Article

# चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास - क्रमांक सात

अकरा आणि बावीस

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF
Word

दानियेल अध्याय अकरा, पद सोळा आणि पद बावीस, ही दोन्ही निकट येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याशी सुसंगत आहेत. पद दहाचे १९८९ मधील परिपूर्ती २०१४ मधील युक्रेनियन युद्धाकडे घेऊन गेली, जसे इ.स.पू. २१७ मध्ये राफियाच्या लढाईद्वारे पद अकराच्या परिपूर्तीचे प्रतिनिधित्व झाले. पद अकरा ते पद सोळा हेच पद अकरा ते पद बावीस देखील आहे; म्हणून, पद चाळीसचा गुप्त इतिहास, जो पद अकरा ते सोळा यांमध्ये प्रतिनिधित्व केला आहे, तोच पद अकरा ते बावीस या इतिहासरूपानेही प्रतिनिधित्व केला आहे. पद चाळीसचा गुप्त इतिहास पद अकरा ते बावीस यांद्वारे प्रतिनिधित्व केला आहे.

## अध्याय अकरा ते बावीस

तो लपलेला इतिहास उत्पत्ती, मत्तय, प्रकटीकरण आणि द डिझायर ऑफ एजेस यांच्या अकराव्या ते बाविसाव्या अध्यायांतही दर्शविला आहे. “अकरा ते बावीस” या अध्यायांचे ते चार साक्षीदार त्या लपलेल्या इतिहासाशी सुसंगत आहेत, कारण तो लपलेला इतिहास दानियेल अकरा मधील अकरा ते बावीस ही वचने आहेत. त्या चार साक्षीदारांचा केंद्रबिंदू नेहमी कराराच्या चिन्हाची ओळख करून देतो—उत्पत्तीच्या अकराव्या अध्यायात निम्रोदद्वारे दर्शविलेल्या मृत्यूच्या करारापासून आरंभ होऊन प्रकटीकरणाच्या सतराव्या अध्यायातील रोमच्या वेश्येपर्यंत समाप्त होतो.

## सतरा

मत्तय याचा अपवाद वगळता, चारही साक्षीदार सतरावे अध्याय त्यांनी दर्शविलेल्या कालखंडाचा मध्यबिंदू म्हणून ओळखतात. सतरावा हा अंक 457 इ.स.पू., 64 आणि 1776 येथे आरंभ झालेल्या तीन दोनशे पन्नास-वर्षीय भविष्यवाण्यांतही तीन वेळा आढळतो. त्या रेषांपैकी दोन, (पहिली आणि शेवटची) एक मध्यबिंदू दर्शवितात, जेव्हा 457 इ.स.पू.ची पहिली रेषा 207 इ.स.पू. मध्ये समाप्त झाली आणि 1776 ची शेवटची रेषा 2026 मध्ये समाप्त होते. 207 इ.स.पू. हे राफिया आणि पानियम यांच्या युद्धांदरम्यान होते, आणि 2026 हा संयुक्त संस्थानांच्या अंतिम राष्ट्राध्यक्षाच्या कार्यकाळाचा मध्यावधी आहे.

तीन दोनशे पन्नास वर्षांच्या रेषांमध्ये, टॉलेमीने सतरा वर्षे राज्य केले. नेरोच्या रेषेत 313 आणि 330 यांदरम्यान सतरा वर्षे आहेत, आणि इ.स.पू. 217 मधील राफिया येथील लढाई व इ.स.पू. 200 मधील पॅनियम येथील लढाई यांदरम्यानही सतरा वर्षे होती. अकराव्या अध्यायापासून बाविसाव्या अध्यायापर्यंतच्या चार साक्षीदारांपैकी तिघे आपला अचूक मध्यबिंदू सतराव्या अध्यायाने चिन्हित करतात. म्हणून, चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास त्याच अध्यायातील अकराव्या ते बाविसाव्या वचनांत दर्शविला आहे, आणि अकराव्या ते बाविसाव्या वचनांचे चार साक्षीदार त्या त्याच वचनांशी सुसंगत आहेत. तीनही 250-वर्षांच्या भविष्यवाण्यांची परिपूर्ती त्या अगदी त्याच इतिहासाशी सुसंगत ठरते. मध्यबिंदूवर एक मार्गचिन्ह म्हणून भर दिला आहे, आणि तो विशेषतः देवाच्या लोकांच्या कराराचे व शिक्क्याचे प्रतीक म्हणून ओळखला जातो.

## दानियेल बारा

दानियेल अध्याय बारा येथील सातवा, अकरावा आणि बारावा श्लोक एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या अंतिम कालावधीची ओळख करून देतात. सातवा श्लोक 31 डिसेंबर, 2023 दर्शवितो; बारावा श्लोक 18 जुलै, 2020 दर्शवितो. 18 जुलै, 2020 रोजी आरंभ झालेली आणि 31 डिसेंबर, 2023 रोजी समाप्त झालेली, सातव्या श्लोकातील विखुरण, दानियेल बारा येथे आढळणाऱ्या संदेष्ट्यांच्या कालाच्या तीन श्लोकांच्या अल्फा आणि ओमेगा यांत प्रतिरूपित करण्यात आली होती. 1,290 वर्षांच्या मधल्या श्लोकात 1989 पासून लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्यापर्यंतचा इतिहास 30 असा दर्शविला आहे, आणि त्यानंतर मानवी कृपाकाळाच्या समाप्तीपर्यंत 1,260. तीस वर्षे ही एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या याजकत्वाच्या वयाचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि 1260 वर्षे ही प्रकटीकरण तेरा येथील प्रतीकात्मक बेचाळीस महिन्यांचे रूपकदर्शक आहेत.

तीस वर्षांनंतर येणाऱ्या एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या दुहेरी भविष्यवाणीमध्ये अब्राहाम आणि पौल यांच्या चारशे व चारशे तीस वर्षांच्या दुहेरी करारविषयक भविष्यवाणीचे प्रतीक आढळते. दानियेल बारा मधील काळाविषयीच्या तीन वचनेांचा मध्यबिंदू तेराव्या अक्षराच्या बंडखोरीचे प्रतिनिधित्व करतो, तसेच एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या करार आणि मुद्रांकनावरही भर देतो. ही तीन वचने गुप्त इतिहासाशीही सुसंगत आहेत, आणि मध्यबिंदू हा कराराचे प्रतीक असल्याच्या भराचा आणखी एक साक्षीदार ठरतात.

## वसंत आणि शरद् ऋतू

या सर्व रेषांबरोबर आपल्याला लेवीयव्यवस्था तेवीसमधील वसंत व शरद ऋतूतील सणांचे तीन साक्षीदार समाविष्ट करणे आवश्यक आहे, जे क्रूसाच्या इतिहासातील पेंटेकोस्टकालीन ऋतूशी संरेखित व संयुक्त आहेत. तेथे अध्याय तेवीस आहे, जो ख्रिस्ताच्या प्रायश्चित्तकार्याचे प्रतीक आहे. त्या अध्यायात चव्वेचाळीस वचने आहेत, जी प्रतीकात्मकरित्या २२ ऑक्टोबर १८४४ दर्शवितात. २२ ऑक्टोबर म्हणजे ऑक्टोबरमधील २२ दिवस, जे पहिल्या दिवसापासून सुरू होऊन बाविसाव्या दिवशी समाप्त होतात; अशा प्रकारे ते इब्री वर्णमालेची प्रमाणचिन्हे धारण करतात. ऑक्टोबर हा दहावा महिना असल्याने, त्याचा बाविसाव्या दिवसाशी गुणाकार केल्यास २२० होते.

हिब्रू पंचांगात सातव्या महिन्याचा दहावा दिवस प्रायश्चित्ताचा दिवस होता, आणि सात गुणिले दहा म्हणजे सत्तर, जे परिविक्षाकालाचे एक प्रतीक आहे. दोन हजार तीनशे वर्षांचा कालावधी 1844 मध्ये समाप्त झाला, जेव्हा तिसरा देवदूत आला, जसा त्या कालखंडाची सुरुवात करणाऱ्या तिसऱ्या फर्मानाद्वारे त्याचे प्रतिरूप दर्शविण्यात आले होते. दोन हजार तीनशे दिवसांच्या प्रारंभी प्राचीन प्रत्यक्ष इस्राएलाला परिविक्षाकाल म्हणून नियुक्त केलेले सत्तर आठवडे होते; आणि त्या दिवसांच्या समाप्तीला आधुनिक आध्यात्मिक इस्राएलासाठीचा परिविक्षाकाल सातव्या महिन्याच्या दहाव्या दिवसाने दर्शविण्यात आला, जो सत्तराशी समतुल्य ठरतो. 22 ऑक्टोबर, 1844 हा लवकरच येणाऱ्या रविवार कायद्याचे प्रतिरूप आहे, आणि तेथेच परिविक्षाकालाच्या सांकेतिक सत्तर वर्षांचा शेवट सातव्या-दिवशी अॅडव्हेंटिझमसाठी होतो, जसा स्तेफनावर दगडमार झाला तेव्हा यहुद्यांसाठी झाला होता.

१८४४ हा असा एक कालखंड दर्शवितो की ज्यावेळी दोन देवदूत आले—दुसरा पहिल्या निराशेच्या वेळी आणि तिसरा महान निराशेच्या वेळी. “४४” हा दानीएल अकरा अध्यायातील चव्वेचाळिसाव्या वचनात दाखविलेल्या पूर्वेकडून व उत्तरेकडून येणाऱ्या वार्तांप्रमाणे दुतर्फा संदेश दर्शवितो. लेवीय पुस्तकाचा तेवीसावा अध्याय चव्वेचाळीस वचनांनी बनलेला असून तो पवित्र सणांना वसंत व शरद अशा दोन भागांत विभागतो. ती चव्वेचाळीस वचने दुतर्फा संदेश दर्शवितात. हे दोन ऋतू प्रत्येकी बावीस वचनांनी दर्शविलेले असल्यामुळे वसंत व शरद या दोन्ही सणांद्वारे इब्री दिनदर्शिकेची बावीस अक्षरे दर्शविली जातात. बावीस वचनांच्या त्या दोन साक्षीदारांना पेन्टेकोस्टच्या ऋतूसह एकत्र आणले असता ते तीन पायऱ्यांची एक रूपरेखा निर्माण करतात.

पहिले पाऊलचिन्ह तीन भागांनी बनलेले असून त्यानंतर पाच दिवस येतात, जसे त्या तीन पाऊलचिन्हांतील शेवटचे पाऊलचिन्हही आहे. मधले पाऊलचिन्ह म्हणजे चर्च ट्रायम्फंटमध्ये सेवेसाठी याजक म्हणून अभिषिक्त केले जात असलेल्या लोकांबरोबर ख्रिस्ताने समक्ष दिलेल्या तीस दिवसांच्या शिक्षणाचा कालावधी होय. लेवीयविवरण अध्याय तेवीस हा चाळीसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासाशी सुसंगत आहे.

## मध्यबिंदू

उत्पत्तीच्या अकराव्या अध्यायापासून बाविसाव्या अध्यायापर्यंतच्या रेषेचा मध्यबिंदू सतरावा अध्याय आहे, जिथे अब्राहामाच्या त्रि-स्तरीय करारातील दुसरे पाऊल आणि सुंतेचे चिन्ह स्थापित करण्यात आले. अकराव्या ते बाविसाव्या अध्यायांमध्ये आढळणाऱ्या सर्व वचनांचा अचूक मध्यबिंदू उत्पत्ती 17:22 आहे:

> परंतु माझा करार मी इसहाकाबरोबर स्थापन करीन; त्याला सारा पुढील वर्षी याच ठरलेल्या वेळी तुला जन्म देईल. आणि तो त्याच्याशी बोलणे थांबवून गेला; आणि देव अब्राहामापासून वर गेला. उत्पत्ति 17:22.

पहिल्या वचनात देवाने अब्राहामाशी बोलणे सुरू केले आणि बाविसाव्या वचनात त्याने आपला संवाद समाप्त केला; म्हणून सुंतेच्या कराराचा संपूर्ण संवाद इब्री वर्णमालेतील बावीस अक्षरांच्या भविष्यवाणीपर संदर्भात ठेवण्यात आला, तर त्या बावीस वचनांचा विषय सुंतेचा विधी हा होता, जो आठव्या दिवशी पूर्ण करण्यात यावयाचा होता. उत्पत्तीतील या उताऱ्याचा केंद्रबिंदू किंवा मध्यबिंदू हा अब्राहामाच्या सुंतेच्या कराराद्वारे दर्शविल्याप्रमाणे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांशी असलेला देवाचा करारसंबंध हा आहे. उत्पत्तीच्या अकराव्या अध्यायापासून बाविसाव्या अध्यायापर्यंतच्या अध्यायरेषेचा मध्यबिंदू सतरावा अध्याय आहे, आणि त्या अध्यायाचा अचूक मध्यबिंदू बाविसावे वचन आहे, जिथे देव अब्राहामाशी कराराविषयीचा आपला संवाद थांबवितो; अशा रीतीने मध्यबिंदू पुन्हा बावीस अक्षरांच्या इब्री वर्णमालेच्या संदर्भात ठेवला जातो. त्या बावीस वचनांचा मध्यबिंदू, अर्थातच, अकरावे वचन आहे.

> आणि तुम्ही तुमच्या अग्रत्वचेचे मांस सुंता कराल; आणि ते माझ्यात व तुमच्यात असलेल्या कराराचे चिन्ह होईल. उत्पत्ति 17:11.

बायबलमधील अकराव्या ते बाविसाव्या अध्यायांतील चार उताऱ्यांचे मध्यबिंदू पूर्ण करण्यासाठी तीन वचने समाविष्ट करतात.

> हा माझा करार आहे, जो तुम्ही माझ्या आणि तुमच्या, तसेच तुझ्यानंतरच्या तुझ्या संततीच्या मध्ये पाळाल: तुमच्यातील प्रत्येक पुरुषबालकाची सुंता केली जाईल. आणि तुम्ही तुमच्या अग्रचर्माच्या देहाची सुंता कराल; आणि ती माझ्या व तुमच्या मधील कराराचे चिन्ह ठरेल. आणि तुमच्यातील प्रत्येक पुरुषबालक, तुमच्या पिढ्यान्पिढ्यांमध्ये, जो आठ दिवसांचा असेल त्याची सुंता केली जाईल; मग तो घरात जन्मलेला असो, किंवा तुझ्या संततीतील नसलेल्या कोणत्याही परक्याकडून पैशाने विकत घेतलेला असो. उत्पत्ति 17:10–12.

एक चिन्ह हे एक संकेत आहे, जे ध्वजचिन्हाचे प्रतिनिधित्व करते. हा उतारा त्या ध्वजचिन्हाविषयी आहे, जे म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजार आहेत. पुरुष बालकाचा सुंता आठव्या दिवशी केला जाणार होता, जसे नोहाच्या करारात जहाजातील आठ जीवांबरोबर होते; अशा रीतीने आठ हा अंक वापरून नोहीय करार अब्राहामी कराराशी जोडला गेला आहे. ते फिलाडेल्फियन असावयाचे आहेत, कारण त्यांचा सुंता होणार आहे, ज्याला पौल देहाच्या वधस्तंभीकरणाचे प्रतीक म्हणून ओळखतो. जेव्हा देह वधस्तंभी खिळला जातो, तेव्हा ख्रिस्ताचे देवत्व अंतःकरणात असते, आणि ते संयोगच ध्वजचिन्ह आहे; कारण सिस्टर व्हाईट म्हणतात, “जेव्हा ख्रिस्ताचे चरित्र त्याच्या लेकरांमध्ये परिपूर्ण रीतीने पुनरुत्पन्न होईल, तेव्हा तो त्यांच्यासाठी परत येईल.”

> “मानवी स्वभाव भ्रष्ट आहे, आणि पवित्र देवाकडून त्याच्यावर न्याय्य रीतीने दोषारोप ठरतो. परंतु पश्चात्ताप करणाऱ्या पाप्यासाठी अशी तरतूद करण्यात आली आहे की, देवाच्या एकुलत्या एक पुत्राच्या प्रायश्चित्तावरील विश्वासाद्वारे तो पापांची क्षमा प्राप्त करू शकतो, नीतिमान ठरविला जाऊ शकतो, स्वर्गीय कुटुंबात दत्तकत्व प्राप्त करू शकतो, आणि देवाच्या राज्याचा वारस होऊ शकतो. पवित्र आत्म्याच्या कार्याद्वारे स्वभावपरिवर्तन घडविले जाते; तो मानवी व्यक्तीवर कार्य करीत, ते घडून यावे अशी तिची इच्छा व संमती यानुसार तिच्यामध्ये नवा स्वभाव रोवितो. देवाची प्रतिमा आत्म्यात पुनःस्थापित केली जाते, आणि दिवसेंदिवस तो कृपेने दृढ व नूतन केला जातो, आणि त्याला अधिकाधिक परिपूर्ण रीतीने नीतिमत्त्वात व खऱ्या पवित्रतेत ख्रिस्ताच्या स्वभावाचे प्रतिबिंब दर्शविण्यास समर्थ केले जाते.”

> ज्यांचे प्रतिनिधित्व मूर्ख कुमारिका म्हणून केले गेले आहे, त्यांना अत्यंत आवश्यक असलेले तेल हे बाहेरून लावण्याची गोष्ट नाही. त्यांना सत्य आत्म्याच्या पवित्रस्थानात आणणे आवश्यक आहे, जेणेकरून ते शुद्ध करील, परिष्कृत करील आणि पवित्र करील. त्यांना केवळ सिद्धांताची गरज नाही; त्यांना बायबलमधील पवित्र शिकवणींची गरज आहे, ज्या अनिश्चित, विस्कळित तत्त्वप्रणाली नसून जिवंत सत्ये आहेत, आणि ज्या ख्रिस्तामध्ये केंद्रित असलेल्या अनंतकालीन हितसंबंधांशी निगडित आहेत. त्याच्यामध्ये दैवी सत्याची संपूर्ण व्यवस्था आहे. ख्रिस्तावरील विश्वासाद्वारे आत्म्याचे तारण हे सत्याचा पाया व स्तंभ आहे. जे ख्रिस्तावर खरा विश्वास ठेवतात, ते तो आपल्या चारित्र्याच्या पवित्रतेद्वारे, देवाच्या नियमशास्त्राच्या आज्ञापालनाद्वारे प्रकट करतात. त्यांना हे जाणवते की, येशूमध्ये जसे सत्य आहे, तसे ते स्वर्गापर्यंत पोहोचते आणि अनंतकाळाला व्यापून टाकते. ते समजतात की ख्रिस्ती मनुष्याचे चारित्र्य ख्रिस्ताच्या चारित्र्याचे प्रतिनिधित्व करणारे असावे आणि कृपा व सत्याने परिपूर्ण असावे. त्यांना कृपेचे तेल देण्यात येते, जे कधीही न विझणारा प्रकाश टिकवून ठेवते. विश्वासणाऱ्याच्या अंतःकरणातील पवित्र आत्मा त्याला ख्रिस्तामध्ये परिपूर्ण करतो. एखादा पुरुष किंवा स्त्री उत्तेजक परिस्थितींमध्ये तीव्र भावना प्रकट करतो म्हणून तो ख्रिस्ती आहे, याचा तो निश्चित पुरावा नाही. जो ख्रिस्तासारखा आहे, त्याच्या आत्म्यात खोल, दृढनिश्चयी, चिकाटीचा असा घटक असतो; आणि तरीही त्याला स्वतःच्या दुर्बलतेची जाणीव असते, आणि तो सैतानाकडून फसवला व भरकटवला जाऊन स्वतःवर विश्वास ठेवू लागणारा नसतो. त्याला देवाच्या वचनाचे ज्ञान असते, आणि तो जाणतो की तो केवळ तेव्हाच सुरक्षित आहे, जेव्हा तो येशू ख्रिस्ताच्या हातात आपला हात देतो आणि त्याच्यावरील आपली पकड दृढ ठेवतो.

> “संकटाच्या प्रसंगी चारित्र्य प्रकट होते. जेव्हा मध्यरात्री गंभीर आवाजाने अशी घोषणा केली, ‘पाहा, वर येत आहे; त्याला भेटण्यास बाहेर पडा,’ तेव्हा झोपलेल्या कुमारिका आपल्या निद्रेतून जाग्या झाल्या, आणि या प्रसंगासाठी कोणी तयारी केली होती हे दिसून आले. दोन्ही पक्ष अनपेक्षितपणे गाठले गेले, परंतु एक जण त्या आकस्मिक प्रसंगासाठी तयार होता, आणि दुसरा तयारीविना आढळला. परिस्थितीमुळे चारित्र्य प्रकट होते. आकस्मिक प्रसंग चारित्र्याचा खरा कस उघड करतात. एखादी अचानक व अनपेक्षित आपत्ती, शोक, किंवा संकट, एखादा अनपेक्षित आजार किंवा क्लेश, आत्म्याला मृत्यूशी समोरासमोर आणणारी कोणतीही गोष्ट, चारित्र्याचे खरे आंतरिक स्वरूप उघड करील. देवाच्या वचनातील अभिवचनांवर खरा विश्वास आहे की नाही हे प्रकट केले जाईल. आत्मा कृपेने धारण केला जात आहे की नाही, दिव्यासह पात्रात तेल आहे की नाही, हेही प्रकट केले जाईल.”

> “परीक्षेचे काळ सर्वांवर येतात. देवाच्या परीक्षेखाली व सिद्धतेखाली आपण स्वतःला कसे वागवितो? आपले दिवे विझून जातात काय? की आपण ते अजूनही पेटते ठेवतो? जो कृपा व सत्याने परिपूर्ण आहे, त्याच्याशी असलेल्या आपल्या संबंधामुळे प्रत्येक आपत्कालासाठी आपण तयार आहोत काय? पाच शहाण्या कुमारिका पाच मूर्ख कुमारिकांना आपला स्वभाव देऊ शकल्या नाहीत. स्वभाव आपल्याला प्रत्येकाने स्वतंत्रपणे घडविला पाहिजे. तो दुसऱ्याकडे हस्तांतरित करता येत नाही, जरी ज्याच्याकडे तो आहे तो त्यासाठी त्याग करण्यास तयार असला तरीही. दया अद्याप थांबलेली असताना आपण एकमेकांसाठी बरेच काही करू शकतो. आपण ख्रिस्ताचा स्वभाव प्रकट करू शकतो. आपण भरकटलेल्या लोकांना विश्वासू इशारे देऊ शकतो. आपण सर्व सहनशीलता व सिद्धान्तासह ताडना देऊ शकतो, धिक्कार करू शकतो, पवित्र शास्त्रातील शिकवणी हृदयापर्यंत पोहोचवू शकतो. आपण अंतःकरणपूर्वक सहानुभूती देऊ शकतो. आपण एकमेकांसह व एकमेकांसाठी प्रार्थना करू शकतो. सावध जीवन जगून, पवित्र संभाषण राखून, ख्रिस्ती मनुष्य कसा असावा याचे उदाहरण आपण देऊ शकतो; परंतु कोणताही मनुष्य दुसऱ्याला आपल्या स्वभावाचा साचा देऊ शकत नाही. आपण या वस्तुस्थितीचा योग्यरीतीने विचार करू या की आपले तारण समुदाय म्हणून नव्हे, तर व्यक्ती म्हणून होणार आहे. आपण जसा स्वभाव घडविला आहे त्यानुसार आपला न्याय केला जाईल. आत्म्याला अनंतकाळासाठी तयार करण्याकडे दुर्लक्ष करणे, आणि मरणशय्येवर येईपर्यंत देवाशी आपला मेल घडवून आणणे पुढे ढकलत राहणे, हे धोकादायक आहे. जीवनातील दैनंदिन व्यवहारांनी, आपण प्रकट करीत असलेल्या आत्म्यानेच, आपण आपले अनंत भविष्य निश्चित करीत असतो. जो लहानात लहान गोष्टीत विश्वासू असतो, तो मोठ्या गोष्टीतही विश्वासू असतो. जर आपण ख्रिस्ताला आपला आदर्श केले असेल, जर त्याने स्वतःच्या जीवनात आपल्याला दाखविलेल्या उदाहरणाप्रमाणे आपण चाललो व कार्य केले असेल, तर आपल्या अनुभवात येणाऱ्या त्या गंभीर आकस्मिक प्रसंगांना तोंड देण्यास आपण समर्थ होऊ, आणि अंतःकरणातून म्हणू, ‘माझी इच्छा नव्हे, तर तुझीच इच्छा पूर्ण होवो.’”

> “आपण ज्या काळात जगत आहोत त्या परीक्षाकालातच, आपण तारणाच्या अटींचे शांतपणे चिंतन करावे, आणि देवाच्या वचनात ठरवून दिलेल्या अटींप्रमाणे जीवन जगावे. प्रत्येक कर्तव्य पार पाडण्यासाठी आपण स्वतःस तासागणिक आणि दिवसागणिक, काळजीपूर्वक शिस्तीद्वारे शिक्षित व प्रशिक्षित करावे. आपण देवाला आणि त्याने पाठविलेल्या येशू ख्रिस्ताला ओळखू लागले पाहिजे. प्रत्येक परीक्षेत, ज्याने असे म्हटले आहे त्याच्यावर अवलंबून राहणे हा आपला विशेषाधिकार आहे, ‘त्याने माझ्या सामर्थ्याचा आधार घ्यावा, म्हणजे तो माझ्याशी शांती करील; आणि तो माझ्याशी शांती करील.’ प्रभु म्हणतो की, माता-पिता आपल्या मुलांना भाकर देण्यास जितके इच्छुक असतात, त्याहून अधिक तो आपल्याला पवित्र आत्मा देण्यास इच्छुक आहे. म्हणून आपल्या दिव्यांबरोबर आपल्या पात्रांत कृपेचे तेल असू द्या, जेणेकरून वराला भेटण्यास बाहेर पडण्यासाठी सिद्ध नसलेल्या, मूर्ख कुमारिका म्हणून ज्यांचे प्रतिनिधित्व केले आहे, त्यांच्यामध्ये आपण आढळू नये.” Review and Herald, September 17, 1895.

अब्राहामाच्या सुंतेद्वारे आणि जहाजावरील त्या आठ जीवांद्वारे ज्यांचे प्रतिरूपण करण्यात आले होते, त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा ध्वज म्हणजे त्या दृष्टांतातील सुज्ञ कुमारिका होत, ज्या लवकरच येऊ घातलेल्या संकटात ख्रिस्ताचे चरित्र परिपूर्णपणे प्रतिबिंबित करतात. सिस्टर व्हाइट यांनी हा उतारा यशया याचा संदर्भ देऊन समाप्त केला, हे अत्यंत समर्पक आहे; कारण तो उतारा थेट एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्का बसण्याच्या काळाकडे निर्देश करतो.

> त्या दिवशी तिच्याविषयी गा, “लाल द्राक्षारसाची द्राक्षबाग.” मी परमेश्वर तिचे रक्षण करीतो; मी तिला प्रत्येक क्षणी पाणी घालीन; कोणी तिचे नुकसान करू नये म्हणून मी तिचे रात्रंदिवस रक्षण करीन. माझ्यामध्ये क्रोध नाही; युद्धात काटेरी झुडपे व काटे माझ्याविरुद्ध कोण उभे करील? मी त्यांच्यामधून जाईन; मी त्यांना एकत्र जाळून टाकीन. अथवा त्याने माझ्या सामर्थ्याचा आश्रय घ्यावा, म्हणजे तो माझ्याशी शांती करील; होय, तो माझ्याशी शांती करील. तो याकोबापासून येणाऱ्यांना मुळ धरण्यास लावील; इस्राएल फुलेल व कळी धरील, आणि जगाच्या पृष्ठभागावर फळांनी भरून टाकील. ज्यांनी त्याला मारले, त्यांना जसा त्याने मारला, तसा त्याने त्याला मारले काय? किंवा ज्यांचा त्याच्याकडून वध झाला, त्यांच्या वधाप्रमाणे तो ठार करण्यात आला काय? मोजमापाने, जेव्हा ती पुढे फुटते, तेव्हा तू तिच्याशी वाद करशील; पूर्ववाऱ्याच्या दिवशी तो आपला प्रचंड वारा आवरतो. म्हणून याच्याद्वारे याकोबाचा अधर्म शुद्ध केला जाईल; आणि त्याचे पाप दूर करण्याचे हेच सर्व फळ असेल; जेव्हा तो वेदीचे सर्व दगड चुराडा केलेल्या चुनखडीच्या दगडांसारखे करील, तेव्हा अशेरा-स्तंभ व मूर्ती उभ्या राहणार नाहीत. तरीही तटबंद शहर ओसाड होईल, वसतिस्थान सोडून दिले जाईल, आणि रानाप्रमाणे टाकून दिले जाईल; तेथे वासरू चरेल, तेथेच ते पहुडेल, आणि तिच्या फांद्या खाईल. जेव्हा तिच्या फांद्या वाळतील, तेव्हा त्या तोडून टाकल्या जातील; स्त्रिया येतील व त्यांना जाळतील; कारण हा विवेकशून्य लोकसमूह आहे; म्हणून ज्याने त्यांना निर्माण केले तो त्यांच्यावर दया करणार नाही, आणि ज्याने त्यांना घडविले तो त्यांच्यावर कृपा दाखविणार नाही. यशया 27:2–11.

“पूर्ववाऱ्याच्या दिवशी,” जेव्हा याकोबाचा अधर्म शुद्ध केला जात आहे, आणि “समज नसलेले लोक” या दुसऱ्या वर्गास एकत्र करून जाळले जात आहे, तोच एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाचा काळ आहे. त्या कालखंडात, जो कोणी ख्रिस्ताबरोबर शांती करावयाची इच्छा बाळगतो तो ती करू शकतो, परंतु अंतिम घडामोडी अतिशय झपाट्याने घडणाऱ्या आहेत.

याजकांनी सेवा आरंभ करताना तीस वर्षांचे असावे, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे पेत्राच्या याजकांच्या राज्यातील ते आहेत, जे शेवटच्या दिवसांत देवाबरोबरचा करार नव्याने दृढ करतात.

> तुम्हीही जिवंत दगडांप्रमाणे आध्यात्मिक घर म्हणून बांधले जात आहात, पवित्र याजकवर्ग म्हणून, येशू ख्रिस्ताद्वारे देवाला मान्य होणारे आध्यात्मिक यज्ञ अर्पण करण्यासाठी. १ पेत्र १:५.

याजक आठ दिवसांच्या अभिषेकविधीमध्ये सेवा करण्यासाठी सिद्ध करण्यात आले होते; म्हणून, आठ हा अंक त्या कराराच्या कोशामध्ये असलेल्या अभिषिक्त याजकत्वाचे प्रतीक आहे.

## आरोनची काठी

एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या अभिषिक्त याजकत्वाचे प्रतिनिधित्व कराराच्या संदूकामध्ये हारोनाची काठी जिच्यास कोंब फुटले त्या रूपाने केलेले आहे. हारोनाच्या काठीस कोंब फुटले तेव्हा, इस्राएलच्या वंशांच्या इतर काठ्यांपेक्षा—ज्यांना कोंब फुटले नव्हते—हारोन याचा भेद स्पष्ट झाला. पवित्र शास्त्रांत वनस्पतींना कोंब फुटण्यास कारणीभूत पाऊसच असल्याचे दर्शविले आहे.

सर्व संदेष्टे उत्तरकाळाविषयी बोलतात; म्हणून, अहरोनची याजकत्वाची काठी ही एलियाहच्या कर्मेलवरील प्रसंगाशी आणि 1844 मधील मिलेराइट्सशी सुसंगत अशा परिस्थितीत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अभिषेकाचे प्रतिनिधित्व करते. ती त्या बिंदूला संबोधित करते जेव्हा उत्तरवृष्टीच्या खऱ्या आणि खोट्या संदेशांमध्ये स्पष्ट भेद निर्माण होतो. हा भेद योएल करतो, जेव्हा तो “नवीन द्राक्षारस” एका वर्गापासून तोडून टाकला गेला आहे, असे ओळखतो. ज्यांच्या तोंडापासून नवीन द्राक्षारस तोडून टाकला गेला आहे तो वर्ग म्हणजे यशयाच्या एप्रैमचे मद्यपी होत. तेच पेन्टेकोस्टच्या वेळी शिष्यांवर मद्यपी असल्याचा आरोप करणारेही होत, आणि तेच 1888 चे बंडखोर होत, ज्यांनी आपल्या पित्यांचे अनुसरण केले; ते पितरे 1863 चे बंडखोर होत. भविष्यवाणीच्या त्या सर्व रेषा त्या रेषेशी सुसंगत ठरतात, जी सिस्टर व्हाइट ओळखून दाखविते की ती त्या वेळी घडते, जेव्हा जगाला हे उमगते की अॅडव्हेंटिझमला नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांविषयी साधारणपणे एकशे पंचवीस वर्षांपासून माहिती होती, आणि त्याने काहीही सांगितले नव्हते.

## ८, ऐंशी आणि ८१

तीस हा अंक आणि आठ हा अंक हे उत्तरकालीन दिवसांच्या ध्वजस्वरूप असलेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या याजकत्वाची प्रतीके आहेत; हे याजकत्व देवत्व आणि मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करते. आठ हा अंक ऐंशी या अंकाचा दशांश आहे; आणि ऐंशी हा अंक त्या ऐंशी शूर याजकांचा अंक आहे, ज्यांनी प्रधान याजकासह मिळून पवित्र स्थानी धूप अर्पण करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या राजा उज्जियाचा प्रतिकार केला. एक्याऐंशी हा अंक विजयी मंडळीच्या याजकत्वाच्या संदर्भात देवत्व आणि मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करतो. उज्जियाच्या बंडखोरीचा इतिहास त्या एक्याऐंशीच्या याजकत्वाला अगदी त्या संकटकाळाशी जोडतो, जो राफिया येथील युद्धानंतर लगेचच प्टोलमीच्या बंडखोरीशी संरेखित होतो. सर्व संदेष्टे उत्तरकालीन दिवसांची ओळख करून देतात; म्हणून देवत्व आणि मानवत्व यांच्या संयोगाचे याजकत्व—म्हणजे ऐंशी मानवी याजक आणि एक दैवी प्रधान याजक यांनी बनलेले विजयी मंडळीचे याजकत्व—त्या इतिहासात ओळखले जाते, ज्याची सुरुवात 2014 मध्ये युक्रेनियन युद्ध आरंभ झाल्यावर झाली.

उत्पत्तीच्या बारा-अध्यायी रेषेतील मधला अध्याय सतरावा अध्याय आहे. त्या बारा-अध्यायी रेषेतील मधले वचन बाविसावे वचन आहे. पहिल्या वचनात आरंभ झालेल्या देव व अब्राहाम यांच्यातील संभाषणाचा एक स्पष्ट शेवट बाविसावे वचन चिन्हांकित करते; अशा प्रकारे, हिब्रू वर्णमालेतील बावीस अक्षरांची मुद्रा धारण करणाऱ्या एका भविष्यसूचक रेषेचा शेवट म्हणून बाविसावे वचन ओळखले जाते. बावीस वचनांच्या त्या रेषेतील मधले वचन अकरावे वचन आहे, आणि ते, पुढे, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या ध्वजचिन्हाची ओळख करून देणाऱ्या तीन वचनांच्या मध्यभागी आहे. म्हणून अकरावे वचन हे तीन स्वतंत्र वचनांचे मध्य आहे; आणि अकरावे वचन केवळ त्या बावीस वचनांचेच नव्हे, तर ज्या तीन वचनांच्या आत ते आहे त्यांच्याही मुख्य सत्याचे वहन करते; अशा प्रकारे, अकरावे व बाविसावे वचन हे मुख्य विचाराचा आरंभ व समाप्ती म्हणून ओळखले जातात. म्हणून, सतराव्या अध्यायातील अकराव्या ते बाविसाव्या वचनांपर्यंतचा भाग हा अकराव्या ते बाविसाव्या अध्यायांचा मुख्य विषय आहे.

मत्तयाच्या पुस्तकातील अकराव्या अध्यायापासून बाविसाव्या अध्यायापर्यंतच्या विभागाचा मध्य सोळावा अध्याय आहे.

> मग त्याने आपल्या शिष्यांना अशी आज्ञा केली की, तोच येशू ख्रिस्त आहे हे त्यांनी कोणालाही सांगू नये. मत्तय 16:20.

उत्पत्तीच्या मध्यबिंदूप्रमाणेच, विसावे वचन त्या विशिष्ट संभाषणाचा शेवट दर्शविते, ज्याची सुरुवात तेराव्या वचनात झाली होती, जेव्हा ख्रिस्त आणि शिष्य कैसरिया फिलिप्पी येथे पोहोचले.

> येशू कैसरिया फिलिप्पीच्या प्रदेशात आला तेव्हा त्याने आपल्या शिष्यांना विचारले, “मनुष्यपुत्र जो मी आहे, त्याविषयी लोक काय म्हणतात?” ते म्हणाले, “काही म्हणतात, तू योहान बाप्तिस्त आहेस; काही, एलियास; आणि इतर, यिर्मया किंवा संदेष्ट्यांपैकी एक.” तो त्यांना म्हणाला, “पण तुम्ही मला कोण म्हणता?” तेव्हा शिमोन पेत्र उत्तर देऊन म्हणाला, “तू ख्रिस्त, जिवंत देवाचा पुत्र आहेस.” येशूने त्याला उत्तर देऊन म्हटले, “धन्य आहेस तू, शिमोन बार्योना; कारण हे तुला देह आणि रक्त यांनी प्रकट केले नाही, तर माझ्या स्वर्गातील पित्याने. आणि मीही तुला सांगतो, की तू पेत्र आहेस, आणि या खडकावर मी माझी मंडळी उभारीन; आणि अधोलोकाची द्वारे तिच्यावर प्रबळ होणार नाहीत. आणि मी तुला स्वर्गराज्याच्या किल्ल्या देईन; आणि जे काही तू पृथ्वीवर बांधशील ते स्वर्गात बांधले जाईल; आणि जे काही तू पृथ्वीवर मोकळे करशील ते स्वर्गात मोकळे केले जाईल.” मग त्याने आपल्या शिष्यांना सक्त आज्ञा केली की तो येशू ख्रिस्त आहे हे त्यांनी कोणालाही सांगू नये. मत्तय 16:13–20.

## राफिया आणि पानियम

मत्तयामधील मध्यवर्ती उतारा हा केवळ एक स्वतंत्र संभाषण आणि विषय दर्शवित नाही, तर जसे उत्पत्तीतील साक्षीचे करारविषयक प्रतीकवाद राफियाच्या युद्धाशी सुसंगत ठरतो, तसेच मत्तयाचे संभाषण कैसरिया फिलिप्पी येथे घडते, जे पानियुम आहे. दानिएल अकराव्या अध्यायातील पंधराव्या वचनातील पानियुम हे मत्तयाच्या बारा-अध्यायांच्या रेषेचे मध्यबिंदू आहे, आणि दानिएल अकराव्या अध्यायातील अकराव्या वचनातील राफिया हे उत्पत्तीच्या बारा-अध्यायांच्या रेषेचे मध्यबिंदू आहे.

इ.स.पू. 457 मध्ये आरंभ झालेली 250 वर्षे इ.स.पू. 207 मध्ये समाप्त झाली, जे अकराव्या वचनातील राफिया आणि पंधराव्या वचनातील पानियम यांच्यामधील मध्यबिंदू आहे; आणि तेच ते स्थान आहे जिथे अब्राहामाच्या सुंतेचे चिन्ह आणि पेत्राने मशीहाविषयी केलेली कबुली एकत्र येतात. मत्तयाच्या पुस्तकातील रेषेत, पेत्र आपल्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी ख्रिस्त, देवाचा पुत्र, याला ओळखल्याची साक्ष देत आहे.

शिमोन याचा अर्थ “जो ऐकतो” असा आहे, आणि बारयोना याचा अर्थ “कबुतराचा पुत्र” असा आहे. शिमोन तो होता ज्याने ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्याचा संदेश ऐकला, जेव्हा पवित्र आत्मा कबुतराच्या रूपाने उतरला. ख्रिस्ताचे बाप्तिस्मे हे 11 ऑगस्ट 1840 याचे प्रतिरूप होते, जेव्हा प्रकटीकरण दहामधील सामर्थ्यवान देवदूत उतरला. तोच देवदूत 9/11 रोजी उतरला. पेत्र त्यांचे प्रतिनिधित्व करतो जे 9/11 ला एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या पिढीची परीक्षेची संदेशरूप घोषणा म्हणून ओळखतात.

पेत्र हा ओळीवर ओळ या पद्धतीचा उपयोग करणाऱ्यांचे प्रतिनिधित्व करतो. तो कबुतराचा “पुत्र” आहे; म्हणून पुत्र म्हणून तो प्रतीकात्मकरीत्या अंतिम पिढीचे प्रतिनिधित्व करतो. पेत्र हा अंतिम पिढीचे प्रतीक आहे, आणि त्याच्या नावाच्या प्रतीकात्मक संख्यांकनानुसार तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतो. पेत्र त्या अंतिम पिढीचे प्रतिनिधित्व करतो जी भविष्यसूचक रेषेत ख्रिस्त प्रकट होतो तेव्हा सामर्थ्यप्रदानाच्या संदेशास ऐकते. पेत्राने ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्याशी संबंधित संदेश ओळखला, आणि म्हणून पेत्र येशूला अभिषिक्त म्हणून ओळखू शकला; हिब्रूमध्ये तो मेस्सियाह आणि ग्रीकमध्ये ख्रिस्त आहे. पेत्र त्यांच्यांचे प्रतिनिधित्व करतो जे समजतात की प्रकटीकरण अठराचा जो दूत 9/11 रोजी उतरला, तो 11 ऑगस्ट, 1840 रोजीही उतरला होता. पेत्र त्यांच्यांचे प्रतिनिधित्व करतो जे 9/11 ला असा मार्गचिन्ह म्हणून समजतात की जो केवळ दोन किंवा तीन रेषांच्या साक्षीद्वारेच स्थापन केला जातो.

पेत्राची कबुली अशी आहे की 9/11 तिसऱ्या धिक्काराच्या आगमनाची ओळख करून देते, जो अंतिम पिढीसाठीची परीक्षेची संदेशवाणी आहे. ही कबुलीच त्या ठिकाणी आहे जिथे नाव बदलते. अब्राहाम राफियामध्ये आहे आणि पेत्र वधस्तंभापूर्वी अगदीच पानियम येथे आहे. पानियम आणि वधस्तंभ यांच्यामध्ये पेत्र रूपांतर पर्वताला भेट देणार आहे. पानियम येथेच शिमोनाचे नाव बदलून पेत्र करण्यात आले, जेव्हा त्याने आपल्या पिढीसाठीच्या परीक्षेच्या संदेशाची कबुली दिली. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांसाठी तो परीक्षेचा संदेश म्हणजे तिसऱ्या धिक्काराचा इस्लाम होय, जो भविष्यवाणीच्या इतिहासात 9/11 रोजी आला.

अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या परीक्षेची सुरुवात 9/11 येथे झाली, आणि अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या परीक्षेच्या शेवटी तिसऱ्या शापातील इस्लामाचा संदेश सिमोनचे नाव केव्हा आणि कुठे बदलले जाते हे ओळखून देतो. पेत्राला शेवटी जो संदेश समजतो, जो प्रारंभी 9/11 च्या संदेशाद्वारे प्रतिरूपित करण्यात आला होता, तो नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांचा दुरुस्त केलेला संदेश आहे. तेथे ध्वजाच्या आरोहणासह आणि प्रायश्चित्तदिनीच्या बंद दरवाज्यासह तुर्‍यांच्या सणाचे आगमन होते.

आम्ही पुढील लेखात या गोष्टींचा पुढे उहापोह करू.

Back to Articles