Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eleven

रोमने दर्शन स्थापन केले – क्रमांक अकरा

Understanding the Triple Application of Prophecy: September 11, 2001, and the Final Testing Process for Laodicean Adventism

भविष्यवाणीच्या त्रिविध अनुप्रयोगाचे आकलन: ११ सप्टेंबर, २००१, आणि लाओदीकेयीय अॅडव्हेंटिझमसाठी अंतिम परीक्षेची प्रक्रिया

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2024

Formats

PDF
Word

Just as August 11, 1840, confirmed the rules adopted by Miller, after September 11, 2001 it was seen by those willing to see, that the prophetic principles adopted by Future for America were the true biblical methodology of the latter rain, as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The application of reform line upon reform line as set forth in sacred history established that September 11, 2001, was a repetition of August 11, 1840.

जसे ११ ऑगस्ट, १८४० ने मिलर यांनी स्वीकारलेल्या नियमांची पुष्टी केली, तसेच ११ सप्टेंबर, २००१ नंतर पाहण्यास इच्छुक असलेल्या लोकांना हे दिसून आले की Future for America यांनी स्वीकारलेली भविष्यवाणीची तत्त्वे ही यशया अध्याय अठ्ठावीस मध्ये मांडल्याप्रमाणे उत्तरवर्षावाची खरी बायबलाधिष्ठित कार्यपद्धती होती. पवित्र इतिहासात मांडल्याप्रमाणे सुधाररेषेवर सुधाररेषा या अनुप्रयोगाने हे स्थापित केले की ११ सप्टेंबर, २००१ हा ११ ऑगस्ट, १८४० चाच पुनरुच्चार होता.

They saw that as the mighty angel of Revelation ten descended in 1840, He typified His descent in 2001. Both angels descended as a prophecy of Islam was fulfilled. The movement then grew as men and women responded to the effectiveness of the methodology. The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by at the time of the end in 1989, and now that church entered into its final testing process, as the Lord began to select the movement of the third angel to be His last-day spokesmen.

त्यांनी पाहिले की प्रकटीकरण दहामधील सामर्थ्यवान देवदूत 1840 मध्ये खाली उतरला, तेव्हा त्याने 2001 मधील आपल्या अवतरणाचे प्रतिरूप दाखविले. इस्लामाविषयीची एक भविष्यवाणी पूर्ण होत असताना हे दोन्ही देवदूत खाली उतरले. त्यानंतर पुरुष व स्त्रिया पद्धतीच्या परिणामकारकतेला प्रतिसाद देऊ लागल्यामुळे ही चळवळ वाढत गेली. अंतकाळी 1989 मध्ये लाओदिकीया स्थितीतील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिझमचे नेतृत्व बाजूला टाकले गेले, आणि आता प्रभु तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीची निवड आपल्या शेवटच्या दिवसांतील प्रवक्ते म्हणून करू लागला, तेव्हा त्या मंडळीने आपल्या अंतिम परीक्षेच्या प्रक्रियेत प्रवेश केला.

A premier rule of the rules given for the last days was the triple application of prophecy. Especially so at that time was the triple application of the three woes, which so clearly upheld the event of September 11, 2001. When that truth was honestly investigated, those who were then being led to Jeremiah’s “old paths,” by hearts seeking for the truth, the prophetic fulfillment, along with the validity of the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

शेवटच्या दिवसांसाठी दिलेल्या नियमांमधील एक प्रमुख नियम म्हणजे भविष्यवाणीचा त्रिविध अनुप्रयोग होय. विशेषतः त्या काळी, तीन शापांचा त्रिविध अनुप्रयोग असा होता की त्याने ११ सप्टेंबर २००१ च्या घटनेला अत्यंत स्पष्टपणे अधोरेखित केले. जेव्हा त्या सत्याचा प्रामाणिकपणे शोध घेण्यात आला, तेव्हा जे लोक सत्याचा शोध घेणाऱ्या अंतःकरणांनी यिर्मया यांच्या “जुन्या वाटांकडे” नेले जात होते, त्यांनी त्या भविष्यसूचक परिपूर्तीबरोबरच तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीने स्वीकारलेल्या भविष्यवाणीच्या अर्थनिर्णयाच्या नियमांची वैधताही पाहिली.

It was seen that the correct pioneer understanding of the history of the first woe of Revelation chapter nine represented Islam. The false prophet Mohammed was seen to be the king of that history. In that history Islam would attack the Roman Empire, and their mode of warfare was specifically identified as striking suddenly and unexpectedly. In that regard it was understood that the very mode of warfare of Islam provided the etymological roots of the word “assassin.” In that history Islam would hurt the armies of Rome, and the period concluded under the line of a one-hundred-and-fifty-year time prophecy. When that time prophecy ended on July 27, 1449, the time prophecy and history of the second woe began.

प्रकटीकरण अध्याय नऊमधील पहिल्या क्लेशाच्या इतिहासाविषयीची योग्य पायोनियर समज इस्लामचे प्रतिनिधित्व करीत असल्याचे दिसून आले. खोटा संदेष्टा मोहम्मद हा त्या इतिहासाचा राजा असल्याचे दिसून आले. त्या इतिहासात इस्लाम रोमन साम्राज्यावर आक्रमण करील, आणि त्यांच्या युद्धपद्धतीची विशेष ओळख अचानक व अनपेक्षितपणे प्रहार करणारी अशी करण्यात आली होती. त्या संदर्भात असे समजले गेले की इस्लामची अगदी हीच युद्धपद्धती “assassin” या शब्दाच्या व्युत्पत्तिमूलांशी संबंधित आहे. त्या इतिहासात इस्लाम रोमच्या सैन्यांना इजा पोहोचवील, आणि हा कालखंड एकशेपन्नास वर्षांच्या कालभविष्यवाणीच्या रेषेखाली संपन्न झाला. ती कालभविष्यवाणी 27 जुलै, 1449 रोजी समाप्त झाल्यावर, दुसऱ्या क्लेशाची कालभविष्यवाणी आणि इतिहास सुरू झाला.

It began another time-prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, that ended on August 11, 1840. In that history the ruler that represented the prophetic work of Islam was Ottman, who had been typified by Mohammed in the history of the first woe. Chapter nine says that in the history of the second woe, Islam would kill the armies of Rome. They would still exercise the mode of warfare, attacking suddenly and unexpectedly, but in that history gunpowder was first invented and employed, so the second woe represented a mode of warfare represented by the assassin’s sudden attack, plus it included explosives.

त्याने तीनशे एक्याण्णव वर्षे आणि पंधरा दिवसांच्या आणखी एका काळ-भविष्यवाणीचा आरंभ केला, जी ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी समाप्त झाली. त्या इतिहासात इस्लामच्या भविष्यवाणीतील कार्याचे प्रतिनिधित्व करणारा अधिपती ओट्टमन होता, ज्याचे प्रतिरूप पहिल्या शापाच्या इतिहासात मोहम्मद याने दर्शविले होते. नववा अध्याय असे सांगतो की दुसऱ्या शापाच्या इतिहासात इस्लाम रोमच्या सैन्यांचा वध करील. ते अद्यापही युद्धाची तीच पद्धत अवलंबतील, म्हणजे आकस्मिक आणि अनपेक्षित रीतीने आक्रमण करतील; परंतु त्या इतिहासात दारू प्रथम शोधली गेली आणि वापरली गेली, म्हणून दुसरा शाप हा खूनी हल्लेखोराच्या आकस्मिक आक्रमणाने दर्शविलेल्या युद्धपद्धतीचे प्रतिनिधित्व करीत होता, आणि त्यात स्फोटकांचाही समावेश होता.

On September 11, 2001 the third woe of Islam suddenly struck the spiritual armies of Rome with explosives. That event marked the beginning of several lines of prophetic truth, but it had clearly been established upon the two previous witnesses of the first and second woe. The event clearly demonstrated that just as the empowerment of the Millerite history of August 11, 1840, when the prophecy of Islam of the second woe was fulfilled and the angel of Revelation ten descended, that when the prophecy of Islam of the third woe arrived, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen on that date.

११ सप्टेंबर २००१ रोजी, इस्लामच्या तिसऱ्या दुःखाने स्फोटकांसह रोमच्या आध्यात्मिक सैन्यांवर अचानक प्रहार केला. त्या घटनेने भविष्यवाणीतील सत्याच्या अनेक रेषांचा आरंभ चिन्हांकित केला, परंतु ते स्पष्टपणे पहिल्या व दुसऱ्या दुःखाच्या दोन पूर्वसाक्षीदारांवर स्थापित झाले होते. त्या घटनेने स्पष्टपणे दाखवून दिले की, जसे ११ ऑगस्ट १८४० च्या मिलराइट इतिहासाचे सामर्थ्यप्रदान झाले, जेव्हा दुसऱ्या दुःखातील इस्लामविषयीची भविष्यवाणी पूर्ण झाली आणि प्रकटीकरण दहाचा दूत खाली उतरला, तसेच जेव्हा तिसऱ्या दुःखातील इस्लामविषयीची भविष्यवाणी आली, तेव्हा त्या तारखेस प्रकटीकरण अठराच्या दूताचे अवतरण चिन्हांकित झाले.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “आता असा शब्द पसरत आहे काय की न्यू यॉर्क ज्वारीय लाटेने वाहून जाणार आहे, असे मी घोषित केले आहे? हे मी कधीही म्हटलेले नाही. तेथे एकामागून एक उभारल्या जात असलेल्या त्या भव्य इमारतींकडे पाहताना मी असे म्हटले आहे, ‘परमेश्वर पृथ्वीला भयंकर रीतीने हादरविण्यास उठेल, तेव्हा किती भयानक दृश्ये घडतील! तेव्हा प्रकटीकरण 18:1–3 मधील शब्द पूर्ण होतील.’ प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायाचा संपूर्ण भाग पृथ्वीवर येऊ घातलेल्या गोष्टींबाबतचा इशारा आहे. परंतु न्यू यॉर्कवर नेमके काय येणार आहे, याविषयी मला विशेष प्रकाश मिळालेला नाही; एवढेच मला ठाऊक आहे की एक दिवस तेथील त्या भव्य इमारती देवाच्या सामर्थ्याच्या वळणावळणाने व उलथापालथीने खाली फेकल्या जातील. मला दिलेल्या प्रकाशावरून मला माहीत आहे की जगात विध्वंस आहे. प्रभूकडून एक शब्द, त्याच्या सामर्थ्यशाली शक्तीचा एक स्पर्श, आणि या विशाल रचना कोसळून पडतील. अशी दृश्ये घडतील की ज्यांची भयानकता आपण कल्पनाही करू शकत नाही.” Review and Herald, July 5, 1906.

The movement of Future for America was then seen, by those willing to see, as the parallel of the Millerite movement. Islam of the third woe became a primary element of the message from that point onward. Inspiration plainly taught that when the angel of Revelation descended the latter rain would arrive.

त्यावेळी, जे पाहण्यास तयार होते त्यांना, Future for America ची चळवळ मिलराइट चळवळीची समांतर म्हणून दिसली. तिसऱ्या शापाचे इस्लाम त्या बिंदूपासून पुढे संदेशाचा एक प्रमुख घटक बनले. प्रेरणेने स्पष्टपणे शिकविले की, जेव्हा प्रकटीकरणातील देवदूत खाली उतरेल तेव्हा उत्तरवृष्टी येईल.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “उत्तरकाळचा पाऊस देवाच्या लोकांवर पडणार आहे. एक सामर्थ्यशाली देवदूत स्वर्गातून खाली येणार आहे, आणि संपूर्ण पृथ्वी त्याच्या तेजाने प्रकाशित होणार आहे.” Review and Herald, April 21, 1891.

As the Lion of the tribe of Judah began to open the broader understanding of the latter rain, He led His people to the book of Joel, which is a primary point of reference of the latter rain. At that point some of those men who had joined the movement post September 11, 2001, determined that the insects of Joel that destroy God’s vine, leading up to the awakening of the Midnight Cry, represented Islam. They could not or would not see that the insects represented Rome.

यहूदा वंशाचा सिंह जेव्हा उत्तरवर्षावाच्या व्यापक समजुतीचे उलगडणे करू लागला, तेव्हा त्याने आपल्या लोकांना योएलाच्या पुस्तकाकडे नेले, जे उत्तरवर्षावाचा एक प्रमुख संदर्भबिंदू आहे. त्या वेळी ११ सप्टेंबर २००१ नंतर या चळवळीत सामील झालेल्या त्या पुरुषांपैकी काहींनी असे ठरविले की, मध्यरात्रीच्या आरोळीच्या जागृतीपर्यंत देवाच्या द्राक्षवेलीचा नाश करणारे योएलमधील किडे इस्लामचे प्रतिनिधित्व करतात. त्यांना हे दिसले नाही, किंवा ते पाहू इच्छित नव्हते, की ते किडे रोमचे प्रतिनिधित्व करीत होते.

The powerful light that had been brought about by recognizing the triple application of prophecy in regards to the three woes added an unsanctified logical support to their claim that the insects represented Islam. As is always the case, once a private interpretation is entertained a wresting of the Scriptures takes place in an attempt to uphold the false premise. In their work to uphold their view they demonstrated that they did not understand the principle of type and antitype.

तीन शापांच्या संदर्भात भविष्यवाणीच्या त्रिविध अनुप्रयोगाची ओळख झाल्यामुळे निर्माण झालेल्या सामर्थ्यशाली प्रकाशाने, त्या कीटकांनी इस्लामचे प्रतिनिधित्व केले असा त्यांच्या दाव्यास एक अपवित्र तर्काधिष्ठित आधार जोडला. नेहमीप्रमाणेच, एकदा खाजगी अर्थलागू केला गेला की, खोट्या गृहितकास टिकवून धरण्याच्या प्रयत्नात शास्त्रवचनांचा विपर्यास घडतो. आपल्या मताचे समर्थन करण्याच्या त्यांच्या प्रयत्नांत त्यांनी दाखवून दिले की त्यांना प्रतिरूप आणि प्रतिपूर्ती यांच्या तत्त्वाचा बोध नव्हता.

In theological and biblical studies, the terms “type” and “antitype” are used to describe a relationship between two elements, where one prefigures or foreshadows the other. This concept often falls under the broader categories of “shadow” and “substance.”

धर्मशास्त्रीय आणि बायबलविषयक अभ्यासात, “प्रकार” आणि “प्रतिप्रकार” या संज्ञा दोन घटकांमधील अशा नात्याचे वर्णन करण्यासाठी वापरल्या जातात, ज्यात एक दुसऱ्याचे पूर्वचित्रण किंवा पूर्वसंकेत करतो. ही संकल्पना बहुधा “छाया” आणि “वास्तव” या व्यापक श्रेणींअंतर्गत येते.

A type is an event, person, or institution in the Old Testament that prefigures or foreshadows a corresponding event, person, or institution in the New Testament. It serves as a symbolic precursor. The antitype is the fulfillment or actualization of the type. It is the reality that was foreshadowed by the type. The concept of “shadow” and “substance” parallels the relationship between type and antitype. The “shadow” represents the (type), whereas the “substance” represents the (antitype).

जुना करारातील एखादी घटना, व्यक्ती, किंवा संस्था, जी नवा करारातील अनुरूप घटना, व्यक्ती, किंवा संस्थेचे पूर्वचित्रण किंवा पूर्वसंकेत करते, तिला “प्रकार” असे म्हणतात. ती एक प्रतीकात्मक पूर्वसूचना म्हणून कार्य करते. “प्रतिप्रकार” हा त्या प्रकाराची परिपूर्ती किंवा प्रत्यक्ष सिद्धी होय. तोच तो वास्तव आहे, ज्याचा पूर्वसंकेत प्रकाराने केला होता. “छाया” आणि “स्वरूप” ही संकल्पना प्रकार आणि प्रतिप्रकार यांतील संबंधाशी समांतर आहे. “छाया” ही (प्रकार) दर्शविते, तर “स्वरूप” हे (प्रतिप्रकार) दर्शविते.

> Let no man therefore judge you in meat, or in drink, or in respect of an holyday, or of the new moon, or of the sabbath days: Which are a shadow of things to come; but the body is of Christ. Colossians 2:16, 17.

> म्हणून अन्नाविषयी, किंवा पेयाविषयी, किंवा सण, किंवा नवचंद्र, किंवा शब्बाथ दिवस यांच्या बाबतीत कोणीही तुमचा न्याय करू नये; कारण या येऊ घातलेल्या गोष्टींची सावली आहेत; परंतु वास्तव ख्रिस्ताचे आहे. कलस्सैकरांस २:१६, १७.

> For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect. Hebrews 10:1.

> कारण व्यवस्था ही येणाऱ्या उत्तम गोष्टींची केवळ सावली आहे, वस्तूंचे वास्तविक स्वरूप नव्हे; म्हणून वर्षानुवर्षे सतत अर्पण केल्या जाणाऱ्या त्या यज्ञांद्वारे ती त्यांच्याजवळ येणाऱ्यांना कधीही परिपूर्ण करू शकत नाही. इब्री 10:1.

In the post September 11, 2001 controversy over Joel, and the correct identification of papal Rome as symbolized by four insects, thus outlining the progressive destruction of Laodicean Adventism, those arguing that the insects were Islam, not only placed an unsanctified emphasis upon the triple application of the three woes, but they also pointed to types which pointed to the antitype of Rome, and claimed those types actually identified Islam. In doing so, they gave evidence that they either did not truly understand the principle of type and antitype, or they believed misrepresenting the types was a worthy means to justify the end.

११ सप्टेंबर २००१ नंतर योएलविषयी उद्भवलेल्या वादामध्ये, आणि चार कीटकांनी प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविलेल्या पोपशाही रोमची योग्य ओळख, ज्यामुळे लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिझमच्या क्रमिक विनाशाची रूपरेषा स्पष्ट होते, त्या संदर्भात, जे असे प्रतिपादन करीत होते की ते कीटक रोम नव्हेत तर इस्लाम आहेत, त्यांनी केवळ तीन हायांच्या त्रिविध अनुप्रयोगावर अशुद्ध भर दिला असे नव्हे, तर त्यांनी अशा प्रकारांकडेही निर्देश केला जे रोमच्या प्रतिरूपाकडे निर्देश करीत होते, आणि दावा केला की ते प्रकार प्रत्यक्षात इस्लामचीच ओळख पटवितात. असे करून, त्यांनी याचा पुरावा दिला की प्रकार व प्रतिरूप या तत्त्वाचे त्यांना खरे आकलन नव्हते, किंवा उद्दिष्ट साध्य करण्यासाठी प्रकारांचे विपर्यस्त चित्रण करणे हे योग्य साधन आहे, असे ते मानत होते.

In the current controversy over Rome, there is once again evidence that those holding to the flawed idea that the “robbers” of Daniel chapter eleven, verse fourteen is the United States do not correctly understand both the triple application of prophecy, or the principle of type and antitype.

रोमविषयीच्या सध्याच्या वादात, दानियेल अध्याय अकरा, वचन चौदा येथील “लुटारे” म्हणजे संयुक्त संस्थाने आहेत, या दोषपूर्ण कल्पनेला धरून राहणारे लोक भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगालाही, तसेच प्रकार व प्रतिरूप या तत्त्वालाही योग्य रीतीने समजत नाहीत, याचा पुन्हा एकदा पुरावा दिसून येतो.

When those who hold the view that the “robbers” are the United States seek to uphold their position they employ an application of a triple application of the three Rome’s, to supposedly prove that modern Rome, the third manifestation of Rome is the United States. Trusting that they are not purposely bearing false witness, and that they are only manifesting a blind ignorance of the rules of a triple application of prophecy, they employ a prophetic characteristic of the first two Rome’s and argue that a characteristic of Rome’s history identifies modern Rome.

जेव्हा “दरोडेखोर” म्हणजे संयुक्त संस्थाने असे मत धारण करणारे लोक आपली भूमिका समर्थित करण्याचा प्रयत्न करतात, तेव्हा ते तीन रोमांच्या त्रिविध अनुप्रयोगाच्या एका अनुप्रयोगाचा उपयोग करतात, आणि त्याद्वारे आधुनिक रोम, म्हणजे रोमाचे तिसरे प्रकटीकरण, हे संयुक्त संस्थानेच आहे, असे कथितरीत्या सिद्ध करू पाहतात. ते जाणूनबुजून खोटी साक्ष देत नाहीत, तर भविष्यवाणीच्या त्रिविध अनुप्रयोगाच्या नियमांविषयी केवळ आंधळे अज्ञान प्रकट करीत आहेत, असा विश्वास धरून, ते पहिल्या दोन रोमांची एक भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये वापरतात आणि असा युक्तिवाद करतात की रोमाच्या इतिहासातील एक वैशिष्ट्य आधुनिक रोमाची ओळख पटविते.

Pagan Rome is the first of three prophetic fulfillments of Rome. In Daniel chapter eight pagan Rome is the masculine little horn. In chapter two pagan Rome is statecraft. In Daniel seven pagan Rome divides into a ten-fold kingdom.

पगन रोम हे रोमविषयीच्या तीन भविष्यवाणीपूर्ण परिपूर्तींपैकी पहिले आहे. दानियेल अध्याय आठमध्ये पगन रोम हे पुल्लिंगी लहान शिंग आहे. अध्याय दोनमध्ये पगन रोम हे राज्यकारभार आहे. दानियेल सातमध्ये पगन रोम दहा-भागी राज्यात विभाजित होते.

The second manifestation of Rome is papal Rome, who in chapter eight is the feminine little horn, and who is churchcraft in chapter two, and who is the horn speaking blasphemies and plucks up three horns in chapter seven. Pagan Rome is a singular power, but papal Rome is a twofold power, representing the papal church as ruling over the statecraft of the previous political structures of pagan Rome. In 1798, the papal power received its deadly wound, but it did not cease to be a church, it only ceased to be a beast of Bible prophecy for the civil power it had previously controlled was removed.

रोमचे दुसरे प्रकटीकरण म्हणजे पोपसत्ताक रोम होय, जो आठव्या अध्यायात स्त्रीलिंगी लहान शिंग आहे, आणि जो दुसऱ्या अध्यायात चर्चसत्ता आहे, आणि जो सातव्या अध्यायात निंदा करणाऱ्या गोष्टी बोलणारे व तीन शिंगे उपटून टाकणारे शिंग आहे. पगन रोम ही एकच सत्ता आहे, परंतु पोपसत्ताक रोम ही द्वैध सत्ता आहे, जी पगन रोमच्या पूर्वीच्या राजकीय संरचनांच्या राज्यकारभारावर अधिराज्य गाजवणाऱ्या पोपसत्ताक चर्चचे प्रतिनिधित्व करते. 1798 मध्ये पोपसत्ताक सत्तेला तिची प्राणघातक जखम झाली, परंतु ती चर्च राहिली नाही असे झाले नाही; ती केवळ बायबलमधील भविष्यवाणीतील पशु राहिली नाही, कारण तिने पूर्वी नियंत्रित केलेली नागरी सत्ता काढून घेण्यात आली होती.

The second Rome is papal Rome and it only functioned as a power (beast) of Bible prophecy when it had the ability to control the power of the state to carry out its blasphemous plans. The first Rome was a singular power, the second Rome was a twofold power and the third Rome is a threefold power. The three manifestations of Rome are governed by the same principles as every triple application of prophecy. Prophetically there are three woes, three Babylon’s, three Rome’s and three Elijah’s. In terms of type and antitype the first two manifestation of any of the triple applications are types which provide the shadow of the third fulfillment, which is the antitype and substance of the triple application of prophecy.

दुसरे रोम म्हणजे पोपसत्ताक रोम होय, आणि ते केवळ तेव्हाच बायबलमधील भविष्यवाणीतील एक सत्ता (पशू) म्हणून कार्यरत होते, जेव्हा त्याला आपल्या ईशनिंदा करणाऱ्या योजनांची अंमलबजावणी करण्यासाठी राज्यसत्तेवर नियंत्रण ठेवण्याची क्षमता होती. पहिले रोम एकसंध सत्ता होते, दुसरे रोम द्वैध सत्ता होते, आणि तिसरे रोम त्रैध सत्ता आहे. रोमची ही तीन प्रकट रूपे भविष्यवाणीच्या प्रत्येक त्रिगुण अनुप्रयोगाला लागू असलेल्या त्याच तत्त्वांनी शासित आहेत. भविष्यवाणीनुसार तीन धिक्कार आहेत, तीन बाबेल आहेत, तीन रोम आहेत, आणि तीन एलियाह आहेत. प्रतिरूप आणि प्रतिपूर्ती यांच्या दृष्टीने, कोणत्याही त्रिगुण अनुप्रयोगातील पहिल्या दोन प्रकट रूपा प्रतिरूपे आहेत, जी तिसऱ्या पूर्तीची छाया प्रदान करतात; आणि ती तिसरी पूर्ती ही भविष्यवाणीच्या त्रिगुण अनुप्रयोगाची प्रतिपूर्ती व सार आहे.

With Rome the characteristics of the first two Rome’s identify that both pagan and papal Rome gave the title of Pontifex Maximus to their ruler. Therefore, the title of the ruler of modern Rome would be Pontifex Maximus, a title never attributed to any president of the United States. The first two Rome’s would overcome three geographical obstacles in order to establish the authority upon the throne of their specific period of history. There is no evidence of the United States overcoming three geographical obstacles leading up to 1798.

रोमच्या बाबतीत, पहिल्या दोन रोमांची वैशिष्ट्ये हे दर्शवितात की मूर्तिपूजक रोम आणि पोपशाही रोम या दोघांनीही आपल्या शासकाला Pontifex Maximus ही पदवी दिली. म्हणून, आधुनिक रोमच्या शासकाची पदवी Pontifex Maximus हीच ठरेल—अशी पदवी संयुक्त संस्थानांच्या कोणत्याही राष्ट्राध्यक्षाला कधीही दिलेली नाही. पहिल्या दोन रोमांनी आपल्या इतिहासाच्या विशिष्ट कालखंडातील सिंहासनावरील अधिकार प्रस्थापित करण्यासाठी तीन भौगोलिक अडथळ्यांवर विजय मिळवला असता. 1798 पर्यंत पोहोचताना संयुक्त संस्थानांनी तीन भौगोलिक अडथळ्यांवर विजय मिळविल्याचा कोणताही पुरावा नाही.

The first two Rome’s had a specific period of time identified when they would rule supremely. In verse twenty-four of Daniel eleven pagan Rome is identified ruling for a “time,” or three hundred and sixty years, which it did from the Battle of Actium in 31 BC, until the year 330 AD. Repeatedly papal Rome is identified as ruling for twelve hundred and sixty years after the three horns were removed, from 538 until 1798. In Isaiah chapter twenty-three the United States is identified as reigning for seventy symbolic years, as the days of one king, but it never removed three geographical obstacles in advance of its ruling for seventy symbolic years.

पहिल्या दोन रोम साम्राज्यांना ते सर्वोच्च राज्य करतील असा एक विशिष्ट कालखंड ओळखून दिलेला होता. दानियेल अकराव्या अध्यायातील चोवीसाव्या वचनात मूर्तिपूजक रोम “एका काळा”साठी, म्हणजे तीनशे साठ वर्षांसाठी राज्य करीत असल्याचे दर्शविले आहे; आणि तसेच त्याने इ.स.पूर्व 31 मधील अॅक्टियमच्या लढाईपासून इ.स. 330 पर्यंत राज्य केले. पुन्हा पुन्हा पापल रोमला, तीन शिंगे काढून टाकल्यानंतर, एक हजार दोनशे साठ वर्षे राज्य करणारे म्हणून ओळखले गेले आहे, म्हणजे 538 पासून 1798 पर्यंत. यशया अध्याय तेवीसमध्ये संयुक्त संस्थाने सत्तर प्रतीकात्मक वर्षे, एका राजाच्या दिवसांप्रमाणे, राज्य करीत असल्याचे दर्शविले आहे; परंतु सत्तर प्रतीकात्मक वर्षांच्या आपल्या राज्यापूर्वी त्याने कधीही तीन भौगोलिक अडथळे दूर केले नाहीत.

Modern Rome is represented as overcoming the three geographical obstacles of the king of the south, the glorious land and Egypt in Daniel chapter eleven, verses forty to forty-two, and when those three obstacles are defeated and brought into the submission of Rome they then form the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. John also informs us that the papal beast’s deadly wound is healed and that it then rules for forty-two symbolic months.

दानिएल अध्याय अकरा, वचने चाळीस ते बेचाळीस यामध्ये आधुनिक रोम राजा-दक्षिणेच्या तीन भौगोलिक अडथळ्यांवर, म्हणजे गौरवशाली देश व इजिप्त यांवर विजय मिळवित असल्याप्रमाणे दर्शविले आहे; आणि जेव्हा हे तीन अडथळे पराभूत होऊन रोमच्या अधीनतेत आणले जातात, तेव्हा ते पुढे अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्या त्रैधारी संघटनेचे रूप धारण करतात. योहान आम्हांस हेही कळवितो की पापल पशूची प्राणघातक जखम बरी होते आणि त्यानंतर तो बेचाळीस प्रतीकात्मक महिने राज्य करतो.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> आणि मी त्याच्या मस्तकांपैकी एक जणू मरणासन्न जखमी झालेले पाहिले; आणि त्याची प्राणघातक जखम बरी झाली; आणि सर्व जग त्या पशूच्या मागे आश्चर्यचकित होऊन गेले. आणि ज्याने त्या पशूला सामर्थ्य दिले त्या अजगराची त्यांनी उपासना केली; आणि त्या पशूचीही त्यांनी उपासना केली, असे म्हणत, पशूसारखा कोण आहे? आणि त्याच्याशी युद्ध करण्यास कोण समर्थ आहे? आणि त्याला मोठ्या गोष्टी व निंदा बोलणारे मुख देण्यात आले; आणि बेचाळीस महिने कार्यरत राहण्याचे अधिकार त्याला देण्यात आले. प्रकटीकरण 13:3–5.

The beast that rules for forty-two symbolic months after its deadly wound is healed is the Roman power.

ज्या पशूचा घातक घाव बरा झाल्यानंतर तो बेचाळीस प्रतीकात्मक महिने राज्य करतो, तो रोमन अधिकार आहे.

> The prophecy of Revelation 13 declares that the power represented by the beast with lamblike horns shall cause ‘the earth and them which dwell therein’ to worship the papacy—there symbolized by the beast ‘like unto a leopard.’ . .. In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.” The Great Controversy, 578.

> प्रकटीकरण १३ मधील भविष्यवाणी असे घोषित करते की कोकरासारखी शिंगे असलेल्या पशूने दर्शविलेली सत्ता ‘पृथ्वी आणि त्यावर राहणारे’ यांना पापसत्तेची उपासना करावयास लावील—जिचे तेथे ‘चित्त्यासारख्या’ पशूद्वारे प्रतीकात्मक दर्शन घडविले आहे.... जुन्या आणि नव्या दोन्ही जगात, रोमन चर्चच्या अधिकारावरच पूर्णपणे आधारलेल्या रविवार संस्थेला दिल्या जाणाऱ्या मानसन्मानात पापसत्तेला आदरांजली प्राप्त होईल.” द ग्रेट कॉन्ट्रव्हर्सी, 578.

Pagan, the first Rome, ruled supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of Daniel chapter eleven, verse twenty-four, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter eight, verse nine.

मूर्तिपूजक, पहिले रोम, दानियेल अध्याय अकरा, वचन चोवीस यांच्या पूर्णतेत तीनशे साठ वर्षे सर्वोच्चपणे राज्य करीत होते, आणि दानियेल अध्याय आठ, वचन नऊ यांच्या पूर्णतेत त्याने तीन भौगोलिक अडथळे दूर केल्यानंतर त्याने असे केले.

Papal, the second Rome ruled supremely for twelve hundred and sixty years in fulfillment of several passages of Scripture, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter seven, verses eight and twenty.

पोपसत्ताधारी, दुसरे रोमने पवित्रशास्त्रातील अनेक उताऱ्यांच्या पूर्ततेत बारा शतके व साठ वर्षे सर्वोच्च सत्ता गाजवली, आणि दानिएल अध्याय सात, वचने आठ व वीस यांच्या पूर्ततेत त्याने तीन भौगोलिक अडथळे दूर केल्यानंतर तसे केले.

Modern Rome overcomes the king of the south in verse forty of Daniel eleven, and then in verse forty-one it overcomes the glorious land and in verse forty-two it overcomes Egypt. Modern Rome is the king of the north of Daniel chapter eleven.

आधुनिक रोम दानियेल अकराव्या अध्यायाच्या चाळिसाव्या वचनात दक्षिणेच्या राजावर विजय मिळविते; आणि त्यानंतर एकेचाळिसाव्या वचनात ते गौरवशाली देशावर विजय मिळविते, तसेच बेचाळिसाव्या वचनात ते मिसरावर विजय मिळविते. आधुनिक रोम हे दानियेल अकराव्या अध्यायातील उत्तरेचा राजा आहे.

Pagan, the first Rome, was a persecuting power, and papal, the second Rome, was a persecuting power and therefore modern Rome will be a persecuting power.

मूर्तिपूजक, पहिले रोम, हे छळ करणारे सामर्थ्य होते; आणि पोपसत्ताक, दुसरे रोम, हेही छळ करणारे सामर्थ्य होते; म्हणून आधुनिक रोम देखील छळ करणारे सामर्थ्य ठरेल.

The United States will participate in the third persecution accomplished by modern Rome, but this doesn’t identify the United States as the papal power, it simply identifies a characteristic of the United States’ relationship to the papal power in the last days.

संयुक्त संस्थान आधुनिक रोमकडून घडवून आणल्या जाणाऱ्या तिसऱ्या छळात सहभागी होईल; परंतु यावरून संयुक्त संस्थान हीच पोपसत्ताक सत्ता आहे, असे ठरत नाही; यावरून केवळ एवढेच स्पष्ट होते की शेवटच्या दिवसांत पोपसत्ताक सत्तेशी संयुक्त संस्थानाचा संबंध कशा प्रकारचा असेल, हे त्यातून ओळखता येते.

Those who wish to argue that the United States is the “robbers of thy people” in the last days employ the triple application of the three Rome’s to incorrectly identify the United States. The flawed method they employ in the context of a triple application is based upon identifying a characteristic of the first two Rome’s, and insisting that a prophetic characteristic of Rome, and not Rome itself, is the third Rome.

जे लोक असा युक्तिवाद करू इच्छितात की शेवटच्या दिवसांत संयुक्त संस्थाने हे “तुझ्या लोकांचे लुटारू” आहेत, ते संयुक्त संस्थानांची चुकीची ओळख पटविण्यासाठी तीन रोमांच्या त्रैगुणी अनुप्रयोगाचा उपयोग करतात. त्रैगुणी अनुप्रयोगाच्या संदर्भात ते ज्या दोषपूर्ण पद्धतीचा अवलंब करतात, ती अशी आहे की पहिल्या दोन रोमांची एखादी वैशिष्ट्ये ओळखून, रोमाच नव्हे तर रोमाचे एखादे भविष्यसूचक वैशिष्ट्यच तिसरे रोम आहे, असा आग्रह धरणे.

They identify Constantine’s first historical Sunday law in 321 AD, and then papal Rome’s Sunday law in 538 AD, to claim the soon-coming Sunday law in the United States defines the United States as modern Rome, and they also mix their flawed application by associating Jesus’ warning to flee when the “abominations of desolation” spoken of by Daniel, as the Sunday law. The “abomination of desolation” Jesus spoke of, points to two Sunday laws in the last days, but it is a very different symbolism in that it is a warning to flee, not the warning to shun the mark of the beast. Their flawed idea doesn’t even address that there are two specific Sunday laws in the last days.

ते 321 ए.डी. मधील कॉन्स्टंटाईनच्या पहिल्या ऐतिहासिक रविवार-कायद्याची, आणि मग 538 ए.डी. मधील पोपसत्ताक रोमच्या रविवार-कायद्याची ओळख पटवून, लवकरच संयुक्त संस्थानांमध्ये येऊ घातलेला रविवार-कायदा संयुक्त संस्थानांना आधुनिक रोम म्हणून परिभाषित करतो, असा दावा करतात; आणि ते दानियेलाने सांगितलेल्या “उजाड करणाऱ्या घृणास्पद गोष्टी” दिसल्यावर पळून जाण्याविषयी येशूने दिलेल्या इशाऱ्याचा रविवार-कायद्याशी संबंध जोडून, आपल्या दोषपूर्ण अनुप्रयोगाची आणखी गल्लत करतात. येशूने ज्याविषयी “उजाड करणारी घृणास्पद गोष्ट” असे म्हटले, ती शेवटच्या दिवसांतील दोन रविवार-कायद्यांकडे निर्देश करते; परंतु त्यातील प्रतीकात्मकता पूर्णपणे भिन्न आहे, कारण तो पशूच्या चिन्हाला टाळण्याचा इशारा नसून पळून जाण्याचा इशारा आहे. त्यांच्या दोषपूर्ण कल्पनेत तर शेवटच्या दिवसांत दोन विशिष्ट रविवार-कायदे आहेत, या गोष्टीचाही विचार केलेला नाही.

> When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains: Let him which is on the housetop not come down to take any thing out of his house: Neither let him which is in the field return back to take his clothes. And woe unto them that are with child, and to them that give suck in those days! But pray ye that your flight be not in the winter, neither on the sabbath day. Matthew 24:15–20.

> म्हणून जेव्हा तुम्ही दानिएल संदेष्ट्याद्वारे सांगितलेली उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू पवित्र स्थानी उभी असलेली पाहाल, (जो वाचतो, त्याने समजून घ्यावे:) तेव्हा जे यहूदियात असतील त्यांनी डोंगरांकडे पळून जावे; जो घराच्या माथ्यावर असेल त्याने आपल्या घरातून काही घेण्यासाठी खाली उतरू नये; आणि जो शेतात असेल त्याने आपले कपडे घेण्यासाठी मागे परतू नये. आणि त्या दिवसांत ज्या गर्भवती असतील व ज्या स्तनपान करीत असतील त्यांचे अहो दुर्दैव! परंतु तुम्ही प्रार्थना करा की तुमचे पळून जाणे हिवाळ्यात किंवा शब्बाथदिवशी होऊ नये. मत्तय 24:15–20.

“The abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet,” was a sign which Jesus gave to His people that identified when they should flee from the coming destruction of Jerusalem as pagan Rome besieged and thereafter destroyed the sanctuary and city from the year 66 to the year 70 AD.

“दानीएल संदेष्ट्याने सांगितलेली उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू,” हे असे चिन्ह होते जे येशूने आपल्या लोकांना दिले, ज्याद्वारे त्यांना हे ओळखता येईल की इ.स. 66 पासून इ.स. 70 पर्यंतच्या काळात मूर्तिपूजक रोमने यरुशलेमाला वेढा घालून त्यानंतर पवित्रस्थान व नगर यांचा नाश केला, त्या येऊ घातलेल्या यरुशलेमाच्या विनाशापासून त्यांनी केव्हा पळून जावे.

> “Jesus declared to the listening disciples the judgments that were to fall upon apostate Israel, and especially the retributive vengeance that would come upon them for their rejection and crucifixion of the Messiah. Unmistakable signs would precede the awful climax. The dreaded hour would come suddenly and swiftly. And the Saviour warned His followers: ‘When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) then let them which be in Judea flee into the mountains.’ Matthew 24:15, 16; Luke 21:20, 21. When the idolatrous standards of the Romans should be set up in the holy ground, which extended some furlongs outside the city walls, then the followers of Christ were to find safety in flight. When the warning sign should be seen, those who would escape must make no delay. . ..

> “येशूने ऐकत असलेल्या शिष्यांना त्या न्यायांविषयी जाहीर केले, जे धर्मत्यागी इस्राएलावर येणार होते, आणि विशेषतः मशीहाचा नकार व त्याला क्रूसावर खिळल्याबद्दल त्यांच्यावर येणाऱ्या प्रतिशोधात्मक सूडाविषयी सांगितले. त्या भयावह परमोच्च क्षणापूर्वी निःसंदिग्ध चिन्हे प्रकट होणार होती. तो भयप्रद समय अचानक आणि त्वरेने येणार होता. आणि तारणाऱ्याने आपल्या अनुयायांना इशारा दिला: ‘म्हणून जेव्हा तुम्ही दानियेल संदेष्ट्याने सांगितलेली उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू पवित्र स्थानी उभी असलेली पाहाल, (जो वाचतो, त्याने समजून घ्यावे:) तेव्हा जे यहूदियात असतील त्यांनी डोंगरांकडे पळून जावे.’ मत्तय 24:15, 16; लूक 21:20, 21. जेव्हा रोमनांची मूर्तिपूजक पताका त्या पवित्र प्रदेशात उभारली जाईल, जो नगराच्या भिंतींपलीकडे काही फर्लांगपर्यंत पसरलेला होता, तेव्हा ख्रिस्ताच्या अनुयायांनी पळून जाऊन सुरक्षितता शोधावयाची होती. जेव्हा इशाऱ्याचे चिन्ह दिसेल, तेव्हा जे सुटू इच्छितील त्यांनी किंचितही विलंब करू नये....”

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 25, 30.

> “यरुशलेमच्या विनाशात एकही ख्रिस्ती नाश पावला नाही. ख्रिस्ताने आपल्या शिष्यांना इशारा दिला होता, आणि ज्यांनी त्याच्या वचनांवर विश्वास ठेवला, त्यांनी सर्वांनी प्रतिज्ञा केलेल्या चिन्हाची वाट पाहिली.... कोणताही विलंब न करता ते सुरक्षित स्थळी—यर्दनेपलीकडे, पेऱ्या देशातील पेल्ला या नगरीत—पळून गेले.” The Great Controversy, 25, 30.

As the year 538 approached, the Christians of that era recognized that the church had been corrupted by a compromise with the religion of paganism, and based upon the warning of Christ, and in conjunction with the light given through the apostle Paul’s testimony in Second Thessalonians chapter two, they fled into the prophetic wilderness of the twelve hundred and sixty years.

इ.स. ५३८ हे वर्ष जवळ येत असताना, त्या काळातील ख्रिस्ती लोकांनी ओळखले की मूर्तिपूजक धर्माशी केलेल्या तडजोडीमुळे चर्च भ्रष्ट झाले होते; आणि ख्रिस्ताच्या इशाऱ्यावर, तसेच दुसरे थेस्सलनीकाकरांस पत्र, अध्याय दोन, येथील प्रेषित पौलाच्या साक्षीद्वारे देण्यात आलेल्या प्रकाशाच्या अनुषंगाने, त्यांनी एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या भविष्यसूचक अरण्यात पलायन केले.

> “But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’

> “परंतु ख्रिस्ताच्या आगमनापूर्वी, भविष्यवाणीत पूर्वकथित केल्याप्रमाणे, धार्मिक जगतात महत्त्वाच्या घडामोडी घडून यावयाच्या होत्या. प्रेषिताने घोषित केले: ‘तुम्ही मनाने लवकर विचलित होऊ नका किंवा व्याकुळ होऊ नका, ना आत्म्यामुळे, ना वचनामुळे, ना आमच्याकडून आले आहे असे भासविणाऱ्या पत्रामुळे, जणू ख्रिस्ताचा दिवस समीप आला आहे. कोणत्याही प्रकारे कोणी तुम्हाला फसवू नये; कारण तो दिवस येणार नाही, जोपर्यंत प्रथम धर्मत्याग होत नाही, आणि पापाचा मनुष्य, विनाशाचा पुत्र, प्रकट होत नाही; जो देव म्हणविला जाणारा किंवा ज्याची उपासना केली जाते अशा प्रत्येकाच्या विरोधात उभा राहतो आणि स्वतःस उंचावतो; इतकेच नव्हे तर तो देवाप्रमाणे देवाच्या मंदिरात बसतो आणि स्वतःच आपण देव आहोत असे दर्शवितो.’”

> “Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’

> “पौलाचे शब्द चुकीच्या अर्थाने घेण्यात येऊ नयेत. त्याने एखाद्या विशेष प्रकटीकरणाद्वारे ख्रिस्ताच्या तात्काळ आगमनाविषयी थेस्सलनीकाकरांना इशारा दिला होता, असे शिकविले जाऊ नये. अशी भूमिका विश्वासात गोंधळ निर्माण करील; कारण निराशा अनेकदा अविश्वासाला जन्म देते. म्हणून प्रेषिताने बंधूंना सावध केले की, त्याच्याकडून आलेला असा कोणताही संदेश स्वीकारू नये; आणि पुढे त्याने या वस्तुस्थितीवर भर दिला की, संदेष्टा दानियेलाने अतिशय स्पष्टपणे वर्णन केलेली पापसत्ताक शक्ती अद्याप उदयास यावयाची होती आणि देवाच्या लोकांविरुद्ध युद्ध करावयाचे होते. ही सत्ता आपले प्राणघातक आणि ईशनिंदात्मक कार्य पूर्ण करेपर्यंत, मंडळीने आपल्या प्रभूच्या आगमनाची अपेक्षा करणे व्यर्थ ठरेल. ‘मी अजून तुमच्याबरोबर असताना, या गोष्टी तुम्हांला सांगितल्या होत्या, हे तुम्हांला आठवत नाही काय?’ असे पौलाने विचारले.”

> “Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’

> “खऱ्या मंडळीवर येऊन कोसळणाऱ्या परीक्षा अत्यंत भयंकर होत्या. प्रेषित लिहित होता त्या काळातसुद्धा ‘अधर्माचे गूढ’ कार्य करू लागले होते. पुढे घडणाऱ्या घटना ‘सैतानाच्या कार्याप्रमाणे सर्व प्रकारच्या सामर्थ्याने, चिन्हांनी आणि खोट्या अद्भुत कृत्यांनी, आणि नाश पावणाऱ्यांमध्ये अन्यायाच्या सर्व प्रकारच्या फसवणुकीने’ होणार होत्या.”

> “Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.

> “विशेषतः गंभीर असे प्रेषिताचे ते विधान आहे, जे त्या लोकांविषयी आहे जे ‘सत्याच्या प्रेमाचा’ स्वीकार करण्यास नकार देतील. ‘या कारणास्तव,’ सत्याचे संदेश जाणूनबुजून नाकारणाऱ्या सर्वांविषयी त्याने घोषित केले, ‘देव त्यांना प्रबळ भ्रम पाठवील, म्हणजे त्यांनी असत्यावर विश्वास ठेवावा: जेणेकरून ज्यांनी सत्यावर विश्वास ठेवला नाही, तर अधर्मात आनंद मानला, ते सर्व दंडित व्हावेत.’ देव आपल्या कृपेने जी इशारे त्यांना पाठवितो, ती मनुष्य शिक्षा न भोगता नाकारू शकत नाहीत. जे या इशाऱ्यांकडून दूर वळण्यात चिकाटी ठेवतात, त्यांच्याकडून देव आपला आत्मा काढून घेतो, आणि त्यांना त्यांच्या आवडत्या फसवणुकांच्या हवाली करतो.” प्रेषितांची कृत्ये, 265, 266.

The compromise between paganism and the church was the warning sign that led the Christians of that era to separate from papal Rome, but it should be noted that the light that Paul contributed to Jesus’ warning to flee, is the same passage that William Miller came to understand that “the daily” of the book of Daniel represented pagan Rome. The prophetic relationship between pagan Rome restraining, and then falling away in order for papal Rome to ascend to the throne was a truth that must be understood, for the consequences of not recognizing that the prophetic relationship would bring strong delusion upon those who did not love that truth. Sister White addresses the same history:

मूर्तिपूजकपणा आणि चर्च यांच्यात झालेला तडजोडीचा समझोता हे त्या काळातील ख्रिस्ती लोकांना पोपसत्ताक रोमपासून वेगळे होण्यास प्रवृत्त करणारे इशाराचिन्ह होते; परंतु हे लक्षात घेतले पाहिजे की येशूच्या पलायन करण्याच्या इशाऱ्यास पौलाने दिलेला जो प्रकाश होता, त्याच उताऱ्याचा विल्यम मिलर याला असा बोध झाला की दानिएलच्या पुस्तकातील “दैनिक” हे मूर्तिपूजक रोमचे प्रतीक आहे. मूर्तिपूजक रोम अडथळा घालणारे होते, आणि नंतर पोपसत्ताक रोम सिंहासनावर आरूढ व्हावे म्हणून ते हटून गेले—या भविष्यवाणीतील परस्परसंबंधाचे सत्य समजणे आवश्यक होते; कारण त्या भविष्यवाणीतील त्या परस्परसंबंधास न ओळखल्याचे परिणाम असे झाले असते की ज्यांनी त्या सत्यावर प्रेम केले नाही त्यांच्यावर प्रबळ भ्रम येईल. सिस्टर व्हाइट ह्याच इतिहासाचा उल्लेख करतात:

> “It required a desperate struggle for those who would be faithful to stand firm against the deceptions and abominations which were disguised in sacerdotal garments and introduced into the church. The Bible was not accepted as the standard of faith. The doctrine of religious freedom was termed heresy, and its upholders were hated and proscribed.

> “याजकीय वस्त्रांमध्ये लपवून चर्चमध्ये आणण्यात आलेल्या फसवणुकीं व घृणास्पद कृत्यांविरुद्ध जे विश्वासू राहणार होते, त्यांनी अढळ उभे राहण्यासाठी एक आत्यंतिक संघर्ष करणे आवश्यक होते. बायबलला विश्वासाचा प्रमाणभूत निकष म्हणून स्वीकारले गेले नाही. धार्मिक स्वातंत्र्याच्या तत्त्वाला विधर्म असे संबोधण्यात आले, आणि त्याचे समर्थन करणाऱ्यांचा द्वेष करण्यात आला व त्यांना बहिष्कृत करण्यात आले.

> “After a long and severe conflict, the faithful few decided to dissolve all union with the apostate church if she still refused to free herself from falsehood and idolatry. They saw that separation was an absolute necessity if they would obey the word of God. They dared not tolerate errors fatal to their own souls, and set an example which would imperil the faith of their children and children’s children. To secure peace and unity they were ready to make any concession consistent with fidelity to God; but they felt that even peace would be too dearly purchased at the sacrifice of principle. If unity could be secured only by the compromise of truth and righteousness, then let there be difference, and even war.” The Great Controversy, 45, 46.

> “दीर्घ आणि कठोर संघर्षानंतर, विश्वासू अशा थोडक्या लोकांनी असा निर्णय घेतला की, जर धर्मत्यागी मंडळीने अद्यापही स्वतःला असत्य व मूर्तिपूजेपासून मुक्त करण्यास नकार दिला, तर तिच्याशी असलेले सर्व ऐक्य त्यांनी तोडावे. त्यांनी पाहिले की, जर त्यांना देवाच्या वचनाचे पालन करायचे असेल, तर विभक्त होणे ही एक अत्यावश्यक गरज होती. आपल्या स्वतःच्या आत्म्यांसाठी घातक असलेल्या चुका सहन करण्याचे त्यांनी धाडस केले नाही, तसेच आपल्या मुलांच्या आणि नातवंडांच्या विश्वासाला संकटात टाकणारे उदाहरण ते प्रस्थापित करू इच्छित नव्हते. शांती व ऐक्य सुनिश्चित करण्यासाठी, देवाप्रती निष्ठेशी सुसंगत अशी कोणतीही सवलत देण्यास ते सिद्ध होते; परंतु त्यांना वाटले की, तत्त्वाचा त्याग करून मिळवलेली शांती ही फार महागात विकत घेतलेली ठरेल. जर ऐक्य केवळ सत्य आणि नीतिमत्त्व यांच्या तडजोडीनेच साध्य होणार असेल, तर मग मतभेद असू द्या, आणि अगदी युद्धही.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, ४५, ४६.

The prophetic relationship between the United States and the papacy in the last days has been typified, and emphasized, by Paul’s identification of the relationship between pagan and papal Rome leading up to 538 AD. In the triple application of Rome, pagan Rome fulfilled Jesus words identifying the abomination of desolation as a sign to flee, and papal Rome also fulfilled Jesus’ words. Sister White identifies another fulfillment of Christ’s words.

अंतिम दिवसांत संयुक्त संस्थाने आणि पोपसत्ता यांच्यामधील भविष्यसूचक संबंध हा ५३८ इ.स. पर्यंत पोहोचणाऱ्या काळात पौलाने मूर्तिपूजक रोम आणि पोपीय रोम यांच्यामधील संबंधाची केलेली ओळख यामुळे प्रतिरूपित व अधोरेखित करण्यात आला आहे. रोमच्या त्रिविध अनुप्रयोगात, मूर्तिपूजक रोमने येशूच्या त्या शब्दांची पूर्तता केली ज्यात ओसाड करणारी घृणास्पद वस्तू ही पळून जाण्याची खूण म्हणून ओळखली आहे, आणि पोपीय रोमनेही येशूच्या शब्दांची पूर्तता केली. सिस्टर व्हाइट ख्रिस्ताच्या शब्दांची आणखी एक पूर्तता ओळखतात.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> “आता देवाच्या लोकांनी आपल्या प्रेमाचा केंद्रबिंदू जगात ठेवण्याचा किंवा आपला खजिना जगात साठवून ठेवण्याचा काळ नाही. तो वेळ फार दूर नाही, जेव्हा आरंभीच्या शिष्यांप्रमाणे आम्हालाही उजाड आणि एकांतस्थ ठिकाणी आश्रय शोधण्यास भाग पाडले जाईल. जशी रोमन सैन्यांनी यरुशलेमला घातलेली वेढाबंदी यहूदी ख्रिस्ती लोकांसाठी पळून जाण्याचा संकेत ठरली, तसेच पापीय सब्बाथाची अंमलबजावणी करणाऱ्या फर्मानाद्वारे आपल्या राष्ट्राकडून सत्तेचा स्वीकार हा आमच्यासाठी इशारा ठरेल. तेव्हा मोठी शहरे सोडण्याची वेळ येईल, आणि त्यानंतर लहान शहरेही सोडून पर्वतांतील एकांत, निवांत स्थळी असलेल्या निवासस्थानांकडे जाण्याची तयारी करावी लागेल.” Testimonies, volume 5, 464.

For the Christians of Christ’s time period the warning identified when to flee Jerusalem. In the fifth and sixth century the warning for the Christians led them to flee into the wilderness.

ख्रिस्ताच्या काळातील ख्रिस्ती लोकांसाठी त्या इशाऱ्याने यरुशलेममधून केव्हा पळ काढावयाचा हे दर्शविले. पाचव्या आणि सहाव्या शतकात ख्रिस्ती लोकांसाठी त्या इशाऱ्यामुळे त्यांना अरण्यात पळून जाण्यास प्रवृत्त केले.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . .. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ. Revelation 12:6, 15–17.

> आणि ती स्त्री अरण्यात पळून गेली, तेथे देवाने तिच्यासाठी एक स्थान तयार करून ठेविले होते, यासाठी की तेथे ते तिला एक हजार दोनशे साठ दिवस पोसतील.... आणि त्या स्त्रीला मोठ्या गरुडाचे दोन पंख देण्यात आले, जेणेकरून ती सर्पाच्या समोरून अरण्यात, तिच्या ठिकाणी उडून जाईल; तेथे तिचे एक काळ, काळे, आणि अर्धा काळ इतक्या अवधीपर्यंत पालनपोषण होते. आणि सर्पाने त्या स्त्रीच्या मागे आपल्या तोंडातून नदीप्रमाणे पाणी सोडले, यासाठी की त्या पुराने तिला वाहून जावे. आणि पृथ्वीने त्या स्त्रीला साहाय्य केले; आणि पृथ्वीने आपले तोंड उघडून त्या अजगराने आपल्या तोंडातून सोडलेला पूर गिळून टाकला. आणि अजगर त्या स्त्रीवर क्रोधित झाला, आणि तिच्या संततीतील उरलेल्यांशी युद्ध करावयास निघाला; हे ते आहेत जे देवाच्या आज्ञा पाळतात आणि येशू ख्रिस्ताची साक्ष धारण करतात. प्रकटीकरण 12:6, 15–17.

Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of the thing, for He is Alpha and Omega. The warning of the abomination of desolation in the history of papal Rome was recognized when the papal power was recognized as standing in the holy place.

येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीचा शेवट त्या गोष्टीच्या आरंभाने स्पष्ट करतो, कारण तो अल्फा आणि ओमेगा आहे. पापल रोमच्या इतिहासातील उजाडपणाच्या घृणास्पद गोष्टीचा इशारा तेव्हा ओळखला गेला, जेव्हा पापल सत्तेला पवित्र स्थानी उभी असल्याचे ओळखण्यात आले.

The warning is recorded by Matthew, Mark and Luke, and each reference has a slight variation of words. Matthew states, “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place,” and Mark states, “when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not.” Luke states, “when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains.”

ही चेतावणी मत्तय, मार्क आणि लूक यांनी नोंदविली आहे, आणि प्रत्येक संदर्भातील शब्दरचनेत किंचित फरक आहे. मत्तय म्हणतो, “म्हणून जेव्हा तुम्ही दानियेल संदेष्ट्याने सांगितलेली उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू पवित्र स्थानी उभी असलेली पाहाल,” आणि मार्क म्हणतो, “जेव्हा तुम्ही दानियेल संदेष्ट्याने सांगितलेली उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू ज्या ठिकाणी ती असू नये तेथे उभी असलेली पाहाल.” लूक म्हणतो, “जेव्हा तुम्ही यरुशलेम सैन्यांनी वेढलेले पाहाल, तेव्हा समजा की तिचा उजाडपणा समीप आला आहे. मग जे यहूदियात आहेत त्यांनी डोंगरांकडे पळून जावे.”

All three testimonies apply together. I a more specific application Luke’s reference of Jerusalem being compassed with armies identifies the warning that when pagan Rome began its siege against Jerusalem in the year 66 AD, that Christians still in Jerusalem were to immediately flee. Matthew’s reference of “the holy place,” corresponds with Paul identifying the “man of sin” who “sitteth in the temple of God, showing himself that he is God,” thus representing the papal fulfillment of the “abomination of desolation.” Mark identifies the abomination of desolation standing where it ought not, and it corresponds to the warning to flee given to Adventism in the last days. Two of the warnings are associated with the command that whoever reads the warning should understand, and they all address a sign that was to inform the Christians of the era to flee.

ही तिन्ही साक्षी एकत्रितपणे लागू होतात. मी अधिक विशिष्ट अनुप्रयोग मांडतो. यरुशलेम सेनांनी वेढले जाण्याविषयी लूकचा उल्लेख हा त्या इशाऱ्याची ओळख करून देतो की, जेव्हा इ.स. 66 मध्ये मूर्तिपूजक रोमने यरुशलेमाविरुद्ध आपला वेढा आरंभ केला, तेव्हा यरुशलेममध्ये अद्याप असलेल्या ख्रिस्ती लोकांनी तत्काळ पळून जावे. “पवित्र स्थळा”विषयी मत्तयाचा उल्लेख, पौलाने “पापाचा मनुष्य” अशी ओळख करून दिलेल्या, जो “देवाच्या मंदिरात बसतो व स्वतःला देव आहे असे दाखवितो,” याच्याशी सुसंगत आहे; अशा प्रकारे तो “उजाड करणाऱ्या घृणास्पद वस्तूच्या” पोपीय परिपूर्तीचे प्रतिनिधित्व करतो. मार्क त्या उजाड करणाऱ्या घृणास्पद वस्तूची अशी ओळख करून देतो की ती जिथे उभी राहू नये तिथे उभी आहे, आणि हे शेवटच्या दिवसांत ॲडव्हेंटिझमला दिलेल्या पळून जाण्याच्या इशाऱ्याशी सुसंगत आहे. त्या इशाऱ्यांपैकी दोन इशारे अशा आज्ञेशी संबंधित आहेत की जो कोणी हा इशारा वाचतो त्याने समजून घ्यावे, आणि ते सर्व त्या युगातील ख्रिस्ती लोकांना पळून जाण्यास कळविण्यासाठी देण्यात आलेल्या एका चिन्हालाच उद्देशून बोलतात.

The false application of a triple application that is misrepresented by those who claim the “robbers of thy people” are the United States, identifies that when the “abomination of desolation” is fulfilled at the Sunday law in the United States, that the Sunday law that then is enforced identifies the United States as Modern Rome, for pagan and papal Rome both previously enforced a Sunday law.

तुझ्या लोकांतील “लुटारू” म्हणजे संयुक्त संस्थाने आहेत असे दावा करणाऱ्यांकडून विपर्यस्तरीत्या मांडल्या गेलेल्या त्रिविध अनुप्रयोगाच्या खोट्या अनुप्रयोगानुसार, संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्याच्या वेळी “उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू” पूर्ण होते तेव्हा, त्यानंतर अंमलात आणला जाणारा रविवारचा कायदा संयुक्त संस्थानांना आधुनिक रोम म्हणून ओळख देतो; कारण पूर्वी मूर्तिपूजक रोम आणि पापल रोम या दोघांनीही रविवारचा कायदा अंमलात आणला होता.

The problem with that flawed application is that the Sunday law of pagan Rome took place in the year 321 AD, but pagan Rome’s fulfillment of the “abomination of desolation” was fulfilled in the year 66 AD, 255 years before the Sunday law of 321 AD. So too, the compromise that produced the “man of sin” was already occurring in the time of Paul, who said, “the mystery of iniquity doth already work,” yet the papal Sunday law came over four centuries later. The first two witnesses in a triple application of prophecy establish the characteristics of the third fulfillment of the last days. The “abomination of desolation” in the last days, upon two historical witnesses, and three biblical records of Christ’s words, represents a warning to flee, not the enforcement of a Sunday law.

त्या त्रुटीपूर्ण अनुप्रयोगातील समस्या अशी आहे की मूर्तिपूजक रोमचा रविवारविषयक कायदा इ.स. 321 मध्ये झाला, परंतु मूर्तिपूजक रोमकडून “उजाड करणारा घृणास्पद प्रकार” याची पूर्तता इ.स. 66 मध्ये झाली होती—म्हणजे इ.स. 321 च्या रविवारकायद्याच्या 255 वर्षे आधी. त्याचप्रमाणे, “पापाचा मनुष्य” उत्पन्न करणारी तडजोड पौलाच्या काळातच आधीपासून घडत होती; त्याने म्हटले, “अधर्माचे गूढ तर आधीच कार्य करीत आहे,” तरीही पोपसत्ताक रविवारकायदा चार शतकांहून अधिक काळानंतर आला. भविष्यवाणीच्या तिहेरी अनुप्रयोगातील पहिले दोन साक्षीदार शेवटच्या दिवसांतील तिसऱ्या पूर्ततेची वैशिष्ट्ये स्थापित करतात. शेवटच्या दिवसांतील “उजाड करणारा घृणास्पद प्रकार,” दोन ऐतिहासिक साक्षीदारांवर आणि ख्रिस्ताच्या वचनांच्या तीन बायबलमधील नोंदींवर आधारित, रविवारकायद्याची अंमलबजावणी नव्हे, तर पळून जाण्याची चेतावणी दर्शवितो.

In the next article we will break down why the application is flawed in the context of established rules associated with a triple application of prophecy, and why the identification of the Sunday law in the context of the warning given by Christ is a misrepresentation of prophetic history.

पुढील लेखात आपण हे उलगडून दाखवू की, भविष्यवाणीच्या त्रिविध अनुप्रयोगाशी संबंधित स्थापित नियमांच्या संदर्भात हा अनुप्रयोग का दोषपूर्ण आहे, आणि ख्रिस्ताने दिलेल्या इशाऱ्याच्या संदर्भात रविवारच्या कायद्याची ओळख ही भविष्यवाणीच्या इतिहासाचे विपर्यासन का आहे.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> “मूर्तिपूजा आणि ख्रिस्ती धर्म यांच्यामधील या तडजोडीमुळे भविष्यवाणीत भाकीत केलेल्या ‘पापाच्या मनुष्याचा’ विकास झाला, जो देवाच्या विरोधात उभा राहतो आणि स्वतःस देवापेक्षा वर उंचावतो. खोट्या धर्माची ती प्रचंड व्यवस्था ही सैतानाच्या सामर्थ्याची एक उत्कृष्ट कलाकृती आहे—पृथ्वीवर आपल्या इच्छेनुसार राज्य करण्यासाठी स्वतःला सिंहासनावर बसविण्याच्या त्याच्या प्रयत्नांचे एक स्मारक.” The Great Controversy, 50.

Back to Articles