Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Four

योएलचे पुस्तक आणि लौदीकियाचे सातव्या-दिवशी अॅडव्हेंटिस्ट मंडळ — क्रमांक चव्वेचाळीस

Number Forty-Four

क्रमांक चव्वेचाळीस

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2026

Formats

PDF
Word

In 1844, the doctrine of the seventh-day Sabbath was unsealed and then emphasized to Sister White when she looked into the ark of the covenant. She also recorded that in the last days the doctrine of the incarnation possessed the same heavenly emphasis. The seventh-day Sabbath, represents the special light from the ark when the antitypical Day of Atonement began, and the seventh-year Sabbath represents the special light from the ark when the antitypical Day of Atonement reaches its conclusion.

१८४४ साली, सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाची शिकवण उलगडण्यात आली आणि नंतर सिस्टर व्हाईट यांनी कराराच्या कोशात दृष्टिक्षेप केला तेव्हा तिच्यावर विशेष भर देण्यात आला. त्यांनी हेही नोंदविले की शेवटच्या दिवसांत अवताराच्या शिकवणीवरही तसाच स्वर्गीय भर होता. सातव्या दिवसाचा शब्बाथ हा प्रतिरूपात्मक प्रायश्चित्तदिवस सुरू झाला तेव्हा कोशातून आलेल्या विशेष प्रकाशाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि सातव्या वर्षाचा शब्बाथ हा प्रतिरूपात्मक प्रायश्चित्तदिवस आपल्या समाप्तीला पोहोचतो तेव्हा कोशातून आलेल्या विशेष प्रकाशाचे प्रतिनिधित्व करतो.

The doctrine of the incarnation is typified in the last holy convocation of Leviticus twenty-three; it is the omega to the seventh-day Sabbath, which is the first holy convocation at the beginning of Leviticus twenty-three. That first Sabbath represents God’s creative power and the last Sabbath represents His recreative power. That first Sabbath is represented by the number “23” and the last by the number “252.”

अवतारसिद्धान्ताचे प्रतिरूप लेवीय पुस्तकाच्या तेविसाव्या अध्यायातील शेवटच्या पवित्र सभेमध्ये प्रकट होते; तो सातव्या दिवसाच्या सब्बाथचा ओमेगा आहे, जो लेवीय पुस्तकाच्या तेविसाव्या अध्यायाच्या आरंभील पहिली पवित्र सभा आहे. तो पहिला सब्बाथ देवाच्या सृजनशक्तीचे प्रतिनिधित्व करतो आणि शेवटचा सब्बाथ त्याच्या पुनर्सृजनशक्तीचे प्रतिनिधित्व करतो. तो पहिला सब्बाथ “23” या संख्येद्वारे दर्शविला जातो आणि शेवटचा “252” या संख्येद्वारे.

Those two symbols are the bookends of Leviticus twenty-three and they are also the bookends for the Millerite history. 1798 was the fulfillment of the 2,520 years against the northern kingdom of Israel and the 2,300 years was fulfilled October 22, 1844. When Sister White was led into the sanctuary and gazed upon the Ten Commandments, she was typifying God’s latter-day people who follow Christ into the Most Holy Place when He is finishing His work of at-one-ment. The temple test is the test of following the Lamb whithersoever He goeth.

ती दोन प्रतीके लेवीयविधी अध्याय तेवीसची आरंभ-अंत चिन्हे आहेत आणि तीच मिलराइट इतिहासाचीही आरंभ-अंत चिन्हे आहेत. इ.स. १७९८ हे इस्राएलच्या उत्तरेकडील राज्याविरुद्धच्या २,५२० वर्षांच्या कालावधीची पूर्तता होती, आणि २,३०० वर्षांची पूर्तता २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी झाली. जेव्हा सिस्टर व्हाइट यांना पवित्रस्थानात नेण्यात आले आणि त्यांनी दहा आज्ञांकडे दृष्टिक्षेप टाकला, तेव्हा त्या देवाच्या उत्तरकालीन लोकांचे प्रतीक ठरत होत्या, जेव्हा ख्रिस्त आपले प्रायश्चित्ताचे कार्य पूर्ण करीत असताना ते त्याच्या मागोमाग परमपवित्र स्थानी जातात. मंदिराची परीक्षा ही कोकरू जिकडे जाईल तिकडे त्याच्या मागे जाण्याची परीक्षा आहे.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> हे ते आहेत जे स्त्रियांबरोबर भ्रष्ट झाले नाहीत; कारण ते कुमार आहेत. हे ते आहेत जे कोकरू जिथे जाईल तिथे त्याचे अनुसरण करतात. हे मनुष्यांमधून विकत घेण्यात आलेले आहेत, देव आणि कोकरू यांच्यासाठी प्रथमफळ म्हणून. प्रकटीकरण 14:4.

Sister White, as a prophet was illustrating the faithful at the beginning who entered the Most Holy Place by faith, and in so doing she was providing an example of the faithful at the end who enter by faith into the Most Holy Place and then gaze into the ark. What they see illuminated there is the doctrine of the incarnation, the finishing of the at-one-ment. They see the two covering cherubs representing the two Sabbaths of creation and re-creation. They see the 252 on one side of the ark and the 23 on the other and recognize that in agreement with creation and re-creation; 23 represents the marriage of Divinity with humanity, and they see 252 as the symbol of a human’s transformation into a human that is combined with Divinity.

सिस्टर व्हाइट, भविष्यवक्त्या म्हणून, सुरुवातीस विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश केलेल्या विश्वासूंना चित्रित करीत होत्या; आणि असे करताना त्या शेवटी विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश करून नंतर कराराच्या कोशाकडे दृष्टिक्षेप करणाऱ्या विश्वासूंचे उदाहरण देत होत्या. तेथे प्रकाशित झालेले जे काही ते पाहतात, ते अवतारसिद्धांत आहे, तसेच प्रायश्चित्ताच्या पूर्णत्वास नेण्याचा सिद्धांत आहे. त्यांना दोन आच्छादक करूब दिसतात, जे सृष्टी आणि पुनःसृष्टी यांच्या दोन शब्बाथांचे प्रतिनिधित्व करतात. त्यांना कराराच्या कोशाच्या एका बाजूस 252 आणि दुसऱ्या बाजूस 23 दिसते, आणि ते ओळखतात की सृष्टी आणि पुनःसृष्टी यांच्याशी सुसंगतपणे 23 हे देवत्वाचे मानवतेशी विवाह दर्शविते, आणि 252 हे अशा मानवाच्या परिवर्तनाचे प्रतीक आहे, जो देवत्वाशी संयुक्त झालेला मानव आहे.

The mercy seat was not to be removed, so for Sister White to look inside was a special revelation, and prophetically the illustration is more for the latter days, than the days in which she lived. By beholding we are changed. The temple test is Christ leading His virgin people into His temple, step by step. Prophetic truths represent the steps along the path that is lightened by the message of the Midnight Cry.

कृपासन हटविण्यात येऊ नये; म्हणून सिस्टर व्हाइट यांना आत पाहण्याची जी परवानगी मिळाली ती एक विशेष प्रकटीकरण होती, आणि भविष्यवाणीच्या दृष्टीने हे चित्रण त्यांनी ज्या काळात जीवन व्यतीत केले त्या दिवसांपेक्षा अधिक प्रमाणात शेवटच्या दिवसांसाठी आहे. पाहत राहिल्याने आपण बदलले जातो. मंदिराची कसोटी म्हणजे ख्रिस्ताने आपल्या कुमारी प्रजेला आपल्या मंदिरात पाऊलोपाऊल नेणे होय. भविष्यवाणीतील सत्ये त्या मार्गावरील पायऱ्यांचे प्रतिनिधित्व करतात, जो मध्यरात्रीच्या हाकाच्या संदेशाने प्रकाशमान झाला आहे.

The Millerite temple of forty-six years is a step.

शेहेचाळीस वर्षांचे मिलराईट मंदिर हे एक पाऊल आहे.

The human temple of “23,” (male and female, He created them) is a step.

“२३” चे मानवी मंदिर, (नर व नारी, त्याने त्यांना निर्माण केले) ही एक पायरी आहे.

Christ raising His temple in three days is a step.

ख्रिस्ताने आपले मंदिर तीन दिवसांत उभे करणे हे एक पाऊल आहे.

The storehouse is the temple of Malachi.

भांडारगृह म्हणजे मलाखीतील मंदिर होय.

Nehemiah cleansed the storehouse from the profanation of Tobiah.

नेहेम्याने तोबियाच्या अपवित्रतेपासून कोठार शुद्ध केले.

That temple was where the high priest Hilkiah discovered the writings of Moses during the revival of king Josiah.

राजा योशियाच्या पुनरुत्थानकाळात महायाजक हिल्कियाने मोशेची लिखाणे शोधून काढली, ते मंदिर तेच होते.

The temple Nehemiah cleansed from profanation is the same temple Christ twice cleansed from it’s “sacrilegious profanation” as Sister White states.

अपवित्रतेपासून नेहेम्याने शुद्ध केलेले मंदिर हेच तेच मंदिर आहे, जे सिस्टर व्हाइट म्हणतात त्याप्रमाणे ख्रिस्ताने त्याच्या “धर्मद्रोही अपवित्रतेपासून” दोनदा शुद्ध केले.

The casket of Miller’s dream was a step.

मिलरच्या स्वप्नातील पेटी ही एक पायरी होती.

Once Christ has led His faithful in the Most Holy Place, He leads them, as represented by Sister White to the ark, raises the mercy seat and allows them to look inside. When they look inside they see both the doctrine of the incarnation and the seventh-day Sabbath is invested with a soft halo. Line upon line those who recognize the doctrines that are “invested with a soft radiance” align with Sister White entering the Most Holy Place by faith and looking into the ark.

एकदा ख्रिस्ताने आपल्या विश्वासू जनांना परमपवित्र स्थानी नेल्यावर, तो त्यांना—सिस्टर व्हाईट यांना कराराच्या कोशापर्यंत नेण्यात आले तसे—कराराच्या कोशापर्यंत नेतो, कृपासन उचलतो आणि त्यांना आत पाहण्याची परवानगी देतो. जेव्हा ते आत पाहतात, तेव्हा अवताराच्या तत्त्वज्ञानाला आणि सातव्या दिवसाच्या शब्बाथला सौम्य प्रभामंडलाने वेढलेले ते पाहतात. ओळीनंतर ओळीप्रमाणे, जे लोक “मृदू प्रभेने अलंकृत” असलेल्या त्या तत्त्वज्ञानांना ओळखतात, ते विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश करून कराराच्या कोशात पाहणाऱ्या सिस्टर व्हाईट यांच्या अनुरोधाने स्वतःला अनुरूप करतात.

The ancient prophets spoke more specifically for the latter days than the days in which they lived. When those ancient prophets themselves become part of the testimony, they represent God’s people in the latter days, and God’s people in the latter days are the one hundred and forty-four thousand. Sister White is perhaps the most important ancient prophet, for all her illustrations represent the alpha history of the omega history of the one hundred and forty-four thousand. All the prophets illustrate the remnant, but Sister White also represents a beginning history that is fulfilled in the ending history—to the very letter.

प्राचीन संदेष्टे त्यांनी ज्या काळात जीवन व्यतीत केले त्या दिवसांपेक्षा उत्तरकाळासाठी अधिक विशिष्टपणे बोलले. जेव्हा ते प्राचीन संदेष्टे स्वतः साक्षीचा एक भाग बनतात, तेव्हा ते उत्तरकाळातील देवाच्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि उत्तरकाळातील देवाचे लोक म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजार. सिस्टर व्हाईट या कदाचित सर्वांत महत्त्वाच्या प्राचीन संदेष्ट्या आहेत, कारण त्यांच्या सर्व दृष्टांतांमध्ये एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या ओमेगा इतिहासाचा अल्फा इतिहास प्रतिबिंबित होतो. सर्व संदेष्टे अवशिष्ट लोकसमूहाचे चित्रण करतात, परंतु सिस्टर व्हाईट या अशा आरंभीच्या इतिहासाचेही प्रतिनिधित्व करतात, जो अंतिम इतिहासात—अगदी अक्षरशः—पूर्ण होतो.

In the alpha foundational history, Sister White in vision, is taken into the Most Holy Place of the heavenly sanctuary. Once there, the mercy seat upon the ark of the covenant, a seat that was not to be removed, was raised so that Sister White could gaze inside where she saw the Ten Commandments.

अल्फा पायाभूत इतिहासात, सिस्टर व्हाईट यांना दृष्टांतात स्वर्गीय पवित्रस्थानातील परमपवित्र स्थानात नेले जाते. तेथे पोहोचल्यावर, कराराच्या कोशावरील कृपासन—जे काढून टाकावयाचे नव्हते—उचलण्यात आले, जेणेकरून सिस्टर व्हाईट आत पाहू शकतील, आणि तेथे त्यांनी दहा आज्ञा पाहिल्या.

> “In the holiest I saw an ark; on the top and sides of it was purest gold. On each end of the ark was a lovely cherub, with its wings spread out over it. Their faces were turned toward each other, and they looked downward. Between the angels was a golden censer. Above the ark, where the angels stood, was an exceeding bright glory, that appeared like a throne where God dwelt. Jesus stood by the ark, and as the saints’ prayers came up to Him, the incense in the censer would smoke, and He would offer up their prayers with the smoke of the incense to His Father. In the ark was the golden pot of manna, Aaron’s rod that budded, and the tables of stone which folded together like a book. Jesus opened them, and I saw the Ten Commandments written on them with the finger of God. On one table were four, and on the other six. The four on the first table shone brighter than the other six. But the fourth, the Sabbath commandment, shone above them all; for the Sabbath was set apart to be kept in honor of God’s holy name. The holy Sabbath looked glorious—a halo of glory was all around it. I saw that the Sabbath commandment was not nailed to the cross. If it was, the other nine commandments were; and we are at liberty to break them all, as well as to break the fourth. I saw that God had not changed the Sabbath, for He never changes. But the pope had changed it from the seventh to the first day of the week; for he was to change times and laws.” Early Writings, 32.

> “परमपवित्र स्थानी मी एक कराराचा कोश पाहिला; त्याच्या वरच्या भागावर आणि बाजूंवर अतिशुद्ध सोने होते. कराराच्या कोशाच्या प्रत्येक टोकाशी एक सुंदर करूब होता, आणि त्याचे पंख त्यावर पसरलेले होते. त्यांची मुखे एकमेकांकडे वळलेली होती, आणि ते खाली पाहत होते. त्या देवदूतांच्या मध्ये एक सोन्याचा धूपपात्र होता. कराराच्या कोशाच्या वर, जिथे देवदूत उभे होते, तेथे अत्यंत तेजस्वी अशी महिमा होती, जी देव वास करीत असलेल्या सिंहासनासारखी दिसत होती. येशू कराराच्या कोशाजवळ उभा होता, आणि संतांच्या प्रार्थना त्याच्याजवळ वर येत असता, धूपपात्रातील धूप धुराळत असे, आणि तो धूपाच्या धुराबरोबर त्यांच्या प्रार्थना आपल्या पित्याजवळ अर्पण करीत असे. त्या कराराच्या कोशामध्ये मन्नाचा सोन्याचा कुंभ, कळ्या फुटलेली अहरोनाची काठी, आणि पुस्तकाप्रमाणे दुमडता येतील अशा दगडी पट्ट्या होत्या. येशूने त्या उघडल्या, आणि त्यांवर देवाच्या बोटाने लिहिलेल्या दहा आज्ञा मी पाहिल्या. एका पट्टीवर चार होत्या, आणि दुसऱ्यावर सहा. पहिल्या पट्टीवरील चार आज्ञा इतर सहांपेक्षा अधिक तेजाने झळकत होत्या. परंतु चौथी, म्हणजे शब्बाथाची आज्ञा, त्या सर्वांपेक्षा अधिक तेजस्वीपणे झळकत होती; कारण शब्बाथ हा देवाच्या पवित्र नावाच्या सन्मानार्थ पाळण्यासाठी वेगळा ठेवण्यात आला होता. पवित्र शब्बाथ गौरवशाली दिसत होता—त्याच्या सर्व भोवती महिमेचे तेजोवलय होते. मी पाहिले की शब्बाथाविषयीची आज्ञा क्रूसावर खिळली गेली नव्हती. जर ती खिळली गेली असती, तर इतर नऊ आज्ञाही खिळल्या गेल्या असत्या; आणि मग चौथी आज्ञा मोडण्याप्रमाणेच त्या सर्व मोडण्यासही आपण मोकळे असतो. मी पाहिले की देवाने शब्बाथ बदलला नव्हता, कारण तो कधीही बदलत नाही. परंतु पोपने तो आठवड्याच्या सातव्या दिवसावरून पहिल्या दिवसावर बदलला होता; कारण त्याने काळ व नियम बदलावयाचे होते.” Early Writings, 32.

The doctrine of the seventh-day Sabbath was the alpha doctrine of the foundational history of the Millerite movement that began as the Philadelphian Millerite movement, then transformed unto the Laodicean Millerite movement in 1856, and then unto the Laodicean Seventh-day Adventist Church in 1863. Sister White also identifies the omega doctrine in the history of the latter days, when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transforms into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. The alpha and omega lights are represented by the doctrine of the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation.

सातव्या दिवसाच्या शब्बाथविषयीचा सिद्धांत हा मिलेराइट चळवळीच्या पायाभूत इतिहासातील अल्फा सिद्धांत होता; ही चळवळ सुरुवातीस फिलाडेल्फियन मिलेराइट चळवळ म्हणून आरंभली, नंतर 1856 मध्ये लाओदिकीयन मिलेराइट चळवळीत रूपांतरित झाली, आणि मग 1863 मध्ये लाओदिकीयन सेव्हन्थ-डे अ‍ॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये रूपांतरित झाली. सिस्टर व्हाईट उत्तरकालीन इतिहासातील ओमेगा सिद्धांताचीही ओळख करून देतात, जेव्हा एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या लाओदिकीयन चळवळीचे रूपांतर एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या फिलाडेल्फियन चळवळीत होते. अल्फा आणि ओमेगा हे प्रकाश सातव्या दिवसाच्या शब्बाथच्या सिद्धांताद्वारे आणि अवताराच्या सिद्धांताद्वारे दर्शविले जातात.

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “जे देवाशी सहवास ठेवतात, ते धार्मिकतेच्या सूर्याच्या प्रकाशात चालतात. देवापुढे आपला मार्ग भ्रष्ट करून ते आपल्या उद्धारकर्त्याचा अपमान करीत नाहीत. स्वर्गीय प्रकाश त्यांच्यावर चमकत असतो. या पृथ्वीच्या इतिहासाचा शेवट जवळ येत असता, ख्रिस्ताविषयीचे त्यांचे ज्ञान, आणि त्याच्याशी संबंधित भविष्यवाण्यांचे त्यांचे आकलन, मोठ्या प्रमाणात वाढते. देवाच्या दृष्टीने ते अनंत मूल्याचे आहेत; कारण ते त्याच्या पुत्राशी ऐक्यात आहेत. त्यांच्यासाठी देवाचे वचन अतुलनीय सौंदर्य व माधुर्याने परिपूर्ण असते. ते त्याचे महत्त्व पाहतात. सत्य त्यांच्यापुढे उलगडले जाते. अवताराचा सिद्धांत कोमल तेजाने मंडित होतो. शास्त्र हे सर्व रहस्ये उघडणारी आणि सर्व अडचणी सोडवणारी किल्ली आहे, हे ते पाहतात. ज्यांनी प्रकाश स्वीकारण्यास आणि प्रकाशात चालण्यास अनिच्छा दाखविली आहे, त्यांना भक्तीच्या रहस्याचा अर्थ समजणार नाही; परंतु ज्यांनी क्रूस उचलून येशूच्या मागे जाण्यास कधीही संकोच केला नाही, ते देवाच्या प्रकाशात प्रकाश पाहतील.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

The “doctrine of the incarnation” is also called the “mystery of godliness.”

“अवताराचा सिद्धांत” याला “भक्तीचे रहस्य” असेही म्हणतात.

> And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.

> आणि निःसंशय भक्तीचे रहस्य महान आहे: देव देहात प्रकट झाला, आत्म्यात नीतिमान ठरविला गेला, देवदूतांना दिसला, अन्यजातियांमध्ये प्रचारिला गेला, जगात त्याच्यावर विश्वास ठेविला गेला, आणि गौरवात वर घेतला गेला. १ तीमथ्य ३:१६

The “mystery” is hidden until the final generation, when the faithful see that the doctrine of the incarnation is the omega of the seventh-day Sabbath.

“गूढ” अंतिम पिढीपर्यंत लपलेले असते; तेव्हा विश्वासूजन हे पाहतात की देहधारणेचे तत्त्वज्ञान हे सातव्या दिवसाच्या शब्बाथचे ओमेगा आहे.

> Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory. Colossians 1:26, 27.

> युगानुयुगे आणि पिढ्यान्पिढ्या लपवून ठेविलेले ते रहस्य, परंतु आता त्याच्या संतांना प्रकट केले गेले आहे; ज्यांना देवाने हे ज्ञात करून द्यावे अशी इच्छा केली की, अन्यजातींमध्ये या रहस्याच्या गौरवाचे वैभव किती आहे; ते म्हणजे तुमच्यामध्ये ख्रिस्त, जो गौरवाची आशा आहे. कलस्सैकरांस १:२६, २७.

It is fitting that it is Colossians 1:26 that speaks of a “mystery” that “hath been hid,” but that mystery is “made manifest” in the latter days. Prophetic light is made manifest when prophecy is unsealed, as represented in Daniel twelve where at the end of 1,260 days, at the time of the end a prophecy is unsealed. The prophecy that has been hid for generations is unsealed, and the prophecy is the truth which when unsealed is the “glory” that is made known unto the Gentiles at the Sunday law. That mystery is Christ in you the hope of glory, which is accomplished in the days of the sounding of the seventh trumpet.

हे योग्य आहे की कलस्सैकरांस 1:26 मध्ये त्या “गूढते”विषयी सांगितले आहे जी “लपवून ठेवली गेली होती,” परंतु उत्तरकाळी ती गूढता “प्रकट केली” जाते. भविष्यवाणीवरील प्रकाश तेव्हाच प्रकट होतो जेव्हा भविष्यवाणीवरील मुद्राबंध सोडला जातो; याचे प्रतीक दानियेल बारा मध्ये दर्शविले आहे, जिथे 1,260 दिवसांच्या शेवटी, अंतकाळी, एक भविष्यवाणी उघडली जाते. जी भविष्यवाणी पिढ्यान्पिढ्या लपवून ठेवली गेली होती ती उघडली जाते, आणि ती भविष्यवाणी म्हणजे ते सत्य होय, जे उघडले गेल्यावर “महिमा” ठरते, जी रविवारच्या कायद्याच्या वेळी परधर्मियांना ज्ञात करून दिली जाते. ती गूढता म्हणजे तुमच्यामध्ये ख्रिस्त, जो महिमेची आशा आहे; आणि हे सातव्या कर्ण्याच्या निनादाच्या दिवसांत पूर्ण केले जाते.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> परंतु सातव्या देवदूताच्या आवाजाच्या दिवसांत, जेव्हा तो कर्णा फुंकण्यास आरंभ करील, तेव्हा देवाचे गूढ पूर्ण होईल, जसे त्याने आपल्या सेवक संदेष्ट्यांना जाहीर केले आहे. प्रकटीकरण १०:७.

It is only fitting that the voice of the seventh angel began to sound on the tenth day of the seventh month as represented in Revelation 10:7. The seventh angel is also represented as the third woe, and the first two woes were Islam, thus providing two witnesses that the third woe is Islam. The mystery of God is finished when the trumpet of Islam is blowing.

प्रकटीकरण 10:7 मध्ये दर्शविल्याप्रमाणे, सातव्या महिन्याच्या दहाव्या दिवशी सातव्या देवदूताचा आवाज ध्वनित होऊ लागला, हे अत्यंत समर्पक आहे. सातवा देवदूत तिसऱ्या हायप्रमाणेही दर्शविला गेला आहे, आणि पहिले दोन हाय इस्लाम होते; अशा रीतीने तिसरा हाय इस्लाम आहे यासाठी दोन साक्षी उपलब्ध होतात. देवाचे गूढ इस्लामच्या कर्ण्याचा नाद होत असताना समाप्त होते.

In the history of the seventh trumpet the doctrine of the incarnation, which is the mystery of Christ in you, or the combination of Divinity with humanity, as represented by Christ when He took upon Himself human flesh; the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand will be tested as to whether they have the necessary oil and faith to enter into the Most Holy Place. If they hesitate darkness falls upon them, if they follow the Lamb withersoever He goeth, they will be led to look into the ark. In the ark they will find the doctrines of the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation.

सातव्या कर्णनादाच्या इतिहासात अवतारसिद्धांत—जो तुमच्यामध्ये असलेल्या ख्रिस्ताचे गूढ आहे, किंवा ख्रिस्ताने मानवी देह धारण केला तेव्हा जसा देवत्व व मानवत्व यांचा संयोग प्रकट झाला, तो—एक लाख चव्वेचाळीस हजारांमध्ये असण्याचे उमेदवार यांची परीक्षा घेण्यात येईल की, परमपवित्र स्थानी प्रवेश करण्यासाठी त्यांच्याकडे आवश्यक तेल आणि विश्वास आहे की नाही. जर ते संकोच करतील, तर त्यांच्यावर अंधकार पडेल; जर ते कोकराच्या पाठी जिथे जिथे तो जाईल तिथे तिथे जात राहतील, तर त्यांना कराराच्या कोशात पाहण्यास नेले जाईल. त्या कोशात त्यांना सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाचा सिद्धांत आणि अवतारसिद्धांत आढळेल.

As significant as these two doctrines are, what I am focusing on is not the alpha and omega lights, but that the prophetess illustrated God’s people entering into the heavenly sanctuary and looking into the ark of the covenant. There must be a point in the history of the one hundred and forty-four thousand, during the latter days, where the one hundred and forty-four thousand are taken into the Most Holy Place to gaze upon the opened ark.

या दोन सिद्धांतांना जितके महत्त्व आहे, तितके असूनही माझा भर अल्फा आणि ओमेगा प्रकाशांवर नाही, तर भविष्यवक्त्रीने देवाच्या लोकांना स्वर्गीय पवित्रस्थानात प्रवेश करून कराराच्या कोशाकडे पाहताना चित्रित केले आहे, यावर आहे. उत्तरकाळात, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासात असा एक टप्पा असलाच पाहिजे, जेव्हा त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना उघडलेल्या कोशाकडे निरखून पाहण्यासाठी परमपवित्र स्थानात नेले जाते.

If you possess the faith to believe the prophets illustrate God’s people in the latter days, along with the faith that Sister White was as much inspired, in every way, as every other prophet in the Bible—then the application I just set forth must be accepted as true. The one hundred and forty-four thousand must follow Christ, by faith into the Most Holy Place, as Sister White says the faithful did on October 22, 1844. There were then two classes manifested, those who refused to enter in by faith, and those who entered in.

जर तुम्ही असा विश्वास धरत असाल की संदेष्टे उत्तरकाळातील देवाच्या लोकांचे चित्रण करतात, आणि त्याबरोबरच बहिण व्हाईट या बायबलमधील इतर प्रत्येक संदेष्ट्याप्रमाणेच सर्व प्रकारे प्रेरित होत्या, असा विश्वासही तुमच्यात असेल—तर मी आत्ताच मांडलेला हा अनुप्रयोग सत्य म्हणून स्वीकारला गेला पाहिजे. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांनी ख्रिस्ताचा पाठपुरावा करीत, विश्वासाने, परमपवित्र स्थानी प्रवेश केला पाहिजे, जसे बहिण व्हाईट म्हणतात की २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी विश्वासू लोकांनी केले होते. त्या वेळी दोन वर्ग प्रकट झाले होते: जे विश्वासाने आत प्रवेश करण्यास नकार देत होते, आणि जे आत प्रवेश करीत होते.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “ख्रिस्ताच्या पहिल्या आगमनाच्या घोषणेकडे माझे लक्ष पुन्हा वेधण्यात आले. येशूचा मार्ग तयार करण्यासाठी योहानास एलियाच्या आत्म्यात व सामर्थ्यात पाठविण्यात आले. ज्यांनी योहानाची साक्ष नाकारली, त्यांना येशूच्या शिकवणींचा काहीही लाभ झाला नाही. त्याच्या आगमनाची पूर्वघोषणा करणाऱ्या संदेशाला त्यांनी जो विरोध केला, त्यामुळे तो मशीहा आहे याचा सर्वांत बळकट पुरावा सहजपणे स्वीकारता येणार नाही, अशा स्थितीत ते पोहोचले. सैतानाने योहानाचा संदेश नाकारणाऱ्यांना आणखी पुढे नेले, इतके की त्यांनी ख्रिस्तालाही नाकारले व त्याला क्रूसावर खिळले. असे करून त्यांनी स्वतःस अशा स्थितीत आणून ठेवले की पेन्टेकोस्टच्या दिवशी मिळणारा तो आशीर्वाद ते स्वीकारू शकले नाहीत, जो त्यांना स्वर्गीय पवित्रस्थानात जाण्याचा मार्ग शिकविला असता. मंदिराचा पडदा फाटल्याने हे दर्शविले गेले की यहूदी यज्ञ व विधी यापुढे स्वीकारले जाणार नाहीत. महान यज्ञार्पण केले गेले होते व ते स्वीकारलेही गेले होते; आणि पेन्टेकोस्टच्या दिवशी उतरलेल्या पवित्र आत्म्याने शिष्यांची मने पृथ्वीवरील पवित्रस्थानापासून स्वर्गीय पवित्रस्थानाकडे वळविली, जिथे येशू स्वतःच्या रक्ताद्वारे प्रवेश केला होता, जेणेकरून आपल्या प्रायश्चित्ताचे लाभ आपल्या शिष्यांवर ओतावेत. परंतु यहूदी पूर्ण अंधकारातच राहिले. तारणाच्या योजनेविषयी त्यांना मिळू शकला असता तो सर्व प्रकाश त्यांनी गमावला, आणि तरीही आपल्या निरुपयोगी यज्ञांवर व अर्पणांवरच त्यांनी भरोसा ठेवला. स्वर्गीय पवित्रस्थानाने पृथ्वीवरील पवित्रस्थानाचे स्थान घेतले होते, तरी त्या बदलाची त्यांना काहीच जाणीव नव्हती. म्हणून पवित्रस्थानातील ख्रिस्ताच्या मध्यस्थीचा त्यांना लाभ होऊ शकला नाही.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “ख्रिस्ताला नाकारणे व त्याला वधस्तंभावर खिळणे या बाबतीत यहुद्यांनी घेतलेल्या मार्गाकडे अनेकजण भीतीने पाहतात; आणि त्याच्यावर झालेल्या लज्जास्पद अत्याचारांचा इतिहास वाचताना त्यांना वाटते की ते त्याच्यावर प्रेम करतात, आणि त्यांनी पेत्राप्रमाणे त्याचा इन्कार केला नसता, किंवा यहुद्यांप्रमाणे त्याला वधस्तंभावर खिळले नसते. परंतु सर्वांच्या अंतःकरणांचे वाचन करणाऱ्या देवाने, त्यांनी येशूबद्दल अनुभवत असल्याचे जाहीर केलेले ते प्रेम परीक्षेला आणले आहे. पहिल्या देवदूताच्या संदेशाला कसा प्रतिसाद मिळाला, हे सर्व स्वर्गाने अत्यंत गाढ रसपूर्वक पाहिले. पण अनेकांनी, जे येशूवर प्रेम करीत असल्याचा दावा करीत होते, आणि ज्यांनी क्रूसाची कथा वाचताना अश्रू ढाळले होते, त्याच्या येण्याच्या सुवार्तेची थट्टा उडवली. आनंदाने तो संदेश स्वीकारण्याऐवजी, त्यांनी तो भ्रम आहे असे घोषित केले. ज्यांना त्याच्या प्रगटीकरणावर प्रेम होते त्यांचा त्यांनी द्वेष केला आणि त्यांना मंडळ्यांबाहेर काढून टाकले. ज्यांनी पहिला संदेश नाकारला, त्यांना दुसऱ्याचा लाभ होऊ शकला नाही; तसेच मध्यरात्रीचा जो घोष त्यांना विश्वासाने येशूबरोबर स्वर्गीय पवित्रस्थानातील परमपवित्र स्थानी प्रवेश करण्यास तयार करण्यासाठी होता, त्याचाही त्यांना लाभ झाला नाही. आणि पहिले दोन संदेश नाकारल्यामुळे त्यांनी आपली समज इतकी अंधकारमय करून टाकली आहे की, परमपवित्र स्थानी जाण्याचा मार्ग दाखवणाऱ्या तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशात त्यांना काहीच प्रकाश दिसत नाही. मी पाहिले की, जसे यहुद्यांनी येशूला वधस्तंभावर खिळले, तसेच नामधारी मंडळ्यांनी या संदेशांना वधस्तंभावर खिळले आहे; आणि म्हणूनच त्यांना परमपवित्र स्थानी जाण्याच्या मार्गाचे ज्ञान नाही, आणि तेथे येशूच्या मध्यस्थीचा त्यांना लाभ होऊ शकत नाही. जसे यहुदी आपले निरुपयोगी यज्ञ अर्पण करीत होते, तसेच हे लोक येशूने सोडून दिलेल्या त्या कक्षात आपल्या निरुपयोगी प्रार्थना अर्पण करीत आहेत; आणि या फसवणुकीवर संतुष्ट झालेला सैतान धार्मिक स्वरूप धारण करतो, आणि ख्रिस्ती असल्याचा दावा करणाऱ्या या लोकांची मने स्वतःकडे वळवितो, आपल्या सामर्थ्याने, आपल्या चिन्हांनी व खोट्या चमत्कारांनी कार्य करीत त्यांना आपल्या पाशात घट्ट अडकवून ठेवतो.” Early Writings, 259–261.

Sister White identifies the progressive testing process of John the Baptist and Christ’s history that ended with the Jews being in total darkness in order to illustrate the same history in the time of the Millerites, which is the alpha history of Sister White; the ancient prophetess of the latter days. The life-or-death test in the beginning was over entering into the Most Holy Place or refusing to do so. To refuse to do so produced the same darkness upon the rebels of Millerite history that had come upon the rebellious Jews in the history of Christ.

सिस्टर व्हाइट योहान बाप्तिस्ता व ख्रिस्ताच्या इतिहासातील क्रमशः उलगडत जाणाऱ्या परीक्षेची प्रक्रिया ओळखून दाखवितात; हा इतिहास यहुदी पूर्ण अंधकारात समाप्त झाला, आणि त्याद्वारे त्या मिलराइटांच्या काळातील हाच इतिहास स्पष्ट करतात, जो सिस्टर व्हाइट यांचा अल्फा इतिहास आहे; उत्तरकालीन दिवसांची प्राचीन संदेष्ट्री. प्रारंभी जीवन-मरणाची परीक्षा परमपवित्र स्थानात प्रवेश करणे किंवा तसे करण्यास नकार देणे यावर होती. तसे करण्यास नकार दिल्याने, ख्रिस्ताच्या इतिहासात बंडखोर यहुद्यांवर जो अंधकार आला होता, तोच मिलराइट इतिहासातील बंडखोरांवरही आला.

Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing; so, when Sister White was taken into the Most Holy Place and gazed upon the open ark, in connection with the test of October 22, 1844, it identifies that the one hundred and forty-four thousand will be tested upon following the Lamb into the Most Holy Place or going into perfect eternal darkness. This fact is premised upon a faith that understands the ancient prophets are illustrating God’s latter-day people when they themselves become part of the recorded testimony. Sister White illustrates both classes.

येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीची सुरुवात दाखवून तिचा शेवट स्पष्ट करतो; म्हणून, जेव्हा सिस्टर व्हाईट यांना २२ ऑक्टोबर, १८४४ च्या परीक्षेच्या संदर्भात परमपवित्र स्थानी नेण्यात आले आणि त्यांनी उघड्या कराराच्या कोशाकडे दृष्टिक्षेप टाकला, तेव्हा यावरून हे ओळखले जाते की एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची परीक्षा कोकर्‍यामागे परमपवित्र स्थानी जाणे किंवा परिपूर्ण अनंत अंधकारात जाणे यावर होईल. ही वस्तुस्थिती अशा विश्वासावर आधारलेली आहे की, प्राचीन संदेष्टे जेव्हा स्वतः नोंदविलेल्या साक्षीचा भाग बनतात, तेव्हा ते देवाच्या उत्तरकाळातील लोकांचे चित्रण करीत असतात. सिस्टर व्हाईट दोन्ही वर्गांचे चित्रण करतात.

> “While in this state of despondency I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close. All who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.

> “या खिन्नतेच्या अवस्थेत असता मला एक स्वप्न पडले, ज्याने माझ्या मनावर अत्यंत गाढ छाप पाडली. मला स्वप्नात एक मंदिर दिसले, ज्याकडे अनेक लोक धावत येत होते. वेळ संपुष्टात येईल तेव्हा केवळ त्या मंदिरात आश्रय घेणारेच तारण पावतील. जे सर्व बाहेरच राहतील ते कायमचे हरवून जातील. बाहेर असलेले आणि आपल्या निरनिराळ्या मार्गांनी फिरणारे लोकसमुदाय मंदिरात प्रवेश करणाऱ्यांची थट्टा व उपहास करीत होते, आणि त्यांना सांगत होते की सुरक्षिततेची ही योजना एक कपटी फसवणूक आहे, आणि प्रत्यक्षात टाळण्यासारखा कोणताही धोका मुळीच नाही. त्यांनी काहींना भिंतींच्या आत त्वरेने जाण्यापासून रोखण्यासाठी त्यांना धरूनही ठेवले.”

> “Fearing to be ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me. On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins.

> “उपहास केला जाईल या भीतीने, लोकसमुदाय पांगून जाईपर्यंत, किंवा त्यांच्या नजरेस न पडता मी आत जाऊ शकेन तोपर्यंत थांबणेच बरे असे मला वाटले. परंतु संख्या कमी होण्याऐवजी वाढतच गेली, आणि उशीर होईल या भीतीने मी घाईघाईने माझे घर सोडले व गर्दीतून वाट काढीत पुढे सरसावले. मंदिरापर्यंत पोहोचण्याच्या माझ्या उत्कंठेमध्ये माझ्याभोवती असलेल्या जनसमुदायाकडे माझे लक्ष गेले नाही, किंवा त्याची मला पर्वा वाटली नाही. त्या इमारतीत प्रवेश करताच मी पाहिले की ते विशाल मंदिर एका प्रचंड स्तंभावर उभे होते, आणि त्या स्तंभाला एक कोकरू बांधलेले होते, जे पूर्णपणे विदीर्ण झालेले व रक्तबंबाळ झालेले होते. तेथे उपस्थित असलेल्या आम्हा सर्वांना जणू ठाऊक होते की हे कोकरू आमच्याच कारणास्तव फाडले गेले व जखमी केले गेले होते. जे कोणी त्या मंदिरात प्रवेश करत, त्यांनी प्रथम त्याच्यासमोर येऊन आपापल्या पापांची कबुली द्यावयाची होती.”

> “Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.

> “कोकर्‍याच्या अगदी समोर उंचावलेली आसने होती, ज्यांवर अतिशय आनंदी दिसणारा एक समूह बसला होता. स्वर्गाचा प्रकाश त्यांच्या मुखांवर झळकत असल्यासारखा भासत होता, आणि ते देवाची स्तुती करीत होते व आनंदपूर्ण कृतज्ञतेची गीते गात होते, जी देवदूतांच्या संगीताप्रमाणे वाटत होती. हे तेच होते, जे कोकर्‍यासमोर आले होते, त्यांनी आपल्या पापांची कबुली दिली होती, क्षमा प्राप्त केली होती, आणि आता काही आनंददायी घटनेची हर्षमय अपेक्षा करीत थांबले होते.”

> “Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people. But I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night. I awoke in agony of mind and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed, that the Spirit of the Lord had left me, never to return.

> “मी त्या इमारतीत प्रवेश केल्यानंतरही माझ्यावर भय दाटून आले, आणि या लोकांसमोर मला स्वतःला नम्र करावे लागेल याची लाज वाटू लागली. परंतु मला पुढे जाण्यास जणू भाग पाडले जात आहे असे वाटले, आणि कोकरासमोर उभे राहण्यासाठी मी खांबाभोवती सावकाश मार्ग काढीत असतानाच कर्णा वाजला, मंदिर हादरले, एकत्र जमलेल्या संतांकडून विजयाच्या घोषणा उठल्या, एक भयंकर तेजाने ती इमारत प्रकाशित झाली, आणि मग सर्व काही गडद अंधकारमय झाले. ते आनंदित लोक त्या तेजाबरोबर सर्व नाहीसे झाले, आणि रात्रीच्या निःशब्द भयावहतेत मी एकटीच उरले. मी मनोवेदनांनी विव्हळ होऊन जागी झाले आणि मला स्वप्न पडले होते याची स्वतःलाच खात्री पटविणे मला जवळजवळ अशक्य झाले. मला असे वाटत होते की माझे भाग्य ठरून गेले आहे, की प्रभूचा आत्मा मला सोडून गेला आहे, आणि पुन्हा कधीही परत येणार नाही.”

> “Soon after this I had another dream. I seemed to be sitting in abject despair with my face in my hands, reflecting like this: If Jesus were upon earth, I would go to Him, throw myself at His feet, and tell Him all my sufferings. He would not turn away from me, He would have mercy upon me, and I would love and serve Him always. Just then the door opened, and a person of beautiful form and countenance entered. He looked upon me pitifully and said: ‘Do you wish to see Jesus? He is here, and you can see Him if you desire it. Take everything you possess and follow me.’

> “याच्या लवकरच नंतर मला आणखी एक स्वप्न पडले. मला असे वाटले की मी अत्यंत निराशेने, माझा चेहरा हातांत लपवून, अशा प्रकारे मनन करीत बसले आहे: जर येशू पृथ्वीवर असता, तर मी त्याच्याकडे गेले असते, त्याच्या चरणांशी स्वतःला झोकून दिले असते, आणि माझी सर्व दुःखे त्याला सांगितली असती. तो माझ्यापासून दूर वळला नसता; तो माझ्यावर दया केली असती, आणि मी त्याच्यावर सदैव प्रेम केले असते व त्याची सेवा केली असती. तेव्हाच दार उघडले, आणि सुंदर आकृती व मुखमुद्रा असलेली एक व्यक्ती आत आली. त्याने माझ्याकडे करुणेने पाहिले आणि म्हणाला: ‘तुला येशूला पाहायचे आहे काय? तो येथे आहे, आणि जर तुझी इच्छा असेल तर तू त्याला पाहू शकतेस. तुझ्याकडे जे काही आहे ते सर्व घे आणि माझ्या मागे ये.’”

> “I heard this with unspeakable joy, and gladly gathered up all my little possessions, every treasured trinket, and followed my guide. He led me to a steep and apparently frail stairway. As I commenced to ascend the steps, he cautioned me to keep my eyes fixed upward, lest I should grow dizzy and fall. Many others who were climbing the steep ascent fell before gaining the top.

> “मी हे अवर्णनीय आनंदाने ऐकले, आणि माझ्या सर्व लहानसहान वस्तू, प्रत्येक जपून ठेवलेली मौल्यवान वस्तू आनंदाने गोळा करून माझ्या मार्गदर्शकाच्या मागे गेले. त्याने मला एका उभ्या आणि वरकरणी नाजूक जिन्यापाशी नेले. मी पायऱ्या चढण्यास आरंभ केला तेव्हा, त्याने मला सावध केले की माझी दृष्टी वरच स्थिर ठेवावी, नाहीतर मला गरगरून पडण्याचा संभव होता. त्या उभ्या चढाईवर चढणारे इतर अनेक जण शिखर गाठण्यापूर्वीच पडले.”

> “Finally we reached the last step, and stood before a door. Here my guide directed me to leave all the things that I had brought with me. I cheerfully laid them down; he then opened the door and bade me enter. In a moment I stood before Jesus. There was no mistaking that beautiful countenance. That expression of benevolence and majesty could belong to no other. As His gaze rested upon me, I knew at once that He was acquainted with every circumstance of my life and all my inner thoughts and feelings.

> “शेवटी आम्ही त्या अंतिम पायरीपर्यंत पोहोचलो आणि एका दारासमोर उभे राहिलो. येथे माझ्या मार्गदर्शकाने मला माझ्याबरोबर आणलेल्या सर्व वस्तू सोडून देण्यास सांगितले. मी त्या आनंदाने खाली ठेवल्या; त्यानंतर त्याने दार उघडले आणि मला आत येण्यास सांगितले. एका क्षणात मी येशूच्या समोर उभा होतो. त्या सुंदर मुखमंडळाची चूक होणे अशक्य होते. परोपकार आणि महिमा यांची ती अभिव्यक्ती दुसऱ्या कोणाची असूच शकत नव्हती. त्याची दृष्टी माझ्यावर स्थिरावताच, मला तत्क्षणी कळले की तो माझ्या जीवनातील प्रत्येक परिस्थितीशी आणि माझ्या सर्व अंतरंग विचारांशी व भावनांशी परिचित होता.”

> “I tried to shield myself from His gaze, feeling unable to endure His searching eyes, but He drew near with a smile, and, laying His hand upon my head, said: ‘Fear not.’ The sound of His sweet voice thrilled my heart with a happiness it had never before experienced. I was too joyful to utter a word, but, overcome with emotion, sank prostrate at His feet. While I was lying helpless there, scenes of beauty and glory passed before me, and I seemed to have reached the safety and peace of heaven. At length my strength returned, and I arose. The loving eyes of Jesus were still upon me, and His smile filled my soul with gladness. His presence filled me with a holy reverence and an inexpressible love.

> “मी स्वतःला त्याच्या दृष्टीपासून आडविण्याचा प्रयत्न केला, कारण त्याच्या भेदक नेत्रांचा सामना करण्यास मी असमर्थ आहे, असे मला वाटत होते; पण तो स्मितहास्य करीत माझ्याजवळ आला आणि माझ्या मस्तकावर आपला हात ठेवून म्हणाला: ‘भिऊ नकोस.’ त्याच्या मधुर वाणीचा नाद माझ्या हृदयात असा आनंद भरून गेला, जो त्याने यापूर्वी कधीही अनुभवला नव्हता. मी एक शब्दही उच्चारू न शकेन इतकी आनंदित झाले होते; परंतु भावनेने पूर्णपणे भारावून जाऊन मी त्याच्या चरणांशी साष्टांग पडले. मी तेथे असहाय्य अवस्थेत पडून असताना, सौंदर्य व गौरवाची दृश्ये माझ्यापुढे सरकत गेली, आणि मला असे भासत होते की मी स्वर्गाच्या सुरक्षितता व शांतीपर्यंत पोहोचले आहे. शेवटी माझे बळ परत आले, आणि मी उठले. येशूची प्रेमळ दृष्टी अजूनही माझ्यावर होती, आणि त्याच्या स्मितहास्याने माझा आत्मा आनंदाने परिपूर्ण झाला. त्याच्या उपस्थितीने माझ्या अंतःकरणात पवित्र आदरभाव आणि अवर्णनीय प्रेम भरून गेले.”

> “My guide now opened the door, and we both passed out. He bade me take up again all the things I had left without. This done, he handed me a green cord coiled up closely. This he directed me to place next my heart, and when I wished to see Jesus, take it from my bosom and stretch it to the utmost. He cautioned me not to let it remain coiled for any length of time, lest it should become knotted and difficult to straighten. I placed the cord near my heart and joyfully descended the narrow stairs, praising the Lord and telling all whom I met where they could find Jesus. This dream gave me hope. The green cord represented faith to my mind, and the beauty and simplicity of trusting in God began to dawn upon my soul.” Testimonies, volume 1, 27–29.

> “माझ्या मार्गदर्शकाने आता दार उघडले, आणि आम्ही दोघेही बाहेर पडलो. त्याने मला बाहेर ठेवून दिलेल्या सर्व गोष्टी पुन्हा उचलून घ्याव्यात असे सांगितले. ते केल्यानंतर, त्याने मला घट्ट गुंडाळलेली एक हिरवी दोरी दिली. ती माझ्या हृदयाजवळ ठेवावी, आणि जेव्हा मला येशूला पाहावयाचे असेल, तेव्हा ती माझ्या उरातून काढून तिचा शक्य तितका विस्तार करावा, असे त्याने मला निर्देश दिले. त्याने मला सावध केले की ती बराच काळ गुंडाळून ठेवू नये, नाहीतर तिच्यात गाठी पडतील आणि ती सरळ करणे कठीण होईल. मी ती दोरी माझ्या हृदयाजवळ ठेवली आणि प्रभूची स्तुती करीत व मला भेटणाऱ्या प्रत्येकाला येशू कोठे सापडेल हे सांगत, आनंदाने त्या अरुंद पायऱ्यांनी खाली उतरले. या स्वप्नाने मला आशा दिली. माझ्या मनात ती हिरवी दोरी विश्वासाचे प्रतीक होती, आणि देवावर विश्वास ठेवण्याचे सौंदर्य व साधेपणा माझ्या आत्म्यावर उगवू लागले.” Testimonies, volume 1, 27–29.

From the end of the Exeter camp meeting on August 17 unto October 22 in 1844 was sixty-six days. Those sixty-six days represent the period of the proclamation of the Midnight Cry, and in the context of the parable of the ten virgins those that then proclaimed the message represent those who had oil, and those who did not then proclaim the message had no oil.

१७ ऑगस्ट रोजी झालेल्या एक्सेटर शिबिरसभेच्या समाप्तीपासून १८४४ मधील २२ ऑक्टोबरपर्यंत एकूण सहासष्ट दिवस होते. ते सहासष्ट दिवस मध्यरात्रीच्या हाकेच्या घोषणेचा कालावधी दर्शवितात; आणि दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताच्या संदर्भात, त्या वेळी ज्यांनी हा संदेश घोषित केला, ते तेल असलेल्यांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि ज्यांनी त्या वेळी हा संदेश घोषित केला नाही, त्यांच्याकडे तेल नव्हते.

In the parable, the marriage took place at the beginning of the tarrying time. The legal marriage took place and then everyone went home and waited until the groom’s father decided if it was acceptable to consummate the marriage. Infidelity between the first marriage and the second ceremony at midnight was considered adultery. The tarrying time was based upon the father of the groom waiting to see what happened to the bride over a period of time. Was she pregnant?

त्या दृष्टांतात, विवाह विलंबकाळाच्या प्रारंभी झाला. कायदेशीर विवाह झाला आणि त्यानंतर सर्वजण आपल्या घरी गेले व विवाहसंबंधाची पूर्णता करण्यास परवानगी द्यावी की नाही, हे वराच्या पित्याने ठरविण्यापर्यंत प्रतीक्षा करू लागले. पहिल्या विवाह आणि मध्यरात्री होणाऱ्या दुसऱ्या समारंभाच्या दरम्यानचा अविश्वास हा व्यभिचार मानला जात असे. विलंबकाळ हा वराच्या पित्याने काही काळपर्यंत वधूबाबत काय घडते हे पाहण्यासाठी थांबण्यावर आधारित होता. ती गर्भवती होती काय?

When the father decided all was well, the midnight procession began, and it began at night to avoid the oppressive heat in the daytime of Palestine. For this reason, the bride’s attendants, the virgins of the parable, were required to have their own lantern and supply of oil waiting for the midnight cry announcing that the procession to the marriage was under way, for it was to take place at night. At Exeter the midnight cry arrived and you either had enough oil ready for the procession or you didn’t.

जेव्हा पित्याने सर्व काही योग्य असल्याचे ठरविले, तेव्हा मध्यरात्रीची मिरवणूक सुरू झाली; आणि पॅलेस्टाइनमधील दिवसाच्या दडपण आणणाऱ्या उष्णतेपासून बचाव करण्यासाठी ती रात्रीच सुरू करण्यात आली. या कारणास्तव, वधूच्या सहचारिणींना—दृष्टांतातील कुमारिकांना—लग्नाकडे जाणारी मिरवणूक सुरू झाल्याची घोषणा करणाऱ्या मध्यरात्रीच्या हाकेसाठी, कारण ती रात्रीच होणार होती, आपापला दिवा आणि तेलाचा साठा तयार ठेवणे आवश्यक होते. एक्सेटर येथे मध्यरात्रीची हाक आली, आणि मिरवणुकीसाठी तुमच्याकडे पुरेसे तेल तयार होते किंवा नव्हते.

When they left Exeter with the message they were illustrating a people who were sealed. Some had enough oil to make into the marriage on October 22, 1844, and some didn’t. Those sixty-six-days represent a period of time when God’s people are sealed unto the closed door of the Sunday law. If they had the proper amount of oil they entered by faith into the Most Holy Place. Sister White illustrated God’s people entering into the Most Holy Place in the latter days, and in her alpha history it was a life-or-death test that was involved with entering into the Most Holy Place by faith. In the latter days the one hundred and forty-four thousand will be tested as to whether they will enter into the Most Holy Place by faith. It is once again a life-or-death test.

जेव्हा ते संदेश घेऊन एक्सेटरहून निघाले, तेव्हा ते अशा एका लोकसमूहाचे चित्रण करीत होते ज्यांच्यावर शिक्का बसला होता. काहींकडे २२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी विवाहात प्रवेश करण्याइतके पुरेसे तेल होते, आणि काहींकडे नव्हते. ते साठ-सहा दिवस अशा एका कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतात, जेव्हा देवाच्या लोकांवर रविवारच्या कायद्याच्या बंद दारापर्यंत शिक्का बसतो. त्यांच्याकडे योग्य प्रमाणात तेल असल्यास त्यांनी विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश केला. उत्तरकाळात देवाचे लोक परमपवित्र स्थानी प्रवेश करीत आहेत, असे सिस्टर व्हाईट यांनी चित्रित केले, आणि त्यांच्या अल्फा इतिहासात विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश करण्यास जीवन-मृत्यूची कसोटी संबंधित होती. उत्तरकाळात एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची ही परीक्षा होईल की ते विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश करतील की नाही. ही पुन्हा एकदा जीवन-मृत्यूची कसोटी आहे.

We will continue these things in the next article.

पुढील लेखात आपण या गोष्टींचा पुढे विचार करू.

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts.

> “मंदिराच्या शुद्धीकरणामध्ये येशू आपले मशीहा म्हणूनचे ध्येय जाहीर करीत होता, आणि आपल्या कार्यास आरंभ करीत होता. ते मंदिर, दैवी उपस्थितीच्या निवासासाठी उभारलेले, इस्राएलाकरिता आणि जगाकरिता एक दृष्टांतमय शिक्षण ठरावे, असा त्याचा हेतू होता. अनादि युगांपासून देवाचा उद्देश असा होता की तेजस्वी व पवित्र सेराफापासून मनुष्यापर्यंत प्रत्येक सृष्टीत प्राणी सृष्टीकर्त्याच्या अंतर्निवासासाठी एक मंदिर असावा. पापामुळे मानवजात देवासाठी मंदिर राहिली नाही. दुष्टतेमुळे अंधकारमय व कलुषित झाल्याने, मनुष्याचे हृदय दैवी अस्तित्वाचा महिमा अधिक प्रकट करीत नव्हते. परंतु देवपुत्राच्या अवताराने स्वर्गाचा उद्देश पूर्ण होतो. देव मानवतेमध्ये वास करतो, आणि तारक कृपेने मनुष्याचे हृदय पुन्हा त्याचे मंदिर बनते. यरुशलेम येथील मंदिर प्रत्येक आत्म्यासाठी खुले असलेल्या उच्च नियतीचे अखंड साक्षी असावे, अशी देवाची योजना होती. परंतु यहूद्यांनी ज्या इमारतीकडे इतक्या अभिमानाने पाहिले, तिचे महत्त्व ते समजले नव्हते. त्यांनी स्वतःला दैवी आत्म्यासाठी पवित्र मंदिरे म्हणून अर्पण केले नाही. अपवित्र व्यापाराच्या गोंधळाने भरलेली यरुशलेमच्या मंदिराची अंगणे, इंद्रियसुखी वासनांच्या आणि अपवित्र विचारांच्या उपस्थितीने कलुषित झालेल्या हृदयाच्या मंदिराचे अत्यंत खरे प्रतिनिधित्व करीत होती.”

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “मंदिरातील जगातील खरेदी-विक्री करणाऱ्यांना बाहेर काढून मंदिर शुद्ध करताना, येशूने पापाच्या अशुद्धतेपासून—आत्म्याला भ्रष्ट करणाऱ्या पृथ्वीवरील वासनांपासून, स्वार्थी अभिलाषांपासून, दुष्ट सवयींपासून—हृदय शुद्ध करण्याच्या आपल्या कार्याची घोषणा केली. मलाखी 3:1–3 उद्धृत.” द डिझायर ऑफ एजेस, 161.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> “संदेष्टा म्हणतो, ‘मग मी स्वर्गातून उतरत आलेला आणखी एक देवदूत पाहिला; त्याच्याकडे मोठा अधिकार होता; आणि पृथ्वी त्याच्या तेजाने प्रकाशमान झाली. आणि त्याने मोठ्या सामर्थ्याच्या आवाजाने गर्जना करून म्हटले, महान बाबेल पडली आहे, पडली आहे, आणि ती भुतांच्या निवासस्थानासारखी झाली आहे’ (प्रकटीकरण 18:1, 2). हा तोच संदेश आहे जो दुसऱ्या देवदूताने दिला होता. बाबेल पडली आहे, ‘कारण तिने आपल्या व्यभिचाराच्या कोपाच्या द्राक्षारसाने सर्व राष्ट्रांना पाजले’ (प्रकटीकरण 14:8). तो द्राक्षारस काय आहे?—तिची खोटी शिकवण. तिने चौथ्या आज्ञेतील शब्बाथाऐवजी जगाला खोटा शब्बाथ दिला आहे, आणि एदेनमध्ये सैतानाने हव्वेला प्रथम सांगितलेले असत्य—आत्म्याचे स्वाभाविक अमरत्व—पुन्हा सांगितले आहे. अशा प्रकारच्या अनेक संबंधित चुका तिने दूरदूरपर्यंत पसरविल्या आहेत, ‘मनुष्यांच्या आज्ञांना सिद्धांत म्हणून शिकवीत’ (मत्तय 15:9).”

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “येशूने आपली सार्वजनिक सेवा सुरू केली तेव्हा, त्याने मंदिराचे त्यावरील अपवित्र धर्मद्रोही विटंबनेपासून शुद्धीकरण केले. त्याच्या सेवाकार्यातील शेवटच्या कृतींपैकी एक म्हणजे मंदिराचे दुसऱ्यांदा शुद्धीकरण होय. त्याचप्रमाणे, जगाला इशारा देण्याच्या अंतिम कार्यात, मंडळ्यांना दोन वेगळे आवाहने करण्यात येतात. दुसऱ्या देवदूताचा संदेश असा आहे, ‘बाबेल पडली आहे, पडली आहे, ती महान नगरी; कारण तिने आपल्या व्यभिचाराच्या क्रोधरूपी द्राक्षारसाने सर्व राष्ट्रांना पाजिले आहे’ (प्रकटीकरण 14:8). आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या मोठ्या घोषणेत स्वर्गातून एक वाणी ऐकू येते, जी म्हणते, ‘हे माझ्या लोकांनो, तिच्यातून बाहेर या; म्हणजे तुम्ही तिच्या पापांत सहभागी होणार नाही, आणि तिच्या पीडांपैकी तुम्हांला काही प्राप्त होणार नाही. कारण तिची पापे स्वर्गापर्यंत पोहोचली आहेत, आणि देवाने तिचे अधर्म स्मरणात ठेवले आहेत’ (प्रकटीकरण 18:4, 5).” Selected Messages, पुस्तक 2, 118.

Back to Articles