Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Sixteen

येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण - क्रमांक सोळा

The Unveiling of the Seven Thunders: A Prophetic Analysis of Revelation and Hidden History

सात गडगडाटांचे उघड प्रकटन: प्रकटीकरण आणि लपलेला इतिहास यांचे एक भविष्यवाणीपर विश्लेषण

Author

Jeff Pippenger

Published

November 15, 2023

Formats

PDF
Word

We have been setting forth the sequence of prophetic events that are identified by the hidden history of the seven thunders that is represented in Revelation chapters eleven through thirteen. We have not yet reached the point in the development of these events, where we will overlay the history of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism. Nor have we yet prepared a platform of understanding to pinpoint the role of Islam in the message of the Midnight Cry. There is, though, a very important truth connected with these events, that identifies what a person must do when they understand the truths that are being unsealed. The blessing of Revelation includes the responsibility of “keeping” those things that are written.

आपण प्रकटीकरण अध्याय अकरा ते तेरा यांमध्ये दर्शविलेल्या सात गडगडाटांच्या गुप्त इतिहासाद्वारे ओळखल्या जाणाऱ्या भविष्यवाणीतील घटनांच्या क्रमाची मांडणी करीत आलो आहोत. या घटनांच्या विकासातील त्या टप्प्यापर्यंत आपण अद्याप पोहोचलेलो नाही, जिथे आपण प्रोटेस्टंटिझमच्या शिंगाचा आणि रिपब्लिकनिझमच्या शिंगाचा इतिहास एकमेकांवर अध्यारोपित करू. तसेच, मध्यरात्रीच्या आरोळीच्या संदेशात इस्लामची भूमिका नेमकी अधोरेखित करता येईल असा समजुतीचा पाया देखील आपण अद्याप तयार केलेला नाही. तथापि, या घटनांशी निगडित एक अत्यंत महत्त्वाचे सत्य आहे, जे एखाद्या व्यक्तीने उलगडल्या जात असलेल्या सत्यांना समजल्यावर त्याने काय करावे हे ओळखून देते. प्रकटीकरणातील आशीर्वादामध्ये लिहिलेल्या त्या गोष्टी “पाळण्याची” जबाबदारी अंतर्भूत आहे.

The line of history that is being unsealed conveys the creative power of God to those who would hear, read and keep those things written therein. It is therefore time to break away from our consideration of Isaiah’s last prophetic narrative, and Revelation chapters eleven through thirteen in order to establish the significance of the “three and a half days” that Elijah and Moses were dead in the street of the information super highway, that runs through the valley of dead dry bones. What we will identify now, is the symbolism of “the wilderness.”

उघड केली जात असलेली इतिहासाची रेषा, जे त्यामधील लिहिलेल्या गोष्टी ऐकतील, वाचतील आणि पाळतील त्यांच्यापर्यंत देवाची सर्जनशील शक्ती पोहोचविते. म्हणून, “तीन अडीच दिवस” या काळाचे महत्त्व स्थापित करण्यासाठी—ज्या काळात एलियाह आणि मोशे मृत कोरड्या हाडांच्या दरीतून जाणाऱ्या माहितीच्या महासुपरमार्गावरील रस्त्यात मेलेले पडले होते—आपण आता यशयाच्या शेवटच्या भविष्यवाणीपर कथनाचा आणि प्रकटीकरण अध्याय अकरा ते तेरा यांचा विचार बाजूस ठेवण्याची वेळ आली आहे. आता आपण “अरण्य” या प्रतीकात्मकतेची ओळख करून घेणार आहोत.

In the last article we identified four prophetic witnesses of the sequence of events that are established by the hidden history of the seven thunders. The line of the image of Christ, the line of the two witnesses, the line of the image of the beast and the line of the counterfeit king of the north.

मागील लेखात आपण सात गडगडाटांच्या गुप्त इतिहासाने स्थापित केलेल्या घटनाक्रमाचे चार भविष्यसूचक साक्षीदार ओळखले. ख्रिस्ताच्या प्रतिमेची रेषा, दोन साक्षीदारांची रेषा, पशूच्या प्रतिमेची रेषा आणि उत्तर दिशेच्या बनावट राजाची रेषा.

The second half of the line of the counterfeit king of the north, begins with the empowerment of the papacy in 538. Then the papacy, the spiritual counterfeit king of the north, trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel for twelve hundred and sixty years.

खोट्या उत्तरराजाच्या वंशपरंपरेचा दुसरा अर्धा भाग, इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेला अधिकारप्राप्ती झाल्यापासून सुरू होतो. त्यानंतर पोपसत्ता, म्हणजे उत्तरराजाचा आध्यात्मिक खोटा प्रतिस्पर्धी, हिने बारा शतके आणि साठ वर्षे आध्यात्मिक यरुशलेम व आध्यात्मिक इस्राएल यांना तुडवून टाकले.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> आणि ते तलवारीच्या धारेने पडतील, आणि सर्व राष्ट्रांमध्ये कैद करून नेले जातील; आणि अन्यजातींचे काळ पूर्ण होईपर्यंत यरुशलेम अन्यजातींकडून पायदळी तुडविले जाईल. लूक 21:24.

John was told to measure both the sanctuary and the host, but he was also told to leave out the courtyard, for it had been given to the Gentiles for twelve hundred and sixty years.

योहानाला पवित्रस्थान आणि सैन्य या दोघांचेही मापन करावयास सांगितले गेले, परंतु त्याला अंगण बाहेर ठेवण्यासही सांगितले गेले, कारण ते बारा शंभर साठ वर्षे परराष्ट्रीयांना देण्यात आले होते.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> मला काठीसारखा एक वेळू देण्यात आला; आणि देवदूत उभा राहून म्हणाला, उठ, आणि देवाचे मंदिर, वेदी, व त्यात उपासना करणाऱ्यांचे मोजमाप कर. परंतु मंदिराबाहेरील अंगण सोडून दे, आणि त्याचे मोजमाप करू नको; कारण ते परराष्ट्रीयांना देण्यात आले आहे; आणि ते पवित्र नगर बेचाळीस महिने तुडवतील. प्रकटीकरण 11:1, 2.

John and Luke testify that the Gentiles “tread under foot” “Jerusalem,” for “forty and two months.” John identifies the duration, and Luke marks the conclusion of the history. These two witnesses are addressing the question of Daniel chapter eight, and verse thirteen.

योहान व लूक साक्ष देतात की अन्यजातीचे लोक “यरुशलेम” “पायाखाली तुडवतील,” “बेचाळीस महिने”पर्यंत. योहान त्या कालावधीची ओळख करून देतो, आणि लूक त्या इतिहासाचा शेवट दर्शवितो. हे दोन्ही साक्षीदार दानियेल अध्याय आठ, आणि वचन तेरा, येथील प्रश्नालाच उद्देशून बोलत आहेत.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> मग मी एका पवित्र व्यक्तीस बोलताना ऐकले; आणि जो पवित्र व्यक्ती बोलत होता त्याला दुसऱ्या एका पवित्र व्यक्तीने म्हटले, “नित्य अर्पणाविषयी, उजाड करणाऱ्या अपराधाविषयी, तसेच पवित्रस्थान आणि सेनेला पायदळी तुडवून देण्याविषयीचे हे दर्शन किती काळ राहील?” दानियेल ८:१३.

The question about the duration that the sanctuary and host were to be trodden under foot, identifies two desolating powers that would accomplish the act of treading down Jerusalem, which in Daniel is represented as the “sanctuary” and also the “host.” The correct foundational understanding of this verse, as expressed by J. N. Andrews, is that the verse identifies two desolating powers, which trampled down both the sanctuary and the host. The first desolating power identified in the verse is paganism, and the second is papalism. The word “host,” is Daniel’s expression for what John identifies as the “worshippers” in the temple, that is in Jerusalem.

पवित्रस्थान व सैन्य किती काळ पायदळी तुडविले जाणार याविषयीचा प्रश्न, दोन उजाड करणाऱ्या सत्तांची ओळख करून देतो, ज्या यरुशलेमला तुडविण्याचे कार्य करतील; दानिएलमध्ये त्याचे प्रतिनिधित्व “पवित्रस्थान” तसेच “सैन्य” असे केले आहे. या वचनाविषयीचा योग्य मूलभूत अर्थ, जसा J. N. Andrews यांनी व्यक्त केला आहे, असा आहे की हे वचन दोन उजाड करणाऱ्या सत्तांची ओळख करून देते, ज्यांनी पवित्रस्थान आणि सैन्य या दोन्हींचे तुडविणे केले. या वचनात ओळखली गेलेली पहिली उजाड करणारी सत्ता मूर्तिपूजकता आहे, आणि दुसरी पोपसत्ता आहे. “सैन्य” हा शब्द, दानिएलने यरुशलेममध्ये, म्हणजे मंदिरात, असणाऱ्या “उपासकां”साठी वापरलेला तोच अर्थ व्यक्त करतो, ज्यांची ओळख योहान “उपासक” अशी करतो.

> “THERE ARE TWO ‘DESOLATIONS’ IN DANIEL 8.—This fact is made so plain by Josiah Litch that we present his words:

> “दानिएल ८ मध्ये दोन ‘उजाडपणा’ आहेत.—हा तथ्य जोसाया लिच यांनी इतका स्पष्टपणे मांडला आहे की आम्ही त्यांचे शब्द सादर करीत आहोत:

> “‘The daily sacrifice’ is the present reading of the English text. But no such thing as sacrifice is found in the original. This is acknowledged on all hands. It is a gloss or construction put on it by the translators. The true reading is, ‘the daily and the transgression of desolation,’ daily and transgression being connected together by “and;” the daily desolation and the transgression of desolation. They are two desolating powers, which were to desolate the sanctuary and the host.’—Prophetic Expositions, Volume 1, page 127.

> “‘दैनिक यज्ञ’ हा इंग्रजी मजकुरातील सध्याचा पाठ आहे. परंतु मूळमध्ये यज्ञासारखी कोणतीही गोष्ट आढळत नाही. हे सर्व बाजूंनी मान्य केलेले आहे. ते भाषांतरकर्त्यांनी त्यावर लादलेले एक स्पष्टीकरण किंवा अर्थनिर्मिती आहे. खरा पाठ असा आहे, ‘दैनिक आणि उजाडपणाचा अपराध,’ येथे दैनिक आणि अपराध हे “आणि” या शब्दाने एकमेकांशी जोडलेले आहेत; दैनिक उजाडपणा आणि उजाडपणाचा अपराध. त्या दोन उजाड करणाऱ्या सत्ता आहेत, ज्या पवित्रस्थान आणि सैन्य यांना उजाड करणार होत्या.’—Prophetic Expositions, Volume 1, page 127.

> “It is plain that the sanctuary and the host were to be trodden under foot by the daily and the transgression of desolation. The careful reading of verse 13 settles this point. And this fact establishes another, viz.: that these two desolations are the two grand forms under which Satan has attempted to overthrow the worship and the cause of Jehovah. Mr. Miller’s remarks on the meaning of these two terms, and the course pursued by himself in ascertaining that meaning, is presented under the following head:

> “हे स्पष्ट आहे की पवित्रस्थान आणि सैन्य यांना ‘नित्य’ आणि ‘उजाड करणाऱ्या अपराधा’द्वारे तुडविले जाणार होते. वचन १३ चे काळजीपूर्वक वाचन हा मुद्दा निश्चित करते. आणि हे तथ्य दुसरे एक तथ्यही स्थापित करते, अर्थात: या दोन उजाडपणाच्या अवस्था त्या दोन मुख्य स्वरूपांचे प्रतिनिधित्व करतात ज्यांच्या अंतर्गत सैतानाने यहोवाच्या उपासनेचा व कार्याचा उलथापालथ करण्याचा प्रयत्न केला आहे. या दोन संज्ञांच्या अर्थाविषयी श्री. मिलर यांची निरीक्षणे, आणि तो अर्थ निश्चित करण्यासाठी त्यांनी अवलंबिलेली पद्धत, पुढील शीर्षकाखाली सादर केली आहे:”

> “THE TWO DESOLATIONS ARE PAGANISM AND PAPACY

> “दोन उजाडपणे म्हणजे पौत्तलिकता आणि पोपसत्ता”

> “‘I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take way;’ he shall take away, ‘the daily;’ ‘from the time the daily shall be taken away’, etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally, I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, oh! how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is ‘the daily!’ Well now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ popery is meant. Well, what is it which hinders popery from being revealed? Why, it is paganism; well, then, ‘the daily’ must mean paganism.’—Second Advent Manual, page 66.” J. N. Andrews, The Sanctuary and the 2300 Days, 33, 34.

> “‘मी पुढे वाचत गेलो, आणि दानियेलमध्येच त्याचा [नित्याचा] उल्लेख आढळतो, याखेरीज दुसरे कोणतेही उदाहरण मला सापडले नाही. मग मी [एका concordanceच्या साहाय्याने] त्याच्याशी संबंधित असलेले शब्द घेतले, ‘काढून टाकणे;’ तो ‘नित्य’ काढून टाकील; ‘ज्या वेळेपासून नित्य काढून टाकले जाईल’, इत्यादी. मी पुढे वाचत राहिलो, आणि मला वाटले की या मजकुरावर काहीही प्रकाश मिळणार नाही; शेवटी, मी 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:7, 8 येथे पोहोचलो. ‘कारण अधर्माचे गूढ कार्य तर आताच चालू आहे; फक्त जो आता अडथळा करीत आहे तो, तो मार्गातून दूर केला जाईपर्यंत, अडथळा करीत राहील; आणि मग तो दुष्ट प्रकट होईल,’ इत्यादी. आणि जेव्हा मी त्या मजकुरापर्यंत पोहोचलो, अरे! सत्य किती स्पष्ट आणि गौरवशाली दिसू लागले! तेच आहे! हाच ‘नित्य’ आहे! तर आता, पौल ‘जो आता अडथळा करीत आहे,’ किंवा अडवित आहे, याने काय अभिप्रेत करतो? ‘पापाचा मनुष्य’ आणि ‘दुष्ट’ याने पोपशाही अभिप्रेत आहे. तर मग, पोपशाही प्रकट होण्यास अडथळा आणणारी गोष्ट कोणती? ती म्हणजे मूर्तिपूजकता; तर मग, ‘नित्य’ याचा अर्थ मूर्तिपूजकता असलाच पाहिजे.’—Second Advent Manual, page 66.” J. N. Andrews, The Sanctuary and the 2300 Days, 33, 34.

In fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six, paganism trampled down the sanctuary and host for twelve hundred and sixty years, and then papalism did the same work for an additional twelve hundred and sixty years. The papacy had trampled down Jerusalem for twelve hundred and sixty years according to Luke and John, until the papacy received its deadly wound in 1798. Subtracting twelve hundred and sixty years from 1798, arrives at 538. Subtracting twelve hundred and sixty years from 538, arrives at 723 BC, when Assyria, the literal king of the north at that time, took the northern kingdom of Israel into slavery.

लेवीय पुस्तकाच्या सव्वीसाव्या अध्यायातील “सात वेळा” यांची पूर्तता होत असताना, मूर्तिपूजकत्वाने पवित्रस्थान व सैन्य यांना एक हजार दोनशे साठ वर्षे तुडविले, आणि त्यानंतर पोपशाहीनेही तसेच कार्य आणखी एक हजार दोनशे साठ वर्षे केले. लूक आणि योहान यांच्या अनुसार, पोपशाहीने यरुशलेमाला एक हजार दोनशे साठ वर्षे तुडविले, जोपर्यंत 1798 मध्ये पोपशाहीला तिचा प्राणघातक घाव बसला नाही. 1798 मधून एक हजार दोनशे साठ वर्षे वजा केल्यास 538 येते. 538 मधून एक हजार दोनशे साठ वर्षे वजा केल्यास इ.स.पूर्व 723 येते, जेव्हा त्या काळचा उत्तर दिशेचा अक्षरशः राजा असिरियाने इस्राएलच्या उत्तरेकडील राज्याला गुलामगिरीत नेले.

John only refers to the twelve hundred and sixty years that the papacy trampled down the sanctuary and the host, but Luke addresses both periods of twelve hundred and sixty years that paganism and papalism trampled down Jerusalem, for he states “until the times of the Gentiles be fulfilled.” Luke identifies the trampling down of Jerusalem as more than a single “time”, for he calls it the fulfillment of the “times” of the Gentiles.

योहान फक्त त्या एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या कालखंडाचा उल्लेख करतो, ज्यामध्ये पोपसत्तेने पवित्रस्थान व सैन्य तुडविले; परंतु लूक त्या दोन्ही एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या कालखंडांचा निर्देश करतो, ज्यामध्ये मूर्तिपूजकता आणि पोपसत्ता यांनी यरुशलेम तुडविले, कारण तो असे म्हणतो, “जोपर्यंत अन्यजातींचे काळ पूर्ण होत नाहीत.” लूक यरुशलेमच्या तुडविण्याची ओळख केवळ एका “काळा”पेक्षा अधिक अशी करून देतो, कारण तो त्याला अन्यजातींच्या “काळांचे” परिपूर्ण होणे असे म्हणतो.

Of course, in 1856, Millerite Adventism became Laodicean, and seven years later they rejected the truth of the “seven times” of Leviticus twenty-six, so it is impossible for Adventism to see these simple biblical facts. The fact that I am identifying is that the hidden history of the seven thunders, which identifies three waymarks, and a period of time between the first and second waymark, and then a second period of time between the second and third waymark, is represented within the prophetic line of the counterfeit king of the north.

निश्चितच, १८५६ मध्ये मिलराइट अॅडव्हेंटिझम लाओदिकीया झाले, आणि सात वर्षांनी त्यांनी लेवीयविधी छब्बीस मधील “सात वेळा” या सत्याला नाकारले; म्हणून अॅडव्हेंटिझमला ही साधी बायबलकालीन तथ्ये दिसणे अशक्य आहे. मी ज्या तथ्याची ओळख करून देत आहे ती अशी आहे की, सात गडगडाटांचा गुप्त इतिहास—जो तीन मार्गचिन्हे ओळखतो, तसेच पहिल्या व दुसऱ्या मार्गचिन्हामधील एक कालावधी, आणि नंतर दुसऱ्या व तिसऱ्या मार्गचिन्हामधील दुसरा कालावधी—हा बनावट उत्तरराजाच्या भविष्यवाणीच्या रेषेत दर्शविला आहे.

That line started in 723 BC, with the northern kingdom of Israel going into slavery at the hands of the king of Assyria, a literal king of the north. Then in 538, the spiritual king of the north was empowered, and he then trampled down spiritual Jerusalem for another twelve hundred and sixty years, until he received a deadly wound in 1798. From 723 BC, until 538, the powers that held Israel in subjection were always pagan powers.

ती रेषा इ.स.पूर्व ७२३ मध्ये सुरू झाली, जेव्हा इस्राएलचे उत्तरेकडील राज्य अश्शूरच्या राजाच्या—म्हणजेच उत्तर दिशेच्या प्रत्यक्ष राजाच्या—हातून गुलामगिरीत गेले. त्यानंतर ५३८ मध्ये, उत्तर दिशेच्या आध्यात्मिक राजास सामर्थ्य प्राप्त झाले, आणि मग त्याने आध्यात्मिक यरुशलेमाला आणखी एक हजार दोनशे साठ वर्षे तुडवून टाकले, जोपर्यंत १७९८ मध्ये त्याला प्राणघातक घाव बसला नाही. इ.स.पूर्व ७२३ पासून ५३८ पर्यंत, इस्राएलला अधीनतेत ठेवणाऱ्या सत्ता नेहमीच मूर्तिपूजक सत्ता होत्या.

The line of Christ identifies the anointing of the true king of the north at His baptism in the year 27, and twelve hundred and sixty prophetic days later, He was crucified. His disciples were then empowered to present the message of the true king of the north, until the stoning of Stephen in the year 34. The only time Christ did not walk in the entire twelve hundred and sixty days of His ministry, was when he rode into Jerusalem in the triumphal entry. He therefore trod down Jerusalem for twelve hundred and sixty days, as did His disciples after the cross. Both lines, the counterfeit king of the north and Christ, the true king of the north, trod down Jerusalem and the host for twelve hundred and sixty days.

ख्रिस्ताची रेषा इ.स. २७ मध्ये त्याच्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी उत्तरच्या खऱ्या राजाच्या अभिषेकाची ओळख करून देते, आणि त्यानंतर बारा शतके साठ भविष्यसूचक दिवसांनी त्याला क्रूसावर खिळले गेले. त्यानंतर इ.स. ३४ मध्ये स्तेफनाच्या दगडमारापर्यंत त्याच्या शिष्यांना उत्तरच्या खऱ्या राजाचा संदेश सादर करण्यासाठी सामर्थ्य देण्यात आले. आपल्या सेवाकाळातील संपूर्ण बारा शतके साठ दिवसांत ख्रिस्त ज्या एकमेव वेळी चालला नाही, तो म्हणजे विजयप्रवेशात तो यरुशलेमात स्वार होऊन प्रवेश केला तेव्हा. म्हणून त्याने बारा शतके साठ दिवस यरुशलेम तुडविले, आणि क्रूसानंतर त्याच्या शिष्यांनीही तसेच केले. दोन्ही रेषांनी—उत्तरचा बनावट राजा आणि ख्रिस्त, उत्तरचा खरा राजा—बारा शतके साठ दिवस यरुशलेम व सैन्य तुडविले.

Paganism was a counterfeit of the worship system of the earthly sanctuary service of the literal Jews, and papalism is a counterfeit of the heavenly sanctuary service of the spiritual Jews. Paganism’s twelve hundred and sixty years, was parallel to Christ’s twelve hundred and sixty days, and papalism’s twelve hundred and sixty years, was parallel to the disciples’ twelve hundred and sixty days.

मूर्तिपूजकता ही प्रत्यक्ष यहूद्यांच्या पृथ्वीवरील पवित्रस्थान-सेवेच्या उपासना-व्यवस्थेची बनावट प्रतिकृती होती, आणि पापसत्ता ही आध्यात्मिक यहूद्यांच्या स्वर्गीय पवित्रस्थान-सेवेची बनावट प्रतिकृती आहे. मूर्तिपूजकतेची एक हजार दोनशे साठ वर्षे ही ख्रिस्ताच्या एक हजार दोनशे साठ दिवसांच्या समांतर होती, आणि पापसत्तेची एक हजार दोनशे साठ वर्षे ही शिष्यांच्या एक हजार दोनशे साठ दिवसांच्या समांतर होती.

Each of the two lines contain the identical prophetic structure of the hidden history of the seven thunders, that began to be publicly unsealed in July, 2023. The unsealing was accomplished in part by the recognition of the Millerite movement’s first disappointment. Their first disappointment ushered in a period of time, called the “tarrying time” in the parable of the ten virgins. The “tarrying time” ended at the Exeter, New Hampshire camp meeting, when the message of the Midnight Cry had been fully established. The Exeter camp meeting became the second waymark, which then ushered in a period of time where the message of the Midnight Cry was proclaimed, until the third waymark of judgment and the last disappointment arrived.

त्या दोन ओळींपैकी प्रत्येकामध्ये सात गडगडाटांच्या लपविलेल्या इतिहासाची एकसारखी भविष्यवाणीची रचना अंतर्भूत आहे, जी जुलै, 2023 मध्ये सार्वजनिकरीत्या उघडली जाऊ लागली. हे उघडणे काही अंशाने मिलेराइट चळवळीच्या पहिल्या निराशेची ओळख पटल्यामुळे सिद्ध झाले. त्यांच्या पहिल्या निराशेमुळे एक कालखंड आरंभ झाला, ज्याला दहा कुमारिकांच्या दृष्टान्तात “विलंबाचा काळ” असे म्हटले आहे. “विलंबाचा काळ” न्यू हॅम्पशायरमधील एक्सेटर येथील छावणीसभेत समाप्त झाला, जेव्हा मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाचा संदेश पूर्णपणे स्थापित झाला होता. एक्सेटर येथील ती छावणीसभा दुसरी खूण ठरली, आणि त्यानंतर असा एक कालखंड आरंभ झाला ज्यामध्ये मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाचा संदेश घोषित केला गेला, जोपर्यंत न्यायाची तिसरी खूण आणि अंतिम निराशा आली नाही.

The three waymarks were the first disappointment, the Midnight Cry message and the last disappointment. Those three waymarks align with the Hebrew word “truth” which represent the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first and the last both being disappointments, represents the signature of Alpha and Omega.

तीन मार्गचिन्हे म्हणजे पहिली निराशा, मध्यरात्रीच्या हाकेचा संदेश, आणि अंतिम निराशा होत. ही तीन मार्गचिन्हे हिब्रू “सत्य” या शब्दाशी सुसंगत आहेत, जो हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे, आणि अंतिम अक्षर दर्शवितो. पहिले आणि अंतिम ही दोन्ही निराशा असल्यामुळे, ते अल्फा आणि ओमेगा यांच्या स्वाक्षरीचे प्रतिनिधित्व करते.

There is no direct representation of twelve hundred and sixty days in the Millerite history, yet the Millerite history is the history of the first movement and therefore typifies the last movement. The history of the first disappointment in the last movement began on July 18, 2020, and it is illustrated in Revelation chapter eleven. In Revelation chapter eleven, the two witnesses are slain, marking the first disappointment in the last movement, that was typified by the first movement.

मिलेराइट इतिहासामध्ये एक हजार दोनशे साठ दिवसांचे थेट प्रतिरूप आढळत नाही; तरीही मिलेराइट इतिहास हा पहिल्या चळवळीचा इतिहास आहे आणि म्हणूनच तो शेवटच्या चळवळीचा प्रतिरूप ठरतो. शेवटच्या चळवळीतील पहिल्या निराशेचा इतिहास १८ जुलै, २०२० रोजी आरंभ झाला, आणि तो प्रकटीकरण अध्याय अकरा मध्ये चित्रित केला आहे. प्रकटीकरण अध्याय अकरा मध्ये त्या दोन साक्षीदारांचा वध केला जातो, ज्यामुळे शेवटच्या चळवळीतील पहिल्या निराशेची खूण पटते; आणि त्या निराशेचे प्रतिरूप पहिल्या चळवळीत आधीच दर्शविले गेले होते.

In Revelation eleven the disappointment ushered in a period of twelve hundred and sixty days that their dead bodies were in the street, thus marking the tarrying time of the parable. At their resurrection they are lifted up as an ensign in the same hour as the judgment of the Sunday law. The history of the two witnesses includes a symbolic period of twelve hundred and sixty days.

प्रकटीकरण अकराव्या अध्यायात, निराशेने अशा बारा शंभर साठ दिवसांच्या कालखंडास आरंभ करून दिला की ज्यामध्ये त्यांची मृत देहे रस्त्यावर पडून होती; अशा रीतीने दृष्टांतातील विलंबाच्या काळाची खूण करण्यात आली. त्यांच्या पुनरुत्थानाच्या वेळी, रविवारच्या कायद्याच्या न्यायनिवाड्याच्या त्याच घटकेत त्यांना एक ध्वजचिन्ह म्हणून उचलण्यात येते. दोन साक्षीदारांच्या इतिहासात बारा शंभर साठ दिवसांचा एक प्रतीकात्मक कालखंड समाविष्ट आहे.

The details of the movement of the third angel in the hidden history of the seven thunders provides much more specification than the other parallel lines, but the line of the third angel, the line of the true king of the north, and the line of the counterfeit king of the north, all possess the same prophetic characteristics of a beginning point, followed by a period of time that reaches to a middle point, that is followed by a period of time that reaches to judgment at the end-point.

सात गर्जनांच्या गुप्त इतिहासामधील तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीचे तपशील इतर समांतर रेषांपेक्षा अधिक विशिष्टता प्रदान करतात; परंतु तिसऱ्या देवदूताची रेषा, उत्तर दिशेच्या खऱ्या राजाची रेषा, आणि उत्तर दिशेच्या बनावट राजाची रेषा — या सर्वांमध्ये आरंभबिंदू, त्यानंतर मध्यबिंदूपर्यंत पोहोचणारा एक कालखंड, आणि त्यानंतर अंतिमबिंदूवरील न्यायापर्यंत पोहोचणारा आणखी एक कालखंड — अशीच भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये आढळतात.

The twelve hundred and sixty days is a primary element of the hidden history of the seven thunders. The twelve hundred and sixty days is symbolized as a “wilderness” in Revelation chapter twelve.

एक हजार दोनशे साठ दिवस हे सात गडगडाटांच्या गुप्त इतिहासातील एक प्रमुख घटक आहे. प्रकटीकरण अध्याय बारा मध्ये या एक हजार दोनशे साठ दिवसांचे प्रतीक “अरण्य” असे दर्शविले आहे.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. Revelation 12:6.

> आणि ती स्त्री अरण्यात पळून गेली; तेथे तिच्यासाठी देवाने तयार केलेले एक स्थान आहे, जेणेकरून तेथे त्यांनी तिचे एक हजार दोनशे साठ दिवस पालनपोषण करावे. प्रकटीकरण 12:6.

The church fled into the wilderness to escape the treading down of the papal power for twelve hundred and sixty years. Verse fourteen provides another witness.

पापसत्तेच्या तुडवणुकीपासून सुटका व्हावी म्हणून मंडळी बारा शंभर साठ वर्षे अरण्यात पळून गेली. चौदावा पद आणखी एक साक्ष देतो.

> And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:14.

> आणि त्या स्त्रीला मोठ्या गरुडाचे दोन पंख देण्यात आले, यासाठी की ती सर्पाच्या समोरून अरण्यात, आपल्या स्थानी उडून जावी; तेथे तिचे एक काळ, आणि काळे, आणि अर्धा काळ इतक्या काळपर्यंत पोषण केले जाते. प्रकटीकरण 12:14.

The church fled from the persecution of the dragon and the papacy for twelve hundred and sixty years, and therefore the “wilderness” is a symbol of the twelve hundred and sixty days. That number occurs directly seven times in the books of Daniel and Revelation, but it is represented several other ways in the Scriptures. In each case, it represents the “seven times” of Leviticus twenty-six.

मंडळीने अजगराच्या व पोपसत्तेच्या छळापासून सुटका करून घेण्यासाठी एक हजार दोनशे साठ वर्षे अरण्यात आश्रय घेतला; म्हणून “अरण्य” हे त्या एक हजार दोनशे साठ दिवसांचे प्रतीक आहे. हा अंक दानियेल व प्रकटीकरण या ग्रंथांत थेट सात वेळा आढळतो; परंतु पवित्र शास्त्रात तो इतर अनेक प्रकारांनीही दर्शविला आहे. प्रत्येक प्रसंगी तो लेवीय पुस्तकाच्या सव्वीसाव्या अध्यायातील “सात काळ” यांचेच प्रतिनिधित्व करतो.

Whether it was paganism trampling down the sanctuary and host from 723 BC to the year 538, or the papacy trampling down spiritual Jerusalem and the worshippers therein, it was an illustration of the scattering of God’s people, that was brought about by God’s people breaking the “sabbaths-of-the-land” covenant as represented in Leviticus chapters twenty-five and twenty-six. In chapter twenty-six it is called the quarrel of God’s covenant.

इ. स. पू. ७२३ पासून इ. स. ५३८ पर्यंत मूर्तिपूजकत्वाने पवित्रस्थान व सैन्य यांना तुडविले असेल, किंवा पोपसत्तेने आध्यात्मिक यरुशलेम व त्यातील उपासकांना तुडविले असेल, तरी ते देवाच्या लोकांच्या विखुरण्याचे एक उदाहरण होते; आणि हे देवाच्या लोकांनी लेवीय पुस्तकाच्या पंचविसाव्या व सव्वीसाव्या अध्यायांत दर्शविलेल्या “भूमीच्या शब्बाथांच्या” कराराचे उल्लंघन केल्यामुळे घडून आले. सव्वीसाव्या अध्यायात त्यास देवाच्या कराराचा वाद असे म्हटले आहे.

> And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:25.

> आणि मी तुमच्यावर तलवार आणीन, जी माझ्या कराराच्या वादाचा सूड उगवील; आणि जेव्हा तुम्ही तुमच्या नगरांच्या आत एकत्र जमाल, तेव्हा मी तुमच्यामध्ये महामारी पाठवीन; आणि तुम्ही शत्रूच्या हाती दिले जाल. लेवीय 26:25.

The rebellion against God’s covenant brought upon God’s people the slavery and scattering that is represented as the “quarrel of my covenant.” Without understanding the punishment, which Daniel calls Moses’ “curse” and “oath”, that is also called the “quarrel of my covenant,” blinds a person from seeing the deeper meaning of Christ’s work as represented in Daniel chapter nine. A consistent evaluation of God’s people who are in Laodicean blindness in the writings of Ellen White is that they cannot “reason from cause, to effect.” You may profess to understand the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages, but if you don’t know the “cause” of that trampling down you are blind.

देवाच्या कराराविरुद्धच्या बंडाने देवाच्या लोकांवर ती गुलामगिरी व तितरबितर होणे आणले, ज्याचे प्रतिनिधित्व “माझ्या कराराचा वाद” असे केले आहे. शिक्षेचे आकलन न करता—जिला दानियेल मोशेचा “शाप” आणि “शपथ” असे म्हणतो, आणि जिला “माझ्या कराराचा वाद” असेही म्हटले जाते—मनुष्य दानियेल अध्याय नऊमध्ये दर्शविलेल्या ख्रिस्ताच्या कार्याचा अधिक गहन अर्थ पाहण्यापासून आंधळा होतो. एलेन व्हाइट यांच्या लिखाणांत, लाओदिकीयेच्या आंधळेपणात असलेल्या देवाच्या लोकांविषयी सातत्याने केलेले मूल्यांकन असे आहे की ते “कारणापासून परिणामापर्यंत तर्क” करू शकत नाहीत. तुम्ही अंधकारमय युगातील एक हजार दोनशे साठ वर्षे समजत असल्याचा दावा करू शकता, परंतु त्या तुडवून टाकण्याच्या “कारणा”चे तुम्हाला ज्ञान नसेल, तर तुम्ही आंधळे आहात.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> आणि तो एका सप्ताहासाठी अनेकांबरोबर करार दृढ करील; आणि त्या सप्ताहाच्या मध्यभागी तो बलिदान व अन्नार्पण थांबवील; आणि घृणास्पद गोष्टींच्या प्रसारामुळे तो त्यास ओसाड करील, अगदी समाप्तीपर्यंत; आणि जी गोष्ट ठरविण्यात आली आहे ती त्या ओसाड झालेल्यावर ओतली जाईल. दानियेल ९:२७.

Christ’s confirmation of the covenant is directly associated with the “quarrel of His covenant.” The duration of the “curse” was twenty-five hundred and twenty years, and the duration of Christ confirming that very same covenant was twenty-five hundred and twenty days. In agreement with the Hebrew word “truth” which provides the structure of the hidden history of the seven thunders, the prophetic week that Christ was to confirm His covenant possessed three waymarks that are represented by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet.

ख्रिस्ताने कराराची केलेली पुष्टी ही थेटपणे “त्याच्या कराराच्या विवादाशी” संबंधित आहे. “शापाचा” कालावधी दोन हजार पाचशे वीस वर्षांचा होता, आणि ख्रिस्ताने त्याच कराराची केलेली पुष्टी याचा कालावधी दोन हजार पाचशे वीस दिवसांचा होता. “सत्य” या हिब्रू शब्दाशी सुसंगतपणे, जो सात मेघगर्जनांच्या गुप्त इतिहासाची रचना प्रदान करतो, ख्रिस्ताने आपल्या कराराची पुष्टी करावयाच्या भविष्यसूचक आठवड्यात तीन मार्गचिन्हे होती, जी हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर यांद्वारे प्रतिनिधित्व केली जातात.

The first waymark of the week was His baptism, the second waymark was the cross and the last was the death of Stephen. To refuse to see the “seven times” of Leviticus twenty-six, as the heavenly angels led William Miller to see the “seven times,” eliminates the ability to fully see the very prophecy where Christ shed His blood and confirmed the very covenant that His literal ancient people had rejected. Everyone that is ultimately saved will have only a partial and incomplete understanding of “truth.” But no one gets saved that purposely refuses to see the “truth.” There is only one way to the Father, and that is through Jesus, and Jesus is the “truth.”

त्या आठवड्याचा पहिला मार्गचिन्ह त्याचा बाप्तिस्मा होता, दुसरे मार्गचिन्ह क्रूस होते, आणि शेवटचे स्तेफनाचा मृत्यू होते. स्वर्गीय देवदूतांनी विल्यम मिलर यांना “सात काळ” पाहण्यास जसे मार्गदर्शन केले, तसे लेवीयविवरण अध्याय छब्बीसमधील “सात काळ” पाहण्यास नकार देणे, त्या अगदी भविष्यवाणीकडे पूर्णपणे पाहण्याची क्षमता नष्ट करते—जिथे ख्रिस्ताने आपले रक्त सांडले आणि त्या अगदी कराराची पुष्टि केली, ज्यास त्याच्या प्राचीन शब्दशः लोकांनी नाकारले होते. जे कोणी शेवटी तारण पावतील, त्यांना “सत्य” याचे केवळ अंशतः आणि अपूर्ण आकलन असेल. परंतु जो कोणी जाणीवपूर्वक “सत्य” पाहण्यास नकार देतो, तो तारण पावत नाही. पित्याकडे जाण्याचा एकच मार्ग आहे, आणि तो म्हणजे येशू; आणि येशू हेच “सत्य” आहे.

This is a worthwhile understanding to ponder, for it speaks to the covenant of Leviticus twenty-five and twenty-six. The “curse” of the “seven times” was brought upon ancient literal Israel through their unwillingness to implement the guidelines of allowing the land to rest, and of fulfilling the Jubilee instructions. It was a sin of omission. The curse was brought upon them for their omitting a work they were commanded to do, rather than because they had directly broken a commandment, such as thou shalt not kill or thou shalt not steal. They simply ignored the guidelines associated with allowing the land to rest. Adventists that simply do not accept the “seven times” (that the angels led William Miller to discover) because for whatever unsanctified reason, simply have never taken the time to truly investigate the truth, and are accomplishing the same type of rebellion of omission by disregarding the very same covenant information that ancient literal Israel disregarded. The beginning illustrates the ending.

चिंतन करण्यास ही एक मोलाची समज आहे, कारण ती लेवीयव्यवस्था पंचविसावा व सव्वीसावा अध्याय यांतील कराराशी संबंधित आहे. “सात वेळा” हा “शाप” प्राचीन प्रत्यक्ष इस्राएलावर त्यांच्या देशाला विश्रांती देण्याच्या नियमांची अंमलबजावणी करण्यास अनिच्छेमुळे, तसेच जुबिलीच्या आज्ञांचे पालन न केल्यामुळे आला. तो वगळण्याचा पाप होता. हा शाप त्यांच्यावर अशा कार्याचे वर्जन केल्याबद्दल आला, जे त्यांना करण्याची आज्ञा दिली होती; त्यांनी “तू खून करू नकोस” किंवा “तू चोरी करू नकोस” अशा आज्ञांचा प्रत्यक्ष भंग केला होता म्हणून नव्हे. त्यांनी फक्त देशाला विश्रांती देण्यास संबंधित मार्गदर्शक नियमांकडे दुर्लक्ष केले. जे ॲडव्हेंटिस्ट केवळ काहीही अपवित्र कारणास्तव “सात वेळा” स्वीकारत नाहीत—ज्याचा शोध घेण्यास देवदूतांनी विल्यम मिलर यांना मार्गदर्शन केले—त्यांनी फक्त त्या सत्याचा खरोखर शोध घेण्यासाठी कधी वेळच काढला नाही, आणि ते त्याच प्रकारच्या वगळण्याच्या बंडखोरीचे कार्य करीत आहेत, कारण ते प्राचीन प्रत्यक्ष इस्राएलाने ज्या त्याच करारविषयक माहितीकडे दुर्लक्ष केले, त्याच्याकडे दुर्लक्ष करीत आहेत. आरंभ शेवटाचे चित्रण करतो.

The twelve hundred and sixty days in Revelation twelve that is identified as a “wilderness,” is a symbol of the “seven times.” Both the twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry, and the twelve hundred and sixty days of the disciple’s ministry represent the entire week that the covenant was being confirmed. Both the twelve hundred and sixty years that paganism trampled down God’s people, and the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down God’s people, represent the entire “seven times” of the curse of Moses.

प्रकटीकरण बारा अध्यायातील बारा शंभर साठ दिवस, ज्याची ओळख “अरण्य” अशी दिली आहे, तो “सात काळांचा” एक प्रतीक आहे. ख्रिस्ताच्या सेवाकार्यातील बारा शंभर साठ दिवस आणि शिष्यांच्या सेवाकार्यातील बारा शंभर साठ दिवस हे दोन्ही करार दृढ केला जात होता त्या संपूर्ण आठवड्याचे प्रतिनिधित्व करतात. तसेच, पगानवादाने देवाच्या लोकांना तुडविले त्या बारा शंभर साठ वर्षे आणि पोपसत्तावादाने देवाच्या लोकांना तुडविले त्या बारा शंभर साठ वर्षे, ही दोन्ही मोशेच्या शापातील संपूर्ण “सात काळांचे” प्रतिनिधित्व करतात.

In Revelation eleven, after twelve hundred and sixty days, the dead bones are brought back to life in order to enter into covenant as the one hundred and forty-four thousand. But in order for them to accomplish that covenant relationship, they are required to fulfill the terms of the covenant, just as Daniel did in chapter nine. The terms of the covenant of the “seven times” contains specific directions for those who find themselves in the land of the enemy. When those who wake up to the reality that they have been scattered desire to return to the Lord, Leviticus twenty-six provides directions for how they are to return.

प्रकटीकरण अकरावा अध्यायात, एक हजार दोनशे साठ दिवसांनंतर, मृत हाडांना पुन्हा जीवन दिले जाते, जेणेकरून ते एक लाख चव्वेचाळीस हजार म्हणून करारात प्रवेश करू शकतील. परंतु त्या करारसंबंधाची पूर्तता करण्यासाठी, त्यांना त्या कराराच्या अटी पूर्ण करणे आवश्यक आहे, जसे दानिएलने नवव्या अध्यायात केले. “सात वेळा” या कराराच्या अटींमध्ये, जे स्वतःला शत्रूच्या भूमीत आढळतात त्यांच्यासाठी विशिष्ट निर्देश आहेत. जेव्हा आपल्याला विखुरले गेले आहे या वास्तवाची जाणीव होऊन लोक परमेश्वराकडे परत येण्याची इच्छा करतात, तेव्हा लेवीयविधी सव्वीसावा अध्याय त्यांनी कसे परत यावे याविषयी निर्देश देतो.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> आणि तुमच्यापैकी जे उरतील ते आपल्या शत्रूंच्या देशांत आपल्या अधर्मामुळे क्षीण होतील; आणि त्यांच्या पित्यांच्या अधर्मांमुळेही ते त्यांच्यासह क्षीण होतील. जर त्यांनी आपला अधर्म, आणि आपल्या पित्यांचा अधर्म, माझ्याविरुद्ध त्यांनी केलेल्या आपल्या अपराधासह, कबूल केला, आणि त्यांनी माझ्याविरुद्ध चाल केली हेही कबूल केले; आणि मीही त्यांच्याविरुद्ध चाललो, आणि त्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या देशात आणले, हेही कबूल केले; जर मग त्यांच्या सुंता न झालेल्या हृदयाला नम्रता येईल, आणि ते आपल्या अधर्माच्या शिक्षेस मान्यता देतील: तर मी याकोबाबरोबर केलेला माझा करार स्मरेन, आणि इसहाकाबरोबर केलेला माझा करारही स्मरेन, आणि अब्राहामाबरोबर केलेला माझा करारही स्मरेन; आणि मी त्या देशालाही स्मरेन. लेवीय 26:39–42.

The expression “pine away” in the Scriptures means to be dissolved, corrupted and consumed away. To pine away is to deteriorate into dead dry bones. And the instruction identifies death, for it represents those that awaken to their condition as being “in your enemies land.”

शास्त्रांमधील “pine away” या अभिव्यक्तीचा अर्थ विरघळणे, भ्रष्ट होणे आणि झिजून नष्ट होणे असा आहे. “Pine away” होणे म्हणजे मृत, कोरड्या हाडांच्या अवस्थेत क्षीण होत जाणे होय. आणि ही सूचना मृत्यूकडे निर्देश करते, कारण ती त्यांच्या स्थितीची जाणीव होणाऱ्यांना “तुमच्या शत्रूंच्या देशात” असल्याप्रमाणे दर्शविते.

> The last enemy that shall be destroyed is death. 1 Corinthians 15:26.

> नष्ट केला जाईल असा शेवटचा शत्रू म्हणजे मरण होय. १ करिंथकरांस १५:२६.

July 18, 2020, the first disappointment in the movement of the third angel took place. It has been typified by all the other first disappointments in the sacred prophetic reform lines. Ezekiel chapter thirty-seven identifies God’s people in the last days as having been dissolved, corrupted and consumed away until they were simply a valley of dead dry bones. They are in the enemy’s land, which is the land of death. In Revelation eleven, the two witnesses were slain and left in the street. All the prophets agree with each other. Moses is therefore speaking to those that are dead in the street that runs through Ezekiel’s valley. In their disappointed condition they are given instruction through Jeremiah.

१८ जुलै २०२० रोजी, तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीतील पहिले निराशाजनक अपयश घडले. पवित्र भविष्यवाणीतील सुधारणा-रेषांमधील इतर सर्व पहिल्या निराशाजनक अपयशांनी त्याचे प्रतिरूप दाखविले आहे. यहेज्केल अध्याय सदतीस शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या लोकांची अशी ओळख करून देतो की ते विरघळून गेलेले, भ्रष्ट झालेले आणि नष्ट होऊन गेलेले आहेत, इतके की ते केवळ मृत, कोरड्या हाडांची एक दरी राहिली आहेत. ते शत्रूच्या भूमीत आहेत, जी मृत्यूची भूमी आहे. प्रकटीकरण अकरा मध्ये, दोन साक्षीदारांना ठार मारण्यात आले आणि रस्त्यावर पडून ठेवण्यात आले. सर्व संदेष्टे एकमेकांशी सहमत आहेत. म्हणून मोशे त्या रस्त्यावर मृत पडलेल्यांशी बोलत आहे, जो यहेज्केलच्या दरीतून जातो. त्यांच्या निराशेच्या स्थितीत त्यांना यिर्मयाद्वारे सूचना देण्यात येतात.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> म्हणून परमेश्वर असे म्हणतो, “जर तू परत फिरलास, तर मी तुला पुन्हा आणीन, आणि तू माझ्या समोर उभा राहशील; आणि जर तू निकृष्टापासून मौल्यवान वेगळे काढशील, तर तू माझ्या मुखासारखा होशील; त्यांनी तुझ्याकडे परत यावे, पण तू त्यांच्याकडे परत जाऊ नकोस.” यिर्मया 15:19.

Jeremiah is informed that if he desires to speak for God, he must return, and in so doing he must separate the precious from the vile. The context of the passage identifies that the vile are those that he is not to return unto. When he is represented in the passage as being in his disappointed state, he identifies that he was alone.

यिर्मयाला हे कळविण्यात आले की, जर त्याला देवासाठी बोलायचे असेल, तर त्याने परतले पाहिजे; आणि तसे करताना त्याने मौल्यवान व नीच यांना वेगळे केले पाहिजे. या उताऱ्याचा संदर्भ हे स्पष्ट करतो की नीच तेच आहेत, ज्यांच्याकडे त्याने परत जाऊ नये. या उताऱ्यात त्याचे निराश अवस्थेत चित्रण केले असता, तो हे सांगतो की तो एकटाच होता.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> मी उपहास करणाऱ्यांच्या सभेत बसलो नाही, आणि आनंद मानला नाही; तुझ्या हातामुळे मी एकटाच बसलो; कारण तू मला संतापाने भरून टाकिले आहेस. यिर्मया 15:17.

Jeremiah was not seated in the “assembly of mockers,” for he was seated alone. He was not to return to the vile, who are the assembly of mockers. In 1863, Adventism began its return to the “assembly of mockers” when it returned to the biblical methodology of the daughters of Babylon in order to reject Moses’ “seven times.” But Jeremiah is more specifically speaking of the last days, than the Millerite history. When those in the valley of dead bones awaken to the fact that they are in the enemies’ land, they are never to return to those that rejoiced over their death in the street. That group can return unto Jeremiah, but he cannot return unto them.

यिर्मया हा “उपहास करणाऱ्यांच्या सभेत” बसला नव्हता, कारण तो एकटाच बसला होता. त्याने त्या नीच लोकांकडे परत जाऊ नये, जे उपहास करणाऱ्यांची सभा आहेत. इ.स. १८६३ मध्ये, अॅडव्हेंटिझमने “उपहास करणाऱ्यांच्या सभेकडे” आपले परतणे सुरू केले, जेव्हा त्याने मोशेच्या “सात वेळा” यांना नाकारण्यासाठी बाबेलच्या कन्यांची बायबलाधारित पद्धतशास्त्र पुन्हा स्वीकारले. परंतु यिर्मया मिलेराइट इतिहासापेक्षा अधिक विशिष्टपणे अंतिम दिवसांविषयी बोलत आहे. जेव्हा मृत हाडांच्या दरीतील लोकांना हे उमगते की ते शत्रूंच्या भूमीत आहेत, तेव्हा त्यांनी त्या लोकांकडे कधीही परत जाऊ नये, ज्यांनी रस्त्यावर त्यांच्या मृत्यूवर आनंद केला होता. तो समूह यिर्मयाकडे परत येऊ शकतो, परंतु तो त्यांच्याकडे परत जाऊ शकत नाही.

But if they are to return, they also must fulfill the directions given by Moses that are directly associated with the “seven times.” Those that are dead in the street in Revelation eleven, are dead for three and a half days, which prophetically is the “wilderness.”

परंतु जर त्यांना परत यावयाचे असेल, तर त्यांनी “सात वेळा” यांच्याशी थेट संबंधित असलेल्या मोशेने दिलेल्या निर्देशांचेही पालन केले पाहिजे. प्रकटीकरण अकरा अध्यायातील जे रस्त्यात मेलेले आहेत, ते साडेतीन दिवस मेलेले असतात, जे भविष्यसूचक अर्थाने “अरण्य” आहे.

This is why the initial awakening of the dead is accomplished by a message that causes the bones to be formed together, but they are not yet alive. It takes the message of the four winds, which is the sealing message, to turn them into a mighty army. The first message that brings them together comes from a “voice.”

म्हणूनच मृतांच्या प्रारंभीच्या जागृतीची सिद्धी अशा संदेशाद्वारे होते की ज्यामुळे हाडे एकमेकांशी जुळून बांधली जातात, परंतु ते अद्याप जिवंत नसतात. त्यांना एक बलाढ्य सैन्य बनविण्यासाठी चार वाऱ्यांच्या संदेशाची, म्हणजेच शिक्कामोर्तब करणाऱ्या संदेशाची, आवश्यकता असते. त्यांना एकत्र आणणारा पहिला संदेश एका “वाणी”कडून येतो.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain. Isaiah 40:1–4.

> “माझ्या लोकांचे सांत्वन करा, सांत्वन करा,” असे तुमचा देव म्हणतो. “यरुशलेमच्या मनाशी बोला, आणि तिला पुकारून सांगा की तिची युद्धसेवा संपली आहे, तिचे अधर्म क्षमिले गेले आहे; कारण तिच्या सर्व पापांबद्दल तिने परमेश्वराच्या हातून दुप्पट घेतले आहे. अरण्यात हाक मारणाऱ्याचा आवाज: परमेश्वराचा मार्ग तयार करा, वाळवंटात आपल्या देवासाठी राजमार्ग सरळ करा. प्रत्येक दरी उंच केली जाईल, आणि प्रत्येक पर्वत व टेकडी खाली केली जाईल; वाकडे सरळ केले जाईल, आणि खडबडीत स्थाने सपाट केली जातील.” यशया 40:1–4.

The voice comes from the wilderness, which is a symbol of the scattering of the “seven times.” That voice is in the wilderness, for Ezekiel was also taken to the valley of dead bones. He was testifying from the very valley, not from a distance.

आवाज अरण्यातून येतो, जे “सात वेळा” यांच्या विखुरणुकीचे प्रतीक आहे. तो आवाज अरण्यात आहे, कारण यहेज्केललाही मृत हाडांच्या दरीत नेण्यात आले होते. तो दूरून नव्हे, तर त्या दरीतूनच साक्ष देत होता.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones. Ezekiel 37:1.

> परमेश्वराचा हात माझ्यावर होता, आणि परमेश्वराच्या आत्म्याने मला बाहेर नेले, आणि हाडांनी भरलेल्या दरीच्या मध्यभागी मला आणून उभे केले. यहेज्केल 37:1.

The valley is the wilderness of three and a half days. The promise of the voice is that Jerusalem’s iniquity is pardoned and that her warfare is finished. The promise is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is accomplished in the last days. But the pardoning of her iniquity is associated with her receiving “double” for all her sins. The remedy offered by Moses requires a confession of not only their iniquities, but also the iniquities of their fathers. If they will fulfill that command, their iniquity will be pardoned.

दरी ही साडेतीन दिवसांचे अरण्य आहे. त्या वाणीचे अभिवचन असे आहे की यरुशलेमेचे अधर्म क्षमिले गेले आहे आणि तिचे युद्ध संपले आहे. हे अभिवचन शेवटच्या दिवसांत पूर्ण होणाऱ्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रीकरणाचे प्रतिनिधित्व करीत आहे. परंतु तिच्या अधर्माच्या क्षमेशी तिच्या सर्व पापांसाठी “दुप्पट” प्राप्त होण्याचा संबंध जोडलेला आहे. मोशेने दिलेला उपाय केवळ त्यांच्या स्वतःच्या अधर्माची नव्हे, तर त्यांच्या पित्यांच्या अधर्माचीही कबुली मागतो. जर त्यांनी ती आज्ञा पूर्ण केली, तर त्यांचा अधर्म क्षमिला जाईल.

We will continue these truths in the next article.

या सत्यांचे विवेचन आपण पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> होय, सर्व इस्राएलाने तुझ्या व्यवस्थेचे उल्लंघन केले आहे, अगदी दूर जाऊन, म्हणजे तुझ्या वाणीचे पालन करू नये म्हणून; म्हणून शाप आमच्यावर ओतला गेला आहे, आणि देवाचा सेवक मोशे याच्या व्यवस्थेत लिहिलेली शपथही, कारण आम्ही त्याच्याविरुद्ध पाप केले आहे. आणि त्याने आपली ती वचने दृढ केली आहेत, जी त्याने आमच्याविरुद्ध, आणि आमचा न्याय करणाऱ्या आमच्या न्यायाधीशांविरुद्ध सांगितली होती, आमच्यावर मोठे अनर्थ आणून; कारण संपूर्ण आकाशाखाली जेरुसलेमवर जे घडविण्यात आले, तसे कधीच घडविण्यात आले नव्हते. मोशेच्या व्यवस्थेत जसे लिहिले आहे, तसे हे सर्व अनर्थ आमच्यावर आले आहे; तरीही आम्ही परमेश्वर आमच्या देवासमोर प्रार्थना केली नाही, की आम्ही आमच्या अधर्मांपासून वळावे, आणि तुझे सत्य समजून घ्यावे. दानियेल 9:11–13.

Back to Articles