Article

# दानिएलचे पुस्तक - शंभर चोवीसावे

दानियेल ११:४० चे उलगडणे – ऐतिहासिक समांतरता आणि भावी घटनांचे एक भविष्यवाणीपर परीक्षण

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word

दानियेल अध्याय अकराची रचना स्पष्टपणे मांडण्यासाठी, आम्ही चाळीसाव्या वचनाचा विचार करीत असताना काही वेळ देत आहोत. चाळीसावे वचन हे दानियेल अध्याय आठमधील चौदाव्या वचनाचे समांतर आहे, या भविष्यवाणीच्या अर्थाने की, यहूदाच्या वंशातील सिंह असलेल्या ख्रिस्ताने १७९८ मध्ये जे प्रकाशन उघड केले, ते दानियेल अध्याय आठ, वचन चौदा, यावर आधारित होते; त्याचप्रमाणे, त्याने १९८९ मध्ये उघड केलेले प्रकाशन चाळीसाव्या वचनावर आधारित होते.

जसे आपण पूर्वीच्या एका लेखात निदर्शनास आणून दिले होते, परंतु प्रत्यक्षपणे हाताळले नव्हते, तसे “ओळीवर ओळ” या उत्तरवृष्टीच्या पद्धतीचा उपयोग करताना, चाळीसावे वचन दोन भिन्न रेषा मांडते, कारण त्यात पहिल्या देवदूताच्या चळवळीचा आणि तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीचा, या दोन्हींचा अंतकाळ समाविष्ट आहे.

जेव्हा आपण चाळीसाव्या वचनातील 1798 मधील “अंतकाळ” आणि त्याच वचनातील 1989 मधील “अंतकाळ” एकत्र आणतो, तेव्हा आपल्याला आढळते की दानियेल अध्याय आठ, वचन चौदा, हे दानियेल अध्याय अकरा, वचन चाळीस, याच्याशी सुसंगत आहे; कारण ते दोन्ही प्रकटीकरण अध्याय चौदा मधील तीन देवदूतांच्या भविष्यवाणीच्या इतिहासात उघडण्यात आलेल्या ज्ञानाचे प्रतिनिधित्व करतात. ते याही तथ्याने परस्पर संबंधित आहेत की वचन चौदा हे ख्रिस्ताच्या मंदिरात झालेल्या अचानक “प्रकट होण्याचे” “mareh” दर्शन आहे, आणि वचन चाळीस हे भविष्यवाणीच्या इतिहासातील दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या “chazon” दर्शनाचे आहे. एक कालातील एक बिंदू आहे, तर दुसरा कालावधी आहे.

एक मंदिराच्या पुनर्स्थापनेचे व शुद्धीकरणाचे प्रतिनिधित्व करतो, तर दुसरा मंदिराच्या विनाशाचे व तुडविले जाण्याचे प्रतिनिधित्व करतो. एक दोन हजार तीनशे वर्षांचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि दुसरा दोन हजार पाचशे वीस वर्षांचे प्रतिनिधित्व करतो. एक उलाय नदीद्वारे दर्शविला आहे, तर दुसरा हिद्देकेल नदीद्वारे. एक मानवतेचे प्रतिनिधित्व करतो, तर दुसरा दैवीत्वाचे प्रतिनिधित्व करतो. योग्य रीतीने समजल्यास, चौदाव्या वचनाच्या संदर्भात चाळीसावे वचन अत्यंत आश्चर्यकारकरीत्या गूढार्थपूर्ण आहे. 1798 हे दैवीत्वाच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करते, आणि 1989 हे मानवतेच्या बंडखोरीचे प्रतिनिधित्व करते.

मागील लेखात आपण हे ओळखले की उत्तर दिशेच्या राजाने तीन अडथळ्यांवर केलेल्या विजयाचे वर्णन अनुक्रमाने मांडलेले आहे; परंतु चित्रित केलेल्या घटनांचा प्रत्यक्ष अनुप्रयोग काळजीपूर्वक करणे आवश्यक आहे, कारण बेचाळीसाव्या पदापासून ते चव्वेचाळीसाव्या पदापर्यंतची पदे प्रत्यक्षात एकेचाळीसाव्या पदाशी संरेखित आहेत, जे संयुक्त संस्थानांतील लवकरच येऊ घातलेला रविवारचा कायदा आहे. तेथेच त्रिगुणी संघटना साध्य होते, आणि तेथूनच “पूर्व” व “उत्तर” यांचा मोठ्या आरोळीचा संदेश आरंभ होतो.

दानियेल अकराव्या अध्यायात, वर्षानुवर्षे अॅडव्हेंटिस्ट अभ्यासकांनी हे ओळखले आहे की रोमविषयीच्या आपल्या चित्रणांत दानियेल एक विशिष्ट तंत्र वापरतो. उरियाह स्मिथ यांनी *Daniel and Revelation* या पुस्तकात याची नोंद घेतली आहे. दानियेल प्रथम रोम जगावर कसा ताबा मिळवतो हे ओळखून दाखवतो; आणि त्यानंतरच्या वचनेत तो पुन्हा इतिहासाच्या प्रारंभी परत जातो, राजकीय विजय कसा घडला हे ओळखून दाखवतो, आणि त्याच इतिहासकाळात रोम देवाच्या लोकांशी कसा संबंध ठेवतो हेही दर्शवितो. आणि शेवटी, रोमाचा अंत कसा होतो हे तो ओळखून दाखवतो. दानियेल ज्या तत्त्वाचा उपयोग करतो, त्याला “पुनरुक्ती आणि विस्तार” असे म्हणतात.

ही तीन-टप्प्यांची पद्धत चाळीस ते पंचेचाळीस या वचनांत ओळखली जाते. चाळीस ते त्रेचाळीस या वचनांमध्ये आधुनिक रोमाने पृथ्वीगोल जिंकण्याची तीन-टप्प्यांची प्रक्रिया ओळखून दिली आहे; त्यानंतर चव्वेचाळीसाव्या वचनात दानियेल पुन्हा एकेचाळीसाव्या वचनाकडे परततो, जेव्हा त्या वेळी एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या ध्वजाद्वारे “वार्ता” घोषित केल्या जातात, आणि तेव्हा पोपसत्ता अनेकांचा नाश करण्यासाठी व त्यांचा पूर्णपणे संहार करण्यासाठी मोठ्या संतापाने बाहेर पडते. मग पंचेचाळीसाव्या वचनात, आणि बाराव्या अध्यायातील पहिल्या वचनात, मानवाच्या परीक्षाकाळाचा शेवट होत असताना, समुद्रांच्या मध्ये आणि गौरवशाली पवित्र पर्वताजवळ, पोपसत्तेचा अंत होतो, आणि त्याला सहाय्य करणारा कोणीही नसतो.

दानियेल अकराव्या अध्यायातील तीसाव्या वचनात, आपण अशा एका इतिहासाची सुरुवात पाहतो की ज्याला सिस्टर व्हाईट यांनी छत्तीसाव्या वचनापर्यंत शब्दशः उद्धृत केले आहे, आणि मग त्या लिहितात, “या वचनांमध्ये वर्णन केलेल्यांसारखी दृश्ये घडतील.” तीसावे आणि एकतीसावे वचन अनुक्रमे, बायबलमधील भविष्यवाणीतील चौथे आणि पाचवे राज्य म्हणून, मूर्तिपूजक रोमपासून पोपशाही रोमकडे झालेल्या ऐतिहासिक संक्रमणाची ओळख करून देतात. एकतीसावे वचन त्या इतिहासाचे वर्णन करते, जो इ.स. ५३८ मध्ये पोपशाही रोमला पृथ्वीच्या सिंहासनावर कसे बसविण्यात आले हे दर्शवितो.

एकतीसाव्या वचनात, प्रथम ओळख करून दिलेली गोष्ट म्हणजे, जेव्हा फ्रँक्सचा राजा क्लोव्हिस (आधुनिक फ्रान्स) इ.स. 496 मध्ये पोपसत्तेच्या समर्थनार्थ उभा राहिला. त्यानंतर क्लोव्हिसने उघड मूर्तिपूजेतून कॅथोलिक धर्माच्या गुप्त मूर्तिपूजेकडे (त्याची पत्नी क्लोटिल्डा हिचा धर्म) धर्मांतर केले. मग त्याने पृथ्वीच्या सिंहासनावर पोपसत्ता उंचावण्यासाठी आपले राजसिंहासन समर्पित केले. त्या वचनात क्लोव्हिसचे प्रतिनिधित्व “भुजा” यांद्वारे करण्यात आले होते, कारण त्याने त्या वेळी हाती घेतलेल्या कार्यासाठी आपल्या सैनिकी सामर्थ्याची भुजा आणि आर्थिक सामर्थ्याची भुजा समर्पित केली.

क्लोव्हिसचे प्रारंभीचे कार्य हे पूर्वीच्या मूर्तिपूजक युरोपातील त्या सर्व राजांच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करीत होते, ज्यांचे इतिहास पुढे उलगडत असता रोमच्या वेश्येला विविध प्रकारचे पाठबळ देणे नियोजित होते. क्लोव्हिसला, आणि त्यानंतर फ्रान्सला, कॅथोलिक चर्चकडून कॅथोलिक चर्चचा ज्येष्ठपुत्र, तसेच कॅथोलिक चर्चची ज्येष्ठ कन्या, ही पदवी अभिषिक्त करून देण्यात आली. तो टायरच्या वेश्येबरोबर व्यभिचार करणाऱ्या अनेक राजांपैकी पहिल्या राजाचे प्रतीक होता.

या भविष्यसूचक अर्थाने क्लोव्हिसचे प्रतिनिधित्व अहाबाने केले होते; अहाबानेही येझेबेलशी व्यभिचार केला होता (प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात कॅथलिक चर्चचे प्रतीक), आणि तो दहा वंशांचा प्रमुख राजाही होता, जसा क्लोव्हिस मूर्तिपूजक रोमच्या दहा शिंगांचा (दानियेल अध्याय सात पहा) प्रमुख प्रतीक बनला. युरोपातील ते राजे शेवटी बाबेलच्या वेश्येला पृथ्वीच्या सिंहासनावर स्थापित करतील. या अर्थाने अहाब आणि क्लोव्हिस हे दोघेही संयुक्त संस्थानांचे प्रतिनिधित्व करतात, जे अंतिम दिवसांत पोपसत्तेशी व्यभिचार करते.

रोनाल्ड रेगनने व्यभिचाराची सुरुवात केली, आणि संयुक्त राष्ट्रसंघातील इतर नऊ राजांनाही तेच कृत्य करावयास भाग पाडणारा तोच शेवटचा अध्यक्ष ठरेल. १९८९ मध्ये समाप्तीच्या काळी रेगन अध्यक्ष होता, आणि म्हणूनच इतिहासातील त्या शेवटच्या अध्यक्षाचे तो भविष्यसूचक प्रतिनिधित्व करीत असला पाहिजे, ज्याच्या काळात इतर नऊ राजे तेच कृत्य पूर्ण करतात; कारण येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीच्या आरंभाद्वारे तिच्या समाप्तीचे चित्रण करतो. रेगन हा धनवान, सुप्रसिद्ध माध्यम-व्यक्तिमत्त्व होता, आपल्या बोलण्याच्या वैशिष्ट्यपूर्ण शैलीसाठी अत्यंत परिचित होता, जो प्रारंभी डेमोक्रॅटिक पक्षात होता, आणि जो शेवटी रिपब्लिकन पक्षात गेला.

एकतीसाव्या वचनात, पोपसत्तेचे प्रतीक असलेल्या बाहूंनी बलाच्या पवित्रस्थानाला अपवित्र करावे असे दर्शविले आहे. भविष्यवाणीच्या दृष्टीने, मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम या दोघांसाठीही बलाचे पवित्रस्थान रोम शहर हेच होते. याचा आधार हा आहे की या दोन्ही रोम सत्तांनी एका विशिष्ट कालावधीत रोम शहरातून राज्य केले, आणि जेव्हा त्यांनी रोम शहरातून राज्य केले, तेव्हा ते मूलतः अजिंक्य होते.

ख्रिस्तपूर्व 31 या वर्षी अॅक्टियमच्या युद्धात मूर्तिपूजक रोमच्या तीनशे साठ वर्षांच्या राज्याची सुरुवात झाली. दानिएल अध्याय अकरा, वचन चोवीस, यामध्ये असे ओळख दिले आहे की ते आपल्या दुर्गस्थानाहून, म्हणजे रोम नगराहून, एका “काळासाठी” आपल्या योजना पुढे मांडतील. भविष्यवाणीतील “काळ” म्हणजे तीनशे साठ वर्षे; आणि अॅक्टियमच्या युद्धानंतर, जिथे अँटनी व क्लिओपात्रा यांचा पराभव झाला, तीनशे साठ वर्षांनी, कॉन्स्टँटाईन रोम नगरातून कॉन्स्टँटिनोपल नगरात गेला, आणि मूर्तिपूजक रोमच्या अजिंक्यत्वाचा कालखंड समाप्त झाला.

इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्ताधारी रोमसमोरील तिसरा भौगोलिक अडथळा (गॉथ) रोम शहरातून हाकलून दिला गेला, तेव्हा पोपसत्ताधारी रोमच्या सर्वोच्चतेच्या एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या राज्याची सुरुवात झाली; आणि ते इ.स. १७९८ पर्यंत चालू राहिले, जेव्हा पोपला रोम शहरातून हटविण्यात आले; अशा प्रकारे पोपसत्ताधारी पशूला भविष्यवाणीतील घातक जखम देण्यात आली; आणि पुढील वर्षी, इ.स. १७९९ मध्ये, तो पोप (जिने त्या पशूवर स्वार झाली होती ती स्त्री) बंदिवासात मरण पावला.

जे बाहू (क्लोव्हिस) पापसत्तेचे प्रतीक होते, त्यांनी सामर्थ्याच्या पवित्रस्थानास अपवित्र करावयाचे होते; आणि कॉन्स्टन्टाईनने त्या कार्याची सुरुवात शहराची तत्त्वज्ञानाधिष्ठित रीतीने कॉन्स्टन्टिनोपलपेक्षा कनिष्ठ शहर म्हणून ओळख करून देऊन केली; आणि त्या बिंदूपासून पुढे, त्या इतिहासातील जे युद्ध रोमच्या शत्रूंनी चालविले, ते नेहमीच रोम नगरावर आक्रमण करण्यावर केंद्रित होते; आणि इ.स. ४७६ पर्यंत, त्या नगरात राज्य करणारा प्रत्यक्ष रोमन वंशज पुन्हा कधीही नव्हता, इ.स. ५३८ पर्यंत, जेव्हा ते शहर पापीय रोमसाठी सामर्थ्याचे पवित्रस्थान बनले.

आहाब, क्लोव्हिस आणि फ्रान्स हे संयुक्त संस्थानांचे प्रतीक आहेत, आणि संयुक्त संस्थानांचे सामर्थ्याचे पवित्रस्थान म्हणजे संयुक्त संस्थानांचे संविधान होय. तो दस्तऐवज दैवी दस्तऐवज आहे, आणि तो भविष्यवाणीच्या इतिहासातील एक चिन्हबिंदू आहे. 1989 पर्यंत पोहोचणाऱ्या इतिहासात रोनाल्ड रीगनने पोपसत्तेच्या समर्थनार्थ उभे राहिल्यापासून, संविधानावर सतत वाढत जाणारा आघात होत आला आहे, जसे की मूर्तिपूजक रोमच्या ऱ्हास व पतनाच्या काळात सामर्थ्याच्या पवित्रस्थानावर झाले होते. संयुक्त संस्थानांतील लवकरच येणारा रविवारचा कायदा अंमलात आणला जाईल तेव्हा, संविधान पूर्णपणे उलथवून टाकले जाईल. रीगनच्या काळापासून त्या रविवारच्या कायद्यापर्यंत, इ.स. 330 ते 538 या कालखंडाचा इतिहास पुन्हा घडतो. इ.स. 538 मध्ये, पोपसत्ता सिंहासनावर स्थापित करण्यात आली; अशा प्रकारे त्या रविवारच्या कायद्यावेळी तिच्या प्राणघातक जखमेच्या भरून येण्याचे ते प्रतीकरूप ठरते.

रॉनल्ड रीगनपासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा कालखंड हा एक भविष्यवाणीतील कालखंड आहे, जो देवाच्या भविष्यवाणीच्या वचनाद्वारे विशेषतः ओळखला गेलेला आहे. क्लोव्हिसद्वारे दर्शविलेले “बाहू” यांनी पूर्वीच्या रोमन साम्राज्याच्या मूर्तिपूजक राज्यातून “दैनिक” काढून टाकावयाचे होते. साम्राज्याचा धर्म अगदी सुरुवातीपासूनच मूर्तिपूजक होता, आणि क्लोव्हिसने उघड मूर्तिपूजेच्या धर्माऐवजी कॅथॉलिक धर्म प्रस्थापित करण्याचे कार्य आरंभ केले, जो केवळ आच्छादित मूर्तिपूजाच आहे.

लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्याच्या वेळी जेव्हा संयुक्त संस्थाने पोपसत्तेच्या अधिकाराची खूण अंमलात आणते, तेव्हा ती प्रोटेस्टंट धर्म पूर्णपणे दूर करते; कारण “प्रोटेस्टंट” या शब्दाची एकमेव व्याख्या म्हणजे रोमचा विरोध करणे. जर तुम्ही रोमच्या अधिकाराची खूण स्वीकारता, तर तुम्ही रोमचा विरोध करीत नाही. आमोस अध्याय तीन, पद तीन मध्ये, आमोस हा आलंकारिक प्रश्न विचारतो: “दोन जण एकमताशिवाय एकत्र चालू शकतील काय?”

> “संयुक्त संस्थानांमध्ये सध्या सुरू असलेल्या त्या हालचालींमध्ये, ज्यांचा उद्देश चर्चच्या संस्था व प्रथा यांना राज्याचा पाठिंबा मिळवून देणे हा आहे, प्रोटेस्टंट लोक पापिस्टांच्या पावलांवर पाऊल ठेवून चालत आहेत. एवढेच नव्हे, तर ते पोपशाहीला प्रोटेस्टंट अमेरिकेत, जुन्या जगात तिने गमावलेले सर्वोच्च प्रभुत्व पुन्हा प्राप्त करण्यासाठी दार उघडून देत आहेत.” The Great Controversy, 573.

इ.स. ५०८ मध्ये जेव्हा पगनधर्म राज्याचा अधिकृत धर्म म्हणून दूर करण्यात आला, तेव्हा त्याने हे प्रतिरूप दाखविले की दुसरे थेस्सलनीकाकरांस पत्र अध्याय दोनमध्ये पौलाने ज्याचे प्रतिनिधित्व केले आहे तो अडथळा, संयुक्त संस्थानांत लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यामध्ये पापपुरुष प्रकट होण्यापूर्वीच दूर करण्यात आला होता. उघडपणे पगन असलेल्या धर्माची अधीनता होऊन ती कॅथलिक धर्मरूप गुप्त पगनधर्मात रूपांतरित होणे हे तत्क्षणी घडले नाही, आणि इतिहासात त्याची नोंद क्लोव्हिसच्या इ.स. ४९६ मधील कॅथलिक धर्मांतरापासून सुरू झालेली, आणि इ.स. ५०८ पर्यंत पूर्णत्वास गेलेली अशी आहे.

म्हणून, रीगनच्या वर्षांपासून, १९८९ पासून आरंभ होऊन, लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंत, अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांमध्ये खरे प्रोटेस्टंटधर्म पूर्णपणे आवरला जाईल. त्या वेळी संयुक्त संस्थानांसाठी “सामर्थ्याचे पवित्रस्थान” असलेले संविधान उलथवून टाकले जाईल, आणि एकतीसाव्या वचनातील “भुजा” यांचे चौथे कार्य पूर्ण होईल; कारण त्या वेळी “भुजा” पृथ्वीच्या सिंहासनावर पोपसत्तेला बसवतील, जसे इ.स. ५३८ मध्ये झाले होते.

इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्ता सिंहासनावर आरूढ झाल्यावर, दानियेलमधील वर्णन पोपसत्तेने जग कसे जिंकले याचे निरूपण करण्यापासून वळून त्या इतिहासात पोपसत्तेने देवाच्या लोकांचा कसा छळ केला, या विषयाकडे वळते. दानियेलाच्या दहाव्या अध्यायातील चौदाव्या वचनात, गॅब्रिएलने दानियेलाला कळविले होते की तो सादर करणार असलेल्या दृष्टांताचा उद्देश “उत्तरकाळी देवाच्या लोकांवर काय येईल” हे दाखविणे हा होता.

> आता मी तुला हे समजावून सांगण्यासाठी आलो आहे की शेवटच्या दिवसांत तुझ्या लोकांवर काय येईल; कारण हे दर्शन अजून पुष्कळ दिवसांसाठी आहे. दानिएल 10:14.

बत्तीसव्या पदापासून ते छत्तीसव्या पदापर्यंतची पदे ही अशी आहेत की सिस्टर व्हाइट स्पष्टपणे म्हणतात की ती पुन्हा घडतील; आणि ही पदे इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेला सिंहासनावर बसविण्यात आले त्या वेळेपासून ते इ.स. १७९८ मध्ये तिला तिचा प्राणघातक घाव बसला त्या वेळेपर्यंतच्या पोपसत्तेच्या एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या राज्यकाळातील छळाचे वर्णन करतात.

> आणि जे कराराविरुद्ध दुष्टपणे वागतात त्यांना तो खुशामतींनी भ्रष्ट करील; परंतु जे लोक आपल्या देवाला ओळखतात ते सामर्थ्यवान होतील आणि पराक्रम करतील. आणि लोकांमध्ये जे सुज्ञ आहेत ते पुष्कळांना शिक्षण देतील; तरीही ते तलवारीने, अग्नीने, बंदिवासाने आणि लुटीने पुष्कळ दिवस पडतील. आता जेव्हा ते पडतील, तेव्हा त्यांना थोड्याशा सहाय्याने मदत केली जाईल; पण पुष्कळ जण खुशामतींनी त्यांना चिकटून राहतील. आणि सुज्ञांपैकी काही जण पडतील, त्यांची परीक्षा व्हावी, आणि त्यांचे शुद्धीकरण व्हावे, आणि ते शुभ्र केले जावेत, अगदी अंतकाळापर्यंत; कारण तो अजूनही निश्चित केलेल्या काळासाठीच आहे. आणि तो राजा आपल्या इच्छेप्रमाणे करील; आणि तो स्वतःला उंचावील, आणि प्रत्येक देवापेक्षा स्वतःला मोठा करील, आणि देवांच्या देवाविरुद्ध अद्भुत गोष्टी बोलेल, आणि संताप पूर्ण होईपर्यंत तो समृद्ध होईल; कारण जे निश्चित केले आहे ते घडून येईल. दानीएल 11:32–36.

ही वचने अंधकारमय युगातील छळाचे वर्णन करतात, आणि त्यानंतर छत्तीसावे वचन हे ओळख करून देते की इस्राएलच्या उत्तरेकडील राज्याविरुद्ध देवाचा पहिला कोप १७९८ मध्ये पूर्ण होईपर्यंत पोपसत्ता समृद्ध होईल. दानियेलाने प्रथम हे दर्शविले की पोपसत्ता पृथ्वीच्या सिंहासनावर कशी स्थापित झाली, नंतर पोपसत्तेने देवाच्या लोकांशी कसा व्यवहार केला, आणि मग पोपसत्तेचा अंतिम पतन कसे झाले. दानियेल अकरावा अध्याय, चाळीस ते त्रेचाळीस ही वचने, पोपसत्ता जगावर कशी नियंत्रण मिळवते हे ओळख करून देतात; त्यानंतर चव्वेचाळीसावे वचन ती देवाच्या उत्तरकालीन लोकांचा कसा छळ करते हे दर्शविते; आणि मग पंचेचाळीसावे वचन, तिला मदत करणारा कोणीही नसताना, तिचा अंतिम अंत कसा होतो हे ओळख करून देते.

हिब्रू भाषेतील “सत्य” हा शब्द अद्भुत भाषातज्ज्ञाने हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर एकत्र आणून निर्माण केला. तेरा हा बंडखोरीचे प्रतीक आहे, आणि पहिले हे शेवटच्याचे प्रतिनिधित्व करते.

एकोणतीसावे वचन बायबलमधील भविष्यवाणीतील चौथ्या राज्य म्हणून पगन रोमाच्या अंताचे वर्णन करते, आणि छत्तीसावे वचन बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचव्या राज्य म्हणून पोपशाही रोमाच्या अंताची ओळख करून देते. रोमाच्या पतनाच्या पहिल्या वर्णन आणि रोमाच्या पतनाच्या शेवटच्या वर्णन यांच्या दरम्यान बंड आहे; ते पोपशाहीने आरंभ आणि समाप्ती यांच्या मधील इतिहासात देवाच्या लोकांपैकी लाखो जणांची हत्या केल्याने दर्शविले गेले आहे. या वचनांचा उपयोग “सत्य”ची स्वाक्षरी धारण करतो.

तीस ते छत्तीस या वचनांद्वारे स्पष्ट केलेला चाळीस ते पंचेचाळीस हा उतारा पोपशाहीच्या पतनाने सुरू होतो, आणि तो पोपशाहीच्या पतनानेच समाप्त होतो. 1798 मध्ये आरंभ होणाऱ्या इतिहासाच्या मध्यभागी, कृपाकालाच्या समाप्तीपर्यंत, आधुनिक रोमचा बंडखोरपणा आहे, जो पुन्हा एकदा देवाच्या लोकांची हत्या करीत आहे. या वचनांचा अनुप्रयोगही “सत्य”चीच स्वाक्षरी धारण करतो, आणि ते एकमेकांशी सुसंगत राहून “सत्य” स्थापित करणारे दोन साक्षी पुरवितात; आणि या दोन्ही रेषा रोमचे वर्णन करीत आहेत, जे ते प्रतीक आहे जे “दर्शन स्थापित” करील.

> आणि त्या काळात दक्षिणेच्या राजाविरुद्ध पुष्कळ जण उठतील; आणि तुझ्या लोकांतील लुटारूही दृष्टांत स्थापन करण्यासाठी स्वतःला उंचावतील; पण ते पडतील. दानियेल 11:14.

दानियेल अध्याय अकरामध्ये ज्या भविष्यवाणीतील घटनेचा उपयोग करतो, तिचा उपयोग केवळ तीस ते छत्तीस या वचनांमध्ये, आणि नंतर चाळीस ते पंचेचाळीस या वचनांमध्येच केलेला नाही. चौदा ते एकोणीस ही वचने मूर्तिपूजक रोमने जगावर कसे आधिपत्य मिळविले हे दर्शवितात; त्यानंतर वीस ते चोवीस ही वचने मूर्तिपूजक रोमने देवाच्या लोकांशी कसा व्यवहार केला हे दाखवितात; आणि चोवीसाव्या वचनापासून तीसाव्या वचनापर्यंत मूर्तिपूजक रोमचा पतन मांडले आहे.

चौदावा वचन हे मूर्तिपूजक रोमच्या आरंभाचे द्योतक आहे, आणि तिसावे वचन हे मूर्तिपूजक रोमच्या समाप्तीचे द्योतक आहे. मध्यभागी दर्शविलेल्या इतिहासात, मूर्तिपूजक रोमने ख्रिस्ताला वधस्तंभावर खिळले असे ओळखले जाते; अशा प्रकारे, मध्यभागातील बंडखोरी ही ही वचने “सत्य” असल्याचे अधोरेखित करते. अल्फा आणि ओमेगा यांनी दानिएलच्या पुस्तकातील अकराव्या अध्यायभर आपली स्वाक्षरी अंकित केली आहे.

चाळीसाव्या वचनात त्या इतिहासाचा समावेश आहे जो रोनाल्ड रेगन यांच्या काळात आरंभ होतो, आणि जो संयुक्त संस्थानांच्या राष्ट्राध्यक्ष व पापपुरुष यांच्यामध्ये झालेल्या संधीची ओळख करून देतो. तो एका विशिष्ट कालखंडाची नोंद करतो, ज्याचा शेवट पापसत्तेला पृथ्वीच्या सिंहासनावर बसविण्यात होतो, जसे इ.स. ५३८ मध्ये झाले होते. आधुनिक फ्रान्स असलेल्या फ्रँक्सच्या राजाचा, क्लोव्हिसचा, संयुक्त संस्थानांचा प्रतीक म्हणून उपयोग झाला आहे, हे योगायोग नाही. क्लोव्हिस हा रेगनचा प्रकार होता. जसा क्लोव्हिस हा मूर्तिपूजेचा प्रतीक होता, तसाच रेगन हा प्रॉटेस्टंटवादाचा प्रतीक होता.

ज्या युद्धात फ्रँक्सचा राजा क्लोव्हिस याने कॅथोलिक धर्म स्वीकारला, ते टोल्बियाकचे युद्ध होते (ज्याला झ्युल्पिखचे युद्ध किंवा कोलोनचे युद्ध असेही म्हटले जाते). हे युद्ध इ.स. ४९६ मध्ये झाले. त्या वेळी क्लोव्हिस हा मूर्तिपूजक होता; परंतु युद्धाच्या दरम्यान, त्याच्या सैन्याला पराभवाचा धोका निर्माण झाल्याचे दिसू लागल्यावर, त्याने आपल्या कॅथोलिक पत्नीच्या ख्रिस्ती देवाकडे सहाय्यासाठी प्रार्थना केली आणि असा नवस केला की, जर तो विजयी झाला, तर तो ख्रिस्ती धर्म स्वीकारील. क्लोव्हिसने ते युद्ध जिंकले, आणि त्याचा परिणाम म्हणून त्याने तसेच त्याच्या फ्रँकिश योद्ध्यांपैकी लक्षणीय मोठ्या भागाने कॅथोलिक धर्म स्वीकारला; यामुळे फ्रँक्सच्या ख्रिस्तीकरणातील एक महत्त्वपूर्ण घटना घडून आली.

प्रोटेस्टंट असल्याचा दावा करणाऱ्या रोनाल्ड रीगन यांनी असे स्पष्ट केले की, रोमच्या पोपाशी गुप्त युती करण्यामागील त्यांची प्रेरणा ही होती की, सोव्हिएत संघ हा बायबलातील भविष्यवाणीतील ख्रिस्तविरोधी आहे, अशी त्यांची ठाम खात्री झाली होती. ख्रिस्तविरोधी कोण आहे याविषयी असलेल्या आपल्या गोंधळाची जाणीव न होता, माजी सोव्हिएत संघाविरुद्धच्या रीगन यांच्या संघर्षात त्यांनी ख्रिस्तविरोधीशीच हातमिळवणी केली.

> “जे लोक वचनाच्या त्यांच्या आकलनात गोंधळून जातात, आणि जे ख्रिस्तविरोधकाचा अर्थ समजून घेण्यात अपयशी ठरतात, ते निश्चयाने स्वतःला ख्रिस्तविरोधकाच्या बाजूला उभे करतील.” Kress Collection, 105.

संयुक्त संस्थाने हे पृथ्वीवरील पशूच्या दोन शिंगांनी दर्शविल्याप्रमाणे द्विरूप भविष्यवाणीचे प्रतीक आहे. फ्रान्स हेही प्रकटीकरण ग्रंथाच्या अकराव्या अध्यायात सदोम व मिसर यांद्वारे दर्शविल्याप्रमाणे द्विरूप भविष्यवाणीचे प्रतीक आहे. फ्रान्स हे पोपसत्तेचे पहिलावहिले अपत्य आहे, आणि संयुक्त संस्थानांचे प्रतिनिधित्व करणारा रेगन हा शेवटच्या काळात प्रकटीकरण ग्रंथाच्या सतराव्या अध्यायातील दहा राजांपैकी पहिला होता, ज्याने 1798 पासून विस्मरणात गेलेल्या सोरच्या वेश्येशी व्यभिचार केला. 1798 मध्ये, शेवटच्या काळी, ती विस्मरणात गेली होती; परंतु 1989 मध्ये, शेवटच्या काळी, तिचे स्मरण होऊ लागते.

फ्रान्सचा नेता क्लोव्हिस याने अशा एका कालखंडाची सुरुवात चिन्हांकित केली, ज्यामुळे इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेची सिंहासनावर स्थापना झाली; त्यानंतर ऑर्लिअन्स परिषदेत पोपसत्तेने रविवारविषयक कायदा संमत केला. अमेरिकेचे नेते रीगन यांनी अशा एका कालखंडाच्या प्रारंभाची खूण केली, जो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्याच्या वेळी पोपसत्तेला पुन्हा एकदा पृथ्वीच्या सिंहासनावर स्थापित होण्याकडे नेऊन ठेवत आहे.

फ्रान्स ही ती द्विगुणित सत्ता आहे जिने इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेला प्रतिष्ठित केले, आणि फ्रान्सनेच, नेपोलियनच्या जनरल बर्थिएरद्वारे, इ.स. १७९८ मध्ये पोपसत्तेला सिंहासनावरून खाली उतरविले. शेवटच्या दिवसांत संयुक्त संस्थाने पोपसत्तेला सिंहासनावर बसवितात; आणि दहा राजांपैकी प्रमुख राजा म्हणून, संयुक्त संस्थाने अखेरीस “तिला उजाड व नग्न करतील, तिचे मांस खातील, आणि तिला अग्नीने जाळतील.”

चाळीसाव्या वचनात एकतीसाव्या वचनाचा इतिहास अंतर्भूत आहे, आणि पृथ्वीच्या सिंहासनावर पोपसत्तेला पुन्हा बसविण्याचे कार्य रोनाल्ड रेगनपासून सुरू होऊन संयुक्त संस्थानांच्या अंतिम अध्यक्षापर्यंत समाप्त होणाऱ्या कालखंडाद्वारे दर्शविलेले आहे, हे ते ओळखून देते. तो अंतिम अध्यक्ष रेगनद्वारे पूर्वरूपित झालेला असेल, कारण येशू नेहमी प्रारंभाद्वारे अंताचे चित्रण करतो.

दानीएल अकराव्या अध्यायातील आरंभीच्या वचनांत, त्या भविष्यवाणीतील इतिहासाचे वर्णन केले आहे (वचन २), आणि तेथे ग्रीसच्या राज्याच्या इतिहासापूर्वीचा इतिहास आपल्याला आढळतो. ग्रीस हे संयुक्त राष्ट्रांचे, तसेच प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील दहा राजांच्या एक-जागतिक सरकारचे प्रतीक आहे. दानीएल अकरावा अध्याय, वचन ३ मध्ये, अलेक्झांडर महान याची ओळख करून दिली आहे, आणि वचन २ हे शेवटच्या दिवसांतील त्या एक-जागतिक सरकारपूर्वीच्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करते.

पहिल्या वचनात, गब्रिएल फक्त एवढी ओळख करून देतो की, मादी आणि पारशी यांच्या राज्याच्या आरंभी त्याने दारयवेषाला बळ दिले होते; परंतु दहाव्या अध्यायात गब्रिएल दानिएलकडे आला तेव्हा मादी दारयवेष नव्हे, तर पारशी कोरेश राज्य करीत होता. मादी आणि पारशी यांचे राज्य भविष्यवाणीतील द्वैध राज्य म्हणून (जसे फ्रान्स आणि संयुक्त संस्थाने) स्पष्टपणे एकत्र जोडल्यावर, गब्रिएल मग अलेक्झांडर महानाच्या जागतिक राज्यापूर्वीचा इतिहास मांडतो.

> आता मी तुला सत्य दाखवीन. पाहा, पर्शियात अजून तीन राजे उभे राहतील; आणि चौथा त्यां सर्वांपेक्षा फार श्रीमंत असेल; आणि आपल्या संपत्तीमुळे प्राप्त झालेल्या आपल्या सामर्थ्याने तो ग्रीसच्या राज्याविरुद्ध सर्वांना चिथावील. दानियेल 11:2.

अल्फा आणि ओमेगा हे नेहमी एखाद्या गोष्टीचा शेवट तिच्या प्रारंभासह दर्शवितात, आणि दुसरे वचन एक-जागतिक शासनाची अंमलबजावणी होण्यापूर्वीचा इतिहास सूचित करते, जो अलेक्झांडर महानाच्या ग्रीसच्या राज्याने प्रतिनिधित्व केला आहे. दुसरे वचन हे संयुक्त संस्थानांविषयीची भविष्यवाणीची एक ओळ आहे; जे, अखेरच्या दिवसांतील दोन-शिंगांच्या सत्तेप्रमाणे, मेदी व पारशी यांच्या द्वैध सत्तेद्वारे, तसेच फ्रान्सद्वारे, प्रतीकात्मक रीतीने दर्शविले गेले आहे. हे वचन अशा राजांची ओळख करून देते, जे अखेरच्या दिवसांत संयुक्त संस्थानांच्या राष्ट्राध्यक्षांचे प्रतिरूप ठरतील, आणि जे अजगर, पशू व खोटा संदेष्टा यांच्या त्रैविध्यपूर्ण एक-जागतिक शासनाच्या अगोदर उभे राहतील. ख्लोविसने रिगनशी समांतरता दर्शविली, जणू ख्रिस्तविरोधकाला पुन्हा सिंहासनावर बसविण्याकडे नेणाऱ्या इतिहासाच्या प्रारंभीचा तो पहिला राष्ट्राध्यक्ष होता.

दानीएल अकराव्या अध्यायात, सायरसच्या काळापासून, तीन राजे होतील आणि त्यांच्या पाठोपाठ एक चौथा येईल, जो त्या सर्वांपेक्षा फार अधिक श्रीमंत असेल. मादी-पर्शियन साम्राज्याचा दारायवेश हा पहिला राजा होता, आणि गॅब्रिएलकडून इतिहास प्राप्त झाला तेव्हा राज्य करीत असलेला सायरस हा दुसरा राजा होता. सायरसनंतर चार राजे येणार होते; म्हणून पुढे येणाऱ्या राजांपैकी चौथा हा सहावा राजा ठरणार होता.

सहावा राजा हा सर्वांत श्रीमंत राजा असेल, आणि तो श्रीमंत अध्यक्ष (राजा) ग्रीसच्या राज्याविरुद्ध सर्वांना चिथावून उभे करील. रीगननंतरचे अध्यक्ष असे होते—पहिले बुश, क्लिंटन, दुसरे बुश, ओबामा; म्हणून सहावा, आणि सर्वांत श्रीमंत, राजा ट्रम्प असेल. तो राजा (अध्यक्ष) ग्रीसच्या राज्याला (ग्लोबलिस्टांना) “चिथावून उभे करील.” “चिथावून उभे करील” या हिब्रू वाक्यांशाची व्याख्या अत्यंत माहितीपूर्ण आहे.

या वचनात “stir up” असा अनुवाद केलेला इब्री शब्द हा एक मूलधातू असून त्याचा अर्थ “जागृत करणे” किंवा “जागे करणे” असा होतो. कायरसनंतरच्या चौथ्या शासकाने प्रतिरूपित केलेल्या इतिहासात, इतर कोणत्याही राष्ट्राध्यक्षापेक्षा कितीतरी अधिक श्रीमंत असा एक राष्ट्राध्यक्ष उभा केला जाईल, आणि त्याच्या सामर्थ्य व शक्तीद्वारे ग्रीसविरुद्ध एक “जागृती” घडवून आणली जाईल. जागतिकतावाद, प्रगतिवाद आणि “वोक-इझम” यांचे प्रतीक असलेले ग्रीस, सहाव्या आणि सर्वाधिक श्रीमंत राष्ट्राध्यक्षाच्या इतिहासात विशेषपणे प्रकाशझोतात आणले जाईल. तो प्रगत “वोक-इझम” आणि जागतिक प्रभुत्वाच्या वादग्रस्ततेविषयी संपूर्ण पृथ्वीच्या राज्याला जागृत करील.

प्रगतिशील “वोक-वाद”ाच्या चळवळीबद्दलचे जागरण, जे सर्वांत श्रीमंत राष्ट्राध्यक्षाच्या अध्यक्षपदात घडून येते, ते रिपब्लिकन शिंगासह नेमक्या त्या वेळी घडते, ज्या वेळी दहा कुमारिकांचे जागरण प्रोटेस्टंट शिंगात घडते.

पुढील लेखात आपण दानिएल अध्याय अकरा, पद चाळीस याच्या आपल्या अध्ययनास पुढे चालू ठेवू.

> “विश्वास आणि भक्ती यांचा व्यापक ऱ्हास असूनही, या मंडळ्यांमध्ये ख्रिस्ताचे खरे अनुयायी आहेत. पृथ्वीवर देवाच्या न्यायनिर्णयांच्या अंतिम भेटीपूर्वी प्रभूच्या लोकांमध्ये अशी एक आद्यकालीन देवभक्तीची पुनरुज्जीवन-चळवळ होईल, जशी प्रेरितांच्या काळानंतर कधीही पाहिली गेली नाही. देवाचा आत्मा आणि सामर्थ्य त्याच्या लेकरांवर ओतले जाईल. त्या वेळी पुष्कळ जण स्वतःला त्या मंडळ्यांपासून वेगळे करतील, ज्यांत या जगावरील प्रेमाने देव आणि त्याच्या वचनावरील प्रेमाची जागा घेतली आहे. सेवकवर्गातील आणि सामान्य लोकांतील असे पुष्कळ जण, प्रभूच्या दुसऱ्या आगमनासाठी एक लोकसमूह सिद्ध व्हावा म्हणून देवाने या काळात ज्या महान सत्यांची घोषणा करविली आहे, ती आनंदाने स्वीकारतील. आत्म्यांचा शत्रू या कार्यास अडथळा आणण्याची इच्छा करतो; आणि अशा चळवळीची वेळ येण्यापूर्वी तो बनावट गोष्ट आणून तिला रोखण्याचा प्रयत्न करील. ज्या मंडळ्यांना तो आपल्या फसव्या सामर्थ्याखाली आणू शकेल, त्यांत तो असे भासवील की देवाचा विशेष आशीर्वाद ओतला गेला आहे; तेथे मोठ्या धार्मिक जागृतीचा समजला जाणारा आविष्कार प्रकट होईल. असंख्य लोक या गोष्टीवर आनंदाने हर्षित होतील की देव त्यांच्या करिता अद्भुत रीतीने कार्य करीत आहे, परंतु ते कार्य दुसऱ्या आत्म्याचे असेल. धार्मिक आवरणाखाली सैतान ख्रिस्ती जगावर आपला प्रभाव विस्तारण्याचा प्रयत्न करील.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 464.

Back to Articles