Article

# The Book of Daniel - Number Sixty

दानिएलचे पुस्तक - क्रमांक साठ

Daniel’s Prayer and the Secret of the Eighth Kingdom: A Last Days Revelation

दानीएलची प्रार्थना आणि आठव्या राज्याचे रहस्य: शेवटच्या दिवसांचे प्रकटन

Author

Jeff Pippenger

Published

January 24, 2024

Formats

PDF
Word

In chapters seventeen and eighteen of Revelation an angel brings the vision of the judgment of the papacy to John. In the breakdown of her ultimate judgment the kingdoms of Bible prophecy are represented.

प्रकटीकरणाच्या सतराव्या व अठराव्या अध्यायांमध्ये एक देवदूत योहानापुढे पोपसत्तेच्या न्यायाचा दृष्टांत आणतो. तिच्या अंतिम न्यायाच्या उलगडण्यात बायबलमधील भविष्यवाणीतील राज्यांचे प्रतिनिधित्व केलेले आहे.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> आणि येथे तो मन आहे ज्याला ज्ञान आहे. ती सात मस्तके म्हणजे सात पर्वत आहेत, ज्यांवर ती स्त्री बसलेली आहे. आणि सात राजे आहेत: पाच पडले आहेत, आणि एक आहे, आणि दुसरा अजून आलेला नाही; आणि जेव्हा तो येईल, तेव्हा त्याने थोडा काळ टिकले पाहिजे. आणि जो पशू होता, आणि नाही, तोच आठवा आहे, आणि तो त्या सातांपैकीच आहे, आणि तो विनाशाकडे जातो. प्रकटीकरण 17:9–11.

John had been spiritually conveyed to 1798, where he is instructed that the seven heads on the beast that carried the papal woman were seven kings. A king is a kingdom, and a kingdom is also a head in Bible prophecy. In 1798, five kingdoms had fallen and one was then ruling. A seventh kingdom was yet future, and it was represented by ten kings. Then John was informed that the eighth kingdom was the papal beast, that was of the seven. The papacy was the fifth kingdom, and it had received a deadly wound, so that when its deadly wound is healed, it then becomes the eighth head that is of the seven.

योहान याला आत्म्याने 1798 या काळात नेण्यात आले होते, जिथे त्याला असे शिकविण्यात आले की पापल स्त्रीला वाहून नेणाऱ्या पशूवरील सात मस्तके म्हणजे सात राजे होत. बायबलमधील भविष्यवाणीत राजा म्हणजे एक राज्य होय, आणि राज्य हे मस्तकही होय. 1798 मध्ये पाच राज्ये पडली होती आणि एक त्या वेळी राज्य करीत होते. सातवे राज्य अद्याप भविष्यातील होते, आणि त्याचे प्रतिनिधित्व दहा राजांनी केले होते. त्यानंतर योहानाला कळविण्यात आले की आठवे राज्य म्हणजे ते पापल पशू होय, जे त्या सातांपैकीच होते. पोपतंत्र हे पाचवे राज्य होते, आणि त्याला प्राणघातक जखम झाली होती; म्हणून जेव्हा त्याची प्राणघातक जखम बरी होते, तेव्हा ते सातांपैकी असलेले आठवे मस्तक बनते.

In Daniel two the first four kingdoms are Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome. Those four literal kingdoms also represent four spiritual kingdoms, and together they identify the eight kings, or heads of Revelation seventeen, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. Daniel chapter two, is the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, and Revelation seventeen is the last, so they must agree, for God never changes.

दानियेल अध्याय दोनमध्ये पहिले चार राज्ये बाबेल, मेदो-पारस, ग्रीस आणि रोम ही आहेत. ती चार प्रत्यक्ष राज्ये चार आध्यात्मिक राज्यांचेही प्रतिनिधित्व करतात, आणि एकत्रितपणे ती प्रकटीकरण सतरामधील आठ राजे, अथवा मस्तके, यांची ओळख पटवितात; कारण येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीचा शेवट तिच्या आरंभीद्वारे स्पष्ट करतो. दानियेल अध्याय दोन हा बायबलमधील भविष्यवाणीतील राज्यांचा पहिला उल्लेख आहे, आणि प्रकटीकरण सतरा हा शेवटचा; म्हणून त्यांच्यात सुसंगती असलीच पाहिजे, कारण देव कधीही बदलत नाही.

The fifth kingdom that had fallen in 1798, was spiritual Babylon, the papacy. The sixth kingdom that was in power in 1798, was the two-horned kingdom that had been typified by the two-horned kingdom of the Medes and Persians. The seventh kingdom, which consists of ten kings, who in 1798 had not yet come, is the one-world government, that had been typified by Greece, the one-world government of Alexander the Great. The eighth head, who was of the seven was the fifth kingdom that had a deadly wound, yet lived again when the deadly wound was healed.

इ.स. १७९८ मध्ये पडलेले पाचवे राज्य म्हणजे आध्यात्मिक बाबेल, पोपसत्ता होय. इ.स. १७९८ मध्ये सत्तेवर असलेले सहावे राज्य म्हणजे दोन शिंगांचे राज्य होय, ज्याचे पूर्वछायाचित्र मादी व पारशी यांच्या दोन शिंगांच्या राज्याने दाखविले होते. दहा राजांनी बनलेले सातवे राज्य, जे इ.स. १७९८ मध्ये अद्याप आले नव्हते, ते एक-जागतिक शासन आहे, ज्याचे पूर्वछायाचित्र ग्रीसने—अलेक्झांडर महानाच्या एक-जागतिक शासनाने—दाखविले होते. सातपैकी जो आठवा शिर होता, तोच ते पाचवे राज्य होते, ज्याला प्राणघातक घाव बसला होता, तरी तो प्राणघातक घाव भरून निघाल्यावर ते पुन्हा जिवंत झाले.

The judgment of the great whore occurs in the “hour” of the Sunday law crisis, that is a period of time beginning with the Sunday law in the United States and continuing through history until human probation closes. In that “hour,” which in Daniel is identified as “the days of these kings”, God will set up His kingdom. In that “hour” the latter rain is being poured out.

महावेश्येचा न्याय रविवारच्या कायद्याच्या संकटाच्या “घडी”मध्ये होतो; म्हणजेच अमेरिकेतील रविवारच्या कायद्यापासून सुरू होणारा आणि मानवाच्या कृपाकालाचा शेवट होईपर्यंत इतिहासभर चालणारा एक कालखंड. त्या “घडी”मध्ये, जी दानिएलमध्ये “या राजांच्या दिवसांत” अशी ओळखली जाते, देव आपले राज्य स्थापन करील. त्या “घडी”मध्ये उत्तरवृष्टी ओतली जात आहे.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “उत्तरकाळचा पाऊस जे शुद्ध आहेत त्यांच्यावर येत आहे—आणि मग सर्वजण तो पूर्वीप्रमाणेच प्राप्त करतील.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can.” Spalding and Magan, 3.

> “जेव्हा ते चार देवदूत सोडून देतील, तेव्हा ख्रिस्त आपले राज्य स्थापन करील. जे आपल्या कुवतीप्रमाणे सर्व काही करीत आहेत, त्यांच्याशिवाय कोणीही उत्तरवर्षा प्राप्त करणार नाही.” Spalding and Magan, 3.

The outpouring of the latter rain is progressive, for it corresponds to the judgment, and judgment is progressive. The Millerites understood they were living at the feet of the image of Daniel chapter two. They believed that Rome was the final earthly kingdom, and they were right, but limited in their understanding.

उत्तरकाळच्या पावसाचे ओतणे क्रमिक आहे, कारण ते न्यायाशी अनुरूप आहे, आणि न्यायही क्रमिक आहे. मिलराइट लोकांना हे समजले होते की ते दानिएल अध्याय दोनमधील प्रतिमेच्या पायांजवळ जगत होते. त्यांचा विश्वास होता की रोम हे अंतिम पृथ्वीवरील राज्य आहे, आणि ते बरोबर होते; परंतु त्यांच्या समजुतीत मर्यादा होत्या.

The “days of these kings,” does occur in the history of the kingdom of Rome, but it is not the history of pagan or papal Rome, it is the history of modern Rome. The Millerites applied pagan and papal Rome as one kingdom, and in so doing they used a passage from the book of Ezekiel concerning the final king of Judah (Zedekiah), to uphold their understanding.

“या राजांच्या दिवसांत” ही गोष्ट रोमच्या राज्याच्या इतिहासात घडते; परंतु तो मूर्तिपूजक किंवा पोपसत्ताक रोमचा इतिहास नसून आधुनिक रोमचा इतिहास आहे. मिलराइटांनी मूर्तिपूजक आणि पोपसत्ताक रोम यांना एकच राज्य म्हणून लागू केले, आणि असे करताना त्यांनी यहेज्केलच्या पुस्तकातील यहूदाच्या अंतिम राजाबद्दल (सिदकिया) असलेला एक उतारा त्यांच्या समजुतीच्या समर्थनार्थ वापरला.

> And thou, profane wicked prince of Israel, whose day is come, when iniquity shall have an end, Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: this shall not be the same: exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him. Ezekiel 21:25–27.

> आणि हे इस्राएलच्या अपवित्र, दुष्ट अधिपती, ज्याचा दिवस आला आहे, जेव्हा अधर्माचा अंत होईल, परमेश्वर देव असे म्हणतो: पागोटे काढून टाक, आणि मुकुट उतरवून ठेव; हे पूर्वीसारखे राहणार नाही; जो नीच आहे त्याला उंच कर, आणि जो उंच आहे त्याला नीच कर. मी ते उलथून टाकीन, उलथून टाकीन, उलथून टाकीन; आणि ज्याचा तो हक्क आहे तो येईपर्यंत ते राहणार नाही; आणि मी ते त्याला देईन. यहेज्केल 21:25–27.

From Zedekiah there would be three kingdoms that would be “overturned,” that would lead to Christ, whose “right it is,” to rule. Babylon, Medo-Persia and Greece would all be overthrown until the kingdom of Rome, and during the history of that fourth kingdom, Christ would come and set up a kingdom. He did that very thing.

सिद्कियापासून पुढे तीन राज्ये अशी असतील की ती “उध्वस्त” केली जातील, आणि त्यांमुळे ख्रिस्ताकडे मार्गक्रमणा होईल, ज्याचा राज्य करण्यावर “अधिकार” आहे. बाबेल, मेदो-पर्शिया आणि ग्रीस ही सर्व राज्ये रोमच्या राज्यापर्यंत उलथून टाकली जातील; आणि त्या चौथ्या राज्याच्या इतिहासकाळात, ख्रिस्त येईल व एक राज्य स्थापन करील. त्याने अगदी तसेच केले.

> “Foremost among those who were rapidly leading the nation to ruin was Zedekiah their king. Forsaking utterly the counsels of the Lord as given through the prophets, forgetting the debt of gratitude he owed Nebuchadnezzar, violating his solemn oath of allegiance taken in the name of the Lord God of Israel, Judah’s king rebelled against the prophets, against his benefactor, and against his God. In the vanity of his own wisdom he turned for help to the ancient enemy of Israel’s prosperity, “sending his ambassadors into Egypt, that they might give him horses and much people.’

> राष्ट्राला वेगाने विनाशाकडे नेत असलेल्यांमध्ये त्यांचा राजा सिदकियाह हा सर्वांत अग्रस्थानी होता. संदेष्ट्यांच्या द्वारे दिलेल्या परमेश्वराच्या सल्ल्यांचा पूर्णपणे त्याग करून, नबुखद्नेस्सराचे आपणावर असलेले कृतज्ञतेचे ऋण विसरून, इस्राएलचा परमेश्वर देव याच्या नावाने घेतलेली आपली निष्ठेची गंभीर शपथ मोडून, यहूदाचा राजा संदेष्ट्यांविरुद्ध, आपल्या उपकारकर्त्याविरुद्ध, आणि आपल्या देवाविरुद्ध बंड करून उठला. स्वतःच्या शहाणपणाच्या व्यर्थ अभिमानात त्याने इस्राएलच्या समृद्धीच्या प्राचीन शत्रूकडे मदतीसाठी वळण घेतले, “त्याने आपले दूत मिसरात पाठविले, जेणेकरून त्यांनी त्याला घोडे व पुष्कळ लोक द्यावेत.”

> “‘Shall he prosper?’ the Lord inquired concerning the one who had thus basely betrayed every sacred trust; ‘shall he escape that doeth such things? or shall he break the covenant, and be delivered? As I live, saith the Lord God, surely in the place where the king dwelleth that made him king, whose oath he despised, and whose covenant he brake, even with him in the midst of Babylon he shall die. Neither shall Pharaoh with his mighty army and great company make for him in the war: … seeing he despised the oath by breaking the covenant, when, lo, he had given his hand, and hath done all these things, he shall not escape.’ Ezekiel 17:15–18.

> “‘तो समृद्ध होईल काय?’ ज्याने अशा रीतीने प्रत्येक पवित्र विश्वासाचा नीचपणे विश्वासघात केला होता, त्याच्याविषयी परमेश्वराने विचारले; ‘जो अशी कृत्ये करतो, तो सुटेल काय? किंवा तो करार मोडून मुक्त होईल काय? मी जिवंत आहे, असे प्रभु परमेश्वर म्हणतो, ज्याने त्याला राजा केले त्या राजाच्या राहत्या ठिकाणीच, ज्याची शपथ त्याने तुच्छ मानली, आणि ज्याचा करार त्याने मोडला, त्याच्याच जवळ, बाबेलच्या मध्यभागी तो मरेल. आणि फारो त्याच्या पराक्रमी सैन्याने व मोठ्या समुदायाने युद्धात त्याच्यासाठी काही करणार नाही: … कारण त्याने करार मोडून शपथ तुच्छ मानली; पाहा, त्याने आपला हात दिला होता, आणि ही सर्व कृत्ये केली आहेत; तो सुटणार नाही.’ यहेज्केल 17:15–18.”

> “To the ‘profane wicked prince’ had come the day of final reckoning. ‘Remove the diadem,’ the Lord decreed, ‘and take off the crown.’ Not until Christ Himself should set up His kingdom was Judah again to be permitted to have a king. ‘I will overturn, overturn, overturn, it,’ was the divine edict concerning the throne of the house of David; ‘and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:25–27.” Prophets and Kings, 450, 451.

> “‘अपवित्र दुष्ट अधिपती’ याच्यावर अंतिम हिशोबाचा दिवस आला होता. ‘मुकुटपट्टी काढून टाक,’ परमेश्वराने जाहीर केले, ‘आणि किरीट उतरवून टाक.’ ख्रिस्त स्वतः आपले राज्य स्थापेपर्यंत यहूदाला पुन्हा राजा बाळगण्याची परवानगी मिळणार नव्हती. दावीदाच्या घराण्याच्या सिंहासनाविषयी दैवी हुकूम असा होता, ‘मी ते उलथवून टाकीन, उलथवून टाकीन, उलथवून टाकीन’; ‘आणि ज्याचा तो हक्क आहे तो येईपर्यंत ते राहणार नाही; आणि मी ते त्यालाच देईन.’ यहेज्केल 21:25–27.” Prophets and Kings, 450, 451.

Miller was correct, but his understanding was limited, for the kingdom Christ set up when he walked among men, was not the final earthly kingdom. There was yet to be four kings after the kingdom of pagan Rome. Yet Christ did establish the kingdom of “grace” at the cross, but that kingdom was not set up in the days of the ten kings of Revelation seventeen, nor was it set up during the time of the latter rain. The kingdom which Christ establishes in the last days, is his kingdom of “glory.” Sister White speaks directly of both of these kingdoms.

मिलर बरोबर होता, परंतु त्याचे आकलन मर्यादित होते; कारण ख्रिस्त मनुष्यांमध्ये वावरत असताना त्याने स्थापन केलेले राज्य हे अंतिम भौतिक राज्य नव्हते. पगान रोमच्या राज्यांनंतर अजूनही चार राजे यावयाचे होते. तरीसुद्धा ख्रिस्ताने क्रूसावर “कृपेचे” राज्य स्थापन केले; पण ते राज्य प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील दहा राजांच्या दिवसांत स्थापन झाले नव्हते, तसेच ते उत्तरकालीन वर्षावाच्या काळातही स्थापन झाले नव्हते. शेवटच्या दिवसांत ख्रिस्त जे राज्य स्थापन करतो, ते त्याचे “वैभवाचे” राज्य आहे. सिस्टर व्हाईट या दोन्ही राज्यांविषयी थेट बोलते.

The Millerites understood that Christ established a kingdom during the history of the fourth kingdom, and they were correct, but limited in their understanding. In the history of the fourth kingdom, Christ set up the kingdom of “grace,” and in the history of the eighth kingdom, He set up His kingdom of “glory.” In the history when He set up the kingdom of “grace,” the Holy Spirit was poured out at Pentecost. Pentecost typifies the outpouring of the latter rain, in the history where He sets up his kingdom of “glory.”

मिलेराइट लोकांनी हे समजले होते की चौथ्या राज्याच्या इतिहासकाळात ख्रिस्ताने एक राज्य स्थापन केले, आणि ते बरोबर होते; परंतु त्यांच्या समजुतीला मर्यादा होत्या. चौथ्या राज्याच्या इतिहासात ख्रिस्ताने “कृपेचे” राज्य उभारले, आणि आठव्या राज्याच्या इतिहासात त्याने आपल्या “वैभवाच्या” राज्याची स्थापना केली. ज्या इतिहासकाळात त्याने “कृपेचे” राज्य स्थापन केले, त्या वेळी पेंटेकोस्टच्या दिवशी पवित्र आत्म्याचे ओतणे झाले. पेंटेकोस्ट हे त्या उत्तरवर्षावाच्या ओतण्याचे प्रतिरूप आहे, त्या इतिहासात ज्यामध्ये तो आपल्या “वैभवाच्या” राज्याची स्थापना करतो.

The message of Pentecost was the message of Christ’s literal resurrection. The message of the latter rain, at least partially, is the message of the symbolic resurrection represented by the prophetic riddle that the eighth being of the seven, which is fulfilled in the beast, and also the two horns of the earth beast. The fourth and the eighth kingdoms are where Christ establishes His kingdom.

पेन्तेकॉस्ताचा संदेश हा ख्रिस्ताच्या प्रत्यक्ष पुनरुत्थानाचा संदेश होता. उत्तर पावसाचा संदेश, किमान अंशतः, हा त्या प्रतीकात्मक पुनरुत्थानाचा संदेश आहे, जे त्या भविष्यवाणीपर कोड्यातून दर्शविले गेले आहे की सातांपैकी आठवा, ज्याची पूर्तता पशूमध्ये होते, आणि तसेच भूमीवरील पशूची दोन शिंगे. चौथे आणि आठवे राज्य ही ती स्थाने आहेत जिथे ख्रिस्त आपले राज्य स्थापन करतो.

> “The announcement which had been made by the disciples in the name of the Lord was in every particular correct, and the events to which it pointed were even then taking place. ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ had been their message. At the expiration of ‘the time’—the sixty-nine weeks of Daniel 9, which were to extend to the Messiah, ‘the Anointed One’—Christ had received the anointing of the Spirit after His baptism by John in Jordan. And the ‘kingdom of God’ which they had declared to be at hand was established by the death of Christ. This kingdom was not, as they had been taught to believe, an earthly empire. Nor was it that future, immortal kingdom which shall be set up when ‘the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the Most High;’ that everlasting kingdom, in which ‘all dominions shall serve and obey Him.’ Daniel 7:27. As used in the Bible, the expression ‘kingdom of God’ is employed to designate both the kingdom of grace and the kingdom of glory. The kingdom of grace is brought to view by Paul in the Epistle to the Hebrews. After pointing to Christ, the compassionate intercessor who is ‘touched with the feeling of our infirmities,’ the apostle says: ‘Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace.’ Hebrews 4:15, 16. The throne of grace represents the kingdom of grace; for the existence of a throne implies the existence of a kingdom. In many of His parables Christ uses the expression ‘the kingdom of heaven’ to designate the work of divine grace upon the hearts of men.

> शिष्यांनी प्रभूच्या नावाने केलेली घोषणा प्रत्येक बाबतीत अचूक होती, आणि ज्या घटनांकडे ती निर्देश करीत होती त्या त्याच वेळी घडत होत्या. “काळ पूर्ण झाला आहे, आणि देवाचे राज्य जवळ आले आहे,” हा त्यांचा संदेश होता. ‘त्या काळाच्या’—दानियेल ९ मधील एकोणसत्तर आठवड्यांच्या—समाप्तीवर, जे मशीहापर्यंत, ‘अभिषिक्त’ याच्यापर्यंत पोहोचणार होते, ख्रिस्ताने यर्देनमध्ये योहानकडून बाप्तिस्मा घेतल्यानंतर आत्म्याचा अभिषेक प्राप्त केला होता. आणि ज्या ‘देवाच्या राज्याला’ त्यांनी जवळ आलेले घोषित केले होते, ते ख्रिस्ताच्या मृत्यूद्वारे स्थापन झाले. हे राज्य, जसे त्यांना विश्वास ठेवण्यास शिकवले गेले होते, तसे कोणतेही पृथ्वीवरील साम्राज्य नव्हते. तसेच ते ते भावी, अमर राज्यही नव्हते, जेव्हा “सर्व आकाशाखालील राज्य, प्रभुत्व, आणि राज्याची महती, परात्पराच्या पवित्र जनांच्या लोकांना दिली जाईल;” ते सनातन राज्य, ज्यामध्ये “सर्व प्रभुत्वे त्याची सेवा करतील आणि त्याचे आज्ञापालन करतील.” दानियेल ७:२७. बायबलमध्ये वापरल्या जाणाऱ्या अर्थाने, ‘देवाचे राज्य’ ही संज्ञा कृपेचे राज्य आणि गौरवाचे राज्य या दोन्हींसाठी वापरली जाते. इब्री लोकांस लिहिलेल्या पत्रात पौल कृपेच्या राज्याचे दर्शन घडवितो. आपल्या “आपल्या दुर्बलतांच्या जाणिवेने स्पर्शिलेला” दयाळू मध्यस्थ ख्रिस्ताकडे निर्देश केल्यानंतर प्रेषित म्हणतो: “म्हणून आपण कृपासनाजवळ धीटपणे जाऊ या, म्हणजे आपल्याला दया प्राप्त होईल, आणि गरजेच्या वेळी सहाय्यासाठी कृपा मिळेल.” इब्री ४:१५, १६. कृपासन हे कृपेच्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करते; कारण सिंहासनाचे अस्तित्व राज्याच्या अस्तित्वाचा अर्थ सूचित करते. ख्रिस्त आपल्या अनेक दृष्टांतांत ‘स्वर्गाचे राज्य’ ही संज्ञा मनुष्यांच्या अंतःकरणांवर होणाऱ्या दैवी कृपेच्या कार्यासाठी वापरतो.

> “So the throne of glory represents the kingdom of glory; and this kingdom is referred to in the Saviour’s words: ‘When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.’ Matthew 25:31, 32. This kingdom is yet future. It is not to be set up until the second advent of Christ.

> “म्हणून गौरवाचे सिंहासन हे गौरवाच्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करते; आणि या राज्याचा उल्लेख तारणाऱ्याच्या या शब्दांत केला आहे: ‘जेव्हा मनुष्याचा पुत्र आपल्या गौरवात, आणि सर्व पवित्र देवदूतांसह येईल, तेव्हा तो आपल्या गौरवाच्या सिंहासनावर बसेल; आणि त्याच्यापुढे सर्व राष्ट्रे एकत्र केली जातील.’ मत्तय 25:31, 32. हे राज्य अद्याप भविष्यकाळातील आहे. ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनापर्यंत ते स्थापित केले जाणार नाही.”

> “The kingdom of grace was instituted immediately after the fall of man, when a plan was devised for the redemption of the guilty race. It then existed in the purpose and by the promise of God; and through faith, men could become its subjects. Yet it was not actually established until the death of Christ. Even after entering upon His earthly mission, the Saviour, wearied with the stubbornness and ingratitude of men, might have drawn back from the sacrifice of Calvary. In Gethsemane the cup of woe trembled in His hand. He might even then have wiped the blood-sweat from His brow and have left the guilty race to perish in their iniquity. Had He done this, there could have been no redemption for fallen men. But when the Saviour yielded up His life, and with His expiring breath cried out, ‘It is finished,’ then the fulfillment of the plan of redemption was assured. The promise of salvation made to the sinful pair in Eden was ratified. The kingdom of grace, which had before existed by the promise of God, was then established.

> “मनुष्याच्या पतनानंतर तत्काळ कृपेचे राज्य स्थापन करण्यात आले, जेव्हा दोषी वंशाच्या उद्धारासाठी एक योजना निश्चित करण्यात आली. त्या वेळी ते देवाच्या उद्देशात आणि त्याच्या वचनाद्वारे अस्तित्वात होते; आणि विश्वासाद्वारे मनुष्य त्याचे प्रजाजन होऊ शकत होते. तरीही ख्रिस्ताच्या मृत्यूपर्यंत ते प्रत्यक्षात स्थापित झाले नव्हते. पृथ्वीवरील आपल्या सेवाकार्यास आरंभ केल्यानंतरही, मनुष्यांच्या हट्टीपणामुळे व कृतघ्नतेमुळे थकून, तारणहार कॅल्व्हरीच्या बलिदानापासून मागे फिरू शकला असता. गेत्सेमनीमध्ये दुःखाचा प्याला त्याच्या हातात थरथरत होता. त्यावेळीही तो आपल्या कपाळावरील रक्तमिश्रित घाम पुसून दोषी वंशाला त्यांच्या अधर्मात नाश पावण्यासाठी सोडून देऊ शकला असता. जर त्याने असे केले असते, तर पतित मनुष्यांसाठी कोणताही उद्धार राहिला नसता. परंतु जेव्हा तारणहाराने आपले जीवन अर्पण केले, आणि आपल्या अखेरच्या श्वासाने, ‘पूर्ण झाले आहे,’ असा उद्गार काढला, तेव्हा उद्धाराच्या योजनेची पूर्तता निश्चित झाली. एदेनमध्ये पापी जोडप्याला दिलेले तारणाचे वचन दृढ करण्यात आले. कृपेचे राज्य, जे यापूर्वी देवाच्या वचनाद्वारे अस्तित्वात होते, तेव्हा स्थापित करण्यात आले.”

> “Thus the death of Christ—the very event which the disciples had looked upon as the final destruction of their hope—was that which made it forever sure. While it had brought them a cruel disappointment, it was the climax of proof that their belief had been correct. The event that had filled them with mourning and despair was that which opened the door of hope to every child of Adam, and in which centered the future life and eternal happiness of all God’s faithful ones in all the ages.

> “अशा प्रकारे ख्रिस्ताचा मृत्यू—ज्या घटनेकडे शिष्यांनी आपल्या आशेच्या अंतिम विनाशाप्रमाणे पाहिले होते—तीच घटना त्यांच्या आशेला सर्वकाळासाठी निश्चित करून गेली. जरी तिने त्यांना क्रूर निराशेला सामोरे जावे लागले, तरी ती त्यांच्या विश्वासाच्या सत्यतेचा सर्वोच्च पुरावा होती. ज्या घटनेने त्यांना शोक आणि नैराश्याने भरून टाकले होते, तीच आदामाच्या प्रत्येक संततीसाठी आशेचे द्वार उघडणारी ठरली, आणि ज्यामध्ये सर्व युगांतील देवाच्या सर्व विश्वासू जनांचे भावी जीवन आणि अनंतकालीन आनंद केंद्रित झाले.”

> “Purposes of infinite mercy were reaching their fulfillment, even through the disappointment of the disciples. While their hearts had been won by the divine grace and power of His teaching, who ‘spake as never man spake,’ yet intermingled with the pure gold of their love for Jesus, was the base alloy of worldly pride and selfish ambitions. Even in the Passover chamber, at that solemn hour when their Master was already entering the shadow of Gethsemane, there was ‘a strife among them, which of them should be accounted the greatest.’ Luke 22:24. Their vision was filled with the throne, the crown, and the glory, while just before them lay the shame and agony of the garden, the judgment hall, the cross of Calvary. It was their pride of heart, their thirst for worldly glory, that had led them to cling so tenaciously to the false teaching of their time, and to pass unheeded the Saviour’s words showing the true nature of His kingdom, and pointing forward to His agony and death. And these errors resulted in the trial—sharp but needful—which was permitted for their correction. Though the disciples had mistaken the meaning of their message, and had failed to realize their expectations, yet they had preached the warning given them of God, and the Lord would reward their faith and honor their obedience. To them was to be entrusted the work of heralding to all nations the glorious gospel of their risen Lord. It was to prepare them for this work that the experience which seemed to them so bitter had been permitted.” The Great Controversy, 347, 348.

> “अनंत दयेचे उद्देश, शिष्यांच्या निराशेमधूनसुद्धा, त्यांच्या परिपूर्तीकडे जात होते. त्यांच्या अंतःकरणांना त्याच्या त्या शिक्षणाच्या दैवी कृपेने व सामर्थ्याने जिंकले गेले होते, जो ‘कधीही कोणताही मनुष्य बोलला नाही तसा बोलला’; तरीही येशूविषयी त्यांच्या प्रेमाच्या शुद्ध सोन्यात जगिक अभिमान आणि स्वार्थी महत्त्वाकांक्षांचे हीन मिश्रधातू मिसळलेले होते. पास्का-भोजनाच्या कक्षातही, त्या गंभीर वेळी, जेव्हा त्यांचा गुरु आधीच गेथसेमनेच्या छायेत प्रवेश करीत होता, तेव्हा ‘त्यांच्यामध्ये हा वाद झाला की त्यांच्यात कोण मोठा मानला जाईल.’ Luke 22:24. त्यांच्या दृष्टीसमोर सिंहासन, मुकुट आणि वैभव भरून राहिले होते, तर त्यांच्या अगदी समोर बागेची लज्जा व वेदना, न्यायसभागृह, आणि कलवरीचा क्रूस पडला होता. त्यांच्या अंतःकरणातील अभिमानाने, जगिक वैभवाच्या त्यांच्या तृष्णेने, त्यांना त्यांच्या काळातील खोट्या शिक्षणाला इतक्या हट्टाने चिकटून राहण्यास प्रवृत्त केले होते, आणि त्याच्या राज्याचे खरे स्वरूप दर्शविणारे, तसेच त्याच्या वेदना आणि मृत्यूकडे निर्देश करणारे तारकाचे शब्द त्यांनी दुर्लक्षित केले. आणि या चुकांचा परिणाम त्या परीक्षेत झाला—तीव्र, परंतु आवश्यक—जी त्यांच्या दुरुस्तीसाठी अनुमती देण्यात आली होती. शिष्यांनी त्यांच्या संदेशाचा अर्थ चुकीचा समजला होता, आणि त्यांच्या अपेक्षांची पूर्तता ओळखण्यात ते अपयशी ठरले होते, तरीही त्यांनी देवाने त्यांना दिलेला इशारा घोषित केला होता, आणि प्रभु त्यांच्या विश्वासाचे प्रतिफळ देईल व त्यांच्या आज्ञाधारकतेचा मान राखील. त्यांच्या पुनरुत्थित प्रभूच्या गौरवशाली सुवार्तेची सर्व राष्ट्रांना घोषणा करण्याचे कार्य त्यांच्याकडे सोपविले जाणार होते. त्यांना या कार्यासाठी सिद्ध करण्यासाठीच, त्यांना इतका कडू वाटलेला हा अनुभव अनुमतीने घडू देण्यात आला होता.” The Great Controversy, 347, 348.

In the book of Revelation, the “mind that has wisdom” counts “the number of a man”, and recognizes that “the man” is also the eighth kingdom, that is of the seven. The “man of sin” is the head of the eighth kingdom that rules over the kings and merchants of the earth, who the seven churches join with to avoid the reproach of persecution, and who is seated upon many waters.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात, “ज्याच्याकडे शहाणपण आहे असे मन” “एका मनुष्याची संख्या” मोजते, आणि ओळखते की “तो मनुष्य” सातांपैकीच असलेले आठवे राज्यही आहे. “पापाचा मनुष्य” हा त्या आठव्या राज्याचा प्रमुख आहे, जो पृथ्वीवरील राजे व व्यापाऱ्यांवर राज्य करतो; ज्यांच्याशी छळाच्या निंदेपासून बचाव करण्यासाठी सात मंडळ्या जुळून जातात; आणि जो पुष्कळ पाण्यांवर बसलेला आहे.

> And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. Revelation 17:15.

> आणि तो मला म्हणाला, ज्या पाण्यांवर ती वेश्या बसलेली आहे, ती तू पाहिली, ती लोक, आणि समुदाय, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा आहेत. प्रकटीकरण 17:15.

The “man of sin” rules over the political, monetary, religious, and civil world, and all men, except those who have obtained the victory over the beast, and his image, his mark and the number of his name.

“पापाचा मनुष्य” राजकीय, आर्थिक, धार्मिक आणि नागरी जगावर राज्य करतो; आणि त्या पशूवर, त्याच्या प्रतिमेवर, त्याच्या खुणेवर व त्याच्या नावाच्या संख्येवर जय मिळविलेल्यांना वगळता सर्व मनुष्य त्याच्या अधीन आहेत.

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Revelation 15:2, 3.

> आणि मी जणू अग्नीमिश्रित काचेचा समुद्र पाहिला; आणि ज्यांनी त्या पशूवर, त्याच्या प्रतिमेवर, त्याच्या खूणिवर, आणि त्याच्या नावाच्या संख्येवर विजय मिळविला होता, ते देवाच्या वीणा हातात घेऊन त्या काचेच्या समुद्रावर उभे होते. आणि ते देवाचा सेवक मोशे याचे गीत आणि कोकर्‍याचे गीत गात होते, असे म्हणत, “हे प्रभु देव सर्वशक्तिमान, तुझी कृत्ये महान व अद्भुत आहेत; हे संतांच्या राजा, तुझे मार्ग न्यायी व सत्य आहेत.” प्रकटीकरण 15:2, 3

The “wise” who understand the “increase of knowledge,” when the Revelation of Jesus Christ is unsealed, are those who have “understanding” and “count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six.” That “understanding” represents part of the three-step testing process that always occurs when Jesus unseals a prophecy. This is why it is noted that they have “gotten the victory over” “the number of his name.”

येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण उघडले जाते तेव्हा “ज्ञानाच्या वाढीचा” अर्थ समजणारे “सुज्ञ” तेच आहेत ज्यांना “समज” आहे आणि जे “त्या पशूची संख्या मोजतात; कारण ती मनुष्याची संख्या आहे; आणि त्याची संख्या सहाशे साठ-सहा आहे.” ती “समज” येशू एखादी भविष्यवाणी उघड करतो तेव्हा नेहमी घडणाऱ्या तीन-टप्प्यांच्या परीक्षण-प्रक्रियेचा एक भाग दर्शविते. म्हणूनच असे नमूद केले आहे की त्यांनी “त्याच्या नावाच्या संख्येवर” “जय मिळविला आहे.”

To obtain victory is to pass a test, and those who are “wise” and “understand” get the victory associated with the number 666, and the verse also identifies that there are eight kingdoms, and that the eighth is of the seven. That “secret” is represented in Daniel chapter two, for Daniel’s prayer was to understand “the secret.” The revelation that there are eight kingdoms, and the eighth kingdom is of the seven, and the number of that kingdom is 666, is the secret Daniel is represented as obtaining by his prayer, and Daniel represents the “wise” of God’s last days.

विजय प्राप्त करणे म्हणजे एक परीक्षा उत्तीर्ण होणे होय, आणि जे “सुज्ञ” आहेत व “समजतात” ते 666 या संख्येशी संबंधित विजय प्राप्त करतात; तसेच तो श्लोक हेही दर्शवितो की आठ राज्ये आहेत, आणि आठवे हे सातांपैकी आहे. ते “गुपित” दानिएल अध्याय दोनमध्ये दर्शविलेले आहे, कारण दानिएलची प्रार्थना “ते गुपित” समजण्यासाठी होती. आठ राज्ये आहेत, आठवे राज्य सातांपैकी आहे, आणि त्या राज्याची संख्या 666 आहे, हा जो प्रकटीकरणात्मक उलगडा आहे, तोच दानिएलने आपल्या प्रार्थनेद्वारे प्राप्त केल्याप्रमाणे दर्शविला आहे; आणि दानिएल देवाच्या शेवटच्या दिवसांतील “सुज्ञांचे” प्रतिनिधित्व करतो.

Daniel represents the “wise” of the last days who have the secret of Daniel two unsealed unto them, and that secret is the revelation that the last and first reference to the kingdoms of Bible prophecy is that there are eight kingdoms in the image. That revelation upholds the Millerite understanding of Daniel chapter two, but shines ten times brighter, once it is recognized. Its brilliance, being ten times brighter, represents a test which the “wise” get victory over, for the eighth kingdom that is of the seven, is also the sixth kingdom which is a threefold union of the dragon, the beast and false prophet. As such, the dragon, the beast and the false prophet are all the sixth kingdom, and together represent 666.

दानीएल शेवटच्या दिवसांतील त्या “ज्ञानी” लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो ज्यांच्यापुढे दानीएल दोनचे गूढ उघड केले गेले आहे; आणि ते गूढ म्हणजे हे प्रकटीकरण होय की बायबल-भविष्यवाणीतील राज्यांविषयीचा शेवटचा आणि पहिला संदर्भ असा आहे की त्या प्रतिमेमध्ये आठ राज्ये आहेत. हे प्रकटीकरण दानीएल अध्याय दोनाविषयीच्या मिलराइट समजुतीस दृढ आधार देते, परंतु एकदा ते ओळखले गेले की ते दहापट अधिक तेजस्वी प्रकाश देते. त्याचे हे दहापट अधिक तेजस्वी असणे एका परीक्षेचे प्रतिनिधित्व करते, ज्यावर “ज्ञानी” विजय मिळवितात; कारण सातांपैकी असलेले आठवे राज्य हेच सहावे राज्यही आहे, जे अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्या त्रिविध संघाचे बनलेले आहे. अशा रीतीने, अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा हे तिघेही सहावे राज्य आहेत, आणि एकत्रितपणे ते 666 याचे प्रतिनिधित्व करतात.

Nebuchadnezzar was tested by the revelation of Daniel chapter two, and he failed the test. In Daniel two, Daniel represents the “wise” who pass the test of the secret of the image. Nebuchadnezzar in chapter three represents the wicked that fail the very same test. Nebuchadnezzar, as the first king of the first kingdom, represents the last king of the last kingdom. He therefore represents the “man of sin,” the man of prophecy that the seven churches take hold of. Man was created on the sixth day, and the number six is therefore the number of mankind. The number of Nebuchadnezzar is six. Nebuchadnezzar failed the test of the number 666, and represented the wicked of the last days. As a symbol of the man of sin, his number is six.

दानिएल अध्याय दोनमधील प्रकटीकरणाद्वारे नबुखद्नेस्सराची परीक्षा झाली, आणि तो त्या परीक्षेत अपयशी ठरला. दानिएल दोनमध्ये, दानिएल त्या “ज्ञानी” लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो जे प्रतिमेच्या गुपिताच्या परीक्षेत उत्तीर्ण होतात. तिसऱ्या अध्यायात नबुखद्नेस्सर त्याच परीक्षेत अपयशी ठरणाऱ्या दुष्टांचे प्रतिनिधित्व करतो. पहिले राज्यातील पहिला राजा म्हणून नबुखद्नेस्सर शेवटच्या राज्यातील शेवटच्या राजाचे प्रतिनिधित्व करतो. म्हणून तो “पापाचा मनुष्य,” भविष्यवाणीतील तो मनुष्य, ज्यास सात मंडळ्या धरून ठेवतात, याचे प्रतिनिधित्व करतो. मनुष्याची निर्मिती सहाव्या दिवशी झाली, आणि म्हणून संख्या सहा ही मानवजातीची संख्या आहे. नबुखद्नेस्सराची संख्या सहा आहे. नबुखद्नेस्सर 666 या संख्येच्या परीक्षेत अपयशी ठरला, आणि त्याने शेवटच्या दिवसांतील दुष्टांचे प्रतिनिधित्व केले. पापाच्या मनुष्याचे प्रतीक म्हणून, त्याची संख्या सहा आहे.

> Nebuchadnezzar the king made an image of gold, whose height was threescore cubits, and the breadth thereof six cubits: he set it up in the plain of Dura, in the province of Babylon. Daniel 3:1.

> राजा नबुखद्नेस्सराने सोन्याची एक मूर्ती केली; तिची उंची साठ हात व रुंदी सहा हात होती; ती त्याने बाबेल प्रांतातील दूरा मैदानात उभी केली. दानियेल 3:1.

The golden image was sixty cubits, by six cubits and it was made by Nebuchadnezzar, whose number is six. The image was erected in rebellion to the light of the image of chapter two, and the threefold description of the image, when you understand the number of Nebuchadnezzar is six, equates to six, six, six.

सुवर्णमूर्ती साठ हात उंच व सहा हात रुंद होती, आणि ती नबुखद्नेस्सराने उभारली होती, ज्याची संख्या सहा आहे. दुसऱ्या अध्यायातील मूर्तीच्या प्रकाशाविरुद्ध बंड करून ही मूर्ती उभारण्यात आली होती; आणि मूर्तीचे त्रिविध वर्णन, जेव्हा तुम्ही नबुखद्नेस्सराची संख्या सहा आहे हे समजता, तेव्हा ते सहा, सहा, सहा यास समतुल्य ठरते.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “The thought of establishing the empire and a dynasty that should endure forever, appealed very strongly to the mighty ruler before whose arms the nations of earth had been unable to stand. With an enthusiasm born of boundless ambition and selfish pride, he entered into counsel with his wise men as to how to bring this about. Forgetting the remarkable providences connected with the dream of the great image; forgetting also that the God of Israel through His servant Daniel had made plain the significance of the image, and that in connection with this interpretation the great men of the realm had been saved an ignominious death; forgetting all except their desire to establish their own power and supremacy, the king and his counselors of state determined that by every means possible they would endeavor to exalt Babylon as supreme, and worthy of universal allegiance.

> “सदैव टिकून राहील असे साम्राज्य व एक राजवंश स्थापन करण्याचा विचार, पृथ्वीवरील राष्ट्रे ज्याच्या भुजांसमोर उभी राहू शकली नव्हती त्या पराक्रमी अधिपतीला अत्यंत प्रभावीपणे भावला. अमर्याद महत्त्वाकांक्षा व स्वार्थी अभिमान यांपासून उत्पन्न झालेल्या उत्साहाने त्याने हे कसे साध्य करावे याविषयी आपल्या ज्ञानी पुरुषांबरोबर सल्लामसलत केली. महान प्रतिमेच्या स्वप्नाशी निगडित उल्लेखनीय दैवी व्यवस्था विसरून; तसेच इस्राएलच्या देवाने आपल्या सेवक दानियेलाद्वारे त्या प्रतिमेचा अर्थ स्पष्ट केला होता, आणि त्या अर्थस्पष्टीकरणाच्या संदर्भात राज्यातील महान पुरुषांना लज्जास्पद मृत्यूपासून वाचविण्यात आले होते, हेही विसरून; स्वतःची सत्ता व सर्वोच्चत्व स्थापन करण्याची आपली इच्छा याखेरीज सर्व काही विसरून, राजाने व त्याच्या राज्यपरिषदेकऱ्यांनी ठरविले की शक्य त्या प्रत्येक उपायाने ते बाबेलला सर्वोच्च आणि सार्वत्रिक निष्ठेस पात्र अशी उंची देण्याचा प्रयत्न करतील.”

> “The symbolic representation by which God had revealed to king and people His purpose for the nations of earth, was now to be made to serve for the glorification of human power. Daniel’s interpretation was to be rejected and forgotten; truth was to be misinterpreted and misapplied. The symbol designed of Heaven to unfold to the minds of men important events of the future, was to be used to hinder the spread of the knowledge that God desired the world to receive. Thus through the devisings of ambitious men, Satan was seeking to thwart the divine purpose for the human race. The enemy of mankind knew that truth unmixed with error is a power mighty to save; but that when used to exalt self and to further the projects of men, it becomes a power for evil.

> “ज्या प्रतीकात्मक दर्शनाद्वारे देवाने पृथ्वीवरील राष्ट्रांबाबतचा आपला उद्देश राजा आणि प्रजेला प्रकट केला होता, त्याचाच आता मानवी सत्तेच्या गौरवासाठी उपयोग केला जाणार होता. दानिएलच्या अर्थनिर्णयास नाकारले जाऊन विस्मृतीत टाकले जाणार होते; सत्याचा विपर्यास करून त्याचा दुरुपयोग केला जाणार होता. भविष्यातील महत्त्वाच्या घटनांचे उलगडून मनुष्यांच्या मनासमोर मांडण्यासाठी स्वर्गाने नेमलेले ते प्रतीक, देव जगाला जे ज्ञान प्राप्त व्हावे असे इच्छित होता त्याच्या प्रसाराला अडथळा आणण्यासाठी वापरले जाणार होते. अशा प्रकारे महत्त्वाकांक्षी मनुष्यांच्या युक्त्यांद्वारे सैतान मानवजातीसाठी असलेल्या दैवी हेतूला हाणून पाडण्याचा प्रयत्न करीत होता. मानवजातीचा शत्रू जाणून होता की, भ्रमरहित शुद्ध सत्य हे तारण करण्यास समर्थ असे सामर्थ्य आहे; परंतु जेव्हा त्याचा उपयोग स्वार्थोन्नतीसाठी आणि मनुष्यांच्या योजना पुढे नेण्यासाठी केला जातो, तेव्हा ते दुष्टतेचे सामर्थ्य बनते.”

> “From his rich store of treasure, Nebuchadnezzar caused to be made a great golden image, similar in its general features to that which had been seen in vision, save in the one particular of the material of which it was composed. Accustomed as they were to magnificent representations of their heathen deities, the Chaldeans had never before produced anything so imposing and majestic as this resplendent statue, threescore cubits in height and six cubits in breadth. And it is not surprising that in a land where idol worship was of universal prevalence, the beautiful and priceless image in the plain of Dura, representing the glory of Babylon and its magnificence and power, should be consecrated as an object of worship. This was accordingly provided for, and a decree went forth that on the day of the dedication all should show their supreme loyalty to the Babylonian power by bowing before the image.” Prophets and Kings, 504, 505.

> “आपल्या समृद्ध खजिन्यातून नबुखद्नेस्सराने एक मोठी सुवर्णमूर्ती बनविण्याची आज्ञा दिली, जी तिच्या सर्वसाधारण वैशिष्ट्यांमध्ये दर्शनात पाहिलेल्या मूर्तीप्रमाणेच होती, फक्त ती ज्या पदार्थाची बनलेली होती त्या एका बाबतीत वेगळी होती. आपल्या मूर्तिपूजक देवतांच्या भव्य प्रतिमा उभारण्याची सवय असलेल्या कल्दीयांनी यापूर्वी कधीही इतकी प्रभावी आणि वैभवशाली वस्तू निर्माण केली नव्हती—उंचीला साठ हात आणि रुंदीला सहा हात अशी ही तेजस्वी मूर्ती. आणि ज्या देशात मूर्तिपूजा सर्वत्र प्रचलित होती, त्या देशातील दुरा मैदानावरील ही सुंदर व अमूल्य मूर्ती, जी बाबेलच्या गौरवाचे, त्याच्या वैभवाचे आणि सामर्थ्याचे प्रतिनिधित्व करीत होती, तिला उपासनेचा विषय म्हणून अर्पण करण्यात यावे, यात आश्चर्य ते काय? त्यानुसार तशी व्यवस्था करण्यात आली, आणि प्रतिष्ठापनेच्या दिवशी सर्वांनी त्या मूर्तीपुढे नतमस्तक होऊन बाबिलोनी सत्तेबद्दलची आपली सर्वोच्च निष्ठा प्रदर्शित करावी, असा फर्मान निघाला.” प्रॉफेट्स अँड किंग्ज, 504, 505.

Back to Articles