Article

# आठवा हा त्या सातांपैकीच आहे - क्रमांक दोन

बायबलमधील भविष्यवाणीतील राज्ये

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

मागील लेखात आपण ओळखले की मिलेराइट्सना रोम हे केवळ मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम यांपेक्षा अधिक काही दिसू शकले नाही, जरी त्यांनी त्या दोन सत्तांमधील भेदांचा विचार केला होता. मिलेराइट्ससाठी, मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम यांतील भेदांनी त्यांना हे ओळखण्यास नेले नाही की पोपसत्ताक रोम हे मूर्तिपूजक रोमच्या चौथ्या राज्याच्या नंतर आलेले पाचवे राज्य होते. इ.स. 1844 मधील निराशेनंतर, सिस्टर व्हाइट यांनी प्रकटीकरण 12 आणि 13 मधील तीन सत्तांची ओळख अशी दिली की बाराव्या अध्यायातील अजगर, त्यानंतर तेराव्या अध्यायात समुद्रातून वर येणाऱ्या पशूच्या रूपातील पोपसत्ता, आणि तिच्या पाठोपाठ पृथ्वीमधून वर येणाऱ्या पशूच्या रूपातील संयुक्त संस्थाने. पाया घातल्यानंतर, प्रभूने प्रकटीकरणाच्या सोळाव्या अध्यायातील अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्या त्रैविधिक संघटनेविषयी प्रकाश उघड केला, जी जगाला आर्मागेडॉनकडे नेते.

> “ज्या भविष्यवाणीच्या क्रमात ही प्रतीके आढळतात, त्याची सुरुवात प्रकटीकरण १२ मध्ये होते, त्या अजगरापासून जो ख्रिस्ताच्या जन्मसमयी त्याचा नाश करण्याचा प्रयत्न करीत होता. तो अजगर सैतान आहे असे सांगितले आहे (प्रकटीकरण १२:९); तारणाऱ्याला ठार मारण्यासाठी हेरोदाला प्रवृत्त करणारा तोच होता. परंतु ख्रिस्ती युगाच्या प्रारंभीच्या शतकांत ख्रिस्ताविरुद्ध आणि त्याच्या लोकांविरुद्ध युद्ध छेडण्यात सैतानाचे मुख्य साधन रोमन साम्राज्य होते, ज्यामध्ये मूर्तिपूजा हा प्रचलित धर्म होता. अशा रीतीने, अजगर हा मुख्यतः सैतानाचे प्रतिनिधित्व करीत असला, तरी दुय्यम अर्थाने तो मूर्तिपूजक रोमचे प्रतीक आहे.”

> अध्याय १३ मध्ये (वचने १–१०) आणखी एका पशूचे वर्णन केले आहे, जो ‘चित्यासारखा’ होता, आणि ज्याला अजगराने ‘आपले सामर्थ्य, आपले आसन, आणि मोठा अधिकार’ दिला. हे प्रतीक, बहुतेक प्रोटेस्टंटांच्या मते, पोपसत्तेचे प्रतिनिधित्व करते, जिने प्राचीन रोमन साम्राज्याकडे एकदा असलेले सामर्थ्य, आसन आणि अधिकार उत्तराधिकाराने प्राप्त केले. त्या चित्याप्रमाणे असलेल्या पशूबद्दल असे घोषित करण्यात आले आहे: ‘त्याला गर्विष्ठ गोष्टी व ईशनिंदा बोलणारे तोंड देण्यात आले…. आणि त्याने देवाविरुद्ध ईशनिंदा करण्यासाठी, त्याच्या नावाची, त्याच्या निवासमंडपाची, आणि स्वर्गात राहणाऱ्यांची ईशनिंदा करण्यासाठी आपले तोंड उघडले. आणि त्याला संतांविरुद्ध युद्ध करण्याचे आणि त्यांना जिंकण्याचे देण्यात आले; आणि सर्व कुळे, भाषा, व राष्ट्रे यांच्यावर त्याला अधिकार देण्यात आला.’ ही भविष्यवाणी, जी दानिएल ७ मधील लहान शिंगाच्या वर्णनाशी जवळजवळ तंतोतंत जुळते, निःसंशयपणे पोपसत्तेकडे निर्देश करते.

> “‘त्याला बेचाळीस महिने टिकून राहण्याचे सामर्थ्य देण्यात आले.’ आणि संदेष्टा म्हणतो, ‘मी त्याच्या डोक्यांपैकी एकाला जणू प्राणघातक जखम झालेली पाहिली.’ आणि पुन्हा: ‘जो कैदेत नेतो तो स्वतः कैदेत जाईल; जो तलवारीने मारतो त्याला तलवारीने मारले गेले पाहिजे.’ हे बेचाळीस महिने म्हणजेच दानियेल ७ मधील ‘काळ, काळे आणि अर्धा काळ’—साडेतीन वर्षे, किंवा १२६० दिवस—हा तो काळ होय, ज्यादरम्यान पोपसत्तेला देवाच्या लोकांवर जुलूम करावयाचा होता. पूर्वीच्या अध्यायांत सांगितल्याप्रमाणे, हा काळ इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेच्या सर्वोच्चत्वापासून सुरू झाला आणि १७९८ मध्ये समाप्त झाला. त्या वेळी पोपला फ्रेंच सैन्याने कैद केले, पोपसत्तेला तिची प्राणघातक जखम झाली, आणि ही भविष्यवाणी पूर्ण झाली, ‘जो कैदेत नेतो तो स्वतः कैदेत जाईल.’”

> “या ठिकाणी आणखी एक प्रतीक सादर केले जाते. संदेष्टा म्हणतो: ‘मी पृथ्वीमधून वर येत असलेला आणखी एक पशू पाहिला; आणि त्याला कोकरासारखी दोन शिंगे होती.’ पद 11. या पशूचे स्वरूप आणि त्याच्या उगमाची रीती या दोन्ही गोष्टी सूचित करतात की तो ज्या राष्ट्राचे प्रतिनिधित्व करतो ते पूर्वीच्या प्रतीकांखाली दर्शविलेल्यांपेक्षा भिन्न आहे. जगावर राज्य केलेली महान राज्ये संदेष्टा दानिएल याला हिंस्र पशूंच्या रूपात दर्शविण्यात आली होती; ती तेव्हा वर आली, जेव्हा ‘आकाशाचे चार वारे मोठ्या समुद्रावर धडाडत होते.’ दानिएल 7:2. प्रकटीकरण 17 मध्ये एका देवदूताने स्पष्ट केले की पाणी ‘लोक, आणि समुदाय, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा’ यांचे प्रतिनिधित्व करतात. प्रकटीकरण 17:15. वारे हे संघर्षाचे प्रतीक आहेत. आकाशाचे चार वारे मोठ्या समुद्रावर धडाडत आहेत, हे त्या भीषण जिंकणुकीच्या आणि क्रांतीच्या दृश्यांचे प्रतीक आहे, ज्यांच्या द्वारे राज्यांनी सत्ता प्राप्त केली.”

> “परंतु कोकरासारखी शिंगे असलेला पशू ‘पृथ्वीमधून वर येत’ असल्याचे दिसले.” स्वतःची स्थापना करण्यासाठी इतर सत्तांना उलथून टाकण्याऐवजी, अशा प्रकारे प्रतिनिधित्व केलेले राष्ट्र पूर्वी निर्जन असलेल्या प्रदेशात उदयास येऊन हळूहळू व शांततेने वाढले पाहिजे. म्हणूनच, ते जुन्या जगातील गर्दीने भरलेल्या आणि परस्पर संघर्ष करणाऱ्या राष्ट्रीय समुदायांमध्ये उदयास येऊ शकत नव्हते—त्या खवळलेल्या समुद्रात, म्हणजे ‘लोक, आणि जनसमुदाय, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा’ यांत. ते पाश्चात्त्य खंडात शोधले गेले पाहिजे.

> “नव्या जगातील कोणते राष्ट्र 1798 मध्ये सामर्थ्याकडे उन्नत होत होते, बळ आणि महानतेची आशा देत होते, आणि जगाचे लक्ष वेधून घेत होते? या प्रतीकाचा अर्थलागू करण्याबाबत कोणताही प्रश्न राहात नाही. एक राष्ट्र—आणि केवळ एकच—या भविष्यवाणीच्या निकषांना पूर्णपणे जुळते; ते निःसंशयपणे अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांकडे निर्देश करते. पुन्हा पुन्हा, या राष्ट्राच्या उदय आणि वाढीचे वर्णन करताना वक्ता आणि इतिहासकार यांनी, जवळजवळ तंतोतंत शब्दांत, पवित्र लेखकाचा विचार नकळत वापरला आहे. त्या पशूला ‘पृथ्वीमधून वर येताना’ पाहिले गेले; आणि अनुवादकांच्या मते, येथे ‘वर येताना’ असा अनुवाद केलेला शब्द शब्दशः ‘वनस्पतीप्रमाणे वाढणे किंवा उगवणे’ असा अर्थ दर्शवितो. आणि, जसे आपण पाहिले आहे, ते राष्ट्र पूर्वी निर्जन असलेल्या प्रदेशात उगवले पाहिजे. एका प्रख्यात लेखकाने, अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांच्या उदयाचे वर्णन करताना, ‘रिक्ततेतून तिच्या उदयाचे रहस्य’ असा उल्लेख केला आहे, आणि म्हणतो: ‘निःशब्द बीजाप्रमाणे आम्ही साम्राज्यात वाढलो.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850 मध्ये एका युरोपीय नियतकालिकाने अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांविषयी असे लिहिले की ते एक अद्भुत साम्राज्य होते, जे ‘उदित होत होते,’ आणि ‘पृथ्वीच्या निःशब्दतेमध्ये दिवसेंदिवस आपल्या सामर्थ्य आणि अभिमानात भर घालत होते.’—The Dublin Nation. एडवर्ड एव्हरेट यांनी, या राष्ट्राच्या पिल्ग्रिम संस्थापकांविषयी केलेल्या एका भाषणात, असे म्हटले: ‘त्यांनी एखादे निवृत्त स्थान शोधले काय—त्याच्या अस्पष्टतेमुळे निरुपद्रवी आणि त्याच्या दूरत्वामुळे सुरक्षित—जिथे लेयडेनची लहानशी मंडळी अंतःकरणस्वातंत्र्याचा उपभोग घेऊ शकेल? पहा त्या विशाल प्रदेशांकडे, ज्यांवर, शांततामय विजयामध्ये, … त्यांनी क्रूसाचे ध्वज वाहिले आहेत!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

> “‘आणि त्याला कोकराप्रमाणे दोन शिंगे होती.’ कोकरासदृश शिंगे तरुणपण, निरागसता आणि सौम्यता दर्शवितात, आणि 1798 मध्ये ‘वर येत असलेले’ असे संदेष्ट्यासमोर सादर झालेल्या संयुक्त संस्थानांचे स्वरूप त्यांनी यथार्थपणे प्रतिनिधित्व केले. राजसत्तेच्या जुलूमातून आणि याजकीय असहिष्णुतेतून आश्रय मिळविण्यासाठी प्रथम अमेरिकेकडे पळून गेलेल्या ख्रिस्ती निर्वासितांमध्ये असे अनेक होते, ज्यांनी नागरी आणि धार्मिक स्वातंत्र्याच्या व्यापक पायावर शासन स्थापन करण्याचा निश्चय केला. त्यांच्या मतांना स्वातंत्र्याच्या जाहीरनाम्यात स्थान मिळाले, जो ‘सर्व मनुष्य समान निर्माण झाले आहेत’ आणि त्यांना ‘जीवन, स्वातंत्र्य आणि आनंदाच्या शोधाचा’ अविच्छिन्न हक्क बहाल करण्यात आला आहे, या महान सत्याची घोषणा करतो. आणि राज्यघटना लोकांना स्वशासनाचा अधिकार हमी देते, अशी तरतूद करून की लोकमताने निवडलेले प्रतिनिधी कायदे निर्माण करतील व त्यांची अंमलबजावणी करतील. धार्मिक विश्वासाचे स्वातंत्र्यही प्रदान करण्यात आले, आणि प्रत्येक मनुष्याला आपल्या विवेकबुद्धीच्या आदेशानुसार देवाची उपासना करण्याची परवानगी देण्यात आली. गणराज्यवाद आणि प्रॉटेस्टंटवाद ही त्या राष्ट्राची मूलभूत तत्त्वे बनली. ही तत्त्वेच त्याच्या सामर्थ्य व समृद्धीचे रहस्य आहेत. ख्रिस्ती जगतातील सर्व पीडित आणि पायदळी तुडविलेले लोक या भूमीकडे रस आणि आशेने वळले आहेत. लाखो लोकांनी तिच्या किनाऱ्यांचा आश्रय घेतला आहे, आणि संयुक्त संस्थाने पृथ्वीवरील सर्वात सामर्थ्यशाली राष्ट्रांपैकी एक अशा स्थानापर्यंत उन्नत झाली आहेत.”

> “परंतु कोकरासारखी शिंगे असलेला तो पशू ‘अजगराप्रमाणे बोलला. आणि तो त्याच्या समक्ष पहिल्या पशूची सर्व सत्ता चालवितो; आणि पृथ्वीला व त्यावर राहणाऱ्यांना त्या पहिल्या पशूची उपासना करावयास लावितो, ज्याचा प्राणघातक घाव बरा झाला होता; … आणि पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना असे सांगतो की, ज्याला तलवारीचा घाव झाला होता आणि तरी तो जिवंत राहिला, त्या पशूची प्रतिमा त्यांनी करावी.’ प्रकटीकरण 13:11–14.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 438–441.

या उताऱ्यात असे ओळखून दिले आहे की अध्याय बारा आणि तेरा हे त्या अजगराला, त्या पशूला आणि त्या खोट्या संदेष्ट्याला ओळखून देतात—प्रकटीकरण सोळामधील त्या तीन सत्ता, ज्या जगाला आर्मगेदोनकडे नेतात. त्या तीन सत्तांपैकी प्रत्येकासाठी स्वतःचे विशेष अध्याय आहेत, जे एकाच भविष्यवाणीच्या इतिहासाचे वर्णन करतात. दानिएल अकराच्या शेवटच्या सहा वचने, “आणि शेवटच्या काळी,” या शब्दांनी आरंभ होतात, जो 1798 होता. त्यानंतर ती सहा वचने पोपसत्तेच्या अंतिम हालचाली ओळखून देतात, जोपर्यंत दानिएल बाराच्या पहिल्या वचनात मिखाएल उभा राहतो आणि मानवी परीक्षाकाल समाप्त होतो व शेवटच्या सात पीडांचा आरंभ होतो. अकराव्या अध्यायाच्या चव्वेचाळीसाव्या वचनात त्या घटकेचा संदेश, जो पोपसत्तेला क्रोधित करतो आणि परीक्षाकाल संपण्याच्या अगदी आधी घडणाऱ्या रक्तस्नानास आरंभ करतो, तो “पूर्वेकडून आणि उत्तरेकडून आलेल्या वार्ता” असा दर्शविला आहे.

पूर्वेकडील व उत्तरेकडील संदेश अंतिम इशाऱ्याचा संदेश दर्शवितो, कारण मिखाएल उभा राहण्याच्या अगोदरच तो जाहीर केला जातो. तो पवित्र आत्म्याच्या ओतप्रोत वर्षावाच्या काळात जाहीर केला जाणारा तिसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे. दानिएलाने हा संदेश द्विविध असा दर्शविला. “उत्तर”चा जो संदेश पोपसत्तेला संतप्त करतो, तो “उत्तराचा राजा” हा पोपसत्तेची शक्ती आहे, हे ओळख करून देणारा संदेश आहे; आणि “पूर्व”चा संदेश म्हणजे पूर्वेकडील संततीचा संदेश, जो इस्लाम आहे. निःसंशय, त्याचे इतरही महत्त्वाचे अर्थ आहेत; परंतु “पूर्व” हे इस्लामचे प्रतीक आहे, आणि ख्रिस्तविरोधी हा खऱ्या उत्तराच्या राजाचा बनावट प्रतिरूप आहे. तिसऱ्या देवदूताचा संदेश, जो उत्तराच्या राजाची खूण (श्वापदाची खूण) स्वीकारण्याविरुद्ध इशारा देतो, तो हाही इशारा देतो की संयुक्त संस्थानांसाठी अधर्माचा प्याला भरून वाहण्याच्या बिंदूवर इस्लाम प्रहार करील; आणि संयुक्त संस्थाने रविवार कायद्याच्या वेळी आपल्या अधर्माचा प्याला भरून काढतात.

प्रकटीकरण तेरावा अध्याय, अकराव्या वचनापासून पुढे, हाच अगदी तोच भविष्यसूचक इतिहास ओळखून दाखवितो, आणि तोही १७९८ मध्ये अंतकाळाच्या वेळीच आरंभ होतो.

> “१७९८ मध्ये नव्या जगातील कोणते राष्ट्र सत्तेच्या उंचीवर उदयास येत होते, सामर्थ्य व महानतेचे आश्वासन देत होते, आणि जगाचे लक्ष वेधून घेत होते? या प्रतीकाच्या अनुप्रयोगाविषयी कोणताही प्रश्नच उद्भवत नाही. एक राष्ट्र, आणि केवळ एकच, या भविष्यवाणीतील वैशिष्ट्यांना तंतोतंत जुळते; ते निर्विवादपणे युनायटेड स्टेट्स ऑफ अमेरिका याकडे निर्देश करते.” The Great Controversy, 440.

प्रकटीकरण तेरावा अध्याय, अकरावा ते अठरावा वचनांमध्ये, दानियेल अकरावा अध्याय, चाळिसावे ते पंचेचाळिसावे वचनांमध्ये समाविष्ट केलेलाच तोच भविष्यवाणीतील इतिहास समाविष्ट आहे. दानियेलमधील वचनांप्रमाणेच, अमेरिकेच्या भूमिकेची कथा कृपाकालाच्या समाप्तीने संपते, जेव्हा अमेरिका जगाला पशूची खूण स्वीकारण्यास भाग पाडते. त्यानंतर, दानियेल अकराव्या अध्यायाप्रमाणेच, त्या वेळेचा संदेश चौदाव्या अध्यायात सादर केला जातो. दोन्ही उताऱ्यांची रचना एकसारखीच आहे; अपवाद इतकाच की, दानियेलमधील वचने पोपसत्तेच्या कार्यकलापांचे वर्णन करीत आहेत, आणि प्रकटीकरण तेरावा अध्याय अमेरिकेची भूमिका ओळखून देत आहे. या दोन रेषांमुळे आपणास आढळते की प्रकटीकरणाचा सतरावा अध्याय हाच तोच इतिहास समाविष्ट करतो, परंतु तो अजगराच्या भूमिकेवर भर देतो, जो दहा राजे म्हणून दर्शविला आहे, आणि ते म्हणजे संयुक्त राष्ट्रसंघ. ओळीवर ओळ या प्रकारे विचारात घेतलेले हे तीन अध्याय अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांची भूमिका ओळखून देतात, जे सोळाव्या अध्यायात जगाला आर्मगेदोनकडे नेतात; म्हणूनच, सतरावा अध्याय सुरू होत असताना, सात अखेरच्या पीडा ओतणाऱ्या देवदूतांपैकी एक जण रोमच्या वेश्येच्या न्यायाविषयी योहानाला सांगण्यासाठी येतो, ही गोष्ट महत्त्वपूर्ण आहे.

> आणि ज्या सात देवदूतांकडे त्या सात वाट्या होत्या, त्यांपैकी एक आला व माझ्याशी बोलून मला म्हणाला, येथे ये; मी तुला त्या अनेक पाण्यांवर बसलेल्या महान वेश्येवर येणारा न्याय दाखवीन; जिच्याबरोबर पृथ्वीवरील राजांनी व्यभिचार केला आहे, आणि जिच्या व्यभिचाराच्या द्राक्षारसाने पृथ्वीवरील रहिवासी मदोन्मत्त झाले आहेत. प्रकटीकरण 17:1, 2.

मिलरवादी चळवळीकरिता प्रश्न मूर्तिपूजक रोम व पोपशाही रोम यांविषयी होता; परंतु अंतकाळी तो तिहेरी संघाविषयी आहे. अध्याय बारा व तेरा यांमध्ये जसे तिने त्या तीन सत्तांची ओळख स्पष्टपणे दर्शविली आहे, तसेच अध्याय सतरा मधील स्त्रीची ओळख ती स्पष्टपणे पोपशाही अशीच ठरविते.

> “प्रकटीकरण 17 मधील ती स्त्री [बाबेल] हिचे वर्णन असे केले आहे: ‘ती जांभळ्या व किरमिजी वस्त्रांनी परिधान केलेली होती, आणि सोने, मौल्यवान रत्ने व मोत्यांनी अलंकृत होती; तिच्या हातात एक सुवर्णपात्र होते, जे घृणास्पद गोष्टींनी आणि तिच्या व्यभिचाराच्या अशुद्धतेने भरलेले होते;…आणि तिच्या कपाळावर एक नाव लिहिलेले होते: “गूढ, महान बाबेल, वेश्यांची माता.”’ संदेष्टा म्हणतो: ‘मी त्या स्त्रीला पवित्र जनांच्या रक्ताने आणि येशूच्या शहीदांच्या रक्ताने मदोन्मत्त झालेली पाहिली.’ पुढे बाबेलविषयी असेही घोषित केले आहे की ती ‘ती महान नगरी आहे, जी पृथ्वीवरील राजांवर राज्य करते.’ प्रकटीकरण 17:4–6, 18. अनेक शतकांपर्यंत ख्रिस्ती-जगताच्या राजांवर निरंकुश प्रभुत्व गाजवणारी जी सत्ता होती, ती रोम आहे.” The Great Controversy, 382.

तर, सतराव्या अध्यायात दर्शविलेला भविष्यवाणीतील इतिहास कधी सुरू होतो?

> मग त्याने मला आत्म्यात अरण्यात नेले; आणि मी एका स्त्रीला किरमिजी रंगाच्या पशूवर बसलेली पाहिली; तो पशू निंदेच्या नावांनी भरलेला होता, आणि त्याला सात मस्तके व दहा शिंगे होती. आणि ती स्त्री जांभळ्या व किरमिजी रंगाच्या वस्त्रांनी परिधान केलेली होती, आणि सोने, मौल्यवान दगड व मोत्यांनी अलंकृत केलेली होती; तिच्या हातात एक सुवर्णपात्र होते, जे तिच्या व्यभिचाराच्या घृणास्पद गोष्टींनी व अशुद्धतेने भरलेले होते. आणि तिच्या कपाळावर एक नाव लिहिलेले होते, गूढ, महान बाबेल, वेश्यांची आणि पृथ्वीवरील घृणास्पद गोष्टींची माता. आणि मी त्या स्त्रीला संतांच्या रक्ताने व येशूच्या हुतात्म्यांच्या रक्ताने मतवाली झालेली पाहिली; आणि तिला पाहून मला फार मोठे आश्चर्य वाटले. प्रकटीकरण 17:3–6.

योहान स्त्रीला पाहू शकेल यासाठी त्याला भविष्यसूचक रीतीने अरण्यात नेण्यात येते; आणि योहानाने स्वतःच अध्याय बारा मध्ये दोन साक्षीदारांशी संबंधित करून त्या अरण्याची ओळख पापल सत्तेच्या एक हजार दोनशे साठ वर्षांशी आधीच करून दिली आहे.

> आणि ती स्त्री अरण्यात पळून गेली; तेथे देवाने तिच्यासाठी एक स्थान तयार केले होते, जेणेकरून तेथे तिला एक हजार दोनशे साठ दिवस पोसावे.... आणि त्या स्त्रीला मोठ्या गरुडाचे दोन पंख देण्यात आले, जेणेकरून ती सर्पाच्या समोरून अरण्यात, आपल्या त्या स्थानी उडून जावी, जिथे तिला एक काळ, आणि काळे, आणि अर्धा काळ पोषण मिळते. प्रकटीकरण 12:6, 14.

योहान यास भविष्यसूचक रीतीने अरण्यकालात नेण्यात आले होते; परंतु तिसऱ्या वचनापासून पुढे बारा शंभर साठ वर्षांच्या त्या कालखंडात योहानास नेमके कुठे नेण्यात आले होते, हे स्पष्टपणे निर्दिष्ट केले आहे; कारण ती स्त्री छळाच्या रक्ताने आधीच मदोन्मत्त झाली होती, आणि ती आधीच “वेश्यांची माता” झाली होती. योहानास अरण्यकालाच्या शेवटी नेण्यात आले होते; कारण त्या स्त्रीने छळाच्या रक्ताचे पान आधीच केले होते, आणि प्रोटेस्टंट मंडळ्या आधीच तिच्या कळपात परत येत होत्या व तिच्या कन्या होत होत्या; कारण त्या कालखंडात तिची ओळख “वेश्यांची माता” अशी करण्यात आली होती. तिला आधीच कन्या होत्या. सतराव्या अध्यायातील योहानाची साक्ष 1798 मध्ये आरंभ होते; जशी दानियेल अकरामधील पशू आणि प्रकटीकरण तेरा मधील खोटा संदेष्टा यांचे प्रतिनिधित्व करणारी तीच भविष्यसूचक इतिहासरेखा आरंभ झाली होती.

इतर दोन रेषांप्रमाणेच, सतरावा अध्याय समाप्त झाल्यावर अठरावा अध्याय त्या काळाचा संदेश ओळख करून देतो. तीन संदेष्टात्मक रेषा, त्या त्रिविध संघटनेपैकी प्रत्येकासाठी एक. त्या सर्व एकाच ऐतिहासिक रचनेवर चित्रित केल्या आहेत, जी 1798 मध्ये सुरू होते आणि कृपाकाळाच्या समाप्तीपर्यंत चालू राहते; आणि त्या तिन्ही अंतिम इशाऱ्याच्या संदेशावर भर देतात.

हबक्कूकच्या पट्टिका या ग्रंथात प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील विषय अधिक मोठ्या तपशीलाने मांडला आहे; म्हणून आता मी त्या कोड्याकडे वळतो, जे बायबलमधील भविष्यवाणीतील आठ राज्ये मांडणाऱ्या अध्यायात प्रस्तुत केलेले आहे.

> आणि येथे तो मन आहे ज्याला ज्ञान आहे. ती सात मस्तके म्हणजे सात पर्वत आहेत, ज्यांच्यावर ती स्त्री बसलेली आहे. आणि सात राजे आहेत: पाच पडले आहेत, एक आहे, आणि दुसरा अद्याप आलेला नाही; आणि तो येईल तेव्हा, त्याने थोडा काळ टिकले पाहिजे. आणि जो पशू होता, आणि नाही, तोच आठवा आहे, आणि तो सातांपैकी आहे, आणि विनाशात जातो. प्रकटीकरण 17:9–11.

दानीएलाने नबुखद्नेस्सराला सांगितले, “तू हे सोन्याचे शिर आहेस.”

> आणि जिथे जिथे मनुष्याची संतती वसते, तेथे तेथे त्याने शेतातील पशू आणि आकाशातील पक्षी तुझ्या हाती दिले आहेत, आणि त्या सर्वांवर तुला अधिपती केले आहे. हे सुवर्णमस्तक तूच आहेस. दानियेल 2:38.

दानिएलाने नबुखद्नेस्सराला असेही सांगितले, “हे राजन्, तू राजांच्या राजांपैकी एक राजा आहेस.”

> हे राजा, तू राजांचा राजा आहेस; कारण स्वर्गातील देवाने तुला राज्य, सामर्थ्य, शक्ती आणि गौरव दिला आहे. दानियेल २:३७.

नबुखद्नेस्सर हे “शिर” होते, आणि तो एक राजा होता; तसेच तो राजाधिराज होता, कारण प्रतिमेत दर्शविलेल्या राज्यांपैकी तो पहिल्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करीत होता. नबुखद्नेस्सर हा सोन्याद्वारे दर्शविलेला राजा होता, आणि प्रतिमेतील इतर धातू इतर राज्ये व राजे यांचे प्रतिनिधित्व करणार होते; परंतु नबुखद्नेस्सर प्रथम होता, आणि म्हणून तो राजांच्या राजांतील राजा होता. आणखी एक स्तर, ज्याचा आपण आत्ता विचार करणार नाही, असा आहे की बाबेलचे राज्य त्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करते जे ख्रिस्ताची, जो खरा राजाधिराज आहे, खोटी प्रतिमा उभी करण्याचा प्रयत्न करते.

यशयाच्या दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या भविष्यवाण्यांच्या साक्षीच्या प्रारंभी (लेवीयविधी २६ मधील “सात वेळा”) यशया राजांना मस्तके म्हणून ओळखतो.

> कारण सीरियाचे मस्तक दमास्कस आहे, आणि दमास्कसचे मस्तक रेजीन आहे; आणि पासष्ट वर्षांच्या आत एफ्राईमचा असा भंग होईल की तो लोक राहणार नाही. आणि एफ्राईमचे मस्तक सामरिया आहे, आणि सामरियाचे मस्तक रमल्याच्या पुत्राचे आहे. जर तुम्ही विश्वास ठेवणार नाही, तर निश्चितच तुम्ही स्थिर राहणार नाही. यशया 7:7, 8.

यशया फक्त सामरिया या उत्तरेकडील राज्याविरुद्ध आणि यहूदा या दक्षिणेकडील राज्याविरुद्ध असलेल्या दोन दोन हजार पाचशे वीस वर्षांच्या कालावधींचा प्रारंभबिंदू मांडत आहे; आणि असे करताना तो दोन साक्षी समाविष्ट करतो की एखाद्या राष्ट्राची राजधानी हेच त्याचे मस्तक असते, आणि राजा हा त्या राजधानीचा मस्तक असतो. “मस्तक” म्हणजे राजा आणि राज्य. प्रकटीकरणामध्ये दानियेलप्रमाणेच भविष्यवाणीची हीच रेषा पुढे नेण्यात आली आहे.

म्हणून, जेव्हा योहानला 1798 सालात नेले जाते आणि सात “शिरे” आहेत हे ओळखून देणारे कोडे त्याच्यासमोर ठेवले जाते, तेव्हा तो हे ओळखतो की ती सात राज्ये आहेत. त्यानंतर त्याला सांगितले जाते की त्या शिरांपैकी किंवा राज्यांपैकी पाच पडली आहेत. 1798 साली बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य नुकतेच पडले होते, कारण त्याला एक प्राणघातक घाव बसला होता, जो पुढे जाऊन बरा होणार होता.

इ.स. १७९८ मधील अंतकाळाच्या इतिहासात उभा असलेल्या योहानास असेही सांगितले जाते की त्या मस्तकांपैकी एक “आहे.” बायबल भविष्यवाणीतील सहावे राज्य इ.स. १७९८ मध्ये आरंभ झाले; म्हणून, जेव्हा योहानास भविष्यदृष्ट्या इ.स. १७९८ मध्ये नेण्यात आले, तेव्हा त्या वेळी जे राज्य होते, ते संयुक्त संस्थाने होते; आणि त्याला पुढे हेही कळविण्यात आले की सातवे राज्य इ.स. १७९८ च्या दृष्टीने अद्याप भविष्यकाळात होते, कारण ते अद्याप आले नव्हते. जे सातवे राज्य इ.स. १७९८ च्या दृष्टीने अजून भविष्यकाळात होते, ते संयुक्त राष्ट्रसंघ आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व दहा राजे करतात, आणि जो प्रकटीकरण सतराचा विषय आहे. परंतु एक आठवेही आहे, जो त्या सातांपैकी आहे. रोम नेहमी आठव्या रूपात प्रकट होते आणि ते त्या सातांपैकीच आहे.

सतराव्या अध्यायातील आशयाबद्दल बरेच काही सांगण्यासारखे आहे; परंतु सतराव्या अध्यायात दर्शविलेल्या बायबलमधील भविष्यवाण्यांतील आठ राज्यांची आपण केवळ ओळख करून घेत आहोत, जेणेकरून मिलरवादी चार राज्यांविषयीची समज प्रकटीकरण सतरामधील आठ राज्यांशी कशी जुळून येते हे पाहता येईल.

आपण याचा विचार पुढील लेखात करू.

Back to Articles