Article

# दानियेलाचे पुस्तक - क्रमांक ब्याऐंशी

भविष्यवाणीतील कोडे उलगडताना: Daniel 11 च्या इतिहासाचे आकलन आणि Adventism मध्ये “Daily” चे महत्त्व

Author

Jeff Pippenger

Published

February 15, 2024

Formats

PDF
Word

यहेज्केल अध्याय आठमधील चार घृणास्पद गोष्टींच्या संदर्भात, ज्या अॅडव्हेंटिझमच्या चार पिढ्यांचे प्रतिनिधित्व करतात, आपण 1863 पासून 1989 मधील अंतकाळापर्यंतच्या इतिहासाचा आढावा घेतल्यानंतर, 1989 मध्ये उघडण्यात आलेल्या ज्ञानवृद्धीकडे आपण आपले लक्ष वळवू. त्या ज्ञानवृद्धीचा संबंध दानिएल अध्याय अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांशी होता. 1989 मध्ये, आमच्या लहानशा सब्बाथ अभ्यासगटाने बायबल भविष्यवाणीतील सुधारणारेषा शोधून काढल्या, ज्यांचा Future for America अनेकदा उल्लेख करते, आणि ज्या प्रत्येक सुधारणा-रेषेतील घटनाक्रम प्रस्थापित करतात, ज्यामुळे भविष्यवाणीचा विद्यार्थी “ओळीवर ओळ” या उत्तरवर्षावाच्या पद्धतीच्या अनुप्रयोगाचा उपयोग करू शकतो.

काही वर्षांच्या आत (1992 मध्ये), मी दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांचा उहापोह करणारा एक लेख लिहिला होता. तो लेख माझ्या स्वतःच्या समाधानासाठी लिहिला गेला होता, कारण त्या अभ्यासाचे सार्वजनिक प्रसारण करण्याची माझ्यात ना क्षमता होती, ना तशी इच्छा. 1994 पर्यंत, तो लेख अॅडव्हेंटिस्ट स्वावलंबी सेवाकार्यातील एका संस्थेपर्यंत पोहोचला, आणि 1995 मध्ये, दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांचा उहापोह करणाऱ्या अकरा लेखांच्या मालिकेचे प्रकाशन त्या संस्थेने निर्मिलेल्या एका मासिक नियतकालिकात करण्यात आले. भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या लिखाणांत दानियेल अकरा याविषयी केवळ काही विशिष्ट उल्लेख आढळतात, आणि त्यांपैकी सर्वात महत्त्वाचा उल्लेख मी त्या वचनांबाबत मांडलेल्या अनुप्रयोगाच्या वैधतेसाठी एक मध्यवर्ती युक्तिवाद ठरला.

> “आपल्याजवळ गमावण्यास वेळ नाही. संकटमय काळ आपल्या समोर आहे. जग युद्धाच्या आत्म्याने ढवळून निघाले आहे. लवकरच भविष्यवाण्यांत सांगितलेली संकटांची दृश्ये घडून येतील. दानियेलच्या अकराव्या अध्यायातील भविष्यवाणी जवळजवळ तिच्या पूर्ण परिपूर्तीस पोहोचली आहे. या भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत जी इतिहासातील अनेक घटनांची घडामोड झाली आहे, त्यांची पुनरावृत्ती होईल. तीसाव्या वचनात अशा एका सत्तेविषयी सांगितले आहे की ती ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]’”

> “या शब्दांत वर्णन केलेल्या दृश्यांसारखी दृश्ये घडतील.” Manuscript Releases, क्रमांक 13, 394.

सिस्टर व्हाइट स्पष्टपणे सांगतात की १७९८ हे “अंतकाळ” आहे.

> “परंतु समाप्तीच्या काळी, संदेष्टा म्हणतो, ‘पुष्कळ जण इकडे तिकडे धावतील, आणि ज्ञान वाढेल.’ दानियेल 12:4.... 1798 पासून दानियेलचे पुस्तक उघडण्यात आले आहे, भविष्यवाण्यांचे ज्ञान वाढले आहे, आणि पुष्कळांनी समीप आलेल्या न्यायाचा गंभीर संदेश घोषित केला आहे.” The Great Controversy, 356.

दानियेल अकराव्या अध्यायातील चाळीसावे वचन, “आणि अंतकाळी,” या शब्दांनी सुरू होते.

> आणि समाप्तीच्या काळी दक्षिणेचा राजा त्याच्यावर आघात करील; आणि उत्तरेचा राजा रथांसह, घोडेस्वारांसह, आणि अनेक जहाजांसह वावटळीप्रमाणे त्याच्यावर येईल; आणि तो देशांमध्ये प्रवेश करील, आणि पूराप्रमाणे वाहत जाऊन पुढे निघून जाईल. दानिएल ११:४०.

भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या थेट पुष्टीकरणाशिवायही हे स्पष्ट आहे की चाळिसावे वचन 1798 मध्ये आरंभ झालेल्या घटनांच्या एका क्रमाची सुरुवात दर्शविते. त्या घटना मानवाच्या कृपाकाळाच्या समाप्तीपर्यंत नेतात; कारण दानिएलाच्या बाराव्या अध्यायातील पहिले वचन असे म्हणते, “आणि त्या समयी मीखाएल उभा राहील,” आणि सिस्टर व्हाईट यांनी हे स्पष्ट केले आहे की मीखाएल उभा राहतो तेव्हा मानवाचा कृपाकाळ संपतो.

> “‘त्या वेळेस मिखाएल उठेल, तो महान अधिपती, जो तुझ्या लोकांच्या मुलांसाठी उभा आहे; आणि असा संकटकाळ येईल, की राष्ट्र अस्तित्वात आले तेव्हापासून त्या वेळेपर्यंत कधीच झाला नव्हता; आणि त्या वेळेस तुझे लोक, पुस्तकात ज्याचे नाव लिहिलेले आढळेल असा प्रत्येकजण, सुटकारा पावेल.’ दानियेल 12:1.”

> “जेव्हा तिसऱ्या देवदूताचा संदेश समाप्त होतो, तेव्हा पृथ्वीवरील अपराधी रहिवाशांसाठी दया यापुढे विनवणी करीत नाही. देवाच्या लोकांनी आपले कार्य पूर्ण केलेले असते. त्यांनी ‘उत्तरकालीन पाऊस,’ ‘प्रभूच्या सान्निध्यातून येणारा ताजेतवानेपणा’ प्राप्त केलेला असतो, आणि त्यांच्या पुढे असलेल्या परीक्षेच्या घटकेसाठी ते सिद्ध झालेले असतात. देवदूत स्वर्गात इकडेतिकडे घाईने ये-जा करीत असतात. पृथ्वीवरून परतणारा एक देवदूत जाहीर करतो की त्याचे कार्य पूर्ण झाले आहे; अंतिम परीक्षा जगावर आणली गेली आहे, आणि ज्यांनी स्वतःला दैवी आज्ञांप्रती निष्ठावान सिद्ध केले आहे त्यांनी सर्वांनी ‘जिवंत देवाचा शिक्का’ प्राप्त केलेला आहे. तेव्हा येशू वरच्या पवित्रस्थानातील आपली मध्यस्थी थांबवितो. तो आपले हात उंचावितो आणि मोठ्या आवाजात म्हणतो, ‘झाले आहे;’ आणि तो गंभीर उद्गार काढीत असताना सर्व देवदूतसमूह आपले मुकुट काढून ठेवतो: ‘जो अन्यायी आहे, तो अन्यायीच राहो: आणि जो अशुद्ध आहे, तो अशुद्धच राहो: आणि जो नीतिमान आहे, तो नीतिमानच राहो: आणि जो पवित्र आहे, तो पवित्रच राहो.’ प्रकटीकरण 22:11. प्रत्येक प्रकरण जीवन किंवा मृत्यूसाठी निश्चित झालेले असते.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 613.

दानियेल अकराव्या अध्यायातील चाळीसावे वचन इ.स. १७९८ मध्ये आरंभ होते, आणि पंचेचाळीसाव्या वचनात, जेव्हा उत्तर दिशेचा राजा (पापसत्ता) आपल्या अंतास येतो आणि त्याला साहाय्य करणारा कोणीही नसतो, तेव्हा मानवी कृपाकाल समाप्त होतो; कारण पुढील वचन म्हणते, “आणि त्या समयी,” अशा प्रकारे मागील वचनात दर्शविलेला “समय” ओळखून देते, जो दानियेल अकरा अध्यायातील पंचेचाळीसावे वचन आहे. उत्तर दिशेचा राजा (पापसत्ता) मानवी कृपाकालाच्या समाप्तीच्या वेळी आपल्या अंतास येतो.

म्हणून, दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांचा इतिहास 1798 मध्ये सुरू होऊन मानवी कृपाकाळाच्या समाप्तीपर्यंत पोहोचणाऱ्या घटनांच्या एका क्रमाची ओळख करून देतो. सिस्टर व्हाईट जिवंत असताना, 1798 हे स्पष्टपणे त्यांच्या भूतकाळातील इतिहासात होते. जेव्हा त्यांनी असे म्हटले की “the prophecy in the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment,” तेव्हा त्या केवळ 1798 नंतर घडणाऱ्या, आणि मिखाएल उभा राहण्यापूर्वीच्या इतिहासाचाच संदर्भ देत असू शकतात. त्यानंतर त्या विशेषत्वाने असेही म्हणतात की “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” अशा प्रकारे त्या भविष्यवाणीच्या विद्यार्थ्याला हे निर्देश देतात की दानियेल अकराव्या अध्यायाचा अंतिम इतिहास, ज्याने “has nearly reached its complete fulfillment,” याचे प्रतिरूप दानियेल अकराव्या अध्यायात मांडलेल्या इतिहासाच्या इतर भागांत आधीच दाखविण्यात आलेले आहे.

एकदा ती त्या अत्यंत महत्त्वाच्या भविष्यसूचक कळीवर जोर देते, तेव्हा ती मग तीस ते छत्तीस या वचनांचा उद्धृत करते आणि असे म्हणते, “या शब्दांत वर्णन केलेल्यासारखी दृश्ये घडतील.” अंतिम काळातील दानियेल अकराच्या परिपूर्तीस समजून घेऊ इच्छिणाऱ्या भविष्यवाणीच्या विद्यार्थ्यांसाठी प्रेरणेने एक कळी पुरविली. ती कळी अशी होती की दानियेल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांचा इतिहास हा तीस ते छत्तीस वचनांत दर्शविलेल्या इतिहासाशी समांतर होता. या प्रकटीकरणातून विपुल प्रकाश प्राप्त होतो, परंतु येथे विचारात घेण्याची गोष्ट अशी आहे की दानियेल अकराच्या एकतीसाव्या वचनात, “नित्य,” काढून घेतले जाते.

मानवी कृपाकाळाच्या समाप्तीकडे नेणाऱ्या घटनांच्या अनुक्रमाचे चित्रण करणारा इतिहास योग्य रीतीने समजून घेण्यासाठी, भविष्यवाण्याचा विद्यार्थी “दररोजचे” याचे योग्य आकलन असणे आवश्यक आहे. एकतीसावे वचन जर ख्रिस्ताच्या पवित्रस्थानातील सेवाकार्य काढून टाकले जात असल्याचे दर्शवीत असेल, किंवा ते मूर्तिपूजेचे दूर केले जाणे दर्शवीत असेल, तर “या शब्दांत वर्णन केलेल्यासारखी दृश्ये घडतील” असे सिस्टर व्हाइट यांनी लिहिले तेव्हा त्यांनी ज्या समांतर इतिहासाचा उल्लेख केला, तो योग्य रीतीने समजून घ्यावयाचा असेल, तर हे समजून घेणे अगदीच अत्यावश्यक आहे.

निःसंशय, लौदीकेय अॅडव्हेंटिझमने दानियेल अकरावा अध्यायातील चाळिसाव्या वचनाची पूर्ती १९८९ मध्ये सोव्हिएत युनियनच्या पतनास दर्शविणारी आहे, हे ओळखले नाही; परंतु ते वचन नेमक्या त्याच घटनांचीच ओळख करून देते. ज्यांना १९८९ मध्ये चाळिसाव्या वचनाच्या पूर्तीबरोबर आलेल्या ज्ञानवृद्धीचा भविष्यवाणीतील अर्थ योग्य रीतीने समजून घ्यावयाचा होता, त्यांच्यासाठी “द डेली” याविषयीची योग्य समज ही तेव्हा वर्तमानकालीन सत्य ठरली. विसाव्या शतकाच्या पूर्वार्धात ही योग्य समज महत्त्वाची होती, कारण प्रभूने विल्यम मिलर यांच्यामार्फत स्थापित केलेल्या पायाभूत सत्यांचा ती एक अत्यावश्यक भाग होती.

परंतु विसाव्या शतकाच्या पहिल्या दीड दशकात, “the daily” हे ख्रिस्ताच्या पवित्रस्थानातील सेवाकार्याचे प्रतिनिधित्व करते असा दावा करणारा सैतानी प्रोटेस्टंट दृष्टिकोन हा अल्पमतातील मतप्रवाह होता, आणि “the daily” हे मूर्तिपूजेचे प्रतीक आहे या सत्याविषयी वाद सुरू होऊ द्यावा इतके त्यास महत्त्व नव्हते. म्हणूनच तुम्ही लाओदिकीयेतील ऐतिहासिक पुनर्लेखकांकडून ऐकाल की “the daily” हा विषय “चाचणीचा प्रश्न बनवू नये,” किंवा “ ‘the daily’ या विषयाला चिथावणी देऊ नये.” या विशिष्ट चर्चेत अशिक्षितांना मार्गदर्शन करताना पुनर्लेखक नेहमी जी गोष्ट गाळून टाकतात, ती म्हणजे प्रेरणेने या विषयावर नेहमीच लावलेली अट. पुढील उतारा एल्डर हॅस्केल यांना उद्देशून आहे.

विसाव्या शतकाच्या पहिल्या आणि दुसऱ्या दशकांत प्रिस्कॉट आणि डॅनियल्स यांच्या हल्ल्यांविरुद्ध “दैनिक” या संकल्पनेच्या योग्य समजुतीच्या बचावाचे नेतृत्व एल्डर हॅस्केल करीत होते. याकडे बारकाईने लक्ष द्या, कारण सिस्टर व्हाइट कधीही हॅस्केल यांची “दैनिक” विषयीची समजूत चुकीची होती असे ओळखून सांगत नाहीत; त्या फक्त त्यांना हे आंदोलन पुढे चालू राहू देऊ नका, अशी सूचना करतात, कारण प्रभूला सत्याच्या शत्रूंना (प्रिस्कॉट आणि डॅनियल्स) त्यांच्या खोट्या शिकवणीला पुढे रेटत राहण्यासाठी सतत व्यासपीठ उपलब्ध करून द्यायचे नव्हते. या उताऱ्यात हॅस्केल यांना “त्या चार्ट” विषयी तंबी दिली आहे, आणि येथे ज्याचा उल्लेख आहे तो चार्ट म्हणजे 1843 चा चार्ट होय. हॅस्केल यांनी त्या वादातील साक्षी म्हणून 1843 चा चार्ट पुन्हा प्रकाशित केला होता. परंतु त्यांनी केवळ तो पुन्हा प्रकाशित केला नव्हता; त्यांनी त्या चार्टच्या तळाशी सिस्टर व्हाइट यांचा तो उतारा देखील समाविष्ट केला होता, ज्यात त्या म्हणतात, “1843 चा चार्ट प्रभूच्या हाताने निर्देशित करण्यात आला होता आणि तो बदलला जाऊ नये.” हा उतारा वाचताना, त्या “यावेळी” असे किती वेळा म्हणतात, हे मोजा.

> “‘मला तुम्हांस असे सांगण्याची सूचना देण्यात आली आहे की, या वेळी Review मध्ये मनांना अस्थिर करण्याकडे प्रवृत्त करणारे कोणतेही प्रश्न उपस्थित करू नयेत.... अनावश्यक वादविवादांत शिरण्यासाठी आता आपल्याजवळ वेळ नाही; परंतु आपण हृदय आणि जीवनाच्या खऱ्या परिवर्तनासाठी प्रभूचा शोध घेण्याच्या आवश्यकतेचा गांभीर्याने विचार केला पाहिजे. आत्मा आणि मन यांच्या पवित्रीकरणाची खात्री करण्यासाठी ठाम प्रयत्न केले गेले पाहिजेत.’”

> “आपण एकसंघ भूमिका कायम राखण्याच्या आवश्यकतेविषयी मला इशारे देण्यात आले आहेत. या समयी ही बाब आपल्यासाठी महत्त्वाची आहे. व्यक्ती म्हणून आपल्याला अत्यंत सावधगिरीने वागण्याची आवश्यकता आहे.

> “मी एल्डर प्रेस्कॉट यांना लिहिले की, त्यांनी Review मध्ये असे विषय आणताना अत्यंत सावध असले पाहिजे, जे आमच्या भूतकाळातील अनुभवामध्ये दोष असल्याचे सूचित करणारे भासतील. मी त्यांना सांगितले की, ज्या विषयाविषयी त्यांना वाटते की चूक झाली आहे, तो काही अत्यावश्यक प्रश्न नाही; आणि जर त्यास आता प्रमुखत्व दिले गेले, तर आमचे शत्रू त्याचा गैरफायदा घेतील आणि राईचा पर्वत करतील.

> “मी तुम्हालाही असे म्हणते की हा विषय [DANIEL 8 मधील “DAILY” ची ओळख.] सध्या उद्भवू देऊ नये. नाही, माझ्या बंधू, मला असे वाटते की आपल्या अनुभवातील या संकटकाळात तुम्ही पुन्हा प्रकाशित करून घेतलेला तो चार्ट प्रसारित केला जाऊ नये. या बाबतीत तुमच्याकडून चूक झाली आहे. गोंधळ निर्माण करणारे प्रश्न उभे राहावेत यासाठी सैतान ठामपणे कार्यरत आहे. असे काही जण आहेत की या प्रश्नावर आमचे सेवक वादाच्या स्थितीत आलेले पाहून त्यांना अत्यंत आनंद होईल, आणि ते त्याचे फार मोठे भांडवल करतील.”

> “या प्रश्नाच्या कोणत्याही एका बाजूविषयी काय म्हटले जाऊ शकते यासंबंधाने, या वेळी मौन हेच वाक्चातुर्य आहे, अशी मला सूचना देण्यात आली आहे. आमच्या अग्रणी सेवकांमध्ये फूट पाडण्याची संधी शोधण्यासाठी सैतान टेहळणी करीत आहे. या विषयासंबंधाने तुम्ही सर्वजण एकत्र येऊन एकमतास येऊ शकता तोपर्यंत तो तक्ता प्रकाशित करणे ही चूक होती. चर्चा निर्माण होईल आणि विविध मते पुढे येतील असा विषय समोर आणण्यात तुम्ही शहाणपणाने वागले नाही, कारण प्रत्येक बाब ताणून धरली जाईल आणि तिचा असा अर्थ लावला जाईल की ज्यामुळे कार्यालाच केवळ हानी होईल. ज्यांनी खोटी साक्ष देण्याची आपली तयारी असल्याचा पुरावा दिला आहे, अशा लोकांच्या खोट्या विधानांचा सामना करण्यासाठी आमच्याकडे पुरेसे काम आहे.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

मागील लेखामध्ये आपण हे ओळखले की एलेन व्हाइट यांनी असे म्हटले होते की ज्यांनी न्यायाच्या घटकेचा घोष केला त्यांना “the daily” विषयी योग्य समज होती, आणि प्रेस्कॉट व डॅनिएल्स यांचा “the daily” हे ख्रिस्ताच्या पवित्रस्थानातील सेवाकार्यास दर्शविते असा दृष्टिकोन सैतानापासून आलेला होता. त्यांनी हॅस्केल यास हा वाद पुढे चालू राहू दिल्याबद्दल ताडना दिली, परंतु “the daily” ने काय दर्शविले आहे या सत्याविषयी त्याच्या भूमिकेबद्दल नव्हे. त्या काळी बहुसंख्य लोक अजूनही “the daily” विषयीच्या पायोनिअर समजुतीवर विश्वास ठेवत होते, आणि त्याहून महत्त्वाचे म्हणजे, दानिएल अकरा मधील जो पदांश “the time of the end” येथे 1989 मध्ये उघड केला जाणार होता, तो अद्याप अनेक दशके भविष्यकाळात होता. त्या वेळी (1989) “the daily” विषयीच्या योग्य दृष्टिकोनाचे महत्त्व आवश्यक ठरणार होते. पुनरावलोकनवादी नेहमी एलेन व्हाइट यांच्या त्या पात्रतांना, ज्या त्या विशिष्ट कालखंडापुरत्याच मर्यादित होत्या, त्यांच्या कल्पित कथांच्या थाळ्यांतून वगळून टाकतात. पुढील उताऱ्यातील काळासंबंधीचे हे मर्यादनिर्देश मोजा.

> “बंधू बटलर, लॉफबरो, हॅस्केल, स्मिथ, गिल्बर्ट, डॅनिएल्स, प्रेस्कॉट, आणि दानियेल ८ मधील ‘नित्य’ याच्या अर्थाविषयी आपली मते आग्रहाने मांडण्यात सक्रिय राहिलेल्या सर्वांना मला काही शब्द सांगावयाचे आहेत. हा विषय कसोटीचा प्रश्न बनवू नये, आणि त्याला तसा मान दिल्यामुळे जो उद्रेक निर्माण झाला आहे, तो अत्यंत दुर्दैवी ठरला आहे. यामुळे गोंधळ उत्पन्न झाला आहे, आणि आपल्या काही बंधूंची मने त्या विचारपूर्वक मननापासून विचलित झाली आहेत, जे या काळात आपल्या शहरांमध्ये करावयाच्या कार्याकडे प्रभूने निर्देश केला आहे. हे आपल्या कार्याच्या महान शत्रूस आनंददायक झाले आहे.”

> “मला देण्यात आलेला प्रकाश असा आहे की या प्रश्नावरची खळबळ वाढेल असे काहीही केले जाऊ नये. हा विषय आपल्या प्रवचनांत आणू नये आणि त्यावर फार महत्त्वाच्या बाबीप्रमाणे विस्ताराने बोलू नये. आपल्या पुढे एक महान कार्य आहे, आणि करावयाच्या अत्यावश्यक कार्यापासून दूर घालविण्यासाठी आपल्याजवळ एक तासही गमावण्यास नाही. ज्या महत्त्वपूर्ण सत्यरेषांवर आपल्याला स्पष्ट प्रकाश आहे, त्यांच्याच सादरीकरणापुरते आपण आपले सार्वजनिक प्रयत्न मर्यादित ठेवू या.”

> “योहान १७ मध्ये नोंदविलेली ख्रिस्ताची शेवटची प्रार्थना मी तुमच्या लक्षात आणून देऊ इच्छिते. असे अनेक विषय आहेत ज्यांवर आपण बोलू शकतो,—पवित्र, कसोटी लावणारे सत्य, त्यांच्या साधेपणात सुंदर. यांवर तुम्ही अत्यंत गंभीरतेने मनन करू शकता. परंतु ‘the daily,’ किंवा बंधूजनांमध्ये वाद निर्माण करणारा इतर कोणताही विषय, या वेळी पुढे आणू नये; कारण यामुळे त्या कार्यास विलंब होईल व अडथळा निर्माण होईल, ज्याकडे प्रभू इच्छितो की आपल्या बंधूंची मने आत्ता केंद्रित व्हावीत. ज्या प्रश्नांमुळे मतभेद स्पष्टपणे उघड होतील असे प्रश्न आपण उद्भवू देऊ नयेत; त्याऐवजी, देवाच्या नियमाच्या बंधनकारक मागण्यांविषयीचे पवित्र सत्य आपण वचनातून पुढे आणू या.”

> “आपल्या सेवकांनी सत्याचे सर्वांत अनुकूल सादरीकरण करण्याचा प्रयत्न करावा. शक्य तितक्या प्रमाणात, सर्वांनी एकच गोष्ट बोलावी. प्रवचने साधी असावीत, आणि सहज समजता येतील अशा जीवनावश्यक विषयांवर आधारित असावीत. जेव्हा आपल्या सर्व सेवकांना स्वतःला नम्र करण्याची आवश्यकता दिसेल, तेव्हा प्रभू त्यांच्याबरोबर कार्य करू शकेल. आता आपल्याला पुन्हा परिवर्तन पावण्याची गरज आहे, जेणेकरून देवदूत आपल्याबरोबर सहकार्य करतील आणि ज्यांच्यासाठी आपण श्रम करतो त्यांच्या मनांवर पवित्र ठसा उमटवतील.”

> “आपण ख्रिस्तासारख्या ऐक्याच्या बंधनांत एकत्र मिसळले पाहिजे; मग आपले परिश्रम व्यर्थ ठरणार नाहीत. समतोलपणे एकत्र ओढा, आणि कोणतेही वादविवाद आत येऊ देऊ नका. सत्याची एकीकरण करणारी शक्ती प्रकट करा, आणि त्यामुळे मानवी मनांवर सामर्थ्यशाली प्रभाव पडेल. ऐक्यात सामर्थ्य आहे.

> “गैरमहत्त्वाच्या मतभेदांच्या मुद्द्यांना ठळकपणे पुढे आणण्याची ही वेळ नाही. ज्यांचा स्वामीशी दृढ आणि सजीव संबंध नाही, असे काही जण जर आपल्या ख्रिस्ती अनुभवातील दुर्बलता जगापुढे प्रकट करतील, तर आपल्यावर बारकाईने लक्ष ठेवून असलेले सत्याचे शत्रू त्याचा पुरेपूर फायदा करून घेतील, आणि आपल्या कार्यात अडथळा निर्माण होईल. सर्वांनी नम्रता जोपासावी आणि जो मनाने नम्र व लीन आहे, त्याच्याकडून धडे घ्यावेत.”

> ‘नित्य’ या विषयाने अशा प्रकारच्या चळवळी उद्भवू नयेत जशा निर्माण करण्यात आल्या आहेत. या प्रश्नाच्या दोन्ही बाजूंवरील पुरुषांनी हा विषय ज्या प्रकारे हाताळला आहे, त्याचा परिणाम म्हणून वाद उद्भवला आहे आणि गोंधळ निर्माण झाला आहे.

> भाऊ लॅरी स्मिथ यांनी आपल्या बंधूंची आणि त्यांच्या विश्वासाची निंदा असलेली एक पत्रिका प्रकाशित केली, ही कृती देवाने मान्य केलेली नव्हती. आणि एल्डर प्रेस्कॉट यांस मी म्हणेन, या विषयासंबंधी प्रभूने तुमच्यावर कोणतेही ओझे ठेवलेले नाही.

> “आपल्या प्रमुख बांधवांमध्ये या विषयाविषयी मतभेद आहेत हे माहीत असूनही, एल्डर डॅनिएल्स यांनी काही ठिकाणी जसे करण्यात आले तसे हा विषय पुढे रेटावा, हे ऐकून मला फार वेदना झाल्या.

> “आमच्यातील इतर काही बंधूंना शहाणपणाचे मार्गदर्शन लाभले नाही, आणि ‘द डेली’च्या अर्थनिर्णयाविषयी आपल्या मतांचे समर्थन करण्यासाठी त्यांनी केलेल्या प्रयत्नांच्या परिणामांबाबत कारणापासून परिणामापर्यंत स्पष्ट रीतीने विचार केलेला नाही. या विषयासंबंधी मतभेदाची सध्याची अवस्था अस्तित्वात असताना, तो विषय प्रमुख ठरविला जाऊ नये. सर्व वादविवाद थांबू द्या. अशा वेळी मौन हेच वाक्चातुर्य आहे.”

> “या काळातील देवाच्या सेवकांचे कर्तव्य म्हणजे शहरांमध्ये वचनाचा प्रचार करणे होय. ख्रिस्त आत्म्यांचे तारण करण्यासाठी आला, आणि आम्ही, त्याच्या कृपेचे वितरणकर्ते म्हणून, मोठ्या शहरांतील रहिवाशांना त्याच्या तारणदायी सत्याचे ज्ञान देणे आवश्यक आहे.” Pamphlets, number 20, 11, 12.

भाऊ लॅरी स्मिथ, ज्यांच्याकडे ती निर्देश करीत होती, ते त्या परिस्थितीमुळे विशेषतः संतप्त झाले होते, कारण “the daily” विषयी त्यांच्या वडिलांनी जे लिहिले होते ते बदलण्यासाठी प्रेस्कॉट आणि डॅनिएल्स हे त्यांच्या वडिलांचे पुस्तक, *Daniel and the Revelation*, पुन्हा लिहू इच्छित होते. भाऊ स्मिथ सत्याचे, तसेच आपल्या वडिलांचेही, समर्थन करीत होते. ती हा वाद पुन्हा पुन्हा “at this time” या शब्दांनी मर्यादित करते, आणि शेवटी ती असे म्हणते, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” आज अॅडव्हेंटिझममधील “the daily” शिकविणारी सर्व विद्यापीठे सैतानी दृष्टिकोन शिकवितात. स्पष्टपणे, आजच्या परिस्थिती त्या वेळच्या परिस्थितीसारख्या नाहीत.

अॅडव्हेंटिझमची दुसरी पिढी 1888 च्या बंडखोरीपासून सुरू झाली, आणि नेतृत्वामध्ये अध्यात्मवादाची स्थापना झाली. त्या स्थितीमुळे अधिक मोठ्या अध्यात्मवादी भ्रमांच्या प्रगतीस दार उघडले गेले, जे अशा परकेपणा व फूट यांच्या वातावरणास कारणीभूत ठरणार होते, जिथे जबाबदारीच्या पदांवरील पुरुषांनी स्वतः वैयक्तिकरीत्या जे सत्य मानले, त्यालाच प्रोत्साहन देण्याचे ठरविले. डॅनिएल्स, प्रेस्कॉट आणि केलॉग यांसारखे पुरुष त्या इतिहासाची प्रतीके ठरले, ज्यामध्ये यहेज्केलने त्या सत्तर ज्येष्ठांबद्दल, “इस्राएलच्या घराण्याचे प्राचीन,” असे ओळखून दाखविले की ते “अंधारात, प्रत्येक जण आपल्या प्रतिमांच्या कक्षांत काय करीत आहेत? कारण ते म्हणतात, परमेश्वर आम्हांस पाहत नाही.”

त्या पिढीत १८८८ च्या संदेशाचे दोन्ही दूत वादविवाद, गोंधळ आणि आत्मवाद यांमध्ये आपला मार्ग हरवून बसले; याच आत्मवादाने यहेज्केलच्या सत्तर वडीलधाऱ्यांना ग्रासले होते, ज्यांनी मंदिराच्या भिंतींवर आणि आपल्या मनांच्या भिंतींवर मूर्ती चित्रित केल्या होत्या. केलॉगच्या आत्मवादामुळे आरोग्यकार्य दूर करण्यात आले, आणि तरीही लौदीकिया-स्थित अॅडव्हेंटिझमचे पुनरावलोकनवादी अशिक्षितांना असा विश्वास ठेवण्यास प्रवृत्त करतात की त्या पिढीच्या अराजकतेतून काही प्रकारचा विजय उदयास आला. न्यायाधीशांच्या काळात यास समांतर असा एक इतिहास होता, आणि न्यायाधीशांच्या इतिहासाचा सारांश या कालखंडाला परिपूर्ण रीतीने लागू पडतो; कारण न्यायाधीशांच्या पुस्तकातील शेवटचा वचन असे म्हणतो:

> त्या दिवसांत इस्राएलमध्ये राजा नव्हता; प्रत्येक मनुष्य आपल्या स्वतःच्या नजरेत जे योग्य वाटे तेच करीत होता. न्यायाधीश 21:25.

या लेखमालेत पुढे जात असताना, न्यायाधीशांच्या इतिहासाचा अॅडव्हेंटिझमच्या दुसऱ्या पिढीच्या इतिहासाशी कसा संबंध आहे हे आम्ही दाखवू; परंतु हे लक्षात घेतले पाहिजे की, लाओदीकेय अॅडव्हेंटिझमचा इतिहास विचारात घेताना, सहज उपलब्ध इतिहास तोच आहे जो इतिहासाचे पुनर्लेखन करणाऱ्यांनी पुरवलेला आहे. सिस्टर व्हाईट यांनी निश्चितच असे इच्छिले नव्हते की त्या इतिहासकाळात “the daily” हा विषय आंदोलनित केला जावा, कारण प्रत्यक्षात तो पुरुषांचा एक लहानसा अल्पसंख्याक गट होता ज्यांच्याविषयी त्यांनी म्हटले होते की ते “angels that were expelled from heaven” यांच्या मार्गदर्शनाखाली आहेत, आणि त्यांच्या चुकीच्या कल्पनांचा प्रसार करण्यासाठी त्यांना सार्वजनिक व्यासपीठ दिले जावे. परंतु सिस्टर व्हाईट यांनी कधीही चुका टिकवून ठेवणे योग्य आहे, या कल्पनेचे समर्थन केले असे सुचवणे, हे त्यांनी जे मानले त्याच्या नेमके विरुद्ध आहे.

> “बंधूंनो, ख्रिस्ताचा एक राजदूत म्हणून मी तुम्हांला इशारा देतो की, या उपप्रश्नांपासून सावध राहा; कारण त्यांची प्रवृत्ती मनाला सत्यापासून दूर वळविण्याची आहे. असत्य कधीही निरुपद्रवी नसते. ते कधीही पवित्र करीत नाही, परंतु नेहमी गोंधळ व फूट निर्माण करते. ते नेहमीच धोकादायक असते. जोपर्यंत मने प्रार्थनेने पूर्णपणे बळकट होत नाहीत आणि बायबलमधील सत्यात स्थिरस्थावर होत नाहीत, तोपर्यंत शत्रूला त्यांच्यावर मोठे सामर्थ्य प्राप्त होते.” Testimonies, volume 5, 292.

हा अभ्यास आपण पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “आपल्याकडे गमावण्यास वेळ नाही. संकटमय काळ आपल्या समोर आहे. जग युद्धाच्या आत्म्याने ढवळून निघाले आहे. लवकरच भविष्यवाण्यांमध्ये सांगितलेली संकटांची दृश्ये घडून येतील. दानियेलाच्या अकराव्या अध्यायातील भविष्यवाणी जवळजवळ तिच्या पूर्ण परिपूर्तीस पोहोचली आहे. या भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत घडून गेलेल्या इतिहासाचा बराचसा भाग पुन्हा घडेल. तिसाव्या वचनात अशा एका सत्तेचा उल्लेख आहे की ती ‘शोक करील, आणि परत जाईल, आणि पवित्र कराराविरुद्ध संताप धरील; आणि तो तसेच करील; तो परत जाईल, आणि जे पवित्र कराराचा त्याग करतात त्यांच्याशी युती करील. आणि सैन्यदल त्याच्या बाजूने उभे राहतील, आणि ते दुर्गम पवित्रस्थान अपवित्र करतील, आणि नित्य यज्ञ काढून टाकतील, आणि उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू स्थापतील. आणि जे कराराविरुद्ध दुष्कृत्य करतात त्यांना तो चापलुसीने भ्रष्ट करील; परंतु जे लोक आपल्या देवाला ओळखतात ते दृढ राहतील आणि पराक्रम करतील. आणि लोकांमध्ये जे समजूतदार आहेत ते अनेकांना शिक्षण देतील; तरी ते पुष्कळ दिवस तलवारीने, अग्नीने, बंदिवासाने आणि लुटीने पडतील. आता जेव्हा ते पडतील, तेव्हा त्यांना थोडी मदत मिळेल; पण पुष्कळजण चापलुसीने त्यांना चिकटून राहतील. आणि समजूतदारांपैकी काही पडतील, त्यांची परीक्षा व्हावी, आणि त्यांना शुद्ध करावे, आणि त्यांना शुभ्र करावे, अंतकाळापर्यंत; कारण ते नेमलेल्या काळासाठीच आहे. आणि राजा आपल्या मनाप्रमाणे करील; आणि तो स्वतःला उंचावील, आणि प्रत्येक देवाहून स्वतःला मोठे मानील, आणि देवांच्या देवाविरुद्ध अद्भुत गोष्टी बोलेल, आणि संताप संपेपर्यंत भरभराटीला येईल; कारण जे निश्चित केले आहे ते पूर्ण होईल.’ दानियेल 11:30–36.”

> “या शब्दांत वर्णन केलेल्या दृश्यांसारखी दृश्ये घडतील. आपण असे पुरावे पाहत आहोत की जे लोक देवभय बाळगत नाहीत, त्यांच्या मनांवर सैतान झपाट्याने प्रभुत्व मिळवीत आहे. सर्वांनी या पुस्तकातील भविष्यवाण्या वाचाव्यात आणि समजून घ्याव्यात, कारण आपण आता त्या सांगितलेल्या संकटाच्या काळात प्रवेश करीत आहोत:”

> “‘आणि त्या काळी मीकाएल उभा राहील, तो महान प्रधान जो तुझ्या लोकांच्या संततीकरिता उभा असतो; आणि असा संकटकाळ येईल की राष्ट्र अस्तित्वात आले त्या दिवसापासून त्या काळापर्यंत कधीही झाला नव्हता; आणि त्या काळी तुझे लोक सोडविले जातील, म्हणजे जे कोणी पुस्तकात लिहिलेले आढळतील ते सर्व. आणि पृथ्वीच्या धुळीत निजलेल्यांपैकी पुष्कळ जण जागे होतील; काहींना सार्वकालिक जीवनासाठी, आणि काहींना लज्जेसाठी व सार्वकालिक तुच्छतेसाठी. आणि जे ज्ञानी आहेत ते आकाशमंडळाच्या तेजाप्रमाणे झळकतील; आणि जे पुष्कळांना नीतिमत्त्वाकडे वळवितात ते सर्वकाळ व सदासर्वकाळ तारकांप्रमाणे चमकतील. परंतु हे दानिएला, तू हे शब्द बंद करून ठेव, आणि अंतकाळापर्यंत हे पुस्तक मुद्रांकित करून ठेव; बरेच जण इकडे-तिकडे धावतील, आणि ज्ञान वाढेल.’ दानिएल 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles