Article

# Elijah - Number One

एलियाह - क्रमांक एक

The First and Last

पहिला आणि शेवटचा

Author

Jeff Pippenger

Published

July 31, 2023

Formats

PDF
Word

The closing statement of the Old Testament sets forth a promise of the prophet Elijah appearing with a message before the great and dreadful day of the Lord.

जुन्या करारातील शेवटचे विधान प्रभूच्या महान व भयानक दिवसापूर्वी एलीया संदेष्टा संदेशासह प्रकट होईल, अशी एक प्रतिज्ञा मांडते.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> पाहा, परमेश्वराच्या त्या महान व भयानक दिवसाच्या आगमनापूर्वी मी तुमच्याकडे एलीया संदेष्ट्यास पाठवीन; आणि तो पित्यांचे हृदय पुत्रांकडे व पुत्रांचे हृदय त्यांच्या पित्यांकडे वळवील; नाहीतर मी येऊन पृथ्वीला शापाने मारीन. मलाखी ४:५, ६.

The Bible is clear that “the great and dreadful day of the Lord” or the “curse” that God smites “the earth with” is also symbolically portrayed as “the seven last plagues” or “the wrath of God” in the book of Revelation. Chapter fifteen of Revelation introduces the prophetic setting that leads to the pouring out of the great and dreadful seven last plagues of chapter sixteen.

बायबल स्पष्टपणे सांगते की “परमेश्वराचा महान व भयावह दिवस” किंवा देव ज्याने “पृथ्वीला शापाने” प्रहार करतो, तोच प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात प्रतीकात्मक रीतीने “सात शेवटच्या पीडा” किंवा “देवाचा क्रोध” असा दर्शविला आहे. प्रकटीकरणाच्या पंधराव्या अध्यायात सोळाव्या अध्यायातील त्या महान व भयावह सात शेवटच्या पीडांच्या ओतल्या जाण्यास नेणारी भविष्यसूचक पार्श्वभूमी प्रस्तुत केली आहे.

> And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God.

> आणि मी स्वर्गात आणखी एक चिन्ह पाहिले, महान व अद्भुत असे: सात देवदूत, ज्यांच्याकडे शेवटच्या सात पीडा होत्या; कारण त्यांच्यामध्ये देवाचा क्रोध परिपूर्ण झाला आहे.

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Who shall not fear thee, O Lord, and glorify thy name? for thou only art holy: for all nations shall come and worship before thee; for thy judgments are made manifest.

> आणि मी अग्निमिश्रित काचेसारखा एक समुद्र पाहिला; आणि ज्यांनी त्या पशूवर, त्याच्या प्रतिमेवर, त्याच्या चिन्हावर आणि त्याच्या नावाच्या संख्येवर विजय मिळविला होता, ते देवाच्या वीणा हातात घेऊन त्या काचेच्या समुद्रावर उभे होते. आणि ते देवाचा सेवक मोशे याचे गीत आणि कोकराचे गीत गात होते, असे म्हणत: “हे प्रभू देव सर्वशक्तिमान, तुझी कृत्ये महान व अद्भुत आहेत; हे संतांच्या राजा, तुझे मार्ग न्यायी व सत्य आहेत. हे प्रभू, तुझी भीती कोण बाळगणार नाही आणि तुझ्या नावाचे गौरव कोण करणार नाही? कारण तूच एकटाच पवित्र आहेस; कारण सर्व राष्ट्रे येऊन तुझ्यापुढे उपासना करतील; कारण तुझे न्यायप्रकटीकरण प्रगट झाले आहे.”

> And after that I looked, and, behold, the temple of the tabernacle of the testimony in heaven was opened: And the seven angels came out of the temple, having the seven plagues, clothed in pure and white linen, and having their breasts girded with golden girdles. And one of the four beasts gave unto the seven angels seven golden vials full of the wrath of God, who liveth for ever and ever. And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. Revelation 15:1–8.

> आणि त्यानंतर मी पाहिले, आणि पाहा, स्वर्गातील साक्षीच्या मंडपाचे मंदिर उघडले गेले; आणि सात दूत मंदिरातून बाहेर आले; त्यांच्याकडे त्या सात पीडा होत्या; ते शुद्ध व शुभ्र तागाचे वस्त्र परिधान केलेले होते, आणि त्यांच्या छातींवर सुवर्ण कंबरपट्टे बांधलेले होते. आणि त्या चार प्राण्यांपैकी एकाने त्या सात दूतांना देवाच्या क्रोधाने परिपूर्ण अशा सात सुवर्णाच्या वाट्या दिल्या, जो युगानुयुगे जिवंत आहे. आणि मंदिर देवाच्या गौरवापासून व त्याच्या सामर्थ्यापासून उत्पन्न झालेल्या धुराने भरून गेले; आणि त्या सात दूतांच्या सात पीडा पूर्ण होईपर्यंत कोणालाही मंदिरात प्रवेश करता येईना. प्रकटीकरण 15:1–8.

The reason “no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled” is that the opportunity to secure salvation closes when the temple is filled with smoke in chapter fifteen. The probationary time that mankind was given to repent and find salvation is then over. When that point in time is reached “the great and dreadful day of the Lord” that John calls “the seven last plagues” are poured out in advance of Christ’s Second Coming. Malachi called that day “dreadful,” and Isaiah identifies it as God’s “strange act.”

“सात देवदूतांच्या सात पीडा पूर्ण होईपर्यंत कोणालाही मंदिरात प्रवेश करता आला नाही” याचे कारण असे की, पंधराव्या अध्यायात मंदिर धुराने भरून गेले तेव्हा तारण प्राप्त करण्याची संधी बंद होते. मानवजातीला पश्चात्ताप करून तारण मिळविण्यासाठी देण्यात आलेला कृपाकाल त्या वेळी समाप्त होतो. जेव्हा तो समयबिंदू येतो, तेव्हा ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनापूर्वी योहान ज्यांना “शेवटच्या सात पीडा” असे म्हणतो तो “परमेश्वराचा महान व भयंकर दिवस” ओतला जातो. मलाखीने त्या दिवसाला “भयंकर” असे म्हटले, आणि यशया त्याची ओळख देवाच्या “विचित्र कर्म” अशी करून देतो.

> For the Lord shall rise up as in mount Perazim, he shall be wroth as in the valley of Gibeon, that he may do his work, his strange work; and bring to pass his act, his strange act. Now therefore be ye not mockers, lest your bands be made strong: for I have heard from the Lord God of hosts a consumption, even determined upon the whole earth. Isaiah 28:21, 22.

> कारण परमेश्वर पर्वत पेराझीमप्रमाणे उठेल; तो गिबोनच्या दरीप्रमाणे क्रोध करील, जेणेकरून तो आपले कार्य, आपले विलक्षण कार्य, पूर्ण करील; आणि आपली कृती, आपली विलक्षण कृती, सिद्धीस नेईल. म्हणून आता तुम्ही थट्टा करणारे होऊ नका, नाहीतर तुमची बंधने अधिक दृढ केली जातील; कारण सर्व पृथ्वीवर ठरविलेला संपूर्ण संहार मी सेनाधीश परमेश्वराकडून ऐकला आहे. यशया 28:21, 22.

Although God’s “strange act” encompasses “the whole earth,” Inspiration is clear that the outpouring of the plagues is associated with the rebellion of one nation.

जरी देवाचे “विलक्षण कृत्य” “संपूर्ण पृथ्वी” व्यापून टाकते, तरी साथींचा वर्षाव एका राष्ट्राच्या बंडाशी संबंधित आहे, हे प्रेरित लेखन स्पष्टपणे सांगते.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “परकीय राष्ट्रे संयुक्त संस्थानाच्या उदाहरणाचे अनुसरण करतील. जरी ती पुढाकार घेत असली, तरी हाच संकटकाळ जगाच्या सर्व भागांतील आपल्या लोकांवर येईल.” टेस्टिमोनीज, खंड ६, ३९५.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “धार्मिक स्वातंत्र्याची भूमी असलेले अमेरिका, जेव्हा विवेकबुद्धीवर बळजबरी करून आणि लोकांना खोट्या शब्बाथाचा सन्मान करण्यास भाग पाडून पोपसत्तेशी एकरूप होईल, तेव्हा पृथ्वीवरील प्रत्येक देशातील लोक तिच्या उदाहरणाचे अनुसरण करण्यास प्रवृत्त होतील.” Testimonies, volume 6, 18.

Every nation will fill their cup of their probationary time, but the “judgments of God” that Sister White identifies as “national ruin”, “the time of God’s destructive judgments” as she also calls the history that begins at the Sunday law in the United States, are not the seven last plagues.

प्रत्येक राष्ट्र त्यांच्या परीक्षाकालाचा प्याला परिपूर्ण भरतील; परंतु सिस्टर व्हाईट ज्या “देवाचे न्याय” यांना “राष्ट्रीय विनाश” असे संबोधते, तसेच संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्यापासून आरंभ होणाऱ्या इतिहासाला ती ज्या “देवाच्या विनाशकारी न्यायांचा काळ” असेही म्हणते, ते सात शेवटचे पीडा नाहीत.

> “A time is coming when the law of God is, in a special sense, to be made void in our land. The rulers of our nation will, by legislative enactments, enforce the Sunday law, and thus God’s people be brought into great peril. When our nation, in its legislative councils, shall enact laws to bind the consciences of men in regard to their religious privileges, enforcing Sunday observance, and bringing oppressive power to bear against those who keep the seventh-day Sabbath, the law of God will, to all intents and purposes, be made void in our land; and national apostasy will be followed by national ruin.” Review and Herald, December 18, 1888.

> “एक वेळ येत आहे की आपल्या देशात देवाचा नियम विशेष अर्थाने निष्फळ ठरविला जाईल. आपल्या राष्ट्राचे राज्यकर्ते विधिमंडलीय कायदे करून रविवारीचा कायदा बंधनकारक करतील, आणि अशा रीतीने देवाच्या लोकांना मोठ्या संकटात आणले जाईल. जेव्हा आपले राष्ट्र आपल्या विधिमंडळांच्या परिषदांत लोकांच्या धार्मिक विशेषाधिकारांच्या बाबतीत त्यांच्या अंतःकरणांवर बंधने घालणारे कायदे करील, रविवारी पालनाची सक्ती करील, आणि सातव्या दिवसाचा सब्बाथ पाळणाऱ्यांविरुद्ध दडपशाहीची सत्ता वापरेल, तेव्हा देवाचा नियम आपल्या देशात सर्व हेतू आणि उद्देशांनी निष्फळ ठरविला जाईल; आणि राष्ट्रीय धर्मत्यागानंतर राष्ट्रीय विनाश येईल.” Review and Herald, December 18, 1888.

The judgments of God, which Sister White identifies as “national ruin” begin at the national Sunday law and mark the beginning of God’s “strange act,” though God’s strange act is more specifically the seven last plagues. A more complete picture of the strange act of God appears when the deliverance from Egypt is added to the line of God’s executive judgments. The Egyptian plagues, though ten in number, were divided. The first three were distinguished from the last seven. Thus, the deliverance from Egypt identifies a period of time represented by the first three plagues that begins with the national ruin of the United States, and continues until Michael stands up and human probation closes.

देवाचे न्याय, ज्यांना सिस्टर व्हाईट “राष्ट्रीय विध्वंस” असे ओळखतात, ते राष्ट्रीय रविवार-नियमापासून आरंभ होतात आणि देवाच्या “विलक्षण कृती”च्या प्रारंभाची खूण करतात; तथापि, देवाची विलक्षण कृती अधिक नेमकेपणाने सांगायची तर ती शेवटच्या सात पीडा आहेत. देवाच्या विलक्षण कृतीचे अधिक परिपूर्ण चित्र तेव्हा प्रकट होते, जेव्हा इजिप्तमधून झालेल्या सुटकेला देवाच्या कार्यकारी न्यायांच्या रेषेत जोडले जाते. इजिप्तच्या पीडा, जरी त्या संख्येने दहा होत्या, तरी त्या विभाजित करण्यात आल्या होत्या. पहिल्या तीन पीडा शेवटच्या सात पीडांपासून वेगळ्या ठरल्या होत्या. अशा प्रकारे, इजिप्तमधून झालेली सुटका पहिल्या तीन पीडांनी दर्शविलेल्या एका कालखंडाची ओळख करून देते, जो संयुक्त संस्थानांच्या राष्ट्रीय विध्वंसापासून सुरू होतो आणि मायकल उभा राहेपर्यंत व मानवी कृपाकाल संपेपर्यंत चालू राहतो.

> “God’s judgments will be visited upon those who are seeking to oppress and destroy His people. His long forbearance with the wicked emboldens men in transgression, but their punishment is nonetheless certain and terrible because it is long delayed. ‘The Lord shall rise up as in Mount Perazim, He shall be wroth as in the valley of Gibeon, that He may do His work, His strange work; and bring to pass His act, His strange act.’ Isaiah 28:21. To our merciful God the act of punishment is a strange act. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked.’ Ezekiel 33:11. The Lord is ‘merciful and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth, … forgiving iniquity and transgression and sin.’ Yet He will ‘by no means clear the guilty.’ ‘The Lord is slow to anger, and great in power, and will not at all acquit the wicked.’ Exodus 34:6, 7; Nahum 1:3. By terrible things in righteousness He will vindicate the authority of His downtrodden law. The severity of the retribution awaiting the transgressor may be judged by the Lord’s reluctance to execute justice. The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.

> “जे त्याच्या लोकांवर जुलूम करण्याचा व त्यांचा नाश करण्याचा प्रयत्न करीत आहेत, त्यांच्यावर देवाचे न्यायभोग ओतले जातील. दुष्टांबद्दल त्याची दीर्घ सहनशीलता मनुष्यांना अपराधात धैर्य देते; तरीसुद्धा त्यांची शिक्षा निश्चित आणि भयंकर आहे, कारण ती दीर्घकाळ विलंबित झाली आहे. ‘पराजीम पर्वतावर जसा परमेश्वर उठला तसा तो उठेल; गिबोनच्या दरीत जसा तो क्रोधित झाला तसा तो क्रोधित होईल; म्हणजे तो आपले कार्य करील, आपले विलक्षण कार्य; आणि आपली कृती पूर्ण करील, आपली विलक्षण कृती.’ यशया 28:21. आपल्या दयाळू देवाकरिता दंडाची कृती ही विलक्षण कृती आहे. ‘माझ्या जीवाची शपथ, असे प्रभु परमेश्वर म्हणतो, दुष्टाच्या मरणात मला आनंद नाही.’ यहेज्केल 33:11. परमेश्वर ‘दयाळू व कृपाळू, सहनशील, आणि चांगुलपणात व सत्यात विपुल, … अधर्म, अपराध व पाप क्षमा करणारा’ आहे. तरीही तो ‘अपराध्याला मुळीच निर्दोष ठरवणार नाही.’ ‘परमेश्वर क्रोध करावयास मंद आहे, सामर्थ्यात महान आहे, आणि तो दुष्टाला मुळीच निर्दोष सोडणार नाही.’ निर्गम 34:6, 7; नहूम 1:3. तो न्यायाने भयंकर कृत्ये करून आपल्या पायदळी तुडविलेल्या नियमशास्त्राच्या अधिकाराचे समर्थन करील. अपराध्याची जी कठोर प्रतिफळाची शिक्षा प्रतीक्षेत आहे, ती न्याय अंमलात आणण्यास प्रभु दाखवित असलेल्या अनिच्छेवरून मोजली जाऊ शकते. ज्या राष्ट्राला तो दीर्घकाळ सहन करतो, आणि देवाच्या लेखी ज्याच्या अधर्माची परिपूर्ण मोजमाप भरून येईपर्यंत ज्याला तो प्रहार करीत नाही, ते शेवटी दयेचा मिश्रण नसलेला क्रोधाचा प्याला प्राशन करील.”

> “When Christ ceases His intercession in the sanctuary, the unmingled wrath threatened against those who worship the beast and his image and receive his mark (Revelation 14:9, 10), will be poured out. The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people. Says the revelator, in describing those terrific scourges: ‘There fell a noisome and grievous sore upon the men which had the mark of the beast, and upon them which worshiped his image.’ The sea ‘became as the blood of a dead man: and every living soul died in the sea.’ And ‘the rivers and fountains of waters … became blood.’ Terrible as these inflictions are, God’s justice stands fully vindicated. The angel of God declares: ‘Thou art righteous, O Lord, … because Thou hast judged thus. For they have shed the blood of saints and prophets, and Thou hast given them blood to drink; for they are worthy.’ Revelation 16:2–6. By condemning the people of God to death, they have as truly incurred the guilt of their blood as if it had been shed by their hands. In like manner Christ declared the Jews of His time guilty of all the blood of holy men which had been shed since the days of Abel; for they possessed the same spirit and were seeking to do the same work with these murderers of the prophets.

> “जेव्हा ख्रिस्त पवित्रस्थानातील आपली मध्यस्थी थांबवील, तेव्हा पशू व त्याच्या प्रतिमेची उपासना करणाऱ्यांवर आणि त्याचे चिन्ह धारण करणाऱ्यांवर ज्या अविमिश्र क्रोधाची धमकी देण्यात आली आहे (प्रकटीकरण 14:9, 10), तो ओतला जाईल. देव इस्राएलाची सुटका करण्याच्या बेतात होता, तेव्हा मिसरावर आलेल्या पीडा त्या स्वरूपाने अशा अधिक भयंकर व व्यापक न्यायशिक्षांसारख्याच होत्या, ज्या देवाच्या लोकांच्या अंतिम सुटकेच्या अगोदर जगावर पडणार आहेत. त्या भयंकर आपत्तींचे वर्णन करताना प्रकटीकरणकर्ता म्हणतो: ‘ज्यांनी पशूचे चिन्ह धारण केले होते आणि जे त्याच्या प्रतिमेची उपासना करीत होते, त्या मनुष्यांवर एक घातक व अत्यंत दुःखदायक फोड पडला.’ समुद्र ‘मेलेल्या मनुष्याच्या रक्तासारखा झाला; आणि समुद्रातील प्रत्येक जिवंत प्राणी मरण पावला.’ आणि ‘नद्या व पाण्याचे झरे … रक्त झाले.’ या प्रकोपांचे आघात कितीही भयंकर असले, तरी देवाचा न्याय पूर्णपणे निर्दोष ठरतो. देवाचा दूत घोषित करतो: ‘हे प्रभु, तू न्यायी आहेस, … कारण तू असा न्याय केला आहेस. कारण त्यांनी पवित्रजनांचे व संदेष्ट्यांचे रक्त सांडले आहे, आणि तू त्यांना पिण्यासाठी रक्त दिले आहेस; कारण ते त्यास पात्र आहेत.’ प्रकटीकरण 16:2–6. देवाच्या लोकांना मृत्युदंड ठोठावून, त्यांनी त्यांच्या रक्ताचा दोष जणू स्वतःच्या हातांनी ते सांडले असते तसाच खराखुरा आपल्या माथी घेतला आहे. याचप्रमाणे ख्रिस्ताने आपल्या काळातील यहुद्यांना, हाबेलाच्या दिवसांपासून सांडल्या गेलेल्या सर्व पवित्र पुरुषांच्या रक्ताबद्दल दोषी ठरविले; कारण त्यांच्यात तोच आत्मा होता आणि ते संदेष्ट्यांच्या त्या खुनी लोकांबरोबर तेच कार्य करण्याचा प्रयत्न करीत होते.”

> “In the plague that follows, power is given to the sun ‘to scorch men with fire. And men were scorched with great heat.’ Verses 8, 9. The prophets thus describe the condition of the earth at this fearful time: ‘The land mourneth; … because the harvest of the field is perished…. All the trees of the field are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ ‘The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate…. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture…. The rivers of water are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.’ ‘The songs of the temple shall be howlings in that day, saith the Lord God: there shall be many dead bodies in every place; they shall cast them forth with silence.’ Joel 1:10–12, 17–20; Amos 8:3.

> “त्यानंतर येणाऱ्या पीडेमध्ये सूर्याला ‘माणसांना अग्नीने भाजण्याचा’ अधिकार देण्यात येतो. ‘आणि माणसे प्रचंड उष्णतेने भाजली गेली.’ वचने ८, ९. भविष्यवक्ते त्या भयावह काळातील पृथ्वीची अवस्था अशी वर्णन करतात: ‘देश शोक करीत आहे; … कारण शेतातील पीक नष्ट झाले आहे…. शेतातील सर्व झाडे वाळून गेली आहेत; कारण मनुष्यपुत्रांपासून आनंद नाहीसा झाला आहे.’ ‘बियाणे त्यांच्या ढेकळांखाली कुजून गेले आहे, कोठारे उजाड झाली आहेत…. जनावरे कशी करुण स्वराने ओरडत आहेत! गुरांचे कळप व्याकुळ झाले आहेत, कारण त्यांना कुरण नाही…. पाण्याच्या नद्या आटून गेल्या आहेत, आणि अग्नीने रानातील कुरणे भस्मसात केली आहेत.’ ‘त्या दिवशी मंदिरातील गीते हंबरडा ठरतील, असे प्रभु परमेश्वर म्हणतो: सर्वत्र पुष्कळ प्रेते पडलेली असतील; ती लोक निःशब्दतेने बाहेर फेकून देतील.’ योएल १:१०–१२, १७–२०; आमोस ८:३.”

> “These plagues are not universal, or the inhabitants of the earth would be wholly cut off. Yet they will be the most awful scourges that have ever been known to mortals. All the judgments upon men, prior to the close of probation, have been mingled with mercy. The pleading blood of Christ has shielded the sinner from receiving the full measure of his guilt; but in the final judgment, wrath is poured out unmixed with mercy.

> “या पीडा सार्वत्रिक नाहीत; अन्यथा पृथ्वीवरील रहिवासी पूर्णपणे नष्ट होऊन गेले असते. तरीही त्या मनुष्यप्राण्यांना कधीही ज्ञात झालेल्या सर्वांत भयंकर आपत्ती ठरतील. कृपाकाल संपण्यापूर्वी मनुष्यांवर आलेले सर्व न्यायदान दयेने मिश्रित होते. ख्रिस्ताचे विनवणी करणारे रक्त पाप्याला त्याच्या अपराधाचे पूर्ण मोजमाप भोगण्यापासून आडोसा देत आले आहे; परंतु अंतिम न्यायात, क्रोध दयेच्या कोणत्याही मिश्रणाविना ओतला जातो.”

> “In that day, multitudes will desire the shelter of God’s mercy which they have so long despised. ‘Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: and they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.’ Amos 8:11, 12.” The Great Controversy, 627–629.

> “त्या दिवशी, जे लोक देवाच्या कृपेच्या आश्रयाचा इतक्या दीर्घकाळ तिरस्कार करीत आले आहेत, त्यांपैकी पुष्कळ जण त्याच आश्रयाची उत्कट इच्छा धरतील. ‘पाहा, असे दिवस येत आहेत, प्रभु परमेश्वर म्हणतो, की मी देशात दुष्काळ पाठवीन; तो भाकरीचा दुष्काळ नव्हे, किंवा पाण्याची तहान नव्हे, तर परमेश्वराची वचने ऐकण्याचा दुष्काळ असेल; आणि ते समुद्रापासून समुद्रापर्यंत, उत्तरेकडून पूर्वेकडे भटकत फिरतील; परमेश्वराचे वचन शोधण्यासाठी ते इकडेतिकडे धावतील, पण त्यांना ते सापडणार नाही.’ आमोस 8:11, 12.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 627–629.

In the previous passage it stated, “The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.” She also penned in the same paragraph, “The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people.” The nation (the United States) that fills up “the measure of iniquity” will suffer plagues similar to the ten plagues in Egypt.

मागील उताऱ्यात असे म्हटले आहे, “ज्या राष्ट्राबरोबर तो दीर्घकाळ सहनशीलतेने वागतो, आणि जे देवाच्या लेख्यात आपल्या अधर्माचे परिमाण पूर्ण करेपर्यंत तो ज्यावर प्रहार करणार नाही, ते शेवटी दयामिश्रणाविना असलेल्या क्रोधाच्या पेल्याचे पान करील.” त्याच परिच्छेदात तिने असेही लिहिले, “जेव्हा देव इस्राएलची सुटका करण्याच्या बेतात होता, तेव्हा इजिप्तवर आलेल्या पीडा स्वरूपाने त्या अधिक भयंकर व व्यापक न्यायांसारख्याच होत्या, जे देवाच्या लोकांच्या अंतिम सुटकेच्या अगोदर जगावर येणार आहेत.” जे राष्ट्र (संयुक्त संस्थाने) “अधर्माचे परिमाण” पूर्ण करते, ते इजिप्तमधील दहा पीडांसारख्या पीडा भोगेल.

The plagues of Egypt were divided into two periods. The first three plagues fell on everyone, but the seven last plagues only fell upon the Egyptians.

मिसरावरील पीडा दोन कालखंडांत विभागल्या गेल्या होत्या. पहिल्या तीन पीडा सर्वांवर आल्या, परंतु शेवटच्या सात पीडा केवळ मिसरी लोकांवरच आल्या.

> And I will sever in that day the land of Goshen, in which my people dwell, that no swarms of flies shall be there; to the end thou mayest know that I am the Lord in the midst of the earth. Exodus 8:22.

> आणि त्या दिवशी मी गोशेन देश, ज्यात माझी प्रजा राहते, वेगळा करीन, जेणेकरून तेथे माशांच्या थव्यांचा उपद्रव होणार नाही; यासाठी की तुला कळावे की पृथ्वीच्या मध्यभागी मीच परमेश्वर आहे. निर्गम 8:22.

The first three plagues in Egypt fell everywhere, but Goshen, where the Hebrews lived did not receive Egypt’s seven last plagues. The United States is the nation that fills up its cup of iniquity at the Sunday law. At that point national apostasy is followed by national ruin, but the judgments which produce national ruin are mixed with mercy until Michael stands up and probation closes for all mankind. At the Sunday law in the United States the majority of those who now profess to be Sabbath-keepers will bow to the powers that be and accept the mark of the beast. At that time the Sunday law issue becomes a spiritual test for those who have been outside of Adventism. From the Sunday law in the United States until Michael stands up is the great ingathering of eleventh-hour workers, but the door has already been closed upon those who are held accountable for the light of the seventh-day Sabbath before the Sunday law.

मिसरातील पहिल्या तीन पीडा सर्वत्र पडल्या; परंतु ज्या गोशेनमध्ये हिब्रू लोक राहत होते, त्यावर मिसराच्या शेवटच्या सात पीडा आल्या नाहीत. संयुक्त संस्थाने हे ते राष्ट्र आहे की जे रविवारच्या कायद्याच्या वेळी आपल्या अधर्माचा प्याला पूर्ण भरते. त्या क्षणी राष्ट्रीय धर्मत्यागानंतर राष्ट्रीय विनाश येतो; परंतु राष्ट्रीय विनाश घडवून आणणारे न्यायनिवाडे मायकल उभा राहेपर्यंत आणि सर्व मानवजातीसाठी कृपाकाल समाप्त होईपर्यंत दयेसह मिश्रित असतात. संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, जे आता स्वतःला शब्बाथ पाळणारे म्हणवितात त्यांपैकी बहुसंख्य सत्ताधाऱ्यांपुढे नतमस्तक होतील आणि पशूची खूण स्वीकारतील. त्या वेळी रविवारच्या कायद्याचा प्रश्न, जे अॅडव्हेंटिझमच्या बाहेर राहिले आहेत त्यांच्यासाठी, एक आध्यात्मिक कसोटी ठरतो. संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्यापासून मायकल उभा राहेपर्यंत हा अकराव्या तासाच्या कामगारांच्या महान संकलनाचा काळ आहे; परंतु रविवारच्या कायद्यापूर्वी सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाच्या प्रकाशाबद्दल ज्यांना उत्तरदायी धरले गेले आहे, त्यांच्यावर दार आधीच बंद झालेले आहे.

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> “दिवसेंदिवस अधिकाधिक स्पष्ट होत चालले आहे की देवाचे न्याय या जगात प्रकट होत आहेत. अग्नी, पूर आणि भूकंप यांच्या द्वारे तो या पृथ्वीवरील रहिवाशांना आपल्या समीप येण्याविषयी इशारा देत आहे. तो काळ निकट येत आहे, जेव्हा जगाच्या इतिहासातील महान संकट येऊन ठेपलेले असेल, जेव्हा देवाच्या शासनातील प्रत्येक हालचाल तीव्र उत्सुकता आणि अवर्णनीय भयभावनेने पाहिली जाईल. झपाट्याने एकामागून एक देवाचे न्याय येतील—अग्नी, पूर आणि भूकंप, तसेच युद्ध आणि रक्तपात.”

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “अरे, लोकांनी त्यांच्या भेटीची वेळ ओळखली असती तर किती बरे झाले असते! अनेक असे आहेत की ज्यांनी अद्याप या काळासाठीची कसोटीची सत्यता ऐकलेली नाही. अनेक असे आहेत ज्यांच्याबरोबर देवाचा आत्मा प्रयत्न करीत आहे. देवाच्या विनाशकारी न्यायांचा काळ हा त्यांच्यासाठी कृपेचा काळ आहे ज्यांना सत्य काय आहे हे जाणून घेण्याची संधी मिळालेली नाही. प्रभु त्यांच्याकडे कोमलतेने पाहील. त्याचे दयाळू हृदय स्पर्शिले गेले आहे; ज्यांनी प्रवेश करावयाचा नव्हता त्यांच्यासाठी दार बंद झालेले असताना, त्याचा हात अजूनही तारणासाठी पुढे पसरलेला आहे.”

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> “देवाची करुणा त्याच्या दीर्घ सहनशीलतेत प्रकट होते. तो आपले न्यायनिवाडे आवरून धरत आहे, इशाऱ्याचा संदेश सर्वांपर्यंत पोहोचविला जाईपर्यंत प्रतीक्षा करीत आहे. अरे, आपल्या लोकांना जगाला दयेचा अंतिम संदेश देण्याची त्यांच्यावर असलेली जबाबदारी जशी त्यांनी जाणवली पाहिजे तशी जर जाणवली असती, तर किती अद्भुत कार्य झाले असते!” Testimonies, volume 9, 97.

In the previous passage she identified that “the time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” In the next passage she refers to that period of time as “the time of trouble.”

मागील उताऱ्यात तिने हे ओळखले की, “देवाच्या विनाशकारी न्यायनिवाड्यांचा काळ हा त्या लोकांसाठी दयेचा काळ आहे ज्यांना सत्य काय आहे हे जाणून घेण्याची कोणतीही संधी मिळाली नव्हती.” पुढील उताऱ्यात ती त्या कालखंडाचा उल्लेख “संकटकाळ” असा करते.

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> “मी पाहिले की पवित्र सब्बाथ हा देवाच्या खऱ्या इस्राएल आणि अविश्वासूं यांच्या मध्ये विभाजन करणारी भिंत आहे आणि राहील; आणि सब्बाथ हा देवाच्या प्रिय प्रतीक्षारत संतांची अंतःकरणे एकत्र बांधणारा महान प्रश्न आहे. आणि जर कोणी विश्वास ठेवला, सब्बाथ पाळला, त्याच्याबरोबर येणारा आशीर्वाद स्वीकारला, आणि नंतर तो सोडून दिला, व पवित्र आज्ञेचे उल्लंघन केले, तर त्यांनी स्वर्गावर राज्य करणारा देव आहे, इतके निश्चितपणे, स्वतःविरुद्ध पवित्र नगराचे दरवाजे बंद करून घेतले असते. मी पाहिले की देवाची अशीही मुले होती, जी सब्बाथ पाहत नव्हती आणि पाळत नव्हती. त्यांनी त्याविषयीचा प्रकाश नाकारला नव्हता. आणि संकटसमयाच्या आरंभी, आम्ही पुढे जाऊन सब्बाथ अधिक पूर्णपणे जाहीर करीत असता, आम्ही पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झालो. यामुळे मंडळी आणि नामधारी ॲडव्हेंटिस्ट संतप्त झाले, कारण ते सब्बाथाच्या सत्याचे खंडन करू शकत नव्हते. आणि त्या वेळी, देवाच्या निवडिलेल्या सर्वांनी स्पष्टपणे पाहिले की सत्य आमच्याकडे आहे, आणि ते बाहेर पडले व आमच्यासह छळ सहन केला.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

Though modified a little, the same passage just cited is found in the book Early Writings. In that book she includes commentary on her statement about “the time of trouble.” A Word to the Little Flock was the first publication of the disappointed faithful Millerites after the Great Disappointment of October 22, 1844, and decades later, when editors used portions of that pamphlet to include in the book Early Writings, they clarified that “the time of trouble” that was referred to was not the seven last plagues, for when the seven last plagues are poured out there is no mercy mixed with the judgments.

थोडासा बदल करून, हाच उतारा जो आत्ताच उद्धृत केला आहे, तो Early Writings या पुस्तकात आढळतो. त्या पुस्तकात ती “the time of trouble” या आपल्या विधानावर भाष्य समाविष्ट करते. A Word to the Little Flock हे 22 ऑक्टोबर, 1844 च्या महान निराशेनंतर निराश झालेल्या विश्वासू Millerites यांचे पहिले प्रकाशन होते; आणि अनेक दशकांनंतर, जेव्हा संपादकांनी त्या पत्रिकेतील काही भाग Early Writings या पुस्तकात समाविष्ट करण्यासाठी वापरले, तेव्हा त्यांनी हे स्पष्ट केले की ज्याचा उल्लेख “the time of trouble” असा केला होता, तो सात शेवटच्या पीडा नव्हता; कारण जेव्हा सात शेवटच्या पीडा ओतल्या जातात, तेव्हा न्यायांमध्ये दयेचा कोणताही अंश मिसळलेला नसतो.

> “1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’

> “१. पृष्ठ ३३ वर पुढीलप्रमाणे दिले आहे: ‘मी पाहिले की पवित्र शब्बाथ हा देवाच्या खऱ्या इस्राएल आणि अविश्वासू यांच्यामधील विभक्त करणारी भिंत आहे, आणि राहील; आणि शब्बाथ हा देवाच्या प्रिय, प्रतीक्षेत असलेल्या संतांची अंतःकरणे एकत्र आणणारा महान प्रश्न आहे. मी पाहिले की देवाची अशी मुले आहेत जी शब्बाथ पाहत नाहीत व पाळत नाहीत. त्यांनी त्याविषयीचा प्रकाश नाकारलेला नाही. आणि संकटाच्या काळाच्या आरंभी, आम्ही पुढे जाऊन शब्बाथ अधिक पूर्णपणे घोषित करू लागलो तेव्हा आम्ही पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झालो.’”

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “हे दर्शन १८४७ मध्ये देण्यात आले, त्या वेळी सब्बाथ पाळणारे अॅडव्हेंट बंधू फारच थोडे होते; आणि त्यांच्यापैकीही थोड्यांनाच असे वाटत होते की त्याचे पालन देवाच्या लोकां आणि अविश्वासूं यांच्यामध्ये सीमारेषा आखण्याइतके महत्त्वाचे आहे. आता त्या दर्शनाची पूर्ती दिसू लागली आहे. येथे उल्लेख केलेल्या ‘त्या संकटाच्या काळाच्या आरंभी’चा संदर्भ त्या काळाशी नाही जेव्हा पीडा ओतल्या जाऊ लागतील, तर त्या ओतल्या जाण्याच्या अगोदरच्या एका लहान काळाशी आहे, जेव्हा ख्रिस्त पवित्रस्थानात आहे. त्या वेळी, तारणाचे कार्य समाप्तीकडे जात असताना, पृथ्वीवर संकट येत असेल, आणि राष्ट्रे क्रोधित होतील, तरी तिसऱ्या देवदूताच्या कार्याला अडथळा येऊ नये म्हणून त्यांना आवर घातला जाईल. त्या वेळी ‘उत्तरकालीन पाऊस,’ किंवा प्रभूच्या सान्निध्यातून येणारे ताजेतवानेपण, येईल, जेणेकरून तिसऱ्या देवदूताच्या मोठ्या घोषणेला सामर्थ्य मिळावे, आणि सात शेवटच्या पीडा ओतल्या जातील त्या काळात संतांना स्थिर उभे राहण्यास तयार केले जावे.” Early Writings, 85.

At the Sunday law in the United States national apostasy will be followed by national ruin. At that Sunday law Adventism in the United States will be divided into two classes, one will receive the mark of the beast the other the seal of God. The national ruin of the United States is represented by the first three plagues of Egypt. Those judgments continue until the close of human probation, then the seven last plagues that are unmixed with mercy are poured out.

संयुक्त राज्यांतील रविवार-कायद्याच्या वेळी राष्ट्रीय धर्मत्यागानंतर राष्ट्रीय विनाश येईल. त्या रविवार-कायद्याच्या वेळी संयुक्त राज्यांतील अॅडव्हेंटिझम दोन वर्गांत विभागले जाईल; एक जण पशूचे चिन्ह स्वीकारेल, आणि दुसरा देवाचा शिक्का प्राप्त करील. संयुक्त राज्यांचा राष्ट्रीय विनाश मिसरवरील पहिल्या तीन पीडांनी दर्शविला आहे. हे न्यायनिवाडे मानवाच्या परीक्षाकाळाच्या समाप्तीपर्यंत चालू राहतात; त्यानंतर दयेविना असलेल्या शेवटच्या सात पीडा ओतल्या जातात.

My point is less about the prophetic history of Egypt and more about the fact that Ellen White identifies Egypt as the symbol of the nation that forces the entire world to receive the mark of the beast, for in doing so she is using the beginning to illustrate the end, which is the prophetic signature of Jesus as the Alpha and Omega. In the Exodus story when the Lord is entering into covenant with ancient Israel, He introduces Himself with a new name.

माझा मुद्दा इजिप्तच्या भविष्यसूचक इतिहासाबद्दल कमी आहे आणि त्या वस्तुस्थितीबद्दल अधिक आहे की एलेन व्हाईट इजिप्तची ओळख त्या राष्ट्राच्या प्रतीक म्हणून करून देते, जे संपूर्ण जगाला पशूची खूण स्वीकारण्यास भाग पाडते; कारण असे करताना ती शेवटाचे उदाहरण देण्यासाठी आरंभीचा उपयोग करीत आहे, आणि हेच अल्फा आणि ओमेगा असलेल्या येशूची भविष्यसूचक स्वाक्षरी आहे. निर्गमनाच्या कथेत, जेव्हा परमेश्वर प्राचीन इस्राएलबरोबर करारात प्रवेश करीत आहे, तेव्हा तो स्वतःची ओळख एका नव्या नावाने करून देतो.

> Then the Lord said unto Moses, Now shalt thou see what I will do to Pharaoh: for with a strong hand shall he let them go, and with a strong hand shall he drive them out of his land.

> मग परमेश्वर मोशेला म्हणाला, आता मी फरोहाला काय करीन ते तू पाहशील; कारण तो बलवान हाताने त्यांना जाऊ देईल, आणि बलवान हाताने तो त्यांना आपल्या देशातून हाकलून लावील.

> And God spake unto Moses, and said unto him, I am the Lord: And I appeared unto Abraham, unto Isaac, and unto Jacob, by the name of God Almighty, but by my name JEHOVAH was I not known to them.

> आणि देवाने मोशेला सांगितले, त्याला म्हटले, मी परमेश्वर आहे; आणि मी अब्राहाम, इसहाक आणि याकोब यांना सर्वशक्तिमान देव या नावाने प्रकट झालो; परंतु माझ्या JEHOVAH या नावाने मी त्यांना ज्ञात नव्हतो.

> And I have also established my covenant with them, to give them the land of Canaan, the land of their pilgrimage, wherein they were strangers. And I have also heard the groaning of the children of Israel, whom the Egyptians keep in bondage; and I have remembered my covenant. Wherefore say unto the children of Israel, I am the Lord, and I will bring you out from under the burdens of the Egyptians, and I will rid you out of their bondage, and I will redeem you with a stretched out arm, and with great judgments: And I will take you to me for a people, and I will be to you a God: and ye shall know that I am the Lord your God, which bringeth you out from under the burdens of the Egyptians. And I will bring you in unto the land, concerning the which I did swear to give it to Abraham, to Isaac, and to Jacob; and I will give it you for an heritage: I am the Lord.

> आणि मी त्यांच्याबरोबर माझा करारही स्थापन केला आहे, की त्यांना कनान देश, म्हणजे त्यांच्या परदेशवासाचा देश, ज्यात ते परके होते, तो द्यावा. आणि इस्राएलच्या संततीचा आक्रोशही मी ऐकला आहे, ज्यांना मिसरी लोक दास्यात ठेवित आहेत; आणि मला माझ्या कराराची आठवण झाली आहे. म्हणून इस्राएलच्या संततीस सांग, मी परमेश्वर आहे; आणि मी तुम्हांला मिसऱ्यांच्या ओझ्याखालून बाहेर काढीन, आणि त्यांच्या दास्यातून तुमची सुटका करीन, आणि बाहू पसरून व मोठ्या न्यायकार्यातून तुमचे उद्धार करीन. आणि मी तुम्हांला माझे लोक म्हणून स्वीकारीन, आणि मी तुम्हांला देव होईन; आणि तुम्ही जाणाल की मी परमेश्वर तुमचा देव आहे, जो तुम्हांला मिसऱ्यांच्या ओझ्याखालून बाहेर काढितो. आणि ज्या देशाविषयी मी अब्राहाम, इसहाक आणि याकोब यांना तो देण्याची शपथ घेतली होती, त्या देशात मी तुम्हांला नेईन; आणि तो मी तुम्हांला वतन म्हणून देईन: मी परमेश्वर आहे.

> And Moses spake so unto the children of Israel: but they hearkened not unto Moses for anguish of spirit, and for cruel bondage. Exodus 6:1–9.

> आणि मोशेने इस्राएलाच्या मुलांना तसे सांगितले; परंतु मनाच्या क्लेशामुळे व क्रूर दास्यामुळे त्यांनी मोशेचे ऐकले नाही. निर्गम 6:1–9.

The Lord here is identifying Moses as the representative of His covenant as were Jacob, Isaac and Abraham. Until the history of Moses the name JEHOVAH was unknown to Abraham and his descendants, and in the history of the renewing of Abraham’s covenant when the Hebrews were to be delivered from Egyptian bondage the Lord introduces a new revelation of His character, for a name represents character prophetically. When Abram entered into covenant with the Lord, the Lord changed his name to Abraham. At the beginning of the prophecy of Egyptian bondage the human representative of the covenant had his name changed and at the end of that prophecy God introduced a new name for Himself.

येथे प्रभु मोशेला आपल्या कराराचा प्रतिनिधी म्हणून ओळख देत आहे, जसे याकोब, इसहाक आणि अब्राहाम होते. मोशेच्या इतिहासापर्यंत JEHOVAH हे नाव अब्राहाम आणि त्याच्या वंशजांना ज्ञात नव्हते; आणि जेव्हा इब्री लोकांना मिसरी दास्यातून सोडविले जाणार होते त्या वेळी अब्राहामाच्या कराराच्या नूतनीकरणाच्या इतिहासात प्रभु आपल्या स्वभावाचे एक नवे प्रकटीकरण सादर करतो, कारण भविष्यदर्शी अर्थाने नाव हे स्वभावाचे प्रतिनिधित्व करते. जेव्हा अब्राम प्रभुशी करारात प्रवेशला, तेव्हा प्रभुने त्याचे नाव बदलून अब्राहाम केले. मिसरी दास्यत्वाविषयीच्या भविष्यवाणीच्या प्रारंभी कराराच्या मानवी प्रतिनिधीचे नाव बदलले गेले आणि त्या भविष्यवाणीच्या शेवटी देवाने स्वतःसाठी एक नवे नाव प्रकट केले.

Abram entered into covenant in chapter fifteen and there set forth the prophecy of Egyptian bondage for four hundred years. In chapter seventeen Abram was given the rite of circumcision and his and Sarah’s names were changed.

अध्याय पंधरामध्ये अब्रामाने करारात प्रवेश केला आणि तेथे इजिप्तमधील चारशे वर्षांच्या दास्यत्वाची भविष्यवाणी मांडली गेली. अध्याय सतरामध्ये अब्रामाला सुंतेचा विधी देण्यात आला आणि त्याचे व साराचे नावे बदलण्यात आली.

Four hundred years later Moses was raised up to fulfill Abraham’s four-hundred-year prophecy. Abraham, Isaac, Jacob and Moses all represent the one hundred and forty-four thousand who enter into covenant with the Lord in the last days.

चारशे वर्षांनंतर अब्राहामाच्या चारशे वर्षांच्या भविष्यवाणीची पूर्तता करण्यासाठी मोशे उभा करण्यात आला. अब्राहाम, इसहाक, याकोब आणि मोशे हे सर्व शेवटच्या दिवसांत प्रभूबरोबर करारात प्रवेश करणाऱ्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतात.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या अखेरच्या दिवसांत, आपल्या आज्ञा पाळणाऱ्या लोकांबरोबर देवाचा करार नव्याने दृढ केला जाणार आहे.” Review and Herald, February 26, 1914.

The separation of the Sabbath-keepers who accept the mark of the beast from the Sabbath-keepers who receive the seal of God is accomplished at the Sunday law. The separation is represented in the parable of the ten virgins.

जे शब्बाथ पाळणारे पशूची खूण स्वीकारतात आणि जे शब्बाथ पाळणारे देवाची मुद्रा प्राप्त करतात, त्यांच्यातील विभाजन रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पूर्ण होते. हे विभाजन दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतात दर्शविले आहे.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “मत्तय 25 मधील दहा कुमारिकांचा दृष्टांतही अॅडव्हेंटिस्ट लोकांच्या अनुभवाचे चित्रण करतो.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताकडे माझे वारंवार लक्ष वेधले जाते; त्यांपैकी पाच शहाण्या होत्या, आणि पाच मूर्ख. हा दृष्टांत अक्षरशः पूर्ण झाला आहे आणि होईल, कारण याचा या काळाशी विशेष संबंध आहे, आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाप्रमाणेच, तो पूर्ण झाला आहे आणि काळाच्या समाप्तीपर्यंत वर्तमान सत्य म्हणून राहील.” Review and Herald, August 19, 1890.

The parable was fulfilled on October 22, 1844 when the wise and foolish virgins of Millerite history were separated. The beginning of Adventism represents the end of Adventism, and the separation at the end is a fulfillment of the parable of the ten virgins and the separation at the end is produced by the Sunday law.

२२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी, मिलराइट इतिहासातील शहाण्या व मूर्ख कुमारिका वेगळ्या झाल्या, तेव्हा हा दृष्टांत पूर्ण झाला. अॅडव्हेंटिझमची सुरुवात अॅडव्हेंटिझमच्या शेवटाचे प्रतिनिधित्व करते, आणि शेवटच्या काळातील ही वेगळीक दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताची परिपूर्ती आहे; तसेच शेवटच्या काळातील ही वेगळीक रविवारच्या कायद्यामुळे घडविली जाते.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “पुन्हा, या दृष्टांतांमधून हे शिकविले जाते की न्यायनिवाड्यानंतर कोणताही कृपाकाल राहणार नाही. सुवार्तेचे कार्य पूर्ण झाल्यावर, तात्काळ चांगल्या व वाईट यांच्यात विभाजन होते, आणि प्रत्येक वर्गाचे भवितव्य सर्वकाळासाठी निश्चित होते.” Christ’s Object Lessons, 123.

The parable of the ten virgins identifies that it is the wise virgins of Adventism that receive the seal of God and the foolish virgins of Adventism that receive the mark of the beast at the Sunday law in the United States. The foolish virgins are also represented as Laodiceans.

दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतात असे दर्शविले आहे की अॅडव्हेंटिझममधील शहाण्या कुमारिका देवाची मुद्रा प्राप्त करतात, आणि अॅडव्हेंटिझममधील मूर्ख कुमारिका संयुक्त राज्यांतील रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पशूची खूण स्वीकारतात. मूर्ख कुमारिकांचे प्रतिनिधित्व लाओदिकीयेकर म्हणूनही केलेले आहे.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “मूर्ख कुमारिकांनी दर्शविलेली मंडळीची अवस्था, हिलाच लाओदिकेयाची अवस्था असेही म्हटले जाते.” Review and Herald, August 19, 1890.

In the last days, when God renews His covenant with His commandment-keeping people, God will reveal a new name of Himself as He did when He renewed the covenant in the time of Moses. The condition of the foolish virgins is that they have no oil, and the condition of the Laodiceans is that they are too blind to see they have no oil. It is obvious that if the foolish virgins are Laodiceans, then the wise virgins are Philadelphians.

शेवटच्या दिवसांत, जेव्हा देव आपल्या आज्ञा पाळणाऱ्या लोकांबरोबर आपला करार नव्याने स्थापन करील, तेव्हा मोशेच्या काळात करार नव्याने स्थापन केला तेव्हा जसे त्याने स्वतःचे एक नवे नाव प्रकट केले, तसेच देव स्वतःचे एक नवे नाव प्रकट करील. मूर्ख कुमारींची स्थिती अशी आहे की त्यांच्याकडे तेल नाही, आणि लाओदिकीयेकरांची स्थिती अशी आहे की त्यांच्याकडे तेल नाही हे पाहण्याइतकेही ते अति आंधळे आहेत. हे उघड आहे की जर मूर्ख कुमारी लाओदिकीयेकर असतील, तर शहाण्या कुमारी फिलाडेल्फियेकर आहेत.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name.

> फिलाडेल्फिया येथील मंडळीच्या दूताला लिही: जो पवित्र आहे, जो सत्य आहे, ज्याच्याकडे दावीदाची किल्ली आहे, जो उघडतो आणि कोणीही बंद करीत नाही; आणि बंद करतो व कोणीही उघडीत नाही, तो असे म्हणतो; मला तुझी कृत्ये माहीत आहेत: पाहा, मी तुझ्यासमोर एक उघडे दार ठेवले आहे, आणि कोणीही ते बंद करू शकत नाही; कारण तुझ्यात थोडेसे सामर्थ्य आहे, तरीही तू माझे वचन पाळले आहेस, आणि माझ्या नावाचा इन्कार केला नाहीस.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth.

> पहा, जे स्वतःला यहूदी म्हणवितात, पण तसे नाहीत, तर खोटे बोलतात—अशा सैतानाच्या सभास्थानातील लोकांना मी असे करीन की ते येऊन तुझ्या पायांपुढे दंडवत करतील, आणि मी तुझ्यावर प्रेम केले आहे हे जाणतील. कारण तू माझ्या धीराच्या वचनाचे पालन केले आहेस, म्हणून मीही तुला त्या परीक्षेच्या समयापासून राखीन, जो पृथ्वीवर राहणाऱ्यांची परीक्षा घेण्यासाठी सर्व जगावर येणार आहे.

> Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–13.

> पाहा, मी लवकर येत आहे: तुझ्याजवळ जे आहे ते दृढ धरून ठेव, म्हणजे कोणीही तुझा मुकुट घेऊ नये. जो विजयी होतो त्याला मी माझ्या देवाच्या मंदिरात एक स्तंभ करीन, आणि तो तेथून पुन्हा कधीही बाहेर जाणार नाही; आणि मी त्याच्यावर माझ्या देवाचे नाव, आणि माझ्या देवाच्या नगराचे नाव, म्हणजे नवीन यरुशलेम, जे माझ्या देवाकडून स्वर्गातून खाली उतरते, हे लिहीन; आणि मी त्याच्यावर माझे नवीन नाव लिहीन. ज्याला कान आहे, त्याने आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो ते ऐकावे. प्रकटीकरण 3:7–13.

The Philadelphians represent the one hundred and forty-four thousand and they are promised that God would write His new name upon them. When the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, He will introduce a new name of Himself. Abraham was told by the Lord that He was God Almighty.

फिलादेल्फियातील लोक हे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि देव त्यांच्यावर आपले नवे नाव लिहील, अशी त्यांना प्रतिज्ञा देण्यात आली आहे. प्रभु जेव्हा त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबर करारात प्रवेश करील, तेव्हा तो स्वतःचे एक नवे नाव प्रकट करील. अब्राहामाला प्रभुने सांगितले होते की तो सर्वशक्तिमान देव आहे.

> And when Abram was ninety years old and nine, the Lord appeared to Abram, and said unto him, I am the Almighty God; walk before me, and be thou perfect. And I will make my covenant between me and thee, and will multiply thee exceedingly. And Abram fell on his face: and God talked with him, saying, As for me, behold, my covenant is with thee, and thou shalt be a father of many nations. Neither shall thy name any more be called Abram, but thy name shall be Abraham; for a father of many nations have I made thee. Genesis 17:1–5.

> आणि अब्राम नव्याण्णव वर्षांचा असता परमेश्वराने अब्रामाला दर्शन देऊन त्यास म्हटले, मी सर्वशक्तिमान देव आहे; माझ्या समोर चाल, आणि परिपूर्ण हो. आणि मी माझा करार माझ्यात व तुझ्यात स्थापन करीन, आणि तुला अत्यंत बहुगुणित करीन. तेव्हा अब्राम उपडा पडला; आणि देव त्याच्याशी बोलला, असे म्हणाला, माझ्याविषयी पाहा, माझा करार तुझ्याशी आहे, आणि तू अनेक राष्ट्रांचा पिता होशील. आणि यापुढे तुझे नाव अब्राम असे म्हणवले जाणार नाही, तर तुझे नाव अब्राहाम असेल; कारण मी तुला अनेक राष्ट्रांचा पिता केले आहे. उत्पत्ति 17:1–5.

When the Lord first entered into covenant with a chosen people in the time of Abraham, He identified Himself as the Almighty God. When He furthered His covenant relationship in the time of Moses, for the first time he identified Himself as JEHOVAH. When Jesus came to confirm the covenant with many for one week, He introduced a new name of God that had only been expressed one time in the Old Testament and that was by a Babylonian.

अब्राहामाच्या काळात प्रभुने प्रथम एका निवडलेल्या लोकांबरोबर करार केला, तेव्हा त्याने स्वतःची ओळख सर्वशक्तिमान देव म्हणून करून दिली. मोशेच्या काळात त्याने आपल्या करारसंबंधाला पुढे नेले, तेव्हा प्रथमच त्याने स्वतःची ओळख JEHOVAH अशी करून दिली. येशू अनेकांबरोबर एका आठवड्यासाठी करार दृढ करण्यास आला, तेव्हा त्याने देवाचे एक नवे नाव प्रकट केले, जे जुन्या करारात केवळ एकदाच व्यक्त झाले होते, आणि तेही एका बाबेलकराने.

> Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:24, 25.

> तेव्हा राजा नबुखद्नेस्सर चकित झाला, आणि घाईने उठून बोलू लागला; त्याने आपल्या मंत्र्यांना म्हटले, “आपण तिघा मनुष्यांना बांधून अग्नीच्या मध्यभागी टाकले नव्हते काय?” त्यांनी राजाला उत्तर देऊन म्हटले, “होय, हे राजन्.” त्याने उत्तर देऊन म्हटले, “पाहा, मला चार पुरुष मोकळे दिसत आहेत; ते अग्नीच्या मध्यभागी फिरत आहेत, आणि त्यांना काहीही इजा झालेली नाही; आणि चौथ्याचे रूप देवाच्या पुत्रासारखे आहे.” दानियेल ३:२४, २५.

It is very easy to establish that chapter three of Daniel is identifying the Sunday law in the United States. In Daniel three Shadrach, Meshach and Abednego represent the one-hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are those that renew the covenant for the final time. In Daniel three we see a prophetic illustration of the Sunday law and latter rain history. Christ was and will be in the fires of persecution with his three worthies, representing not only the one hundred and forty-four thousand, but also the three angels messages. In the fire, which is typifying the Sunday law crisis, He is identified with one of His names, and it’s a name that would not be introduced into history until Christ arrived as the Son of God. In the illustration of chapter three we see those that renew the covenant at the end of the world interacting with Christ during the final crisis, and He has a name that no man knew.

दानियेलाच्या तिसऱ्या अध्यायात संयुक्त संस्थानांतील रविवार कायद्याची ओळख करून दिली आहे, हे सिद्ध करणे फार सोपे आहे. दानियेल ३ मध्ये शद्रख, मेशक आणि अबेदनगो हे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतात. एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे ते आहेत, जे कराराचे अंतिम वेळी नूतनीकरण करतात. दानियेल ३ मध्ये आपण रविवार कायदा आणि उत्तरवर्षावाच्या इतिहासाचे भविष्यसूचक चित्रण पाहतो. ख्रिस्त आपल्या त्या तीन योग्य जनांसह छळाच्या अग्नीत होता आणि असेल; ते केवळ एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचेच नव्हे, तर तीन देवदूतांच्या संदेशांचेही प्रतिनिधित्व करतात. अग्नीत, जो रविवार कायद्याच्या संकटाचे प्रतिरूप आहे, तो आपल्या नावांपैकी एका नावाने ओळखला जातो; आणि ते असे नाव आहे, जे ख्रिस्त देवाचा पुत्र म्हणून प्रकट होईपर्यंत इतिहासात आणले गेले नसते. तिसऱ्या अध्यायाच्या या चित्रणात आपण जगाच्या शेवटी कराराचे नूतनीकरण करणाऱ्यांना अंतिम संकटाच्या वेळी ख्रिस्ताशी संवाद साधताना पाहतो, आणि त्याच्याकडे असे एक नाव आहे, जे कोणत्याही मनुष्यास ठाऊक नव्हते.

Before I stray too far away from our consideration of the Egyptian deliverance representing the Sunday law in the United States, we should remind ourselves that before the first of the ten plagues began in Egypt there was genuine Sabbath agitation.

संयुक्त राज्यांतील रविवार-कायद्याचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या मिसरी सुटकेविषयीच्या आपल्या विचारापासून मी फार दूर भरकटण्यापूर्वी, आपण स्वतःला हे स्मरण करून दिले पाहिजे की मिसरमध्ये दहा संकटांपैकी पहिले संकट सुरू होण्यापूर्वी खऱ्या शब्बाथविषयी वास्तविक आंदोलन झाले होते.

> And Pharaoh said, Behold, the people of the land now are many, and ye make them rest from their burdens. And Pharaoh commanded the same day the taskmasters of the people, and their officers, saying, Ye shall no more give the people straw to make brick, as heretofore: let them go and gather straw for themselves. And the tale of the bricks, which they did make heretofore, ye shall lay upon them; ye shall not diminish ought thereof: for they be idle; therefore they cry, saying, Let us go and sacrifice to our God. Let there more work be laid upon the men, that they may labour therein; and let them not regard vain words. And the taskmasters of the people went out, and their officers, and they spake to the people, saying, Thus saith Pharaoh, I will not give you straw. Go ye, get you straw where ye can find it: yet not ought of your work shall be diminished. So the people were scattered abroad throughout all the land of Egypt to gather stubble instead of straw. And the taskmasters hasted them, saying, Fulfil your works, your daily tasks, as when there was straw. And the officers of the children of Israel, which Pharaoh’s taskmasters had set over them, were beaten, and demanded, Wherefore have ye not fulfilled your task in making brick both yesterday and today, as heretofore? Then the officers of the children of Israel came and cried unto Pharaoh, saying, Wherefore dealest thou thus with thy servants? There is no straw given unto thy servants, and they say to us, Make brick: and, behold, thy servants are beaten; but the fault is in thine own people. But he said, Ye are idle, ye are idle: therefore ye say, Let us go and do sacrifice to the Lord. Go therefore now, and work; for there shall no straw be given you, yet shall ye deliver the tale of bricks. And the officers of the children of Israel did see that they were in evil case, after it was said, Ye shall not minish ought from your bricks of your daily task. Exodus 5:5–19.

> फिरऔन म्हणाला, “पाहा, देशातील लोक आता फार झाले आहेत, आणि तुम्ही त्यांना त्यांच्या ओझ्यांतून विश्रांती देता.” आणि त्याच दिवशी फिरऔनाने लोकांच्या कामावर नेमलेल्या पहारेकऱ्यांना व त्यांच्या अधिकाऱ्यांना आज्ञा केली, असे म्हणत, “आतापासून तुम्ही लोकांना विटा बनविण्यासाठी पूर्वीप्रमाणे भुसा देऊ नका; त्यांनी स्वतः जाऊन भुसा गोळा करावा. आणि त्यांनी पूर्वी जितक्या विटा बनवल्या, तितक्याच विटांचा हिशेब तुम्ही त्यांच्यावर लावा; त्यात काहीही घट करू नका; कारण ते आळशी आहेत; म्हणूनच ते आक्रोश करीत म्हणतात, ‘आम्हाला जाऊ द्या, म्हणजे आम्ही आमच्या देवाला यज्ञ अर्पण करू.’ त्या पुरुषांवर अधिक काम लादा, म्हणजे ते त्यात श्रम करतील; आणि त्यांनी व्यर्थ शब्दांकडे लक्ष देऊ नये.” मग लोकांचे पहारेकरी आणि त्यांचे अधिकारी बाहेर गेले, आणि त्यांनी लोकांशी बोलून म्हटले, “फिरऔन असे म्हणतो, ‘मी तुम्हाला भुसा देणार नाही. तुम्हाला जिथे सापडेल तिथून तुम्ही स्वतः भुसा आणा; तरीही तुमच्या कामात किंचितही घट केली जाणार नाही.’” मग लोक भुसाऐवजी खुंटे गोळा करण्यासाठी संपूर्ण मिसर देशभर पांगले. आणि पहारेकरी त्यांना घाई लावत म्हणाले, “जसा भुसा होता तसा तुमचा रोजचा नेमलेला कामाचा भाग पूर्ण करा.” आणि इस्राएलच्या संततीच्या त्या अधिकाऱ्यांना, ज्यांना फिरऔनाच्या पहारेकऱ्यांनी त्यांच्यावर नेमले होते, मारहाण करण्यात आली, आणि त्यांना विचारण्यात आले, “पूर्वीप्रमाणे काल आणि आजही विटा बनविण्याचा तुमचा नेमलेला भाग तुम्ही का पूर्ण केला नाही?” तेव्हा इस्राएलच्या संततीचे अधिकारी फिरऔनाकडे येऊन आक्रोश करीत म्हणाले, “तू आपल्या दासांशी असे का करीत आहेस? तुझ्या दासांना भुसा दिला जात नाही, आणि आम्हांला सांगितले जाते, ‘विटा बनवा’; आणि पाहा, तुझ्या दासांना मारहाण केली जाते; पण दोष तुझ्याच लोकांचा आहे.” पण तो म्हणाला, “तुम्ही आळशी आहात, तुम्ही आळशी आहात; म्हणूनच तुम्ही म्हणता, ‘आम्हाला जाऊ द्या, म्हणजे आम्ही परमेश्वराला यज्ञ अर्पण करू.’ म्हणून आता जा आणि काम करा; कारण तुम्हाला भुसा दिला जाणार नाही, तरीही विटांची ठरलेली संख्या तुम्हाला द्यावीच लागेल.” तेव्हा इस्राएलच्या संततीच्या अधिकाऱ्यांनी पाहिले की ते फारच क्लेशकारक अवस्थेत आहेत, कारण असे सांगण्यात आले होते, “तुमच्या रोजच्या कामासाठी लागणाऱ्या विटांच्या संख्येत काहीही घट करू नका.” निर्गम 5:5–19.

Before the Sunday law there will be escalating agitation against those who keep the seventh-day Sabbath, just as there was leading up to the Egyptian plagues. Moses was the one that was identified by both the Egyptians and the Hebrews as the one who was causing all the trouble, just as Ahab accused Elijah of.

रविवारविषयक कायदा लागू होण्यापूर्वी, सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाचे पालन करणाऱ्यांविरुद्ध वाढत जाणारी खळबळ उभी राहील, जशी मिसरवरील पीडांच्या आधी होत गेली होती. जसा अहाबाने एलियावर आरोप केला होता, तसाच मोशे हा सर्व उपद्रवाला कारणीभूत ठरत आहे असा समज मिसरी आणि इब्री या दोघांनीही केला होता.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.

> आणि असे घडले की, जेव्हा अहाबाने एलियाला पाहिले, तेव्हा अहाब त्याला म्हणाला, “इस्राएलास क्लेश देणारा तूच आहेस काय?” त्यावर त्याने उत्तर दिले, “मी इस्राएलास क्लेश दिलेला नाही; परंतु तू आणि तुझ्या पित्याचे घराणे, कारण तुम्ही परमेश्वराच्या आज्ञा सोडून दिल्या आहेत, आणि तू बालीमांच्या मागे गेला आहेस.” 1 Kings 18:17, 18.

The story of Moses illustrates the Sunday law history and the story of Elijah illustrates the Sunday law history. Together, or apart Moses and Elijah are symbols. At the Transfiguration of Christ, they together represented the one hundred and forty-four thousand who do not die and those who die in the Lord. Moses was resurrected, Elijah never died. They are also the two prophets who are the tormentors of the people in Revelation eleven. Much truth is represented by Moses and Elijah as symbols, and we hope to address that later.

मोशेची कथा रविवारच्या कायद्याचा इतिहास दर्शविते आणि एलियाची कथा देखील रविवारच्या कायद्याचा इतिहास दर्शविते. एकत्रितपणे किंवा स्वतंत्रपणे, मोशे आणि एलिया ही प्रतीके आहेत. ख्रिस्ताच्या रूपांतराच्या प्रसंगी, त्यांनी एकत्रितपणे त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व केले जे मरत नाहीत, आणि जे प्रभूमध्ये मरतात त्यांचेही. मोशे पुनरुत्थित झाला; एलिया कधीच मेला नाही. तेच प्रकटीकरण अकरा मधील ते दोन संदेष्टे देखील आहेत, जे लोकांना यातना देणारे आहेत. मोशे आणि एलिया ही प्रतीके म्हणून पुष्कळ सत्याचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि आम्ही आशा करतो की त्याविषयी नंतर विचार करू.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> पाहा, परमेश्वराच्या महान व भयावह दिवसाच्या आगमनापूर्वी मी तुमच्याकडे एलीया संदेष्ट्याला पाठवीन; आणि तो पित्यांची अंतःकरणे पुत्रांकडे, व पुत्रांची अंतःकरणे त्यांच्या पित्यांकडे वळवील; नाहीतर मी येऊन पृथ्वीला शापाने प्रहार करीन. मलाखी 4:5, 6.

Just before human probation closes “Elijah the prophet” is to appear with a special message that turns “the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers.” The prophets all testify of the end of the world, and they all agree with each other.

मानवी परीक्षाकाल संपण्याच्या अगदी आधी “एलिया संदेष्टा” एका विशेष संदेशासह प्रकट होणार आहे, जो “वडिलांचे हृदय मुलांकडे, आणि मुलांचे हृदय त्यांच्या वडिलांकडे” वळवितो. सर्व संदेष्टे जगाच्या अंताबद्दल साक्ष देतात, आणि ते सर्व एकमेकांशी सहमत आहेत.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> आणि संदेष्ट्यांचे आत्मे संदेष्ट्यांच्या अधीन असतात. कारण देव गोंधळाचा कर्ता नाही, तर शांतीचा आहे, जसे पवित्र जनांच्या सर्व मंडळ्यांत आहे. १ करिंथकरांस १४:३२, ३३.

Elijah’s message arrives just before the great and dreadful day of the Lord; therefore, it is the very same special message in the book of Revelation which is represented as “the Revelation of Jesus Christ.” When “the time is at hand” Elijah’s special message shows God’s “servants things which must shortly come to pass.”

एलियाचा संदेश परमेश्वराच्या त्या महान व भयानक दिवसाच्या अगदी आधी येतो; म्हणून तोच प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील तोच विशेष संदेश आहे, जो “येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण” असा दर्शविला आहे. जेव्हा “वेळ जवळ आली आहे” तेव्हा एलियाचा विशेष संदेश देवाच्या “दासांना ज्या गोष्टी लवकरच घडून यावयाच्या आहेत त्या” दाखवितो.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण, जे देवाने त्याला दिले, जेणेकरून त्याने आपल्या सेवकांना त्या गोष्टी दाखवाव्यात ज्या लवकरच घडून येणे आवश्यक आहे; आणि त्याने आपल्या दूतामार्फत ते आपल्या सेवक योहान याला पाठवून कळविले: ज्याने देवाच्या वचनाची, येशू ख्रिस्ताच्या साक्षीची, आणि त्याने पाहिलेल्या सर्व गोष्टींची साक्ष दिली. धन्य तो जो वाचतो, आणि जे या भविष्यवाण्याचे शब्द ऐकतात, आणि त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात: कारण वेळ जवळ आली आहे. प्रकटीकरण १:१–३.

Notice that when Malachi employs Elijah as a symbol, he includes a direct reference to commandment keeping.

हे लक्षात घ्या की जेव्हा मलाखी एलियाचा प्रतीक म्हणून उपयोग करतो, तेव्हा तो आज्ञा पाळण्याचा थेट उल्लेख समाविष्ट करतो.

> Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–6.

> माझा सेवक मोशे याची व्यवस्था स्मरा, जी मी होरेब येथे सर्व इस्राएलाकरिता त्याला विधी व न्यायांसह आज्ञापिली होती. पाहा, परमेश्वराच्या त्या महान व भयावह दिवसाच्या आगमनापूर्वी मी तुमच्याकडे एलीया संदेष्टा पाठवीन; आणि तो पित्यांचे हृदय पुत्रांकडे, व पुत्रांचे हृदय त्यांच्या पित्यांकडे वळवील; नाहीतर मी येऊन पृथ्वीला शापाने प्रहार करीन. मलाखी ४:४–६.

These three verses are the last of the Old Testament, and contain the final promise of the Old Testament as well as an emphasis on keeping the ten commandments. There are seven “blessings” in the book of Revelation and the final one is a blessing upon those who keep the ten commandments.

ही तीन वचने जुन्या करारातील शेवटची आहेत, आणि त्यांत जुन्या करारातील अंतिम अभिवचन तसेच दहा आज्ञा पाळण्याविषयीचा भर समाविष्ट आहे. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात सात “आशीर्वाद” आहेत, आणि त्यांतील शेवटचा आशीर्वाद दहा आज्ञा पाळणाऱ्यांवर आहे.

> I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city. Revelation 22:13, 14.

> मी अल्फा आणि ओमेगा आहे, आरंभ आणि समाप्ती, पहिला आणि शेवटचा आहे. धन्य ते आहेत जे त्याच्या आज्ञा पाळतात, म्हणजे त्यांना जीवनाच्या वृक्षाचा अधिकार लाभावा आणि ते वेशींतून नगरात प्रवेश करावा. प्रकटीकरण २२:१३, १४.

The last promise in the Old Testament informs us to “Remember” the ten commandments, but in so doing it emphasizes the one commandment that includes the command to “remember.”

जुन्या करारातील शेवटचे वचन आपल्याला दहा आज्ञा “लक्षात ठेवा” असे सांगते; परंतु असे करताना ते त्या एकाच आज्ञेवर विशेष भर देते, जिच्यामध्ये “लक्षात ठेवा” ही आज्ञा समाविष्ट आहे.

> Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.

> शब्बाथ दिवस स्मर, तो पवित्र राख. सहा दिवस तू परिश्रम करशील आणि आपले सर्व काम करशील; परंतु सातवा दिवस हा परमेश्वर तुझा देव याचा शब्बाथ आहे; त्या दिवशी तू कोणतेही काम करणार नाहीस—तू, तुझा मुलगा, तुझी मुलगी, तुझा पुरुष सेवक, तुझी दासी, तुझी जनावरे, किंवा तुझ्या वेशीआत असलेला परका हाही नाही. कारण सहा दिवसांत परमेश्वराने आकाश व पृथ्वी, समुद्र, आणि त्यांत जे काही आहे ते सर्व निर्माण केले, आणि सातव्या दिवशी तो विसावला; म्हणून परमेश्वराने शब्बाथ दिवसास आशीर्वाद दिला आणि तो पवित्र ठरविला. निर्गम 20:8–11.

The last promise in both the Old and New Testaments emphasizes the commandments of God with a special emphasis on the seventh-day Sabbath. Malachi says to “remember” and John informs us you are blessed for doing so. The seventh-day Sabbath commemorates God’s creation and his creative power. The Sabbath also becomes the point of controversy in the last days of earth’s history. When John records the “blessing” upon those who do his commandments, he is simply recording what Jesus, the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last proclaimed. Therefore, the last promise of the New Testament has to do with the Seventh-day Sabbath and also the attribute of divinity that identifies the end by the beginning.

जुना व नवा करार या दोन्हींतली शेवटची प्रतिज्ञा देवाच्या आज्ञांवर, विशेषतः सातव्या दिवसाच्या शब्बाथवर, विशेष भर देते. मलाखी “स्मरण ठेवावे” असे सांगतो, आणि योहान आपल्याला कळवितो की तसे करणारे धन्य आहेत. सातव्या दिवसाचा शब्बाथ देवाच्या सृष्टीचे आणि त्याच्या सर्जनशील सामर्थ्याचे स्मारक आहे. पृथ्वीच्या इतिहासाच्या अंतिम दिवसांत हाच शब्बाथ वादाचा केंद्रबिंदू ठरतो. जे त्याच्या आज्ञा पाळतात त्यांच्यावर असलेल्या “आशीर्वादा”ची नोंद योहान करतो, तेव्हा तो फक्त तेच नोंदवीत असतो जे येशूने—अल्फा आणि ओमेगा, आरंभ आणि अंत, पहिला आणि शेवटचा—जाहीर केले. म्हणून, नव्या करारातील शेवटची प्रतिज्ञा सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाशी संबंधित आहे, तसेच प्रारंभाद्वारे अंत ओळखून देणाऱ्या देवत्वाच्या त्या वैशिष्ट्याशीही संबंधित आहे.

The first truth mentioned in Genesis, which means beginnings identifies the Creator, the creation and a special emphasis on the Sabbath. Taken together, line upon line the beginning of the Old Testament and the end of the both the Old and New Testaments emphasize God as the Creator, the Ten Commandments, the Sabbath commandment and that Jesus is the beginning and end.

उत्पत्ति या शब्दाचा अर्थ ‘आरंभी’ असा होतो; त्या ग्रंथात उल्लेखिलेल्या पहिल्या सत्यात सृष्टीकर्ता, सृष्टी, आणि शब्बाथवर विशेष भर ओळखून दिला आहे. हे सर्व एकत्रितपणे, ओळीवर ओळ अशा रीतीने, जुन्या कराराच्या आरंभीपासून ते जुन्या व नव्या कराराच्या समाप्तीपर्यंत, देव हा सृष्टीकर्ता आहे, दहा आज्ञा, शब्बाथची आज्ञा, आणि येशू हा आरंभ व अंत आहे, यावर भर देतात.

Elijah the prophet is employed by Malachi as a symbol in the last promise of the Old Testament and he was the prophet who confronted Jezebel and Ahab. The book of Revelation employs Jezebel as a symbol of the papacy and ten kings as a symbol of the United Nations. Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel represents the one hundred and forty-four thousand’s confrontation with the United Nations, empowered by the United States and directed by the papacy. As king of the ten northern tribes of Israel Ahab represented the ruling power over ten tribes, thus typifying the United States (Ahab) empowering the United Nations (ten tribes or ten kings in Revelation seventeen) to do the persecution of Sabbath-keepers for the Papacy (Jezebel). When Malachi uses Elijah to represent a message that comes before the great and dreadful day of the Lord, Elijah represents those who are persecuted by modern Rome (the dragon, the beast and the false prophet) as he was persecuted by Jezebel for three and a half years. Emphasizing the Sabbath by employing the word “remember” in Malachi 4:4 adds the Sunday law crisis to the prophetic scenario illustrated by Malachi.

जुन्या करारातील शेवटच्या वचनात मलाखीने एलीया या संदेष्ट्याचा एक प्रतीक म्हणून उपयोग केला आहे, आणि तोच तो संदेष्टा होता ज्याने येजेबेल व आहाब यांना सामोरे जाऊन धिक्कारले. प्रकटीकरणाचे पुस्तक येजेबेल हिला पोपपदाचे प्रतीक म्हणून, आणि दहा राजांना संयुक्त राष्ट्रसंघाचे प्रतीक म्हणून उपयोगात आणते. एलीयाने आहाब व येजेबेल यांच्याशी केलेला सामना, संयुक्त संस्थानाच्या सामर्थ्याने समर्थित आणि पोपपदाच्या मार्गदर्शनाखाली असलेल्या संयुक्त राष्ट्रसंघाशी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा सामना दर्शवितो. इस्राएलच्या उत्तरेकडील दहा वंशांचा राजा म्हणून आहाब दहा वंशांवरील राज्यसत्तेचे प्रतिनिधित्व करीत होता; अशा रीतीने तो संयुक्त संस्थान (आहाब) संयुक्त राष्ट्रसंघाला (दहा वंश किंवा प्रकटीकरण सतरामधील दहा राजे) पोपपदासाठी (येजेबेल) शब्बाथ पाळणाऱ्यांवरील छळ करण्यास सामर्थ्य देत असल्याचे प्रतिरूप ठरतो. जेव्हा मलाखी प्रभूच्या महान व भयानक दिवसापूर्वी येणाऱ्या एका संदेशाचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी एलीयाचा उपयोग करतो, तेव्हा एलीया आधुनिक रोमकडून (अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा) छळ सहन करणाऱ्यांचे प्रतिनिधित्व करतो, जसा त्याने येजेबेलकडून साडेतीन वर्षे छळ सहन केला. मलाखी ४:४ मध्ये “स्मरण कर” हा शब्द वापरून शब्बाथावर दिलेला भर, मलाखीने चित्रित केलेल्या भविष्यसूचक परिदृश्यात रविवारच्या कायद्याच्या संकटाची भर घालतो.

Much more needs to be added to the consideration of the truths that are conveyed by comparing the beginning of the Old Testament with the end of the Old Testament, and then comparing the beginning of the Bible with the end of the Bible. In Genesis we have the Creator, creation and the Sabbath that commemorates the creation. In Malachi we have the Sabbath commandment identified as the crisis issue that leads to the close of human probation and the seven last plagues, or as Malachi calls it, “the great and dreadful day of the Lord.” Elijah represents God’s people who present the third angel’s message to a dying world.

जुना कराराच्या प्रारंभाची जुना कराराच्या समाप्तीशी, आणि त्यानंतर बायबलच्या प्रारंभाची बायबलच्या समाप्तीशी तुलना करून व्यक्त होणाऱ्या सत्यांच्या विचारात आणखी बरेच काही जोडणे आवश्यक आहे. उत्पत्तिग्रंथात आपल्याला सृष्टीकर्ता, सृष्टी, आणि सृष्टीची स्मृती राखणारा सब्बाथ आढळतो. मलाखीमध्ये सब्बाथाची आज्ञा ही मानवी कृपाकालाच्या समाप्तीकडे आणि शेवटच्या सात पीडांकडे नेणारा संकटाचा मुद्दा म्हणून ओळखली जाते, किंवा मलाखी जसे म्हणतो, “the great and dreadful day of the Lord.” एलियाह देवाच्या त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो जे नाशोन्मुख जगासमोर तिसऱ्या देवदूताचा संदेश सादर करतात.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “आज, एलियाच्या आणि योहान बाप्तिस्ताच्या आत्म्यात व सामर्थ्यात, देवाने नेमलेले दूत न्यायासमोर उभ्या असलेल्या जगाचे लक्ष कृपाकाळाच्या समाप्तीच्या अंतिम क्षणांशी आणि राजाधिराज व प्रभूंचा प्रभू म्हणून ख्रिस्त येशूच्या प्रकट होण्याशी संबंधित लवकरच घडणाऱ्या गंभीर घटनांकडे वेधत आहेत.” Prophets and Kings, 715, 716.

The beginning of the Bible which is also the beginning of the Old Testament identifies the same story as the end of both Testaments, but each beginning and ending has its own truth to emphasize and contribute to the message. In Genesis the focus is on the activities of God, in Malachi the focus is on the message that warns of the coming crisis. The end of Revelation identifies the Alpha and Omega. In the first book of the New Testament, we read the following.

जुन्या कराराची सुरुवात असलेला बायबलचा आरंभ, या दोन्ही करारांच्या समाप्तीप्रमाणेच त्याच कथेला ओळख करून देतो; परंतु प्रत्येक आरंभ आणि समाप्ती यांमध्ये स्वतःचे असे सत्य आहे, जे संदेशात विशेष भर घालते व आपले योगदान देते. उत्पत्तिग्रंथात लक्ष देवाच्या कार्यांवर केंद्रित आहे; मलाखीमध्ये लक्ष त्या संदेशावर केंद्रित आहे, जो येऊ घातलेल्या संकटाचा इशारा देतो. प्रकटीकरणाच्या शेवटी अल्फा आणि ओमेगा यांची ओळख करून दिली आहे. नव्या कराराच्या पहिल्या ग्रंथात आपण पुढीलप्रमाणे वाचतो.

> The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham.

> येशू ख्रिस्ताच्या वंशावळीचे पुस्तक, दावीदाचा पुत्र, अब्राहामाचा पुत्र.

> Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren; And Judas begat Phares and Zara of Thamar; and Phares begat Esrom; and Esrom begat Aram; And Aram begat Aminadab; and Aminadab begat Naasson; and Naasson begat Salmon; And Salmon begat Booz of Rachab; and Booz begat Obed of Ruth; and Obed begat Jesse; And Jesse begat David the king; and David the king begat Solomon of her that had been the wife of Urias; And Solomon begat Roboam; and Roboam begat Abia; and Abia begat Asa; And Asa begat Josaphat; and Josaphat begat Joram; and Joram begat Ozias; And Ozias begat Joatham; and Joatham begat Achaz; and Achaz begat Ezekias; And Ezekias begat Manasses; and Manasses begat Amon; and Amon begat Josias; And Josias begat Jechonias and his brethren, about the time they were carried away to Babylon: And after they were brought to Babylon, Jechonias begat Salathiel; and Salathiel begat Zorobabel; And Zorobabel begat Abiud; and Abiud begat Eliakim; and Eliakim begat Azor; And Azor begat Sadoc; and Sadoc begat Achim; and Achim begat Eliud; And Eliud begat Eleazar; and Eleazar begat Matthan; and Matthan begat Jacob; And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ.

> अब्राहामापासून इसहाक जन्मला; आणि इसहाकापासून याकोब जन्मला; आणि याकोबापासून यहूदा व त्याचे भाऊ जन्मले; आणि यहूदापासून तामारकडून फारेस व जारा जन्मले; आणि फारेसापासून एस्रोम जन्मला; आणि एस्रोमापासून अराम जन्मला; आणि अरामापासून अमिनादाब जन्मला; आणि अमिनादाबापासून नास्सोन जन्मला; आणि नास्सोनापासून साल्मोन जन्मला; आणि साल्मोनापासून राहाबकडून बऊज जन्मला; आणि बऊजापासून रूथकडून ओबेद जन्मला; आणि ओबेदापासून यश्शै जन्मला; आणि यश्शैपासून दावीद राजा जन्मला; आणि दावीद राजापासून उरियाच्या पत्नीपासून शलमोन जन्मला; आणि शलमोनापासून रोबोआम जन्मला; आणि रोबोआमापासून अबिया जन्मला; आणि अबियापासून आसा जन्मला; आणि आसापासून योशाफात जन्मला; आणि योशाफातापासून योराम जन्मला; आणि योरामापासून ओझीया जन्मला; आणि ओझीयापासून योआथाम जन्मला; आणि योआथामापासून आखाज जन्मला; आणि आखाजापासून यहेज्किया जन्मला; आणि यहेज्कियापासून मनश्शे जन्मला; आणि मनश्श्यापासून आमोन जन्मला; आणि आमोनापासून योशिया जन्मला; आणि योशियापासून येखोनिया व त्याचे भाऊ जन्मले, बाबेलास नेऊन ठेवण्याच्या काळाच्या सुमारास; आणि बाबेलास नेऊन ठेवल्यानंतर, येखोनियापासून शलाथिएल जन्मला; आणि शलाथिएलापासून झरुब्बाबेल जन्मला; आणि झरुब्बाबेलापासून अबीहूद जन्मला; आणि अबीहूदापासून एल्याकीम जन्मला; आणि एल्याकीमापासून आजोर जन्मला; आणि आजोरापासून सादोक जन्मला; आणि सादोकापासून आखीम जन्मला; आणि आखीमापासून एल्यीहूद जन्मला; आणि एल्यीहूदापासून एलियाजार जन्मला; आणि एलियाजारापासून मत्तान जन्मला; आणि मत्तानापासून याकोब जन्मला; आणि याकोबापासून योसेफ जन्मला, जो मरियेचा पती होता; तिच्यापासून येशू जन्मला, ज्याला ख्रिस्त म्हणतात.

> So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations.

> म्हणून अब्राहामापासून दावीदपर्यंत सर्व पिढ्या चौदा आहेत; आणि दावीदापासून बाबेलमध्ये नेऊन ठेवण्यापर्यंत चौदा पिढ्या आहेत; आणि बाबेलमध्ये नेऊन ठेवण्यापासून ख्रिस्तापर्यंत चौदा पिढ्या आहेत.

> Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Then Joseph her husband, being a just man, and not willing to make her a publick example, was minded to put her away privily. But while he thought on these things, behold, the angel of the Lord appeared unto him in a dream, saying, Joseph, thou son of David, fear not to take unto thee Mary thy wife: for that which is conceived in her is of the Holy Ghost.

> येशू ख्रिस्ताचा जन्म असा झाला: त्याची आई मरिया हिचा योसेफाशी साखरपुडा झाला असता, त्यांचे एकत्र येणे होण्यापूर्वी ती पवित्र आत्म्यापासून गर्भवती असल्याचे आढळून आले. मग तिचा पती योसेफ हा धर्मी मनुष्य असल्यामुळे, आणि तिला सार्वजनिकरीत्या लज्जित करण्याची इच्छा नसल्यामुळे, तिला गुप्तपणे दूर करण्याचा त्याचा विचार होता. पण तो या गोष्टींचा विचार करीत असता, पाहा, प्रभूचा दूत त्याला स्वप्नात प्रकट होऊन म्हणाला, “योसेफा, दावीदाचा पुत्रा, मरियेला तुझी पत्नी म्हणून स्वीकारण्यास भय बाळगू नकोस; कारण तिच्यामध्ये जे गर्भित झाले आहे ते पवित्र आत्म्यापासून आहे.”

> And she shall bring forth a son, and thou shalt call his name JESUS: for he shall save his people from their sins. Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Then Joseph being raised from sleep did as the angel of the Lord had bidden him, and took unto him his wife: And knew her not till she had brought forth her firstborn son: and he called his name JESUS. Matthew 1:1–25.

> आणि ती पुत्रास जन्म देईल, आणि तू त्याचे नाव येशू ठेवशील; कारण तो आपल्या लोकांना त्यांच्या पापांपासून तारेल. हे सर्व घडले, जेणेकरून प्रभूने संदेष्ट्याद्वारे जे सांगितले होते ते पूर्ण व्हावे, असे की, पाहा, एक कुमारी गर्भवती होईल आणि पुत्रास जन्म देईल, आणि ते त्याचे नाव इम्मानुएल ठेवतील; ज्याचा अर्थ, देव आपल्याबरोबर. मग योसेफ झोपेतून उठल्यावर प्रभूच्या दूताने त्याला आज्ञा केल्याप्रमाणे वागला, आणि त्याने आपल्या पत्नीला आपल्याकडे घेतले; आणि तिने आपल्या पहिलावहिल्या पुत्रास जन्म देईपर्यंत त्याने तिला स्पर्श केला नाही; आणि त्याने त्याचे नाव येशू ठेवले. मत्तय 1:1–25.

The beginning of the New Testament agrees with the beginning and ending of the Old Testament and the ending of the New Testament for it emphasizes God’s creative power, for the power Christ employed to create all things in six days is the identical power He uses to “save his people from their sins.” The word Emmanuel, as the passage cites from the writings of Isaiah means “God with us.” He dwells within His people by combining His divinity with our humanity, and this was the very combination He accomplished when He was incarnated in Mary.

नव्या कराराची सुरुवात जुन्या कराराच्या सुरुवातीशी व समाप्तीशी तसेच नव्या कराराच्या समाप्तीशी सुसंगत आहे, कारण ती देवाच्या सर्जनशील सामर्थ्यावर भर देते; कारण ख्रिस्ताने सहा दिवसांत सर्व गोष्टी निर्माण करण्यासाठी जो सामर्थ्यप्रयोग केला, तोच अगदी तोच सामर्थ्य आहे, जो तो “save his people from their sins” करण्यासाठी वापरतो. यशयाच्या लेखनातून या उताऱ्यात उद्धृत केल्याप्रमाणे, इम्मानुएल या शब्दाचा अर्थ “God with us” असा होतो. तो आपल्या देवत्वाचे आपल्या मानवत्वाशी एकीकरण करून आपल्या लोकांमध्ये वास करतो, आणि हेच ते एकीकरण होते, जे त्याने मरियेमध्ये देहधारण केली तेव्हा सिद्ध केले.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “परिपूर्ण आज्ञापालनापेक्षा कमी असे काहीही देवाच्या अपेक्षेच्या मापदंडाला पूर्ण करू शकत नाही. त्याने आपल्या अपेक्षा अनिश्चित ठेवलेल्या नाहीत. मनुष्याला त्याच्याशी सुसंगततेत आणण्यासाठी जे आवश्यक नाही, असे काहीही त्याने आज्ञापिलेले नाही. आपण पाप्यांसमोर त्याच्या चरित्राचा आदर्श ठेवावयाचा आहे आणि त्यांना ख्रिस्ताकडे नेले पाहिजे; कारण केवळ त्याच्या कृपेनेच हा आदर्श गाठता येऊ शकतो.”

> “The Savior took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” Ministry of Healing, 180.

> “तारणाऱ्याने मानवजातीच्या दुर्बलता स्वतःवर घेतल्या आणि निष्पाप जीवन जगला, जेणेकरून मानवांना अशी भीती वाटू नये की मानवी स्वभावाच्या दुर्बलतेमुळे ते विजय मिळवू शकणार नाहीत. ख्रिस्त आम्हाला ‘दैवी स्वभावाचे सहभागी’ बनविण्यासाठी आला, आणि त्याचे जीवन घोषित करते की दैवत्वाशी एकरूप झालेली मानवता पाप करीत नाही.” Ministry of Healing, 180.

The beginning of the New Testament identifies where, when and why Jesus took upon himself our human nature. He did so to demonstrate that human power combined with divine power does not sin. Sin is the transgression of the law, which Malachi says we are to “remember.” John informs us that those who keep the law, and therefore those who are not sinning, can enter through heavenly gates. Matthew identifies that a sinner can overcome sin, just as Christ overcame. When we have Christ within us, (the hope of glory) we have the creative power that made the universe within us. This possibility was provided by Christ choosing to enter into the human family, and for the rest of eternity becoming not only the son of God but also the son of man.

नव्या कराराचा आरंभ येशूने आपला मानवी स्वभाव स्वतःवर केव्हा, कुठे आणि का घेतला हे ओळखून देतो. त्याने असे यासाठी केले की, दैवी शक्तीशी संयुक्त झालेली मानवी शक्ती पाप करीत नाही हे प्रदर्शित व्हावे. पाप म्हणजे नियमशास्त्राचे उल्लंघन होय, आणि मलाखी म्हणतो की आपण ते “स्मरणात ठेवावे.” योहान आपल्याला कळवितो की जे नियमशास्त्र पाळतात, आणि म्हणून जे पाप करीत नाहीत, ते स्वर्गीय द्वारांतून प्रवेश करू शकतात. मत्तय दर्शवितो की जसा ख्रिस्ताने विजय मिळविला, तसाच पापी मनुष्यही पापावर विजय मिळवू शकतो. जेव्हा ख्रिस्त आपल्या अंतःकरणात असतो, (वैभवाची आशा) तेव्हा विश्वाची निर्मिती करणारी सर्जनशील शक्ती आपल्या अंतःकरणात असते. ही शक्यता ख्रिस्ताने मानवी कुटुंबात प्रवेश करण्याची निवड केल्यामुळे उपलब्ध झाली, आणि अनंतकाळच्या उर्वरित काळासाठी तो केवळ देवाचा पुत्रच नव्हे तर मनुष्याचा पुत्रही झाला.

There is a special message of truth opened up to God’s people from the book of Revelation just before the close of human probation. That special message is also Malachi’s “Elijah message” that is proclaimed just before the “dreadful day of the Lord”.

मानवीय परीक्षाकाल संपण्याच्या अगोदर, प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातून देवाच्या लोकांसाठी सत्याचा एक विशेष संदेश उघड करण्यात आला आहे. तो विशेष संदेश मलाखीचा “एलियाचा संदेश” देखील आहे, जो “परमेश्वराच्या भयंकर दिवसाच्या” अगोदर घोषित केला जातो.

At the beginning of both Testaments and the end of the New Testament we have specific attributes of God identified. In Genesis He is the Creator, and at the end of Revelation He is Alpha and Omega. At the beginning of the New Testament, He becomes the son of man. And with the end of the Old Testament, we find the principle which the messenger Elijah uses to accomplish the message he would proclaim as turning the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

दोन्ही करारांच्या प्रारंभी आणि नवीन कराराच्या शेवटी, देवाचे विशिष्ट गुणधर्म ओळखून दिलेले आहेत. उत्पत्तीमध्ये तो सृष्टिकर्ता आहे, आणि प्रकटीकरणाच्या शेवटी तो अल्फा आणि ओमेगा आहे. नवीन कराराच्या प्रारंभी, तो मनुष्याचा पुत्र होतो. आणि जुन्या कराराच्या शेवटी, आपण ते तत्त्व पाहतो जे दूत एलियाह आपल्या जाहीर करावयाच्या संदेशाची सिद्धी करण्यासाठी वापरतो—पित्यांची अंतःकरणे मुलांकडे आणि मुलांची पित्यांकडे वळविणे.

The prophetic principle which Elijah applies to present his warning message is just what John was commanded to do in the Revelation. Elijah “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and John was told to write the things that then were and in so doing he would simultaneously be writing the things that would come. John was used to illustrate how the principle of alpha and omega operates in the prophetic Word, and Elijah will base his message upon the same principle. When we compare the beginning of the Bible with the end of the Bible, we are comparing Old with the New. A father is the beginning of his child and the child is the ending of the father. The one hundred and forty-four thousand are the final generation of Abraham’s children, and the history where God entered into covenant with Abraham typifies the history when God renews that covenant with the one hundred and forty-four thousand.

एलियाने आपला इशाऱ्याचा संदेश सादर करण्यासाठी जो भविष्यसूचक सिद्धांत लागू केला, तोच सिद्धांत योहानाला प्रकटीकरणात करावयास आज्ञा देण्यात आला होता. एलिया “पित्यांचे हृदय पुत्रांकडे, आणि पुत्रांचे हृदय त्यांच्या पित्यांकडे वळवील,” आणि योहानाला त्या वेळी असलेल्या गोष्टी लिहिण्यास सांगितले गेले; आणि असे करताना तो एकाच वेळी पुढे येणाऱ्या गोष्टीही लिहीत होता. भविष्यवाणीच्या वचनात अल्फा आणि ओमेगा यांचा सिद्धांत कसा कार्य करतो, हे दर्शविण्यासाठी योहानाचा उपयोग करण्यात आला; आणि एलिया आपला संदेश ह्याच सिद्धांतावर आधारित करील. जेव्हा आपण बायबलच्या प्रारंभाची त्याच्या समाप्तीशी तुलना करतो, तेव्हा आपण जुन्या कराराची नव्या कराराशी तुलना करीत असतो. पिता हा आपल्या मुलाचा आरंभ असतो, आणि मूल हे पित्याचा शेवट असते. एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे अब्राहामाच्या संततीची अंतिम पिढी आहेत, आणि ज्या इतिहासात देवाने अब्राहामाशी करार केला, तो इतिहास त्या काळाचा प्रतिरूप आहे, जेव्हा देव तोच करार एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबर नूतनीकरण करतो.

> Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all. Romans 4:16.

> म्हणून ते विश्वासावर अवलंबून आहे, जेणेकरून ते कृपेने असावे; यासाठी की वचन सर्व संततीस निश्चित ठरावे; केवळ त्या संततीस नव्हे जी नियमशास्त्राची आहे, तर त्या संततीलाही जी अब्राहामाच्या विश्वासाची आहे; जो आपणा सर्वांचा पिता आहे. रोमकरांस ४:१६.

The message of Elijah is representing the principle of alpha and omega, for the fathers are alpha and the children are omega. Elijah’s message would turn the hearts of the fathers to the children. Christ identified John the Baptist as Elijah and Ellen White identified William Miller as both Elijah and John the Baptist. The message of all of these representative men was represented as turning the hearts of the fathers to the children and vice-versa. That work represents the effect of the message in turning men’s hearts to their heavenly Father, but it means more, for it is a symbol of the work. In Bible prophecy symbols have more than one meaning and must be identified by context.

एलियाचा संदेश अल्फा आणि ओमेगा या तत्त्वाचे प्रतिनिधित्व करतो, कारण पितरे अल्फा आहेत आणि मुले ओमेगा आहेत. एलियाचा संदेश पित्यांची अंतःकरणे मुलांकडे वळवील. ख्रिस्ताने योहान बाप्तिस्ताला एलिया म्हणून ओळखले, आणि एलेन व्हाइट यांनी विल्यम मिलर यांची ओळख एलिया आणि योहान बाप्तिस्ता या दोन्ही रूपांत केली. या सर्व प्रतिनिधिक पुरुषांचा संदेश पित्यांची अंतःकरणे मुलांकडे, आणि उलटपक्षी, वळविणारा असा दर्शविला गेला. ते कार्य मनुष्यांची अंतःकरणे त्यांच्या स्वर्गीय पित्याकडे वळविण्यात संदेशाचा परिणाम दर्शविते; परंतु त्याचा अर्थ याहून अधिक आहे, कारण ते त्या कार्याचे प्रतीक आहे. बायबलमधील भविष्यवाण्यांमध्ये प्रतीकांना एकाहून अधिक अर्थ असतात, आणि ते संदर्भानुसार ओळखले गेले पाहिजेत.

> “What was it that made John the Baptist great? He closed his mind to the mass of tradition presented by the teachers of the Jewish nation, and opened it to the wisdom which comes from above. Before his birth the Holy Spirit testified of John: ‘He shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost…. And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.’ Luke 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

> “योहान बाप्तिस्ता महान कशामुळे ठरला? यहूदी राष्ट्राच्या शिक्षकांनी मांडलेल्या परंपरांच्या प्रचंड समूहापुढे त्याने आपले मन बंद केले, आणि वरून येणाऱ्या ज्ञानासाठी ते उघडले. त्याच्या जन्मापूर्वी पवित्र आत्म्याने योहानाविषयी साक्ष दिली होती: ‘तो प्रभूच्या दृष्टीने महान होईल; आणि तो द्राक्षरस किंवा मद्यपेय काहीही पिणार नाही; आणि तो पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण होईल…. आणि इस्राएलच्या अनेक संततींना तो त्यांच्या प्रभू देवाकडे वळवील. आणि तो एलियाच्या आत्म्यात व सामर्थ्यात त्याच्या पुढे जाईल, पित्यांची अंत:करणे मुलांकडे वळविण्यास, आणि अवज्ञाकारी लोकांना नीतिमानांच्या ज्ञानाकडे वळविण्यास; प्रभूसाठी सिद्ध केलेली प्रजा तयार करण्यासाठी.’ लूक 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

The message is designed that those who choose to hear will turn their hearts unto the Heavenly Father, yet the primary prophetic principle that will be used to convey the warning message will be that Christ is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and ending. The Elijah message is based upon the presentation of God’s prophetic Word from the perspective that Jesus Christ is the Word of God, and the rules that govern the Bible are also attributes of His character.

हा संदेश असा रचलेला आहे की जे ऐकण्याची निवड करतील ते आपली अंतःकरणे स्वर्गीय पित्याकडे वळवतील; तरीही इशाऱ्याचा संदेश पोहोचविण्यासाठी जो मुख्य भविष्यसूचक तत्त्व वापरला जाईल तो हा असेल की ख्रिस्त हा अल्फा आणि ओमेगा, प्रथम आणि अंतिम, आरंभ आणि अंत आहे. एलियाचा संदेश देवाच्या भविष्यसूचक वचनाच्या त्या दृष्टिकोनातून सादर करण्यावर आधारित आहे की येशू ख्रिस्त हाच देवाचे वचन आहे, आणि बायबलचे संचालन करणारे नियम हे त्याच्या स्वभावाचे गुणधर्मही आहेत.

> “The law of God is as sacred as God Himself. It is a revelation of His will, a transcript of His character, the expression of divine love and wisdom. The harmony of creation depends upon the perfect conformity of all beings, of everything, animate and inanimate, to the law of the Creator. God has ordained laws for the government, not only of living beings, but of all the operations of nature. Everything is under fixed laws, which cannot be disregarded. But while everything in nature is governed by natural laws, man alone, of all that inhabits the earth, is amenable to moral law. To man, the crowning work of creation, God has given power to understand His requirements, to comprehend the justice and beneficence of His law, and its sacred claims upon him; and of man unswerving obedience is required.” Patriarchs and Prophets, 53.

> “देवाचा नियम हा देव स्वतः जितका पवित्र आहे तितकाच पवित्र आहे. तो त्याच्या इच्छेचे प्रकटीकरण आहे, त्याच्या स्वभावाची प्रतिलिपी आहे, दैवी प्रेम व ज्ञान यांची अभिव्यक्ती आहे. सृष्टीची सुसंवादिता ही सर्व सजीव आणि निर्जीव प्राणीमात्रांनी, अस्तित्वात असलेल्या प्रत्येक गोष्टीने, सृष्टीकर्त्याच्या नियमाशी परिपूर्ण अनुरूप राहण्यावर अवलंबून आहे. देवाने केवळ सजीव प्राण्यांच्या शासनासाठीच नव्हे, तर निसर्गातील सर्व कार्यप्रक्रियांच्या संचालनासाठीही नियम नेमले आहेत. सर्व काही निश्चित नियमांच्या अधीन आहे, आणि त्या नियमांकडे दुर्लक्ष करता येत नाही. परंतु निसर्गातील सर्व काही जरी नैसर्गिक नियमांनी नियंत्रित असले, तरी पृथ्वीवर वास करणाऱ्या सर्वांमध्ये मनुष्य एकटाच नैतिक नियमाच्या अधीन आहे. सृष्टीतील मुकुटमणी असलेल्या मनुष्याला देवाने त्याच्या अपेक्षा समजण्याची, त्याच्या नियमाची न्याय्यता व हितकारकता जाणण्याची, आणि त्या नियमाचे त्याच्यावर असलेले पवित्र दावे ओळखण्याची शक्ती दिली आहे; आणि मनुष्याकडून अढळ आज्ञापालन अपेक्षित आहे.” पितर आणि संदेष्टे, ५३.

Everything (and this would include the Bible, for the Bible is something and if it is something, then it is part of everything) is under fixed laws. The Bible has fixed laws or rules that govern its correct interpretation. One of those rules is that the Bible identifies the end of a thing with the beginning of a thing. Jesus is the Word of God, and He is the first and the last, and it’s a “fixed law” and an attribute of His character.

सर्व काही (आणि यामध्ये बायबलचाही समावेश होतो, कारण बायबल ही काहीतरी वस्तू आहे आणि जर ती काहीतरी असेल, तर ती सर्व गोष्टींचाच एक भाग आहे) निश्चित नियमांच्या अधीन आहे. बायबलालाही निश्चित नियम किंवा तत्त्वे आहेत, जी त्याच्या योग्य अर्थनिर्णयाचे नियमन करतात. त्या नियमांपैकी एक असा आहे की, बायबल एखाद्या गोष्टीच्या शेवटाची ओळख तिच्या आरंभाशी जोडते. येशू हा देवाचे वचन आहे, आणि तो पहिला व शेवटचा आहे, आणि हे एक “निश्चित नियम” आहे तसेच त्याच्या स्वभावधर्माचे एक लक्षण आहे.

We used this introduction of Elijah to show that the beginning and ending of both the Old and New Testaments agree. The ending of the Bible, which is also the end of the book of Revelation also agrees with the beginning of Revelation. Five witnesses to the same truths based upon the principle which is an attribute of God’s character that God’s Word always illustrates the end of a thing with the beginning of that thing. This reality is part of what it means that Jesus Christ is the Alpha and Omega.

एलीयाच्या या परिचयाचा उपयोग आम्ही हे दर्शविण्यासाठी केला की जुन्या व नव्या दोन्ही करारांचा प्रारंभ आणि शेवट परस्परांशी सुसंगत आहेत. बायबलचा शेवट, जो प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाचाही शेवट आहे, तोही प्रकटीकरणाच्या प्रारंभीशी सुसंगत आहे. त्याच सत्यांना साक्ष देणारे पाच साक्षीदार, त्या तत्त्वावर आधारलेले आहेत जे देवाच्या स्वभावधर्माचे एक लक्षण आहे—म्हणजे देवाचे वचन एखाद्या गोष्टीचा शेवट नेहमी तिच्या प्रारंभावरून स्पष्ट करते. ही वास्तविकता त्या अर्थाचा एक भाग आहे की येशू ख्रिस्त हा अल्फा आणि ओमेगा आहे.

> “To the apostle John on the isle of Patmos were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. Subjects of intense interest and vast importance were presented to him in figures and symbols, that the people of God might become intelligent concerning the perils and conflicts before them. The history of the Christian world to the very close of time was revealed to John. With great clearness he saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing message which is to ripen the harvest of earth, either as sheaves for the heavenly garner, or as fagots for the fires of the last day.

> “पात्मोस बेटावर असलेल्या प्रेषित योहानास मंडळीच्या अनुभवातील अत्यंत गंभीर व थरारक महत्त्वाची दृश्ये उघड करण्यात आली. देवाच्या लोकांना त्यांच्या पुढील संकटे व संघर्ष यांविषयी सुज्ञ ज्ञान प्राप्त व्हावे म्हणून, अतिशय गंभीर रस व महान महत्त्वाचे विषय त्याच्यासमोर रूपके व प्रतीकांद्वारे सादर करण्यात आले. काळाच्या अखेरपर्यंतचा ख्रिस्ती जगाचा इतिहास योहानास प्रकट करण्यात आला. देवाच्या लोकांची स्थिती, धोके, संघर्ष आणि अंतिम मुक्तता त्याने मोठ्या स्पष्टतेने पाहिली. तो त्या अंतिम संदेशाची नोंद करतो, जो पृथ्वीच्या पीकाला परिपक्व करणार आहे—ते स्वर्गीय कोठारासाठी धान्याच्या पुंजक्यांप्रमाणे असो किंवा अंतिम दिवसाच्या अग्नीसाठी इंधनाच्या मोळ्यांप्रमाणे.”

> “In vision John beheld the trials which God’s people would endure for the truth’s sake. He saw their unyielding firmness in obeying the commandments of God, in the face of the oppressive powers that sought to force them into disobedience, and he saw their final triumph over the beast and his image.

> “दृष्टांतात योहानाने त्या संकटांचे दर्शन घेतले, जे देवाच्या लोकांना सत्याच्या खातिर सहन करावे लागणार होते. देवाच्या आज्ञांचे पालन करण्यामध्ये, त्यांना अवज्ञेकडे भाग पाडण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या जुलमी सत्तांच्या समोर, त्यांची अचल दृढता त्याने पाहिली; आणि त्या पशू व त्याच्या प्रतिमेवर त्यांचा अंतिम विजयही त्याने पाहिला.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> “मोठ्या तांबड्या अजगराच्या, चित्त्यासारख्या पशूच्या, आणि कोकरूसारखी शिंगे असलेल्या एका पशूच्या प्रतीकांद्वारे, देवाच्या व्यवस्थेचा विशेषतः पायमल्ली करणाऱ्या आणि त्याच्या लोकांचा छळ करणाऱ्या पृथ्वीवरील राज्यसत्ता योहानासमोर सादर करण्यात आल्या. हा संघर्ष काळाच्या समाप्तीपर्यंत चालू राहतो. पवित्र स्त्री आणि तिची संताने या प्रतीकांद्वारे दर्शविण्यात आलेले देवाचे लोक अत्यंत अल्पसंख्य असल्याप्रमाणे चित्रित करण्यात आले. अंतिम दिवसांत केवळ एक अवशेषच अस्तित्वात होता. यांच्याविषयी योहान असे म्हणतो की ते ‘देवाच्या आज्ञा पाळणारे, आणि येशू ख्रिस्ताची साक्ष धारण करणारे’ आहेत.”

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> “मूर्तिपूजेमार्फत, आणि नंतर पोपशाहीमार्फत, सैतानाने अनेक शतकांपर्यंत आपली सत्ता चालवून देवाच्या विश्वासू साक्षीदारांना पृथ्वीवरून पुसून टाकण्याचा प्रयत्न केला. मूर्तिपूजक आणि पोपपंथी हे त्याच अजगरी आत्म्याने प्रेरित झाले होते. त्यांच्यात केवळ एवढाच फरक होता की, देवाची सेवा करीत असल्याचा आभास निर्माण करणारी पोपशाही ही अधिक धोकादायक आणि क्रूर शत्रू होती. रोमन पंथाच्या साधनरूपाने सैतानाने जगाला बंदिवान केले. देवाची नाममात्र कलीसिया या भ्रमाच्या फौजांमध्ये ओढली गेली, आणि हजार वर्षांहून अधिक काळ देवाचे लोक अजगराच्या क्रोधाखाली दुःख भोगत राहिले. आणि जेव्हा पोपशाही, आपल्या सामर्थ्यापासून वंचित होऊन, छळ थांबविण्यास बाध्य झाली, तेव्हा योहानाने अजगराचा आवाज प्रतिध्वनित करण्यासाठी आणि तेच क्रूर व ईशनिंदा करणारे कार्य पुढे नेण्यासाठी उगवणारी एक नवी सत्ता पाहिली. देवाच्या कलीसिया आणि देवाच्या नियमाविरुद्ध युद्ध करणारी ही शेवटची सत्ता, कोकरूसारखी शिंगे असलेल्या एका पशूद्वारे प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविण्यात आली होती. तिच्यापूर्वीचे पशू समुद्रातून वर आले होते, परंतु हा पृथ्वीमधून वर आला, याचा अर्थ त्या राष्ट्राचा शांततामय उदय होय, ज्याचे हे प्रतीक होते. ‘कोकरूसारखी दोन शिंगे’ ही संयुक्त संस्थानांच्या शासनव्यवस्थेच्या स्वरूपाचे योग्य प्रतिनिधित्व करतात, जसे तिच्या दोन मूलभूत तत्त्वांत—गणराज्यवाद आणि प्रोटेस्टंटवाद—प्रकट झाले आहे. ही तत्त्वे राष्ट्र म्हणून आपल्या सामर्थ्याची आणि समृद्धीची गुपिते आहेत. ज्यांनी प्रथम अमेरिकेच्या किनाऱ्यांवर आश्रयस्थान मिळविले, ते पोपशाहीच्या गर्विष्ठ दाव्यांपासून आणि राजसत्तेच्या जुलूमशाहीपासून मुक्त अशा देशात पोहोचल्यामुळे आनंदित झाले. त्यांनी नागरी आणि धार्मिक स्वातंत्र्याच्या व्यापक पायावर एक शासनव्यवस्था स्थापन करण्याचा निर्धार केला.”

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.

> “परंतु भविष्यसूचक लेखणीच्या कठोर रेषांकनाने या शांत दृश्यात एक बदल उघड केला आहे. कोकरासारखी शिंगे असलेला पशू अजगराच्या आवाजाने बोलतो, आणि ‘तो त्याच्यासमोरच्या पहिल्या पशूची सर्व सत्ता चालवितो.’ भविष्यवाणी जाहीर करते की तो पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना पशूची प्रतिमा उभारण्यास सांगेल, आणि ‘तो सर्वांना—लहान व मोठे, धनवान व दरिद्री, स्वतंत्र व दास—यांना त्यांच्या उजव्या हातावर किंवा त्यांच्या कपाळावर एक चिन्ह घेण्यास भाग पाडतो; आणि ज्याच्याकडे ते चिन्ह, किंवा पशूचे नाव, किंवा त्याच्या नावाची संख्या असेल त्याशिवाय कोणालाही खरेदी किंवा विक्री करता येऊ नये.’ अशा प्रकारे प्रॉटेस्टंटमत पापसत्तेच्या पावलांवर पाऊल टाकते.”

> “It is at this time that the third angel is seen flying in the midst of heaven, proclaiming: ‘If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of His indignation.’ ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ In marked contrast to the world stands the little company who will not swerve from their allegiance to God. These are they of whom Isaiah speaks as repairing the breach which had been made in the law of God, they who are building the old waste places, raising up the foundation of many generations.

> “याच वेळी तिसरा देवदूत आकाशाच्या मध्यभागी उडताना दिसतो आणि घोषणा करीत असतो: ‘जो कोणी पशूची व त्याच्या प्रतिमेची उपासना करील, आणि आपल्या कपाळावर किंवा आपल्या हातावर त्याची खूण धारण करील, तोही देवाच्या क्रोधाच्या द्राक्षारसाचे पान करील, जो त्याच्या संतापाच्या पात्रात कोणताही मिश्रण न करता ओतलेला आहे.’ ‘येथे ते आहेत जे देवाच्या आज्ञा पाळतात आणि येशूचा विश्वास धरून ठेवतात.’ जगाच्या ठळक विरोधात ती लहान मंडळी उभी आहे जी देवाप्रती आपल्या निष्ठेपासून किंचितही विचलित होणार नाही. हेच ते लोक आहेत ज्यांच्याविषयी यशया बोलतो—की त्यांनी देवाच्या नियमात पडलेली भगदाडे बुजविली आहेत; ते जुनी उजाड स्थळे पुन्हा उभारत आहेत, अनेक पिढ्यांच्या पायाभरणीला उंचावून उभे करीत आहेत.”

> “The most solemn warning and the most awful threatening ever addressed to mortals is that contained in the third angel’s message. The sin that calls down the wrath of God unmixed with mercy must be of the most heinous character. Is the world to be left in darkness as to the nature of this sin?—Most assuredly not. God does not deal thus with His creatures. His wrath is never visited upon sins of ignorance. Before His judgments are brought upon the earth, the light in regard to this sin must be presented to the world, that man may know why these judgments are to be inflicted, and may have opportunity to escape them.

> “मर्त्य मानवांना कधीही संबोधण्यात आलेली सर्वांत गंभीर चेतावणी आणि सर्वांत भयंकर धमकी तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशात समाविष्ट आहे. जो पाप देवाचा कोप दयेचा किंचितही संमिश्र अंश नसताना खाली आणतो, ते नक्कीच अत्यंत घोर स्वरूपाचे असले पाहिजे. या पापाच्या स्वरूपाविषयी जग अंधकारातच ठेवले जाणार काय?—निश्चितच नाही. देव आपल्या सृष्टीशी अशा रीतीने वागत नाही. अज्ञानातून झालेल्या पापांवर त्याचा कोप कधीही ओतला जात नाही. त्याचे न्याय पृथ्वीवर आणले जाण्यापूर्वी, या पापाविषयीचा प्रकाश जगासमोर सादर केला गेला पाहिजे, जेणेकरून मनुष्याला हे न्याय का घडवून आणले जात आहेत हे कळावे, आणि त्यापासून सुटण्याची संधी त्याला मिळावी.”

> “The message containing this warning is the last to be proclaimed before the revelation of the Son of man. The signs which He Himself has given declare His coming to be near at hand. For well-nigh forty years has the message of the third angel been sounding. In the issue of the great contest two parties are developed, those who ‘worship the beast and his image,’ and receive his mark, and those who receive ‘the seal of the living God,’ who have the Father’s name written in their foreheads. This is not a visible mark. The time has come when all who have an interest in their soul’s salvation should earnestly and solemnly inquire, What is the seal of God? and what is the mark of the beast? How can we avoid receiving it?

> “ही इशाऱ्याची सूचना अंतर्भूत असलेली घोषणा मनुष्यपुत्राच्या प्रगटीकरणापूर्वी जाहीर केली जाणारी शेवटची आहे. त्याने स्वतः दिलेली चिन्हे त्याचे आगमन अगदी समीप आले आहे, असे घोषित करतात. जवळजवळ चाळीस वर्षे तिसऱ्या देवदूताचा संदेश निनादत आला आहे. या महान संघर्षाच्या निकालात दोन पक्ष प्रकट होतात—जे ‘पशू व त्याच्या प्रतिमेची उपासना करतात’ आणि त्याची खूण ग्रहण करतात, आणि जे ‘जिवंत देवाचा शिक्का’ प्राप्त करतात, ज्यांच्या कपाळांवर पित्याचे नाव लिहिलेले आहे. ही कोणतीही दृश्यमान खूण नाही. आता तो काळ आला आहे की ज्यांना आपल्या आत्म्याच्या तारणाविषयी हित आहे त्यांनी गांभीर्याने व मनःपूर्वक विचारले पाहिजे, देवाचा शिक्का काय आहे? आणि पशूची खूण काय आहे? ती स्वीकारण्यापासून आपण कसे टाळू शकतो?”

> “The seal of God, the token or sign of His authority, is found in the fourth commandment. This is the only precept of the Decalogue that points to God as the Creator of the heavens and the earth, and clearly distinguishes the true God from all false gods. Throughout the Scriptures the fact of God’s creative power is cited as proof that He is above all heathen deities.

> “देवाची मोहोर, त्याच्या अधिकाराचे चिन्ह किंवा लक्षण, चौथ्या आज्ञेत आढळते. दहाही आज्ञांपैकी हीच एक आज्ञा अशी आहे की जी देवाला आकाश व पृथ्वीचा सृष्टिकर्ता म्हणून दर्शविते, आणि खऱ्या देवाला सर्व खोट्या देवतांपासून स्पष्टपणे वेगळे ठरविते. संपूर्ण पवित्रशास्त्रात देवाच्या सर्जनशील सामर्थ्याचा उल्लेख हा तो सर्व परधर्मी देवतांपेक्षा श्रेष्ठ आहे, याच्या पुराव्याकरिता करण्यात आला आहे.”

> “The Sabbath enjoined by the fourth commandment was instituted to commemorate the work of creation, thus to keep the minds of men ever directed to the true and living God. Had the Sabbath always been kept, there would never have been an idolater, an atheist, or an infidel. The sacred observance of God”s holy day would have led the minds of men to their Creator. The things of nature would have brought Him to their remembrance, and they would have borne witness to His power and His love. The Sabbath of the fourth commandment is the seal of the living God. It points to God as the Creator, and is the sign of His rightful authority over the beings He has made.

> “चौथ्या आज्ञेने आदेशित केलेला शब्बाथ सृष्टीच्या कार्याच्या स्मरणार्थ स्थापित करण्यात आला होता, जेणेकरून मनुष्यांची मने सदैव खऱ्या आणि जिवंत देवाकडे वळलेली राहावीत. शब्बाथ जर नेहमी पाळला गेला असता, तर कधीही एखादा मूर्तिपूजक, नास्तिक किंवा अविश्वासी झाला नसता. देवाच्या पवित्र दिवसाचे पवित्र पालन केल्यामुळे मनुष्यांची मने त्यांच्या सृष्टीकर्त्याकडे वळली असती. निसर्गातील गोष्टींनी त्यांना त्याची आठवण करून दिली असती, आणि त्या त्याच्या सामर्थ्याची व त्याच्या प्रेमाची साक्ष दिली असती. चौथ्या आज्ञेचा शब्बाथ हा जिवंत देवाचा शिक्का आहे. तो देवाला सृष्टीकर्ता म्हणून दर्शवितो, आणि त्याने निर्माण केलेल्या प्राणिमात्रांवर असलेल्या त्याच्या न्याय्य अधिकाराचे चिन्ह आहे.”

> “What, then, is the mark of the beast, if it is not the spurious sabbath which the world has accepted in the place of the true?

> “तर मग, जर ते खरे शब्बाथाच्या जागी जगाने स्वीकारलेला बनावट शब्बाथ नसेल, तर पशूची खूण कोणती आहे?”

> “The prophetic declaration that the Papacy was to exalt itself above all that is called God, or that is worshiped, has been strikingly fulfilled in the changing of the Sabbath from the seventh to the first day of the week. Wherever the papal Sabbath is honored in preference to the Sabbath of God, there the man of sin is exalted above the Creator of heaven and earth.

> “जे देव म्हणून ओळखले जाते, किंवा ज्याची उपासना केली जाते, त्या सर्वांपेक्षा पोपशाहीने स्वतःला उंचावावे, ही भविष्यसूचक घोषणा आठवड्याच्या सातव्या दिवसाऐवजी पहिला दिवस शब्बाथ म्हणून बदलण्यात विलक्षण रीतीने पूर्ण झाली आहे. जिथे जिथे देवाच्या शब्बाथापेक्षा पोपशाहीच्या शब्बाथाचा सन्मान केला जातो, तिथे तिथे पापाचा मनुष्य स्वर्ग व पृथ्वीच्या सृष्टिकर्त्यापेक्षा उंचावला जातो.”

> “Those who assert that Christ changed the Sabbath are directly contradicting His own words. In His Sermon on the Mount He declared: ‘Think not that I am come to destroy the law, or the prophets; I am not come to destroy, but to fulfil. For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in nowise pass from the law, till all be fulfilled. Whosoever, therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven; but whosoever shall do and teach them, the same shall be called great in the kingdom of heaven.’

> “जे असे प्रतिपादन करतात की ख्रिस्ताने शब्बाथ बदलला, ते थेट त्याच्याच स्वतःच्या शब्दांना विरोध करीत आहेत. डोंगरावरील आपल्या उपदेशात त्याने जाहीर केले: ‘मी व्यवस्था किंवा संदेष्टे नष्ट करावयास आलो आहे, असे समजू नका; मी नष्ट करावयास नव्हे, तर पूर्ण करावयास आलो आहे. कारण मी तुम्हांला खचित सांगतो, आकाश व पृथ्वी नाहीसे होईपर्यंत, सर्व काही पूर्ण होईपर्यंत, व्यवस्थेतून एकही मात्रा किंवा एकही बिंदू कधीही जाणार नाही. म्हणून जो कोणी या लहानात लहान आज्ञांपैकी एक मोडील आणि लोकांना तसे शिकवील, तो स्वर्गाच्या राज्यात अत्यंत लहान म्हणविला जाईल; परंतु जो कोणी त्यांचे पालन करील आणि तसे शिकवील, तो स्वर्गाच्या राज्यात महान म्हणविला जाईल.’”

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of this church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman Church has not relinquished her claim to infallibility, and when the world and the Protestant churches accept the spurious sabbath of her creating, they virtually acknowledge her claim. They may cite the authority of the apostles and fathers in defense of this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “रोमन कॅथलिक हे मान्य करतात की सब्बाथमधील बदल त्यांच्या चर्चने केला, आणि हाच बदल ते त्या चर्चच्या सर्वोच्च अधिकाराचा पुरावा म्हणून उद्धृत करतात. ते जाहीर करतात की आठवड्याच्या पहिल्या दिवसाचे सब्बाथ म्हणून पालन करून प्रोटेस्टंट लोक दैवी विषयांमध्ये नियम घालण्याच्या तिच्या अधिकाराला मान्यता देत आहेत. रोमन चर्चने आपल्या अभ्रांतत्वाच्या दाव्याचा त्याग केलेला नाही, आणि जेव्हा जग व प्रोटेस्टंट चर्चेस तिच्याच निर्मितीचा खोटा सब्बाथ स्वीकारतात, तेव्हा ते प्रत्यक्षात तिच्या त्या दाव्यालाच मान्यता देतात. या बदलाच्या समर्थनार्थ ते प्रेषितांचा व पितरांचा अधिकार उद्धृत करतील; परंतु त्यांच्या युक्तिवादातील भ्रम सहज ओळखता येतो. प्रोटेस्टंट लोक स्वतःलाच फसवत आहेत, आणि या प्रकरणातील तथ्यांकडे जाणूनबुजून डोळेझाक करीत आहेत, हे पाहण्याइतका पापीवादी चतुर आहे. रविवार संस्थेला जसे जसे अधिक मान्यता मिळत जाते, तसे तसे तो आनंदित होतो, कारण अखेरीस ती संपूर्ण प्रोटेस्टंट जगताला रोमच्या ध्वजाखाली आणील, याची त्याला खात्री वाटते.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Back to Articles