Article

# The Book of Daniel - Number Eighty

दानिएलचे पुस्तक - क्रमांक ऐंशी

The End and Beginning of Visions: Ellen White’s Last Open Vision in 1884 and Its Significance

दर्शनांचा अंत व आरंभ: १८८४ मधील एलेन व्हाइट यांचे अंतिम सार्वजनिक दर्शन आणि त्याचे महत्त्व

Author

Jeff Pippenger

Published

February 13, 2024

Formats

PDF
Word

In 1884, Ellen White had her last open vision. It was given in Portland, Oregon. Her first open vision was given in 1844, in Portland, Maine. Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

१८८४ मध्ये एलन व्हाइट यांना त्यांचे शेवटचे उघड दर्शन झाले. ते पोर्टलँड, ऑरेगन येथे देण्यात आले. त्यांचे पहिले उघड दर्शन १८४४ मध्ये पोर्टलँड, मेन येथे देण्यात आले होते. येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीच्या आरंभाद्वारे तिच्या समाप्तीचे उदाहरण दाखवितो.

> “It was not long after the passing of the time, in 1844, that my first vision was given me. I was visiting Mrs. Haines at Portland, a dear sister in Christ, whose heart was knit with mine; five of us, all women, were kneeling quietly at the family altar. While we were praying, the power of God came upon me as I had never felt it before.

> “१८४४ मध्ये, समय संपल्यानंतर फार काळ लोटला नव्हता, तेव्हाच मला माझे पहिले दर्शन देण्यात आले. मी पोर्टलँड येथे श्रीमती हेन्स यांना भेट देत होते; त्या ख्रिस्तामधील एक प्रिय भगिनी होत्या, ज्यांचे हृदय माझ्या हृदयाशी बांधले गेले होते; आम्ही पाच जणी, सर्व स्त्रिया, कौटुंबिक वेदीपाशी शांतपणे गुडघे टेकून होतो. आम्ही प्रार्थना करीत असताना, देवाची शक्ती माझ्यावर आली, जशी मी यापूर्वी कधीही अनुभवली नव्हती.”

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ [SEE MATTHEW 25:6.] This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “मी स्वतःला प्रकाशाने वेढलेले असल्याचे पाहिले, आणि पृथ्वीपासून अधिकाधिक उंच वर जात असल्याचे मला भासत होते. मी जगात अॅडव्हेंट लोकांना पाहण्यासाठी वळले, परंतु ते मला सापडले नाहीत; तेव्हा एका आवाजाने मला म्हटले, ‘पुन्हा पाहा, आणि थोडे अधिक वर पाहा.’ यावर मी माझी दृष्टी वर उचलली, आणि जगापेक्षा फार उंच उभारलेला एक सरळ व अरुंद मार्ग पाहिला. या मार्गावर अॅडव्हेंट लोक त्या नगरीकडे प्रवास करीत होते जी त्या मार्गाच्या दूरच्या टोकाशी होती. मार्गाच्या प्रारंभी त्यांच्या मागे एक तेजस्वी प्रकाश स्थापित केलेला होता, ज्याविषयी एका देवदूताने मला सांगितले की तो ‘मध्यरात्रीचा पुकार’ होता. [पहा मत्तय 25:6.] हा प्रकाश संपूर्ण मार्गावर प्रकाशमान होत होता, आणि त्यांच्या पावलांसाठी प्रकाश देत होता, जेणेकरून ते अडखळू नयेत.”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “जर त्यांनी आपली दृष्टी आपल्या अगोदर असलेल्या, त्यांना त्या नगराकडे नेत असलेल्या येशूवर स्थिर ठेवली, तर ते सुरक्षित होते. परंतु लवकरच काही जण थकले, आणि म्हणाले की नगर फार दूर आहे, आणि ते यापूर्वीच त्यात प्रवेश केला असता अशी त्यांची अपेक्षा होती. तेव्हा येशू आपला गौरवशाली उजवा हात उंचावून त्यांना धीर देई, आणि त्याच्या हातातून एक प्रकाश निघे, जो आगमन-समूहावर लहरत जाई, आणि ते ‘हालेलूया!’ अशी घोषणा करीत. इतर काहींनी उतावळेपणाने त्यांच्या मागील प्रकाशाचा इन्कार केला, आणि म्हणाले की ज्याने त्यांना इतक्या दूरपर्यंत नेले तो देव नव्हता. त्यांच्या मागील प्रकाश विझला, आणि त्यांचे पाय संपूर्ण अंधारात राहिले, आणि ते अडखळले व लक्ष्याचे आणि येशूचे दर्शन गमावून बसले, आणि त्या मार्गावरून खाली अंधाऱ्या व दुष्ट जगात पडले.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

In the six-volume biography of Ellen White, written by her grandson Arthur L. White, he records a statement given by John Loughborough at the 1893 General Conference Session.

तिचे नातू Arthur L. White यांनी लिहिलेल्या Ellen White यांच्या सहा-खंडीय चरित्रात, त्यांनी 1893 च्या General Conference Session मध्ये John Loughborough यांनी केलेले एक विधान नोंदविले आहे.

> “Loughborough, in giving an address at the General Conference session nine years later, stated: “I have seen Sister White in vision about fifty times. The first time was about forty years ago. . . . Her last open vision was in 1884, on the campground at Portland, Oregon.” Ellen White Biography, volume 3, 256.

> “नऊ वर्षांनंतर झालेल्या जनरल कॉन्फरन्सच्या अधिवेशनात भाषण करताना लॉफबरो यांनी असे म्हटले: “मी सिस्टर व्हाइट यांना सुमारे पन्नास वेळा दृष्टांतात पाहिले आहे. पहिल्यांदा सुमारे चाळीस वर्षांपूर्वी.... त्यांचा शेवटचा सार्वजनिक दृष्टांत 1884 मध्ये, ऑरेगनमधील पोर्टलंड येथील छावणी-मैदानावर झाला.” Ellen White Biography, volume 3, 256.

She was still to have dreams and visions after 1884, but the visions that occurred in public ended exactly forty years after they began, and the beginning and ending open visions both occurred in cities named Portland. The first city on the east coast of the United States, the last city was on the west coast. Some might wish to argue that this fact means nothing more than human coincidence, and others might argue that the purpose for open visions had been fulfilled, so the Lord ended them after forty years.

१८८४ नंतरही तिला स्वप्ने आणि दृष्टांत होत राहणार होते, परंतु सार्वजनिकरीत्या घडणारे दृष्टांत जसे सुरू झाले होते, तसेच नेमके चाळीस वर्षांनंतर समाप्त झाले; आणि प्रारंभीचे व अंतिम असे दोन्ही खुले दृष्टांत Portland नावाच्या शहरांतच घडले. पहिले शहर संयुक्त राज्यांच्या पूर्व किनाऱ्यावर होते, तर शेवटचे शहर पश्चिम किनाऱ्यावर होते. काहींना असे प्रतिपादन करावयाचे असेल की या तथ्याचा अर्थ मानवी योगायोगापलीकडे काहीही नाही; आणि इतर काही असे म्हणू शकतील की खुले दृष्टांत यांचा उद्देश पूर्ण झाला होता, म्हणून प्रभूने चाळीस वर्षांनंतर त्यांचा अंत केला.

The actual reason is due to the increasing disobedience and rebellion against the gift of prophecy that had been given to the Millerite movement.

खरे कारण असे आहे की, मिलराइट चळवळीला देण्यात आलेल्या भविष्यवाणीच्या देणगीविरुद्धची अवज्ञा आणि बंडखोरी वाढत चालली होती.

> “After I came to Oakland I was weighted down with a sense of the condition of things at Battle Creek, and I, weak, powerless to help you. I knew that the leaven of unbelief was at work. Those who disregarded the plain injunctions of God’s word were disregarding the testimonies which urged them to give heed to that word. While visiting Healdsburg last winter, I was much in prayer and burdened with anxiety and grief. But the Lord swept back the darkness at one time while I was in prayer, and a great light filled the room. An angel of God was by my side, and I seemed to be in Battle Creek. I was in your councils; I heard words uttered, I saw and heard things that, if God willed, I wish could be forever blotted from my memory. My soul was so wounded I knew not what to do or what to say. Some things I cannot mention. I was bidden to let no one know in regard to this, for much was yet to be developed.

> “मी ओकलंड येथे आल्यानंतर, बॅटल क्रीक येथील परिस्थितीची जाणीव माझ्या मनावर जड ओझ्यासारखी बसली होती; आणि मी स्वतः अशक्त, तुम्हाला सहाय्य करण्यास असमर्थ होते. अविश्वासाचे खमीर कार्यरत आहे, हे मला माहीत होते. ज्यांनी देवाच्या वचनातील स्पष्ट आज्ञांकडे दुर्लक्ष केले, ते त्या वचनाकडे लक्ष देण्यास उद्युक्त करणाऱ्या साक्षींकडेही दुर्लक्ष करीत होते. गत हिवाळ्यात मी हील्ड्सबर्ग येथे असताना, मी फार प्रार्थना करीत होते आणि चिंता व शोक यांच्या ओझ्याखाली दबलेली होते. परंतु एका वेळी, मी प्रार्थनेत असताना, प्रभूने अंधकार मागे हटविला, आणि महान प्रकाशाने खोली भरून गेली. देवाचा एक दूत माझ्या शेजारी होता, आणि मला असे भासले की मी बॅटल क्रीक येथे आहे. मी तुमच्या मंडळांत उपस्थित होते; मी उच्चारित शब्द ऐकले, मी अशा गोष्टी पाहिल्या व ऐकल्या की, जर देवाची इच्छा असती, तर त्या माझ्या स्मरणातून कायमच्या पुसून टाकल्या जाव्यात, अशी माझी इच्छा आहे. माझा आत्मा इतका विदीर्ण झाला होता की मला काय करावे किंवा काय बोलावे, हे कळत नव्हते. काही गोष्टी मी सांगू शकत नाही. मला आज्ञा देण्यात आली होती की याविषयी कोणालाही काही कळू देऊ नये, कारण अजून पुष्कळ काही उघड व्हावयाचे होते.

> “I was told to gather up the light that had been given me and let its rays shine forth to God’s people. I have been doing this in articles in the papers. I arose at three o’clock nearly every morning for months and gathered the different items written after the last two testimonies were given me in Battle Creek. I wrote out these matters and hurried them on to you; but I had neglected to take proper care of myself, and the result was that I sank under the burden; my writings were not all finished to reach you at the General Conference.

> “मला देण्यात आलेला प्रकाश एकत्र करून त्याचे किरण देवाच्या लोकांवर प्रकाशमान होऊ द्यावे, असे मला सांगण्यात आले. मी हे वृत्तपत्रांतील लेखांद्वारे करीत आले आहे. अनेक महिने मी जवळजवळ प्रत्येक सकाळी तीन वाजता उठत असे आणि बॅटल क्रीक येथे मला शेवटच्या दोन साक्षी दिल्यानंतर लिहिलेल्या विविध बाबी एकत्र करीत असे. मी या गोष्टी लिहून काढल्या आणि घाईघाईने तुम्हांजवळ पाठविल्या; परंतु मी स्वतःची योग्य काळजी घेण्याकडे दुर्लक्ष केले होते, आणि त्याचा परिणाम असा झाला की मी त्या ओझ्याखाली कोलमडून पडले; त्यामुळे जनरल कॉन्फरन्समध्ये त्या सर्व लेखनाचा तुमच्यापर्यंत पोहोचण्यासाठी पूर्णत्व येऊ शकले नाही.”

> “Again, while in prayer, the Lord revealed Himself. I was once more in Battle Creek. I was in many houses and heard your words around your tables. The particulars I have no liberty now to relate. I hope never to be called to mention them. I had also several most striking dreams.

> “पुन्हा, प्रार्थनेत असता, प्रभूने स्वतःला प्रकट केले. मी पुन्हा एकदा बॅटल क्रीक येथे होते. मी अनेक घरांत होते आणि तुमच्या टेबलांभोवती तुमचे शब्द ऐकले. त्यांतील तपशील सांगण्याची मला आता मुभा नाही. ते उल्लेख करण्यास मला कधीही बोलावले जाऊ नये, अशी माझी आशा आहे. मला आणखी काही अत्यंत ठळक स्वप्नेही पडली.

> “What voice will you acknowledge as the voice of God? What power has the Lord in reserve to correct your errors and show you your course as it is? What power to work in the church? If you refuse to believe until every shadow of uncertainty and every possibility of doubt is removed you will never believe. The doubt that demands perfect knowledge will never yield to faith. Faith rests upon evidence, not demonstration. The Lord requires us to obey the voice of duty, when there are other voices all around us urging us to pursue an opposite course. It requires earnest attention from us to distinguish the voice which speaks from God. We must resist and conquer inclination, and obey the voice of conscience without parleying or compromise, lest its promptings cease and will and impulse control. The word of the Lord comes to us all who have not resisted His Spirit by determining not to hear and obey. This voice is heard in warnings, in counsels, in reproof. It is the Lord’s message of light to His people. If we wait for louder calls or better opportunities, the light may be withdrawn, and we left in darkness.” Testimonies, volume 5, 68.

> “तुम्ही कोणता आवाज देवाचा आवाज म्हणून मान्य कराल? तुमच्या चुका दुरुस्त करण्यासाठी आणि तुमचा मार्ग तुम्हाला जसा आहे तसा दाखविण्यासाठी प्रभूने कोणती शक्ती राखून ठेवली आहे? मंडळीत कार्य करण्यासाठी कोणती शक्ती आहे? जर तुम्ही अनिश्चिततेची प्रत्येक सावली आणि शंकेची प्रत्येक शक्यता दूर होईपर्यंत विश्वास ठेवण्यास नकार दिलात, तर तुम्ही कधीही विश्वास ठेवणार नाही. जी शंका परिपूर्ण ज्ञानाची मागणी करते ती कधीही विश्वासापुढे नमत नाही. विश्वास हा प्रात्यक्षिकावर नव्हे, तर पुराव्यावर आधारलेला असतो. आपल्या सभोवताली इतर आवाज आपल्याला उलट मार्गाचा पाठपुरावा करण्यास उद्युक्त करीत असतानाही, प्रभू आपल्याकडून कर्तव्याच्या आवाजाचे पालन करण्याची अपेक्षा करतो. देवाकडून बोलणारा आवाज ओळखण्यासाठी आपल्याकडून प्रामाणिक लक्ष अपेक्षित आहे. आपण आपल्या प्रवृत्तीचा प्रतिकार करून तिला जिंकले पाहिजे, आणि कोणतीही हुज्जत किंवा तडजोड न करता विवेकाच्या आवाजाचे पालन केले पाहिजे, अन्यथा त्याची प्रेरणा थांबेल आणि इच्छा व आवेग यांचे राज्य होईल. ज्यांनी त्याचा आत्मा याचा विरोध करून ऐकणार नाही आणि पालन करणार नाही असा निर्धार केलेला नाही, अशा आपल्या सर्वांकडे प्रभूचा शब्द येतो. हा आवाज इशाऱ्यांमध्ये, सल्ल्यांमध्ये, आणि ताडनांमध्ये ऐकू येतो. हा आपल्या लोकांसाठी प्रभूचा प्रकाशाचा संदेश आहे. जर आपण अधिक मोठ्या हाका किंवा अधिक चांगल्या संधींची वाट पाहिली, तर प्रकाश काढून घेतला जाऊ शकतो, आणि आपण अंधकारात सोडले जाऊ.” Testimonies, volume 5, 68.

Sister White identified that if continued rebellion against her ministry as the prophetess was manifested that the “light may be withdrawn, and” Laodicean Adventism would be “left in darkness.” In 1915, the light was withdrawn. God was and is fully capable of raising up a prophet or prophetess whenever He chooses to do so. He raised up Elisha to follow Elijah, but there was no living prophet raised up after 1915, for the Lord had “withdrawn the light.”

बहिणी व्हाइट यांनी हे स्पष्ट केले की, जर त्यांच्या भविष्यवक्त्री म्हणून असलेल्या सेवाकार्याविरुद्धचा सातत्यपूर्ण बंडखोरपणा प्रकट होत राहिला, तर “प्रकाश काढून घेतला जाऊ शकतो, आणि” लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिझम “अंधकारात सोडला जाईल.” १९१५ साली, तो प्रकाश काढून घेतला गेला. देवाला जेव्हा जेव्हा तसे करणे योग्य वाटते, तेव्हा तेव्हा तो एखादा भविष्यवक्ता किंवा भविष्यवक्त्री उभा करण्यास पूर्णपणे समर्थ होता आणि आहे. त्याने एलियाच्या पश्चात एलीशाला उभे केले, परंतु १९१५ नंतर कोणताही जिवंत भविष्यवक्ता उभा केला गेला नाही, कारण प्रभूने “प्रकाश काढून घेतला होता.”

When it comes to the dreams and visions of Sister White, there were three periods. The first period of forty years, where visions would occur in public, for purposes that were associated with establishing the gift within the minds of those who were in attendance when the visions occurred. Then from 1884, until her death in 1915, visions and dreams were given that were still for the edification of God’s people, but they were given in private. The third period began in 1915, and provided the evidence that Laodicean Adventism was in the darkness of apostasy.

सिस्टर व्हाइट यांच्या स्वप्नां व दृष्टांतांच्या बाबतीत, तीन कालखंड होते. पहिला चाळीस वर्षांचा कालखंड असा होता की, ज्यामध्ये दृष्टांत सार्वजनिकरीत्या होत असत, आणि त्यांचा उद्देश असा होता की, दृष्टांत घडत असताना उपस्थित असलेल्या लोकांच्या मनांत त्या देणगीची स्थापना व्हावी. त्यानंतर 1884 पासून त्यांच्या 1915 मधील मृत्यूपर्यंत, असे दृष्टांत व स्वप्ने देण्यात आली जी देवाच्या लोकांच्या उन्नतीसाठीच होती, परंतु ती खाजगीत देण्यात आली. तिसरा कालखंड 1915 मध्ये सुरू झाला, आणि त्याने हा पुरावा पुरविला की, लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिझम धर्मत्यागाच्या अंधकारात होता.

Ancient Israel illustrates modern Israel and in the period of full blown rebellion represented by Eli and his two sons, Hophni and Phineas, there was “no open vision.” The reason was their gross disobedience and rebellion. God does not change.

प्राचीन इस्राएल आधुनिक इस्राएलचे उदाहरण दाखवितो; आणि एली व त्याचे दोन पुत्र, होफ्नी आणि फिनहास, यांच्याद्वारे दर्शविलेल्या उघड बंडखोरीच्या काळात “प्रकट दर्शन नव्हते.” याचे कारण त्यांचा घोर अवज्ञा आणि बंडखोरी हे होते. देव बदलत नाही.

> “Another warning was to be given to Eli’s house. God could not communicate with the high priest and his sons; their sins, like a thick cloud, had shut out the presence of His Holy Spirit. But in the midst of evil the child Samuel remained true to Heaven, and the message of condemnation to the house of Eli was Samuel’s commission as a prophet of the Most High.

> “एलीच्या घराण्यास आणखी एक इशारा देण्यात येणार होता. देवाला महायाजक आणि त्याच्या पुत्रांशी संवाद साधता येत नव्हता; त्यांच्या पापांनी, दाट मेघाप्रमाणे, त्याच्या पवित्र आत्म्याच्या उपस्थितीस आडोसा घातला होता. परंतु दुष्टतेच्या मध्येमध्ये बालक शमुवेल स्वर्गाशी निष्ठावान राहिला, आणि एलीच्या घराण्यावरच्या निषेधाचा संदेश हा सर्वोच्च परमेश्वराचा संदेष्टा म्हणून शमुवेलाचा नियुक्त आदेश होता.”

> “‘The word of the Lord was precious in those days; there was no open vision. And it came to pass at that time, when Eli was laid down in his place, and his eyes began to wax dim, that he could not see; and ere the lamp of God went out in the temple of the Lord, where the ark of God was, and Samuel was laid down to sleep; that the Lord called Samuel.’ Supposing the voice to be that of Eli, the child hastened to the bedside of the priest, saying, ‘Here am I; for thou calledst me.’ The answer was, ‘I called not, my son; lie down again.’ Three times Samuel was called, and thrice he responded in like manner. And then Eli was convinced that the mysterious call was the voice of God. The Lord had passed by His chosen servant, the man of hoary hairs, to commune with a child. This in itself was a bitter yet deserved rebuke to Eli and his house.” Patriarchs and Prophets, 581.

> “‘त्या दिवसांत परमेश्वराचे वचन दुर्लभ होते; उघड दर्शन नव्हते. आणि त्या वेळी असे झाले की एली आपल्या जागी निजला होता, आणि त्याच्या डोळ्यांची दृष्टी मंद होऊ लागली होती, त्यामुळे त्याला दिसत नव्हते; आणि परमेश्वराच्या मंदिरात, जिथे देवाचा कराराचा कोश होता, देवाचा दिवा विझण्यापूर्वी, शमुवेल निजण्यासाठी पडला होता; तेव्हा परमेश्वराने शमुवेलाला हाक मारली.’ तो आवाज एलीचाच आहे असे समजून, ते मूल याजकाच्या शय्येजवळ धावत गेले व म्हणाले, ‘मी येथे आहे; कारण तुम्ही मला हाक मारली.’ उत्तर मिळाले, ‘माझ्या मुला, मी हाक मारली नाही; पुन्हा जाऊन निज.’ शमुवेलाला तीन वेळा हाक मारण्यात आली, आणि तीनही वेळा त्याने त्याच प्रकारे प्रतिसाद दिला. तेव्हा एलीला खात्री झाली की ती गूढ हाक देवाचा आवाज होता. प्रभूने आपल्या निवडलेल्या सेवकाला, पांढऱ्या केसांच्या त्या वृद्ध मनुष्याला, वगळून एका बालकाशी संवाद साधला होता. हे स्वतःमध्येच एली व त्याच्या घराण्याकरिता कटू, तरी योग्य असा धिक्कार होता.” Patriarchs and Prophets, 581.

In the apostasy of Eli’s house there was no open vision, for the Word of the Lord was “precious” in those days. The Hebrew word translated as “precious” means “rare”. From 1844 until 1884, there were “open visions,” given to Laodicean Adventism. It was first established in the history of the Philadelphian Millerite movement, and in 1856 it began to identify that the Philadelphian movement had transitioned unto the Laodicean movement, but the open visions continued, for God is longsuffering and merciful.

एलीच्या घराण्याच्या धर्मत्यागात उघड दर्शन नव्हते, कारण त्या दिवसांत परमेश्वराचे वचन “दुर्मिळ” होते. “दुर्मिळ” असा अनुवाद केलेल्या इब्री शब्दाचा अर्थ “विरळ” असा आहे. 1844 पासून 1884 पर्यंत, लाओदीकेयाच्या अॅडव्हेंटिझमला “उघड दर्शन” देण्यात आली होती. हे प्रथम फिलाडेल्फियन मिलराइट चळवळीच्या इतिहासात स्थापित झाले, आणि 1856 मध्ये फिलाडेल्फियन चळवळ लाओदीकेयाच्या चळवळीत रूपांतरित झाली होती, हे ओळखू लागले; तरीही उघड दर्शने चालू राहिली, कारण देव दीर्घसहिष्णू व दयाळू आहे.

Then in 1863, rebellion against the foundational truths began, but the “open visions” continued until 1884. Then a change occurred. In Ezekiel chapter eight, the four abominations are portrayed as escalating in nature. 1884, represents the near conclusion of the first generation and the beginning of the second generation. Advent history documents that in 1881, and then again in 1882, two significant growths in rebellion occurred.

मग १८६३ मध्ये मूलभूत सत्यांविरुद्ध बंडाची सुरुवात झाली, परंतु “उघडी दर्शने” १८८४ पर्यंत चालू राहिली. त्यानंतर एक बदल घडला. यहेज्केल अध्याय आठमध्ये त्या चार घृणास्पद गोष्टी त्यांच्या स्वरूपात क्रमशः वाढत जाणाऱ्या दाखविल्या आहेत. १८८४ हे पहिल्या पिढीच्या जवळपासच्या समाप्तीचे आणि दुसऱ्या पिढीच्या प्रारंभाचे प्रतिनिधित्व करते. अॅडव्हेंटच्या इतिहासात नोंद आहे की १८८१ मध्ये, आणि मग पुन्हा १८८२ मध्ये, बंडामध्ये दोन लक्षणीय वाढी घडल्या.

In 1881, the General Conference President (George Butler), wrote and placed a series of articles in the Review and Herald, in which he argued that some portions of the Bible were more inspired than other portions, and by the conclusion of his articles he actually identified some portions of the Bible that were not inspired. Following that in 1882, Uriah Smith, a leader of the publishing work, and at that time the leader of the educational work also, began to teach that when Sister White was shown future predictions or past sacred history, her words were inspired, but he argued, when she identified the personal failings of church members, then it was simply her human opinion.

१८८१ मध्ये, जनरल कॉन्फरन्सचे अध्यक्ष (George Butler) यांनी *Review and Herald* मध्ये लेखांची एक मालिका लिहून प्रसिद्ध केली, ज्यामध्ये त्यांनी असा युक्तिवाद मांडला की बायबलचे काही भाग इतर भागांपेक्षा अधिक प्रेरित आहेत; आणि त्यांच्या लेखांच्या शेवटी त्यांनी प्रत्यक्षात बायबलमधील काही भाग प्रेरित नाहीत असेही ओळखून सांगितले. त्यानंतर १८८२ मध्ये, प्रकाशनकार्याचे एक नेते आणि त्या वेळी शैक्षणिक कार्याचेही नेते असलेले Uriah Smith यांनी असे शिकवणे सुरू केले की Sister White यांना भविष्यकाळातील भविष्यवाण्या किंवा भूतकाळातील पवित्र इतिहास दाखविला गेला, तेव्हा त्यांचे शब्द प्रेरित असत; परंतु, जेव्हा त्यांनी मंडळीतील सदस्यांच्या वैयक्तिक त्रुटी ओळखून सांगितल्या, तेव्हा ते केवळ त्यांचे मानवी मत होते, असा त्यांनी युक्तिवाद केला.

In 1881 an open attack against the authority of the King James Bible was waged by Satan, through the medium of the president of the church, and then in the following year the leader of the educational and publishing work waged a similar attack upon the authority of the Spirit of Prophecy. From 1884, the testimony is that in those days there was no open vision. From 1863 unto 1881, the rebellion had escalated to include the Bible and Spirit of Prophecy, and no longer simply represented the rejection of the foundations.

१८८१ साली सैतानाने, मंडळीच्या अध्यक्षाच्या माध्यमातून, किंग जेम्स बायबलच्या अधिकाराविरुद्ध उघड हल्ला चढविला; आणि त्यानंतरच्या पुढील वर्षी शैक्षणिक व प्रकाशनकार्याच्या नेत्याने भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या अधिकारावर तसाच हल्ला चढविला. १८८४ पासूनची साक्ष अशी आहे की त्या दिवसांत कोणतेही उघड दर्शन नव्हते. १८६३ पासून १८८१ पर्यंत, बंडखोरी इतकी वाढली होती की तिच्यात बायबल व भविष्यवाणीचा आत्मा यांचाही समावेश झाला होता, आणि ती आता केवळ पाया नाकारण्यापुरतीच मर्यादित राहिली नव्हती.

The four abominations that are represented in Ezekiel chapter eight, are accomplished by the ancient men, which represents the leadership of Jerusalem, which began as a legal church entity as Laodicean Adventism in 1863. At that point in time an article was published in the Review and Herald, that some historians assign to the authorship of James White, though the documentation of the article actually points more to Uriah Smith as the actual author. Be that as it may, the curse against rebuilding Jericho was clearly fulfilled by James White, and Uriah Smith was the person who created the counterfeit 1863 chart. By 1881, the president of the General Conference was placing articles in the Review and Herald, that argued against the full authority of the Bible, and then in the following year Uriah Smith began an attack against the authority of the Spirit of Prophecy.

यहेज्केल अध्याय आठमध्ये दर्शविलेल्या त्या चार घृणास्पद गोष्टी प्राचीन पुरुषांद्वारे केल्या जातात; हे प्राचीन पुरुष यरुशलेमच्या नेतृत्वाचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्याची सुरुवात १८६३ मध्ये लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझम या कायदेशीर चर्च-संस्थेच्या रूपाने झाली. त्या काळात Review and Herald मध्ये एक लेख प्रकाशित झाला होता, ज्याचे लेखकत्व काही इतिहासकार जेम्स व्हाइट यांना देतात; तथापि, त्या लेखाच्या दस्तऐवजी पुराव्यांवरून प्रत्यक्ष लेखक म्हणून युरायाह स्मिथ यांच्याकडे अधिक स्पष्टपणे निर्देश होतो. तसे असले तरी, यरीहोचे पुनर्बांधकाम करण्याविरुद्धचा शाप जेम्स व्हाइट यांच्या बाबतीत स्पष्टपणे पूर्ण झाला; आणि बनावट १८६३ चार्ट तयार करणारा मनुष्य युरायाह स्मिथ हाच होता. १८८१ पर्यंत, जनरल कॉन्फरन्सचा अध्यक्ष Review and Herald मध्ये असे लेख प्रसिद्ध करीत होता, जे बायबलच्या संपूर्ण अधिकाराविरुद्ध युक्तिवाद करीत होते; आणि त्यानंतरच्या वर्षी युरायाह स्मिथ यांनी भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या अधिकाराविरुद्ध आक्रमण सुरू केले.

The ancient men that were supposed to be the guardians were leading out in an open attack that began with an attack upon the foundational truths represented in Miller’s dream and illustrated upon Habakkuk’s two tables. From there they began to attack the two witnesses of the Bible and the Spirit of Prophecy. In the same period of time (early 1880’s), the leader of the health work, John H. Kellogg, began to introduce the spiritualism of pantheism to the leadership of the church. In 1881, James White was laid to rest, and Sister White was in the midst of an escalating rebellion of the leadership of the educational, health and political structure of the church.

जे प्राचीन पुरुष रक्षक असणे अपेक्षित होते, ते उघड आघाडीवर येऊन अशा आक्रमणाचे नेतृत्व करीत होते, ज्याची सुरुवात मिलरच्या स्वप्नात दर्शविलेल्या आणि हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांवर चित्रित केलेल्या पायाभूत सत्यांवरील हल्ल्याने झाली. तेथून पुढे त्यांनी बायबल आणि भविष्यवाणीच्या आत्मा या दोन साक्षीदारांवर हल्ला करण्यास आरंभ केला. त्याच कालखंडात (१८८० च्या पूर्वार्धात), आरोग्यकार्याचा नेता, जॉन एच. केलॉग, याने चर्चच्या नेतृत्वामध्ये सर्वेश्वरवादाच्या अध्यात्मवादाचा प्रवेश घडवून आणण्यास सुरुवात केली. १८८१ मध्ये जेम्स व्हाइट यांना समाधिस्थ करण्यात आले, आणि सिस्टर व्हाइट या चर्चच्या शैक्षणिक, आरोग्यविषयक व राजकीय रचनेतील नेतृत्वाच्या वाढत्या बंडाच्या मध्यभागी होत्या.

The message that had arrived in 1856, which was the increased light of the “seven times,” and also the message to Laodicea, had been rejected, and the Lord intended to repeat that very message at the General Conference in Minneapolis in 1888, through the message presented by Elders Jones and Waggoner. Their message was not a new message, and when those who resisted their message were addressed by Sister White she identified that the rebels believed that their resistance of the message of Jones and Waggoner represented their responsibility to defend the old landmarks, which are also the old foundations. Their rebellion revealed that by 1888, they no longer understood what the foundations were, which is that the foundational truths represent the righteousness of Christ. In the context of the landmarks and William Miller’s rules she stated:

१८५६ साली आलेला संदेश—जो “सात काळांचा” वाढीव प्रकाश होता, आणि तसेच लाओदिकियाला दिलेला संदेशही होता—नाकारण्यात आला होता; आणि प्रभूचा हेतू असा होता की तोच अचूक संदेश १८८८ मध्ये मिनियापोलिस येथील जनरल कॉन्फरन्समध्ये, एल्डर्स जोन्स आणि वॅगनर यांनी सादर केलेल्या संदेशाद्वारे, पुन्हा दिला जावा. त्यांचा संदेश हा नवा संदेश नव्हता; आणि ज्यांनी त्यांच्या संदेशाला विरोध केला, त्यांना सिस्टर व्हाइट यांनी संबोधित केले तेव्हा, त्यांनी हे ओळखून दाखविले की त्या बंडखोरांना असे वाटत होते की जोन्स आणि वॅगनर यांच्या संदेशाला त्यांनी केलेला विरोध म्हणजे जुन्या सीमाचिन्हांचे—जे जुन्याच पायाभूत तत्त्वांचेही प्रतिनिधित्व करतात—संरक्षण करण्याची त्यांची जबाबदारी होय. त्यांच्या बंडाने हे उघड केले की १८८८ पर्यंत त्यांना पायाभूत तत्त्वे कोणती आहेत हे उरलेलेच समजत नव्हते; आणि ते असे की पायाभूत सत्ये ही ख्रिस्ताच्या नीतिमत्त्वाचे प्रतिनिधित्व करतात. सीमाचिन्हे आणि विल्यम मिलर यांच्या नियमांच्या संदर्भात तिने असे म्हटले:

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> “ख्रिस्ती धर्म म्हणजे नेमके काय, सत्य काय आहे, आपण प्राप्त केलेला विश्वास कोणता आहे, आणि बायबलचे नियम कोणते आहेत—जे नियम आपल्याला सर्वोच्च अधिकाराकडून दिले गेले आहेत—हे आपण स्वतःसाठी जाणून घेतले पाहिजे. बरेच जण आपल्या विश्वासाचा आधार ठरावा असे कोणतेही कारण नसताना, तसेच विषयाच्या सत्यतेविषयी पुरेसा पुरावा नसताना, विश्वास ठेवतात. जर अशी एखादी कल्पना मांडली गेली की जी त्यांच्या स्वतःच्या पूर्वग्रहदूषित मतांशी सुसंगत आहे, तर ते ती स्वीकारण्यास पूर्णपणे तत्पर असतात. ते कारणापासून परिणामापर्यंत विचार करीत नाहीत; त्यांच्या विश्वासाला कोणताही खरा पाया नसतो; आणि परीक्षेच्या काळी त्यांना असे आढळून येईल की त्यांनी वाळूवर बांधले आहे.”

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> “जो मनुष्य पवित्र शास्त्रांविषयीच्या आपल्या सध्याच्या अपूर्ण ज्ञानातच समाधान मानून, तेच आपल्या तारणासाठी पुरेसे आहे असे समजतो, तो एका प्राणघातक भ्रमावर विसंबून आहे. अनेक जण असे आहेत की जे शास्त्राधारित युक्तिवादांनी पूर्णपणे सुसज्ज नाहीत, म्हणून त्यांना चूक ओळखता येत नाही आणि सत्य म्हणून लोकांवर लादण्यात आलेल्या सर्व परंपरा व अंधश्रद्धेचा निषेध करता येत नाही. सैतानाने देवाच्या उपासनेत स्वतःच्या कल्पना आणल्या आहेत, जेणेकरून तो ख्रिस्ताच्या सुवार्तेची साधी शुद्धता भ्रष्ट करू शकेल. वर्तमान सत्यावर विश्वास असल्याचा दावा करणाऱ्यांपैकी मोठ्या संख्येला हेच ठाऊक नाही की एकदा संतांना सोपविण्यात आलेला विश्वास नेमका कशात आहे—तुमच्यातील ख्रिस्त, ही तेजाची आशा. त्यांना वाटते की ते प्राचीन सीमाचिन्हांचे समर्थन करीत आहेत; परंतु ते कोमट आणि उदासीन आहेत. प्रेम व विश्वास यांचे खरे सामर्थ्य आपल्या अनुभवात गुंफणे आणि ते धारण करणे म्हणजे काय, हे त्यांना ठाऊक नाही. ते बायबलचे निकट व गंभीर विद्यार्थी नाहीत, तर आळशी आणि दुर्लक्ष करणारे आहेत. शास्त्रातील उताऱ्यांवर मतभेद निर्माण झाले की, ज्यांनी हेतुपूर्वक अभ्यास केलेला नाही आणि जे आपण काय मानतो याबाबत ठाम नाहीत, असे लोक सत्यापासून दूर पडतात. आपण सर्वांच्या मनावर दैवी सत्याचा परिश्रमपूर्वक शोध घेण्याची आवश्यकता ठसविली पाहिजे, जेणेकरून त्यांना हे ठाऊक असावे की सत्य काय आहे हे त्यांना खरोखरच ठाऊक आहे. काही जण मोठ्या ज्ञानाचा दावा करतात, आणि आपल्या अवस्थेत संतुष्ट वाटतात, जेव्हा त्यांच्या ठिकाणी कार्यासाठी अधिक उत्साह नसतो, देवासाठी आणि ज्या जीवांसाठी ख्रिस्त मरण पावला त्या जीवांसाठी अधिक उत्कट प्रेम नसते, जणू त्यांनी कधी देवाला ओळखलेच नव्हते. ते बायबल [या हेतूने] वाचत नाहीत की त्यातील गाभा आणि समृद्धी आपल्या आत्मसात करून घ्यावी. देव त्यांच्याशी बोलत आहे, हा त्याचा आवाज आहे, असे त्यांना वाटत नाही. परंतु, जर आपण तारणाचा मार्ग समजून घ्यायचा असेल, जर आपण धार्मिकतेच्या सूर्याच्या किरणांना पाहू इच्छित असू, तर आपण हेतुपूर्वक शास्त्रांचा अभ्यास केला पाहिजे; कारण बायबलमधील अभिवचने व भविष्यवाण्या दैवी उद्धारयोजनेवर तेजस्वी गौरवकिरण पाडतात, आणि ही महान सत्ये स्पष्टपणे समजलेली नाहीत.” The 1888 Materials, 403.

This statement is taken from her testimony during the period of 1888, and she identifies that the rebels are building a foundation upon sand, though they know it not. She states, “A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent.” She identifies them as still in the Laodicean condition, for they are “lukewarm.” And she identifies “the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory.” Christ is the Rock of Ages, and as the Rock of Ages, He represents the jewels of Miller’s dream.

हे विधान तिच्या 1888 च्या कालावधीतील साक्षीमधून घेतलेले आहे, आणि ती हे दर्शविते की बंडखोर वाळूवर पाया बांधत आहेत, जरी त्यांना त्याची जाणीव नाही. ती म्हणते, “जे सध्याच्या सत्यावर विश्वास ठेवत असल्याचा दावा करतात, अशांपैकी मोठ्या संख्येला संतांना एकदा दिलेला विश्वास काय आहे हे ठाऊक नाही—तुमच्यामध्ये ख्रिस्त, गौरवाची आशा. त्यांना वाटते की ते जुन्या सीमा-चिन्हांचे रक्षण करीत आहेत, परंतु ते कोमट आणि उदासीन आहेत.” ती त्यांची ओळख अजूनही लाओदिकीया अवस्थेत असलेले अशी करून देते, कारण ते “कोमट” आहेत. आणि ती “संतांना एकदा दिलेला विश्वास—तुमच्यामध्ये ख्रिस्त, गौरवाची आशा” अशी ओळख करून देते. ख्रिस्त युगानुयुगांचा खडक आहे, आणि युगानुयुगांचा खडक म्हणून तो मिलरच्या स्वप्नातील रत्नांचे प्रतिनिधित्व करतो.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “इशारा देण्यात आला आहे: 1842, 1843, आणि 1844 मध्ये संदेश आला तेव्हापासून ज्या विश्वासाच्या पायावर आपण बांधणी करीत आलो आहोत, त्या पाया ढवळून काढेल असे काहीही येऊ देऊ नये. मी या संदेशात होते, आणि तेव्हापासून आजपर्यंत देवाने आम्हांला दिलेल्या प्रकाशाशी एकनिष्ठ राहून मी जगासमोर उभी आहे. ज्या व्यासपीठावर आमचे पाय ठेवले गेले, त्या व्यासपीठावरून आमचे पाय काढून घेण्याचा आमचा विचार नाही; कारण दिवसेंदिवस आम्ही प्रकाशासाठी उत्कट प्रार्थनेने परमेश्वराचा शोध घेत होतो. तुम्हांला वाटते काय की देवाने मला दिलेला प्रकाश मी सोडून देईन? तो युगानुयुगांच्या खडकासारखा असणार आहे. तो मला देण्यात आला तेव्हापासून तो माझे मार्गदर्शन करीत आला आहे.” Review and Herald, April 14, 1903.

She identifies an important reality of the rebels, who were Ezekiel’s ancient men, when she states, “They do not reason from cause to effect.” The wicked cannot or will not reason from cause to effect. The effect of the 1888 General Conference session was so rebellious that Sister White determined to leave, but her angelic guide commanded her that she must stay and record the parallel history of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram. The rebellion of the ancient men was the effect, and the cause was the rejection of the Laodicean message that arrived with the increased light of the “seven times” in 1856, and then escalated to the rebellion against the foundations in 1863, which then led to the attack upon first the Bible and then the Spirit of Prophecy, along with the introduction of Kellogg’s spiritualism.

ती बंडखोरांची एक महत्त्वाची वास्तविकता ओळखते, जे यहेज्केलचे प्राचीन पुरुष होते, जेव्हा ती असे म्हणते, “ते कारणापासून परिणामापर्यंत विचार करीत नाहीत.” दुष्टजन कारणापासून परिणामापर्यंत विचार करू शकत नाहीत किंवा तसे करीत नाहीत. 1888 च्या जनरल कॉन्फरन्स अधिवेशनाचा परिणाम इतका बंडखोर स्वरूपाचा होता की सिस्टर व्हाइट यांनी निघून जाण्याचा निश्चय केला; परंतु तिच्या देवदूत मार्गदर्शकाने तिला आज्ञा केली की तिने थांबलेच पाहिजे आणि कोरह, दाथान व अबीराम यांच्या बंडखोरीच्या समांतर इतिहासाची नोंद केली पाहिजे. प्राचीन पुरुषांची बंडखोरी हा परिणाम होता, आणि त्याचे कारण म्हणजे 1856 मध्ये “seven times” च्या वाढलेल्या प्रकाशासह आलेल्या लाओदीकियाच्या संदेशाचा नकार; आणि त्यानंतर 1863 मध्ये पायाभूत तत्त्वांविरुद्धच्या बंडापर्यंत त्याची तीव्र वाढ झाली, ज्यामुळे प्रथम बायबलवर आणि नंतर भविष्यवाणीच्या आत्म्यावर आक्रमण झाले, तसेच केलॉगच्या अध्यात्मवादाचा प्रवेशही झाला.

Of course the ancient men’s historians through history have covered the truths associated with the rebellion with rubbish, traditions, customs and dishes of fables, for those who participate in that type of rebellion always attempt to hide the evidence.

निःसंशय, इतिहासभर प्राचीन मनुष्यांच्या इतिहासकारांनी त्या बंडाशी संबंधित सत्यांवर कचरा, परंपरा, रूढी आणि काल्पनिक कथांच्या ताटव्यांनी आच्छादन केले आहे; कारण अशा प्रकारच्या बंडात सहभागी होणारे लोक नेहमीच पुरावे लपविण्याचा प्रयत्न करीत असतात.

> Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Isaiah 25:19.

> जे लोक आपला सल्ला परमेश्वरापासून लपविण्यासाठी खोल युक्त्या करीत आहेत, त्यांना हाय! आणि त्यांची कृत्ये अंधारात आहेत, आणि ते म्हणतात, आम्हांला कोण पाहतो? आणि आम्हांला कोण जाणतो? यशया 25:19.

The men Isaiah is addressing in the verse are they who he identifies as “the scornful men that rule this people in Jerusalem,” and are the same ancient men that were to be the guardians of the people in Ezekiel chapter eight. In Ezekiel’s testimony, at the second abomination, which marks the second generation of Adventism, they answer the questions that Isaiah’s scornful men ask, “for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth” (Ezekiel 8:12).

यशया ज्या पुरुषांना या वचनात संबोधित करीत आहे, तेच ते आहेत ज्यांची तो “यरुशलेममध्ये या लोकांवर राज्य करणारे थट्टेखोर पुरुष” अशी ओळख करून देतो; आणि हेच ते प्राचीन पुरुष आहेत, जे यहेज्केल अध्याय आठमध्ये लोकांचे रक्षक असावयाचे होते. यहेज्केलच्या साक्षीमध्ये, दुसऱ्या घृणास्पद प्रकारात, जो अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या दुसऱ्या पिढीची खूण करतो, ते यशयाच्या थट्टेखोर पुरुषांनी विचारलेल्या प्रश्नांना उत्तर देतात: “कारण ते म्हणतात, परमेश्वर आम्हांस पाहत नाही; परमेश्वराने पृथ्वीचा त्याग केला आहे” (यहेज्केल 8:12).

There is “Woe” pronounced upon those historical revisionists that attempt to cover the truth of the rebellion that led to and occurred in 1888.

१८८८ मध्ये उद्भवलेल्या आणि घडलेल्या त्या बंडाच्या सत्यावर पडदा टाकण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या त्या ऐतिहासिक पुनर्लेखनवाद्यांवर “हाय” उच्चारण्यात आले आहे.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “I must speak to you in reference to the meetings in Minneapolis. I at one time decided to leave the meeting because I saw and felt the strong spirit of opposition that prevailed. I could not for one moment acknowledge the spirit which moved with a controlling power upon Brother Morrison and Brother Nicola. I cannot for a moment question what manner of spirit you were of. Certainly it was not the Spirit of God, and lest you should continue in this deception I now write to you.

> “मिनियापोलिस येथील सभांच्या संदर्भात मला तुमच्याशी बोललेच पाहिजे. एका वेळी मी ती सभा सोडून जाण्याचा निर्णय घेतला होता, कारण तेथे प्रबळ रीतीने प्रचलित असलेला विरोधाचा तीव्र आत्मा मी पाहिला व अनुभवला. भाऊ मॉरिसन आणि भाऊ निकोला यांच्यावर नियंत्रणकारी सामर्थ्याने कार्य करणाऱ्या त्या आत्म्याला मी एका क्षणासाठीही मान्यता देऊ शकले नाही. तुम्ही कोणत्या प्रकारच्या आत्म्याचे होता, याविषयी मला क्षणभरही शंका बाळगता येत नाही. तो निःसंशय देवाचा आत्मा नव्हता; आणि तुम्ही या फसवणुकीत पुढेही राहू नये म्हणून मी आता तुम्हाला लिहित आहे.

> “The night after I had decided not to remain longer in Minneapolis, in a dream or vision of the night—I cannot tell certainly which—a person of tall, commanding appearance brought me a message and revealed to me that it was God’s will for me to stand at my post of duty, and that God Himself would be my helper and sustain me to speak the words He should give me. He said, ‘For this work the Lord has raised you up. His everlasting arms are beneath you. From this meeting decisions will be made for life or for death; not that anyone need to perish, but spiritual pride and self-confidence will close the door that Jesus and His Holy Spirit’s power shall not be admitted. They shall have another chance to be undeceived, and to repent, confess their sins, and come to Christ and be converted that He shall heal them.’

> “मिनिआपोलिस येथे अधिक काळ न थांबण्याचा मी निर्णय घेतल्याच्या दुसऱ्या रात्री, रात्रीच्या एका स्वप्नात किंवा दृष्टांतात—यांपैकी नेमके काय होते हे मी निश्चितपणे सांगू शकत नाही—उंच व प्रभावशाली व्यक्तिमत्त्वाचा एक पुरुष माझ्यापाशी संदेश घेऊन आला आणि मला प्रकट केले की माझ्या कर्तव्याच्या ठिकाणी ठाम उभे राहणे ही देवाची इच्छा आहे, आणि देव स्वतः माझा सहाय्यकर्ता असेल व त्याने मला जे शब्द द्यावेत ते बोलण्यासाठी तो मला धारण करून ठेवील. तो म्हणाला, ‘या कार्यासाठी प्रभूने तुला उभे केले आहे. त्याच्या सनातन भुजा तुझ्या खाली आहेत. या सभेतून जीवनासाठी किंवा मृत्यूसाठी निर्णय घेतले जातील; असे नाही की कोणालाही नाश पावणे आवश्यक आहे, परंतु आध्यात्मिक अभिमान आणि आत्मविश्वास यांमुळे दार असे बंद होईल की येशू आणि त्याच्या पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याला प्रवेश दिला जाणार नाही. त्यांना भ्रमनिरास होण्यासाठी, आणि पश्चात्ताप करण्यासाठी, आपल्या पापांची कबुली देण्यासाठी, आणि ख्रिस्ताकडे येऊन परिवर्तन पावण्यासाठी पुन्हा एक संधी दिली जाईल, जेणेकरून तो त्यांना आरोग्य देईल.’”

> “He said, ‘Follow me.’ I followed my guide and he led me to the different houses where brethren made their homes, and he said, ‘Hear the words here spoken, for they are written in the book of records, and these words will have a condemning power upon all who act a part in this work which is not after the spirit of wisdom from above, but after the spirit that descendeth not from above, but is from beneath.’

> “तो म्हणाला, ‘माझ्या मागे ये.’ मी माझ्या मार्गदर्शकाच्या मागे गेलो, आणि त्याने मला त्या निरनिराळ्या घरांकडे नेले, जिथे बंधू आपली घरे करून राहत होते; आणि तो म्हणाला, ‘येथे उच्चारले जाणारे शब्द ऐक, कारण ते अभिलेखांच्या पुस्तकात लिहिलेले आहेत, आणि जे कोणी या कार्यात असा भाग घेतात की जो वरून येणाऱ्या ज्ञानाच्या आत्म्यानुसार नसून, वरून उतरून येत नाही अशा, तर खालून येणाऱ्या आत्म्यानुसार आहे, त्या सर्वांवर या शब्दांना दोषारोप करणारे सामर्थ्य असेल.’”

> “I listened to words uttered that ought to make every one of those ashamed who uttered them. Sarcastic remarks were passed from one to another, ridiculing their brethren A. T. Jones, E. J. Waggoner, and Willie C. White, and myself. My position and my work were freely commented upon by those who ought to have been engaged in the work of humbling their souls before God and setting their own hearts in order. There was seemingly a fascination in brooding over imaginary wrongs and expressions of imagination of their brethren and their work, which had no foundation in truth, and in doubting and speaking and writing bitter things as the result of skepticism and question and unbelief.

> “मी असे उच्चारलेले शब्द ऐकले की, ते उच्चारणाऱ्या प्रत्येकाला त्यांची लाज वाटली पाहिजे होती. एकामेकांकडे उपरोधिक टीका केली जात होती, आणि त्यांचे बांधव A. T. Jones, E. J. Waggoner, आणि Willie C. White, तसेच माझीही हेटाळणी केली जात होती. माझ्या स्थानाविषयी आणि माझ्या कार्याविषयी त्यांच्याकडून मुक्तपणे भाष्य केले जात होते, ज्यांनी देवासमोर आपल्या आत्म्यांना नम्र करण्याच्या आणि स्वतःची अंतःकरणे नीट लावण्याच्या कार्यात गुंतलेले असणे आवश्यक होते. त्यांच्या बांधवांविषयी, त्यांच्या कार्याविषयी, सत्यावर कोणताही आधार नसलेल्या काल्पनिक अन्यायांवर आणि कल्पनेतून उत्पन्न झालेल्या अभिव्यक्तींवर मनन करण्यात जणू काही एक मोहिनीच होती; आणि संशय, प्रश्न, व अविश्वास यांच्या परिणामस्वरूप शंका बाळगणे, बोलणे, आणि कटू गोष्टी लिहिणे यात ते गुंतले होते.”

> “Said my guide, ‘This is written in the books as against Jesus Christ. This spirit cannot harmonize with the Spirit of Christ, of truth. They are intoxicated with the spirit of resistance and know not any more than the drunkard what spirit controls their words or their actions. This sin is peculiarly an offense to God. This spirit bears no more the semblance to the Spirit of truth and righteousness than the spirit that actuated the Jews to form a confederacy to doubt, to criticize and become spies upon Christ, the world’s Redeemer.

> “माझ्या मार्गदर्शकाने म्हटले, ‘हे येशू ख्रिस्ताविरुद्ध पुस्तकांत नोंदलेले आहे. हा आत्मा ख्रिस्ताच्या सत्याच्या आत्म्याशी सुसंगत होऊ शकत नाही. ते विरोधाच्या आत्म्याने मतवाले झाले आहेत आणि मद्यपीप्रमाणेच त्यांच्या शब्दांवर किंवा त्यांच्या कृतींवर कोणता आत्मा नियंत्रण ठेवतो हे त्यांना आता मुळीच ठाऊक नाही. हे पाप विशेषतः देवाविरुद्ध अपराध आहे. हा आत्मा सत्य व नीतिमत्त्वाच्या आत्म्याशी तितकाही साम्य राखीत नाही, जितके त्या आत्म्याने, ज्याने यहूद्यांना संशय करण्यासाठी, टीका करण्यासाठी आणि जगाचा उद्धारकर्ता असलेल्या ख्रिस्तावर पाळत ठेवणारे गुप्तहेर होण्यासाठी संघबंध निर्माण करण्यास प्रवृत्त केले होते.’

> “I was told by my guide that there had been a witness to the Christless talk, the rabble talk which evidenced the spirit that prompted the words. When they entered their rooms evil angels came with them, because they closed the door to the Spirit of Christ and would not listen to His voice. There was not a humbling of the soul before God. The voice of prayer was seldom heard, but criticism and exaggerated statements and suppositions and conjectures and envy and jealousy and evil surmising and false accusing were current. Had their eyes been opened they would have seen that which would have alarmed them, the exulting of evil angels. And they would have seen also a Watcher who had heard every word and registered these words in the books of heaven.

> “माझ्या मार्गदर्शकाने मला सांगितले की, ख्रिस्तशून्य बोलण्यास, त्या उद्दाम व नीच संभाषणास, ज्यातून त्या शब्दांना प्रवृत्त करणारा आत्मा प्रकट होत होता, एक साक्षीदार उपस्थित होता. जेव्हा ते आपल्या खोल्यांत गेले, तेव्हा दुष्ट देवदूतही त्यांच्या बरोबर आले, कारण त्यांनी ख्रिस्ताच्या आत्म्यासाठी दार बंद केले होते आणि त्याचा आवाज ऐकण्यास त्यांनी नकार दिला होता. देवासमोर आत्म्याचे नम्र होणे तेथे नव्हते. प्रार्थनेचा आवाज क्वचितच ऐकू येत होता; परंतु टीका, अतिशयोक्त विधानें, गृहीतके व तर्क, मत्सर, हेवा, दुष्ट संशय, आणि खोटे दोषारोप हे सर्वत्र प्रचलित होते. त्यांच्या डोळ्यांचे उघडले गेले असते, तर त्यांनी असे काही पाहिले असते की ज्यामुळे ते भयभीत झाले असते—दुष्ट देवदूतांचा आनंदोत्सव. आणि त्यांनी हेही पाहिले असते की एक प्रहरी तेथे होता, ज्याने प्रत्येक शब्द ऐकला होता आणि हे शब्द स्वर्गातील पुस्तकांत नोंदवून ठेवले होते.”

> “I was then informed that at this time it would be useless to make any decision as to positions on doctrinal points, as to what is truth, or to expect any spirit of fair investigation, because there was a confederacy formed to allow of no change of ideas on any point or position they had received any more than did the Jews. Much was said to me by my Guide that I have no liberty to write. I found myself sitting up in bed in a spirit of grief and distress, also with a spirit of firm resolve to stand at my post of duty to the close of the meeting and then wait for the directions of the Spirit of God telling me how to move and what course to pursue.” The 1888 Materials, 277, 278.

> “मग मला कळविण्यात आले की, या काळी तत्त्वसिद्धांतांवरील भूमिकांबाबत, सत्य काय आहे याबाबत, कोणताही निर्णय करणे निरुपयोगी ठरेल; किंवा निष्पक्ष चौकशीचा कोणताही आत्मा अपेक्षित करणेही व्यर्थ ठरेल; कारण त्यांनी स्वीकारलेल्या कोणत्याही मुद्द्यावर किंवा भूमिकेवर, यहूदींनी जसे केले तसेच, विचारांत कोणताही बदल होऊ न देण्यासाठी एक संगनमत रचण्यात आले होते. माझ्या मार्गदर्शकाने मला बरेच काही सांगितले, जे लिहिण्याचे मला स्वातंत्र्य नाही. मी दुःख व क्लेशाच्या भावनेत, तसेच सभेच्या समाप्तीपर्यंत माझ्या कर्तव्याच्या ठिकाणी ठामपणे उभे राहण्याच्या दृढ निर्धाराच्या भावनेत, अंथरुणात बसलेली असल्याचे मला आढळले; आणि त्यानंतर देवाच्या आत्म्याच्या दिशानिर्देशांची वाट पाहून, त्याने मला कसे पुढे जावे आणि कोणता मार्ग अनुसरावा हे सांगावे, अशी प्रतीक्षा करावयाची होती.” The 1888 Materials, 277, 278.

Back to Articles