Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighteen

दानिएलाचे पुस्तक - क्रमांक एकशे अठरा

The Prophetic Warning to Jerusalem: A Symbolic Portrayal of End-Time Events

यरुशलेमला भविष्यसूचक इशारा: अंतकाळातील घटनांचे एक प्रतीकात्मक चित्रण

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2024

Formats

PDF
Word

The seven years of warning from 63 unto the year 70 that was proclaimed by the man who went “up and down the streets of Jerusalem, declaring the woes that were to come upon the city,” had been typified by the warning given to Jerusalem for three and a half years, first in the ministry of Christ, and then three and a half years in the ministry of the disciples. Previous articles have already identified that the destruction of Jerusalem could have been brought about at the cross, or later at the stoning of Stephen, but God’s long-suffering deferred His judgment upon the city and people.

यरुशलेमच्या रस्त्यांवरून “वरखाली फिरत, नगरावर येऊ घातलेल्या संकटांची घोषणा करणाऱ्या” त्या मनुष्याने इ.स. ६३ पासून इ.स. ७० पर्यंत दिलेला सात वर्षांचा इशारा, याचे पूर्वरूप, प्रथम ख्रिस्ताच्या सेवाकार्यात आणि नंतर शिष्यांच्या सेवाकार्यात, अशा मिळून साडेतीन-साडेतीन वर्षे यरुशलेमला देण्यात आलेल्या इशाऱ्याद्वारे दाखविण्यात आले होते. मागील लेखांमध्ये आधीच हे दर्शविले गेले आहे की, यरुशलेमचा विनाश क्रूसावरील प्रसंगी, किंवा नंतर स्तेफनाच्या दगडमाराच्या वेळी, घडवून आणला जाऊ शकला असता; परंतु देवाच्या दीर्घसहनशीलतेमुळे त्या नगरावर आणि त्या लोकांवर त्याचा न्याय पुढे ढकलण्यात आला.

> “And on ‘whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.’ The people who rejected Christ were soon to see their city and their nation destroyed. Their glory would be broken, and scattered as the dust before the wind. And what was it that destroyed the Jews? It was the rock which, had they built upon it, would have been their security. It was the goodness of God despised, the righteousness spurned, the mercy slighted. Men set themselves in opposition to God, and all that would have been their salvation was turned to their destruction. All that God ordained unto life they found to be unto death. In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.

> “आणि ‘ज्याच्यावर तो पडेल, त्याला तो चुरडून धुळीप्रमाणे करून टाकील.’ ज्यांनी ख्रिस्ताला नाकारले, त्या लोकांना लवकरच आपले नगर व आपले राष्ट्र नष्ट झालेले पाहावे लागणार होते. त्यांचा गौरव भंग पावून वाऱ्यासमोरच्या धुळीप्रमाणे विखुरला जाणार होता. आणि यहूद्यांचा नाश करणारे काय होते? तोच खडक, ज्यावर त्यांनी बांधले असते, तर तो त्यांचा सुरक्षित आश्रय ठरला असता. ती देवाची तुच्छ मानलेली कृपा, नाकारलेले नीतिमत्त्व, अवहेलना केलेली दया होती. मनुष्यांनी स्वतःला देवाच्या विरोधात उभे केले, आणि जे काही त्यांच्या तारणासाठी झाले असते, तेच त्यांच्या विनाशात परिवर्तित झाले. जे काही देवाने जीवनासाठी नेमले होते, तेच त्यांना मृत्यूस कारणीभूत ठरले. यहूद्यांनी ख्रिस्ताला क्रूसावर खिळले, त्यात यरुशलेमच्या विनाशाचा समावेश होता. कल्वरीवर सांडलेले रक्त हेच ते ओझे ठरले, ज्याने त्यांना या जगासाठी आणि येणाऱ्या जगासाठी विनाशाच्या गर्तेत बुडविले. तसेच महान अंतिम दिवशी होईल, जेव्हा देवाच्या कृपेचा नकार करणाऱ्यांवर न्याय येऊन पडेल. ख्रिस्त, जो त्यांच्यासाठी अडथळ्याचा खडक ठरला, तोच त्यांना त्या वेळी सूड उगविणाऱ्या पर्वताप्रमाणे प्रकट होईल. त्याच्या मुखमंडलाचे तेज, जे नीतिमानांसाठी जीवन आहे, ते दुष्टांसाठी भस्म करणारा अग्नि ठरेल. नाकारलेल्या प्रेमामुळे, तुच्छ मानलेल्या कृपेमुळे, पाप्याचा विनाश होईल.”

> “By many illustrations and repeated warnings, Jesus showed what would be the result to the Jews of rejecting the Son of God. In these words He was addressing all in every age who refuse to receive Him as their Redeemer. Every warning is for them. The desecrated temple, the disobedient son, the false husbandmen, the contemptuous builders, have their counterpart in the experience of every sinner. Unless he repent, the doom which they foreshadowed will be his.” The Desire of Ages, 600.

> “अनेक दृष्टांतांनी व वारंवार दिलेल्या इशाऱ्यांनी, देवाच्या पुत्राला नाकारल्यामुळे यहुद्यांवर कोणता परिणाम होईल हे येशूने दाखवून दिले. या शब्दांत तो प्रत्येक युगातील त्या सर्वांनाच संबोधित करीत होता जे त्याला आपला उद्धारकर्ता म्हणून स्वीकारण्यास नकार देतात. प्रत्येक इशारा त्यांच्यासाठी आहे. अपवित्र केलेले मंदिर, आज्ञा न पाळणारा पुत्र, खोटे मळेवाले, तुच्छतादर्शक बांधकाम करणारे—यांचे समांतर प्रत्येक पाप्याच्या अनुभवात आढळते. तो पश्चात्ताप करीत नाही, तर ज्या विनाशाची त्यांनी पूर्वछाया दाखविली, तोच त्याचा भाग होईल.” द डिझायर ऑफ एजेस, 600.

The seven-year period in which the man witnessed to Jerusalem, was divided at the first siege into two equal periods of twelve hundred and sixty days. Those seven years represented the destruction of Jerusalem, and the seven years of Christ and the disciples’ ministries represented the beginning of the destruction of Jerusalem, and Jesus always illustrates the end with the beginning. Those seven years were also typified by the “seven times” against the northern kingdom that was divided into two equal periods of twelve hundred and sixty years.

ज्या सात वर्षांच्या काळात त्या मनुष्याने यरुशलेमला साक्ष दिली, तो काळ पहिल्या वेढ्याच्या वेळी बारा शंभर साठ दिवसांच्या दोन समान कालखंडांत विभागला गेला होता. ती सात वर्षे यरुशलेमच्या विनाशाचे प्रतिनिधित्व करीत होती, आणि ख्रिस्त व शिष्यांच्या सेवाकार्याची सात वर्षे यरुशलेमच्या विनाशाच्या आरंभाचे प्रतिनिधित्व करीत होती; आणि येशू नेहमी आरंभाच्या साहाय्याने शेवट स्पष्ट करतो. ती सात वर्षे उत्तरेकडील राज्याविरुद्ध असलेल्या “सात काळांद्वारे” देखील प्रतिरूपित करण्यात आली होती, जे बारा शंभर साठ वर्षांच्या दोन समान कालखंडांत विभागले गेले होते.

When Modern Rome repeats the history of pagan and papal Rome trampling down literal and spiritual Jerusalem, and when Modern Rome repeats the two histories of the two periods of warning given by the man from the year 63, unto the year 70, and when modern Rome repeats the history represented by the two periods when Christ, and the disciples walked in and out of Jerusalem for three and a half years, two distinct periods will be manifested though in the last days, “time is no longer.”

जेव्हा आधुनिक रोम, मूर्तिपूजक आणि पोपसत्ताक रोमने अक्षरशः आणि आध्यात्मिक यरुशलेमला तुडविलेल्या इतिहासाची पुनरावृत्ती करते, आणि जेव्हा आधुनिक रोम, इ. स. ६३ पासून इ. स. ७० पर्यंतच्या मनुष्याने दिलेल्या इशाऱ्याच्या दोन कालखंडांच्या त्या दोन इतिहासांची पुनरावृत्ती करते, आणि जेव्हा आधुनिक रोम, ख्रिस्त व शिष्यांनी साडेतीन वर्षे यरुशलेममध्ये ये-जा केली त्या दोन कालखंडांनी दर्शविलेल्या इतिहासाची पुनरावृत्ती करते, तेव्हा शेवटच्या दिवसांत, “आता कालावधी उरला नाही,” असे असले तरी, दोन भिन्न कालखंड प्रकट होतील.

The last of those two periods is the symbolic forty-two months that Modern Rome accomplishes her final persecution of the faithful, once its’ deadly wound is healed at the soon-coming Sunday law. That symbolic forty-two months is the second of two periods, and is the period of the executive judgment of modern Rome. That period is preceded by the investigative judgment of the living in Laodicean Adventism.

त्या दोन कालखंडांपैकी शेवटचा कालखंड म्हणजे प्रतीकात्मक बेचाळीस महिने होत, ज्यामध्ये आधुनिक रोम, लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्यामुळे तिची प्राणघातक जखम बरी झाल्यानंतर, विश्वासूंचा अंतिम छळ पूर्ण करते. ते प्रतीकात्मक बेचाळीस महिने हे दोन कालखंडांपैकी दुसरे आहेत, आणि ते आधुनिक रोमवरील कार्यकारी न्यायाचा कालखंड आहेत. त्या कालखंडाच्या आधी लाओदिकियाई अॅडव्हेंटिझममधील जिवंतांच्या शोधक न्यायाचा कालखंड येतो.

The man who presented the warning to literal Jerusalem died in the siege of Titus. He did not die at the destruction, but during the siege that preceded the destruction, for not one Christian died in the destruction of Jerusalem.

ज्याने प्रत्यक्ष यरुशलेमला इशारा दिला तो मनुष्य टायटसच्या वेढ्यात मरण पावला. तो विनाशाच्या वेळी मरण पावला नाही, तर त्या विनाशापूर्वी झालेल्या वेढ्याच्या काळात मरण पावला; कारण यरुशलेमच्या विनाशात एकही ख्रिस्ती मरण पावला नाही.

> “For seven years a man continued to go up and down the streets of Jerusalem, declaring the woes that were to come upon the city. By day and by night he chanted the wild dirge: ‘A voice from the east! a voice from the west! a voice from the four winds! a voice against Jerusalem and against the temple! a voice against the bridegrooms and the brides! a voice against the whole people!’—Ibid. This strange being was imprisoned and scourged, but no complaint escaped his lips. To insult and abuse he answered only: ‘Woe, woe to Jerusalem!’ ‘woe, woe to the inhabitants thereof!’ His warning cry ceased not until he was slain in the siege he had foretold.” The Great Controversy, 29, 30.

> “सात वर्षे एक मनुष्य यरुशलेमच्या रस्त्यांवर वरखाली फिरत राहिला आणि त्या नगरावर येऊ घातलेल्या संकटांची घोषणा करीत राहिला. दिवस-रात्र तो हा विलक्षण करुणविलाप गात असे: ‘पूर्वेकडून एक आवाज! पश्चिमेकडून एक आवाज! चारही वाऱ्यांकडून एक आवाज! यरुशलेमाविरुद्ध आणि मंदिराविरुद्ध एक आवाज! वरांविरुद्ध आणि वधूंविरुद्ध एक आवाज! सर्व लोकांविरुद्ध एक आवाज!’—Ibid. या विलक्षण मनुष्याला कारागृहात टाकण्यात आले आणि चाबकाने फटके मारण्यात आले, पण त्याच्या ओठांतून तक्रारीचा एकही शब्द निघाला नाही. अपमान आणि छळ यांना त्याने केवळ हेच उत्तर दिले: ‘हाय, हाय यरुशलेमला!’ ‘हाय, हाय तिच्या रहिवाशांना!’ त्याने पूर्वी ज्या वेढ्याविषयी इशारा दिला होता, त्या वेढ्यात तो ठार मारला जाईपर्यंत त्याची इशाऱ्याची हाक थांबली नाही.” The Great Controversy, 29, 30.

The man died in the siege, but not at the final destruction, and the final destruction represents the close of probation and the seven last plagues. The man therefore is a symbol of the message to leave Jerusalem at the first siege. The Christians then fled, and in the first three and a half years, the man was a symbol of a group that does not die in Jerusalem, and in the second three and a half years he is a symbol of the last Christians to die before the close of probation. The first period he is identifying the one hundred and forty-four thousand, and in the second three and a half year period he represents the great multitude that die during the second period.

तो मनुष्य वेढ्याच्या काळात मरण पावला, परंतु अंतिम विनाशाच्या वेळी नाही; आणि अंतिम विनाश हा कृपाकाळाच्या समाप्तीचे व शेवटच्या सात पीडांचे प्रतिनिधित्व करतो. त्यामुळे तो मनुष्य पहिल्या वेढ्याच्या वेळी यरुशलेम सोडून जाण्याच्या संदेशाचे प्रतीक आहे. त्या वेळी ख्रिस्ती लोक पळून गेले, आणि पहिल्या साडेतीन वर्षांत तो मनुष्य अशा एका समूहाचे प्रतीक होता जो यरुशलेममध्ये मरत नाही; आणि दुसऱ्या साडेतीन वर्षांत तो कृपाकाळ संपण्यापूर्वी मरण पावणाऱ्या शेवटच्या ख्रिस्ती लोकांचे प्रतीक आहे. पहिल्या कालखंडात तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची ओळख करून देतो, आणि दुसऱ्या साडेतीन वर्षांच्या कालखंडात तो दुसऱ्या कालावधीत मरण पावणाऱ्या त्या मोठ्या लोकसमुदायाचे प्रतिनिधित्व करतो.

The man’s message was recorded by the historian, and it was represented by six voices. When he was ultimately imprisoned his seventh and final message was “woe, woe” to Jerusalem and its inhabitants. The first “voice” recorded was a “voice from the east,” and his last message was “woe.” The first element of his message and the last element of his message was the biblical symbol that represents Islam, for Islam is the children of the “east” in the Bible, and they are represented by the “east wind.” The doubling of the word “woe,” in his final message reflects the end of Modern Babylon, when the kings of the earth cry out three times “Alas, alas that great city.” The Greek word translated as “alas” in the three verses in Revelation chapter eighteen, is translated as “woe” in chapter eight, verse thirteen.

त्या मनुष्याचा संदेश इतिहासकाराने नोंदविला होता, आणि तो सहा आवाजांनी व्यक्त झाला होता. शेवटी जेव्हा त्याला कैद करण्यात आले, तेव्हा त्याचा सातवा आणि अंतिम संदेश यरुशलेम व तिच्या रहिवाश्यांवर “हाय, हाय” असा होता. नोंदविण्यात आलेला पहिला “आवाज” “पूर्वेकडून आलेला आवाज” असा होता, आणि त्याचा शेवटचा संदेश “हाय” असा होता. त्याच्या संदेशाचा पहिला घटक आणि त्याच्या संदेशाचा शेवटचा घटक हे इस्लामचे प्रतिनिधित्व करणारे बायबलमधील प्रतीक होते; कारण बायबलमध्ये इस्लाम हा “पूर्वेच्या” संततीचा आहे, आणि त्यांचे प्रतिनिधित्व “पूर्ववारा” याने केले जाते. त्याच्या अंतिम संदेशातील “हाय” या शब्दाची द्विरुक्ती आधुनिक बाबेलच्या अंताचे प्रतिबिंब दर्शविते, जेव्हा पृथ्वीचे राजे तीन वेळा “हाय, हाय, ते महान शहर” असे आक्रोश करतात. प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायातील त्या तीन वचनांमध्ये ज्याचा अनुवाद “हाय” असा करण्यात आला आहे, तोच ग्रीक शब्द आठव्या अध्यायाच्या तेराव्या वचनात “हाय” असा अनुवादित करण्यात आला आहे.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> आणि मी पाहिले, आणि आकाशाच्या मध्यातून उडणारा एक देवदूत मला ऐकू आला, जो मोठ्या आवाजाने म्हणत होता, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीवरील रहिवाशांवर; कारण त्या उरलेल्या तीन देवदूतांच्या तुतारींच्या इतर आवाजांमुळे, ज्या अद्याप वाजायच्या आहेत!” प्रकटीकरण 8:13.

The man’s proclamation of “woe, woe,” represents the triple application of the three woes, for the elements of the first Woe, combined with the elements of the second Woe “line upon line” identify the elements of the third Woe, just as the three expressions of “alas, alas” by the kings of the earth in chapter eighteen represent the third Woe, as established by the first and second Woes. The beginning and ending of the man’s message its typified the message of Islam of the third Woe.

त्या मनुष्याची “हाय, हाय” अशी घोषणा तीन शापांच्या तिहेरी अनुप्रयोगाचे प्रतिनिधित्व करते; कारण पहिल्या शापाचे घटक, दुसऱ्या शापाच्या घटकांबरोबर “ओळीनंतर ओळ” एकत्र केल्यावर, तिसऱ्या शापाचे घटक ओळखू येतात; जसे अठराव्या अध्यायात पृथ्वीवरील राजांनी केलेल्या “अहाहा, अहाहा” या तिहेरी उद्गारांनी, पहिल्या व दुसऱ्या शापांद्वारे स्थापित केल्याप्रमाणे, तिसऱ्या शापाचे प्रतिनिधित्व केले आहे. त्या मनुष्याच्या संदेशाचा आरंभ आणि शेवट यांनी तिसऱ्या शापातील इस्लामच्या संदेशाचे प्रतिरूप दाखविले.

The first expression of his message was a voice from the “east,” and “east” is a symbol of Islam, but it is also an identification of the sealing angel that arises in the east.

त्याच्या संदेशाची पहिली अभिव्यक्ती “पूर्वेकडून” येणारा एक आवाज होती, आणि “पूर्व” हे इस्लामचे प्रतीक आहे; परंतु ते पूर्वेकडून उदयास येणाऱ्या त्या मुद्रांकित करणाऱ्या देवदूताचीही ओळख आहे.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. And I heard the number of them which were sealed: and there were sealed an hundred and forty and four thousand of all the tribes of the children of Israel. Revelation 7:1–4.

> आणि या गोष्टींनंतर मी पृथ्वीच्या चार कोपऱ्यांवर उभे असलेले चार देवदूत पाहिले; ते पृथ्वीचे चार वारे धरून ठेवत होते, जेणेकरून वारा पृथ्वीवर, समुद्रावर किंवा कोणत्याही वृक्षावर वाहू नये. आणि मी पूर्वेकडून वर येत असलेला आणखी एक देवदूत पाहिला; त्याच्याकडे जिवंत देवाची मुद्रा होती; आणि ज्यांना पृथ्वीला व समुद्राला हानी पोहोचविण्याचे देण्यात आले होते, त्या चार देवदूतांना त्याने मोठ्या आवाजाने हाक मारून म्हटले, “जोपर्यंत आपण आपल्या देवाच्या सेवकांच्या कपाळांवर मुद्रा करीत नाही, तोपर्यंत पृथ्वीला, समुद्राला किंवा वृक्षांना हानी पोहोचवू नका.” आणि ज्यांच्यावर मुद्रा करण्यात आली होती त्यांची संख्या मी ऐकली: इस्राएलच्या संततीच्या सर्व वंशांमधून एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर मुद्रा करण्यात आली होती. प्रकटीकरण 7:1–4.

In the story of Elijah on Mount Carmel, when he looked to the sea and saw a cloud, he was looking westward, for Mount Carmel is located near the Mediterranean Sea.

कर्मेल पर्वतावरील एलियाच्या कथेमध्ये, जेव्हा त्याने समुद्राकडे पाहिले आणि एक मेघ पाहिला, तेव्हा तो पश्चिमेकडे पाहत होता, कारण कर्मेल पर्वत भूमध्य समुद्राजवळ स्थित आहे.

> And it came to pass at the seventh time, that he said, Behold, there ariseth a little cloud out of the sea, like a man’s hand. And he said, Go up, say unto Ahab, Prepare thy chariot, and get thee down, that the rain stop thee not. 1 Kings 18:44.

> आणि सातव्या वेळी असे झाले की, तो म्हणाला, पाहा, समुद्रातून मनुष्याच्या हाताएवढा एक लहान ढग वर येत आहे. तेव्हा तो म्हणाला, वर जा, अहाबाला सांग, तुझा रथ तयार कर आणि खाली निघून जा, नाहीतर पाऊस तुला अडवील. 1 राजे 18:44.

Elijah would have been facing west, in the direction of the Mediterranean Sea. In Luke chapter twelve, Christ speaks about His message being a message of division.

एलियाह पश्चिमेकडे, म्हणजे भूमध्य समुद्राच्या दिशेने, तोंड करून उभा असता. लूक अध्याय बारा मध्ये, ख्रिस्त आपल्या संदेशाविषयी असे म्हणतो की तो विभाजनाचा संदेश आहे.

> Suppose ye that I am come to give peace on earth? I tell you, Nay; but rather division: For from henceforth there shall be five in one house divided, three against two, and two against three. The father shall be divided against the son, and the son against the father; the mother against the daughter, and the daughter against the mother; the mother-in-law against her daughter-in-law, and the daughter-in-law against her mother-in-law. And he said also to the people, When ye see a cloud rise out of the west, straightway ye say, There cometh a shower; and so it is. And when ye see the south wind blow, ye say, There will be heat; and it cometh to pass. Ye hypocrites, ye can discern the face of the sky and of the earth; but how is it that ye do not discern this time? Luke 12:51–56.

> मी पृथ्वीवर शांती देण्यासाठी आलो आहे, असे तुम्हांला वाटते काय? मी तुम्हांला सांगतो, नाही; तर उलट फूट पाडण्यासाठी आलो आहे. कारण येथून पुढे एका घरात पाच जण विभागले जातील; तीन दोनांवर, आणि दोन तिघांवर. बाप मुलाविरुद्ध, आणि मुलगा बापाविरुद्ध; आई मुलीविरुद्ध, आणि मुलगी आईविरुद्ध; सासू सुनेविरुद्ध, आणि सून सासूविरुद्ध विभागली जाईल. आणि तो लोकांनाही म्हणाला, जेव्हा तुम्ही पश्चिमेकडून ढग उगवताना पाहता, तेव्हा लगेच म्हणता, पाऊस येत आहे; आणि तसेच होते. आणि जेव्हा तुम्ही दक्षिणेकडील वारा वाहताना पाहता, तेव्हा म्हणता, उष्णता पडेल; आणि तसेच घडते. अहो ढोंग्यांनो, तुम्ही आकाशाचे व पृथ्वीचे स्वरूप ओळखू शकता; पण या काळाचे परीक्षण तुम्हांला कसे करता येत नाही? लूक 12:51–56.

The message of the messenger to Jerusalem bears the signature of Alpha and Omega, for the beginning and ending identifies Islam of the third Woe, and with the voice of the “east” it simultaneously identifies the message of Islam as the sealing message. The “second voice” from the “west” identifies the latter rain, which is the last rain, and all the prophets are addressing the last days. The message of the “west,” is a symbol of the latter rain message, which produces two classes of worshippers. The one class cannot recognize the latter rain message for they “do not discern this time.”

यरुशलेमसाठी दूताचा संदेश अल्फा आणि ओमेगा यांची छाप धारण करतो, कारण प्रारंभ आणि शेवट तिसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामची ओळख करून देतात, आणि “पूर्वेकडील” आवाजाद्वारे तो एकाच वेळी इस्लामचा संदेश हा शिक्कामोर्तब करणारा संदेश आहे, हेही दर्शवितो. “पश्चिमेकडून” येणारा “दुसरा आवाज” उत्तरवर्षावाची ओळख करून देतो, जो अंतिम वर्षाव आहे, आणि सर्व संदेष्टे शेवटच्या दिवसांविषयीच संबोधित करीत आहेत. “पश्चिमेचा” संदेश हा उत्तरवर्षावाच्या संदेशाचे प्रतीक आहे, जो उपासकांचे दोन वर्ग उत्पन्न करतो. त्यांपैकी एक वर्ग उत्तरवर्षावाचा संदेश ओळखू शकत नाही, कारण ते “या काळाला ओळखत नाहीत.”

The next element of the messenger’s message is the voice of the “four winds”, which is both the sealing message and the message of the angry horse of Islam, as represented by the third Woe. The next element is against Jerusalem and the temple, thus identifying the message of all the prophets which identifies a class of people who are being passed by, for they have based their claim of salvation, not in Christ, but in the temple and their heritage as God’s chosen people. They are those throughout sacred history who are represented as proclaiming “the temple of the Lord, the temple of the Lord are we.” The message against Jerusalem and the temple is the Laodicean message.

दूताच्या संदेशातील पुढील घटक म्हणजे “चार वाऱ्यांचा” आवाज होय, जो शिक्कामोर्तब करण्याचा संदेशही आहे आणि तिसऱ्या धिक्काराद्वारे दर्शविलेल्या इस्लामच्या क्रोधित घोड्याचा संदेशही आहे. पुढील घटक यरुशलेम व मंदिराविरुद्ध आहे; अशा रीतीने तो सर्व संदेष्ट्यांचा संदेश ओळखून देतो, जो अशा लोकांच्या एका वर्गाची ओळख करून देतो की ज्यांना वगळून पुढे जाता येत आहे; कारण त्यांनी आपल्या तारणाच्या दाव्याचा आधार ख्रिस्तामध्ये नव्हे, तर मंदिरात आणि देवाचे निवडलेले लोक म्हणून आपल्या वारशात ठेवला आहे. तेच ते आहेत, ज्यांचे संपूर्ण पवित्र इतिहासात “परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर आम्ही आहोत” असे घोष करीत असल्याप्रमाणे प्रतिनिधित्व केले गेले आहे. यरुशलेम व मंदिराविरुद्धचा संदेश म्हणजे लाओदिकीयेचा संदेश होय.

> “There is no need to marvel that the church is not vivified by the Holy Spirit’s power. Men and women are setting aside the instruction Christ has given. Anger and covetousness are obtaining the victory. The soul-temple is full of wickedness. There is no room for Christ. Men follow their own perverse ways. They will not heed the words of the Saviour. They take themselves into their own hands, rejecting reproofs and warnings, until the candlestick is moved out of its place, and spiritual discernment is confused by human ideas. Though deficient in service, they justify themselves, saying, ‘The temple of the Lord, The temple of the Lord are we.’ They set the law of God aside to follow the light of their own imagination.” Review and Herald, April 8, 1902.

> “मंडळी पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने सजीव होत नाही, याचे आश्चर्य वाटण्याचे काही कारण नाही. पुरुष आणि स्त्रिया ख्रिस्ताने दिलेली शिकवण बाजूस सारत आहेत. क्रोध आणि लोभ विजय मिळवीत आहेत. आत्म्याचे मंदिर दुष्टतेने परिपूर्ण आहे. ख्रिस्तासाठी जागाच नाही. मनुष्य आपल्या स्वतःच्या विपरीत मार्गांनी चालतात. ते तारणाऱ्याचे शब्द ऐकून घेत नाहीत. ते स्वतःलाच स्वतःच्या ताब्यात देतात, ताडना व इशारे नाकारतात, जोपर्यंत दीपस्तंभ आपल्या स्थानावरून दूर केला जात नाही, आणि आध्यात्मिक विवेक मानवी कल्पनांनी गोंधळून जात नाही. सेवेत उणे असूनही, ते स्वतःचे समर्थन करीत म्हणतात, ‘परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर आम्ही आहोत.’ ते आपल्या स्वतःच्या कल्पनेच्या प्रकाशाचे अनुसरण करण्यासाठी देवाची व्यवस्था बाजूस सारतात.” Review and Herald, April 8, 1902.

The messenger then raised the voice of his warning message against the bridegrooms and the brides, as a symbol of the methodology of “line upon line,” for the prophetic line of the last days will be just as the prophetic line in the days of Noah was, when they were giving in marriage at the very time when the flood of destruction was about to overflow their worldly ambitions and plans.

त्यानंतर त्या दूताने वर आणि वधू यांच्याविरुद्ध आपल्या इशाऱ्याच्या संदेशाचा स्वर उंचावला; हे “ओळीवर ओळ” या कार्यपद्धतीचे प्रतीक होते, कारण शेवटच्या दिवसांतील भविष्यवाणीची ओळ नोहाच्या दिवसांतील भविष्यवाणीच्या ओळीप्रमाणेच असेल, जेव्हा ते लग्न देत होते, अगदी त्या वेळीच जेव्हा विनाशाचा पूर त्यांच्या सांसारिक महत्त्वाकांक्षा आणि योजना वाहून नेण्यासाठी उसळून येण्याच्या बेतात होता.

> “The Bible declares that in the last days men will be absorbed in worldly pursuits, in pleasure and money-getting. They will be blind to eternal realities. Christ says, ‘As the days of Noah were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noah entered into the ark, and knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be.’ Matthew 24:37–39.

> “बायबल घोषित करते की शेवटच्या दिवसांत मनुष्य सांसारिक उद्योगधंद्यांत, सुखोपभोगांत आणि धनसंचयात गुंतून जातील. ते अनंतकाळच्या वास्तवांकडे आंधळे असतील. ख्रिस्त म्हणतो, ‘जसे नोहाचे दिवस होते, तसेच मनुष्यपुत्राचे येणेही असेल. कारण जलप्रलयापूर्वीच्या त्या दिवसांत, ज्या दिवसापर्यंत नोहा तारवात शिरला, त्या दिवसापर्यंत ते खात-पित होते, विवाह करीत होते आणि विवाह लावून देत होते; आणि जलप्रलय येऊन त्यांना सर्वांना वाहून नेईपर्यंत त्यांना कळले नाही; तसेच मनुष्यपुत्राचे येणेही असेल.’ मत्तय 24:37–39.”

> “So it is today. Men are rushing on in the chase for gain and selfish indulgence as if there were no God, no heaven, and no hereafter. In Noah’s day the warning of the flood was sent to startle men in their wickedness and call them to repentance. So the message of Christ’s soon coming is designed to arouse men from their absorption in worldly things. It is intended to awaken them to a sense of eternal realities, that they may give heed to the invitation to the Lord’s table.

> “आजही असेच आहे. मनुष्य लाभाच्या पाठलागात आणि स्वार्थी भोगविलासात इतके वेगाने धावत आहेत, जणू काही देव नाही, स्वर्ग नाही, आणि परलोकही नाही. नोहाच्या दिवसांत लोकांना त्यांच्या दुष्टतेतून दचकविण्यासाठी आणि त्यांना पश्चात्तापास पाचारण करण्यासाठी जलप्रलयाचा इशारा पाठविण्यात आला होता. त्याचप्रमाणे ख्रिस्ताच्या लवकरच होणाऱ्या आगमनाचा संदेश मनुष्यांना सांसारिक गोष्टींतील त्यांच्या गुंतून जाण्यापासून जागृत करण्यासाठी अभिप्रेत आहे. तो त्यांना अनंतकाळच्या वास्तवांची जाणीव करून देण्यासाठी आहे, जेणेकरून ते प्रभूच्या मेजावरील आमंत्रणाकडे लक्ष देतील.”

> “The gospel invitation is to be given to all the world—‘to every nation, and kindred, and tongue, and people.’ Revelation 14:6. The last message of warning and mercy is to lighten the whole earth with its glory. It is to reach all classes of men, rich and poor, high and low. ‘Go out into the highways and hedges,’ Christ says, ‘and compel them to come in, that My house may be filled.’” Christ’s Object Lessons, 228.

> “सुवार्तेचे आमंत्रण सर्व जगाला—‘प्रत्येक राष्ट्र, वंश, भाषा आणि लोक’—द्यावयाचे आहे.” प्रकटीकरण 14:6. इशारा आणि कृपेचा अंतिम संदेश आपल्या तेजाने संपूर्ण पृथ्वी उजळून टाकणार आहे. तो मनुष्यांच्या सर्व वर्गांपर्यंत, श्रीमंत आणि गरीब, उच्च आणि नीच, यांच्यापर्यंत पोहोचला पाहिजे. ख्रिस्त म्हणतो, “‘रस्त्यांवर व कुंपणांजवळ जा, आणि माझे घर भरले जावे म्हणून त्यांना आत येण्यास आग्रह करा.’” Christ’s Object Lessons, 228.

The last element of the warning is emphasized in the previous passage. The message represented as the voice against “all the people”, is the everlasting gospel, which identifies the necessity to meet the requirements of the gospel in order to be saved. The first requirement of the everlasting gospel is to fear God, and that fear is premised upon the reality that it was our sins that placed Christ, the Son of the living God, upon the cross.

इशाऱ्याचा शेवटचा घटक मागील उताऱ्यामध्ये विशेषत्वाने अधोरेखित केला आहे. “सर्व लोकां”विरुद्धच्या स्वरूपात दर्शविलेला संदेश हा सनातन सुवार्ता आहे, जी तारण मिळविण्यासाठी सुवार्तेच्या अपेक्षा पूर्ण करणे आवश्यक आहे, हे स्पष्ट करते. सनातन सुवार्तेची पहिली अपेक्षा म्हणजे देवाचे भय बाळगणे; आणि त्या भयाचा पाया या वास्तवावर आधारित आहे की जिवंत देवाचा पुत्र असलेल्या ख्रिस्ताला क्रूसावर चढविण्यास कारणीभूत आपली पापेच होती.

Every element of the messenger to Jerusalem during his seven years of ministry represented the everlasting gospel, which was the identical gospel that was presented in the seven years Christ confirmed the covenant with many from the year 27 to the year 34. It is also the everlasting gospel that is proclaimed in the final two periods of the last days, and it is specific to the message of the latter rain, being the message of Islam of the third Woe. It identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the separation of the wheat and tares, the Laodicean condition of the tares, and the triple application of prophecy as a symbol of the methodology of the latter rain, which is “line upon line.”

त्याच्या सेवाकार्यातील सात वर्षांच्या काळात यरुशलेमकडे पाठविण्यात आलेल्या दूताच्या प्रत्येक घटकाने सनातन सुवार्तेचे प्रतिनिधित्व केले; आणि हीच ती अगदी तंतोतंत सुवार्ता होती जी इ.स. २७ ते इ.स. ३४ या कालावधीत ख्रिस्ताने पुष्कळांशी करार दृढ केला त्या सात वर्षांत प्रस्तुत करण्यात आली. हीच ती सनातन सुवार्ता आहे जी अखेरच्या दिवसांच्या अंतिम दोन कालखंडांतही घोषित केली जाते; आणि ती उत्तरवृष्टीच्या संदेशाशी निगडित असून, ती तिसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामचा संदेश आहे. ती एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवरील शिक्का मारणे, गहू व कोंडा यांचे विभाजन, कोंड्यांची लाओदीकेयी स्थिती, आणि उत्तरवृष्टीच्या कार्यपद्धतीचे प्रतीक म्हणून भविष्यवाणीचा त्रिविध उपयोग—जो “ओळीवर ओळ” असा आहे—हे सर्व दर्शविते.

The message of seven years in that history is prophetically set within the “days of vengeance” that was part of the very first mention of Christ’s message and work, and His message and work are to be repeated in the last days by the one hundred and forty-four thousand. They will then identify their message within the prophetic setting of the “days of God’s vengeance”. There are two biblical types of God’s “vengeance” represented within His Word, His vengeance upon His people and also His vengeance upon His enemies.

त्या इतिहासातील सात वर्षांचा संदेश भविष्यसूचक रीतीने “सूडाच्या दिवसां”मध्ये स्थापित केला गेला आहे; आणि हेच ख्रिस्ताच्या संदेश व कार्याच्या अगदी पहिल्याच उल्लेखाचा एक भाग होते; तसेच त्याचा संदेश व कार्य शेवटच्या दिवसांत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांद्वारे पुन्हा प्रकट केले जाणार आहे. तेव्हा ते आपला संदेश “देवाच्या सूडाच्या दिवसां”च्या भविष्यसूचक संदर्भात ओळखून दाखवतील. देवाच्या “सूडाचे” दोन बायबलाधिष्ठित प्रतिरूपे त्याच्या वचनात दर्शविली आहेत—त्याच्या स्वतःच्या लोकांवरील त्याचा सूड, आणि त्याच्या शत्रूंवरील त्याचा सूडही.

The “seven times,” of Leviticus twenty-six illustrates God’s vengeance upon His rebellious people, and that vengeance includes the literal and spiritual trampling down of the sanctuary and the host. Within the symbolism of the trampling down of the sanctuary and host the symbolism of God’s vengeance upon His enemies is also represented. In the last days God’s vengeance against His people is represented as the spewing out of Laodicean Adventism at the soon-coming Sunday law. At that waymark His vengeance upon Modern Babylon also begins.

लेवीयव्यवस्था सव्वीस मधील “सात वेळा” हे देवाच्या बंडखोर लोकांवरील त्याच्या सूडाचे दर्शन घडवितात, आणि त्या सूडामध्ये पवित्रस्थान व सैन्य यांचे अक्षरशः तसेच आध्यात्मिक पायदळी तुडविणे अंतर्भूत आहे. पवित्रस्थान आणि सैन्य यांच्या तुडविले जाण्याच्या प्रतीकात्मकतेमध्ये देवाच्या आपल्या शत्रूंवरील सूडाची प्रतीकात्मकताही दर्शविली आहे. अंतिम दिवसांत देवाचा आपल्या लोकांविरुद्धचा सूड, लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिझमला ओकून टाकण्याच्या रूपात दर्शविला आहे. त्या मार्गचिन्हावर आधुनिक बाबेलावरील त्याचा सूड देखील आरंभ होतो.

The investigative judgment of the living upon Laodicean Adventism, which is followed by the executive judgment upon the whore of Tyre and the beast that she rides upon and reigns over, is the prophetic history of the last days, where the effect of every vision is accomplished. Every vision is to be applied to those two prophetic periods, for the methodology of the latter rain is the application of prophetic line upon prophetic line. At the beginning of those two histories Jesus identified a “sign” that proves that those living at that point are in the last generation of earth’s history.

टायरच्या वेश्येवर आणि ती ज्या पशूवर आरूढ आहे व ज्याच्यावर ती राज्य करते त्याच्यावर होणाऱ्या कार्यकारी न्यायनिवाड्याच्या पाठोपाठ येणारा, लाओदीकेयातील अॅडव्हेंटिझमवर जिवंतांचा होणारा शोधक न्यायनिवाडा, हा शेवटच्या दिवसांचा भविष्यसूचक इतिहास आहे, जिथे प्रत्येक दर्शनाचा परिणाम पूर्ण केला जातो. प्रत्येक दर्शन त्या दोन भविष्यसूचक कालखंडांना लागू केले पाहिजे, कारण उत्तरवृष्टीची कार्यपद्धती म्हणजे भविष्यवाणीवर भविष्यवाणीची ओळ लागू करणे होय. त्या दोन इतिहासांच्या प्रारंभी येशूने एक “चिन्ह” ओळखून दिले, जे सिद्ध करते की त्या वेळी जिवंत असलेले लोक पृथ्वीच्या इतिहासातील शेवटच्या पिढीत आहेत.

The first period began when the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001. It was within that waymark that the “sign” Christ identified in Luke twenty-one was placed.

पहिला कालखंड ११ सप्टेंबर २००१ रोजी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सील करण्यास प्रारंभ झाला तेव्हा सुरू झाला. याच मार्गचिन्हाच्या अंतर्गत ख्रिस्ताने लूक २१ मध्ये ओळख करून दिलेले “चिन्ह” स्थापित करण्यात आले.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “Now, brethren, God wants us to take our position with the man that carries the lantern; we want to take our position where the light is, and where God has given the trumpet a certain sound. We want to give the trumpet a certain sound. We have been in perplexity, and we have been in doubt, and the churches are ready to die. But now here we read: ‘And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird’ [Revelation 18:1, 2].

> “आता, बंधूंनो, देवाची इच्छा आहे की आपण त्या कंदील वाहणाऱ्या मनुष्याबरोबर आपले स्थान घ्यावे; जिथे प्रकाश आहे, आणि जिथे देवाने रणशिंगाला निश्चित असा नाद दिला आहे, तिथे आपण आपले स्थान घ्यावे. आपण रणशिंगाला निश्चित असा नाद द्यावयाचा आहे. आपण गोंधळात पडलो होतो, आणि आपण संशयात होतो, आणि मंडळ्या मरणासन्न होण्यास तयार आहेत. पण आता येथे आपण वाचतो: ‘यानंतर मी दुसरा एक देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला; त्याच्याजवळ महान अधिकार होता; आणि पृथ्वी त्याच्या तेजाने प्रकाशित झाली. आणि त्याने मोठ्या सामर्थ्याने प्रबळ आवाजात आक्रोश करून म्हटले, बाबेल ही महान नगरी पडली आहे, पडली आहे; आणि ती सैतानांचे वासस्थान, प्रत्येक अशुद्ध आत्म्याचा अड्डा, आणि प्रत्येक अशुद्ध व घृणास्पद पक्ष्याचा पिंजरा झाली आहे’ [Revelation 18:1, 2].”

> “Well now, how are we going to know anything about that message if we are not in a position to recognize anything of the light of heaven when it comes to us? And we will just as soon pick up the darkest deception when it comes to us from somebody that agrees with us, when we have not a particle of evidence that the Spirit of God has sent them. Christ said, ‘I come in the name of my Father, but ye will not receive me’ [see John 5:43]. Now, that is just the work that has been going on here ever since the meeting at Minneapolis. Because God sends a message in his name that does not agree with your ideas, therefore [you conclude] it cannot be a message from God.” Sermons and Talks, volume 1, 142.

> “बरं आता, स्वर्गातील प्रकाश आमच्यापर्यंत येतो तेव्हा त्यातील काहीही ओळखण्याच्या स्थितीत आपण नसू, तर त्या संदेशाविषयी आपल्याला काहीही कसे कळणार? आणि जेव्हा आमच्याशी सहमत असलेल्या एखाद्याकडून सर्वांत गडद फसवणूक आमच्यापर्यंत येते, तेव्हाही आम्ही ती लगेच उचलून धरू; जरी देवाच्या आत्म्याने त्यांना पाठविले आहे याचा कणमात्र पुरावा आमच्याकडे नसला तरी. ख्रिस्त म्हणाला, ‘मी माझ्या पित्याच्या नावाने आलो आहे, तरी तुम्ही मला स्वीकारणार नाही’ [पहा John 5:43]. आता, मिनियापोलिस येथील सभेनंतर येथे सतत जे कार्य चालू आहे, ते हेच आहे. कारण देव आपल्या नावाने असा संदेश पाठवितो जो तुमच्या कल्पनांशी जुळत नाही; म्हणून [तुम्ही असा निष्कर्ष काढता की] तो देवाकडून आलेला संदेश असू शकत नाही.” Sermons and Talks, volume 1, 142.

Back to Articles