Article

# येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण - क्रमांक चार

यशया चाळीसावा अध्याय

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word

उघड केले जात असलेल्या येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाच्या संदेशामध्ये “सत्य” असा अनुवाद केलेल्या हिब्रू शब्दाची ओळख समाविष्ट आहे, जो इतर गोष्टींबरोबरच, अल्फा आणि ओमेगा म्हणून ख्रिस्ताच्या स्वभावाचे प्रतिनिधित्व करतो. एखाद्या गोष्टीचा आरंभ एखाद्या गोष्टीच्या अंताचे प्रतिनिधित्व करतो ही संकल्पना संपूर्ण बायबलभर व्यापून आहे, आणि ख्रिस्ताचा स्वभाव बायबलमध्ये प्रकट झाला आहे, कारण तोच वचन आहे. अल्फा आणि ओमेगा हा ख्रिस्ताच्या स्वभावाचा तो घटक आहे, ज्याची ओळख तो स्वतःच करून देतो, हे सिद्ध करण्यासाठी की तो देव आहे.

यशया अध्याय चाळीस हा एका भविष्यवाणीपर कथनाचा आरंभ दर्शवितो, जो यशया ग्रंथाच्या शेवटपर्यंत, म्हणजे अध्याय सहासष्टपर्यंत, चालू राहतो. तो पाठविण्यात आलेल्या सांत्वनकर्त्याची ओळख करून देत आरंभ करतो; ख्रिस्त आपल्या निर्गमनामुळे शिष्यांना सांत्वन व्हावे म्हणून ज्याचे वचन देतो, परंतु सांत्वनकर्त्याचे आगमन, जसे सर्व भविष्यवाण्यांच्या बाबतीत होते, तसे, शेवटच्या दिवसांत आपल्या परिपूर्ण परिपूर्तीस येते. यशया आणि येशू यांनी सांत्वनकर्त्याच्या आगमनाविषयी केलेली ओळख एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीच्या निराशेकडे निर्देश करते, जी 18 जुलै, 2020 रोजी घडली.

> तरीही मी तुम्हांला सत्य सांगतो; मी निघून जाणे हे तुमच्या हिताचे आहे; कारण मी निघून गेलो नाही, तर तो साहाय्यकर्ता तुमच्याकडे येणार नाही; परंतु मी गेलो, तर मी त्याला तुमच्याकडे पाठवीन. आणि तो आल्यावर पापाविषयी, नीतिमत्त्वाविषयी आणि न्यायाविषयी जगाला दोषी ठरवील. योहान 16:7, 8.

“पाप, नीतिमत्त्व आणि न्याय” हे शब्दच सांत्वनकर्ता जगाला “दोषी ठरविण्यासाठी” उपयोगात आणील. “दोषी ठरविणे” असा ज्याचा अनुवाद केला आहे, त्या शब्दात खात्री पटविणे हाही अर्थ अंतर्भूत आहे. “पाप, नीतिमत्त्व आणि न्याय” ही तीन पावले त्या इब्री शब्दाचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्याचा अनुवाद “सत्य” असा केला आहे. तो शब्द इब्री वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर यांपासून तयार करण्यात आला, आणि तो शब्द हे दर्शवितो की सर्व गोष्टींचा सृष्टीकर्ता हा प्रथम आणि अंतिम, अल्फा आणि ओमेगा आहे. जेव्हा सांत्वनकर्ता निराश झालेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांकडे येईल, तेव्हा तो प्रथम त्यांना, आणि मग जगाला, याची खात्री पटवील की देव अल्फा आणि ओमेगा आहे.

> “माझ्या लोकांचे सांत्वन करा, सांत्वन करा, असे तुमचा देव म्हणतो. यरुशलेमाशी स्नेहपूर्वक बोला, आणि तिच्यापुढे घोषणा करा की तिची युद्धसेवा संपली आहे, तिचे अधर्म क्षमिले गेले आहे; कारण तिच्या सर्व पापांसाठी तिला परमेश्वराच्या हातून दुप्पट प्राप्त झाले आहे. अरण्यात घोषणा करणाऱ्याचा आवाज: परमेश्वराचा मार्ग तयार करा; वाळवंटात आपल्या देवासाठी राजमार्ग सरळ करा. प्रत्येक दरी उंच केली जाईल, आणि प्रत्येक डोंगर व टेकडी खाली केली जाईल; वाकडे ते सरळ केले जाईल, आणि खडबडीत स्थळे सपाट केली जातील. आणि परमेश्वराचे तेज प्रकट होईल, आणि सर्व देह ते एकत्र पाहतील; कारण परमेश्वराच्या मुखाने हे सांगितले आहे.” यशया 40:1–5.

हा उतारा अंतिम एलियाच्या संदेशवाहकाच्या कार्याची ओळख करून देतो, ज्याचे प्रतिरूप विल्यम मिलर यांच्यामध्ये दर्शविण्यात आले होते; आणि विल्यम मिलर यांचे प्रतिरूप योहान बाप्तिस्ता याच्यामध्ये, तर योहान बाप्तिस्ता याचे प्रतिरूप एलिया याच्यामध्ये दर्शविण्यात आले होते; आणि मलाखीने त्याची ओळख त्या संदेशवाहक म्हणून करून दिली होती जो कराराच्या संदेशवाहकासाठी मार्ग तयार करतो. अंतिम एलिया चळवळीत, जेव्हा प्रभू निराश झालेले आणि विलंबाच्या काळात प्रभूची वाट पाहत असलेल्यांना बळ देण्यासाठी सांत्वनकर्ता पाठवितो, तेव्हा “परमेश्वराचे तेज प्रकट होईल, आणि सर्व देह ते एकत्रितपणे पाहतील.” परमेश्वराचे “तेज” म्हणजे त्याचे चारित्र्य होय, आणि येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण हे त्याच्या चारित्र्याच्या त्या घटकाचे उघडणे आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व अल्फा आणि ओमेगा असे केले जाते. पहिल्या पाच वचनांच्या प्रस्तावनेनंतर, “अरण्यात हाक मारणाऱ्याचा आवाज” देवाला विचारतो, “मी काय हाक मारू?”

> आवाज म्हणाला, हाका मार. तेव्हा तो म्हणाला, मी काय हाका मारू? सर्व देह गवत आहे, आणि त्याचे सर्व सौंदर्य शेतातील फुलासारखे आहे; गवत सुकते, फूल कोमेजते; कारण परमेश्वराचा श्वास त्यावर वाहतो; खरोखर लोक गवत आहेत. गवत सुकते, फूल कोमेजते; पण आपल्या देवाचे वचन सदैव स्थिर राहील. यशया 40:6–8.

अल्फा आणि ओमेगा असे दर्शविले गेलेले ख्रिस्ताच्या स्वभावाचे संदेश इस्लामच्या प्रतीकवादात स्थापित केलेले आहे. यहेज्केल सदतीसमध्ये मृत हाडांच्या दरीला प्रथम एकत्र आणले जाते, आणि नंतर चार वाऱ्यांच्या भविष्यवाणीच्या संदेशाद्वारे तिला जीवन दिले जाते.

> “देवदूत चार वारे रोखून धरून आहेत; ते एका संतप्त घोड्याप्रमाणे दर्शविलेले आहेत, जो बंधनातून सुटून संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर झेपावण्याचा प्रयत्न करीत आहे आणि आपल्या मार्गात विनाश व मृत्यू वाहून आणीत आहे.”

> “आपण अनंतकाळच्या जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर झोपून राहावे काय? आपण सुस्त, शीत आणि मृतवत् असावे काय? अहो, आमच्या मंडळ्यांमध्ये देवाचा आत्मा आणि श्वास त्याच्या लोकांत फुंकला जावा, जेणेकरून ते आपल्या पायांवर उभे राहून जिवंत होतील. आपण हे पाहिले पाहिजे की मार्ग अरुंद आहे, आणि दार संकुचित आहे. परंतु आपण त्या संकुचित दारातून जातो तेव्हा, त्याची विशालता अमर्याद असते.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

बायबलमधील भविष्यवाणीतला क्रोधी घोडा म्हणजे इस्लाम होय. क्रोधी घोड्याला त्याचे विनाशाचे कार्य करू देण्यात येत नाही; याचे प्रतीक प्रकटीकरण सातमध्ये चार देवदूतांनी चार वाऱ्यांना धरून ठेवण्यात दर्शविले आहे. एक लाख चव्वेचाळीस हजार जणांवर शिक्का बसविला जाईपर्यंत त्यांना आवर घातला जातो.

> यानंतर मी पृथ्वीच्या चार कोपऱ्यांवर उभे असलेले चार देवदूत पाहिले; ते पृथ्वीचे चार वारे धरून ठेवत होते, जेणेकरून पृथ्वीवर, समुद्रावर किंवा कोणत्याही झाडावर वारा वाहू नये. आणि मी पूर्वेकडून वर येत असलेला दुसरा एक देवदूत पाहिला; त्याच्याकडे जिवंत देवाचा शिक्का होता. आणि ज्यांना पृथ्वी व समुद्र यांना हानी पोहोचविण्याचा अधिकार देण्यात आला होता, त्या चार देवदूतांना त्याने मोठ्या आवाजाने हाक मारून म्हटले, “आमच्या देवाच्या सेवकांच्या कपाळांवर आम्ही शिक्का मारीपर्यंत पृथ्वीला, समुद्राला किंवा झाडांना हानी पोहोचवू नका.” प्रकटीकरण 7:1–3.

चार वारे रोखून धरलेले आहेत, हे देवाच्या लोकांवरचा शिक्का मारण्याचे कार्य पूर्ण होईपर्यंत इस्लामला आवर घालण्यात आला आहे, याचे प्रतिनिधित्व करते. प्रकटीकरणामध्ये इस्लाम सात तुर्यांपैकी शेवटच्या तीन तुर्या म्हणून दर्शविला आहे, तसेच तीन संकटे म्हणूनही.

> आणि मी पाहिले, आणि आकाशाच्या मध्यभागातून उडत असलेला एक देवदूत ऐकला; तो मोठ्या आवाजाने म्हणत होता, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीवर राहणाऱ्यांवर; कारण त्या उरलेल्या तीन देवदूतांच्या तुताऱ्यांच्या इतर नादांमुळे, जे अद्याप वाजायचे आहेत!” प्रकटीकरण ८:१३.

तीन शोकध्वनीच्या तुताऱ्या परिचित करून दिल्यानंतर, योहान नवव्या अध्यायात इस्लामची वैशिष्ट्ये ओळखून सांगतो. नवव्या अध्यायाच्या चौथ्या वचनात इस्लामला एक आज्ञा देण्यात आली आहे, जी मोहम्मदनंतरचा पहिला नेता अबूबेकर यांच्या इतिहासात पूर्ण झाली.

> आणि त्यांना अशी आज्ञा देण्यात आली की त्यांनी पृथ्वीवरील गवताला, किंवा कोणत्याही हिरव्या वस्तूला, किंवा कोणत्याही झाडाला इजा करू नये; परंतु केवळ त्या मनुष्यांनाच, ज्यांच्या कपाळांवर देवाचा शिक्का नाही. प्रकटीकरण ९:४.

उरियाह स्मिथ यांनी अबुबेकरचा चौथ्या वचनाशी असलेला संबंध ओळखला.

> “मुहम्मदाच्या मृत्यूनंतर, इ.स. 632 मध्ये अबूबेकर त्याच्या नेतृत्वाच्या पदावर उत्तराधिकारी झाला; आणि आपल्या अधिकार व राज्यकारभाराची भक्कम स्थापना होताच, त्याने अरब जमातींकडे एक परिपत्रक पत्र पाठविले, ज्यातून पुढील उतारा घेतलेला आहे:

> “‘जेव्हा तुम्ही प्रभूची युद्धे लढता, तेव्हा पुरुषार्थाने वागा, पाठ फिरवू नका; परंतु तुमच्या विजयाला स्त्रिया व मुलांच्या रक्ताचा डाग लागू देऊ नका. कोणतीही खजुरीची झाडे नष्ट करू नका, किंवा धान्याची शेते जाळू नका. कोणतीही फळझाडे तोडू नका, किंवा जनावरांना काहीही हानी पोहोचवू नका, फक्त जे तुम्ही खाण्यासाठी मारता तेवढ्यांनाच. आणि जेव्हा तुम्ही कोणताही करार किंवा अट करता, तेव्हा त्याला निष्ठेने पाळा, आणि आपल्या शब्दाला जागा. आणि पुढे जात असता, तुम्हांस काही धार्मिक व्यक्ती आढळतील, जे मठांत एकांतवास करून त्या प्रकारे देवाची सेवा करण्याचा संकल्प करीत असतात; त्यांना तसेच राहू द्या, आणि त्यांना मारू नका किंवा त्यांच्या मठांचा नाश करू नका. आणि तुम्हांस दुसऱ्या प्रकारचे लोकही आढळतील, जे सैतानाच्या सभास्थानाशी संबंधित आहेत, ज्यांची मस्तके मुंडलेली आहेत; त्यांच्या कवट्या फोडल्याशिवाय राहू नका, आणि ते एकतर मोहम्मदी बनत नाहीत किंवा खंडणी देत नाहीत तोपर्यंत त्यांना कसलीही सूट देऊ नका.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

उरियाह स्मिथ पुढे दोन प्रकारच्या मनुष्यांची ओळख करून देतो, ज्यांना रोमाविरुद्ध युद्ध करण्यासाठी अबुबेक्रने पाठविलेल्या इस्लामी योद्ध्यांनी वेगळे ओळखायचे होते. एका प्रकाराची तो ओळख कॅथलिक साधू म्हणून करून देतो, जे रविवारी उपासना करीत होते; आणि दुसरा प्रकार ते होते, जे सातव्या-दिवशी उपासना करीत होते. इस्लामने केवळ सूर्याची उपासना करणाऱ्यांवरच आक्रमण करायचे होते. आपल्या विचारार्थ अधिक महत्त्वाचे म्हणजे, मनुष्य—ते रविवारी पाळणारे असोत वा सब्बाथ पाळणारे—यांचे प्रतीकात्मक रीतीने गवत, हिरव्या गोष्टी आणि झाडे असे प्रतिनिधित्व केले आहे. सातव्या अध्यायातील चार वारे सब्बाथ पाळणाऱ्यांवर शिक्का मारला जाईपर्यंत गवतावर वाहण्यापासून रोखून धरले गेले होते.

एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीचा दूत देवाला विचारतो, “मी काय पुकारू?” त्याला सांगण्यात आले की त्याचा संदेश हा असावा की देवाचे वचन सर्वकाळ अढळ राहते; आणि तो संदेश गवतावर वाहणाऱ्या वाऱ्याच्या संदर्भात ठेवण्यात यावा. जेव्हा सांत्वनकर्ता त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांकडे पाठविला जातो, जे इस्लामविषयीच्या अयशस्वी भाकितामुळे निराश झाले होते, आणि जे त्यानंतर ओळखतात की ते दहा कुमारींच्या दृष्टांतातील विलंबाच्या काळात आहेत, तेव्हा सांत्वनकर्ता त्यांना कळवितो की त्यांनी जो संदेश सादर करावयाचा आहे, तो म्हणजे बायबलमधील भविष्यवाणीमध्ये इस्लामची भूमिका हा संदेश होय. विलंबाच्या काळाच्या इतिहासात सांत्वनकर्त्याचे आगमन त्यांना उभे राहण्यास कारणीभूत ठरते.

> आणि तो मला म्हणाला, हे मनुष्यपुत्रा, आपल्या पायांवर उभा रहा, आणि मी तुझ्याशी बोलेन. तो माझ्याशी बोलला तेव्हा आत्मा माझ्यामध्ये प्रवेशला आणि त्याने मला माझ्या पायांवर उभे केले, म्हणजे जो माझ्याशी बोलत होता त्याचे मी ऐकले. यहेज्केल २:१, २.

ते पुनरुत्थित झाले की उभे राहतात.

> आणि लोक, वंश, भाषा आणि राष्ट्रे यांतील लोक त्यांच्या मृतदेहांकडे साडेतीन दिवस पाहतील, आणि त्यांच्या मृतदेहांना कबरींत ठेवू देणार नाहीत. आणि पृथ्वीवर राहणारे त्यांच्यावर आनंद करतील, हर्षोल्हास करतील, आणि एकमेकांना भेटवस्तू पाठवतील; कारण या दोन संदेष्ट्यांनी पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना यातना दिल्या होत्या. आणि साडेतीन दिवसांनंतर देवाकडून जीवनाचा आत्मा त्यांच्यामध्ये प्रवेशला, आणि ते आपल्या पायांवर उभे राहिले; आणि ज्यांनी त्यांना पाहिले त्यांच्यावर मोठी भीती पडली. प्रकटीकरण 11:9–11.

उभे राहण्याच्या, आणि नंतर ध्वजाप्रमाणे वर उचलले जाण्याच्या या दोन पायऱ्या येहेज्केलनेही सदतीसाव्या अध्यायात दर्शविल्या आहेत. येहेज्केलची पहिली पायरी निराशेच्या दरीत असलेल्या मृत, कोरड्या हाडांच्या शरीराचे अवयव एकत्र आणते. येहेज्केलची दुसरी पायरी चार वाऱ्यांचा संदेश आहे; तोच शिक्कामोर्तब करण्याचा संदेश आहे, आणि तोच इस्लामचा संदेश आहे.

> आणि तो मला म्हणाला, “मनुष्यपुत्रा, ही हाडे जिवंत होऊ शकतील काय?” तेव्हा मी उत्तर दिले, “हे प्रभु परमेश्वरा, तुम्हालाच ठाऊक आहे.” पुन्हा तो मला म्हणाला, “या हाडांवर भविष्यवाणी कर आणि त्यांना सांग, ‘अहो कोरड्या हाडांनो, परमेश्वराचे वचन ऐका. या हाडांना प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, मी तुमच्यात श्वास प्रवेश करीन, आणि तुम्ही जिवंत व्हाल. मी तुमच्यावर स्नायू आणीन, तुमच्यावर मांस चढवीन, तुम्हाला कातडीने आच्छादीन, आणि तुमच्यात श्वास घालीन; आणि तुम्ही जिवंत व्हाल; आणि तुम्हांला कळेल की मी परमेश्वर आहे.’” मग मला आज्ञा केल्याप्रमाणे मी भविष्यवाणी केली; आणि मी भविष्यवाणी करीत असता एक आवाज झाला, आणि पाहा, एक कंप झाला, आणि हाडे एकमेकांजवळ आली, प्रत्येक हाड आपल्या हाडाशी जुळले. आणि मी पाहिले, तर पाहा, त्यांच्यावर स्नायू आणि मांस आले, आणि वरून कातडीने त्यांना आच्छादिले; परंतु त्यांच्यामध्ये श्वास नव्हता. मग तो मला म्हणाला, “वाऱ्याला भविष्यवाणी कर, भविष्यवाणी कर, हे मनुष्यपुत्रा, आणि वाऱ्याला सांग, ‘प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: हे श्वासा, चारही वाऱ्यांकडून ये, आणि या वध झालेल्यांवर फुंकर घाल, म्हणजे ते जिवंत होतील.’” मग त्याने मला आज्ञा केल्याप्रमाणे मी भविष्यवाणी केली, आणि श्वास त्यांच्यात आला, आणि ते जिवंत झाले, आणि आपल्या पायांवर उभे राहिले, एक अतिशय मोठी सेना. यहेज्केल 37:3–10.

यशयाच्या त्या उताऱ्यात, ज्याचा आपण सध्या विचार करीत आहोत, जेव्हा सांत्वनकर्ता येतो, तेव्हा ते आपल्या पायांवर उभे राहतात; त्यानंतर त्यांना ध्वजाप्रमाणे एका उंच पर्वतावर उचलून नेले जाते आणि ते “शुभवार्ता” घोषित करतात, जी म्हणजे उत्तरवृष्टी, तिसऱ्या देवदूताचा संदेश होय.

> हे सियोना, शुभवर्तमान सांगणाऱ्या, उंच डोंगरावर चढ; हे यरुशलेमा, शुभवर्तमान सांगणाऱ्या, आपला आवाज सामर्थ्याने उंच कर; तो उंच कर, भिऊ नकोस; यहूदाच्या नगरांना सांग, “पाहा, तुमचा देव!” पाहा, प्रभु परमेश्वर पराक्रमी हाताने येईल, आणि त्याचा भुजदंड त्याच्यासाठी राज्य करील; पाहा, त्याचे प्रतिफळ त्याच्याबरोबर आहे, आणि त्याचे कार्य त्याच्या पुढे आहे. तो मेंढपाळाप्रमाणे आपल्या कळपाचे पालनपोषण करील; तो कोकरांना आपल्या भुजेत गोळा करील, त्यांना आपल्या उराशी वाहील, आणि जी पिलांसह आहेत त्यांना तो हळुवारपणे मार्गदर्शन करील. कोणी आपल्या हाताच्या ओंजळीने पाणी मोजले आहे, आणि वितीने आकाश मापले आहे, आणि पृथ्वीची धूळ मापात धरली आहे, आणि पर्वत तराजूत तोलले आहेत, आणि टेकड्या काट्यात तोलल्या आहेत? परमेश्वराच्या आत्म्याला कोणी मार्गदर्शन केले आहे? किंवा त्याचा सल्लागार होऊन त्याला कोणी शिकविले आहे? त्याने कोणाबरोबर सल्लामसलत केली, आणि त्याला कोणी बोध केला, आणि न्यायाच्या मार्गात त्याला कोणी शिकविले, आणि त्याला ज्ञान कोणी शिकविले, आणि समजुतीचा मार्ग त्याला कोणी दाखविला? पाहा, राष्ट्रे बादलीतील थेंबासारखी आहेत, आणि तराजूवरील सूक्ष्म धुळीसारखी गणली जातात; पाहा, तो बेटांना अत्यंत क्षुल्लक वस्तूप्रमाणे उचलून घेतो. आणि लेबानोन जाळण्यासाठी पुरेसा नाही, आणि त्यातील पशू होमार्पणासाठी पुरेसे नाहीत. त्याच्या समोर सर्व राष्ट्रे काहीच नाहीत; आणि ती त्याला शून्यापेक्षाही कमी व व्यर्थ मानली जातात. यशया 40:9–17.

जे आपल्या कबरींतून बाहेर आले आहेत, ते ध्वजचिन्हाप्रमाणे उंचावले गेले आहेत; किंवा यशया जसे ओळख करून देतो, तसे त्यांना “एका उंच पर्वतावर” नेण्यात आले आहे. तो उंच पर्वत हाच ध्वजचिन्ह आहे, आणि तो त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो जे 18 जुलै, 2020 च्या पहिल्या निराशेमुळे आरंभ झालेल्या विलंबाच्या काळात प्रभूची वाट पाहत होते.

> एकाच्या धिक्काराने हजार जण पळून जातील; पाचांच्या धिक्काराने तुम्ही पळून जाल; इतके की पर्वताच्या शिखरावरच्या ध्वजस्तंभाप्रमाणे आणि टेकडीवरील पताकेसारखे तुम्ही उराल. आणि म्हणून परमेश्वर थांबेल, जेणेकरून तो तुमच्यावर कृपा करील; आणि म्हणून तो उन्नत केला जाईल, जेणेकरून तो तुमच्यावर दया करील; कारण परमेश्वर न्यायाचा देव आहे; जे सर्व त्याची वाट पाहतात ते धन्य आहेत. यशया 30:17, 18.

प्रकटीकरण अकराव्या अध्यायात ध्वज स्वर्गात नेला जातो.

> आणि त्यांनी स्वर्गातून त्यांना असे म्हणणारा मोठा आवाज ऐकला, “इकडे वर या.” आणि ते मेघात स्वर्गात वर गेले; आणि त्यांच्या शत्रूंनी त्यांना पाहिले. आणि त्याच घटकेत मोठा भूकंप झाला, आणि शहराचा दहावा भाग पडला, आणि त्या भूकंपात सात हजार मनुष्य ठार झाले; आणि उरलेले भयभीत झाले, आणि त्यांनी स्वर्गाच्या देवाला गौरव दिला. प्रकटीकरण 11:12, 13.

प्रकटीकरण अकरावा अध्याय हे दर्शवितो की भूकंप ज्या त्याच वेळी होतो, त्या त्याच वेळी ते दोन साक्षीदार स्वर्गात उचलले जातात. भूतकाळातील इतिहासात फ्रेंच राज्यक्रांतीद्वारे पूर्ण झालेला तो भूकंप, रविवारच्या कायद्याच्या वेळी संयुक्त संस्थानांच्या उलथापालथीचे प्रतीक ठरतो. म्हणून ध्वज रविवारच्या कायद्याच्या वेळी उभारला जातो, आणि त्यानंतर तो ध्वज संपूर्ण जगाला “शुभ वार्ता” घोषित करतो.

> हे जगातील सर्व रहिवाशांनो, आणि पृथ्वीवरील वासियानो, तो पर्वतांवर ध्वज उभारतो तेव्हा पाहा; आणि तो कर्णा फुंकतो तेव्हा ऐका. यशया 18:3.

“तुरई” फुंकली जाईल तेव्हा ध्वज “शुभवार्ता” प्रस्तुत करील. प्रकटीकरणातील तुरईचा अंतिम संदेश सातवी तुरई आहे, जी तिसरी हाय आहे, जी इस्लाम आहे. यशया, योहान आणि येहेज्केल हे सर्व अंतिम दिवसांविषयी बोलत आहेत, आणि ते कधीही एकमेकांशी विरोध करत नाहीत.

रविवारच्या कायद्याच्या वेळी देवाची मुद्रा देवाच्या लोकांवर ठेवली जाते.

> “आपल्यापैकी एकाही जणाला देवाची मुद्रा कधीही प्राप्त होणार नाही, जोपर्यंत आपल्या स्वभावावर एकही डाग किंवा कलंक आहे. आपल्या स्वभावातील दोष दूर करणे, आत्म्याच्या मंदिरातील प्रत्येक अशुद्धता शुद्ध करणे, हे आपल्यावर सोपविण्यात आले आहे. तेव्हा आरंभीचा पाऊस पेंतेकोस्ताच्या दिवशी शिष्यांवर जसा पडला, तसाच उत्तरकालीन पाऊस आपल्यावर पडेल....”

> “बंधूंनो, तयारीच्या या महान कार्यात तुम्ही काय करीत आहात? जे लोक जगाशी एकरूप होत आहेत, ते जगाच्या साच्याला ग्रहण करीत आहेत आणि पशूच्या चिन्हासाठी तयारी करीत आहेत. जे स्वतःविषयी अविश्वास बाळगणारे आहेत, जे देवासमोर स्वतःला नम्र करीत आहेत आणि सत्याचे पालन करून आपल्या आत्म्यांना शुद्ध करीत आहेत, ते स्वर्गीय साचा ग्रहण करीत आहेत आणि त्यांच्या कपाळांवर देवाच्या शिक्क्यासाठी तयारी करीत आहेत. जेव्हा तो हुकूम निघेल आणि तो ठसा उमटविला जाईल, तेव्हा त्यांचे चारित्र्य अनंतकाळपर्यंत शुद्ध व निष्कलंक राहील.” Testimonies, volume 5, 214–216.

जरी रविवारच्या कायद्याच्या वेळी तो हुकूम ठसविला जात असला, तरी ज्यांना शिक्का प्राप्त होणार आहे, त्यांचा स्वभाव रविवारच्या कायद्यापूर्वीच त्या शिक्क्यास योग्य रीतीने तयार झालेला असला पाहिजे; कारण रविवारचा कायदा ही अशी संकट-क्षणिका आहे की ज्याकडे देवाच्या वचनातील सर्व संकटे पुढे निर्देश करतात. दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतातील मध्यरात्रीचा “संकट-घोष”, किंवा “आक्रोश”, हाच तो “संकट” आहे.

> “संकटाच्या प्रसंगी चारित्र्य प्रकट होते. मध्यरात्री जेव्हा उत्कट स्वराने अशी घोषणा करण्यात आली, ‘पहा, वर येत आहे; त्याला भेटावयास बाहेर पडा,’ तेव्हा झोपलेल्या कुमारिका आपल्या निद्रेतून जाग्या झाल्या, आणि त्या प्रसंगासाठी कोणी तयारी केली होती हे दिसून आले. दोन्ही पक्ष अनपेक्षितपणे गाठले गेले, परंतु एक जण त्या आकस्मिक प्रसंगासाठी सिद्ध होता, आणि दुसरा तयारीविना आढळला. परिस्थितींमुळे चारित्र्य प्रकट होते. आकस्मिक प्रसंग चारित्र्याचे खरे धातू बाहेर आणतात. एखादी अचानक व अनपेक्षित आपत्ती, शोक, किंवा संकट, एखादा अनपेक्षित आजार किंवा क्लेश, आत्म्याला मृत्यूशी समोरासमोर उभे करणारी कोणतीही गोष्ट, चारित्र्याची खरी अंतःस्थिती प्रकट करील. देवाच्या वचनातील अभिवचनांवर खरी श्रद्धा आहे की नाही, हे उघड होईल. आत्मा कृपेने धारण केला जात आहे की नाही, दिव्यासह पात्रात तेल आहे की नाही, हे प्रकट होईल.”

> “परीक्षेचे प्रसंग सर्वांवर येतात. देवाच्या कसोटी व सिद्धतेखाली आपण स्वतःचे वर्तन कसे करतो? आपले दिवे विझून जातात काय? की आपण ते अजूनही प्रज्वलित ठेवतो? कृपा व सत्याने परिपूर्ण असलेल्या त्याच्याशी आपल्या संबंधामुळे आपण प्रत्येक आणीबाणीकरिता तयार आहोत काय? पाच शहाण्या कुमारिका आपल्या स्वभावाचा वाटा पाच मूर्ख कुमारिकांना देऊ शकल्या नाहीत. स्वभाव आपण प्रत्येकाने व्यक्तिशः घडविला पाहिजे.” Review and Herald, October 17, 1895.

शहाण्या कुमारिकांना तो आक्रोश होण्यापूर्वी तेलाची गरज होती; कारण जेव्हा मध्यरात्रीचे संकट येते, तेव्हा तेल मिळवण्यासाठी फार उशीर झालेला असतो.

> “हताशेचा, युद्धाचा आणि रक्तपाताचा एक आत्मा आहे, आणि तो आत्मा काळाच्या अगदी समाप्तीपर्यंत वाढत जाईल. जसेच देवाच्या लोकांच्या कपाळांवर त्यांना शिक्का मारला जाईल,—तो असा कोणताही शिक्का किंवा चिन्ह नाही की जो दिसू शकेल, तर सत्यामध्ये बौद्धिक आणि आध्यात्मिक अशा दोन्ही प्रकारे स्थिर होणे आहे, जेणेकरून त्यांना हलविता येणार नाही,—जसेच देवाच्या लोकांवर शिक्का मारला जाईल आणि ते हालविण्यासाठी सिद्ध केले जातील, ते येईल. खरोखरच, त्याची सुरुवात आधीच झाली आहे; देवाचे न्यायनिवाडे आता देशावर आले आहेत, जेणेकरून आम्हांस इशारा मिळावा, आणि जे येणार आहे ते आम्हांस कळावे.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

देवाची मोहोर ही सत्यामध्ये, बौद्धिकदृष्ट्या आणि आध्यात्मिकदृष्ट्या, स्थिर होणे आहे. ती मोहोर दिसू शकत नाही; परंतु ध्वजचिन्ह दिसेल, कारण जगाला इशारा देण्याचा तोच एकमेव मार्ग आहे. म्हणून, असा एक काळ असतो की जेव्हा ती मोहोर दिसू शकत नाही; आणि त्यानंतर रविवार-कायदा येतो, ज्यात ती मोहोर दिसलीच पाहिजे.

> “पवित्र आत्म्याचे कार्य म्हणजे जगाला पापाविषयी, धार्मिकतेविषयी आणि न्यायाविषयी खात्री पटवून देणे होय. सत्यावर विश्वास ठेवणारे लोक सत्याद्वारे पवित्र केलेले असून, उच्च व पवित्र तत्त्वांनुसार आचरण करीत आहेत, आणि देवाच्या आज्ञा पाळणारे व त्या पायाखाली तुडविणारे यांच्यामधील भेदरेषा उन्नत व श्रेष्ठ अर्थाने दाखवून देत आहेत, हे पाहिल्याशिवाय जगाला इशारा दिला जाऊ शकत नाही. आत्म्याचे पवित्रीकरण देवाची मुद्रा धारण करणारे आणि खोटा विश्रांतीदिन पाळणारे यांच्यामधील फरक अधोरेखित करते. जेव्हा कसोटीचा काळ येईल, तेव्हा पशूची खूण काय आहे हे स्पष्टपणे दाखविले जाईल. ती म्हणजे रविवार पाळणे होय. ज्यांनी सत्य ऐकल्यानंतरही या दिवसाला पवित्र मानणे चालू ठेवले, ते काळ व नियम बदलण्याचा विचार करणाऱ्या पापपुरुषाची छाप धारण करतात.” Bible Training School, December 1, 1903.

रविवार कायद्याच्या आधी प्राप्त झाले पाहिजे ते शिक्कामोर्तब म्हणजे ख्रिस्ताच्या स्वभावाचे संपूर्ण विकसित होणे होय, आणि ते देवदूतांशिवाय कोणालाही दिसत नाही. रविवार कायद्याच्या वेळी जे शिक्कामोर्तब दिसून येते ते सातव्या दिवसाचा सब्बाथ पाळणारे आहेत, कारण तो देवाच्या लोकांचा शिक्का, किंवा चिन्ह, आहे.

> तू इस्राएलच्या संततीशीही बोलून सांग, ‘खरोखरच तुम्ही माझे शब्बाथ पाळाल; कारण तो तुमच्या पिढ्यान्पिढ्या माझ्या आणि तुमच्या मध्ये एक चिन्ह आहे; यासाठी की तुम्हांला कळावे की तुम्हांला पवित्र करणारा परमेश्वर मी आहे.’ निर्गम 31:13.

एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवरचा शिक्का १८ जुलै, २०२० रोजी सुरू झाला आणि रविवारच्या कायद्यापूर्वी पूर्ण झाला पाहिजे.

> हे जगातील सर्व रहिवाशांनो आणि पृथ्वीवरील वासीयांनो, तो पर्वतांवर ध्वज उभारतो तेव्हा पाहा; आणि तो रणशिंग फुंकतो तेव्हा ऐका. यशया 18:3.

आता उघड करण्यात आलेले सात गडगडाट हे ओळखून देतात की एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा इतिहास हा तिसऱ्या धिक्काराच्या तुरई-इशाऱ्याच्या संदर्भात ठेवलेल्या एका संदेशाची घोषणा करण्याचे कार्य आहे. बायबलमधील भविष्यवाणीत इस्लामची तुरई म्हणजे थडग्यातून उंचावण्यात आलेल्या ध्वजाद्वारे फुंकली जाणारी तीच आहे.

प्रत्येक सुधाररेषेतील चार मार्गचिन्हे, जी 1840 ते 1844 या इतिहासातील चार मार्गचिन्हांशी सुसंगत आहेत, हे स्थापित करतात की प्रत्येक सुधाररेषेतील चारही पायऱ्यांपैकी प्रत्येकामध्ये नेहमी तोच विषय असतो. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासातील पहिले मार्गचिन्ह, ज्याचे प्रतिनिधित्व 1840 ते 1844 यांनी केले होते, ते म्हणजे 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी संदेशाचे सामर्थ्यप्रदान होय. ते मार्गचिन्ह इस्लाम होते. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांसाठीच्या समांतर इतिहासातील दुसरे मार्गचिन्ह 18 जुलै, 2020 चा निराशाभंग होता. ते मार्गचिन्ह इस्लामाविषयीची अशी एक भविष्यवाणी होती जी काळाच्या अनुप्रयोगामुळे भ्रष्ट झाली होती. मध्यरात्रीच्या हाकेला चिन्हांकित करणारे तिसरे मार्गचिन्ह हे इस्लामाविषयीच्या अपयशी भविष्यवाणीचे दुरुस्तीकरण आहे. ही दुरुस्ती काळाच्या अनुप्रयोगाच्या नकाराचे प्रतिनिधित्व करते. चौथे मार्गचिन्ह म्हणजे रविवारचा कायदा, जिथे उभारलेला ध्वज सातवा कर्णा फुंकतो, जो तिसरा धिक्कार आहे, जो इस्लाम आहे.

यशया अध्याय चाळीस पुढील सव्वीस अध्यायांसाठी आरंभबिंदू ओळखून देतो. तो आरंभबिंदू प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील अध्याय अकरा येथे स्थित आहे, जेव्हा लोकांना यातना देणारे ते दोन्ही संदेष्टे पुन्हा जिवंत केले जातात. सांत्वनकर्ता त्यांना पुनरुत्थित करून उभ्या स्थितीत आणतो, आणि त्यानंतर त्यांना स्वर्गात उचलून नेले जाते. यशया एलियाच्या दूताची ओळख अरण्यात पुकार करणारा आवाज अशी करून देतो. त्यानंतर तो दूत आपला संदेश काय असावा असे विचारतो, आणि त्याला भविष्यसूचक प्रतीकात्मकतेत असे सांगितले जाते की, इस्लामचा संदेश हा एक तुतारीचा इशारा आहे, जो ध्वजचिन्ह जाहीर करते. तरीही, शेवटच्या दिवसांत इस्लामला इशाऱ्याची तुतारी म्हणून मांडण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे भूतकाळातील इस्लामाची ओळख पटविणे होय. मिलराइट्स यांनी जसा समजला होता तसा इस्लामचा आरंभ, आणि हबक्कूकच्या दोन पवित्र तक्त्यांवर जसा दृश्यरूपाने दर्शविला आहे, त्याचा उपयोग तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामाची ओळख पटविण्यासाठी केला गेला पाहिजे.

> मी प्रभूच्या दिवशी आत्म्यात होतो; आणि माझ्या मागून तुतारीसारखा एक मोठा आवाज मी ऐकला. प्रकटीकरण 1:10.

प्रकटीकरणात योहानाने आपल्या मागून कर्ण्याचा आवाज ऐकला, आणि योहान त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतो, जे भूतकाळातून येणारा एक आवाज ऐकतात. योहानामागील आवाज, म्हणजे भूतकाळातील कर्ण्याच्या नादाचे प्रतिनिधित्व करणारा आवाज, हीच ती अग्रदूतांची समज आहे की कर्णे ही रविवारी उपासनेविरुद्ध देवाची न्यायकारवाई होती. पहिली चार कर्णे इ.स. 321 मध्ये कॉन्स्टंटाईनने संमत केलेल्या पहिल्या रविवार-कायद्याच्या प्रत्युत्तरात मूर्तिपूजक रोमवर आणली गेली. पाचवे आणि सहावे कर्णे, जी पहिले आणि दुसरे धिक्कार आहेत, इ.स. 538 मध्ये ऑर्लीयाँ परिषदेत पोपशाही रोमने देखील रविवार-कायदा संमत केल्यानंतर तिच्याविरुद्ध देवाच्या न्यायकारवाईचे प्रतिनिधित्व करतात. इस्लामचा तिसरा धिक्कार अमेरिकेत रविवार-कायदा संमत झाल्यावर येतो. तेव्हा ध्वज उभारला जातो आणि इस्लामची भविष्यसूचक भूमिका, इस्लामच्या प्रारंभीच्या भूमिकेच्या आधारे, ओळख करून दिली जाते.

ध्वजाद्वारे घोषित करण्यात आलेला संदेश केवळ तेव्हाच स्थापित होऊ शकतो, जेव्हा तो संदेश अल्फा आणि ओमेगा यांच्या संदर्भात ठेवला जातो. यशया ग्रंथाच्या चाळीसाव्या अध्यायातील या प्रस्तावनेनंतर, देव हा अल्फा आणि ओमेगा आहे, याचे सर्वांत सामर्थ्यशाली आणि सर्वांत थेट बायबलाधारित विवेचन सलग अनेक अध्यायांमध्ये मांडलेले आहे. ते अध्याय म्हणजे येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे यशयाने केलेले निरूपण होय, जे “देवाने” येशूला “आपल्या दासांना लवकरच घडून येणाऱ्या गोष्टी दाखविण्यासाठी दिले; आणि त्याने आपल्या दूताद्वारे ते चिन्हांनी प्रकट करून आपल्या दास योहान याच्याकडे पाठविले,” ज्याने ते “एका पुस्तकात” लिहिले, आणि “ते सात मंडळ्यांकडे” पाठविले.

पुढील लेखात आपण यशया या पुस्तकातील पुढील अध्यायांचा विचार करू.

> जो वाचतो तो धन्य, आणि जे या भविष्यवाणीचे शब्द ऐकतात व त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात ते धन्य; कारण समय जवळ आला आहे. प्रकटीकरण 1:3.

Back to Articles