Article

# The Eighth is of the Seven - Number Two

आठवा हा त्या सातांपैकीच आहे - क्रमांक दोन

Kingdoms of Bible Prophecy

बायबलमधील भविष्यवाणीतील राज्ये

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.

मागील लेखात आपण ओळखले की मिलेराइट्सना रोम हे केवळ मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम यांपेक्षा अधिक काही दिसू शकले नाही, जरी त्यांनी त्या दोन सत्तांमधील भेदांचा विचार केला होता. मिलेराइट्ससाठी, मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम यांतील भेदांनी त्यांना हे ओळखण्यास नेले नाही की पोपसत्ताक रोम हे मूर्तिपूजक रोमच्या चौथ्या राज्याच्या नंतर आलेले पाचवे राज्य होते. इ.स. 1844 मधील निराशेनंतर, सिस्टर व्हाइट यांनी प्रकटीकरण 12 आणि 13 मधील तीन सत्तांची ओळख अशी दिली की बाराव्या अध्यायातील अजगर, त्यानंतर तेराव्या अध्यायात समुद्रातून वर येणाऱ्या पशूच्या रूपातील पोपसत्ता, आणि तिच्या पाठोपाठ पृथ्वीमधून वर येणाऱ्या पशूच्या रूपातील संयुक्त संस्थाने. पाया घातल्यानंतर, प्रभूने प्रकटीकरणाच्या सोळाव्या अध्यायातील अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्या त्रैविधिक संघटनेविषयी प्रकाश उघड केला, जी जगाला आर्मागेडॉनकडे नेते.

> “The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.

> “ज्या भविष्यवाणीच्या क्रमात ही प्रतीके आढळतात, त्याची सुरुवात प्रकटीकरण १२ मध्ये होते, त्या अजगरापासून जो ख्रिस्ताच्या जन्मसमयी त्याचा नाश करण्याचा प्रयत्न करीत होता. तो अजगर सैतान आहे असे सांगितले आहे (प्रकटीकरण १२:९); तारणाऱ्याला ठार मारण्यासाठी हेरोदाला प्रवृत्त करणारा तोच होता. परंतु ख्रिस्ती युगाच्या प्रारंभीच्या शतकांत ख्रिस्ताविरुद्ध आणि त्याच्या लोकांविरुद्ध युद्ध छेडण्यात सैतानाचे मुख्य साधन रोमन साम्राज्य होते, ज्यामध्ये मूर्तिपूजा हा प्रचलित धर्म होता. अशा रीतीने, अजगर हा मुख्यतः सैतानाचे प्रतिनिधित्व करीत असला, तरी दुय्यम अर्थाने तो मूर्तिपूजक रोमचे प्रतीक आहे.”

> “In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.

> अध्याय १३ मध्ये (वचने १–१०) आणखी एका पशूचे वर्णन केले आहे, जो ‘चित्यासारखा’ होता, आणि ज्याला अजगराने ‘आपले सामर्थ्य, आपले आसन, आणि मोठा अधिकार’ दिला. हे प्रतीक, बहुतेक प्रोटेस्टंटांच्या मते, पोपसत्तेचे प्रतिनिधित्व करते, जिने प्राचीन रोमन साम्राज्याकडे एकदा असलेले सामर्थ्य, आसन आणि अधिकार उत्तराधिकाराने प्राप्त केले. त्या चित्याप्रमाणे असलेल्या पशूबद्दल असे घोषित करण्यात आले आहे: ‘त्याला गर्विष्ठ गोष्टी व ईशनिंदा बोलणारे तोंड देण्यात आले…. आणि त्याने देवाविरुद्ध ईशनिंदा करण्यासाठी, त्याच्या नावाची, त्याच्या निवासमंडपाची, आणि स्वर्गात राहणाऱ्यांची ईशनिंदा करण्यासाठी आपले तोंड उघडले. आणि त्याला संतांविरुद्ध युद्ध करण्याचे आणि त्यांना जिंकण्याचे देण्यात आले; आणि सर्व कुळे, भाषा, व राष्ट्रे यांच्यावर त्याला अधिकार देण्यात आला.’ ही भविष्यवाणी, जी दानिएल ७ मधील लहान शिंगाच्या वर्णनाशी जवळजवळ तंतोतंत जुळते, निःसंशयपणे पोपसत्तेकडे निर्देश करते.

> “‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’

> “‘त्याला बेचाळीस महिने टिकून राहण्याचे सामर्थ्य देण्यात आले.’ आणि संदेष्टा म्हणतो, ‘मी त्याच्या डोक्यांपैकी एकाला जणू प्राणघातक जखम झालेली पाहिली.’ आणि पुन्हा: ‘जो कैदेत नेतो तो स्वतः कैदेत जाईल; जो तलवारीने मारतो त्याला तलवारीने मारले गेले पाहिजे.’ हे बेचाळीस महिने म्हणजेच दानियेल ७ मधील ‘काळ, काळे आणि अर्धा काळ’—साडेतीन वर्षे, किंवा १२६० दिवस—हा तो काळ होय, ज्यादरम्यान पोपसत्तेला देवाच्या लोकांवर जुलूम करावयाचा होता. पूर्वीच्या अध्यायांत सांगितल्याप्रमाणे, हा काळ इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेच्या सर्वोच्चत्वापासून सुरू झाला आणि १७९८ मध्ये समाप्त झाला. त्या वेळी पोपला फ्रेंच सैन्याने कैद केले, पोपसत्तेला तिची प्राणघातक जखम झाली, आणि ही भविष्यवाणी पूर्ण झाली, ‘जो कैदेत नेतो तो स्वतः कैदेत जाईल.’”

> “At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.

> “या ठिकाणी आणखी एक प्रतीक सादर केले जाते. संदेष्टा म्हणतो: ‘मी पृथ्वीमधून वर येत असलेला आणखी एक पशू पाहिला; आणि त्याला कोकरासारखी दोन शिंगे होती.’ पद 11. या पशूचे स्वरूप आणि त्याच्या उगमाची रीती या दोन्ही गोष्टी सूचित करतात की तो ज्या राष्ट्राचे प्रतिनिधित्व करतो ते पूर्वीच्या प्रतीकांखाली दर्शविलेल्यांपेक्षा भिन्न आहे. जगावर राज्य केलेली महान राज्ये संदेष्टा दानिएल याला हिंस्र पशूंच्या रूपात दर्शविण्यात आली होती; ती तेव्हा वर आली, जेव्हा ‘आकाशाचे चार वारे मोठ्या समुद्रावर धडाडत होते.’ दानिएल 7:2. प्रकटीकरण 17 मध्ये एका देवदूताने स्पष्ट केले की पाणी ‘लोक, आणि समुदाय, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा’ यांचे प्रतिनिधित्व करतात. प्रकटीकरण 17:15. वारे हे संघर्षाचे प्रतीक आहेत. आकाशाचे चार वारे मोठ्या समुद्रावर धडाडत आहेत, हे त्या भीषण जिंकणुकीच्या आणि क्रांतीच्या दृश्यांचे प्रतीक आहे, ज्यांच्या द्वारे राज्यांनी सत्ता प्राप्त केली.”

> “But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.

> “परंतु कोकरासारखी शिंगे असलेला पशू ‘पृथ्वीमधून वर येत’ असल्याचे दिसले.” स्वतःची स्थापना करण्यासाठी इतर सत्तांना उलथून टाकण्याऐवजी, अशा प्रकारे प्रतिनिधित्व केलेले राष्ट्र पूर्वी निर्जन असलेल्या प्रदेशात उदयास येऊन हळूहळू व शांततेने वाढले पाहिजे. म्हणूनच, ते जुन्या जगातील गर्दीने भरलेल्या आणि परस्पर संघर्ष करणाऱ्या राष्ट्रीय समुदायांमध्ये उदयास येऊ शकत नव्हते—त्या खवळलेल्या समुद्रात, म्हणजे ‘लोक, आणि जनसमुदाय, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा’ यांत. ते पाश्चात्त्य खंडात शोधले गेले पाहिजे.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.

> “नव्या जगातील कोणते राष्ट्र 1798 मध्ये सामर्थ्याकडे उन्नत होत होते, बळ आणि महानतेची आशा देत होते, आणि जगाचे लक्ष वेधून घेत होते? या प्रतीकाचा अर्थलागू करण्याबाबत कोणताही प्रश्न राहात नाही. एक राष्ट्र—आणि केवळ एकच—या भविष्यवाणीच्या निकषांना पूर्णपणे जुळते; ते निःसंशयपणे अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांकडे निर्देश करते. पुन्हा पुन्हा, या राष्ट्राच्या उदय आणि वाढीचे वर्णन करताना वक्ता आणि इतिहासकार यांनी, जवळजवळ तंतोतंत शब्दांत, पवित्र लेखकाचा विचार नकळत वापरला आहे. त्या पशूला ‘पृथ्वीमधून वर येताना’ पाहिले गेले; आणि अनुवादकांच्या मते, येथे ‘वर येताना’ असा अनुवाद केलेला शब्द शब्दशः ‘वनस्पतीप्रमाणे वाढणे किंवा उगवणे’ असा अर्थ दर्शवितो. आणि, जसे आपण पाहिले आहे, ते राष्ट्र पूर्वी निर्जन असलेल्या प्रदेशात उगवले पाहिजे. एका प्रख्यात लेखकाने, अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांच्या उदयाचे वर्णन करताना, ‘रिक्ततेतून तिच्या उदयाचे रहस्य’ असा उल्लेख केला आहे, आणि म्हणतो: ‘निःशब्द बीजाप्रमाणे आम्ही साम्राज्यात वाढलो.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850 मध्ये एका युरोपीय नियतकालिकाने अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांविषयी असे लिहिले की ते एक अद्भुत साम्राज्य होते, जे ‘उदित होत होते,’ आणि ‘पृथ्वीच्या निःशब्दतेमध्ये दिवसेंदिवस आपल्या सामर्थ्य आणि अभिमानात भर घालत होते.’—The Dublin Nation. एडवर्ड एव्हरेट यांनी, या राष्ट्राच्या पिल्ग्रिम संस्थापकांविषयी केलेल्या एका भाषणात, असे म्हटले: ‘त्यांनी एखादे निवृत्त स्थान शोधले काय—त्याच्या अस्पष्टतेमुळे निरुपद्रवी आणि त्याच्या दूरत्वामुळे सुरक्षित—जिथे लेयडेनची लहानशी मंडळी अंतःकरणस्वातंत्र्याचा उपभोग घेऊ शकेल? पहा त्या विशाल प्रदेशांकडे, ज्यांवर, शांततामय विजयामध्ये, … त्यांनी क्रूसाचे ध्वज वाहिले आहेत!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.

> “‘आणि त्याला कोकराप्रमाणे दोन शिंगे होती.’ कोकरासदृश शिंगे तरुणपण, निरागसता आणि सौम्यता दर्शवितात, आणि 1798 मध्ये ‘वर येत असलेले’ असे संदेष्ट्यासमोर सादर झालेल्या संयुक्त संस्थानांचे स्वरूप त्यांनी यथार्थपणे प्रतिनिधित्व केले. राजसत्तेच्या जुलूमातून आणि याजकीय असहिष्णुतेतून आश्रय मिळविण्यासाठी प्रथम अमेरिकेकडे पळून गेलेल्या ख्रिस्ती निर्वासितांमध्ये असे अनेक होते, ज्यांनी नागरी आणि धार्मिक स्वातंत्र्याच्या व्यापक पायावर शासन स्थापन करण्याचा निश्चय केला. त्यांच्या मतांना स्वातंत्र्याच्या जाहीरनाम्यात स्थान मिळाले, जो ‘सर्व मनुष्य समान निर्माण झाले आहेत’ आणि त्यांना ‘जीवन, स्वातंत्र्य आणि आनंदाच्या शोधाचा’ अविच्छिन्न हक्क बहाल करण्यात आला आहे, या महान सत्याची घोषणा करतो. आणि राज्यघटना लोकांना स्वशासनाचा अधिकार हमी देते, अशी तरतूद करून की लोकमताने निवडलेले प्रतिनिधी कायदे निर्माण करतील व त्यांची अंमलबजावणी करतील. धार्मिक विश्वासाचे स्वातंत्र्यही प्रदान करण्यात आले, आणि प्रत्येक मनुष्याला आपल्या विवेकबुद्धीच्या आदेशानुसार देवाची उपासना करण्याची परवानगी देण्यात आली. गणराज्यवाद आणि प्रॉटेस्टंटवाद ही त्या राष्ट्राची मूलभूत तत्त्वे बनली. ही तत्त्वेच त्याच्या सामर्थ्य व समृद्धीचे रहस्य आहेत. ख्रिस्ती जगतातील सर्व पीडित आणि पायदळी तुडविलेले लोक या भूमीकडे रस आणि आशेने वळले आहेत. लाखो लोकांनी तिच्या किनाऱ्यांचा आश्रय घेतला आहे, आणि संयुक्त संस्थाने पृथ्वीवरील सर्वात सामर्थ्यशाली राष्ट्रांपैकी एक अशा स्थानापर्यंत उन्नत झाली आहेत.”

> “But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

> “परंतु कोकरासारखी शिंगे असलेला तो पशू ‘अजगराप्रमाणे बोलला. आणि तो त्याच्या समक्ष पहिल्या पशूची सर्व सत्ता चालवितो; आणि पृथ्वीला व त्यावर राहणाऱ्यांना त्या पहिल्या पशूची उपासना करावयास लावितो, ज्याचा प्राणघातक घाव बरा झाला होता; … आणि पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना असे सांगतो की, ज्याला तलवारीचा घाव झाला होता आणि तरी तो जिवंत राहिला, त्या पशूची प्रतिमा त्यांनी करावी.’ प्रकटीकरण 13:11–14.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 438–441.

The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”

या उताऱ्यात असे ओळखून दिले आहे की अध्याय बारा आणि तेरा हे त्या अजगराला, त्या पशूला आणि त्या खोट्या संदेष्ट्याला ओळखून देतात—प्रकटीकरण सोळामधील त्या तीन सत्ता, ज्या जगाला आर्मगेदोनकडे नेतात. त्या तीन सत्तांपैकी प्रत्येकासाठी स्वतःचे विशेष अध्याय आहेत, जे एकाच भविष्यवाणीच्या इतिहासाचे वर्णन करतात. दानिएल अकराच्या शेवटच्या सहा वचने, “आणि शेवटच्या काळी,” या शब्दांनी आरंभ होतात, जो 1798 होता. त्यानंतर ती सहा वचने पोपसत्तेच्या अंतिम हालचाली ओळखून देतात, जोपर्यंत दानिएल बाराच्या पहिल्या वचनात मिखाएल उभा राहतो आणि मानवी परीक्षाकाल समाप्त होतो व शेवटच्या सात पीडांचा आरंभ होतो. अकराव्या अध्यायाच्या चव्वेचाळीसाव्या वचनात त्या घटकेचा संदेश, जो पोपसत्तेला क्रोधित करतो आणि परीक्षाकाल संपण्याच्या अगदी आधी घडणाऱ्या रक्तस्नानास आरंभ करतो, तो “पूर्वेकडून आणि उत्तरेकडून आलेल्या वार्ता” असा दर्शविला आहे.

The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.

पूर्वेकडील व उत्तरेकडील संदेश अंतिम इशाऱ्याचा संदेश दर्शवितो, कारण मिखाएल उभा राहण्याच्या अगोदरच तो जाहीर केला जातो. तो पवित्र आत्म्याच्या ओतप्रोत वर्षावाच्या काळात जाहीर केला जाणारा तिसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे. दानिएलाने हा संदेश द्विविध असा दर्शविला. “उत्तर”चा जो संदेश पोपसत्तेला संतप्त करतो, तो “उत्तराचा राजा” हा पोपसत्तेची शक्ती आहे, हे ओळख करून देणारा संदेश आहे; आणि “पूर्व”चा संदेश म्हणजे पूर्वेकडील संततीचा संदेश, जो इस्लाम आहे. निःसंशय, त्याचे इतरही महत्त्वाचे अर्थ आहेत; परंतु “पूर्व” हे इस्लामचे प्रतीक आहे, आणि ख्रिस्तविरोधी हा खऱ्या उत्तराच्या राजाचा बनावट प्रतिरूप आहे. तिसऱ्या देवदूताचा संदेश, जो उत्तराच्या राजाची खूण (श्वापदाची खूण) स्वीकारण्याविरुद्ध इशारा देतो, तो हाही इशारा देतो की संयुक्त संस्थानांसाठी अधर्माचा प्याला भरून वाहण्याच्या बिंदूवर इस्लाम प्रहार करील; आणि संयुक्त संस्थाने रविवार कायद्याच्या वेळी आपल्या अधर्माचा प्याला भरून काढतात.

Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.

प्रकटीकरण तेरावा अध्याय, अकराव्या वचनापासून पुढे, हाच अगदी तोच भविष्यसूचक इतिहास ओळखून दाखवितो, आणि तोही १७९८ मध्ये अंतकाळाच्या वेळीच आरंभ होतो.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.

> “१७९८ मध्ये नव्या जगातील कोणते राष्ट्र सत्तेच्या उंचीवर उदयास येत होते, सामर्थ्य व महानतेचे आश्वासन देत होते, आणि जगाचे लक्ष वेधून घेत होते? या प्रतीकाच्या अनुप्रयोगाविषयी कोणताही प्रश्नच उद्भवत नाही. एक राष्ट्र, आणि केवळ एकच, या भविष्यवाणीतील वैशिष्ट्यांना तंतोतंत जुळते; ते निर्विवादपणे युनायटेड स्टेट्स ऑफ अमेरिका याकडे निर्देश करते.” The Great Controversy, 440.

The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.

प्रकटीकरण तेरावा अध्याय, अकरावा ते अठरावा वचनांमध्ये, दानियेल अकरावा अध्याय, चाळिसावे ते पंचेचाळिसावे वचनांमध्ये समाविष्ट केलेलाच तोच भविष्यवाणीतील इतिहास समाविष्ट आहे. दानियेलमधील वचनांप्रमाणेच, अमेरिकेच्या भूमिकेची कथा कृपाकालाच्या समाप्तीने संपते, जेव्हा अमेरिका जगाला पशूची खूण स्वीकारण्यास भाग पाडते. त्यानंतर, दानियेल अकराव्या अध्यायाप्रमाणेच, त्या वेळेचा संदेश चौदाव्या अध्यायात सादर केला जातो. दोन्ही उताऱ्यांची रचना एकसारखीच आहे; अपवाद इतकाच की, दानियेलमधील वचने पोपसत्तेच्या कार्यकलापांचे वर्णन करीत आहेत, आणि प्रकटीकरण तेरावा अध्याय अमेरिकेची भूमिका ओळखून देत आहे. या दोन रेषांमुळे आपणास आढळते की प्रकटीकरणाचा सतरावा अध्याय हाच तोच इतिहास समाविष्ट करतो, परंतु तो अजगराच्या भूमिकेवर भर देतो, जो दहा राजे म्हणून दर्शविला आहे, आणि ते म्हणजे संयुक्त राष्ट्रसंघ. ओळीवर ओळ या प्रकारे विचारात घेतलेले हे तीन अध्याय अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांची भूमिका ओळखून देतात, जे सोळाव्या अध्यायात जगाला आर्मगेदोनकडे नेतात; म्हणूनच, सतरावा अध्याय सुरू होत असताना, सात अखेरच्या पीडा ओतणाऱ्या देवदूतांपैकी एक जण रोमच्या वेश्येच्या न्यायाविषयी योहानाला सांगण्यासाठी येतो, ही गोष्ट महत्त्वपूर्ण आहे.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> आणि ज्या सात देवदूतांकडे त्या सात वाट्या होत्या, त्यांपैकी एक आला व माझ्याशी बोलून मला म्हणाला, येथे ये; मी तुला त्या अनेक पाण्यांवर बसलेल्या महान वेश्येवर येणारा न्याय दाखवीन; जिच्याबरोबर पृथ्वीवरील राजांनी व्यभिचार केला आहे, आणि जिच्या व्यभिचाराच्या द्राक्षारसाने पृथ्वीवरील रहिवासी मदोन्मत्त झाले आहेत. प्रकटीकरण 17:1, 2.

With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.

मिलरवादी चळवळीकरिता प्रश्न मूर्तिपूजक रोम व पोपशाही रोम यांविषयी होता; परंतु अंतकाळी तो तिहेरी संघाविषयी आहे. अध्याय बारा व तेरा यांमध्ये जसे तिने त्या तीन सत्तांची ओळख स्पष्टपणे दर्शविली आहे, तसेच अध्याय सतरा मधील स्त्रीची ओळख ती स्पष्टपणे पोपशाही अशीच ठरविते.

> “The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> “प्रकटीकरण 17 मधील ती स्त्री [बाबेल] हिचे वर्णन असे केले आहे: ‘ती जांभळ्या व किरमिजी वस्त्रांनी परिधान केलेली होती, आणि सोने, मौल्यवान रत्ने व मोत्यांनी अलंकृत होती; तिच्या हातात एक सुवर्णपात्र होते, जे घृणास्पद गोष्टींनी आणि तिच्या व्यभिचाराच्या अशुद्धतेने भरलेले होते;…आणि तिच्या कपाळावर एक नाव लिहिलेले होते: “गूढ, महान बाबेल, वेश्यांची माता.”’ संदेष्टा म्हणतो: ‘मी त्या स्त्रीला पवित्र जनांच्या रक्ताने आणि येशूच्या शहीदांच्या रक्ताने मदोन्मत्त झालेली पाहिली.’ पुढे बाबेलविषयी असेही घोषित केले आहे की ती ‘ती महान नगरी आहे, जी पृथ्वीवरील राजांवर राज्य करते.’ प्रकटीकरण 17:4–6, 18. अनेक शतकांपर्यंत ख्रिस्ती-जगताच्या राजांवर निरंकुश प्रभुत्व गाजवणारी जी सत्ता होती, ती रोम आहे.” The Great Controversy, 382.

So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?

तर, सतराव्या अध्यायात दर्शविलेला भविष्यवाणीतील इतिहास कधी सुरू होतो?

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> मग त्याने मला आत्म्यात अरण्यात नेले; आणि मी एका स्त्रीला किरमिजी रंगाच्या पशूवर बसलेली पाहिली; तो पशू निंदेच्या नावांनी भरलेला होता, आणि त्याला सात मस्तके व दहा शिंगे होती. आणि ती स्त्री जांभळ्या व किरमिजी रंगाच्या वस्त्रांनी परिधान केलेली होती, आणि सोने, मौल्यवान दगड व मोत्यांनी अलंकृत केलेली होती; तिच्या हातात एक सुवर्णपात्र होते, जे तिच्या व्यभिचाराच्या घृणास्पद गोष्टींनी व अशुद्धतेने भरलेले होते. आणि तिच्या कपाळावर एक नाव लिहिलेले होते, गूढ, महान बाबेल, वेश्यांची आणि पृथ्वीवरील घृणास्पद गोष्टींची माता. आणि मी त्या स्त्रीला संतांच्या रक्ताने व येशूच्या हुतात्म्यांच्या रक्ताने मतवाली झालेली पाहिली; आणि तिला पाहून मला फार मोठे आश्चर्य वाटले. प्रकटीकरण 17:3–6.

In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.

योहान स्त्रीला पाहू शकेल यासाठी त्याला भविष्यसूचक रीतीने अरण्यात नेण्यात येते; आणि योहानाने स्वतःच अध्याय बारा मध्ये दोन साक्षीदारांशी संबंधित करून त्या अरण्याची ओळख पापल सत्तेच्या एक हजार दोनशे साठ वर्षांशी आधीच करून दिली आहे.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> आणि ती स्त्री अरण्यात पळून गेली; तेथे देवाने तिच्यासाठी एक स्थान तयार केले होते, जेणेकरून तेथे तिला एक हजार दोनशे साठ दिवस पोसावे.... आणि त्या स्त्रीला मोठ्या गरुडाचे दोन पंख देण्यात आले, जेणेकरून ती सर्पाच्या समोरून अरण्यात, आपल्या त्या स्थानी उडून जावी, जिथे तिला एक काळ, आणि काळे, आणि अर्धा काळ पोषण मिळते. प्रकटीकरण 12:6, 14.

John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.

योहान यास भविष्यसूचक रीतीने अरण्यकालात नेण्यात आले होते; परंतु तिसऱ्या वचनापासून पुढे बारा शंभर साठ वर्षांच्या त्या कालखंडात योहानास नेमके कुठे नेण्यात आले होते, हे स्पष्टपणे निर्दिष्ट केले आहे; कारण ती स्त्री छळाच्या रक्ताने आधीच मदोन्मत्त झाली होती, आणि ती आधीच “वेश्यांची माता” झाली होती. योहानास अरण्यकालाच्या शेवटी नेण्यात आले होते; कारण त्या स्त्रीने छळाच्या रक्ताचे पान आधीच केले होते, आणि प्रोटेस्टंट मंडळ्या आधीच तिच्या कळपात परत येत होत्या व तिच्या कन्या होत होत्या; कारण त्या कालखंडात तिची ओळख “वेश्यांची माता” अशी करण्यात आली होती. तिला आधीच कन्या होत्या. सतराव्या अध्यायातील योहानाची साक्ष 1798 मध्ये आरंभ होते; जशी दानियेल अकरामधील पशू आणि प्रकटीकरण तेरा मधील खोटा संदेष्टा यांचे प्रतिनिधित्व करणारी तीच भविष्यसूचक इतिहासरेखा आरंभ झाली होती.

Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.

इतर दोन रेषांप्रमाणेच, सतरावा अध्याय समाप्त झाल्यावर अठरावा अध्याय त्या काळाचा संदेश ओळख करून देतो. तीन संदेष्टात्मक रेषा, त्या त्रिविध संघटनेपैकी प्रत्येकासाठी एक. त्या सर्व एकाच ऐतिहासिक रचनेवर चित्रित केल्या आहेत, जी 1798 मध्ये सुरू होते आणि कृपाकाळाच्या समाप्तीपर्यंत चालू राहते; आणि त्या तिन्ही अंतिम इशाऱ्याच्या संदेशावर भर देतात.

Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.

हबक्कूकच्या पट्टिका या ग्रंथात प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील विषय अधिक मोठ्या तपशीलाने मांडला आहे; म्हणून आता मी त्या कोड्याकडे वळतो, जे बायबलमधील भविष्यवाणीतील आठ राज्ये मांडणाऱ्या अध्यायात प्रस्तुत केलेले आहे.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> आणि येथे तो मन आहे ज्याला ज्ञान आहे. ती सात मस्तके म्हणजे सात पर्वत आहेत, ज्यांच्यावर ती स्त्री बसलेली आहे. आणि सात राजे आहेत: पाच पडले आहेत, एक आहे, आणि दुसरा अद्याप आलेला नाही; आणि तो येईल तेव्हा, त्याने थोडा काळ टिकले पाहिजे. आणि जो पशू होता, आणि नाही, तोच आठवा आहे, आणि तो सातांपैकी आहे, आणि विनाशात जातो. प्रकटीकरण 17:9–11.

Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”

दानीएलाने नबुखद्नेस्सराला सांगितले, “तू हे सोन्याचे शिर आहेस.”

> And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.

> आणि जिथे जिथे मनुष्याची संतती वसते, तेथे तेथे त्याने शेतातील पशू आणि आकाशातील पक्षी तुझ्या हाती दिले आहेत, आणि त्या सर्वांवर तुला अधिपती केले आहे. हे सुवर्णमस्तक तूच आहेस. दानियेल 2:38.

Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”

दानिएलाने नबुखद्नेस्सराला असेही सांगितले, “हे राजन्, तू राजांच्या राजांपैकी एक राजा आहेस.”

> Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.

> हे राजा, तू राजांचा राजा आहेस; कारण स्वर्गातील देवाने तुला राज्य, सामर्थ्य, शक्ती आणि गौरव दिला आहे. दानियेल २:३७.

Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.

नबुखद्नेस्सर हे “शिर” होते, आणि तो एक राजा होता; तसेच तो राजाधिराज होता, कारण प्रतिमेत दर्शविलेल्या राज्यांपैकी तो पहिल्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करीत होता. नबुखद्नेस्सर हा सोन्याद्वारे दर्शविलेला राजा होता, आणि प्रतिमेतील इतर धातू इतर राज्ये व राजे यांचे प्रतिनिधित्व करणार होते; परंतु नबुखद्नेस्सर प्रथम होता, आणि म्हणून तो राजांच्या राजांतील राजा होता. आणखी एक स्तर, ज्याचा आपण आत्ता विचार करणार नाही, असा आहे की बाबेलचे राज्य त्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करते जे ख्रिस्ताची, जो खरा राजाधिराज आहे, खोटी प्रतिमा उभी करण्याचा प्रयत्न करते.

In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.

यशयाच्या दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या भविष्यवाण्यांच्या साक्षीच्या प्रारंभी (लेवीयविधी २६ मधील “सात वेळा”) यशया राजांना मस्तके म्हणून ओळखतो.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

> कारण सीरियाचे मस्तक दमास्कस आहे, आणि दमास्कसचे मस्तक रेजीन आहे; आणि पासष्ट वर्षांच्या आत एफ्राईमचा असा भंग होईल की तो लोक राहणार नाही. आणि एफ्राईमचे मस्तक सामरिया आहे, आणि सामरियाचे मस्तक रमल्याच्या पुत्राचे आहे. जर तुम्ही विश्वास ठेवणार नाही, तर निश्चितच तुम्ही स्थिर राहणार नाही. यशया 7:7, 8.

Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.

यशया फक्त सामरिया या उत्तरेकडील राज्याविरुद्ध आणि यहूदा या दक्षिणेकडील राज्याविरुद्ध असलेल्या दोन दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या कालावधींचा प्रारंभबिंदू मांडत आहे; आणि असे करताना तो दोन साक्षी समाविष्ट करतो की एखाद्या राष्ट्राची राजधानी हेच त्याचे मस्तक असते, आणि राजा हा त्या राजधानीचा मस्तक असतो. “मस्तक” म्हणजे राजा आणि राज्य. प्रकटीकरणामध्ये दानियेलप्रमाणेच भविष्यवाणीची हीच रेषा पुढे नेण्यात आली आहे.

Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.

म्हणून, जेव्हा योहानला 1798 सालात नेले जाते आणि सात “शिरे” आहेत हे ओळखून देणारे कोडे त्याच्यासमोर ठेवले जाते, तेव्हा तो हे ओळखतो की ती सात राज्ये आहेत. त्यानंतर त्याला सांगितले जाते की त्या शिरांपैकी किंवा राज्यांपैकी पाच पडली आहेत. 1798 साली बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य नुकतेच पडले होते, कारण त्याला एक प्राणघातक घाव बसला होता, जो पुढे जाऊन बरा होणार होता.

John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.

इ.स. १७९८ मधील अंतकाळाच्या इतिहासात उभा असलेल्या योहानास असेही सांगितले जाते की त्या मस्तकांपैकी एक “आहे.” बायबल भविष्यवाणीतील सहावे राज्य इ.स. १७९८ मध्ये आरंभ झाले; म्हणून, जेव्हा योहानास भविष्यदृष्ट्या इ.स. १७९८ मध्ये नेण्यात आले, तेव्हा त्या वेळी जे राज्य होते, ते संयुक्त संस्थाने होते; आणि त्याला पुढे हेही कळविण्यात आले की सातवे राज्य इ.स. १७९८ च्या दृष्टीने अद्याप भविष्यकाळात होते, कारण ते अद्याप आले नव्हते. जे सातवे राज्य इ.स. १७९८ च्या दृष्टीने अजून भविष्यकाळात होते, ते संयुक्त राष्ट्रसंघ आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व दहा राजे करतात, आणि जो प्रकटीकरण सतराचा विषय आहे. परंतु एक आठवेही आहे, जो त्या सातांपैकी आहे. रोम नेहमी आठव्या रूपात प्रकट होते आणि ते त्या सातांपैकीच आहे.

There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.

सतराव्या अध्यायातील आशयाबद्दल बरेच काही सांगण्यासारखे आहे; परंतु सतराव्या अध्यायात दर्शविलेल्या बायबलमधील भविष्यवाण्यांतील आठ राज्यांची आपण केवळ ओळख करून घेत आहोत, जेणेकरून मिलरवादी चार राज्यांविषयीची समज प्रकटीकरण सतरामधील आठ राज्यांशी कशी जुळून येते हे पाहता येईल.

We will address this in the next article.

आपण याचा विचार पुढील लेखात करू.

Back to Articles