Article

# दानियेलाचे पुस्तक - एकशे छप्पन्नावा भाग

दानियेलाच्या शेवटच्या दर्शनाचे प्रकटीकरण: आजच्या काळासाठी भविष्यवाणीविषयक सत्यांवर एक मिलराइट दृष्टीकोन

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF
Word

अल्फा आणि ओमेगा यांद्वारे दर्शविलेल्या तत्त्वाचा उपयोग करून—की तो नेहमी शेवटाची ओळख सुरुवातीशी जोडतो—आपण दानियेलाच्या शेवटच्या दर्शनाचा विचार आरंभ करीत आहोत. म्हणून, दानियेलाच्या शेवटच्या दर्शनाच्या अगदी पहिल्या वचनात जो बेल्तशस्सर आहे, तोच त्या त्याच दर्शनाच्या शेवटच्या भागातही दर्शविला गेला असेल. आपण हे ओळखले आहे की बेल्तशस्सर हा शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या करारबद्ध लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, जे पहिल्या वचनातील “thing” या शब्दाद्वारे दर्शविलेल्या भविष्यसूचक इतिहासाच्या “chazon” दर्शनास समजतात. भविष्यसूचक इतिहासाचे ते दर्शन म्हणजे लेवीयवस्था सव्वीस मधील “seven times” होय, ज्याचे समतुल्य दोन हजार पाचशे वीस वर्षे इतके आहे. तसेच, बेल्तशस्सर पहिल्या वचनातील “vision” देखील समजतो, जे तेवीसशे वर्षांच्या “mareh” दर्शनास सूचित करते, आणि जे ख्रिस्ताच्या अकस्मात प्रकट होण्याचे प्रतिनिधित्व करते.

बाराव्या अध्यायात, दानियेल पहिल्या देवदूताच्या चळवळीचे आणि तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीचेही प्रतिनिधित्व करतो, कारण या दोन्ही चळवळी दहा कुमारींच्या दृष्टांताची पूर्तता करतात. बाराव्या अध्यायात किमान पाच सत्ये आहेत जी मिलराइट चळवळीचा भाग होती; ती अशा सत्यांचे प्रतिनिधित्व करतात की ज्यांचा तिसऱ्या देवदूताची चळवळीलाही अनुभव घ्यावा आणि समजून घ्यावे लागेल. दोन्ही चळवळी दहा कुमारींच्या दृष्टांताची पूर्तता करतात, आणि दोन्ही चळवळींतील शहाण्या कुमारींना हे भविष्यवाणीविषयक तथ्य समजणे आवश्यक आहे. दोन्ही चळवळींनी त्या पहिल्या भविष्यवाणीविषयक सत्याला समजून घेतले पाहिजे, जे मिलर यांना ओळखण्यास प्रवृत्त केले गेले होते, आणि ज्याचे प्रतिनिधित्व लेवीयविधी अध्याय २६ मधील “सात वेळा” असे करते. इतर तीन समांतर अनुभव आणि समज अध्यायाच्या शेवटच्या काही वचनांमध्ये आढळतात.

> आणि ज्या वेळेपासून नित्याचा यज्ञ काढून टाकला जाईल, आणि उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू स्थापन केली जाईल, त्या वेळेपासून एक हजार दोनशे नव्वद दिवस होतील. जो प्रतीक्षा करतो, आणि एक हजार तीनशे पस्तीस दिवसांपर्यंत पोहोचतो, तो धन्य आहे. पण तू शेवटपर्यंत आपल्या मार्गाने जात राहा; कारण तू विश्रांती घेशील, आणि दिवसांच्या शेवटी आपल्या वाट्याला उभा राहशील. दानियेल 12:11–13.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील देवाचे अवशिष्ट लोक तीन प्रमुख भविष्यवाणीपर वैशिष्ट्ये धारण करतात. ते देवाच्या आज्ञा पाळतात, येशूचा विश्वास बाळगतात आणि भविष्यवाणीच्या आत्म्याला दृढपणे धरून ठेवतात.

> आणि त्याने मला म्हटले, लिही, धन्य ते जे कोकराच्या विवाहभोजनास बोलाविलेले आहेत. आणि त्याने मला म्हटले, ही देवाची सत्य वचने आहेत. आणि मी त्याची उपासना करावी म्हणून त्याच्या पायांवर पडलो. आणि तो मला म्हणाला, असे करू नकोस: मी तुझा सहसेवक आहे, आणि तुझ्या त्या बंधूंपैकी आहे ज्यांच्याकडे येशूची साक्ष आहे: देवाची उपासना कर: कारण येशूची साक्ष ही भविष्यवाणीचा आत्मा आहे. प्रकटीकरण १९:९, १०.

मिलराइटांनी योग्य रीतीने समजले होते की दानिएलच्या पुस्तकातील “daily” हे मूर्तिपूजकत्वाचे प्रतिनिधित्व करीत होते, आणि “the daily” जेव्हा “taken away” करण्यात आले तो “time” म्हणजे इ.स. 508 हे वर्ष होय. त्या सत्याला नाकारणे म्हणजे “the testimony of Jesus” याच्या अधिकारालाच नाकारणे होय, जे “is the Spirit of Prophecy” आहे; कारण Spirit of Prophecy स्पष्टपणे दर्शवितो की “the daily” विषयीच्या त्यांच्या समजुतीत मिलराइट बरोबर होते.

> “त्यानंतर मी ‘डेली’विषयी असे पाहिले की, ‘सॅक्रिफाइस’ हा शब्द मनुष्याच्या बुद्धीने पुरविला गेला होता, आणि तो मूळ मजकुराचा भाग नाही; आणि ज्यांनी न्यायाच्या घटकेचा पुकारा दिला त्यांना प्रभूने त्याचा योग्य दृष्टिकोन दिला. 1844 पूर्वी, जेव्हा एकता अस्तित्वात होती, तेव्हा जवळजवळ सर्वजण ‘डेली’च्या योग्य दृष्टिकोनावर एकमताने उभे होते; परंतु 1844 पासून, गोंधळाच्या स्थितीत, इतर मतांचा स्वीकार करण्यात आला, आणि त्यानंतर अंधकार व गोंधळ आले.” Review and Herald, November 1, 1850.

मिलराइट लोकांनी हे समजले होते की इ.स. 538 मध्ये पोपसत्तेच्या सत्तारोहणाविरुद्ध उभा असलेला मूर्तिपूजकतेचा प्रतिकार इ.स. 508 मध्ये दूर करण्यात आला. मिलराइट लोक बरोबर होते, परंतु त्यांची समज मर्यादित होती. देवाचे अंतिम दिवसांतील लोक, ज्यांचे प्रतिनिधित्व पहिल्या वचनात बेल्तशस्सर याच्याद्वारे केले आहे, ते पाहतील की इ.स. 508 ते 538 हा कालखंड एक भविष्यवाणीपर कालावधी दर्शवितो, ज्याचे प्रतिरूप ख्रिस्ताच्या इतिहासातील त्या तीस वर्षांच्या तयारीने दर्शविले गेले होते, जी त्याच्या बाप्तिस्म्यावेळी त्याला सामर्थ्यप्राप्ती होण्यापूर्वीची होती. ते हेही पाहतील की हा भविष्यवाणीपर कालावधी इ.स. 1776 ते 1798 या भविष्यवाणीपर कालखंडाचेही प्रतिनिधित्व करतो, आणि हे तिन्ही कालखंड सप्टेंबर 11, 2001 रोजी आरंभ झालेल्या आणि लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याने समाप्त होणाऱ्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळाचे प्रतिनिधित्व करतात.

बाराव्या अध्यायात, दानियेल मिलेराइटांना आणि बेल्तशस्सरद्वारे प्रतिनिधित्व झालेल्यांमध्ये पुनरावृत्त होणाऱ्या पाच महत्त्वपूर्ण सत्ये व अनुभवांना दर्शवितो. मिलेराइटांचा तिसरा सत्य व अनुभव म्हणजे “‘दैनंदिन’ विषयाविषयीचे योग्य मत, … प्रभूने … न्यायाच्या घटकेचा संदेश देणाऱ्यांना दिले.” त्या सत्याचा नकार करणे म्हणजे एलन व्हाइट यांच्या लेखनांचा नकार करणे होय, जे भविष्यवाणीचा आत्मा आहे. मिलेराइटांचा, तसेच तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशवाहकांचा, चौथा सत्य व अनुभव म्हणजे एक हजार तीनशे पंचेचाळीस वर्षांची भविष्यवाणी होय, जी “दैनंदिन” काढून टाकण्यात आले त्या वर्षी, म्हणजे 508 मध्ये, सुरू झाली.

इ.स. 508 पासून प्रारंभ केल्यास तेरा शंभर पंचेतीस वर्षे आपल्याला इ.स. 1843 पर्यंत आणतात; परंतु केवळ इ.स. 1843 नव्हे, कारण ही भविष्यवाणी प्रत्यक्षात इ.स. 1843 च्या अगदी शेवटच्या दिवसाकडे निर्देश करते; कारण ती असे म्हणते, “धन्य तो, जो वाट पाहतो, आणि एक हजार तीनशे पंचेतीस दिवसांपर्यंत पोहोचतो.” “पोहोचतो” असा भाषांतरित केलेला इब्री शब्द “naga” आहे, आणि त्याचा अर्थ “स्पर्श करणे”, किंवा “हात ठेवणे” असा आहे. म्हणून ही भविष्यवाणी असा अर्थ दर्शविते, “धन्य तो, जो वाट पाहतो, आणि” इ.स. 1843 ला स्पर्श करतो किंवा त्यावर हात ठेवतो.

मिलराइट इतिहासामधील प्रतीक्षेचा आशीर्वाद त्या शहाण्या कुमारिकांसाठी होता ज्यांनी पहिली निराशा अनुभवली, परंतु विलंब करणाऱ्या दर्शनाची वाट पाहिली. दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताच्या आणि हबक्कूक अध्याय दोनच्या परिपूर्तीत मिलराइटांनी “विलंब करणाऱ्या दर्शनाची” वाट पाहिली तेव्हा त्यांना आशीर्वाद लाभला. त्या विलंबाच्या काळात त्यांनी नंतर पाहिले की ते दृष्टांताची पूर्तता करीत होते, आणि शेवटी ते दर्शन “बोलेल”. त्यांचा विलंबाचा काळ आणि त्यांची निराशा ही दोन हजार तीनशे वर्षे 1843 मध्ये समाप्त होतील, या चुकीच्या ओळखींवर आधारित होती; परंतु प्रत्यक्षात ते दर्शन 1844 साठी होते. त्यांची निराशा त्यांच्या त्या अनुभवावर आधारित होती, जो ख्रिस्ताचे पुनरागमन न होता 1843 हे वर्ष संपल्यावर निर्माण झाला होता. त्यांची निराशा, आणि त्यानंतर प्रतीक्षा करण्याचे निवडणाऱ्यांवर घोषित केलेला आशीर्वाद, हे सर्व 1843 या वर्षाच्या अगदी शेवटच्या दिवसावर आधारित होते, जो 1844 ला “स्पर्श करतो” किंवा “येऊन पोहोचतो”.

दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताची परिपूर्ती म्हणून पहिल्या निराशेचा अनुभव, बेल्तेशस्सराने दर्शविलेल्यांमध्ये समजला जातो व पुनरावृत्त होतो. बेल्तेशस्सराने दर्शविलेल्यांकडून ओळखले जाणारे पाचवे सत्य व अनुभव हे आहे की, “दिवसांच्या शेवटी”, दानियेल “आपल्या वाट्याला उभा राहील.”

> “मुद्रा काढून टाकल्यानंतर आणि सत्याचा प्रकाश त्याच्या दर्शनांवर प्रकट झाल्यापासून दानियेल आपल्या नेमलेल्या वाट्यात उभा आहे. तो आपल्या नेमलेल्या वाट्यात उभा आहे, त्या साक्षीचे वहन करीत आहे जी दिवसांच्या शेवटी समजली जाणार होती.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

१७९८ साली दानिएलचे पुस्तक उघडण्यात आले तेव्हा त्यातून प्राप्त झालेल्या ज्ञानवृद्धीमुळे सिद्ध झालेल्या शुद्धीकरणाच्या प्रक्रियेचा अनुभव मिलराइटांनी घेतला. बेल्तशस्सरद्वारे प्रतिनिधित्व केलेले लोक १९८९ साली दानिएलचे पुस्तक उघडण्यात आले तेव्हा त्यातून प्राप्त झालेल्या ज्ञानवृद्धीमुळे सिद्ध झालेल्या शुद्धीकरणाच्या प्रक्रियेचा अनुभव घेतील. तसेच, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबात दानिएलच्या पुस्तकाचा एक विशेष उद्देश आहे, हेही ते समजून घेतील.

> “जेव्हा देव एखाद्या मनुष्याला करण्यासाठी एखादे विशेष कार्य देतो, तेव्हा त्याने दानिएलप्रमाणे आपल्या वाट्याच्या स्थानावर आणि नेमून दिलेल्या ठिकाणी उभे राहिले पाहिजे, देवाच्या हाकेला उत्तर देण्यास तयार, आणि त्याचा हेतू पूर्ण करण्यास सिद्ध असले पाहिजे.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

माजी लाओदिकीयेकर म्हणून, बेल्तशस्सरद्वारे प्रतिनिधित्व केलेले लोक हे ओळखतील की दानियेल आणि प्रकटीकरण ही पुस्तके, जी प्रत्यक्षात एकच पुस्तक आहेत, यांच्याद्वारेच अंतिम पुनरुज्जीवन सिद्ध होते.

> “जेव्हा दानिएल आणि प्रकटीकरण ही पुस्तके अधिक चांगल्या प्रकारे समजली जातील, तेव्हा विश्वासणाऱ्यांचा धार्मिक अनुभव पूर्णतः वेगळा असेल... प्रकटीकरणाच्या अभ्यासातून एक गोष्ट निश्चितपणे समजेल—की देव आणि त्याच्या लोकांमधील संबंध निकटचा आणि ठाम आहे.” The Faith I Live By, 345.

माजी लाओदिकीयेकर म्हणून, त्यांनी आपली लाओदिकीयेकर स्थिती ओळखलेली असेल, आणि ते आध्यात्मिकदृष्ट्या कोरड्या हाडांच्या दरीसारखे मृत होते हेही ओळखलेले असेल; आणि त्यांच्या मृत व हरवलेल्या अवस्थेविषयीच्या सरळ साक्षीच्या प्रतिसादात, जिवंत असणे हीच त्यांची पहिली प्राधान्याची गरज आहे हे ते ओळखतील.

> “आपल्यामध्ये खऱ्या भक्तिभावाचे पुनरुज्जीवन होणे ही आपल्या सर्व गरजांपैकी सर्वांत मोठी आणि सर्वांत तातडीची गरज आहे. याचा शोध घेणे हेच आपले पहिले कार्य असले पाहिजे.” Selected Messages, book 1, 121.

बायबलचे अभिवचन असे आहे की जो कोणी शोधतो, त्याला सापडेल; आणि मग पवित्र आत्मा त्याला हे समजण्यास मार्गदर्शन करील की आवश्यक पुनरुज्जीवन उत्पन्न करणारी पुस्तके म्हणजे दानियेल व प्रकटीकरण हीच आहेत.

> “जेव्हा आपण एक लोक म्हणून या पुस्तकाचा आपल्यासाठी काय अर्थ आहे हे समजून घेऊ, तेव्हा आपल्यामध्ये एक महान पुनरुज्जीवन दिसून येईल.” Testimonies to Ministers, 113.

दानिएलाच्या शेवटच्या दर्शनाचा शेवट, जो बाराव्या अध्यायात दर्शविला आहे, तो शेवटच्या दर्शनाच्या पहिल्या वचनात बेल्तशस्सराने प्रतिनिधित्व केलेल्या देवाच्या शेवटच्या दिवसांतील करारबद्ध लोकांना निर्माण करणारा अनुभव ओळखून देतो. तेथे दानिएल, बेल्तशस्सर या रूपाने प्रतिनिधित्व केलेला, तेवीसशे वर्षांच्या अंतर्गत दर्शनास आणि पंचवीसशे वीस वर्षांच्या बाह्य दर्शनास, या दोन्हींचा अर्थ समजतो. तो “विषय” आणि “दर्शन” समजतो. तो chazon हे दर्शन आणि mareh हे दर्शन समजतो. तो पवित्रस्थान व सैन्य यांच्या तुडवून टाकण्यास, तसेच पवित्रस्थान व सैन्य यांच्या पुनःस्थापनास समजतो. तो उलाय आणि हिद्देकेल नदींची दोन्ही दर्शने समजतो.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “देवाच्या वचनाचा अधिक निकटून अभ्यास करण्याची गरज आहे; विशेषतः दानिएल आणि प्रकटीकरण या पुस्तकांकडे आमच्या कार्याच्या इतिहासात यापूर्वी कधीही नव्हते इतके लक्ष दिले गेले पाहिजे. रोमन सत्तेबद्दल आणि पोपसत्तेबद्दल काही बाबतींत आपण कमी बोलू शकतो; परंतु पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने देवाच्या संदेष्ट्यांनी व प्रेषितांनी जे लिहिले आहे, त्याकडे आपण लक्ष वेधले पाहिजे. पवित्र आत्म्याने भविष्यवाणी देण्यात आणि चित्रित केलेल्या घटनांमध्ये अशा रीतीने गोष्टींची रचना केली आहे की, मानवी कर्ता दृष्टीआड ठेवला जावा, ख्रिस्तामध्ये लपविला जावा, आणि स्वर्गातील प्रभु देव व त्याचा नियम यांचे उदात्तीकरण व्हावे. दानिएलचे पुस्तक वाचा. तेथे दर्शविलेल्या राज्यांचा इतिहास बिंदूनिहाय उभा करा. राजकारणी, सभा, सामर्थ्यवान सैन्ये यांकडे पाहा, आणि देवाने मनुष्याचा गर्व कसा नमविला आणि मानवी वैभव कसे धुळीत मिळविले, हे पाहा….”

> “दानियेलास देवाकडून प्राप्त झालेला प्रकाश विशेषतः या शेवटच्या दिवसांसाठी देण्यात आला होता. उलाय आणि हिद्देकेल, शिनारच्या त्या महान नद्यांच्या तीरांवर त्याने जी दृष्टान्ते पाहिली, ती आता पूर्णत्वास येण्याच्या प्रक्रियेत आहेत, आणि भाकीत केलेल्या सर्व घटना लवकरच घडून येतील.

> “दानिएलच्या भविष्यवाण्या देण्यात आल्या त्या वेळी यहूदी राष्ट्राच्या परिस्थितीचा विचार करा.

> “आपण बायबलच्या अभ्यासासाठी अधिक वेळ द्यावा. आपण वचनाचा अर्थ जसा समजून घ्यायला हवा तसा समजून घेत नाही. प्रकटीकरणाचे पुस्तक त्यामध्ये असलेल्या शिक्षणाचे आपण आकलन करावे, अशा आज्ञेने आरंभ होते. ‘जो वाचतो, आणि जे या भविष्यवाण्याचे शब्द ऐकतात,’ देव घोषित करतो, ‘आणि त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात, तो धन्य आहे; कारण काळ जवळ आला आहे.’ जेव्हा आपण एक लोक म्हणून हे पुस्तक आपल्यासाठी काय अर्थ ठेवते हे समजून घेऊ, तेव्हा आपल्या मध्ये एक महान पुनरुज्जीवन दिसून येईल. आपल्याला ते शिकवित असलेल्या धड्यांचे पूर्ण आकलन नाही, जरी ते शोधून काढण्याची व अभ्यास करण्याची आज्ञा आपल्याला देण्यात आली आहे.”

> “पूर्वी शिक्षकांनी दानियेल व प्रकटीकरण ही पुस्तके शिक्कामोर्तब केलेली आहेत असे जाहीर केले, आणि लोकांनी त्यांच्यापासून दूर वळण घेतले. ज्या आवरणाच्या उघड भासत असलेल्या गूढतेमुळे अनेकांनी ते उचलण्याचे धाडस केले नाही, ते देवाच्या स्वतःच्या हाताने त्याच्या वचनाच्या या भागांवरून दूर केले आहे. ‘प्रकटीकरण’ हे नावच ते शिक्कामोर्तब केलेले पुस्तक आहे, या विधानाला विरोध करते. ‘प्रकटीकरण’ याचा अर्थ असा होतो की काही महत्त्वाची गोष्ट प्रकट केली जाते. या पुस्तकातील सत्ये या शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्यांना उद्देशून सांगितली आहेत. आपण पवित्र गोष्टींच्या पवित्र स्थानी, आवरण दूर केलेल्या अवस्थेत उभे आहोत. आपण बाहेर उभे राहायचे नाही. आपण आत प्रवेश करायचा आहे, निष्काळजी, अवमानकारक विचारांनी नव्हे, उतावळ्या पावलांनीही नव्हे, तर आदरभावाने आणि ईश्वरभयाने. आपण त्या काळाच्या समीप येत आहोत, जेव्हा प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील भविष्यवाण्या पूर्ण होतील….”

> “आपल्याजवळ देवाच्या आज्ञा आणि येशू ख्रिस्ताची साक्ष आहे, जी भविष्यवाणीचा आत्मा आहे. देवाच्या वचनात अमूल्य रत्ने आढळतात. जे या वचनाचा शोध घेतात त्यांनी मन स्वच्छ ठेवले पाहिजे. त्यांनी खाण्या-पिण्यात विकृत भूक कधीही लाडावू नये.

> “जर ते असे करतील, तर मेंदू गोंधळून जाईल; या पृथ्वीच्या इतिहासातील अंतिम घटनांशी संबंधित गोष्टींचा अर्थ शोधण्यासाठी खोलवर खोदून काढण्याचा ताण ते सहन करू शकणार नाहीत.”

> “जेव्हा दानियेल व प्रकटीकरण ही पुस्तके अधिक उत्तमरीत्या समजली जातील, तेव्हा विश्वासणाऱ्यांचा धार्मिक अनुभव पूर्णतः भिन्न असेल. त्यांना स्वर्गाच्या उघड्या द्वारांची अशी झलक दिली जाईल की, अंतःकरण व मन यांच्यावर त्या चारित्र्याची छाप पडेल, जे सर्वांनी विकसित केले पाहिजे, जेणेकरून अंतःकरणशुद्ध लोकांना मिळणारे प्रतिफळ असलेल्या त्या धन्यतेचा त्यांना साक्षात्कार होईल.

> “प्रकटीकरणामध्ये जे प्रकट केले गेले आहे ते नम्रतेने व सौम्यभावाने समजून घेण्याचा प्रयत्न करणाऱ्यां सर्वांना प्रभू आशीर्वाद देईल. या ग्रंथात अमरत्वाने परिपूर्ण आणि गौरवाने पूर्ण असे इतके विपुल आहे की, जे सर्व त्याचे मनापासून वाचन करतात व त्याचा शोध घेतात, त्यांना ‘या भविष्यवाणीचे शब्द जे ऐकतात आणि त्यामध्ये लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात’ त्यांच्यासाठी असलेला आशीर्वाद प्राप्त होतो.”

> “प्रकटीकरणाचा अभ्यास केल्यावर एक गोष्ट निश्चितपणे समजेल—देव आणि त्याच्या लोकांमधील संबंध निकट व ठाम आहे.

> “स्वर्गाच्या विश्वाचा आणि या जगाचा एक अद्भुत संबंध दिसून येतो. दानिएलाला प्रकट करण्यात आलेल्या गोष्टींना पुढे पात्मोस बेटावर योहानास दिलेल्या प्रकटीकरणाने पूरकत्व प्राप्त झाले. या दोन्ही पुस्तकांचा काळजीपूर्वक अभ्यास केला पाहिजे. दानिएलाने दोन वेळा विचारले, ‘काळाचा अंत होईपर्यंत किती काळ असेल?’”

> “‘मी ऐकले, परंतु मला समजले नाही; तेव्हा मी म्हणालो, हे माझ्या प्रभु, या गोष्टींचा शेवट काय होईल? आणि तो म्हणाला, दानिएल, तू आपल्या मार्गाने जा; कारण अंतकाळापर्यंत ही वचने बंद व मुद्रांकित करून ठेवलेली आहेत. पुष्कळ जण शुद्ध केले जातील, निर्मळ केले जातील, आणि परीक्षित केले जातील; परंतु दुष्ट दुष्टपणे वागतील; आणि दुष्टांपैकी कोणीही समजणार नाही; परंतु ज्ञानी समजतील. आणि ज्या वेळेपासून नित्य अर्पण काढून टाकले जाईल, आणि उजाड करणारी घृणास्पद गोष्ट स्थापिली जाईल, त्या वेळेपासून एक हजार दोनशे नव्वद दिवस होतील. जो प्रतीक्षा करतो आणि एक हजार तीनशे पंचेतीस दिवसांपर्यंत पोहोचतो तो धन्य आहे. पण तू अंत येईपर्यंत आपल्या मार्गाने जा; कारण तू विश्रांती घेशील, आणि दिवसांच्या शेवटी आपल्या वाट्याला उभा राहशील.’”

> “यहूदाच्या वंशातील सिंहानेच त्या पुस्तकाची मोहोर उघडली आणि या शेवटच्या दिवसांत काय घडणार आहे याचे प्रकटीकरण योहानाला दिले.

> “दानीएल आपल्या नियुक्त भागात उभा राहिला, जेणेकरून तो आपली साक्ष धारण करील; ती शेवटच्या काळापर्यंत मुद्रांकित ठेवण्यात आली होती, जेव्हा पहिल्या देवदूताचा संदेश आपल्या जगास जाहीर केला जाणार होता. या अंतिम दिवसांत या गोष्टी अनंत महत्त्वाच्या आहेत; परंतु ‘पुष्कळजण शुद्ध केले जातील, निर्मळ केले जातील, आणि परीक्षित केले जातील,’ तरीही ‘दुष्ट दुष्टपणाच करतील; आणि दुष्टांपैकी कोणीही समजणार नाही.’ हे किती खरे आहे! पाप म्हणजे देवाच्या नियमाचे उल्लंघन होय; आणि जे देवाच्या नियमाविषयीचा प्रकाश स्वीकारणार नाहीत, ते पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांची घोषणा समजून घेणार नाहीत. दानीएलाचे पुस्तक योहानास झालेल्या प्रकटीकरणात उघडले जाते, आणि ते आपल्याला या पृथ्वीच्या इतिहासातील अंतिम दृश्यांकडे पुढे घेऊन जाते.”

> “आपण अंतिम दिवसांच्या संकटांमध्ये जगत आहोत हे आमचे बंधुजन स्मरणात ठेवतील काय? दानियेलच्या संदर्भात प्रकटीकरण वाचा. या गोष्टी शिकवा.” Testimonies to Ministers, 112–115.

Back to Articles