Article

# एलियाह - क्रमांक चौदावा

भविष्यसूचक समांतर: एल्याहच्या आत्म्यातील मिलराइट्सपासून Future for America पर्यंत

Author

Jeff Pippenger

Published

October 21, 2023

Formats

PDF
Word

शेवटच्या काळी, इ.स. १७९८ मध्ये, दानिएल अध्याय आठ आणि नऊ यांतील उलाय नदीचा भविष्यसूचक संदेश उघड करण्यात आला, आणि देवाच्या न्यायनिवाड्याचे सन्निकटपण घोषित करण्यासाठी विल्यम मिलर यांना एलियाच्या आत्म्याने व सामर्थ्याने उभे करण्यात आले.

> “विल्यम मिलर आणि त्यांचे सहकारी यांना अमेरिकेत ही चेतावणी जाहीर करण्याचे कार्य देण्यात आले. हा देश महान आगमन चळवळीचे केंद्रस्थान ठरला. पहिल्या देवदूताच्या संदेशाविषयीची भविष्यवाणी येथेच सर्वांत प्रत्यक्षरीत्या पूर्ण झाली. मिलर आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांचे लिखाण दूरदेशी नेण्यात आले. जगभर जिथे जिथे मिशनऱ्यांनी प्रवेश केला होता, तिथे तिथे ख्रिस्ताच्या लवकर पुनरागमनाची आनंदवार्ता पाठविण्यात आली. ‘देवाचे भय बाळगा, आणि त्याचे गौरव करा; कारण त्याच्या न्यायनिवाड्याची वेळ आली आहे,’ हा सनातन सुवार्तेचा संदेश दूरदूरपर्यंत पसरला.” The Great Controversy, 368.

१९८९ मध्ये, अंतकाळी, दानियेल अध्याय दहा ते बारा मधील हिद्देकेल नदीचा भविष्यवाणीचा संदेश उघड करण्यात आला, आणि देवाच्या न्यायाच्या समीपतेची घोषणा करण्यासाठी फ्युचर फॉर अमेरिका यांना एलियाच्या आत्मा व सामर्थ्यात उभे करण्यात आले.

मिलराइटांनी न्यायनिवाड्याच्या आरंभाची घोषणा केली, आणि Future for America न्यायनिवाड्याच्या समाप्तीची घोषणा करते. मिलराइटांच्या भविष्यवाणीच्या चौकटीत विध्वंस करणाऱ्या दोन सत्ता होत्या—प्रथम पौराणिक मूर्तिपूजकत्व, त्यानंतर पोपतंत्र. Future for America ची भविष्यवाणीची चौकट म्हणजे विध्वंस करणाऱ्या तीन सत्ता—प्रथम पौराणिक मूर्तिपूजकत्व, त्यानंतर पोपतंत्र, आणि मग धर्मत्यागी प्रॉटेस्टंटवाद.

मिलराइट लोकांची सुरुवात फिलाडेल्फियन म्हणून झाली, आणि त्यांचे रूपांतर लाओदिकियनांमध्ये झाले. फ्युचर फॉर अमेरिका याची सुरुवात लाओदिकियन म्हणून झाली, आणि त्याचे रूपांतर फिलाडेल्फियनांमध्ये होते. मिलराइट लोकांसाठी फिलाडेल्फियाहून लाओदिकियाकडे झालेला हा संक्रमण एलियाच्या मृत्यूशी आणि मोशेच्या शपथेच्या त्याच्या संदेशाशी संबंधित होता. फ्युचर फॉर अमेरिकेचे संक्रमण प्रकटीकरण अकरामधील एलिया आणि मोशे यांच्या मृत्यू व पुनरुत्थानाशी संबंधित आहे.

१८४४ मध्ये न्यायनिवाड्याच्या आरंभी, मिलराइटांनी कर्मेल पर्वतावर एलियाचे कार्य पूर्ण केले होते. न्यायनिवाड्याच्या समाप्तीला, रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, फ्यूचर फॉर अमेरिका ही चळवळ कर्मेल पर्वतावर एलियाचे कार्य पूर्ण केलेले असेल. मिलराइटांच्या इतिहासात, यशया अध्याय सात, वचन आठ मध्ये ओळखल्या गेलेल्या पासष्ट वर्षांच्या भविष्यवाणीतील तीन मार्गचिन्हे पुन्हा दिसून आली, जेव्हा दोन राष्ट्रे एकत्र येऊन एक राष्ट्र झाली, जेणेकरून प्रकटीकरण तेरावा अध्यायातील पृथ्वीवरील पशूचे प्रोटेस्टंट शिंग स्थापन होईल. फ्यूचर फॉर अमेरिका यांच्या इतिहासात, याच पासष्ट वर्षांच्या त्याच तीन मार्गचिन्हांची पुनरावृत्ती होते, जेव्हा दोन राष्ट्रे एकत्र येऊन रिपब्लिकनिझमचे ते शिंग निर्माण करतात, जे अजगराप्रमाणे बोलते.

अमेरिकेसाठीच्या भावी इतिहासातील त्या तीन मार्गचिन्हांपैकी पहिले १९८९ मधील अंतकाळ होते. दुसरे ११ सप्टेंबर, २००१ होते आणि तिसरे लवकरच येणारा रविवारचा कायदा असेल. मिलराइट इतिहासात, यशया सातमध्ये ओळखल्या गेलेल्या मार्गचिन्हांचा क्रम यशयाच्या इतिहासातील मार्गचिन्हांच्या क्रमाच्या उलट होता. अमेरिकेसाठीच्या भावी इतिहासात हा क्रम पासष्ट वर्षांच्या पहिल्या संदर्भाशी सुसंगत आहे, जरी शेवटी काळाचा कोणताही घटक उरत नाही. २२ ऑक्टोबर, १८४४ पासून, भविष्यवाणीतील काळाचा कोणताही उपयोग हा सैतानी भ्रम आहे.

यशया सातव्या अध्यायात ज्या प्रकारे तीन मार्गचिन्हांचा क्रम मांडलेला आहे, तोच क्रम धरून ठेवण्याचे भविष्यसूचक समर्थन—मिलेराइट इतिहासातील त्यांच्या उलट क्रमाच्या विरुद्ध—अंशतः “प्रथम उल्लेख” या नियमावर आधारित आहे. पासष्ट वर्षांचा क्रम प्रथम यशया सातमध्ये उल्लेखिला आहे; आणि जरी पासष्ट वर्षांच्या कालावधीचा घटक पुढे उरत नाही, तरी त्या वर्षांनी दर्शविलेल्या भविष्यसूचक इतिहासाची अंतिम पूर्तता शेवटच्या चळवळीत घडते तेव्हा ही तीन मार्गचिन्हे अद्याप ओळखली जातात, आणि ती यशयाच्या इतिहासातील प्रमाणेच तो क्रम कायम ठेवतात.

वेमार्क्सच्या पहिल्या क्रमाला कायम ठेवण्याचे दुसरे समर्थन म्हणजे, ज्या मिलराइट इतिहासात पासष्ट वर्षे पूर्ण झाली त्या इतिहासाचा संबंध, आणि Future for America च्या चळवळीशी मिलराइट चळवळीची असलेली सलगता होय. मिलराइट इतिहास हा आरंभ होता आणि Future for America हा शेवट आहे.

मिलराइट्सची चळवळ १८६३ मध्ये समाप्त झाली, जेव्हा कायदेशीररीत्या संघटित केलेल्या सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्चची सुरुवात झाली. त्या वेळी १७९८ मध्ये, अंतकाळी, जेव्हा उलई नदीचे दर्शन उघडण्यात आले होते, तेव्हा आलेला एलियाचा दूत शांत करण्यात आला आणि मुद्रांकित करून बंद करण्यात आला. १९८९ मध्ये, अंतकाळी, जेव्हा हिद्देकेल नदीचे दर्शन उघडण्यात आले, तेव्हा एलियाचा दूत पुन्हा परत आला.

मार्गचिन्हांच्या मूळ क्रमाला कायम ठेवण्याचे तिसरे समर्थन त्या भविष्यवाणीच्या रेषेत आढळते जी पृथ्वीवरील पशू आणि त्याच्या दोन शिंगांना संबोधते. मिलराइट इतिहासात, प्रोटेस्टंटवादाचे शिंग निर्माण करण्यासाठी दोन राष्ट्रे एकत्र जोडली गेली. Future for America च्या इतिहासात, पतित प्रोटेस्टंटवाद आणि पतित रिपब्लिकनवाद ही दोन शिंगे एकत्र येऊन त्या एका राष्ट्राची निर्मिती करतील, जे पशूचे “image of,” तसेच पशूस “image to” आहे. समाप्तीच्या इतिहासात एकत्र येऊन चर्च आणि राज्याचे एकमेव शिंग निर्माण करणारी ही दोन राष्ट्रे, त्या पूर्णत्वास रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पोहोचतात.

जेव्हा पशूची प्रतिमा पूर्णपणे विकसित होते, तेव्हा रविवारच्या कायद्याला मंजुरी देण्याच्या तिच्या सामर्थ्यामुळे तिचा परिपाक प्रमाणित होतो. त्या प्रतिमेची उभारणी ही कालावधीतील एक प्रक्रिया आहे, परंतु पशूची खूण ही समयातील एक विशिष्ट बिंदू आहे. प्रतिमेच्या विकासाचा कालावधी 1798 ते 1844 या काळात मंदिर उभारण्यात गेलेल्या छेचाळीस वर्षांनी दर्शविला जातो. प्रजासत्ताक शिंग त्या कालावधीत, ज्यामध्ये पशूची प्रतिमा विकसित होत असते, एक धार्मिक-राजकीय मंदिर उभारते.

पशूच्या प्रतिमेचा विकास भविष्यवाणीच्या दृष्टीने ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी आरंभ झाला. त्या संकटाने पॅट्रियट अॅक्टच्या आगमनाची नोंद केली, ज्याने संविधानिक कायद्यात इंग्रजी कायद्याच्या तत्त्वाधारापासून रोमन कायद्याच्या तत्त्वाधाराकडे झालेला बदल दर्शविला. इंग्रजी कायदा या तत्त्वावर आधारित आहे की एखादी व्यक्ती दोषी सिद्ध होईपर्यंत निर्दोष असते, आणि रोमन कायदा या तत्त्वावर आधारित आहे की एखादी व्यक्ती निर्दोष सिद्ध होईपर्यंत दोषी असते.

११ सप्टेंबर, २००१ पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंत उभारले जाणारे राजकीय मंदिर हे पशूच्या प्रतिमेच्या निर्मितीद्वारेही दर्शविले गेले आहे. भविष्यसूचक काळ आता लागू राहत नाही; म्हणून प्रोटेस्टंटिझमच्या शिंगाने आध्यात्मिक मंदिर उभारण्यासाठी घेतलेली छेचाळीस वर्षे ही एखादा निश्चित काळबिंदू नव्हे, तर असा एक कालावधी दर्शवितात की ज्यामध्ये रिपब्लिकनिझमचे शिंग आपले धार्मिक-राजकीय मंदिर उभे करते.

यशया सातमध्ये दर्शविलेल्या पासष्ट वर्षांच्या त्याच तीन वेमार्कांच्या अनुक्रमाचा उपयोग करण्यासाठी तीन प्रमुख न्याय्य कारणे अशी आहेत: पहिले, प्रथम उल्लेखाचा नियम; इ.स.पू. 742, इ.स.पू. 723 आणि इ.स.पू. 677, म्हणजे एकोणीस वर्षांनंतर छेचाळीस वर्षे. मिलराइट इतिहासात ते उलटे होते; 1798, 1844 आणि 1863, म्हणजे छेचाळीस वर्षांनंतर एकोणीस वर्षे.

दुसरे समर्थन म्हणजे एलियाच्या भूमिकेचा व कार्याचा संदेश याची सातत्यता होय. एलिया १७९८ मध्ये अंतकाळी प्रकट झाला, जेव्हा दानियेलाचे पुस्तक उघडण्यात आले (Daniel 8:14); आणि नंतर तो १८४० ते १८४४ या काळात कर्मेल पर्वतावरील संघर्षापाशी आला; आणि मग १८६३ मध्ये प्रथा व परंपरेच्या धर्मशास्त्रासह त्याच्यावर शिक्का मारण्यात आला. दानियेलाचे पुस्तक उघडण्यात आले तेव्हा १९८९ मध्ये एलिया पुन्हा अंतकाळी प्रकट झाला. तो भविष्यसूचक रीतीने ११ सप्टेंबर, २००१ पर्यंत प्रवास करीत गेला, जिथे कर्मेल पर्वतावरील संघर्ष सुरू होतो, आणि तो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्यापाशी समाप्त होतो. एलियाच्या भूमिकेची व कार्याची सातत्यता यशया सातमध्ये ओळखण्यात आलेल्या मार्गचिन्हांच्या क्रमाला समर्थन देते.

पृथ्वीवरील त्या पशूच्या दोन शिंगांचा संदर्भ हे ओळखून देतो की दोन्ही शिंगे दोन सत्तांपासून एका सत्तेकडे संक्रमण करतात—एक बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्याच्या आरंभी, आणि दुसरे त्याच्या शेवटी. आरंभ किंवा समाप्ती यांपैकी कोणत्याही काळातील त्या दोन काठ्या एकत्र गोळा करून एका राष्ट्रात जोडल्या जातात, तेव्हा त्या आरंभी आध्यात्मिक मंदिर उभारणाऱ्या म्हणून, किंवा शेवटी धार्मिक-राजकीय आध्यात्मिक मंदिर उभारणाऱ्या म्हणून दर्शविल्या जातात. हे बनावट मंदिर पापल मंदिराची प्रतिमा आहे, जिथे पोप देवाच्या मंदिरात बसून स्वतःलाच देव असल्याचे घोषित करतो.

रविवारच्या कायद्याच्या वेळी संयुक्त संस्थाने अजगराप्रमाणे बोलेल, तेव्हा ती ह्याच प्रतिमेची पूर्तता करीत असेल; कारण तिने एक बनावट मंदिर उभारलेले असेल, जिथे मंडळी आणि राज्य एकाच काठीमध्ये एकत्र केलेले असतील, आणि त्या संबंधावर मंडळीचेच नियंत्रण असेल.

यशया सातव्या अध्यायात संदेष्टा यशया आपल्या पुत्राला घेऊन, वरच्या तलावाच्या पाणवठ्याजवळ, धोब्याच्या शेताजवळ, राजा आहाज याला संदेश घोषित करण्यासाठी गेला.

> मग परमेश्वर यशयाला म्हणाला, “आता तू आणि तुझा पुत्र शआर-याशूब, वरच्या तळ्याच्या पाण्याच्या नाळेच्या शेवटी, धोब्याच्या शेताकडे जाणाऱ्या महामार्गावर, आहाजास भेटण्यासाठी जा.” यशया 7:3.

“शेअरयाशूब” या शब्दाचा अर्थ “उरलेला अवशेष परत येईल” असा होतो. मिलराइट्सच्या आरंभीच्या चळवळीचा अवशेष १९८९ मध्ये Future for America या चळवळीत परत आला. यशया आणि त्याचा पुत्र, पिता व पुत्र या त्यांच्या नातेसंबंधाद्वारे, एका आरंभीचा आणि एका समाप्तीचा निर्देश करतात. ते एलियाच्या त्या आत्म्याचे वहन करतात, ज्याने पित्यांची मने मुलांकडे आणि मुलांची मने पित्यांकडे वळवायची होती. यशया दुष्ट राजा आहाज याला एलियाचा संदेश जाहीर करीत होता. इतर दुष्ट कृत्यांबरोबरच, आहाज पवित्रस्थानातील सेवा बंद करून तिच्या जागी अश्शूरी मंदिराची एक प्रतिकृती उभारल्यामुळे ओळखला जातो.

> आहाज वीस वर्षांचा होता जेव्हा तो राज्य करू लागला; आणि त्याने यरुशलेममध्ये सोळा वर्षे राज्य केले; आणि त्याने आपला पिता दावीद याच्याप्रमाणे परमेश्वर आपला देव याच्या दृष्टीने जे योग्य होते ते केले नाही. परंतु तो इस्राएलच्या राजांच्या मार्गाने चालला; एवढेच नव्हे तर परमेश्वराने इस्राएलच्या संततीसमोरून हाकलून लावलेल्या परराष्ट्रीय लोकांच्या घृणास्पद कृत्यांप्रमाणे त्याने आपल्या मुलास अग्नीमधून जाऊ दिले. आणि त्याने उच्च स्थानी, टेकड्यांवर, आणि प्रत्येक हिरव्या वृक्षाखाली यज्ञ केले व धूप जाळला. त्या वेळी अरामाचा राजा रेसीन आणि इस्राएलचा राजा रेमाल्याचा पुत्र पेकह हे यरुशलेमाविरुद्ध युद्ध करण्यास वर आले; आणि त्यांनी आहाजाला वेढा घातला, पण त्याच्यावर विजय मिळवू शकले नाहीत. त्या वेळी अरामाचा राजा रेसीन याने एलाथ पुन्हा अरामाकडे मिळवून घेतले, आणि यहूद्यांना एलाथ येथून हाकलून लावले; आणि अरामी एलाथ येथे आले व आजपर्यंत तेथे राहिले आहेत. मग आहाजाने अश्शूराचा राजा तिग्लथपिलेसर याच्याकडे दूत पाठवून म्हणविले, “मी तुझा दास आणि तुझा पुत्र आहे; वर ये, आणि माझ्याविरुद्ध उठलेल्या अरामाच्या राजाच्या हातून व इस्राएलच्या राजाच्या हातून मला सोडव.” आणि आहाजाने परमेश्वराच्या मंदिरात आणि राजवाड्याच्या खजिन्यात जे चांदी व सोने सापडले ते घेऊन अश्शूराच्या राजाला भेट म्हणून पाठविले. आणि अश्शूराच्या राजाने त्याचे ऐकले; कारण अश्शूराचा राजा दमास्कसावर चढून गेला, ते जिंकले, आणि तेथील लोकांना बंदिवान करून किर येथे नेले, आणि रेसीनाचा वध केला. मग राजा आहाज अश्शूराचा राजा तिग्लथपिलेसर याला भेटण्यासाठी दमास्कसास गेला; आणि त्याने दमास्कस येथे असलेली एक वेदी पाहिली; आणि राजा आहाजाने उरिया याजकाकडे त्या वेदीचा आराखडा व तिचा नमुना, तिच्या सर्व कारागिरीप्रमाणे, पाठवून दिला. आणि उरिया याजकाने राजा आहाजाने दमास्कसहून पाठविलेल्या सर्व गोष्टींप्रमाणे एक वेदी बांधली; अशा रीतीने उरिया याजकाने ती, राजा आहाज दमास्कसहून येण्यापूर्वीच, तयार केली. आणि राजा दमास्कसहून आला तेव्हा त्याने ती वेदी पाहिली; आणि राजा त्या वेदीजवळ गेला व तिच्यावर अर्पण केले. आणि त्याने आपले होमार्पण व अन्नार्पण जाळले, आपले पेयार्पण ओतले, आणि आपल्या शांतिसमर्पणांच्या रक्ताचा शिडकावा त्या वेदीवर केला. आणि परमेश्वरासमोर असलेली पितळी वेदीही त्याने मंदिराच्या समोरील भागातून, म्हणजे त्या वेदीच्या व परमेश्वराच्या मंदिराच्या मधून, काढून आणली आणि त्या वेदीच्या उत्तरेकडील बाजूस ठेवली. आणि राजा आहाजाने उरिया याजकास आज्ञा केली, “या मोठ्या वेदीवर सकाळचे होमार्पण, संध्याकाळचे अन्नार्पण, राजाचे होमबली व त्याचे अन्नार्पण, तसेच देशातील सर्व लोकांचे होमार्पण, त्यांची अन्नार्पणे व त्यांची पेयार्पणे जाळ; आणि होमार्पणाचे सर्व रक्त व इतर बलिदानांचे सर्व रक्त तिच्यावर शिंपड; पण पितळी वेदी माझ्यासाठी विचारपूस करण्याकरिता राहील.” उरिया याजकाने राजा आहाजाने आज्ञा केली त्याप्रमाणे सर्व केले. आणि राजा आहाजाने तळांच्या कडा कापून टाकल्या, आणि त्यांच्यावरून पात्रे काढून टाकली; तसेच खाली असलेल्या पितळाच्या बैलांवरून समुद्र उतरवून तो दगडी फरसबंदीवर ठेवला. आणि शब्बाथासाठी त्यांनी मंदिरात जो आच्छादित मंडप बांधला होता, तसेच बाहेरचा राजाचा प्रवेशमार्ग, हे त्याने अश्शूराच्या राजासाठी परमेश्वराच्या मंदिरापासून वळविले. २ राजे १६:२–१८.

अश्शूरचा राजा हा उत्तर दिशेच्या राजाचे प्रतिनिधित्व करतो, जो पोपपदाचे प्रतीक आहे. दुष्ट राजा आहाज हा यहूदाचा, म्हणजे प्रत्यक्ष गौरवशाली देशाचा, प्रत्यक्ष नेता होता. जेव्हा यशया आणि त्याचा पुत्र धोपट्याच्या शेताजवळील वरच्या तळ्याच्या नळकांड्यावर त्याला भेटले, तेव्हा “एक अवशेष परत येईल” हा संदेश घेऊन ते आले होते; आणि त्या वेळी तो दुष्ट राजा उत्तर व दक्षिण यांच्यातील एका गृहयुद्धाच्या संकटात होता. त्या संकटात त्याने संदेष्टा यशया याच्याद्वारे देवाने दिलेला संदेश नाकारला आणि संरक्षणासाठी प्रत्यक्ष उत्तर दिशेच्या राजाकडे धाव घेतली.

यशया सातमधील प्रसंग असा दर्शवितो की आत्मिक तेजस्वी भूमीचा एक नेता, गृहयुद्धाच्या काळात, देवाकडे धाव घेण्याऐवजी संधीसाठी पोपसत्तेकडे हात पुढे करतो. आहाजाचा देवाविरुद्धचा बंडखोरपणा याने दर्शविला आहे की तो उत्तर दिशेच्या राजाकडे जातो, त्या उत्तर दिशेच्या राजाच्या देवाच्या मंदिराचा आराखडा तयार करतो, आणि त्या मंदिराचा आराखडा यरुशलेममधील महायाजकाकडे पाठवितो; त्यानंतर त्या महायाजकाने देवाच्या पवित्रस्थानाच्या पवित्र परिघात त्या बनावट मंदिराची प्रतिकृती उभारली. दुष्ट राजा आहाज राज्याचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि महायाजकाचे सहकार्य हे चर्च व राज्य यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करते.

तो प्रत्यक्ष बंड आत्मिक गौरवशाली देशाच्या त्या नेत्याच्या बंडाचे प्रतिनिधित्व करतो, जो पोपसत्तेच्या (उत्तर दिशेच्या राजाच्या) उपासनेच्या सेवेची प्रतिकृती उभी करतो आणि देवाच्या पवित्रस्थानातील खरी उपासना बंद पाडतो. आहाजचे बंड संयुक्त संस्थानांच्या त्या नेतृत्वाचे प्रतिनिधित्व करते, जे गौरवशाली देशात एक बनावट मंदिर उभारते, जे उत्तर दिशेच्या राजाच्या मंदिराची प्रतिकृती आहे.

यशया सात याची भविष्यसूचक पार्श्वभूमी पृथ्वीपशूच्या पहिल्या पासष्ट वर्षांचे प्रतिनिधित्व करते, आणि अधिक थेटपणे पृथ्वीपशूच्या अंतिम कालखंडाचेही प्रतिनिधित्व करते. यशया सात यांच्या भविष्यसूचक पार्श्वभूमीतून विपुल प्रकाश प्राप्त होऊ शकतो; परंतु या टप्प्यावर आपण केवळ त्या तत्त्वाचा उपयोग करीत आहोत की ख्रिस्त एखाद्या गोष्टीची सुरुवात दाखवून त्या गोष्टीचा शेवट स्पष्ट करतो. येथे आपण हा अनुप्रयोग करीत आहोत, यशया सात यांच्या ऐतिहासिक पार्श्वभूमीच्या परिणामांचा सखोल शोध घेण्यासाठी नव्हे. आपण हे निदर्शित करीत आहोत की धर्मत्यागी रिपब्लिकनवादाचे शिंग जेव्हा धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगाशी संयोग पावते, तेव्हा ते एका बनावट मंदिराच्या उभारणीचे प्रतिनिधित्व करते.

उत्तर दिशेच्या राजाच्या मंदिराच्या नमुन्यानुसार उभारण्यात आलेल्या त्या बनावट मंदिराची स्थापना ही त्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करते, जेव्हा पशूची प्रतिमा घडविली जाते; आणि तो देवाच्या लोकांसाठी महान परीक्षेचा क्षण आहे, ज्याद्वारे त्यांचे अनंतकालीन भविष्य निश्चित केले जाईल.

> “प्रभूने मला स्पष्टपणे दाखविले आहे की कृपाकाळ संपण्यापूर्वी पशूची प्रतिमा निर्माण केली जाईल; कारण ती देवाच्या लोकांसाठी महान परीक्षा ठरणार आहे, ज्याद्वारे त्यांच्या अनंतकालीन नियतीचा निर्णय होईल.

> “ही ती परीक्षा आहे जी देवाच्या लोकांवर त्यांना शिक्का मारला जाण्यापूर्वी येणे आवश्यक आहे. जे सर्व जण त्याचा नियम पाळून, आणि बनावट शब्बाथ स्वीकारण्यास नकार देऊन, देवाप्रती आपली निष्ठा सिद्ध करतील, ते प्रभु देव यहोवा यांच्या ध्वजाखाली उभे राहतील, आणि त्यांना जिवंत देवाचा शिक्का प्राप्त होईल. जे स्वर्गीय उगमाचे सत्य सोडून देतील आणि रविवारचा शब्बाथ स्वीकारतील, त्यांना पशूची खूण प्राप्त होईल” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

सातव्या-दिवशीचे अॅडव्हेंटिस्ट, जे लाओदिकीया येथील “देवाचे लोक” आहेत, यांच्यासमोर परिवीक्षेचा काळ संपण्यापूर्वी एक “महान परीक्षा” येते. तीच “ती परीक्षा” आहे, जी त्यांनी “मुद्रांकित होण्यापूर्वी” उत्तीर्ण केली पाहिजे. देवाचा शिक्का आणि परिवीक्षेचा काळाचा समाप्ती रविवारच्या कायद्याच्या वेळी घडते. पशूच्या प्रतिमेची निर्मिती अशा एका कालखंडात घडते, जो रविवारच्या कायद्यापर्यंत नेतो आणि त्याच ठिकाणी परिपूर्णतेस पोहोचतो. पशूची प्रतिमा आणि तिची निर्मिती हे असे सत्य आहे, जे आपल्या अनंतकाळच्या नियतीचा निर्णय करील. त्या प्रतिमेच्या निर्मितीचे चित्रण दोन काठ्या एकत्र जोडून एक राष्ट्र निर्माण करण्याप्रमाणे केले गेले आहे. त्या दोन काठ्या संयुक्त राज्यांच्या इतिहासाच्या प्रारंभी जोडल्या गेल्या आणि नंतर त्याच्या समाप्तीच्या वेळी पुन्हा जोडल्या जातात. प्रारंभी दोन काठ्या जोडून प्रोटेस्टंट शिंगाची स्थापना करण्यात आली, आणि शेवटी दोन काठ्या जोडून रिपब्लिकन शिंगाची स्थापना केली जाते.

१७९८ ते १८४४ या प्रारंभीच्या इतिहासकाळात, प्रोटेस्टंट शिंगाचे मंदिर उभारले गेले. एकोणीस वर्षांनंतर, रिपब्लिकन शिंगाचा पहिला रिपब्लिकन अध्यक्ष कोकरूप्रमाणे बोलला, आणि तसे करताना त्याने गुलामांना मुक्त करण्याची प्रक्रिया आरंभ केली; परंतु त्यासाठी त्याला आपला जीव द्यावा लागला. देवाचे कोकरू मानवजातीला पापाच्या गुलामगिरीतून मुक्त करण्यासाठी क्रूसावर मरण पावले; परंतु त्यासाठी त्यालाही आपला जीव द्यावा लागला. क्रूस हीच मुक्तीची जाहीर घोषणा आहे. ज्या इतिहासकाळात रिपब्लिकन शिंग गुलामांना मुक्त करीत होते, त्या इतिहासकाळात प्रोटेस्टंट शिंगाने गुलामगिरीची भविष्यवाणी नाकारली. रविवारच्या कायद्याच्या इतिहासकाळात, जेव्हा रिपब्लिकन शिंग आध्यात्मिक गुलामगिरी पुन्हा स्थापन करीत असेल, तेव्हा प्रोटेस्टंट शिंग बंदिवानांना मुक्त करणारा संदेश जाहीर करीत असेल.

पृथ्वीवरील पशूच्या रिपब्लिकन शिंगाचा शेवटचा अध्यक्ष अजगराप्रमाणे बोलेल, आणि जेव्हा तो असे करील, तेव्हा खरे प्रोटेस्टंट शिंग ध्वजचिन्हाप्रमाणे उंचावले जाईल. याचे पूर्वरूपण शाब्दिक व आध्यात्मिक मेदो-पर्शियन साम्राज्याच्या दोन शिंगांमध्ये झालेले आहे. शाब्दिक मेदो-पर्शियन साम्राज्य हे बायबल भविष्यवाणीतील दुसरे राज्य होते, आणि बायबल भविष्यवाणीतील सहावे राज्य हे आध्यात्मिक मेदो-पर्शियन साम्राज्य आहे. दानियेलाच्या पुस्तकात, मेदो-पर्शियाचा मेंढा दोन शिंगांचा होता, तसेच संयुक्त संस्थानांचाही आहे, परंतु दुसरे शिंग शेवटी वर आले.

> मग मी माझे डोळे वर करून पाहिले, आणि पाहा, नदीसमोर दोन शिंगे असलेला एक मेंढा उभा होता; आणि ती दोन्ही शिंगे उंच होती; पण एक दुसऱ्यापेक्षा अधिक उंच होते, आणि जे अधिक उंच होते ते नंतर उगवले. दानियेल 8:3.

पृथ्वीवरील पशू आणि त्याच्या दोन शिंगांच्या भविष्यसूचक इतिहासात, प्रोटेस्टंट शिंगाची ओळख प्रथम पटविण्यात आली; परंतु वर चढून कार्य पूर्ण करण्याऐवजी ते लाओदिकी अंधत्वाच्या अरण्यात मागे हटले. ज्या इतिहासकाळात रिपब्लिकन शिंग अजगराप्रमाणे बोलते आणि लवकरच येऊ घातलेला रविवारचा कायदा मंजूर करते, त्या वेळी खरे प्रोटेस्टंट शिंग शेवटी ध्वजचिन्हाप्रमाणे उंचावले जाईल. पशूच्या प्रतिमेच्या निर्मितीद्वारे दर्शविलेली परीक्षा ओळखणारे तेवढेच लाओदिकी सातव्या-दिवसाचे अॅडव्हेंटिस्ट, कृपाकाल समाप्त झाल्यावर देवाची मुद्रा प्राप्त करतील. ही परीक्षा-प्रक्रिया ओळख करून देणारा संदेश, ज्यांना त्याद्वारे लाभ घ्यावयाचा आहे अशांसाठी, आता उघड केला जात आहे.

> आणि एलियाह सर्व लोकांजवळ आला आणि म्हणाला, तुम्ही दोन मतांच्या मध्ये किती काळ लंगडत राहणार? जर परमेश्वर देव असेल, तर त्याचे अनुसरण करा; पण जर बआल असेल, तर त्याचे अनुसरण करा. आणि लोकांनी त्याला एक शब्दही उत्तर दिले नाही. 1 राजे 18:21.

Back to Articles