Article

# दानिएलाचे पुस्तक - एकशे एकोणसाठावे

दानिएलच्या दर्शनातील तीन देवदूतस्पर्श उलगडणे: एक भविष्यसूचक प्रकटीकरण

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word

दहाव्या अध्यायात दानिएलाला तीन वेळा स्पर्श केला जातो, आणि ते तीन स्पर्श दानिएलाने स्वतः “mareh,” म्हणजे दर्शन, अनुभवलेल्या तीन वेळांशी सुसंगत आहेत. पहिले आणि शेवटचे प्रगटीकरण हे येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचा संदेशवाहक गॅब्रिएल याचे होते. पित्याने ख्रिस्ताला दिलेला संदेश ख्रिस्ताकडून घेऊन तो संदेष्ट्यापर्यंत पोहोचविणारा, आणि त्या संदेष्ट्याने तो मंडळ्यांकडे पाठवावयाचा, तो गॅब्रिएलच आहे.

> परंतु मी तुला सत्याच्या शास्त्रात लिहिलेले काय आहे ते दाखवीन; आणि या गोष्टींत माझ्या बाजूने उभा राहणारा तुझा अधिपती मीखाएल याच्याखेरीज दुसरा कोणीही नाही. दानियेल 10:21.

गॅब्रिएलला माहीत आहे की तो एक निर्माण झालेला प्राणी आहे, आणि म्हणूनच प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात त्याने योहानाला त्याची उपासना करू नये असे सरळपणे सांगितले.

> आणि मी त्याला उपासना करण्यासाठी त्याच्या पायांपाशी पडलो. तेव्हा तो मला म्हणाला, तसे करू नकोस; मी तुझ्यासारखाच सहदास आहे, आणि तुझ्या त्या बंधूंपैकी एक आहे ज्यांच्याजवळ येशूची साक्ष आहे; देवाची उपासना कर; कारण येशूची साक्ष ही भविष्यवाणीचा आत्मा आहे. प्रकटीकरण 19:10.

म्हणून भविष्यवाणीचा विद्यार्थी हे समजून घ्यावा की “सत्याच्या शास्त्रग्रंथात जे लिहिलेले आहे” याच्या संबंधाने गब्रिएल स्वतःपेक्षा वर कोणी नाही असे दर्शवितो, त्यामागे एक विशिष्ट भविष्यसूचक उद्देश आहे. जेव्हा तो केवळ ख्रिस्तालाच स्वतःपेक्षा शास्त्रांचे अधिक चांगले आकलन आहे ही वस्तुस्थिती दाखवितो, तेव्हा तो ख्रिस्ताची ओळख “मिखाएल तुमचा अधिपती” अशी करून देतो. परंतु मिखाएल हा केवळ एक अधिपती नाही, तर तो प्रधानदूत आहे.

> तरी प्रधानदूत मिखाएल, जेव्हा सैतानाशी मोशेच्या देहाविषयी वाद करीत होता, तेव्हा त्याने त्याच्याविरुद्ध निंदात्मक दोषारोप करण्याचे धाडस केले नाही; परंतु म्हणाला, “प्रभु तुला धिक्कारो.” यहूदा 7.

म्हणून हे तिन्ही स्पर्श देवदूतीय स्पर्श आहेत, आणि दानियेलाला “mareh,” अर्थात दर्शन, ज्या तीन वेळा अनुभवास येते त्या तिन्ही वेळा ते देवदूतीयच असते. तिसऱ्या वेळी दानियेलाला बळकटी देण्यासाठी स्पर्श केला जातो, कारण यापूर्वी, दुसऱ्या स्पर्शाच्या वेळी, त्याचे बळ निघून गेले होते.

> मग मनुष्याच्या सदृश असा एक पुन्हा येऊन मला स्पर्श करू लागला, आणि त्याने मला बळ दिले, आणि म्हणाला, हे अतिशय प्रिय मनुष्या, भय बाळगू नकोस; तुला शांती असो; दृढ हो, होय, दृढ हो. आणि त्याने माझ्याशी बोलल्यावर मला बळ प्राप्त झाले, आणि मी म्हणालो, माझा प्रभू बोलो; कारण तू मला बळ दिले आहेस. मग तो म्हणाला, मी तुझ्याकडे का आलो आहे हे तुला ठाऊक आहे काय? आणि आता मी पर्शियाच्या अधिपतीशी युद्ध करण्यासाठी परत जाईन; आणि मी निघून गेल्यावर, पाहा, ग्रीसचा अधिपती येईल. दानियेल 10:18–20.

गेब्रिएल दानिएलाला स्मरण करून देतो की, जेव्हा त्याने दानिएलाला, “मी तुझ्याकडे कशासाठी आलो आहे हे तुला माहीत आहे काय?” असे विचारले, तेव्हा तो “अंतकाळी तुझ्या लोकांवर जे काही येईल ते तुला समजावून सांगण्यासाठी” आला होता. अंतकाळाविषयी त्याने दानिएलाला जे शिकविले होते त्यास अनुसरून, गेब्रिएल पुढे असे म्हणतो की तो मग “पारसाच्या अधिपतीशी युद्ध करण्यासाठी परत जाईन; आणि मी निघून गेल्यावर, पाहा, ग्रीसचा अधिपती येईल.” त्यानंतर तो अकराव्या अध्यायातील भविष्यवाणीचा वृत्तान्त आरंभ करतो, जो अंतकाळी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर जे काही येते त्याचे वर्णन करतो. तो भविष्यवाणीचा वृत्तान्त “पारसाच्या अधिपती” आणि “ग्रीसच्या अधिपती” यांच्याशी असलेल्या युद्धाच्या संदर्भात ठेवलेला आहे.

सायरस महान आणि अलेक्झांडर महान यांच्यामधील प्रत्यक्ष इतिहास दोनशेहून अधिक वर्षांचा होता. परंतु प्रकटीकरण अध्याय अकरामधील त्या महान भूकंपात अंतिम हालचाली या द्रुतगतीने घडणाऱ्या आहेत, आणि बनावट उत्तरराजाकडून सहावे राज्य जसेच जिंकले जाते, तसेच ग्रीसद्वारे प्रतिनिधित्व केलेले सातवे राज्य, म्हणजे दहा राजे, ताबडतोब आपले राज्य त्या पशूला देण्यास सहमत होतात.

एका स्तरावर दानियेलाच्या दहाव्या अध्यायात “मारेह” दर्शनाचा उपयोग सात वेळा करण्यात आला आहे. त्या सातपैकी चार वेळांचा आपण विचार केला आहे, आणि पहिले संदर्भस्थान असे ओळखले आहे की, कyrusच्या तिसऱ्या वर्षापूर्वी दानियेलाला ते दर्शन समजले होते. पुढील तीन संदर्भांमध्ये प्रत्येक दर्शनातील तीन स्पर्श दानियेलाच्या त्या अनुभवाची ओळख करून देतात, जेव्हा तो एकवीस दिवसांच्या शोकातून जागा होतो. त्याच्या पुनरुज्जीवनाच्या जागृतीची रचना सनातन सुवार्तेच्या तीन-चरणी प्रक्रियेवर आधारित आहे, आणि ते तीन चरण देवदूतांनी दर्शविले आहेत; तथापि दुसरा चरण प्रधानदूत मिखाएल आहे, जो मृत्यूतून मोशेला उठवणारा आणि त्याला स्वर्गात रूपांतरित करणारा तोच आहे.

दहाव्या अध्यायात “vision” हा शब्द ज्या इतर तीन वेळा आढळतो, तेथे तो “mareh” नसून “marah” आहे. “Marah” हे “mareh” चे स्त्रीलिंगी रूप आहे. त्याचा अर्थ दर्शन असा होतो, आणि कार्यकारक अर्थाने “आरसा” किंवा “दर्पण” असाही होतो. त्याच्या व्याख्येची किल्ली अशी आहे की तो “कार्यकारक” आहे. ते “appearance” चे दर्शन आहे, परंतु ते आपल्या लिंगभेदामुळे वेगळे आहे; अशा रीतीने ते एक वेगळा भविष्यसूचक संदेश ओळखून देते. त्याच्या व्याख्येनुसार “आरसा” हे सूचित करतो की जे लोक ते दर्शन पाहतात, ते काही प्रकारचे प्रतिबिंब पाहतात. हाच त्या शब्दाचा “कार्यकारक” असा घटक आहे. “Marah” च्या संदर्भात कार्यकारक शब्दाची व्याख्या अत्यंत गहन आहे.

“कॉझेटिव्ह” हा शब्द कारणभाव किंवा एखादी गोष्ट घडवून आणण्याच्या क्रियेशी संबंधित आहे. भाषाशास्त्रात, विशेषतः क्रियापद-रूपविज्ञानात, कॉझेटिव्ह रूप ही अशी व्याकरणिक रचना आहे जी दर्शविते की क्रियापदाचा कर्ता दुसऱ्या व्यक्तीकडून किंवा वस्तूकडून त्या क्रियापदाने वर्णिलेली क्रिया करवून घेत आहे. उदाहरणार्थ, इंग्रजीत “to read” हे क्रियापद “to make someone read” असे म्हटले असता कॉझेटिव्ह होते. येथे कर्ता दुसऱ्या व्यक्तीकडून वाचनाची क्रिया करवून घेत आहे.

कारक रूप दर्शविते की क्रियापदाने वर्णन केलेली कृती घडवून आणण्याची जबाबदारी कर्त्यावर आहे. “कारक” हा शब्द एखादी कृती किंवा घटना घडून येण्यास कशी कारणीभूत ठरते, या प्रकारास सूचित करतो. दानियेलने हिब्रू शब्द “marah” ज्या तीन वेळा वापरला आहे, त्या वेळी पाहण्यात येणारे दर्शन पाहणाऱ्याला तो ज्या प्रतिमेकडे पाहत आहे, त्याच प्रतिमेत परिवर्तित होण्यास कारणीभूत ठरते.

> आणि पहिल्या महिन्याच्या चोवीसाव्या दिवशी, मी मोठ्या नदीच्या, म्हणजे हिद्देकेलच्या, काठी असता; तेव्हा मी माझे डोळे वर केले आणि पाहिले, आणि पाहा, तागाचे वस्त्र परिधान केलेला एक मनुष्य दिसला, ज्याच्या कटीस उफाजच्या शुद्ध सोन्याचा पट्टा बांधलेला होता: त्याचे शरीरही बेरिलसारखे होते, आणि त्याचे मुख विजेच्या दर्शनासारखे (mareh), आणि त्याचे डोळे अग्नीच्या दिवट्यांसारखे, आणि त्याचे हात व त्याचे पाय पॉलिश केलेल्या पितळीसारख्या वर्णाचे, आणि त्याच्या वचनांचा आवाज लोकसमूहाच्या आवाजासारखा होता. आणि मी, दानियेल, एकट्यानेच ते दर्शन (marah) पाहिले: कारण माझ्याबरोबर असलेल्या पुरुषांनी ते दर्शन (marah) पाहिले नाही; परंतु त्यांच्यावर मोठा कंप आला, म्हणून ते लपण्यासाठी पळून गेले. म्हणून मी एकटाच उरलो, आणि हे महान दर्शन (marah) पाहिले, आणि माझ्यात काहीही शक्ती उरली नाही: कारण माझे सौंदर्य माझ्यात भ्रष्टतेत परिवर्तित झाले, आणि माझ्यात काहीही शक्ती राहिली नाही. तरीही मी त्याच्या वचनांचा आवाज ऐकला: आणि जेव्हा मी त्याच्या वचनांचा आवाज ऐकला, तेव्हा मी माझ्या मुखावर गाढ झोपेत पडलो, आणि माझे मुख भूमीकडे होते. दानियेल 10:4–9.

एकवीस दिवसांच्या शोकाच्या शेवटी—जे शेवटच्या दिवसांत दोन साक्षीदार रस्त्यावर मृत पडलेले असतात त्या साडेतीन दिवसांशी अनुरूप ठरतात—दानियेलास अचानक ख्रिस्ताचे स्वरूप पाहण्यास प्रवृत्त करण्यात आले, आणि त्याचे स्वरूप “विजेच्या स्वरूपासारखे (mareh)” आहे. प्रकटीकरणाच्या अकराव्या अध्यायातील त्या साडेतीन दिवसांच्या शेवटी घडणारी ती घटना विभाजन निर्माण करते, कारण “जे पुरुष” दानियेलाबरोबर “होते” त्यांना “ते दर्शन (marah) [पाहावयास] मिळाले नाही; परंतु त्यांच्यावर मोठा कंप पडला, म्हणून ते पळून जाऊन स्वतःला लपवू लागले. म्हणून” दानियेल “एकटाच उरला,” पण “जे पुरुष माझ्याबरोबर होते त्यांना ते दर्शन (marah) [पाहावयास] मिळाले नाही; परंतु त्यांच्यावर मोठा कंप पडला, म्हणून ते पळून जाऊन स्वतःला लपवू लागले.”

दानियेल एकटा असताना त्याने पाहिलेले दर्शन हे स्त्रीलिंगी, कार्यकारक असे दर्शन होते, ज्याने दानियेलला त्या दर्शनाच्या प्रतिमेत रूपांतरित केले. हे रूपांतर दानियेलचे मानवी बळ दूर करून, आणि त्याचे सौंदर्य भ्रष्टतेत परिवर्तित करून साध्य करण्यात आले.

> “ज्या देहात आत्मा निवास करतो आणि ज्याच्या द्वारे तो कार्य करतो, तो देह प्रभूचाच आहे. सजीव यंत्रणेच्या कोणत्याही भागाकडे दुर्लक्ष करण्याचा आम्हाला काहीही अधिकार नाही. सजीव शरीररचनेचा प्रत्येक भाग प्रभूचाच आहे. आपल्या स्वतःच्या शारीरिक रचनेचे ज्ञान आम्हाला हे शिकवावे की प्रत्येक अवयवाने देवाची सेवा करावी, नीतिमत्तेचे एक साधन म्हणून.

> “मनुष्याच्या हृदयातील अहंकार दडपून टाकू शकतो तो केवळ देवच. आपण स्वतःला वाचवू शकत नाही. आपण स्वतःचे पुनरुत्पादन करू शकत नाही. स्वर्गीय दरबारांत असे कोणतेही गीत गायिले जाणार नाही, ‘ज्याने स्वतःवर प्रेम केले, स्वतःला धुतले, स्वतःचे उद्धार केले, त्यालाच महिमा, सन्मान, आशीर्वाद आणि स्तुती असो.’ परंतु हाच त्या गीताचा मुख्य स्वर आहे, जो येथे या जगात अनेक जण गात आहेत. हृदयाने नम्र व लीन असणे म्हणजे काय, हे त्यांना ठाऊक नाही; आणि शक्य असेल तर हे जाणून घेण्याचाही त्यांचा हेतू नाही. संपूर्ण सुवार्ता ख्रिस्ताकडून शिकण्यात, त्याच्या नम्रतेत आणि लीनतेत समाविष्ट आहे.”

> “विश्वासाद्वारे धार्मिक ठरविणे म्हणजे काय? ते म्हणजे मनुष्याचा गौरव धुळीत मिळविण्याचे देवाचे कार्य, आणि मनुष्यासाठी ते करणे जे तो स्वतःच्या सामर्थ्याने स्वतःसाठी करू शकत नाही.” Testimonies to Ministers, 456.

विश्वासाद्वारे न्याय्य ठरविण्याचा अनुभव हा मनुष्याची महिमा धुळीत मिळविण्याचे देवाचे कार्य होय. दानिएलाबरोबर असलेल्या पुरुषांना पळून जाण्यास भाग पाडणारे दर्शन हे ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे “causative” स्त्रीलिंगी दर्शन होते, आणि दानिएलाचे स्व-धार्मिकपण धुळीत मिळाल्यानंतर लगेचच ते तीन देवदूतांचे स्पर्श लागू करण्यात आले, ज्यांनी शेवटी दानिएलास संदेश वाहून नेण्यास समर्थ केले.

इ. स. १८८८ मध्ये, एल्डर्स जोन्स आणि वॅगनर यांनी सादर केलेल्या विश्वासाद्वारे नीतिमान ठरविण्याच्या संदेशासह तो पराक्रमी देवदूत खाली उतरला. हाच तोच देवदूत ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी पुन्हा, त्याच त्या विश्वासाद्वारे नीतिमान ठरविण्याच्या संदेशासह खाली उतरला. याने एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाची सुरुवात चिन्हित केली. एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या समाप्तीच्या वेळी, आरंभीचा संदेश पुन्हा दिला जातो, कारण येशू एखाद्या गोष्टीचा शेवट नेहमी तिच्या आरंभाद्वारे दर्शवितो.

११ ऑगस्ट, १८४० रोजी तोच देवदूत अवतरला आणि १८४० ते १८४४ या काळात पूर्ण झालेल्या त्या तीन पायऱ्यांना आरंभ झाला. त्या तीन पायऱ्यांची सुरुवात ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी पहिल्या देवदूताच्या सामर्थ्यप्राप्तीने झाली, त्यानंतर १९ एप्रिल, १८४४ रोजी दुसऱ्या देवदूताचे आगमन झाले, आणि २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी तिसऱ्या देवदूताचे आगमन झाले. त्या इतिहासाने ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी तीन देवदूतांपैकी पहिल्याच्या अवतरणाचे पूर्वचित्रण केले, ज्याच्या पाठोपाठ १८ जुलै, २०२० च्या निराशेच्या वेळी दुसरा देवदूत आला, आणि त्याचा समारोप लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्याच्या वेळी तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाने होतो.

त्या इतिहासाच्या शेवटी, जेव्हा प्रकटीकरण अध्याय अकरामध्ये दर्शविल्याप्रमाणे, आणि दानिएलच्या एकवीस दिवसांच्या शोककाळाद्वारेही प्रतिनिधित्व केल्याप्रमाणे, रस्त्यांमध्ये मृत्यूच्या साडेतीन दिवसांनंतर मोशे आणि एलियाला पुनरुत्थित करण्यासाठी मिखाएल खाली उतरतो, तेव्हा ख्रिस्त पुन्हा खाली उतरतो. तो प्रथम आपल्या तेजाचे दर्शन प्रस्तुत करतो, ते दर्शन जे मनुष्याचे तेज धुळीत मिसळून टाकते आणि विभक्तता निर्माण करते. एकदा दानिएल धुळीत गेला की, आणि “causative” स्त्रीलिंगी दर्शनाकडे पाहून दानिएल बदलून गेल्यानंतर, गाब्रिएल त्याला पहिल्यांदा स्पर्श करतो आणि त्याला त्याच्या थरथरणाऱ्या पायांवर उभे करतो.

मग प्रधानदूत मिखाएल “मोशेला उठविण्यासाठी” खाली उतरतो आणि दानिएलाला दुसऱ्यांदा स्पर्श करतो; आपल्या प्रभूशी तो प्रत्यक्ष बोलत होता या वास्तवाने तो भारावून गेल्यामुळे तो शक्तिहीन होतो. त्यानंतर गब्रिएल येतो व त्याला तिसऱ्यांदा स्पर्श करतो, आणि लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यात ध्वजधारक होण्याच्या कार्यासाठी त्याला बळ देतो. हे तीन स्पर्श प्रकाशितवाक्य चौदाव्या अध्यायातील तीन देवदूतांची प्रतीके आहेत, जरी ते एका दिवसात घडतात.

पहिल्या देवदूताचा अनुभव यामध्ये ख्रिस्ताचे विजेसारखे प्रकट होणे, विभाजन घडवून आणणारे “कारणकारी” दर्शन, आणि दानियेलला त्याच्या मानवी गौरवाच्या धुळीतून उभे करणारा पहिला स्पर्श—या सर्वांचा समावेश होतो. पहिल्या देवदूतामध्ये पहिल्या संदेशात अंतर्भूत असलेल्या तिन्ही पायऱ्या आहेत, कारण तो पहिल्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो. पहिला स्पर्श NINE ते ELEVEN या वचनांत नोंदविला आहे, हे योगायोगाने नाही.

> तरी मी त्याच्या वचनांचा आवाज ऐकला; आणि जेव्हा मी त्याच्या वचनांचा आवाज ऐकला, तेव्हा मी तोंडावर भूमीकडे मुख करून गाढ निद्रेत पडलो. आणि पाहा, एका हाताने मला स्पर्श केला; आणि त्याने मला माझ्या गुडघ्यांवर व माझ्या हातांच्या तळव्यांवर उभे केले. आणि तो मला म्हणाला, हे दानीएल, अत्यंत प्रिय मनुष्या, मी तुला जे शब्द सांगत आहे ते समजून घे, आणि सरळ उभा राहा; कारण आता मी तुझ्याकडे पाठविला गेलो आहे. आणि त्याने हे वचन मला सांगितल्यावर, मी थरथरत उभा राहिलो. दानीएल 10:9–11.

ख्रिस्ताने स्वतः दिलेल्या दुसऱ्या स्पर्शाचा अनुभव दानिएलाला बोलू न शकणाऱ्या अवस्थेतून आपल्या प्रभूसोबत बोलू शकणाऱ्या अवस्थेत परिवर्तित करतो. दुसऱ्या स्पर्शात दानिएलाला श्वास नसतो; म्हणून येथे तो येहेज्केलाच्या सदतीसाव्या अध्यायातील पहिल्या संदेशाच्या बिंदूवर दर्शविला आहे.

> आणि त्याने मला असे शब्द सांगितले तेव्हा मी माझे मुख भूमीकडे वळविले, आणि मी मूक झालो. आणि पाहा, मनुष्यपुत्रांच्या सदृशतेसारखा एकाने माझ्या ओठांना स्पर्श केला; तेव्हा मी माझे तोंड उघडले, आणि बोललो, आणि जो माझ्यासमोर उभा होता त्याला म्हटले, हे माझ्या प्रभू, दर्शनामुळे माझ्यावर वेदना आल्या आहेत, आणि माझ्यात काहीही सामर्थ्य उरलेले नाही. कारण या माझ्या प्रभूचा सेवक या माझ्या प्रभूशी कसा बोलेल? कारण माझ्याविषयी असे की, तत्क्षणी माझ्यात काहीही सामर्थ्य उरले नाही, आणि माझ्यात श्वासही उरलेला नाही. Daniel 10:15–17.

यहेज्केलच्या दुसऱ्या संदेशात, त्या हाडांवर चार वाऱ्यांकडून एक संदेश फुंकला जाणार आहे, जेणेकरून ती जिवंत होतील आणि एक प्रचंड सैन्य म्हणून उभी राहतील. त्या सैन्याचे सामर्थ्यदान तिसऱ्या स्पर्शाद्वारे दर्शविलेले आहे.

> मग मनुष्यासारखा देखावा असलेला एक पुन्हा आला व त्याने मला स्पर्श केला, आणि मला बळ दिले, आणि म्हणाला, हे अतिप्रिय मनुष्या, भिऊ नकोस; तुला शांती लाभो; दृढ हो, होय, दृढ हो. आणि त्याने माझ्याशी बोलल्यावर मी बळकट झालो, आणि म्हणालो, माझा प्रभू बोलो; कारण तुम्ही मला बळ दिले आहे. तेव्हा तो म्हणाला, मी तुझ्याकडे का आलो आहे हे तुला माहीत आहे काय? आणि आता मी पारसच्या अधिपतीशी युद्ध करण्यासाठी परत जाईन; आणि मी निघून गेल्यावर, पाहा, यवनाचा अधिपती येईल. परंतु सत्याच्या शास्त्रात जे लिहिलेले आहे ते मी तुला दाखवीन; आणि या गोष्टींमध्ये माझ्याबरोबर दृढ उभा राहणारा तुमचा अधिपती मिखाएल याच्याशिवाय दुसरा कोणीही नाही. तसेच मीही, मेदी दारयावेशाच्या पहिल्या वर्षी, त्याला स्थिर करण्यासाठी व बळ देण्यासाठी उभा राहिलो. आणि आता मी तुला सत्य दाखवीन. पाहा, पारसमध्ये अजून तीन राजे उभे राहतील; आणि चौथा त्या सर्वांपेक्षा फार अधिक धनवान होईल; आणि आपल्या धनसंपत्तीमुळे प्राप्त झालेल्या आपल्या सामर्थ्याने तो सर्वांना यवनाच्या राज्याविरुद्ध चिथावील. दानियेल 10:18–11:2.

यहेज्केलच्या सत्तेतीसाव्या अध्यायात दोन साक्षीदारांना जीवन देणारा संदेश हा तिसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामाचा संदेश आहे; परंतु ओळीवर ओळ, मिखाएलाने मोशेला उभे करून त्याला ध्वजचिन्ह म्हणून स्वर्गात नेल्याच्या दृष्टांतात गॅब्रिएल ज्या संदेशाची ओळख करून देतो, तो संयुक्त संस्थानांच्या अंतिम राष्ट्राध्यक्षांचा संदेश आहे. तो सहाव्या राष्ट्राध्यक्षाचा (रिपब्लिकन शिंगाचा) संदेश आहे, ज्याचा वध 2020 मध्ये झाला, जसे खरे प्रोटेस्टंट शिंग मारले गेले होते. दानिएलच्या कथनात, खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगासाठीच्या शोकाच्या दिवसांपासूनचे पुनरुत्थान, रिपब्लिकन शिंगाच्या पुनरुत्थानाची ओळख पटविण्याकडे नेले.

दानिएल अध्याय दहामध्ये “दर्शन” किंवा “प्रकट रूप” हा शब्द सात वेळा वापरण्यात आला आहे. त्या सातही उल्लेखांसाठी तोच हिब्रू शब्द वापरलेला आहे; मात्र त्यापैकी तीन वेळा तो शब्द स्त्रीलिंगी रूपात आहे, आणि उर्वरित चार वेळा तो पुल्लिंगी रूपात आहे. सात हा परिपूर्णतेचा अंक असल्यामुळे, आणि सात होणारा तीन-चार हा संयोग प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाचे एक प्रमुख वैशिष्ट्य असल्यामुळे, सात मंडळ्यांपैकी शेवटच्या तीन, सात मुद्रांपैकी शेवटच्या तीन, आणि सात कर्ण्यांपैकी शेवटच्या तीन, या पहिल्या चारांपासून विशेष रीतीने वेगळ्या दर्शविलेल्या आहेत.

दानिएल आणि प्रकटीकरण ही पुस्तके एकच पुस्तक आहेत, आणि या अर्थाने दानिएल आणि योहान हेच शेवटच्या दिवसांचे एकच प्रतीक आहेत. दहाव्या अध्यायातील ख्रिस्ताचे दर्शन हेच प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायातील ख्रिस्ताचे दर्शन आहे.

प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायात, योहान आपल्या मागे एक आवाज ऐकतो आणि जो बोलत आहे त्याला पाहण्यासाठी वळतो.

> मी प्रभूच्या दिवशी आत्म्यात होतो; आणि माझ्या मागून कर्णनादासारखा एक मोठा आवाज मला ऐकू आला, जो म्हणत होता, “मी अल्फा आणि ओमेगा, पहिला आणि शेवटचा आहे; आणि तू जे पाहतोस ते एका पुस्तकात लिही, आणि ते आशियामधील सात मंडळ्यांकडे पाठव: इफिसुसकडे, स्मुर्नाकडे, आणि पर्गामोसकडे, आणि थुआतीराकडे, आणि सार्दिसकडे, आणि फिलादेल्फियाकडे, आणि लाओदिकी्याकडे.” प्रकटीकरण 1:10, 11.

ते दानियेलच्या दहाव्या अध्यायातील तीन स्पर्श असोत, किंवा प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायातील तीच दृष्टि असो, किंवा येज्केलच्या सदतीसाव्या अध्यायातील दोन संदेश असोत, किंवा यशयाला वेदीवरून घेतलेल्या जिवंत निखाऱ्याने स्पर्श केला जाणे असो, हा अनुभव अंतिम इशाऱ्याच्या संदेशाच्या सामर्थ्यप्रदानाची ओळख करून देतो, आणि तो संदेश जुलै २०२३ मध्ये दोन साक्षीदारांच्या पुनरुत्थानापासून आरंभ होतो. दानियेल, योहान, येज्केल आणि यशया हे सर्व त्या दूताचे प्रतिनिधित्व करतात, जो आपल्या मागून “जुन्या मार्गां”कडून येणारा “आवाज” ऐकतो, जो विचारतो, “मी कोणास पाठवू?” जेव्हा तो दूत उत्तर देतो, “मी येथे आहे, मला पाठव,” तेव्हा तो सामर्थ्यवान केला जातो आणि अरण्यात हाक मारणाऱ्या मनुष्याप्रमाणे आपला आवाज उंचावतो. “ज्याला कान आहे, त्याने आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो ते ऐकावे.”

आपण हा अभ्यास आपल्या पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “आताच वर्णन केलेल्या प्रसंगी, देवदूत गब्रिएलने दानिएलला त्या वेळी तो जितकी शिकवण ग्रहण करू शकत होता तितकी सर्व दिली. तथापि, काही वर्षांनी संदेष्ट्याला अद्याप पूर्णपणे स्पष्ट न झालेल्या विषयांविषयी अधिक जाणून घेण्याची इच्छा झाली, आणि त्याने पुन्हा देवाकडून प्रकाश व ज्ञान मिळविण्यासाठी स्वतःला लावून घेतले. ‘त्या दिवसांत मी दानिएल पूर्ण तीन आठवडे शोक करीत होतो. मी रुचकर भाकर खाल्ली नाही, मांस वा द्राक्षारस माझ्या तोंडात गेला नाही, आणि मी मुळीच स्वतःला अभिषेक केला नाही…. मग मी माझे डोळे वर करून पाहिले, आणि पाहा, तागाचे वस्त्र परिधान केलेला एक मनुष्य, ज्याच्या कंबरेस ऊफाजच्या शुद्ध सोन्याचा पट्टा बांधलेला होता. त्याचे शरीरही पुष्कराजासारखे होते, त्याचे मुख विजेच्या प्रकाशासारखे दिसत होते, त्याचे डोळे अग्नीच्या दिव्यांसारखे, त्याचे बाहू व पाय घासून चकाकविलेल्या पितळीसारख्या वर्णाचे, आणि त्याच्या वचनांचा आवाज जनसमुदायाच्या आवाजासारखा होता’ (Daniel 10:2–6).”

> “हे वर्णन पातमोस बेटावर ख्रिस्त त्याला प्रगट झाला तेव्हा योहानाने दिलेल्या वर्णनासारखे आहे. देवाच्या पुत्रापेक्षा कमी कोणीही व्यक्ती दानिएलास प्रगट झाली नव्हती. आपला प्रभू दानिएलास उत्तरकाळी काय घडणार आहे हे शिकविण्यासाठी दुसऱ्या एका स्वर्गीय दूतासह येतो.

> “जगाच्या उद्धारकर्त्याने प्रकट केलेली महान सत्ये ती लपविलेल्या खजिन्याप्रमाणे सत्याचा शोध घेणाऱ्यांसाठी आहेत. दानियेल वृद्ध मनुष्य होता. त्याचे जीवन एका अन्यधर्मी दरबाराच्या मोहक वातावरणात गेले होते; त्याचे मन एका महान साम्राज्याच्या व्यवहारांनी व्यापलेले होते. तरीही तो या सर्वांपासून दूर होऊन देवासमोर आपल्या जीवाला क्लेश देतो आणि परात्पराच्या उद्देशांचे ज्ञान शोधतो. आणि त्याच्या विनंत्यांना प्रतिसाद म्हणून, स्वर्गीय दरबारांतून प्रकाश त्यांच्यासाठी प्रदान करण्यात आला ज्यांनी उत्तरकाळात जगावयाचे होते. तर मग आपण किती उत्कटतेने देवाचा शोध घेतला पाहिजे, जेणेकरून तो आपली समज उघडी करून आपल्यापर्यंत स्वर्गातून आणलेल्या सत्यांचे आकलन करण्यास समर्थ करील.”

> “‘मी दानियेल एकट्यानेच ते दर्शन पाहिले; कारण जे पुरुष माझ्याबरोबर होते त्यांनी ते दर्शन पाहिले नाही; तरी त्यांच्यावर मोठी कंपकंपी आली, म्हणून ते लपण्यासाठी पळून गेले…. आणि माझ्यात काहीही बळ उरले नाही; कारण माझे सौंदर्य माझ्यामध्ये विकृत झाले, आणि माझ्यात काहीही बळ राहिले नाही’ (वचने 7, 8). जे खरोखर पवित्र केले गेले आहेत, त्यांना यासारखाच अनुभव येईल. ख्रिस्ताच्या महानता, गौरव, आणि परिपूर्णता यांविषयी त्यांची दृष्टी जितकी अधिक स्पष्ट होईल, तितक्याच जिवंतपणे त्यांना स्वतःची दुर्बलता आणि अपूर्णता दिसेल. निष्पाप स्वभावाचा दावा करण्याची त्यांच्यात मुळीच प्रवृत्ती नसेल; जे त्यांना स्वतःमध्ये योग्य आणि मनोहर भासले होते, ते ख्रिस्ताच्या पवित्रतेच्या आणि गौरवाच्या तुलनेत केवळ अयोग्य आणि नाशवंत असेच दिसेल. जेव्हा मनुष्य देवापासून विभक्त होतात, जेव्हा त्यांची ख्रिस्ताविषयीची दृष्टी अत्यंत अस्पष्ट असते, तेव्हाच ते म्हणतात, ‘मी निष्पाप आहे; मी पवित्र झालो आहे.’”

> “गब्रिएल आता संदेष्ट्याला प्रकट झाला आणि त्याला असे संबोधले: ‘हे दानिएला, अतीव प्रिय मनुष्या, मी तुला जे शब्द सांगत आहे ते समजून घे आणि सरळ उभा राहा; कारण आता मी तुझ्याकडे पाठविला गेलो आहे.’ आणि त्याने मला हे वचन सांगितल्यावर, मी थरथरत उभा राहिलो. मग तो मला म्हणाला, ‘भिऊ नकोस, दानिएला; कारण ज्या पहिल्या दिवसापासून तू समजून घेण्यासाठी आपले मन लावलेस आणि आपल्या देवासमोर स्वतःला नम्र केलेस, त्या दिवसापासून तुझे शब्द ऐकले गेले, आणि तुझ्या शब्दांमुळे मी आलो आहे’ (वचने 11, 12).”

> “स्वर्गाच्या महिमेकडून दानियेलास किती महान सन्मान दर्शविला गेला आहे! तो आपल्या थरथरणाऱ्या सेवकाचे सांत्वन करतो आणि त्याला खात्री देतो की त्याची प्रार्थना स्वर्गात ऐकली गेली आहे. त्या उत्कट विनंतीच्या उत्तरादाखल, पारशी राजाच्या अंतःकरणावर प्रभाव पाडण्यासाठी देवदूत गॅब्रिएल याला पाठविण्यात आले. दानियेल उपवास करीत व प्रार्थना करीत असलेल्या त्या तीन आठवड्यांच्या काळात त्या सम्राटाने देवाच्या आत्म्याच्या छापांचा प्रतिकार केला होता; परंतु स्वर्गाचा अधिपती, प्रधानदेवदूत मिखाएल, त्या हट्टी राजाचे मन वळविण्यासाठी पाठविण्यात आला, जेणेकरून दानियेलाच्या प्रार्थनेच्या उत्तरार्थ तो काही ठाम कृती करील.”

> “‘आणि त्याने माझ्याशी असे शब्द बोलले तेव्हा मी माझे मुख भूमीकडे लावले, आणि मी मूक झालो. आणि पाहा, मनुष्यपुत्रांच्या सदृशतेसारखा एक जण माझ्या ओठांना स्पर्श करू लागला…. आणि तो म्हणाला, हे अत्यंत प्रिय मनुष्या, भिऊ नकोस: तुला शांती असो; दृढ हो, होय, दृढ हो. आणि त्याने माझ्याशी बोलून झाल्यावर मी बळकट झालो, आणि म्हणालो, माझा प्रभु बोलो; कारण तू मला बळ दिलेस’ (वचने 15–19). दानिएलास प्रकट झालेली दैवी महिमा इतकी महान होती की तो ते दृश्य सहन करू शकला नाही. मग स्वर्गीय दूताने आपल्या उपस्थितीचे तेज झाकून घेतले आणि ‘मनुष्यपुत्रांच्या सदृशतेसारखा एक’ (वचन 16) असा तो संदेष्ट्यापुढे प्रकट झाला. आपल्या दैवी सामर्थ्याने त्याने या सचोटीच्या व विश्वासाच्या मनुष्याला बळ दिले, जेणेकरून देवाकडून त्याला पाठविलेला संदेश तो ऐकू शकेल.”

> “दानिएल हा परात्पर देवाचा एकनिष्ठ सेवक होता. त्याचे दीर्घ आयुष्य आपल्या स्वामीच्या सेवेसाठी केलेल्या उदात्त कार्यांनी परिपूर्ण होते. त्याचे चारित्र्यशुद्धत्व आणि अचल विश्वासूपणा यांना केवळ त्याच्या अंतःकरणातील नम्रता आणि देवासमोरील त्याच्या खेदयुक्त पश्चात्तापाचीच तोड आहे. आम्ही पुन्हा म्हणतो, दानिएलचे जीवन हे खऱ्या पवित्रीकरणाचे प्रेरित उदाहरण आहे.” Sanctified Life, 49–52.

Back to Articles