Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and One

दानियेलाचे पुस्तक - एकशे एक क्रमांकाची पुस्तिका

The Messenger of the Covenant: From Purification to Purging

कराराचा दूत: शुद्धीकरणापासून शुद्धिपर्यंत

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The week that Christ confirmed the covenant represented the period from His baptism, until Christ in the heavenly sanctuary stood up at the stoning of Stephen.

ख्रिस्ताने कराराची पुष्टी केली तो आठवडा, त्याच्या बाप्तिस्म्यापासून सुरू होऊन स्वर्गीय पवित्रस्थानात स्तेफनावर दगडमार झाला त्या वेळी ख्रिस्त उभा राहिला, त्या कालावधीचे प्रतिनिधित्व करीत होता.

> But he, being full of the Holy Ghost, looked up stedfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God, And said, Behold, I see the heavens opened, and the Son of man standing on the right hand of God. Then they cried out with a loud voice, and stopped their ears, and ran upon him with one accord, And cast him out of the city, and stoned him: and the witnesses laid down their clothes at a young man’s feet, whose name was Saul. And they stoned Stephen, calling upon God, and saying, Lord Jesus, receive my spirit. And he kneeled down, and cried with a loud voice, Lord, lay not this sin to their charge. And when he had said this, he fell asleep. Acts 7:55–60.

> पण तो पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण होऊन स्वर्गाकडे एकटक पाहत राहिला, आणि त्याने देवाचे तेज व येशूला देवाच्या उजव्या हाताशी उभे असलेले पाहिले, आणि म्हणाला, पाहा, मला स्वर्ग उघडलेले दिसत आहेत, आणि मनुष्यपुत्र देवाच्या उजव्या हाताशी उभा आहे. तेव्हा त्यांनी मोठ्याने आरडाओरडा केला, आपले कान बंद केले, आणि एकचित्ताने त्याच्यावर धावून गेले; आणि त्याला नगराबाहेर हाकलून नेऊन त्याच्यावर दगडमार केला; आणि साक्षीदारांनी आपली वस्त्रे शौल नावाच्या एका तरुणाच्या पायाशी ठेवली. आणि ते स्तेफनावर दगडमार करीत असताना तो देवाला हाक मारून म्हणत होता, प्रभु येशू, माझा आत्मा स्वीकार. आणि तो गुडघे टेकून मोठ्याने ओरडला, प्रभु, हे पाप त्यांच्या माथी मोजू नकोस. आणि हे बोलून तो निद्रिस्त झाला. प्रेषितांची कृत्ये 7:55–60.

When Stephen was stoned and Michael stood up, the gospel went to the Gentiles, for until that time the gospel was restricted to the Jews.

जेव्हा स्तेफनाला दगडांनी ठेचून मारण्यात आले आणि मिखाएल उभा राहिला, तेव्हा सुवार्ता अन्यजातींकडे गेली, कारण त्या वेळेपर्यंत सुवार्ता यहूद्यांपुरतीच मर्यादित होती.

> “Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

> “मग देवदूत म्हणाला, ‘तो एक आठवडा [सात वर्षे] पुष्कळांबरोबर करार दृढ करील.’ तारणाऱ्याने आपल्या सेवाकार्यास आरंभ केल्यानंतर सात वर्षे सुवार्ता विशेषतः यहुद्यांना प्रचारिली जाणार होती; साडेतीन वर्षे स्वतः ख्रिस्ताद्वारे, आणि त्यानंतर प्रेषितांद्वारे. ‘आठवड्याच्या मध्यभागी तो यज्ञ व अर्पण बंद करील.’ दानियेल 9:27. इ. स. 31 च्या वसंत ऋतूत, खरा यज्ञ असलेला ख्रिस्त कॅल्वरीवर अर्पिला गेला. तेव्हा मंदिराचा पडदा दोन तुकडे होईपर्यंत फाटला, यावरून यज्ञसेवेचे पावित्र्य व महत्त्व निघून गेले होते, हे प्रगट झाले. पृथ्वीवरील यज्ञ व अर्पण बंद होण्याची वेळ आली होती.”

> “The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution ‘went everywhere preaching the word’ (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

> “तो एक आठवडा—सात वर्षे—इ. स. ३४ मध्ये संपला. मग स्तेफनाच्या दगडमाराने यहुद्यांनी सुवार्तेचा आपला नकार अखेरीस मुद्रांकित केला; आणि छळामुळे जे शिष्य सर्वत्र विखुरले गेले होते ते ‘सर्वत्र फिरून वचनाचा प्रचार करीत गेले’ (प्रेषितांची कृत्ये ८:४); आणि त्यानंतर थोड्याच काळात छळकर्ता शौलाचे परिवर्तन झाले, आणि तो अन्यजातींसाठी प्रेषित पौल झाला.” द डिझायर ऑफ एजेस, २३३.

In the year 34, the sacred week (twenty-five hundred and twenty days), ended and ancient Israel was divorced from God, their probation had fully closed. At that point the retribution against ancient Israel for the rejection of the covenant, and for the crucifixion of the Son of God was subject to God’s executive judgment. God in His longsuffering mercy deferred the destruction of Jerusalem until the siege and destruction in 66 AD through to 70 AD.

इ.स. ३४ मध्ये पवित्र आठवडा (दोन हजार पाचशे वीस दिवस) समाप्त झाला, आणि प्राचीन इस्राएलाचा देवाशी घटस्फोट झाला; त्यांचा कृपाकाल पूर्णपणे समाप्त झाला होता. त्या वेळी कराराच्या नकाराबद्दल आणि देवाच्या पुत्राच्या वधस्तंभावर खिळण्याबद्दल प्राचीन इस्राएलावर येणारा प्रतिशोध देवाच्या कार्यकारी न्यायाधीन झाला. देवाने आपल्या दीर्घसहनशील दयेने इ.स. ६६ मधील वेढ्यापासून ते इ.स. ७० मधील विनाशापर्यंत यरुशलेमाचा विनाश पुढे ढकलला.

The verses in Daniel chapter nine, that identified the week Christ confirmed the covenant, also identifies that pagan Rome (the prince that shall come) would destroy the city and sanctuary, but God in His longsuffering mercy, allowed the children of ancient Israel time to hear the gospel and make a decision as their fathers had done during the seven year period of Christ’s and the disciples’ ministry among them.

दानिएलाच्या नवव्या अध्यायातील ज्या वचनांनी ख्रिस्ताने करार दृढ केलेला सप्ताह ओळखून दाखविला आहे, त्याच वचनांनी हेही ओळखून दाखविले आहे की मूर्तिपूजक रोम (येणारा अधिपती) नगर व पवित्रस्थान यांचा नाश करील; परंतु देवाने आपल्या दीर्घसहनशील दयेने प्राचीन इस्राएलच्या संततीस सुवार्ता ऐकण्यासाठी आणि त्यांच्या पित्यांनी जसे केले होते तसेच, ख्रिस्त व शिष्य यांच्या त्यांच्यामधील सात वर्षांच्या सेवाकार्याच्या काळात, निर्णय घेण्यासाठी वेळ दिला.

> “For nearly forty years after the doom of Jerusalem had been pronounced by Christ Himself, the Lord delayed His judgments upon the city and the nation. Wonderful was the long-suffering of God toward the rejectors of His gospel and the murderers of His Son. The parable of the unfruitful tree represented God’s dealings with the Jewish nation. The command had gone forth, ‘Cut it down; why cumbereth it the ground?’ (Luke 13:7) but divine mercy had spared it yet a little longer. There were still many among the Jews who were ignorant of the character and the work of Christ. And the children had not enjoyed the opportunities or received the light which their parents had spurned. Through the preaching of the apostles and their associates, God would cause light to shine upon them; they would be permitted to see how prophecy had been fulfilled, not only in the birth and life of Christ, but in His death and resurrection. The children were not condemned for the sins of the parents; but when, with a knowledge of all the light given to their parents, the children rejected the additional light granted to themselves, they became partakers of the parents’ sins, and filled up the measure of their iniquity.

> “ख्रिस्ताने स्वतः यरुशलेमच्या विनाशाची घोषणा केल्यानंतर जवळजवळ चाळीस वर्षे, प्रभूने त्या नगरावर व त्या राष्ट्रावर आपले न्यायकारक दंड विलंबित ठेवले. आपल्या सुवार्तेला नाकारणाऱ्यांवर आणि आपल्या पुत्राचे वध करणाऱ्यांवर देवाने दाखविलेली दीर्घसहिष्णुता अद्भुत होती. निष्फळ वृक्षाचा दृष्टांत यहूदी राष्ट्राशी देवाच्या व्यवहाराचे प्रतिनिधित्व करीत होता. ‘ते तोडून टाका; तो जमीन व्यर्थ का व्यापून राहतो?’ (Luke 13:7) अशी आज्ञा निघाली होती; तरी दैवी करुणेने त्याला अजून थोडा काळ वाचवून ठेवले. यहूद्यांमध्ये अजूनही बरेच जण असे होते, ज्यांना ख्रिस्ताचे स्वरूप आणि त्याचे कार्य यांविषयी अज्ञान होते. आणि त्यांच्या पित्यांनी तुच्छ मानलेल्या संधी त्यांना लाभल्या नव्हत्या, किंवा त्यांनी नाकारलेल्या प्रकाशाचा लाभ त्यांच्या संततीला झाला नव्हता. प्रेषित आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांच्या प्रचाराद्वारे देव त्यांच्यावर प्रकाश पाडणार होता; भविष्यवाणीची पूर्तता केवळ ख्रिस्ताच्या जन्मात व जीवनातच नव्हे, तर त्याच्या मृत्यूत आणि पुनरुत्थानातही कशी झाली, हे पाहण्याची त्यांना परवानगी देण्यात येणार होती. पित्यांच्या पापांबद्दल संतती दोषी धरली गेली नव्हती; परंतु त्यांच्या पित्यांना देण्यात आलेल्या सर्व प्रकाशाचे ज्ञान असूनही, जेव्हा संततीने स्वतःस दिलेला अधिकचा प्रकाश नाकारला, तेव्हा ती आपल्या पित्यांच्या पापांची भागीदार झाली आणि आपल्या अधर्माचे परिमाण पूर्ण केले.”

> “The long-suffering of God toward Jerusalem only confirmed the Jews in their stubborn impenitence. In their hatred and cruelty toward the disciples of Jesus they rejected the last offer of mercy. Then God withdrew His protection from them and removed His restraining power from Satan and his angels, and the nation was left to the control of the leader she had chosen. Her children had spurned the grace of Christ, which would have enabled them to subdue their evil impulses, and now these became the conquerors. Satan aroused the fiercest and most debased passions of the soul. Men did not reason; they were beyond reason—controlled by impulse and blind rage. They became satanic in their cruelty. In the family and in the nation, among the highest and the lowest classes alike, there was suspicion, envy, hatred, strife, rebellion, murder. There was no safety anywhere. Friends and kindred betrayed one another. Parents slew their children, and children their parents. The rulers of the people had no power to rule themselves. Uncontrolled passions made them tyrants. The Jews had accepted false testimony to condemn the innocent Son of God. Now false accusations made their own lives uncertain. By their actions they had long been saying: ‘Cause the Holy One of Israel to cease from before us.’ Isaiah 30:11. Now their desire was granted. The fear of God no longer disturbed them. Satan was at the head of the nation, and the highest civil and religious authorities were under his sway.” The Great Controversy, 27, 28.

> “यरुशलेमाविषयी देवाची दीर्घसहनशीलता केवळ यहुद्यांना त्यांच्या हट्टी अपश्चात्तापात अधिकच दृढ करीत होती. येशूच्या शिष्यांविषयी त्यांच्या द्वेषात आणि क्रौर्यात त्यांनी दयेची शेवटची संधी नाकारली. मग देवाने त्यांच्यापासून आपले संरक्षण काढून घेतले आणि सैतान व त्याच्या दूतांवर रोख ठेवणारी आपली शक्ति दूर केली; आणि त्या राष्ट्राला तिने निवडलेल्या नेत्याच्या अधीन सोडण्यात आले. तिच्या मुलांनी ख्रिस्ताची कृपा तुच्छ मानली होती, जी त्यांना त्यांच्या दुष्ट प्रवृत्तींवर विजय मिळविण्यास समर्थ केली असती; आणि आता ह्याच प्रवृत्ती विजयी ठरल्या. सैतानाने आत्म्याच्या सर्वांत उग्र व अत्यंत अधःपतित वासनांना चिथावून उठविले. मनुष्य विचार करीत नव्हते; ते विवेकाच्या पलीकडे गेले होते—प्रेरणेच्या आणि आंधळ्या क्रोधाच्या अधीन झाले होते. त्यांच्या क्रौर्यात ते सैतानी बनले. कुटुंबात आणि राष्ट्रात, उच्च व निम्न सर्वच वर्गांमध्ये, संशय, मत्सर, द्वेष, कलह, बंड, खून होते. कुठेही सुरक्षितता नव्हती. मित्र आणि नातलग एकमेकांचा विश्वासघात करीत होते. आईवडील आपल्या मुलांना ठार मारीत होते, आणि मुले आपल्या आईवडिलांना. लोकांच्या सत्ताधाऱ्यांना स्वतःवर राज्य करण्याचीही शक्ति नव्हती. अनियंत्रित वासनांनी त्यांना अत्याचारी बनविले. निर्दोष देवपुत्राला दोषी ठरविण्यासाठी यहुद्यांनी खोटी साक्ष स्वीकारली होती. आता खोट्या आरोपांमुळे त्यांच्या स्वतःच्या जीवितालाच असुरक्षितता आली. आपल्या कृत्यांनी ते बराच काळ असे म्हणत आले होते: ‘इस्राएलच्या पवित्रास आमच्यापुढून दूर करा.’ यशया 30:11. आता त्यांची इच्छा पूर्ण झाली. देवाचे भय आता त्यांना अस्वस्थ करीत नव्हते. सैतान राष्ट्राच्या अग्रस्थानी होता, आणि सर्वोच्च नागरी व धार्मिक अधिकारी त्याच्या अधिपत्याखाली होते.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 27, 28.

As the Messenger of the Covenant, Christ first dealt exclusively with the Jews. In the year 34, at the stoning of Stephen, the gospel then went to the Gentiles, and the time of God’s executive judgment arrived, though God in His mercy deferred that point in time for about forty years.

कराराचा दूत म्हणून, ख्रिस्ताने प्रथम केवळ यहूदी लोकांशीच व्यवहार केला. इ. स. ३४ मध्ये, स्तेफनाच्या दगडमाराच्या वेळी, सुवार्ता मग अन्यजातींकडे गेली, आणि देवाच्या कार्यकारी न्यायाची वेळ आली; तथापि, देवाने आपल्या कृपेने तो काळ सुमारे चाळीस वर्षे पुढे ढकलला.

As the Messenger of the Covenant, in fulfillment of Malachi chapter three, Christ twice cleansed the temple. He did so in a period that was especially set apart for the covenant people who were then being passed by and divorced, and also for those who would then become the new chosen people. When that period of time concluded, the time of God’s executive judgment began. John the Baptist was the messenger who prepared the way for Christ’s work of raising up a new chosen people that He would enter into covenant with.

कराराचा दूत म्हणून, मलाखी अध्याय तीनाच्या पूर्णतेत, ख्रिस्ताने मंदिर दोनदा शुद्ध केले. त्याने हे अशा एका काळात केले, जो त्या वेळी वगळले जात असलेल्या व घटस्फोट देण्यात येत असलेल्या करारातील लोकांसाठी, तसेच त्या वेळी नव्याने निवडलेले लोक होऊ पाहणाऱ्यांसाठी विशेषतः वेगळा ठेवण्यात आला होता. तो कालावधी समाप्त झाल्यावर, देवाच्या कार्यकारी न्यायाचा काळ सुरू झाला. योहान बाप्तिस्त हा तो दूत होता ज्याने ख्रिस्ताच्या त्या कार्यासाठी मार्ग सिद्ध केला, ज्याद्वारे तो करारात प्रवेश करील अशा नव्या निवडलेल्या लोकांना उभे करणार होता.

The two temple cleansings were object lessons identifying Christ’s work of cleansing the soul temple. When the Messenger of the Covenant suddenly arrives in Malachi chapter three, He purifies and also purges the sons of Levi, for the purpose of creating an offering, as in days of old.

मंदिराच्या दोन शुद्धीकरणप्रसंगांनी आत्म्याच्या मंदिराचे शुद्धीकरण करण्याच्या ख्रिस्ताच्या कार्याची ओळख करून देणारे दृष्टान्तात्मक धडे दिले. मलाखीच्या तिसऱ्या अध्यायात कराराचा दूत अचानक येतो तेव्हा, तो लेवीच्या पुत्रांना शुद्ध करतो आणि परिष्कृतही करतो, प्राचीन दिवसांप्रमाणे अर्पण निर्माण करण्याच्या उद्देशाने.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–3.

> परंतु त्याच्या येण्याच्या दिवसाला कोण तग धरेल? आणि तो प्रकट होईल तेव्हा कोण उभा राहील? कारण तो शुद्ध करणाऱ्याच्या अग्नीसारखा आणि धोपट्याच्या साबणासारखा आहे. आणि तो चांदी शुद्ध करणारा व पवित्र करणारा म्हणून बसेल; आणि तो लेवीच्या पुत्रांना शुद्ध करील, आणि त्यांना सोने व चांदीप्रमाणे परिष्कृत करील, जेणेकरून ते परमेश्वराला धार्मिकतेतील अर्पण अर्पित करतील. मग यहूदा व यरुशलेम यांचे अर्पण परमेश्वराला प्राचीन दिवसांप्रमाणे आणि पूर्वीच्या वर्षांप्रमाणे मनोहर होईल. मलाखी 3:2–3.

Malachi chapter three, and the two temple cleansings represent a perfection of the faith of the sons of Levi that is accomplished by the Messenger of the Covenant. The perfection of the faith of the sons of Levi is represented by the purification of the gold.

मलाखी अध्याय तीन, आणि मंदिराची दोन शुद्धीकरणे कराराच्या दूताद्वारे पूर्ण करण्यात आलेल्या लेवीच्या पुत्रांच्या विश्वासाच्या परिपूर्णतेचे प्रतिनिधित्व करतात. लेवीच्या पुत्रांच्या विश्वासाची परिपूर्णता सोन्याच्या शुद्धीकरणाद्वारे दर्शविली जाते.

> “There must be, with all who have any influence in the sanitarium, a conforming to God’s will, a humiliation of self, an opening of the heart to the precious influence of the Spirit of Christ. The gold tried in the fire represents love and faith. Many are nearly destitute of love. Self-sufficiency blinds their eyes to their great need. There is a positive necessity for a daily conversion to God, a new, deep, and daily experience in the religious life.” Testimonies, volume 4, 558.

> “सॅनिटोरियममध्ये ज्यांचा काहीही प्रभाव आहे अशा सर्वांनी देवाच्या इच्छेला अनुरूप व्हिले पाहिजे, स्वतःचे नम्रकरण केले पाहिजे, आणि ख्रिस्ताच्या आत्म्याच्या अमूल्य प्रभावासाठी हृदय उघडले पाहिजे. अग्नीत तावून-सुलाखून निघालेले सोने प्रेम आणि विश्वास यांचे प्रतिनिधित्व करते. अनेक जण प्रेमापासून जवळजवळ वंचित आहेत. आत्मतुष्टता त्यांच्या महान गरजेबाबत त्यांच्या डोळ्यांना आंधळे करते. देवाकडे दररोज परिवर्तन होण्याची, आणि धार्मिक जीवनात नवा, गहिरेपणाचा, व दैनंदिन अनुभव प्राप्त होण्याची ठाम आवश्यकता आहे.” Testimonies, volume 4, 558.

Malachi chapter three, and the two temple cleansings represent a perfection of the understanding of the increase of knowledge within the wise, who are the sons of Levi, that is accomplished by the Messenger of the Covenant. The perfection of the sons of Levi’s represented by the purification of the silver.

मलाखी अध्याय तीन, आणि मंदिराच्या दोन शुद्धीकरणांद्वारे लेवीच्या पुत्रांमध्ये, म्हणजे शहाण्यांमध्ये, ज्ञानवृद्धीच्या समजुतीची परिपूर्णता दर्शविली जाते, जी कराराच्या दूताकडून पूर्ण केली जाते. लेवीच्या पुत्रांची ही परिपूर्णता चांदीच्या शुद्धीकरणाद्वारे दर्शविली जाते.

> The words of the Lord are pure words: as silver tried in a furnace of earth, purified seven times. Psalm 12:6.

> परमेश्वराची वचने शुद्ध वचने आहेत; जणू पृथ्वीच्या भट्टीत तपासलेले चांदी, सात वेळा शुद्ध केलेले. स्तोत्र 12:6.

The Messenger of the Covenant was to purify the sons of Levi as silver and gold. The Word of God is what purifies, for to be purified is to be justified and sanctified.

कराराचा दूत लेवीच्या पुत्रांना चांदी आणि सोन्यासारखे शुद्ध करणार होता. देवाचे वचन हेच शुद्ध करणारे आहे, कारण शुद्ध होणे म्हणजे नीतिमान ठरविले जाणे आणि पवित्र केले जाणे होय.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> त्यांना तुझ्या सत्याने पवित्र कर; तुझे वचनच सत्य आहे. योहान 17:17.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for the Messenger of the Covenant in the first fulfillment of Malachi chapter three, and his message in that regard was fourfold in nature. His work included the identification of the work of purification that was to be accomplished by the Messenger of the Covenant, and that the work of purification accomplished was represented as an act of sweeping a threshing-floor. He identified that the former chosen people were then in the process of being passed by. He also presented the Laodicean message to God’s people, thus showing them their sins and the sins of their fathers. He placed all these realities in the context of the “wrath to come.” The work of the messenger who prepared the way, represented a work by one who had never received an education in the educational system of the people who were being passed by.

मलाखी अध्याय तीनाच्या पहिल्या पूर्ततेमध्ये बाप्तिस्मा देणारा योहान हा कराराच्या दूतासाठी मार्ग सिद्ध करणारा दूत होता, आणि त्या संदर्भात त्याचा संदेश स्वरूपतः चतुर्विध होता. त्याच्या कार्यामध्ये कराराच्या दूताद्वारे पूर्ण करण्यात येणाऱ्या शुद्धीकरणाच्या कार्याची ओळख करून देणे समाविष्ट होते, आणि पूर्ण झालेले शुद्धीकरणाचे कार्य धान्य मळणीच्या खळ्याची साफसफाई करण्याच्या कृतीप्रमाणे दर्शविले गेले होते. त्याने हेही स्पष्ट केले की पूर्वीचे निवडलेले लोक त्या वेळी बाजूला टाकले जात होते. त्याने देवाच्या लोकांसमोर लाओदिकीया संदेशही मांडला, अशा प्रकारे त्यांना त्यांची पापे आणि त्यांच्या पित्यांची पापे दाखविली. त्याने या सर्व वास्तवांना “येणारा क्रोध” या संदर्भात ठेवले. मार्ग सिद्ध करणाऱ्या त्या दूताचे कार्य अशा व्यक्तीचे कार्य दर्शवीत होते, ज्याने बाजूला टाकल्या जात असलेल्या लोकांच्या शैक्षणिक व्यवस्थेत कधीही शिक्षण घेतले नव्हते.

> “In John the Baptist the Lord raised up for Himself a messenger to prepare the way of the Lord. He was to bear to the world an unflinching testimony in reproving and denouncing sin. Luke, in announcing his mission and work, says, ‘And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord’ (Luke 1:17).

> “योहान बाप्तिस्मा देणाऱ्यामध्ये प्रभूने स्वतःकरिता प्रभूचा मार्ग तयार करण्यासाठी एक संदेशवाहक उभा केला. त्याने पापाचा धिक्कार व निषेध करताना जगासमोर निर्भय साक्ष द्यावयाची होती. त्याच्या ध्येयाची व कार्याची घोषणा करताना लूक म्हणतो, ‘आणि तो त्याच्या पुढे एलियाच्या आत्म्यात व सामर्थ्यात जाईल, पित्यांची अंतःकरणे मुलांकडे व अवज्ञाकारी लोकांना नीतिमानांच्या शहाणपणाकडे वळविण्यासाठी; प्रभूसाठी सिद्ध केलेली एक प्रजा तयार करण्यासाठी’ (Luke 1:17).”

> “Many of the Pharisees and Sadducees came to the baptism of John, and addressing these, he said, ‘O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Bring forth therefore fruits meet for repentance: and think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but He that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: He shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner; but He will burn up the chaff with unquenchable fire’ (Matthew 3:7–12).

> “फरीसी आणि सदुकी यांपैकी बरेच जण योहानाच्या बाप्तिस्म्याकडे आले; आणि त्यांना उद्देशून तो म्हणाला, ‘अहो सर्पांच्या पिढी, येणाऱ्या क्रोधापासून पळ काढण्याची सूचना तुम्हांला कोणी दिली? म्हणून पश्चात्तापास योग्य अशी फळे धरा; आणि आपल्या मनात असे म्हणू नका, आम्हांस अब्राहाम पिता आहे; कारण मी तुम्हांला सांगतो की, देव या दगडांपासूनही अब्राहामासाठी संतती उत्पन्न करू शकतो. आणि आताही कुऱ्हाड झाडांच्या मुळाशी ठेवलेली आहे; म्हणून जे प्रत्येक झाड चांगले फळ धरत नाही ते तोडून आगीत टाकले जाते. मी खरेच तुम्हांला पश्चात्तापासाठी पाण्याने बाप्तिस्मा देतो; परंतु जो माझ्या मागून येत आहे तो माझ्यापेक्षा सामर्थ्यवान आहे; त्याची जोडी उचलण्यासही मी योग्य नाही; तो तुम्हांला पवित्र आत्म्याने आणि अग्नीने बाप्तिस्मा देईल. त्याचे सूप त्याच्या हातात आहे, आणि तो आपले खळे पूर्णपणे स्वच्छ करील, आणि आपला गहू कोठारात जमवील; पण भुसा न विझणाऱ्या आगीत जाळून टाकील’ (Matthew 3:7–12).”

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew My people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 147, 148.

> “योहानाचा आवाज तुतारीसारखा उच्च करण्यात आला. त्याला देण्यात आलेली आज्ञा अशी होती, ‘माझ्या लोकांना त्यांचा अपराध दाखव, आणि याकोबाच्या घराण्याला त्यांची पापे’ (Isaiah 58:1). त्याने कोणतीही मानवी शास्त्रविद्या प्राप्त केली नव्हती. देव आणि निसर्ग हेच त्याचे शिक्षक होते. परंतु ख्रिस्तापूर्वी मार्ग सिद्ध करण्यासाठी असा एक जण आवश्यक होता, जो आपला आवाज प्राचीन भविष्यवक्त्यांप्रमाणे निर्भयपणे ऐकवू शकेल आणि अधःपतित राष्ट्राला पश्चात्तापासाठी बोलावू शकेल.” Selected Messages, book 2, 147, 148.

William Miller was the second messenger that prepared the way for the Messenger of the Covenant, and Miller’s person and work had been typified by John the Baptist.

विल्यम मिलर हा कराराच्या दूतासाठी मार्ग तयार करणारा दुसरा संदेशवाहक होता, आणि मिलरची व्यक्ती व कार्य यांचे पूर्वरूप योहान बाप्तिस्ताने दर्शविले होते.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> “विल्यम मिलर यांनी प्रचार केलेले सत्य स्वीकारण्यास हजारो लोक प्रवृत्त झाले, आणि एलियाच्या आत्म्याने व सामर्थ्याने देवाचे सेवक हा संदेश घोषित करण्यासाठी उभे करण्यात आले. येशूच्या अग्रदूत योहानाप्रमाणे, हा गंभीर संदेश ज्या लोकांनी प्रचार केला त्यांना झाडाच्या मुळाशी कुऱ्हाड ठेवण्याची आणि लोकांनी पश्चात्तापास योग्य अशी फळे उत्पन्न करावीत, असे आवाहन करण्याची बाध्यता वाटली.” Early Writings, 233.

The quibbling Jews in the time of Christ had been led to trust in a false message of the Messiah. “Messiah” is the Hebrew word for the Greek word “Christ” which means “anointed”.

ख्रिस्ताच्या काळातील कुतर्क करणाऱ्या यहूद्यांना मशीहाविषयीच्या एका खोट्या संदेशावर विश्वास ठेवण्यास प्रवृत्त करण्यात आले होते. “मशीह” हा ग्रीक शब्द “ख्रिस्त” यासाठीचा इब्री शब्द आहे, ज्याचा अर्थ “अभिषिक्त” असा होतो.

> The word which God sent unto the children of Israel, preaching peace by Jesus Christ: (he is Lord of all:) That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:36–38.

> देवाने इस्राएलच्या संततीकडे पाठविलेले वचन, म्हणजे येशू ख्रिस्ताद्वारे शांतीची सुवार्ता जाहीर करणारे वचन—तो सर्वांचा प्रभू आहे—ते वचन, मी म्हणतो, तुम्हाला ठाऊक आहे; जे सर्व यहूदियाभर प्रसिद्ध झाले, आणि योहानाने जाहीर केलेल्या बाप्तिस्म्यानंतर गालीलापासून आरंभ झाले; की देवाने नासरेथच्या येशूला पवित्र आत्म्याने व सामर्थ्याने अभिषिक्त केले; जो सर्वत्र फिरून कल्याण करीत होता, आणि सैतानाकडून पीडित असलेल्या सर्वांना बरे करीत होता; कारण देव त्याच्याबरोबर होता. प्रेषितांची कृत्ये 10:36–38.

Both “messiah” and “Christ” mean “the anointed one”. Christ was anointed at His baptism, so technically He was not the Messiah or the Christ until His baptism. His baptism prophetically aligns with the descent of the angel in Revelation chapter ten, that descended on August 11, 1840, and it also aligns with the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen, who descended on September 11, 2001. The three prophetic waymarks identify the manifestation of the Holy Spirit in the latter rain.

“मशिहा” आणि “ख्रिस्त” या दोन्ही शब्दांचा अर्थ “अभिषिक्त” असा होतो. ख्रिस्ताचा अभिषेक त्याच्या बाप्तिस्म्यावेळी झाला; म्हणून तांत्रिकदृष्ट्या, तो आपल्या बाप्तिस्म्यापर्यंत मशिहा किंवा ख्रिस्त नव्हता. त्याचे बाप्तिस्मे प्रकटीकरण ग्रंथाच्या दहाव्या अध्यायातील त्या देवदूताच्या अवतरणाशी भविष्यसूचक रीतीने सुसंगत आहे, जो ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी उतरला; आणि ते प्रकटीकरण ग्रंथाच्या अठराव्या अध्यायातील त्या सामर्थ्यशाली देवदूताच्या अवतरणाशीही सुसंगत आहे, जो ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी उतरला. ही तीन भविष्यसूचक वाटचिन्हे उत्तरकाळच्या वर्षावातील पवित्र आत्म्याच्या प्रकटीकरणाची ओळख करून देतात.

The quibbling Jews held to a misconception, a false prophetic message that the Messiah would bring about a literal earthly kingdom where the nation of Israel would govern the world. It was a false message that promised “peace and prosperity”.

कुतर्क करणाऱ्या यहूद्यांनी एका गैरसमजुतीला धरून ठेवले होते—असा खोटा भविष्यसूचक संदेश की मशीहा एक प्रत्यक्ष भौतिक पृथ्वीवरील राज्य स्थापन करील, जिथे इस्राएल राष्ट्र जगावर राज्य करील. तो असा खोटा संदेश होता, जो “शांती आणि समृद्धी” यांचे आश्वासन देत होता.

William Miller’s message had two major elements. The first was the application of the time prophecies that identified the cleansing of the sanctuary, and the second was his rejection of the Catholic interpretation of the thousand-year millennium that the Protestants were prone to believe. That false view of the millennium identified as a thousand years of peace and prosperity, had been represented by the false view of the Messiah’s kingdom that was held by the quibbling Jews.

विल्यम मिलर यांच्या संदेशाचे दोन प्रमुख घटक होते. पहिला म्हणजे पवित्रस्थानाच्या शुद्धीकरणाची ओळख करून देणाऱ्या कालविषयक भविष्यवाण्यांचा उपयोग; आणि दुसरा म्हणजे प्रोटेस्टंट लोक ज्यावर विश्वास ठेवण्याकडे प्रवृत्त होते त्या हजार वर्षांच्या मिलेनियमविषयीच्या कॅथोलिक अर्थलाघवाचा त्यांचा निषेध. शांती व समृद्धीची हजार वर्षे असा जो मिलेनियमचा खोटा दृष्टिकोन होता, तो वादकुशल यहुद्यांनी मान्य केलेल्या मशीहाच्या राज्याविषयीच्या खोट्या दृष्टिकोनानेच प्रतीकात्मक रीतीने दर्शविला गेला होता.

Those two witnesses identify a counterfeit latter rain message promising “peace and prosperity” in the third and final fulfillment of the history of the messenger who prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple. That false latter rain message is identified as a “peace and safety” message, in contrast to the message of John the Baptist who identified that “every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire,” when “the wrath to come” arrives. It was also represented by Miller’s identification that there would be no thousand years of peace, as Catholicism teaches, for when the Lord returns, He will destroy the earth with the brightness of His coming.

त्या दोन साक्षीदारांनी कराराच्या दूताच्या आपल्या मंदिरात अचानक येण्यापूर्वी त्याचा मार्ग सिद्ध करणाऱ्या दूताच्या इतिहासाच्या तिसऱ्या व अंतिम पूर्णतेत “शांती आणि समृद्धी” यांचे आश्वासन देणारा खोटा उत्तरवर्षावाचा संदेश ओळखून दिला आहे. तो खोटा उत्तरवर्षावाचा संदेश “शांती आणि सुरक्षितता” असा संदेश म्हणून ओळखला जातो; आणि तो योहान बाप्तिस्ताच्या संदेशाच्या विरोधात उभा आहे, ज्याने “जे झाड चांगले फळ देत नाही ते प्रत्येक झाड तोडून आगीत टाकले जाते,” असे घोषित केले, जेव्हा “येणारा क्रोध” येतो. याचे प्रतिनिधित्व मिलर यांनी केलेल्या त्या ओळखीनेही झाले होते की, कॅथलिक धर्म शिकवितो तशी शांतीची हजार वर्षे असणार नाहीत; कारण प्रभु परत येईल तेव्हा, तो आपल्या येण्याच्या तेजाने पृथ्वीचा नाश करील.

> And to you who are troubled rest with us, when the Lord Jesus shall be revealed from heaven with his mighty angels, In flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel of our Lord Jesus Christ: Who shall be punished with everlasting destruction from the presence of the Lord, and from the glory of his power. 2 Thessalonians 1:7–9.

> आणि जे तुम्ही क्लेश भोगत आहात, त्यांनी आमच्याबरोबर विश्रांती मिळवावी, जेव्हा प्रभु येशू आपल्या सामर्थ्यवान देवदूतांसह स्वर्गातून प्रगट होईल, प्रज्वलित अग्नीत देवाला न ओळखणाऱ्यांवर आणि आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या सुवार्तेचे आज्ञापालन न करणाऱ्यांवर सूड उगविताना; जे प्रभूच्या उपस्थितीपासून आणि त्याच्या सामर्थ्याच्या तेजापासून अनंतकाळच्या विनाशाची शिक्षा भोगतील. 2 थेस्सलनीकाकरांस 1:7–9.

The first two messengers who prepared for the Messenger of the Covenant to enter into covenant with a new chosen people, demonstrate that a false “peace and safety” latter rain message, which was formulated in the third generation of Laodicean Adventism, has been designed by Satan to prevent Laodicean Adventism in the fourth generation from recognizing the role of Islam, as represented in the third Woe.

कराराच्या दूताने नव्या निवडलेल्या लोकांबरोबर करारात प्रवेश करण्यासाठी तयारी करणारे पहिले दोन दूत हे दर्शवितात की, लाओदिकीयेच्या अॅडव्हेंटिझमच्या तिसऱ्या पिढीत घडविण्यात आलेला खोटा “शांती आणि सुरक्षितता” हा उत्तरवर्षावाचा संदेश, तिसऱ्या धिक्कारात दर्शविलेल्या इस्लामच्या भूमिकेला ओळखण्यापासून चौथ्या पिढीतील लाओदिकीयेच्या अॅडव्हेंटिझमला रोखण्यासाठी सैतानाने रचला आहे.

In the purification process that is accomplished for those represented by the sons of Levi, the one who comes after John the Baptist was to thoroughly sweep and “purge” His floor, with the fan that is in His hand. That work is accomplished by His Word.

लेवीच्या पुत्रांनी प्रतिनिधित्व केलेल्यांसाठी पूर्ण करण्यात येणाऱ्या शुद्धीकरणाच्या प्रक्रियेत, योहान बाप्तिस्त्यानंतर येणारा तो, आपल्या हातातील सुपाने आपले खळे पूर्णपणे झाडून “शुद्ध” करणार होता. ते कार्य त्याच्या वचनाद्वारे पूर्ण केले जाते.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ज्याच्या हातात सुप आहे, आणि तो आपला खळा पूर्णपणे स्वच्छ करील, आणि आपले गहू कोठारात गोळा करील.’ मत्तय ३:१२. हे शुद्धीकरणाच्या काळांपैकी एक होते. सत्याच्या वचनांद्वारे भुसा गव्हापासून वेगळा केला जात होता. कारण ताडन स्वीकारण्यासाठी ते अति व्यर्थाभिमानी व आत्मधर्मी होते, आणि नम्रतेचे जीवन स्वीकारण्यासाठी अति जगप्रेमी होते, म्हणून बरेच जण येशूपासून दूर गेले. अनेक जण आजही हाच मार्ग अवलंबत आहेत. कफर्णहूमच्या सभास्थानी त्या शिष्यांची जशी परीक्षा झाली, तशीच आज आत्म्यांची परीक्षा होत आहे. जेव्हा सत्य अंतःकरणापर्यंत पोहोचविले जाते, तेव्हा त्यांना दिसते की त्यांचे जीवन देवाच्या इच्छेनुसार नाही. त्यांना स्वतःमध्ये संपूर्ण बदलाची आवश्यकता दिसते; परंतु ते आत्मत्यागी कार्य हाती घेण्यास तयार नसतात. म्हणूनच त्यांचे पाप उघडकीस आणले जातात तेव्हा ते रागावतात. ते अपमानित होऊन निघून जातात, जसे त्या शिष्यांनी कुजबुजत येशूला सोडून गेले, ‘हे वचन कठीण आहे; ते कोण ऐकू शकतो?’” द डिझायर ऑफ एजेस, ३९२.

The message of the latter rain is the “debate” of Habakkuk chapter two, and it is the words of truth, that separate the chaff from the wheat. That separation is the purging accomplished by the Messenger of the Covenant. In Millerite history, the message of Daniel chapter eight, verse fourteen, produced a purging when it first failed and brought about the tarrying time of Habakkuk chapter two and the parable of the ten virgins in Matthew chapter twenty-five. When the message of the Midnight Cry was ultimately fulfilled on October 22, 1844, it produced an even greater purging. Then it was that the Messenger of the Covenant suddenly arrived and began the final purging and purification. The movement that had passed through the first two of three purifications and purging’s, failed the third and was sent to the wilderness of Laodicea in 1863.

उत्तर पावसाचा संदेश हा हबक्कूक अध्याय दोन मधील “वाद” आहे, आणि तो सत्याचे शब्द आहेत, जे भुसा आणि गहू यांना वेगळे करतात. ही वेगळीकृतता म्हणजे कराराच्या दूताने पूर्ण केलेले शुद्धीकरण होय. मिलेराइट इतिहासात, दानियेल अध्याय आठ, वचन चौदा याचा संदेश प्रथम निष्फळ ठरला तेव्हा त्याने एक शुद्धीकरण निर्माण केले आणि हबक्कूक अध्याय दोन मधील विलंबाचा काळ तसेच मत्तय अध्याय पंचवीस मधील दहा कुमारींच्या दृष्टांतास कारणीभूत ठरला. जेव्हा मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा संदेश अखेरीस 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी पूर्ण झाला, तेव्हा त्याने त्याहूनही मोठे शुद्धीकरण निर्माण केले. तेव्हाच कराराचा दूत अचानक प्रकट झाला आणि अंतिम शुद्धीकरण व पवित्रीकरण सुरू केले. तीन पवित्रीकरणे व शुद्धीकरणांपैकी पहिल्या दोनांतून गेलेली ती चळवळ, तिसऱ्यात अपयशी ठरली आणि 1863 मध्ये लाओदिकीया यांच्या अरण्यात पाठविली गेली.

In the Millerite history the Protestants were first purged by the words of truth, thereafter the movement of the first angel was purged at the arrival of the third testing message. But those who had been the builders of the Millerite temple during the forty-six years from 1798 unto 1844, failed the third test, which arrived on October 22, 1844, though they perfectly fulfilled the parable of the ten virgins.

मिलराइट इतिहासात प्रोटेस्टंट लोक प्रथम सत्याच्या वचनांनी शुद्ध करण्यात आले; त्यानंतर तिसऱ्या परीक्षेच्या संदेशाच्या आगमनावेळी पहिल्या देवदूताची चळवळ शुद्ध करण्यात आली. परंतु 1798 पासून 1844 पर्यंतच्या छेचाळीस वर्षांच्या काळात मिलराइट मंदिराचे बांधणारे जे होते, त्यांनी 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी आलेल्या तिसऱ्या परीक्षेत अपयश पत्करले, जरी त्यांनी दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताची परिपूर्ण रीतीने पूर्तता केली होती.

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.

> “पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांखाली वराला भेटण्यास पुढे गेलेल्यांपैकी बऱ्याच जणांनी तिसरा, जगाला दिला जाणारा अंतिम परीक्षेचा संदेश, नाकारला; आणि शेवटचे आवाहन केले जाईल तेव्हा अशाच प्रकारची भूमिका घेतली जाईल.

> “Every specification of this parable should be carefully studied. We are represented either by the wise or by the foolish virgins.” Review and Herald, October 31, 1899.

> “या दृष्टांतातील प्रत्येक विशिष्ट बाबीचा काळजीपूर्वक अभ्यास केला पाहिजे. आपण ज्ञानी कुमारिका किंवा मूर्ख कुमारिका यांपैकी एकाद्वारे दर्शविले जातो.” Review and Herald, October 31, 1899.

The prophetic history that began at the arrival of the third angel on October 22, 1844, was a failure, and it ended with the rebellion of 1863. By 1850 Sister White penned the following message.

२२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाने सुरू झालेला भविष्यवाणीचा इतिहास अपयशी ठरला, आणि तो १८६३ मधील बंडाळीने समाप्त झाला. १८५० पर्यंत सिस्टर व्हाइट यांनी पुढील संदेश लिहिला.

> “The Lord gave me a view, January 26, which I will relate. I saw that some of the people of God were stupid and dormant; and were but half awake, and did not realize the time we were now living in; and that the ‘man’ with the ‘dirt-brush’ had entered, and that some were in danger of being swept away. I begged of Jesus to save them, to spare them a little longer, and let them see their awful danger, that they might get ready before it should be forever too late. The angel said, ‘Destruction is coming like a mighty whirlwind.’ I begged of the angel to pity and to save those who loved this world, and were attached to their possessions, and were not willing to cut loose from them, and sacrifice them to speed the messengers on their way to feed the hungry sheep, who were perishing for want of spiritual food.

> “प्रभूने मला २६ जानेवारी रोजी एक दर्शन दिले, जे मी सांगणार आहे. मी पाहिले की देवाच्या लोकांपैकी काही जण जडबुद्धीचे व सुप्तावस्थेत होते; ते केवळ अर्धवट जागे होते, आणि आपण आता ज्या काळात जगत आहोत तो काळ त्यांना उमगत नव्हता; तसेच ‘घाण झाडण्याचा ब्रश’ घेऊन तो ‘मनुष्य’ आत आला होता, आणि काही जण वाहून नेले जाण्याच्या धोक्यात होते. मी येशूला विनविले की त्याने त्यांना वाचवावे, त्यांना थोडा अधिक अवधी द्यावा, आणि त्यांना त्यांचा भयंकर धोका पाहू द्यावा, जेणेकरून कायमचे उशीर होण्यापूर्वी ते तयार होऊ शकतील. देवदूत म्हणाला, ‘विनाश एका प्रचंड चक्रवाताप्रमाणे येत आहे.’ मी देवदूताला विनविले की ज्यांना हे जग प्रिय होते, जे आपल्या मालमत्तेला आसक्त झाले होते, आणि त्यांच्यापासून स्वतःला विलग करून, आध्यात्मिक अन्नाअभावी नाश पावत असलेल्या उपाशी मेंढ्यांना अन्न पुरविण्यासाठी मार्गस्थ असलेल्या दूतांच्या कार्याला गती देण्यासाठी त्यांचा त्याग करण्यास जे तयार नव्हते, अशांवर दया करावी आणि त्यांना वाचवावे.”

> “As I viewed poor souls dying for want of the present truth, and some who professed to believe the truth were letting them die, by withholding the necessary means to carry forward the work of God, the sight was too painful, and I begged of the angel to remove it from me. I saw that when the cause of God called for some of their property, like the young man who came to Jesus, [Matthew 19:16–22.] they went away sorrowful; and that soon the overflowing scourge would pass over and sweep their possessions all away, and then it would be too late to sacrifice earthly goods, and lay up a treasure in heaven.” Review and Herald, April 1, 1850.

> “जेंव्हा मी वर्तमान सत्याच्या अभावी मरण पावत असलेल्या गरीब जीवांकडे पाहिले, आणि सत्यावर विश्वास असल्याचा दावा करणारे काही लोक देवाचे कार्य पुढे नेण्यासाठी आवश्यक साधने रोखून धरून त्यांना मरू देत होते, तेंव्हा ते दृश्य इतके वेदनादायक होते की मी त्या देवदूताला विनंती केली की ते माझ्यापासून दूर करावे. मी पाहिले की देवाच्या कार्याकरिता त्यांच्या संपत्तीपैकी काही भागाची मागणी झाली, जशी येशूकडे आलेल्या त्या तरुण मनुष्याच्या बाबतीत झाली होती, [Matthew 19:16–22.] तशीच ते दुःखी होऊन निघून गेले; आणि लवकरच ओसंडून वाहणारा प्रकोप त्यांच्यावरून जाईल व त्यांच्या मालमत्तेचा सर्वस्वी नाश करून टाकील, आणि मग पृथ्वीवरील संपत्तीचा त्याग करून स्वर्गात खजिना साठविण्यास फार उशीर झालेला असेल.” Review and Herald, April 1, 1850.

In 1850, the dirt-brush man had already arrived. On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant had suddenly come to His temple, and He began the work of purging and purifying the sons of Levi.

१८५० मध्ये, घाण झाडणारा मनुष्य आधीच आला होता. २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी, कराराचा दूत अचानक आपल्या मंदिरात आला होता, आणि त्याने लेवीच्या पुत्रांचे शुद्धीकरण व पवित्रीकरण करण्याचे कार्य आरंभ केले.

We will continue this study in the next article.

आम्ही पुढील लेखात हा अभ्यास पुढे चालू ठेवू.

> “Today souls are being tested and tried, and many are passing over the same ground trodden by those who forsook Christ. When tested by the Word, they reject the divine Teacher. When rebuked because their lives are not in harmony with truth and righteousness, they turn from the Saviour; and their decision, like that of the offended disciples, is never reversed. They walk no more with Christ. Thus are the words fulfilled, ‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’” Signs of the Times, May 15, 1901.

> “आज आत्म्यांची कसोटी लावली जात आहे आणि त्यांची परीक्षा घेतली जात आहे, आणि अनेक जण त्याच मार्गावरून जात आहेत ज्यावरून ख्रिस्ताचा त्याग करणारे गेले होते. वचनाद्वारे त्यांची परीक्षा घेतली गेली असता, ते त्या दैवी शिक्षकाचा नकार करतात. त्यांच्या जीवनाचा सत्य आणि नीतिमत्ता यांच्याशी मेळ नाही म्हणून त्यांना धिक्कारले गेले असता, ते तारणाऱ्याकडून फिरून जातात; आणि दुखावलेल्या शिष्यांप्रमाणे त्यांचा निर्णय कधीही बदलला जात नाही. ते पुढे ख्रिस्ताबरोबर चालत नाहीत. अशा रीतीने ही वचने पूर्ण होतात, ‘ज्याच्या हातात त्याचे सूप आहे, आणि तो आपले खळे पूर्णपणे स्वच्छ करील, आणि आपला गहू कोठारात जमा करील.’” Signs of the Times, May 15, 1901.

Back to Articles