Article

# दानिएलचे पुस्तक - क्रमांक ब्याण्णव

प्रकटीकरणाची उकल: दानिएलाच्या शेवटच्या सहा वचनांचा त्रिविध अनुप्रयोग आणि तिसऱ्या देवदूताच्या प्रगत होत जाणाऱ्या प्रकाशाचे स्वरूप

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2024

Formats

PDF
Word

मिलराइट चळवळीत ज्ञानवृद्धीचे उकलन झाले, आणि तिने मुख्यत्वे, परंतु केवळ त्यांनाच नव्हे, अमेरिकेतील नामधारी प्रोटेस्टंटांची परीक्षा घेतली. पापल सार्वभौमत्वाच्या अंधःकारातून बाहेर पडणारी मंडळी असलेल्या सार्दीसला, स्वर्गातील स्वर्गीय पवित्रस्थान उघडले जाईल तेव्हा प्रकट होणाऱ्या सुवार्तेच्या अधिक परिपूर्ण समजाकडे नेले जात होते. तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीत ज्ञानवृद्धीचे उकलन ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी झाले, आणि तिने जगभरातील लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझमची परीक्षा घेतली. याच कारणास्तव, दानियेल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांत दर्शविलेल्या सत्याला, जे ज्ञानवृद्धीचे मूळ आहे, लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझमने विरोध केला.

> “खऱ्या पायावर (1 करिंथकर 3:10, 11) बांधणी करणारे ते थोडेसे विश्वासू बांधणारे खोट्या शिकवणीच्या कचऱ्यामुळे कामात अडथळा निर्माण झाल्याने गोंधळून गेले होते व अडवले जात होते. नहेम्याच्या काळात यरुशलेमेच्या भिंतीवर काम करणाऱ्या बांधणाऱ्यांप्रमाणे, काही जण म्हणण्यास तयार झाले होते: ‘ओझे वाहणाऱ्यांचे बळ क्षीण झाले आहे, आणि कचरा फार आहे; त्यामुळे आम्हांस बांधता येत नाही.’ नहेम्या 4:10. त्यांच्या प्रगतीस अडथळा आणण्यासाठी सैतानाने योजू शकणाऱ्या छळ, कपट, अधर्म आणि इतर प्रत्येक अडथळ्याविरुद्धच्या सततच्या संघर्षाने थकून, काही जण, जे विश्वासू बांधणारे होते, निरुत्साही झाले; आणि शांती तसेच आपल्या मालमत्तेच्या व जीविताच्या सुरक्षिततेसाठी त्यांनी खऱ्या पायापासून पाठ फिरविली. परंतु इतर काही, आपल्या शत्रूंच्या विरोधाने अजिबात न डगमगता, निर्भयपणे घोषित करीत होते: ‘त्यांना भिऊ नका; महान व भयप्रद परमेश्वराचे स्मरण करा’ (वचन 14); आणि ते काम पुढे चालू ठेवू लागले, प्रत्येक जण आपली तलवार कमरेला बांधून. इफिसकर 6:17.”

> “सत्याविषयीच्या त्याच द्वेषभावनेने आणि विरोधाच्या त्याच आत्म्याने प्रत्येक युगात देवाच्या शत्रूंना प्रेरित केले आहे, आणि त्याच्या सेवकांकडूनही त्याच जागरूकतेची व निष्ठेची अपेक्षा ठेवली गेली आहे. पहिल्या शिष्यांना ख्रिस्ताने सांगितलेले शब्द काळाच्या समाप्तीपर्यंत त्याच्या अनुयायांस लागू होतात: ‘जे मी तुम्हांला सांगतो ते सर्वांना सांगतो, जागे राहा.’ मार्क 13:37.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 56.

दानियेलच्या शेवटच्या सहा वचनांच्या संदेशाचे सादरीकरण लाओदिकीया-अ‍ॅडव्हेंटवादातील स्वावलंबी सेवाकार्यांच्या वातावरणात आरंभ झाले, आणि त्यानंतर काळ पुढे सरकत असताना लाओदिकीया-अ‍ॅडव्हेंटवादातील प्रख्यात धर्मतत्त्वज्ञांशी (विद्वानांशी) त्याचा सामना झाला. संदेशाला बदनाम करण्याच्या प्रयत्नात जे साधन वापरले गेले, त्यातून परीक्षण व आक्रमणाखाली असलेल्या वचनांबाबत नेहमीच अधिक प्रकाश व अधिक स्पष्टता उत्पन्न झाली. त्या आक्रमणांमुळे अखेरीस अशा भविष्यसूचक समजुती उदयास आल्या, ज्या पूर्वी ओळखल्या गेल्या नव्हत्या; परंतु नंतर त्या स्थापित झाल्या आणि तिसऱ्या देवदूताच्या प्रगतिशील प्रकाशाचा भाग असल्याचे आढळून आले.

मिलेराइट लोकांनी बायबलमधील भविष्यवाणीतील केवळ चार राज्ये ओळखली होती; परंतु 1844 नंतर लवकरच असे समजले गेले की संयुक्त संस्थाने हे प्रकटीकरण अध्याय तेरामधील पृथ्वीवरील पशू आहे, आणि त्या समजुतीमुळे हे स्पष्ट झाले की पोपसत्ता ही केवळ रोमन राज्याचा एक भाग नव्हती, तर ती प्रत्यक्षात बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य होती.

> “मोठ्या तांबड्या अजगराच्या, चित्त्यासारख्या पशूच्या, आणि कोकरासारखी शिंगे असलेल्या पशूच्या प्रतीकांद्वारे, देवाच्या नियमाचा विशेषतः पायदळी तुडविण्यात आणि त्याच्या लोकांचा छळ करण्यात गुंतून राहणारी पृथ्वीवरील राज्यसत्ता योहानाला दर्शविण्यात आली. हा युद्धसंघर्ष काळाच्या समाप्तीपर्यंत चालू राहतो. पवित्र स्त्री आणि तिची मुले या प्रतीकांनी दर्शविलेल्या देवाच्या लोकांचे चित्रण अत्यंत अल्पसंख्य म्हणून करण्यात आले. शेवटच्या दिवसांत केवळ एक अवशिष्ट उरला होता. यांच्याविषयी योहान असे म्हणतो की ते ‘जे देवाच्या आज्ञा पाळतात आणि येशू ख्रिस्ताची साक्ष धारण करतात.’”

> “मूर्तिपूजेच्या माध्यमातून, आणि नंतर पोपसत्तेच्या माध्यमातून, सैतानाने अनेक शतकांपर्यंत आपली सत्ता चालविली, पृथ्वीवरील देवाच्या विश्वासू साक्षीदारांचा समूळ नाश करण्याच्या प्रयत्नात. मूर्तिपूजक आणि पोपवादी हे त्याच अजगराच्या आत्म्याने प्रेरित होते. त्यांच्यातील फरक इतकाच होता की, देवाची सेवा करीत असल्याचा आभास निर्माण करून पोपसत्ता अधिक धोकादायक आणि क्रूर शत्रू ठरली. रोमनमताच्या साधनाद्वारे सैतानाने जगाला बंदिवान केले. देवाची नामधारी कलीसिया या भ्रमाच्या रांगेत ओढली गेली, आणि हजाराहून अधिक वर्षे देवाचे लोक अजगराच्या क्रोधाखाली दुःख भोगत राहिले. आणि जेव्हा पोपसत्ता, आपली शक्ती हिरावली गेल्यामुळे, छळ थांबविण्यास भाग पाडली गेली, तेव्हा योहानाने एक नवी सत्ता उदयास येताना पाहिली, जी अजगराचा आवाज प्रतिध्वनित करील आणि तेच क्रूर व ईशनिंदक कार्य पुढे चालवील. ही सत्ता—जी देवाच्या कलीसियेशी आणि त्याच्या नियमशास्त्राशी युद्ध करणाऱ्या सत्तांपैकी शेवटची आहे—कोकरूसारखी शिंगे असलेल्या एका पशूद्वारे प्रतीकात्मक रीतीने दर्शविण्यात आली होती.”

> “परंतु भविष्यवाणीच्या लेखणीचे कठोर रेखाटन या शांत दृश्यात एक बदल प्रकट करते. कोकरूसदृश शिंगे असलेला पशू अजगराच्या आवाजाने बोलतो, आणि ‘त्याच्यापुढे पहिल्या पशूची सर्व सत्ता चालवितो.’ भविष्यवाणी घोषित करते की पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना तो असे सांगेल की त्यांनी त्या पशूची प्रतिमा करावी, आणि ‘तो लहानथोर, श्रीमंत व गरीब, स्वतंत्र व दास, सर्वांना त्यांच्या उजव्या हातावर किंवा त्यांच्या कपाळांवर एक चिन्ह घेण्यास भाग पाडतो; आणि ज्याच्याकडे ते चिन्ह, किंवा त्या पशूचे नाव, किंवा त्याच्या नावाचा अंक आहे, त्याच्याशिवाय कोणालाही विकत घेता किंवा विकता येऊ नये.’ अशा प्रकारे प्रोटेस्टंटमत पोपसत्तेच्या पावलांवर पाऊल ठेवते.” Signs of the Times, November 1, 1899.

दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटची सहा वचने उघड करण्यात आली तेव्हा, त्या सहा वचनांत चित्रित केलेली संपूर्ण क्रमवार घटना बहिण व्हाइट यांनी नुकत्याच “पगनिझम,” “पोपसत्ता,” आणि “प्रोटेस्टंटिझम” अशी ओळख करून दिलेल्या त्या तीन शक्तींच्या परस्पर संबंधांना उद्देशून आहे, हे ओळखण्यात आले. शत्रूने असा युक्तिवाद केला की एकेचाळीसाव्या वचनातील “गौरवशाली देश” हे प्रोटेस्टंटिझम किंवा सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्च यांपैकी कोणत्यातरी गोष्टीचे प्रतीक आहे; परंतु “गौरवशाली देश” म्हणजे संयुक्त संस्थाने आहेत, आणि एकेचाळीसाव्या वचनात उत्तर दिशेचा राजा (पोपसत्ता) लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्याच्या वेळी संयुक्त संस्थानांवर विजय मिळवितो. “गौरवशाली देश” याची ओळख संयुक्त संस्थाने यांखेरीज अन्य कोणतीही गोष्ट म्हणून करून देणारी ही सैतानी चूक, १९८९ मध्ये सोव्हिएत युनियनच्या पतनानंतर, दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांनी दर्शविलेल्या कालखंडात, पुढील भविष्यवाणीतील घटना म्हणजे लवकरच येऊ घातलेला रविवार कायदा आहे, हे पुरुष आणि स्त्रिया ओळखू नयेत यासाठीच रचली गेली आहे.

सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांसाठी याचा अर्थ असा होतो की एक्केचाळीसावे वचन देवाच्या मंडळीच्या परीक्षाकाळाच्या समाप्तीची ओळख करून देते; आणि लाओदीकियन अॅडव्हेंटिझमला ऐकावयाची शेवटची गोष्ट म्हणजे त्यांच्या परीक्षेचा काळ संपत चालला आहे! प्रभुने युक्तिवाद अशा बिंदूपर्यंत नेला की, जेव्हा इ.स.पू. ३१ मध्ये अॅक्टियमच्या युद्धात पगन रोमने जगावर नियंत्रण मिळविले, तेव्हा दानिएल अध्याय आठमध्ये दर्शविल्याप्रमाणे त्याला प्रथम तीन भौगोलिक सत्तांवर विजय मिळवावा लागला.

> आणि त्यांपैकी एका शिंगातून एक लहान शिंग निघाले, आणि ते दक्षिणेकडे, पूर्वेकडे, आणि रम्य देशाकडे अतिशय मोठे झाले. दानियेल 8:9.

ही एक स्थापित वस्तुस्थिती होती की “दक्षिण”, “पूर्व” आणि “सुंदर देश” ही ती तीन भौगोलिक क्षेत्रे दर्शवितात, ज्यांवर मूर्तिपूजक रोमने अधिकार मिळविला, जेव्हा ते बायबलमधील भविष्यवाणीतील चौथे राज्य म्हणून पृथ्वीच्या सिंहासनावर आरूढ झाले. या वस्तुस्थितीशी संलग्न असेही होते की, दानियेल अध्याय सातमध्ये दर्शविल्याप्रमाणे, पोपशाही रोमलाही बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य म्हणून पृथ्वीच्या सिंहासनावर आरूढ होताना तीन भौगोलिक सत्तांवर विजय मिळवावा लागला.

> मी त्या शिंगांकडे लक्षपूर्वक पाहत होतो, आणि पाहा, त्यांच्यामध्ये आणखी एक लहान शिंग वर आले; ज्याच्या पुढे पहिल्या शिंगांपैकी तीन शिंगे मुळांसकट उपटली गेली; आणि पाहा, त्या शिंगात मनुष्याच्या डोळ्यांसारखे डोळे होते, आणि मोठमोठ्या गोष्टी बोलणारे एक तोंड होते. दानियेल 7:8.

एकेचाळीसाव्या वचनातील “वैभवशाली देशा”विषयी उद्भवलेल्या वादात प्रभुने हे ओळखून दिले की भविष्यवाणीत रोमाची तीन प्रकटीकरणे होती. मूर्तिपूजक रोम, ज्याच्या पाठोपाठ पोपसत्ताक रोम आले, आणि त्यानंतर अंतिम काळातील रोम होते, ज्याला आम्ही “आधुनिक रोम” असे म्हणतो. भविष्यवाणीतील दोन भक्कम व स्थापित सत्यांवर आधार ठेवून—पहिले म्हणजे देव कधीही बदलत नाही, आणि दुसरे म्हणजे सत्य दोन साक्षीदारांच्या साक्षीवर स्थिर केले जाते—आम्ही कुठलाही डळमळ न होता असा निष्कर्ष काढला की दानियेल अध्याय अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांतील उत्तर दिशेच्या राजासाठी असलेले ते तीन अडथळे, आधुनिक काळातील तीन भौगोलिक शक्तींचे प्रतिनिधित्व करीत असले पाहिजेत.

> येशू ख्रिस्त काल, आज आणि अनंतकाळ तोच आहे. इब्री लोकांस १३:८.

> तुमच्या नियमशास्त्रातही असे लिहिले आहे की, दोन मनुष्यांची साक्ष खरी असते. योहान 8:17.

या ओळखीमुळे आम्ही आधीच काढलेला निष्कर्ष पुष्टीस आला; कारण आम्ही “वैभवशाली देश” याची ओळख भौगोलिक सत्ता (संयुक्त संस्थाने) अशी करीत होतो, आणि तो एक मंडळीचे प्रतीक आहे, जी एक आध्यात्मिक सत्ता आहे, ही मूर्ख कल्पना आम्ही नाकारली होती. देवाच्या वचनात कोणतीही गोष्ट अपघाताने नसते, हा नेहमीच पुष्टी पावलेला विश्वास याच्या आधारावर आम्ही ही भूमिका स्वीकारली. अनेक साक्षींवरून हे स्पष्ट होते की शेवटच्या दिवसांतील देवाची मंडळी ही एक पर्वत आहे.

> आणि शेवटच्या दिवसांत असे घडेल की, परमेश्वराच्या मंदिराचा पर्वत पर्वतांच्या शिखरावर स्थापन केला जाईल, आणि तो टेकड्यांपेक्षा उंच केला जाईल; आणि सर्व राष्ट्रे त्याकडे प्रवाहित होतील. आणि पुष्कळ लोक जाऊन म्हणतील, या, आपण परमेश्वराच्या पर्वतावर, याकोबाच्या देवाच्या मंदिरात जाऊ या; आणि तो आम्हांस आपल्या मार्गांविषयी शिकवील, आणि आम्ही त्याच्या वाटांत चालू; कारण सियोनमधून व्यवस्था निघेल, आणि यरुशलेममधून परमेश्वराचे वचन. यशया २:२, ३.

ज्यांनी “गौरवशाली देश” हा एक मंडळी आहे, आणि अनेकदा तो सातव्या दिवसाच्या अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीच आहे, असा प्रस्ताव मांडला, त्यांनी असे यासाठी केले की, दानिएल त्या देशाची ओळख “गौरवशाली” अशी करतो; आणि त्यांच्या उथळ तर्काने असा निष्कर्ष काढला की, कारण पंचेचाळीसाव्या वचनातील “गौरवशाली पवित्र पर्वत” हा निश्चितच देवाची अंतिम काळातील मंडळी आहे, म्हणून “गौरवशाली देश” हाही मंडळीच असला पाहिजे. शेवटी, त्या दोन्ही ठिकाणी “गौरवशाली” हे विशेषण आहे.

देवाच्या वचनात कोणत्याही चुका नाहीत; आणि जेव्हा दानियेल “वैभवशाली” या शब्दाच्या संदर्भात “देश” हा शब्द वापरतो, आणि चार वचने पुढे तो “वैभवशाली” या शब्दाच्या संदर्भात “पवित्र पर्वत” हा शब्द वापरतो, तेव्हा दानियेल देश आणि पर्वत यांतील हेतुपूर्वक भेद ओळखून दाखवत होता. शब्दशः वैभवशाली देश म्हणजे यहूदा; आणि यरुशलेम या नगरात देवाचे मंदिर उभारले गेले. यरुशलेम, किंवा मंदिर, हे देवाची मंडळी म्हणून समजले जाऊ शकते; परंतु ज्या प्रदेशात यरुशलेम वसलेले आहे तो यहूदाचा देश आहे. तिसऱ्या देवदूताच्या प्रगत होत जाणाऱ्या प्रकाशात ज्ञान वाढत गेले तसे अनेक सत्ये प्रस्थापित झाली; परंतु येथे आपण केवळ भविष्यवाणीची पार्श्वभूमी मांडत आहोत, जी रोमच्या तीन प्रकटीकरणांची ओळख करून देते.

जेव्हा आम्ही हे ओळखले की मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम यांनी आधुनिक रोमची भविष्यवाणीतील वैशिष्ट्ये स्थापन करणारे दोन साक्षीदार पुरवले, तेव्हा आम्ही अर्थलक्षणाचा एक सिद्धांत ओळखला, ज्याला मी “भविष्यवाणीचा त्रिगुण अनुप्रयोग” असे संबोधले. काही इतरांनी देखील विशिष्ट भविष्यवाण्यांच्या त्रिविध पुनरुक्तीविषयी समरूप संकल्पना वापरल्या होत्या, परंतु आम्ही जी व्याख्या ओळखली तीच व्याख्या आजही आम्ही वापरतो. हे समजून घेणे महत्त्वाचे आहे की भविष्यवाणीच्या त्रिगुण अनुप्रयोगाचा तो भविष्यसूचक नियम, जो Future for America कडून इतक्या वारंवार लागू केला जातो, तो दानिएल अकरा यांच्या शेवटच्या सहा वचनांच्या युक्तिवादाच्या दरम्यान उलगडून आला; परंतु तेवढेच महत्त्वाचे हेही आहे की त्या युक्तिवादामुळे भविष्यवाणीचा त्रिगुण अनुप्रयोग हा रोमविषयी आहे, याची पहिली ओळख झाली. मिलराइट इतिहासात एक युक्तिवाद असा होता की अँटिओकस एपिफेनेस हा दानिएलच्या लोकांचे “लुटारू” होता की, मिलराइट्सच्या समजुतीप्रमाणे, “लुटारू” रोम होते. हे महत्त्वाचे का आहे, तर दानिएलच्या लोकांचे “लुटारू” म्हणून रोम हेच दानिएल अकरा, वचन चौदा मध्ये “दर्शन स्थापन करतील” असे आहेत.

> त्या काळात दक्षिणेच्या राजाविरुद्ध अनेक जण उठून उभे राहतील; तसेच तुझ्या लोकांतील लुटारू दर्शन स्थापन करण्यासाठी स्वतःस उंचावतील; परंतु ते पडतील. दानियेल 11:14.

भविष्यवाणीचा त्रिविध अनुप्रयोग आम्हाला प्रथम जेव्हा समजला, तेव्हा तो या वस्तुस्थितीमुळे ओळखला गेला की बायबलमधील भविष्यवाणीत रोमची तीन प्रकट रूपे आहेत. जसे मिलरवादी इतिहासात झाले, तसेच रोमने तिसऱ्या दूताच्या वाढत्या प्रकाशाच्या दर्शनाची स्थापना केली. मिलरवादी इतिहासात, मूर्तिपूजकत्व आणि पोपसत्ता या पवित्रस्थान व सैन्यदल यांना तुडविणाऱ्या सत्ताच आहेत, ही समजच त्या सत्याच्या चौकटीत परिवर्तित झाली, ज्यावर मिलरने आपली “सर्व” भविष्यवाणीविषयक समज उभी केली. दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांनी सत्याची अशी एक चौकट स्थापित केली आहे, ज्यावर Future for America ने आपले सर्व भविष्यवाणीविषयक अनुप्रयोग उभारले आहेत. ती चौकट म्हणजे सर्प, पशू आणि खोटा संदेष्टा या उजाड करणाऱ्या तीन सत्तांची, ज्या जगाला आर्मगेदोनकडे नेतात.

ती रूपरेषा या ओळखीवर आधारलेली आहे की, मूर्तिपूजक रोम आणि त्यानंतरचे पोपसत्ताक रोम हे दोन साक्षी पुरवितात, जे आधुनिक रोमची स्थापना करतात; आणि आधुनिक रोम हे अध्यात्मवादाच्या अजगराचे (संयुक्त राष्ट्रसंघ), कॅथलिक धर्माच्या पशूचे (पोपसत्ता), आणि धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या खोट्या संदेष्ट्याचे (संयुक्त संस्थाने) असे त्रिविध संघटन आहे. ती रूपरेषा म्हणजेच भविष्यवाणीच्या त्रिविध अनुप्रयोग म्हणून आपण ओळखतो. पुढील लेखांमध्ये आपण भविष्यवाणीच्या विविध त्रिविध अनुप्रयोगांची चर्चा करू, जे ओळखले गेले आहेत आणि जे तीन देवदूतांच्या प्रगतिशील प्रकाशाची रूपरेषा घडवितात.

आपण रोमच्या तीन प्रकटीकरणांच्या त्रिविध अनुप्रयोगाकडे पाहू, जे आधुनिक रोमची राजकीय आणि धार्मिक रचना ओळखून देतात; या रचनेला सिस्टर व्हाइट यांनी churchcraft आणि statecraft असे संबोधले. ही रचना मूर्तिपूजक रोमची भविष्यवाणीतील वैशिष्ट्ये आणि पोपसत्ताक रोमची भविष्यवाणीतील वैशिष्ट्ये एकत्र आणून, आधुनिक रोममधील त्या वैशिष्ट्यांची ओळख पटविण्याच्या आणि त्यांना स्थापित करण्याच्या उद्देशाने ओळखली जाते.

निम्रोद, नबुखद्नेझर आणि बेलशस्सर यांच्याद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या बाबेलच्या तीन प्रकटीकरणांच्या त्रिविध अनुप्रयोगाकडे आपण पाहू; हे त्या पापपुरुषाच्या गर्विष्ठपणाची ओळख करून देतात, जो देवाच्या मंदिरात बसून आपणच देव आहोत, अशी घोषणा करीत असतो, ज्याला यशयाने “गर्विष्ठ अश्शूरी” असे संबोधले. बायबलमधील भविष्यवाणीचा विषय असलेला पोपशाहीचा गर्विष्ठपणा, आधुनिक बाबेलची वैशिष्ट्ये ओळखण्यासाठी व स्थापित करण्यासाठी बाबेलच्या भविष्यवाणीपर वैशिष्ट्यांना बाबिलोनच्या भविष्यवाणीपर वैशिष्ट्यांसह एकत्र आणल्याने ओळखला जातो.

आपण एलियाह आणि योहान बाप्तिस्ता यांच्यामध्ये दर्शविलेल्या एलियाहच्या तीन प्रकटीकरणांच्या त्रिस्तरीय अनुप्रयोगाचा विचार करू; हेच “अरण्यात आरोळी देणारा आवाज” याची शेवटच्या दिवसांत ओळख पटवितात. शेवटच्या दिवसांतील अरण्यात आरोळी देणारा आवाज हा एका विशिष्ट पहारेकऱ्याचे प्रतिनिधित्व करतो, जो एक चळवळ आहे; आणि तो अशा एका चळवळीतील दुहेरी साक्षीची ओळख करून देतो, ज्याचा आरंभ व शेवट समान स्वरूपाचा आहे. आपल्याला हे कळविण्यात आले आहे की पहिला आणि दुसरा दूत नसताना तिसरा दूत असू शकत नाही; म्हणून एका स्तरावर पहिल्या दूताची चळवळ आणि तिसऱ्या दूताची चळवळ यांना वेगळे करणे अशक्य आहे, आणि या दोन्ही चळवळींचे प्रतिनिधित्व त्या पहारेकऱ्याद्वारे केले जाते ज्याचा पूर्वसंकेत एलियाह आणि योहान बाप्तिस्ता यांनी दिला होता.

> “लेखणी व वाणी यांच्या द्वारे आपण ती घोषणा निनादित करावयाची आहे, त्यांच्या क्रमाचा आणि त्या भविष्यवाण्यांच्या अनुप्रयोगाचा निर्देश करीत, ज्या आपल्याला तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशापर्यंत आणतात. पहिल्या व दुसऱ्या संदेशांशिवाय तिसरा असू शकत नाही. हे संदेश आपण जगाला प्रकाशनांद्वारे व प्रवचनांद्वारे द्यावयाचे आहेत, भविष्यवाणीच्या इतिहासाच्या अनुक्रमात ज्या गोष्टी घडून गेल्या आहेत आणि ज्या घडणार आहेत त्या दाखवून.” Selected Messages, book 2, 105.

कराराच्या दूताला अचानक आपल्या मंदिरात येण्यासाठी मार्ग तयार करणाऱ्या दूताच्या तीन प्रकटीकरणांच्या त्रिविध अनुप्रयोगाचा आपण विचार करू, ज्यांचे प्रतिनिधित्व योहान बाप्तिस्ता आणि विलियम मिलर यांनी केले आहे. अंतिम पहारेकरी हा भविष्यवाणीचा विषय आहे, ज्याची ओळख योहान बाप्तिस्ता आणि विलियम मिलर यांच्या भविष्यवाणीसंबंधी वैशिष्ट्यांना एकत्र आणून मलाखी अध्याय तीनच्या अंतिम परिपूर्तीची ओळख पटवून केली जाते.

> पाहा, मी माझा दूत पाठवीन, आणि तो माझ्यापुढे मार्ग सिद्ध करील; आणि ज्या प्रभूचा तुम्ही शोध करीत आहात, तो अचानक आपल्या मंदिरात येईल; म्हणजे कराराचा तो दूत, ज्याच्यात तुम्ही आनंद मानता; पाहा, तो येईल, असे सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो. मलाखी ३:१.

आपण इस्लामच्या तीन प्रकटीकरणांच्या त्रिगुणी अनुप्रयोगाचा विचार करू; ही प्रकटीकरणे प्रकटीकरण ग्रंथाच्या आठव्या व नवव्या अध्यायांतील पहिल्या व दुसऱ्या धिक्कारांच्या इस्लामविषयक भविष्यसूचक वैशिष्ट्यांनी दर्शविली आहेत, आणि हीच वैशिष्ट्ये प्रकटीकरण ग्रंथाच्या दहाव्या व अकराव्या अध्यायांमध्ये ओळखल्या गेलेल्या तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामची भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये ओळखून देतात.

पुढील लेखात आपण या गोष्टी पुढे चालू ठेवू.

> “कोणालाही तुमच्यासाठी मेंदू बनू देऊ नका; कोणालाही तुमच्याऐवजी विचार करणे, शोध घेणे, आणि प्रार्थना करणे करू देऊ नका. ही ती शिकवण आहे जी आज आपण मनापासून ग्रहण केली पाहिजे. तुमच्यापैकी अनेकांना याची खात्री आहे की देवाच्या राज्याचा आणि येशू ख्रिस्ताचा अमूल्य खजिना तुमच्या हातात असलेल्या बायबलमध्ये आहे. पृथ्वीवरील कोणताही खजिना अत्यंत कष्टसाध्य प्रयत्नांशिवाय प्राप्त होऊ शकत नाही, हे तुम्हाला माहीत आहे. मग देवाच्या वचनातील खजिने तुम्ही पवित्र शास्त्रांचा परिश्रमपूर्वक शोध न घेता समजू शकाल, अशी अपेक्षा का करावी?”

> “बायबल वाचणे योग्य व समुचित आहे; परंतु तुमचे कर्तव्य तेवढ्यावर संपत नाही; कारण तुम्ही त्याच्या पानांचा स्वतः शोध घेतला पाहिजे. देवाचे ज्ञान मानसिक परिश्रमांशिवाय, तसेच शहाणपणासाठी प्रार्थनेशिवाय प्राप्त होणार नाही, जेणेकरून सत्याच्या शुद्ध धान्यापासून मनुष्यांनी व सैतानाने सत्याच्या सिद्धांतांचे जे विकृतीकरण केले आहे त्या भुसाला तुम्ही वेगळे करू शकाल. सैतानाने व त्याच्या मानवी सहकाऱ्यांच्या संघटनेने त्रुटीच्या भुसाला सत्याच्या गव्हामध्ये मिसळण्याचा प्रयत्न केला आहे. आपण लपविलेल्या खजिन्याचा परिश्रमपूर्वक शोध घेतला पाहिजे, आणि मानवी कल्पित गोष्टींना दैवी आज्ञांपासून वेगळे करण्यासाठी स्वर्गाकडून शहाणपण मागितले पाहिजे. उद्धाराच्या योजनेशी संबंधित महान व अमूल्य सत्यांचा शोध घेणाऱ्यास पवित्र आत्मा सहाय्य करील. मी सर्वांच्या मनावर ही गोष्ट ठसवू इच्छिते की पवित्र शास्त्रांचे उडते वाचन पुरेसे नाही. आपण शोध घेतला पाहिजे, आणि याचा अर्थ त्या शब्दात अभिप्रेत असलेल्या सर्व गोष्टी करणे हा होय. जसा खाणकाम करणारा मनुष्य सोन्याच्या शिरा शोधण्यासाठी पृथ्वीचा उत्कटतेने शोध घेतो, तसाच तुम्ही देवाच्या वचनाचा शोध त्या लपविलेल्या खजिन्यासाठी घेतला पाहिजे, जो सैतानाने फार काळ मनुष्यापासून लपविण्याचा प्रयत्न केला आहे. प्रभु म्हणतो, ‘जर कोणी त्याची इच्छा पूर्ण करण्यास इच्छुक असेल, तर त्याला त्या शिक्षणाविषयी कळेल.’ योहान 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.

Back to Articles