Article

# Panium - Number Eight

पानियम — क्रमांक आठवा

Third Line Overview

तिसऱ्या ओळीचा आढावा

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2025

Formats

PDF
Word

Seleucus III Ceraunus, ruled briefly as king from 226 to 223 BC before being assassinated or dying under mysterious circumstances. Seleucus III was the immediate predecessor of Antiochus III. The two brothers represent the “sons” of verse ten, and they represent Reagan and Bush in 1989.

सेल्युकस तृतीय सेराउनस याने इ.स.पूर्व २२६ ते २२३ या काळात राजाच्या नात्याने अल्पकाळ राज्य केले, त्यानंतर त्याची हत्या झाली किंवा तो गूढ परिस्थितीत मृत्यूमुखी पडला. सेल्युकस तृतीय हा अँटिओकस तृतीयचा तत्काळ पूर्वसूरी होता. हे दोन बंधू दहाव्या वचनातील “पुत्र” यांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि १९८९ मध्ये ते रीगन आणि बुश यांचे प्रतिनिधित्व करतात.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> परंतु त्याचे पुत्र उत्तेजित होतील, आणि मोठमोठ्या सैन्यसमूहांची जमवाजमव करतील; आणि त्यांच्यापैकी एक निश्चितपणे येईल, आणि पूराप्रमाणे वाहत जाईल, व पुढे निघून जाईल; मग तो परत येईल, आणि आपल्या दुर्गापर्यंत पुन्हा उत्तेजित होईल. दानियेल 11:10.

Verse ten is the third line and it represents the “time of the end” in 1989. It ties together with verse forty of chapter eleven and Isaiah eight verse eight. The connection of these three verses identifies that verse eleven represents the current Ukrainian war, with Putin and Zelenskyy as the antagonists represented in the Battle of Raphia set forth in verse eleven. Verse twelve identifies the aftermath of the Ukrainian war and the fate of Putin. Verse thirteen through fifteen is the battle of Panium.

दहावे वचन ही तिसरी ओळ आहे आणि ते १९८९ मधील “अंतकाळ” दर्शविते. ते अकराव्या अध्यायातील चाळिसाव्या वचनाशी आणि यशया आठव्या अध्यायातील आठव्या वचनाशी परस्पर संबंधित आहे. या तीन वचनांतील संबंधावरून हे स्पष्ट होते की अकरावे वचन सध्याच्या युक्रेनियन युद्धाचे प्रतिनिधित्व करते, आणि त्या अकराव्या वचनात मांडलेल्या राफिया युद्धात पुतिन आणि झेलेन्स्की हे विरोधक म्हणून दर्शविले आहेत. बारावे वचन युक्रेनियन युद्धानंतरची परिस्थिती आणि पुतिनचे भवितव्य दर्शविते. तेराव्या ते पंधराव्या वचनांमध्ये पॅनियमचे युद्ध आहे.

The theme of verse ten is the “time of the end” and in agreement with the principles associated with the unsealing of truth at the “time of the end” the verse, though only one verse has a multitude of prophetic lines represented. Verse ten identifies the beginning of the hidden history of verse forty, which marks the beginning of the movement of the third angel and the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

दहाव्या वचनाचा विषय “अंतकाळ” हा आहे, आणि “अंतकाळात” सत्याच्या उलगडण्याशी संबंधित तत्त्वांशी सुसंगतपणे, हे वचन एकच असले तरी त्यात भविष्यवाणीच्या अनेक रेषा प्रस्तुत झालेल्या आहेत. दहावे वचन चाळिसाव्या वचनातील गुप्त इतिहासाची सुरुवात ओळखून देते, जो तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीची आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाची सुरुवात दर्शवितो.

The verse connects the seven times of Leviticus twenty-six as identified in the vision which begins in Isaiah chapter seven. That connection marks the combining of divinity with humanity, which is the finishing of the mystery of godliness during the sounding of the seventh trumpet, which is the third woe of Islam.

हा वचन यशया अध्याय सातमध्ये सुरू होणाऱ्या दर्शनात ओळखल्या गेलेल्या लेवीयविवरण सव्वीस मधील सात काळांना जोडतो. तो संबंध दैवीत्व आणि मानवत्व यांच्या एकत्रीकरणाची खूण करतो, जे सातव्या कर्ण्याच्या निनादाच्या काळात—जो इस्लामच्या तिसऱ्या धिक्काराचा काळ आहे—भक्तीच्या रहस्याच्या परिपूर्तीचे कार्य आहे.

The verse marks 1989 as the time of the end, and with the connection of Leviticus twenty-six’s seven times, it includes the foundational truth of William Miller, and the rebellion of 1863. The verse starts the hidden history of verse forty. It is therefore an essential element of the increase of knowledge that arrives at the time of the end in 1989 and begins the prophetic illustration of the external events that make up the hidden history of verse forty, and through its connection with the seven times also identifies the internal events in the history between 1989 and the Sunday law.

ही वचने 1989 हे अंतकाळाचे समय म्हणून चिन्हित करतात, आणि लेवीयविधी अध्याय 26 मधील सात काळांच्या संबंधामुळे, ती विल्यम मिलर यांच्या मूलभूत सत्याचा आणि 1863 च्या बंडखोरीचाही समावेश करतात. हे वचन चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास आरंभ करते. म्हणून, 1989 मध्ये अंतकाळी येणाऱ्या ज्ञानवृद्धीचा ते एक अत्यावश्यक घटक आहे, आणि चाळीसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासाची रचना करणाऱ्या बाह्य घटनांच्या भविष्यवाणीपर चित्रणाची सुरुवात करते; तसेच सात काळांशी असलेल्या त्याच्या संबंधाद्वारे, 1989 आणि रविवारच्या कायद्याच्या दरम्यानच्या इतिहासातील अंतर्गत घटनांचीही ओळख करून देते.

The number ten is a symbol of a test, and the verses’ connection with the vision of Isaiah seven which places an emphasis upon understanding the truth.

दहा ही संख्या परीक्षेचे प्रतीक आहे, आणि त्या वचने यशया सातच्या दर्शनाशी संबंधित आहेत, जे सत्य समजून घेण्यावर भर देते.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> कारण अरामचे मस्तक दमास्कस आहे, आणि दमास्कसचे मस्तक रेजीन आहे; आणि पासष्ट वर्षांच्या आत एफ्राईम असा खंडित होईल की तो लोक म्हणून उरणार नाही. आणि एफ्राईमचे मस्तक सामरिया आहे, आणि सामरियाचे मस्तक रेमाल्याचा पुत्र आहे. जर तुम्ही विश्वास ठेवणार नाही, तर निश्चितच तुम्ही स्थिर राहणार नाही. यशया 7:8, 9.

You will not be established if you do not believe that a “head” represents a capital city (Samaria and Damascus) and a king (Rezin and Remaliah’s son Pekah). If you do not understand those three interchangeable symbols, in the context of Isaiah eight, verse eight, (which is the same vision as chapter seven) then you will not be able to identify Putin and Russia as the king of the south in verses eleven through fifteen.

जर तुम्ही “head” हे राजधानीचे शहर (समरिया आणि दमास्कस) तसेच राजा (रेझीन आणि रमल्याहाचा पुत्र पेकह) यांचे प्रतीक आहे, यावर विश्वास ठेवला नाही, तर तुम्ही स्थिर राहणार नाही. जर यशया अध्याय आठ, वचन आठ, (जे अध्याय सातमधील त्याच दर्शनाचा भाग आहे) या संदर्भात त्या परस्परविनिमययोग्य तीन प्रतीकांचे तुम्हाला आकलन झाले नाही, तर तुम्ही वचने अकरा ते पंधरा यांमध्ये पुतिन आणि रशिया यांची दक्षिणेचा राजा म्हणून ओळख करू शकणार नाही.

> Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:7, 8.

> म्हणून आता, पाहा, परमेश्वर त्यांच्यावर नदीचे पाणी, प्रबळ आणि विपुल, म्हणजे अश्शूराचा राजा आणि त्याचा सर्व वैभव, आणीत आहे; आणि तो तिच्या सर्व पात्रांवरून उसळून येईल आणि तिच्या सर्व काठांवरून वाहून जाईल. आणि तो यहूदामधून जाईल; तो ओसंडून वाहील व पुढे जाईल; तो मानेपर्यंत पोहोचेल; आणि त्याच्या पंखांचा पसारा, हे इम्मानुएल, तुझ्या देशाची रुंदी भरून टाकील. यशया 8:7, 8.

The theme of verse ten is a three-step testing process that begins at the time of the end and leads to the close of probation at the Sunday law.

दहाव्या वचनाचा विषय असा आहे की ही तीन-टप्प्यांची परीक्षेची प्रक्रिया अंतकाळी आरंभ होते आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी अनुग्रहकाळाच्या समाप्तीपर्यंत पोहोचते.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> आणि तो म्हणाला, जा, दानीएल: कारण शेवटच्या काळापर्यंत हे शब्द बंद व मुद्रांकित करून ठेवलेले आहेत. पुष्कळ जण शुद्ध केले जातील, शुभ्र केले जातील, आणि परीक्षित केले जातील; परंतु दुष्ट दुष्टपणाच करतील; आणि दुष्टांपैकी एकालाही समजणार नाही; पण ज्ञानी समजतील. दानीएल 12:9, 10.

At the “time of the end” the book of Daniel is “unsealed” and a three-step testing process as represented by “purified, and made white, and tried” begins. The “wise” understand, the “wicked” do not understand. Their lack of understanding, just as their lack of oil in the parable of the ten virgins causes them to be destroyed.

“अंतकाळी” दानिएलाचे पुस्तक “उघडले” जाते आणि “शुद्ध केले गेले, शुभ्र केले गेले, आणि परीक्षित केले गेले” अशा शब्दांत दर्शविलेली तीन-टप्प्यांची चाचणी-प्रक्रिया सुरू होते. “सुज्ञ” समजून घेतात; “दुष्ट” समजून घेत नाहीत. त्यांची समज नसणे, जसे दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतातील तेलाच्या अभावामुळे झाले, तसेच त्यांच्या नाशास कारणीभूत ठरते.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> माझे लोक ज्ञानाच्या अभावामुळे नाश पावले आहेत; कारण तू ज्ञानाचा त्याग केला आहेस, म्हणून मीही तुझा त्याग करीन, की तू माझ्यासाठी याजक राहणार नाहीस; आणि तू आपल्या देवाची व्यवस्था विसरलास, म्हणून मीही तुझ्या संततीला विसरेन. होशेय 4:6.

The words “My people” means a covenant people, and these covenant people are to be rejected and destroyed for “lack of knowledge.” The Sunday law in the United States is the waymark where things are forgotten or remembered. Remember the Sabbath day is present truth at that point. It is there the whore of Tyre is remembered. It is there that God remembers the sins of Babylon in Revelation.

“माझे लोक” या शब्दांचा अर्थ करारबद्ध लोक असा आहे, आणि हे करारबद्ध लोक “ज्ञानाच्या अभावामुळे” नाकारले जाऊन नष्ट केले जाणार आहेत. संयुक्त राज्यांतील रविवारचा कायदा हा असा मार्गचिन्ह आहे जिथे गोष्टी विसरल्या जातात किंवा स्मरणात आणल्या जातात. त्या ठिकाणी “शब्बाथ दिवसाची आठवण ठेव” हे वर्तमान सत्य आहे. तेथेच सोरची वेश्या स्मरणात आणली जाते. तेथेच प्रकटीकरण ग्रंथात देव बाबेलच्या पापांची आठवण करतो.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> आणि मी स्वर्गातून दुसरा एक आवाज ऐकला, जो म्हणत होता, “तिच्यामधून बाहेर पडा, माझ्या लोकांनो, म्हणजे तुम्ही तिच्या पापांचे भागीदार होऊ नये, आणि तिच्या पीडांपैकी तुम्हांला काही प्राप्त होऊ नये. कारण तिची पापे स्वर्गापर्यंत पोहोचली आहेत, आणि देवाने तिच्या अधर्मांची आठवण केली आहे. तिने तुम्हांला जसे प्रतिफळ दिले, तसेच तिलाही द्या; आणि तिच्या कृत्यांप्रमाणे तिला दुप्पट द्या; ज्या प्याल्यात तिने भरले, त्याच प्याल्यात तिच्यासाठी दुप्पट भरा.” प्रकटीकरण 18:4–6.

It is there that the children, or the prophetic last generation of Laodicean Adventism is cut off. It is there that those who Daniel calls the “wicked” manifest that they had “forgot” God’s law, and the portion of God’s law which they forgot is God’s prophetic rules or laws. The context is clearly that they lack the “knowledge” that is increased when the book of Daniel is unsealed. Daniel contrasts the “wise” with the “wicked” and Jesus the “wise virgins” with the “foolish virgins.” Amos identifies the same class as “fair virgins” as those who are unable to find the prophetic message represented by the east, north and seas.

तेथेच संतती, अथवा लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझमची भविष्यवाणीतील शेवटची पिढी, छाटली जाते. तेथेच दानिएल ज्यांना “दुष्ट” म्हणतो, ते त्यांनी देवाचा नियम “विसरला” होता हे प्रकट करतात; आणि देवाच्या नियमाचा जो भाग त्यांनी विसरला, तो म्हणजे देवाचे भविष्यवाणीविषयक नियम किंवा विधाने होय. संदर्भ स्पष्टपणे असा आहे की, दानिएलचे पुस्तक उघडले जाते तेव्हा जी “ज्ञान” वाढते, त्याचा त्यांच्याकडे अभाव आहे. दानिएल “ज्ञानी” आणि “दुष्ट” यांचा विरोध दाखवतो, आणि येशू “शहाण्या कुमारी” आणि “मूर्ख कुमारी” यांचा. आमोस ह्याच वर्गाची ओळख “सुंदर कुमारी” अशी करून देतो, कारण त्या पूर्व, उत्तर आणि समुद्र यांद्वारे दर्शविलेला भविष्यवाणीचा संदेश शोधण्यात असमर्थ आहेत.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> पहा, असे दिवस येत आहेत, असे प्रभु परमेश्वर म्हणतो, की मी देशात दुष्काळ पाठवीन; तो भाकरीचा दुष्काळ किंवा पाण्याची तहान नव्हे, तर परमेश्वराचे शब्द ऐकण्याचा दुष्काळ असेल. आणि ते एका समुद्रापासून दुसऱ्या समुद्रापर्यंत, आणि उत्तरेकडून पूर्वेकडे भटकतील; परमेश्वराचे वचन शोधण्यासाठी इकडे तिकडे धावतील, पण त्यांना ते सापडणार नाही. त्या दिवशी सुंदर कुमारिका आणि तरुण तहानेने मूर्छित होतील. जे शोमरोनाच्या पापाची शपथ घेतात, आणि म्हणतात, हे दाना, तुझा देव जिवंत आहे; आणि, बेएरशेबेचा मार्ग जिवंत आहे; तेही पडतील, आणि पुन्हा कधीही उठणार नाहीत. आमोस 8:11–14.

The message they cannot find is represented by where they are looking as they “wander from sea to sea, and from the north even to the east.” Amos says these “fair virgins” are in a “famine” of hearing “the Word of the Lord,” and that “in that day they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.” The message that was unsealed from the book of Daniel at the time of the end in 1989 in fulfillment of verse forty and also of verse ten of chapter eleven is summarized in the final two verses of chapter eleven.

ते शोधू शकत नाहीत असा संदेश, ते “समुद्रापासून समुद्रापर्यंत, आणि उत्तरेकडून अगदी पूर्वेकडे” भटकत आहेत, यामध्येच दर्शविला आहे. आमोस म्हणतो की या “सुंदर कुमारिका” “परमेश्वराच्या वचनाचे” ऐकण्याच्या “दुष्काळात” आहेत, आणि “त्या दिवशी त्या परमेश्वराचे वचन शोधण्यासाठी इकडे-तिकडे धावतील, पण ते त्यांना सापडणार नाही.” अंतकाळी १९८९ मध्ये, चाळिसाव्या वचनाच्या तसेच अकराव्या अध्यायातील दहाव्या वचनाच्या पूर्ततेत, दानियेलाच्या पुस्तकातून उघड करण्यात आलेला जो संदेश होता, त्याचा सारांश अकराव्या अध्यायाच्या शेवटच्या दोन वचनांत दिलेला आहे.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> परंतु पूर्वेकडून आणि उत्तरेकडून येणाऱ्या वार्ता त्याला व्याकुळ करतील; म्हणून तो मोठ्या क्रोधाने पुष्कळांना नाश करण्यासाठी व संपूर्णपणे नष्ट करण्यासाठी बाहेर पडेल. आणि तो समुद्रांच्या मध्ये, त्या गौरवशाली पवित्र पर्वतावर, आपल्या राजवाड्याचे तंबू उभारील; तरी तो आपल्या अंतास येईल, आणि त्याला कोणीही सहाय्य करणार नाही. दानिएल 11:44, 45.

The foolish, fair and wicked virgins who lack the oil, the message of the east, north and seas who rejected knowledge and God’s covenant and Law are remembered by God at the Sunday law. Three battles are represented in verses ten through fifteen. I separate these three battles into three histories, but they are also a line when considered together, for verse ten opens up the “time of the end” and therefore initiates a three-step testing process.

तेलाचा अभाव असलेल्या मूर्ख, देखण्या आणि दुष्ट कुमारिका—पूर्व, उत्तर व समुद्रांचा संदेश ज्यांनी ज्ञान तसेच देवाचा करार आणि व्यवस्था नाकारली—त्यांची देवाला रविवारच्या कायद्याच्या वेळी आठवण होते. दहा ते पंधरा या वचनेमध्ये तीन युद्धांचे प्रतिनिधित्व केले आहे. मी या तीन युद्धांना तीन इतिहासांमध्ये विभक्त करतो, परंतु एकत्रितपणे विचार केल्यास ती एक रेषाही आहेत, कारण दहावे वचन “अंतकाळ” उघड करते आणि त्यामुळे तीन-टप्प्यांची कसोटी प्रक्रिया आरंभ होते.

Verse ten connects with the seven times of Leviticus twenty-six and therefore the foundations of Adventism and William Miller’s work. The second step of the three steps is a visual test that began when the light of verse eleven and the Ukrainian war opened up. The second test is visual and represents a test concerning our ability to recognize current events in the light of God’s prophetic Word. The third test is the Battle of Panium of verse fifteen, where Simon Barjonah’s name was changed to Peter, and thus marked the sealing of the one hundred and forty-four thousand just before probation closes at the Sunday law of verse sixteen.

दहावा वचन लेवीयव्यवस्था २६ मधील सात वेळांशी, आणि म्हणूनच अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या पाया व विल्यम मिलर यांच्या कार्याशी, जोडलेले आहे. तीन पायऱ्यांपैकी दुसरी पायरी ही एक दृश्य परीक्षा आहे, जी अकराव्या वचनाच्या प्रकाशाने आणि युक्रेनियन युद्ध उघड झाल्यावर आरंभ झाली. दुसरी परीक्षा दृश्य स्वरूपाची आहे आणि ती देवाच्या भविष्यवाणीपर वचनाच्या प्रकाशात वर्तमान घटनांना ओळखण्याच्या आपल्या क्षमतेविषयीची परीक्षा दर्शविते. तिसरी परीक्षा म्हणजे पंधराव्या वचनातील पॅनियमची लढाई, जिथे सायमन बारजोना याचे नाव बदलून पेत्र असे करण्यात आले, आणि अशा रीतीने सोळाव्या वचनातील रविवारच्या कायद्याच्या वेळी कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाचे चिन्हांकन झाले.

When we consider Antiochus Magnus appearance in each of the three battles represented by verse ten, eleven and fifteen we also see the history of verse nine through sixteen the rise and fall of the false prophet of Bible prophecy.

जेव्हा आपण दहावी, अकरावी आणि पंधरावी वचने ज्यांत तीन युद्धांचे प्रतिनिधित्व करतात त्यांपैकी प्रत्येकामध्ये Antiochus Magnus याच्या प्रकट होण्याचा विचार करतो, तेव्हा आपण नवव्या ते सोळाव्या वचनांपर्यंतच्या इतिहासातही बायबलमधील भविष्यवाणीतील खोट्या संदेष्ट्याचा उदय आणि पतन पाहतो.

Verses one through four identify the rise and fall of the dragon power. Verses nine and ten identify 1798 and 1989 respectively and in so doing, verses nine through sixteen identify the rise and fall of the false prophet. Verses forty to forty-five represent the rise and fall of the beast. Verses nine and ten also align with verse forty’s two “time of the ends” in 1798 and 1989.

पहिल्या ते चौथ्या वचनेत अजगरसत्तेचा उदय व पतन ओळखले आहे. नववे व दहावे वचन अनुक्रमे 1798 आणि 1989 यांची ओळख करून देतात, आणि असे करताना नवव्या ते सोळाव्या वचनांत खोट्या संदेष्ट्याचा उदय व पतन ओळखले आहे. चाळीसाव्या ते पंचेचाळीसाव्या वचनेत श्वापदाचा उदय व पतन दर्शविले आहे. नववे व दहावे वचन 1798 आणि 1989 मधील चाळीसाव्या वचनातील “अंतकाळ” या दोन उल्लेखांशीही सुसंगत आहेत.

Sister White informs us clearly that to misunderstand the “time of the end” produces confusion as to where to apply the prophecies.

बहीण व्हाईट आपल्याला स्पष्टपणे सांगतात की “अंतकाळ” याचा गैरसमज झाल्यास भविष्यवाण्या कुठे लागू कराव्यात याविषयी गोंधळ निर्माण होतो.

> “Many are doing the same thing today, in 1897, because they have not had experience in the testing message comprehended in the first, second, and third angels’ messages. There are those who are searching the Scriptures for proof that these messages are still in the future. They gather together the truthfulness of the messages, but they fail to give them their proper place in prophetic history. Therefore such are in danger of misleading the people in regard to locating the messages. They do not see and understand the time of the end, or when to locate the messages. The day of God is coming with stealthy tread, but the supposed wise and great men are prating about ‘higher education’ which they suppose originates with finite men. They know not the signs of Christ’s coming, or of the end of the world.” Sermons and Talks, volume 1, 290.

> “आज, १८९७ सालीही, अनेकजण हेच कार्य करीत आहेत, कारण पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांमध्ये अंतर्भूत असलेल्या परीक्षेच्या संदेशाचा त्यांना अनुभव आलेला नाही. असे काही लोक आहेत जे हे संदेश अजून भविष्यकाळात आहेत, याचा पुरावा शोधण्यासाठी शास्त्रांचा शोध घेत आहेत. ते या संदेशांच्या सत्यतेचे पुरावे गोळा करतात, परंतु भविष्यवाणीच्या इतिहासात त्यांना योग्य स्थान देण्यात ते अपयशी ठरतात. म्हणून अशा लोकांकडून संदेशांचे स्थान निश्चित करण्याच्या बाबतीत जनतेला दिशाभूल होण्याचा धोका आहे. शेवटचा काळ कोणता, किंवा संदेशांचे स्थान कधी निश्चित करावे, हे ते पाहत नाहीत व समजत नाहीत. देवाचा दिवस चोरपावलांनी येत आहे; परंतु स्वतःला शहाणे व महान समजणारे पुरुष ‘उच्च शिक्षणा’विषयी पोकळ बडबड करीत आहेत, जे मर्यादित मनुष्यांकडून उद्भवते असे ते समजतात. ख्रिस्ताच्या आगमनाची चिन्हे, किंवा जगाच्या अंताची चिन्हे, त्यांना ठाऊक नाहीत.” Sermons and Talks, volume 1, 290.

Verse ten’s theme is the “time of the end” and there are several “time of the ends” identified in chapter eleven. If you “do not see and understand” the “time of the ends” in chapter eleven, you will not know when “to locate the messages.” She says, “there are those who are searching the Scriptures,” and as with all prophets her words are addressing the last days, so in the last days those she is identifying are a class who do not understand the time of the end, so they are also Amos’ “fair virgins” who fall and never rise again.

दहाव्या वचनाचा विषय “अंतकाळ” हा आहे, आणि अकराव्या अध्यायात अनेक “अंतकाळ” ओळखले गेले आहेत. जर तुम्ही अकराव्या अध्यायातील “अंतकाळ” “पाहून व समजून” घेतला नाही, तर “संदेश कोठे लागू करावेत” हे तुम्हाला कळणार नाही. ती म्हणते, “असे काही लोक आहेत जे पवित्रशास्त्रांचा शोध घेत आहेत,” आणि सर्व संदेष्ट्यांप्रमाणेच तिचे शब्द शेवटच्या दिवसांकडे निर्देश करीत आहेत; म्हणून शेवटच्या दिवसांत ती ज्यांची ओळख करून देते, ते असे एक वर्ग आहेत ज्यांना अंतकाळ समजत नाही; त्यामुळे ते आमोसच्या “सुंदर कुमारिका” देखील आहेत, ज्या पडतात आणि पुन्हा कधीच उठत नाहीत.

In chapter eleven verse one Darius and Cyrus stand together to mark the time of the end in 1989. When Ptolemy went to Babylon and took the northern king into captivity in Egypt in 246 BC, in turn typifying 1798 as represented in verses seven through nine, it was a “time of the end.” Verse ten is the “time of the end” in 1989.

अकराव्या अध्यायातील पहिल्या वचनात दारयवेश आणि कुरुश हे १९८९ मधील अंतकाळाची खूण करण्यासाठी एकत्र उभे राहतात. इ.स.पू. २४६ मध्ये प्टोलेमी बाबेलला गेला आणि उत्तरेकडील राजाला पकडून मिसरमध्ये कैदेत नेले, ज्याद्वारे सातव्या ते नवव्या वचनांत दर्शविल्याप्रमाणे १७९८ चे प्रकारात्मक प्रतीकत्व होते, तेव्हा तो एक “अंतकाळ” होता. दहावे वचन हे १९८९ मधील “अंतकाळ” आहे.

1798 is the end of the twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom of Israel which began in 723 BC. Twelve hundred and sixty years later in 538 the papacy ruled for twelve hundred and sixty years until 1798. 1798 is a “time of the end,” for it is the end of the seven times, and also the twelve hundred and sixty years, as well as the twelve hundred and ninety years of Daniel chapter twelve. 1798 is a “time of the end” and therefore 538 is also a “time of the end.” 538 is the end of the twelve hundred and sixty years that paganism trampled down God’s sanctuary and His host which preceded papalism doing the same work for the same amount of time.

इ.स.पूर्व 723 मध्ये आरंभ झालेल्या, इस्राएलच्या उत्तरेकडील राज्याविरुद्धच्या विखुरण्याच्या दोन हजार पाचशे वीस वर्षांचा शेवट 1798 मध्ये होतो. त्यानंतर बारा शंभर साठ वर्षांनी, 538 मध्ये, पोपसत्तेने बारा शंभर साठ वर्षे राज्य केले, 1798 पर्यंत. 1798 हा “अंतकाळ” आहे, कारण तो सात काळांचा, तसेच बारा शंभर साठ वर्षांचा, आणि दानियेल अध्याय बारा मधील बारा शंभर नव्वद वर्षांचाही शेवट आहे. 1798 हा “अंतकाळ” आहे आणि म्हणून 538 हाही “अंतकाळ” आहे. 538 हे त्या बारा शंभर साठ वर्षांचे समाप्तिबिंदू आहे, ज्याकाळात मूर्तिपूजकता देवाच्या पवित्रस्थानाला आणि त्याच्या सैन्याला तुडवत होती; आणि त्यानंतर पोपसत्तेने त्याच कालावधीसाठी तेच कार्य केले.

538 represents the empowerment of the papacy and in so doing it represents the empowerment of the papacy again at the Sunday law. The Sunday law identifies a “time of the end.” Therefore, verse sixteen, as well as verse one, seven through nine and verse ten all mark the “time of the end.” This truth is to be understood by those who know when to locate the messages. Pompey fulfilled verse sixteen when he took Jerusalem. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Jesus’ birth was a “time of the end” and it took place in the time of Augustus Caesar.

५३८ हे पोपसत्तेच्या सक्षमीकरणाचे प्रतिनिधित्व करते, आणि असे करताना ते रविवार-कायद्याच्या वेळी पोपसत्तेच्या पुन्हा सक्षमीकरणाचेही प्रतिनिधित्व करते. रविवार-कायदा “अंतकाळाची वेळ” ओळख करून देतो. म्हणून, सोळावे वचन, तसेच पहिले वचन, सातवे ते नववे वचन, आणि दहावे वचन—ही सर्व “अंतकाळाची वेळ” चिन्हांकित करतात. ही सत्यता त्या लोकांनी समजून घ्यावयाची आहे ज्यांना संदेश कोठे स्थानित करावेत हे माहीत आहे. पाँपेईने यरुशलेम जिंकले तेव्हा त्याने सोळावे वचन पूर्ण केले. त्याच्यानंतर ज्युलियस सीझर, ऑगस्टस सीझर आणि टायबेरियस सीझर आले. येशूचा जन्म हा “अंतकाळाची वेळ” होता, आणि तो ऑगस्टस सीझरच्या काळात झाला.

> Then shall stand up in his estate a raiser of taxes in the glory of the kingdom: but within few days he shall be destroyed, neither in anger, nor in battle. Daniel 11:20.

> मग त्याच्या जागी राज्याच्या वैभवात कर वसूल करणारा एक उभा राहील; परंतु काही दिवसांतच त्याचा नाश होईल, तोही क्रोधाने नव्हे, किंवा युद्धात नव्हे. दानियेल 11:20.

Verse twenty adds to the list of “time of the ends” in chapter eleven, and so does Tiberias Caesar who ruled during the crucifixion of Christ.

वीसावे वचन अकराव्या अध्यायातील “अंतकाळाच्या” यादीत भर घालते, आणि ख्रिस्ताच्या क्रूसवधाच्या वेळी राज्य करणारा तिबेरियस कैसरही तसेच करतो.

> And in his estate shall stand up a vile person, to whom they shall not give the honour of the kingdom: but he shall come in peaceably, and obtain the kingdom by flatteries. And with the arms of a flood shall they be overflown from before him, and shall be broken; yea, also the prince of the covenant. Daniel 11:21, 22.

> आणि त्याच्या जागी एक नीच मनुष्य उभा राहील, ज्याला राज्याचा मान देण्यात येणार नाही; परंतु तो शांतपणे येईल आणि खुशामतींनी राज्य हस्तगत करील. आणि पुराच्या सैन्यांप्रमाणे ते त्याच्या समोरून वाहून जातील व मोडून टाकले जातील; होय, कराराचा अधिपतीसुद्धा. दानियेल 11:21, 22.

The cross stands at the center of the prophetic week which Christ came to confirm with many.

ख्रिस्त अनेकांबरोबर दृढ करण्यासाठी आला त्या भविष्यसूचक सप्ताहाच्या केंद्रस्थानी क्रूस उभा आहे.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> आणि तो अनेकांबरोबर एक आठवडा करार दृढ करील; आणि त्या आठवड्याच्या मध्यभागी तो यज्ञ आणि अर्पण बंद पाडील; आणि घृणास्पद गोष्टींच्या प्रसारामुळे तो ते उजाड करील, अगदी संपूर्ण समाप्तीपर्यंत; आणि जे ठरविले गेले आहे ते त्या उजाड केलेल्या वस्तूवर ओतले जाईल. दानियेल 9:27.

In the midst of the week, we have a beginning and an ending for the first twelve hundred and sixty days ended right where the next twelve hundred and sixty days started. The week aligns with the seven times of scattering against the northern kingdom that represented both paganism and papalism trampling down the sanctuary and host.

आठवड्याच्या मध्यभागी, पहिल्या एक हजार दोनशे साठ दिवसांचा शेवट ज्या ठिकाणी झाला, त्याच ठिकाणी पुढील एक हजार दोनशे साठ दिवसांची सुरुवात झाली; अशा प्रकारे आपल्याला एक आरंभ आणि एक अंत दिसतो. हा आठवडा उत्तरेकडील राज्याविरुद्धच्या विखुरण्याच्या सात काळांशी जुळतो, ज्यांनी मूर्तिपूजकता आणि पोपतंत्र या दोन्हींचे प्रतिनिधित्व केले, जे पवित्रस्थान आणि सैन्य यांना तुडवीत होते.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> मग मी एका पवित्र जनाला बोलताना ऐकले; आणि जो पवित्र जन बोलत होता त्या विशिष्ट पवित्र जनाला दुसऱ्या एका पवित्र जनाने विचारले, “दैनिक बलिदानाविषयी, आणि उजाडपण आणणाऱ्या अपराधाविषयी, ज्यामुळे पवित्रस्थान आणि सैन्य या दोन्ही गोष्टी तुडविल्या जातील, या दृष्टांताचा काळ किती?” दानियेल 8:13.

538 is a “time of the end” and it aligns with the cross, which is also the end of a prophetic period. 538 and the cross provide two witnesses that both the beginning and ending of a prophecy is prophetically marked as a “time of the end.”

५३८ हा “अंतकाळाचा समय” आहे, आणि तो क्रूसाशी सुसंगत आहे; क्रूसही एका भविष्यवाणीतील कालावधीचा शेवट आहे. ५३८ आणि क्रूस हे दोन साक्षीदार पुरवितात की, एखाद्या भविष्यवाणीचा आरंभ आणि समाप्ती हे दोन्हीही भविष्यवाणीनुसार “अंतकाळाचा समय” म्हणून चिन्हांकित केलेले आहेत.

Verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.” Verse twenty-three identifies the league the Maccabean Jews made with pagan Rome in 161 to 158 BC. The history of the Hasmonean Dynasty from their initial battle unto their ending in the destruction of Jerusalem in 70 AD represents apostate Protestantism in the United States beginning in 1844, the end of a time prophecy, and therefore a “time of the end,” and ending at the Sunday law as represented by 70 AD.

एकविसावे व बाविसावे वचन, विसावे वचन, सोळावे वचन, दहावे वचन, सातव्या ते नवव्या वचनांपर्यंत, तसेच पहिले वचन, ही सर्व “अंतकाळ” दर्शवितात. तेविसावे वचन इ.स.पू. १६१ ते १५८ या काळात मक्काबी यहूद्यांनी मूर्तिपूजक रोमबरोबर केलेल्या संधीची ओळख करून देते. हस्मोनी वंशाचा इतिहास, त्यांच्या प्रारंभीच्या युद्धापासून इ.स. ७० मध्ये यरुशलेमाच्या विनाशात झालेल्या त्यांच्या समाप्तीपर्यंत, संयुक्त संस्थानांतील धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्याची सुरुवात १८४४ मध्ये—एका कालभविष्यवाणीच्या समाप्तीला, आणि म्हणूनच एका “अंतकाळी”—होते, आणि जो इ.स. ७० द्वारे दर्शविलेल्या रविवार कायद्यापर्यंत समाप्त होतो.

Verse twenty-three identifies a “time of the end” in 167 BC at the battle of Modein and also in 70 AD, both typifying 1844 and the Sunday law respectively. Verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

तेवीसावे वचन 167 इ.स.पू. मध्ये मोदीनच्या युद्धाच्या वेळी आणि तसेच 70 इ.स. मध्ये असलेला “अंतकाळ” ओळखते; हे दोन्ही अनुक्रमे 1844 आणि रविवारीच्या कायद्याचे प्रतीकात्मक पूर्वरूप ठरतात. तेवीसावे वचन, एकविसावे आणि बाविसावे वचन, विसावे वचन, सोळावे वचन, दहावे वचन, सातव्या ते नवव्या वचनांपर्यंत, आणि पहिले वचन — ही सर्व “अंतकाळ” दर्शवितात.

Verse twenty-four identifies the three-hundred-and-sixty-year supremacy of pagan Rome, thus marking both the beginning in 31 BC and ending in 330 as “time of the ends.” Verse twenty-seven and twenty-nine identify both the beginning and ending of that period, so verse twenty-four, verse twenty-seven, verse twenty-nine, verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

चोवीसावे वचन मूर्तिपूजक रोमच्या तीनशे साठ वर्षांच्या सर्वोच्चत्वाची ओळख करून देते, अशा रीतीने इ.स.पू. 31 मधील आरंभ आणि इ.स. 330 मधील समाप्ती या दोन्हीला “अंतकाळ” असे चिन्हित करते. सत्ताविसावे वचन आणि एकोणतीसावे वचन या दोन्ही त्या कालखंडाचा आरंभ आणि समाप्ती दर्शवितात; म्हणून चोवीसावे वचन, सत्ताविसावे वचन, एकोणतीसावे वचन, तेविसावे वचन, एकविसावे आणि बाविसावे वचने, विसावे वचन, सोळावे वचन, दहावे वचन, सातव्या ते नवव्या वचने, आणि पहिले वचन ही सर्व “अंतकाळ” दर्शवितात.

Verse thirty-one identifies 538 when the abomination that maketh desolate was placed and verses thirty-six and forty identify 1798 as the “time of the end.” 538 in verse thirty-one and 1798 in verses thirty-six and forty, verses twenty-seven and twenty-nine, verse twenty-four, verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

एकोणतीसाव्या श्लोकात ५३८ हे उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू स्थापन करण्यात आली तो काळ म्हणून ओळखले जाते, आणि छत्तीसावा व चाळीसावा श्लोक १७९८ ला “अंतकाळ” म्हणून ओळखतात. एकतीसाव्या श्लोकातील ५३८ आणि छत्तीसावा व चाळीसावा श्लोकातील १७९८, तसेच सत्तावीसावा व एकोणतीसावा श्लोक, चोवीसावा श्लोक, तेवीसावा श्लोक, एकविसावा व बाविसावा श्लोक, विसावा श्लोक, सोळावा श्लोक, दहावा श्लोक, सातव्या ते नवव्या श्लोकांपर्यंत, आणि पहिला श्लोक — हे सर्व “अंतकाळ” दर्शवितात.

The “time of the end” is marked thirteen times before verse forty-one which is the Sunday law and another “time of the end,” as is verse forty-five when the pope comes to his end with none to help. Fifteen times the “time of the end” is located in chapter eleven. Verse ten’s theme is the “time of the end.” It represents the truths which are unsealed in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

“अंतकाळ” हा एक्केचाळीसाव्या वचनापूर्वी तेरा वेळा चिन्हांकित केला आहे; ते वचन म्हणजे रविवाराचा कायदा होय; आणि आणखी एक “अंतकाळ” पंचेचाळीसाव्या वचनात आहे, जेव्हा पोप आपल्या अंतास येतो आणि त्याला सहाय्य करावयास कोणीही नसते. अकराव्या अध्यायात “अंतकाळ” पंधरा वेळा निर्देशित केला आहे. दहाव्या वचनाचा विषय “अंतकाळ” हाच आहे. तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्काबंदीच्या काळात उघडण्यात येणाऱ्या सत्यांचे प्रतिनिधित्व करतो.

We will continue in the next article.

आपण पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

Back to Articles