Article

# The Book of Daniel - Number Four

दानियेलाचे पुस्तक - क्रमांक चार

The Plummet

साहुलची दोरी

Author

Jeff Pippenger

Published

November 27, 2023

Formats

PDF
Word

We are addressing the “seven times” of Leviticus twenty-six as represented in the book of Daniel. We are doing so because one of the prophetic characteristics of the “seven times,” is that it represents the “stumbling stone” that the builders rejected. I am defining the stone of stumbling that is represented in the Scriptures as a truth that can be seen, but isn’t. For those that see it, it is precious, but for those that don’t see it, it is not only what they stumble over, but it is the stone that grinds them to powder.

आपण लेवीयविवरणच्या सहावीसाव्या अध्यायातील “सात काळ” यांचा विचार करीत आहोत, जसे ते दानिएलच्या पुस्तकात प्रतिपादित झाले आहेत. आपण असे करीत आहोत, कारण “सात काळ” यांचे भविष्यसूचक वैशिष्ट्यांपैकी एक असे आहे की ते त्या “अडखळण्याच्या दगडा”चे प्रतिनिधित्व करतात, ज्याला बांधकाम करणाऱ्यांनी नाकारले. शास्त्रवचनांत प्रतिपादित अडखळण्याचा दगड मी अशा सत्यरूपाने परिभाषित करीत आहे की जे दिसू शकते, पण दिसत नाही. ज्यांना ते दिसते, त्यांच्यासाठी ते मौल्यवान आहे; परंतु ज्यांना ते दिसत नाही, त्यांच्यासाठी ते केवळ त्यांच्या अडखळण्याचे कारणच नसून, त्यांना भुकटी करून टाकणारा तोच दगड आहे.

When Christ presented the stone that the builders rejected, He identified that the corner stone would become the “head” of the corner. The message of the rejected stone in the Scriptures always has to do with God passing by a former covenant people, while at the same time God is entering into covenant with a people who had not formerly been the people of God.

जेव्हा ख्रिस्ताने बांधणाऱ्यांनी नाकारलेला दगड प्रस्तुत केला, तेव्हा त्याने ओळख करून दिली की कोपऱ्याचा तो दगड कोपऱ्याचा “मुख्य” होईल. शास्त्रांतील नाकारलेल्या दगडाचा संदेश नेहमीच याचाशी संबंधित असतो की देव पूर्वीच्या करारातील लोकांना वगळून पुढे जातो, आणि त्याच वेळी देव अशा लोकांशी करारात प्रवेश करतो जे पूर्वी देवाचे लोक नव्हते.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. Matthew 21:42–44.

> येशू त्यांना म्हणाला, “शास्त्रांत तुम्ही कधी वाचले नाही काय, ‘ज्या दगडाला बांधणाऱ्यांनी नाकारले, तोच कोनशिलेचा मुख्य दगड झाला आहे; हे प्रभूकडून झाले आहे, आणि आमच्या दृष्टीने ते आश्चर्यकारक आहे’? म्हणून मी तुम्हाला सांगतो, देवाचे राज्य तुमच्यापासून काढून घेतले जाईल आणि त्याची फळे उत्पन्न करणाऱ्या एका राष्ट्राला दिले जाईल. आणि जो कोणी या दगडावर पडेल तो तुटून जाईल; पण ज्याच्यावर हा दगड पडेल त्याचा तो चूरचूर करून टाकील.” मत्तय 21:42–44.

The first “time prophecy” that William Miller was led to by the holy angels, was the “seven times” of Leviticus twenty-six. Laodicean Adventism started the process of tearing down the foundational truths which the Lord assembled through the ministry of Miller by rejecting the very first of Miller’s discoveries. Of course, any prophetic illustration of a sacred foundation is an illustration of Christ, who is “The Stone”, so the rejection of the “seven times” in 1863, identifies not only the beginning of the process of rejecting the foundational truths, it represents a rejection of Christ. As with Christ’s testimony of the rejected stone, Peter also identifies that one of the prophecies connected with the foundation stone is that it would ultimately become “the head of the corner”.

पवित्र देवदूतांनी विल्यम मिलर यांना ज्या पहिल्या “कालभविष्यवाणी”कडे नेले, ती म्हणजे लेवीयविवरण सहावीस मधील “सात वेळा” होय. लाओदीकियन अॅडव्हेंटवादाने मिलर यांच्या सेवाकार्याद्वारे प्रभूने उभारून ठेवलेल्या पायाभूत सत्यांचा पाडाव करण्याची प्रक्रिया, मिलर यांच्या अगदी पहिल्या शोधालाच नाकारून, आरंभ केली. निःसंशय, पवित्र पायाभरणीचे कोणतेही भविष्यसूचक चित्रण हे “तो दगड” असलेल्या ख्रिस्ताचेच चित्रण असते; म्हणून १८६३ मध्ये “सात वेळा” यांचा केलेला नकार हा केवळ पायाभूत सत्यांच्या नकाराच्या प्रक्रियेची सुरुवात दर्शवत नाही, तर तो ख्रिस्ताच्याही नकाराचे प्रतिनिधित्व करतो. ख्रिस्ताच्या नाकारलेल्या दगडाविषयीच्या साक्षीप्रमाणेच, पेत्रही हे दर्शवितो की पायाभरणीच्या दगडाशी संबंधित भविष्यवाण्यांपैकी एक अशी आहे की तो शेवटी “कोपऱ्याचा शिरोभाग” होईल.

> Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:6–8.

> म्हणूनच शास्त्रात असेही लिहिले आहे, “पहा, मी सियोनमध्ये एक मुख्य कोनशिला ठेवित आहे, निवडलेली, मौल्यवान; आणि जो त्याच्यावर विश्वास ठेवतो तो लज्जित होणार नाही.” म्हणून जे विश्वास ठेवतात, त्यांच्यासाठी तो मौल्यवान आहे; परंतु जे आज्ञाभंग करणारे आहेत, त्यांच्यासाठी “ज्या दगडाला बांधकाम करणाऱ्यांनी नाकारले, तोच कोनशिलेचा प्रमुख झाला,” आणि “अडखळण्याचा दगड व अपराधाचा खडक” ठरला; म्हणजे जे वचनावर अडखळतात, ते आज्ञाभंग करणारे असल्यामुळे अडखळतात; आणि यासाठीच त्यांची नेमणूक झाली होती. परंतु तुम्ही निवडलेली पिढी, राजकीय याजकवर्ग, पवित्र राष्ट्र, विशेष लोक आहात; यासाठी की ज्याने तुम्हाला अंधकारातून आपल्या अद्भुत प्रकाशात बोलाविले, त्याची स्तुती तुम्ही प्रगट करावी. जे पूर्वी लोक नव्हते, ते आता देवाचे लोक आहेत; ज्यांनी दया प्राप्त केली नव्हती, त्यांनी आता दया प्राप्त केली आहे. 1 Peter 2:6–8.

The foundation stone in the beginning of Adventism, becomes the head of the corner. Isaiah is in agreement with Christ and Peter, and Isaiah uses the foundation stone to represent a covenant people who are being passed by for a new covenant people. In his testimony he represents a class that has made a covenant with death, and who have received a lie. The lie they receive, is the lie that Paul identifies as bringing strong delusion upon those that make a covenant with death, because they did not receive the love of the truth.

अॅडव्हेंटिझमच्या प्रारंभीचा पायाचा दगड हा कोपऱ्याचा प्रमुख दगड ठरतो. यशया ख्रिस्त आणि पेत्र यांच्याशी सुसंगत आहे, आणि यशया पायाच्या दगडाचा उपयोग अशा एका करारबद्ध लोकांचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी करतो, ज्यांना एका नवीन करारबद्ध लोकांसाठी बाजूला काढले जात आहे. आपल्या साक्षीत तो अशा एका वर्गाचे चित्रण करतो, ज्यांनी मृत्यूशी करार केला आहे आणि ज्यांनी असत्य स्वीकारले आहे. त्यांनी स्वीकारलेले ते असत्य म्हणजे तेच असत्य होय, जे पौल ओळखून सांगतो की ज्यांनी मृत्यूशी करार केला आहे आणि ज्यांनी सत्याच्या प्रेमाचा स्वीकार केला नाही, त्यांच्यावर प्रबळ भ्रम आणते.

> Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:14–18.

> म्हणून, हे यरुशलेममध्ये असलेल्या या लोकांवर राज्य करणाऱ्या उपहास करणाऱ्या पुरुषांनो, परमेश्वराचे वचन ऐका. कारण तुम्ही असे म्हणता, आम्ही मृत्यूशी करार केला आहे, आणि अधोलोकाशी आमचा समझोता झाला आहे; जेव्हा प्रचंड फटका वाहत येईल, तेव्हा तो आमच्यापर्यंत येणार नाही; कारण आम्ही असत्याला आपले आश्रयस्थान केले आहे, आणि कपटाखाली आम्ही स्वतःला लपवून ठेवले आहे. म्हणून प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो, पाहा, मी सियोनमध्ये पायासाठी एक दगड ठेवितो, परीक्षित दगड, अमूल्य कोनशिला, दृढ पाया; जो विश्वास ठेवतो तो घाई करणार नाही. मी न्यायाला मोजमापाची दोरी करीन, आणि नीतिमत्तेला लंबक; आणि गारा असत्याच्या आश्रयस्थानाला वाहून नेतील, आणि पाणी त्या लपण्याच्या जागेवरून ओसंडून जाईल. आणि तुमचा मृत्यूशी केलेला करार रद्द केला जाईल, आणि अधोलोकाशी केलेला तुमचा समझोता स्थिर राहणार नाही; जेव्हा प्रचंड फटका वाहत येईल, तेव्हा तुम्ही त्याच्याखाली तुडवले जाल. यशया 28:14–18.

The “seven times” has been hidden under falsehoods, and when God passes by His former covenant people and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, the stone that was formerly the rejected corner stone will ascend to be the “head” of the corner. For those that understand this truth, it is precious, and for those that don’t, the stone that becomes the head of the corner, not only crushes them, but it metaphorically becomes their headstone.

“सात काळ” ही गोष्ट असत्यांच्या आड लपविण्यात आली आहे, आणि जेव्हा देव आपल्या पूर्वीच्या करारातील लोकांना वगळून एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबर करारात प्रवेश करील, तेव्हा जो दगड पूर्वी नाकारलेला कोनशिला होता, तो कोपऱ्याचा “मस्तक” होण्यासाठी उंचावला जाईल. जे या सत्याला समजतात, त्यांच्यासाठी तो अमूल्य आहे; आणि जे समजत नाहीत, त्यांच्यासाठी कोपऱ्याचे मस्तक होणारा तो दगड त्यांना केवळ चिरडत नाही, तर रूपकात्मक अर्थाने तो त्यांच्या समाधिशिलेसुद्धा ठरतो.

In the book of Daniel, in chapter eight and verse nineteen, we find the “last end” of the indignation, thus identifying that there must also be a “first end” of the indignation. The period of time from 677 BC, until October 22, 1844 represents the period of time that the sanctuary (and host) would be tread down. But the papacy was to prosper until the indignation was accomplished, according to Daniel chapter eleven, and verse thirty-six. If the end of the indignation of chapter eight, represents the end of a period of time, then the end of the indignation of chapter eleven, also represents the end of a period of time. This is what the Bible clearly teaches, though this truth has been covered up with lies by those who have made a covenant with death.

दानिएलच्या पुस्तकात, आठव्या अध्यायाच्या एकोणिसाव्या वचनात, आपण “रोषाचा शेवटचा अंत” पाहतो; यावरून हे ओळखता येते की रोषाचा एक “पहिला अंत” देखील असला पाहिजे. इ.स.पू. ६७७ पासून २२ ऑक्टोबर १८४४ पर्यंतचा कालावधी हा पवित्रस्थान (आणि सैन्य) तुडविले जाईल असा कालावधी दर्शवितो. परंतु दानिएल अध्याय अकरा, वचन छत्तीस यानुसार, रोष पूर्ण होईपर्यंत पोपसत्ता भरभराटीस येणार होती. जर आठव्या अध्यायातील रोषाचा अंत एखाद्या कालखंडाचा शेवट दर्शवित असेल, तर अकराव्या अध्यायातील रोषाचा अंत देखील एखाद्या कालखंडाचा शेवट दर्शवितो. बायबल हेच स्पष्टपणे शिकविते, जरी मृत्यूशी करार केलेल्यांनी या सत्यावर असत्याचे आच्छादन घातले आहे.

The end of both indignations represent the end of an identical period of time, for both were a fulfillment of the same curse of twenty-five hundred and twenty years of scattering, captivity and slavery. The northern kingdom first suffered the scattering, captivity and slavery of the “seven times,” when in 723 BC, the king of Assyria took them captive. The southern kingdom suffered the same fate in 677 BC. Jeremiah confirms this fact.

दोन्ही रोषांचा अंत हा एकसारख्या कालावधीच्या अंताचे प्रतिनिधित्व करतो, कारण दोन्हीही विखुरणे, बंदिवास आणि गुलामगिरी या दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या त्याच शापाची पूर्तता होते. उत्तरेकडील राज्याने “सात वेळा” या विखुरणे, बंदिवास आणि गुलामगिरीचा प्रथम भोग केला, जेव्हा इ.स.पू. 723 मध्ये अश्शूरच्या राजाने त्यांना बंदिवान करून नेले. दक्षिणेकडील राज्यावरही इ.स.पू. 677 मध्ये हाच प्रसंग ओढवला. यिर्मया या वस्तुस्थितीची पुष्टी करतो.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> इस्राएल हे विखुरलेले मेंढरू आहे; सिंहांनी त्याला हाकलून लावले आहे; प्रथम अश्शूरच्या राजाने त्याला गिळून टाकले; आणि शेवटी बाबेलचा राजा नबुखद्नेस्सर याने त्याची हाडे मोडली आहेत. यिर्मया 50:17.

Jeremiah is identifying a progressive judgment. The Assyrians remove the northern kingdom in 723 BC, then they take Manasseh to Babylon, their capital city, in 677 BC. Then Nebuchadnezzar takes Jehoiakim, thus marking the beginning of the seventy years of captivity in 606 BC. Then Nebuchadnezzar takes Zedekiah and destroys Jerusalem in 586 BC.

यिर्मया येथे एक क्रमाक्रमाने उलगडत जाणारा न्याय दर्शवित आहे. इ.स.पूर्व 723 मध्ये अश्शूर लोकांनी उत्तरेकडील राज्य दूर नेले; त्यानंतर इ.स.पूर्व 677 मध्ये त्यांनी मनश्शेला त्यांच्या राजधानी असलेल्या बाबेलला नेले. मग इ.स.पूर्व 606 मध्ये नबुखद्नेस्सर यहोयाकीमला घेऊन गेला; अशा प्रकारे सत्तर वर्षांच्या बंदिवासाची सुरुवात चिन्हांकित झाली. त्यानंतर इ.स.पूर्व 586 मध्ये नबुखद्नेस्सरने सिदकिय्याला पकडून यरुशलेमचा नाश केला.

The southern kingdom had been warned that they would suffer the same fate as the northern kingdom if they continued in their rebellion. The judgment of the northern kingdom would be accomplished upon the southern kingdom, and the symbol of that judgment was a line that was to be stretched over Judah. In Isaiah’s testimony, it was simply the “line,” but in the following passage, the “line” is the “line of Samaria.”

दक्षिणेकडील राज्याला इशारा देण्यात आला होता की, जर त्यांनी आपल्या बंडखोरीतच पुढे चालू ठेवले, तर त्यांनाही उत्तरेकडील राज्याप्रमाणेच तोच भाग्यभोग भोगावा लागेल. उत्तरेकडील राज्यावर झालेला न्याय दक्षिणेकडील राज्यावरही पूर्ण केला जाणार होता, आणि त्या न्यायाचे प्रतीक अशी एक दोरी होती जी यहूदावर ताणली जाणार होती. यशयाच्या साक्षीमध्ये ती केवळ “दोरी” होती, परंतु पुढील उताऱ्यात ती “दोरी” म्हणजे “शोमरोनची दोरी” आहे.

> Therefore thus saith the Lord God of Israel, Behold, I am bringing such evil upon Jerusalem and Judah, that whosoever heareth of it, both his ears shall tingle. And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. And I will forsake the remnant of mine inheritance, and deliver them into the hand of their enemies; and they shall become a prey and a spoil to all their enemies; Because they have done that which was evil in my sight, and have provoked me to anger, since the day their fathers came forth out of Egypt, even unto this day. 2 Kings 21:12–15.

> म्हणून इस्राएलचा परमेश्वर देव असे म्हणतो: पाहा, मी यरुशलेम व यहूदा यांच्यावर असे अनर्थ आणीत आहे की, जो कोणी त्याविषयी ऐकेल त्याचे दोन्ही कान झणझणतील. आणि मी यरुशलेमावर सामरीयाची मोजमापाची दोरी व आहाबाच्या घराण्याचा लंबक ताणीन; आणि जसा मनुष्य ताट पुसतो, ते पुसून उलटे करतो, तसा मी यरुशलेम पुसून टाकीन. आणि माझ्या वारशाचा उरलेला अवशेष मी टाकून देईन, आणि त्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या हाती देईन; आणि ते आपल्या सर्व शत्रूंसाठी लूट व शिकार होतील; कारण त्यांनी माझ्या दृष्टीने जे वाईट आहे ते केले आहे, आणि त्यांच्या पूर्वजांनी मिसर देशातून बाहेर पडलेल्या दिवसापासून आजपर्यंत मला क्रोधास प्रवृत्त केले आहे. 2 राजे 21:12–15.

There are two prophetic expressions in the verses just cited that must be considered. The first is the tingling of the ears, and the other is the plummet. In these verses the line of Samaria is also identified as the plummet of the house of Ahab. The line and the plummet are instruments of judgment, which are used in the building process. In the verses, they identify that the same judgment that was carried out against the northern kingdom, represented as Samaria and the house of Ahab, would be brought upon Judah and Jerusalem. When the warning was set forth, the northern kingdom of Israel had already been invaded, conquered, destroyed and taken into slavery. The message of God’s judgment produces the tingling of the ears of those that hear the warning. Both the plummet and the tingling of the ears are found three times each in the Scriptures. In each case, they represent God’s indignation against His own people.

आत्ताच उद्धृत केलेल्या वचनेमध्ये दोन भविष्यसूचक अभिव्यक्ती आहेत ज्यांचा विचार केला गेला पाहिजे. पहिली म्हणजे कान झिणझिणणे, आणि दुसरी म्हणजे लंबसूत्र. या वचनेमध्ये सामरियाची रेषा ही अहाबाच्या घराण्याचे लंबसूत्र म्हणूनही ओळखली जाते. रेषा आणि लंबसूत्र ही न्यायाची साधने आहेत, जी बांधकामाच्या प्रक्रियेत वापरली जातात. या वचनेमध्ये हे दर्शविले आहे की सामरिया आणि अहाबाचे घराणे म्हणून प्रतिनिधित्व केलेल्या उत्तरेकडील राज्याविरुद्ध जो तोच न्याय कार्यान्वित करण्यात आला होता, तोच यहूदा आणि यरुशलेम यांच्यावर आणला जाणार होता. जेव्हा हा इशारा देण्यात आला, तेव्हा इस्राएलचे उत्तरेकडील राज्य आधीच आक्रमित, जिंकलेले, नष्ट केलेले आणि गुलामगिरीत नेलेले होते. देवाच्या न्यायाचा संदेश हा इशारा ऐकणाऱ्यांच्या कानांत झिणझिणी उत्पन्न करतो. लंबसूत्र आणि कान झिणझिणणे हे दोन्हीही पवित्र शास्त्रांमध्ये प्रत्येकी तीन वेळा आढळतात. प्रत्येक प्रसंगी ते देवाच्या स्वतःच्या लोकांविरुद्धच्या त्याच्या संतापाचे प्रतिनिधित्व करतात.

> And the Lord came, and stood, and called as at other times, Samuel, Samuel. Then Samuel answered, Speak; for thy servant heareth. And the Lord said to Samuel, Behold, I will do a thing in Israel, at which both the ears of every one that heareth it shall tingle. In that day I will perform against Eli all things which I have spoken concerning his house: when I begin, I will also make an end. 1 Samuel 3:10–12.

> आणि परमेश्वर आला, उभा राहिला, आणि इतर वेळांप्रमाणे हाक मारली, “शमुवेल, शमुवेल.” तेव्हा शमुवेल म्हणाला, “बोल; कारण तुझा सेवक ऐकत आहे.” आणि परमेश्वर शमुवेलास म्हणाला, “पहा, मी इस्राएलमध्ये अशी एक गोष्ट करीन की, ती जो कोणी ऐकेल त्याच्या दोन्ही कानांना झणझणीत धक्का बसेल. त्या दिवशी मी एलीच्या घराण्याविषयी जे काही बोललो आहे ते सर्व त्याच्याविरुद्ध पूर्ण करीन; मी जेव्हा आरंभ करीन, तेव्हा समाप्तही करीन.” १ शमुवेल ३:१०–१२.

The overthrow of Eli’s house is the prophecy that would make both ears tingle in anyone who heard it. The tingling of the ears, in the time of Samuel symbolizes the passing by of the house of Eli. The fulfillment of the prediction given to Samuel was the overthrow of Eli’s house and the establishment of Samuel as the prophet. Samuel represents a people who as Peter says, in times past were not the people of God, but now are, for when Samuel was established as prophet, the house of Eli was destroyed. Jeremiah also proclaims a judgment against the leadership of Jerusalem that causes ears to tingle.

एलीच्या घराण्याचा पाडाव ही अशी भविष्यवाणी होती की ती ऐकणाऱ्या प्रत्येकाच्या दोन्ही कानांत झिणझिण्या उठतील. शमुवेलच्या काळात कानांत झिणझिण्या उठणे हे एलीच्या घराण्याच्या मागे पडून जाण्याचे प्रतीक आहे. शमुवेलास दिलेल्या भाकिताची पूर्तता म्हणजे एलीच्या घराण्याचा पाडाव आणि शमुवेलाची संदेष्टा म्हणून स्थापना होय. शमुवेल अशा लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो की जे, पेत्र म्हणतो तसे, पूर्वी देवाचे लोक नव्हते, परंतु आता आहेत; कारण जेव्हा शमुवेलाची संदेष्टा म्हणून स्थापना झाली, तेव्हा एलीचे घराणे नष्ट झाले. यिर्मया देखील यरुशलेमच्या नेतृत्वाविरुद्ध असा न्यायघोष करतो की ज्यामुळे कानांत झिणझिण्या उठतात.

> And say, Hear ye the word of the Lord, O kings of Judah, and inhabitants of Jerusalem; Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring evil upon this place, the which whosoever heareth, his ears shall tingle. Jeremiah 19:3.

> आणि असे म्हणा, यहूदाच्या राजांनो आणि यरुशलेमच्या रहिवाशांनो, परमेश्वराचे वचन ऐका; सैन्यांचा परमेश्वर, इस्राएलचा देव, असे म्हणतो: पाहा, मी या स्थळावर असे संकट आणीन की जे कोणी ते ऐकेल, त्याचे कान झिणझिणू लागतील. यिर्मया 19:3.

All three references to ears tingling are associated with a covenant people who have made a covenant with death and are thereafter invaded, conquered, destroyed, scattered, and taken into slavery. The tingling ears is a symbol of the judgment of God’s indignation, and the symbol of that judgment is also represented three times in the Scriptures, with the word “plummet.” We have already read it in second Kings and Isaiah, but there is one other reference of the “plummet” in the Scriptures, and in that reference the word plummet is translated from a different Hebrew word, than the previous two references.

कान झणझणण्याच्या तिन्ही उल्लेखांचा संबंध अशा करारबद्ध लोकांशी आहे, ज्यांनी मृत्यूशी करार केला आहे आणि त्यानंतर त्यांच्यावर आक्रमण होते, ते जिंकले जातात, नष्ट केले जातात, विखुरले जातात, आणि गुलामगिरीत नेले जातात. कान झणझणणे हे देवाच्या संतापाच्या न्यायाचे प्रतीक आहे, आणि त्या न्यायाचे प्रतीक शास्त्रवचनांमध्ये “साहुल” या शब्दाद्वारेही तीन वेळा दर्शविले गेले आहे. आपण ते आधीच दुसरे राजे आणि यशया यांत वाचले आहे; परंतु शास्त्रवचनांमध्ये “साहुल” याचा आणखी एक उल्लेख आहे, आणि त्या उल्लेखात “साहुल” हा शब्द मागील दोन उल्लेखांपेक्षा वेगळ्या हिब्रू शब्दापासून भाषांतरित करण्यात आला आहे.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof. So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it. Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:1–14.

> मग माझ्याशी बोलणारा देवदूत पुन्हा आला, आणि झोपेतून जागा केलेल्या मनुष्यासारखे मला जागे केले. आणि त्याने मला म्हटले, “तू काय पाहतोस?” तेव्हा मी म्हणालो, “मी पाहिले, आणि पाहा, पूर्ण सोन्याचा एक दीपस्तंभ आहे; त्याच्या टोकावर एक पात्र आहे, आणि त्यावर त्याचे सात दिवे आहेत; आणि त्याच्या टोकावरील त्या सात दिव्यांसाठी सात नळ्या आहेत. आणि त्याच्या जवळ दोन जैतूनाची झाडे आहेत, एक पात्राच्या उजव्या बाजूस आणि दुसरे त्याच्या डाव्या बाजूस.” मग मी उत्तर देऊन माझ्याशी बोलणाऱ्या देवदूताला म्हणालो, “हे काय आहेत, माझ्या प्रभो?” तेव्हा माझ्याशी बोलणाऱ्या देवदूताने उत्तर देऊन मला म्हटले, “हे काय आहेत हे तुला ठाऊक नाही काय?” आणि मी म्हणालो, “नाही, माझ्या प्रभो.” तेव्हा त्याने उत्तर देऊन मला म्हटले, “हे जरुब्बाबेलासाठी परमेश्वराचे वचन आहे: सैन्याने नव्हे, सामर्थ्यानेही नव्हे, तर माझ्या आत्म्याने, असे सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो. हे मोठ्या पर्वता, तू कोण आहेस? जरुब्बाबेलासमोर तू सपाट मैदानी भूमी होशील; आणि तो त्याचा शिरोभागी दगड जयघोष करीत बाहेर आणील, असे म्हणत, ‘कृपा, कृपा त्याच्यावर असो.’” शिवाय परमेश्वराचे वचन माझ्याकडे आले, असे म्हणाले, “जरुब्बाबेलाच्या हातांनी या घराचा पाया घातला आहे; त्याचे हातच ते पूर्णही करतील; आणि सेनाधीश परमेश्वराने मला तुमच्याकडे पाठविले आहे हे तुम्हांला कळेल. कारण लहान गोष्टींच्या दिवसाला कोणी तुच्छ मानिले आहे? कारण ते आनंद करतील, आणि त्या सातांसह जरुब्बाबेलाच्या हातातील ओळंबा पाहतील; हे परमेश्वराचे नेत्र आहेत, जी संपूर्ण पृथ्वीवर इकडे तिकडे फिरतात.” मग मी उत्तर देऊन त्याला म्हटले, “दीपस्तंभाच्या उजव्या बाजूस आणि डाव्या बाजूस असलेली ही दोन जैतूनाची झाडे काय आहेत?” आणि मी पुन्हा उत्तर देऊन त्याला म्हटले, “सोन्याच्या त्या दोन नळ्यांद्वारे स्वतःतून सुवर्ण तेल ओतणाऱ्या या दोन जैतूनाच्या फांद्या काय आहेत?” आणि त्याने मला उत्तर देऊन म्हटले, “ही काय आहेत हे तुला ठाऊक नाही काय?” आणि मी म्हणालो, “नाही, माझ्या प्रभो.” तेव्हा तो म्हणाला, “हे ते दोन अभिषिक्त आहेत, जे संपूर्ण पृथ्वीच्या प्रभूजवळ उभे आहेत.” जखऱ्या ४:१–१४.

The word translated as “plummet” in second Kings and Isaiah twenty-eight, is “mishqâl” and it means a weight. In both passages a weight (plummet) was going to be added to the line. The weight is what is used in a scale, and represents judgment. The line with a weight is a line of judgment. The line of Samaria was the period of “seven times,” or twenty-five hundred and twenty years. The same period of time was going to be placed upon the southern kingdom that had been brought upon the northern kingdom. The ending of either line is identified in the book of Daniel as either the end of the last indignation or the end of the first indignation. The period is represented in Daniel as the period when Jerusalem and the host were to be trodden down by the two desolating powers of paganism and papalism. Both periods would begin when their respective capital cities were invaded, conquered, destroyed and their citizens carried into slavery.

दुसरे राजे आणि यशया अठ्ठावीस मध्ये “ओळंबा” असा अनुवाद केलेला शब्द “मिश्काल” आहे, आणि त्याचा अर्थ वजन असा होतो. या दोन्ही उताऱ्यांमध्ये रेषेला एक वजन (ओळंबा) जोडले जाणार होते. वजन हे तराजूमध्ये वापरले जाते, आणि ते न्यायाचे प्रतिनिधित्व करते. वजनासहित रेषा म्हणजे न्यायाची रेषा होय. सामरिया येथील रेषा म्हणजे “सात काळांचा,” किंवा दोन हजार पाचशे वीस वर्षांचा कालखंड होय. जो कालखंड उत्तरेकडील राज्यावर आणला गेला होता, तोच कालखंड दक्षिणेकडील राज्यावरही ठेवला जाणार होता. या दोन्ही रेषांपैकी कोणत्याही एका रेषेचा शेवट दानियेलाच्या पुस्तकात शेवटच्या कोपाचा शेवट किंवा पहिल्या कोपाचा शेवट असा ओळखला जातो. हा कालखंड दानियेलामध्ये असा दर्शविला आहे की, त्या काळात यरुशलेम आणि सैन्य यांना पगानवाद आणि पोपसत्ता या दोन उजाड करणाऱ्या सत्तांकडून तुडविले जाणार होते. हे दोन्ही कालखंड त्यांच्या-त्यांच्या राजधानी शहरांवर आक्रमण होऊन, ती जिंकली जाऊन, नष्ट होऊन, आणि त्यांच्या नागरिकांना गुलामगिरीत नेले गेले तेव्हा सुरू होणार होते.

But in Zechariah, the word “plummet” is formed by the combination of two Hebrew words. The first word is “‘eben”, and it means “to build”, and it also means “a stone”. It means “a building stone”. That word is then combined with the Hebrew word “bedı̂yl”, which means “to divide or separate”. The “plummet” in Zechariah, is the stone that is built upon and produces a separation and division. The division is between two classes of worshippers; one class that rejoices when they see the stone, make it the head of their corner, and build upon it, and the other that doesn’t see it, rejects it, stumbles over it, and is finally crushed by it, which then becomes their headstone or tombstone. One class makes a covenant with life, the other a covenant of death.

परंतु जखऱ्या या पुस्तकात “plummet” हा शब्द दोन इब्री शब्दांच्या संयोगाने बनलेला आहे. पहिला शब्द “‘eben” हा आहे, आणि त्याचा अर्थ “बांधणे” असा होतो, तसेच त्याचा अर्थ “दगड” असाही होतो. त्याचा अर्थ “बांधकामाचा दगड” असा आहे. नंतर हा शब्द “bedı̂yl” या इब्री शब्दाशी जोडला जातो, ज्याचा अर्थ “विभागणे किंवा वेगळे करणे” असा होतो. जखऱ्यामधील “plummet” हा असा दगड आहे, ज्यावर बांधले जाते आणि जो वेगळेपणा व विभागणी उत्पन्न करतो. ही विभागणी दोन प्रकारच्या उपासकांमध्ये आहे; एक वर्ग असा की, जेव्हा ते त्या दगडाला पाहतात तेव्हा आनंदित होतात, त्याला आपल्या कोपऱ्याचा मुख्य दगड करतात, आणि त्यावर बांधतात; आणि दुसरा वर्ग असा की, ज्यांना तो दिसत नाही, जे त्याला नाकारतात, त्याच्यावर अडखळतात, आणि शेवटी त्याच्याद्वारे चिरडले जातात; आणि मग तोच त्यांचा शिरोभागी दगड किंवा समाधीशिळा ठरतो. एक वर्ग जीवनाशी करार करतो, तर दुसरा मृत्यूशी करार करतो.

In the history of Zechariah, ancient Israel had just come out of Babylon to rebuild and restore Jerusalem. Zerubbabel was appointed the governor, and was to oversee the work. He laid the foundation stone at the beginning of the work and he placed the headstone, or capstone, at the end of the work. Zerubbabel means “the offspring of Babylon”. All the prophecies are identifying the last days, and Zerubbabel’s name is the symbol of the history of the first angel’s message when the foundation stone was laid, and his name is also the symbol of the third angel’s message, when the headstone, or capstone, is placed. The manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in either the first movement or the second movement is represented by Zerubbabel’s name (offspring of Babylon), for it represents the message which calls for the final generation of the “offspring of Babylon”, to come out. It represents the message of the Midnight Cry that took place in the first movement, and that is about to take place in the last movement of the Loud Cry.

जखरियाच्या इतिहासात, प्राचीन इस्राएल बॅबिलोनमधून नुकतेच बाहेर येऊन यरुशलेम पुन्हा बांधण्यासाठी व पुनर्स्थापित करण्यासाठी आले होते. जरुब्बाबेल याची राज्यपाल म्हणून नेमणूक करण्यात आली होती, आणि त्या कार्यावर देखरेख करण्याची जबाबदारी त्याच्यावर होती. कार्याच्या आरंभी त्याने पायाभरणीचा दगड ठेवला आणि कार्याच्या शेवटी त्याने माथ्याचा दगड, किंवा शिरोमणी दगड, बसविला. जरुब्बाबेल याचा अर्थ आहे “बॅबिलोनचे संतती”. सर्व भविष्यवाण्या शेवटच्या दिवसांची ओळख करून देत आहेत, आणि जरुब्बाबेलचे नाव त्या इतिहासाचे प्रतीक आहे ज्यात पायाभरणीचा दगड ठेवला गेला त्या पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे दर्शन होते; तसेच त्याचे नाव तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचेही प्रतीक आहे, जेव्हा माथ्याचा दगड, किंवा शिरोमणी दगड, बसविला जातो. पहिल्या चळवळीत किंवा दुसऱ्या चळवळीत पवित्र आत्म्याच्या ओतप्रोत वर्षावाचे प्रकटीकरण जरुब्बाबेलच्या नावाद्वारे (बॅबिलोनचे संतती) दर्शविले जाते, कारण ते त्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करते जो “बॅबिलोनचे संतती” असलेल्या अंतिम पिढीला बाहेर येण्याचे आवाहन करतो. ते मध्यरात्रीच्या घोषणेचा संदेश दर्शविते, जो पहिल्या चळवळीत घडला होता आणि जो मोठ्या आक्रोशाच्या अंतिम चळवळीत घडण्याच्या बेतात आहे.

The two olive trees, two olive branches, and the two anointed ones that represent the vessels into which the two golden pipes empty the oil into:

दोन जैतूनाची झाडे, दोन जैतूनाच्या फांद्या, आणि ती दोन अभिषिक्त व्यक्ती, ज्यांचे प्रतिनिधित्व त्या पात्रांनी होते, ज्यांत दोन सुवर्ण नळ्या तेल ओततात:

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “संपूर्ण पृथ्वीच्या प्रभूजवळ उभे असलेले अभिषिक्त जन, आच्छादक करूब या नात्याने सैतानाला एकेकाळी देण्यात आलेले स्थान धारण करीत आहेत. त्याच्या सिंहासनाभोवती असलेल्या पवित्र प्राणिमात्रांद्वारे, प्रभू पृथ्वीवरील रहिवाशांशी अखंड संवाद राखतो. सुवर्ण तेल त्या कृपेचे प्रतीक आहे, ज्याद्वारे देव विश्वासणाऱ्यांच्या दीपांना पुरवठा करीत राहतो, जेणेकरून ते लुकलुकून विझून जाऊ नयेत. हे पवित्र तेल देवाच्या आत्म्याच्या संदेशांद्वारे स्वर्गातून ओतले जात नसते, तर दुष्टतेच्या शक्तींना मनुष्यांवर संपूर्ण नियंत्रण प्राप्त झाले असते.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “देव जे संदेश आपल्याकडे पाठवितो, ते आपण स्वीकारत नाही, तेव्हा देवाचा अपमान होतो. अशा रीतीने आपण त्या सुवर्णतेलास नकार देतो, जे तो आपल्या आत्म्यांत ओतू इच्छितो, जेणेकरून ते अंधकारात असलेल्यांपर्यंत पोहोचविले जावे. जेव्हा हा हाकारा येईल, ‘पाहा, वर येत आहे; त्याला सामोरे जाण्यास बाहेर पडा,’ तेव्हा ज्यांनी पवित्र तेल प्राप्त केलेले नाही, ज्यांनी आपल्या अंतःकरणांत ख्रिस्ताची कृपा जपून ठेवलेली नाही, ते मूर्ख कुमारिकांप्रमाणे हे पाहतील की आपल्या प्रभूला भेटण्यास ते तयार नाहीत. तेल मिळविण्याचे सामर्थ्य त्यांच्यामध्ये स्वतःहून नाही, आणि त्यांचे जीवन उद्ध्वस्त होते. परंतु जर देवाचा पवित्र आत्मा मागितला गेला, जर आपण मोशेप्रमाणे विनवणी केली, ‘मला तुझे गौरव दर्शव,’ तर देवाचे प्रेम आपल्या अंतःकरणांत ओतले जाईल. त्या सुवर्णनळ्यांद्वारे सुवर्णतेल आपल्यापर्यंत पोहोचविले जाईल. ‘सामर्थ्याने नव्हे, बळानेही नव्हे, तर माझ्या आत्म्याने, असे सैन्यांचा परमेश्वर म्हणतो.’ नीतिसूर्याच्या तेजस्वी किरणांना ग्रहण करून, देवाची मुले जगात दिव्यांप्रमाणे प्रकाशतात.” Review and Herald, July 20, 1897.

Zechariah had repeatedly asked who the two olive trees were, thus drawing attention to the various symbols of the two witnesses. Sister White identifies the two olive trees as the two witnesses of Revelation eleven.

जखर्याने वारंवार विचारले होते की ती दोन जैतूनाची झाडे कोणती होती, अशा प्रकारे त्याने त्या दोन साक्षीदारांच्या विविध प्रतीकांकडे लक्ष वेधले. सिस्टर व्हाइट त्या दोन जैतूनाच्या झाडांची ओळख प्रकटीकरण अकरा मधील दोन साक्षीदार अशी करून देतात.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “दोन साक्षीदारांविषयी संदेष्टा पुढे घोषित करतो: ‘हे पृथ्वीच्या देवासमोर उभे असलेले दोन जैतून वृक्ष आणि दोन दीपस्तंभ आहेत.’ ‘तुझे वचन,’ स्तोत्रकर्त्याने म्हटले, ‘माझ्या पायांसाठी दीप, आणि माझ्या मार्गासाठी प्रकाश आहे.’ प्रकटीकरण 11:4; स्तोत्रसंहिता 119:105. हे दोन साक्षीदार जुना आणि नवा करार यांतील पवित्र शास्त्रांचे प्रतिनिधित्व करतात.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 267.

Zechariah had wanted to understand who these two witnesses were. In the French Revolution they were the Old and New Testaments. They were represented as Moses and Elijah that were slain in the street by the beast that ascended out of the bottomless pit. They represent the ministry of Future for America that was slain on July 18, 2020.

जखर्याला हे समजून घ्यायचे होते की हे दोन साक्षीदार कोण होते. फ्रेंच राज्यक्रांतीमध्ये ते जुना व नवा करार होते. तळहीन खाईतून वर आलेल्या पशूने रस्त्यात ज्यांचा वध केला, अशा मोशे व एलियाह यांच्या रूपात त्यांचे प्रतिरूप दाखविण्यात आले होते. ते फ्युचर फॉर अमेरिका यांच्या सेवाकार्याचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्याचा १८ जुलै, २०२० रोजी वध करण्यात आला.

In the beginning of the chapter, after Zechariah is awakened, when the dead dry bones are brought together, but not yet alive, Gabriel asks “What seest thou?” Zechariah describes what he has seen, and then asks “What are these my lord?” Gabriel emphasizes the subject of the question, by answering Zechariah’s question with a question. He asks Zechariah, “Knowest thou not what these be?” Gabriel then answers “This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts.”

अध्यायाच्या प्रारंभी, जखऱ्याला जागे केल्यानंतर, जेव्हा मृत, कोरडी हाडे एकत्र आणली जातात, पण अद्याप जिवंत झालेली नसतात, तेव्हा गॅब्रिएल विचारतो, “तू काय पाहतोस?” जखऱ्या त्याने काय पाहिले आहे ते वर्णन करतो, आणि मग विचारतो, “हे काय आहे, माझ्या प्रभू?” गॅब्रिएल प्रश्नाच्या विषयावर भर देतो, कारण तो जखऱ्याच्या प्रश्नाला प्रश्नानेच उत्तर देतो. तो जखऱ्याला विचारतो, “ही काय आहेत, हे तुला ठाऊक नाही काय?” त्यानंतर गॅब्रिएल उत्तर देतो, “हेच परमेश्वराचे वचन झरुब्बाबेलाला आहे, असे सांगून, ‘न सामर्थ्याने, न शक्तीने, तर माझ्या आत्म्याने,’ सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो.”

The Word of the Lord that was given to Zerubbabel was, “Not by might, nor by power, but by my spirit. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it.”

यरुब्बाबेलास परमेश्वराचे जे वचन देण्यात आले ते असे होते, “सामर्थ्याने नव्हे, किंवा बळाने नव्हे, तर माझ्या आत्म्याने. हे महान पर्वता, तू कोण आहेस? यरुब्बाबेलापुढे तू सपाट मैदान होशील; आणि तो त्याचा शिरोमणी दगड जयघोषांसह बाहेर आणील, असे ओरडत, कृपा, कृपा त्याच्यावर असो.”

Zerubbabel, the governor, represents the messenger that prepares the way in the beginning and ending history, before whom the mountain becomes as a plain. Isaiah identifies the work of the same messenger and says he will “make straight in the desert a highway for our God,” and that he will cause “every valley” to “be exalted.” He will also cause “every mountain and hill” to “be made low,” for the “great mountain” before governor Zerubbabel “shall become a plain.”

राज्यपाल जरुब्बाबेल हा त्या दूताचे प्रतिनिधित्व करतो जो प्रारंभ आणि समाप्तीच्या इतिहासात मार्ग तयार करतो; ज्याच्या समोर पर्वत सपाट मैदानाप्रमाणे होतो. यशया याच दूताच्या कार्याची ओळख करून देतो आणि म्हणतो की तो “अरण्यात आपल्या देवासाठी एक महामार्ग सरळ करील,” आणि तो “प्रत्येक दरी” “उंच केली जाईल” असे घडवून आणील. तसेच तो “प्रत्येक पर्वत व टेकडी” “खाली केली जाईल” असेही घडवून आणील; कारण राज्यपाल जरुब्बाबेलसमोरील “महान पर्वत” “सपाट मैदान होईल.”

William Miller’s message of the “seven times” was given him by God. Zerubbabel represents William Miller who placed the foundation stone of the “seven times,” and he also represents the hands that “shall bring forth the headstone” with “shouting, crying, Grace, Grace unto it.” The doubling of the word “grace,” represents the message of the Midnight Cry. The “shouting” represents the same message as represented by the loud cry of the third angel and the “crying” represents the Midnight Cry. The entire passage is about the Midnight Cry message. It is about the virgins that were asleep in death on the streets of Revelation eleven, that runs through the valley of dead dry bones. It is about the resurrection of the dead dry bones, and it is about the prophetic role of the “plummet” that the wise virgins see that causes them to rejoice.

विल्यम मिलर यांचा “सात काळांचा” संदेश त्यांना देवाकडून देण्यात आला होता. जरुब्बाबेल हा विल्यम मिलर याचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्याने “सात काळांच्या” पायाभरणीचा दगड ठेवला; आणि तो त्या हातांचेही प्रतिनिधित्व करतो जे “आनंदघोष करीत, ओरडत, ‘कृपा, कृपा यावर असो’” असे म्हणत “शिरोमणी दगड पुढे आणतील.” “कृपा” या शब्दाची द्विरुक्ती मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा संदेश दर्शविते. “आनंदघोष” हा तिसऱ्या देवदूताच्या मोठ्या आक्रोशाने दर्शविलेल्या त्याच संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि “ओरडणे” मध्यरात्रीचा आक्रोश दर्शविते. हा संपूर्ण उतारा मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाविषयी आहे. तो प्रकटीकरण अकराच्या रस्त्यांवर मृत्यूत निद्रिस्त असलेल्या कुमारिकांविषयी आहे, जो सुकलेल्या मृत हाडांच्या दरीतून जातो. तो त्या सुकलेल्या मृत हाडांच्या पुनरुत्थानाविषयी आहे, आणि तो त्या “ओळंब्या”च्या भविष्यसूचक भूमिकेविषयी आहे जी शहाण्या कुमारिका पाहतात आणि ज्यामुळे त्या आनंदित होतात.

Then Zechariah says, “moreover.” Moreover, means to place the following passage over the top of the previous passage. It is a reference to the prophetic principle of line upon line. The previous dialogue identified the awakening at midnight of God’s people, represented by Zechariah. The previous dialogue repeatedly emphasized the desire of God’s people in the last days to understand who the two witnesses of Revelation eleven are. The previous dialogue identified that Zerubbabel represents the work in the first movement and also the work in the last movement. It identified Zerubbabel’s “hands” (representing human power), were to lay the foundation stone and the headstone, but the work of his hands was and is only accomplished through the divine power of the Comforter.

मग जखऱ्या म्हणतो, “याव्यतिरिक्त.” “याव्यतिरिक्त” म्हणजे पुढील उतारा मागील उताऱ्यावर अध्यारोपित करणे होय. हे “ओळीवर ओळ” या भविष्यसूचक तत्त्वाचा निर्देश आहे. मागील संवादाने, जखऱ्याद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या, देवाच्या लोकांच्या मध्यरात्रीच्या जागृतीची ओळख करून दिली. मागील संवादाने वारंवार शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या लोकांची प्रकटीकरण अध्याय अकरातील दोन साक्षीदार कोण आहेत हे समजून घेण्याची इच्छा अधोरेखित केली. मागील संवादाने हे ओळख करून दिले की जरुब्बाबेल पहिल्या चळवळीतील कार्याचे आणि शेवटच्या चळवळीतील कार्याचेही प्रतिनिधित्व करतो. त्याने हे ओळख करून दिले की जरुब्बाबेलचे “हात” (मानवी सामर्थ्याचे प्रतिनिधित्व करणारे) पायाभरणीचा दगड आणि शिरोमणी दगड ठेवणार होते, परंतु त्याच्या हातांचे कार्य केवळ सांत्वनकर्त्याच्या दैवी सामर्थ्याद्वारेच पूर्ण झाले होते आणि होते.

The dialogue that followed, which is to be placed over the previous dialogue, identifies that when the “hands of Zerubbabel” are finishing the work, then God’s people in the last days, will “know that the Lord” “sent” Gabriel, the light bearer “unto” God’s people. They will recognize the heavenly communication process that is the first truth represented in connection with the Revelation of Jesus Christ. To refuse the message and work of Zerubbabel, is to refuse the message that comes from Gabriel, which he received from Christ, which He in turn received from the Father.

यानंतर आलेला संवाद, जो मागील संवादावर ठेवावयाचा आहे, हे ओळखून देतो की जेव्हा “झरुब्बाबेलाचे हात” कार्य पूर्ण करीत असतात, तेव्हा अखेरच्या दिवसांतील देवाचे लोक “परमेश्वराने” तेजवाहक गॅब्रिएल याला देवाच्या लोकांकडे “पाठविले” आहे हे “जाणतील.” येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाशी संबंधाने दर्शविलेल्या पहिल्या सत्याचे प्रतिनिधित्व करणारी स्वर्गीय संप्रेषणाची प्रक्रिया ते ओळखतील. झरुब्बाबेलाचा संदेश आणि कार्य नाकारणे म्हणजे गॅब्रिएलकडून येणारा संदेश नाकारणे होय; हा संदेश त्याने ख्रिस्ताकडून प्राप्त केला, आणि ख्रिस्ताने तो पुढे पित्याकडून प्राप्त केला.

Then the two classes of worshippers are defined. One class “hath despised the day of small things?” The other class “shall rejoice” when they “shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven” who “are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth.” Those that despise the day of small things, are despising the historical work of William Miller as represented by the “plummet.” They are contrasted with those who rejoice when they see the “plummet” in the hands of Zerubbabel. Zechariah’s “plummet” is the building stone that produces a division. One class despises the “plummet,” for they refuse to see that the “plummet” in the hand of Zerubbabel is with “those seven.” The word “seven” that is with the “plummet,” is the same Hebrew word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six.

मग उपासकांचे दोन वर्ग परिभाषित केले जातात. एक वर्ग “लहान गोष्टींच्या दिवसाचा तुच्छभाव केला आहे?” दुसरा वर्ग “आनंद करील,” जेव्हा ते “जरुब्बाबेलाच्या हातातील ओळंबा त्या सातांसह” पाहतील, जे “परमेश्वराचे नेत्र आहेत, जे संपूर्ण पृथ्वीभर इकडेतिकडे धावतात.” जे लहान गोष्टींच्या दिवसाचा तुच्छभाव करतात, ते “ओळंबा” याने दर्शविलेल्या विल्यम मिलर यांच्या ऐतिहासिक कार्याचा तुच्छभाव करीत आहेत. त्यांची तुलना त्या लोकांशी केली जाते जे जरुब्बाबेलाच्या हातातील “ओळंबा” पाहून आनंद करतात. जखऱ्याचा “ओळंबा” हा विभागणी निर्माण करणारा बांधकामाचा दगड आहे. एक वर्ग “ओळंबा”चा तुच्छभाव करतो, कारण ते हे पाहण्यास नकार देतात की जरुब्बाबेलाच्या हातातील “ओळंबा” “त्या सातांसह” आहे. “ओळंब्या”सोबत असलेला “सात” हा शब्द, लेवीयविवरण अध्याय सव्वीस मध्ये “सात वेळा” असा अनुवादित केलेला तोच हिब्रू शब्द आहे.

Then Zechariah repeats the fact that when he wakes up, he does not know who the two witnesses are. He therefore asks another time, “What are these two olive trees?” He repeats it again, questioning “What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves?” And Gabriel emphasizes the question by once again answering Zechariah’s question with a question, “Knowest thou not what these be?” to which Zechariah answers, “No.” Gabriel then says “These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.”

मग जखऱ्या पुन्हा ही गोष्ट सांगतो की, जेव्हा तो जागा होतो, तेव्हा हे दोन साक्षीदार कोण आहेत हे त्याला माहीत नसते. म्हणून तो पुन्हा एकदा विचारतो, “ही दोन जैतूनाची झाडे कोणती आहेत?” तो हे पुन्हा म्हणत विचारतो, “या दोन जैतूनाच्या फांद्या कोणत्या आहेत, ज्या त्या दोन सोन्याच्या नळ्यांद्वारे आपल्यामधून सोन्याचे तेल ओतून काढतात?” आणि गॅब्रिएल पुन्हा एकदा जखऱ्याच्या प्रश्नाला प्रश्नानेच उत्तर देऊन त्या प्रश्नावर भर देतो, “या काय आहेत हे तुला माहीत नाही काय?” यावर जखऱ्या उत्तर देतो, “नाही.” मग गॅब्रिएल म्हणतो, “हे ते दोन अभिषिक्त आहेत, जे संपूर्ण पृथ्वीच्या प्रभूजवळ उभे आहेत.”

The chapter begins with Gabriel awakening Zechariah out of his sleep. Zechariah therefore represents the virgins that are awakened at midnight, and when those virgins are awakened, they are represented as having an overwhelming burden to understand what the two witnesses of Revelation chapter eleven represent. All the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. All the prophets agree with one another, for God is not the author of confusion. All the prophets are speaking more about the last days, than the days in which they lived.

हा अध्याय गॅब्रिएलने जखऱ्याला त्याच्या झोपेतून जागे केल्याने सुरू होतो. त्यामुळे जखऱ्या मध्यरात्री जागे करण्यात आलेल्या कुमारिकांचे प्रतिनिधित्व करतो; आणि जेव्हा त्या कुमारिका जाग्या केल्या जातात, तेव्हा प्रकटीकरण अध्याय अकरामधील दोन साक्षीदार कशाचे प्रतिनिधित्व करतात हे समजून घेण्याचा त्यांच्यावर अत्यंत प्रबळ भार आहे असे त्यांचे प्रतिनिधित्व केलेले आहे. बायबलमधील सर्व पुस्तके प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात येऊन एकत्र येतात आणि त्यातच समाप्त होतात. सर्व संदेष्टे एकमेकांशी सहमत आहेत, कारण देव गोंधळाचा कर्ता नाही. सर्व संदेष्टे त्यांनी ज्या दिवसांत जीवन व्यतीत केले त्या दिवसांपेक्षा अधिक प्रमाणात शेवटच्या दिवसांविषयी बोलत आहेत.

Gabriel employs the Alpha and Omega principle by identifying that Zerubbabel will begin and end the work of building the temple. His work is represented as laying the foundation stone at the beginning and the headstone at the end. Zerubbabel represents the movement of the Millerites and the movement of Future for America.

गॅब्रिएल अल्फा आणि ओमेगा या तत्त्वाचा उपयोग करून हे दर्शवितो की झरुब्बाबेल मंदिरबांधणीचे कार्य प्रारंभ करील आणि पूर्णही करील. त्याचे कार्य प्रारंभी पायाभरणीचा दगड घालणे आणि शेवटी कळसदगड बसविणे असे दर्शविले आहे. झरुब्बाबेल मिलराइटांच्या चळवळीचे आणि Future for America या चळवळीचे प्रतिनिधित्व करतो.

What Gabriel presents to Zechariah is that the work of the Midnight Cry, whether in the movement of the first angel or in the movement of the third angel, is accomplished with the power of the Holy Spirit.

गॅब्रिएल जखऱ्यापुढे जे सादर करतो ते असे की, मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचे कार्य, मग ते पहिल्या देवदूताच्या चळवळीत असो किंवा तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीत असो, पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने पूर्ण केले जाते.

While they lay dead in the street, the world rejoiced over their dead bodies, but when they arose, the world then feared and they rejoiced. They rejoice because they see the plummet of those “seven times” in the hand of Zerubbabel. The plummet is the stone that is built upon, which separates the wise from the foolish.

ते रस्त्यावर मृत पडलेले असताना, जगाने त्यांच्या मृतदेहांवर आनंद साजरा केला; परंतु जेव्हा ते उठले, तेव्हा जग भयभीत झाले आणि त्यांनी आनंद मानला. ते आनंदित होतात, कारण त्यांना जरुब्बाबेलच्या हातात त्या “सात वेळा” यांचा लंबक दिसतो. तो लंबक हा तो दगड आहे, ज्यावर बांधकाम केले जाते, जो शहाण्यांना मूर्खांपासून वेगळे करतो.

Zechariah does not say “the seven,” he says, “those seven.” They see both twenty-five hundred and twenty years of scattering. The word translated as “seven” is the same word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six, and represents “the curse” of slavery that was brought upon both the northern and southern kingdoms of Israel. The book of Daniel identifies “those seven” as a first and a last indignation.

जखऱ्या “सात” असे म्हणत नाही; तो “ते सात” असे म्हणतो. ते विखुरलेपणाची दोन्ही अडीच हजार पाचशे वीस वर्षे पाहतात. “सात” असा अनुवादित केलेला शब्द तोच आहे जो लेवीयविवरणाच्या सव्वीसाव्या अध्यायात “सात वेळा” असा अनुवादित केला आहे, आणि तो इस्राएलच्या उत्तरेकडील व दक्षिणेकडील दोन्ही राज्यांवर आणलेल्या गुलामगिरीच्या “शापाचे” प्रतिनिधित्व करतो. दानिएलाचे पुस्तक “त्या सातांना” पहिला व शेवटचा कोप म्हणून ओळखते.

The foundation stone laid by William Miller was the “seven times,” and the headstone laid by the movement of the third angel is the “seven times.” Those that rejoice when they see “those seven” in the awakening of the Midnight Cry of the last days, will witness a division and separation of the precious and the vile. The precious will rejoice as they come into full unity, and the vile will find out too late that they have not the oil that has been coming down through the two golden pipes. The truth that causes the rejoicing for one class will be a stone of stumbling for the other class, though it was available to see for all that were willing to see.

विल्यम मिलर यांनी ठेवलेला पायाचा दगड म्हणजे “सात वेळा” होय, आणि तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीने ठेवलेला शिरोभागाचा दगडही “सात वेळा” हाच आहे. जे शेवटच्या दिवसांच्या मध्यरात्रीच्या घोषणेच्या जागृतीमध्ये “त्या सात” पाहून आनंदित होतात, ते मौल्यवान आणि निकृष्ट यांच्यातील विभागणी व विभक्तता पाहतील. मौल्यवान लोक पूर्ण ऐक्यात येत असता आनंदित होतील, आणि निकृष्ट लोकांना फार उशिरा कळेल की दोन सुवर्ण नळ्यांमधून खाली येत आलेले तेल त्यांच्याजवळ नाही. जी सत्यता एका वर्गासाठी आनंदाचे कारण ठरते, ती दुसऱ्या वर्गासाठी अडखळण्याचा दगड ठरेल, जरी पाहण्यास इच्छुक असलेल्या सर्वांसाठी ती पाहण्यास उपलब्ध होती.

Just as the “seven times” became a test in the beginning in 1856, when Philadelphian Adventism transitioned unto Laodicean Adventism, the “seven times” is once again a test at the ending, right where Laodicean Adventism is transitioned unto Philadelphian Adventism. The test in the beginning was failed in 1863, with the rejection of the biblical doctrine of “seven times.” Those that fail the test at the ending in 2023, will do so for rejecting the experience demanded by the remedy identified by the “seven times” of Leviticus twenty-six.

जसे 1856 मध्ये आरंभी “seven times” ही एक कसोटी ठरली, जेव्हा Philadelphian Adventism चे रूपांतर Laodicean Adventism मध्ये झाले, तसेच समाप्तीच्या वेळीही “seven times” पुन्हा एकदा कसोटी ठरते, अगदी त्या ठिकाणी जिथे Laodicean Adventism चे रूपांतर Philadelphian Adventism मध्ये होत आहे. आरंभीची कसोटी 1863 मध्ये अपयशी ठरली, “seven times” या बायबलाधिष्ठित सिद्धांताच्या नकारामुळे. जे 2023 मध्ये समाप्तीच्या वेळी ही कसोटी अपयशी ठरतील, ते Leviticus twenty-six मधील “seven times” द्वारे ओळखल्या गेलेल्या उपायाने अपेक्षित असलेल्या अनुभवाचा नकार केल्यामुळे तसे करतील.

It was important to identify that the book of Daniel fully upholds the “seven times,” before we begin to consider the prophetic message of the first six chapters of the book of Daniel, for chapters four and five are about the “seven times,” and they identify the beginning and ending of the two horns of the earth beast of Revelation chapter thirteen.

दानियेलाच्या पुस्तकाच्या पहिल्या सहा अध्यायांतील भविष्यवाणीचा संदेश आपण विचारात घेण्यास सुरुवात करण्यापूर्वी, दानियेलाचे पुस्तक “सात काळ” पूर्णपणे मान्य करते हे ओळखणे महत्त्वाचे होते; कारण चौथा आणि पाचवा अध्याय “सात काळांबद्दल” आहेत, आणि ते प्रकटीकरणाच्या तेराव्या अध्यायातील पृथ्वीवरील पशूच्या दोन शिंगांचा प्रारंभ व अंत ओळखून देतात.

We will begin our consideration of those first six chapters in the next article.

पुढील लेखात आपण त्या पहिल्या सहा अध्यायांचा विचार आरंभ करू.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

> “देवाकडून दानिएलला जो प्रकाश प्राप्त झाला, तो विशेषतः या शेवटच्या दिवसांसाठी देण्यात आला होता. उलाय आणि हिद्देकेल, शिनारच्या त्या महान नद्यांच्या काठांवर त्याने जी दर्शने पाहिली, ती आता पूर्णत्वास येण्याच्या प्रक्रियेत आहेत, आणि भाकीत केलेल्या सर्व घटना लवकरच घडून येतील.”

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

> “दानियेलाच्या भविष्यवाण्या दिल्या गेल्या त्या वेळी यहूदी राष्ट्राची परिस्थिती विचारात घ्या.

> “Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

> “चला, आपण बायबलाच्या अभ्यासासाठी अधिक वेळ देऊ या. आपण त्या वचनाला जसे समजले पाहिजे तसे समजत नाही. प्रकटीकरणाचे पुस्तक त्यामध्ये असलेले शिक्षण समजून घेण्याची आज्ञा आपल्यासमोर ठेवून उघडते. ‘जो वाचतो, आणि जे या भविष्यवाणीचे शब्द ऐकतात,’ देव घोषित करतो, ‘आणि त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात, तो धन्य आहे; कारण समय जवळ आला आहे.’ जेव्हा आपण एक लोक म्हणून या पुस्तकाचा आपल्यासाठी काय अर्थ आहे हे समजू, तेव्हा आपल्या मध्ये एक महान पुनरुज्जीवन दिसून येईल. आपल्याला ते शिकवित असलेल्या धड्यांचे पूर्णपणे आकलन नाही, जरी ते शोधून काढण्याची व अभ्यास करण्याची आज्ञा आपल्याला देण्यात आलेली आहे.”

> “In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled.” Testimonies to Ministers, 113.

> “पूर्वी शिक्षकांनी दानियेल व प्रकाशितवाक्य ही बंद पुस्तके आहेत असे घोषित केले होते, आणि लोकांनी त्यांच्यापासून पाठ फिरविली. ज्याच्या भासमान गूढतेमुळे अनेकांना तो पडदा उचलण्यापासून रोखले गेले होते, तो पडदा देवाच्या स्वतःच्या हाताने त्याच्या वचनाच्या या भागांवरून दूर केला आहे. ‘प्रकाशितवाक्य’ हेच नाव ते बंद पुस्तक आहे या विधानाला विरोध करते. ‘प्रकाशितवाक्य’ याचा अर्थ असा की काही महत्त्वाची गोष्ट प्रकट करण्यात आली आहे. या पुस्तकातील सत्ये या शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्यांना उद्देशून सांगितली आहेत. आपण पवित्र गोष्टींच्या पवित्र स्थानी, पडदा दूर केलेला असताना, उभे आहोत. आपण बाहेर उभे राहावयाचे नाही. आपण आत प्रवेश करावयाचा आहे; परंतु निष्काळजी, अनादरयुक्त विचारांनी नव्हे, उतावळ्या पावलांनी नव्हे, तर आदरभावाने व दैवी भयाने. आपण त्या काळाच्या समीप येत आहोत, जेव्हा प्रकाशितवाक्याच्या पुस्तकातील भविष्यवाण्या पूर्ण होणार आहेत.” Testimonies to Ministers, 113.

Back to Articles