Article

# दानियेलाचे पुस्तक - क्रमांक तीस

भयाचा काळ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word

गूढ हस्ताक्षरामुळे बेलशस्सराला वाटलेली भीती केवळ त्याच्या मृत्यूशी आणि बायबल भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्याच्या समाप्तीशीच संबंधित नाही, तर पृथ्वीवरील राजांना भीती ग्रासते त्या भविष्यवाणीच्या इतिहासातील टप्प्यालाही ती संबोधित करते. त्यांची भीती इस्लामच्या “पूर्व वाऱ्यामुळे” उत्पन्न होते. त्यांची भीती प्रसववेदनांतील स्त्रीसारखी आहे; यामुळे ती वेदना क्रमशः वाढत जाणारी असून अधिकाधिक वेगाने येत असल्याचे ओळखले जाते. ही भीती बेलशस्सराच्या मेजवानीच्या “तासात” सुरू होते, जरी ती आरंभी ११ सप्टेंबर २००१ रोजी आली होती. त्या वेळेपासून पुढे, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळात वारे रोखून धरणाऱ्या चार देवदूतांच्या हातांतून ते वारे निसटू लागतात. येज्केलने ओळख करून दिलेला तूरविषयीचा विलाप, “समुद्राच्या मध्यभागी नाश पावलेल्या तूरसारखे कोणते शहर आहे?” हा भविष्यवाणीचा प्रश्न विचारून तूरची व्याख्या करतो.

> तार्शीशची जहाजे तुझ्या बाजारपेठेत तुझ्याविषयी गात होती; आणि तू परिपूर्ण झाली होतीस, आणि समुद्रांच्या मध्यभागी अत्यंत गौरवशाली बनली होतीस. तुझ्या वल्हवय्यांनी तुला विशाल पाण्यात आणले; पूर्वेकडील वाऱ्याने समुद्रांच्या मध्यभागी तुला फोडून टाकले. तुझे धन, तुझे मेळे, तुझा व्यापार, तुझे नाविक, तुझे कर्णधार, तुझ्या जहाजांच्या भेगा बुजविणारे, तुझ्या व्यापाराचे व्यवहार करणारे, आणि तुझ्यात असलेले तुझे सर्व युद्धपुरुष, तसेच तुझ्या मध्यभागी असलेला तुझा सर्व समुदाय, तुझ्या विनाशाच्या दिवशी समुद्रांच्या मध्यभागी कोसळून पडतील. तुझ्या कर्णधारांच्या आक्रोशाच्या आवाजाने उपनगरे हादरून जातील. आणि वल्हे हाताळणारे सर्व, नाविक आणि समुद्रातील सर्व कर्णधार, आपल्या जहाजांमधून खाली उतरतील; ते भूमीवर उभे राहतील; आणि ते तुझ्याविरुद्ध आपला आवाज उठवतील, कडवटपणे आक्रोश करतील, आपल्या डोक्यांवर धूळ टाकतील, आणि राखेत लोळतील. आणि ते तुझ्यासाठी आपले मस्तक पूर्णपणे मुंडण करतील, गोणपाट बांधतील, आणि अंतःकरणाच्या कडवटपणाने व कडवट विलापाने तुझ्यासाठी रडतील. आणि आपल्या विलापात ते तुझ्यासाठी शोकगीत उचलतील, आणि तुझ्यावर विलाप करून म्हणतील, “समुद्राच्या मध्यभागी नाश पावलेल्या सूरसारखे कोणते नगर आहे?” जेव्हा तुझी मालवस्तू समुद्रांतून बाहेर जात होती, तेव्हा तू अनेक लोकांना तृप्त केलेस; तुझ्या धनाच्या व व्यापाराच्या विपुलतेने तू पृथ्वीवरील राजांना समृद्ध केलेस. ज्या वेळी पाण्याच्या अथांग खोल्यांमध्ये समुद्रांकडून तू फोडली जाशील, त्या वेळी तुझा व्यापार आणि तुझ्या मध्यभागी असलेला तुझा सर्व समुदाय कोसळून पडेल. बेटांवरील सर्व रहिवासी तुझ्यामुळे स्तब्ध होतील, आणि त्यांचे राजे अत्यंत भयभीत होतील; त्यांच्या मुखावर घबराट दिसेल. लोकांमधील व्यापारी तुझ्यावर शीळ घालतील; तू भयाचा विषय होशील, आणि पुन्हा कधीही अस्तित्वात राहणार नाहीस.” यहेज्केल 27:25–36.

पृथ्वीवरील व्यापारी जिच्यावर कडवट विलाप करतात आणि मग, “तूरसारखे कोणते नगर आहे?” असा प्रश्न विचारतात, ते नगर, किंवा राज्य, म्हणजे तूर होय. ते असे त्या “काळात” करतात, जेव्हा ते नगर समुद्रामध्ये भग्न केले जाते. प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायात, तूरची वेश्या—जी रोमची वेश्या आहे—जिने पृथ्वीवरील राजांबरोबर व्यभिचार केला आहे आणि जिची ओळख त्या महान नगराप्रमाणे करून दिली आहे, ज्यावरचा न्याय एका तासात आणि एका दिवसात येतो. तीच ते नगर आहे, जी विलाप करणाऱ्या राजे आणि व्यापार्‍यांकडून तो भविष्यसूचक प्रश्न उद्भवते.

> म्हणून तिच्यावर एका दिवसात पीडा येतील—मृत्यू, शोक आणि दुष्काळ; आणि ती अग्नीने पूर्णपणे जाळली जाईल; कारण तिचा न्याय करणारा प्रभू देव सामर्थ्यवान आहे. आणि पृथ्वीचे राजे, ज्यांनी तिच्याबरोबर व्यभिचार केला आणि विलासात जीवन जगले, ते तिच्या जळण्याचा धूर पाहतील तेव्हा तिच्याविषयी रडतील आणि विलाप करतील; तिच्या यातनेच्या भयाने दूर उभे राहून म्हणतील, हाय, हाय, ते महान नगर बाबेल, ते बलवान नगर! कारण एका तासात तुझा न्याय आला आहे. आणि पृथ्वीवरील व्यापारी तिच्यावर रडतील आणि शोक करतील; कारण यापुढे कोणीही त्यांचा माल विकत घेणार नाही: सोन्याचा, चांदीचा, मौल्यवान रत्नांचा, मोत्यांचा, तलम तागाच्या वस्त्रांचा, जांभळ्या रंगाच्या वस्त्रांचा, रेशमी वस्त्रांचा, किरमिजी वस्त्रांचा, सर्व प्रकारच्या सुगंधी लाकडाचा, हस्तिदंतीची सर्व प्रकारची भांडी, अत्यंत मौल्यवान लाकडाची सर्व प्रकारची भांडी, पितळेची, लोखंडाची आणि संगमरवरीची भांडी; दालचिनी, सुगंधद्रव्ये, उटणे, लोहबान, द्राक्षारस, तेल, बारीक पीठ, गहू, जनावरे, मेंढ्या, घोडे, रथ, दास आणि मनुष्यांचे जीव. आणि ज्या फळांची तुझ्या जीवाने लालसा धरली होती ती तुझ्यापासून निघून गेली आहेत, आणि ज्या सर्व वस्तू चैनीच्या व शोभिवंत होत्या त्या तुझ्यापासून निघून गेल्या आहेत, आणि त्या तुला पुन्हा कधीही मुळीच सापडणार नाहीत. या वस्तूंचे व्यापारी, जे तिच्यामुळे धनवान झाले होते, ते तिच्या यातनेच्या भयाने दूर उभे राहतील, रडत आणि विलाप करीत, आणि म्हणतील, हाय, हाय, ते महान नगर, जे तलम तागाच्या वस्त्रांनी, जांभळ्या व किरमिजी वस्त्रांनी परिधान केलेले होते, आणि सोने, मौल्यवान रत्ने व मोत्यांनी अलंकृत केलेले होते! कारण एका तासात इतकी मोठी संपत्ती नाश पावली. आणि प्रत्येक जहाजाचा कर्णधार, जहाजांवरील सर्व समूह, खलाशी, आणि समुद्रमार्गे व्यापार करणारे जितके होते ते सर्व दूर उभे राहिले, आणि तिच्या जळण्याचा धूर पाहून ओरडले, म्हणाले, या महान नगरासारखे कोणते नगर आहे! आणि त्यांनी आपल्या डोक्यावर धूळ टाकली, आणि रडत व विलाप करीत ओरडले, म्हणाले, हाय, हाय, ते महान नगर, जिच्या ऐश्वर्यामुळे समुद्रातील जहाजे असलेले सर्वजण धनवान झाले! कारण एका तासात ती उजाड करण्यात आली. प्रकटीकरण 18:8–19.

येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे उघडणे यामध्ये मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा संदेश समाविष्ट आहे. तो संदेश यहेज्केल अध्याय सदतीस मधील दुसरी भविष्यवाणी आहे, जी साडेतीन दिवस रस्त्यांमध्ये पडून राहिलेल्या मृत, कोरड्या हाडांना एका पराक्रमी सैन्याप्रमाणे जीवन देते. तो संदेश असा आहे की, रविवारी सक्तीच्या अंमलबजावणीमुळे संयुक्त संस्थानांवर कार्यकारी न्याय आणण्यासाठी प्रभु इस्लामाचा उपयोग करतो, हा सत्यार्थ त्यात समाविष्ट आहे. तो न्याय महान भूकंपाच्या “तासा”त येतो, आणि तोच तो “तास” आहे ज्यावेळी बेलशस्सरच्या भिंतीवर हस्तलेख प्रकट झाला होता. त्या हस्तलेखामुळे भय उत्पन्न झाले; आणि पृथ्वीच्या आर्थिक रचनेचा इस्लामाच्या “पूर्व वाऱ्या”कडून नाश होत असताना, जो दक्षिणेकडील उपेक्षित खालच्या “भिंती”तून गुप्तपणे घसरून बेलशस्सरच्या राज्यात शिरला होता, ते भय सर्व राजे आणि व्यापारी यांना जखडून धरते, असे दर्शविले आहे.

राजे व व्यापारी ज्याविषयी विलाप करतात आणि, “या महान नगरासारखे कोणते नगर आहे?” असे विचारतात, ते “नगर” किंवा राज्य म्हणजे सूरची वेश्या हिचे राज्य होय; जी त्या अगदी त्याच राजांबरोबर आपली गीते गात आहे आणि व्यभिचार करीत आहे. सर्व संदेष्टे जगाच्या अंताविषयी बोलतात आणि ते एकमेकांशी सुसंगत आहेत; म्हणून यहेज्केलमधील व्यापारी हेच प्रकटीकरण अध्याय अठरातील व्यापारी होत. प्रकटीकरण अध्याय अठरात ते तीन वेळा “हाय, हाय,” असा विलाप करतात, जेव्हा महान नगर आणि पृथ्वीवरील आर्थिक रचना पाडून टाकली जाते. त्या उताऱ्यात “हाय” असे भाषांतर केलेला ग्रीक शब्द हाच तोच शब्द आहे, ज्याचे प्रकटीकरण अध्याय आठ, वचन तेरा मध्येही तीन वेळा भाषांतर केलेले आहे; आणि तेथे त्याचे इंग्रजीतील वेगळ्या शब्दाने भाषांतर केलेले आहे.

> आणि मी पाहिले, आणि आकाशाच्या मध्यभागातून उडणारा एक देवदूत मी ऐकला, जो मोठ्या आवाजाने म्हणत होता, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीवरील रहिवाशांवर; कारण त्या तिन्ही देवदूतांच्या तुतारींच्या इतर नादांमुळे, ज्या अजून वाजायच्या आहेत!” प्रकटीकरण 8:13.

राजे आणि व्यापारी “हाय, हाय” असे म्हणत जगाच्या अर्थव्यवस्थेच्या विनाशावर विलाप करीत आहेत; याचा अर्थ “धिक्कार, धिक्कार” असा होतो, आणि हे “धिक्कार” इस्लामचे प्रतीक आहे. भिंतीवरचे लिखाण प्रकट झाल्यावर बेलशस्सर आणि त्याचे सरदार यांना जे भय ग्रासते, तेच भय पृथ्वीवरील आर्थिक रचनेचा इस्लामकडून होत असलेल्या सातत्यपूर्ण आघातांद्वारे विनाश झाल्यावर उत्पन्न होते; आणि देव बाबेलचे द्राक्षारस, म्हणजेच रविवार-पालनाची सक्ती, पिणाऱ्यांवर आपला कार्यकारी न्याय आणण्यासाठी इस्लामचा आपल्या दैवी व्यवस्थेतील साधन म्हणून उपयोग करतो. ही सत्यता म्हणजे यशया तेवीस मधील “Tyre” या वेश्येच्या “burden”चा विषय होय.

> सोराविषयीचा भार. हे तार्शीशच्या जहाजांनो, आक्रोश करा; कारण ते उजाड झाले आहे, तेथे घर नाही, प्रवेश नाही; कित्तीम देशातून त्यांना ही वार्ता प्रकट झाली आहे. हे बेटावरील रहिवाशांनो, स्तब्ध राहा; समुद्र ओलांडून जाणाऱ्या सीदोनच्या व्यापाऱ्यांनी तुला समृद्ध केले होते. आणि विशाल पाण्यांवर शिहोराचे बीज, नदीचे पीक, हाच तिचा महसूल होता; आणि ती राष्ट्रांची बाजारपेठ होती. हे सीदोना, लज्जित हो; कारण समुद्राने, म्हणजे समुद्राच्या दुर्गम सामर्थ्याने, असे म्हटले आहे, मी प्रसववेदना भोगल्या नाहीत, मी मुले जन्माला घातली नाहीत, मी तरुण पुरुषांचे पालनपोषण केले नाही, आणि कुमारिकांना वाढविले नाही. मिसराविषयीच्या वार्तेप्रमाणेच, सोराविषयीच्या वार्तेनेही ते अत्यंत व्यथित होतील. तार्शीशकडे जा; हे बेटावरील रहिवाशांनो, आक्रोश करा. हीच का तुमची हर्षभरित नगरी, जिची प्राचीनता अतिप्राचीन दिवसांपासून आहे? तिचे स्वतःचे पाय तिलाच दूर देशी परदेशवासी म्हणून राहावयास घेऊन जातील. मुकुट धारण करणारी नगरी, जिचे व्यापारी राजपुत्र आहेत, जिचे व्यवहार करणारे पृथ्वीवरील मान्यवर आहेत, अशा सोराविरुद्ध हा संकल्प कोणी केला? सेनाधीश परमेश्वराने तो निश्चित केला आहे, सर्व वैभवाच्या गर्वाला कलंकित करण्यासाठी, आणि पृथ्वीवरील सर्व मान्यवरांना तुच्छ करण्यासाठी. हे तार्शीशची कन्ये, नदीप्रमाणे आपल्या भूमीतून वाहत जा; आता अधिक बंधन उरले नाही. त्याने समुद्रावर आपला हात पसरविला, त्याने राज्ये थरथरविली; परमेश्वराने व्यापारी नगरीविरुद्ध आज्ञा दिली आहे, तिचे दुर्ग नष्ट करण्यासाठी. आणि तो म्हणाला, हे पीडित कुमारिका, सीदोनची कन्ये, तू यापुढे आनंद करणार नाहीस; उठ, कित्तीमकडे जा; तेथेही तुला विश्रांती मिळणार नाही. पाहा, खल्दीयांचा देश; हे लोक आधी अस्तित्वात नव्हते, तोवर अश्शूराने वाळवंटात राहणाऱ्यांसाठी त्याची स्थापना केली; त्यांनी त्याचे बुरूज उभारले, त्यांनी त्याचे राजवाडे उंच केले; आणि त्याने त्याचा विध्वंस केला. हे तार्शीशच्या जहाजांनो, आक्रोश करा; कारण तुमचे सामर्थ्य उजाड झाले आहे. आणि त्या दिवशी असे होईल की, सोर सत्तर वर्षे विस्मृतीत जाईल, एका राजाच्या दिवसांप्रमाणे; सत्तर वर्षांच्या शेवटी सोर वेश्येसारखे गाणे गाईल. हे विस्मृतीत गेलेल्या वेश्ये, वीणा घे, नगरीभोवती फिर; गोड स्वर छेड, पुष्कळ गीते गा, म्हणजे तुझी आठवण होईल. आणि सत्तर वर्षांच्या शेवटी असे होईल की, परमेश्वर सोराला भेट देईल; आणि ती पुन्हा आपल्या मजुरीकडे वळेल, आणि पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरील जगातील सर्व राज्यांबरोबर व्यभिचार करील. आणि तिचा व्यापार व तिची मजुरी परमेश्वराकरिता पवित्रता ठरेल; ती साठवून ठेवली जाणार नाही किंवा जमा केली जाणार नाही; कारण तिचा व्यापार परमेश्वरासमोर राहणाऱ्यांसाठी पुरेसे खाण्यासाठी आणि टिकाऊ वस्त्रे मिळण्यासाठी असेल. यशया 23:1–18.

सत्तर वर्षे, जी “एक राजाच्या दिवसां”प्रमाणे आहेत, ती बाबेलच्या राज्याद्वारे दर्शविली जातात; कारण राजा म्हणजे एक राज्य होय, आणि अक्षरशः बाबेलने सत्तर वर्षे राज्य केले. अक्षरशः बाबेलची सत्तर वर्षे त्या “घडीला” संपली, जेव्हा बेलशज्जराच्या मेजवानीगृहाच्या भिंतींवर हस्तलिखित प्रकट झाले. त्याच रात्री तो ठार मारला गेला, त्या सामर्थ्याने जे “भिंतीतून” नकळत आले; कारण तो बाबेलचे द्राक्षारस पिऊन मेजवानी करीत होता, तर नबुखद्नेस्सरचे वाद्यवृंद संगीत वाजवीत होते, आणि सोरची वेश्या मधुर चाली गात होती, आणि धर्मभ्रष्ट इस्राएल नाचत होते व नतमस्तक होत होते.

मग ज्यांचा या गोष्टींशी संबंध होता त्या सर्वांना भयाने ग्रासले, कारण देवाने “टायराविरुद्ध सल्ला केला होता” आणि “संकल्प केला होता” की, “सर्व वैभवाच्या अभिमानाला कलंकित करावे, आणि पृथ्वीवरील सर्व मान्यवरांना तुच्छ करावे.” म्हणून देवाने त्या “घडी”तील “महाभूकंपाने” “राज्यांना हादरविले,” कारण देवाने त्या व्यापारी राज्याविरुद्ध “आज्ञा दिली होती,” “त्याच्या दुर्गांचा नाश करावा” म्हणून. बेलशझरासाठी भयाच्या त्या “घडी”त, भिंतीवरील ज्वलंत शब्दांचा अर्थ समजून घेण्यासाठी राजे आणि व्यापारी शोध करू लागले. बेलशझराचा मृत्यू होणारच होता, परंतु त्या क्षणी तो अद्याप जिवंत होता. म्हणून त्याने त्या गूढ शब्दांचा अर्थ जाणून घेण्याचा प्रयत्न केला आणि जर ज्ञानी पुरुषांना ते लिखाण समजावून सांगता आले, तर त्यांना बक्षिसे देण्याची घोषणा केली; परंतु ते होऊ शकले नाही, कारण बाबेलचे ज्ञानी पुरुष बायबल-अभ्यासाची अशी पद्धत वापरत होते जी सत्याची बनावट प्रतिकृती होती. ती गूढ वचने जणू एखाद्या मुद्रांकित पुस्तकाच्या दृष्टांताप्रमाणे आहेत.

> मग राजाचे सर्व ज्ञानी पुरुष आत आले; पण ते ते लिखाण वाचू शकले नाहीत, किंवा त्याचा अर्थ राजाला सांगू शकले नाहीत. तेव्हा राजा बेलशस्सर फारच व्याकुळ झाला, आणि त्याच्या मुखावरील भाव बदलले; आणि त्याचे सरदार चकित झाले. मग राजाच्या व त्याच्या सरदारांच्या शब्दांमुळे राणी मेजवानीच्या घरात आली; आणि राणी बोलून म्हणाली, हे राजन्, तू चिरायू होवोस; तुझे विचार तुला व्याकुळ करू नयेत, आणि तुझ्या मुखावरील भाव बदलू नयेत. तुझ्या राज्यात एक मनुष्य आहे, ज्याच्यामध्ये पवित्र देवतांचा आत्मा आहे; आणि तुझ्या पित्याच्या दिवसांत प्रकाश, समज, आणि देवतांच्या ज्ञानासारखी प्रज्ञा त्याच्यामध्ये आढळली होती; आणि राजा नबुखद्नेस्सर, तुझा पिता, होय, तुझा पिता राजा, याने त्याला जादूगार, ज्योतिषी, खास्दी, आणि शकुन सांगणारे यांचा प्रधान नेमले; कारण त्या दानीएलमध्ये, ज्याला राजाने बेल्तेशस्सर असे नाव दिले होते, उत्कृष्ट आत्मा, ज्ञान, समज, स्वप्नांचा अर्थ लावणे, गुंतागुंतीची वचने उकलणे, आणि शंका सोडविणे, या गोष्टी आढळल्या होत्या; म्हणून आता दानीएलला बोलावण्यात यावे, आणि तो अर्थ सांगील. तेव्हा दानीएलला राजासमोर आणण्यात आले. आणि राजा दानीएलला म्हणाला, तू तोच दानीएल आहेस काय, जो यहूदाच्या बंदिवानांच्या पुत्रांपैकी आहेस, ज्याला माझ्या पित्याने, राजाने, यहूदातून आणले? मी तुझ्याविषयी हेही ऐकले आहे, की देवतांचा आत्मा तुझ्यामध्ये आहे, आणि प्रकाश, समज, व उत्कृष्ट प्रज्ञा तुझ्यामध्ये आढळली आहे. आणि आता ज्ञानी पुरुष, ज्योतिषी, यांना माझ्यासमोर आणण्यात आले, की त्यांनी हे लिखाण वाचावे, आणि त्याचा अर्थ मला सांगावा; परंतु ते या गोष्टीचा अर्थ सांगू शकले नाहीत. आणि मी तुझ्याविषयी ऐकले आहे, की तू अर्थ सांगू शकतोस, आणि शंका सोडवू शकतोस; म्हणून आता जर तू हे लिखाण वाचून त्याचा अर्थ मला सांगू शकलास, तर तुला किरमिजी वस्त्र परिधान करण्यात येईल, आणि तुझ्या गळ्यात सोन्याची साखळी घातली जाईल, आणि तू राज्यात तिसरा अधिपती होशील. दानीएल 5:8–16.

राजवाड्यातील राणी ही बेलशस्सराची पत्नी नव्हती, तर त्याच्या आजोबांची राणी होती; आणि भिंतीवरील लेखन कोण वाचू शकतो हे तिला ठाऊक होते. त्या राज्यात एक मंडळी होती (कारण भविष्यसूचक रीतीने स्त्री म्हणजे मंडळी होय), जिला देवाची गूढे कोण समजू शकतो हे माहीत होते.

> “राजवाड्यात एक स्त्री होती जी त्या सर्वांपेक्षा अधिक शहाणी होती,—ती म्हणजे बेलशस्सरच्या आजोबांची राणी. या आणीबाणीच्या प्रसंगी तिने राजाला अशा भाषेत संबोधित केले की ज्याने अंधकारात प्रकाशाची एक किरण पाठविली. ‘हे राजन्, तू चिरायू हो,’ ती म्हणाली, ‘तुझे विचार तुला व्याकुळ करू नयेत, आणि तुझ्या मुखावरील भाव बदलू नयेत. तुझ्या राज्यात एक मनुष्य आहे ज्याच्यामध्ये पवित्र देवतांचा आत्मा आहे; आणि तुझ्या पित्याच्या दिवसांत प्रकाश, समज आणि देवतांच्या ज्ञानासारखे ज्ञान त्याच्यामध्ये आढळून आले; ज्याला राजा नबुखद्नेस्सर, तुझा पिता, राजा, होय, तुझा पिता, याने जादूगार, ज्योतिषी, खास्दी आणि शकुन सांगणारे यांचा प्रधान नेमले होते; …आता दानियेलला बोलावण्यात येऊ दे, आणि तो त्याचा अर्थ सांगेल.’”

> “‘तेव्हा दानीएलास राजासमोर आणण्यात आले.’ स्वतःला सावरून आपला अधिकार प्रकट करण्याचा प्रयत्न करीत बेलशस्सर म्हणाला, ‘तू तोच दानीएल आहेस काय, जो यहूदाच्या बंदिवानांपैकी आहे, ज्याला माझ्या पित्याने, राजाने, यहूदाहून बाहेर आणले? मी तुझ्याविषयी ऐकले आहे, की देवतांचा आत्मा तुझ्यामध्ये आहे, आणि प्रकाश, समज व उत्कृष्ट ज्ञान तुझ्यामध्ये आढळते…. आता जर तू हे लिखाण वाचू शकशील, आणि त्याचा अर्थ मला सांगू शकशील, तर तुला जांभळ्या वस्त्रांनी परिधान करण्यात येईल, तुझ्या गळ्यात सोन्याची साखळी घातली जाईल, आणि तू राज्यातील तिसरा अधिपती होशील.’”

> “दानीएल राजाच्या देखाव्यामुळे चकित झाला नाही, आणि त्याच्या शब्दांमुळे गोंधळला किंवा भयभीतही झाला नाही. त्याने उत्तर दिले, ‘तुझे दान तूजकडेच राहो, आणि तुझे बक्षिसे दुसऱ्याला दे; तरीसुद्धा मी राजाला हे लेखन वाचून दाखवीन, आणि त्याचा अर्थ त्याला कळवीन. हे राजन्, परात्पर देवाने तुझा पिता नबुखद्नेस्सर याला राज्य, महिमा, वैभव आणि मान दिला होता…. परंतु जेव्हा त्याचे हृदय उंचावले गेले, आणि त्याचे मन गर्वाने कठीण झाले, तेव्हा त्याला त्याच्या राजसिंहासनावरून खाली उतरविण्यात आले, आणि त्याचे वैभव त्याच्यापासून काढून घेतले गेले…. आणि हे बेलशस्सरा, तू त्याचा पुत्र असूनही, हे सर्व जाणूनसुद्धा तुझे हृदय नम्र केले नाहीस, तर स्वर्गाच्या देवाविरुद्ध तू स्वतःला उंचाविले आहेस; आणि त्यांनी त्याच्या मंदिरातील पात्रे तुझ्यासमोर आणली आहेत, आणि तू, तुझे सरदार, तुझ्या पत्नी आणि तुझ्या उपपत्नी यांनी त्यांतून पान केले आहे, आणि तू चांदी, सोने, पितळ, लोखंड, लाकूड आणि दगड यांच्या त्या देवतांची स्तुती केली आहेस, ज्या पाहत नाहीत, ऐकत नाहीत, किंवा जाणत नाहीत; आणि ज्या देवाच्या हातात तुझा श्वास आहे, आणि ज्याच्या अधीन तुझे सर्व मार्ग आहेत, त्या देवाचा तू गौरव केला नाहीस.’”

> “‘हेच ते लिहिलेले लेखन होते, मेने, मेने, तेकेल, उप्हार्सीन. याचा अर्थ असा आहे: मेने: देवाने तुझ्या राज्याची गणना केली आहे आणि त्याचा अंत केला आहे. तेकेल: तुला तराजूत तोलण्यात आले आहे, आणि तू उणे आढळला आहेस. पेरेस: तुझे राज्य विभागले गेले आहे आणि मेदी व पारशी यांना देण्यात आले आहे.’”

> “दानीएल आपल्या कर्तव्यापासून विचलित झाला नाही. त्याने राजाच्या पापाचा त्याच्यासमोर उलगडा केला, आणि त्याला जे धडे शिकता आले असते पण त्याने शिकले नव्हते, ते त्याला दाखवून दिले. बेलशस्सरने त्याच्यासाठी अत्यंत महत्त्वाच्या ठरलेल्या घटनांकडे लक्ष दिले नव्हते. त्याने आपल्या आजोबांचा इतिहास योग्य रीतीने समजून घेतला नव्हता. सत्य जाणण्याची जबाबदारी त्याच्यावर ठेवली गेली होती, परंतु त्यातून जो व्यावहारिक धडा तो शिकू शकला असता आणि त्यानुसार आचरण करू शकला असता, तो त्याने अंतःकरणी ग्रहण केला नव्हता; आणि त्याच्या आचरणामुळे अटळ असा परिणाम घडून आला.”

> “खल्दीयांच्या राजाने साजरा केलेला बढाईचा हा शेवटचा मेजवानीचा उत्सव होता; कारण मनुष्याच्या विकृतपणास दीर्घकाळ सहन करणाऱ्या त्याने अपरिवर्तनीय असा निर्णय दिला होता. बेलशस्सराने ज्याने त्याला राजा म्हणून उच्चस्थानी नेमले होते त्या एकाचा फार मोठा अपमान केला होता, आणि त्याची परिवीक्षेची मुदत त्याच्याकडून काढून घेण्यात आली. राजा आणि त्याचे सरदार उन्मत्त जल्लोषाच्या परमोच्च बिंदूवर असताना, पर्शियनांनी युफ्रेटीस नदीला तिच्या पात्रातून वळविले आणि असुरक्षित नगरात प्रवेश केला. बेलशस्सर व त्याचे सरदार यहोवाच्या पवित्र पात्रांतून पीत होते आणि आपल्या चांदी-सोन्याच्या देवतांची स्तुती करीत होते, तेव्हाच कोरेश आणि त्याचे सैनिक राजवाड्याच्या भिंतींखाली उभे होते. ‘त्या रात्री,’ अभिलेख म्हणतो, ‘खल्दीयांचा राजा बेलशस्सर ठार करण्यात आला. आणि दारयावेश मेद्याने राज्य हस्तगत केले.’” Bible Echo, May 2, 1898.

संकटाच्या मध्यभागी, राणीने (एक मंडळीने) हे ओळखले की असा एक स्रोत आहे जो “Future for America” ची ओळख करून देऊ शकतो. दिवसांच्या समाप्तीला आपला हेतू पूर्ण करण्यासाठी दानिएल पुन्हा एकदा आपल्या नेमलेल्या स्थानावर उभा राहतो. शद्रक, मेशक आणि अबेदनगो यांनी अग्निकुंडात दिलेल्या ध्वजाच्या साक्षीचा उच्चार आता दानिएलद्वारे केला जातो, कारण तो सत्याच्या रेषेत ही भर घालतो की रविवारच्या कायद्याच्या संकटाच्या “घडी”त, जे ध्वजाचे प्रतिनिधित्व करतात त्यांना सत्याची साक्ष देण्यासाठी राज्याच्या अधिकार्‍यांसमोर आणले जाईल.

> “‘ते तुम्हांला सभासदांपुढे सोपवतील, … होय, आणि माझ्या नावासाठी तुम्हांला राज्यपाल व राजे यांच्यासमोर आणले जाईल, त्यांना आणि अन्यजातींना साक्ष व्हावी म्हणून.’ मत्तय 10:17, 18, R. V. छळामुळे प्रकाश अधिक व्यापकपणे पसरतो. ख्रिस्ताचे सेवक जगातील थोर पुरुषांपुढे आणले जातील; अन्यथा कदाचित त्यांना सुवार्तेचा संदेश कधीच ऐकायला मिळाला नसता. या पुरुषांसमोर सत्याचे विपर्यासाने चित्रण करण्यात आले आहे. त्यांनी ख्रिस्ताच्या शिष्यांच्या विश्वासाविषयी खोटे आरोप ऐकले आहेत. अनेकदा त्यांच्या खऱ्या स्वरूपाची माहिती मिळविण्याचे एकमेव साधन म्हणजे जे लोक आपल्या विश्वासासाठी न्यायालयात उभे केले जातात त्यांची साक्ष. चौकशीखाली त्यांना उत्तर द्यावे लागते, आणि त्यांच्या न्यायाधीशांना ती साक्ष ऐकावी लागते. त्या प्रसंगाला समर्थपणे तोंड देता यावे म्हणून देवाची कृपा त्याच्या सेवकांना दिली जाईल. येशू म्हणतो, ‘त्याच घटकेत तुम्ही काय बोलावे हे तुम्हांला दिले जाईल. कारण बोलणारे तुम्ही नाही, तर तुमच्या पित्याचा आत्माच तुमच्यामध्ये बोलतो.’ देवाचा आत्मा जेव्हा आपल्या सेवकांच्या मनांना प्रकाशमान करील, तेव्हा सत्य त्याच्या दैवी सामर्थ्याने आणि अमूल्यतेने प्रस्तुत केले जाईल. जे सत्य नाकारतात ते शिष्यांवर दोषारोप करण्यासाठी व त्यांना पीडा देण्यासाठी उभे राहतील. परंतु हानी, दुःख, अगदी मृत्यूपर्यंतच्या यातनांमध्येही, प्रभूची मुले आपल्या दैवी आदर्शाची नम्रता प्रगट करतील. अशा प्रकारे सैतानाच्या साधनांमध्ये आणि ख्रिस्ताच्या प्रतिनिधींमध्ये असलेला विरोध स्पष्टपणे दिसून येईल. तारणारा राज्यकर्त्यांपुढे व लोकांसमोर उंचावला जाईल.” द डिझायर ऑफ एजेस, 354.

त्या तिघा धर्मनिष्ठ पुरुषांप्रमाणेच दानिएललाही कोणत्याही देणग्यांत रस नव्हता, तसेच तो काय बोलणार आहे याची पूर्वतयारी करण्याचीही त्याला गरज नव्हती. त्याने भिंतीवर दर्शविलेल्या “सात काळां”च्या अर्थाचे स्पष्टीकरण अत्यंत साधेपणाने मांडले.

पुढील लेखात आपण बेलशस्सरची कथा पुढे चालू ठेवू.

> “जे देवाच्या कार्याशी अविश्वासू आहेत, त्यांच्यात तत्त्वनिष्ठेचा अभाव असतो; त्यांचे हेतू असे स्वरूपाचे नसतात की सर्व परिस्थितींमध्ये योग्य ते निवडण्यास ते त्यांना प्रवृत्त करतील. देवाच्या सेवकांनी सर्वकाळ अशी जाणीव ठेवावी की ते आपल्या स्वामीच्या नजरेखाली आहेत. ज्याने बेलशस्सरच्या अपवित्र मेजवानीकडे लक्ष ठेवले, तोच आमच्या सर्व संस्थांमध्ये, व्यापाऱ्याच्या हिशेबखान्यात, खाजगी कार्यशाळेत उपस्थित आहे; आणि जसा त्या रक्तहीन हाताने त्या निंदक राजावरील भयंकर न्याय नोंदविला, तसाच तो तुमच्या दुर्लक्षाचीही निश्चितपणे नोंद करीत आहे. बेलशस्सरवरील दोषारोप अग्नीच्या शब्दांत लिहिला गेला होता, ‘तू तराजूत तोलला गेलास, आणि कमी भरलास असे आढळले’; आणि जर तुम्ही देवदत्त कर्तव्ये पूर्ण करण्यात अपयशी ठरलात, तर तुमच्यावरचा दोषारोपही हाच असेल.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles