Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Sixteen

योएलचे पुस्तक आणि लाओदीकेयातील सातव्या दिवसाची अॅडव्हेंटिस्ट मंडळी - क्रमांक सोळा

Number Sixteen

क्रमांक सोळा

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2025

Formats

PDF
Word

My apologies for so many words in advance of taking up the primary topic. I wish to place certain prophetic lines in place, that are important pieces of the logic I intend to employ when we directly consider the book of Joel. I have previously mentioned that the Hebrew word that is translated as “cut off” in the book of Joel, finds its roots in the sacrificial method of ratifying a covenant in the days of Abraham.

मुख्य विषय हाताळण्यापूर्वी इतके बरेच शब्द वापरल्याबद्दल मी आगाऊ क्षमा मागतो. योएलाच्या पुस्तकाचा आपण प्रत्यक्ष विचार करीत असताना मी वापरणार असलेल्या तर्कशृंखलेतील महत्त्वाचे घटक ठरणाऱ्या काही भविष्यसूचक रेषा मी त्यांच्या योग्य ठिकाणी बसवू इच्छितो. यापूर्वी मी उल्लेख केला आहे की, योएलाच्या पुस्तकात “cut off” असा अनुवाद केलेल्या हिब्रू शब्दाची मुळे अब्राहामाच्या दिवसांत कराराची पुष्टी करण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या बलिदानपद्धतीत आढळतात.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> जागे व्हा, हे मद्यपी हो, आणि रडा; आणि हंबरडा फोडा, हे द्राक्षारस पिणारे सर्व जनहो, नव्या द्राक्षारसामुळे; कारण तो तुमच्या तोंडातून कापून टाकण्यात आला आहे. योएल 1:5.

The Hebrew word “cut off” is H3772, and it is a primitive root meaning ‘to cut (off, down or asunder); by implication to destroy or consume; specifically to covenant (that is, make an alliance or bargain, originally by cutting flesh and passing between the pieces).’

हिब्रू शब्द “cut off” हा H3772 आहे, आणि तो एक मूलधातू आहे ज्याचा अर्थ ‘कापणे (तोडून टाकणे, खाली पाडणे किंवा तुकडे करणे); अर्थविस्ताराने नष्ट करणे किंवा संपूर्णपणे संपवणे; विशेषतः करार करणे (म्हणजे संधी किंवा समझोता करणे, मूळतः मांस कापून त्याच्या तुकड्यांमधून जाण्याद्वारे).’

I realize that the Strong’s definition of “cut off,” calls it a “primitive root,” in the grammatical sense. That being said, the cutting associated with the covenant and Abraham, identifies that the light of the covenant is attached to the word, and that light is set forth at its primitive historical root. “Cut” in terms of covenant history; is a prophetic symbol based upon its primitive roots, and it is also grammatically identified as a primitive root.

मला हे उमजते की “cut off” या शब्दाची Strong’s मधील व्याख्या व्याकरणाच्या दृष्टीने त्याला “primitive root” असे संबोधते. असे असले तरी, करार आणि अब्राहाम यांच्याशी संबंधित असलेले हे कापणे, कराराचा प्रकाश त्या शब्दाशी जोडलेला आहे, आणि तो प्रकाश त्याच्या मूलभूत ऐतिहासिक मुळाशी प्रस्तुत केला जातो, हे ओळखून देते. कराराच्या इतिहासाच्या दृष्टीने “cut” हा शब्द; आपल्या आदिम मुळांवर आधारित एक भविष्यसूचक प्रतीक आहे, आणि व्याकरणदृष्ट्याही त्याची ओळख primitive root अशीच केली जाते.

The pronouncement in verse five, is not only identifying that they do not have the message of the latter rain, as represented by the “new wine,” but also that they are ‘then and there’ rejected as God’s covenant people, a covenant people who trace their “primitive roots” back to Abraham.

पाचव्या वचनातील हा उच्चार केवळ एवढेच दर्शवत नाही की “नवीन द्राक्षारस” याने प्रतिकात्मकरीत्या दर्शविलेल्या उत्तरकालीन पावसाचा संदेश त्यांच्याकडे नाही, तर त्याच वेळी आणि त्याच ठिकाणी ते देवाच्या करारबद्ध लोक म्हणून नाकारले गेले आहेत—असे करारबद्ध लोक, जे आपली “मूळ आद्य मुळे” अब्राहामापर्यंत पोहोचवितात.

The generation that died in the wilderness over forty years, traced their primitive roots back to Abraham, meaning the father of many nations. The generation who entered the Promised Land with Joshua, traced their primitive roots back to Abraham. The Jews who crucified Christ traced their primitive roots back to Abraham. The Protestants who came out of the Dark Ages, and who were then tested and passed by as God’s chosen covenant people in 1844, traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Philadelphian movement that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844 traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Laodicean movement that rebuilt Jericho in 1863, traced their primitive roots back to Abraham. The Laodicean Seventh-day Adventist church that is spewed out of the mouth of the Lord at the soon-coming Sunday law traced their primitive roots back to Abraham. All of those generations have, or will fulfill the parable of the vineyard.

ज्या पिढीचा चाळीस वर्षांहून अधिक काळ अरण्यात मृत्यू झाला, तिने आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली, ज्याचा अर्थ अनेक राष्ट्रांचा पिता असा होतो. जी पिढी यहोशवाबरोबर वचनदत्त देशात प्रवेशली, तिने आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली. ज्यांनी ख्रिस्ताला क्रूसावर खिळले त्या यहुद्यांनी आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली. अंधकारमय युगांतून बाहेर आलेल्या प्रोटेस्टंटांनी, आणि जे 1844 मध्ये देवाच्या निवडलेल्या करारबद्ध लोकांप्रमाणे परीक्षित होऊन नाकारले गेले, त्यांनी आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली. 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी परमपवित्र स्थानात प्रवेशलेल्या मिलेराइट फिलाडेल्फियन चळवळीने आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली. 1863 मध्ये यरीहो पुन्हा बांधणाऱ्या मिलेराइट लाओदिकीया चळवळीने आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली. लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी प्रभूच्या मुखातून ओकली जाणारी लाओदिकीया सेव्हन्थ-डे अ‍ॅडव्हेंटिस्ट मंडळीने आपली आदिम मुळे अब्राहामपर्यंत शोधली. त्या सर्व पिढ्यांनी द्राक्षमळ्याच्या दृष्टांताची पूर्तता केली आहे, किंवा करतील.

The drunkards in Joel awake to find they have been rejected as God’s people, and that they do not have the message of the latter rain. The inverse is then true. Those who Joel identifies as wearing “crowns of glory,” then enter into covenant, are sealed and lifted up as an offering. The very first ratified covenant between God and a chosen people began with the same “cutting” that is represented at the final sacrifice of God’s people, which begins at the Sunday law. The cutting is the separation of wheat and tares. The tares are rejected and cast into the fire and the wheat is bundled together as the Pentecostal first fruit wheat offering, that is then lifted up, “as in former years.”

योएलमधील मद्यपी जागे होतात आणि त्यांना कळते की देवाच्या लोकांप्रमाणे त्यांना नाकारले गेले आहे, आणि त्यांच्याकडे उत्तरवर्षावाचा संदेश नाही. मग याच्या विरुद्ध गोष्ट सत्य ठरते. ज्यांना योएल “गौरवाचे मुकुट” परिधान करणारे असे ओळखतो, ते मग करारात प्रवेश करतात, मुद्रांकित केले जातात आणि अर्पण म्हणून वर उचलले जातात. देव आणि निवडलेल्या लोकांमधील प्रथम विधिवत्‌ मान्यताप्राप्त कराराची सुरुवात त्याच “कापणीने” झाली होती, जी देवाच्या लोकांच्या अंतिम बलिदानात दर्शविली जाते; आणि त्या बलिदानाची सुरुवात रविवारच्या कायद्यापासून होते. हे कापणे म्हणजे गहू आणि तण यांचे विभाजन होय. तण नाकारले जातात आणि अग्नीत टाकले जातात, आणि गहू पेंटेकोस्टच्या प्रथमफलाच्या गव्हाच्या अर्पणाप्रमाणे एकत्र बांधले जातात; आणि नंतर ते “पूर्वीच्या वर्षांप्रमाणे” वर उचलले जातात.

There are four places that are typically pointed out to represent Abraham’s covenant. In Genesis twelve Abraham is ‘called’ and given the promise to make him a great nation. This is not part of the covenant, but it is the calling of a promise. At that point his name is Abram, for one of the symbols of a covenant relationship is a name-change. Abram’s name is changed in the third of the four steps of the covenant.

अब्राहामाच्या कराराचे प्रतिनिधित्व करणारी चार स्थाने सामान्यतः निदर्शित केली जातात. उत्पत्ति बारा मध्ये अब्राहामाला ‘पाचारण’ केले जाते आणि त्याला मोठे राष्ट्र करण्याचे वचन दिले जाते. हे कराराचा भाग नाही, परंतु ते एका वचनाचे पाचारण आहे. त्या वेळी त्याचे नाव अब्राम असे असते, कारण करारसंबंधाच्या प्रतीकांपैकी एक म्हणजे नावबदल होय. कराराच्या चार टप्प्यांपैकी तिसऱ्या टप्प्यात अब्रामचे नाव बदलले जाते.

> For when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself, Saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee. And so, after he had patiently endured, he obtained the promise. For men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife. Wherein God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath: That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us: Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil; Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec. Hebrews 6:13–20.

> कारण देवाने अब्राहामाला वचन दिले तेव्हा, स्वतःपेक्षा मोठ्या कोणाची शपथ घेता येत नसल्यामुळे, त्याने स्वतःच्याच शपथेवर म्हटले, “निश्चितच मी तुला आशीर्वाद देईन, आणि निश्चितच तुझी संतती वाढवीन.” आणि अशा प्रकारे, त्याने धीराने प्रतीक्षा केल्यानंतर वचनाची प्राप्ती केली. कारण मनुष्य खरोखर स्वतःपेक्षा मोठ्याची शपथ घेतात; आणि पुष्टीसाठी दिलेली शपथ त्यांच्या दृष्टीने सर्व वादांचा अंत करणारी ठरते. याच कारणास्तव देवाने, वचनाचे वारस असणाऱ्यांना आपल्या सल्ल्याचे अपरिवर्तनीय स्वरूप अधिक स्पष्टपणे दाखविण्याची इच्छा धरून, त्या वचनाची शपथेने खात्री केली; जेणेकरून दोन अपरिवर्तनीय गोष्टींमुळे, ज्यांत देवाला असत्य बोलणे अशक्य आहे, आपल्याला, आपल्यासमोर ठेवलेल्या आशेचा आधार धरण्यासाठी आश्रयाला पळालेल्या आपल्याला, दृढ सांत्वन मिळावे. ही आशा आपल्या आत्म्याचा नांगर आहे, जो खात्रीचा आणि स्थिर आहे, आणि जो पडद्याच्या आतील भागात प्रवेश करतो; जिथे आपल्यासाठी अग्रदूत म्हणून येशू प्रवेशला आहे, मेल्कीसेदेकाच्या क्रमाप्रमाणे तो सदासर्वकाळाचा महायाजक झाला आहे. इब्री लोकांस ६:१३–२०.

The calling was God’s promise to Abram, and He provided a second witness with the “oath” that followed. The “oath” that followed was threefold. After the calling of a promise, which was the first step, the second, third and fourth steps are the actual threefold covenant, by God, with a chosen people. In Genesis fifteen God formally “cuts” (establishes) the covenant through a dramatic ritual where God alone passes between divided animals, unconditionally promising land to Abraham’s descendants. The Promised Land was represented as a land between two rivers; the river of Egypt and the river Euphrates. The first step of the threefold covenant includes a direct reference of the prophetic symbolism of two rivers, and all that is attached to that symbol. When inspiration points to the Ulai and Hiddekel rivers as events that are now in the process of fulfillment, those two rivers were typified in Abram’s prophecy. The setting is between Abram’s two rivers, which when brought together with Daniel’s two rivers makes four rivers, for the voice of Christ is the voice of many waters.

आवाहन हे अब्रामास दिलेले देवाचे वचन होते, आणि त्यानंतर आलेल्या “शपथे”द्वारे त्याने दुसरा साक्षीदार दिला. त्यानंतर आलेली “शपथ” त्रिविध होती. वचनरूप आवाहनानंतर, जे पहिले पाऊल होते, दुसरे, तिसरे आणि चौथे पाऊल हे देवाने निवडलेल्या लोकांबरोबर केलेल्या वास्तविक त्रिविध कराराचे घटक आहेत. उत्पत्ति पंधराव्या अध्यायात देव एका नाट्यमय विधीद्वारे औपचारिकरीत्या करार “कापतो” (स्थापित करतो), ज्यामध्ये फक्त देवच विभाजित प्राण्यांच्या मध्येून जातो आणि अब्राहामाच्या संततीस भूमी देण्याचे निरपेक्ष वचन देतो. वचनदत्त देश दोन नद्यांच्या मधील देश म्हणून दर्शविला गेला; मिसरची नदी आणि फरात नदी. त्रिविध कराराच्या पहिल्या पावलात दोन नद्यांच्या भविष्यवाणीतील प्रतीकवादाचा आणि त्या प्रतीकाशी संलग्न असलेल्या सर्व गोष्टींचा थेट उल्लेख समाविष्ट आहे. प्रेरणा जेव्हा उलई आणि हिद्देकेल या नद्यांकडे आता पूर्णत्वाच्या प्रक्रियेत असलेल्या घटनांप्रमाणे निर्देश करते, तेव्हा त्या दोन नद्या अब्रामाच्या भविष्यवाणीत पूर्वछायित झालेल्या होत्या. दृश्यरचना अब्रामाच्या दोन नद्यांच्या मध्ये आहे; आणि त्या दानियेलाच्या दोन नद्यांबरोबर एकत्र आणल्या असता चार नद्या होतात, कारण ख्रिस्ताचा आवाज हा पुष्कळ पाण्यांचा आवाज आहे.

> In the same day the Lord made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates: The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites, And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims, And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites. Genesis 15:18–21.

> त्याच दिवशी परमेश्वराने अब्रामाबरोबर करार केला आणि म्हटले, तुझ्या संततीस मी हा देश दिला आहे, मिसरच्या नदीपासून त्या महान नदीपर्यंत, म्हणजे युफ्रेटीस नदीपर्यंत: केनी, केनिज्जी, कद्मोनी, हित्ती, परिज्जी, रेफाईम, अमोरी, कनानी, गिर्गाशी आणि यबूसी. उत्पत्ति 15:18–21.

The land promised to Abram was the entire world which is represented by ten kings in the last days, whereas in the first days of the covenant it was listed as ten tribes, not kings. The one hundred and forty-four thousand will be in conflict with the entire world. The world will then be involved with the testing process of Sunday worship enforcement by a one-world government under the direction of the scarlet-colored whore of Revelation seventeen, who reigns over the ten kings of the earth. With Abram the church and state symbol of the image of the beast is represented by the river of Egypt, a symbol of statecraft and the river of Babylon, a symbol of churchcraft.

अब्रामला वचन दिलेला देश म्हणजे संपूर्ण जग होय, ज्याचे अंतिम दिवसांत दहा राजांद्वारे प्रतिनिधित्व केलेले आहे; परंतु कराराच्या प्रारंभीच्या दिवसांत ते दहा राजे म्हणून नव्हे, तर दहा जमाती म्हणून नमूद केले गेले होते. एक लाख चव्वेचाळीस हजार संपूर्ण जगाशी संघर्षात असतील. त्यानंतर, पृथ्वीवरील दहा राजांवर राज्य करणाऱ्या प्रकटीकरण सत्राच्या किरमिजी रंगाच्या वेश्येच्या मार्गदर्शनाखाली असलेल्या एक-जागतिक शासनाद्वारे रविवारच्या उपासनेची सक्ती करण्याच्या परीक्षेच्या प्रक्रियेत जग गुंतले जाईल. अब्रामच्या संदर्भात, पशूच्या प्रतिमेतील चर्च व राज्य यांचे प्रतीक मिसरच्या नदीद्वारे दर्शविले आहे, जी राज्यकारभाराचे प्रतीक आहे, आणि बाबेलच्या नदीद्वारे, जी चर्चकारभाराचे प्रतीक आहे.

> After these things the word of the Lord came unto Abram in a vision, saying,

> या घटनांनंतर परमेश्वराचे वचन दृष्टांतात अब्रामाकडे आले आणि म्हणाले,

> Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.

> हे अब्राम, भिऊ नकोस: मी तुझी ढाल आहे, आणि तुझे अतीव महान प्रतिफळ आहे.

> And Abram said, Lord God, what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus? And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir. And, behold, the word of the Lord came unto him, saying,

> आणि अब्राम म्हणाला, प्रभु परमेश्वरा, तू मला काय देणार, कारण मी निःसंतान जात आहे, आणि माझ्या घराचा कारभारी हा दमास्कसचा एलीएझर आहे? आणि अब्राम म्हणाला, पाहा, तू मला संतती दिली नाही; आणि, पाहा, माझ्या घरात जन्मलेला एकजणच माझा वारस आहे. आणि, पाहा, परमेश्वराचे वचन त्याच्याकडे आले, असे म्हणत,

> This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir. And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.

> हा तुझा वारस होणार नाही; परंतु जो तुझ्याच उदरातून उत्पन्न होईल तोच तुझा वारस होईल. मग त्याने त्याला बाहेर नेले आणि म्हणाला, आता आकाशाकडे पाहा, आणि शक्य असल्यास तारे मोजून दाखव; आणि तो त्याला म्हणाला, तुझा वंश असाच होईल.

> And he believed in the Lord; and he counted it to him for righteousness. And he said unto him,

> आणि त्याने परमेश्वरावर विश्वास ठेवला; आणि त्याने तो त्याला धार्मिकतेसाठी गणला. आणि तो त्याला म्हणाला,

> I am the Lord that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.

> मी परमेश्वर आहे, ज्याने तुला कस्दी लोकांच्या ऊर येथून बाहेर काढले, हे भूमी तुला वारसा म्हणून देण्यासाठी.

> And he said, Lord God, whereby shall I know that I shall inherit it? And he said unto him,

> आणि तो म्हणाला, प्रभु देव, मी हे कशावरून जाणू की मी त्याचा वारसा घेईन? आणि तो त्याला म्हणाला,

> Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon.

> माझ्यासाठी तीन वर्षांची एक गायीण, तीन वर्षांची एक शेळी, तीन वर्षांचा एक मेंढा, एक पांडुक आणि एक कबुतराचे पिल्लू घे.

> And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not. And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away. And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him. And he said unto Abram,

> आणि त्याने ती सर्व जनावरे आपल्या जवळ घेतली, आणि त्यांना मधोमध विभागून प्रत्येक तुकडा एकमेकांसमोर ठेवला; परंतु पक्ष्यांना त्याने विभागले नाही. आणि जेव्हा शिकारी पक्षी त्या प्रेतांवर खाली उतरले, तेव्हा अब्रामने त्यांना हाकलून लावले. आणि सूर्य मावळत असता अब्रामवर गाढ झोप पडली; आणि पाहा, मोठ्या अंधकाराची भयप्रद छाया त्याच्यावर पडली. आणि त्याने अब्रामास म्हटले,

> Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.

> निश्चयपूर्वक जाणून ठेव की तुझे संततीस्वरूप वंशज त्यांच्या नसलेल्या देशात परके होतील, आणि ते त्यांची सेवा करतील; आणि ते त्यांना चारशे वर्षे पीडित करतील; आणि ज्या राष्ट्राची ते सेवा करतील त्या राष्ट्राचा मी न्याय करीन; आणि त्यानंतर ते मोठ्या संपत्तीसह बाहेर पडतील.

> And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.

> आणि तू आपल्या पितरांकडे शांतीत जाशील; तुला उत्तम वृद्धापकाळी पुरले जाईल.

> But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.

> परंतु चौथ्या पिढीत ते पुन्हा येथे येतील; कारण अमोरी लोकांचे अधर्म अद्याप परिपूर्ण झालेले नाही.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:1–17.

> आणि असे झाले की, सूर्य मावळला आणि अंधार झाला, तेव्हा पाहा, धुराने भरलेली भट्टी आणि जळता दिवा त्या तुकड्यांमधून गेला. उत्पत्ति 15:1–17.

The One who would guide Moses and the children of Israel as a pillar of fire by night and a cloud by day passed between those “cut” pieces as a smoking furnace and burning lamp.

जो रात्री अग्निस्तंभ आणि दिवसा मेघस्तंभ होऊन मोशे व इस्राएलच्या संततीचे मार्गदर्शन करणार होता, तोच धुराड्याची भट्टी आणि प्रज्वलित दीप असा त्या “कापलेल्या” तुकड्यांच्या मधून गेला.

> And the Lord went before them by day in a pillar of a cloud, to lead them the way; and by night in a pillar of fire, to give them light; to go by day and night: He took not away the pillar of the cloud by day, nor the pillar of fire by night, from before the people. Exodus 13:21, 22.

> आणि परमेश्वर दिवसास मेघस्तंभात त्यांच्या पुढे जाऊन त्यांना मार्गदर्शन करीत होता; आणि रात्री अग्निस्तंभात, त्यांना प्रकाश देण्यासाठी; म्हणजे ते दिवस-रात्र प्रवास करू शकतील. दिवसाचा मेघस्तंभ आणि रात्रीचा अग्निस्तंभ त्याने लोकांसमोरून दूर केला नाही. निर्गम 13:21, 22.

The burning lamp and smoking furnace typified the pillar of cloud or fire and represents an prophetic element of the first step, of the three steps involved with God establishing the covenant with Abram. The chapter begins with the words, “Fear not,” for the message of the first angel is fear God, and those who like Abram fear God, will not need to fear God. There are two types of fear, because there are two classes of people.

जळणारा दिवा आणि धुराळणारी भट्टी यांनी मेघस्तंभ किंवा अग्निस्तंभ यांचे प्रतिरूप दर्शविले, आणि अब्रामाबरोबर देवाने करार स्थापन करण्याच्या प्रक्रियेत असलेल्या तीन पायऱ्यांपैकी पहिल्या पायरीतील एक भविष्यसूचक घटक दर्शवितात. हा अध्याय “भिऊ नकोस” या शब्दांनी आरंभ होतो, कारण पहिल्या देवदूताचा संदेश आहे, “देवाला भिऊन रहा”; आणि जे अब्रामाप्रमाणे देवाला भितात, त्यांना देवाची भीती बाळगण्याची गरज भासणार नाही. भीतीचे दोन प्रकार आहेत, कारण लोकांचेही दोन वर्ग आहेत.

Further into the covenant passage Abram believes God and it was counted unto him as righteousness. The three angels parallel the work of the Holy Spirit as set forth by John who teaches the Holy Spirit convicts of three things; sin, righteousness and judgment. Those characteristics align with the three angels, so after the fear of God is set forth in the covenant passage, then the second step of righteousness is identified, only to be followed by the pronouncement of judgment, which is the third work of the Holy Spirit, and the message of the third angel. The first step of the covenant typified the first angel’s message, which is always a fractal of all three messages. The three steps of the covenant process, represent the three angels of Revelation fourteen.

कराराच्या उताऱ्यात पुढे अब्रामाने देवावर विश्वास ठेवला, आणि तो त्याला धार्मिकतेसाठी गणला गेला. हे तीन देवदूत पवित्र आत्म्याच्या कार्याशी समांतर आहेत, जसे योहानाने मांडले आहे की पवित्र आत्मा तीन गोष्टींबद्दल दोष दाखवितो: पाप, धार्मिकता आणि न्याय. ही वैशिष्ट्ये त्या तीन देवदूतांशी सुसंगत आहेत; म्हणून कराराच्या उताऱ्यात देवभय मांडल्यानंतर, दुसरे पाऊल म्हणून धार्मिकता ओळखली जाते, आणि त्यानंतर न्यायाची घोषणा येते, जे पवित्र आत्म्याचे तिसरे कार्य आणि तिसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे. कराराचे पहिले पाऊल पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतीक होते, जो नेहमीच तिन्ही संदेशांचा एक फ्रॅक्टल असतो. करारप्रक्रियेतील ही तीन पावले प्रकटीकरण चौदा मधील तीन देवदूतांचे प्रतिनिधित्व करतात.

After Abram is counted as righteous marking the second angel, he prepares an offering, for the offering is prepared just before the third step of judgment. That offering represents the offering of the Levites of Malachi three that is lifted up as an ensign. Just as the three periods of forty years in the life of Moses represents the three angels’ messages, the first forty years of Moses has all three steps of the three angels’ message.

अब्रामाला नीतिमान ठरविण्यात आल्यानंतर, ज्याने दुसऱ्या देवदूताची खूण होते, तो अर्पणाची तयारी करतो; कारण न्यायाच्या तिसऱ्या टप्प्याच्या अगदी आधी अर्पण तयार केले जाते. ते अर्पण मलाखी तीनमधील लेवीयांच्या त्या अर्पणाचे प्रतिनिधित्व करते, जे निशाण म्हणून उंच केले जाते. जसे मोशेच्या जीवनातील चाळीस वर्षांचे तीन कालखंड तीन देवदूतांच्या संदेशांचे प्रतिनिधित्व करतात, तसेच मोशेच्या पहिल्या चाळीस वर्षांत तीन देवदूतांच्या संदेशाच्या सर्व तीन पायऱ्या आहेत.

Where Moses’ testimony begins is with his parents fearing God, (the first step), followed by a visual test. The second step includes a visual test, as was the case in Daniel chapter one, when Daniel first fears God and refused to eat the Babylonian diet, and then is tested based upon his physical appearance. Then for Daniel it was the third test three years later by king Nebuchadnezzar, a symbol of the king of the north and the Sunday law, which is the third angels’ message.

मोशेच्या साक्षीची सुरुवात त्याच्या पालकांनी देवाचे भय बाळगण्यापासून होते, (पहिले पाऊल), आणि त्यानंतर दृश्य चाचणी येते. दुसऱ्या पावलात दृश्य चाचणी समाविष्ट आहे, जसे दानियेल पहिल्या अध्यायात घडले होते, जेव्हा दानियेलने प्रथम देवाचे भय बाळगले व बाबिलोनी आहार खाण्यास नकार दिला, आणि मग त्याच्या शारीरिक रूपावरून त्याची परीक्षा घेण्यात आली. त्यानंतर दानियेलासाठी तिसरी चाचणी तीन वर्षांनी राजा नबुखद्नेस्सरकडून आली, जो उत्तरेकडील राजाचा आणि रविवारच्या कायद्याचा प्रतीक आहे, आणि हेच तिसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे.

Moses’ parents fear God, put him into an ark in the water and Pharaoh’s daughter was led to see the situation, and then passed judgment in favor of saving the child. The beginning of Moses life was an illustration of the covenant that God made with mankind, and then through Moses, God also made a covenant with a chosen nation selected from mankind. Noah’s covenant with mankind represents the great multitude and Moses covenant with a chosen people is the one-hundred and forty-four thousand. The offering that Abram was to make to ratify the covenant bore the emblem of the covenant of Noah, just as did Moses who fulfilled Abram’s prophecy centuries later.

मोशेच्या आईवडिलांनी देवाचे भय बाळगून त्याला पाण्यातील एका पेटीत ठेवले, आणि फिरऔनच्या कन्येला ती परिस्थिती पाहण्यास मार्गदर्शन करण्यात आले; त्यानंतर तिने त्या बालकाला वाचवण्याच्या बाजूने निर्णय दिला. मोशेच्या जीवनाची सुरुवात ही देवाने मानवजातीशी केलेल्या कराराचे एक दृष्टांत होती; आणि नंतर देवाने मोशेद्वारे मानवजातीमधून निवडलेल्या एका निवडक राष्ट्राशीही करार केला. नोहाने मानवजातीशी केलेला करार हा मोठ्या लोकसमुदायाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि मोशेने निवडक लोकांशी केलेला करार हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा आहे. कराराची पुष्टी करण्यासाठी अब्रामाने जो अर्पण करावयाचा होता, त्यावर नोहाच्या कराराचे चिन्ह अंकित होते; अगदी त्याप्रमाणेच मोशेवरही होते, ज्याने शतकांनंतर अब्रामाची भविष्यवाणी पूर्ण केली.

The offering consisted of five various animals; a three-year-old heifer, a three-year-old she goat, a three-year-old ram, a turtledove and a young pigeon. The birds were left whole, and the heifer, ram and she goat were “cut” in halves. The offering typifies the lifting up of an ensign in the last days as a visual test for mankind. The visual sign for Pharaoh’s daughter was the baby Moses in the ark. The ark is symbolized by the eight souls on the ark. The number “eight” is established as one of the prophetic characteristics of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. When you consider the five animal offerings and divide three in half, then your offering is made up of eight pieces, as typified by Noah, and then confirmed in Abram’s offering.

अर्पणात पाच प्रकारचे प्राणी होते; तीन वर्षांची कालवड, तीन वर्षांची शेळी, तीन वर्षांचा मेंढा, एक कपोत आणि एक कबूतराचे पिल्लू. पक्ष्यांना अखंड ठेवण्यात आले, आणि कालवड, मेंढा व शेळी यांना अर्धे “कापले” गेले. हे अर्पण शेवटच्या दिवसांत मानवजातीसाठी दृश्य परीक्षेच्या स्वरूपात ध्वज उभारण्याचे प्रतीक दर्शविते. फारोच्या मुलीसाठी दृश्य चिन्ह म्हणजे टोपलीतील बालक मोशे होय. तारू हे तारूत असलेल्या आठ जीवांच्या द्वारे प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविले आहे. “आठ” हा अंक एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या ध्वजाच्या भविष्यसूचक वैशिष्ट्यांपैकी एक म्हणून स्थापित केला गेला आहे. जेव्हा तुम्ही त्या पाच प्राण्यांच्या अर्पणाचा विचार करता आणि त्यांपैकी तिघांना अर्धे विभागता, तेव्हा तुमचे अर्पण आठ भागांचे बनते, जसे नोहामध्ये प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविले गेले, आणि नंतर अब्रामच्या अर्पणात त्याची पुष्टी झाली.

Those five animals, when divided as directed by God, represent the number “eight,” and in so doing, they represent those souls at the end of the world that were typified by the “eight” souls upon the ark. The sign of circumcision, which is the second step in Abram’s threefold covenant was to be carried out on the “eighth” day after birth, and the rite was replaced by baptism, which typifies the resurrection of Christ which took place on the “eighth” day. The number “eight” is an established characteristic of the covenants of both Noah and Moses, and they typify the one hundred and forty-four thousand who will be lifted up as an ensign offering, and who are the “eighth” that is of the seven.

देवाच्या आज्ञेप्रमाणे विभागलेले ते पाच प्राणी “आठ” या संख्येचे प्रतिनिधित्व करतात; आणि असे करताना, ते जगाच्या शेवटी असलेल्या त्या जीवात्म्यांचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्यांचे प्रतिरूप जहाजावरील “आठ” जीवात्म्यांनी दर्शविले होते. सुंतेचे चिन्ह, जे अब्रामच्या त्रिविध करारातील दुसरे पाऊल होते, ते जन्मानंतरच्या “आठव्या” दिवशी केले जाणे अपेक्षित होते; आणि त्या विधीच्या जागी बाप्तिस्मा आला, जो “आठव्या” दिवशी घडलेल्या ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानाचे प्रतिरूप आहे. “आठ” ही संख्या नोहा आणि मोशे या दोघांच्या करारांची एक स्थापित वैशिष्ट्यपूर्ण खूण आहे, आणि ते एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिरूप आहेत, जे ध्वजस्वरूप अर्पण म्हणून उचलले जातील, आणि जे सातांपैकी “आठवे” आहेत.

Those five animals represent the five wise virgins, who are typified by the “eight” on the ark, will pass from an old world to a new world—without seeing death.

ती पाच प्राणी त्या पाच शहाण्या कुमारिकांचे प्रतिनिधित्व करतात; ज्यांचे प्रतीक जहाजावरील “आठ” यांनी दर्शविले आहे; त्या मृत्यू न पाहताच जुन्या जगातून नव्या जगात प्रवेश करतील.

Abram’s offering was a pure offering, for all the animals in the offering were clean animals, and together they represent the primary animals used for whole burnt offerings. The first angel’s message includes the command to worship the Creator, and the primary sacrificial animals of the sanctuary service that was to be instituted when Abram’s prophecy was fulfilled in the time of Moses are set forth as the offerings of worship, while also typifying the first angel’s call to worship the Creator.

अब्रामाचे अर्पण शुद्ध अर्पण होते, कारण त्या अर्पणातील सर्व पशू शुद्ध पशू होते; आणि एकत्रितपणे ते सर्वांगहोमासाठी वापरल्या जाणाऱ्या मुख्य पशूंचे प्रतिनिधित्व करतात. पहिल्या देवदूताच्या संदेशात सृष्टिकर्त्याची उपासना करण्याची आज्ञा समाविष्ट आहे, आणि मोशेच्या काळात अब्रामाची भविष्यवाणी पूर्ण झाल्यावर स्थापण्यात येणार असलेल्या पवित्रस्थान-सेवेतील मुख्य बलिपशू उपासनेच्या अर्पणांप्रमाणे मांडले गेले आहेत, तसेच ते सृष्टिकर्त्याची उपासना करण्याच्या पहिल्या देवदूताच्या हाकेलाही पूर्वछायात्मक रीतीने दर्शवितात.

Verse eighteen explicitly states, “On that day the Lord made a covenant with Abram.” That marks the first of three steps that typify the three angels of Revelation fourteen. The covenant step in Genesis fifteen represents the first angel’s message of Revelation fourteen, which is followed by a second angel, who was typified by the second step of Abram’s covenant found in Genesis seventeen.

अठरावे वचन स्पष्टपणे असे म्हणते, “त्या दिवशी परमेश्वराने अब्रामाशी करार केला.” हे प्रकटीकरण चौदा मधील तीन देवदूतांचे प्रतिरूप ठरणाऱ्या तीन टप्प्यांपैकी पहिल्या टप्प्याची नोंद करते. उत्पत्ति पंधरा मधील कराराचा टप्पा हा प्रकटीकरण चौदा मधील पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो; आणि त्यानंतर दुसरा देवदूत येतो, ज्याचे प्रतिरूप अब्रामाच्या कराराच्या दुसऱ्या टप्प्याद्वारे, जो उत्पत्ति सतरा मध्ये आढळतो, दर्शविले गेले होते.

In step number two, Abram’s name is changed to Abraham. Abram means ‘the father is exalted,’ and Abraham means ‘the father of many nations.’ In the calling of Abram, the promise of becoming a great nation was given, but the promise was not ratified until Abram’s name was changed. Then he became the first father of a chosen covenant people. The next step typified the third angel’s message as Abraham is tested upon sacrificing Isaac, which typified the cross, which typified October 22, 1844, which typifies the Sunday law—which is the third angel’s message. That third covenant step was fulfilled on the twenty-second of October in 1844, and it is set forth in Genesis twenty-two.

दुसऱ्या टप्प्यात अब्रामचे नाव बदलून अब्राहाम असे करण्यात येते. अब्राम याचा अर्थ ‘पिता उच्च केला गेला आहे,’ आणि अब्राहाम याचा अर्थ ‘अनेक राष्ट्रांचा पिता’ असा होतो. अब्रामच्या बोलावणीत महान राष्ट्र होण्याचे वचन देण्यात आले होते, परंतु अब्रामचे नाव बदलले जाईपर्यंत त्या वचनाची अधिसिद्धी झाली नव्हती. त्यानंतर तो निवडलेल्या करारबद्ध लोकांचा पहिला पिता झाला. पुढील टप्प्याने तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिरूप दर्शविले, कारण अब्राहामाची इसहाकाचा बळी अर्पण करण्याविषयी परीक्षा घेण्यात आली; त्या घटनेने क्रूसाचे प्रतिरूप दर्शविले, ज्याने 22 ऑक्टोबर, 1844 चे प्रतिरूप दर्शविले, जे रविवारच्या कायद्याचे प्रतिरूप दर्शविते—आणि तोच तिसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे. त्या तिसऱ्या कराराच्या टप्प्याची पूर्तता 1844 मध्ये 22 ऑक्टोबर रोजी झाली, आणि ती उत्पत्ति अध्याय 22 मध्ये मांडलेली आहे.

In the second step, which is the second angel’s message, where Abram’s name is changed, the rite of circumcision is established as the “sign” of a covenant people and their relation to God. It is in the history of the second angel’s message, that God’s people are sealed. They are lifted up as an ensign at the third angel’s message represented by the Sunday law, but they are sealed in the period just before the Sunday law, which in Millerite history would be, just before the door closed on October 22, 1844.

दुसऱ्या टप्प्यात, जो दुसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे, ज्या ठिकाणी अब्रामचे नाव बदलले जाते, तेथे सुंतेची विधी करारबद्ध लोकांचे आणि देवाशी असलेल्या त्यांच्या नात्याचे “चिन्ह” म्हणून स्थापित केली जाते. दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या इतिहासातच देवाचे लोक मुद्रांकित केले जातात. रविवारच्या कायद्याने दर्शविलेल्या तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशात त्यांना ध्वजाप्रमाणे उंचाविले जाते, परंतु ते रविवारच्या कायद्याच्या अगोदरच्या, म्हणजेच त्याच्या थोड्याच आधीच्या कालखंडात मुद्रांकित केले जातात; मिलराइट इतिहासात हे 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी दार बंद होण्याच्या अगोदरचे ठरेल.

The same is true with the three decrees to come out of Babylon that started the 2300-year prophecy, which ended at the third angel’s arrival on October 22, 1844. The temple was finished during the history of the second decree, after the first, but before the third. The foundations were laid during the first decree and the temple building finished in the history of the second decree. The third decree in 457 BC started the 2300 years, while the decree itself returned national sovereignty to the Jews. At the third waymark a kingdom is set up, as represented by the restoration of national sovereignty at the third decree and the lifting up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law.

बाबेलमधून निघालेल्या त्या तीन आज्ञांबाबतही हेच सत्य आहे; त्यांच्यामुळे 2300 वर्षांची भविष्यवाणी आरंभ झाली, आणि तिचा शेवट 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाने झाला. मंदिराचे बांधकाम पहिल्या आज्ञेनंतर, परंतु तिसऱ्या आज्ञेपूर्वी, दुसऱ्या आज्ञेच्या इतिहासकाळात पूर्ण झाले. पाया पहिल्या आज्ञेच्या काळात घातला गेला आणि मंदिराची इमारत दुसऱ्या आज्ञेच्या इतिहासात पूर्ण झाली. इ.स.पू. 457 मधील तिसऱ्या आज्ञेने 2300 वर्षांचा कालावधी सुरू केला, तर त्या आज्ञेने स्वतः यहूद्यांना राष्ट्रीय सार्वभौमत्व पुन्हा प्रदान केले. तिसऱ्या मार्गचिन्हावर एक राज्य स्थापन केले जाते, जसे की तिसऱ्या आज्ञेद्वारे राष्ट्रीय सार्वभौमत्वाच्या पुनर्स्थापनेत, आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी विजयी मंडळीला ध्वजचिन्ह म्हणून उंचावण्यात, हे दर्शविले गेले आहे.

The third decree typified the third angel’s arrival to the marriage on October 22, 1844. The bride makes herself ready, before the marriage, not at the marriage. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished just before the Sunday law in the period of time prophetically represented as the image of the beast test. We are informed that the image of the beast test is the test we must pass before probation closes.

तिसऱ्या हुकुमाने २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी विवाहसमारंभास तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाचे प्रतिरूप दर्शविले. वधू स्वतःला विवाहापूर्वी सिद्ध करते, विवाहसमयी नव्हे. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे मुद्रीकरण रविवारीच्या कायद्याच्या अगोदर, भविष्यवाणीद्वारे पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षेचा काळ म्हणून दर्शविलेल्या कालावधीत, पूर्ण केले जाते. आम्हांस कळविण्यात आले आहे की पशूच्या प्रतिमेची परीक्षा हीच ती परीक्षा आहे जी कृपेची मुदत संपण्यापूर्वी आपण उत्तीर्ण केली पाहिजे.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “प्रभुने मला स्पष्टपणे दाखविले आहे की कृपेचा अवधी संपण्यापूर्वी श्वापदाची प्रतिमा उभी केली जाईल; कारण ती देवाच्या लोकांसाठी महान कसोटी ठरणार आहे, ज्यायोगे त्यांच्या अनंतकालीन नियतीचा निर्णय होईल. तुमची भूमिका अशी विसंगतींची गोंधळलेली गुंफण आहे की फार थोडेच लोक फसवले जातील.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “प्रकटीकरण 13 मध्ये हा विषय स्पष्टपणे मांडलेला आहे; [प्रकटीकरण 13:11–17, उद्धृत].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “देवाच्या लोकांवर शिक्का मारला जाण्यापूर्वी त्यांना हीच परीक्षा द्यावी लागेल. जे सर्वजण देवाच्या नियमाचे पालन करून, आणि खोटा शब्बाथ स्वीकारण्यास नकार देऊन, देवाप्रती आपली निष्ठा सिद्ध करतील, ते प्रभु देव यहोवा यांच्या ध्वजाखाली उभे राहतील आणि जिवंत देवाचा शिक्का प्राप्त करतील. जे स्वर्गीय उगमाच्या सत्याचा त्याग करून रविवारचा शब्बाथ स्वीकारतील, ते पशूची खूण प्राप्त करतील.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

The door closed on October 22, 1844, typifying the closed door at the Sunday law. Sister White states that the image of the beast test is the test we must pass “before” probation closes, and she also states that the test is where our eternal destiny is decided. Before the Sunday law, the bride makes herself ready, and this requires having the proper wedding garment, a garment that is to be purified by the refining fires of the Messenger of the Covenant. The seal is placed before the wedding, and then the wedding takes place at the Sunday law.

२२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी दार बंद झाले, जे रविवारच्या कायद्यावेळच्या बंद दाराचे प्रतिरूप होते. सिस्टर व्हाईट असे म्हणतात की पशूच्या प्रतिमेची परीक्षा ही ती परीक्षा आहे जी आपण कृपाकाळ बंद होण्याच्या “आधी” उत्तीर्ण केली पाहिजे, आणि त्या असेही म्हणतात की हीच ती परीक्षा आहे जिथे आपल्या अनंतकाळच्या नियतीचा निर्णय होतो. रविवारच्या कायद्यापूर्वी वधू स्वतःला सिद्ध करते, आणि यासाठी योग्य विवाहवस्त्र असणे आवश्यक आहे—असे वस्त्र, जे कराराच्या दूताच्या शुद्धीकरण करणाऱ्या अग्नीने शुद्ध केले जाणार आहे. विवाहापूर्वी शिक्का लावला जातो, आणि त्यानंतर रविवारच्या कायद्यावेळी विवाह होतो.

Sister White identifies that the sealing is a settling into the truth both intellectually and spiritually. She further identifies that ‘when’ God’s people are sealed, ‘then’ the shaking of God’s judgments will come. The shaking is the judgments that begin at the earthquake of Revelation eleven, which is the Sunday law in the United States.

सिस्टर व्हाइट असे ओळख करून देतात की शिक्का मारणे म्हणजे सत्यात बौद्धिकदृष्ट्या आणि आध्यात्मिकदृष्ट्या स्थिर होणे होय. त्या पुढे असेही स्पष्ट करतात की जेव्हा देवाच्या लोकांवर शिक्का मारला जाईल, तेव्हा देवाच्या न्यायनिवाड्यांचे हादरवणे येईल. हे हादरवणे म्हणजे प्रकटीकरण अध्याय अकरामधील भूकंपापासून आरंभ होणारे न्यायनिवाडे होत, जो संयुक्त संस्थानांतील रविवारचा कायदा आहे.

The Millerite temple was finished at the Midnight Cry, identifying that the seal is placed before the third waymark of judgment. In Abraham’s covenant the third step of judgment was Isaac on Mount Moriah, typifying not only Christ upon the cross, but also the offering of the Levites in Malachi three.

मिलराइट मंदिर मध्यरात्रीच्या घोषणेकाळी पूर्ण झाले, यावरून हे स्पष्ट होते की न्यायाच्या तिसऱ्या मार्गचिन्हापूर्वीच शिक्का ठेवला जातो. अब्राहामाच्या करारात न्यायाची तिसरी पायरी म्हणजे मोरियाह पर्वतावरील इसहाक होती; ती केवळ क्रूसावरील ख्रिस्ताचेच नव्हे, तर मलाखी तीनमधील लेवीयांच्या अर्पणाचेही प्रतिरूप होती.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.

> आणि तो चांदी शुद्ध करणारा व परिष्कृत करणारा म्हणून बसून राहील; आणि तो लेवीच्या पुत्रांना शुद्ध करील, आणि त्यांना सोने व चांदीप्रमाणे परिष्कृत करील, जेणेकरून ते परमेश्वराला धार्मिकतेत अर्पण अर्पण करतील. मग यहूदा व यरुशलेम यांचे अर्पण परमेश्वराला प्रिय होईल, जसे प्राचीन काळच्या दिवसांत होते, आणि जसे पूर्वीच्या वर्षांत होते.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:3–5.

> आणि मी न्याय करण्यासाठी तुमच्याजवळ येईन; आणि जादूटोणा करणाऱ्यांविरुद्ध, व्यभिचारी लोकांविरुद्ध, खोटी शपथ घेणाऱ्यांविरुद्ध, मजुराला त्याच्या मजुरीत पिळणाऱ्यांविरुद्ध, विधवा व पितृहीन यांच्यावर अन्याय करणाऱ्यांविरुद्ध, आणि परक्याला त्याच्या हक्कापासून वंचित करणाऱ्यांविरुद्ध, आणि माझे भय न बाळगणाऱ्यांविरुद्ध मी तत्पर साक्षीदार होईन, असे सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो. मलाखी 3:3–5.

After the purification process, the offering will ‘then’ be as in days of old, and the offering is prepared during the final act of judgment, for it is then that the Levites who have been purified and prepared as an offering, are contrasted with the foolish virgins who Christ is to be a “swift witness against.” The “swift witness” is the “faithful witness to the Laodicean church,” who cast Shebna as a ball into a far field, and who projectile vomits the Laodiceans out of His mouth. The separation of the wheat and tares will be swift, for the final movements are rapid ones. That swift messenger is He who suddenly comes to His temple in Malachi three.

शुद्धीकरणाच्या प्रक्रियेनंतर अर्पण ‘मग’ प्राचीन दिवसांप्रमाणे होईल, आणि न्यायाच्या अंतिम कृतीदरम्यान अर्पण तयार केले जाते; कारण त्याच वेळी जे लेवी शुद्ध केले गेले आहेत आणि अर्पण म्हणून सिद्ध केले गेले आहेत, त्यांची तुलना त्या मूर्ख कुमारिकांशी केली जाते ज्यांच्याविरुद्ध ख्रिस्त “त्वरित साक्षी” ठरणार आहे. “त्वरित साक्षी” तोच “लाओदीकेयाच्या मंडळीसाठी विश्वासू साक्षी” आहे, जो शेब्नाला चेंडूप्रमाणे दूरच्या मैदानात फेकून देतो, आणि जो लाओदीकेयांना आपल्या मुखातून प्रक्षेपकाप्रमाणे ओकून टाकतो. गहू आणि तण यांचे विभाजन त्वरित होईल, कारण अंतिम हालचाली वेगवान असतात. तो त्वरित दूत तोच आहे, जो मलाखी तीनमध्ये अचानक आपल्या मंदिरात येतो.

The lifting up of the offering in Malachi “as in days of old,” is the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand; it was the lifting up of the two Pentecostal wave loaves offering; it was the lifting up of the serpent on the pole in the wilderness; it was the lifting up of Christ on the cross and it was the lifting up of Shadrach, Meshack and Abednego in the fiery furnace with Christ while all the world marveled and wondered; it was the publication of the 1843 chart, and the intended purpose for the 1850 chart.

मलाखीमध्ये “जुन्या दिवसांप्रमाणे” अर्पण उंचावले जाणे म्हणजे एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या ध्वजाचे उंचावले जाणे होय; ते पेंटेकोस्ताच्या दोन लाटेच्या भाकऱ्यांच्या अर्पणाचे उंचावले जाणे होते; ते अरण्यात खांबावर सर्प उंचावला जाणे होते; ते ख्रिस्ताचे क्रूसावर उंचावले जाणे होते आणि सर्व जग आश्चर्यचकित होऊन अचंबित असताना शद्रख, मेशक आणि अबेदनेगो यांचे ख्रिस्तासह अग्निमय भट्टीत उंचावले जाणे होते; ते 1843 च्या चार्टचे प्रकाशन होते, आणि 1850 च्या चार्टसाठी उद्दिष्ट केलेला हेतू होता.

It was in the second step of Abraham’s covenant that the rite of circumcision was enacted and enforced, thus becoming the sign of the covenant. Abraham, unlike Moses, immediately circumcised Isaac, so when he lifted him up as an offering in the third step, Isaac would represent the sign. That sign would later be replaced by baptism, which together provide two witnesses to the sign of the cross.

अब्राहामाच्या कराराच्या दुसऱ्या टप्प्यात सुंतेचा विधी प्रस्थापित व बंधनकारक करण्यात आला, आणि त्यामुळे तो कराराचे चिन्ह ठरला. मोशेपेक्षा भिन्न रीतीने, अब्राहामाने तत्काळ इसहाकाची सुंता केली; म्हणून तिसऱ्या टप्प्यात जेव्हा त्याने त्याला अर्पण म्हणून उचलून धरले, तेव्हा इसहाक त्या चिन्हाचे प्रतिनिधित्व करीत होता. पुढे ते चिन्ह बाप्तिस्म्याने बदलले जाईल; आणि ही दोन्ही मिळून क्रूसाच्या चिन्हाविषयी दोन साक्षी पुरवितात.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Release, number 21, 51.

> “जिवंत देवाचा तो शिक्का कोणता आहे, जो त्याच्या लोकांच्या कपाळांवर ठेवला जातो? तो असा एक चिन्ह आहे, जो देवदूत वाचू शकतात, पण मानवी डोळे वाचू शकत नाहीत; कारण विनाश करणाऱ्या देवदूताने या तारणाच्या चिन्हाला पाहिले पाहिजे. सुबुद्ध मनाने प्रभूच्या दत्तक घेतलेल्या पुत्र-पुत्रींवर कलवरीच्या क्रूसाचे चिन्ह पाहिले आहे. देवाच्या नियमाच्या उल्लंघनाचे पाप दूर केले गेले आहे. त्यांनी विवाहवस्त्र परिधान केले आहे, आणि ते देवाच्या सर्व आज्ञांप्रती आज्ञाधारक व विश्वासू आहेत.” Manuscript Release, number 21, 51.

In the first step of the covenant in Genesis fifteen, a time prophecy of 400 years in bondage is identified, and Paul identifies the same period as 430 years. Paul’s calculation begins with the calling in Exodus twelve, for he includes Abram’s time of sojourning. When closely considered the four hundred years in relation to thirty years is one symbol set forth by Paul, and four hundred years set forth by Abram is another symbol. So, what does the four-hundred-year period represent, and what does the four-hundred and thirty year period represent, and what does the thirty years represent?

उत्पत्ति पंधराव्या अध्यायातील कराराच्या पहिल्या टप्प्यात, दास्यातील 400 वर्षांच्या काळाची भविष्यवाणी निदर्शित केली आहे, आणि पौल हाच कालावधी 430 वर्षांचा असल्याचे दर्शवितो. पौलाची गणना निर्गम बारा अध्यायातील बोलावण्यापासून सुरू होते, कारण तो अब्रामच्या परदेशवासीपणाचाही काळ त्यात समाविष्ट करतो. बारकाईने विचार केला असता, तीस वर्षांच्या संदर्भातली चारशे वर्षे हे पौलाने मांडलेले एक प्रतीक आहे, आणि अब्रामने मांडलेली चारशे वर्षे हे दुसरे प्रतीक आहे. तर, चारशे वर्षांचा कालावधी कशाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि चारशे तीस वर्षांचा कालावधी कशाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि तीस वर्षे कशाचे प्रतिनिधित्व करतात?

The scholars have aptly demonstrated that the four hundred and thirty years can be divided into two periods of two hundred and fifteen years, the first period free of bondage and slavery, the second is slavery.

विद्वानांनी योग्य रीतीने दाखवून दिले आहे की चारशे तीस वर्षे ही दोनशे पंधरा वर्षांच्या दोन कालखंडांत विभागली जाऊ शकतात; पहिला कालखंड बंधन व दास्य यांपासून मुक्त होता, आणि दुसरा दास्याचा होता.

Abraham entered Canaan at the age of 75, and Isaac was born when Abraham was 100 years old (25 years later). Jacob was born when Isaac was 60 years old, and Jacob entered Egypt when he was 130 years old. This totals 215 years in Canaan and 215 years in Egypt, for a total of 430 years. For a student of prophecy this provides two testimonies, from two covenant symbols, for Paul, as with Abram had his name changed. Paul identifies 430 and Abram 400. The line upon line fulfillment of two related time prophecies is associated with the first covenant period that led to the establishment of God’s chosen people.

अब्राहाम वयाच्या ७५व्या वर्षी कनानमध्ये प्रवेशला, आणि अब्राहाम १०० वर्षांचा असताना इसहाकाचा जन्म झाला (२५ वर्षांनी). इसहाक ६० वर्षांचा असताना याकोबाचा जन्म झाला, आणि याकोब १३० वर्षांचा असताना तो इजिप्तमध्ये प्रवेशला. अशा रीतीने कनानमध्ये २१५ वर्षे आणि इजिप्तमध्ये २१५ वर्षे, मिळून एकूण ४३० वर्षे झाली. भविष्यवाणीचा विद्यार्थी यासाठी दोन करारचिन्हांकडून दोन साक्षी प्राप्त करतो, कारण पौलाचे, अब्रामप्रमाणेच, नाव बदलले गेले होते. पौल ४३० असे निर्दिष्ट करतो आणि अब्राम ४०० असे. परस्पर संबंधित अशा दोन कालविषयक भविष्यवाण्यांची ओळीनंतर ओळीने झालेली पूर्तता त्या पहिल्या करारकालाशी निगडित आहे, ज्यामुळे देवाच्या निवडलेल्या लोकांची स्थापना झाली.

When Christ came into history to confirm the covenant with many for one week, that week represented two interrelated time prophecies. The four-hundred and thirty year prophecy of Paul can be divided into two equal parts, as with the week of Christ. 215 years in Canaan followed by the 215 years in Egypt, typifying the testimony of Christ in person for 1260 days, followed by 1260 days of Christ’s testimony in the person of His disciples. The 2520 days Christ confirmed the covenant also represents the seven times that are the “quarrel of His covenant.”

जेव्हा ख्रिस्त इतिहासात आला आणि अनेकांसोबत एक आठवड्यासाठी करार दृढ करण्यासाठी आला, तेव्हा तो आठवडा परस्पर संबंधित अशा दोन कालभविष्यवाण्यांचे प्रतिनिधित्व करीत होता. पौलाची चारशे तीस वर्षांची भविष्यवाणी ख्रिस्ताच्या आठवड्याप्रमाणेच दोन समभागांत विभागली जाऊ शकते. कनानमधील २१५ वर्षांनंतर इजिप्तमधील २१५ वर्षे आली; हे ख्रिस्ताच्या स्वतःच्या व्यक्तिमत्त्वातील १२६० दिवसांच्या साक्षीचे प्रतिरूप होते, आणि त्यानंतर त्याच्या शिष्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात प्रकट झालेल्या ख्रिस्ताच्या १२६० दिवसांच्या साक्षीचे. ख्रिस्ताने करार दृढ केलेले २५२० दिवस हे त्याच्या कराराच्या “विवादा”तील सात काळांचेही प्रतिनिधित्व करतात.

From 723 BC unto 1798 is 2520 years, and those years are divided into two periods of 1260 years, representing paganism trampling down the sanctuary and host for 1260 years, followed by papalism trampling down the sanctuary and host for 1260 years. The middle of Christ’s week was the cross, and the middle of the week (538) produces 1260 years of pagan testimony followed by 1260 years of pagan testimony from the papal disciple of paganism. When Christ’s kingdom of grace was empowered at the cross it typified 538, when the antichrist’s kingdom was empowered. At the cross, literal Israel was passed by and spiritual Israel began. In 538, literal paganism was passed by, and spiritual paganism began.

इ.स.पू. 723 पासून इ.स. 1798 पर्यंत 2520 वर्षे होतात, आणि ही वर्षे प्रत्येकी 1260 वर्षांच्या दोन कालखंडांत विभागलेली आहेत, ज्यात 1260 वर्षे पगानवादाने पवित्रस्थान व सैन्य तुडविले, आणि त्यानंतर 1260 वर्षे पोपसत्तावादाने पवित्रस्थान व सैन्य तुडविले. ख्रिस्ताच्या आठवड्याचा मध्यबिंदू क्रूस होता, आणि आठवड्याचा मध्यबिंदू (538) 1260 वर्षांच्या पगान साक्षीस निर्माण करतो, ज्याच्या नंतर पगानवादाच्या पोपसत्तावादी शिष्याकडून 1260 वर्षांची पगान साक्ष येते. क्रूसावर ख्रिस्ताच्या कृपेच्या राज्यास सामर्थ्य प्राप्त झाले तेव्हा त्याने 538 चे प्रतीकत्व दर्शविले, जेव्हा ख्रिस्तविरोधकाच्या राज्यास सामर्थ्य प्राप्त झाले. क्रूसावर अक्षरशः इस्राएलला बाजूला काढण्यात आले, आणि आत्मिक इस्राएलाचा प्रारंभ झाला. इ.स. 538 मध्ये अक्षरशः पगानवादाला बाजूला काढण्यात आले, आणि आत्मिक पगानवादाचा प्रारंभ झाला.

Abram’s prophecy of four hundred years, is also four hundred and thirty years. It is the same prophecy, but set forth by two covenant symbols. Those two related time prophecies were identifying the bondage and deliverance of God’s people that would be fulfilled at the beginning of ancient Israel’s covenant history. At the end of ancient Israel’s covenant history, there is one time prophecy that aligns with another, in a day for a year relationship, thus identifying two time-prophecies emphasizing deliverance and bondage.

अब्रामची चारशे वर्षांची भविष्यवाणी ही चारशे तीस वर्षांचीही आहे. तीच एकच भविष्यवाणी आहे, परंतु दोन करारचिन्हांद्वारे मांडलेली आहे. परस्पर संबंधित अशा त्या दोन कालविषयक भविष्यवाण्या देवाच्या लोकांच्या दास्यत्वाची आणि सुटकेची ओळख करून देत होत्या; आणि त्यांची पूर्तता प्राचीन इस्राएलच्या करार-इतिहासाच्या प्रारंभी होणार होती. प्राचीन इस्राएलच्या करार-इतिहासाच्या शेवटी, एक कालविषयक भविष्यवाणी दुसऱ्याशी, एका दिवसासाठी एक वर्ष या संबंधात, अनुरूप ठरते; आणि अशा प्रकारे सुटका व दास्यत्व यांवर भर देणाऱ्या दोन कालविषयक भविष्यवाण्यांची ओळख पटते.

In the middle history of the beginning and ending of ancient Israel we find Daniel in the captivity of Babylon. From that covenant history, which identifies bondage and a promise of delivery; the prophecy which ties ancient Israel covenant history together with modern Israel’s covenant history is set forth. In the book of Daniel, two time-prophecies are identified. The “oath” of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six is identified in Daniel 9/11, as well as verse thirteen’s question in Daniel eight, that leads to the answer of verse fourteen, that identifies the prophecy of 2300 years. The “oath,” which if broken, is the “curse of Moses” in Daniel nine eleven, when carried out in 677 BC against the southern kingdom and it concluded on October 22, 1844, as did the 2300 years. Both 2520 scatterings are located in the question of verse thirteen, and verse fourteen’s answer is the 2300.

प्राचीन इस्राएलाच्या आरंभ व समाप्तीच्या मध्यवर्ती इतिहासात आपण बाबेलच्या बंदिवासात दानियेलास पाहतो. त्या करारात्मक इतिहासातून—जो दास्यत्व आणि सुटकेच्या वचनाची ओळख करून देतो—प्राचीन इस्राएलाच्या करारात्मक इतिहासाला आधुनिक इस्राएलाच्या करारात्मक इतिहासाशी जोडणारी भविष्यवाणी मांडली जाते. दानियेलाच्या पुस्तकात दोन कालविषयक भविष्यवाण्या ओळखल्या जातात. लेवीय पुस्तक सव्वीस मधील मोशेच्या “सात काळांचा” “शपथविधी” दानियेल 9/11 मध्ये ओळखला जातो; तसेच दानियेल आठ मधील तेराव्या वचनातील प्रश्नही, जो चौदाव्या वचनातील उत्तराकडे नेतो, आणि जे 2300 वर्षांच्या भविष्यवाणीची ओळख करून देते. “शपथविधी,” जो मोडला गेला तर दानियेल नऊ अकरा मध्ये “मोशेचा शाप” ठरतो, तो जेव्हा इ.स.पू. 677 मध्ये दक्षिणी राज्याविरुद्ध अमलात आणला गेला, तेव्हा त्याचा शेवट 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी झाला; आणि 2300 वर्षांचाही तसाच झाला. तेराव्या वचनातील प्रश्नात 2520 च्या दोन्ही विखुरण्या अंतर्भूत आहेत, आणि चौदाव्या वचनातील उत्तर म्हणजे 2300 होय.

As with Moses, the alpha of ancient Israel’s covenant history, and as with Christ, the omega of ancient Israel’s covenant history, the beginning alpha history of modern Israel included two interrelated time prophecies. One represented bondage and slavery and the other deliverance. The division of 430 years into two equal periods in the alpha history of ancient Israel typified, the prophetic division that was repeated in the week Christ confirmed the covenant, and the interrelated period of judgment for breaking the covenant which was divided into two equal periods, sets forth two witnesses; that the alpha history of modern Israel would have a similar prophetic anchor. The 2520 years and 2300 years ending together provide the third witness of two interrelated time-prophecies, which possess a prophecy that is divided equally in the middle.

जसे मोशेसच्या बाबतीत झाले, जो प्राचीन इस्राएलच्या कराराच्या इतिहासाचा अल्फा होता, आणि जसे ख्रिस्ताच्या बाबतीत झाले, जो प्राचीन इस्राएलच्या कराराच्या इतिहासाचा ओमेगा होता, तसेच आधुनिक इस्राएलच्या आरंभीच्या अल्फा इतिहासात परस्पर-संबंधित अशा दोन कालभविष्यवाण्यांचा समावेश होता. त्यांपैकी एकाने बंधन व दास्यत्व दर्शविले आणि दुसरीने मुक्तता. प्राचीन इस्राएलच्या अल्फा इतिहासातील 430 वर्षांची दोन समकालीन अवधींमध्ये झालेली विभागणी, ख्रिस्ताने करार दृढ केला त्या आठवड्यात पुनरावृत्त झालेल्या भविष्यसूचक विभागणीचे प्रतिरूप ठरली; आणि करारभंगामुळे येणाऱ्या न्यायाच्या परस्पर-संबंधित कालावधीची, जो दोन समकालीन अवधींमध्ये विभागला गेला होता, मांडणी दोन साक्षी उभी करते की आधुनिक इस्राएलच्या अल्फा इतिहासालाही तसाच एक भविष्यसूचक आधारबिंदू असणार होता. 2520 वर्षे आणि 2300 वर्षे एकत्र समाप्त होणे, परस्पर-संबंधित अशा दोन कालभविष्यवाण्यांची तिसरी साक्ष पुरविते, ज्यांमध्ये मध्यभागी समसमान विभागलेली एक भविष्यवाणी अंतर्भूत आहे.

Three witnesses would lead a soul to expect that when the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand in the omega history of modern Israel, that there would be two related prophecies of prophetic time, and a period connected that is divided into two equal parts, but this cannot be so, for when the Lord entered into covenant with modern Israel, He raised His hand to heaven and proclaimed that time would be no longer.

तीन साक्षी आत्म्यास अशी अपेक्षा करावयास प्रवृत्त करतील की, जेव्हा प्रभु आधुनिक इस्राएलच्या ओमेगा इतिहासात एक लाख चव्वेचाळीस हजारांशी करारात प्रवेश करील, तेव्हा भविष्यकाळाच्या दोन परस्परसंबंधित भविष्यवाण्या असतील, आणि त्यांच्याशी निगडित असा एक कालखंड असेल जो दोन समान भागांत विभागलेला असेल; परंतु तसे असू शकत नाही, कारण जेव्हा प्रभु आधुनिक इस्राएलबरोबर करारात प्रवेश केला, तेव्हा त्याने आपला हात स्वर्गाकडे उंचावून जाहीर केले की काळ यापुढे राहणार नाही.

The covenant of the one hundred and forty-four thousand is represented by two wave loaves of the first fruit wheat offering. The prophetic structure of three witnesses, followed by a twofold witness that lacks the distinction of prophetic time, is found in Abram’s offering of a heifer (that was divided equally), a she goat (that was divided equally), and a ram (that was divided equally), followed by a turtledove and a pigeon.

एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या कराराचे प्रतीक पहिल्या फळांच्या गव्हाच्या अर्पणातील दोन हालविलेल्या भाकऱ्यांनी दर्शविले जाते. तीन साक्षींची भविष्यवाणीतील रचना, आणि त्यानंतर भविष्यसूचक काळाचा भेद नसलेली द्विगुण साक्ष, अब्रामच्या अर्पणात आढळते—एका कालवडीमध्ये (जिचे समान दोन भाग केले गेले), एका शेळीत (जिचे समान दोन भाग केले गेले), आणि एका मेंढ्यात (ज्याचे समान दोन भाग केले गेले), त्यानंतर एक कपोत आणि एक पारवा.

The first three offerings all had three years attached to their symbolism, identifying they represent three offerings which possessed prophetic time. Not only did the three offerings all possess prophetic time, they each had prophetic time that was equally divided into two periods. The turtledove and the pigeon have no age attached, they simply needed to be young, for they represent the last generation of covenant people, who is represented by two birds, or two flocks.

पहिल्या तीन अर्पणांना त्यांच्या प्रतीकात्मकतेशी निगडित अशी प्रत्येकी तीन वर्षे जोडलेली होती, ज्यामुळे हे स्पष्ट होते की ती भविष्यसूचक काळ धारण करणारी तीन अर्पणे दर्शवितात. या तीनही अर्पणांकडे भविष्यसूचक काळ होता एवढेच नव्हे, तर त्या प्रत्येकाकडे असा भविष्यसूचक काळ होता जो समान रीतीने दोन कालखंडांत विभागलेला होता. कपोत आणि पारवा यांना कोणतेही वय जोडलेले नाही; ते फक्त तरुण असणे आवश्यक होते, कारण ते करारातील लोकांच्या अंतिम पिढीचे प्रतिनिधित्व करतात, जी दोन पक्ष्यांनी, किंवा दोन कळपांनी, दर्शविली जाते.

The two flocks represent the great multitude and the one hundred and forty-four thousand, but the two birds hold a secondary meaning. The pigeon is one of the offerings for the sanctuary, and when you look up the identification of the pigeon as an offering, more times than not it means a type of dove; whereas the pigeon in Abram’s offering is identifying a bird that is so young it has no feathers, or worse yet, a bird whose feathers have been plucked off. At this prophetic level the two birds are the wheat and tares.

दोन कळप महान लोकसमुदाय आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजार यांचे प्रतिनिधित्व करतात; परंतु त्या दोन पक्ष्यांचा दुय्यम अर्थ आहे. कबूतर हे पवित्रस्थानासाठीच्या अर्पणांपैकी एक आहे, आणि अर्पण म्हणून कबूतराची ओळख शोधली असता, बहुतेक वेळा त्याचा अर्थ फाख्त्याच्या एका प्रकाराशी संबंधित असतो; तर अब्रामाच्या अर्पणातील कबूतर अशा पक्ष्याची ओळख करून देते की जो इतका तरुण आहे की त्याला पिसेच नाहीत, किंवा त्याहूनही वाईट म्हणजे, ज्या पक्ष्याची पिसे उपटून काढलेली आहेत. या भविष्यसूचक स्तरावर ते दोन पक्षी गहू आणि तणे आहेत.

In the last days the ensign will be lifted up to the heavens as a bird, and it will do so at the very time that two unclean birds are going to lift up wickedness and place her on her throne in Shinar.

शेवटच्या दिवसांत ध्वज आकाशाकडे पक्ष्यासारखा उंचाविला जाईल; आणि हे अगदी त्याच वेळी घडेल, जेव्हा दोन अशुद्ध पक्षी दुष्टतेला उचलून शिनारमध्ये तिच्या सिंहासनावर बसविणार आहेत.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

> मग जो देवदूत माझ्याशी बोलत होता तो पुढे आला आणि मला म्हणाला, “आता आपले डोळे वर करून पाहा, जे पुढे जात आहे ते काय आहे?” मी म्हटले, “ते काय आहे?” तो म्हणाला, “हे एक एफा आहे, जे पुढे जात आहे.” पुढे तो म्हणाला, “संपूर्ण पृथ्वीवर त्यांचे हेच स्वरूप आहे.” आणि पाहा, शिशाचा एक तुकडा उचलला गेला; आणि एफाच्या मध्यभागी बसलेली ही एक स्त्री आहे.

> And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

> आणि तो म्हणाला, ही दुष्टता आहे. मग त्याने तिला एफा मापाच्या मध्यभागी फेकून दिले; आणि त्याच्या तोंडावर शिशाचे वजन टाकले.

> Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> मग मी माझे डोळे वर करून पाहिले, आणि पाहा, दोन स्त्रिया बाहेर येत होत्या; आणि त्यांच्या पंखांत वारा होता; कारण त्यांना करकोचाच्या पंखांसारखे पंख होते; आणि त्यांनी ते एफा पृथ्वी व आकाश यांच्या मध्ये उचलून नेले. तेव्हा जो देवदूत माझ्याशी बोलत होता त्याला मी म्हणालो, “या एफाला कोठे घेऊन जात आहेत?” आणि तो मला म्हणाला, “शिनार देशात त्यासाठी एक घर बांधावयास; आणि ते स्थापित केले जाईल, आणि तेथे तिच्या स्वतःच्या पायावर ठेविले जाईल.” जखऱ्या 5:5–11.

The papacy, represented as “wickedness,” or by Paul as “that wicked,” received its deadly wound in 1798, when a talent of lead was placed over the basket she sits in. Thereafter spiritualism and apostate Protestantism are going lift her up and build her a house in Shinar, at the same point that God has finished building the house that He is going to lift up as an ensign. In Zechariah the counterfeit ensign is the woman of wickedness and the ensign are represented as doves. The world with then be choosing between Rome, which is the cage of every unclean and hateful bird, or the dove, a symbol of God’s covenant with mankind.

पोपसत्ता, जी “दुष्टता” म्हणून दर्शविली आहे, किंवा पौलाने जिचा उल्लेख “तो दुष्ट” असा केला आहे, तिला 1798 मध्ये तिचा प्राणघातक घाव बसला, जेव्हा ती ज्या टोपलीत बसलेली आहे तिच्यावर शिशाचे एक वजन ठेवण्यात आले. त्यानंतर आत्मवाद आणि धर्मत्यागी प्रॉटेस्टंटवाद तिला उचलून शिनारमध्ये तिच्यासाठी एक घर बांधणार आहेत, त्याच वेळी की देव त्या घराचे बांधकाम पूर्ण करीत आहे, जे तो ध्वज म्हणून उभारणार आहे. जखऱ्यामध्ये बनावट ध्वज हा दुष्टतेची स्त्री आहे, आणि ध्वज कबुतरांच्या रूपात दर्शविला आहे. तेव्हा जग रोम आणि कबुतर यांपैकी निवड करीत असेल—रोम, जी प्रत्येक अशुद्ध आणि घृणास्पद पक्ष्याचा पिंजरा आहे; किंवा कबुतर, जे मानवजातीबरोबरच्या देवाच्या कराराचे प्रतीक आहे.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> आणि त्याने मोठ्या सामर्थ्यवान आवाजाने आरोळी ठोकून म्हटले, “महान बाबेल पडली आहे, पडली आहे; आणि ती भुतांच्या वासस्थानाची, प्रत्येक अशुद्ध आत्म्याच्या अड्ड्याची, आणि प्रत्येक अशुद्ध व घृणास्पद पक्ष्याच्या पिंजऱ्याची झाली आहे.” प्रकटीकरण 18:2.

Christ stated in connection with His death and resurrection, ‘destroy this temple, and I will raise it up in three days.’ Those three days represent a prophetic period when a temple is raised up, as was the case with Moses, with Christ and with the Millerites. The three-year-old requirement for Abram’s offering of a heifer, she goat and ram represent that within each of the three covenant histories we are now considering, a temple would be erected. The final covenant temple of the one hundred and forty-four thousand is the ensign is to be lifted up as a crown unto heaven. For this reason; the heifer, she goat and ram are earth beasts, thus making the distinction with the birds that fly in the heavens. The covenant temple that is erected in the last days is when Jerusalem is lifted up above all the hills and mountains.

ख्रिस्ताने आपल्या मृत्यू व पुनरुत्थानाच्या संदर्भात असे म्हटले, ‘हे मंदिर पाडा, आणि मी ते तीन दिवसांत उभे करीन.’ ते तीन दिवस अशा भविष्यसूचक कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतात, जेव्हा एक मंदिर उभारले जाते, जसे मोशेच्या बाबतीत, ख्रिस्ताच्या बाबतीत आणि मिलेराइट्सच्या बाबतीत झाले. अब्रामच्या अर्पणासाठी तीन वर्षांच्या कालवडी, शेळी आणि मेंढा यांची जी अट होती, ती हे दर्शविते की आपण आता विचारात घेत असलेल्या तीन करार-इतिहासांपैकी प्रत्येकामध्ये एक मंदिर उभारले जाणार होते. एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम करारमंदिराचा ध्वज स्वर्गाकडे मुकुटाप्रमाणे उंचावला जाणार आहे. याच कारणास्तव कालवड, शेळी आणि मेंढा हे पृथ्वीवरील पशू आहेत; अशा रीतीने ते आकाशात उडणाऱ्या पक्ष्यांपासून वेगळेपण दर्शवितात. शेवटच्या दिवसांत उभारले जाणारे करारमंदिर तेव्हाच आहे, जेव्हा यरुशलेम सर्व टेकड्या व पर्वतांपेक्षा उंचावले जाते.

Though I have not yet identified every element of Abram’s first of three covenant steps, so far, every element we have considered has a counterpart in the beginning and ending of ancient literal Israel, and in the beginning of modern Israel. We have shown the three steps of the angels of Revelation fourteen in Abram’s first covenant step. The fractal of the three angels that is in the first covenant step of Abram, will be even more clearly upheld when we consider Abram’s second and third covenant steps.

मी अद्याप अब्रामच्या तीन करार-चरणांपैकी पहिल्या चरणातील प्रत्येक घटक ओळखलेला नसला, तरी आतापर्यंत आपण विचारात घेतलेला प्रत्येक घटक प्राचीन प्रत्यक्ष इस्राएलच्या आरंभी व समाप्तीत, तसेच आधुनिक इस्राएलच्या आरंभी, यांचा समांतर घटक आहे. अब्रामच्या पहिल्या करार-चरणात प्रकटीकरण चौदामधील देवदूतांच्या तीन संदेशांची तीन पावले आपण दर्शविली आहेत. अब्रामच्या पहिल्या करार-चरणात असलेले त्या तीन देवदूतांचे फ्रॅक्टल, आपण अब्रामच्या दुसऱ्या व तिसऱ्या करार-चरणांचा विचार करू तेव्हा आणखी अधिक स्पष्टपणे सिद्ध होईल.

Abram’s “eight” offerings represent not only offerings that would become part of Moses’ sanctuary rituals, but they identify and confirm the role of prophetic time in the story of God’s covenant people. They confirm the beginning and endings of Israel as God’s chosen people, whether literal or spiritual.

अब्रामच्या “आठ” अर्पणांनी केवळ मोशेच्या पवित्रस्थानातील विधींमध्ये पुढे समाविष्ट होणाऱ्या अर्पणांचेच प्रतिनिधित्व होत नाही, तर ते देवाच्या करारातील लोकांच्या इतिहासात भविष्यसूचक काळाच्या भूमिकेची ओळख करून देतात आणि तिची पुष्टीही करतात. ती, इस्राएल हा देवाचा निवडलेला लोकसमूह म्हणून—तो शब्दशः असो किंवा आध्यात्मिक—त्याच्या आरंभ आणि समाप्ती यांची पुष्टी करतात.

Paul’s 430 years, is a prophetic period that cannot be logically separated from Abram’s 400 years. When laid over the top of one another they produce a thirty-year period, followed by four hundred years. This is where we will continue the next article.

पौलाची 430 वर्षे ही अशी एक भविष्यसूचक कालमर्यादा आहे की जी अब्रामाच्या 400 वर्षांपासून तर्कशुद्धरीत्या वेगळी करता येत नाही. ही दोन्ही एकमेकांवर अध्यारोपित केल्यास, प्रथम तीस वर्षांचा कालखंड आणि त्यानंतर चारशे वर्षांचा कालखंड प्रकट होतो. पुढील लेखात आपण याच ठिकाणापासून पुढे सुरू ठेवू.

> “The prophecies recorded in the Old Testament are the word of the Lord for the last days, and will be fulfilled as surely as we have seen the desolation of San Francisco.” Letter 154, May 26, 1906.

> “जुन्या करारात नोंदविण्यात आलेल्या भविष्यवाण्या या शेवटच्या दिवसांसाठी प्रभूचे वचन आहेत, आणि सॅन फ्रान्सिस्कोचे उजाडपण आपण जसे पाहिले आहे, तसेच त्या निश्चयाने पूर्ण होतील.” पत्र 154, 26 मे, 1906.

Back to Articles