Article

# दानियेलचे पुस्तक - एक्याऐंशीवा भाग

लाओदिकीया अद्व्हेंटिझममधील ऐतिहासिक पुनर्लेखनाचे अनावरण: ‘डेली’विषयीच्या वादाचे परीक्षण

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF
Word

जर तुम्ही परिणामाची व्याख्या चुकीच्या रीतीने केली, तर कारणापासून परिणामाकडे केलेले तर्कनिरूपण निरर्थक ठरते; आणि हेच मिनियापोलिस येथे झालेल्या 1888 च्या General Conference शी संबंधित परिस्थिती व व्यक्तिमत्त्वांवर अधिकृतपणे भाष्य करणाऱ्या लाओदिकीया Adventist इतिहासकारांनी केले आहे. प्रेरित भाष्य त्या घटनेची ओळख कोरह, दाथान आणि अबीराम यांच्या बंडाच्या पुनरावृत्ती म्हणून करून देते; आणि त्या बंडामागील प्रेरणा तो न्याय होता, ज्याने त्यांना चाळीस वर्षे अरण्यात भटकत राहण्यास, मृत्यूपर्यंत, नेमून दिले होते. तोच न्याय लाओदिकीया Adventism वरही उच्चारला गेला होता.

बंडात अशा गुप्त चर्चा समाविष्ट होत्या की बंडखोर इतक्या अतिरेकी लाओदिकी अंधत्वात होते, की त्यामुळे देवाला त्यांच्या बंद-दरवाज्यांआडील योजना व बंडाची जाणीव आहे, हे त्यांना समजू शकले नाही. जसे कोरह, दाथान आणि अबीराम यांनी आपल्या तंबूंमध्ये लपून आपापल्या योजना केल्या आणि मोशेविरुद्ध आपले बंड पसरविले, तसेच 1888 मधील ते प्राचीन पुरुषही आपल्या घरांच्या बंद दरवाज्यांआड लपून सिस्टर व्हाइट, तिचा पुत्र आणि निवडलेले संदेशवाहक यांच्या विरोधात कट रचत होते. त्या क्षणापासून सिस्टर व्हाइट, जोन्स आणि वॅगनर यांच्यावर हल्ले केले जाणार होते.

अॅडव्हेंटिझमच्या चार पिढ्या त्यांच्या बंडखोरीत क्रमाक्रमाने वाढत गेल्या, जसे येहेज्केल अध्याय आठमध्ये दर्शविले आहे. भौतिक मंदिरातील आणि मानवी मंदिरातील प्रतिमांच्या कक्षांमध्ये दुष्ट कल्पना दृढपणे रुजून बसल्या होत्या, आणि लोकांचे संरक्षण करण्यासाठी नेमले गेलेल्या प्राचीन पुरुषांवर अध्यात्मवाद स्थिरावला होता. 1888 पूर्वी, त्या प्राचीन पुरुषांनी प्रथम बायबलच्या अधिकारावर, आणि नंतर भविष्यवाणीच्या आत्म्यावर, आक्षेपार्ह आरोप केले; आणि 1884 मध्ये, उघड दर्शने थांबली. केलॉगचा सर्वेश्वरवादी अध्यात्मवाद 1888 पूर्वीच्या इतिहासात आपला प्रवेश करू लागला होता, आणि 1888 हे दुसऱ्या पिढीच्या आगमनाचे चिन्ह ठरते. अॅडव्हेंटिस्ट इतिहासकारांनी त्या सभेत प्रकट झालेल्या बंडखोरीची प्रत्यक्ष ऐतिहासिक साक्ष कदाचित नोंदविली नसेल, परंतु प्रेरणेनुसार स्वर्गीय पहारेकऱ्यांनी “प्रत्येक शब्द ऐकला आणि नोंदविला” आणि ते “शब्द स्वर्गातील पुस्तकांत” लिहून ठेवले.

यहेज्केलच्या “चित्रमय गुप्त कक्षां”द्वारे दर्शविलेला बंडखोरीचा भाव हा खऱ्या पायाभूत तत्त्वांवरील आघात होता. तो संदेष्ट्री आणि निवडलेल्या दूतांवरील आघात होता, आणि त्याने अध्यात्मवादाच्या आगमनाची चिन्हांकित केली. त्या पिढीत पुढील प्रमुख आघात हा सैतानाकडून विल्यम मिलर यांच्या पायाभूत तत्त्वांच्या मूळ अधिष्ठानावरच केला जाणार होता.

मिलरने आपल्या सर्व भविष्यवाणी-संबंधी अनुप्रयोगांची चौकट या समजुतीवर आधारलेली होती की दानिएल अध्याय आठ, पद तेरा यांतील दोन उजाड करणाऱ्या सत्ता मूर्तिपूजकत्वानंतर पोपशाहीचे प्रतिनिधित्व करतात. 1901 मध्ये, जर्मनीतील लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझमचा एक नेता, लुईस कॉन्राडी, याने दानिएलच्या पुस्तकातील “the daily” हे ख्रिस्ताच्या पवित्रस्थानातील सेवाकार्याचे प्रतिनिधित्व करते, हा पतित प्रोटेस्टंट दृष्टिकोन पुन्हा मांडला.

१८८८ च्या मिनियापोलिस सभेनंतरच्या इतिहासकाळात, आरोग्यकार्याच्या नेत्याचा अध्यात्मवाद अधिकच तीव्र झाला, आणि जोन्स व वॅगनर यांच्या संदेशाच्या नकारामुळे निर्माण झालेल्या परिणामांचा घाव सतत बसत राहिल्याने नेत्यांमधील दुरावा चालूच राहिला. नव्या शतकाच्या आरंभी, धर्मभ्रष्ट प्रोटेस्टंटवादाच्या शाळांतून धर्मशास्त्रीय मान्यता प्राप्त केलेल्या लाओदिकीया-स्थितीतील अॅडव्हेंटिस्ट नेते W. W. Prescott यांनी, कॉनराडीच्या “the daily” विषयीच्या मताचा प्रचार करण्यासाठी सैतानी वारसा हाती घेतला; आणि नेहमीप्रमाणेच “विजेतेच इतिहास लिहितात.”

पवित्र देवदूतांनी खरा इतिहास नोंदविला, परंतु लॉडिसियन अॅडव्हेंटिझमने “द डेली” विषयीच्या मिलेराइट समजुतीच्या नकाराभोवतीच्या वादाचा असा एक ऐतिहासिक दृष्टिकोन निर्माण केला, की लॉडिसियन अॅडव्हेंटिझममधील कोणताही “अशिक्षित” मनुष्य असा विश्वास धरण्यास प्रवृत्त होतो की “द डेली” ची ती व्याख्या, जी सिस्टर व्हाइट यांनी “स्वर्गातून बाहेर टाकण्यात आलेल्या देवदूतांकडून” आलेली असल्याचे ओळखले, ती प्रत्यक्षात खरी शिकवण आहे. विसाव्या शतकाच्या प्रारंभीच्या वर्षांत W. W. Prescott यांनी The Protestant या शीर्षकाचे एक प्रकाशन पुढे नेऊन तयार करण्यात नेतृत्व केले. त्या प्रकाशनाचा संपूर्ण आधार हा शिकविणे हा होता की “द डेली” विषयी मिलेर यांची समजूत चुकीची होती, आणि धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवाद, ज्या ठिकाणी त्याने आपली धर्मशास्त्रीय पात्रता प्राप्त केली होती, तो ख्रिस्ताला सैतानी प्रतीक नेमण्यात योग्य होता. त्या इतिहासात A. G. Daniells (General Conference President) यांनी, सिस्टर व्हाइट यांनी “द डेली” विषयी मिलेर यांचा दृष्टिकोन योग्य असल्याचे थेट समर्थन केले होते, या वस्तुस्थिती असूनही, सत्याविरुद्धच्या त्या सैतानी हल्ल्यात प्रेस्कॉट यांच्याशी हातमिळवणी केली.

> “प्रभुने मला दाखविले की 1843 चा तक्ता त्याच्या हस्ते निर्देशित करण्यात आला होता, आणि त्यातील कोणताही भाग बदलला जाऊ नये; की त्या आकृत्या जशा त्याला अभिप्रेत होत्या तशाच होत्या. तसेच, त्याचा हात काही आकृत्यांतील एका चुकीवर होता व तिला झाकून ठेवत होता, जेणेकरून त्याचा हात दूर केला जाईपर्यंत कोणीही ती पाहू शकले नाही.”

> “त्यानंतर मी ‘दैनिक’ यासंबंधाने पाहिले की, ‘यज्ञ’ हा शब्द मानवी प्रज्ञेने घातला गेला होता, आणि तो मूळ मजकुराचा भाग नाही; आणि ज्यांनी न्यायाच्या घटकेचा घोष केला, त्यांना प्रभूने त्याविषयीची योग्य समज दिली. 1844 पूर्वी, जेव्हा ऐक्य अस्तित्वात होते, तेव्हा जवळजवळ सर्वजण ‘दैनिक’ याविषयीच्या योग्य समजुतीवर एकमत होते; परंतु 1844 नंतर, गोंधळाच्या अवस्थेत, इतर मतप्रवाह स्वीकारले गेले, आणि त्यानंतर अंधकार व गोंधळ निर्माण झाला.” Review and Herald, November 1, 1850.

प्रेस्कॉट आणि डॅनिएल्स यांनी “द डेली” या सत्याविरुद्ध हल्ला केला त्या काळी, त्या विषयावर प्रेस्कॉट आणि डॅनिएल्स हे अल्पमताचे मत प्रतिनिधित्व करीत होते; आणि त्या वादाच्या काळात त्या दोघांबाबत सिस्टर व्हाईट यांचा सल्ला असा होता की त्यांनी गप्प बसावे, जरी त्यांनी ते अधिक कूटनीतिक शब्दांत व्यक्त केले, जसे की, “मौनातच तुमचे शहाणपण आहे.” त्यांच्या चुकीच्या मताबद्दल त्यांनी त्यांना फटकारले तेव्हा, त्यांनी हेही ठळकपणे सांगितले की “द डेली” हा विषय कसोटीचा प्रश्न बनविला जाऊ नये. ऐतिहासिक पुनरावलोकनवादी, ज्यांची ही पुनरावलोकनवादी पद्धत ही इतिहासलेखनाची अशी पद्धत आहे की जिची सुरुवात रोमन कॅथोलिक चर्चच्या जेसुइट संघटनेपासून झाल्याचे मानले जाते, त्यांनी “द डेली” हा विषय कसोटीचा प्रश्न बनवू नये, या तिच्या विधानांचा उपयोग त्या सिद्धांताचे प्रामाणिक परीक्षण होऊ नये म्हणून केला आहे. ते तिच्या विधानांचे विपर्यास करतात; कारण “द डेली” या विषयाला चिथावणी देऊ नये असा सल्ला देताना, ती नेहमीच आपल्या विधानांना “या समयी,” किंवा “सद्य परिस्थितीत” यांसारख्या शब्दांनी मर्यादित करीत असे.

एक संदेष्ट्या म्हणून ती वाढत चाललेल्या वादाला आवर घालण्याचा प्रयत्न करीत होती; कारण काही अल्पसंख्य व्यक्ती, स्वतः नेते असल्यामुळे, त्यांनी जे सत्य ठरविले ते प्रसारित करण्याचा त्यांना अधिकार आहे असे मानत होत्या, आणि त्या वादामुळे सर्वसाधारणपणे संपूर्ण कलीसियेमध्ये मोठी फूट पडण्याच्या उंबरठ्यावर परिस्थिती येऊन ठेपली होती. आणि प्रभूने, तिच्या प्रभावाद्वारे, ती सैतानी कारवाई तिच्या मृत्यूपर्यंत आवरात ठेवली. मग 1931 मध्ये, “the daily” विषयीचे सत्य नाकारण्याचा एक नवा प्रयत्न करण्यात आला, आणि अखेरीस तो यशस्वीही झाला. आज “the daily” या संज्ञेच्या व्याख्येचे खरे आकलन हे लाओदिकीयेच्या अ‍ॅडव्हेंटिझममध्ये अल्पसंख्य मत आहे, आणि वर्तमान परिस्थितीत “the daily” हा आता निश्चितच एक चाचणीचा प्रश्न आहे.

जेव्हा बहुसंख्य मताकडे सत्य समज असे, तेव्हा ती परीक्षा नव्हती; परंतु जेव्हा कोणतेही सत्य चूक म्हणून ठरविले जाते, तेव्हाच ती परीक्षा ठरते. *Manuscript Releases* या शीर्षकाखालील हस्तलिखितांचा संग्रह जेव्हा १९८० च्या दशकात, किंवा त्याच्या सुमारास, प्रकाशित झाला, तेव्हा असा एक लेख ओळखला गेला की जो “the daily” विषयावरील प्रेस्कॉट आणि डॅनिएल्स यांच्या मताच्या विरोधात तितकाच थेट आहे, जितका तो मिलरच्या मताच्या तिच्या समर्थनात आहे.

> “आपल्या अनुभवाच्या या अवस्थेत, आपल्या परिषदेच्या महत्त्वपूर्ण सभेत विचारार्थ आम्हांस देण्यात आलेल्या विशेष प्रकाशापासून आपली मने विचलित होऊ देऊ नयेत. आणि तेथे बंधू Daniells होते, ज्यांच्या मनावर शत्रू कार्य करीत होता; आणि तुमच्या मनावर व Elder Prescott यांच्या मनावर स्वर्गातून बाहेर टाकण्यात आलेल्या देवदूतांकडून प्रभाव टाकला जात होता. सैतानाचे कार्य असे होते की तुमची मने वळवून सूक्ष्मातिसूक्ष्म बाबी आणल्या जाव्यात, ज्या आणण्यास परमेश्वराने तुम्हांस प्रेरित केले नव्हते. त्या अत्यावश्यक नव्हत्या. पण याचा सत्याच्या कार्यावर मोठा परिणाम होत होता. आणि जर तुमची मने अशा सूक्ष्म बाबींकडे वळवली जाऊ शकली, तर ते सैतानाच्या योजनेचे कार्य आहे. लिहिलेल्या पुस्तकांतील किरकोळ गोष्टी दुरुस्त करणे, हे तुम्ही मोठे कार्य करीत आहोत असे समजता. परंतु मला असा आदेश देण्यात आला आहे, मौन हेच वाक्पटुता आहे.”

> “मला असे म्हणावयाचे आहे, तुमचे दोष शोधणे थांबवा. जर सैतानाचा हा हेतू फक्त पूर्णत्वास जाऊ शकला असता, तर [ते] तुम्हांला [असे] दिसते [की] तुमचे कार्य संकल्पनेत अत्यंत अद्भुत मानले गेले असते. सर्व प्रकारच्या मनोवृत्तींचे लोक ज्यांवर एकमत नव्हते, अशी सर्व कथित आक्षेपार्ह वैशिष्ट्ये एकत्र आणणे, ही शत्रूची योजना होती.”

> “मग काय? सैतानाला आनंद देणारे तेच कार्य घडून आले असते. आमच्या विश्वासाचे नव्हे, तर बाहेरच्यांसमोर त्यांना अगदी अनुरूप ठरेल असे एक प्रतिरूप सादर केले गेले असते; आणि त्यातून अशा स्वभाववैशिष्ट्यांचा विकास झाला असता की त्यामुळे मोठा गोंधळ निर्माण झाला असता, तसेच लोकांसमोर तो महान संदेश आवेशाने मांडण्यासाठी जे सुवर्णक्षणे उपयोगात आणली पाहिजेत, ती त्यात खर्ची पडली असती. आम्ही ज्या कोणत्याही विषयांवर परिश्रम केले आहेत, त्यांवरील मांडणी सर्वस्वी एकसुरात राहू शकली नसती; आणि त्याचा परिणाम असा झाला असता की विश्वासणाऱ्यांचे व अविश्वासणाऱ्यांचे मन गोंधळून गेले असते. हाच तो प्रकार होता, जो घडावा अशी सैतानाने योजना आखली होती—ज्याला मतभेद म्हणून फुगवून दाखविता येईल असे कोणतेही.”

> “यहेज्केल, अध्याय 28 वाचा. आता, येथे एक महान कार्य आहे, ज्यामध्ये विचित्र आत्म्यांना स्थान मिळू शकते. परंतु नाश पावत असलेल्या आत्म्यांना वाचविण्यासाठी प्रभूकडे एक कार्य [करावयाचे] आहे; आणि सैतान, वेषांतर करून, आमच्या रांगांत गोंधळ निर्माण करण्यासाठी ज्या जागा भरून काढू शकतो, ते तो पूर्णत्वास नेईल, आणि त्या सर्व लहान भिन्नता वाढविल्या जाऊन ठळक, प्रमुख होतील.”

> “आणि मला आरंभीपासूनच दाखविण्यात आले की, प्रभूने ना एल्डर्स डॅनियल्स यांना, ना प्रेस्कॉट यांना, या कार्याचा भार दिला आहे. सैतानाच्या कपटी युक्त्या आत आणल्या जाव्यात काय? हे “Daily” इतके मोठे प्रकरण असावे काय की या महत्त्वाच्या काळात मनांना गोंधळात टाकण्यासाठी आणि कार्याच्या प्रगतीस अडथळा आणण्यासाठी ते पुढे आणले जावे? काहीही असो, तसे होऊ नये. हा विषय पुढे आणला जाऊ नये; कारण त्यामुळे जो आत्मा आणला जाईल तो प्रतिबंध करणारा असेल, आणि ल्युसिफर प्रत्येक हालचालीवर लक्ष ठेवून आहे. सैतानी कर्ते आपले कार्य आरंभ करतील, आणि आपल्या पंक्तींमध्ये गोंधळ आणला जाईल. जी गोष्ट परीक्षेचा प्रश्न नाही, अशा मतभेदाचा शोध घेण्याचे तुम्हांस काहीही आवाहन नाही; परंतु तुमचे मौनच वाक्प्रचुर आहे. हा विषय मला पूर्णपणे स्पष्टपणे समोर आहे. जर सैतान आपल्या स्वतःच्या लोकांपैकी कोणालाही या विषयांमध्ये गुंतवू शकला, जसे त्याने करण्याचे ठरविले आहे, तर सैतानाचे कार्य विजयी होईल. आता विलंब न करता कार्य हाती घेतले पाहिजे, आणि [मत]भेद व्यक्त केला जाऊ नये.”

> “जे लोक आमच्यातून निघून गेले आहेत, त्यांना आमच्या कार्यात क्षुल्लक प्रश्नांद्वारे अडथळा आणण्यासाठी दुष्ट दूतांशी एकत्र येण्यास सैतान प्रेरित करील; आणि तेव्हा शत्रूच्या छावणीत किती आनंदोत्सव होईल. एकत्र जुळून या, एकत्र जुळून या. प्रत्येक मतभेद गाडून टाका. आता आमचे कार्य असे आहे की हे मतभेद दूर करण्यासाठी आणि सर्वांनी एकमत होण्यासाठी आपली सर्व शारीरिक शक्ती व मेंदू-तंतूंची सर्व शक्ती अर्पण करावी. जर सैतानाला त्याच्या महान अशुद्ध ज्ञानाने अगदी अल्पसा का होईना, पाय रोवण्याची परवानगी मिळाली, [तर तो आनंदित होईल].”

> “आता, मी तुम्ही कसे कार्य करीत होता हे पाहिले तेव्हा, तुम्ही पुढे जाऊन आमच्यापासून दूर गेलेल्या पक्षांना आमच्या रांगांत गोंधळ निर्माण करण्याची किंचितही संधी दिल्यास संपूर्ण परिस्थिती काय होईल आणि त्याचे परिणाम काय असतील, हे माझ्या मनाने पूर्णपणे आकलन केले. तुमच्यातील अविवेक हाच नेमका सैतानाला हवा आहे. तुमची मोठ्याने केलेली घोषणा पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेअंतर्गत नव्हती. मला तुम्हांस असे सांगण्याची सूचना देण्यात आली की, देवाच्या मार्गदर्शनाखाली चाललेल्या पुरुषांच्या लेखनांत दोष शोधणे हे देवाकडून प्रेरित नाही. आणि जर एल्डर डॅनिएल्स लोकांना अशीच बुद्धी देणार असतील, तर कोणत्याही प्रकारे त्यांना अधिकृत पद देऊ नका; कारण ते कारणापासून परिणामापर्यंत तर्क करू शकत नाहीत. या विषयाविषयी तुमचे मौन हाच तुमचा विवेक आहे. आता, जिवंत नसलेल्या पुरुषांच्या प्रकाशनांत दोष शोधण्यासारखे जे काही आहे, ते तुमच्यापैकी कोणालाही देवाने दिलेले कार्य नाही. कारण जर हे पुरुष—एल्डर्स डॅनिएल्स आणि प्रेस्कॉट—शहरांत कार्य करताना दिलेल्या निर्देशांचे पालन केले असते, तर अनेक, फारच अनेक जण सत्याविषयी खात्री पावलेले आणि परिवर्तित झालेले असते, समर्थ पुरुष, जे [आता] अशा पदांवर आहेत की जिथे त्यांच्यापर्यंत कधीच पोहोचता येणार नाही.”

> “संपूर्ण जग हे एका महान कुटुंबाप्रमाणे मानले जावे. आणि जेव्हा तुमच्याजवळ ज्ञानाचा असा झरा उपलब्ध आहे, तेव्हा आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताने दिलेल्या साक्षी असताना तुम्ही जगाला कित्येक वर्षे नाश पावू का दिले? खरी धर्मनिष्ठा आपल्याला प्रत्येक पुरुष आणि स्त्री यांच्याकडे अशा व्यक्तीप्रमाणे पाहण्यास शिकवते की ज्यांचे आपण भले करू शकतो.

> “हे अनेक वर्षे मुद्रित स्वरूपात आहे: ‘A Balanced Mind,’ हे एल्डर अँड्र्यूज यांना दिलेले साक्षवचन. मनाचे असे संस्कार करता येतात की, कधी बोलावे आणि कोणती ओझी उचलून वाहावीत, हे जाणण्यास ते एक सामर्थ्य ठरते; कारण ख्रिस्त तुमचा शिक्षक आहे. आणि [जेव्हा मी तुम्हाला पाहिले] तेव्हा तुम्ही स्वतःच्या शहाणपणाला उंचावत आहात आणि मतभेद निर्माण करणारा मार्ग अवलंबत आहात, हे पाहून मला तुमच्याविषयी मोठी भीती वाटली. परमेश्वर अशा शहाण्या मनुष्यांना बोलावितो, जेव्हा शांत राहणे त्यांच्यासाठी शहाणपणाचे असते तेव्हा जे आपली शांतता राखू शकतात. जर तुम्हाला परिपूर्ण मनुष्य व्हावयाचे असेल, तर तुम्हाला येशू ख्रिस्ताद्वारे पवित्रीकरणाची आवश्यकता आहे. आता एक कार्य नुकतेच आरंभ झाले आहे, आणि प्रत्येक सेवकात, प्रत्येक परिषदाध्यक्षात [a] wisdom दिसून यावी. परंतु अनेक वर्षांपूर्वीच एक कार्य असे होते की, ज्यात तुम्ही हात घालणे आवश्यक होते, जिथे या ह्याच कार्यासाठी तुमचा आवाज उठविणे गरजेचे होते. ख्रिस्ताने आपल्या सर्व लोकांना त्यांनी काय करावे आणि कोणत्या गोष्टी करू नयेत याविषयी विशेष सूचना दिल्या आहेत. आणि प्रभूचे नीतिमत्त्व आचरून दाखविण्यासाठी आपल्याजवळ थोडाच वेळ उरला आहे. तुम्ही प्रभूचा मार्ग समजू शकता. तुम्हाला अध्यक्षपदी नेमल्यानंतर, गोष्टी आपल्या स्वतःच्या योजनेनुसार चालविण्याचा तुमचा हेतू मी पाहिला. तुम्ही असे समजले होते की तुम्ही अद्भुत गोष्टी कराल; परंतु ते असे कार्य ठरले असते, जे करण्यासाठी देवाने तुमच्या हातात दिले नव्हते. आता, जर प्रभूने तुम्हाला सेवेसाठी स्वीकारले असेल, तर तुमचे कार्य दडपण आणणे नव्हे, तर शक्य तितक्या प्रत्येक गरजेचा निवारण करणे आहे. पण तुम्ही फार लवकरच असे पुरावे दिले की, शहाणपण आणि पवित्र केलेला न्यायनिर्णय तुमच्याद्वारे प्रकट झाला नाही. तुम्ही अशा बाबी जोरकसपणे पुढे आणल्या की, जोपर्यंत प्रभू प्रकाश देत नाही तोपर्यंत त्या स्वीकारल्या जाणार नव्हत्या.”

> “मला अशी सूचना देण्यात आली आहे की, तुम्हाला अधिवेशनाचा अध्यक्ष म्हणून आणखी एका वर्षासाठी निवडण्यासारख्या अशा घाईघाईच्या हालचाली करण्यात येऊ नयेत होत्या. परंतु हा विषय प्रार्थनेतून प्रभूसमोर मांडला जाईपर्यंत, प्रभु अशा आणखी घाईघाईच्या व्यवहारांना मनाई करतो; आणि प्रभुचे कार्य जे अध्यक्षावर निहित असते ते अत्यंत गंभीर जबाबदारी आहे, असा संदेश तुम्हाला प्राप्त झाला असताना, ‘Daily’ या विषयावर तुम्ही जसे उद्रेकाने बोललात तसे बोलण्याचा आणि तुमच्या प्रभावाने हा प्रश्न ठरविला जाईल असे समजण्याचा तुम्हाला कोणताही नैतिक अधिकार नव्हता. तेथे एल्डर हॅस्केल होते, ज्यांनी या जड जबाबदाऱ्या वाहिल्या आहेत; आणि तेथे एल्डर इर्विन आहेत, तसेच मी उल्लेख करू शकेन असे आणखी अनेक पुरुष आहेत, ज्यांच्यावर या जड जबाबदाऱ्या आहेत.”

> “वयोवृद्ध पुरुषांविषयी तुमचा आदर कुठे होता? सर्व जबाबदार पुरुषांना हा विषय तोलून पाहण्यासाठी सोबत न घेता तुम्ही कोणता अधिकार बजावू शकला असता? परंतु आता आपण हा विषय तपासून पाहू या. आता आपण पुन्हा विचार केला पाहिजे की, दुर्लक्षित राहिलेल्या कार्याच्या पार्श्वभूमीवर, हे आणखी एक वर्ष कार्य पुढे नेण्याकरिता तुमचा उत्साह दाखविणे हे प्रभूचे न्यायनिवाडे आहे काय. जे सहाय्य तुमच्याशी एकरूप होईल त्याच्या मदतीने जर तुम्ही हे कार्य आणखी एक वर्ष चालविणार असाल, तर तुमच्यामध्ये आणि एल्डर प्रेस्कॉट यांच्यामध्ये बदल घडला पाहिजे. आणि देवापुढे आपली स्वतःची अंतःकरणे नम्र करा. प्रभूला तुमच्यामध्ये भिन्न अनुभवाचे प्रकटन दिसले पाहिजे; कारण जर कधी कोणत्या पुरुषांना या वर्तमान [काळात] पुन्हा रूपांतरित होण्याची गरज होती, तर ती एल्डर डॅनिएल्स आणि एल्डर प्रेस्कॉट यांना होती.”

> “सात पुरुष निवडले जावेत, जे ज्ञानवान असतील आणि देवाच्या कृपेच्या कार्याद्वारे पुनःपरिवर्तनाचे पुरावे देतील. कारण जे पुरुष इतके आंधळे झाले आहेत की कार्य-कारण यांवरून तर्क करू शकत नाहीत, की त्यांनी कार्याची जबाबदारी वहन केलेल्या पुरुषांकडे आणि या परिषदांच्या अध्यक्षांकडे दुर्लक्ष करावे, [की] जे पुरुष दोन वर्षांहून अधिक काळ हे कार्य वाहून नेत आहेत त्यांची उपेक्षा केली जावी, आणि असा उतावळा परिणाम घडून यावा की पुरुषांनी अनेक वर्षे त्यांच्या समोर ठेवलेल्या कार्याकडे—शहरांतील कार्याकडे—दुर्लक्ष करावे, आणि सल्ल्यासाठी वयोवृद्ध पुरुषांकडे अजिबात, किंवा अत्यल्प, लक्ष दिले जावे, पण त्यांनी लोकांना देण्यास निवडलेल्या गोष्टीच जाहीर कराव्यात, हे स्वतःच अशा भव्य आणि अद्भुत कार्याची जबाबदारी सोपविण्यासाठी अशा पुरुषांची असुरक्षितता दर्शविते.”

> “ख्रिस्त मेलेला नाही. आपले कार्य या विलक्षण रीतीने चालविले जावे, हे तो कधीही होऊ देणार नाही. पुस्तके जशी आहेत तशीच राहू द्या. जर कोणताही बदल अत्यावश्यक असेल, तर त्या बदलात सुसंगत अशी एकवाक्यता देव निर्माण करील; परंतु जेव्हा एक संदेश मोठ्या जबाबदाऱ्यांसह मनुष्यांकडे सोपविला जातो, तेव्हा [देव] अशी विश्वासूता अपेक्षित करतो जी प्रेमाने कार्य करते आणि आत्म्याला शुद्ध करते. एल्डर्स डॅनिएल्स आणि प्रेस्कॉट या दोघांनाही पुनरपरिवर्तनाची आवश्यकता आहे. एक विलक्षण कार्य आत शिरले आहे, आणि ख्रिस्त आपल्या जगात जे कार्य करण्यासाठी आला, त्याच्याशी ते सुसंगत नाही; आणि जे सर्व खऱ्या अर्थाने परिवर्तित झालेले आहेत, ते ख्रिस्ताची कार्ये करतील.”

> “आपण सर्वांनी पित्याचे गौरव करणारे कार्य सिद्धीस नेण्याचे काम करावयाचे आहे. आपण निर्णायक टप्प्यावर आलो आहोत—तर या तयारीच्या काळात येशू ख्रिस्ताच्या स्वभावाशी अनुरूप व्हावे, अन्यथा त्याचा प्रयत्नही करू नये. एल्डर डॅनिएल्स, आपण पूर्वी अशाच परिस्थितीत जसे केले तसे आपला आवाज उच्च स्वरात उठविण्यास स्वतःस मोकळे समजू नये. आणि हे समजून घ्या, परिषदाध्यक्ष हा शासक नसतो. तो त्या सुज्ञ पुरुषांशी संबंध ठेवून कार्य करतो, जे अध्यक्षपदावर आहेत आणि ज्यांना देवाने मान्यता दिली आहे. देवाने मान्यता दिलेल्या लेखणींमधून मुद्रित पुस्तकांत आलेल्या लिखाणांत हस्तक्षेप करण्याचे स्वातंत्र्य त्याला नाही. जोपर्यंत ते राज्य करणारी, प्रभुत्व गाजविणारी सत्ता कमी दाखवत नाहीत, तोपर्यंत त्यांना यापुढे वर्चस्व गाजवू देऊ नये. निर्णायक प्रसंग आला आहे, कारण देवाचा अपमान होईल.”

> “न काम केलेल्या शहरांकडे परमेश्वर कशा रीतीने पाहतो? ख्रिस्त स्वर्गात आहे. आता त्याची मान्यता अशी असावी, ‘राजेशाही अधिराज्य नाही. आणि आता या जगाचा संकटकाळ आहे. आता मी तारण करण्याची किंवा नाश करण्याची सामर्थ्य आहे. आता तो काळ आहे जेव्हा सर्वांचे भवितव्य माझ्या हातात आहे. जगाचे तारण करण्यासाठी मी माझे जीवन दिले आहे. आणि “मी, जर उंच करण्यात आलो,” तर जी तारणारी कृपा मी प्रदान करीन ती हे सिद्ध करील की जे सर्व दैवी स्वरूपाच्या प्रतिमेनुसार घडविले जातील आणि माझ्याबरोबर एक होतील, ते माझ्या उद्धारक कृपेच्या सामर्थ्याने मी कार्य करतो तसेच कार्य करतील.’ ज्याची इच्छा असेल त्याने आपल्या बंधूंसह हातभार लावून त्यांना देण्यात आलेले कार्य करावे, जेव्हा ते जबाबदारीच्या स्थानांवर परमेश्वर देत असलेल्या सल्ल्याखाली असतील, आणि ज्याने जगावर इतके प्रेम केले की जगाच्या तारणासाठी त्याने आपले जीवन पूर्ण बलिदान म्हणून दिले, त्याच्याबरोबर संपूर्ण एकमताने कार्य करण्याचा अत्यंत मनापासून प्रयत्न करावा. मी आमच्या सेवकांना सांगते, की जेव्हा ते आमच्या शहरांतील कार्यात प्रवेश करतील तेव्हा वचनाच्या सेवाकार्यात शांत, पवित्र गांभीर्य साथ देऊ दे. आपण लोकांच्या मनावर योग्य प्रभाव पाडू शकत नाही, जर आपण...”

> “मी माझ्या दिनदर्शिकेतून प्रत उतरविते. येशूमध्ये जसे सत्य आहे तसे—त्याविषयी बोला, त्यासाठी प्रार्थना करा, आणि त्याच्या साधेपणातील प्रत्येक शब्दावर विश्वास ठेवा. जर चुका त्या लोकांसमोर आणल्या गेल्या, जे विश्वासापासून दूर गेले आहेत आणि फसविणाऱ्या आत्म्यांकडे लक्ष देत आहेत, जे फार पूर्वी नव्हे तर अलीकडेच विश्वासात आमच्यासोबत होते, तर त्यातून तुम्हाला काय लाभ होईल? तुम्ही सैतानाच्या बाजूने उभे राहाल काय? ज्यांवर अद्याप कार्य झालेले नाही अशा क्षेत्रांकडे लक्ष द्या. आपल्या समोर जगव्यापी कार्य आहे. मला जॉन केलॉग याच्याविषयी दृश्यात्मक निरूपणे देण्यात आली.”

> “एक अत्यंत आकर्षक व्यक्तिमत्त्व तो मांडत असलेल्या भ्रामक युक्तिवादांच्या कल्पनांचे प्रतिनिधित्व करीत होते—ज्या भावना बायबलच्या खऱ्या सत्यापेक्षा भिन्न होत्या. आणि जे काहीतरी नवीन मिळावे म्हणून भुकेले व तहानलेले होते, ते [इतक्या भ्रामक] कल्पना पुढे नेत होते की एल्डर प्रेस्कॉट मोठ्या धोक्यात होते. एल्डर डॅनिएल्स [या] भ्रमात गुरफटून जाण्याच्या फार मोठ्या धोक्यात होते की जर या भावना सर्वत्र बोलल्या गेल्या, तर ते जणू एक नवे जग ठरेल.”

> “होय, तसे झाले असते; परंतु त्यांच्या मनांचा असा व्याप झाला असता असता मला दाखविण्यात आले की, बंधू Daniells आणि बंधू Prescott आपल्या अनुभवात आध्यात्मिक[वादी] स्वरूपाच्या भावना गुंफीत होते आणि आमच्या लोकांना अशा सुंदर भावनांकडे खेचत होते की, शक्य असल्यास त्या अगदी निवडलेल्या लोकांनाही फसविल्या असत्या. मला माझ्या लेखणीने हे नोंदवावे लागते [की] या बंधूंना त्यांच्या भ्रमोत्पादक कल्पनांतील दोष दिसले असते, ज्यामुळे सत्य अनिश्चिततेत पडले असते; आणि [तरीही] ते [जणू त्यांना] महान आध्यात्मिक विवेक आहे अशा रीतीने ठाम उभे राहिले असते. आता मला त्यांना सांगावयाचे आहे [की] जेव्हा मला ही बाब दाखविण्यात आली, जेव्हा Elder Daniells ‘Daily’ विषयावरील आपल्या कल्पनांच्या समर्थनार्थ रणशिंगासारखा आपला आवाज उंच करीत होता, तेव्हा त्यानंतरचे परिणामही माझ्यासमोर सादर करण्यात आले. आमचे लोक गोंधळात पडत होते. मी त्याचा परिणाम पाहिला, आणि मग मला अशा इशारे देण्यात आले की, जर Elder Daniells परिणामाची पर्वा न करता अशा प्रकारे प्रभावित झाला असता आणि आपण देवाच्या प्रेरणेअंतर्गत आहोत असे स्वतःला मानू लागला असता, तर आमच्या श्रेणींत सर्वत्र संशयवाद पेरला गेला असता, आणि आम्ही अशा स्थितीत पोहोचलो असतो जिथे सैतान आपले संदेश पोहोचविला असता. स्थिर अविश्वास आणि संशयवाद मानवी मनांत पेरले गेले असते, आणि दुष्टतेची विचित्र पिके सत्याच्या जागी उभी राहिली असती.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

दुसऱ्या पिढीचा इतिहास बंडखोरीच्या वाढत्या तीव्रतेची ओळख करून देतो. यहेज्केलच्या प्रतिमांच्या खोल्यांनी दर्शविलेले अध्यात्मवाद हे स्पष्ट करतो की “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” “the daily” विषयीच्या खोट्या दृष्टिकोनाशी संबंधित अध्यात्मवाद हे त्या गोष्टीचे प्रतीक आहे की, शक्य असल्यास, ते अगदी निवडलेल्यांनाही फसवील. ती केलॉगकडून पुढे रेटल्या जात असलेल्या सर्वेश्वरवादाच्या अध्यात्मवादाला Prescott आणि Daniells यांनी “the daily” ची व्याख्या ख्रिस्ताच्या पवित्रस्थानातील सेवेप्रमाणे करण्यासाठी केलेल्या आग्रहाशी एकत्र जोडते.

ती त्यांना पुस्तके तशीच राहू द्यावीत, असे सांगते; आणि यामधून ती प्रेस्कॉट व डॅनिएल्स यांनी उरियाह स्मिथ यांच्या *Daniel and the Revelation* या पुस्तकाचे पुनर्लेखन करण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नांना उद्देशून बोलत होती, जेणेकरून “the daily” ची त्यांची जी शिकवण होती—जशी मिलरनेही तिची ओळख निश्चित केली होती—ती काढून टाकता येईल. लाओदीकेयातील इतिहास-पुनर्रचनावादी, ज्यांना यशया “विद्वान” असे संबोधतो, त्यांनी अॅडव्हेंटिझममधील अशिक्षितांवर विलक्षण कार्य केले आहे; कारण त्यांनी इतिहासाच्या साक्षीचे विपर्यास करून, ज्यांचे कान खाजवणारे आहेत आणि ज्यांच्या अभ्यासाच्या सवयी उथळ आहेत अशा लोकांना, “the daily” हा विषय महत्त्वाचा नाही, आणि या विषयात मिलर चुकीचा होता, असे मानण्यास प्रवृत्त केले आहे. पुनरावलोकनाचे ते कार्य म्हणजेच तो कचरा होय, जो मिलरला दाखविण्यात आला होता की देवाच्या सामर्थ्याच्या प्रकटीकरणाची जी मध्यरात्रीच्या घोषणेमध्ये पुनरावृत्ती होईल त्या काळात, तो माती झाडणाऱ्या मनुष्याद्वारे दूर झाडून टाकला जाणार होता.

लाओदीकेय काळातील अॅडव्हेंटवादाच्या दुसऱ्या पिढीविषयीचा आपला विचार पुढील लेखात आपण पुढे चालू ठेवू.

> “‘पुढे चला’ हा संदेश अजूनही ऐकला जावा आणि मानला जावा असा आहे. आपल्या जगात घडत असलेल्या विविध परिस्थिती अशा प्रकारच्या कार्याची मागणी करतात, जे या विलक्षण घडामोडींना अनुरूप ठरेल. प्रभूला अशा पुरुषांची आवश्यकता आहे जे आध्यात्मिकदृष्ट्या तीक्ष्ण व स्पष्टदर्शी आहेत, असे पुरुष ज्यांच्यावर पवित्र आत्मा कार्य करीत आहे, आणि जे नक्कीच स्वर्गातून ताजे मन्ना ग्रहण करीत आहेत. अशा लोकांच्या मनांवर देवाचे वचन प्रकाश टाकते, आणि त्यांना पूर्वीपेक्षा अधिक स्पष्टपणे सुरक्षित मार्ग प्रकट करते. पवित्र आत्मा मन आणि हृदयावर कार्य करतो. अशी वेळ आली आहे की देवाच्या संदेशवाहकांद्वारे ग्रंथपट जगासमोर उलगडला जात आहे. आपल्या शाळांतील शिक्षकांना, त्यांनी आतापर्यंत जे शिकविले गेले आहे तेवढेच शिकवावे असे सांगून, कधीही बंधनात ठेवू नये. ही बंधने दूर करा. आपल्या लोकांनी जो संदेश बोलावयाचा आहे तो देण्यासाठी देव आहे. कोणत्याही सेवकाने स्वतःला बंधनाखाली असल्याचे समजू नये किंवा मनुष्यांच्या मोजमापाने स्वतःचे मोजमाप करून घेऊ नये. देव जे संदेश पाठवितो त्यानुसार सुवार्ता पूर्ण केली गेली पाहिजे. देव आज आपल्या सेवकांना जे बोलण्यास देतो, ते कदाचित वीस वर्षांपूर्वी प्रस्तुत सत्य नसते; परंतु या काळासाठी तो देवाचा संदेश आहे.” The 1888 Materials, 133.

Back to Articles