Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seven

दानिएलचे पुस्तक - क्रमांक एकशे सात

The Prophetic Narrative: From Jeroboam to Josiah and the Restoration of the Old Paths

भविष्यवाणीचा वृत्तांत: यारोबामापासून योशियापर्यंत आणि प्राचीन मार्गांची पुनर्स्थापना

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

In 1844, the Protestants of the United States withdrew from the Millerite movement and took their prophetic position as a daughter of Babylon, as typified by Jeroboam instituting a counterfeit system of worship when his ten northern tribes separated from the southern kingdom of Judah. Jeroboam’s two golden calves, one in the city of Bethel (meaning “the house of God”/Church), and the other in Dan (meaning judgment/State) typified the false system of Church and State that typifies the United States. All the elements of Jeroboam’s counterfeit system of church and state were patterned after the very same structure set forth in the rebellion of Aaron. Thus, Jeroboam’s counterfeit system of worship was an image of Aaron’s counterfeit system of worship.

1844 मध्ये, संयुक्त राज्यांतील प्रोटेस्टंटांनी मिलराइट चळवळीतून माघार घेतली आणि त्यांनी आपल्या भविष्यवाणीतील स्थानास बाबेलची कन्या म्हणून स्वीकारले; ज्याप्रमाणे यारोबामाने आपल्या दहा उत्तरेकडील वंशांनी यहूदाच्या दक्षिणेकडील राज्यापासून विभक्त झाल्यावर बनावट उपासना-पद्धतीची स्थापना केली, त्याचे हे प्रतीकात्मक दर्शन होते. यारोबामाची दोन सुवर्णवासरे—एक बेथेल नगरात (अर्थ, “देवाचे घर”/मंडळी), आणि दुसरे दान येथे (अर्थ, न्याय/राज्य)—यांनी मंडळी आणि राज्य यांच्या त्या खोट्या व्यवस्थेचे प्रतीकात्मक दर्शन घडविले, जी संयुक्त राज्यांचे प्रतीक ठरते. यारोबामाच्या मंडळी व राज्य यांच्या बनावट व्यवस्थेतील सर्व घटक अगदी त्याच रचनेनुसार घडविले गेले होते, जी अहरोनाच्या बंडात मांडली गेली होती. त्यामुळे, यारोबामाची बनावट उपासना-पद्धती ही अहरोनाच्या बनावट उपासना-पद्धतीची प्रतिमा होती.

Jeroboam’s counterfeit system represented the system of worship that Protestantism upheld when it separated from the movement of the first angel and became a daughter, or an image of the Roman beast of the papacy. At the very institution of Jeroboam’s counterfeit system, a prophet from Judah confronted his altar and false system of worship. In 1844, at the very outset of the role of apostate Protestantism instituting a system of worship represented as the daughter of Rome, the Millerites, by faith, entered the Most Holy Place of the heavenly sanctuary and recognized the Sabbath, and thus represented a prophetic rebuke to the daughters of Rome, who chose to continue observing the mark of Rome’s authority—Sunday worship.

येरोबामाची बनावट व्यवस्था त्या उपासनेच्या व्यवस्थेचे प्रतिनिधित्व करीत होती, जी प्रोटेस्टंटवादाने पहिल्या देवदूताच्या संदेशाच्या चळवळीपासून विभक्त झाल्यावर टिकवून धरली आणि पोपसत्तेच्या रोमी पशूची एक कन्या, अथवा प्रतिमा, बनली. येरोबामाच्या या बनावट व्यवस्थेच्या स्थापनेच्याच वेळी, यहूदामधून आलेल्या एका संदेष्ट्याने त्याच्या वेदीला आणि खोट्या उपासना-व्यवस्थेला सामोरे जाऊन धिक्कार केला. 1844 मध्ये, रोमची कन्या म्हणून दर्शविलेल्या उपासना-व्यवस्थेची स्थापना करणाऱ्या धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या भूमिकेच्या अगदी प्रारंभीच, मिलेराइटांनी विश्वासाने स्वर्गीय पवित्रस्थानातील परमपवित्र स्थानी प्रवेश केला आणि सब्बाथ ओळखला; आणि अशा प्रकारे त्यांनी रोमच्या कन्यांना एक संदेष्ट्रीय धिक्कार दर्शविला—ज्यांनी रोमच्या अधिकाराच्या चिन्हाचे, म्हणजे रविवार-उपासनेचे, पालन करत राहणे निवडले.

The prophet of Judah that confronted Jeroboam, there and then set forth a prophecy.

यरोबामाचा सामना करणाऱ्या यहूदाच्या संदेष्ट्याने तेथेच आणि त्याच वेळी एक भविष्यवाणी उच्चारली.

> And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:2, 3.

> आणि त्याने परमेश्वराच्या वचनाने वेदीविरुद्ध मोठ्याने घोषणा केली व म्हटले, “हे वेदी, वेदी, परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, दावीदाच्या घराण्यात योशिया नावाचा एक पुत्र जन्मेल; आणि तो तुझ्यावर त्या उच्चस्थानांच्या याजकांना अर्पण करील, जे तुझ्यावर धूप जाळतात; आणि मनुष्यांची हाडे तुझ्यावर जाळली जातील.” आणि त्याने त्याच दिवशी एक चिन्ह देऊन म्हटले, “हेच ते चिन्ह आहे, जे परमेश्वराने सांगितले आहे: पाहा, वेदी फाटेल, आणि तिच्यावरची राख सांडली जाईल.” १ राजे १३:२, ३.

The prophecy included the doubling of the word “altar.” A doubling of a word or phrase in prophecy represents a symbol of the second angel’s message, thus identifying the year 1844, when the second angel arrived and Protestantism fell, becoming a daughter of Babylon. At the same time the prophet provided a sign, just as the Millerites in 1844, recognized the sign of the Sabbath. As Jeroboam threatened the prophet in the following verses, his hand was paralyzed, thus referencing the mark of Babylon that is forced upon either the forehead or the hand, and which when received spiritually cripples a person for eternity.

भविष्यवाणीत “वेदी” या शब्दाच्या द्विगुणित उल्लेखाचा समावेश होता. भविष्यवाणीत एखाद्या शब्दाचा किंवा वाक्यांशाचा द्विगुणित उल्लेख हा दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतीक दर्शवितो; अशा रीतीने इ.स. 1844 हे वर्ष ओळखले जाते, जेव्हा दुसरा देवदूत आला आणि प्रोटेस्टंटवाद पतित होऊन बाबेलची कन्या झाला. त्याच वेळी संदेष्ट्याने एक चिन्ह दिले, जसे 1844 मधील मिलराइट लोकांनी शब्बाथचे चिन्ह ओळखले होते. पुढील वचनांमध्ये यरोबामाने संदेष्ट्याला धमकी दिली तेव्हा त्याचा हात पक्षाघातग्रस्त झाला; यामधून बाबेलच्या त्या चिन्हाचा निर्देश होतो, जे कपाळावर किंवा हातावर सक्तीने लादले जाते, आणि जे स्वीकारल्यावर आध्यात्मिक अर्थाने मनुष्याला अनंतकाळासाठी अपंग करते.

For the purposes of this study, we are considering the prediction the prophet set forth identifying that “a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee.” Josiah means “the foundation of God”, and represents the foundations of Adventism that were built in the very history typified by Jeroboam’s inauguration of his false system of worship. Upon the false system of worship instituted by Jeroboam, Josiah would punish the priests who led out in the counterfeit worship.

या अभ्यासाच्या उद्देशाने, आपण त्या भविष्यवाणीचा विचार करीत आहोत जी संदेष्ट्याने मांडली, ज्यात असे ओळख दिले आहे की “दावीदाच्या घराण्यास एक पुत्र जन्मास येईल, त्याचे नाव योशिया असेल; आणि तुझ्यावर धूप जाळणाऱ्या उंच स्थळांच्या याजकांना तो तुझ्यावर अर्पण करील, आणि मनुष्यांची हाडे तुझ्यावर जाळली जातील.” योशिया याचा अर्थ “देवाचा पाया” असा होतो, आणि तो त्या अॅडव्हेंटिझमच्या पायाभूत तत्त्वांचे प्रतिनिधित्व करतो, जी यरोबामाने आपल्या खोट्या उपासना-पद्धतीचे उद्घाटन केले त्या इतिहासातच उभारली गेली होती. यरोबामाने स्थापन केलेल्या त्या खोट्या उपासना-पद्धतीवर, योशिया त्या बनावट उपासनेत पुढाकार घेणाऱ्या याजकांना शिक्षा करील.

The prophet disobeyed the Lord’s command not to return the way he had come to Jeroboam’s inauguration, and not to eat or drink in Bethel. When he ate the food of the lying prophet of Bethel he was set forth as a symbol of the death that would be brought upon those who after 1844, would choose to return to and eat the doctrines and false prophetic methodologies of apostate Protestantism, as represented by the rebellion of 1863. The deathbed of those who rebelled in 1863, would be the same deathbed as the lying prophet of Bethel. The deathbed for apostate Protestantism was the history of August 11, 1840 through to 1844, when they; the former chosen people of God were passed by, and became the daughters of Rome. Laodicean Adventism’s deathbed will also be between the date when the mighty angel descended on September 11, 2001, as it had done in 1840, and the hour of the great earthquake, representing the soon coming Sunday law.

यारोबामच्या राज्याभिषेकाला जाताना ज्या मार्गाने तो आला होता त्या मार्गाने परत जाऊ नये, आणि बेथेलमध्ये खाऊ किंवा पिऊ नये, अशी परमेश्वराची आज्ञा संदेष्ट्याने मोडली. जेव्हा त्याने बेथेलच्या खोट्या संदेष्ट्याचे अन्न खाल्ले, तेव्हा १८४४ नंतर जे लोक परत जाऊन धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या शिकवणी आणि खोट्या संदेष्टेगिरीच्या पद्धती ग्रहण करण्याची निवड करतील—ज्याचे प्रतिनिधित्व १८६३ च्या बंडखोरीने केले—त्यांच्यावर येणाऱ्या मृत्यूचे तो एक प्रतीक म्हणून उभा करण्यात आला. १८६३ मध्ये ज्यांनी बंड केले, त्यांची मृत्यুশय्या बेथेलच्या त्या खोट्या संदेष्ट्याच्या मृत्यুশय्येसारखीच असेल. धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादासाठी मृत्यুশय्या ही ११ ऑगस्ट, १८४० पासून १८४४ पर्यंतची इतिहासरेखा होती; जेव्हा ते—पूर्वी देवाचे निवडलेले लोक—वगळले गेले आणि रोमच्या कन्या बनले. लाओदिकीया अॅडव्हेंटवादाची मृत्यুশय्याही त्या तारखेपासून असेल, जेव्हा ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी तो बलवान देवदूत, जसा १८४० मध्ये उतरला होता तसाच, उतरला, आणि महान भूकंपाच्या त्या घटकेपर्यंत, जो लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करतो.

On September 11, 2001, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began and the angel began to move through Jerusalem placing a mark on the forehead of those who sigh and cry for the abominations done in the land (the United States), and the church (Laodicean Adventism). On September 11, 2001, the sins of the fathers represented by the four abominations of Ezekiel, became present testing truths in the sealing process that then began.

११ सप्टेंबर, २००१ रोजी, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाची सुरुवात झाली, आणि त्या देवदूताने यरुशलेमेमधून जाऊन देशात (संयुक्त राज्ये) व मंडळीत (लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझम) झालेल्या घृणास्पद कृत्यांबद्दल उसासे टाकणाऱ्या व आक्रोश करणाऱ्यांच्या कपाळावर चिन्ह ठेवण्यास आरंभ केला. ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी, यहेज्केलमधील चार घृणास्पद कृत्यांद्वारे दर्शविलेली पित्यांची पापे, त्या वेळी सुरू झालेल्या शिक्कामोर्तबाच्या प्रक्रियेत वर्तमानकाळातील परीक्षात्मक सत्ये बनली.

The test of 1863, involved the foundations of the Millerite movement as represented by the “seven times,” of Leviticus twenty-six that had been rejected in 1863. The test involved a willingness or unwillingness to return to Jeremiah’s old paths in order to find the rest of the latter rain. The test of 1888, was the message to the Laodicean church as brought by Elders Jones and Waggoner, which was also the message of justification by faith.

१८६३ मधील कसोटीमध्ये मिलराइट चळवळीच्या पायाभूत तत्त्वांचा समावेश होता, जसे की लेवीयविवरण अध्याय सव्वीस मधील “सात वेळा,” ज्याला १८६३ मध्ये नाकारण्यात आले होते. या कसोटीमध्ये नंतरच्या पावसाच्या विश्रांतीचा शोध घेण्यासाठी यिर्मयाच्या प्राचीन मार्गांकडे परत जाण्याची तयारी अथवा अप्रीती यांचा समावेश होता. १८८८ मधील कसोटी ही एल्डर्स जोन्स आणि वॅगनर यांनी आणलेला लाओदिकीया मंडळीला दिलेला संदेश होता, आणि तोच विश्वासाद्वारे नीतिमान ठरविण्याचा संदेशही होता.

In 1856, the message to Laodicea first arrived in the movement of the Millerites, and it arrived with the increased light of the “seven times,” but both the experience represented by the remedies in the message to Laodicea, and the message of prophetic history were rejected in 1863. The experience was represented by the vision (mareh) of “the appearance”, and the vision of the (chazon) “prophetic history” that were both rejected. Both of those visions had found their fulfillment on October 22, 1844, and nineteen years later they were both rejected, for Jesus always identifies the end with the beginning.

१८५६ मध्ये, लौदिकियाला दिलेला संदेश प्रथम मिलेराइट चळवळीत आला, आणि तो “सात वेळा” या वाढीव प्रकाशासह आला; परंतु लौदिकियाला दिलेल्या संदेशातील उपायांनी दर्शविलेला अनुभव आणि भविष्यवाणीच्या इतिहासाचा संदेश—हे दोन्ही १८६३ मध्ये नाकारले गेले. तो अनुभव “the appearance” च्या दर्शनाने (mareh) दर्शविला गेला होता, तसेच “prophetic history” च्या दर्शनाने (chazon)ही, आणि ही दोन्ही दर्शने नाकारली गेली. त्या दोन्ही दर्शनांची पूर्तता २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी झाली होती, आणि एकोणीस वर्षांनंतर ती दोन्ही नाकारली गेली; कारण येशू नेहमी शेवटाची ओळख आरंभीशी जोडतो.

On September 11, 2001, the test of the rebellions of 1863 and 1888, became again testing truth, for they were both connected to the old paths of Jeremiah. On that date the latter rain message arrived, and the test of 1919, also arrived, for in 1919, the false gospel of a Christ who is void of any prophetic relevance was set forth as a counterfeit “peace and safety” message. When the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001, verses one through three were fulfilled, and verses one through three represent the message of the “first voice”.

११ सप्टेंबर २००१ रोजी, १८६३ आणि १८८८ मधील बंडखोरींची कसोटी पुन्हा एकदा परीक्षेची सत्यता ठरली, कारण त्या दोन्ही यिर्मया यांच्या प्राचीन मार्गांशी संबंधित होत्या. त्या दिवशी उत्तरकालीन पावसाचा संदेश आला, आणि १९१९ ची कसोटीही आली; कारण १९१९ मध्ये भविष्यवाणीविषयक कोणतीही प्रासंगिकता नसलेल्या ख्रिस्ताचा खोटा सुवार्ता-संदेश बनावट “शांती व सुरक्षितता” या संदेशरूपाने पुढे मांडला गेला होता. जेव्हा प्रकटीकरण ग्रंथाच्या अठराव्या अध्यायातील सामर्थ्यवान देवदूत ११ सप्टेंबर २००१ रोजी उतरला, तेव्हा पहिल्या ते तिसऱ्या वचने पूर्ण झाली; आणि पहिल्या ते तिसऱ्या वचने “पहिल्या आवाजाचा” संदेश दर्शवितात.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “आता असा शब्द पसरविला जात आहे काय की मी घोषित केले आहे की न्यूयॉर्कला प्रचंड भरतीच्या लाटेने वाहून नेले जाणार आहे? असे मी कधीही म्हटलेले नाही. तेथे एकामागून एक उभ्या राहणाऱ्या त्या महान इमारतींकडे पाहताना मी असे म्हटले आहे, ‘परमेश्वर पृथ्वीला भयंकर रीतीने हादरविण्यास उठेल तेव्हा किती भयंकर दृश्ये घडतील!’ तेव्हा प्रकटीकरण 18:1–3 येथील शब्द पूर्ण होतील. प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायाचा संपूर्ण भाग पृथ्वीवर येऊ घातलेल्या गोष्टींबाबत एक इशारा आहे. परंतु न्यूयॉर्कवर नेमके काय येणार आहे याविषयी मला विशेष प्रकाश देण्यात आलेला नाही; एवढे मात्र मला ठाऊक आहे की एक दिवस तेथील त्या महान इमारती देवाच्या सामर्थ्याच्या वळविण्याने आणि उलथापालथीने खाली पाडल्या जातील. मला देण्यात आलेल्या प्रकाशावरून मला ठाऊक आहे की विनाश जगात आहे. परमेश्वराकडून आलेला एक शब्द, त्याच्या महान सामर्थ्याचा एक स्पर्श, आणि या विशाल रचना कोसळून पडतील. अशी दृश्ये घडतील की ज्यांची भीषणता आपण कल्पनाही करू शकत नाही.” Review and Herald, July 5, 1906.

With the arrival of the angel of Revelation eighteen, the latter rain began to sprinkle, and the “prophetic debate” represented in Habakkuk chapter two, began. The debate was over two methodologies for understanding Bible prophecy, and a false and a true latter rain message. The debate ends when the “second voice” of Revelation eighteen arrives and identifies the beginning of God’s executive judgment upon modern Babylon, and calls God’s other flock out of Babylon. The arrival of the second voice marks the end of the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the fourth abomination, that in turn represents the fourth and final generation of Laodicean Adventism as bowing down to the sun, at the soon-coming Sunday law.

प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील दूताच्या आगमनाबरोबर उत्तरकाळच्या पावसाचा शिडकावा सुरू झाला, आणि हबक्कूक दुसऱ्या अध्यायात दर्शविलेला “भविष्यवाणीविषयक वाद” आरंभ झाला. हा वाद बायबलमधील भविष्यवाणी समजून घेण्याच्या दोन पद्धतींविषयी, तसेच उत्तरकाळच्या पावसाच्या एका खोट्या आणि एका खऱ्या संदेशाविषयी होता. जेव्हा प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील “दुसरा आवाज” येतो, देवाच्या आधुनिक बाबेलवरील कार्यकारी न्यायाच्या प्रारंभाची ओळख करून देतो, आणि देवाच्या दुसऱ्या कळपाला बाबेलमधून बाहेर येण्याचे आवाहन करतो, तेव्हा हा वाद समाप्त होतो. दुसऱ्या आवाजाचे आगमन हे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या इतिहासाचा शेवट दर्शविते; हा इतिहास चौथ्या घृणास्पद कृत्याद्वारे दर्शविला जातो, जे पुढे लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिझमच्या चौथ्या आणि अंतिम पिढीने, लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्याच्या वेळी, सूर्यापुढे नतमस्तक होण्याचे प्रतिनिधित्व करते.

The deathbed of apostate Protestantism, between the descent of the angel and the closed door of 1844, typified the deathbed of Laodicean Adventism between the descent of the angel and the closed door of the soon-coming Sunday law. The prophet from Judah was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel, and when king Josiah initiated his reform, he stood before that very grave. The reformation of king Josiah, whose name represents “the foundations of God”, began when God began to lead His last day people back to the foundations on September 11, 2001. His reform had begun when the work of restoring the temple was taken up.

१८४४ मधील देवदूताच्या अवतरण आणि बंद दार यांदरम्यान धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाची मृत्यুশय्या, लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्याच्या बंद दारापूर्वी देवदूताच्या अवतरण आणि त्या बंद दार यांदरम्यान लाओदिकीया-अॅडव्हेंटवादाच्या मृत्यুশय्येचे प्रतिरूप ठरली. यहूदाहून आलेला संदेष्टा बेथेलच्या खोट्या संदेष्ट्याबरोबर त्याच कबरात पुरला गेला होता, आणि राजा योशीयाने आपली सुधारणा आरंभ केली तेव्हा तो नेमक्या त्या कबरासमोर उभा होता. “देवाचे पायाभूत तत्त्वे” असे ज्याच्या नावाचे प्रतिनिधित्व आहे त्या राजा योशीयाची सुधारणा, ११ सप्टेंबर २००१ रोजी देवाने आपल्या शेवटच्या दिवसांतील लोकांना पुन्हा पायाभूत तत्त्वांकडे नेण्यास आरंभ केला तेव्हा सुरू झाली. मंदिराच्या पुनर्स्थापनेचे कार्य हाती घेण्यात आले तेव्हाच त्याची सुधारणा आरंभ झाली होती.

> And it came to pass in the eighteenth year of king Josiah, that the king sent Shaphan the son of Azaliah, the son of Meshullam, the scribe, to the house of the Lord, saying, Go up to Hilkiah the high priest, that he may sum the silver which is brought into the house of the Lord, which the keepers of the door have gathered of the people: And let them deliver it into the hand of the doers of the work, that have the oversight of the house of the Lord: and let them give it to the doers of the work which is in the house of the Lord, to repair the breaches of the house, Unto carpenters, and builders, and masons, and to buy timber and hewn stone to repair the house. Howbeit there was no reckoning made with them of the money that was delivered into their hand, because they dealt faithfully. And Hilkiah the high priest said unto Shaphan the scribe, I have found the book of the law in the house of the Lord. And Hilkiah gave the book to Shaphan, and he read it. And Shaphan the scribe came to the king, and brought the king word again, and said, Thy servants have gathered the money that was found in the house, and have delivered it into the hand of them that do the work, that have the oversight of the house of the Lord. And Shaphan the scribe showed the king, saying, Hilkiah the priest hath delivered me a book. And Shaphan read it before the king. And it came to pass, when the king had heard the words of the book of the law, that he rent his clothes. And the king commanded Hilkiah the priest, and Ahikam the son of Shaphan, and Achbor the son of Michaiah, and Shaphan the scribe, and Asahiah a servant of the king’s, saying, Go ye, inquire of the Lord for me, and for the people, and for all Judah, concerning the words of this book that is found: for great is the wrath of the Lord that is kindled against us, because our fathers have not hearkened unto the words of this book, to do according unto all that which is written concerning us. 2 Kings 22:3–13.

> आणि असे घडले की राजा योशीयाच्या अठराव्या वर्षी राजाने अझल्याचा पुत्र, मशुल्लामाचा नातू, लेखक शाफान याला परमेश्वराच्या मंदिरात पाठवून सांगितले, “महायाजक हिल्किया याच्याकडे जा, म्हणजे परमेश्वराच्या मंदिरात आणलेले, द्वारपालांनी लोकांकडून गोळा केलेले चांदीचे पैसे तो मोजून काढील; आणि त्यांनी ते परमेश्वराच्या मंदिराची देखरेख करणाऱ्या कामकऱ्यांच्या हाती द्यावे; आणि त्यांनी ते परमेश्वराच्या मंदिरात काम करणाऱ्या कारागिरांना मंदिरातील भगदाडे दुरुस्त करण्यासाठी द्यावे; सुतारांना, बांधकाम करणाऱ्यांना, गवंड्यांना, आणि मंदिराची दुरुस्ती करण्यासाठी लाकूड व कोरलेले दगड विकत घेण्यासाठी द्यावे. तथापि, त्यांच्या हाती दिलेल्या पैशांचा त्यांच्याकडून हिशेब घेतला गेला नाही, कारण ते विश्वासूपणे वागत होते.” मग महायाजक हिल्किया लेखक शाफान याला म्हणाला, “मला परमेश्वराच्या मंदिरात नियमशास्त्राचे पुस्तक सापडले आहे.” आणि हिल्कियाने ते पुस्तक शाफानाला दिले, आणि त्याने ते वाचले. मग लेखक शाफान राजाकडे आला, आणि राजाला पुन्हा वृत्तांत देऊन म्हणाला, “तुझ्या सेवकांनी मंदिरात सापडलेले पैसे एकत्र केले आहेत, आणि ते परमेश्वराच्या मंदिराची देखरेख करणाऱ्या कामकऱ्यांच्या हाती दिले आहेत.” लेखक शाफानाने राजाला हेही कळविले, “याजक हिल्कियाने मला एक पुस्तक दिले आहे.” आणि शाफानाने ते राजासमोर वाचले. आणि असे घडले की राजाने नियमशास्त्राच्या पुस्तकातील वचने ऐकताच त्याने आपली वस्त्रे फाडली. मग राजाने याजक हिल्किया, शाफानाचा पुत्र अहीकाम, मीकायाचा पुत्र अक्बोर, लेखक शाफान, आणि राजाचा सेवक असाया यांना आज्ञा केली, “जा, माझ्यासाठी, लोकांसाठी, आणि सर्व यहूदासाठी, या सापडलेल्या पुस्तकातील वचनांविषयी परमेश्वराचा सल्ला विचारा; कारण परमेश्वराचा जो प्रचंड कोप आमच्यावर प्रज्वलित झाला आहे तो मोठा आहे, कारण आमच्या पूर्वजांनी या पुस्तकातील वचनांकडे लक्ष दिले नाही, आणि आमच्याविषयी जे काही लिहिले आहे त्या सर्वाप्रमाणे आचरण केले नाही.” 2 राजे 22:3–13.

The prediction that a child would be born named Josiah, identifies September 11, 2001, when the mighty angel descended and led His last-day people back to the old paths. That descent had been typified by the descent of the same angel on August 11, 1840. Both descents marked a fulfillment of a prophecy of Islam. The historical figure whose name is associated with identifying in advance, and publishing the advance prediction of the fulfillment of the time prophecy of Islam found in Revelation chapter nine verse fifteen, was Josiah.

जन्माला येणाऱ्या बालकाचे नाव योशिया असेल, ही भविष्यवाणी ११ सप्टेंबर २००१ या दिनांकाची ओळख करून देते, जेव्हा सामर्थ्यवान देवदूत अवतरला आणि आपल्या अंतिम-दिनींच्या लोकांना पुन्हा जुन्या मार्गांकडे नेले. त्या अवतरणाचे प्रतिरूप ११ ऑगस्ट १८४० रोजी त्याच देवदूताच्या अवतरणाने दाखविण्यात आले होते. ही दोन्ही अवतरणे इस्लामविषयीच्या एका भविष्यवाणीच्या पूर्ततेची खूण होती. प्रकटीकरण अध्याय नऊ, वचन पंधरा येथे आढळणाऱ्या इस्लामच्या समय-भविष्यवाणीच्या पूर्ततेची आगाऊ ओळख करून देणे आणि त्या आगाऊ भविष्यकथनाचे प्रकाशन करणे, ज्याच्या नावाशी संबंधित त्या ऐतिहासिक व्यक्तीचे नाव योशिया होते.

In both descents of the angel of Revelation chapter ten or eighteen, the name “Josiah” is marked. Josiah Litch presented the message of Islam that was fulfilled on August 11, 1840, and on September 11, 2001 the prophecy of the birth of a child named Josiah, that had been set forth by the disobedient prophet in the history of Jeroboam, was fulfilled in Laodicean Adventism as the angel led His last-day people back to the foundational history where the confrontation of the disobedient prophet and Jeroboam had met its fulfillment. The biblical testimony identified a prediction of a Josiah to come, and when the history typified by the disobedient prophet was repeated in 1844, his prediction of the name was once again placed into the prophetic narrative.

प्रकटीकरणाच्या दहाव्या किंवा अठराव्या अध्यायातील देवदूताच्या दोन्ही अवतरणांमध्ये “योशियाह” हे नाव चिन्हांकित केलेले आहे. योशियाह लिच यांनी इस्लामविषयीचा तो संदेश मांडला जो ११ ऑगस्ट १८४० रोजी पूर्ण झाला; आणि ११ सप्टेंबर २००१ रोजी, यराबामाच्या इतिहासात आज्ञाभंग करणाऱ्या संदेष्ट्याद्वारे मांडण्यात आलेल्या योशियाह नावाच्या बालकाच्या जन्माविषयीची भविष्यवाणी, लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझममध्ये पूर्ण झाली, जेव्हा त्या देवदूताने आपल्या शेवटच्या दिवसांतील लोकांना पुन्हा त्या पायाभूत इतिहासाकडे नेले, जिथे आज्ञाभंग करणाऱ्या संदेष्ट्याचा आणि यराबामाचा सामना आपल्या परिपूर्तीस आला होता. बायबलमधील साक्षीने येऊ घातलेल्या एका योशियाहविषयीची भविष्यवाणी दर्शविली, आणि जेव्हा आज्ञाभंग करणाऱ्या संदेष्ट्याद्वारे प्रतिरूपित इतिहास १८४४ मध्ये पुन्हा घडला, तेव्हा त्याने नावाविषयी केलेली भविष्यवाणी पुन्हा एकदा भविष्यसूचक कथनात स्थापित करण्यात आली.

On September 11, 2001, the Lion of the tribe of Judah led His last-day people back to Jeremiah’s old paths, which represented the forty-six years in which the Messenger of the Covenant had erected a temple to suddenly come to on October 22, 1844. Josiah had discovered the curse of Moses as he initiated the work of repairing the temple. The work of the one hundred and forty-four thousand is represented by Isaiah as a work of restoration.

११ सप्टेंबर २००१ रोजी, यहूदाच्या वंशाचा सिंह याने आपल्या अंतिम-दिवसांच्या लोकांना यिर्मयाच्या प्राचीन मार्गांकडे परत नेले; हे त्या छेचाळीस वर्षांचे प्रतिनिधित्व करीत होते, ज्यांमध्ये कराराचा दूत २२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी अचानक येण्यासाठी एक मंदिर उभारले गेले होते. योशियाने मंदिराच्या दुरुस्तीचे कार्य आरंभ केले तेव्हा त्याला मोशेचा शाप सापडला होता. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे कार्य यशया याने पुनर्स्थापनेचे कार्य म्हणून दर्शविले आहे.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> ते प्राचीन पडीत स्थाने पुन्हा उभारतील; पूर्वीची उजाड पडलेली ठिकाणे पुन्हा उभी करतील; आणि जी नगरे ओसाड झाली होती, अनेक पिढ्यांपासूनची जी उजाड स्थाने होती, त्यांची दुरुस्ती करतील. यशया 61:4.

The work of Josiah in repairing and restoring the temple, is the work Isaiah identifies is accomplished by God’s last-day people, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived. That work was also typified by those who came out of Babylon in the time of Ezra.

मंदिराची दुरुस्ती व पुनर्स्थापना करण्याच्या योशियाच्या कार्यास, यशया असे कार्य म्हणून ओळखतो की ते देवाच्या शेवटच्या दिवसांतील लोकांद्वारे पूर्ण केले जाईल; कारण सर्व संदेष्टे ज्या काळात जगले त्या दिवसांपेक्षा शेवटच्या दिवसांविषयी अधिक बोलतात. त्या कार्याचे प्रतिरूप एज्राच्या काळात बाबेलमधून बाहेर पडलेल्या लोकांनीही दर्शविले होते.

> For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:9.

> कारण आम्ही दास होतो; तरी आमच्या देवाने आमच्या दास्यात आम्हाला टाकून दिले नाही, तर पारसच्या राजांच्या दृष्टीने आमच्यावर कृपा केली, आम्हाला पुनर्जीवन देण्यासाठी, आमच्या देवाचे घर उभे करण्यासाठी, त्याच्या उद्ध्वस्त अवस्थेची दुरुस्ती करण्यासाठी, आणि यहूदा व यरुशलेम येथे आम्हाला भिंत देण्यासाठी. एज्रा 9:9.

The work carried on by Ezra was accomplished when they had come out of Babylon, and it represents the work of temple restoration Josiah was doing, the work identified by Isaiah of God’s last-day people, and it began on September 11, 2001. In the Revelation John also identifies that work.

एज्राने केलेले कार्य त्यांनी बाबेलमधून बाहेर आल्यानंतर पूर्ण झाले, आणि ते योशियाने करीत असलेल्या मंदिर-पुनर्स्थापनेच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करते; हेच कार्य यशयाने देवाच्या अंतिम-दिवसांतील लोकांचे म्हणून ओळखले आहे, आणि त्याची सुरुवात ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी झाली. प्रकटीकरण ग्रंथात योहानदेखील त्या कार्याची ओळख करून देतो.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 10:8–11:3.

> आणि मी स्वर्गातून ऐकलेला तो आवाज पुन्हा माझ्याशी बोलला व म्हणाला, “जा, समुद्रावर आणि पृथ्वीवर उभ्या असलेल्या देवदूताच्या हातात जे उघडे छोटे पुस्तक आहे ते घे.” तेव्हा मी त्या देवदूताकडे जाऊन त्याला म्हटले, “मला ते छोटे पुस्तक दे.” आणि तो मला म्हणाला, “हे घे, आणि ते खाऊन टाक; ते तुझ्या पोटाला कडू करील, परंतु तुझ्या तोंडात ते मधासारखे गोड लागेल.” मग मी त्या देवदूताच्या हातातून ते छोटे पुस्तक घेतले आणि ते खाऊन टाकले; आणि ते माझ्या तोंडात मधासारखे गोड लागले; पण ते खाताच माझे पोट कडू झाले. आणि तो मला म्हणाला, “तुला पुन्हा अनेक लोक, राष्ट्रे, भाषा आणि राजे यांच्याविषयी भविष्यवाणी करणे आवश्यक आहे.” आणि मला काठीसारखा एक नळ देण्यात आला; आणि देवदूत उभा राहून म्हणाला, “उठ, आणि देवाचे मंदिर, वेदी, आणि त्यात उपासना करणारे यांचे मोजमाप कर. पण मंदिराबाहेरचे बाह्यांगण सोडून दे, आणि त्याचे मोजमाप करू नको; कारण ते परराष्ट्रीयांना देण्यात आले आहे; आणि ते पवित्र नगर बेचाळीस महिने तुडवतील. आणि मी माझ्या दोन साक्षीदारांना सामर्थ्य देईन, आणि ते गोणपाट परिधान करून एक हजार दोनशे साठ दिवस भविष्यवाणी करतील.” प्रकटीकरण 10:8–11:3.

In this passage John represents the Millerites who had eaten the message that was in the angel’s hand when He descended on August 11, 1840, but who had also suffered the bitter disappointment of October 22, 1844. Standing at the bitter disappointment of 1844, John was told that he, as a symbol of God’s last-day people, must repeat the experience represented by 1840 to 1844, thus pointing forward to September 11, 2001, and unto the soon coming Sunday law. He was told “Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings,” representing the whole world being lightened when the angel descends in Revelation eighteen, when the history of Revelation chapter ten is repeated—“line upon line.”

या उताऱ्यात योहान त्या मिलरवादी लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो ज्यांनी ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी देवदूताच्या हातात असलेला संदेश तो खाली उतरला तेव्हा खाल्ला होता; परंतु ज्यांना २२ ऑक्टोबर, १८४४ च्या कडू निराशेचे दुःखही भोगावे लागले होते. १८४४ च्या त्या कडू निराशेच्या स्थानी उभ्या असलेल्या योहानास असे सांगण्यात आले की, देवाच्या अंतिम-दिवसांच्या लोकांचे प्रतीक म्हणून त्याने १८४० ते १८४४ यांद्वारे दर्शविलेला अनुभव पुन्हा करावाच लागेल; अशा रीतीने ११ सप्टेंबर, २००१ कडे, आणि लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याकडे निर्देश करण्यात आला. त्याला असे सांगण्यात आले, “तू पुन्हा अनेक लोक, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा, आणि राजे, यांच्याविषयी भविष्यवाणी केली पाहिजे,” याचा अर्थ असा की प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायात देवदूत खाली उतरतो तेव्हा संपूर्ण जग प्रकाशमान होते, जेव्हा प्रकटीकरण दहाव्या अध्यायाचा इतिहास पुन्हा घडविला जातो—“ओळीवर ओळ.”

In connection with identifying the history that would be repeated when God’s last day people prophesied again, John was told to “rise and measure” the temple of God. His “measuring” was specifically identified, for he had been placed in the year of 1844, where his stomach was made bitter by the disappointment of October, 22. He was told to measure the temple, but to leave off the courtyard, which he was informed represented the time of the Gentiles, when they would trample down the courtyard for twelve hundred and sixty years. The twelve hundred and sixty years ended in 1798. John was to begin his measuring in 1798, and leave off the previous twelve hundred and sixty years, where the spiritual temple and spiritual Jerusalem had been trodden down. He was standing at the disappointment of 1844, so from 1798 to 1844, is forty-six years. Those forty-six years represent the temple.

देवाच्या शेवटच्या दिवसांतील लोकांनी पुन्हा भविष्यवाणी केली तेव्हा जी इतिहासघटना पुनरावृत्त होणार होती, तिची ओळख पटविण्याच्या संदर्भात, योहानास “उठून देवाच्या मंदिराचे मोजमाप कर” असे सांगण्यात आले. त्याचे हे “मोजमाप” विशिष्टरीत्या ओळखून देण्यात आले, कारण त्याला 1844 या वर्षात ठेवण्यात आले होते, जिथे 22 ऑक्टोबरच्या निराशेमुळे त्याचे पोट कडू झाले होते. त्याला मंदिराचे मोजमाप करण्यास सांगितले गेले, परंतु अंगण सोडून द्यावे, असेही सांगण्यात आले, कारण त्यास कळविण्यात आले होते की ते परक्यांच्या काळाचे प्रतीक आहे, जेव्हा ते बारा शंभर साठ वर्षे अंगण तुडवतील. ती बारा शंभर साठ वर्षे 1798 मध्ये समाप्त झाली. योहानाने आपले मोजमाप 1798 मध्ये सुरू करायचे होते आणि त्यापूर्वीची बारा शंभर साठ वर्षे, ज्या काळात आध्यात्मिक मंदिर आणि आध्यात्मिक यरुशलेम तुडविले गेले होते, ती बाजूस ठेवायची होती. तो 1844 च्या निराशेच्या वेळी उभा होता; म्हणून 1798 पासून 1844 पर्यंत छेचाळीस वर्षे होतात. ती छेचाळीस वर्षे मंदिराचे प्रतिनिधित्व करतात.

When John, as God’s last-day people were to prophesy again, as they had done from 1840 to 1844, they would begin when the angel descended at the fulfillment of a prophecy of Islam. Their work of prophesying again would require a work of measuring the temple, and that work would represent an investigation of the “old paths”, which was the history represented by the “temple”, which began at the time of the end in 1798, and ended with the great disappointment of 1844. As they began their work of investigating Jeremiah’s old paths, which is John’s “temple of forty-six years”, the curse of Moses was found in the rubbish scattered all over the temple, and the prediction of the Josiah to come was fulfilled. The work of Josiah is also identified again by Isaiah:

जेव्हा देवाच्या अंतिम-दिवसांतील लोकांनी, जसे त्यांनी 1840 ते 1844 या काळात केले होते तसे, योहानाप्रमाणे पुन्हा भविष्यवाणी करावयाची होती, तेव्हा इस्लामविषयक एका भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत देवदूत खाली उतरला त्या वेळी ते आरंभ करणार होते. त्यांच्या या पुनर्भविष्यवाणीच्या कार्यासाठी मंदिराचे मोजमाप करण्याचे कार्य आवश्यक होते, आणि ते कार्य “जुन्या वाटांचा” शोध घेण्याचे प्रतिनिधित्व करणार होते; तीच ती “मंदिराने” दर्शविलेली इतिहासरूप गोष्ट होती, जी 1798 मध्ये अंतकाळाच्या सुरुवातीस आरंभ झाली आणि 1844 च्या महान निराशेने समाप्त झाली. यिर्मयाच्या जुन्या वाटांचा शोध घेण्याचे आपले कार्य त्यांनी आरंभ केले, जे योहानाच्या “शेहेचाळीस वर्षांचे मंदिर” आहे, तेव्हा मंदिरभर विखुरलेल्या अवशेषांमध्ये मोशेचा शाप आढळून आला, आणि येऊ घातलेल्या योशियाची भविष्यवाणी पूर्ण झाली. योशियाचे कार्य यशया याच्याद्वारे पुन्हा ओळखले जाते:

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> आणि तुझ्यापासून उत्पन्न होणारे लोक प्राचीन उजाड स्थळे पुन्हा बांधतील; तू अनेक पिढ्यांच्या पायाभूत गोष्टी उभ्या करशील; आणि तुला, भगदाड दुरुस्त करणारा, वस्ती करण्यास योग्य मार्ग पुनःस्थापित करणारा, असे म्हटले जाईल. यशया 58:12.

God’s last-day people were to restore the “paths to dwell in,” which are Jeremiah’s “old paths”. They were to rebuild the old waste places, as the workers in Josiah and Ezra’s histories were accomplishing. They were to employ the methodology of “line upon line,” for they would not simply “raise up” the foundational history of Adventism, that is represented by the temple of forty-six years, but in doing so they were to “raise up the foundations of many generations.” They were to identify that every reform movement represents a foundational work, that “line upon line,” identifies the last-day foundations of 1798 to 1844. They were to repair “the breach,” and the breach represents the initial break in a vessel or a wall that opens the way for further disaster. The “breach” that was to be repaired was the rebellion of 1863.

देवाच्या अंतिम दिवसांतील लोकांनी “वसाहत करण्यास योग्य असे मार्ग” पुनर्स्थापित करावयाचे होते, जे यिर्मयाच्या “पुरातन वाटा” होत. योशिया व एज्रा यांच्या इतिहासांतील कामगार जसे साध्य करीत होते, तसेच त्यांनी जुन्या ओसाड पडलेल्या स्थळांचे पुनर्निर्माण करावयाचे होते. त्यांनी “ओळीवर ओळ” ही पद्धत वापरावयाची होती; कारण ते केवळ अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या पायाभूत इतिहासास “उभारून” धरणार नव्हते, जो सेहेचाळीस वर्षांच्या मंदिराने दर्शविला आहे, तर असे करताना त्यांनी “पिढ्यान्‌पिढ्यांच्या पायाभूत गोष्टी उभारावयाच्या” होत्या. त्यांनी हे ओळखावयाचे होते की प्रत्येक सुधारणा-चळवळ एक पायाभूत कार्य दर्शविते, आणि “ओळीवर ओळ” हे 1798 ते 1844 या अंतिम दिवसांतील पायाभूत गोष्टी ओळखून देते. त्यांनी “भंग” दुरुस्त करावयाचा होता; आणि “भंग” म्हणजे पात्रात किंवा भिंतीत पडलेली ती आरंभीची फट होय, जी पुढील आपत्तीस मार्ग खुला करते. जो “भंग” दुरुस्त करावयाचा होता, तो 1863 मधील बंडखोरी होती.

When Josiah arrived on September 11, 2001 God’s last-day people returned to Jeremiah’s old paths and began to measure Millerite history. They discovered the “breach.” They identified the truth of the jewels of Miller’s dream as they built “the old waste places.” They discovered the “seven times,” as had Josiah, and they restored the truth of Leviticus twenty-six, and thus raised “up the former desolations.” When they restored the “first” and the “last” desolations of Leviticus twenty-six they then recognized that one finished in 1798 and the other in 1844. Thus their work of raising up the former desolations, was the very “rod” that was given to John that allowed him to measure the temple.

११ सप्टेंबर २००१ रोजी योशिया आला तेव्हा देवाच्या अंतिम-दिवसांच्या लोकांनी यिर्मयाच्या जुन्या मार्गांकडे परत येऊन मिलराइट इतिहासाचे मापन करण्यास सुरुवात केली. त्यांनी “भंग” शोधून काढला. “जुन्या उजाड ठिकाणांची” उभारणी करीत असताना त्यांनी मिलरच्या स्वप्नातील रत्नांच्या सत्याची ओळख पटविली. योशियाप्रमाणेच त्यांनी “सात वेळा” शोधून काढल्या, आणि त्यांनी लेवीयविवरण सव्वीस मधील सत्य पुनर्स्थापित केले, आणि अशा प्रकारे “पूर्वीची उजाडपणे” पुन्हा उभी केली. जेव्हा त्यांनी लेवीयविवरण सव्वीस मधील “पहिली” आणि “शेवटची” उजाडपणे पुनर्स्थापित केली, तेव्हा त्यांनी ओळखले की एक १७९८ मध्ये संपली आणि दुसरी १८४४ मध्ये. अशा प्रकारे, पूर्वीची उजाडपणे पुन्हा उभी करण्याचे त्यांचे कार्य हीच ती “काठी” होती जी योहानाला देण्यात आली होती, ज्यायोगे त्याला मंदिराचे मापन करता आले.

The Lion of the tribe of Judah led His people back to the old paths, so they could find the latter rain message, and the latter rain message is the message of Islam of the third woe. When they ultimately discovered the two sacred tables of Habakkuk, as represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, they saw that the foundation included the “three woes” of Revelation chapter eight, and that the second woe had concluded in the foundational history where the Millerite temple had been erected. They then recognized that the understanding of the rule of triple application of prophecies had been previously put in place by the Lion of the tribe of Judah, in order that when they returned to Jeremiah’s old paths, they could recognize “the rest and the refreshing”, which is the latter rain message of the third woe, that is identified and established with the two witnesses of the first and second woes.

यहूदाच्या वंशातील सिंहाने आपल्या लोकांना जुन्या मार्गांकडे परत नेले, जेणेकरून त्यांना उत्तरवर्षावाचा संदेश सापडावा; आणि उत्तरवर्षावाचा संदेश हा तिसऱ्या शापाचा इस्लामचा संदेश आहे. जेव्हा त्यांनी अखेरीस हबक्कूकच्या दोन पवित्र पट्ट्या शोधून काढल्या, ज्यांचे प्रतिनिधित्व 1843 आणि 1850 च्या अग्रणी चार्ट्सद्वारे केले जाते, तेव्हा त्यांनी पाहिले की त्या पायामध्ये प्रकटीकरण ग्रंथाच्या आठव्या अध्यायातील “तीन शाप” समाविष्ट होते, आणि दुसरा शाप त्या पायाभूत इतिहासात समाप्त झाला होता, ज्या ठिकाणी मिलराइट मंदिर उभारले गेले होते. त्यानंतर त्यांनी ओळखले की भविष्यवाण्यांच्या तिहेरी अनुप्रयोगाच्या नियमाचे आकलन यहूदाच्या वंशातील सिंहाने पूर्वीच स्थापित करून ठेवले होते, यासाठी की, जेव्हा ते यिर्मयाच्या जुन्या मार्गांकडे परत येतील, तेव्हा त्यांना “विश्रांती आणि ताजेतवानेपणा” ओळखता येईल, जो तिसऱ्या शापाचा उत्तरवर्षावाचा संदेश आहे, आणि जो पहिल्या व दुसऱ्या शापातील दोन साक्षीदारांद्वारे ओळखला व स्थापित केला जातो.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “शत्रू आपल्या बंधू-भगिनींची मने या शेवटच्या दिवसांत उभे राहण्यास तयार झालेल्या लोकांना सिद्ध करण्याच्या कार्यापासून वळविण्याचा प्रयत्न करीत आहे. त्याच्या कुतर्कांची रचना मनांना या काळातील संकटे व कर्तव्ये यांपासून दूर नेण्यासाठी केली आहे. ख्रिस्त आपल्या लोकांसाठी योहानास देण्यासाठी स्वर्गातून घेऊन आला त्या प्रकाशाला ते काहीही मोल देत नाहीत. ते शिकवितात की अगदी आपल्या समोर असलेली दृश्ये विशेष लक्ष देण्याइतकी महत्त्वाची नाहीत. ते स्वर्गीय उगमाच्या सत्याला निष्प्रभ करतात आणि देवाच्या लोकांना त्यांच्या भूतकाळातील अनुभवापासून वंचित करून त्याऐवजी त्यांना एक खोटे विज्ञान देतात.”

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘परमेश्वर असे म्हणतो, मार्गांवर उभे राहा, आणि पाहा, आणि जुन्या वाटांचा शोध करा, चांगला मार्ग कोठे आहे ते विचारा, आणि त्यात चालत राहा.’ यिर्मया 6:16.”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “कोणीही आपल्या विश्वासाच्या पायाभरणीला उपटून टाकण्याचा प्रयत्न करू नये—ती पायाभरणी जी आपल्या कार्याच्या आरंभी वचनाच्या प्रार्थनापूर्वक अध्ययनाने आणि प्रकटीकरणाने घालण्यात आली. या पायाभरणीवर आपण गेली पन्नास वर्षे बांधणी करीत आलो आहोत. मनुष्य असे समजू शकतात की त्यांनी एखादा नवीन मार्ग शोधला आहे आणि जी पायाभरणी घालण्यात आली आहे त्याहून अधिक दृढ पायाभरणी ते घालू शकतात. परंतु हा एक महान भ्रम आहे. जी पायाभरणी घालण्यात आली आहे तिच्याशिवाय दुसरी पायाभरणी कोणीही घालू शकत नाही.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “भूतकाळात अनेकांनी नव्या विश्वासाची उभारणी करण्याचा, नव्या तत्त्वांची स्थापना करण्याचा उपक्रम हाती घेतला आहे. परंतु त्यांची उभारणी किती काळ टिकली? ती लवकरच कोसळली, कारण तिचा पाया खडकावर घातलेला नव्हता.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “पहिल्या शिष्यांना मनुष्यांच्या म्हणींचा सामना करावा लागला नव्हता काय? त्यांना खोट्या सिद्धांतांचे श्रवण करावे लागले नाही काय, आणि नंतर सर्व काही करून झाल्यावर, ‘जो पाया घातला गेला आहे त्याव्यतिरिक्त दुसरा पाया कोणीही घालू शकत नाही,’ असे म्हणत दृढ उभे राहावे लागले नाही काय? 1 Corinthians 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “म्हणून आपण आपल्या विश्वासाच्या आरंभीच्या दृढतेला शेवटपर्यंत अचल धरून ठेवले पाहिजे. देवाकडून आणि ख्रिस्ताकडून या लोकांकडे सामर्थ्यपूर्ण शब्द पाठविण्यात आले आहेत; त्यांनी त्यांना जगापासून, टप्प्याटप्प्याने, वर्तमान सत्याच्या स्वच्छ प्रकाशात बाहेर काढले आहे. पवित्र अग्नीने स्पर्शिलेल्या ओठांनी देवाच्या सेवकांनी हा संदेश घोषित केला आहे. दैवी वचनाने घोषित केलेल्या सत्याच्या अस्सलपणावर आपली मोहर उमटविली आहे.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

Back to Articles