Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Two

दानियेलाचे पुस्तक - एकशे बावन्नावा भाग

The Symbolism of Ezekiel’s Two Sticks: A Journey through Prophecy and Redemption

यहेज्केलच्या दोन काठ्यांचे प्रतीकवाद: भविष्यवाणी आणि उद्धार यांमधून एक प्रवास

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word

We are considering the line of Ezekiel chapter thirty-seven, which first identifies the sounding of the seventh trumpet and the message to Laodicea, that brings about the army of the one hundred and forty-four thousand. Then Ezekiel repeats and enlarges upon that line by introducing the joining of the two sticks of the northern and southern kingdoms of Israel, as an illustration of the process by-which Divinity and humanity are joined during the time of the sounding of the Seventh Trumpet. Once the two nations are joined together as one nation, Ezekiel identifies that they have a king over them, and then he addresses the everlasting covenant that is the covenant accomplished with the one hundred and forty-four thousand, while emphasizing those last day covenant people would have God’s sanctuary in their midst for eternity.

आपण यहेज्केल अध्याय सदोतीस येथील त्या रेषेचा विचार करीत आहोत, जी प्रथम सातव्या तुरईचा निनाद व लाओदिकेयास दिलेला संदेश ओळखून दाखविते, आणि ज्यायोगे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची सेना निर्माण होते. त्यानंतर यहेज्केल त्या रेषेची पुनरुक्ती करतो व तिचा अधिक विस्तार करतो, इस्राएलच्या उत्तरेकडील व दक्षिणेकडील राज्यांच्या दोन काठ्या एकत्र जोडल्या जाण्याची ओळख करून देत, सातव्या तुरईच्या निनादाच्या काळात दैवीत्व व मनुष्यत्व यांचे एकीकरण कशा प्रकारे घडते, याच्या प्रक्रियेचे उदाहरण म्हणून. एकदा त्या दोन राष्ट्रांचे एक राष्ट्र म्हणून ऐक्य झाल्यावर, यहेज्केल ओळखून दाखवितो की त्यांच्यावर एक राजा आहे; आणि मग तो त्या अनंतकाळच्या कराराविषयी बोलतो, जो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबर पूर्णत्वास नेलेला करार आहे, आणि यावर भर देतो की त्या अखेरच्या दिवसांतील करारातील लोकांच्या मध्यभागी देवाचे पवित्रस्थान सर्वकाळाकरिता असेल.

We have added to that line, the work of John measuring the temple in 1844, thus typifying the final measuring that began on September 11, 2001. That measuring is also addressed by Zechariah, who includes that the measuring takes place when God once again chooses Jerusalem as the city to place His name. We are drawing a simile between the components that make up the temple, and the two sticks of the northern and southern kingdoms of Israel. The work of Christ in bringing together His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand is represented in the two prophecies of the twenty-five hundred and twenty years of scattering brought upon the northern and southern kingdoms, in conjunction with the prophecy of twenty-three hundred years.

आम्ही त्या रेषेत 1844 मध्ये योहानाने मंदिराचे मोजमाप केलेले कार्य जोडले आहे, ज्यायोगे 11 सप्टेंबर 2001 रोजी सुरू झालेल्या अंतिम मोजमापाचे प्रतिरूप दर्शविले जाते. त्या मोजमापाचा उल्लेख जखऱ्यानेही केला आहे; तो असेही समाविष्ट करतो की हे मोजमाप त्या वेळी घडते, जेव्हा देव पुन्हा एकदा यरुशलेमाला आपले नाव ठेवण्याचे नगर म्हणून निवडतो. आम्ही मंदिराची रचना करणाऱ्या घटकांमध्ये, आणि इस्राएलच्या उत्तरेकडील व दक्षिणेकडील राज्यांच्या दोन काठ्यांमध्ये एक उपमा दर्शवीत आहोत. ख्रिस्ताने आपल्या देवत्वाला एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या मानवतेशी एकत्र आणण्याच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व, उत्तरेकडील व दक्षिणेकडील राज्यांवर आलेल्या विखुरण्याच्या दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या दोन भविष्यवाण्यांमध्ये, तेवीसशे वर्षांच्या भविष्यवाणीसह संयोगाने, केलेले आहे.

To identify what the sticks of Ezekiel represent in the work of the gospel requires a basic understanding of the gospel. Christ accepted our fallen flesh after four thousand years of inherited weakness, which were passed unto Him through Mary. As our Example, He demonstrated that by the exercising of His will, to be surrendered unto His Father’s will, we can overcome as He overcame, by exercising our will in subjection to His will. Our will is employed, either for good or evil in our brain, which is the citadel of the soul.

सुवार्तेच्या कार्यात यहेज्केलातील त्या काठ्या काय दर्शवितात हे ओळखण्यासाठी सुवार्तेचे मूलभूत आकलन आवश्यक आहे. ख्रिस्ताने चार हजार वर्षांच्या वारशाने आलेल्या दुर्बलतेनंतर आपला पतित देह स्वीकारला; ही दुर्बलता मरियमद्वारे त्याच्यापर्यंत पोहोचली होती. आमचा आदर्श म्हणून, त्याने हे प्रदर्शित केले की आपल्या इच्छेचा उपयोग करून ती पित्याच्या इच्छेला समर्पित केली असता, जसा त्याने विजय मिळविला तसाच आपणही विजय मिळवू शकतो, म्हणजे आपल्या इच्छेचा उपयोग त्याच्या इच्छेच्या अधीनतेत करून. आपली इच्छा आपल्या मेंदूमध्ये—जो आत्म्याचा गड आहे—चांगल्यासाठी किंवा वाईटासाठी कार्यरत होते.

> “The student who desires to put the work of two terms into one, should not be permitted to have his own way in this matter. To undertake to do double work means with many, overtaxation of the mind, and a neglect of proper physical exercise. It is not reasonable to suppose that the mind can grasp and digest an oversupply of mental food, and it is as great a sin to overfeed the mind as it is to load the digestive organs, giving the stomach no periods of rest. The brain is the citadel of the whole man, and wrong habits of eating, dressing, or sleeping, affect the brain, and prevent the attaining of that which the student desires,—a good mental discipline. Any part of the body that is not treated with consideration will telegraph its injury to the brain. There should be exercised much patience and perseverance in instructing the youth how to preserve their health. They should become well informed on this matter, that every muscle and organ may be so strengthened and disciplined that in voluntary or involuntary action, the best of health may result, and the brain be invigorated to sustain the taxation of study.” Christian Education, 124.

> “जो विद्यार्थी दोन सत्रांचे कार्य एका सत्रात पूर्ण करण्याची इच्छा धरतो, त्याला या बाबतीत स्वतःच्या मनाप्रमाणे वागू देऊ नये. दुप्पट काम करण्याचे उपक्रम हाती घेणे म्हणजे अनेकांच्या बाबतीत मनावर अति ताण आणणे आणि योग्य शारीरिक व्यायामाची उपेक्षा करणे होय. मन मानसिक आहाराचा अतिरेक ग्रहण करून तो आत्मसात व पचवू शकेल, असे समजणे युक्तिसंगत नाही; आणि जसे पाचनेंद्रियांवर भार टाकून पोटाला विश्रांतीची कोणतीही अवधी न देता शरीराला अति खाऊ घालणे पाप आहे, तसेच मनाला अति खुराक देणेही तितकेच मोठे पाप आहे. मेंदू हा संपूर्ण मनुष्याचा दुर्ग आहे, आणि खाणे, वस्त्रप्रावरण धारण करणे किंवा झोपणे यांतील चुकीच्या सवयी मेंदूवर परिणाम करतात, आणि विद्यार्थ्याला ज्याची इच्छा असते—म्हणजे उत्तम मानसिक शिस्त—ती प्राप्त होण्यास अडथळा आणतात. शरीराचा कोणताही अवयव जर विचारपूर्वक जपला गेला नाही, तर तो आपल्या हानीचा संदेश मेंदूपर्यंत पोहोचवील. तरुणांना आपले आरोग्य कसे जपावे हे शिकविताना फार संयम आणि चिकाटी यांचा उपयोग केला पाहिजे. त्यांनी या विषयात उत्तम प्रकारे माहिती संपादन केली पाहिजे, जेणेकरून प्रत्येक स्नायू आणि अवयव इतके बळकट व शिस्तबद्ध होतील की स्वेच्छेच्या किंवा अनैच्छिक क्रियेतून सर्वोत्तम आरोग्याचा परिणाम होईल, आणि अभ्यासाच्या ताणाला समर्थपणे तोंड देण्यासाठी मेंदू सशक्त होईल.” Christian Education, 124.

The work of the everlasting covenant is to write God’s law upon our hearts and our minds, and both our heart and our mind is located in the “citadel of our souls,” which is our brain.

अनंत कराराचे कार्य म्हणजे देवाचा नियम आपल्या अंत:करणावर आणि आपल्या मनावर लिहिणे होय; आणि आपले अंत:करण व आपले मन ही दोन्ही आपल्या “आत्म्याच्या दुर्गात” स्थित आहेत, म्हणजेच आपल्या मेंदूत.

> “The mind of a man or woman does not come down in a moment from purity and holiness to depravity, corruption, and crime. It takes time to transform the human to the divine, or to degrade those formed in the image of God to the brutal or the satanic. By beholding we become changed. Though formed in the image of his Maker, man can so educate his mind that sin which he once loathed will become pleasant to him. As he ceases to watch and pray, he ceases to guard the citadel, the heart, and engages in sin and crime. The mind is debased, and it is impossible to elevate it from corruption while it is being educated to enslave the moral and intellectual powers and bring them in subjection to grosser passions. Constant war against the carnal mind must be maintained; and we must be aided by the refining influence of the grace of God, which will attract the mind upward and habituate it to meditate upon pure and holy things.” Adventist Home, 330.

> “पुरुष किंवा स्त्री यांचे मन पवित्रता व शुचिता यांपासून अधःपतन, भ्रष्टता आणि अपराध यांकडे एका क्षणात उतरून जात नाही. मानवी स्वरूपाचे दैवी स्वरूपात रूपांतर होण्यासाठी, किंवा देवाच्या प्रतिमेत निर्माण झालेल्यांना क्रूर किंवा सैतानी अवस्थेपर्यंत अधःपतन पावण्यासाठी, काळ लागतो. आपण जे निरखतो त्याद्वारे आपण परिवर्तित होतो. आपल्या निर्माणकर्त्याच्या प्रतिमेत घडविला गेला असला, तरी मनुष्य आपल्या मनाला अशा प्रकारे शिक्षित करू शकतो की जे पाप त्याला एके काळी घृणास्पद वाटत होते तेच त्याला आनंददायक वाटू लागते. तो जागरूक राहणे आणि प्रार्थना करणे सोडतो तसा तो दुर्ग—हृदय—याचे रक्षण करणेही सोडतो, आणि पाप व अपराध यांत गुंततो. मन अधःपतित होते, आणि नैतिक व बौद्धिक शक्तींना दास्यत्वात आणून त्यांना अधिक नीच वासनांच्या अधीन करण्यासाठी त्याला शिक्षण दिले जात असताना, त्या भ्रष्टतेतून त्यास उन्नत करणे अशक्य होते. शारीरिक वृत्तीच्या मनाविरुद्ध सतत युद्ध चालू ठेवले पाहिजे; आणि देवाच्या कृपेच्या परिष्कृत करणाऱ्या प्रभावाने आपल्याला सहाय्य लाभले पाहिजे, जो मनाला वरच्या दिशेने आकर्षित करील आणि त्याला शुद्ध व पवित्र गोष्टींचे चिंतन करण्याची सवय लावील.” Adventist Home, 330.

The “mind,” the “heart,” the “brain” is the “citadel of the soul.” A citadel is a fortress that is to be guarded from the entrance of sin.

“मन,” “हृदय,” “मेंदू” हे “आत्म्याचे दुर्ग” आहे. दुर्ग म्हणजे पापाच्या प्रवेशापासून जपला जाणारा किल्ला होय.

> “In His prayer to the Father, Christ gave to the world a lesson which should be graven on mind and soul. ‘This is life eternal,’ He said, ‘that they might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent.’ John 17:3. This is true education. It imparts power. The experimental knowledge of God and of Jesus Christ whom He has sent, transforms man into the image of God. It gives to man the mastery of himself, bringing every impulse and passion of the lower nature under the control of the higher powers of the mind. It makes its possessor a son of God and an heir of heaven. It brings him into communion with the mind of the Infinite, and opens to him the rich treasures of the universe.” Christ’s Object Lessons, 114.

> “पित्याला केलेल्या आपल्या प्रार्थनेत, ख्रिस्ताने जगाला असा एक धडा दिला जो मनावर आणि आत्म्यावर कोरला जावा. तो म्हणाला, ‘सार्वकालिक जीवन हेच आहे, की त्यांनी तुला, एकमेव खरा देव, आणि ज्याला तू पाठविले आहेस त्या येशू ख्रिस्ताला ओळखावे.’ योहान 17:3. हाच खरा शिक्षण आहे. ते सामर्थ्य प्रदान करते. देवाचे आणि त्याने पाठविलेल्या येशू ख्रिस्ताचे अनुभवजन्य ज्ञान मनुष्याला देवाच्या प्रतिमेत रूपांतरित करते. ते मनुष्याला स्वतःवर प्रभुत्व देते, कनिष्ठ स्वभावातील प्रत्येक प्रेरणा व वासना यांना मनाच्या उच्च शक्तींच्या नियंत्रणाखाली आणते. ते त्याच्या धारणकर्त्याला देवाचा पुत्र आणि स्वर्गाचा वारस बनविते. ते त्याला अनंताच्या मनाशी सहवासात आणते, आणि त्याच्यासमोर विश्वातील समृद्ध खजिने उघडते.” Christ’s Object Lessons, 114.

The “higher powers” are to be employed to control and bring into subjection the “impulses and passions of the lower nature.” The higher powers are located in the mind, and it is “communion with the mind of the Infinite,” that “transforms man into the image of God.” In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the image of the beast is formed in one class and the image of Christ in the other class. What accomplishes the transformation is the connection of minds. Those who have a carnal or fleshly mind as Paul identifies it, form the image of the flesh—the beast. Those who have attained the mind of Christ, form the image of Christ. The promise of the covenant is that we can attain to the mind of Christ at conversion, though we were all born with a carnal mind.

“उच्च शक्ती” या “कनिष्ठ स्वभावाच्या प्रेरणा आणि वासना” यांना नियंत्रित करण्यासाठी आणि अधीन आणण्यासाठी वापरल्या जाव्यात. उच्च शक्ती मनात स्थित आहेत, आणि “अनंताच्या मनाशी सहवास” हाच तो घटक आहे, जो “मनुष्याचे देवाच्या प्रतिमेत रूपांतर करतो.” एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळात एका वर्गात पशूची प्रतिमा घडते आणि दुसऱ्या वर्गात ख्रिस्ताची प्रतिमा घडते. हे रूपांतर साध्य करणारी गोष्ट म्हणजे मनांचे संयोग होय. ज्यांचे मन, पौल जसे त्याची ओळख करून देतो तसे, शारीरिक किंवा देहाधीन आहे, ते देहाची—म्हणजे पशूची—प्रतिमा घडवितात. ज्यांनी ख्रिस्ताचे मन प्राप्त केले आहे, ते ख्रिस्ताची प्रतिमा घडवितात. कराराचे अभिवचन असे आहे की आपण सर्व जरी देहाधीन मन घेऊन जन्मलो असलो, तरी परिवर्तनाच्या वेळी आपण ख्रिस्ताचे मन प्राप्त करू शकतो.

> Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus: Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God: But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men: And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross. Philippians 2:5–8.

> तुमच्यात हीच वृत्ती असो, जी ख्रिस्त येशूमध्येसुद्धा होती: तो देवाच्या स्वरूपात असूनही, देवासमान असणे हे आपण बळकावून धरावे अशी गोष्ट आहे, असे त्याने मानले नाही; परंतु त्याने स्वतःला निरप्रतिष्ठ केले, आणि सेवकाचे स्वरूप धारण केले, आणि मनुष्यांच्या सदृश्य झाला; आणि मनुष्यस्वरूपात आढळून त्याने स्वतःला नम्र केले, आणि मरणापर्यंत, होय, क्रूसावरील मरणापर्यंत आज्ञाधारक झाला. फिलिप्पैकरांस 2:5–8.

We are to have the mind of Christ in us, as it was also in Christ, for we were created in His image. But we do not have that mind, we have a carnal mind, sold under sin.

ख्रिस्तामध्ये जो मनोभाव होता, तोच आपल्यामध्येही असावा; कारण आपण त्याच्या प्रतिमेत निर्माण करण्यात आलो आहोत. परंतु आपल्यामध्ये तो मनोभाव नाही; आपल्याकडे देहप्रधान मन आहे, जे पापाच्या अधीन विकले गेले आहे.

> There is therefore now no condemnation to them which are in Christ Jesus, who walk not after the flesh, but after the Spirit. For the law of the Spirit of life in Christ Jesus hath made me free from the law of sin and death. For what the law could not do, in that it was weak through the flesh, God sending his own Son in the likeness of sinful flesh, and for sin, condemned sin in the flesh: That the righteousness of the law might be fulfilled in us, who walk not after the flesh, but after the Spirit. For they that are after the flesh do mind the things of the flesh; but they that are after the Spirit the things of the Spirit. For to be carnally minded is death; but to be spiritually minded is life and peace. Because the carnal mind is enmity against God: for it is not subject to the law of God, neither indeed can be. So then they that are in the flesh cannot please God. But ye are not in the flesh, but in the Spirit, if so be that the Spirit of God dwell in you. Now if any man have not the Spirit of Christ, he is none of his. And if Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life because of righteousness. Romans 8:1–10.

> म्हणून जे ख्रिस्त येशूमध्ये आहेत, जे देहाप्रमाणे चालत नाहीत तर आत्म्याप्रमाणे चालतात, त्यांच्यावर आता काहीही दोषारोप नाही. कारण ख्रिस्त येशूमधील जीवनदायी आत्म्याच्या नियमाने मला पाप आणि मरणाच्या नियमापासून मुक्त केले आहे. कारण जे नियमशास्त्र करू शकले नाही, कारण ते देहामुळे दुर्बल होते, ते देवाने आपल्या स्वतःच्या पुत्रास पापी देहाच्या सदृशतेत आणि पापासाठी पाठवून केले; आणि देहात पापाचा दोष ठरविला; यासाठी की नियमशास्त्राची धार्मिक मागणी आमच्यात पूर्ण व्हावी, जे देहाप्रमाणे नव्हे तर आत्म्याप्रमाणे चालतात. कारण जे देहानुसार आहेत ते देहाच्या गोष्टींवर मन लावतात; परंतु जे आत्म्यानुसार आहेत ते आत्म्याच्या गोष्टींवर. कारण देहाधिष्ठित मनोवृत्ती म्हणजे मरण; परंतु आत्माधिष्ठित मनोवृत्ती म्हणजे जीवन आणि शांती. कारण देहाधिष्ठित मनोवृत्ती ही देवाविरुद्ध वैर आहे; कारण ती देवाच्या नियमशास्त्राच्या अधीन होत नाही, आणि होऊही शकत नाही. म्हणून जे देहात आहेत ते देवाला संतुष्ट करू शकत नाहीत. परंतु जर देवाचा आत्मा तुमच्यामध्ये वास करीत असेल, तर तुम्ही देहात नसून आत्म्यात आहात. आता जर कोणाकडे ख्रिस्ताचा आत्मा नसेल, तर तो त्याचा नाही. आणि जर ख्रिस्त तुमच्यामध्ये असेल, तर पापामुळे शरीर मेलेले आहे; परंतु धार्मिकतेमुळे आत्मा जीवन आहे. रोमकरांस 8:1–10.

To be of the Spirit is life, and to be of the flesh is death. The flesh is the lower nature, it is the source of our feelings. The fleshly lower nature is to be governed by the higher nature, which is accomplished by the exercise of our wills in subjection to the Holy Spirit. Our higher carnal minds can be transformed here and now, but our lower nature must wait for the Second Coming to be changed.

आत्म्याचे असणे हे जीवन आहे, आणि देहाचे असणे हे मृत्यू आहे. देह हा कनिष्ठ स्वभाव आहे; तो आपल्या भावनांचा उगम आहे. देहाधीन कनिष्ठ स्वभाव हा उच्च स्वभावाच्या अधीन राहून नियमन केला गेला पाहिजे; आणि हे आपल्या इच्छाशक्तीचा पवित्र आत्म्याच्या अधीन उपयोग केल्याने साध्य होते. आपल्या उच्च देहाधीन मनांचे रूपांतर येथे आणि आताच होऊ शकते, परंतु आपल्या कनिष्ठ स्वभावास बदलले जाण्यासाठी दुसऱ्या आगमनापर्यंत प्रतीक्षा करावी लागेल.

Ezekiel’s two sticks identify a stick that is represented as the courtyard, and that stick reached its conclusion in 1798. It had been perfectly divided by twelve hundred and sixty years of paganism trampling down the host, and twelve hundred and sixty years of papalism trampling down the host. That stick did not represent the trampling down of God’s sanctuary, for God’s sanctuary was located in the southern kingdom. The host that was trampled down by paganism and papalism, was a human temple, but in relation to the southern kingdom it was the body, and the southern kingdom was where God chose to place the head. The northern kingdom was the body, the southern kingdom was the head.

यहेज्केलच्या दोन काठ्यांपैकी एक काठी अंगणाचे प्रतिनिधित्व करणारी म्हणून ओळखली जाते, आणि त्या काठीचा शेवट 1798 मध्ये झाला. ती बारा शंभर साठ वर्षांच्या मूर्तिपूजकतेने सैन्यदल तुडवून टाकण्याच्या काळाने, आणि बारा शंभर साठ वर्षांच्या पापसत्तावादाने सैन्यदल तुडवून टाकण्याच्या काळाने परिपूर्णरीत्या विभागली गेली होती. ती काठी देवाच्या पवित्रस्थानाच्या तुडवून टाकण्याचे प्रतिनिधित्व करीत नव्हती, कारण देवाचे पवित्रस्थान दक्षिण राज्यात स्थित होते. मूर्तिपूजकतेने आणि पापसत्तावादाने जे सैन्यदल तुडवून टाकले, ते एक मानवी मंदिर होते; परंतु दक्षिण राज्याच्या संबंधाने ते शरीर होते, आणि दक्षिण राज्य ते स्थान होते जिथे देवाने मस्तक ठेवण्याचे निवडले. उत्तर राज्य हे शरीर होते; दक्षिण राज्य हे मस्तक होते.

The northern kingdom’s two divisions of twelve hundred and sixty years, represented the two various tendencies to sin in the body temple, as represented by inherited and cultivated tendencies. Paganism was a symbol of the inherited tendencies of sin in the body temple, and papalism’s adoption of the religion of paganism, represents the cultivated tendencies to sin. In either case, the body temple could not be transformed until the Second Coming, so the stick of the northern kingdom extended only to 1798, and when John was told to measure the temple, that stick was to be left off.

उत्तरेकडील राज्याच्या बारा शंभर साठ वर्षांच्या दोन विभागांनी देह-मंदिरातील पापाकडे झुकण्याच्या दोन भिन्न प्रवृत्तींचे प्रतिनिधित्व केले; या प्रवृत्ती अनुक्रमे वंशपरंपरागत आणि जोपासलेल्या प्रवृत्तींच्या स्वरूपात दर्शविल्या आहेत. देह-मंदिरातील पापाच्या वंशपरंपरागत प्रवृत्तींचे प्रतीक मूर्तिपूजा होते, आणि पोपशाहीने मूर्तिपूजेचा धर्म स्वीकारला, हे पापाकडे झुकण्याच्या जोपासलेल्या प्रवृत्तींचे प्रतिनिधित्व करते. कोणत्याही परिस्थितीत, द्वितीय आगमन होईपर्यंत देह-मंदिराचे रूपांतर होऊ शकत नव्हते; म्हणून उत्तरेकडील राज्याची काठी केवळ 1798 पर्यंतच वाढली, आणि जेव्हा योहानाला मंदिर मोजण्यास सांगितले गेले, तेव्हा ती काठी बाजूस ठेवली जाणार होती.

The word “conversion,” means a transformation or change from one state or condition to another. When Adam and Eve sinned, they were “converted” from their original state, for they had been created perfect, in the image of God, with the higher powers controlling the lower powers. When they sinned, they were “converted” into a being where the lower powers took ascendancy over the higher powers. They transmitted that condition to all their descendants.

“रूपांतरण” या शब्दाचा अर्थ एका स्थितीतून किंवा अवस्थेतून दुसऱ्या स्थितीत किंवा अवस्थेत होणारा बदल किंवा परिवर्तन असा आहे. आदाम आणि हव्वा यांनी पाप केले तेव्हा, ते त्यांच्या मूळ स्थितीतून “रूपांतरित” झाले; कारण ते परिपूर्ण, देवाच्या प्रतिमेत निर्माण झाले होते, आणि त्यांच्यात उच्च शक्ती निम्न शक्तींवर नियंत्रण ठेवत होत्या. त्यांनी पाप केल्यावर, ते अशा अस्तित्वात “रूपांतरित” झाले की जिथे निम्न शक्तींनी उच्च शक्तींवर प्रभुत्व मिळविले. त्यांनी ती अवस्था आपल्या सर्व वंशजांना संक्रमित केली.

In the prophetic relation of Ezekiel’s two sticks, the Lord chose Jerusalem to be the head, the capital where the king resided. It was to be the higher power. In the simile of the two sticks the southern kingdom was the lower power in relation to the higher kingdom in the north. The conversion that is represented when the two sticks were to be joined, required that the southern kingdom was returned to its position as the head. It was to be converted unto the northern kingdom, for it was then joined with the true king of the north, and connected with the throne room of the true northern kingdom.

यहेज्केलच्या दोन काठ्यांच्या भविष्यवाणीतील संबंधात, प्रभूने यरुशलेमाला मस्तक म्हणून, म्हणजे राजा जिथे निवास करीत असे त्या राजधानीचे स्थान म्हणून निवडले. तेच उच्च सामर्थ्य असणे अपेक्षित होते. दोन काठ्यांच्या दृष्टान्तात दक्षिणेकडील राज्य हे उत्तरेकडील उच्च राज्याच्या संबंधात कनिष्ठ सामर्थ्य होते. जेव्हा त्या दोन काठ्या एकत्र जोडल्या जाणार होत्या, तेव्हा ज्याचे प्रतिनिधित्व होते त्या परिवर्तनासाठी दक्षिणेकडील राज्यास पुन्हा मस्तकाच्या स्थानावर परत आणणे आवश्यक होते. त्याचे उत्तरेकडील राज्याकडे परिवर्तन होणे अपेक्षित होते, कारण तेव्हा ते उत्तराच्या खऱ्या राजाशी संयुक्त झाले होते आणि खऱ्या उत्तरेकडील राज्याच्या सिंहासनगृहाशी जोडले गेले होते.

For this reason, the northern kingdom only reached to 1798, and John was told to leave off the courtyard, which only reached to 1798. The southern kingdom would be joined to the stick of the twenty-three hundred years with the arrival of the third angel, but the northern kingdom would end as the combination of divinity and humanity was accomplished within the two apartments of the temple which John then measured. The northern kingdom was connected by the link of forty-six with the southern kingdom, at the arrival of the third angel, but it did not directly connect with 1844, as did the southern kingdom.

या कारणास्तव, उत्तरेकडील राज्य केवळ 1798 पर्यंतच पोहोचले, आणि योहानास अंगण सोडून द्यावयास सांगण्यात आले, जेही केवळ 1798 पर्यंतच पोहोचले. तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाने दक्षिणेकडील राज्य तेवीसशे वर्षांच्या काठीशी जोडले जाणार होते; परंतु योहानाने नंतर मोजलेल्या मंदिराच्या दोन कप्प्यांमध्ये देवत्व व मानवत्व यांचे संयोगकार्य पूर्ण झाले तेव्हा उत्तरेकडील राज्य समाप्त होणार होते. तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाच्या वेळी, उत्तरेकडील राज्य छेचाळीस या दुव्याद्वारे दक्षिणेकडील राज्याशी जोडलेले होते; परंतु दक्षिणेकडील राज्याप्रमाणे ते 1844 शी प्रत्यक्षपणे जोडलेले नव्हते.

The southern kingdom was linked with both the temple of forty-six years, and the combination of divinity with humanity represented by the two hundred and twenty years. The northern kingdom in 1798, marked the foundation of the temple of forty-six years, but it there ended, for as the foundation, it represented the flesh which Christ had taken upon Himself, and His flesh was slain from the foundation of the world. All the temples are interchangeable symbols, and the foundation of the forty-six years in 1798, identifies His human flesh, and the conclusion of those forty-six years in 1844, identifies His Divinity.

दक्षिण राज्य हे छेचाळीस वर्षांच्या मंदिराशी, तसेच दोनशे वीस वर्षांद्वारे दर्शविलेल्या मानवतेसह देवत्वाच्या संयोगाशी संबंधित होते. इ.स. १७९८ मध्ये उत्तर राज्याने छेचाळीस वर्षांच्या मंदिराचा पाया चिन्हित केला, परंतु तेथेच त्याचा अंत झाला; कारण पाया म्हणून त्याने ख्रिस्ताने स्वतःवर धारण केलेल्या देहाचे प्रतिनिधित्व केले, आणि त्याचा देह जगाच्या स्थापनेपासून वध करण्यात आला होता. सर्व मंदिरे ही परस्परविनिमयक्षम प्रतीके आहेत, आणि इ.स. १७९८ मधील त्या छेचाळीस वर्षांच्या पायामुळे त्याचा मानवी देह ओळखला जातो, तर इ.स. १८४४ मध्ये त्या छेचाळीस वर्षांच्या समाप्तीमुळे त्याचे देवत्व ओळखले जाते.

The host that was trampled down until 1798 was not God’s sanctuary, though God’s sanctuary was represented as being trampled down in that period of time, but that trampling down was being carried out in the southern kingdom, where God had chosen Jerusalem, to place His sanctuary and name. The host that had been trampled down, represented the Gentiles, it represented the body.

इ.स. १७९८ पर्यंत तुडवून टाकले गेलेले सैन्य हे देवाचे पवित्रस्थान नव्हते, जरी त्या कालावधीत देवाचे पवित्रस्थान तुडविले जात असल्याप्रमाणे दर्शविले गेले होते; परंतु ते तुडविण्याचे कार्य दक्षिणेकडील राज्यात चालू होते, जिथे देवाने आपले पवित्रस्थान व आपले नाव स्थापण्यासाठी यरुशलेम निवडले होते. जे सैन्य तुडवून टाकले गेले होते, ते अन्यजातींचे प्रतिनिधित्व करीत होते; ते देहाचे प्रतिनिधित्व करीत होते.

When Adam and Eve sinned, the “seven times” of seven thousand years of humanity being trampled down by sin began. At that point, the Lamb who was slain from the foundation of the world provided skins of lamb to cover the sinful nakedness of humanity. When the trampling down of humanity concluded in 1798, the Lamb, who is the foundation and builder of every sanctified representation of a temple, was again slain. There the northern kingdom, and the human temple represented therein, ended.

जेव्हा आदाम आणि हव्वाने पाप केले, तेव्हा पापामुळे मानवजातीला तुडविले जाणाऱ्या सात हजार वर्षांच्या “सात काळांचा” आरंभ झाला. त्या वेळी, जगाच्या स्थापनेपासून वध करण्यात आलेल्या कोकराने मानवजातीच्या पापी नागव्या अवस्थेचे आच्छादन करण्यासाठी कोकराच्या कातड्यांची व्यवस्था केली. जेव्हा मानवजातीचे तुडविले जाणे 1798 मध्ये समाप्त झाले, तेव्हा प्रत्येक पवित्र केलेल्या मंदिर-प्रतीकात्मकतेचा पाया व बांधणारा असलेले ते कोकरू पुन्हा वध करण्यात आले. तेथे उत्तरेकडील राज्य, आणि त्यामध्ये दर्शविण्यात आलेले मानवी मंदिर, समाप्त झाले.

1798 was when the counterfeit antichrist was slain after he had given his satanic witness of three and a half prophetic years, which began with his empowerment in the year 538, which was preceded by thirty years of preparation beginning in the year 508. That was a satanic counterfeit of Christ’s thirty years of preparation that began at His birth, which ended at His empowerment, when He was baptized, and thereafter He gave His testimony for three and a half literal years until He reached the point where the Lamb slain from the foundation of the world was crucified. Then was fulfilled His promise that once the temple was destroyed, He would raise it up in three days.

१७९८ हे ते वर्ष होते, जेव्हा बनावट प्रतिस्पर्धी ख्रिस्ताचा वध झाला, त्याने आपली सैतानी साक्ष साडेतीन भविष्यसूचक वर्षे दिल्यानंतर; ही सुरुवात इ.स. ५३८ मध्ये त्याला अधिकार प्राप्त झाला तेव्हा झाली होती, आणि त्याआधी इ.स. ५०८ पासून सुरू झालेली तीस वर्षांची तयारी झाली होती. ही ख्रिस्ताच्या जन्मापासून सुरू झालेल्या त्याच्या तीस वर्षांच्या तयारीची सैतानी बनावट नक्कल होती; ती त्याच्या सामर्थ्यप्राप्तीने, म्हणजे तो बाप्तिस्मा घेतला तेव्हा, समाप्त झाली, आणि त्यानंतर त्याने प्रत्यक्ष साडेतीन वर्षे आपली साक्ष दिली, जोपर्यंत तो त्या बिंदूपर्यंत पोहोचला नाही जिथे जगाच्या स्थापनेपासून वध करण्यात आलेला कोकरू क्रूसावर खिळला गेला. तेव्हा त्याचे हे वचन पूर्ण झाले की, एकदा मंदिर नष्ट झाले की, तो ते तीन दिवसांत पुन्हा उभे करील.

He would be the one that raised up His body temple, for it was the power of His divinity that accomplished the resurrection, for His divinity did not die at the crucifixion, it was His humanity that died on the cross, for it is impossible for God to die.

तोच तो होता ज्याने आपल्या देह-मंदिरास पुन्हा उभे केले, कारण त्याच्या दैवी स्वरूपाच्या सामर्थ्यानेच पुनरुत्थान सिद्ध झाले; कारण क्रूसावरील वधाच्या वेळी त्याचे दैवी स्वरूप मरण पावले नव्हते, तर क्रूसावर त्याचे मानवी स्वरूप मरण पावले, कारण देवाला मरणे अशक्य आहे.

> “‘I am the resurrection, and the life’ (John 11:25). He who had said, ‘I lay down my life, that I might take it again’ (John 10:17), came forth from the grave to life that was in Himself. Humanity died; divinity did not die. In His divinity, Christ possessed the power to break the bonds of death. He declares that He has life in Himself to quicken whom He will.” Selected Messages, book 1, 301.

> “‘मी पुनरुत्थान आणि जीवन आहे’ (John 11:25). ज्याने म्हटले होते, ‘मी माझे जीवन अर्पण करतो, जेणेकरून ते मी पुन्हा घेईन’ (John 10:17), तो स्वतःमध्ये असलेल्या जीवनासह कबरेतून बाहेर आला. मानवस्वभाव मरण पावला; दैवीस्वभाव मरण पावला नाही. आपल्या दैवीस्वभावात ख्रिस्ताजवळ मृत्यूचे बंध तोडण्याची सत्ता होती. तो घोषित करतो की, ज्यांना तो इच्छितो त्यांना जिवंत करण्यासाठी जीवन त्याच्यामध्ये स्वतः आहे.” Selected Messages, book 1, 301.

In 1798, the human temple, the host of the “northern kingdom”, came to a conclusion, for as the symbol of the lower nature, it could not be changed until the resurrection at the Second Coming. It did however identify the foundation of the forty-six years when Christ raised up the temple which could be transformed, represented by the southern kingdom, which was a symbol of the higher powers of the mind, which is transformed the moment a sinner is justified.

इ.स. १७९८ मध्ये, “उत्तरेकडील राज्य” यजमानाचे प्रतीक असलेले मानवी मंदिर समाप्तीस आले; कारण कनिष्ठ स्वभावाचे प्रतीक म्हणून, दुसऱ्या आगमनावेळी होणाऱ्या पुनरुत्थानापर्यंत त्यात परिवर्तन होऊ शकत नव्हते. तथापि, त्याने त्या छेचाळीस वर्षांच्या पायाभरणीची ओळख करून दिली, ज्या काळात ख्रिस्ताने ते मंदिर उभे केले जे परिवर्तित होऊ शकत होते; ज्याचे प्रतिनिधित्व दक्षिणेकडील राज्याने केले होते, आणि जे मनाच्या उच्च शक्तींचे प्रतीक होते, ज्या पापी मनुष्याला नीतिमान ठरविल्या जाण्याच्या क्षणीच रूपांतरित होतात.

> “Upon the foundation that Christ Himself had laid, the apostles built the church of God. In the Scriptures the figure of the erection of a temple is frequently used to illustrate the building of the church. Zechariah refers to Christ as the Branch that should build the temple of the Lord. He speaks of the Gentiles as helping in the work: ‘They that are far off shall come and build in the temple of the Lord;’ and Isaiah declares, ‘The sons of strangers shall build up thy walls.’ Zechariah 6:12, 15; Isaiah 60:10.

> “ख्रिस्ताने स्वतः घातलेल्या पायावर प्रेषितांनी देवाची मंडळी बांधली. पवित्र शास्त्रांत मंडळीच्या उभारणीचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी मंदिर उभारण्याची प्रतिमा वारंवार वापरली जाते. जखऱ्या ख्रिस्ताचा उल्लेख प्रभूचे मंदिर बांधणारी ‘फांदी’ असा करतो. या कार्यात अन्यजाती लोक सहाय्य करतील, असे तो म्हणतो: ‘जे दूर आहेत ते येतील आणि प्रभूच्या मंदिरात बांधकाम करतील;’ आणि यशया जाहीर करतो, ‘परक्यांचे पुत्र तुझ्या भिंती उभारतील.’ जखऱ्या 6:12, 15; यशया 60:10.”

> “Writing of the building of this temple, Peter says, ‘To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.’ 1 Peter 2:4, 5.

> “या मंदिराच्या उभारणीविषयी लिहिताना पेत्र म्हणतो, ‘ज्याच्याकडे येत आहात, त्या जिवंत दगडाकडे—जो मनुष्यांकडून नाकारला गेला खरा, तरी देवाकडून निवडलेला व मौल्यवान आहे—तुम्हीही, जिवंत दगडांप्रमाणे, आध्यात्मिक घर म्हणून बांधले जात आहात, पवित्र याजकवर्ग म्हणून, येशू ख्रिस्ताद्वारे देवाला ग्राह्य अशा आध्यात्मिक अर्पणांस अर्पण करण्यासाठी.’ 1 Peter 2:4, 5.”

> “In the quarry of the Jewish and the Gentile world the apostles labored, bringing out stones to lay upon the foundation. In his letter to the believers at Ephesus, Paul said, ‘Now therefore ye are no more strangers and foreigners, but fellow citizens with the saints, and of the household of God; and are built upon the foundation of the apostles and prophets, Jesus Christ Himself being the Chief Cornerstone; in whom all the building fitly framed together groweth unto an holy temple in the Lord: in whom ye also are builded together for an habitation of God through the Spirit.’ Ephesians 2:19–22.

> “यहुदी व अन्यजातीय जगाच्या खाणीत प्रेषितांनी परिश्रम केले, पायाावर ठेवण्यासाठी दगड बाहेर काढीत. एफिस येथील विश्वासूंना लिहिलेल्या आपल्या पत्रात पौल म्हणाला, ‘म्हणून आता तुम्ही परके व विदेशी राहिलेले नाही, तर पवित्र जनांचे सहनागरिक आणि देवाच्या घराण्यातील आहात; आणि प्रेषित व संदेष्टे यांच्या पायाावर तुम्ही बांधले गेले आहात; येशू ख्रिस्त स्वतःच मुख्य कोनशिला आहे; ज्याच्यामध्ये सर्व इमारत योग्य रीतीने जुळविली जाऊन प्रभूमध्ये पवित्र मंदिर होण्यासाठी वाढत जाते; ज्याच्यामध्ये तुम्हीही आत्म्याद्वारे देवाच्या वासस्थानासाठी एकत्र बांधले जात आहात.’ इफिसकरांस 2:19–22.”

> “And to the Corinthians he wrote: ‘According to the grace of God which is given unto me, as a wise master builder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is.’ 1 Corinthians 3:10–13.

> “आणि करिंथकरांस त्याने असे लिहिले: ‘मला दिलेल्या देवाच्या कृपेनुसार, एक कुशल मुख्य बांधकामकार म्हणून मी पाया घातला आहे, आणि त्यावर दुसरा बांधीत आहे. परंतु प्रत्येक मनुष्याने तो त्यावर कसा बांधीत आहे याची खबरदारी घ्यावी. कारण जो पाया घातला गेला आहे, तो येशू ख्रिस्त आहे; त्याच्यावाचून दुसरा कोणताही पाया कोणी घालू शकत नाही. आणि जर कोणी या पायावर सोने, चांदी, मौल्यवान दगड, लाकूड, गवत, काडीकचरा बांधीत असेल, तर प्रत्येकाचे काम प्रगट होईल; कारण तो दिवस ते उघड करील, कारण ते अग्नीने प्रकट केले जाईल; आणि प्रत्येकाचे काम कशा प्रकारचे आहे, हे अग्नी तपासून पाहील.’ 1 करिंथकरांस 3:10–13.”

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 595, 596.

> “प्रेषितांनी एक खात्रीशीर पायावर, अर्थात युगानुयुगांचा खडक यावर बांधकाम केले. या पायावर त्यांनी जगातून कोरून काढलेले दगड आणले. बांधणारे अडथळ्यांशिवाय परिश्रम करीत नव्हते. ख्रिस्ताच्या शत्रूंच्या विरोधामुळे त्यांचे कार्य अत्यंत कठीण झाले. जे खोट्या पायावर बांधकाम करीत होते, त्यांचा धर्मांधपणा, पूर्वग्रह आणि द्वेष यांच्याविरुद्ध त्यांना झुंज द्यावी लागली. मंडळीचे बांधकाम करणारे अनेकजण नहेम्याच्या दिवसांतील भिंतीचे बांधणारे यांच्याशी तुलना करण्याजोगे होते; ज्यांच्याविषयी असे लिहिले आहे: ‘जे भिंत बांधीत होते, जे ओझी वाहात होते, आणि जे माल चढवीत होते, त्यांपैकी प्रत्येक जण एका हाताने काम करीत होता, आणि दुसऱ्या हातात शस्त्र धरून होता.’ नहेम्या 4:17.” प्रेषितांची कृत्ये, 595, 596.

We will continue this study in the next article.

हा अभ्यास आपण पुढील लेखात चालू ठेवू.

> “The fall of man filled all heaven with sorrow. The world that God had made was blighted with the curse of sin and inhabited by beings doomed to misery and death. There appeared no escape for those who had transgressed the law. Angels ceased their songs of praise. Throughout the heavenly courts there was mourning for the ruin that sin had wrought.

> “मनुष्याचा पतन झाल्यामुळे संपूर्ण स्वर्ग शोकाने भरून गेला. देवाने निर्माण केलेले जग पापाच्या शापाने कलुषित झाले होते, आणि दुःख व मृत्यू यांसाठी नेमलेल्या प्राण्यांनी ते वसविले होते. ज्यांनी नियमशास्त्राचे उल्लंघन केले होते, त्यांच्यासाठी सुटकेचा कोणताही मार्ग दिसत नव्हता. देवदूतांनी आपली स्तुतिगीते थांबविली. संपूर्ण स्वर्गीय प्रांगणांत पापाने घडवून आणलेल्या विनाशामुळे शोक पसरला होता.”

> “The Son of God, heaven’s glorious Commander, was touched with pity for the fallen race. His heart was moved with infinite compassion as the woes of the lost world rose up before Him. But divine love had conceived a plan whereby man might be redeemed. The broken law of God demanded the life of the sinner. In all the universe there was but one who could, in behalf of man, satisfy its claims. Since the divine law is as sacred as God Himself, only one equal with God could make atonement for its transgression. None but Christ could redeem fallen man from the curse of the law and bring him again into harmony with Heaven. Christ would take upon Himself the guilt and shame of sin—sin so offensive to a holy God that it must separate the Father and His Son. Christ would reach to the depths of misery to rescue the ruined race.

> “देवाचा पुत्र, स्वर्गाचा गौरवशाली सेनापती, पतित मानवजातीबद्दल करुणेने स्पर्शित झाला. हरवलेल्या जगाचे दुःख त्याच्यासमोर उभे राहिले तसे त्याचे हृदय अनंत दयाळूपणाने आंदोलित झाले. परंतु दैवी प्रेमाने अशी एक योजना ठरवली होती की ज्यायोगे मनुष्याचे उद्धार होऊ शकेल. देवाच्या भंगलेल्या नियमशास्त्राने पाप्याचा जीव मागितला. संपूर्ण विश्वात केवळ एकच असा होता, जो मनुष्याच्या वतीने त्याच्या मागण्या पूर्ण करू शकत होता. दैवी नियमशास्त्र देवाप्रमाणेच पवित्र असल्यामुळे, देवाशी समसमान असलेलाच त्याच्या उल्लंघनाचे प्रायश्चित्त करू शकत होता. ख्रिस्ताशिवाय अन्य कोणीही पतित मनुष्याला नियमशास्त्राच्या शापापासून सोडवू शकत नव्हते आणि त्याला पुन्हा स्वर्गाशी सुसंवादी करू शकत नव्हते. ख्रिस्त स्वतःवर पापाचा दोष आणि लज्जा घेणार होता—असे पाप, जे पवित्र देवाला इतके घृणास्पद आहे की त्यामुळें पित्याचा आणि त्याच्या पुत्राचा विलगाव झाला पाहिजे. उद्ध्वस्त झालेल्या मानवजातीची सुटका करण्यासाठी ख्रिस्त दुःखाच्या अगाध तळापर्यंत पोहोचणार होता.”

> “Before the Father He pleaded in the sinner’s behalf, while the host of heaven awaited the result with an intensity of interest that words cannot express. Long continued was that mysterious communing—’the counsel of peace’ (Zechariah 6:13) for the fallen sons of men. The plan of salvation had been laid before the creation of the earth; for Christ is ‘the Lamb slain from the foundation of the world’ (Revelation 13:8); yet it was a struggle, even with the King of the universe, to yield up His Son to die for the guilty race. But ‘God so loved the world, that He gave His only-begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish, but have everlasting life.’ John 3:16. Oh, the mystery of redemption! the love of God for a world that did not love Him! Who can know the depths of that love which ‘passeth knowledge’? Through endless ages immortal minds, seeking to comprehend the mystery of that incomprehensible love, will wonder and adore.

> “पित्यापुढे त्याने पाप्याच्या वतीने विनवणी केली, तर स्वर्गातील सैन्य त्या परिणामाची अशी तीव्र उत्कंठेने वाट पाहत होते की जी शब्दांनी व्यक्त करता येत नाही. ते गूढ संभाषण—‘शांतीचा सल्ला’ (जखऱ्या 6:13)—पतन पावलेल्या मनुष्यपुत्रांसाठी दीर्घकाळ चालू राहिले. तारणाची योजना पृथ्वीच्या निर्मितीपूर्वीच ठरविण्यात आली होती; कारण ख्रिस्त हा ‘जगाच्या स्थापनेपासून वधिलेला कोकरू’ आहे (प्रकटीकरण 13:8); तरीही दोषी मानवजातीसाठी आपल्या पुत्राला मरणास देणे हे विश्वाच्या राजालाही एक संघर्ष होते. परंतु ‘देवाने जगावर एवढी प्रीति केली, की त्याने आपला एकुलता एक पुत्र दिला, यासाठी की जो कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवितो त्याचा नाश होऊ नये, तर त्याला सार्वकालिक जीवन प्राप्त व्हावे.’ योहान 3:16. अहो, उद्धाराचे गूढ! ज्या जगाने त्याच्यावर प्रेम केले नाही, त्या जगावरील देवाची प्रीति! ‘ज्ञानाच्या पलीकडे जाणाऱ्या’ त्या प्रेमाची खोली कोण जाणू शकेल? अनंत युगानुयुगे, अमर मने त्या अगम्य प्रेमाचे गूढ समजून घेण्याचा प्रयत्न करीत, विस्मयचकित होतील आणि उपासना करतील.”

> “God was to be manifest in Christ, ‘reconciling the world unto Himself.’ 2 Corinthians 5:19. Man had become so degraded by sin that it was impossible for him, in himself, to come into harmony with Him whose nature is purity and goodness. But Christ, after having redeemed man from the condemnation of the law, could impart divine power to unite with human effort. Thus by repentance toward God and faith in Christ the fallen children of Adam might once more become ‘sons of God.’ 1 John 3:2.” Patriarchs and Prophets, 63, 64.

> “देव ख्रिस्तामध्ये प्रकट होणार होता, ‘जगाला स्वतःबरोबर समेट करून घेत होता.’ २ करिंथकरांस ५:१९. मनुष्य पापामुळे इतका अधःपतित झाला होता की, ज्याचा स्वभाव पवित्रता व सद्गुणीपणा आहे, त्याच्याशी स्वतःच्या बळावर सुसंगतीत येणे त्याला अशक्य झाले होते. परंतु ख्रिस्ताने मनुष्याला व्यवस्थेच्या दोषारोपणापासून मुक्त केल्यानंतर, मानवी प्रयत्नांशी एकरूप होण्यासाठी तो दैवी सामर्थ्य प्रदान करू शकत होता. अशा प्रकारे देवाकडे पश्चात्ताप आणि ख्रिस्तावरील विश्वास यांद्वारे आदामाची पतित संतती पुन्हा एकदा ‘देवाची मुले’ होऊ शकत होती. १ योहान ३:२.” पितर आणि संदेष्टे, ६३, ६४.

Back to Articles