद आहे. सायरस पृथ्वीवरील पशूच्या रिपब्लिकन शिंगाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या “250” वर्षांच्या इतिहासरेषेची सुरुवात दर्शवितो, आणि सायरसच पृथ्वीवरील पशूच्या प्रोटेस्टंट शिंगाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या 2,300 वर्षांच्या इतिहासरेषेचीही सुरुवात दर्शवितो.

नीरो इतिहासातील अशा एका रेषेची सुरुवात करतो जी तडजोडीपर्यंत पोहोचणाऱ्या छळाचे प्रतिनिधित्व करते. कुरुश आणि संयुक्त संस्थाने यांच्या विपरीत, जे भविष्यकालीन एका कालखंडाच्या मध्यबिंदूवर समाप्त होणाऱ्या रेषेचे प्रतिनिधित्व करतात, नीरोची रेषा तडजोडीच्या प्रगतिशील कालखंडाच्या एका दृष्टांताने समाप्त होते, ज्याची सुरुवात इ.स. 313 मधील मिलानच्या फर्मानाने होते; त्यानंतर इ.स. 321 मधील पहिला रविवारचा कायदा येतो; आणि मग इ.स. 330 मध्ये रोमचे पूर्व व पश्चिम असे विभाजन झाले. कॉन्स्टँटाईन या तिन्ही तारखांना प्रतिनिधित्वित केला आहे. नीरोच्या रेषेत, इ.स. 313 पासून इ.स. 330 पर्यंत सतरा वर्षे आहेत. कुरुशाच्या रेषेत, इ.स.पू. 217 मधील राफिया येथील युद्धापासून इ.स.पू. 200 मधील पानियम येथील युद्धापर्यंत हेसुद्धा सतरा वर्षे आहेत.

दानीएलच्या अकराव्या अध्यायात आर्तहशश्ता हा तिसरा फतवा आहे. हा तिसरा फतवा तिसऱ्या देवदूताचे आणि रविवारीच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करतो. इ.स.पू. 457 पासूनची “250” वर्षे आणि 1776 पासूनची “250” वर्षे ही दोन्हीही सोळाव्या वचनातील रविवारीच्या कायद्याच्या अगोदर घडणाऱ्या इतिहासाच्या मध्यावर येऊन समाप्त होतात. अकरावा अध्याय अशी वचने मांडतो की ती शेवटी दहाव्या वचनातील 1989 च्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि 2014 मध्ये सुरू झालेल्या युक्रेनियन युद्धाच्या इतिहासाचे, जो अकराव्या वचनात प्रतिनिधित्व केला आहे, आणि त्यानंतर 2024 मध्ये ट्रम्प आपल्या दुसऱ्या कार्यकाळासाठी परत येतो, जसे तेराव्या वचनात प्रतिनिधित्व केले आहे, आणि मग चौदावे वचन 2025 ची ओळख करून देते, ज्यात वैभवशाली देशातून आलेला पहिला पोप बाह्य दृष्टांत स्थापन करतो.

दानियेल ११:४० ची पूर्तता १९८९ मध्ये झाली, जेव्हा जॉन पॉल दुसरा आणि रोनाल्ड रीगन यांच्यामधील एका गुप्त संधीद्वारे सोव्हिएत युनियनचा पाडाव करण्यात आला. अंतकाळी १९८९ मध्ये झालेल्या त्या गुप्त संधीने १९८९ मध्ये सुरू झालेल्या भविष्यवाणीच्या कालखंडाच्या शेवटी होणाऱ्या एका उघड संधीचे प्रतिरूप दर्शविले. ती उघड संधीच दर्शनाची स्थापना करते.

२०२६ हे भविष्यवाणीच्या इतिहासातील “२५०” वर्षांचे समाप्तीबिंदू आहे; हा कालखंड १७७६ पासून सुरू झालेल्या बावीस वर्षांनी आरंभ होऊन १७९८ मधील अंतकाळापर्यंत पोहोचतो. त्या प्रारंभीच्या इतिहासातील बावीस वर्षांचे प्रतिबिंब ९/११ पासून २०२३ पर्यंतच्या बावीस वर्षांच्या इतिहासात दिसून येते. १७९८ मध्ये त्या बावीस वर्षांच्या शेवटी दानिएलाचे पुस्तक उघडण्यात आले; आणि मग ९/११ पासून सुरू होऊन ३१ डिसेंबर, २०२३ रोजी संपलेल्या त्या बावीस वर्षांच्या शेवटी, यहूदाच्या वंशातील सिंहाने येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे शिक्के उघडण्यास आरंभ केला.

इ.स. १७९८ मध्ये बावीस वर्षांच्या शेवटी उन्मुद्रित झालेला संदेश, इ.स. १६११ मध्ये King James Bible प्रकाशित झाल्यानंतर दोनशे वीस वर्षांनी, इ.स. १८३१ मध्ये जनतेसमोर ठेवण्यात आला. इ.स. १७९८ पासून इ.स. १८३१ पर्यंत देवाचे भविष्यसूचक वचन क्रमाक्रमाने उघड केले गेले. इ.स. १८३१ पर्यंत ते सार्वजनिक क्षेत्रात आले होते, आणि त्यानंतर इ.स. १७९८ मध्ये उन्मुद्रित झालेल्या संदेशासंबंधी पुरुष आणि स्त्रिया जबाबदार धरले जाऊ शकत होते. त्यानंतर इ.स. १८४० मध्ये, Sister White जसे तिला “another remarkable event” असे म्हणतात, इस्लामविषयीची एक भविष्यवाणी पूर्ण झाली तेव्हा ती घटना घडली.

बावीस वर्षांच्या (1798) कालखंडाच्या समाप्तीपासून ते दोनशे वीस वर्षांच्या कालखंडाच्या (1831) समाप्तीपर्यंत; संदेशाच्या उलगडण्याचा एक कालखंड दर्शविला आहे. या दृष्टांतात असा एक मार्गचिन्ह समाविष्ट आहे जिथे संदेश औपचारिक रीतीने मांडला जातो; त्यानंतर असे एक मार्गचिन्ह येते जे एका भविष्यवाणीकडे निर्देश करते, जी त्यानंतर पुन्हा गणना केली गेली आहे; आणि ती पुढे पूर्ण झाल्यावर असे एक मार्गचिन्ह उत्पन्न होते जे “देवाच्या सामर्थ्याच्या अद्भुत प्रकटीकरणाच्या” प्रारंभाची ओळख करून देते.

१९८९ च्या चळवळीच्या शेवटी असलेला बावीस वर्षांचा कालखंड 9/11 पासून 2023 पर्यंतचा होता, जेव्हा पुन्हा एकदा एक भविष्यवाणी उघडली गेली. त्या भविष्यवाणीमुळे अनिवार्यपणे वाढत्या ज्ञानाचा एक कालखंड सुरू झाला असता; असे ज्ञान, जे परीक्षा घेईल आणि विभाजन करील, कारण अनेकांना बोलाविले जाते, पण थोडेच निवडले जातात. असा एक बिंदू येणार होता, जेव्हा हा संदेश सार्वजनिक क्षेत्रात आणला जाईल. त्या संदेशात भविष्यवाणीनुसार पुनर्गणना केलेल्या संदेशाची वैशिष्ट्ये असणार होती, आणि त्यात पुन्हा एकदा एक भाकीत समाविष्ट असणार होते. जेव्हा सार्वजनिक भाकीत पूर्ण होईल, तेव्हा 1840 च्या इतिहासाने आणि Pentecost ने दर्शविल्याप्रमाणे त्या संदेशास सामर्थ्य प्राप्त होईल.

१९८९ मध्ये सोव्हिएत संघाच्या पतनासह दानिएल ११:४० अनमुद्रित झाले; आणि १९९६ मध्ये दानिएल ११ चा संदेश सार्वजनिक क्षेत्रात ठेवण्यात आला. १९९६ हे १७७६ नंतरचे दोनशे वीस वर्षे आहेत; १७७६ ने केवळ १७९८ मध्ये समाप्त झालेल्या बावीस वर्षांची सुरुवात केली असे नव्हे, तर २०२६ मध्ये समाप्त होणाऱ्या दोनशे पन्नास वर्षांचीही सुरुवात केली. रिपब्लिकन शिंग २०२६ मधील राजकीय मध्यमावधी निवडणुकांमध्ये मध्यबिंदूला पोहोचते आणि प्रोटेस्टंट शिंग २०२६ पर्यंत पोहोचते; आणि ते १९९६ मध्ये संदेशाच्या औपचारिकीकरणाने सुरू झालेल्या तीस वर्षांच्या कालखंडाचा शेवट आहे; हा संदेश १९८९ मध्ये, अंतकाळी, अनमुद्रित झाला होता. येशू नेहमी शेवटाची सुरुवातीद्वारेच दृष्टांत देतो; म्हणून २०२६ हे ते वर्ष आहे ज्यात मध्यरात्रीच्या घोषणेचा दुरुस्त केलेला संदेश औपचारिकरित्या स्थापित केला जाणार आहे, जसे १९८९ मध्ये अनमुद्रित झालेला संदेश १९९६ मध्ये औपचारिकरित्या स्थापित करण्यात आला होता, त्यानंतरच्या तीस वर्षांनी.

1776 मध्ये सुरू होणारी “250” वर्षांची रेषा तुम्हाला 2026 पर्यंत घेऊन जाते, म्हणजे डोनाल्ड ट्रम्प यांच्या कार्यकाळातील मध्यावधी, संयुक्त संस्थाने आणि रशिया यांच्यातील युद्धाच्या अगदी आधीचा काळ; ते युद्ध गाढव मोकळे केले जाते तेव्हा सुरू होते, आणि इस्लाम 9/11 प्रमाणे पुन्हा एकदा संयुक्त संस्थानांवर प्रहार करतो.

नीरोची “250” वर्षांची रेषा ही ऐतिहासिक व भविष्यसूचक अशा तीन रेषांपैकी मधली रेषा आहे. यावरून नीरोची रेषा दुसरा देवदूत असल्याचे ओळखले जाते, जो तिसऱ्या परीक्षेपूर्वी येणारी दुसरी परीक्षा आहे. ती दुसरी परीक्षा म्हणजे पशूच्या प्रतिमेची परीक्षा होय, जी चर्च व राज्य यांच्या संयोगाची क्रमशः उभारणी दर्शविते; हाच संयोग इ.स. 313 मधील मिलानच्या फर्मानाने प्रतिरूपित केला आहे, ज्यामुळे पुढे इ.स. 321 मधील पहिला रविवार-कायदा आला, आणि त्यानंतर इ.स. 330 च्या इतिहासाने दर्शविल्याप्रमाणे, रविवार-कायद्यानंतर नेहमीच येणारा राष्ट्रीय नाश ओढवला.

इ.स. ३१३ मधील मिलानचा हुकूम हा संयुक्त संस्थानांतील चर्च आणि राज्य यांच्यातील त्या संबंधाच्या उभारणीची सुरुवात दर्शवितो, जो क्रमशः सोळाव्या वचनातील रविवार कायद्यापर्यंत नेतो. ते कार्य 9/11 पासून पॅट्रियट अॅक्टद्वारे सुरू झाले; परंतु सीलिंगच्या काळाच्या शेवटी असलेल्या फ्रॅक्टलमध्ये पॅट्रियट अॅक्ट आणि मिलानचा हुकूम हे दोन्ही अशा एका कृतीचे प्रतिरूप आहेत, जी तडजोडीच्या एका क्रमिक कालखंडाची सुरुवात करते आणि लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्यापर्यंत नेते. संयुक्त संस्थानांमध्ये चर्च आणि राज्य यांना थेट एकत्र आणणाऱ्या आणि शेवटी रविवार कायद्याकडे नेणाऱ्या भविष्यसूचक कृतींच्या मालिकेतील ती पहिली कृती आहे.

इ.स. 313 मधील मिलानचा जाहीरनामा याच्या ऐतिहासिक नोंदीत हीच सर्व तत्त्वे अंतर्भूत आहेत, कारण तो एकच जाहीरनामा नव्हता; तो पूर्व रोमचा शासक लिसिनियस याने पाठविलेल्या पत्रांची एक मालिका होती. त्या वेळी पूर्व रोम अजूनही मोठ्या प्रमाणावर पगन होता, तर कॉन्स्टन्टाइन आपल्या पाश्चिमात्य राज्यात ख्रिस्ती धर्मासाठी प्रवेश खुला करीत होता. हा करार स्वतः इ.स. 313 च्या फेब्रुवारी महिन्यात एका शिखर परिषदेदरम्यान झाला, जिथे लिसिनियसने आपली मैत्री दृढ करण्यासाठी कॉन्स्टन्टाइनच्या सावत्र बहिणीशी विवाहही केला. साम्राज्याच्या पूर्वेकडील भागात प्रसिद्ध करण्यात आलेल्या लिसिनियसच्या त्या पत्रांनी ख्रिस्ती आणि इतर सर्वांना उपासनेचे स्वातंत्र्य दिले, तसेच जप्त करण्यात आलेली ख्रिस्ती मालमत्ता परत देण्याची तरतूदही केली.

मिलानच्या जाहीरनाम्याने छळाची “250” वर्षे समाप्त केली आणि तो अशा कालखंडाचे प्रतीक आहे ज्यामध्ये त्या जाहीरनाम्याने दर्शविलेली सर्व स्वातंत्र्ये ख्रिस्ती लोकांकडून क्रमाक्रमाने काढून घेतली जाणार आहेत, कारण जग ट्रम्पबरोबर लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याकडे पुढे चालले आहे.

> “वाचकाने जर लवकरच येऊ घातलेल्या संघर्षात वापरल्या जाणाऱ्या साधनसामुग्रीचे आकलन करून घ्यावयाचे असेल, तर गतकाळात याच उद्देशासाठी रोमने कोणती साधने वापरली याचा इतिहास त्याने फक्त अनुसरला पाहिजे. जर त्याला हे जाणून घ्यावयाचे असेल की पापवादी आणि प्रॉटेस्टंट एकत्र येऊन त्यांच्या सिद्धांतांना नाकारणाऱ्यांशी कसे वागतील, तर सब्बाथ आणि त्याच्या समर्थकांविषयी रोमने कोणता आत्मा प्रकट केला हे त्याने पाहावे.”

> “राजेशाही फर्माने, सार्वत्रिक परिषदांचे निर्णय, आणि लौकिक सत्तेच्या आधाराने टिकवून ठेवलेल्या चर्चच्या नियमांनी, त्या मूर्तिपूजक सणाला ख्रिस्ती जगतात सन्मानाचे स्थान प्राप्त करून देणाऱ्या पायऱ्या ठरल्या. रविवारी पालनाची अंमलबजावणी करणारा पहिला सार्वजनिक उपाय म्हणजे कॉन्स्टँटाईनने जाहीर केलेला कायदा होय. (इ.स. 321) या फर्मानानुसार शहरांतील लोकांनी ‘सूर्याच्या वंदनीय दिवशी’ विश्रांती घ्यावी, परंतु खेड्यातील लोकांना आपले कृषिकर्म सुरू ठेवण्याची परवानगी देण्यात आली. तो प्रत्यक्षात मूर्तिपूजक कायदाच होता, तरीही ख्रिस्ती धर्माचा केवळ नाममात्र स्वीकार केल्यानंतर सम्राटाने त्याची अंमलबजावणी केली.” The Great Controversy, 573, 574.

“२५” हा अंक, जो “२५०” चा दशांश आहे, बंडखोरी व विभाजन यांचे प्रतिनिधित्व करतो. यहेज्केल अध्याय आठमधील सूर्यापुढे नतमस्तक होणारे लाओदिकीय अॅडव्हेंटिझमचे “२५” नेते, अगदी पुढील अध्यायात मुद्रांकित केलेल्यांपासून विभक्त केलेले आहेत; आणि सिस्टर व्हाइट यहेज्केल अध्याय नऊतील त्या मुद्रांकनाची स्पष्टपणे ओळख प्रकटीकरण ग्रंथातील एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाशी करून देतात. ते “२५” पुरुष म्हणजे कोरह, दाथान आणि अबीराम यांच्या बंडात सहभागी झालेल्या कीर्तीमान “२५०” पुरुषांचा केवळ एक दशांश होत. सिस्टर व्हाइट यांना १८८८ च्या जनरल कॉन्फरन्स सभेतून निघून जाण्यास मनाई करण्यात आली होती, कारण गॅब्रिएलने त्यांना सांगितले होते की त्यांनी तेथेच राहून मिनियापोलिसमधील बंडखोरीची नोंद करावी, कारण ती कोरहच्या बंडाची पुनरावृत्ती होती. “२५०” हे बंडखोरी व विभक्तीकरण यांचे प्रतीक आहे. मत्तय “२५” मध्ये तीन दृष्टान्त आहेत, जे दुष्ट व ज्ञानी यांच्यातील विभक्तीकरणाविषयी शिकवितात. रिपब्लिकन आणि प्रोटेस्टंट ही दोन्ही शिंगे, चार पिढ्यांनी दर्शविलेल्या परीक्षाकाळाच्या अधीन आहेत; आणि करारबद्ध लोक तसेच ज्या राष्ट्रात ते करारबद्ध लोक स्थापित आहेत, त्या दोघांचाही न्याय त्याच कालावधीत केला जातो.

बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहावे राज्य असलेल्या आणि संयुक्त संस्थाने असलेल्या पृथ्वीपशूच्या “250” वर्षांत, नेरोची रेषा एका हुकुमाची ओळख करून देते; ती मिलानच्या जाहीरनाम्याद्वारे दर्शविली जाते, जो कायद्याच्या माध्यमातून होणाऱ्या संघर्षाच्या क्रमिक तीव्रतेची सुरुवात चिन्हांकित करतो, आणि जी इ.स. 321 मधील रविवार-नियमाच्या हुकुमापर्यंत येऊन समाप्त होते; त्यामुळे एका अशा कालखंडाचा प्रारंभ होतो, जो इ.स. 330 मध्ये संपूर्ण जग दोन वर्गांत विभागले गेले असताना संपतो, जे पूर्व आणि पश्चिम असे दर्शविले आहेत. इ.स. 321 ते 330 हा नऊ वर्षांचा कालखंड, मंडपांच्या सणाच्या सात दिवसांचाही आहे, जो इ.स. 321 मधील रविवार-नियमापासून सुरू होतो, आणि इ.स. 330 मध्ये मिखाएल उभा राहतो व कृपाकाल समाप्त होतो तेव्हा संपतो.

मिलेराईटांच्या पायाभूत समजुतीचा, म्हणजे दर्शनाची स्थापना करणारे रोमच आहे, असा जो स्वीकार आहे, तो नाकारणे म्हणजे 31 डिसेंबर, 2023 रोजी आलेली आणि 8 मे, 2025 रोजी गौरवशाली भूमीतून पहिला पोप निवडला गेला तेव्हा समाप्त झालेली पायाभूत परीक्षा अपयशी ठरणे होय. विल्यम मिलर यांना रोम हे दर्शनाची स्थापना करणारे प्रतीक आहे हे ओळखण्यास ज्यामुळे सामर्थ्य मिळाले, ती पायाभूत सत्यताच अशी आहे की जिचा नकार दिल्यास प्रबळ भ्रम येतो. त्या पहिल्या परीक्षेत अपयश आल्यास थेस्सलनीकाकरांस वर्णन केलेला प्रबळ भ्रम येतो आणि जे समजत नाहीत असे मूर्ख “सत्यावर” प्रेम करीत नाहीत, हे सिद्ध होते. बाह्य दर्शनाची स्थापना करणारे प्रतीक नाकारणे म्हणजे पायाभूत परीक्षा नाकारणे होय, आणि ही तीन परीक्षांपैकी पहिली आहे. सिस्टर व्हाइट ख्रिस्ताच्या काळातील पहिली परीक्षा योहान बाप्तिस्ताच्या संदेशाशी संरेखित करतात. त्या स्पष्ट करतात की ज्यांनी योहानाचा संदेश नाकारला, त्यांना येशूच्या शिकवणींचा लाभ झाला नसता, तसेच ख्रिस्त प्रांगणातून पवित्र स्थानात गेला तेव्हा झालेला व्यवस्थात्मक बदलही त्यांना दिसला नसता.

तिने त्या प्रगत परीक्षेच्या प्रक्रियेचा संबंध मिलेराइटांच्या कालखंडाशी लावला आणि असे शिकविते की ज्यांनी पहिल्या देवदूताचा संदेश नाकारला, ते योहानाचा संदेश नाकारणाऱ्या यहूदी लोकांच्या समांतर होते. प्रत्येक ऐतिहासिक रेषेत, जे पहिल्या परीक्षेत अपयशी ठरले त्यांना पुढील पावलाचा काहीही लाभ झाला नाही, आणि ख्रिस्ताच्या व्यवस्थापनकालीन बदलाबद्दल ते आंधळे झाले. ज्यांनी 9/11 चा संदेश नाकारला ते ख्रिस्ताने जिवंतांचा न्याय करणे सुरू केले आहे हे पाहू शकले नाहीत. जे 2023 च्या पायाभूत परीक्षेत अपयशी ठरतील ते संघर्षशील मंडळीपासून विजयी मंडळीपर्यंतच्या संक्रमणात्मक बदलाला पाहू शकणार नाहीत. यांपैकी कोणत्याही पायाभूत परीक्षांचे नाकारणारे शेवटी “परिपूर्ण अंधकारात” गेले. जिथे दर्शन नसते, तिथे लोक परिपूर्ण अंधकारात जातात, आणि बाह्य दर्शनाचा प्रकाश स्थापन करणारी रोमच आहे. ही सत्यता दानियेल अकराव्या अध्यायातील दहावा, अकरावा आणि पंधरावा वचन यांतील तीन लढायांमध्ये उभे असलेल्या तीन राष्ट्राध्यक्षांशी असलेल्या तीन पोपांच्या संबंधामध्ये ओळखली जाऊ शकते.

सायरसची बाह्य “250” वर्षांची रेषा, जी राफियाच्या युद्धाने चिन्हांकित झालेल्या सतरावर्षीय कालखंडाच्या मध्यात इ.स.पू. 207 मध्ये समाप्त झाली आणि पानियमच्या युद्धापर्यंत पोहोचली, ती निरोपासून सुरू होऊन इ.स. 313 मधील मिलानच्या जाहीरनाम्यापर्यंत समाप्त झालेल्या “250” वर्षांच्या रेषेशी संरेखित झाली; अशा रीतीने कॉन्स्टंटाईन द ग्रेटच्या सतरावर्षीय कालखंडास चिन्हांकित करण्यात आले. डोनाल्ड ट्रम्प इ.स.पू. 207 मध्ये, जे 2026 आहे, अँटिओकस द ग्रेट म्हणून उभा आहे, आणि तोच पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळाच्या प्रारंभी, इ.स. 313 मध्ये, कॉन्स्टंटाईन द ग्रेट म्हणूनही उभा आहे. 4 जुलै, 2026 रोजी ट्रम्प, अँटिओकस आणि कॉन्स्टंटाईन या नात्याने, अमेरिकेला “great” करीत आहे. ट्रम्प हा त्या तीन अध्यक्षांपैकी तिसरा आहे, जे दहाव्या, अकराव्या आणि पंधराव्या वचनांतील तीन युद्धांशी संरेखित होतात. रेगन हा त्या तिघांपैकी पहिला होता आणि ओबामा मध्यवर्ती होता. हे तीन अध्यक्ष “truth” ची स्वाक्षरी धारण करतात, आणि रेगन व ट्रम्प हे केवळ पहिले आणि तिसरेच नव्हे, तर अल्फा आणि ओमेगा यांचेही प्रतिनिधित्व करतात.

प्रत्येक राष्ट्राध्यक्षाची भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये अशी आहेत की, ते राज्य करीत असताना त्या त्या काळातील पोपशी त्यांची एक युती असते. रेगन आणि जॉन पॉल II हे गुप्तरीत्या एकमताने जोडले गेले होते, कारण त्यांनी दानियेल अकरावा अध्याय, दहावा आणि चाळीसावा वचन, यांच्या पूर्ततेत १९८९ मध्ये सोव्हिएत संघाचे पतन घडवून आणले. रेगन आणि ट्रम्प यांच्या मधील वोक जागतिकतावादी राष्ट्राध्यक्ष ओबामा हा वोक पोप फ्रान्सिस याच्याशी तात्त्विकदृष्ट्या संलग्न होता. ट्रम्पची पोप लिओशी असलेली युती सर्वांना उघडपणे दिसून येते, आणि २०२५ मध्ये ट्रम्प यांचा राष्ट्राध्यक्ष म्हणून शपथविधी झाला आणि लिओचा ख्रिस्तविरोधी म्हणून अभिषेक झाला. राष्ट्राध्यक्ष आणि पोप यांच्यातील आध्यात्मिक संबंध इझेबेल आणि बालाच्या संदेष्ट्यांद्वारे दर्शविला जातो. राष्ट्राध्यक्ष आणि पोप यांच्यातील राजकीय संबंध इझेबेल आणि अहाब यांच्याद्वारे दर्शविला जातो. कोणत्याही निरूपणात इझेबेल हीच प्रमुख आहे.

> “जशी आपण अंतिम संकटाच्या जवळ जात आहोत, तशी प्रभूच्या साधनांमध्ये सुसंवाद व ऐक्य असणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. जग वादळ, युद्ध आणि मतभेद यांनी परिपूर्ण आहे. तरीही एका प्रमुखाच्या—पापसत्तेच्या—अधीन राहून लोक त्याच्या साक्षीदारांच्या व्यक्तीमधील देवाचा विरोध करण्यासाठी एकत्र येतील. हे ऐक्य त्या महान धर्मत्याग्याद्वारे दृढ केलेले आहे. तो सत्याविरुद्ध युद्ध करण्यासाठी आपल्या एजंटांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न करीत असताना, तो त्याच्या समर्थकांना विभाजित व विखुरून टाकण्याचे कार्य करील. हेवा, वाईट संशय, निंदानालस्ती, यांना तो कलह व फूट उत्पन्न करण्यासाठी चिथावणी देतो.” Testimonies, volume 7, 182.

> “अधर्माचे प्राबल्य असलेल्या या काळात, ज्यांनी ‘परमेश्वर असे म्हणतो’ हे नाकारले आहे अशा प्रोटेस्टंट मंडळ्या एका विलक्षण स्थितीला येऊन पोहोचतील. त्या जगाच्या प्रभावाखाली रूपांतरित होतील. देवापासून त्यांच्या विभक्त अवस्थेत, त्या असत्याला आणि देवापासूनच्या धर्मत्यागाला राष्ट्राचा कायदा बनविण्याचा प्रयत्न करतील. देवाच्या मंदिरात बसून स्वतःलाच देव असल्याचे दर्शविणाऱ्या पापपुरुषाचे गमावलेले वर्चस्व पुन्हा प्रस्थापित करण्यासाठी त्या देशातील सत्ताधीशांवर प्रभाव टाकून कायदे करवून घेतील. रोमन कॅथोलिक तत्त्वांना राज्याचे संरक्षण दिले जाईल. ज्यांनी देवाचा नियम आपल्या जीवनाचा नियम केलेला नाही, अशांकडून बायबल-सत्याचा निषेध यापुढे सहन केला जाणार नाही.” Review and Herald, December 21, 1897.

बाळाच्या खोट्या संदेष्ट्यांनी ईझेबेलच्या मेजावर भोजन केले. ईझेबेल राणी होती आणि ते संदेष्टे तिचेच संदेष्टे होते. दानियेल अकराच्या चाळीसाव्या वचनात रेगनचे प्रतिनिधित्व “रथ” आणि “घोडेस्वार” यांनी केले आहे, जे लष्करी सामर्थ्याची प्रतीके आहेत; तसेच “जहाजे” यांद्वारेही, जे आर्थिक प्रभुत्वाचे प्रतीक आहे. तरीसुद्धा, त्या वचनात “उत्तरेचा राजा” पोपसत्ताच आहे. भविष्यवाणीनुसार रेगन ईझेबेलच्या अधीन होता. त्या काळात पोप जॉन पॉल दुसरा कोणत्याही इतर पोपपेक्षा अधिक जगभर प्रवास करीत असल्यामुळे जग त्या पशूच्या मागे आश्चर्याने गेले. सुप्रसिद्ध जेसुइट लेखक मलाखी मार्टिन यांनी आपल्या Keys of This Blood या पुस्तकात पोप जॉन पॉल दुसरा याच्याविषयी लिहिले. त्या पुस्तकाचा स्पष्ट मांडलेला आधार असा होता की, जॉन पॉल दुसरा आणि रेगन यांच्या काळात जगावर अधिराज्य गाजविण्यासाठी पोपसत्ता, संयुक्त संस्थाने आणि सोव्हिएत युनियन यांच्यात त्रिपक्षीय संघर्ष चालू होता. त्या संघर्षात पोपसत्ता विजयी ठरेल, असे मार्टिन यांनी भाकीत केले. रेगन आणि ख्रिस्तविरोधक यांच्यातील गुप्त युतीने, दानियेल अकराच्या चाळीसाव्या वचनात आणि पुढील वचनांत दाखविल्याप्रमाणे, पोपसत्तेच्या घातक जखमेचे भरून येणे सुरू झाले असल्याची चळवळ जाहीर केली. मार्टिन यांच्या पुस्तकाने प्रोटेस्टंट अमेरिकेला जिंकण्याचे पोपसत्तेचे दीर्घकाळ जोपासलेले ध्येय पुन्हा मांडले. बायबलमधील भविष्यवाणीनुसार पोप हा ख्रिस्तविरोधक आहे, या वस्तुस्थितीकडे डोळेझाक करण्याची रेगनची तयारी, त्याच्या स्वतःच्या साक्षीनुसार, सोव्हिएत युनियनलाच बायबलमधील भविष्यवाणीतील ख्रिस्तविरोधक समजण्याच्या त्याच्या भ्रमित अनुप्रयोगावर आधारित होती.

> “जे लोक वचनाच्या समजुतीत गोंधळून जातात, जे ख्रिस्तविरोधकाचा अर्थ पाहण्यात अपयशी ठरतात, ते निःसंशय ख्रिस्तविरोधकाच्या बाजूने स्वतःला उभे करतील.” Kress Collection, 105.

डॅनिएल अकराव्या अध्यायाच्या प्रारंभीच्या वचनांत ओळखले गेलेल्या आठ राष्ट्राध्यक्षांपैकी रीगन हा पहिला होता, आणि त्या आठ राष्ट्राध्यक्षांपैकी ख्रिस्तविरोधकाशी भविष्यसूचक नाते असलेल्या तिघांपैकी तोही पहिला आहे. रीगन, ओबामा आणि ट्रम्प यांच्या तीन संधींच्या प्रतीकात्मकतेमध्ये सत्याची स्वाक्षरी ओळखता येते. पहिला म्हणून रीगन शेवटच्याचे प्रतिरूप ठरतो, आणि रीगन व ट्रम्प यांतील विविध समांतरता आश्चर्यकारक व विपुल आहेत. “सत्य” या हिब्रू शब्दाची स्थापना करणाऱ्या तीन पायऱ्यांपैकी मध्यवर्ती मार्गचिन्ह म्हणजे बंडखोरी होय, आणि ओबामाचे राष्ट्राध्यक्षपद त्याचे अत्यंत अभिजात उदाहरण आहे. ८ मे, २०२५ रोजी प्रथमच अमेरिकेतून आलेल्या एका पोपची नियुक्ती झाली, आणि रीगनची गुप्त संधी ट्रम्पच्या उघड संधीपर्यंत पोहोचली होती. २०२५ मध्ये, १७९८ पासून आपल्या संघर्षांचे मुख्य लक्ष्य असलेल्या संयुक्त संस्थानांच्या गौरवशाली देशातून आलेल्या एका पोपचे पोपसत्तेने उघडपणे उद्घाटन केले. मलाकी मार्टिन यांच्या भविष्यवाणीस पूर्णत्व येण्यासाठी आता उरलेली गोष्ट म्हणजे रविवारचा कायदा, ज्यामध्ये अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्या त्रिगुणी संघाची अंमलबजावणी होते.

> “देवाच्या नियमाचा भंग करून पोपसत्तेची संस्था अंमलात आणणाऱ्या हुकूमाद्वारे, आपले राष्ट्र स्वतःला पूर्णपणे धर्मनिष्ठतेपासून विलग करील. जेव्हा प्रॉटेस्टंटवाद दरीपलीकडे आपला हात पुढे करून रोमन सत्तेचा हात धरील, जेव्हा तो खोल गर्तेपलीकडे हात पोहोचवून अध्यात्मवादाशी हस्तांदोलन करील, जेव्हा या तिहेरी ऐक्याच्या प्रभावाखाली आपला देश प्रॉटेस्टंट आणि प्रजासत्ताक शासन म्हणून आपल्या संविधानातील प्रत्येक तत्त्वाचा त्याग करील, आणि पोपसत्तेच्या असत्यांचा व भ्रमांचा प्रसार करण्यासाठी तरतूद करील, तेव्हा आपण जाणू शकतो की सैतानाच्या अद्भुत कार्यप्रवृत्तीची वेळ आली आहे आणि अंत समीप आहे.” Testimonies, volume 5, 451.

४ जुलै, २०२६ रोजी, ट्रम्प आपल्या अध्यक्षपदाच्या मध्यबिंदूवर उभा असताना त्या “250” वर्षांचा उत्सव साजरा करण्याचा हेतू बाळगतो. तो मध्यबिंदू राफिया युद्ध आणि पॅनियम युद्ध यांमधील २०७ इ.स.पू. आहे. त्या सतरा वर्षांच्या मध्यबिंदूमुळे नेरोच्या त्या सतरा वर्षांच्या प्रारंभाचीही ओळख पटते, जी ३१३ या वर्षाचे प्रतिनिधित्व करतात, तसेच पशूच्या चर्च-आणि-राज्य प्रतिमेची क्रमाक्रमाने उभारणी, जी ३२१ च्या रविवार कायद्याकडे, आणि सोळाव्या वचनाकडे नेते. तो कालखंड ३१३ मध्ये पूर्व आणि पश्चिम यांच्या विवाहाने सुरू होतो, ज्याचे प्रतिनिधित्व पश्चिमेकडील कॉन्स्टन्टाईनची सावत्र कन्या आणि पूर्वेकडील लिसिनियस करतात. पूर्व आणि पश्चिम यांच्यातील विवाह-संधीने सुरू होणारा तो कालखंड पूर्व आणि पश्चिम यांच्या विभक्तीने किंवा घटस्फोटाने समाप्त होतो. मधला वेमार्क हा पहिला रविवार कायदा आहे.

प्रकटीकरण चौदाव्या अध्यायात तीन देवदूतांद्वारे दर्शविलेल्या सनातन सुवार्तेच्या तीन पायऱ्यांद्वारे रीगन, ओबामा आणि ट्रम्प यांचे भविष्यसूचक शासन निर्धारित होते. दुसरी पायरी असलेल्या ओबामाच्या अध्यक्षतेच्या काळात दोन पोप होते. ‘वोक’ पोप फ्रान्सिस याच्या आधी जोसेफ रॅट्झिंगर (नंतर पोप बेनेडिक्ट सोळावा) होता, ज्याने २५ नोव्हेंबर १९८१ पासून १९ एप्रिल २००५ रोजी पोप म्हणून निवड होईपर्यंत काँग्रिगेशन फॉर द डॉक्ट्रिन ऑफ द फेथ (CDF) या संस्थेचा प्रमुख म्हणून सेवा बजावली. रॅट्झिंगर निवृत्त झाला आणि फ्रान्सिसने आपले राज्य सुरू केले; अशा प्रकारे ओबामाच्या राज्यकाळात पोपांची द्विगुणता प्रदान झाली.

ओबामावर एकाच वेळी विषमलैंगिक आणि समलैंगिक अशी दुहेरी भूमिका असल्याचा आरोप केला जातो, आणि तो धर्मभ्रष्ट प्रोटेस्टंट अमेरिकेच्या खोट्या संदेष्ट्याचे प्रतीक आहे; तसेच तो मुसलमान होता, जी खोट्या संदेष्टा मोहम्मदाचीही धर्मव्यवस्था आहे. ओबामा हा गौरवशाली भूमीच्या राजकीय व्यवस्थेचा प्रतिनिधी होता—प्रकटीकरण सोळामधील खोटा संदेष्टा; परंतु त्याच्या प्रत्यक्ष राजकीय सहानुभूती जागतिकतावाद्यांशी—अजगराशी—जुळलेल्या होत्या. ओबामा भविष्यसूचक अर्थाने द्विखंडित होता; तो दोन खोट्या धर्मांचे, दोन लैंगिक प्रवृत्तींचे आणि दोन राजकीय व्यवस्थांचे प्रतिनिधित्व करीत होता, आणि त्याच्या कारकिर्दीत दोन ख्रिस्तविरोधी होते. लैंगिक प्रवृत्ती असो, राजकीय संलग्नता असो किंवा धार्मिक श्रद्धा असो, ओबामा प्रत्येक क्षेत्रात गुप्ततेतच राहण्यास बांधील होता. अमेरिकन नागरिकांना परस्परांविरुद्ध विभागण्याच्या त्याच्या प्रयत्नांमुळे काही जण ज्याला “ओबामा द डिव्हायडर” म्हणून ओळखतात, त्याचे हे स्वरूप त्याच्या आच्छादित वैयक्तिक, राजकीय आणि धार्मिक श्रद्धांतही प्रतिबिंबित होते.

ओबामाच्या राज्यकाळातील पहिला ख्रिस्तविरोधी पोप होण्यापूर्वी चोवीस वर्षे Congregation for the Doctrine of the Faith चालवत होता. Congregation for the Doctrine of the Faith हे मूळतः Office of the Inquisition असे नाव असलेल्या संस्थेचे आधुनिक नाव आहे. ओबामा कालखंडातील बंडखोरीचा संबंध “13” या संख्येशी आहे, जी इब्री भाषेतील “सत्य” या शब्दात आढळते; तो शब्द इब्री वर्णमालेतील पहिले अक्षर (Reagan), तेरावे अक्षर (Obama) आणि बाविसावे अक्षर (Trump) यांपासून बनलेला आहे. इनक्विझिशन हे निश्चितच बंडखोरीचे प्रतीक आहे. पोप बेनेडिक्ट यांनी 2013 मध्ये, इस्लामच्या खोट्या संदेष्ट्यांचे आणि धर्मत्यागी प्रॉटेस्टंटवादाचे प्रतीक असलेल्या विभ्रांत राज्यकाळात, आपले सिंहासन फ्रान्सिसकडे सोपविले.

अनंतकाळच्या सुवार्तेतील दुसरे पाऊल ही एक दृश्य परीक्षा आहे, आणि ओबामा व दोन पोप यांच्यातील संबंधात जे पाहिले जाऊ शकते, ते म्हणजे इनक्विझिशनच्या कार्यालयाद्वारे दर्शविलेल्या छळामधील संबंध, आणि जागृत पोपद्वारे दर्शविलेल्या मातृ-पृथ्वीच्या उपासनेवरील जागतिकतावाद्यांच्या आसक्तीमधील संबंध होय. ओबामाचा मुस्लिम विश्वास इस्लाममुळे उद्भवलेल्या राष्ट्रांच्या क्रोधाचे प्रतिनिधित्व करतो, तसेच ‘प्रोटेस्टंट’ या नावाद्वारे दर्शविलेल्या जबाबदारीचे पालन करण्यात धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या अपयशाचेही प्रतिनिधित्व करतो. प्रोटेस्टंट हा रोमविरुद्ध निषेध करणारा असावा, परंतु रोमपुढे कधीही नतमस्तक होणारा नसावा.

तीन पोपांपैकी पहिला पोप जगाला जाहीर करतो की तो स्वतःला फातिमाच्या कॅथलिक मार्गदर्शक भविष्यवाणीतील “चांगला पोप” मानतो. जॉन पॉल दुसरा स्वतःला फातिमाचा “चांगला पोप” मानत होता, जो, त्याच्या मते, पोपसत्ता, संयुक्त संस्थाने आणि जागतिकतावादी यांच्यातील त्रिपक्षीय संघर्ष संपल्यानंतर शेवटी संपूर्ण जगावर लोखंडी दंडाने राज्य करील.

पुढील अध्यक्षपद अजगराच्या जागतिकतावाद्यांची भूमिका, इस्लामकडून राष्ट्रांना संतप्त केले जाणे, आणि धर्मत्यागी प्रॉटेस्टंटवादाचे प्रॉटेस्टंट राहण्यातले अपयश यांची घोषणा करते. 2025 मध्ये शपथविधी झालेल्या ट्रम्प अध्यक्षपदाची 2025 च्या ख्रिस्तविरोधकाशी उघडपणे सांगड घातलेली आहे. रोम आणि संयुक्त राज्ये यांच्या या तीन संधींचा प्रकाश राफिया येथील युद्धाच्या समाप्तीच्या आणि पानियम येथील युद्धाच्या आरंभीच्या इतिहासात उघड केला जातो. सतरा वर्षांच्या आरंभी लिसिनियस आणि कॉन्स्टन्टाईन यांच्या राज्यांच्या विवाहबंधनाने 2025 च्या संधीचे प्रतिनिधित्व केले आहे.

२०२५ मधील संधि ही दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताची बनावट प्रतिकृती आहे. प्रथम विवाह पूर्ण होतो, आणि त्यानंतर चौकशीचा एक कालखंड येतो, जो शेवटी विवाहाच्या दुसऱ्या टप्प्याकडे नेतो, जिथे परिपूर्ती होते, आणि दार बंद केले जाते. दहा कुमारिकांच्या या बनावट दृष्टांताची सुरुवात २०२५ मध्ये झाली, आणि दानिएल अकरावा अध्यायातील सोळाव्या व एकेचाळीसाव्या वचनांतील लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी त्याची परिपूर्ती होते. या बनावट विवाहात पिता सैतान आहे, वर म्हणजे पोपसत्ता आहे, आणि वधू ही धर्मत्यागी प्रोटेस्टंट अमेरिका आहे. दानिएल अकरावा अध्यायातील चौदाव्या वचनात, दानिएलच्या लोकांचे लुटारू म्हणजे रोम आहे, जो दर्शन स्थापन करतो. दर्शन स्थापन करणाऱ्या प्रतीक म्हणून रोमाची विल्यम मिलर यांनी केलेली ओळख नाकारणे, हे पहिल्या देवदूताच्या संदेशाला आणि योहान बाप्तिस्ताच्या संदेशाला नाकारण्याच्या समांतर आहे. सध्याच्या ख्रिस्तविरोधी सत्ताधाऱ्याने २०२५ मध्ये पदभार स्वीकारला तेव्हा, त्याने आठ राष्ट्राध्यक्षांचे दर्शन स्थापन केले, आणि चौदावे वचन पूर्ण केले.

आता आपण मंदिराच्या परीक्षेत आहोत; लिटमस आणि तिसऱ्या परीक्षेपूर्वी येणारी ही दुसरी परीक्षा आहे.

आपण या गोष्टी पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

Back to Articles