Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Three

दानियेलचे पुस्तक - क्रमांक त्रेसष्ट

Beyond Miller’s Charts: Islam, the Investigative Judgment, and the Final Testing

मिलर यांच्या चार्ट्सच्या पलीकडे: इस्लाम, तपासणी न्याय, आणि अंतिम कसोटी

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2024

Formats

PDF
Word

We have been informed that, “God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Miller was prevented by the history where he was raised up in from understanding the “great light” located in chapters twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen of Revelation, for those chapters identified the work of prophetic kingdoms which he could not see from his historical vantage point.

आम्हाला असे कळविण्यात आले आहे की, “देवाने विल्यम मिलर यांच्या मनाला भविष्यवाण्यांकडे वळविले आणि त्यांना प्रकटीकरणाच्या पुस्तकावर महान प्रकाश दिला.” मिलर यांना ज्या इतिहासकाळात उभे करण्यात आले होते, त्या इतिहासामुळे त्यांना प्रकटीकरणाच्या बारावा, तेरावा, सोळावा, सतरावा आणि अठरावा अध्यायांमध्ये असलेला “महान प्रकाश” समजण्यास प्रतिबंध झाला; कारण त्या अध्यायांनी भविष्यवाणीतील राज्यांच्या कार्याची ओळख करून दिली होती, जी त्यांच्या ऐतिहासिक दृष्टिकोणातून त्यांना दिसू शकत नव्हती.

The light given Miller on the book of Revelation was the Churches, Seals and Trumpets, and it is the last three Trumpets, which are identified as “three Woes,” that are represented upon Habakkuk’s two tables. The “great light,” given to Miller in the book of Revelation concerns the role of Islam in Bible prophecy. Yet even that “great light” was limited by his historical setting.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाविषयी मिलर यांना दिलेला प्रकाश म्हणजे मंडळ्या, मोहोर आणि कर्णे हा होता; आणि “तीन हाय” म्हणून ओळखली जाणारी शेवटची तीन कर्णे हबक्कूकच्या दोन पाट्यांवर दर्शविली आहेत. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात मिलर यांना देण्यात आलेला “महान प्रकाश” हा बायबलमधील भविष्यवाणीमध्ये इस्लामच्या भूमिकेशी संबंधित आहे. तरीसुद्धा तो “महान प्रकाश” देखील त्यांच्या ऐतिहासिक परिस्थितीमुळे मर्यादित होता.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> “आशिया येथील सात मंडळ्या म्हणजे ख्रिस्ताच्या मंडळीचा तिच्या सात स्वरूपांतील इतिहास होय—तिच्या सर्व वळणावळणांत, तिच्या सर्व समृद्धीत व क्लेशांत, प्रेषितांच्या दिवसांपासून जगाच्या अंतापर्यंत. सात मोहोर म्हणजे पृथ्वीवरील सत्ता व राजे यांनी मंडळीवर केलेल्या व्यवहारांचा, आणि त्याच काळात देवाने आपल्या लोकांचे केलेल्या संरक्षणाचा इतिहास होय. सात कर्णे म्हणजे पृथ्वीवर, म्हणजे रोमन राज्यावर, पाठविण्यात आलेल्या सात विशिष्ट व भीषण न्यायशिक्षांचा इतिहास होय. आणि सात पात्रे म्हणजे पोपप्रधान रोमवर पाठविण्यात आलेल्या शेवटच्या सात पीडा होत. यांमध्ये इतर अनेक घटनाही मिसळलेल्या आहेत; त्या उपनद्यांसारख्या गुंफल्या जाऊन भविष्यवाणीच्या महान नदीला परिपूर्ण करीत जातात, जोपर्यंत अखेर सर्व काही आपल्याला अनंतकाळाच्या महासागरात नेऊन संपत नाही.”

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> “माझ्या मते, प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील योहानाच्या भविष्यवाणीची हीच योजना आहे. आणि जो मनुष्य हे पुस्तक समजून घेऊ इच्छितो, त्याला देवाच्या वचनातील इतर भागांचे सखोल ज्ञान असले पाहिजे. या भविष्यवाणीत वापरलेली प्रतिमा व रूपके, त्याच ठिकाणी सर्व स्पष्ट केलेली नाहीत, तर ती इतर भविष्यवक्त्यांमध्ये शोधली पाहिजेत, आणि पवित्रशास्त्रातील इतर उताऱ्यांमध्ये त्यांचे स्पष्टीकरण आढळले पाहिजे. म्हणून हे स्पष्ट आहे की कोणत्याही एका भागाचे स्पष्ट ज्ञान प्राप्त करण्यासाठीसुद्धा, देवाने संपूर्ण ग्रंथाच्या अभ्यासाची योजना केली आहे.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

Notice that Miller understood the seven last plagues as the seven judgments upon papal Rome. He could not understand that papal Rome was given a deadly wound that was to be healed. He recognized the seven trumpets as “a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom,” but was unable to recognize the distinction between the kingdoms of pagan and papal Rome. Therefore, his ability to see the distinction between the first four trumpets and the last three trumpets was limited.

लक्षात घ्या की मिलरने शेवटच्या सात पीडा या पोपसत्ताधीन रोमवरील सात न्याय म्हणून समजल्या होत्या. पोपसत्ताधीन रोमला एक प्राणघातक घाव देण्यात आला होता, जो बरा होणार होता, हे तो समजू शकला नाही. त्याने सात तुताऱ्या या “पृथ्वीवर, किंवा रोमन राज्यावर, पाठविण्यात आलेल्या सात विशेष आणि जड न्यायांचा इतिहास” म्हणून ओळखल्या; परंतु मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताधीन रोम यांच्या राज्यांतील भेद तो ओळखू शकला नाही. म्हणून, पहिल्या चार तुताऱ्या आणि शेवटच्या तीन तुताऱ्या यांतील भेद पाहण्याची त्याची क्षमता मर्यादित होती.

Miller was unable to recognize that the judgments brought against Rome, were God’s response to Sunday enforcement, for the Millerites were still worshipping on Sunday in their history. Miller was correct in recognizing that the trumpets were judgments upon Rome, but the specific reason the judgments were brought, and the distinction between the first four and last three Trumpets was limited, or non-existent. With that limited view, the “jewel” of the three woes of Islam was still included upon the charts that were directed by the hand of God, and should not be altered.

रोमावर आणण्यात आलेले न्यायनिवाडे हे रविवारपालनाच्या सक्तीला दिलेला देवाचा प्रतिसाद होते, हे मिलर ओळखू शकला नाही; कारण मिलराईट त्यांच्या इतिहासाच्या त्या काळात अद्याप रविवारच उपासनेचा दिवस म्हणून पाळत होते. शिंगे ही रोमावर आलेली न्यायशिक्षा आहेत, हे ओळखण्यात मिलर बरोबर होता; परंतु ही न्यायशिक्षा का आणली गेली याचे विशिष्ट कारण, आणि पहिल्या चार व शेवटच्या तीन शिंगांमधील भेद, याविषयीची समज मर्यादित होती, किंवा अस्तित्वातच नव्हती. त्या मर्यादित दृष्टीकोनामुळे, इस्लामच्या तीन शोकांचे “रत्न” अद्याप त्या तक्त्यांवर समाविष्ट होते, जे देवाच्या हाताने निर्देशित केले गेले होते, आणि ते बदलले जाऊ नये.

Enlightened discernment allows a “wise” student of prophecy to recognize that God not only inspired the holy men who wrote the Bible, but He also governed the work of the men who translated the King James Bible, and He specifically says that He employed the same type of divine oversight in the production of the two sacred charts.

प्रबुद्ध विवेकामुळे भविष्यवाणीचा “ज्ञानी” विद्यार्थी हे ओळखू शकतो की देवाने केवळ बायबल लिहिणाऱ्या पवित्र पुरुषांनाच प्रेरणा दिली नाही, तर King James Bible चे भाषांतर करणाऱ्या पुरुषांच्या कार्यावरही त्याने अधिराज्य केले, आणि तो विशेषतः असे सांगतो की दोन पवित्र तक्त्यांच्या निर्मितीतही त्याने याच प्रकारच्या दैवी पर्यवेक्षणाचा उपयोग केला.

Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies the subject of the final Midnight Cry. The subject of the Midnight Cry in Millerite history was the date of the conclusion of the prophetic periods, and in this sense the “Midnight Cry” message of the last days (which is the message of Islam of the third Woe), has been typified by the date of October 22, 1844. That date in Millerite history typifies the soon-coming Sunday law, and both October 22, 1844, and the Sunday law were typified by the cross, which was the conclusion of the Triumphal Entry of Christ.

मिलर यांचे पाचवे, सहावे आणि सातवे तुरही (इस्लाम) यांचे “रत्न” शेवटच्या दिवसांत दहापट अधिक तेजाने प्रकाशते, कारण ते अंतिम मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाचा विषय ओळखून देते. मिलराइट इतिहासातील मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाचा विषय भविष्यवाणीतील कालखंडांच्या समाप्तीची तारीख हा होता, आणि या अर्थाने शेवटच्या दिवसांतील “मध्यरात्रीचे आक्रंदन” हा संदेश (जो तिसऱ्या हायचा इस्लामाचा संदेश आहे), २२ ऑक्टोबर, १८४४ या तारखेने पूर्वछायित करण्यात आला आहे. मिलराइट इतिहासातील ती तारीख लवकरच येणाऱ्या रविवार कायद्याची पूर्वछाया दर्शविते, आणि २२ ऑक्टोबर, १८४४ तसेच रविवार कायदा, हे दोन्ही ख्रिस्ताच्या विजयोत्सवी प्रवेशाच्या समाप्ती असलेल्या क्रूसाने पूर्वछायित करण्यात आले होते.

Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies Islam in agreement with the theme of the last-day reformatory movement, which is Islam of the third Woe. Therefore, as the theme of the final reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, it has been typified by the theme of each of the previous reformatory movements, whether it be the theme of “the resurrection” in the reformatory movement of Christ, the theme of “prophetic time” in the history of the Millerites, the theme of “the ark of God” in the reformatory movement of David or the theme of “the covenant” in the reformatory movement of Moses.

पाचव्या, सहाव्या आणि सातव्या तुरईंचे (इस्लाम) मिलर यांचे “रत्न” अखेरच्या दिवसांत दहापट अधिक तेजाने झळकते, कारण ते इस्लामाची ओळख अखेरच्या दिवसांतील सुधारक चळवळीच्या विषयाशी सुसंगतपणे करून देते; आणि तो विषय म्हणजे तिसऱ्या धिक्काराचा इस्लाम होय. म्हणून, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम सुधारक चळवळीचा विषय म्हणून, त्याचे प्रतिरूप पूर्वीच्या प्रत्येक सुधारक चळवळीच्या विषयात दिसून आले आहे—ख्रिस्ताच्या सुधारक चळवळीत “पुनरुत्थान” हा विषय असो, मिलराइट्सच्या इतिहासात “भविष्यवाणीतील काळ” हा विषय असो, दावीदाच्या सुधारक चळवळीत “देवाचा कराराचा कोश” हा विषय असो, किंवा मोशेच्या सुधारक चळवळीत “करार” हा विषय असो.

Whether the event of the cross, the date of October 22, 1844, or the various themes of the reformatory movements, every date and theme represented a life-or-death testing question for the generation of that time. Miller’s “jewel” of the three Woes of Islam is a life-or-death test question, as represented in the parable of the ten virgins in terms of the “oil.” Miller’s jewels in the beginning of his dream shone as the sun, but at the end of his dream they shone “ten times brighter”. Miller’s jewels were like kerosene (lamp oil) in the history of the Millerites, but today those jewels are rocket fuel!

क्रूसाची घटना असो, २२ ऑक्टोबर १८४४ ही तारीख असो, किंवा सुधारणावादी चळवळींचे विविध विषय असोत, प्रत्येक तारीख आणि प्रत्येक विषय त्या काळातील पिढीसाठी जीवन-मरणाची कसोटी ठरणारा प्रश्न होता. इस्लामच्या तीन “Woes” विषयी मिलरचे “रत्न” हे “तेल” या दृष्टीने दहा कुमारींच्या दृष्टांतात दर्शविल्याप्रमाणे जीवन-मरणाची कसोटी असलेला प्रश्न आहे. त्याच्या स्वप्नाच्या आरंभी मिलरची रत्ने सूर्याप्रमाणे चमकत होती, परंतु त्याच्या स्वप्नाच्या शेवटी ती “दहा पट अधिक तेजस्वी” चमकत होती. मिलरची रत्ने मिलेराइट्सच्या इतिहासात केरोसीनप्रमाणे (दिव्याचे तेल) होती, परंतु आज ती रत्ने रॉकेट इंधन आहेत!

The Millerites understood, and correctly applied, the time prophecy of Islam of the second Woe, that was fulfilled on August 11, 1840, but their understanding of the third Woe, which is the Seventh Trumpet, could not see the third Woe arriving as a judgment upon the sixth kingdom of Bible prophecy, for they did not see a fifth kingdom, let alone the sixth kingdom of Bible prophecy. Yet the “great light” on Revelation that was given to Miller is to shine ten times brighter in the “Midnight Cry” of the last days.

मिलराईटांनी दुसऱ्या धिक्काराशी संबंधित इस्लामविषयक कालभविष्यवाणी समजून घेतली आणि ती योग्य रीतीने लागू केली; ती ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी पूर्ण झाली. परंतु तिसऱ्या धिक्काराबद्दल, जो सातवा तुतारीनाद आहे, त्यांच्या समजुतीला हे दिसू शकले नाही की तिसरा धिक्कार हा बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्यावर येणारा न्याय आहे; कारण त्यांनी पाचवे राज्यच पाहिले नव्हते, तर बायबलमधील सहाव्या राज्याबद्दल तर प्रश्नच नव्हता. तरीही प्रकटीकरणाविषयी मिलरला देण्यात आलेला “महान प्रकाश” शेवटच्या दिवसांतील “मध्यरात्रीच्या हाका”मध्ये दहापट अधिक तेजाने प्रकाशणार आहे.

The truths represented upon Habakkuk’s two tables are essentially truths which were fulfilled in past history. The charts are based upon the time prophecies which Miller was led to assemble, and all those time prophecies had concluded by 1844. Those time prophecies will shine brighter in the last days, for they will be seen to be as accurate today as they were in Millerite history, but they possess no direct time predictions for the last days. They do, however, provide repeating prophetic types of the histories they represented in the past, but with a few of Miller’s jewels, future predictions are directly represented.

हबक्कूकच्या दोन पट्टिकांवर दर्शविलेली सत्ये मुळात अशी सत्ये आहेत की जी गत इतिहासात पूर्ण झाली होती. ते आलेख त्या समयविषयक भविष्यवाण्यांवर आधारित आहेत, ज्या एकत्र करण्यास मिलर यांना प्रवृत्त करण्यात आले होते, आणि त्या सर्व समयविषयक भविष्यवाण्या 1844 पर्यंत समाप्त झाल्या होत्या. त्या समयविषयक भविष्यवाण्या शेवटच्या दिवसांत अधिक तेजाने प्रकाशतील, कारण आजही त्या मिलराइट इतिहासात जशा अचूक होत्या तशाच अचूक असल्याचे दिसून येईल; परंतु शेवटच्या दिवसांसाठी त्यांच्यात कोणतीही प्रत्यक्ष समय-भविष्यवाणी नाही. तथापि, त्यांनी भूतकाळात ज्या इतिहासांचे प्रतिनिधित्व केले, त्यांचे पुनरावर्तित होणारे भविष्यसूचक प्रतिरूप त्या पुरवितात; परंतु मिलरच्या काही रत्नांमध्ये भविष्यकालीन भविष्यवाण्या थेट दर्शविलेल्या आहेत.

The work of Christ in the heavenly sanctuary that began in 1844, continues until that work is finished. The prophecy of the twenty-three hundred days, and the work of cleansing that it identified, is still “in the process of fulfillment,” as Sister White states concerning the Ulai and Hiddekel Rivers, so that prophecy has an end-of-the-world fulfillment.

१८४४ मध्ये आरंभ झालेले स्वर्गीय पवित्रस्थानातील ख्रिस्ताचे कार्य ते कार्य पूर्ण होईपर्यंत चालू राहते. दोन हजार तीनशे दिवसांची भविष्यवाणी, आणि तिने निर्देशित केलेले शुद्धीकरणाचे कार्य, Sister White यांनी Ulai आणि Hiddekel नद्यांविषयी जसे म्हटले आहे त्याप्रमाणे, अजूनही “पूर्णत्वास येण्याच्या प्रक्रियेत” आहे; म्हणून त्या भविष्यवाणीचे जगाच्या अंतकाळातील एक परिपूर्ती आहे.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “देवाकडून दानिएलाला जो प्रकाश प्राप्त झाला, तो विशेषतः या अंतिम दिवसांसाठी देण्यात आला होता. शिनारच्या महान नद्या, उलई आणि हिद्देकेल, यांच्या काठांवर त्याने जी दर्शने पाहिली, ती आता पूर्णत्वास येण्याच्या प्रक्रियेत आहेत, आणि पूर्वकथन केलेल्या सर्व घटना लवकरच घडून येतील.” Testimonies to Ministers, 112.

Portions of the visions of Daniel chapters seven and eight, which are on the two tables, are yet future, for they both identify the sanctuary work of Christ. Yet the histories of the kingdoms of Bible prophecy in those two chapters end with papal Rome receiving its deadly wound. The “stone” that is “cut out of the mountain without hands”, and the eighth kingdom of Daniel two are still future. But most of what is represented upon the charts in relation to Daniel chapters two, seven and eight has been fulfilled.

दोन पट्ट्यांवर असलेल्या दानियेलच्या सातव्या व आठव्या अध्यायांतील दर्शनांचे काही भाग अद्याप भविष्यकाळातील आहेत, कारण ते दोन्ही ख्रिस्ताच्या पवित्रस्थानातील सेवाकार्याची ओळख करून देतात. तरीही, त्या दोन्ही अध्यायांतील बायबल भविष्यवाणीतील राज्यांचे इतिहास पोपसत्ताक रोमाला त्याचा प्राणघातक घाव मिळाल्यावर समाप्त होतात. “हातांनी न कापलेला” जो “डोंगरातून काढलेला” “दगड” आहे, आणि दानियेल दोनमधील आठवे राज्य, हे अद्याप भविष्यकाळातील आहेत. परंतु दानियेलच्या दोन, सात आणि आठव्या अध्यायांच्या संबंधाने तक्त्यांवर जे बहुतांशी दर्शविण्यात आले आहे, ते पूर्ण झाले आहे.

The work of Christ in the sanctuary, and the third Woe of Islam are essentially the two subjects that represent prophetic history beyond the time of the Millerites. Along with those two themes, is the last-day history that is typified when the two charts are brought together upon one line. When that is done, the first disappointment of 1843, as represented upon the first chart, finds its correction upon the second chart. Together they produce and identify the “hidden history” of the Seven Thunders, which is now being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

पवित्रस्थानातील ख्रिस्ताचे कार्य आणि इस्लामचा तिसरा धिक्कार हे मूलतः दोन विषय आहेत, जे मिलरवादींच्या काळानंतरच्या भविष्यवाणीतील इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतात. त्या दोन विषयांबरोबरच, जेव्हा दोन तक्ते एका रेषेवर एकत्र आणले जातात तेव्हा ज्याचे प्रतिरूप दिसते असा अंतिम दिवसांचा इतिहासही आहे. असे केल्यावर, पहिल्या तक्त्यावर दर्शविलेल्या 1843 मधील पहिल्या निराशेचे दुरुस्तीकरण दुसऱ्या तक्त्यावर आढळते. एकत्रितपणे ते सात गडगडाटांच्या “गुप्त इतिहास” निर्माण करतात व ओळख करून देतात, जो आता येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे उघड केले जाण्याच्या संदर्भात उघड केला जात आहे.

That “hidden history” is structured upon the “truth,” which is the three Hebrew letters that when combined, create the word “truth.” The word is created by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and represent Jesus not only as the Truth, but as Alpha and Omega. The “hidden history” begins and ends with a disappointment, and has rebellion in the middle, for “thirteen” is a number which represents rebellion.

तो “लपलेला इतिहास” “सत्य” यावर रचलेला आहे; आणि ते “सत्य” म्हणजे एकत्र आल्यावर “सत्य” हा शब्द बनविणारी हिब्रू भाषेतील तीन अक्षरे होत. हा शब्द हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर यांपासून बनतो, आणि तो येशूचे केवळ सत्य म्हणूनच नव्हे, तर अल्फा आणि ओमेगा म्हणूनही प्रतिनिधित्व करतो. “लपलेला इतिहास” निराशेने सुरू होतो आणि निराशेनेच समाप्त होतो, आणि त्याच्या मध्यभागी बंडखोरी आहे, कारण “तेरा” हा बंडखोरीचे प्रतिनिधित्व करणारा अंक आहे.

The year 1843, illustrated upon the first chart, identifies the first disappointment and the arrival of the tarrying time. The tarrying time leads to the arrival of the message of the Midnight Cry, where the rebellion of the foolish virgins is manifested. The message of the Midnight Cry is then proclaimed until the last disappointment. That “hidden history” of the Midnight Cry is repeated (to the very letter) in the last days.

पहिल्या चार्टवर दर्शविलेले इ.स. 1843 हे वर्ष पहिल्या निराशेची ओळख करून देते आणि विलंबकाळाच्या आगमनास सूचित करते. हा विलंबकाळ मध्यरात्रीच्या हाकाच्या संदेशाच्या आगमनाकडे नेतो, ज्या ठिकाणी मूर्ख कुमारींचा बंडखोरपणा प्रकट होतो. त्यानंतर मध्यरात्रीच्या हाकाचा संदेश अखेरच्या निराशेपर्यंत घोषित केला जातो. मध्यरात्रीच्या हाकाचा तो “लपलेला इतिहास” शेवटच्या दिवसांत पुन्हा घडतो (अगदी अक्षरशः).

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “दहा कुमारींच्या दृष्टांताकडे मला अनेकदा निर्देश केले जाते; त्यांपैकी पाच शहाण्या होत्या, आणि पाच मूर्ख. हा दृष्टांत अक्षरशः पूर्ण झाला आहे आणि होईल, कारण त्याचा या काळासाठी विशेष उपयोग आहे; आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाप्रमाणे, तो पूर्ण झाला आहे आणि काळाच्या समाप्तीपर्यंत वर्तमान सत्य म्हणून राहील.” Review and Herald, August 19, 1890.

When rightly understood, the previous statement identifies that the only group of people in the last days who have a possibility of being either a foolish or wise virgin, are people within a group who have suffered a disappointment. The disappointment is what produces the tarrying time, and the parable that “has been and will be fulfilled to the very letter” is premised upon the effects produced internally within the virgins during a tarrying time that begins with a disappointment. That disappointment that slew the “two witnesses” in the street of the city, and reduced them to dead, dry bones in the valley of death took place on July 18, 2020. Adventism, by and large, was not involved with that disappointment. If anything, they celebrated the failed prediction as the “two witnesses” lay slain in the street. To the very letter means “to the very letter”.

योग्य रीतीने समजल्यास, वरील विधान हे दर्शविते की शेवटच्या दिवसांत मूर्ख किंवा शहाणी कुमारी ठरण्याची शक्यता असलेला लोकांचा एकमेव समूह असा आहे की, जो अशा एका समूहाच्या अंतर्गत आहे ज्याने निराशा अनुभवली आहे. ही निराशाच विलंबाचा काळ उत्पन्न करते, आणि जो दृष्टांत “जशाच्या तसा पूर्ण झाला आहे व होणार आहे” तो अशा विलंबाच्या काळात, जो एका निराशेने आरंभ होतो, त्या काळात कुमारिकांच्या अंतःकरणात निर्माण होणाऱ्या परिणामांवर आधारित आहे. शहराच्या रस्त्यात “दोन साक्षीदारांना” ठार मारणारी आणि मृत्यूच्या दरीत त्यांना मृत, कोरड्या हाडांमध्ये परिवर्तित करणारी ती निराशा 18 जुलै, 2020 रोजी घडली. सर्वसाधारणपणे अॅडव्हेंटिझम त्या निराशेत सहभागी नव्हते. उलट, “दोन साक्षीदार” रस्त्यात ठार पडलेले असताना त्यांनी त्या अपयशी भविष्यवाणीचा उत्सवच साजरा केला. “To the very letter” म्हणजे “अक्षरशः अक्षरशः”.

In the Millerite history, the former covenant people (Protestantism), celebrated the failed prediction of 1843 (the first disappointment), and at that point the Protestants passed the limits of their probationary testing time. The testing time had begun on August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended at the fulfillment of the time prophecy of the second Woe (Islam). The Protestants rejected prophetic time at the first disappointment, for the erroneous prediction provided them with an excuse for no longer seeking truth. The theme of all of the waymarks of the Millerite history was “time prophecy”.

मिलराइट इतिहासात, माजी करारातील लोकांनी (प्रोटेस्टंटवादाने) १८४३ मधील अपयशी भाकीताचा (पहिली निराशा) उत्सव साजरा केला, आणि त्या वेळी प्रोटेस्टंटांनी त्यांच्या परीक्षाकालीन कसोटीच्या वेळेची मर्यादा ओलांडली. ही कसोटीची वेळ ११ ऑगस्ट, १८४० रोजी सुरू झाली, जेव्हा दुसऱ्या दुःखाच्या (इस्लाम) वेळेच्या भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीवेळी प्रकटीकरण दहा मधील सामर्थ्यवान देवदूत खाली उतरला. प्रोटेस्टंटांनी पहिल्या निराशेच्या वेळी भविष्यवाणीतील काळ नाकारला, कारण त्या चुकीच्या भाकीतामुळे त्यांना सत्याचा शोध पुढे न घेण्याचे निमित्त मिळाले. मिलराइट इतिहासातील सर्व मार्गचिन्हांचा विषय “काळाची भविष्यवाणी” हा होता.

On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended at the fulfillment of the prophecy of the third Woe (Islam). The theme of all of the waymarks in the last days is Islam. The first disappointment marks the end of a cleansing of the former covenant people, as the former covenant people were then provided with an excuse for no longer seeking the truth. The testing time then began for “the virgins” of the last days, for the testing of the former covenant people that began with the descent of the angel, ended at the first disappointment. Thus, the testing of those who are represented as virgins began, and that process of testing will ultimately manifest whether the virgins are either foolish or wise.

११ सप्टेंबर, २००१ रोजी, तिसऱ्या धिक्काराच्या (इस्लाम) भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीच्या वेळी, प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील देवदूत अवतरला. अंतिम दिवसांतील सर्व मार्गचिन्हांचा विषय इस्लाम हाच आहे. पहिली निराशा पूर्वीच्या करारातील लोकांच्या शुद्धीकरणाच्या समाप्तीची खूण करते, कारण त्यानंतर पूर्वीच्या करारातील लोकांना सत्याचा शोध पुढे न घेण्याचा एक बहाणा पुरविण्यात आला. त्यानंतर अंतिम दिवसांतील “कुमारिका” यांच्यासाठी परीक्षेचा काळ सुरू झाला, कारण देवदूताच्या अवतरणाने आरंभ झालेली पूर्वीच्या करारातील लोकांची परीक्षा पहिल्या निराशेपर्यंत समाप्त झाली. अशा प्रकारे, ज्यांचे प्रतिनिधित्व कुमारिका म्हणून केलेले आहे, त्यांची परीक्षा सुरू झाली, आणि परीक्षेची ही प्रक्रिया अखेरीस हे प्रकट करील की त्या कुमारिका मूर्ख आहेत की शहाण्या.

Between the first and the last disappointment is the message of the Midnight Cry. The theme of the message of the Midnight Cry for the Millerites was “time”, and the theme of the message of the Midnight Cry in the last days is “Islam”. In Miller’s dream he is awakened with a shout (cry), and at that time, his jewels shine ten times brighter than they formerly shone. The jewels upon the charts that directly identifies a prediction for the last days is Islam and the investigative judgment. As such, the tests of the “message” of the Midnight Cry and of the “experience” represented by the investigative judgment, is not for the former covenant people, but for those who profess to be the last virgins.

पहिल्या आणि शेवटच्या निराशेच्या दरम्यान मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा संदेश आहे. मिलराइटांसाठी मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाचा विषय “काळ” होता, आणि शेवटच्या दिवसांतील मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाचा विषय “इस्लाम” आहे. मिलरच्या स्वप्नात तो एका मोठ्या आरोळीने (आक्रोशाने) जागा होतो, आणि त्या वेळी त्याचे रत्ने पूर्वी जशी चमकत होती त्यापेक्षा दहा पटीने अधिक तेजाने चमकतात. आलेखांवरील जी रत्ने शेवटच्या दिवसांसाठी असलेली भविष्यवाणी थेट ओळखून देतात ती इस्लाम आणि शोधक न्यायनिवाडा ही आहेत. म्हणून, मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या “संदेशाच्या” आणि शोधक न्यायनिवाड्याने दर्शविलेल्या “अनुभवाच्या” परीक्षा या पूर्वीच्या करारातील लोकांसाठी नव्हेत, तर जे स्वतःला शेवटच्या कुमारिका असल्याचे मान्य करतात त्यांच्यासाठी आहेत.

The illustration that is produced when both charts are brought together, which identifies the history of the first to the last disappointment, identifies that in the time when the “hidden history” of the Seven Thunders is occurring, the final work of the investigative judgment is being accomplished. That final work is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and it takes place during the “troublous times” of Daniel nine, during the angering of the nations in Revelation eleven, the holding of the “four winds” of Revelation chapter seven, the “staying of the rough wind in the day of the east wind,” of Isaiah chapter twenty-seven, and the restraint of the “angry horse that is seeking to break loose and bring death and destruction” upon the world. All of these prophetic witnesses represent Islam of the third Woe, as represented upon the sacred charts.

दोन्ही चार्ट एकत्र आणल्यावर जे चित्र उभे राहते, आणि जे पहिल्या निराशेपासून अखेरच्या निराशेपर्यंतचा इतिहास दर्शविते, ते हे ओळखून देते की ज्या काळात सात गडगडाटांचा “लपलेला इतिहास” घडत आहे, त्या काळात तपासणी न्यायाचा अंतिम कार्यभाग पूर्ण केला जात आहे. तो अंतिम कार्यभाग म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा शिक्का मारणे होय; आणि तो दानियेल नऊमधील “क्लेशमय काळांमध्ये,” प्रकटीकरण अकरामधील राष्ट्रांच्या संतापाच्या वेळी, प्रकटीकरण अध्याय सातमधील “चार वाऱ्यांना” रोखून धरण्याच्या काळात, यशया अध्याय सत्तावीसमधील “पूर्वेकडील वाऱ्याच्या दिवशी प्रचंड वारा थांबविण्याच्या” वेळी, आणि जगावर “मोकळा होऊन मृत्यू व विध्वंस आणण्याचा प्रयत्न करीत असलेल्या संतप्त घोड्याला” आवर घालण्याच्या काळात घडते. हे सर्व भविष्यसूचक साक्षीदार, पवित्र चार्टांवर दर्शविल्याप्रमाणे, तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामचे प्रतिनिधित्व करतात.

The three primary elements of the two sacred charts of Habakkuk that are specifically addressing events that were future to the publication of the charts, is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, Islam and the fulfillment of the parable of the ten virgins. The charts identify a testing, sealing process of both an “experience” and a “message.” The experience necessary for a foolish virgin is “Christ in you the hope of glory”, which represents the perfection represented by the one hundred and forty-four thousand.

हबक्कूकच्या दोन पवित्र चार्ट्समधील, ज्यांमध्ये विशेषतः त्या चार्ट्सच्या प्रकाशनानंतर भविष्यात घडणाऱ्या घटनांना संबोधले आहे, असे तीन मुख्य घटक म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे मुद्रीकरण, इस्लाम, आणि दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताची पूर्तता. हे चार्ट्स “अनुभव” आणि “संदेश” या दोन्हींच्या परीक्षेची व मुद्रीकरणाची प्रक्रिया ओळखून देतात. मूर्ख कुमारिकेसाठी आवश्यक असलेला अनुभव म्हणजे “ख्रिस्त तुमच्यामध्ये, गौरवाची आशा,” आणि तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांनी दर्शविलेल्या परिपूर्णतेचे प्रतिनिधित्व करतो.

> Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus. Colossians 1:26–28.

> जे गूढ युगानुयुगे व पिढ्यान्पिढ्या लपवून ठेविले गेले होते, तेच आता त्याच्या संतांना प्रकट करण्यात आले आहे; ज्यांना देवाने हे ज्ञात करून द्यावे असे ठरविले की, अन्यजातींमध्ये या गूढाच्या वैभवशाली महिमेची संपत्ती काय आहे; ते म्हणजे ख्रिस्त तुमच्यामध्ये आहे, जो गौरवाची आशा आहे; ज्याची आम्ही घोषणा करीत आहोत, प्रत्येक मनुष्याला इशारा देत आणि प्रत्येक मनुष्याला सर्व ज्ञानाने शिकवीत, यासाठी की आम्ही प्रत्येक मनुष्याला ख्रिस्त येशूमध्ये परिपूर्ण म्हणून सादर करावे. कलस्सैकरांस 1:26–28.

The one hundred and forty-four thousand are represented as a group of people who have came out of a “captivity”. The captivity that is directly represented in the book of Revelation is the captivity of being dead in the street for three and a half days, as represented in Revelation chapter eleven. The captivity of a symbolic death is representing the “seven times” of Leviticus twenty-six, and that captivity requires the manifestation of repentance, as illustrated by Daniel’s prayer, in chapter nine.

एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे अशा लोकांच्या समूहाप्रमाणे दर्शविले आहेत, जे एका “बंदिवासातून” बाहेर आले आहेत. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात थेट दर्शविला गेलेला बंदिवास म्हणजे प्रकटीकरण अध्याय अकरा मध्ये दर्शविल्याप्रमाणे साडेतीन दिवस रस्त्यावर मृत पडून राहण्याचा बंदिवास होय. प्रतीकात्मक मृत्यूचा हा बंदिवास लेवीयव्यवस्था सव्वीस मधील “सात वेळा” यांचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि त्या बंदिवासासाठी, अध्याय नऊ मध्ये दानिएलाच्या प्रार्थनेद्वारे दाखविल्याप्रमाणे, पश्चात्तापाचे प्रकटीकरण आवश्यक आहे.

When the dead dry bones are brought back to life, they are immediately lifted up as an “ensign”. In death they were without Christ within them, the hope of glory. Part of their required repentance was their acknowledgment that they had walked contrary to God, and that God had walked contrary to them. When they meet the requirements prophetically identified, Christ then “comes suddenly to His temple”, and the “experience” is attained that is needed in order to be a member of the ensign that is then lifted up.

जेव्हा मृत, कोरडी हाडे पुन्हा जीवनात आणली जातात, तेव्हा त्यांना तत्क्षणी “ध्वज” म्हणून उंचावले जाते. मृतावस्थेत त्यांच्यामध्ये ख्रिस्त नव्हता, जो गौरवाची आशा आहे. त्यांच्या आवश्यक पश्चात्तापाचा एक भाग म्हणजे त्यांनी देवाच्या विरुद्ध चालले होते, आणि देवही त्यांच्या विरुद्ध चालला होता, याची त्यांची कबुली. जेव्हा ते भविष्यवाणीने दर्शविलेल्या अटी पूर्ण करतात, तेव्हा ख्रिस्त “अकस्मात आपल्या मंदिरात येतो”, आणि मग तो “अनुभव” प्राप्त होतो, जो नंतर उंचावल्या जाणाऱ्या त्या ध्वजाचा एक सदस्य होण्यासाठी आवश्यक आहे.

The “experience” that is illustrated when the two charts are brought together, is accomplished by the final work of Christ in the heavenly sanctuary. That “experience” is represented by the “mareh” vision, which is the vision of “the appearance”. The “message” that is needed is the “chazon” vision, of prophetic history. That “message” is identified as the message of God’s impending judgment upon a rebellious world that is brought about by Islam of the third Woe.

दोन्ही चार्ट एकत्र आणले असता जे “अनुभव” चित्रित केलेले आहे, ते स्वर्गीय पवित्रस्थानातील ख्रिस्ताच्या अंतिम कार्याद्वारे सिद्ध होते. तो “अनुभव” “मारेह” दर्शनाद्वारे दर्शविला जातो, जे “दिसण्याच्या स्वरूपाचे” दर्शन आहे. जी “संदेशवाणी” आवश्यक आहे ती भविष्यवाणीतील इतिहासाच्या “चाझोन” दर्शनाची आहे. ती “संदेशवाणी” तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामद्वारे घडवून आणल्या जाणाऱ्या बंडखोर जगावर देवाच्या आसन्न न्यायाच्या संदेश म्हणून ओळखली जाते.

In 1856, the Lord sought to finish the rebuilding of spiritual Jerusalem in Adventism. Under the arrival of the three angels from 1798 unto 1844, the Millerite temple had been built upon the foundations, represented as “jewels” in Miller’s dream, as represented by the prophetic truths on the two pioneer charts (1843 and 1850) that fulfilled Habakkuk chapter two. He then led His people to erect the wall of His seventh-day Sabbath law, and returned them to the “old paths” of ancient Israel to finish the work of the “street to walk in”. BUT, the old path included a doctrine, a prophecy, that was designed to test and separate them. In 1863, Adventism failed the test of the “seven times”, and began to wander in the wilderness of Laodicea.

१८५६ साली, प्रभूने अॅडव्हेंटिझममध्ये आध्यात्मिक यरुशलेमचे पुनर्बांधकाम पूर्ण करण्याचा प्रयत्न केला. १७९८ ते १८४४ या काळात आलेल्या तीन देवदूतांच्या संदेशांच्या अधीन, मिलराईट मंदिर पायाभूत तत्त्वांवर उभारले गेले होते; मिलरच्या स्वप्नात ज्यांचे “रत्ने” असे प्रतिनिधित्व केले गेले, तसेच दोन पायोनियर चार्ट्सवरील (१८४३ आणि १८५०) भविष्यसूचक सत्यांद्वारे, ज्यांनी हबक्कूक अध्याय दोनची पूर्तता केली. त्यानंतर त्याने आपल्या लोकांना आपल्या सातव्या-दिवशीच्या सब्बाथाच्या नियमाची भिंत उभारण्यास मार्गदर्शन केले, आणि “चालण्याकरिता रस्ता” या कार्याची समाप्ती करण्यासाठी त्यांना प्राचीन इस्राएलच्या “जुन्या वाटांकडे” परत आणले. परंतु, त्या जुन्या वाटेमध्ये एक सिद्धांत, एक भविष्यवाणी, समाविष्ट होती, जी त्यांची परीक्षा घेण्यासाठी आणि त्यांना वेगळे करण्यासाठी नियोजित केली गेली होती. १८६३ साली, अॅडव्हेंटिझम “सात वेळा” या परीक्षेत अपयशी ठरला, आणि लाओदीकिया या अरण्यात भटकू लागला.

October 22, 1844, typifies the soon-coming Sunday law, and at the Sunday law the work will be accomplished represented by the forty-nine years of finishing the street and wall in troublous times, as identified by Daniel.

२२ ऑक्टोबर, १८४४ हा लवकरच येणाऱ्या रविवार कायद्याचा प्रतिरूप आहे; आणि त्या रविवार कायद्याच्या वेळी, दानिएलने ओळखून दिल्याप्रमाणे, संकटकाळात रस्ता व भिंत पूर्ण करण्याच्या एकोणपन्नास वर्षांनी दर्शविलेले कार्य सिद्ध केले जाईल.

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> म्हणून जाणून घे व समजून घे, की यरुशलेम पुनर्स्थापित करण्याची व बांधण्याची आज्ञा निघाल्यापासून अभिषिक्त अधिपतीपर्यंत सात आठवडे व बासष्ट आठवडे होतील; रस्ता पुन्हा बांधला जाईल, आणि तटही, अगदी संकटमय काळात. दानियेल 9:25.

All the prophets agree with one another, and the “troublous times” of Daniel is also identified in the passage from Early Writings which we have been considering.

सर्व संदेष्टे एकमेकांशी सहमत आहेत, आणि आपण विचारात घेत असलेल्या Early Writings मधील उताऱ्यातील “संकटकाल” हाच दानिएलमधील “troublous times” म्हणूनही ओळखला जातो.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “त्या वेळी, तारणाचे कार्य समाप्तीकडे जात असताना, पृथ्वीवर संकट येत असेल, आणि राष्ट्रे क्रोधित होतील, तरी तिसऱ्या देवदूताच्या कार्यास अडथळा येऊ नये म्हणून त्यांना आवर घातला जाईल. त्या वेळी ‘उत्तरकाळचा पाऊस,’ किंवा प्रभूच्या उपस्थितीतून येणारे ताजेतवाने करणारे पुनरुज्जीवन, येईल, जेणेकरून तिसऱ्या देवदूताच्या मोठ्या घोषणेला सामर्थ्य मिळावे, आणि सात शेवटच्या पीडा ओतल्या जातील त्या काळात संतजनांना स्थिर उभे राहण्यासाठी तयार केले जावे.” Early Writings, 85.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> “जोपर्यंत जे सत्याची कबुली देतात ते सैतानाची सेवा करीत आहेत, तोपर्यंत त्याची नरकासमान सावली त्यांच्या देव व स्वर्गाविषयीच्या दृष्टीला आडवी येईल. ते आपल्या पहिल्या प्रीतीला मुकलेल्यांसारखे होतील. त्यांना शाश्वत वास्तवांचे दर्शन होऊ शकणार नाही. देवाने आपल्यासाठी जे सिद्ध केले आहे, त्याचे चित्रण जकर्या, अध्याय 3 आणि 4, तसेच 4:12–14 मध्ये केले आहे: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’”

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “परमेश्वर साधनांनी परिपूर्ण आहे. त्याच्याकडे कोणत्याही सोयीसुविधांची कमतरता नाही. आपल्या विश्वासाच्या अभावामुळे, आपल्या पृथ्वीमय वृत्तीमुळे, आपल्या क्षुद्र बोलण्यामुळे, आपल्या अविश्वासामुळे—जो आपल्या संभाषणात प्रकट होतो—आपल्याभोवती काळ्या सावल्या जमा होतात. ख्रिस्त वचनात किंवा स्वभावात सर्वथा मनोहर, आणि दहा हजारांमध्ये श्रेष्ठ असा म्हणून प्रकट केला जात नाही. जेव्हा आत्मा व्यर्थतेकडे स्वतःला उंचाविण्यात संतुष्ट असतो, तेव्हा परमेश्वराचा आत्मा त्याच्यासाठी फारसे काही करू शकत नाही. आपली अल्पदर्शी दृष्टी सावली पाहते, परंतु तिच्यापलीकडील तेज पाहू शकत नाही. देवदूत चार वारे धरून ठेवत आहेत, जे एका क्रुद्ध घोड्याने बंधन तोडून सुटण्याचा आणि संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर धावून जाण्याचा प्रयत्न करीत असल्याप्रमाणे दर्शविले आहेत, आणि आपल्या मार्गात विनाश व मृत्यू वाहून नेत आहेत.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “अनंत जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर आपण झोपून राहावे काय? आपण जड, थंड आणि निर्जीव असावे काय? अहो, आपल्या मंडळ्यांत देवाचा आत्मा आणि श्वास त्याच्या लोकांत फुंकला जावा, जेणेकरून ते आपल्या पायांवर उभे राहून जिवंत होतील. मार्ग अरुंद आहे आणि प्रवेशद्वार संकुचित आहे, हे आपण पाहिले पाहिजे. परंतु आपण त्या संकुचित प्रवेशद्वारातून आत गेल्यावर, त्याची विशालता अमर्याद आहे.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

Back to Articles