Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Five

दानियेलाचे पुस्तक - एकशे पाच क्रमांक

The Progressive Rejection of the Gospel: From Christ’s Birth to Stephen’s Stoning

सुवार्तेचा प्रगतिशील नकार: ख्रिस्ताच्या जन्मापासून स्तेफनच्या दगडमारापर्यंत

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we noted that inspiration identified that the Jews “sealed their rejection” of the gospel at the cross, and then confirmed their rejection again at the stoning of Stephen. How can this be? Of course, the rejection of the gospel by the quibbling Jews of that history was accomplished progressively. They had already been passed by at His birth. Christ’s birth to the stoning of Stephen illustrates a progressive rejection of the gospel.

मागील लेखात आपण हे नोंदविले की प्रेरणेद्वारे असे ओळखण्यात आले आहे की यहूद्यांनी क्रूसावर सुवार्तेचा “त्यांचा नकार शिक्कामोर्तब केला,” आणि नंतर स्तेफनाच्या दगडमारात त्यांनी आपला नकार पुन्हा निश्चित केला. हे कसे शक्य आहे? निःसंशय, त्या इतिहासातील वादग्रस्त यहूद्यांकडून सुवार्तेचा नकार हा क्रमाक्रमाने पूर्ण झाला. त्यांना त्याच्या जन्मकाळीच आधीच वगळण्यात आले होते. ख्रिस्ताच्या जन्मापासून स्तेफनाच्या दगडमारापर्यंतचा काळ सुवार्तेच्या क्रमिक नकाराचे चित्रण करतो.

> “Men know it not, but the tidings fill heaven with rejoicing. With a deeper and more tender interest the holy beings from the world of light are drawn to the earth. The whole world is brighter for His presence. Above the hills of Bethlehem are gathered an innumerable throng of angels. They wait the signal to declare the glad news to the world. Had the leaders in Israel been true to their trust, they might have shared the joy of heralding the birth of Jesus. But now they are passed by.” The Desire of Ages, 47.

> “मनुष्यांना हे ठाऊक नसते, परंतु या वार्तेमुळे स्वर्ग आनंदाने भरून जातो. अधिक गहिरे आणि अधिक कोमल अशा रसपूर्ण हितचिंतेने प्रकाशाच्या जगातील पवित्र जीव पृथ्वीच्या दिशेने आकृष्ट होतात. त्याच्या उपस्थितीमुळे संपूर्ण जग अधिक उजळून निघते. बेथलेहेमच्या डोंगरांवर देवदूतांचा एक अगणित समुदाय एकत्र जमला आहे. ही आनंदवार्ता जगाला जाहीर करण्यासाठीचा संकेत मिळण्याची ते वाट पाहत आहेत. जर इस्राएलमधील नेते त्यांच्या विश्वासू दायित्वास खरे ठरले असते, तर येशूच्या जन्माची घोषणा करण्याच्या आनंदात त्यांनाही सहभागी होता आले असते. परंतु आता त्यांना वगळण्यात आले आहे.” द डिझायर ऑफ एजेस, 47.

From the birth of Jesus to the death of Stephen the progressive rejection of the gospel by ancient Israel is illustrated. Acknowledging the Jews rejection of Christ as progressive allows an identification of “sealing their rejection,” at both the cross, where the veil of the temple was rent, and at Stephen’s death. The rending of the veil was a symbol that they were no longer God’s covenant people, and when Stephen was stoned, Stephen saw Jesus standing on the right hand of God, which in Daniel chapter twelve, verse one is a symbol of the close of probation. The destruction of Jerusalem is also a symbol of the close of probation.

येशूच्या जन्मापासून स्तेफनाच्या मृत्यूपर्यंत प्राचीन इस्राएलकडून सुवार्तेचा होत गेलेला क्रमिक नकार चित्रित केला आहे. यहुद्यांनी ख्रिस्ताचा नकार हा क्रमिक होता, हे मान्य केल्यास, त्यांच्या “नकारावर शिक्कामोर्तब होणे” हे दोन्ही ठिकाणी ओळखता येते—क्रूसावर, जेव्हा मंदिराचा पडदा फाटला, आणि स्तेफनाच्या मृत्यूसमयी. पडदा फाटणे हे ते यापुढे देवाचे करारातील लोक राहिले नाहीत, याचे प्रतीक होते; आणि जेव्हा स्तेफनास दगडांनी ठार मारण्यात आले, तेव्हा स्तेफनाने येशूला देवाच्या उजव्या हाताशी उभे पाहिले, जे दानिएल अध्याय बारा, वचन एक मध्ये कृपाकालाच्या समाप्तीचे प्रतीक आहे. यरुशलेमचा नाश हाही कृपाकालाच्या समाप्तीचे एक प्रतीक आहे.

> “The retribution to come upon Jerusalem could be delayed only a short time; and as Christ’s eye rested upon the doomed city, he saw not merely its destruction, but the destruction of a world. He saw that as Jerusalem was given up to destruction, so the world will be given up to its doom. He saw the retribution that will be visited on the adversaries of God. The scenes that were transacted at the destruction of Jerusalem will be repeated at the great and terrible day of the Lord, but in a more fearful manner.” Review and Herald, December 7, 1897.

> “यरुशलेमवर येऊ घातलेला प्रतिशोध केवळ थोड्याच काळासाठी विलंबित होऊ शकत होता; आणि ख्रिस्ताची दृष्टी त्या विनाशासाठी ठरविलेल्या नगरीवर स्थिरावली असता, त्याने केवळ तिचा विनाशच नव्हे, तर एका जगाचा विनाशही पाहिला. त्याने पाहिले की, जशी यरुशलेम नाशासाठी सोपविण्यात आली, तशीच जगही आपल्या नियत विनाशासाठी सोपविले जाईल. त्याने तो प्रतिशोध पाहिला जो देवाच्या विरोधकांवर आणला जाईल. यरुशलेमच्या विनाशाच्या वेळी घडलेली दृश्ये परमेश्वराच्या त्या महान व भयंकर दिवशी पुन्हा घडतील, परंतु अधिक भयावह रीतीने.” Review and Herald, December 7, 1897.

It was only God’s mercy that prevented Jerusalem from being destroyed at the cross.

क्रूसावर यरुशलेमचा नाश होण्यापासून तिला रोखणारे केवळ देवाचेच दयाळूपण होते.

> “In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.” The Desire of Ages, 600.

> “यहूद्यांनी ख्रिस्ताला वधस्तंभावर खिळल्यामध्ये यरुशलेमाच्या विनाशाचा समावेश होता. कॅल्व्हरीवर सांडलेले रक्त हे असे ओझे होते की ज्याने त्यांना या जगासाठी आणि येणाऱ्या जगासाठी विनाशात बुडविले. तसेच त्या महान अंतिम दिवशीही होईल, जेव्हा देवाच्या कृपेचा नकार देणाऱ्यांवर न्याय कोसळेल. ख्रिस्त, त्यांचा अडथळ्याचा खडक, तेव्हा त्यांना सूड उगविणाऱ्या पर्वताप्रमाणे प्रकट होईल. त्याच्या मुखमंडलाचे तेज, जे नीतिमानांसाठी जीवन आहे, ते दुष्टांसाठी भस्म करणारा अग्नी ठरेल. नाकारलेल्या प्रेमामुळे, तुच्छ मानलेल्या कृपेेमुळे, पापी नष्ट होईल.” The Desire of Ages, 600.

It was only God’s mercy that lingered in not bringing Jerusalem’s destruction at the time of the cross.

क्रूसावरील त्या वेळी यरुशलेमाचा नाश न घडवून आणण्यात केवळ देवाची दयाच विलंब करीत होती.

> “For nearly forty years after the doom of Jerusalem had been pronounced by Christ Himself, the Lord delayed His judgments upon the city and the nation. Wonderful was the long-suffering of God toward the rejectors of His gospel and the murderers of His Son.” The Great Controversy, 27.

> “येरुशलेमच्या विनाशाचा उच्चार ख्रिस्ताने स्वतः केल्यानंतर जवळजवळ चाळीस वर्षे, प्रभूने त्या नगरावर व त्या राष्ट्रावर येणारे आपले न्याय विलंबित ठेवले. आपल्या सुवार्तेचा नकार देणाऱ्यांबद्दल आणि आपल्या पुत्राच्या मारेकऱ्यांबद्दल देवाची सहनशीलता अद्भुत होती.” The Great Controversy, 27.

At the time of His last temple cleansing Jesus had set forth the warning to flee Jerusalem when the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, was seen by His followers. The first time He cleansed the temple He had stated that the Jews had made His father’s house a den of thieves, but the last time He said “your house” is left unto you desolate. Even before the cross, which was just about to take place, the temple where the veil was to be rent at the crucifixion had already been identified as the Jew’s house, not God’s house. Sister White addresses when Christ made that declaration, and as her testimony proceeds she also addresses the forty years of extended mercy.

मंदिराचे शेवटचे शुद्धीकरण करताना येशूने, संदेष्टा दानिएल याने सांगितलेल्या उजाडपणाच्या घृणास्पद वस्तूचे दर्शन त्याच्या अनुयायांना झाल्यावर यरुशलेमेतून पळून जाण्याचा इशारा दिला होता. पहिल्यांदा त्याने मंदिर शुद्ध केले तेव्हा, यहूद्यांनी त्याच्या पित्याच्या घराला चोरांची गुहा बनविले आहे असे त्याने घोषित केले होते; परंतु शेवटच्या वेळी त्याने, “तुमचे घर” तुम्हांवर उजाड सोडले आहे, असे म्हटले. वधस्तंभावरील मृत्यूपूर्वीच, जो आता घडणारच होता, आणि ज्यावेळी क्रूसारोपणाच्या वेळी मंदिरातील पडदा फाटणार होता, त्या आधीच ते मंदिर देवाचे घर नव्हे, तर यहूद्यांचे घर म्हणून ओळखले गेले होते. सिस्टर व्हाईट ख्रिस्ताने ती घोषणा केव्हा केली हे स्पष्ट करतात; आणि त्यांचे साक्ष्य पुढे जात असता, त्या वाढीव दयेच्या चाळीस वर्षांचाही उल्लेख करतात.

> “Christ’s words to the priests and rulers, ‘Behold, your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38), had struck terror to their hearts. They affected indifference, but the question kept rising in their minds as to the import of these words. An unseen danger seemed to threaten them. Could it be that the magnificent temple, which was the nation’s glory, was soon to be a heap of ruins? . . .

> “ख्रिस्ताने याजक व अधिपती यांना म्हटलेले शब्द, ‘पाहा, तुमचे घर तुम्हांवर उजाड सोडण्यात आले आहे’ (मत्तय 23:38), यामुळे त्यांच्या अंतःकरणात भीती उत्पन्न झाली होती. त्यांनी उदासीनतेचा आव आणला, परंतु या शब्दांचा अर्थ काय, हा प्रश्न त्यांच्या मनांत पुन्हा पुन्हा उद्भवत राहिला. एखादा अदृश्य धोका त्यांना धमकावत आहे असे त्यांना वाटत होते. राष्ट्राचा गौरव असलेले ते भव्य मंदिर लवकरच भग्नावशेषांचा ढिगारा होणार काय?...”

> “Christ gave His disciples a sign of the ruin to come on Jerusalem, and He told them how to escape: ‘When ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled.’ This warning was given to be heeded forty years after, at the destruction of Jerusalem. The Christians obeyed the warning, and not a Christian perished in the fall of the city.” The Desire of Ages, 628, 630.

> “ख्रिस्ताने आपल्या शिष्यांना यरुशलेमेवर येऊ घातलेल्या विध्वंसाचे एक चिन्ह दिले, आणि त्यातून कसे सुटावे हे त्यांना सांगितले: ‘जेव्हा तुम्ही यरुशलेमेस सैन्यांनी वेढलेले पाहाल, तेव्हा जाणून घ्या की तिचा उजाडपणा जवळ आला आहे. तेव्हा जे यहूदियात आहेत त्यांनी डोंगरांकडे पळून जावे; आणि जे तिच्या मध्यभागी आहेत त्यांनी बाहेर निघून जावे; आणि जे खेड्यांत आहेत त्यांनी तिच्यात प्रवेश करू नये. कारण हे सूड उगविण्याचे दिवस आहेत, जेणेकरून लिहिले गेलेले सर्व पूर्ण होईल.’ ही चेतावणी यरुशलेमेच्या नाशाच्या वेळी, चाळीस वर्षांनी, पाळली जावी म्हणून देण्यात आली होती. ख्रिस्ती लोकांनी त्या चेतावणीचे पालन केले, आणि शहराच्या पतनात एकही ख्रिस्ती मरण पावला नाही.” द डिझायर ऑफ एजेस, 628, 630.

Christ was crucified in the year 31, and nearly forty years later in the year 70, Jerusalem was destroyed after a three-and-a-half-year siege. How could Jerusalem have been destroyed at the cross in the year 31, if there was still three and a half years of probationary time identified as seventy weeks in Daniel chapter nine, verse twenty-four? How can these seeming inconsistencies be resolved? The easiest resolution is to simply identify the fact that when it comes to the close of the probationary time represented by the seventy weeks, that it must be understood as a progressive close of probation. This is true, but it removes any prophetic specificity when applying the waymarks of that history. I will try to explain.

ख्रिस्ताला इ.स. 31 मध्ये क्रूसावर खिळण्यात आले, आणि जवळजवळ चाळीस वर्षांनंतर इ.स. 70 मध्ये, साडेतीन वर्षांच्या वेढ्यानंतर यरुशलेमचा नाश झाला. जर दानियेल अध्याय नऊ, पद चोवीस मध्ये सत्तर आठवडे म्हणून ओळखण्यात आलेला साडेतीन वर्षांचा कृपाकाळ अद्याप शिल्लक होता, तर इ.स. 31 मध्ये क्रूसाच्या वेळी यरुशलेमचा नाश कसा झाला असे म्हणता येईल? या वरकरणी दिसणाऱ्या विसंगतींचे निराकरण कसे करता येईल? सर्वांत सोपे निराकरण म्हणजे केवळ हा तथ्यबिंदू ओळखणे की, सत्तर आठवड्यांनी दर्शविलेल्या कृपाकाळाच्या समाप्तीविषयी बोलताना, ती कृपामुदतीची क्रमिक समाप्ती म्हणून समजली पाहिजे. हे खरे आहे, परंतु त्या इतिहासातील मार्गचिन्हे लागू करताना त्यामुळे कोणतीही भविष्यवाणीविषयक विशिष्टता नाहीशी होते. मी ते स्पष्ट करण्याचा प्रयत्न करीन.

If Pentecost represents the soon-coming Sunday law where the other flock in Babylon is called out, why was it three and a half years after Pentecost that the gospel went to the Gentiles? Is the death of Christ or the death of Stephen a sign of the close of probation for ancient Israel? If Laodicean Adventism ceases to be a church at the soon-coming Sunday law, did the destruction of the temple in the year 70, represent the end of the temple of Laodicean Adventism at the Sunday law? What might appear as seeming inconsistencies is resolved by the application of “line upon line,” and when that application is employed the testimony of the waymarks we are identifying become very clear and concise.

जर पेंतेकोस्त हे बाबेलमधील दुसऱ्या कळपाला बाहेर बोलावले जाणाऱ्या लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करत असेल, तर पेंतेकोस्तानंतर साडेतीन वर्षांनीच सुवार्ता अन्यजातींकडे का गेली? ख्रिस्ताचा मृत्यू किंवा स्तेफनाचा मृत्यू—यांपैकी कोणता प्राचीन इस्राएलसाठी कृपाकालाच्या समाप्तीचे चिन्ह आहे? जर लाओडिसीयन अॅडव्हेंटिझम लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्यात चर्च राहणे थांबवत असेल, तर इ.स. 70 मध्ये मंदिराचा झालेला नाश, रविवारच्या कायद्यात लाओडिसीयन अॅडव्हेंटिझमच्या मंदिराच्या अंताचे प्रतिनिधित्व करीत होता काय? जे उघडपणे विसंगतीसारखे दिसू शकते, ते “line upon line” च्या अनुप्रयोगाने सुटते; आणि तो अनुप्रयोग वापरला असता, आपण ओळखत असलेल्या waymarks ची साक्ष अत्यंत स्पष्ट आणि संक्षिप्त होते.

The week that Christ confirmed the covenant is broken up into two equal periods of three and a half years. The first three and a half years begins at Christ’s baptism and ends with His death. Baptism is the symbol of His death and resurrection, so the beginning of that period of three and a half years is identical to the ending. In that period Christ presented the gospel exclusively to the Jews. The end of that three and a half years marks the beginning of the following three and a half years. The beginning of the second period of three and a half years begins with the death of Christ, and it ends with the death of Stephen. In that period the disciples presented the gospel exclusively to the Jews.

ख्रिस्ताने करार दृढ केला तो आठवडा साडेतीन वर्षांच्या दोन समान कालखंडांत विभागला जातो. पहिला साडेतीन वर्षांचा कालखंड ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्यापासून सुरू होऊन त्याच्या मृत्यूने समाप्त होतो. बाप्तिस्मा हे त्याच्या मृत्यू व पुनरुत्थानाचे प्रतीक आहे; म्हणून त्या साडेतीन वर्षांच्या कालखंडाचा आरंभ आणि त्याचा शेवट हे एकरूप आहेत. त्या कालखंडात ख्रिस्ताने सुवार्ता केवळ यहूद्यांनाच सादर केली. त्या साडेतीन वर्षांच्या समाप्तीने पुढील साडेतीन वर्षांच्या प्रारंभाची खूण होते. दुसरा साडेतीन वर्षांचा कालखंड ख्रिस्ताच्या मृत्यूपासून सुरू होऊन स्तेफनाच्या मृत्यूने समाप्त होतो. त्या कालखंडात शिष्यांनी सुवार्ता केवळ यहूद्यांनाच सादर केली.

Those two periods, which are separate prophetic lines, are to be brought together “line upon line.” Both beginnings and endings possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning and ending histories are the same. Both periods of duration are identical, and the work that is carried out during each period is identical. Christ who is the First and the Last, is also the creator of all things, and in that regard He is the Creator of Truth. The Hebrew word “truth” was created by three Hebrew letters. The first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet are combined to make the Hebrew word “truth.”

त्या दोन कालखंडांना, जे स्वतंत्र भविष्यसूचक रेषा आहेत, “ओळीवर ओळ” अशा रीतीने एकत्र आणले जाणार आहे. आरंभ आणि समाप्ती या दोन्हींत अल्फा आणि ओमेगा यांची छाप आहे, कारण आरंभीचा आणि समाप्तीचा इतिहास एकच आहे. कालावधीचे हे दोन्ही टप्पे एकसारखेच आहेत, आणि प्रत्येक कालखंडात पार पाडले जाणारे कार्यही एकसारखेच आहे. ख्रिस्त, जो पहिला आणि शेवटचा आहे, तो सर्व गोष्टींचा सर्जनहारही आहे, आणि त्या अर्थाने तो सत्याचा सर्जनहार आहे. “सत्य” हा हिब्रू शब्द तीन हिब्रू अक्षरांनी बनविण्यात आला आहे. पहिले अक्षर, त्यानंतर तेरावे अक्षर, आणि त्यानंतर हिब्रू वर्णमालेतील शेवटचे अक्षर—ही एकत्र येऊन हिब्रू भाषेतील “सत्य” हा शब्द तयार होतो.

Both of the periods of three and a half years have Christ as the first and the last, for Christ is at the beginning of the first period at His baptism, as He is at the ending at His death in the first period. And Christ is at His death in the beginning of the second period and He is standing at the right hand of God at the ending of the second period. The number thirteen is the symbol of rebellion, and in both periods whether the gospel was presented in person by Christ, or in the second period by His disciples, the quibbling Jews rebelled against the message of the gospel.

तीन अर्धवर्षांच्या या दोन्ही कालखंडांमध्ये ख्रिस्त हा आरंभ आणि अंत असा दोन्ही ठिकाणी आहे; कारण पहिल्या कालखंडाच्या प्रारंभी तो आपल्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी आहे, आणि त्याच पहिल्या कालखंडाच्या समाप्तीला तो आपल्या मृत्यूमध्ये आहे. तसेच दुसऱ्या कालखंडाच्या प्रारंभी तो आपल्या मृत्यूमध्ये आहे, आणि दुसऱ्या कालखंडाच्या समाप्तीला तो देवाच्या उजव्या हाताशी उभा आहे. तेरा हा अंक बंडखोरीचे प्रतीक आहे, आणि या दोन्ही कालखंडांत, सुवार्ता ख्रिस्ताने स्वतः प्रत्यक्षरित्या सादर केली असो किंवा दुसऱ्या कालखंडात त्याच्या शिष्यांनी, तरी वादग्रस्त यहुद्यांनी सुवार्तेच्या संदेशाविरुद्ध बंड केले.

Both periods are the same duration, possess the signature of Alpha and Omega, and identify the same gospel message. Those two periods are to be brought together “line upon line.” The methodology of “line upon line,” is the testing methodology of the latter rain. It is the methodology of the last days, and the truths which are identified and established by that methodology in the last days are what purges or purifies the sons of Levi during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

दोन्ही कालखंडांचा कालावधी समान आहे, त्यांच्यावर अल्फा आणि ओमेगा यांची छाप आहे, आणि तेच सुवार्तेचा तोच संदेश दर्शवितात. हे दोन्ही कालखंड “ओळीवर ओळ” अशा रीतीने एकत्र आणले जाणे अपेक्षित आहे. “ओळीवर ओळ” ही पद्धत उत्तर पावसाची परीक्षेची पद्धत आहे. ही शेवटच्या दिवसांची पद्धत आहे, आणि शेवटच्या दिवसांत त्या पद्धतीद्वारे ओळखल्या व स्थापित झालेल्या सत्यांमुळेच एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकणाच्या काळात लेवीच्या पुत्रांचे शुद्धीकरण किंवा पवित्रीकरण होते.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> तो ज्ञान कोणाला शिकवील? आणि तत्त्वज्ञान कोणाला समजावून सांगेल? जे दूधापासून वेगळे केले गेले आहेत, आणि स्तनापासून दूर काढले गेले आहेत, त्यांनाच. कारण आज्ञेवर आज्ञा, आज्ञेवर आज्ञा; ओळीवर ओळ, ओळीवर ओळ; येथे थोडे, आणि तेथे थोडे—असे असले पाहिजे. कारण तो या लोकांशी तोतऱ्या ओठांनी आणि दुसऱ्या भाषेत बोलेल. ज्यांना त्याने म्हटले, “हीच ती विश्रांती आहे, जिच्याद्वारे तुम्ही श्रांतांना विश्रांती देऊ शकता; आणि हाच तो ताजेतवानेपणा आहे”; तरीही त्यांनी ऐकण्यास नकार दिला. पण परमेश्वराचे वचन त्यांच्यासाठी आज्ञेवर आज्ञा, आज्ञेवर आज्ञा; ओळीवर ओळ, ओळीवर ओळ; येथे थोडे, आणि तेथे थोडे—असे झाले; यासाठी की ते जाऊन मागे पडावेत, आणि तुटून जावेत, आणि सापळ्यात अडकावेत, आणि पकडले जावेत. यशया 28:9–13.

The next verse in Isaiah addresses the scornful men that rule the people of Jerusalem. For those scornful men, the “rest and the refreshing” (the latter rain), which they refused to “hear,” is what causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” That test was presented to them from another tongue, for Elijah, John the Baptist and William Miller were not trained in the theological schools of their respective histories. The latter rain message that tests Laodicean Adventism, is the message that is produced by the application of “line upon line.”

यशयामधील पुढील वचन यरुशलेमच्या लोकांवर राज्य करणाऱ्या उपहास करणाऱ्या पुरुषांना उद्देशून बोलते. त्या उपहास करणाऱ्या पुरुषांसाठी, “विश्रांती आणि ताजेतवानेपणा” (उत्तरकालीन पाऊस), ज्यास त्यांनी “ऐकण्यास” नकार दिला, तेच त्यांना “जावे, आणि मागे पडावे, आणि तुटावे, आणि सापळ्यात अडकावे, आणि पकडले जावे” यास कारणीभूत ठरते. ही कसोटी त्यांच्यासमोर दुसऱ्या जिभेने मांडली गेली, कारण एलियाह, योहान बाप्तिस्ता आणि विल्यम मिलर हे त्यांच्या-त्यांच्या इतिहासांतील धर्मशास्त्रीय शाळांत प्रशिक्षित नव्हते. लाओदिकेयाईन अॅडव्हेंटिझमची जी परीक्षा घेणारा उत्तरकालीन पावसाचा संदेश आहे, तो “ओळीवर ओळ” यांच्या अनुप्रयोगातून उत्पन्न होणारा संदेश आहे.

When the first three and a half years of the week in which Christ confirmed the covenant is laid over the second three and a half years, we find prophetic light that clarifies any seeming inconsistencies that might arise in an inquiring mind. The week was when the Messenger of the Covenant was to confirm the covenant, and a biblical covenant must be confirmed with blood. The baptism and crucifixion of Christ and the stoning of Stephen all identify blood. Both lines represent the blood of the covenant, and those lines are confirming the covenant.

ख्रिस्ताने करार दृढ केला त्या सप्ताहातील पहिली साडेतीन वर्षे जेव्हा दुसऱ्या साडेतीन वर्षांवर अध्यारोपित केली जातात, तेव्हा आपणास असे भविष्यसूचक प्रकाश प्राप्त होतो की, जो चौकस मनात उद्भवू शकणाऱ्या कोणत्याही भासमान विसंगती स्पष्ट करतो. तो सप्ताह असा होता की ज्यामध्ये कराराचा दूत करार दृढ करणार होता, आणि बायबलनुसार करार रक्ताने दृढ केला गेला पाहिजे. ख्रिस्ताचा बाप्तिस्मा, त्याचे क्रूसावर खिळले जाणे, आणि स्तेफन याला दगडमार करून ठार मारणे—हे सर्व रक्ताशी संबंधित आहेत. या दोन्ही रेषा कराराच्या रक्ताचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि त्या रेषा करार दृढ करीत आहेत.

When brought together “line upon line,” the baptism and crucifixion are the first waymark, and the crucifixion and stoning of Stephen are the last waymark. When brought together into one line we find the cross and Michael standing up at the death of Stephen as two witnesses of the Jews sealing their rejection of the gospel. The death of Christ, is also the death of His disciple Stephen, which is Passover when the two lines are combined. Three days later Christ is resurrected as the First Fruit offering.

“ओळीवर ओळ” असे एकत्र आणल्यावर, बाप्तिस्मा आणि क्रूसावरील मृत्यू हा पहिला मार्गचिन्ह ठरतो, आणि क्रूसावरील मृत्यू व स्तेफनावर दगडमार करून केलेला वध हे शेवटचे मार्गचिन्ह ठरते. जेव्हा हे एकाच रेषेत एकत्र आणले जाते, तेव्हा सुवार्तेचा त्यांनी केलेला नकार यहुद्यांनी अंतिमरीत्या शिक्कामोर्तब केला याचे दोन साक्षीदार म्हणून स्तेफनाच्या मृत्युसमयी क्रूस आणि मिखाएल उभा राहणे आपणास दिसते. ख्रिस्ताचा मृत्यू हाच त्याचा शिष्य स्तेफनाचा मृत्यूही आहे; आणि या दोन रेषा एकत्र केल्या असता तोच पास्का ठरतो. तीन दिवसांनंतर ख्रिस्त पहिल्या फळांच्या अर्पणरूपाने पुनरुत्थित होतो.

> But now is Christ risen from the dead, and become the first fruits of them that slept. 1 Corinthians 15:20.

> परंतु आता ख्रिस्त मेलेल्यांतून उठविला गेला आहे, आणि झोपलेल्यांपैकी प्रथमफळ झाला आहे. 1 करिंथकरांस 15:20.

In between Passover and the feast of First Fruits on the third day is the beginning of the feast of Unleavened Bread. Unleavened bread does not “rise”, and Christ did not rise on the second day, He rose on the third day. Christ and Stephen die together in the “line upon line” application, but Stephen is resurrected after Christ for there is an order to the first fruit resurrection.

वल्हांडण आणि तिसऱ्या दिवशी होणाऱ्या प्रथमफळांच्या सणाच्या मध्ये अखमीर भाकरांच्या सणाची सुरुवात येते. अखमीर भाकर “फुगत” नाही, आणि ख्रिस्त दुसऱ्या दिवशी उठला नाही; तो तिसऱ्या दिवशी उठला. “ओळीवर ओळ” या अनुप्रयोगात ख्रिस्त आणि स्तेफन एकत्र मरतात, परंतु प्रथमफळांच्या पुनरुत्थानाला एक क्रम असल्यामुळे स्तेफन ख्रिस्तानंतर पुनरुत्थित होतो.

> But every man in his own order: Christ the first fruits; afterward they that are Christ’s at his coming. 1 Corinthians 15:22.

> परंतु प्रत्येक मनुष्य आपापल्या क्रमाने: ख्रिस्त हा प्रथमफळ; त्यानंतर त्याच्या आगमनाच्या वेळी जे ख्रिस्ताचे आहेत ते. १ करिंथकरांस १५:२२.

The Spring feasts cannot be separated from each other, for they are directly related to one another. In this sense, Pentecost represents the soon-coming Sunday law, when there will be a repetition of the pouring out of the Holy Spirit, and the second voice of Revelation chapter eighteen will then call those that do not currently know the gospel, to come out of Babylon. The word “Babylon,” is based upon the word, “Babel,” which means confusion, for it was in the fall of Babel that God confused the languages, and it was at Pentecost that God reverses the confusion of the languages in order to carry the gospel to the world. Thus Pentecost and the Sunday law align.

वसंत ऋतूतील सण परस्परांपासून वेगळे केले जाऊ शकत नाहीत, कारण ते एकमेकांशी थेट संबंधित आहेत. या अर्थाने, पेन्टेकोस्ट लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्याचे प्रतिनिधित्व करतो; त्या वेळी पवित्र आत्म्याच्या ओतण्याची पुनरावृत्ती होईल, आणि प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील दुसरा आवाज त्यानंतर सध्या सुवार्ता न जाणणाऱ्यांना बाबेलमधून बाहेर येण्यास बोलावील. “बाबेल” हा शब्द “बाबेल” या शब्दावर आधारित आहे, ज्याचा अर्थ गोंधळ असा होतो; कारण बाबेलच्या पतनाच्या वेळी देवाने भाषा गोंधळल्या, आणि पेन्टेकोस्टच्या वेळी देव भाषांच्या गोंधळाला उलटे करतो, जेणेकरून सुवार्ता जगापर्यंत पोहोचविली जाईल. अशा रीतीने पेन्टेकोस्ट आणि रविवार-कायदा एकमेकांशी सुसंगत ठरतात.

At Pentecost the gift of languages was given to the disciples, but their message then was still restricted to the Jews. When both lines are brought together Pentecost occurs in the year 34, when Stephen was stoned and the gospel was then carried to those who do not currently know the gospel.

पेंटेकोस्ताच्या वेळी शिष्यांना भाषांचे वरदान देण्यात आले, परंतु त्या वेळी त्यांचा संदेश अद्याप यहुद्यांपुरताच मर्यादित होता. जेव्हा या दोन्ही रेषा एकत्र आणल्या जातात, तेव्हा पेंटेकोस्त इ.स. 34 मध्ये घडतो; त्या वेळी स्तेफनाला दगडांनी ठार मारण्यात आले, आणि त्यानंतर सुवार्ता अशा लोकांपर्यंत नेण्यात आली जे सध्या सुवार्तेला ओळखत नाहीत.

Stephen represents those who are resurrected “at His coming,” but who have died with Him. The First Fruit offering marks the resurrection of Christ on the third day, and it also marks the beginning of the Feast of Weeks, which is also the feast of Pentecost, and which commemorates the giving of the Ten Commandments at Sinai.

स्टीफन त्यांचं प्रतिनिधित्व करतो जे “त्याच्या आगमनावेळी” पुनरुत्थित केले जातात, पण जे त्याच्यासह मरण पावले आहेत. पहिल्या फळांच्या अर्पणाने तिसऱ्या दिवशी ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानाची खूण होते, आणि ते आठवड्यांच्या सणाची सुरुवातही दर्शवते; हा सण पेंटेकोस्टचाही सण आहे, आणि जो सीनाय येथे दहा आज्ञा दिल्या गेल्याच्या स्मरणार्थ पाळला जातो.

October 22, 1844, aligns with the cross, for among other proofs Sister White aligns the disappointment of the disciples after the cross with the disappointment that followed October 22, 1844. Both the cross and October 22, 1844, prefigure the soon-coming Sunday law. Pentecost also typifies the soon coming Sunday law, but Pentecost came fifty-two days after the cross. The cross, which was typified by Passover, ushers in a series of feasts which commemorate the old paths of ancient Israel from the night the angel of death passed over Egypt, through to the giving of the law. Though the feasts possess their own distinctions, they are inseparably linked to each other. It is therefore accurate to apply the complete fifty-two days from Passover to Pentecost as one singular waymark.

२२ ऑक्टोबर, १८४४, हा क्रूसाशी सुसंगत आहे; कारण इतर पुराव्यांपैकी सिस्टर व्हाइट यांनी क्रूसानंतर शिष्यांना आलेल्या निराशेचे संरेखन २२ ऑक्टोबर, १८४४ नंतर आलेल्या निराशेशी केले आहे. क्रूस आणि २२ ऑक्टोबर, १८४४—हे दोन्ही लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचे पूर्वछायाचित्र आहेत. पेन्तेकॉस्त हेही लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचे प्रकारदर्शक आहे, परंतु पेन्तेकॉस्त क्रूसानंतर बावन्न दिवसांनी आला. क्रूस, ज्याचे पूर्वछायाचित्र पासोवरद्वारे दर्शविले गेले होते, तो अशा सणमालिकेचा प्रारंभ करतो जी प्राचीन इस्राएलच्या जुन्या वाटांची स्मृती जपते—मृत्यूदूताने इजिप्तला वगळून गेलेल्या रात्रीपासून ते व्यवस्था देण्यात येईपर्यंत. सणांना त्यांची स्वतःची वैशिष्ट्ये असली, तरी ते एकमेकांशी अविभाज्यपणे जोडलेले आहेत. म्हणूनच पासोवरपासून पेन्तेकॉस्तपर्यंतचे पूर्ण बावन्न दिवस एकच एकसंध चिन्हबिंदू म्हणून लागू करणे अचूक आहे.

For this reason, the cross, the death of Stephen, and Pentecost all prefigure the soon coming Sunday law, when the progressive executive judgment upon Modern Babylon begins, as the second voice of Revelation chapter eighteen begins to call God’s other flock out of Babylon. It is at that waymark that the executive judgment upon Jerusalem arrived, though God in His mercy deferred the actual destruction of the temple and city nearly forty years after the cross to the year 70. The destruction of ancient Jerusalem represents the beginning of the progressive executive judgment that begins in the United States when “national apostasy is followed by national ruin.”

या कारणास्तव, क्रूस, स्तेफनाचा मृत्यू, आणि पेंटेकोस्त हे सर्व मिळून लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचे पूर्वछायाचित्र ठरतात, जेव्हा आधुनिक बाबेलवरील प्रगतिशील कार्यकारी न्यायनिवाडा आरंभ होतो, कारण प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायातील दुसरा आवाज देवाच्या इतर कळपाला बाबेलमधून बाहेर पडण्यास हाक मारू लागतो. त्या मार्गचिन्हावरच यरुशलेमवरील कार्यकारी न्यायनिवाडा आला, जरी देवाने आपल्या दयेमुळे प्रत्यक्ष मंदिर व नगराचा नाश क्रूसानंतर जवळजवळ चाळीस वर्षे, इ.स. 70 पर्यंत, पुढे ढकलला. प्राचीन यरुशलेमचा नाश हा त्या प्रगतिशील कार्यकारी न्यायनिवाड्याच्या आरंभाचे प्रतिनिधित्व करतो, जो संयुक्त संस्थानांमध्ये तेव्हा सुरू होतो जेव्हा “राष्ट्रीय धर्मत्यागानंतर राष्ट्रीय विनाश येतो.”

Truth is established upon the testimony of two, and in the two lines of three and a half years that Christ confirmed the covenant we find two witnesses of a death and resurrection that is associated with the history that identifies the soon-coming Sunday law. That Sunday law in Revelation chapter eleven, is identified as the “hour of the great earthquake.” That “hour” is directly connected to two witnesses that gave a testimony of three and a half years. Their testimony ends with their death and resurrection.

सत्य हे दोन साक्षींच्या साक्षीवर स्थापन होते, आणि ख्रिस्ताने करार दृढ केला त्या साडेतीन वर्षांच्या दोन रेषांमध्ये आपण अशा मृत्यू आणि पुनरुत्थानाच्या दोन साक्षीदारांना पाहतो, जे त्या इतिहासाशी संबंधित आहेत जो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याची ओळख करून देतो. प्रकटीकरण अध्याय अकरा मध्ये तो रविवारचा कायदा “महाभूकंपाची घडी” म्हणून ओळखला जातो. ती “घडी” थेट त्या दोन साक्षीदारांशी जोडलेली आहे, ज्यांनी साडेतीन वर्षांची साक्ष दिली. त्यांची साक्ष त्यांच्या मृत्यूने आणि पुनरुत्थानाने समाप्त होते.

Their testimony of three and a half years, followed by their death and resurrection has been represented by the death and resurrection of both Jesus and Stephen, for “line upon line,” Stephen is represented as being resurrected with Christ. In the feast of First Fruits, two primary offerings were presented.

त्यांची साडेतीन वर्षांची साक्ष, त्यानंतरचा त्यांचा मृत्यू आणि पुनरुत्थान, हे येशू व स्तेफन या दोघांच्या मृत्यू आणि पुनरुत्थानाद्वारे दर्शविले गेले आहे; कारण “line upon line,” स्तेफन ख्रिस्ताबरोबर पुनरुत्थित झालेला असा दर्शविला आहे. प्रथमफळांच्या सणात दोन प्रमुख अर्पणे सादर केली जात होती.

One was a lamb without blemish, and the other an offering of barley. The barley represented the crop to follow, and the lamb represented Christ. Christ was resurrected on the third day, and Stephen represented those that follow, and the barley represented the crop that was to follow. The two witnesses in Revelation eleven testified for three and a half years, after which they were then slain and then were resurrected three and a half days later. Those two witnesses had been typified by Christ, who was the First Fruits, for they represent the one hundred and forty-four thousand, who are also first fruits.

एक निष्कलंक कोकरू होते, आणि दुसरे जौचे अर्पण होते. जौ पुढे येणाऱ्या पिकाचे प्रतीक होते, आणि कोकरू ख्रिस्ताचे प्रतीक होते. ख्रिस्त तिसऱ्या दिवशी पुनरुत्थित झाला, आणि स्तेफन पुढे येणाऱ्यांचे प्रतिनिधित्व करीत होता, तसेच जौ पुढे येणाऱ्या पिकाचे प्रतीक होते. प्रकटीकरण अकरा मधील दोन साक्षीदारांनी साडेतीन वर्षे साक्ष दिली, त्यानंतर त्यांना ठार मारण्यात आले, आणि मग साडेतीन दिवसांनी ते पुनरुत्थित झाले. त्या दोन साक्षीदारांचे प्रतिरूप ख्रिस्तामध्ये पूर्वसूचित झाले होते; कारण तो प्रथमफळ होता, आणि ते एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतात, जे देखील प्रथमफळ आहेत.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> आणि मी पाहिले, आणि पाहा, सियोन पर्वतावर एक कोकरू उभे होते, आणि त्याच्याबरोबर एक लक्ष चव्वेचाळीस हजार होते; त्यांच्या कपाळांवर त्याच्या पित्याचे नाव लिहिलेले होते. आणि मी स्वर्गातून एक आवाज ऐकला; तो अनेक पाण्यांच्या नादासारखा आणि मोठ्या गडगडाटाच्या आवाजासारखा होता; आणि मी वीणा वाजविणाऱ्यांचा आपल्या वीणांवर वीणा वाजवितानाचा आवाज ऐकला. आणि ते सिंहासनापुढे, चार प्राण्यांपुढे, आणि वडीलधाऱ्यांपुढे जणू काही नवे गीत गात होते; आणि पृथ्वीवरून खरेदी करून घेतलेल्या त्या एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांखेरीज कोणीही ते गीत शिकू शकत नव्हते. हे ते आहेत जे स्त्रियांसह अपवित्र झाले नाहीत; कारण ते कुमारी आहेत. हे ते आहेत जे कोकरू जिकडे जाईल तिकडे त्याच्या मागे जातात. हे मनुष्यांमधून खरेदी करून घेतले गेले, देवासाठी आणि कोकरूसाठी प्रथमफळे होण्यासाठी. आणि त्यांच्या तोंडात कपट आढळले नाही; कारण ते देवाच्या सिंहासनापुढे निर्दोष आहेत. प्रकटीकरण १४:१–५.

The barley offering on the feast of First Fruits represented the crop that was to follow, and Stephen in the year 34, followed Christ’s death in the year 31, though “line upon line,” they died at the same waymark. In relation to the first fruit offerings, Christ was the lamb that was slain and Stephen was the barley. According to Paul “Christ” is “the first fruits of them that slept,” and then “afterward they that are Christ’s at his coming.” The one hundred and forty-four thousand are first fruits, and they are those “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

पहिल्या फळांच्या सणातील जौचे अर्पण हे पुढे येणाऱ्या पीकाचे प्रतीक होते; आणि इ.स. 34 मधील स्तेफनने, इ.स. 31 मधील ख्रिस्ताच्या मृत्यूचे अनुसरण केले, जरी “line upon line,” त्यांनी त्याच waymark वर मृत्यू पत्करला. पहिल्या फळांच्या अर्पणांच्या संदर्भात, ख्रिस्त तो वध करण्यात आलेला कोकरू होता आणि स्तेफन हा जौ होता. पौलाच्या मते “Christ” हा “the first fruits of them that slept,” आहे, आणि नंतर “afterward they that are Christ’s at his coming.” एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे पहिली फळे आहेत, आणि तेच “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

In the “hour” of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven, the two witnesses that have prophesied for three and a half years, only to be slain and lie in the streets for three and a half days, are resurrected. They are those represented by Stephen who prophetically was resurrected with Jesus, but also after Jesus. They are therefore resurrected “three and a half days,” after they are murdered by the beast that ascended from the bottomless pit. The same “hour,” that they are resurrected they ascend to heaven as an ensign. The process of their resurrection and ascension is carefully outlined in God’s prophetic Word, and it includes that they were typified by the literal death of Stephen, thus representing a spiritual death that is accomplished upon the two witnesses as they are transformed from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel.

प्रकटीकरण अध्याय अकरामधील “महाभूकंपाच्या” “घडीमध्ये,” साडेतीन वर्षे भविष्यवाणी केलेले ते दोन साक्षीदार—जे नंतर मारले जातात व साडेतीन दिवस रस्त्यांमध्ये पडून राहतात—पुन्हा उठविले जातात. ते तेच आहेत ज्यांचे प्रतिनिधित्व स्तेफनाने केले, जो भविष्यसूचक रीतीने येशूसह, परंतु येशूनंतरही, पुनरुत्थित झाला. म्हणून, अथांग खाईतून वर आलेल्या पशूने त्यांची हत्या केल्यानंतर “साडेतीन दिवसांनी” त्यांचे पुनरुत्थान होते. ज्या त्याच “घडीमध्ये” ते पुनरुत्थित होतात, त्याच वेळी ते ध्वजचिन्ह म्हणून स्वर्गात आरोहित होतात. त्यांच्या पुनरुत्थान आणि आरोहणाची प्रक्रिया देवाच्या भविष्यसूचक वचनात अतिशय काळजीपूर्वक रेखाटलेली आहे, आणि त्यात हे समाविष्ट आहे की स्तेफनाच्या प्रत्यक्ष मृत्यूद्वारे त्यांचा पूर्वनमुना दाखविला गेला होता; अशा रीतीने, ते एका आध्यात्मिक मृत्यूचे प्रतिनिधित्व करतात, जो तिसऱ्या देवदूताच्या लाओदिकीय चळवळीतून तिसऱ्या देवदूताच्या फिलादेल्फियीय चळवळीकडे रूपांतरित होत असताना त्या दोन साक्षीदारांवर पूर्ण केला जातो.

We will continue this study in the next article.

पुढील लेखात आपण हा अभ्यास पुढे चालू ठेवू.

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> “एक गोष्ट निश्चित आहे: जे सातव्या-दिवशीचे ॲडव्हेंटिस्ट सैतानाच्या ध्वजाखाली आपली बाजू घेतात, ते प्रथम देवाच्या आत्म्याच्या साक्ष्यांमध्ये अंतर्भूत असलेल्या इशाऱ्यांवरील व ताडनांवरील आपला विश्वास सोडून देतील.”

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> “अधिक पवित्रीकरणाकडे आणि अधिक पवित्र सेवेकडे बोलावणे दिले जात आहे, आणि ते देतच राहिले जाईल. जे काहीजण आता सैतानाच्या सूचनांना वाचा फोडत आहेत, ते शुद्धीवर येतील. विश्वासाच्या महत्त्वाच्या पदांवर असे काही लोक आहेत ज्यांना या काळासाठीचे सत्य समजत नाही. त्यांच्यापर्यंत हा संदेश पोहोचविला गेला पाहिजे. जर त्यांनी तो स्वीकारला, तर ख्रिस्त त्यांना स्वीकारील, आणि त्यांना स्वतःबरोबर सहकारी कामगार करील. परंतु जर त्यांनी हा संदेश ऐकण्यास नकार दिला, तर ते अंधकाराच्या राजकुमाराच्या काळ्या ध्वजाखाली आपली बाजू घेतील.”

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> “या काळासाठीची मौल्यवान सत्यता मानवी मनांस अधिकाधिक स्पष्टपणे उघड होत आहे, असे सांगण्याची मला सूचना देण्यात आली आहे. विशेष अर्थाने पुरुषांनी व स्त्रियांनी ख्रिस्ताचे मांस खावे आणि त्याचे रक्त प्यावे. समजुतीची वाढ होईल, कारण सत्य सतत विस्तार पावण्यास समर्थ आहे. सत्याचा दैवी उद्गाता त्याला जाणून घेण्यासाठी पुढे चालत राहणाऱ्यांशी अधिक निकट आणि आणखी निकट संगतीत येईल. देवाचे लोक त्याचे वचन स्वर्गाची भाकर म्हणून ग्रहण करतील तेव्हा, त्यांना कळेल की त्याचे प्रगटीकरण प्रभातकाळाप्रमाणे सिद्ध केलेले आहे. अन्न खाल्ले असता जसा देहाला शारीरिक बळ प्राप्त होते, तसाच त्यांना आत्मिक बळ प्राप्त होईल.”

> “We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> इस्राएलच्या संततीला मिसरच्या दास्यातून बाहेर काढून, अरण्यातून मार्गदर्शन करीत कनानात नेण्यात प्रभूची जी योजना होती, ती आपण अर्धीही समजून घेत नाही.

> “As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.

> “सुवार्तेमधून प्रकाशमान होणारे दैवी किरण आपण गोळा करीत गेलो, तर यहूदी व्यवस्थेविषयी आपल्याला अधिक स्पष्ट अंतर्दृष्टी प्राप्त होईल, आणि तिच्या महत्त्वपूर्ण सत्यांविषयी अधिक गहन कदर उत्पन्न होईल. सत्याचा आपला शोध अद्याप अपूर्ण आहे. आपण प्रकाशाचे केवळ काही किरणच गोळा केले आहेत. जे दररोज वचनाचे विद्यार्थी नाहीत, ते यहूदी व्यवस्थेतील प्रश्नांचे निराकरण करणार नाहीत. मंदिरसेवेद्वारे शिकविलेली सत्ये त्यांना समजणार नाहीत. देवाच्या महान योजनेविषयीच्या सांसारिक समजुतीमुळे त्याचे कार्य अडथळले जाते. भविष्यातील जीवनात त्या नियमांचा अर्थ उलगडून दाखविला जाईल, जे ख्रिस्ताने मेघस्तंभात आच्छादित होऊन आपल्या लोकांना दिले.” Spalding and Magan, 305, 306.

Back to Articles