Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Five

दानियेलाचे पुस्तक - एकशे पंचविसावे

Unlocking Prophetic Significance: Deciphering Daniel 11:40 and Its Implications for Modern Christianity

भविष्यवाणीतील महत्त्व उलगडणे: दानिएल 11:40 याचे अर्थविश्लेषण आणि आधुनिक ख्रिस्ती धर्मासाठी त्याचे परिणाम

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2024

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven, begins at the time of the end, but the verse identifies two times of the end, and therefore allows the student of prophecy to align the first time of the end with the second time of the end. When this application is made, the line of Millerite history that began in 1798, runs parallel with the history of the United States in 1989. The two lines identify the line of the true Protestant horn and the line of the Republican horn of the earth beast of Revelation chapter thirteen. Both lines begin at the time of the end in 1798, and the time of the end in 1989 simply complements and provides a second witness of the waymarks of truth that are unsealed in the verse.

दानियेल ११ मधील चाळिसावा पद अंतकाळापासून सुरू होते; परंतु त्या पदात अंतकाळाचे दोन काळ ओळखले जातात, आणि त्यामुळे भविष्यवाणीचा विद्यार्थी पहिल्या अंतकाळाला दुसऱ्या अंतकाळाशी जुळवू शकतो. जेव्हा हा अनुप्रयोग केला जातो, तेव्हा १७९८ मध्ये सुरू झालेला मिलेराइट इतिहासाचा प्रवाह १९८९ मधील संयुक्त संस्थानांच्या इतिहासाशी समांतर धावतो. या दोन रेषा खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची रेषा आणि प्रकटीकरण अध्याय १३ मधील पृथ्वीवरील पशूच्या रिपब्लिकन शिंगाची रेषा ओळखून देतात. दोन्ही रेषा १७९८ मधील अंतकाळापासून सुरू होतात, आणि १९८९ मधील अंतकाळ हा केवळ त्या पदात उघडकीस आणलेल्या सत्याच्या मार्गचिन्हांना पूरक ठरतो आणि त्यांची दुसरी साक्ष पुरवितो.

The movement of the third angel arrived on October 22, 1844, but was deferred through the seven-year rebellion of 1856 to 1863. The arrival of the third angel was repeated on September 11, 2001. 1863 was typified by ancient Israel’s first encampment at Kadesh and the rebellion of the ten spies, and September 11, 2001 was typified by the last encampment of ancient Israel at Kadesh, and the rebellion of Moses. The rebellion of 1863, represented the first rebellion at Kadesh, which produced a judgment of death in the wilderness. The rebellion of September 11, 2001 represented the last rebellion at Kadesh, which produced the death of the leadership of Laodicean Adventism.

तिसऱ्या दूताची चालना २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी आली, परंतु १८५६ ते १८६३ या सात वर्षांच्या बंडखोरीमुळे ती पुढे ढकलली गेली. तिसऱ्या दूताचे आगमन ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी पुन्हा घडले. १८६३ हे प्राचीन इस्राएलच्या कादेश येथील पहिल्या छावणीद्वारे आणि दहा हेरांच्या बंडखोरीद्वारे प्रतिरूपित केले गेले होते; आणि ११ सप्टेंबर, २००१ हे प्राचीन इस्राएलच्या कादेश येथील शेवटच्या छावणीद्वारे आणि मोशेच्या बंडखोरीद्वारे प्रतिरूपित केले गेले होते. १८६३ मधील बंडखोरीने कादेश येथील पहिल्या बंडखोरीचे प्रतिनिधित्व केले, ज्यामुळे अरण्यात मृत्यूचा न्याय आला. ११ सप्टेंबर, २००१ मधील बंडखोरीने कादेश येथील शेवटच्या बंडखोरीचे प्रतिनिधित्व केले, ज्यामुळे लाओदीकेयन अॅडव्हेंटिझमच्या नेतृत्वाचा मृत्यू झाला.

The descent of the angel on August 11, 1840, which ushered in the movement of 1840 to 1844, which Sister White called a glorious manifestation of the power of God, typified September 11, 2001 and identified a glorious manifestation of the power of God.

११ ऑगस्ट, १८४० रोजी देवदूताचे अवतरण, ज्याने १८४० ते १८४४ या चळवळीचा प्रारंभ घडवून आणला—जिला सिस्टर व्हाइट यांनी देवाच्या सामर्थ्याचे एक गौरवशाली प्रकटीकरण असे संबोधले—त्याने ११ सप्टेंबर, २००१ याचे प्रतिरूप दर्शविले आणि देवाच्या सामर्थ्याच्या एका गौरवशाली प्रकटीकरणाची ओळख करून दिली.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> “तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या घोषणेत जो देवदूत सहभागी होतो, त्याने आपल्या गौरवाने संपूर्ण पृथ्वी प्रकाशित करावयाची आहे. येथे जागतिक व्याप आणि अभूतपूर्व सामर्थ्य असलेल्या कार्याची भविष्यवाणी करण्यात आली आहे. १८४०–४४ मधील आगमन चळवळ ही देवाच्या सामर्थ्याचे एक गौरवशाली प्रकटीकरण होती; पहिल्या देवदूताचा संदेश जगातील प्रत्येक मिशन स्थानकापर्यंत पोहोचविण्यात आला, आणि काही देशांत सोळाव्या शतकातील धर्मसुधारणेनंतर कोणत्याही देशात जेवढी धार्मिक जागृती दिसून आली नव्हती, तेवढी महान धार्मिक उत्कटता प्रकट झाली; परंतु तिसऱ्या देवदूताच्या अंतिम इशाऱ्याखालील सामर्थ्यशाली चळवळ यांनाही मागे टाकणारी ठरणार आहे.” The Great Controversy, 611.

The first arrival of the third angel on October 22, 1844 (the first Kadesh), was to finish the work, but God’s people chose to select a new leader and return to Egypt. By 1863, they had “rebuilt Jericho”, instead of participating in God’s work in bringing down the walls of Jericho. They were therefore cursed, with the death in the wilderness.

२२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी तिसऱ्या देवदूताचे पहिले आगमन (पहिले कादेश) हे कार्य पूर्ण करण्यासाठी होते, परंतु देवाच्या लोकांनी नवीन नेत्याची निवड करून मिसरदेशात परत जाणे पसंत केले. १८६३ पर्यंत त्यांनी यरीहोच्या भिंती कोसळविण्याच्या देवाच्या कार्यात सहभागी होण्याऐवजी “यरीहो पुन्हा बांधले” होते. म्हणून त्यांच्यावर वनातील मृत्यूचा शाप आला.

> And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.

> आणि त्या वेळी यहोशवाने त्यांना शपथ घालून म्हटले, “जो मनुष्य परमेश्वरासमोर उठून हे यरीहो नगर पुन्हा बांधील, तो शापित असो; तो त्याचा पाया आपल्या ज्येष्ठ पुत्राच्या किंमतीवर घालील, आणि त्याचे दरवाजे आपल्या धाकट्या पुत्राच्या किंमतीवर उभारील.” यहोशवा ६:२६.

As with ancient Israel at the first Kadesh, who had rejected the message of Joshua and Caleb, modern Israel’s rebellion at the first Kadesh (1863), brought upon them the curse of Joshua. When the third angel returned on September 11, 2001 (the last Kadesh), the final work in advance of God bringing down Jericho and its walls began.

प्राचीन इस्राएलने पहिल्या कादेश येथे यहोशवा व कालेब यांचा संदेश नाकारला होता, त्याप्रमाणेच आधुनिक इस्राएलच्या पहिल्या कादेशातील (1863) बंडखोरीमुळे त्यांच्यावर यहोशवाचा शाप आला. 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी (अंतिम कादेश) तिसरा देवदूत परत आला, तेव्हा देव यरीहो व त्याच्या भिंती पाडून टाकण्यापूर्वीचे अंतिम कार्य आरंभ झाले.

October 22, 1844 marks the arrival of the third angel, and in so doing it marks the arrival of the soon-coming Sunday in the last days. 1863 marks the end of the testing period of the third angel that commenced on October 22, 1844. 1863 is therefore a symbol of the soon-coming Sunday law, for Jesus always represents the ending with the beginning. In 1863, the nation was divided into two classes, and so too, at the Sunday law, two classes will be manifested.

२२ ऑक्टोबर, १८४४ हा तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाचा निर्देश करतो, आणि त्या प्रकारे तो शेवटच्या दिवसांतील लवकरच येऊ घातलेल्या रविवाराच्याही आगमनाचा निर्देश करतो. १८६३ हे २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी आरंभ झालेल्या तिसऱ्या देवदूताच्या परीक्षाकालाचा अंत दर्शविते. म्हणून १८६३ हे लवकरच येऊ घातलेल्या रविवाराच्या कायद्याचे प्रतीक आहे, कारण येशू सदैव आरंभाने समाप्तीचे प्रतिनिधित्व करतो. १८६३ मध्ये राष्ट्र दोन वर्गांत विभागले गेले, आणि त्याचप्रमाणे रविवाराच्या कायद्याच्या वेळीही दोन वर्ग प्रकट होतील.

The testing period of the third angel in Millerite history began in 1844 and ended in 1863, and the beginning and ending, both marked the Sunday law of the last days. In the history between the beginning (1844) and the ending (1863), is the rebellion of the Millerite movement (1856). Thus, the period bears the signature of “Truth.” The return to Kadesh for the second time on September 11, 2001 marks the beginning of the testing process of the third angel, which concludes at the soon-coming Sunday law, as typified by 1863.

मिलराइट इतिहासातील तिसऱ्या देवदूताचा परीक्षेचा कालखंड 1844 मध्ये सुरू झाला आणि 1863 मध्ये समाप्त झाला, आणि प्रारंभ व समाप्ती या दोन्ही गोष्टींनी अंतिम दिवसांतील रविवार कायदा चिन्हांकित केला. प्रारंभ (1844) आणि समाप्ती (1863) यांच्या दरम्यानच्या इतिहासात मिलराइट चळवळीचे बंड (1856) आढळते. म्हणून हा कालखंड “सत्य”ची स्वाक्षरी धारण करतो. 11 सप्टेंबर 2001 रोजी कादेश येथे दुसऱ्यांदा परत येणे तिसऱ्या देवदूताच्या परीक्षेच्या प्रक्रियेच्या प्रारंभाला चिन्हांकित करते, जी 1863 द्वारे पूर्वछायित केल्याप्रमाणे, लवकरच येणाऱ्या रविवार कायद्यात समाप्त होते.

From that Sunday law until human probation closes, Jericho and its walls will be brought down, in agreement with the executive judgment upon the whore of Babylon that is represented in that history. Verse forty begins in 1798, and concludes at the soon-coming Sunday law in verse forty-one. The time of the end in 1798 represents the internal line of God’s church, beginning with the Millerites of the movement of the first angel through to the movement of the third angel and the one hundred and forty-four thousand. All in one verse.

त्या रविवारच्या कायद्यापासून मानवी परीक्षाकाल समाप्त होईपर्यंत, त्या इतिहासात दर्शविलेल्या बाबेलच्या वेश्येवरील कार्यकारी न्यायाशी सुसंगत रीतीने यरीहो व त्याच्या भिंती पाडल्या जातील. चाळीसावे वचन 1798 मध्ये आरंभ होते आणि एक्केचाळीसाव्या वचनातील लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यात समाप्त होते. 1798 मधील अंतकाळ हा देवाच्या मंडळीची अंतर्गत रेषा दर्शवितो, जी पहिल्या देवदूताच्या चळवळीतील मिलराइट्सपासून आरंभ होऊन तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीपर्यंत आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांपर्यंत पोहोचते. हे सर्व एका वचनात आहे.

The war between the king of the north that began with the ascendancy of the king of the south in 1798, was brought to a conclusion in 1989, when the king of the south was defeated by an alliance between the fifth and sixth kingdoms of Bible prophecy. The war of the king of the north and king of the south that began in 1798, was recognized by the Millerites as a warfare against Rome, which they saw as simply the two desolating powers of paganism and papalism. When the war ended in 1989, all three desolating powers were involved, and it marked the beginning of the prophetic illustration of those three powers leading the world to Armageddon, which is geographically represented in verse forty-five of Daniel eleven.

१७९८ मध्ये दक्षिणेच्या राजाच्या उदयाने सुरू झालेले उत्तरेच्या राजाचे युद्ध १९८९ मध्ये समाप्तीस आले, जेव्हा बायबलमधील भविष्यवाणीत उल्लेखिलेल्या पाचव्या व सहाव्या राज्यांच्या संधीने दक्षिणेचा राजा पराभूत झाला. १७९८ मध्ये सुरू झालेले उत्तरेचा राजा आणि दक्षिणेचा राजा यांचे युद्ध, मिलेराइटांनी रोमविरुद्धचे युद्ध म्हणून ओळखले होते, जे त्यांनी केवळ विध्वंस घडवून आणणाऱ्या दोन सत्तांप्रमाणे—मूर्तिपूजकत्व आणि पोपसत्ता—असे पाहिले. १९८९ मध्ये जेव्हा हे युद्ध संपले, तेव्हा विध्वंस घडवून आणणाऱ्या सर्व तीन सत्तांचा त्यात सहभाग होता, आणि याने त्या तीन सत्तांनी जगाला आर्मागेडोनकडे नेण्याच्या भविष्यवाणीतील चित्रणाची सुरुवात दर्शविली, जे भौगोलिकदृष्ट्या दानियेल अकरा अध्यायाच्या पंचेचाळीसाव्या वचनात दर्शविले आहे.

Verses forty to forty-five identify the prophetic dynamics of the three powers bringing the pope to his end between the seas and the glorious holy mountain. Rightly understood, the prophetic history represented in verse forty-one, includes verses forty-one through forty-four.

चाळीस ते पंचेचाळीस या वचने समुद्रांच्या मध्ये आणि तेजस्वी पवित्र पर्वताजवळ पोपाचा अंत घडवून आणणाऱ्या तीन सत्तांच्या भविष्यसूचक गतीविधीची ओळख करून देतात. योग्य रीतीने समजल्यास, एकेचाळीसाव्या वचनात दर्शविलेला भविष्यसूचक इतिहास, एकेचाळीस ते चव्वेचाळीस या वचनांचा समावेश करतो.

Therefore, starting from the time of the end in 1989, with the second witness of 1798, identifying the beginning and ending of the war between the king of the south and the king of the north, verse forty-one through forty-four identifies the threefold union of a papacy whose deadly wound is healed, and verse forty-five is where she comes to her end. The verses, when approached from this perspective present a history that is external to God’s church, as is also represented by the relation between the seven seals and the seven churches in the book of Revelation.

म्हणून, 1989 मधील अंतकाळापासून सुरुवात करून, 1798 या दुसऱ्या साक्षीसह, दक्षिणेचा राजा आणि उत्तरेचा राजा यांच्यामधील युद्धाचा आरंभ व समाप्ती ओळखत, एक्केचाळीस ते चव्वेचाळीस या वचनांमध्ये प्राणघातक घाव बरा झालेल्या पोपसत्तेच्या त्रिगुण एकतेची ओळख करून दिली आहे, आणि पंचेचाळीसावे वचन तेथे आहे जिथे ती आपल्या अंताला येते. या दृष्टीकोनातून पाहिल्यास ही वचने देवाच्या मंडळीबाहेरील इतिहास सादर करतात, जसे प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील सात मुद्रा आणि सात मंडळ्या यांच्यातील संबंधानेही दर्शविले आहे.

The line of prophetic history represented by 1798 represents primarily the investigative judgment, and the line that begins at the same point in 1989 represents primarily the executive judgment. 1798 is primarily emphasizing the work of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant, and 1989 is primarily emphasizing the work of the Elijah messenger.

१७९८ द्वारे दर्शविलेली भविष्यसूचक इतिहासाची रेषा मुख्यतः तपासणीच्या न्यायाचे प्रतिनिधित्व करते, आणि १९८९ मध्ये त्याच बिंदूपासून आरंभ होणारी रेषा मुख्यतः कार्यकारी न्यायाचे प्रतिनिधित्व करते. १७९८ मुख्यतः कराराच्या दूतासाठी मार्ग सिद्ध करणाऱ्या दूताच्या कार्यावर भर देते, आणि १९८९ मुख्यतः एलियाच्या दूताच्या कार्यावर भर देते.

Starting from 1798, when the book of Daniel was unsealed, we have the increase of knowledge of the prophetic history where Christ leads His people into a covenant relationship that accomplishes the permanent combination of divinity with humanity. That last day covenant is identified repeatedly in the Scriptures.

इ.स. १७९८ पासून, जेव्हा दानियेलाचे पुस्तक उघडण्यात आले, तेव्हापासून आपल्याला भविष्यवाणीच्या इतिहासाचे वाढते ज्ञान प्राप्त होते, ज्यामध्ये ख्रिस्त आपल्या लोकांना अशा करारसंबंधात नेतो की ज्याद्वारे दैवीत्व आणि मानवत्व यांचे कायमस्वरूपी संयोग साध्य होतो. त्या अंतिम दिवसांच्या कराराची ओळख शास्त्रांमध्ये वारंवार करून दिली आहे.

> Behold, the days come, saith the Lord, that I will make a new covenant with the house of Israel, and with the house of Judah: Not according to the covenant that I made with their fathers in the day that I took them by the hand to bring them out of the land of Egypt; which my covenant they brake, although I was an husband unto them, saith the Lord: But this shall be the covenant that I will make with the house of Israel; After those days, saith the Lord, I will put my law in their inward parts, and write it in their hearts; and will be their God, and they shall be my people. And they shall teach no more every man his neighbour, and every man his brother, saying, Know the Lord: for they shall all know me, from the least of them unto the greatest of them, saith the Lord: for I will forgive their iniquity, and I will remember their sin no more. Jeremiah 31:31–34.

> पाहा, असे दिवस येत आहेत, असे परमेश्वर म्हणतो, की मी इस्राएलाच्या घराण्याशी आणि यहूदाच्या घराण्याशी नवा करार करीन; त्या कराराप्रमाणे नव्हे जो मी त्यांच्या पितरांशी त्या दिवशी केला होता, जेव्हा मी त्यांना हात धरून मिसर देशातून बाहेर आणले; तो माझा करार त्यांनी मोडला, तरीही मी त्यांचा पती होतो, असे परमेश्वर म्हणतो: परंतु हा तो करार असेल जो त्या दिवसांनंतर मी इस्राएलाच्या घराण्याशी करीन, असे परमेश्वर म्हणतो; मी माझा नियम त्यांच्या अंतर्यामध्ये ठेवीन आणि तो त्यांच्या अंतःकरणावर लिहीन; आणि मी त्यांचा देव होईन, आणि ते माझे लोक होतील. आणि यापुढे प्रत्येक मनुष्य आपल्या शेजाऱ्याला आणि प्रत्येक मनुष्य आपल्या भावाला, “परमेश्वराला जाण” असे म्हणत शिकवणार नाही; कारण लहानापासून मोठ्यापर्यंत ते सर्व मला जाणतील, असे परमेश्वर म्हणतो; कारण मी त्यांच्या अधर्माची क्षमा करीन, आणि त्यांच्या पापाची आठवण पुन्हा करणार नाही. यिर्मया 31:31–34.

All the prophets are identifying the last days, and the expression “last days,” in prophecy represents the time period of the judgment. The first angel arrived in 1798, at the time of the end, to announce the opening of the judgment in 1844, which is also the arrival of the last days. The last days, are Jeremiah’s “days” that will come, when God would “forgive” the “iniquity” and “no more remember” the sins of His people. That work is accomplished by Christ, as the High Priest in the antitypical day of atonement, during “the last days.”

सर्व संदेष्टे शेवटच्या दिवसांची ओळख करून देत आहेत, आणि भविष्यवाणीत “शेवटचे दिवस” हा शब्दप्रयोग न्यायनिवाड्याच्या कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतो. पहिला देवदूत १७९८ मध्ये, अर्थात अंतकाळी, १८४४ मध्ये न्यायनिवाड्याच्या प्रारंभाची घोषणा करण्यासाठी आला, आणि तोच शेवटच्या दिवसांचा आरंभही आहे. शेवटचे दिवस म्हणजे यिर्मयाच्या “त्या दिवसांचा” संदर्भ आहे, जे येतील, जेव्हा देव आपल्या लोकांचे “अधर्म” “क्षमील” आणि त्यांच्या पापांची “आठवण पुन्हा करणार नाही.” ते कार्य ख्रिस्ताद्वारे, प्रतिरूप प्रायश्चित्तदिनी महायाजक म्हणून, “शेवटच्या दिवसांमध्ये,” पूर्ण केले जाते.

Had Millerite Adventism continued by faith to walk in the advancing light of the third angel which arrived on October 22, 1844, they would have already been in their eternal home with Jesus. This is what Jeremiah means when he says, “after those days.” “Those days” are the prophetic periods that led to, and concluded in, 1844. They are the “days” which Daniel chapter twelve references.

जर मिलराइट अ‍ॅडव्हेंटवादाने २२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी आलेल्या तिसऱ्या देवदूताच्या प्रगतिशील प्रकाशात विश्वासाने चालणे सुरू ठेवले असते, तर ते आतापर्यंत येशूसमवेत त्यांच्या अनंतकाळच्या निवासस्थानी पोहोचले असते. याचाच अर्थ यिर्मया “त्या दिवसांनंतर” असे म्हणतो तेव्हा अभिप्रेत असतो. “ते दिवस” म्हणजे १८४४ मध्ये नेणारे आणि त्यातच समाप्त होणारे भविष्यसूचक कालखंड होत. दानियेलाच्या बाराव्या अध्यायात ज्यांचा उल्लेख आहे, तेच हे “दिवस” आहेत.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> परंतु तू अंतापर्यंत आपल्या मार्गाने जात राहा; कारण तू विश्रांती पावशील, आणि दिवसांच्या शेवटी आपल्या वाट्यास उभा राहशील. दानियेल 12:13.

At the “end of the days,” or as Jeremiah says, “after those days,” Christ designed to put His law in the inward parts of His people and write His law upon the hearts. The inward parts being the lower nature, or as Paul calls it the flesh, and the heart being the higher nature. The covenant promises to give His people a new mind at conversion, and a new body at the Second Coming. Man fell with Adam, who was created in God’s image, and who was created with a higher nature and a lower nature. Christ’s covenant is to redeem mankind with their twofold nature from the curse of sin.

“शेवटच्या दिवसांत,” किंवा यिर्मया म्हणतो तसे, “त्या दिवसांनंतर,” ख्रिस्ताने आपल्या लोकांच्या अंतरंग भागांत आपला नियम ठेवण्याचे आणि त्यांच्या हृदयांवर आपला नियम लिहिण्याचे ठरविले. अंतरंग भाग म्हणजे खालचा स्वभाव, किंवा पौल ज्याला देह असे म्हणतो तो; आणि हृदय म्हणजे उच्च स्वभाव. या करारात आपल्या लोकांना परिवर्तनाच्या वेळी नवे मन, आणि दुसऱ्या आगमनाच्या वेळी नवे शरीर देण्याची प्रतिज्ञा आहे. मनुष्य आदामाबरोबर पतित झाला; आदाम देवाच्या प्रतिमेत निर्माण करण्यात आला होता, आणि तो उच्च स्वभाव व खालचा स्वभाव अशा द्विविध स्वभावासह निर्माण करण्यात आला होता. ख्रिस्ताचा करार म्हणजे पापाच्या शापातून मानवजातीचे त्यांच्या या द्विविध स्वभावासह उद्धार करणे होय.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> “या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या अंतिम दिवसांत, देवाचा आपल्या आज्ञा पाळणाऱ्या लोकांबरोबरचा करार पुन्हा नूतनीकृत केला जाणार आहे. ‘त्या दिवशी मी त्यांच्यासाठी शेतातील पशूंशी, आकाशातील पक्ष्यांशी, आणि भूमीवर रांगणाऱ्या प्राण्यांशी करार करीन; आणि मी धनुष्य, तलवार आणि युद्ध पृथ्वीवरून मोडून टाकीन, आणि त्यांना सुरक्षितपणे निजवीन. आणि मी तुला सदासर्वकाळासाठी माझ्याशी वाग्दत्त करीन; होय, मी तुला नीतिमत्त्वात, न्यायात, प्रेममय कृपेत आणि दयेत माझ्याशी वाग्दत्त करीन. मी तुला विश्वासूपणात माझ्याशी वाग्दत्त करीन; आणि तू परमेश्वराला जाणशील.’”

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14-23.

> “‘आणि त्या दिवशी असे होईल की, परमेश्वर म्हणतो, मी ऐकेन; मी आकाशाचे ऐकेन, आणि आकाश पृथ्वीचे ऐकेल; आणि पृथ्वी धान्य, द्राक्षारस व तेल यांचे ऐकेल; आणि ते यिज्रेलचे ऐकतील. आणि मी तिला पृथ्वीमध्ये माझ्यासाठी पेरेन; आणि जिने दया प्राप्त केली नव्हती तिच्यावर मी दया करीन; आणि जे माझे लोक नव्हते त्यांना मी सांगेन, तू माझे लोक आहेस; आणि ते म्हणतील, तू माझा देव आहेस.’ होशेय 2:14-23.”

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> “‘त्या दिवशी... इस्राएलाचा अवशेष, आणि याकोबाच्या घराण्यातील सुटलेले लोक... सत्यतेने इस्राएलाच्या पवित्र परमेश्वरावर अवलंबून राहतील.’ यशया 10:20. ‘प्रत्येक राष्ट्र, वंश, भाषा आणि लोक’ यांमधून असे काही असतील की जे आनंदाने या संदेशाला प्रतिसाद देतील, ‘देवाला भिऊन त्याचे गौरव करा; कारण त्याच्या न्यायनिवाड्याची वेळ आली आहे.’ जे काही त्यांना या पृथ्वीशी बांधून ठेवते अशा प्रत्येक मूर्तीपासून ते वळतील, आणि ‘ज्याने आकाश, पृथ्वी, समुद्र व जलस्रोत निर्माण केले त्याची’ उपासना करतील. ते प्रत्येक गुंत्यातून स्वतःला मुक्त करतील, आणि जगासमोर देवाच्या दयेची स्मारके म्हणून उभे राहतील. प्रत्येक दैवी अपेक्षेचे पालन करणारे म्हणून, ‘देवाच्या आज्ञा पाळणारे आणि येशूवरील विश्वास धरणारे’ असे त्यांची ओळख देवदूतांनाही आणि मनुष्यांनाही होईल. प्रकटीकरण 14:6–7, 12.”

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> “‘पाहा, असे दिवस येत आहेत, परमेश्वर म्हणतो, की नांगरणारा कापणी करणाऱ्याला गाठील, आणि द्राक्षे तुडवणारा बी पेरणाऱ्याला; आणि पर्वतांमधून गोड द्राक्षारस ठिबकेल, आणि सर्व टेकड्या वितळून जातील. आणि मी माझ्या इस्राएल लोकांची बंदिवासातून परतफेड करीन, आणि ते उजाड झालेली नगरे बांधतील व त्यांत वस्ती करतील; ते द्राक्षमळे लावतील आणि त्यांचा द्राक्षारस पितील; ते बागाही करतील आणि त्यांची फळे खातील. आणि मी त्यांना त्यांच्या देशात रुजवून ठेवीन, आणि जो देश मी त्यांना दिला आहे त्या त्यांच्या देशातून ते यापुढे कधीही उपटले जाणार नाहीत, तुझा देव परमेश्वर म्हणतो. आमोस 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

When Jeremiah says “after those days,” the “days” that preceded the work represented by Christ suddenly coming to His temple to cleanse it, were the prophetic periods that ended in 1798 and 1844. The end of those prophetic days (periods), marked the forty-six years in which Christ erected the Millerite temple, and when He suddenly came on October 22, 1844 He was fulfilling Malachi chapter three, which He also fulfilled when He cleansed the temple at the beginning and ending of His ministry.

जेव्हा यिर्मया “त्या दिवसांनंतर” असे म्हणतो, तेव्हा ख्रिस्त आपल्या मंदिरात ते शुद्ध करण्यासाठी अचानक येण्याच्या कार्याद्वारे दर्शविलेले जे कार्य होते, त्यापूर्वीचे “दिवस” म्हणजे 1798 आणि 1844 मध्ये समाप्त झालेले भविष्यवाणीतील कालखंड होते. त्या भविष्यवाणीतील दिवसांचा (कालखंडांचा) शेवट, त्या छेचाळीस वर्षांना चिन्हांकित करीत होता ज्यांत ख्रिस्ताने मिलराईट मंदिर उभारले; आणि जेव्हा तो 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी अचानक आला, तेव्हा तो मलाखी अध्याय तीन याची पूर्तता करीत होता, ज्याची त्याने आपल्या सेवाकार्याच्या प्रारंभी आणि समाप्तीला मंदिर शुद्ध केले तेव्हाही पूर्तता केली होती.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “जगातील खरेदी-विक्री करणाऱ्यांपासून मंदिर शुद्ध करताना, येशूने पापाच्या कलुषापासून—आत्म्याला भ्रष्ट करणाऱ्या सांसारिक इच्छांपासून, स्वार्थी वासनांपासून, दुष्ट सवयींपासून—हृदय शुद्ध करण्याच्या आपल्या मिशनची घोषणा केली. मलाखी 3:1–3 उद्धृत.” द डिझायर ऑफ एजेस, 161.

And “after those days,” Christ intended to cleanse the temple He had erected, which represented His work in cleansing the hearts of His people from the defilement of sin, or as Jeremiah states writing His law upon the hearts and inward parts.

आणि “त्या दिवसांनंतर,” ख्रिस्ताने त्याने उभारलेले मंदिर शुद्ध करण्याचा हेतू ठेवला होता, जे त्याच्या लोकांच्या हृदयांना पापाच्या मलिनतेपासून शुद्ध करण्याच्या त्याच्या कार्याचे प्रतीक होते; किंवा यिर्मया म्हणतो त्याप्रमाणे, त्यांच्या हृदयांवर व अंतरंग भागांवर त्याची व्यवस्था लिहिणे.

> For finding fault with them, he saith, Behold, the days come, saith the Lord, when I will make a new covenant with the house of Israel and with the house of Judah: Not according to the covenant that I made with their fathers in the day when I took them by the hand to lead them out of the land of Egypt; because they continued not in my covenant, and I regarded them not, saith the Lord. For this is the covenant that I will make with the house of Israel after those days, saith the Lord; I will put my laws into their mind, and write them in their hearts: and I will be to them a God, and they shall be to me a people. Hebrews 8:8–10.

> कारण त्यांच्यात दोष आढळल्यामुळे तो म्हणतो, “पहा, असे दिवस येत आहेत, प्रभु म्हणतो, जेव्हा मी इस्राएलच्या घराण्याबरोबर आणि यहूदाच्या घराण्याबरोबर नवा करार करीन; तो त्या कराराप्रमाणे नसेल जो मी त्यांच्या पितरांबरोबर त्या दिवशी केला होता, जेव्हा मी त्यांना हात धरून मिसरदेशातून बाहेर काढण्यासाठी नेले होते; कारण त्यांनी माझ्या करारात स्थिर राहिले नाही, आणि मी त्यांची पर्वा केली नाही, प्रभु म्हणतो. कारण त्या दिवसांनंतर मी इस्राएलच्या घराण्याबरोबर जो करार करीन तो हा आहे, प्रभु म्हणतो; मी माझे नियम त्यांच्या मनात ठेवीन, आणि त्यांच्या हृदयांवर लिहीन; आणि मी त्यांचा देव होईन, आणि ते माझे लोक होतील.” इब्री लोकांस 8:8–10.

The words “those days” were Daniel’s “end of the days,” that ended in 1798 and 1844. The line of the Protestant horn that begins in 1798, in verse forty of Daniel eleven, is emphasizing the covenant relationship which is established with the one hundred and forty-four thousand. The Hebrew word “lot” is a small stone that was used to determine one’s destiny. Daniel was told to go and rest (in death), until “the end of the days,” when, in 1844, the judgment would begin and his destiny would be determined.

“ते दिवस” हे दानिएलचे “दिवसांचा शेवट” होते, जे 1798 आणि 1844 मध्ये समाप्त झाले. दानिएल अकराच्या चाळीसाव्या वचनात 1798 मध्ये सुरू होणाऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची रेषा, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबर स्थापन होणाऱ्या करारसंबंधावर भर देते. “lot” या हिब्रू शब्दाचा अर्थ एक लहान दगड असा आहे, जो एखाद्याचे भविष्य निश्चित करण्यासाठी वापरला जात असे. दानिएलला असे सांगण्यात आले की, “दिवसांचा शेवट” येईपर्यंत त्याने जाऊन विश्रांती घ्यावी (मृत्यूत), जेव्हा 1844 मध्ये न्यायनिवाडा सुरू होईल आणि त्याचे भविष्य निश्चित केले जाईल.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> परंतु तू अंत होईपर्यंत आपल्या मार्गाने जा; कारण तू विश्रांती घेशील, आणि दिवसांच्या शेवटी आपल्या नेमून दिलेल्या भागात उभा राहशील. दानियेल १२:१३.

The “days” of the “end of the days,” represents the time prophecies which ended in 1844, for after then prophetic time would be no longer. The twenty-three hundred years, which was the marah vision, meaning the sudden appearance of Christ in His sanctuary then ended, and the twenty-five hundred and twenty years of the last indignation also ended, just as the days of the first indignation had ended at the time of the end in 1798. “After those days,” as referred to by Jeremiah, was thereafter addressed by Paul. Paul refers to Jeremiah’s “after those days,” twice, for Paul doesn’t simply address the covenant that was to be instituted “after those days,” but more importantly he is identifying the work of Christ as High Priest.

“दिवसांच्या शेवटी” येणारे “दिवस” म्हणजे 1844 मध्ये समाप्त झालेल्या कालविषयक भविष्यवाण्या होत; कारण त्यानंतर भविष्यसूचक कालावधी पुढे राहणार नव्हता. तेवीसशे वर्षे, जी मराह दृष्टांत होती, ज्याचा अर्थ त्या वेळी ख्रिस्ताचे आपल्या पवित्रस्थानात आकस्मिक प्रकट होणे असा होतो, ती तेव्हाच समाप्त झाली; आणि शेवटच्या क्रोधाची दोन हजार पाचशे वीस वर्षेसुद्धा तेव्हाच समाप्त झाली, जशी पहिल्या क्रोधाचे दिवस 1798 मध्ये, अंतकाळी, समाप्त झाले होते. यिर्मयाने ज्याचा उल्लेख “त्या दिवसांनंतर” असा केला, त्याचा पुढे पौलाने उल्लेख केला. पौल यिर्मयाच्या “त्या दिवसांनंतर” या वचनाचा दोनदा उल्लेख करतो; कारण पौल केवळ “त्या दिवसांनंतर” स्थापित होणाऱ्या कराराविषयी बोलत नाही, तर त्याहून अधिक महत्त्वाचे म्हणजे तो महायाजक म्हणून ख्रिस्ताच्या कार्याची ओळख करून देत आहे.

> For by one offering he hath perfected forever them that are sanctified. Whereof the Holy Ghost also is a witness to us: for after that he had said before, This is the covenant that I will make with them after those days, saith the Lord, I will put my laws into their hearts, and in their minds will I write them; And their sins and iniquities will I remember no more. Now where remission of these is, there is no more offering for sin. Having therefore, brethren, boldness to enter into the holiest by the blood of Jesus, By a new and living way, which he hath consecrated for us, through the veil, that is to say, his flesh; And having an high priest over the house of God. Hebrews 10:14–21.

> कारण त्याने एका अर्पणाद्वारे पवित्र केलेल्यांना सदासर्वकाळ परिपूर्ण केले आहे. याविषयी पवित्र आत्माही आपल्याला साक्ष देतो; कारण त्याने पूर्वी असे म्हटले आहे, “त्या दिवसांनंतर मी त्यांच्याबरोबर जो करार करीन तो हा आहे, असे प्रभु म्हणतो, मी माझे नियम त्यांच्या अंतःकरणात ठेवीन, आणि त्यांच्या मनावर ते लिहीन”; आणि “त्यांची पापे व त्यांचे अधर्म मी पुन्हा कधीही स्मरण करणार नाही.” आता जिथे यांची क्षमा आहे, तिथे पापासाठी अर्पण राहात नाही. म्हणून, बंधूंनो, येशूच्या रक्ताद्वारे परमपवित्र स्थानी प्रवेश करण्याचे धैर्य आपल्याला आहे; त्या नव्या व जिवंत मार्गाने, जो त्याने आपल्यासाठी पडद्यामधून, म्हणजेच आपल्या देहामधून, प्रतिष्ठित केला; आणि देवाच्या घराण्यावर एक महान याजक आपल्याजवळ आहे. इब्री 10:14–21.

The two hundred and twenty years that link the prophecy of the marah vision of Christ’s appearance, with the twenty-five-hundred and twenty year prophecy of the chazon vision of prophetic history, ties together, or links the beginning of those two prophetic periods, with a symbolic link that represents the combination of humanity with divinity, which is the work Christ accomplishes in the cleansing that occurs during the movement of the third angel, and results in the covenant He makes with the one hundred and forty-four thousand.

ख्रिस्ताच्या प्रकट होण्याच्या मरा दर्शनाच्या भविष्यवाणीला आणि भविष्यवाणीच्या इतिहासाच्या खाझोन दर्शनाच्या दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या भविष्यवाणीला जोडणारी दोनशे वीस वर्षे, या दोन भविष्यवाणीच्या कालखंडांच्या प्रारंभास परस्पर बांधून ठेवतात किंवा जोडतात, अशा एका प्रतीकात्मक दुव्याद्वारे जो मानवतेचे देवत्वाशी संयोग दर्शवितो; आणि हेच ते कार्य आहे जे तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीच्या काळात घडणाऱ्या शुद्धीकरणामध्ये ख्रिस्त पूर्ण करतो, आणि ज्याचा परिणाम म्हणजे तो एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांबरोबर करीत असलेला करार होय.

The vision of the chazon, that illustrates the trampling down of the temple, is the vision of humanity that has been trampled down by sin, since the rebellion of Adam in the Garden of Eden; and the vision of the marah, that illustrates Christ work of restoring and cleansing the temple were both fulfilled on October 22, 1844. There are two twenty-five-hundred and twenty year prophecies of God’s indignation, that represent the trampling down of the host and the sanctuary.

चाझोनचे दर्शन, जे मंदिराच्या पायदळी तुडविण्याचे चित्रण करते, ते एदेनाच्या बागेत आदामाच्या बंडापासून पापामुळे पायदळी तुडविलेल्या मानवजातीचे दर्शन आहे; आणि मराहचे दर्शन, जे मंदिर पुनर्स्थापित व शुद्ध करण्याच्या ख्रिस्ताच्या कार्याचे चित्रण करते, हे दोन्ही 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी पूर्ण झाले. देवाच्या संतापाच्या दोन दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या भविष्यवाण्या आहेत, ज्या सैन्यदल व पवित्रस्थान यांच्या पायदळी तुडविण्याचे प्रतिनिधित्व करतात.

Both of those prophecies represent the trampling down of humanity, that is to be restored by the vision of the marah. Those two indignations of God against His people represent the indignation upon fallen mankind, that would only be rescued and restored by the work of Christ in rebuilding and cleansing the fallen temple.

त्या दोन्ही भविष्यवाण्या मानवजातीच्या तुडवून टाकण्याचे प्रतिनिधित्व करतात; आणि मराहच्या दर्शनाद्वारेच त्या स्थितीचे पुनर्स्थापन होणार आहे. आपल्या लोकांविरुद्ध देवाच्या त्या दोन्ही संतापप्रकटीकरणांत पतित मानवजातीवरील संतापाचे प्रतिनिधित्व आढळते; आणि पतित मंदिराचे पुनर्बांधणी व शुद्धीकरण करण्याच्या ख्रिस्ताच्या कार्याद्वारेच तिचे उद्धार व पुनर्स्थापन होणार होते.

The two indignations represent the higher nature and lower nature of mankind. At the fall of Adam, the lower nature took the supremacy over the higher nature, and Christ’s design for men was that the higher nature ruled over the lower nature. At the fall of Adam, the higher nature fell to the lusts of the lower nature, and God’s design was reversed. This is what is meant by biblical “conversion.” To be converted means to have the higher nature restored to its ruling position over the lower nature. To convert is to reverse, or turn upside down.

ही दोन संतापे मानवजातीच्या उच्च स्वभाव आणि नीच स्वभाव यांचे प्रतिनिधित्व करतात. आदामाच्या पतनाच्या वेळी, नीच स्वभावाने उच्च स्वभावावर प्रभुत्व मिळविले, आणि मनुष्यासाठी ख्रिस्ताची योजना अशी होती की उच्च स्वभावाने नीच स्वभावावर राज्य करावे. आदामाच्या पतनाच्या वेळी, उच्च स्वभाव नीच स्वभावाच्या वासनांपुढे पराभूत झाला, आणि देवाची योजना उलटली गेली. बायबलमधील “conversion” याचा हाच अर्थ आहे. परिवर्तित होणे म्हणजे नीच स्वभावावर राज्य करणाऱ्या आपल्या स्थानावर उच्च स्वभावाची पुनर्स्थापना होणे. परिवर्तित करणे म्हणजे उलट करणे, किंवा वरचे खाली करणे.

The first indignation against the northern kingdom, was the indignation against the lower nature who subjugated the higher nature at the fall. That indignation came first, for Christ took up the work of redemption right where it first began, and it began with the lust of the lower nature, which was the lust of appetite. Christ began His work with forty days of fasting.

उत्तरेकडील राज्याविरुद्धचा पहिला संताप हा त्या अधःस्वभावाविरुद्धचा संताप होता, ज्याने पतनाच्या वेळी उच्च स्वभावाला अधीन केले. तो संताप प्रथम आला; कारण ख्रिस्ताने उद्धारकार्य नेमके जिथे ते प्रथम आरंभले होते तिथूनच हाती घेतले, आणि त्याचा आरंभ अधःस्वभावाच्या वासनेपासून झाला होता, जी भूकतृष्णेची वासना होती. ख्रिस्ताने आपले कार्य चाळीस दिवसांच्या उपवासाने आरंभले.

> “Christ knew that in order to successfully carry forward the plan of salvation He must commence the work of redeeming man just where the ruin began. Adam fell by the indulgence of appetite. In order to impress upon man his obligations to obey the law of God, Christ began His work of redemption by reforming the physical habits of man. The declension in virtue and the degeneracy of the race are chiefly attributable to the indulgence of perverted appetite.” Testimonies, volume 3, 486.

> “तारणाची योजना यशस्वीपणे पुढे नेण्यासाठी मनुष्याच्या उद्धाराचे कार्य ज्या ठिकाणी नाशाची सुरुवात झाली, अगदी तेथूनच आरंभ करणे आवश्यक आहे, हे ख्रिस्ताला ठाऊक होते. आदाम भुकेच्या वासनापूर्तीमुळे पडला. देवाच्या नियमाचे पालन करण्याबाबत मनुष्यावर असलेली त्याची कर्तव्ये ठसवून देण्यासाठी, ख्रिस्ताने मनुष्याच्या शारीरिक सवयींच्या सुधारणेद्वारे आपल्या उद्धारकार्याची सुरुवात केली. सद्गुणांतील अधःपतन आणि मानवजातीची अवनती ही मुख्यतः विपर्यस्त भुकेच्या वासनापूर्तीमुळे झालेली आहे.” Testimonies, volume 3, 486.

The second indignation was against the higher nature, represented by the southern kingdom, where Jerusalem is located, which is the city which God chose to place His name. On October 22, 1844 the work Christ intended to do, and the work which He is now accomplishing, is represented by Ezekiel’s two sticks.

दुसरा संताप उच्च स्वरूपाविरुद्ध होता, ज्याचे प्रतिनिधित्व दक्षिणेकडील राज्याने केले आहे, जिथे यरुशलेम स्थित आहे; आणि तेच ते नगर आहे, जेथे देवाने आपले नाव ठेवण्याकरिता निवड केली. २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी, ख्रिस्त ज्या कार्याचा उद्देश करीत होता आणि जे कार्य तो आता पूर्ण करीत आहे, त्याचे प्रतिनिधित्व यहेज्केलच्या दोन काठ्यांनी केले आहे.

When Ezekiel’s two sticks are joined together into one stick forever, it is identifying the covenant where Christ removes sin from His people forever, and the higher and lower natures are returned to the proper hierarchical structure, and men are once again whole. In the unconverted state, the lower nature of man, represented by the first indignation, ruled over the higher nature of man represented by the last indignation. Thus, the first indignation was against the northern kingdom, which was geographically “above” the southern kingdom.

जेव्हा यहेज्केलच्या दोन काठ्या सदासर्वकाळ एकाच काठीमध्ये जोडल्या जातात, तेव्हा ते त्या कराराची ओळख करून देते, ज्यामध्ये ख्रिस्त आपल्या लोकांपासून पाप सदासर्वकाळ दूर करतो, आणि उच्च व निम्न स्वभाव पुन्हा योग्य श्रेणीबद्ध रचनेत परत आणले जातात, आणि मनुष्य पुन्हा एकदा संपूर्ण होतात. अपरिवर्तित अवस्थेत, मनुष्याचा निम्न स्वभाव, जो पहिल्या संतापाने दर्शविला आहे, तो मनुष्याच्या उच्च स्वभावावर राज्य करीत होता, जो शेवटच्या संतापाने दर्शविला आहे. म्हणूनच, पहिला संताप उत्तरेकडील राज्याविरुद्ध होता, जे भौगोलिकदृष्ट्या दक्षिणेकडील राज्याच्या “वर” होते.

The two hundred and twenty years that links the two visions of the marah and chazon with divinity and humanity, in their mutual beginnings, both come together into one stick when Christ finalizes the work of the third angel with the one hundred and forty-four thousand. It is the prophecy of the last indignation against the southern kingdom that is joined with the prophecy of the appearance in 1844, for the covenant provides a new mind at conversion, but the new body (the northern kingdom) is only restored at the second coming in a twinkling of an eye.

मराह आणि खाझोन या दोन दृष्टान्तांना त्यांच्या परस्पर प्रारंभांमध्ये दैवीत्व आणि मानवत्वाशी जोडणारी दोनशे वीस वर्षे, ख्रिस्त जेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांसह तिसऱ्या देवदूताचे कार्य पूर्णत्वास नेतो, तेव्हा दोन्ही एकत्र येऊन एका काठीमध्ये समाविष्ट होतात. ही दक्षिणी राज्याविरुद्धच्या अंतिम क्रोधाची भविष्यवाणी आहे, जी 1844 मधील प्रकट होण्याच्या भविष्यवाणीशी जोडलेली आहे; कारण करार परिवर्तनकाळी नवे मन प्रदान करतो, परंतु नवे शरीर (उत्तरी राज्य) केवळ दुसऱ्या आगमनाच्या वेळी डोळ्याच्या पापणी लवते न लवते तोच पुनर्स्थापित केले जाते.

Verse forty of Daniel eleven, identifies both time’s of the ends, and in so doing emphasizes an internal and external line of prophetic history during the history of the earth beast of Revelation chapter thirteen. The truths that are unsealed in the verse represent both the internal and external lines of truth which Christ came to identify and accomplish within His people. The truth that humanity combined with divinity, does not sin, is represented in the light connected with the effect of the unsealing of knowledge, and represents the internal truth of God’s people in the last days. The light represented by the warfare between the powers that lead the world to Armageddon is the external truth of God’s people in the last days.

दानियेल अकरावा अध्याय, चाळिसावा पद, समाप्तीच्या दोन्ही काळांची ओळख करून देतो; आणि असे करताना, प्रकटीकरण तेराव्या अध्यायातील पृथ्वीवरील पशूच्या इतिहासकाळात भविष्यवाणीच्या इतिहासाची एक अंतर्गत व एक बाह्य अशी रेषा अधोरेखित करतो. त्या पदामध्ये उघड करण्यात आलेली सत्ये, ख्रिस्त आपल्या लोकांमध्ये ओळखून पूर्ण करण्यासाठी आला त्या सत्याच्या अंतर्गत व बाह्य अशा दोन्ही रेषांचे प्रतिनिधित्व करतात. मनुष्यत्व देवत्वाशी एकरूप झालेले असता पाप करीत नाही, हे सत्य ज्ञानाच्या उघडकीस येण्याच्या परिणामाशी संबंधित प्रकाशामध्ये दर्शविलेले आहे, आणि शेवटच्या दिवसांत देवाच्या लोकांचे अंतर्गत सत्य दर्शविते. जगाला आर्मगेदोनकडे नेणाऱ्या सामर्थ्यांमधील युद्धाने दर्शविला गेलेला प्रकाश, शेवटच्या दिवसांत देवाच्या लोकांचे बाह्य सत्य आहे.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwellingplaces, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> पुन्हा परमेश्वराचे वचन माझ्याकडे आले, असे म्हणाले, “मनुष्यपुत्रा, तू एक काठी घे आणि तिच्यावर लिही, ‘यहूदासाठी, आणि त्याचे सोबती असलेल्या इस्राएलच्या संततीसाठी’; मग दुसरी काठी घे आणि तिच्यावर लिही, ‘योसेफासाठी, म्हणजे एफ्रैमची काठी, आणि त्याचे सोबती असलेल्या इस्राएलच्या सर्व घराण्यासाठी.’ आणि त्या एकमेकींशी जोडून एकच काठी कर; म्हणजे त्या तुझ्या हातात एक होतील. आणि तुझ्या लोकांची संतती तुला म्हणेल, ‘यांनी काय अभिप्रेत आहे ते आम्हांस सांगणार नाहीस काय?’ तेव्हा त्यांना सांग, ‘प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, मी योसेफाची काठी, जी एफ्रैमच्या हातात आहे, आणि त्याचे सोबती असलेल्या इस्राएलच्या वंशांना घेईन, आणि यहूदाच्या काठीबरोबर, त्याच्याबरोबर त्यांना जोडीन, आणि त्यांची एकच काठी करीन; आणि त्या माझ्या हातात एक होतील.’ आणि ज्या काठ्यांवर तू लिहिशील त्या त्यांच्या डोळ्यांसमोर तुझ्या हातात असतील. आणि त्यांना सांग, ‘प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, मी इस्राएलच्या संततीला ज्या ज्या परराष्ट्रीयांमध्ये ते गेले आहेत, त्यांच्यामधून घेईन, आणि त्यांना चहूबाजूंनी एकत्र जमवीन, आणि त्यांच्या स्वतःच्या भूमीत आणीन; आणि इस्राएलच्या पर्वतांवरील त्या भूमीत मी त्यांना एकच राष्ट्र करीन; आणि त्या सर्वांवर एकच राजा राजा असेल; आणि ते पुन्हा कधीही दोन राष्ट्रे होणार नाहीत, आणि दोन राज्यांत विभागले जाणारही नाहीत. आणि ते पुन्हा कधीही आपल्या मूर्तींनी, आपल्या घृणास्पद गोष्टींनी, किंवा आपल्या कोणत्याही अपराधांनी स्वतःला अशुद्ध करणार नाहीत; परंतु ज्या ज्या वसतिस्थानांत त्यांनी पाप केले आहे, त्या सर्वांतून मी त्यांना सोडवीन, आणि त्यांना शुद्ध करीन; आणि ते माझे लोक होतील, आणि मी त्यांचा देव होईन. आणि माझा सेवक दावीद त्यांच्यावर राजा होईल; आणि त्या सर्वांना एकच मेंढपाळ असेल; ते माझ्या न्यायविधींमध्ये चालतील, माझे नियम पाळतील, आणि ते आचरतील. आणि जी भूमी मी माझा सेवक याकोब याला दिली, ज्या भूमीत तुमचे पूर्वज राहिले, त्याच भूमीत ते राहतील; ते, त्यांची मुले, आणि त्यांच्या मुलांची मुले, सदासर्वकाळ त्यात राहतील; आणि माझा सेवक दावीद त्यांचा अधिपती सदासर्वकाळ असेल. शिवाय मी त्यांच्याशी शांतीचा करार करीन; तो त्यांच्याशी अनंतकाळचा करार असेल; आणि मी त्यांना स्थापन करीन, त्यांची वाढ करीन, आणि माझे पवित्रस्थान त्यांच्या मध्यभागी सदासर्वकाळ स्थापीन. माझे निवासमंडपही त्यांच्याबरोबर असेल; होय, मी त्यांचा देव होईन, आणि ते माझे लोक होतील. आणि जेव्हा माझे पवित्रस्थान त्यांच्या मध्यभागी सदासर्वकाळ असेल, तेव्हा परराष्ट्रीय जाणतील की मी परमेश्वर इस्राएलला पवित्र करतो.’ यहेज्केल 37:15–28.

Back to Articles