Article

# Parallel Warnings - Number Four

समांतर इशारे - क्रमांक चार

Foundations of Faith and the Peril of Forgetting: Lessons from Prophecy and History

विश्वासाची पायाभरणी आणि विस्मरणाचा धोका: भविष्यवाणी व इतिहास यांतील धडे

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> तो ज्ञान कोणाला शिकवील? आणि उपदेश कोणाला समजावून सांगेल? जे दुधापासून विलग झाले आहेत, आणि स्तनांपासून दूर काढले गेले आहेत त्यांनाच.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> कारण आज्ञेवर आज्ञा, आज्ञेवर आज्ञा; ओळीवर ओळ, ओळीवर ओळ; येथे थोडे, आणि तेथे थोडे:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> कारण तो या लोकांशी अडखळत्या ओठांनी आणि दुसऱ्या जिभेने बोलेल. ज्यांना त्याने म्हटले, “हा तो विसावा आहे, ज्याद्वारे तुम्ही श्रांतांना विसावा देऊ शकता; आणि हीच ती ताजेतवानेपणा आहे”; तरीही त्यांनी ऐकले नाही.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> परंतु परमेश्वराचे वचन त्यांच्यासाठी आज्ञेवर आज्ञा, आज्ञेवर आज्ञा; ओळीवर ओळ, ओळीवर ओळ; येथे थोडे, आणि तेथे थोडे असे होते; यासाठी की ते जाऊन मागे पडावेत, आणि मोडले जावेत, आणि सापळ्यात अडकावेत, आणि पकडले जावेत. यशया 28:9–13.

These verses from Isaiah have been addressed repeatedly in Habakkuk’s Tables. Here I need to simply touch upon to take a point or two from these previous verses, to add to the current discussion. This passage shows a people that fail a test for they “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” They were a people that failed a test concerning who God would attempt to “teach” to “understand” “knowledge” or “doctrine.” It was a test that was based upon understanding an increase of knowledge, so it was the same test that separated the wise and the wicked in Daniel chapter twelve, for all the prophets agree and identify the end of the world. In Daniel twelve the “wise” understand, but the “wicked” do not understand the increase of knowledge.

यशयाहमधील ही वचने हबक्कूकच्या तक्त्यांमध्ये पुन्हा पुन्हा संबोधित करण्यात आली आहेत. येथे मला केवळ या पूर्वीच्या वचनांमधून एखादा-दुसरा मुद्दा घेऊन सध्याच्या चर्चेत भर घालायची आहे. हा उतारा अशा लोकांना दर्शवितो जे एका परीक्षेत अपयशी ठरतात, कारण ते “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” ते असे लोक होते की देव कोणाला “teach” करून “understand” “knowledge” किंवा “doctrine” समजावून देण्याचा प्रयत्न करील, यासंबंधीच्या परीक्षेत ते अपयशी ठरले. ती अशी परीक्षा होती जी ज्ञानाच्या वाढीचे आकलन करण्यावर आधारित होती; म्हणूनच दानियेल अध्याय बारा मध्ये ज्याने शहाणे आणि दुष्ट यांना वेगळे केले, ती हिच परीक्षा होती, कारण सर्व संदेष्टे एकमताने जगाच्या अंताची ओळख करून देतात. दानियेल बारा मध्ये “wise” समजतात, परंतु “wicked” ज्ञानाच्या वाढीचे आकलन करीत नाहीत.

The people in Isaiah’s passage were tested by “the word of the Lord” which “they would not hear.” And the specific “word of the Lord” that they rejected, and that would have allowed them to “understand” the increase of “knowledge” was the biblical rule that defines how to correctly align prophetic histories. Those that fall in Isaiah’s passage rejected the rule that identifies that in order to understand a prophetic history you must seek for that line “here a little, and there a little.” The word of the Lord that produced a test which they rejected was the technique of selecting prophetic lines from here and there, and then to place one of those selected lines of prophetic history in parallel to the other lines of prophetic history that address the same theme. The success of the endeavor to lay line upon line in this way depends on the application of the genuine rules of prophetic interpretation. Those rules, which are “precepts” also to be brought together and they are found here and there within the Bible. Isaiah’s virgins who fail the test, do so because they forget, the main thing they should not have forgotten, and that is, that history repeats.

यशयाच्या या उताऱ्यातील लोकांची परीक्षा “परमेश्वराच्या वचनाने” झाली, जे “ते ऐकणार नव्हते.” आणि त्यांनी जे विशिष्ट “परमेश्वराचे वचन” नाकारले, आणि ज्यामुळे त्यांना “ज्ञानाच्या” वाढीचा “अर्थ समजण्यास” परवानगी मिळाली असती, ते म्हणजे भविष्यवाणीतील इतिहासांना योग्य प्रकारे कसे जुळवायचे हे निश्चित करणारा बायबलमधील नियम होय. यशयाच्या या उताऱ्यात जे पडतात त्यांनी तो नियम नाकारला, जो दाखवितो की एखादा भविष्यवाणीतील इतिहास समजून घेण्यासाठी तुम्ही त्या रेषेचा शोध “थोडे येथे, आणि थोडे तेथे” असा घेतला पाहिजे. ज्यामुळे परीक्षा उत्पन्न झाली आणि जी त्यांनी नाकारली ते परमेश्वराचे वचन म्हणजे येथून-तेथून भविष्यवाणीच्या रेषा निवडण्याची पद्धत, आणि मग निवडलेल्या त्या भविष्यवाणीतील ऐतिहासिक रेषांपैकी एक रेषा, त्याच विषयाला संबोधित करणाऱ्या इतर भविष्यवाणीतील ऐतिहासिक रेषांशी समांतर ठेवणे होय. अशा प्रकारे रेषेवर रेषा मांडण्याच्या प्रयत्नाचे यश हे भविष्यवाणीच्या अर्थनिर्णयाच्या खऱ्या नियमांच्या अनुप्रयोगावर अवलंबून असते. ते नियम, जे “उपदेश” आहेत, तेही एकत्र आणले गेले पाहिजेत, आणि ते बायबलमध्ये येथे-तेथे आढळतात. यशयाच्या ज्या कुमारिका या परीक्षेत अपयशी ठरतात, त्या म्हणून अपयशी ठरतात की त्या ज्या मुख्य गोष्टीचा विसर पडू द्यायला नको होता तो विसरतात; आणि ती म्हणजे, इतिहासाची पुनरावृत्ती होते.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “आपल्या भविष्याविषयी आपल्याला भय बाळगण्यास काहीच कारण नाही, फक्त एवढेच की आपण प्रभूने आपल्याला ज्या मार्गाने चालविले आहे तो मार्ग, आणि आपल्या भूतकाळातील आपल्या इतिहासातील त्याची शिकवण, विसरू.” Life Sketches, 196.

God is not the author of confusion, and an anchor point of that fact is that every prophet in the Bible is identifying the same prophetic line. They do not all see the identical events on the line, but it is always the same line of events at the end of the world. It is the events that lead to the close of probation, followed by the seven last plagues which concludes with the Second Coming of Christ. One prophet’s story might be of God’s faithful people in that line of history, but another prophet’s testimony may be of God’s unfaithful people, or of the United States, the Vatican, the United Nations, the merchants of the earth or Islam, but it is always the same line.

देव गोंधळाचा कर्ता नाही, आणि त्या सत्याचा एक स्थिर अधिष्ठानबिंदू म्हणजे बायबलमधील प्रत्येक संदेष्टा त्याच भविष्यसूचक रेषेची ओळख करून देतो. त्या रेषेवरील अगदी तेच-तेच घटनाक्रम सर्वांना दिसतात असे नाही, परंतु जगाच्या अंतकाळाशी संबंधित घटनांची ती नेहमीच एकच रेषा असते. ती म्हणजे कृपाकाळाच्या समाप्तीकडे नेणाऱ्या घटना; त्यानंतर सात शेवटच्या पीडा येतात, आणि त्यांचा शेवट ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाने होतो. एका संदेष्ट्याची कथा इतिहासाच्या त्या रेषेतील देवाच्या विश्वासू लोकांविषयी असू शकते; परंतु दुसऱ्या संदेष्ट्याची साक्ष देवाच्या अविश्वासू लोकांविषयी, किंवा संयुक्त संस्थानांविषयी, व्हॅटिकनविषयी, संयुक्त राष्ट्रांविषयी, पृथ्वीवरील व्यापाऱ्यांविषयी किंवा इस्लामविषयी असू शकते; तरीही ती नेहमीच तीच एक रेषा असते.

Malachi’s Elijah message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen, and the message of Daniel eleven and twelve are the very same message. They are all the same line of history, but each with their own special contribution to the story.

मलाखीचा एलियाचा संदेश, तसेच प्रकटीकरणाच्या पहिल्या, चौदाव्या आणि अठराव्या अध्यायांत दर्शविलेले संदेश, आणि दानियेल अकरावा व बारावा यांतील संदेश, हे सर्व एकच संदेश आहेत. ते सर्व इतिहासाची तीच एक रेषा आहेत, परंतु कथानकासाठी प्रत्येकाचे स्वतःचे विशेष योगदान आहे.

What is almost universally misunderstood about that special message is the fact that it is only revealed to God’s people just before the close of human probation. Knowing that the special message always warns of the soon coming close of probation, we will consider perhaps the clearest illustration of the close of probation in the Bible.

त्या विशेष संदेशाविषयी जवळजवळ सर्वत्र गैरसमजली जाणारी गोष्ट म्हणजे तो केवळ मानवी कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधीच देवाच्या लोकांना प्रकट केला जातो. विशेष संदेश नेहमीच लवकरच येऊ घातलेल्या कृपाकाळाच्या समाप्तीचा इशारा देत असतो, हे जाणून आपण बायबलमधील कृपाकाळाच्या समाप्तीचे कदाचित सर्वांत स्पष्ट उदाहरण विचारात घेऊ.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> जो अन्यायी आहे, त्याने अन्यायच करीत राहावे; आणि जो अशुद्ध आहे, त्याने अशुद्धच राहावे; आणि जो नीतिमान आहे, त्याने नीतिमानच राहावे; आणि जो पवित्र आहे, त्याने पवित्रच राहावे. प्रकटीकरण 22:11.

Before the end of probationary time is announced in the sanctuary above with the words of verse eleven, there is to be a special warning prophetic message from the book of Revelation that is unsealed to God’s servants.

परीक्षाकालाच्या समाप्तीची घोषणा वरच्या पवित्रस्थानात अकराव्या वचनातील शब्दांनी होण्यापूर्वी, प्रकाशितवाक्याच्या पुस्तकातून देवाच्या सेवकांना उघड करण्यात आलेला एक विशेष इशारादायक भविष्यवाणीचा संदेश दिला जाणार आहे.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> आणि तो मला म्हणाला, “या पुस्तकातील भविष्यवाणीची वचने मुद्रांकित करू नकोस; कारण समय जवळ आला आहे. जो अन्यायी आहे, तो अजूनही अन्यायीच राहू दे; आणि जो अशुद्ध आहे, तो अजूनही अशुद्धच राहू दे; आणि जो नीतिमान आहे, तो अजूनही नीतिमानच राहू दे; आणि जो पवित्र आहे, तो अजूनही पवित्रच राहू दे.” प्रकटीकरण 22:10, 11

There is to be a special prophetic message recognized by God’s people just before the seven last plagues. When that “time is at hand” “the prophecy of this book” (the prophecy of Revelation) that has been sealed is to be unsealed. The only prophecy in the book of Revelation that has been sealed is the prophecy of the seven thunders.

सात शेवटच्या पीडांपूर्वी देवाच्या लोकांनी ओळखावयाचा एक विशेष भविष्यवाणीचा संदेश असणार आहे. जेव्हा तो “काळ समीप आहे,” तेव्हा सीलबंद केलेली “या पुस्तकाची भविष्यवाणी” (प्रकटीकरणाची भविष्यवाणी) उघडली जाणार आहे. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील सीलबंद केलेली एकमेव भविष्यवाणी म्हणजे सात मेघगर्जनांची भविष्यवाणी होय.

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:1–4.

> आणि मी दुसरा एक बलवान देवदूत स्वर्गातून खाली उतरताना पाहिला; तो मेघाने वेढलेला होता; आणि त्याच्या मस्तकावर इंद्रधनुष्य होते, आणि त्याचा मुख सूर्याप्रमाणे होता, आणि त्याचे पाय अग्नीच्या स्तंभांसारखे होते; आणि त्याच्या हातात एक छोटे उघडे पुस्तक होते; आणि त्याने आपला उजवा पाय समुद्रावर, आणि डावा पाय पृथ्वीवर ठेवला, आणि सिंह गर्जतो तसा मोठ्या आवाजाने तो ओरडला; आणि त्याने तसे ओरडल्यानंतर सात मेघगर्जनांनी आपापले शब्द उच्चारले. आणि त्या सात मेघगर्जनांनी आपापले शब्द उच्चारल्यावर, मी ते लिहिणारच होतो; तेव्हा मी स्वर्गातून एक वाणी ऐकली, जी मला म्हणाली, “ज्या गोष्टी सात मेघगर्जनांनी उच्चारल्या त्या मुद्रांकित करून ठेव, आणि त्या लिहू नकोस.” प्रकटीकरण 10:1–4.

Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.” The mighty angel of Revelation ten is Jesus Christ, who cried as a Lion.

मानवी परीक्षाकाल संपण्याच्या अगोदर, जेव्हा “the time is at hand” तेव्हा “things which must shortly come to pass” यांची ओळख करून देणाऱ्या एका विशेष बायबल-सत्याचे उघडणे होईल. प्रकटीकरण दहा मधील तो सामर्थ्यवान देवदूत येशू ख्रिस्त आहे, ज्याने सिंहाप्रमाणे गर्जना केली.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “योहानाला उपदेश करणारा तो बलवान देवदूत हा येशू ख्रिस्त यांच्यापेक्षा कमी व्यक्तिमत्त्वाचा नव्हता. त्याने आपला उजवा पाय समुद्रावर आणि डावा कोरड्या भूमीवर ठेवला, यावरून सैतानाबरोबरच्या महान संघर्षाच्या अंतिम प्रसंगांमध्ये तो कोणती भूमिका पार पाडत आहे हे दिसून येते. ही स्थिती संपूर्ण पृथ्वीवरील त्याची सर्वोच्च सत्ता व अधिकार दर्शविते. हा संघर्ष युगानुयुगे अधिक प्रबळ आणि अधिक निर्धारपूर्वक होत गेला होता, आणि अंधकाराच्या शक्तींचे कौशल्यपूर्ण कार्य आपल्या परमोच्च बिंदूपर्यंत पोहोचेल त्या अंतिम प्रसंगांपर्यंत तो तसाच चालू राहील. सैतान, दुष्ट मनुष्यांशी एकरूप होऊन, सत्याविषयीचे प्रेम स्वीकारत नाहीत अशा संपूर्ण जगाला आणि मंडळ्यांना फसवील. परंतु तो बलवान देवदूत लक्ष देण्याची मागणी करतो. तो मोठ्या आवाजात ओरडतो. ज्यांनी सत्याला विरोध करण्यासाठी सैतानाशी हातमिळवणी केली आहे, त्यांना आपल्या वाणीचे सामर्थ्य व अधिकार दाखविणे त्याचे कार्य आहे.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

At the end the “churches” that “Satan” deceives are deceived because they received not the love of the “truth.” The word “truth” in the passage from second Thessalonians which Sister White just referred to is the primary Greek word that is derived from the Hebrew word translated as “truth” that is composed with three Hebrew letters and represents the Alpha and Omega. Is there any biblical evidence that the truth connected with the rule of first mention that represents an attribute of Christ’s character is the truth that is rejected and consequently produces strong delusion?

शेवटी ज्या “मंडळ्या” “सैतान” फसवतो, त्या त्यांनी “सत्याविषयीचे” प्रेम स्वीकारले नाही म्हणून फसवल्या जातात. सिस्टर व्हाइट यांनी आत्ताच ज्याचा उल्लेख केला त्या दुसऱ्या थेस्सलनीकाकरांस पत्रातील उताऱ्यामधील “सत्य” हा शब्द ग्रीक भाषेतील प्रमुख शब्द आहे, जो “सत्य” असा अनुवादित झालेल्या हिब्रू शब्दापासून व्युत्पन्न झाला आहे; तो हिब्रूतील तीन अक्षरांनी बनलेला असून अल्फा आणि ओमेगा यांचे प्रतिनिधित्व करतो. पहिल्या उल्लेखाच्या नियमाशी संबंधित, जो ख्रिस्ताच्या स्वभावधर्मातील एका गुणधर्माचे प्रतिनिधित्व करतो, असे हेच सत्य नाकारले जाते आणि परिणामी प्रबळ भ्रम निर्माण होतो, याचा काही बायबलाधारित पुरावा आहे काय?

> Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, That ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:1–12.

> आता, बंधूंनो, आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या आगमनाविषयी आणि त्याच्याजवळ आपले एकत्र जमण्याविषयी आम्ही तुम्हाला विनंती करतो की, प्रभूचा दिवस जवळ आला आहे असे समजून, तुम्ही मनाने लगेच विचलित होऊ नका किंवा व्याकुळ होऊ नका—ना आत्म्याद्वारे, ना वचनाद्वारे, ना जणू आमच्याकडून आलेल्या पत्राद्वारे. कोणत्याही प्रकारे कोणीही तुम्हाला फसवू नये; कारण प्रथम धर्मत्याग होऊन, पापाचा मनुष्य, अर्थात विनाशाचा पुत्र, प्रगट झाल्याखेरीज तो दिवस येणार नाही; जो देव म्हणवला जाणारा किंवा पूज्य मानला जाणारा प्रत्येक गोष्टीचा विरोध करतो आणि स्वतःला त्यांच्याहून वर उंचावतो; इतकेच नव्हे, तर तो देवाप्रमाणे देवाच्या मंदिरात बसून स्वतःला देव असल्याचे दाखवतो. मी तुमच्याबरोबर असताना या गोष्टी तुम्हाला सांगितल्या होत्या, हे तुम्हाला आठवत नाही काय? आणि आता त्याला त्याच्या समयी प्रगट व्हावे म्हणून जे अडथळा आणत आहे ते तुम्हाला ठाऊक आहे. कारण अधर्माचे गूढ कार्य आधीच सुरू आहे; फक्त जो आता अडथळा आणतो, तो मार्गातून दूर केला जाईपर्यंत अडथळा आणीत राहील. आणि मग तो दुष्ट प्रगट होईल, ज्याचा प्रभु आपल्या मुखाच्या श्वासाने नाश करील आणि आपल्या आगमनाच्या तेजाने त्याचा विनाश करील; त्याचे आगमन सैतानाच्या कार्याप्रमाणे सर्व सामर्थ्य, चिन्हे आणि खोटे अद्भुतकार्ये यांसह होईल, आणि नाश पावणाऱ्यांमध्ये अधार्मिकतेच्या सर्व कपटासह होईल; कारण त्यांनी सत्यावरील प्रेम स्वीकारले नाही, जेणेकरून त्यांचे तारण व्हावे. आणि याच कारणास्तव देव त्यांच्यावर प्रबळ भ्रम पाठवील, ज्यायोगे त्यांनी असत्यावर विश्वास ठेवावा; जेणेकरून ज्यांनी सत्यावर विश्वास ठेवला नाही, परंतु अधार्मिकतेत आनंद मानला, त्या सर्वांना दंड ठोठावला जावा. 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:1–12.

This passage from Thessalonians has been addressed often in Habakkuk’s Tables, so a brief comment is all we will make at this point. What Sister White calls “Satan’s marvelous act” is Paul’s “the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” The deceptive work identified by Sister White and Paul begins at the Sunday law in the United States.

थेस्सलनीकाकरांस लिहिलेल्या पत्रातील या उताऱ्याचा उल्लेख हबक्कूकच्या तक्त्यांमध्ये अनेकदा करण्यात आला आहे, म्हणून या ठिकाणी आम्ही केवळ एक संक्षिप्त टिप्पणीच करू. सिस्टर व्हाइट ज्याला “सैतानाची अद्भुत कृती” असे म्हणतात, तेच पौलाच्या शब्दांत “सैतानाचे कार्य सर्व सामर्थ्य, चिन्हे आणि खोटे चमत्कार यांसह” असे आहे. सिस्टर व्हाइट आणि पौल यांनी ओळखून दिलेले हे फसवे कार्य संयुक्त संस्थानांतील रविवारीच्या कायद्यापासून आरंभ होते.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “देवाच्या नियमाचे उल्लंघन करून पोपसत्तेच्या संस्थेला अंमलात आणणाऱ्या हुकूमामुळे, आपले राष्ट्र स्वतःला पूर्णपणे नीतिमत्तेपासून विलग करील. जेव्हा प्रोटेस्टंटवाद दरी ओलांडून रोमन सत्तेचा हात धरण्यासाठी आपला हात पुढे करील, जेव्हा तो त्या अथांग दरीपलीकडे पोहोचून अध्यात्मवादाशी हातमिळवणी करील, जेव्हा या त्रिविध संघटनेच्या प्रभावाखाली आपला देश प्रोटेस्टंट आणि प्रजासत्ताक शासनरूप म्हणून आपल्या संविधानाच्या प्रत्येक तत्त्वाला नाकारील, आणि पोपसत्तेच्या असत्यांचा व भ्रमांचा प्रसार करण्यासाठी तरतूद करील, तेव्हा आपण जाणू शकतो की सैतानाच्या अद्भुत कार्याचा काळ आला आहे आणि अंत जवळ आहे.” Testimonies, volume 5, 451.

In this passage of Thessalonians, we are considering, Paul identifies the pope at the end of the world with four different terms. The pope is the “man of sin,” he is the “son of perdition,” he is the “mystery of iniquity” and “that Wicked.” Paul provides a few other characteristics of the pope beyond the four names, for he informs us that the pope, (who was still future to Paul’s day) “would be revealed in his time.”

थेस्सलनीकाकरांस लिहिलेल्या या उताऱ्यात, ज्याचा आपण विचार करीत आहोत, पौल जगाच्या अंतकाळातील पोपाची ओळख चार भिन्न संज्ञांनी करून देतो. पोप हा “पापाचा मनुष्य” आहे, तो “विनाशाचा पुत्र” आहे, तो “अधर्माचे गूढ” आहे, आणि “तो दुष्ट” आहे. या चार नावांव्यतिरिक्त पौल पोपाविषयी आणखी काही वैशिष्ट्ये सांगतो; कारण तो आपल्याला कळवितो की पोप, (जो पौलाच्या काळात अद्याप भविष्यकाळातील होता) “आपल्या काळी प्रकट केला जाईल.”

The pope “would be revealed in his time” and the clearest biblical proof, though by no means the only biblical truth; the clearest biblical truth that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy is established by seven different and direct references in the Bible identifying the “time” that the papacy would dominate the earth, the very “time” mankind calls the Dark Ages. The Bible reveals the pope as the papacy by identifying repeatedly the exact period of “time,” from 538 until 1798, that the papacy would rule the world. Paul said he would be revealed in his time.

पोप “त्याच्या काळात प्रकट केला जाईल,” आणि हे सर्वांत स्पष्ट बायबलाधारित प्रमाण आहे—जरी ते एकमेव बायबलसत्य अजिबात नाही—की रोमन चर्चचा पोप हा बायबल भविष्यवाण्यांतील ख्रिस्तविरोधी आहे; हे बायबलमधील सात वेगवेगळ्या आणि थेट संदर्भांद्वारे स्थापित केलेले आहे, जे “त्या काळाची” ओळख करून देतात, ज्या काळात पोपसत्ता पृथ्वीवर प्रभुत्व गाजवेल, अगदी तोच “काळ” ज्याला मानवजात अंधकारयुग म्हणते. बायबल पोपला पोपसत्ता म्हणून प्रकट करते, कारण ते पुन्हा पुन्हा त्या “काळाचा” अचूक कालावधी दर्शविते—इ.स. ५३८ पासून १७९८ पर्यंत—ज्या काळात पोपसत्ता जगावर राज्य करील. पौल म्हणाला, तो त्याच्या काळात प्रकट केला जाईल.

Paul also identifies that it is the pope that “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God.” Among other things this identifies that the antichrist of Bible prophecy is a religious symbol. He is not a Hitler, or an Alexander the Great. This further narrows the identification of the pope down, for he is not simply a religious tyrant, he is a religious tyrant that professes to be within God’s temple. The antichrist claims to be seated within the Christian church.

पौल पुढे हेही ओळख करून देतो की “जो विरोध करतो, आणि देव म्हणविणाऱ्या किंवा पूज्य मानल्या जाणाऱ्या सर्वांपेक्षा स्वतःला उच्च करतो; इतकेच नव्हे तर तो देवाच्या मंदिरात देवाप्रमाणे बसतो, आणि स्वतःलाच देव असल्याचे दर्शवितो,” तो म्हणजे पोपच होय. इतर बाबींबरोबरच, यावरून हेही स्पष्ट होते की बायबलमधील भविष्यवाणीतला ख्रिस्तविरोधी हा एक धार्मिक प्रतीक आहे. तो हिटलरसारखा किंवा सिकंदर महानासारखा नाही. यामुळे पोपाची ओळख आणखी नेमकी ठरते; कारण तो केवळ एक धार्मिक जुलूमशहा नाही, तर देवाच्या मंदिराच्या आत असल्याचा दावा करणारा धार्मिक जुलूमशहा आहे. ख्रिस्तविरोधी असा दावा करतो की तो ख्रिस्ती मंडळीच्या आत आसनस्थ आहे.

According to Paul and Daniel, when the pope is in his professed Christian church, he manifests the character of Satan who desired to be seated upon God’s throne and to be exalted above all things. I say Paul and Daniel for most biblical commentators recognize that when Paul demonstrates that one of the characteristics of the pope is that he is a complete narcissist, that Paul was simply quoting from Daniel’s description of the pope in Daniel chapter eleven where Daniel there records:

पौल आणि दानियेल यांच्या मते, जेव्हा पोप त्याच्या घोषित ख्रिस्ती चर्चमध्ये असतो, तेव्हा तो त्या सैतानाचे स्वरूप प्रकट करतो ज्याने देवाच्या सिंहासनावर बसण्याची आणि सर्व गोष्टींपेक्षा उंचावले जाण्याची इच्छा धरली होती. मी “पौल आणि दानियेल” असे म्हणतो, कारण बहुतेक बायबल भाष्यकार हे मान्य करतात की, जेव्हा पौल दाखवून देतो की पोपच्या लक्षणांपैकी एक म्हणजे तो संपूर्ण आत्ममुग्ध आहे, तेव्हा पौल केवळ दानियेल अध्याय अकरामधील पोपच्या वर्णनाचा उल्लेख करीत होता, जिथे दानियेल असे नोंदवितो:

> “And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> “आणि तो राजा आपल्या इच्छेनुसार करील; आणि तो स्वतःला उच्च करील, आणि प्रत्येक देवापेक्षा स्वतःला मोठा मानेल, आणि देवाधिदेवाविरुद्ध अद्भुत गोष्टी बोलेल, आणि कोप पूर्ण होईपर्यंत तो समृद्ध होईल; कारण जे ठरविले गेले आहे ते घडून येईल.” दानियेल 11:36.

When Paul addresses the narcissistic character of the pope, he paraphrases Daniel’s verse and states that it is the pope who “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God.” The verse in Daniel that identifies the character of the papacy also references the “time” which was designed to “reveal” that the papacy was the antichrist as he identifies that the papacy would “prosper” until the “indignation be accomplished.”

जेव्हा पौल पोपच्या आत्ममुग्ध स्वभावास उद्देशून बोलतो, तेव्हा तो दानिएलमधील वचनाचे परिभाषण करतो आणि असे म्हणतो की पोपच तो आहे जो “देव म्हणविला जातो किंवा ज्याची उपासना केली जाते त्या सर्वांच्या विरुद्ध उभा राहतो आणि स्वतःस उंचावितो; इतकेच नव्हे तर तो देवाप्रमाणे देवाच्या मंदिरात बसतो आणि आपणच देव आहोत असे दाखवितो.” दानिएलमधील जे वचन पोपसत्तेच्या स्वभावाची ओळख करून देते, ते त्या “काळा”चाही उल्लेख करते, जो पोपसत्ता ख्रिस्तविरोधी आहे हे “प्रकट” करण्यासाठी नेमलेला होता, कारण तो असे निदर्शित करतो की “रोष पूर्ण होईपर्यंत” पोपसत्ता “समृद्ध होईल.”

The “indignation” ended in 1798, so Daniel in the verse (though this is not one of the seven direct places in the books of Daniel and Revelation where the 1260-year history is mentioned), does however directly identify the papal power and marks that it received “a deadly wound,” as John calls it, in 1798. Thus, the verse identifies the end of the period of papal rule, though not identifying the duration of the rule.

“इंडिग्नेशन” 1798 मध्ये समाप्त झाले, म्हणून या वचनात दानिएल (जरी दानिएल आणि प्रकटीकरण या पुस्तकांतील त्या सात थेट ठिकाणांपैकी हे एक नसले, जिथे 1260 वर्षांच्या इतिहासाचा उल्लेख आहे), तरीही पोपसत्तेला थेट ओळखतो आणि 1798 मध्ये तिला “प्राणघातक घाव” मिळाला, असे—जसे योहान त्याला म्हणतो—चिन्हांकित करतो. अशा प्रकारे, हे वचन पोपसत्तेच्या राज्यकालाच्या समाप्तीची ओळख करून देते, जरी त्या राज्यकालाचा कालावधी निर्दिष्ट करत नाही.

In the passage, Paul also identifies a power that would restrain the papacy from taking control of the world in 538, when he stated that the Thessalonians who he was writing to already knew this particular truth. He raised the question, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” He reminds them that they already knew “what withholdeth” (meaning restrains) the papacy until he would “be revealed in his time.” The power that preceded and prevented the papacy from taking control of the world was the power in control of the world when Paul wrote the letter. It was pagan Rome. Paul wrote that pagan Rome would be “taken out of the way” in order for the papacy to take control of the world.

या उताऱ्यात पौल ५३८ मध्ये पोपसत्तेला जगावर नियंत्रण मिळविण्यापासून रोखणाऱ्या एका सत्तेचीही ओळख करून देतो, जेव्हा त्याने असे म्हटले की तो ज्यांना लिहित होता त्या थेस्सलनीकाकरांना हे विशिष्ट सत्य आधीच माहीत होते. त्याने प्रश्न उपस्थित केला, “मी अजून तुमच्याबरोबर असताना, मी तुम्हांला या गोष्टी सांगितल्या होत्या, हे तुम्हांला आठवत नाही काय?” तो त्यांना स्मरण करून देतो की त्यांना “जे अडविते” (म्हणजे रोखते) ते आधीच माहीत होते, जोवर तो “त्याच्या काळात प्रकट” होणार नव्हता. पोपसत्तेला जगावर नियंत्रण मिळविण्यापूर्वी जी सत्ता अस्तित्वात होती आणि जिने ते नियंत्रण मिळविण्यापासून तिला प्रतिबंध केला, तीच सत्ता पौलाने हे पत्र लिहिले त्या वेळी जगावर नियंत्रण ठेवणारी सत्ता होती. ती म्हणजे मूर्तिपूजक रोम. पौलाने लिहिले की पोपसत्तेला जगावर नियंत्रण मिळविण्यासाठी मूर्तिपूजक रोम “मधून दूर केले” जाईल.

It was this understanding that led William Miller to recognize that the power symbolized as “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. Adventism acknowledges that the structure, and therefore all of William Miller’s prophetic understandings, were based upon his understanding of the books of Daniel and Revelation and that those two books address the two desolating powers of pagan Rome and papal Rome. In the passage in Thessalonians Miller, already knowing (as every Protestant knew in his day, that the pope was the antichrist); when he recognized that pagan Rome was the historical power that preceded the papal rule, and that Paul had stated that pagan Rome was to be taken away in advance of the papacy ascending to the throne of the earth, he then connected this with the book of Daniel and “the daily,” where it references three times that the daily had to be “taken away” before the papacy took control of the world. Paul’s testimony allowed Miller to see that pagan Rome was Daniel’s “daily,” and thereafter he could recognize that Daniel’s two desolating powers were pagan and papal Rome. This truth represents the foundation of the Millerite movement. Adventism most certainly rejects the work of Miller today, but they still understand that this overview of Miller’s development of understanding of “the daily” in Daniel proves that the power that Paul says “withholds” the rise of the papal power until it was removed was pagan Rome, is the correct analysis of Miller’s thinking on these subjects.

याच समजुतीमुळे विल्यम मिलर यांना दानिएलाच्या पुस्तकात “नित्य” असे प्रतीकित केलेली सत्ता ही मूर्तिपूजक रोम आहे, हे ओळखता आले. अॅडव्हेंटिझम हे मान्य करतो की रचना, आणि म्हणूनच विल्यम मिलर यांची सर्व भविष्यसूचक समज, त्यांच्या दानिएल व प्रकटीकरण या पुस्तकांच्या आकलनावर आधारित होती, आणि ही दोन्ही पुस्तके मूर्तिपूजक रोम व पोपशाही रोम या दोन उजाड करणाऱ्या सत्तांविषयी भाष्य करतात. थेस्सलनीकाकरांस पत्रातील उताऱ्यात, मिलर—ज्यांना आधीच हे माहीत होते (जसे त्यांच्या काळातील प्रत्येक प्रोटेस्टंटाला माहीत होते, की पोप हा ख्रिस्तविरोधी आहे)—जेव्हा त्यांनी ओळखले की पोपशाही राज्याच्या आधी असलेली ऐतिहासिक सत्ता म्हणजे मूर्तिपूजक रोम होती, आणि पौलाने असे म्हटले आहे की पृथ्वीच्या सिंहासनावर पोपशाही आरूढ होण्यापूर्वी मूर्तिपूजक रोम दूर केले जाणे आवश्यक होते, तेव्हा त्यांनी हे दानिएलाच्या पुस्तकातील “नित्य” याच्याशी जोडले, जिथे तीन वेळा असा उल्लेख आहे की पोपशाहीने जगावर नियंत्रण घेण्यापूर्वी नित्य “काढून टाकले” जाणे आवश्यक होते. पौलाच्या साक्षीमुळे मिलर यांना हे पाहता आले की मूर्तिपूजक रोम हेच दानिएलातील “नित्य” आहे, आणि त्यानंतर ते दानिएलातील दोन उजाड करणाऱ्या सत्ता या मूर्तिपूजक व पोपशाही रोम आहेत, हे ओळखू शकले. हे सत्य मिलरवादी चळवळीचा पाया दर्शविते. अॅडव्हेंटिझम आज निश्चितपणे मिलर यांच्या कार्याला नाकारतो, परंतु तरीही ते हे समजतात की दानिएलातील “नित्य” या विषयावरील मिलर यांच्या समजुतीच्या विकासाचा हा आढावा सिद्ध करतो की पोपशाही सत्तेच्या उदयास ती दूर होईपर्यंत “अडवून धरणारी” सत्ता, असे पौल म्हणतो, ती मूर्तिपूजक रोम होती—हा या विषयांवरील मिलर यांच्या विचारांचा योग्य विश्लेषण आहे.

With the truth of “the daily” in the book of Daniel being a symbol of pagan Rome that preceded the kingdom of papal Rome which Daniel had represented as the abomination of desolation, Miller could then recognize the prophetic times associated with the kingdoms of Bible prophecy, and as his mind was opened up to these insights he assembled a series of truths that represent the foundations of Adventism. Those truths became enshrined on the two tables of the 1843 and 1850 pioneer charts. Those truths are the foundation of Adventism and they were based upon the recognition of “time.” The history of when the foundations were put in place is a primary discussion on Habakkuk’s Tables.

दानिएलाच्या पुस्तकातील “द डेली” ही बाबलसत्ताधारी रोमाच्या राज्याचे प्रतीक आहे, आणि त्याआधी आलेल्या त्या राज्यापश्चात दानिएलाने “उजाड करणारी घृणास्पद वस्तु” असे दर्शविलेल्या पोपसत्ताधारी रोमाच्या राज्याशी त्याचा संबंध आहे, हे सत्य समजल्यामुळे मिलर यांना बायबलमधील भविष्यवाणीतील राज्यांशी निगडित भविष्यकाल ओळखता आला; आणि या अंतर्दृष्टींकरिता त्यांचे मन उघडले गेले तेव्हा त्यांनी अशा सत्यांची एक मालिका एकत्र केली जी अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या पायाभूत तत्त्वांचे प्रतिनिधित्व करतात. ही सत्ये 1843 आणि 1850 च्या प्रारंभीच्या चार्ट्सवरील दोन तक्त्यांमध्ये स्थापित झाली. हीच सत्ये अ‍ॅडव्हेंटिझमची पायाभरणी आहेत, आणि ती “काळ” याच्या ओळखीवर आधारित होती. पाया कधी घातला गेला याचा इतिहास हा हबक्कूकच्या तक्त्यांवरील प्रमुख विचारविषय आहे.

What is not pointed out in Habakkuk’s Tables is that the foundations that were based upon time produced a structure that provides the view necessary for the final generation to recognize that there were truths that were represented as the foundations. There was a first truth that was the very first stone placed in the foundation, but “the daily” in the book of Daniel was not Miller’s first truth. The truth that would become the first stone in the foundation that Miller was raised up to build was “the seven times” of Leviticus twenty-six, but without the truth of “the daily,” Miller would not have recognized the structure of prophecy he needed to recognize in order to present the first angel’s message. His structure was placing prophecy in the perspective of two desolating powers. Miller was addressing the dragon (pagan Rome) and the beast (the papacy). The third angel addresses the dragon (United Nations), the beast (the papacy), and the false prophet (the United States).

हबक्कूकच्या तक्त्यांमध्ये जे दर्शविलेले नाही ते म्हणजे, काळावर आधारित असलेल्या पाया-रचनेने अशी एक संरचना निर्माण केली की जी अंतिम पिढीला हे ओळखण्यासाठी आवश्यक असा दृष्टीकोन प्रदान करते की काही सत्ये पायाच्या रूपाने दर्शविली गेली होती. एक पहिले सत्य होते, जे पायामध्ये ठेवलेला अगदी पहिला दगड होते; परंतु दानियेलाच्या पुस्तकातील “the daily” हे मिलरचे पहिले सत्य नव्हते. मिलरला जो पाया उभारण्यासाठी उभे करण्यात आले, त्या पायातील पहिला दगड ठरणारे सत्य म्हणजे लेवीयविवरणाच्या सव्वीसाव्या अध्यायातील “the seven times” हे होते; परंतु “the daily” या सत्याविना, पहिल्या देवदूताचा संदेश सादर करण्यासाठी त्याला ज्या भविष्यवाणीच्या संरचनेची ओळख होणे आवश्यक होते, ती मिलरला ओळखता आली नसती. त्याची संरचना भविष्यवाणीला दोन उजाड करणाऱ्या सत्तांच्या दृष्टीकोनात ठेवणारी होती. मिलर अजगराला (pagan Rome) आणि पशूला (the papacy) संबोधित करीत होता. तिसरा देवदूत अजगराला (United Nations), पशूला (the papacy), आणि खोट्या संदेष्ट्याला (the United States) संबोधित करतो.

If a person accepts all, not some, but all the time prophecies set forth by the Millerites on the two sacred pioneer charts, that person would need to investigate those truths personally. How could you accept them, if you had never inspected them? If those persons investigating the foundational truths make those truths their personal responsibility to test, and thereafter accepts all those truths, then they have built upon the Rock and not the sand.

जर एखाद्या व्यक्तीने मिलराइटांनी दोन पवित्र अग्रणी चार्ट्सवर मांडलेल्या काळासंबंधीच्या सर्व भविष्यवाण्या—काही नव्हे, तर सर्व—स्वीकारल्या, तर त्या व्यक्तीने त्या सत्यांची वैयक्तिकरीत्या चौकशी करणे आवश्यक ठरेल. तुम्ही त्यांचे परीक्षणच केले नसताना त्यांना कसे स्वीकारू शकता? जर पायाभूत सत्यांची चौकशी करणाऱ्या त्या व्यक्तींनी त्या सत्यांची परीक्षा करणे ही आपली वैयक्तिक जबाबदारी मानली, आणि त्यानंतर त्या सर्व सत्यांना स्वीकारले, तर त्यांनी वाळूवर नव्हे, तर खडकावर बांधले आहे.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “जे सियोनच्या भिंतींवर देवाचे पहारेकरी म्हणून उभे आहेत, ते असे पुरुष असू देत की जे लोकांपुढील धोके आधीच पाहू शकतील,—असे पुरुष, जे सत्य आणि भ्रम, धार्मिकता आणि अधार्मिकता यांतील भेद ओळखू शकतील.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “इशारा देण्यात आला आहे: 1842, 1843 आणि 1844 मध्ये संदेश आला त्या वेळेपासून ज्या विश्वासाच्या पायावर आपण बांधणी करीत आलो आहोत, त्या पायाला विचलित करील असे काहीही येऊ देऊ नये. मी या संदेशात होते, आणि तेव्हापासून आजपर्यंत देवाने आम्हाला दिलेल्या प्रकाशाशी निष्ठावान राहून मी जगासमोर उभी आहे. ज्या व्यासपीठावर आमचे पाय ठेवले गेले, तेथून आमचे पाय काढून घेण्याचा आमचा कोणताही विचार नाही, कारण दिवसेंदिवस आम्ही उत्कट प्रार्थनेने प्रभूचा शोध घेत होतो, प्रकाश मिळावा म्हणून याचना करीत होतो. तुम्हाला वाटते काय की देवाने मला दिलेला प्रकाश मी सोडून देऊ शकेन? तो युगानुयुगांचा खडकाप्रमाणे असावा. तो मला दिला गेला त्या वेळेपासून तो माझे मार्गदर्शन करीत आला आहे.” Review and Herald, April 14, 1903.

In order for those who would hear to analyze the time prophecies of the Millerite history it requires the action of looking at the historical periods that are represented by the time prophecies. This represents the work of illustrating events upon a time line. When a student of prophecy has reached the level of investigation where he considers these prophetic periods, identified by the Millerites from the Bible and thereafter supported by the historical record, he will be in a position to recognize that the history at the beginning of the time prophecy symbolically typifies the history at the end of that same prophecy. With that vantage point the student should learn that history is repeated. With that understanding in place He should also see that Jesus illustrates the end with the beginning.

मिलराइट इतिहासातील समयविषयक भविष्यवाण्यांचे विश्लेषण जे ऐकू इच्छितात त्यांच्यासाठी, त्या समयविषयक भविष्यवाण्यांनी दर्शविलेल्या ऐतिहासिक कालखंडांकडे पाहण्याची कृती आवश्यक ठरते. हे समयरेषेवर घटनांचे चित्रण करण्याच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करते. जेव्हा भविष्यवाणीचा एखादा विद्यार्थी, बायबलमधून मिलराइटांनी ओळखून काढलेल्या आणि त्यानंतर ऐतिहासिक नोंदींनी समर्थित केलेल्या या भविष्यवाणीतील कालखंडांचा विचार करील, तेव्हा तो हे ओळखण्याच्या स्थितीत येईल की समयभविष्यवाणीच्या प्रारंभी असलेला इतिहास प्रतीकात्मकरित्या त्याच भविष्यवाणीच्या शेवटी असलेल्या इतिहासाचा आदर्शरूप ठरतो. त्या दृष्टिकोणातून विद्यार्थ्याने हे शिकले पाहिजे की इतिहासाची पुनरावृत्ती होते. ही समज स्थापित झाल्यावर त्याने हेही पाहिले पाहिजे की येशू आरंभाच्या साहाय्याने अंताचे चित्रण करतो.

And from the prophetic line of prophecy that portrays the end of the world as the “building of a temple,” the student should know that there is a final capstone that is placed upon the temple that is built upon the foundation. He should come to see that the temple foundation that Miller was used to bring to light (which represents Jesus Christ, for there is no other foundation that can be laid than Jesus Christ), was a foundation built upon prophetic time. Because Jesus illustrates the end with the beginning the student should also see that the capstone, the final stone on the temple—must parallel the foundation. The foundation of the temple for Miller was prophetic time, but the foundation was none-the-less Jesus Christ.

आणि जगाच्या अंतास “मंदिराच्या बांधणी”प्रमाणे दर्शविणाऱ्या भविष्यवाणीच्या भविष्यसूचक रेषेतून, विद्यार्थ्याने हे जाणले पाहिजे की पायावर उभारलेल्या त्या मंदिरावर ठेवला जाणारा एक अंतिम शिखरदगड आहे. त्याला हेही दिसून आले पाहिजे की मिलर यांच्याद्वारे प्रकाशात आणला गेलेला मंदिराचा पाया (जो येशू ख्रिस्ताचे प्रतिनिधित्व करतो, कारण येशू ख्रिस्ताखेरीज दुसरा कोणताही पाया घातला जाऊ शकत नाही), हा भविष्यसूचक काळावर उभारलेला पाया होता. कारण येशू आरंभीद्वारे अंताचे दृष्टांत देतो, म्हणून विद्यार्थ्याने हेही पाहिले पाहिजे की शिखरदगड, म्हणजे मंदिरावरील अंतिम दगड—पायाशी समांतर असलाच पाहिजे. मिलर यांच्या दृष्टीने मंदिराचा पाया भविष्यसूचक काळ होता, तरीसुद्धा तो पाया येशू ख्रिस्तच होता.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:10, 11.

> मला दिलेल्या देवाच्या कृपेनुसार, एक शहाणा मुख्य बांधकाम करणारा म्हणून मी पाया घातला आहे, आणि दुसरा त्यावर बांधकाम करीत आहे. पण प्रत्येकाने तो त्यावर कसा बांधतो याची काळजी घ्यावी. कारण जो पाया घातला गेला आहे त्याव्यतिरिक्त दुसरा कोणताही पाया कोणी घालू शकत नाही; आणि तो म्हणजे येशू ख्रिस्त. १ करिंथकरांस ३:१०, ११.

Paul is identifying his work as the erecting of a temple of which he laid the foundation or beginning. He was the apostle to the Gentiles and he was used to lay the foundation of the Christian church. In the same passage Paul also identifies that our bodies are the temple of the Holy Spirit. There is also the temple of Solomon and the sanctuary from the wilderness that all have foundations that are all represented as Jesus Christ. The foundation that Miller was used to erect was the temple of Adventism, and the foundation of that temple is most certainly Jesus Christ, but it is more specifically the temple that is erected with materials that are spiritual and prophetic.

पौल आपल्या कार्याची ओळख अशा मंदिराच्या उभारणीप्रमाणे करून देतो की ज्याचा पाया किंवा आरंभ त्याने घातला. तो अन्यजातींचा प्रेषित होता, आणि ख्रिस्ती मंडळीचा पाया घालण्यासाठी त्याचा उपयोग करण्यात आला. त्याच उताऱ्यात पौल हेही स्पष्ट करतो की आपली देहे पवित्र आत्म्याचे मंदिर आहेत. तसेच शलमोनाचे मंदिर आणि अरण्यातील पवित्रस्थान हीही अशीच आहेत की ज्यांना पाया आहे, आणि त्या सर्वांचा प्रतिनिधी येशू ख्रिस्त असा दर्शविला आहे. ज्या पायाच्या उभारणीसाठी मिलरचा उपयोग करण्यात आला, तो अॅडव्हेंटवादाचे मंदिर होता; आणि त्या मंदिराचा पाया निःसंशयपणे येशू ख्रिस्तच आहे; परंतु अधिक विशिष्टरीत्या सांगायचे तर, ते असे मंदिर आहे की जे आध्यात्मिक आणि भविष्यवाणीपर साहित्यांनी उभारलेले आहे.

The capstone therefore must also be Jesus Christ, but the capstone must also include a premier prophetic rule, for Miller was given a set of rules which contains the premier rule of the Millerites which was the “year-for-a-day” principle. Without that rule, there is no recognition of time prophecy and there is therefore no foundation. There must be a counterpart at the end that represents Jesus Christ (the Foundation) that is a premier rule within a set of rules that establishes the Revelation of Jesus Christ. The rule is of course the rule of “first mention”, representing the attribute of Christ’s character that identifies the end from the beginning.

म्हणून शिखरदगडही येशू ख्रिस्तच असला पाहिजे; परंतु त्या शिखरदगडामध्ये एक प्रमुख भविष्यसूचक नियमही समाविष्ट असला पाहिजे, कारण मिलर यांना नियमांचा एक संच देण्यात आला होता, ज्यामध्ये मिलराइटांच्या प्रमुख नियमाचा, म्हणजे “एक दिवस म्हणजे एक वर्ष” या तत्त्वाचा, समावेश होता. त्या नियमाविना काळविषयक भविष्यवाणीची ओळख होत नाही, आणि म्हणून पाया देखील राहत नाही. शेवटी असा एक प्रतिरूप असलेच पाहिजे, जे येशू ख्रिस्ताचे (पाया) प्रतिनिधित्व करते, आणि जे नियमांच्या एका संचामधील प्रमुख नियम आहे, जो येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण स्थापित करतो. तो नियम अर्थातच “प्रथम उल्लेख” हा नियम आहे, जो ख्रिस्ताच्या स्वभावातील त्या गुणधर्माचे प्रतिनिधित्व करतो, जो आरंभापासून अंत दर्शवितो.

In 2 Thessalonians those who received not the love of the truth that they might be saved, rejected the truth as represented by the Greek word that is derived from the Hebrew word created by three letters which is translated as “truth” in the Old Testament. The group that receives the strong delusion, because they believed a lie, refused to return to the old paths, the foundations of Adventism as represented upon the two sacred charts. So, in the passage we have been considering for some time now states:

२ थेस्सलनीकाकरांस पत्रात, ज्यांनी तारण पावावे म्हणून सत्यावरील प्रेम स्वीकारले नाही, त्यांनी त्या सत्यास नाकारले जे ग्रीक शब्दाने दर्शविले आहे; तो ग्रीक शब्द हिब्रूतील तीन अक्षरांनी बनलेल्या त्या शब्दापासून व्युत्पन्न झालेला आहे, ज्याचा जुना करारात “सत्य” असा अनुवाद करण्यात आला आहे. ज्यांनी असत्यावर विश्वास ठेवला म्हणून प्रबळ भ्रम प्राप्त करणाऱ्या त्या समूहाने, दोन पवित्र चार्टांवर दर्शविलेल्या प्रमाणे, जुन्या मार्गांकडे—अॅडव्हेंटिझमच्या पायाभूत तत्त्वांकडे—परत येण्यास नकार दिला. म्हणून, आपण काही काळापासून विचार करीत असलेला उतारा असा म्हणतो:

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “योहानाला उपदेश करणारा तो सामर्थ्यशाली दूत येशू ख्रिस्त यांच्यापेक्षा कमी व्यक्तिमत्त्वाचा नव्हता. त्याने आपला उजवा पाय समुद्रावर आणि डावा कोरड्या भूमीवर ठेवला, यावरून सैतानाशी चाललेल्या महान संघर्षाच्या अंतिम प्रसंगांत तो कोणती भूमिका पार पाडत आहे हे दिसून येते. ही स्थिती संपूर्ण पृथ्वीवरील त्याच्या सर्वोच्च सामर्थ्याची व अधिकाराची द्योतक आहे. हा संघर्ष युगानुयुगे अधिक प्रखर व अधिक निर्धारपूर्ण होत गेला आहे, आणि अंधकाराच्या शक्तींचे कुशल कारस्थान पराकाष्ठेला पोहोचेल त्या अंतिम प्रसंगांपर्यंत तो तसाच चालू राहील. सैतान, दुष्ट मनुष्यांशी एकरूप होऊन, सत्याच्या प्रेमाचा स्वीकार न करणाऱ्या सर्व जगाला व मंडळ्यांना फसवील. परंतु तो सामर्थ्यशाली दूत लक्ष वेधून घेतो. तो मोठ्या आवाजात पुकारतो. ज्यांनी सत्याला विरोध करण्यासाठी सैतानाशी हातमिळवणी केली आहे, त्यांना आपल्या स्वराची सामर्थ्य व अधिकार दाखविणे त्याचे कार्य आहे.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

In this previous passage “the churches who received not the love of the truth” are Daniel’s and Matthew’s wicked and foolish virgins that Amos 8:12 identifies will begin to search for God’s final warning message when it is too late. It is too late, because they believed a lie concerning the foundations of Adventism. Adventism first began to imbibe in that lie in 1863, and from then on it was simply downhill all the way.

या मागील उताऱ्यातील “ज्यांनी सत्याच्या प्रेमाचा स्वीकार केला नाही अशा मंडळ्या” या दानिएल व मत्तय यांतील दुष्ट व मूर्ख कुमारी आहेत, ज्यांच्याविषयी आमोस 8:12 असे दर्शविते की त्या फार उशीर झाल्यावर देवाच्या अंतिम इशाऱ्याचा संदेश शोधण्यास सुरुवात करतील. तो उशीर झालेला आहे, कारण त्यांनी अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या पायाभूत तत्त्वांविषयीच्या एका खोट्यावर विश्वास ठेवला. अ‍ॅडव्हेंटिझमने प्रथम 1863 मध्ये त्या खोट्याचे पान करणे सुरू केले, आणि त्यानंतर पुढे सर्व काही केवळ सतत अधःपतनाकडेच गेले.

What I am about to write is totally subjective I suppose, but what new prophetic light was introduced into Adventism since 1863? Ellen White says of Jones and Waggoners’ 1888 message, that it was the message she had been presenting for years. Their message may have sounded new and shocking to Adventism in 1888, but the newness and the shock were produced not by a new message, but by a blindness that had been settling upon God’s people since 1863.

मी जे लिहिणार आहे ते पूर्णपणे व्यक्तिनिष्ठ आहे, असे मला वाटते; परंतु 1863 पासून अॅडव्हेंटिझममध्ये कोणता नवा भविष्यवाणीविषयक प्रकाश आणला गेला? एलेन व्हाइट यांनी जोन्स आणि वॅगनर यांच्या 1888 च्या संदेशाविषयी असे म्हटले आहे की, तो संदेश त्या अनेक वर्षांपासून सादर करीत होत्या. त्यांचा संदेश 1888 मध्ये अॅडव्हेंटिझमला नवीन आणि धक्कादायक वाटला असेल; परंतु ती नवीनता आणि तो धक्का हे नव्या संदेशामुळे नव्हे, तर 1863 पासून देवाच्या लोकांवर उतरू लागलेल्या एका आंधळेपणामुळे निर्माण झाले होते.

Ellen White identified Adventism as in the Laodicean condition before 1863, so the blindness of Laodicea was already encroaching upon Adventism before 1863, but in 1863 the church officially set aside the truth concerning the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the very first “time prophecy” Miller discovered. There has been no prophetic light that has surfaced in Adventism since 1863! What changed?

एलेन व्हाइट यांनी १८६३ पूर्वीच अॅडव्हेंटिझमला लाओदिकेआच्या स्थितीत असल्याचे ओळखले; म्हणून लाओदिकेआचे आंधळेपण १८६३ पूर्वीच अॅडव्हेंटिझमवर आक्रमण करू लागले होते. परंतु १८६३ मध्ये चर्चने लेवीयव्यवस्था २६ मधील “सात वेळा” याविषयीचे सत्य अधिकृतपणे बाजूला ठेवले; आणि हीच ती अगदी पहिली “कालभविष्यवाणी” होती जी मिलर यांनी शोधून काढली होती. १८६३ पासून अॅडव्हेंटिझममध्ये कोणताही भविष्यसूचक प्रकाश प्रकट झालेला नाही! काय बदलले?

The very first stone of the temple foundation that was built upon prophetic time and represented Jesus Christ, was set aside by Adventism in 1863. The first stone placed by Miller into the temple foundation that was based upon time as presented in Daniel by Christ who represented Himself as Palmoni the “wonderful numberer” was rejected and set aside. The very first stone Miller discovered…

भविष्यवाणीच्या काळावर उभारण्यात आलेल्या आणि येशू ख्रिस्ताचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या मंदिराच्या पायातील अगदी पहिला दगड १८६३ मध्ये ॲडव्हेंटिझमकडून बाजूला सारण्यात आला. दानियेलमध्ये ख्रिस्ताने स्वतःला पाल्मोनी, “अद्भुत संख्याकार,” म्हणून प्रकट केले, त्याप्रमाणे काळावर आधारित मंदिराच्या पायात मिलरने बसवलेला पहिला दगड नाकारण्यात आला आणि बाजूला टाकण्यात आला. मिलरने शोधून काढलेला तो अगदी पहिला दगड…

> “In quoting the prophecy of the rejected stone, Christ referred to an actual occurrence in the history of Israel. The incident was connected with the building of the first temple. While it had a special application at the time of Christ’s first advent, and should have appealed with special force to the Jews, it has also a lesson for us. When the temple of Solomon was erected, the immense stones for the walls and the foundation were entirely prepared at the quarry; after they were brought to the place of building, not an instrument was to be used upon them; the workmen had only to place them in position. For use in the foundation, one stone of unusual size and peculiar shape had been brought; but the workmen could find no place for it, and would not accept it. It was an annoyance to them as it lay unused in their way. Long it remained a rejected stone. But when the builders came to the laying of the corner, they searched for a long time to find a stone of sufficient size and strength, and of the proper shape, to take that particular place, and bear the great weight which would rest upon it. Should they make an unwise choice for this important place, the safety of the entire building would be endangered. They must find a stone capable of resisting the influence of the sun, of frost, and of tempest. Several stones had at different times been chosen, but under the pressure of immense weights they had crumbled to pieces. Others could not bear the test of the sudden atmospheric changes. But at last attention was called to the stone so long rejected. It had been exposed to the air, to sun and storm, without revealing the slightest crack. The builders examined this stone. It had borne every test but one. If it could bear the test of severe pressure, they decided to accept it for the cornerstone. The trial was made. The stone was accepted, brought to its assigned position, and found to be an exact fit. In prophetic vision, Isaiah was shown that this stone was a symbol of Christ. He says:

> “नाकारणाऱ्या दगडाविषयीची भविष्यवाणी उद्धृत करताना, ख्रिस्ताने इस्राएलच्या इतिहासातील एका प्रत्यक्ष घटनेचा संदर्भ दिला. ही घटना पहिल्या मंदिराच्या बांधकामाशी संबंधित होती. ख्रिस्ताच्या पहिल्या आगमनाच्या वेळी तिचा विशेष उपयोग होता, आणि तिने यहूद्यांच्या अंतःकरणाला विशेष सामर्थ्याने स्पर्श करायला हवा होता; परंतु तिच्यात आपल्यासाठीही एक धडा आहे. जेव्हा सोलोमोनाचे मंदिर उभारले जात होते, तेव्हा भिंतींसाठी आणि पायासाठी लागणारे प्रचंड दगड पूर्णपणे खाणीतच तयार केले जात; ते बांधकामाच्या ठिकाणी आणल्यानंतर त्यांच्यावर कोणतेही साधन वापरायचे नव्हते; कामगारांनी फक्त त्यांना त्यांच्या जागी बसवायचे होते. पायामध्ये वापरण्यासाठी, विलक्षण मोठ्या आकाराचा आणि आगळ्या-वेगळ्या आकृतीचा एक दगड आणण्यात आला होता; पण कामगारांना त्यासाठी कोणतीही जागा सापडली नाही, आणि त्यांनी तो स्वीकारला नाही. तो उपयोगात न येता त्यांच्या मार्गात पडून राहिल्यामुळे त्यांना तो त्रासदायक वाटत होता. बराच काळ तो नाकारलेला दगड तसाच पडून राहिला. पण जेव्हा बांधकाम करणारे कोपऱ्याचा दगड बसविण्याच्या टप्प्यावर आले, तेव्हा त्या विशिष्ट स्थानासाठी पुरेशा आकाराचा, सामर्थ्याचा, आणि योग्य आकृतीचा असा दगड शोधण्यासाठी त्यांनी बराच वेळ घालविला, जो त्यावर येणारे प्रचंड ओझे पेलू शकेल. जर त्यांनी या महत्त्वाच्या स्थानासाठी अविवेकी निवड केली असती, तर संपूर्ण इमारतीची सुरक्षितता धोक्यात आली असती. सूर्य, दंव, आणि वादळ यांच्या प्रभावाला तोंड देऊ शकेल असा दगड त्यांना शोधावाच लागणार होता. वेगवेगळ्या वेळी अनेक दगड निवडण्यात आले होते, पण प्रचंड वजनाच्या दाबाखाली ते तुकडे-तुकडे होऊन गेले. इतर काही अचानक होणाऱ्या वातावरणीय बदलांच्या परीक्षेला टिकू शकले नाहीत. पण शेवटी इतका काळ नाकारण्यात आलेल्या त्या दगडकडे लक्ष वेधले गेले. किंचितही भेग न पडता तो हवा, सूर्य आणि वादळ यांच्या तडाख्याला तोंड देत उभा राहिला होता. बांधकाम करणाऱ्यांनी त्या दगडाची तपासणी केली. एका परीक्षेव्यतिरिक्त त्याने प्रत्येक कसोटी सहन केली होती. जर तो तीव्र दाबाची परीक्षाही पेलू शकला, तर त्याला कोनशिलेकरिता स्वीकारावे, असा त्यांनी निर्णय केला. परीक्षा घेण्यात आली. दगड स्वीकारण्यात आला, त्याला नेमून दिलेल्या ठिकाणी नेण्यात आला, आणि तो अगदी अचूकपणे बसणारा आढळला. भविष्यदर्शी दृष्टांतात यशयाला दाखविण्यात आले की हा दगड ख्रिस्ताचे प्रतीक होता. तो म्हणतो:”

> “‘Sanctify the Lord of hosts Himself; and let Him be your fear, and let Him be your dread. And He shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’ Carried down in prophetic vision to the first advent, the prophet is shown that Christ is to bear trials and tests of which the treatment of the chief cornerstone in the temple of Solomon was symbolic. ‘Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ Isaiah 8:13–15; 28:16.

> “‘सेनाधीश परमेश्वरालाच पवित्र माना; आणि तोच तुमचा भय असो, तोच तुमचा धाक असो. तो पवित्रस्थान ठरेल; परंतु इस्राएलच्या दोन्ही घराण्यांसाठी तो ठेच लागण्याचा दगड व अडखळण्याची खडकशिळा ठरेल; आणि यरुशलेमच्या रहिवाशांसाठी फास व सापळा ठरेल. आणि त्यांच्यामधील पुष्कळ जण अडखळतील, पडतील, चुरडले जातील, सापळ्यात सापडतील व पकडले जातील.’ भविष्यदर्शी दृष्टांतात पहिल्या आगमनापर्यंत नेण्यात आलेल्या संदेष्ट्यास दाखविण्यात आले की, ख्रिस्ताने अशा परीक्षा व कसोट्या सहन करावयाच्या आहेत, ज्यांचे प्रतीक शलमोनाच्या मंदिरातील मुख्य कोनशिळेवर झालेल्या वागणुकीत दिसून आले होते. ‘म्हणून परमेश्वर देव असे म्हणतो, पाहा, मी सियोनात पायासाठी एक दगड ठेवितो, तो परीक्षित दगड, अमूल्य कोनशिळा, भक्कम पाया आहे; जो विश्वास ठेवतो तो घाई करणार नाही.’ यशया 8:13–15; 28:16.”

> “In infinite wisdom, God chose the foundation stone, and laid it Himself. He called it ‘a sure foundation.’ The entire world may lay upon it their burdens and griefs; it can endure them all. With perfect safety they may build upon it. Christ is a ‘tried stone.’ Those who trust in Him, He never disappoints. He has borne every test. He has endured the pressure of Adam’s guilt, and the guilt of his posterity, and has come off more than conqueror of the powers of evil. He has borne the burdens cast upon Him by every repenting sinner. In Christ the guilty heart has found relief. He is the sure foundation. All who make Him their dependence rest in perfect security.

> “अनंत ज्ञानाने, देवाने कोनशिला निवडली आणि ती स्वतः घातली. तिने ‘दृढ पाया’ असे नाव दिले. संपूर्ण जग आपले ओझे आणि दुःखे तिच्यावर ठेवू शकते; ती त्या सर्वांना सहन करू शकते. परिपूर्ण सुरक्षिततेने ते तिच्यावर बांधकाम करू शकतात. ख्रिस्त ‘परीक्षित शिला’ आहे. जे त्याच्यावर विश्वास ठेवतात, त्यांना तो कधीही निराश करीत नाही. त्याने प्रत्येक कसोटी सहन केली आहे. त्याने आदामाच्या अपराधाचे ओझे, तसेच त्याच्या संततीच्या अपराधाचे ओझेही उचलले आहे, आणि दुष्टतेच्या शक्तींवर पूर्ण विजेता होऊन बाहेर पडला आहे. प्रत्येक पश्चात्ताप करणाऱ्या पाप्याने त्याच्यावर टाकलेली ओझी त्याने वाहिली आहेत. ख्रिस्तामध्ये अपराधी अंतःकरणाला विश्रांती लाभली आहे. तोच दृढ पाया आहे. जे सर्व त्याला आपला आधार करतात, ते परिपूर्ण सुरक्षिततेत विश्रांती घेतात.”

> “In Isaiah’s prophecy, Christ is declared to be both a sure foundation and a stone of stumbling. The apostle Peter, writing by inspiration of the Holy Spirit, clearly shows to whom Christ is a foundation stone, and to whom a rock of offense:

> “यशयाच्या भविष्यवाणीत, ख्रिस्त हा एकाच वेळी खात्रीचा पाया आणि अडथळ्याचा दगड असा घोषित केला आहे. प्रेषित पेत्र, पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने लिहिताना, ख्रिस्त कोणासाठी पायाचा दगड आहे आणि कोणासाठी अपमानकारक खडक आहे, हे स्पष्टपणे दाखवितो:”

> “‘If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the Scripture, Behold, I lay in Sion a chief cornerstone, elect, precious: and he that believeth on Him shall not be confounded. Unto you therefore which believe He is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, and a stone of stumbling, and a rock of offense, even to them which stumble at the word, being disobedient.’ 1 Peter 2:3–8.

> “‘जर तुम्ही प्रभु कृपाळू आहे याचा आस्वाद घेतला असेल तर. ज्याच्याकडे येत आहात, त्या जिवंत दगडाकडे—जो मनुष्यांनी नाकारलेला, परंतु देवाने निवडलेला आणि अमूल्य असा आहे—तुम्हीही जिवंत दगडांसारखे आध्यात्मिक घर म्हणून उभारले जात आहात, पवित्र याजकवर्ग होण्यासाठी, येशू ख्रिस्ताद्वारे देवाला मान्य होणारे आध्यात्मिक अर्पण अर्पण करण्यासाठी. म्हणूनच शास्त्रातही असे लिहिले आहे, पाहा, मी सियोनमध्ये एक मुख्य कोनशिला ठेवत आहे, निवडलेली, अमूल्य; आणि जो त्याच्यावर विश्वास ठेवतो तो लज्जित होणार नाही. म्हणून जे विश्वास ठेवतात, त्यांच्यासाठी तो अमूल्य आहे; पण जे आज्ञा पाळत नाहीत, त्यांच्यासाठी ज्या दगडाला बांधणाऱ्यांनी नाकारले, तोच कोपऱ्याचा प्रमुख दगड झाला आहे, आणि अडखळण्याचा दगड, व अपराधाची खडकशिळा—त्यांच्यासाठी, जे वचनावर अडखळतात, आज्ञा न पाळणारे असल्यामुळे.’ 1 Peter 2:3–8.”

> “To those who believe, Christ is the sure foundation. These are they who fall upon the Rock and are broken. Submission to Christ and faith in Him are here represented. To fall upon the Rock and be broken is to give up our self-righteousness and to go to Christ with the humility of a child, repenting of our transgressions, and believing in His forgiving love. And so also it is by faith and obedience that we build on Christ as our foundation.

> “जे विश्वास ठेवतात त्यांच्यासाठी ख्रिस्त हा खात्रीशीर पाया आहे. हे तेच आहेत जे त्या खडकावर पडतात आणि चुरडले जातात. ख्रिस्ताला शरण जाणे आणि त्याच्यावर विश्वास ठेवणे हे येथे दर्शविले आहे. त्या खडकावर पडणे आणि चुरडले जाणे म्हणजे आपल्या स्वधार्मिकतेचा त्याग करणे आणि आपल्या अपराधांबद्दल पश्चात्ताप करून, त्याच्या क्षमाशील प्रेमावर विश्वास ठेवत, बालकाच्या नम्रतेने ख्रिस्ताकडे येणे होय. आणि अशा प्रकारेच विश्वास आणि आज्ञाधारकता यांद्वारे आपण ख्रिस्तावर आपला पाया म्हणून बांधतो.”

> “Upon this living stone, Jews and Gentiles alike may build. This is the only foundation upon which we may securely build. It is broad enough for all, and strong enough to sustain the weight and burden of the whole world. And by connection with Christ, the living stone, all who build upon this foundation become living stones. Many persons are by their own endeavors hewn, polished, and beautified; but they cannot become ‘living stones,’ because they are not connected with Christ. Without this connection, no man can be saved. Without the life of Christ in us, we cannot withstand the storms of temptation. Our eternal safety depends upon our building upon the sure foundation. Multitudes are today building upon foundations that have not been tested. When the rain falls, and the tempest rages, and the floods come, their house will fall, because it is not founded upon the eternal Rock, the chief cornerstone Christ Jesus.

> “या जिवंत दगडावर यहूदी आणि अन्यजातीचे लोक समान रीतीने बांधकाम करू शकतात. हाच एकमेव पाया आहे, ज्यावर आपण सुरक्षितपणे बांधकाम करू शकतो. तो सर्वांसाठी पुरेसा विस्तीर्ण आहे, आणि संपूर्ण जगाचे ओझे व भार पेलण्याइतका सामर्थ्यवान आहे. आणि जिवंत दगड असलेल्या ख्रिस्ताशी संबंधाने, जे सर्व या पायावर बांधतात ते जिवंत दगड बनतात. अनेक व्यक्ती स्वतःच्या प्रयत्नांनी कोरल्या जातात, घासून-पुसून गुळगुळीत केल्या जातात, आणि सुशोभित होतात; परंतु त्या ‘जिवंत दगड’ बनू शकत नाहीत, कारण त्या ख्रिस्ताशी जोडलेल्या नसतात. या संबंधावाचून कोणताही मनुष्य तारण पावू शकत नाही. आपल्यामध्ये ख्रिस्ताचे जीवन नसल्यास, आपण प्रलोभनांच्या वादळांना तोंड देऊ शकत नाही. आपले सार्वकालिक सुरक्षितत्व हे आपण खात्रीच्या पायावर बांधकाम करण्यावर अवलंबून आहे. आज अनेकजण अशा पायांवर बांधकाम करीत आहेत, ज्यांची परीक्षा झालेली नाही. जेव्हा पाऊस पडेल, आणि वादळ प्रचंड उसळेल, आणि पूर येतील, तेव्हा त्यांचे घर पडेल, कारण ते अनंतकाळच्या खडकावर, मुख्य कोनशिला असलेल्या ख्रिस्त येशूवर, स्थापन झालेले नाही.”

> “‘To them which stumble at the word, being disobedient,’ Christ is a rock of offense. But ‘the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner.’ Like the rejected stone, Christ in His earthly mission had borne neglect and abuse. He was ‘despised and rejected of men; a man of sorrows, and acquainted with grief: … He was despised, and we esteemed Him not.’ Isaiah 53:3. But the time was near when He would be glorified. By the resurrection from the dead He would be declared ‘the Son of God with power.’ Romans 1:4. At His second coming He would be revealed as Lord of heaven and earth. Those who were now about to crucify Him would recognize His greatness. Before the universe the rejected stone would become the head of the corner.

> “‘जे वचनावर ठेचकाळतात, आज्ञा न मानणारे आहेत,’ त्यांच्यासाठी ख्रिस्त अडथळ्याचा खडक आहे. परंतु ‘ज्या दगडाला बांधकाम करणाऱ्यांनी नाकारले, तोच कोपऱ्याचा प्रमुख दगड झाला.’ नाकारलेल्या त्या दगडाप्रमाणे, आपल्या पृथ्वीवरील कार्यामध्ये ख्रिस्ताने उपेक्षा व अत्याचार सहन केले होते. तो ‘मनुष्यांकडून तुच्छ मानला गेलेला व नाकारलेला, दुःखांचा पुरुष आणि शोकाशी परिचित’ होता; … ‘तो तुच्छ मानला गेला, आणि आम्ही त्याला मान दिला नाही.’ यशया 53:3. परंतु तो गौरविला जाईल, अशी वेळ जवळ आली होती. मृतांतून पुनरुत्थान झाल्यामुळे तो ‘सामर्थ्याने देवाचा पुत्र’ म्हणून घोषित केला जाईल. रोमकरांस 1:4. त्याच्या दुसऱ्या आगमनावेळी तो स्वर्ग व पृथ्वीचा प्रभू म्हणून प्रकट केला जाईल. जे आता त्याला क्रूसावर खिळण्याच्या बेतात होते, ते त्याचे महात्म्य ओळखतील. संपूर्ण विश्वापुढे नाकारलेला तो दगड कोपऱ्याचा प्रमुख दगड बनेल.”

> “And on ‘whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.’ The people who rejected Christ were soon to see their city and their nation destroyed. Their glory would be broken, and scattered as the dust before the wind. And what was it that destroyed the Jews? It was the rock which, had they built upon it, would have been their security. It was the goodness of God despised, the righteousness spurned, the mercy slighted. Men set themselves in opposition to God, and all that would have been their salvation was turned to their destruction. All that God ordained unto life they found to be unto death. In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.

> “आणि ‘ज्याच्यावर तो पडेल, त्याला तो चूर्ण करून टाकील.’ ज्यांनी ख्रिस्ताला नाकारले, त्या लोकांना लवकरच आपले शहर आणि आपला राष्ट्रध्वंस पाहावा लागणार होता. त्यांचे वैभव तुटून जाईल आणि वाऱ्यासमोरच्या धुळीसारखे विखुरले जाईल. आणि यहूद्यांचा नाश करणारे काय होते? तोच तो खडक होता की, ज्यावर त्यांनी बांधले असते, तर तोच त्यांची सुरक्षितता ठरला असता. ती देवाची तुच्छ मानलेली कृपा होती, नाकारलेले नीतिमत्त्व होते, उपेक्षित दया होती. मनुष्यांनी स्वतःला देवाच्या विरोधात उभे केले, आणि जे काही त्यांच्या तारणासाठी ठरले असते तेच त्यांच्या विनाशास कारणीभूत झाले. जीवनासाठी देवाने जे काही नेमून दिले होते, तेच त्यांना मृत्यूस कारणीभूत ठरले. यहूद्यांनी ख्रिस्ताला वधस्तंभावर खिळले, त्यात यरुशलेमच्या विनाशाचे बीजच सामावलेले होते. कलवरीवर सांडलेले रक्त हेच ते ओझे होते, ज्याने त्यांना या जगासाठी आणि येणाऱ्या जगासाठी विनाशात बुडवून टाकले. तसेच त्या महान अंतिम दिवशी होईल, जेव्हा देवाच्या कृपेचा नकार देणाऱ्यांवर न्याय येईल. ख्रिस्त, जो त्यांच्यासाठी अडखळण्याचा खडक होता, तो त्या वेळी त्यांना सूड उगविणाऱ्या पर्वताप्रमाणे प्रकट होईल. त्याच्या मुखकमलाचे तेज, जे नीतिमानांसाठी जीवन आहे, ते दुष्टांसाठी भस्म करणारी आग ठरेल. नाकारलेल्या प्रेमामुळे, तुच्छ मानलेल्या कृपेमुळे, पाप्याचा नाश होईल.”

> “By many illustrations and repeated warnings, Jesus showed what would be the result to the Jews of rejecting the Son of God. In these words He was addressing all in every age who refuse to receive Him as their Redeemer. Every warning is for them. The desecrated temple, the disobedient son, the false husbandmen, the contemptuous builders, have their counterpart in the experience of every sinner. Unless he repent, the doom which they foreshadowed will be his.” Desire of Ages, 597–600.

> “अनेक दृष्टांतांद्वारे आणि पुनःपुन्हा दिलेल्या इशाऱ्यांद्वारे, देवाच्या पुत्राला नाकारल्यामुळे यहुद्यांवर काय परिणाम होईल हे येशूने दाखवून दिले. या शब्दांमध्ये तो प्रत्येक युगातील त्या सर्वांना उद्देशून बोलत होता, जे त्याला आपला तारणारा म्हणून स्वीकारण्यास नकार देतात. प्रत्येक इशारा त्यांच्यासाठी आहे. अपवित्र झालेले मंदिर, आज्ञा न पाळणारा पुत्र, खोटे द्राक्षमळ्याचे रखवालदार, तुच्छतादर्शक बांधणारे—यांचे समांतर प्रत्येक पाप्याच्या अनुभवात आढळते. तो पश्चात्ताप करीत नाही, तर ज्यांचा त्यांनी पूर्वसंकेत दिला होता तोच न्याय त्याच्यावर येईल.” Desire of Ages, 597–600.

We will continue this in the next article.

आपण हे पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

Back to Articles