Article

# Panium - Number Five

पानियम — क्रमांक पाच

The Robbers of Thy People: Rome’s Exaltation and Fall in Prophecy

तुझ्या लोकांचे दरोडेखोर: भविष्यवाणीत रोमचे उन्नयन आणि पतन

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2025

Formats

PDF
Word

The Book of Daniel unfolds a remarkable prophetic narrative, weaving a principle of repeat and enlarge which threads through its visions, from the metallic statue of chapter 2 to the intricate kingly conflicts of chapter 11. Within this framework, a compelling case emerges: the Battle of Actium in 31 BC, culminating in Egypt’s fall in 30 BC, stands as a pivotal fulfillment of Daniel 11:25, 26, marking the dawn of pagan Rome’s 360-year supremacy.

दानियेलाचे पुस्तक एक विलक्षण भविष्यसूचक कथन उलगडते, ज्यामध्ये पुनरुक्ती आणि विस्तार यांचे तत्त्व विणलेले आहे; हे तत्त्व त्याच्या दर्शनांमधून, दुसऱ्या अध्यायातील धातूच्या पुतळ्यापासून ते अकराव्या अध्यायातील गुंतागुंतीच्या राजकीय संघर्षांपर्यंत, अखंड धाग्याप्रमाणे पसरलेले दिसते. या चौकटीत एक प्रभावी प्रतिपादन पुढे येते: इ.स.पू. 31 मधील अॅक्टियमची लढाई, जी इ.स.पू. 30 मध्ये मिसरच्या पतनात परिपूर्ण झाली, ती दानियेल 11:25, 26 यांची एक निर्णायक पूर्तता म्हणून उभी राहते, आणि ती मूर्तिपूजक रोमच्या 360 वर्षांच्या सर्वोच्चतेच्या उषःकालाची खूण ठरते.

Daniel 11 begins with the rise and fall of empires following Alexander the Great’s death in 323 BC. Yet, by verse 14, a shift occurs. Around 200 BC, as Antiochus III (Magnus) prepared for the Battle of Panium against the child-king Ptolemy V, Rome intervened, not as a mere bystander but as the “robbers of thy people.” Concerned about securing Egypt’s wheat supply amid Hellenistic turmoil, Rome flexed its influence during the Second Macedonian War (200–197 BC), setting the stage for its prophetic role.

इ.स.पू. 323 मध्ये अलेक्झांडर महानाच्या मृत्यूनंतर उदयास आलेल्या व लयास गेलेल्या साम्राज्यांच्या वर्णनाने दानियेल 11 ची सुरुवात होते. तथापि, वचन 14 पर्यंत येताच एक बदल घडतो. सुमारे इ.स.पू. 200 मध्ये, जेव्हा अँटिओकस III (मॅग्नस) पॅनियमच्या युद्धासाठी बाल-राजा टॉलेमी V विरुद्ध तयारी करीत होता, तेव्हा रोमने हस्तक्षेप केला—केवळ एक प्रेक्षक म्हणून नव्हे, तर “तुझ्या लोकांतील लुटारू” म्हणून. हेल्लेनिस्टिक गोंधळाच्या काळात इजिप्तच्या गव्हाच्या पुरवठ्याची सुरक्षितता सुनिश्चित करण्याची चिंता बाळगत, रोमने दुसऱ्या मॅसेडोनियन युद्धादरम्यान (इ.स.पू. 200–197) आपला प्रभाव प्रदर्शित केला आणि अशा रीतीने आपल्या भविष्यसूचक भूमिकेची पायाभरणी केली.

## Rome’s Dominance Over the Jews

यहुद्यांवरील रोमचे प्रभुत्व

Fast forward to 63 BC, and verse 16 finds fulfillment when Pompey storms Jerusalem, entering the Holy of Holies and asserting Roman dominion over the “glorious land.” From here, verses 17 through 22 trace a succession of Roman figures: Pompey’s eastern campaigns, Julius Caesar’s conquests and assassination in 44 BC, Augustus Caesar’s tax-raising reign (noted in Luke 2:1) ending in 14 AD, and Tiberius overseeing Christ’s crucifixion in the year 31 AD, when the “prince of the covenant” was broken. The prophetic line from Pompey in Jerusalem to Titus in Jerusalem in 70 AD, sets forth the line of Rome’s dominance over God’s people.

इ.स.पू. 63 वर्षाकडे वेगाने येताना, वचन 16 ची पूर्तता तेव्हा दिसून येते जेव्हा पाँपेई यरुशलेमवर धडक देतो, परमपवित्र स्थानात प्रवेश करतो, आणि “वैभवशाली देशावर” रोमन प्रभुत्व प्रस्थापित करतो. येथून पुढे, वचने 17 ते 22 रोमन व्यक्तींच्या एका अनुक्रमाचा मागोवा घेतात: पाँपेईच्या पूर्वेकडील मोहिमा, ज्युलियस सीझरची जिंकणी आणि इ.स.पू. 44 मध्ये त्याची हत्या, ऑगस्टस सीझरचे कर-वसुलीचे राज्य (लूक 2:1 मध्ये नोंदलेले) जे इ.स. 14 मध्ये समाप्त झाले, आणि टायबेरियसच्या काळात इ.स. 31 मध्ये ख्रिस्ताच्या क्रूसवधावर देखरेख, जेव्हा “कराराचा अधिपती” मोडला गेला. यरुशलेमातील पाँपेईपासून इ.स. 70 मधील यरुशलेमातील टायटसपर्यंतची भविष्यवाणीची रेषा, देवाच्या लोकांवर रोमच्या प्रभुत्वाची रेषा पुढे मांडते.

Beginning with a Roman General desecrating the temple on to the ending when a Roman General destroyed the temple provides the signature of Alpha and Omega. Beginning with desecrating and ending with destruction the historical line also contains the desecration and the destruction of the One who said of Himself, “Destroy this temple and in three days I will raise it up.” Truth is made up of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, and the line beginning with Pompey and ending with Titus includes a middle temple destruction that is represented by the middle of three crosses, that were erected at the very middle of the week Christ came to confirm the covenant. Verses sixteen through twenty-two represent a prophetic line that bears the signature of truth. There are a handful of important prophetic lines within the history represented by the verses, but the primary theme of the line is Rome’s dominance over the Jews.

रोमी सेनापतीने मंदिराचे अपवित्रीकरण केले, तेथून सुरू होऊन रोमी सेनापतीने मंदिराचा नाश केला, तेथे समाप्त होणारी ही रेषा अल्फा आणि ओमेगा यांची स्वाक्षरी प्रदान करते. अपवित्रीकरणाने आरंभ होऊन नाशाने समाप्त होत असताना, या ऐतिहासिक रेषेत त्या एकाच्या अपवित्रीकरणाचा आणि नाशाचाही समावेश आहे, ज्याने स्वतःविषयी म्हटले, “हे मंदिर पाडा आणि तीन दिवसांत मी ते पुन्हा उभारीन.” सत्य हे हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर यांपासून बनलेले आहे, आणि पॉम्पेईपासून सुरू होऊन टायटसपर्यंत समाप्त होणाऱ्या या रेषेत मंदिराच्या नाशाचा एक मधला टप्पा समाविष्ट आहे, जो त्या तीन क्रुसांपैकी मधल्या क्रुसाने दर्शविला जातो, जे त्या आठवड्याच्या अगदी मध्यावर उभारले गेले, जेव्हा ख्रिस्त करार दृढ करण्यासाठी आला होता. सोळाव्या ते बाविसाव्या वचने एक अशी भविष्यवाणीची रेषा दर्शवितात, जी सत्याची स्वाक्षरी धारण करते. या वचनांनी दर्शविलेल्या इतिहासामध्ये काही महत्त्वाच्या भविष्यवाणीच्या रेषा आहेत, परंतु या रेषेचा मुख्य विषय म्हणजे यहुद्यांवर रोमचे प्रभुत्व.

## Leagues and Treaties

संघ आणि करार

Verse 23 “repeats and enlarges” by looping back to 161–158 BC, when the Jews under Judas Maccabeus forged a league with Rome (1 Maccabees 8). This highlights Rome’s unique empire-building strategy—conquest through treaties and alliances, a method distinct from its predecessors. Verse 24 concludes this phase, noting Rome would “forecast its devices from the strongholds, even for a time.”

वचन २३ मध्ये १६१–१५८ इ.स.पूर्व काळाकडे पुन्हा वळून “पुनरुक्ती करून अधिक विस्तार” केला आहे, जेव्हा यहूदी लोकांनी यहूदा मक्कबी यांच्या नेतृत्वाखाली रोमाशी एक करारसंधी केली (१ मक्कबी ८). यामुळे रोमाची साम्राज्य उभारण्याची वैशिष्ट्यपूर्ण नीती अधोरेखित होते—करार व संधी यांच्या माध्यमातून जिंकणे; ही पद्धत त्याच्या पूर्वसुरींपेक्षा वेगळी होती. वचन २४ या टप्प्याचा समारोप करते आणि असे नमूद करते की रोम “दुर्गस्थानांविरुद्ध आपल्या युक्त्या पूर्वनियोजित करील, तेही काही काळापर्यंत.”

> And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people. He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:23, 24.

> आणि त्याच्याशी करार झाल्यानंतर तो कपटाने वागेल; कारण तो वर येईल, आणि अल्प लोकांच्या साहाय्याने बलवान होईल. तो शांततेने प्रांतातील अतिसमृद्ध स्थळांवरही प्रवेश करील; आणि त्याचे पितरांनी जे केले नाही, किंवा त्याच्या पितरांच्या पितरांनीही जे केले नाही, ते तो करील; तो त्यांच्यामध्ये लूट, अपहरण केलेला माल, आणि संपत्ती यांचे विखुरण करील; होय, तो काही काळापर्यंत दुर्गांवरही आपले डाव आखील. दानियेल 11:23, 24.

## For a Time

एका काळासाठी

The word translated “against” can be understood as the word “from”. Rome forecasts its devices “from”. The word “from” in the verse points to the city of Rome, the empire’s political and military heart, as the base of its strategies. The “time” is prophetically 360 years, beginning when Egypt falls in 30 BC after Actium, and ending in the year 330 when Constantine abandons Rome for Constantinople.

“against” असे भाषांतरित केलेला शब्द “from” असा देखील समजला जाऊ शकतो. रोम आपली यंत्रणे “from” पासून पूर्वसूचित करते. या वचनातील “from” हा शब्द साम्राज्याच्या राजकीय व लष्करी हृदयस्थान असलेल्या रोम नगराकडे, त्याच्या योजनांच्या आधारकेंद्राप्रमाणे, निर्देश करतो. “time” हा भविष्यसूचक अर्थाने 360 वर्षांचा आहे; त्याची सुरुवात Actium नंतर इ.स.पू. 30 मध्ये मिसर पडल्यापासून होते, आणि त्याचा शेवट इ.स. 330 मध्ये, जेव्हा Constantine रोम सोडून Constantinople कडे जातो, तेव्हा होतो.

Verses 25 and 26 zero in on Actium itself.

पद २५ आणि २६ थेट अॅक्टियमवरच लक्ष केंद्रित करतात.

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> आणि तो मोठ्या सैन्यासह दक्षिणेच्या राजाविरुद्ध आपली शक्ती व आपले धैर्य जागृत करील; आणि दक्षिणेचा राजा फार मोठ्या व पराक्रमी सैन्यासह युद्धासाठी उद्युक्त होईल; परंतु तो तग धरू शकणार नाही; कारण त्याच्या विरुद्ध कपटयुक्त युक्त्या रचल्या जातील. होय, जे त्याच्या अन्नातील भाग खातील तेच त्याचा नाश करतील, आणि त्याचे सैन्य पुराप्रमाणे वाहून जाईल; आणि पुष्कळ जण मारले जाऊन पडतील. दानियेल 11:25, 26.

In 31 BC, Octavian, representing Rome as the “king of the north,” marshaled his forces against Cleopatra’s Egypt, the “king of the south,” in a monumental naval clash. Antony and Cleopatra’s “very great and mighty army” faltered, undone by strategic “devices” (Agrippa’s tactics) and betrayals—defections from Antony’s allies and Cleopatra’s mid-battle retreat. By 30 BC, Egypt was a Roman province, launching pagan Rome’s unchallenged rule. This 360-year span, from 30 BC to 330, aligns with Rome’s supremacy centered in its original stronghold, until Constantine’s shift “cast down” the stronghold, as Daniel 8:11 foretells.

इ.स.पू. 31 मध्ये, “उत्तरेकडील राजा” म्हणून रोमचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या ऑक्टेव्हियनने, “दक्षिणेकडील राजा” असलेल्या क्लिओपात्राच्या इजिप्ताविरुद्ध एका महान नौदल संघर्षात आपली सेना एकवटली. अँटनी आणि क्लिओपात्राची “अतिशय मोठी व बलवान सेना” डगमगली; रणनीतिक “युक्त्या” (अग्रिप्पाच्या डावपेचांमुळे) आणि विश्वासघात—अँटनीच्या सहयोगींचे पक्षांतर आणि युद्धाच्या मध्यात क्लिओपात्राने केलेली माघार—यांमुळे तिचा पराभव झाला. इ.स.पू. 30 पर्यंत, इजिप्त हा रोमन प्रांत झाला, आणि त्यामुळे मूर्तिपूजक रोमच्या निर्विवाद राज्याची सुरुवात झाली. इ.स.पू. 30 ते इ.स. 330 हा 360 वर्षांचा कालखंड, रोमच्या मूळ बालेकिल्ल्यावर केंद्रित असलेल्या त्याच्या सर्वोच्च प्रभुत्वाशी सुसंगत आहे, जोपर्यंत कॉन्स्टंटाईनच्या स्थलांतराने त्या बालेकिल्ल्याला “पाडून टाकले,” जसे दानिएल 8:11 मध्ये भाकीत केले आहे.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> होय, त्याने स्वतःला सैन्याच्या अधिपतीपर्यंत महान केले; आणि त्याच्यामुळे नित्य अर्पण काढून टाकण्यात आले, आणि त्याच्या पवित्रस्थानाचे स्थान खाली पाडण्यात आले. दानियेल 8:11.

When Constantine cast down the city of Rome for the city of Constantinople, he left a power vacuum in the city of Rome open for the papal church to take the seat of authority represented by the city of Rome. The act fulfilled verse two of Revelation thirteen.

जेव्हा कॉन्स्टँटाइनने रोम शहराच्या ऐवजी कॉन्स्टँटिनोपल शहराची निवड केली, तेव्हा त्याने रोम शहरात अशी सत्ताशून्यता निर्माण केली की ज्यामुळे पोपसत्ताक चर्चला रोम शहराने दर्शविलेल्या अधिकाराच्या आसनावर अधिष्ठित होता आले. या कृतीने प्रकटीकरण तेरावा अध्याय, दुसरे वचन पूर्ण झाले.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> आणि मी पाहिलेला पशू चित्त्यासारखा होता, आणि त्याचे पाय अस्वलाच्या पायांसारखे होते, आणि त्याचे तोंड सिंहाच्या तोंडासारखे होते; आणि अजगराने त्याला आपली शक्ती, आपले सिंहासन, आणि मोठा अधिकार दिला. प्रकटीकरण 13:2.

In Daniel 8, two different Hebrew words, both translated as “sanctuary” distinguish the story of the sanctuary in the book of Daniel. The book of Daniel represents a warfare between Christ and Satan as illustrated in the earthly representatives of Christ and Satan. Babylon, Satan’s earthly representative conquers Jerusalem in the opening of Daniel, and Jerusalem conquers Babylon in verse forty-five of chapter eleven. The kingdoms represented by the city of Jerusalem and the city of Babylon are “sanctuaries of strength.” The cities of Babylon and Jerusalem are both sanctuaries of strength, and they both have their own temples within the city. The Pantheon temple is in the city of Rome, and the temple in Jerusalem is the counterpart in the prophetic narrative. Babylon and the city of Rome are counterfeits of Jerusalem.

दानीएल ८ मध्ये, “पवित्रस्थान” असा अनुवाद केलेले दोन भिन्न इब्री शब्द दानीएलच्या पुस्तकातील पवित्रस्थानाच्या कथनातील भेद स्पष्ट करतात. दानीएलचे पुस्तक ख्रिस्त आणि सैतान यांच्यातील संघर्षाचे प्रतिनिधित्व करते, जसे ख्रिस्त आणि सैतान यांच्या पृथ्वीवरील प्रतिनिधींमध्ये चित्रित केले आहे. दानीएलच्या प्रारंभी बाबेल, जो सैतानाचा पृथ्वीवरील प्रतिनिधी आहे, यरुशलेम जिंकतो; आणि अकराव्या अध्यायाच्या पंचेचाळीसाव्या वचनात यरुशलेम बाबेलवर विजय मिळवते. यरुशलेम नगरी आणि बाबेल नगरी यांनी प्रतिनिधित्व केलेली राज्ये “सामर्थ्याची पवित्रस्थाने” आहेत. बाबेल आणि यरुशलेम ही दोन्ही शहरे सामर्थ्याची पवित्रस्थाने आहेत, आणि त्या दोन्हींची स्वतःची मंदिरे त्या शहरांमध्ये आहेत. पॅन्थिऑन मंदिर रोम शहरात आहे, आणि यरुशलेममधील मंदिर हे भविष्यवाणीच्या कथनातील त्याचे समांतर आहे. बाबेल आणि रोम शहर ही यरुशलेमची बनावट प्रतिरूपे आहेत.

In Daniel 8, the two Hebrew words are “miqdash” in verse 11, where the little horn (pagan Rome) casts down the “place of his sanctuary” (the city of Rome), when Constantine relocates in 330. The other word is “qodesh” in verses 13, 14, where God’s sanctuary awaits cleansing after 2300 days. Though both words are translated as sanctuary, “miqdash” can represent either God’s fortress or a pagan fortress, whereas “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

दानियेल ८ मध्ये, दोन हिब्रू शब्द आहेत: पद ११ मध्ये “miqdash”, जिथे लहान शिंग (मूर्तिपूजक रोम) “त्याच्या पवित्रस्थानाचे स्थान” (रोम हे शहर) खाली पाडते, जेव्हा कॉन्स्टन्टाईन इ.स. ३३० मध्ये स्थलांतर करतो. दुसरा शब्द “qodesh” हा पदे १३, १४ मध्ये आहे, जिथे देवाचे पवित्रस्थान २३०० दिवसांनंतर शुद्धीकरणाची वाट पाहत आहे. जरी या दोन्ही शब्दांचे भाषांतर “पवित्रस्थान” असे केले जाते, तरी “miqdash” हा देवाचा दुर्ग किंवा मूर्तिपूजकांचा दुर्ग यांपैकी कोणत्याही अर्थाने वापरला जाऊ शकतो, तर “qodesh” हा बायबलमध्ये केवळ देवाच्या पवित्रस्थानासाठीच वापरला जातो.

In Daniel 11:31, the “sanctuary of strength” (the city of Rome) is polluted as the Barbarians and Vandals bring warfare to the city of Rome. The “arms” in the verse started with Clovis in 496 and continued until papal Rome, was fully ascendant by 538, when the Ostrogoths are expelled from the city.

दानियेल ११:३१ मध्ये, “बलाचे पवित्रस्थान” (रोमचे शहर) अशुद्ध केले जाते, कारण बर्बर आणि वँडल लोक रोम शहरावर युद्ध आणतात. या वचनातील “बाहू” यांचा प्रारंभ इ.स. ४९६ मध्ये क्लोव्हिसपासून झाला आणि पोपसत्ताक रोम इ.स. ५३८ पर्यंत, जेव्हा ऑस्ट्रोगॉथ लोकांना शहरातून हाकलून देण्यात आले, पूर्णपणे प्रबळ होईपर्यंत तो क्रम चालू राहिला.

The prophetic line from Actium extends beyond 330. Verse 30’s “ships of Chittim” identify the Vandals under Genseric, who sacked Rome in 455, signaling Western Rome’s collapse. Papal Rome then rises, ruling from 538 until 1798; for 1260 years until Napoleon’s General Berthier delivered the “deadly wound” by capturing Pius VI. The 360 years of pagan Rome, from 30 BC to 330, mirrors the 1260 years of papal Rome, each beginning when a third obstacle (Egypt, Ostrogoths) falls.

ॲक्टियमपासूनची भविष्यवाणीची रेषा 330 च्या पलीकडे विस्तारते. पद 30 मधील “कित्तीमची जहाजे” ही 455 मध्ये रोमची लूट करणाऱ्या गेन्सेरिकच्या अधीन असलेल्या वँडल्सची ओळख पटवितात, आणि त्यामुळे पश्चिमी रोमच्या पतनाचा संकेत मिळतो. त्यानंतर पोपसत्ताक रोम उदयास येते, 538 पासून 1798 पर्यंत राज्य करते; 1260 वर्षे, जोपर्यंत नेपोलियनचा जनरल बेर्थिये यांनी पायस सहावा यास पकडून “घातक जखम” दिली नाही. इ.स.पू. 30 ते 330 या काळातील मूर्तिपूजक रोमची 360 वर्षे ही पोपसत्ताक रोमच्या 1260 वर्षांचे प्रतिबिंब आहेत; दोन्हींची सुरुवात तिसरा अडथळा (इजिप्त, ऑस्ट्रोगॉथ्स) दूर झाल्यावर होते.

The modern “king of the north” emerges in verse 40. In 1989, the papacy, allied secretly with Reagan’s USA (symbolized as chariots, ships, and horsemen), topples the USSR, the “king of the south” (atheism/Communism). Verse 41 identifies the papacy conquering the “glorious land”—turning the Protestant USA into the Catholic USA—while verses 42, 43 identify the United Nations represented by Egypt yielding to a threefold union consisting of the United Nations (the dragon) the Vatican (the beast) and the United States (the false prophet), steering the world to Armageddon. Verse 45 predicts this power’s end, “with none to help,” its wound healed in verse forty-one, but its fate sealed by verse forty-five.

आधुनिक “उत्तरेचा राजा” वचन ४० मध्ये प्रकट होतो. १९८९ मध्ये, रेगनच्या अमेरिकेशी गुप्त युती केलेल्या पोपसत्तेने (रथ, जहाजे आणि घोडेस्वार यांचे प्रतीक म्हणून) “दक्षिणेचा राजा” असलेल्या सोव्हिएत संघाला—नास्तिकता/कम्युनिझमला—पाडून टाकले. वचन ४१ मध्ये पोपसत्तेने “वैभवशाली देश” जिंकला असे ओळखले जाते—प्रॉटेस्टंट अमेरिका कॅथॉलिक अमेरिकेमध्ये रूपांतरित होत आहे—तर वचने ४२, ४३ मध्ये इजिप्तद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या संयुक्त राष्ट्रांनी संयुक्त राष्ट्रे (अजगर), व्हॅटिकन (पशू) आणि संयुक्त संस्थाने (खोटा संदेष्टा) यांचा समावेश असलेल्या त्रिविध संघटनेपुढे शरणागती पत्करल्याचे दर्शविले आहे, ज्यायोगे जगाला आर्मगेडोनकडे नेले जात आहे. वचन ४५ या सत्तेच्या शेवटाची भविष्यवाणी करते, “तिला मदत करणारा कोणीही नसताना”; वचन ४१ मध्ये तिची जखम बरी झालेली दिसते, परंतु वचन ४५ पर्यंत तिचे भवितव्य निश्चित झालेले असते.

Actium in 31 BC is the focus of verses 25, 26, launching Rome’s 360-year reign from its sanctuary-stronghold. With verse fourteen as a caveat, the story of pagan Rome from verse sixteen unto the transition to papal Rome in verse thirty-one is the complete line of pagan Rome. That line is divided into three parts. Verse sixteen to twenty-two is the line of Rome’s dominance over ancient Israel. Verse twenty-three and twenty-four identifies that work of empire building which Rome employed when conquering through leagues and treaties in conjunction with military might. Verse twenty-four through to the last expression in verse thirty-one is a two-part line representing a period when Rome exalted itself, followed by a fall.

इ.स.पूर्व 31 मधील Actium हा 25 व 26 वचनांचा केंद्रबिंदू आहे, ज्याद्वारे Rome ने आपल्या sanctuary-stronghold पासून 360 वर्षांच्या राज्याची सुरुवात केली. चौदाव्या वचनाला एका caveat म्हणून धरून, सोळाव्या वचनापासून एकतीसाव्या वचनातील papal Rome कडे होणाऱ्या संक्रमणापर्यंतची pagan Rome ची कथा ही pagan Rome ची संपूर्ण रेषा आहे. ती रेषा तीन भागांत विभागलेली आहे. सोळावे ते बाविसावे वचन हे प्राचीन Israel वर Rome च्या प्रभुत्वाची रेषा आहे. तेवीसावे व चोवीसावे वचन त्या empire building च्या कार्याची ओळख करून देतात, जे Rome ने सैनिकी सामर्थ्याबरोबरच leagues व treaties यांच्या साहाय्याने जिंकताना उपयोगात आणले. चोवीसाव्या वचनापासून एकतीसाव्या वचनातील शेवटच्या विधानापर्यंत ही दोन भागांची रेषा आहे, जी असा कालखंड दर्शविते की ज्यात Rome ने स्वतःचे उदात्तीकरण केले, आणि त्यानंतर पतन झाले.

The “time appointed” is the conclusion of the 360 years in the year 330. Verses twenty-seven unto the last phrase of verse thirty-one, which identifies when the papal power, represented as the abomination that maketh desolate was placed on the throne in 538 is the history of pagan Rome in the context of the period of three hundred and sixty years of supreme rule, which is then followed by two hundred and eight years of a progressive fall.

“नियुक्त केलेला काळ” म्हणजे इ.स. 330 मधील 360 वर्षांच्या समाप्तीचा निष्कर्ष होय. सत्तावीसाव्या वचनापासून एकतीसाव्या वचनाच्या शेवटच्या वाक्यांशापर्यंतचा भाग—जो इ.स. 538 मध्ये सिंहासनावर स्थापित करण्यात आलेल्या, उजाड करणाऱ्या घृणास्पद वस्तू म्हणून दर्शविलेल्या पोपसत्तेची ओळख करून देतो—हा सर्वोच्च राज्यकारभाराच्या तीनशे साठ वर्षांच्या कालखंडाच्या संदर्भात मूर्तिपूजक रोमचा इतिहास आहे; आणि त्यानंतर क्रमाक्रमाने होत गेलेल्या पडझडीची दोनशे आठ वर्षे येतात.

Therefore the “time” of verse twenty-four begins in 31 BC with an addition of the king of the south to the domain of the king of the north, and it ends in 330 with a division of the king of the north into east and west. From 330 unto 538 pagan Rome progressively falls apart. The various prophetic identifications associated with the various steps of demise of pagan Rome are the prophetic anchors that allow the student of prophecy to recognize God’s prophetic Word. In fulfillment of verse fourteen of Daniel eleven, Rome establishes the vision, and one of the ways that it does that very thing is through its fall. The verse states, “also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.”

म्हणून चोवीसाव्या वचनातील “काळ” इ.स.पू. 31 मध्ये दक्षिणेच्या राजाच्या राज्याचा उत्तरेच्या राजाच्या आधिपत्यात समावेश होण्यापासून सुरू होतो, आणि इ.स. 330 मध्ये उत्तरेच्या राजाचे पूर्व आणि पश्चिम अशा विभागात विभाजन होण्याने समाप्त होतो. इ.स. 330 पासून इ.स. 538 पर्यंत मूर्तिपूजक रोम क्रमाक्रमाने विघटित होत जाते. मूर्तिपूजक रोमच्या पतनाच्या विविध टप्प्यांशी संबंधित असलेल्या विविध भविष्यसूचक ओळखी या त्या भविष्यसूचक आधारबिंदू आहेत, ज्यांमुळे भविष्यवाणीचा विद्यार्थी देवाचे भविष्यसूचक वचन ओळखू शकतो. दानियेल अकरा, वचन चौदा, यांच्या परिपूर्तीत, रोम त्या दर्शनाला स्थापन करते, आणि ते अगदी तसेच करते त्यांपैकी एक मार्ग म्हणजे तिचे पतन होय. त्या वचनात असे म्हटले आहे, “तुझ्या लोकांतील लुटारूसुद्धा दर्शन स्थापन करण्यासाठी स्वतःस उंचावतील; पण ते पडतील.”

When Rome is attacked by the ships of Chittim, and thereafter attacks the south, it was not as the either the former or the latter, for from here onward the fall of the Roman power is being portrayed. The first four trumpets of the seven trumpets of Revelation found in chapter eight specifically describe the four major powers that ultimately brought Western Rome to a conclusion by 476. The vision is established when the robbers of thy people exalt themselves and fall. The prophetic vision is illustrated upon the framework of Rome’s fall. Western pagan Rome fell from 330 unto 538. Papal Rome fell in 1798. In the history of the fifth and sixth trumpet Eastern Rome fell to the Ottoman Turks in 1453. Those three falls are part of the vision that is established by the robbers of thy people.

जेव्हा कित्तीमची जहाजे रोमवर आक्रमण करतात, आणि त्यानंतर दक्षिणेवर आक्रमण करतात, तेव्हा ते पूर्वीप्रमाणेही नव्हते आणि नंतरप्रमाणेही नव्हते; कारण येथून पुढे रोमन सत्तेच्या पतनाचे चित्रण केले जात आहे. प्रकटीकरणाच्या सात तुताऱ्यांपैकी पहिल्या चार तुताऱ्यांचे, आठव्या अध्यायात आढळणारे, वर्णन विशेषतः त्या चार प्रमुख सत्तांचे वर्णन करते ज्यांनी अखेरीस पाश्चात्त्य रोमचा 476 पर्यंत अंत घडवून आणला. दर्शन तेव्हा स्थापित होते जेव्हा तुझ्या लोकांतील लुटारू स्वतःला उंचावतात आणि पडतात. ही भविष्यसूचक दृष्टी रोमच्या पतनाच्या चौकटीवर स्पष्ट केली जाते. पाश्चात्त्य मूर्तिपूजक रोम 330 ते 538 या कालावधीत पडले. पोपसत्ताक रोम 1798 मध्ये पडले. पाचव्या आणि सहाव्या तुताऱ्याच्या इतिहासात पूर्व रोम 1453 मध्ये ऑटोमन तुर्कांच्या हाती पडले. ती तीन पतने तुझ्या लोकांतील लुटारूंमुळे स्थापित झालेल्या त्या दर्शनाचा भाग आहेत.

The verse states, “also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.” From 31 BC to 330 pagan Rome “exalted themselves” in their supremacy over the world. From 330 to 538 pagan Rome fell away to prepare for the man of sin to be seated in the temple of God, proclaiming himself to be God. From 538 unto 1798 the papal power “exalted themselves,” and in 1798 they fell. From 31 BC to 330 Western Rome “exalted” that it was the center of the Roman empire, and from 330 unto 476 it fell. In 330 Constantine exalted that Constantinople was the center of Eastern Rome and in 1453 Eastern Rome fell. The periods of the various representations of Rome, each possess a period where Rome exalts, followed by a period illustrating its fall, for “the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.”

या पद्यात असे म्हटले आहे, “तुझ्या लोकांतील दरोडेखोरदेखील दृष्टान्त स्थिर करण्यासाठी स्वतःला उंचावतील; पण ते पडतील.” इ.स.पू. 31 पासून इ.स. 330 पर्यंत जगावरील आपल्या सार्वभौम प्रभुत्वात मूर्तिपूजक रोमने “स्वतःला उंचाविले.” इ.स. 330 पासून इ.स. 538 पर्यंत मूर्तिपूजक रोम पतन पावले, जेणेकरून पापाचा मनुष्य देवाच्या मंदिरात बसविला जाईल आणि स्वतःला देव असल्याचे जाहीर करील. इ.स. 538 पासून इ.स. 1798 पर्यंत पोपसत्तेने “स्वतःला उंचाविले,” आणि इ.स. 1798 मध्ये ती पडली. इ.स.पू. 31 पासून इ.स. 330 पर्यंत पाश्चात्त्य रोमने “स्वतःला उंचाविले” की ते रोमन साम्राज्याचे केंद्र होते, आणि इ.स. 330 पासून इ.स. 476 पर्यंत ते पडले. इ.स. 330 मध्ये कॉन्स्टँटाईनने कॉन्स्टँटिनोपल हे पूर्वीय रोमचे केंद्र आहे असे उंचाविले, आणि इ.स. 1453 मध्ये पूर्वीय रोम पडले. रोमच्या विविध प्रतिनिधित्वांच्या कालखंडांपैकी प्रत्येकामध्ये असा एक कालखंड आहे ज्यामध्ये रोम स्वतःला उंचाविते, आणि त्यानंतर त्याच्या पतनाचे दर्शन घडविणारा एक कालखंड येतो; कारण “तुझ्या लोकांतील दरोडेखोर दृष्टान्त स्थिर करण्यासाठी स्वतःला उंचावतील; पण ते पडतील.”

The Hebrew word translated as “robbers” is better translated as “breakers” for it aligns more closely with the root’s primary sense—to break through or disrupt—rather than strictly “robbers” (which implies theft). The term suggests those who fracture boundaries, laws, or covenants, not just steal goods. Rome is the breaker in Bible prophecy, though it is translated as “robbers” in verse fourteen. In Daniel chapter two Rome is the iron kingdom, and then in chapter seven the fourth beast is also Rome.

“robbers” असे भाषांतर केलेला हिब्रू शब्द “breakers” असा भाषांतरित करणे अधिक योग्य आहे, कारण तो मूळ धातूच्या प्राथमिक अर्थाशी—भेदून जाणे किंवा विस्कळीत करणे—अधिक निकटपणे जुळतो, केवळ “robbers” शी नव्हे (ज्यात चोरीचा अर्थ सूचित होतो). हा शब्द केवळ मालमत्ता चोरणाऱ्यांकडेच नव्हे, तर सीमा, नियम किंवा करार भंग करणाऱ्यांकडे निर्देश करतो. बायबलमधील भविष्यवाणीत रोम हाच भंग करणारा आहे, जरी चौदाव्या वचनात त्याचे भाषांतर “robbers” असे केलेले आहे. दानिएलच्या दुसऱ्या अध्यायात रोम हे लोखंडी राज्य आहे, आणि नंतर सातव्या अध्यायात चौथे पशूही रोमच आहे.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns. Daniel 7:7.

> यानंतर मी रात्रीच्या दृष्टांतांत पाहिले, आणि पाहा, एक चौथे पशू, भयंकर व अति भयप्रद, आणि अत्यंत सामर्थ्यशाली; त्याला लोखंडाचे मोठे दात होते; तो ग्रासीत असे, तुकडे-तुकडे करी, आणि उरलेले आपल्या पायांनी तुडवीत असे; आणि तो त्याच्या आधी असलेल्या सर्व पशूंपेक्षा भिन्न होता; आणि त्याला दहा शिंगे होती. दानियेल 7:7.

The fourth beast–which is Rome–has “iron” teeth, for it is the same fourth kingdom represented as iron in chapter two. In verse seven the fourth beast of Rome “breaks in pieces,” and when it breaks in pieces it “stamped the residue with the feet of it.” The beast of Rome is the iron kingdom and the characteristic of braking in pieces and stamping the residue represents the act of persecution. The persecution brought upon ancient Israel was a “sign.”

चौथा पशू—जो रोम आहे—त्याचे दात “लोखंडाचे” आहेत, कारण अध्याय दुसऱ्यात लोखंडाने दर्शविलेल्या त्याच चौथ्या राज्याचे हेच प्रतिनिधित्व आहे. सातव्या वचनात रोमचा चौथा पशू “तुकडे तुकडे करतो,” आणि तो तुकडे तुकडे करीत असताना “उरलेल्यांना आपल्या पायांनी तुडवितो.” रोमचा पशू हे लोखंडाचे राज्य आहे, आणि तुकडे तुकडे करणे व उरलेल्यांना तुडविणे ही वैशिष्ट्ये छळाच्या कृत्याचे प्रतिनिधित्व करतात. प्राचीन इस्राएलवर आणण्यात आलेला छळ एक “चिन्ह” होता.

> Moreover all these curses shall come upon thee, and shall pursue thee, and overtake thee, till thou be destroyed; because thou hearkenedst not unto the voice of the Lord thy God, to keep his commandments and his statutes which he commanded thee: And they shall be upon thee for a sign and for a wonder, and upon thy seed forever. Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor shew favour to the young. Deuteronomy 28:45–50.

> याव्यतिरिक्त हे सर्व शाप तुझ्यावर येतील, तुझा पाठलाग करतील, आणि तुला गाठतील, जोपर्यंत तू नष्ट होत नाहीस; कारण तू परमेश्वर तुझा देव याच्या वचनाकडे कान दिला नाहीस, आणि त्याने तुला दिलेल्या त्याच्या आज्ञा व नियम पाळले नाहीस. आणि ते तुझ्यावर चिन्ह व आश्चर्य म्हणून, आणि तुझ्या संततीवर सदासर्वकाळ राहतील. कारण सर्व गोष्टींची विपुलता असूनही तू परमेश्वर तुझा देव याची आनंदाने व हृदयातील उल्लासाने सेवा केली नाहीस; म्हणून परमेश्वर तुझ्यावर पाठवील त्या तुझ्या शत्रूंची तू भूक, तहान, नग्नता, आणि सर्व गोष्टींच्या अभावात सेवा करशील; आणि तो तुझ्या मानेला लोखंडाचे जू ठेवील, जोपर्यंत त्याने तुझा नाश केलेला नसेल. परमेश्वर तुझ्यावर दूरवरून, पृथ्वीच्या टोकापासून, गरुड जसा झेप घेतो तशी एक जात आणील; अशी जात, जिची भाषा तुला समजणार नाही; कठोर मुखवृत्तीची अशी जात, जी वृद्धांचा मान राखणार नाही, आणि तरुणांवर कृपादृष्टी दाखवणार नाही. अनुवाद 28:45–50.

The curses upon ancient Israel brought about by their rebellion are a “sign and a wonder, and upon thy seed forever.” The curse was to be brought upon them with “a nation of fierce countenance.” The beast with iron teeth that “breaks in pieces and stamps the residue” in chapter seven is also the fourth kingdom which proceeds from the division of Alexander’s kingdom, and just as with Moses in Deuteronomy, that kingdom is a nation whose tongue ancient Israel would not understand. The kingdom of Rome in Daniel chapter eight is a nation of fierce countenance and a nation who speaks a different language.

प्राचीन इस्राएलावर त्यांच्या बंडखोरीमुळे आलेले शाप हे “एक चिन्ह व एक आश्चर्य, आणि तुझ्या संततीवर सर्वकाळ” असे आहेत. तो शाप त्यांच्यावर “भयंकर मुखवर्ण असलेल्या एका राष्ट्राद्वारे” आणला जाणार होता. सातव्या अध्यायातील लोखंडी दात असलेले ते पशू, जे “तुकडे तुकडे करते आणि उरलेल्यांवर पाय देऊन तुडवते,” तेही अलेक्झांडरच्या राज्याच्या विभाजनातून पुढे येणारे चौथे राज्य आहे; आणि व्यवस्थाविवरणातील मोशेप्रमाणेच, ते राज्य असे एक राष्ट्र आहे की ज्याची भाषा प्राचीन इस्राएलाला समजणार नव्हती. दानियेल अध्याय आठमधील रोमचे राज्य हे भयंकर मुखवर्ण असलेले एक राष्ट्र आणि भिन्न भाषा बोलणारे एक राष्ट्र आहे.

> Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. Daniel 8:22, 23.

> आता ते मोडले गेले असता, त्याच्या ऐवजी चार उभे राहिले, त्याप्रमाणे त्या राष्ट्रातून चार राज्ये उभी राहतील; परंतु त्याच्या सामर्थ्याने नव्हे. आणि त्यांच्या राज्याच्या उत्तरकाळी, जेव्हा अपराधी परिपूर्णतेस येतील, तेव्हा कठोर मुखवटा असलेला, आणि गूढ उक्ती समजणारा एक राजा उभा राहील. दानियेल 8:22, 23.

The “robbers (breakers) of thy people” establish the vision, they exalt themselves and they fall. The fourth iron kingdom was pagan Rome who ruled supremely when exalting themselves, but whose ultimate fall became a prophetic characteristic which establishes the vision. They are breakers for they trample down God’s people through persecution.

“तुझ्या लोकांतील लुटारू (भंग करणारे)” दर्शनाची स्थापना करतात; ते स्वतःला उंचावतात आणि ते पडतात. चौथे लोखंडी राज्य म्हणजे मूर्तिपूजक रोम होय, ज्याने स्वतःला उंचावत असताना सर्वोच्च सत्ता गाजवली; परंतु त्याचा अंतिम पतन हे दर्शनाची स्थापना करणारे एक भविष्यसूचक वैशिष्ट्य ठरले. ते भंग करणारे आहेत, कारण ते छळाद्वारे देवाच्या लोकांना तुडवून टाकतात.

We will continue this study in the next article.

आम्ही हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

Back to Articles