Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-One

दानियेलाचे पुस्तक - एकशे एकसष्टावा भाग

Rome’s Role in Establishing the Vision of Bible Prophecy: A Detailed Examination of Daniel Chapter Eleven

बायबलमधील भविष्यवाणीच्या दर्शनाची स्थापना करण्यातील रोमची भूमिका: दानिएल अध्याय अकरावा याचे सविस्तर परीक्षण

Author

Jeff Pippenger

Published

March 27, 2024

Formats

PDF
Word

The vision of Daniel chapter eleven, is the main point of reference for all the visions of Bible prophecy, and the vision of chapter eleven is established by the symbol of Rome.

दानिएल अध्याय अकरावरील दृष्टान्त हा बायबलमधील भविष्यवाणीच्या सर्व दृष्टान्तांसाठी मुख्य संदर्भबिंदू आहे, आणि अध्याय अकरावरील दृष्टान्त रोमच्या प्रतीकाद्वारे स्थापित केला आहे.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> त्या काळी दक्षिणेच्या राजाविरुद्ध पुष्कळ जण उठतील; आणि दर्शन स्थापन करण्यासाठी तुझ्या लोकांतील दरोडेखोरही स्वतःस उंचावतील; पण ते पडतील. दानियेल 11:14.

Jones addresses the previous verse as follows:

जोन्स मागील वचनाविषयी पुढीलप्रमाणे भाष्य करतो:

> “When the Amorites had filled up the measure of their iniquity, their place was given to Israel, the people of God. When Israel, following the way of the heathen, filled also the cup of iniquity, God brought up the kingdom of Babylon, and took all away. When Babylon had filled up the cup of its iniquity, the power was transferred to Persia. And when the angel was turned away by the wickedness of the Persians, then the prince of Grecia comes in and sweeps it away.”

> “जेव्हा अमोरी लोकांनी आपल्या अधर्माचे परिमाण पूर्ण केले, तेव्हा त्यांचे स्थान देवाचे लोक असलेल्या इस्राएलाला देण्यात आले. जेव्हा इस्राएलानेही, अन्यजातींच्या मार्गाने चालत, अधर्माचा प्याला भरला, तेव्हा देवाने बाबेलचे राज्य उभे केले आणि सर्व काही हिरावून घेतले. जेव्हा बाबेलाने आपल्या अधर्माचा प्याला भरला, तेव्हा ते सामर्थ्य पारसाकडे हस्तांतरित करण्यात आले. आणि जेव्हा पारस्यांच्या दुष्टतेमुळे देवदूत परत फिरविला गेला, तेव्हा ग्रीसचा अधिपती येतो आणि ते झाडून टाकतो.”

> “And how long was the power of Grecia to continue? When was it to be broken? ‘When the transgressors were come to the full.’ That nation stands until it has filled up the measure of its iniquity, and then the power is transferred to another kingdom. That power to which it was transferred was the Roman, as we learn from Daniel 11:14. ‘And in those times there shall many stand up against the king of the south; also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.’ This nation is pointed out as a nation of robbers—the children of robbers, as says the margin of the text.

> “आणि ग्रीसियाचे सामर्थ्य किती काळ टिकणार होते? ते केव्हा तुटणार होते? ‘जेव्हा अपराधी आपल्या परिपूर्णतेस पोहोचतील.’ त्या राष्ट्राने आपल्या अधर्माचे परिमाण पूर्ण होईपर्यंत उभे राहायचे, आणि मग ते सामर्थ्य दुसऱ्या राज्याकडे हस्तांतरित व्हायचे. ज्या सत्तेकडे ते हस्तांतरित झाले, ती रोमन सत्ता होती, हे आपण दानिएल 11:14 वरून शिकतो. ‘आणि त्या काळी दक्षिणेच्या राजाविरुद्ध बरेच जण उठतील; तुझ्या लोकांतील लुटारू लोकही दृष्टांत स्थापन करण्यासाठी स्वतःला उंचावतील; पण ते पडतील.’ हे राष्ट्र लुटारूंचे राष्ट्र म्हणून निर्देशिले आहे—मजकुराच्या कडील नोंदीनुसार, लुटारूंची मुले.”

> “These are the ones to whom the kingdom is now given, and what for?—‘The children of robbers shall exalt themselves to establish the vision.’ When this nation comes upon the scene, then there enters that which establishes the vision, that which is one great object of the vision, the one chief landmark in the line of vision which God has given through the prophets for all time.” A. T. Jones, The Columbian Year and the Meaning of the Four Centuries, 6.

> “हेच ते आहेत ज्यांना आता राज्य देण्यात आले आहे, आणि कशासाठी?—‘दरोडेखोरांच्या मुलांनी दर्शन स्थापन करण्यासाठी स्वतःस उंचाविले जाईल.’ जेव्हा हे राष्ट्र दृश्यावर येते, तेव्हा ते असे काही प्रवेशते जे दर्शन स्थापन करते, जे त्या दर्शनाचे एक महान उद्दिष्ट आहे, जे त्या दर्शनाच्या रेषेतील एक प्रमुख सीमाचिन्ह आहे, जे देवाने सर्व काळासाठी संदेष्ट्यांच्या माध्यमातून दिले आहे.” A. T. Jones, The Columbian Year and the Meaning of the Four Centuries, 6.

Jones says when the Roman power “comes upon the scene, then there enters that which establishes the” … “line of vision which God has given through the prophets for all time.” In Miller’s history the Protestants taught, as Laodicea Adventism now does, that the robbers of thy people represent Antiochus Epiphanes, a Seleucid king who ruled from 175 to 164 BC. He was a member of the Seleucid dynasty, which was one of the Greek successor states which came out of the breakup of Alexander the Great’s empire. The disagreement over this issue was so specific in Millerite history, that the identification of Antiochus Epiphanes is represented upon the 1843 pioneer chart.

जोन्स असे म्हणतात की जेव्हा रोमन सत्ता “दृश्यावर येते, तेव्हा ती अशी गोष्ट प्रवेश करते जी” … “देवाने सर्व काळाकरिता संदेष्ट्यांद्वारे दिलेल्या दर्शनरेषेची स्थापना करते.” मिलरच्या इतिहासात प्रोटेस्टंटांनी, जसे लाओदिकेया अ‍ॅडव्हेंटिझम आता शिकविते, तसेच हे शिकविले की “तुझ्या लोकांचे दरोडेखोर” हे अँटिओकस एपिफेनेस यांचे प्रतिनिधित्व करतात; तो इ.स.पू. १७५ ते १६४ या काळात राज्य करणारा एक सेल्यूसिड राजा होता. तो सेल्यूसिड वंशाचा सदस्य होता; हा वंश अलेक्झांडर महानाच्या साम्राज्याच्या विघटनातून उदयास आलेल्या ग्रीक उत्तराधिकारी राज्यांपैकी एक होता. या विषयावरील मतभेद मिलराइट इतिहासात इतके विशिष्ट होते की अँटिओकस एपिफेनेस याची ओळख 1843 च्या अग्रणी तक्त्यावर दर्शविली आहे.

The reference to Antiochus on the chart represents the only reference to something that is not found in God’s prophetic Word. It is there to refute the false teachings of the Protestants of that period, which is now the false teaching of Laodicean Adventism. Whether William Miller understood the depth of importance in understanding that Rome is the earthly power that establishes the “line of vision which God has given through the prophets for all time,” is doubtful, but it was clear enough to soundly defend the fact that Rome establishes the vision.

आलेखातील अँटिओकसचा उल्लेख हा देवाच्या भविष्यसूचक वचनात आढळत नाही अशा एका गोष्टीचा एकमेव उल्लेख दर्शवितो. तो तेथे त्या काळातील प्रोटेस्टंटांच्या खोट्या शिकवणींचे खंडन करण्यासाठी आहे; आणि तीच आता लाओडिसीयन अॅडव्हेंटिझमची खोटी शिकवण आहे. रोम ही “देवाने सर्व काळासाठी संदेष्ट्यांद्वारे दिलेली दृष्टीची रेषा” स्थापित करणारी पृथ्वीवरील सत्ता आहे, हे समजण्याच्या महत्त्वाची खोली विल्यम मिलरला समजली होती की नाही, याविषयी शंका आहे; परंतु रोमच ती दृष्टी स्थापित करते, या वस्तुस्थितीचे भक्कम समर्थन करण्याइतके ते निश्चितच स्पष्ट होते.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 28:14.

> जिथे दर्शन नाही, तिथे लोक नाश पावतात; पण जो नियमशास्त्र पाळतो, तो धन्य आहे. नीतिसूत्रे 28:14.

Solomon recorded that where there is no vision, the people perish, and the Hebrew word “vision,” in verse fourteen is the same as in Solomon’s proverb. The vision is a life-or-death proposition, and the “vision” is established by the symbol of Rome. The word “vision” in verse fourteen, is the same word for vision in Habakkuk, chapter two.

सोलोमोनाने नोंदवले आहे की जिथे दर्शन नसते, तिथे लोक नाश पावतात; आणि चौदाव्या वचनातील “दर्शन” हा इब्री शब्द सोलोमोनाच्या नीतिसूक्तातील त्याच शब्दासारखाच आहे. हे दर्शन जीवन-मरणाचा प्रश्न आहे, आणि “दर्शन” हे रोमच्या प्रतीकाद्वारे स्थापित केलेले आहे. चौदाव्या वचनातील “दर्शन” हा शब्द हबक्कूक, अध्याय दोनमधील दर्शनासाठी वापरलेल्या त्याच शब्दासारखाच आहे.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:1–3.

> मी माझ्या पहाऱ्यावर उभा राहीन, आणि बुरुजावर जाऊन थांबीन, आणि तो मला काय बोलेल हे पाहीन, आणि मला ताडना मिळाल्यावर मी काय उत्तर देईन हेही पाहीन. तेव्हा परमेश्वराने मला उत्तर देऊन म्हटले, दृष्टांत लिही, आणि तो फलकांवर स्पष्टपणे कोर, म्हणजे जो तो वाचील तो धावू शकेल. कारण दृष्टांत नेमलेल्या काळासाठी आहे; परंतु शेवटी तो बोलेल, आणि असत्य ठरणार नाही; जरी तो विलंब करीत आहे असे वाटले, तरी त्याची वाट पाहा; कारण तो निश्चितच येईल, तो उशीर करणार नाही. हबक्कूक 2:1–3.

The word “reproved” in verse one, means “argued with”. William Miller was the watchman that was set upon the tower in the history of the movement of the first and second angels, and when in prophetic symbolism he asked what he should answer in the debate of his history, he was told to write the vision, which is established by the symbol of Rome. In agreement with this fact, when the Millerites produced the 1843 pioneer chart in fulfillment of these three verses of Habakkuk, they gave reference to the very heart of the debate they engaged in. They no doubt, did not understand that their referencing to the foolish argument that Antiochus Epiphanes was the power who established the vision represents the debate of Habakkuk chapter two, but Sister White said that chart was “directed by the hand of the Lord, and should not be altered,” so the reference to the debate on the chart was from God’s hand.

पहिल्या वचनातील “reproved” या शब्दाचा अर्थ “वाद घातला” असा होतो. पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या चळवळीच्या इतिहासात मनोऱ्यावर नेमलेला पहारेकरी विल्यम मिलर होता; आणि भविष्यवाणीच्या प्रतीकात्मक भाषेत त्याने आपल्या इतिहासातील त्या वादात आपण काय उत्तर द्यावे असे विचारले, तेव्हा त्याला दृष्टांत लिहून ठेवण्यास सांगितले गेले, जो रोमच्या प्रतीकाद्वारे स्थापन केला जातो. या वस्तुस्थितीशी सुसंगतपणे, जेव्हा मिलराइटांनी हबक्कूकच्या या तीन वचनांच्या पूर्ततेत १८४३ चे अग्रदूतांचे चार्ट तयार केले, तेव्हा त्यांनी ज्या वादात भाग घेतला होता त्याच्या अगदी केंद्रबिंदूचाच संदर्भ दिला. निःसंशयपणे, त्यांना हे समजले नव्हते की दृष्टांत स्थापन करणारी सत्ता अँटिओकस एपिफेनेस होती हा मूर्खतापूर्ण युक्तिवाद त्यांनी दिलेला संदर्भ हबक्कूक अध्याय दोनमधील वादाचे प्रतिनिधित्व करतो; परंतु सिस्टर व्हाईट यांनी म्हटले की तो चार्ट “प्रभूच्या हाताने निर्देशित केला गेला होता, आणि त्यात बदल करू नये,” म्हणून त्या चार्टवरील त्या वादाचा संदर्भ हा देवाच्या हातून होता.

The Millerites came to correctly understand that the first disappointment on April 19, 1844 initiated the tarrying time, referenced by Habakkuk and also Matthew’s parable of the ten virgins. They also came to understand that those two prophecies were directly connected with Ezekiel chapter twelve, where Ezekiel identifies a period of time where the effect of every vision will occur. That word “vision”, is the same Hebrew word we are now considering. This is why Jones is correct when he states, “When” Rome “comes upon the scene, then there enters that which establishes the vision, that which is one great object of the vision, the one chief landmark in the line of vision which God has given through the prophets for all time.” Rome establishes the entire vision of God’s prophetic Word, and more specifically it is Rome that the entire structure of chapter eleven is built upon.

मिलेराइट लोकांनी हे योग्य रीतीने समजून घेतले की 19 एप्रिल, 1844 रोजी झालेल्या पहिल्या निराशेने हबक्कूक आणि मत्तयाच्या दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतात निर्देशिलेला विलंबाचा काळ आरंभ केला. त्यांनी हेही समजून घेतले की त्या दोन भविष्यवाण्या थेट यहेज्केल अध्याय बारा याच्याशी संबंधित होत्या, जिथे यहेज्केल असा एक कालखंड ओळखून दाखवितो की ज्यामध्ये प्रत्येक दृष्टान्ताचा परिणाम घडून येईल. “दृष्टान्त” हा शब्द आपण सध्या विचारात घेत असलेल्या त्याच हिब्रू शब्दाचा आहे. यामुळेच जोन्स बरोबर आहे, जेव्हा तो असे म्हणतो, “जेव्हा” रोम “दृश्यावर येते, तेव्हा जे दृष्टान्ताची स्थापना करते ते प्रवेश करते, जे दृष्टान्ताचे एक महान उद्दिष्ट आहे, दृष्टान्ताच्या रेषेतील ते एक प्रमुख चिन्ह, जे देवाने सर्वकाळासाठी संदेष्ट्यांद्वारे दिले आहे.” रोम देवाच्या भविष्यवाणीच्या वचनातील संपूर्ण दृष्टान्ताची स्थापना करते, आणि अधिक विशिष्टपणे सांगायचे तर अध्याय अकराच्या संपूर्ण रचनेची उभारणी रोमवर केलेली आहे.

When Sister White refers to the final fulfillment of chapter eleven of Daniel and states that “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” she is identifying that the histories of chapter eleven that had already been fulfilled typified the final verses of Daniel chapter eleven. The subject of the final verses of chapter eleven is the king of the north, who there represents modern Rome. Therefore, the histories of Daniel chapter eleven, that are repeated, are histories that represent Rome.

जेव्हा सिस्टर व्हाइट दानियेलच्या अकराव्या अध्यायाच्या अंतिम परिपूर्तीचा उल्लेख करतात आणि असे म्हणतात की “या भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत घडलेला इतिहास मोठ्या प्रमाणात पुन्हा घडविला जाईल,” तेव्हा त्या हे दर्शवितात की अकराव्या अध्यायातील जे इतिहास आधीच पूर्ण झाले होते, त्यांनी दानियेलच्या अकराव्या अध्यायाच्या अंतिम वचने यांचे प्रतिरूप दर्शविले होते. अकराव्या अध्यायाच्या अंतिम वचनांचा विषय उत्तराचा राजा हा आहे, जो तेथे आधुनिक रोमचे प्रतिनिधित्व करतो. म्हणून, दानियेलच्या अकराव्या अध्यायातील जे इतिहास पुन्हा घडविले जातात, ते रोमचे प्रतिनिधित्व करणारे इतिहास आहेत.

In the last six verses of chapter eleven modern Rome (the king of the north), conquers three geographical powers. In verse forty he conquers the king of the south (the former Soviet Union in 1989), the glorious land (the United States at the soon coming Sunday law), and Egypt (the entire world as represented by the United Nations.) In Daniel eleven pagan Rome is represented as conquering three geographical powers in order to capture the then-known world, and then papal Rome is represented as conquering three geographical powers in order to capture the earth.

अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांमध्ये आधुनिक रोम (उत्तरेकडील राजा) तीन भौगोलिक शक्तींवर विजय मिळवतो. चाळीसाव्या वचनात तो दक्षिणेकडील राजावर (१९८९ मधील माजी सोव्हिएत संघ), वैभवशाली देशावर (लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यातील संयुक्त संस्थाने), आणि इजिप्तवर (संयुक्त राष्ट्रसंघाद्वारे प्रतिनिधित्व केलेले संपूर्ण जग) विजय मिळवतो. दानियेल अकरा मध्ये मूर्तिपूजक रोम त्या काळी ज्ञात असलेल्या जगाला काबीज करण्यासाठी तीन भौगोलिक शक्तींवर विजय मिळवितो असे दर्शविले आहे, आणि त्यानंतर पृथ्वी काबीज करण्यासाठी पोपशाही रोम तीन भौगोलिक शक्तींवर विजय मिळवितो असे दर्शविले आहे.

Pagan Rome is first mentioned in the chapter in verse fourteen, in order to identify it as the symbol that establishes the vision, but its rise to power is not addressed until verse sixteen. Alexander the Great’s kingdom was divided into four parts in fulfillment of God’s prophetic Word, but those four parts quickly consolidated into two primary antagonists that are identified as either the king of the south or the king of the north in the prophetic narrative that continues to the conclusion of the chapter. In verse fourteen the rising power of Rome is mentioned as the power that would establish the vision, but the subjects that are being addressed are the struggles between the remnants of Alexander’s kingdom as represented by the kings of the north and the south.

अध्यायात पगन रोमचा प्रथम उल्लेख चौदाव्या वचनात येतो, कारण त्या दर्शनाची स्थापना करणारे प्रतीक म्हणून त्याची ओळख करून द्यावयाची आहे; परंतु त्याच्या सत्तेच्या उदयाचा विचार सोळाव्या वचनापर्यंत केलेला नाही. अलेक्झांडर महानाचे राज्य देवाच्या भविष्यवाणीच्या वचनाच्या परिपूर्तीत चार भागांत विभागले गेले, परंतु ते चार भाग लवकरच दोन मुख्य विरोधकांमध्ये एकत्रित झाले, ज्यांची ओळख अध्यायाच्या समाप्तीपर्यंत चालू राहणाऱ्या भविष्यवाणीच्या कथनात दक्षिणेचा राजा किंवा उत्तरेचा राजा अशी केली जाते. चौदाव्या वचनात रोमच्या उदयोन्मुख सत्तेचा उल्लेख त्या दर्शनाची स्थापना करणारी सत्ता म्हणून केला आहे; परंतु ज्यांचा विचार केला जात आहे ते विषय म्हणजे अलेक्झांडरच्या राज्याच्या अवशेषांतील संघर्ष, ज्यांचे प्रतिनिधित्व उत्तरेचा राजा आणि दक्षिणेचा राजा करतात.

In verse fifteen, those two kings are still engaged in their struggle, and the king of the north is prevailing. But in verse sixteen Rome arrives and the verse says, “But he that cometh against him,” meaning that when Rome comes against the northern king who has just been prevailing over the southern king, the king of the north will be unable to stand against Rome. Rome prevails, and in verse sixteen, Rome was also to stand in the glorious land of Judah. In verse seventeen Rome shall “set his face to enter with the strength of his whole kingdom.” He took the northern king who was unable to stand before him, then he took Judah, then he entered into Egypt.

पंधराव्या वचनात ते दोन्ही राजे अजूनही आपल्या संघर्षात गुंतलेले आहेत, आणि उत्तर दिशेचा राजा प्रबळ होत आहे. परंतु सोळाव्या वचनात रोम येते आणि त्या वचनात असे म्हटले आहे, “पण जो त्याच्याविरुद्ध येतो,” याचा अर्थ असा की, जेव्हा रोम त्या उत्तर दिशेच्या राजाविरुद्ध येते, जो आत्ताच दक्षिण दिशेच्या राजावर प्रबळ झाला होता, तेव्हा उत्तर दिशेचा राजा रोमसमोर उभा राहू शकणार नाही. रोम प्रबळ ठरते, आणि सोळाव्या वचनात रोम यहूदाच्या गौरवशाली देशातही उभे राहणार होते. सतराव्या वचनात रोम “आपल्या संपूर्ण राज्याच्या सामर्थ्यासह प्रवेश करण्यासाठी आपला चेहरा स्थिर करील.” ज्याला त्याच्यासमोर उभे राहता आले नाही त्या उत्तर दिशेच्या राजाला त्याने जिंकले, मग त्याने यहूदाला घेतले, आणि नंतर तो मिसरमध्ये प्रवेश केला.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall also set his face to enter with the strength of his whole kingdom, and upright ones with him; thus shall he do: and he shall give him the daughter of women, corrupting her: but she shall not stand on his side, neither be for him. Daniel 11:14–17.

> आणि त्या काळात दक्षिणेच्या राजाविरुद्ध बरेच जण उठून उभे राहतील; तुझ्या लोकांतील लुटारूही दृष्टांत स्थापन करण्यासाठी स्वतःला उंचावतील; पण ते पडतील. मग उत्तरेचा राजा येईल, तो वेढ्याचा बांध उभारेल आणि अतिशय तटबंद नगरांना जिंकून घेईल; आणि दक्षिणेची सैन्यबळे टिकाव धरू शकणार नाहीत, त्याचे निवडक लोकही नाहीत, आणि प्रतिकार करण्यास काहीही बळ उरणार नाही. परंतु जो त्याच्याविरुद्ध येईल तो आपल्या मनाप्रमाणे करील, आणि कोणीही त्याच्या समोर उभा राहू शकणार नाही; आणि तो त्या गौरवशाली देशात उभा राहील, जो त्याच्या हातून नाश पावेल. तो आपल्या संपूर्ण राज्याच्या सामर्थ्यासह प्रवेश करण्यासाठी आपले मुखही लावील, आणि सरळ वृत्तीचे लोक त्याच्याबरोबर असतील; असे तो करील; आणि तो त्याला स्त्रियांची कन्या देईल, तिला भ्रष्ट करण्यासाठी; पण ती त्याच्या बाजूने उभी राहणार नाही, किंवा त्याची होणार नाही. दानीएल 11:14–17.

The conquering illustrated in these verses is a fulfillment of Daniel chapter eight.

या वचनांमध्ये चित्रित केलेला विजय हा दानियेल अध्याय आठ याची परिपूर्ती आहे.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> आणि त्यांपैकी एकातून एक लहान शिंग निघाले; आणि ते दक्षिणेकडे, पूर्वेकडे, व रम्य देशाकडे अत्यंत मोठे झाले. दानियेल 8:9.

The little horn of verse nine is pagan Rome, and verse nine identifies, in agreement with verses fourteen through seventeen of chapter eleven, that pagan Rome would conquer three geographical entities as it took control of the world. Those entities were the south (Egypt), the east (Syria, the king of the north) and the pleasant land (Judah). The history of verses sixteen and seventeen are typifying the historical three-step conquering of modern Rome in verses forty through forty-three, for as Sister White stated, “Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.”

नवव्या वचनातील लहान शिंग हे मूर्तिपूजक रोम आहे, आणि नववे वचन, अकराव्या अध्यायातील चौदावे ते सतरावे वचने यांच्याशी सुसंगतपणे, हे ओळख करून देते की जगावर प्रभुत्व मिळवित असताना मूर्तिपूजक रोम तीन भौगोलिक घटकांवर विजय मिळवील. ते घटक म्हणजे दक्षिण (इजिप्त), पूर्व (सीरिया, उत्तरेकडील राजा) आणि रमणीय देश (यहूदा) होत. सोळावे आणि सतरावे वचने यांतील इतिहास हा चाळीसावे ते त्रेचाळीसावे वचने यांमध्ये आधुनिक रोमच्या ऐतिहासिक त्रिस्तरीय विजयाचे प्रतिरूप ठरतो; कारण सिस्टर व्हाइट यांनी म्हटले आहे, “या भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत जे बरेचसे इतिहासात घडून गेले आहे, ते पुन्हा घडेल.”

> “Although Egypt could not stand before Antiochus, the king of the north, Antiochus could not stand before the Romans, who now came against him. No kingdoms were longer able to resist this rising power. Syria was conquered, and added to the Roman empire, when Pompey, BC 65, deprived Antiochus Asiaticus of his possessions, and reduced Syria to a Roman province.

> “जरी मिसराला उत्तर दिशेच्या राजास, अंतियोकसास, तोंड देता आले नाही, तरी आता त्याच्या विरुद्ध येऊन उभ्या राहिलेल्या रोमनांसमोर अंतियोकस टिकू शकला नाही. या उदयोन्मुख सामर्थ्याला प्रतिकार करण्यास कोणतीही राज्ये पुढे समर्थ राहिली नाहीत. इ.स.पू. 65 मध्ये पाँपेईने अंतियोकस एशियाटिकसला त्याच्या संपत्तीपासून वंचित केले आणि सीरियाला रोमन प्रांतात रूपांतरित केले, तेव्हा सीरिया जिंकली गेली व रोमन साम्राज्यात जोडली गेली.”

> “The same power was also to stand in the Holy Land, and consume it. Rome became connected with the people of God, the Jews, by alliance, BC 162, from which date it holds a prominent place in the prophetic calendar. It did not, however, acquire jurisdiction over Judea by actual conquest till BC 63; and then in the following manner.

> “तीच सत्ता पवित्र देशातही उभी राहून त्याचा नाश करणार होती. इ.स.पूर्व १६२ मध्ये रोम देवाच्या लोकांशी, अर्थात यहूद्यांशी, संधीद्वारे जोडले गेले, आणि त्या तारखेपासून भविष्यवाणीच्या कालगणनेत त्यास एक प्रमुख स्थान प्राप्त झाले. तथापि, इ.स.पूर्व ६३ पर्यंत प्रत्यक्ष जिंकून त्याने यहूदियावर अधिकारक्षेत्र मिळविले नव्हते; आणि ते पुढील प्रकारे झाले.”

> “On Pompey’s return from his expedition against Mithridates, king of Pontus, two competitors, Hyrcanus and Aristobulus, were struggling for the crown of Judea. Their cause came before Pompey, who soon perceived the injustice of the claims of Aristobulus, but wished to defer decision in the matter till after his long-desired expedition into Arabia, promising then to return, and settle their affairs as should seem just and proper. Aristobulus, fathoming Pompey’s real sentiments, hastened back to Judea, armed his subjects, and prepared for a vigorous defense, determined, at all hazards, to keep the crown, which he foresaw would be adjudicated to another. Pompey closely followed the fugitive. As he approached Jerusalem, Aristobulus, beginning to repent of his course, came out to meet him, and endeavored to accommodate matters by promising entire submission and large sums of money. Pompey, accepting this offer, sent Gabinius, at the head of a detachment of soldiers, to receive the money. But when that lieutenant-general arrived at Jerusalem, he found the gates shut against him, and was told from the top of the walls that the city would not stand to the agreement.

> पॉन्तसचा राजा मिथ्रिडेटीस याच्याविरुद्धची आपली मोहीम संपवून पाँपेई परत आला, तेव्हा यहूदियाच्या मुकुटासाठी हायर्केनस आणि अरिस्टोब्युलस हे दोन स्पर्धक संघर्ष करीत होते. त्यांचा खटला पाँपेईसमोर आला; आणि अरिस्टोब्युलसच्या दाव्यांतील अन्याय त्याला लवकरच उमगला; परंतु अरबस्तानात दीर्घकाळापासून अपेक्षित असलेली आपली मोहीम पूर्ण होईपर्यंत या प्रकरणातील निर्णय पुढे ढकलावा, आणि मग परत येऊन जे न्याय्य व उचित वाटेल त्याप्रमाणे त्यांच्या व्यवहाराचा निकाल लावावा, अशी त्याची इच्छा होती. पाँपेईच्या खऱ्या मनोभावांचा तळ गाठून अरिस्टोब्युलस घाईघाईने यहूदियात परतला, त्याने आपल्या प्रजेला शस्त्रसज्ज केले, आणि जोरदार बचावाची तयारी केली; कारण कोणत्याही धोक्याची पर्वा न करता मुकुट स्वतःजवळच राखून ठेवण्याचा त्याने निर्धार केला होता, जो दुसऱ्याच्या नावे लागेल, हे त्याने आधीच ओळखले होते. पाँपेई त्या पळून गेलेल्या मनुष्याच्या मागावर निकटपणे होता. तो यरुशलेमजवळ येऊ लागला तसा, आपल्या वर्तनाबद्दल खेद वाटू लागल्याने, अरिस्टोब्युलस त्याला भेटण्यासाठी बाहेर आला, आणि संपूर्ण अधीनता तसेच मोठमोठ्या धनराशी देण्याचे आश्वासन देऊन प्रकरण समेटाने मिटवण्याचा प्रयत्न करू लागला. पाँपेईने ही पेशकश मान्य करून, पैशांची वसुली करण्यासाठी सैनिकांच्या एका तुकडीच्या अग्रस्थानी गॅबिनियस याला पाठविले. परंतु हा सेनाप्रमुख यरुशलेमला पोहोचला तेव्हा त्याला प्रवेशद्वारे त्याच्याविरुद्ध बंद आढळली, आणि तटबंदीच्या माथ्यावरून त्याला सांगण्यात आले की शहर त्या कराराला मान्यता देणार नाही.

> “Pompey, not to be deceived in this way with impunity, put Aristobulus, whom he had retained with him, in irons, and immediately marched against Jerusalem with his whole army. The partisans of Aristobulus were for defending the place; those of Hyrcanus, for opening the gates. The latter being in the majority, and prevailing, Pompey was given free entrance into the city. Whereupon the adherents of Aristobulus retired to the mountain of the temple, as fully determined to defend that place as Pompey was to reduce it. At the end of three months a breach was made in the wall sufficient for an assault, and the place was carried at the point of the sword. In the terrible slaughter that ensued, twelve thousand persons were slain. It was an affecting sight, observes the historian, to see the priests, engaged at the time in divine service, with calm hand and steady purpose pursue their accustomed work, apparently unconscious of the wild tumult, though all around them their friends were given to the slaughter, and though often their own blood mingled with that of their sacrifices.

> “अशा प्रकारे फसविले जाऊनही शिक्षा टळू नये म्हणून, पाँपेईने अरिस्टोब्युलस, ज्याला त्याने आपल्या ताब्यात ठेवले होते, त्याला बेड्या घातल्या, आणि तात्काळ आपल्या संपूर्ण सैन्यासह यरुशलेमवर कूच केले. अरिस्टोब्युलसचे पक्षधर त्या स्थळाचे संरक्षण करण्याच्या बाजूने होते; तर हायरकॅनसचे पक्षधर वेशी उघडण्याच्या बाजूने होते. उत्तरार्धातील पक्ष बहुसंख्य असल्यामुळे आणि त्यांचाच विजय झाल्यामुळे, पाँपेईला नगरात मुक्त प्रवेश देण्यात आला. तेव्हा अरिस्टोब्युलसचे अनुयायी मंदिराच्या डोंगरावर माघारी गेले, आणि त्या स्थळाचे रक्षण करण्याचा त्यांचा निश्चय जितका दृढ होता, तितकाच ते जिंकून घेण्याचा पाँपेईचाही निर्धार होता. तीन महिन्यांच्या शेवटी भिंतीत हल्ला करण्याइतकी मोठी खिंडार पडली, आणि ते स्थळ तलवारीच्या धारेवर जिंकले गेले. त्यानंतर झालेल्या भयंकर संहारात बारा हजार लोक मारले गेले. इतिहासकार म्हणतो, त्या वेळी दैवी सेवेत गुंतलेले याजक शांत हाताने आणि स्थिर हेतूने आपले नेहमीचे कार्य करीत राहिले, हे पाहणे अत्यंत हृदयद्रावक दृश्य होते; जणू काही त्या उन्मत्त गोंधळाची त्यांना जाणीवच नव्हती, जरी त्यांच्या सभोवताली त्यांच्या मित्रांची कत्तल होत होती, आणि अनेकदा त्यांच्या स्वतःच्या रक्ताचा त्यांच्या बलिदानांच्या रक्ताशी संमिश्र प्रवाह होत होता.”

> “Having put an end to the war, Pompey demolished the walls of Jerusalem, transferred several cities from the jurisdiction of Judea to that of Syria, and imposed tribute on the Jews. Thus for the first time was Jerusalem placed by conquest in the hands of that power which was to hold the ‘glorious land’ in its iron grasp till it had utterly consumed it.

> “युद्धाचा शेवट करून, पाँपेईने यरुशलेमच्या भिंती पाडून टाकल्या, अनेक नगरे यहूदियाच्या अधिकारक्षेत्रातून काढून ती सीरियाच्या अधिकारक्षेत्राखाली दिली, आणि यहूद्यांवर कर लादला. अशा रीतीने, प्रथमच, यरुशलेम विजयाने त्या सत्तेच्या हाती देण्यात आले, जी ‘वैभवशाली देशाला’ आपल्या लोखंडी पकडीत धरून ठेवणार होती, जोपर्यंत तिने त्याचा पूर्णपणे नाश केला नाही.”

> “‘VERSE 17. He shall also set his face to enter with the strength of his whole kingdom, and upright ones with him; thus shall he do: and he shall give him the daughter of women, corrupting her: but she shall not stand on his side, neither be for him.’

> “‘पद १७. तो आपल्या संपूर्ण राज्याच्या सामर्थ्यासह प्रवेश करण्यासाठी आपले मुख स्थिर करील, आणि सरळवृत्तीचे लोक त्याच्यासोबत असतील; असे तो करील; आणि तो त्याला स्त्रियांच्या कन्येला देईल, तिला भ्रष्ट करण्यासाठी; पण ती त्याच्या बाजूस उभी राहणार नाही, आणि त्याच्यासाठीही असणार नाही.’”

> “Bishop Newton furnishes another reading for this verse, which seems more clearly to express the sense, as follows: ‘He shall also set his face to enter by force the whole kingdom.’ Verse 16 brought us down to the conquest of Syria and Judea by the Romans. Rome had previously conquered Macedon and Thrace. Egypt was now all that remained of the ‘whole kingdom’ of Alexander, not brought into subjection to the Roman power, which power now set its face to enter by force into that country.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 258–260.

> “या वचनासाठी बिशप न्यूटन यांनी दुसरे एक वाचन दिले आहे, जे अर्थ अधिक स्पष्टपणे व्यक्त करते, पुढीलप्रमाणे: ‘तो संपूर्ण राज्यात बळजबरीने प्रवेश करण्यासाठी आपले मुखही वळवील.’ वचन १६ आम्हांला रोमनांनी सिरिया व यहूदिया जिंकण्यापर्यंत आणून ठेवते. रोमने यापूर्वीच मॅसिडोन व थ्रास जिंकले होते. आता अलेक्झांडरच्या ‘संपूर्ण राज्याचा’ फक्त मिसर एवढाच भाग उरला होता, जो रोमन सत्तेच्या अधीन आणलेला नव्हता; आणि ती सत्ता आता त्या देशात बळजबरीने प्रवेश करण्यासाठी आपले मुख वळवीत होती.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 258–260.

We have already noted, more than once in these articles, how verse thirty and thirty-one of Daniel eleven align with verses forty and forty-one, and the history of verses thirty and thirty-one also aligns with the plucking up of three horns.

या लेखांमध्ये आपण आधीच एकापेक्षा अधिक वेळा निदर्शनास आणले आहे की दानियेल अकरावा अध्यायातील तीसावे व एकतीसावे वचन हे चाळीसावे व एकेचाळीसावे वचन यांच्याशी सुसंगत आहेत, आणि तीसावे व एकतीसावे वचन यांचा इतिहासही तीन शिंगे उपटून टाकण्याशी सुसंगत आहे.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. … And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:8, 20.

> मी त्या शिंगांकडे लक्षपूर्वक पाहत होतो; आणि पाहा, त्यांच्यामध्ये दुसरे एक लहान शिंग वर आले; ज्याच्या पुढे पहिली तीन शिंगे मुळांसकट उपटली गेली; आणि पाहा, त्या शिंगामध्ये मनुष्याच्या डोळ्यांसारखे डोळे होते, आणि मोठमोठ्या गोष्टी बोलणारे तोंड होते. … आणि त्याच्या मस्तकावर असलेल्या त्या दहा शिंगांविषयी, आणि जे दुसरे वर आले त्याविषयी, आणि ज्याच्या पुढे तीन पडले; म्हणजे त्या शिंगाविषयी, ज्याला डोळे होते, आणि अतिशय मोठमोठ्या गोष्टी बोलणारे तोंड होते, ज्याचा देखावा त्याच्या सोबत्यांपेक्षा अधिक प्रबळ होता. दानिएल 7:8, 20.

Just as Daniel chapter eight, verse nine, represents the three geographical areas of conquering that established pagan Rome on the throne, so too, the plucking up of the horns (representing the Heruli, Ostrogoths and Vandals) represented the three geographical areas of conquering that established papal Rome on the throne. Both those histories align with verses forty to forty-three of Daniel eleven, and the plucking up of the three horns aligns with the history of verses thirty and thirty-one.

जसे दानियेल अध्याय आठ, वचन नऊ, सिंहासनावर मूर्तिपूजक रोमची स्थापना करणाऱ्या विजयाच्या तीन भौगोलिक क्षेत्रांचे प्रतिनिधित्व करते, तसेच शिंगे उपटून टाकणे (जे हेरुली, ऑस्ट्रोगोथ्स आणि वँडल्स यांचे प्रतिनिधित्व करते) हे सिंहासनावर पोपसत्ताक रोमची स्थापना करणाऱ्या विजयाच्या तीन भौगोलिक क्षेत्रांचे प्रतिनिधित्व करत होते. या दोन्ही इतिहासांचा दानियेल अकरा मधील वचने चाळीस ते त्रेचाळीस यांच्याशी मेळ बसतो, आणि तीन शिंगे उपटून टाकणे हे वचने तीस आणि एकतीस यांच्या इतिहासाशी सुसंगत आहे.

> “‘VERSE 8. I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots; and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things.’

> “‘पद ८. मी त्या शिंगांकडे लक्षपूर्वक पाहत होतो, आणि पाहा, त्यांच्यामध्ये आणखी एक लहान शिंग वर आले; त्याच्या पुढे पहिल्या शिंगांपैकी तीन शिंगे मुळासकट उपटली गेली; आणि पाहा, त्या शिंगात मनुष्याच्या डोळ्यांसारखे डोळे होते, आणि गर्विष्ठ गोष्टी बोलणारे एक तोंड होते.’”

> “Daniel considered the horns. Indications of a strange movement appeared among them. A little horn (at first little, but afterward more stout than its fellows) thrust itself up among them. It was not content quietly to find a place of its own, and fill it; it must thrust aside some of the others, and usurp their places. Three kingdoms were plucked up before it. This little horn, as we shall have occasion to notice more fully hereafter, was the papacy. The three horns plucked up before it were the Heruli, the Ostrogoths, and the Vandals. And the reason why they were plucked up was because they were opposed to the teaching and claims of the papal hierarchy, and hence to the supremacy in the church of the bishop of Rome.

> “दानियेल त्या शिंगांकडे लक्षपूर्वक पाहत होता. त्यांच्यामध्ये एका विलक्षण हालचालीची चिन्हे प्रकट झाली. त्यांच्यामध्ये एक लहान शिंग (सुरुवातीला लहान, परंतु नंतर आपल्या सोबत्यांपेक्षा अधिक बळकट) वर उगवून आले. स्वतःसाठी शांतपणे एखादे स्थान शोधून ते भरून काढण्यात ते समाधान मानणारे नव्हते; त्याने इतरांपैकी काहींना बाजूला ढकलले पाहिजे होते आणि त्यांच्या जागा बळकावल्या पाहिजेत. त्याच्यासमोरून तीन राज्ये उपटून टाकली गेली. हे लहान शिंग, जसे आपण पुढे अधिक सविस्तरपणे पाहण्याची संधी घेऊ, ते म्हणजे पोपसत्ता होय. त्याच्यासमोरून उपटून टाकलेली ती तीन शिंगे म्हणजे हेरुली, ओस्त्रोगोथ, आणि वँडल्स होत. आणि ती उपटून टाकली गेली याचे कारण असे की, ती पोपीय धर्माधिकारशाहीच्या शिकवणुकीला आणि दाव्यांना विरोध करीत होती, आणि परिणामी रोमच्या बिशपाच्या चर्चमधील सर्वोच्चत्वालाही विरोध करीत होती.”

> “And ‘in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things,’ the eyes, a fit emblem of the shrewdness, penetration, cunning, and foresight of the papal hierarchy; and the mouth speaking great things, a fit symbol of the arrogant claims of the bishops of Rome.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 132–134.

> “आणि ‘या शिंगात मनुष्याच्या डोळ्यांसारखे डोळे होते, आणि मोठमोठ्या गोष्टी बोलणारे एक तोंड होते,’ हे डोळे म्हणजे पापल पदानुक्रमाच्या चातुर्य, सूक्ष्मदर्शिता, कपटबुद्धी, आणि दूरदृष्टी यांचे योग्य प्रतीक होत; आणि मोठमोठ्या गोष्टी बोलणारे ते तोंड म्हणजे रोमच्या बिशपांच्या उद्धट दाव्यांचे योग्य चिन्ह होय.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 132–134.

It is Rome that establishes the vision of Bible prophecy, and especially the vision of Daniel chapter eleven. In that chapter much of the prophetic history that had been fulfilled before the Millerite movement was to be repeated in the last six verses of Daniel eleven. The conquering of three geographical obstacles that established both pagan and papal Rome upon the throne is represented in chapter eleven, and those two representations typify the time when modern Rome is again established upon the throne. It is Rome that establishes the vision, and Paul identifies that papal Rome is revealed in its time.

बायबलमधील भविष्यवाणीचे दर्शन, आणि विशेषतः दानिएल अध्याय अकरातील दर्शन, रोमच स्थापन करते. त्या अध्यायात, मिलराइट चळवळीपूर्वी पूर्ण झालेल्या भविष्यवाणीच्या इतिहासाचा बराचसा भाग दानिएल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांत पुन्हा पुनरावृत्त होणार होता. ज्या तीन भौगोलिक अडथळ्यांवर विजय मिळवून मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम या दोघांचीही सिंहासनावर स्थापना झाली, त्यांचे चित्रण अध्याय अकरामध्ये केले आहे; आणि ही दोन्ही चित्रणे त्या काळाचे प्रतिरूप आहेत, जेव्हा आधुनिक रोम पुन्हा एकदा सिंहासनावर स्थापित होते. रोमच ते दर्शन स्थापन करते, आणि पौल ओळख करून देतो की पोपसत्ताक रोम त्याच्या काळात प्रकट होते.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. 2 Thessalonians 2:3–6.

> कोणीही कोणत्याही प्रकारे तुम्हाला फसवू नये; कारण प्रथम धर्मत्याग झाला नाही, आणि पापाचा मनुष्य, म्हणजे विनाशाचा पुत्र, प्रकट झाला नाही, तो दिवस येणार नाही; जो देव म्हणविला जाणाऱ्या किंवा पूज्य मानल्या जाणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीला विरोध करतो आणि स्वतःला त्यांच्यापेक्षा वर उंचावतो; इतके की तो देवाप्रमाणे देवाच्या मंदिरात बसतो आणि आपणच देव आहोत असे स्वतःला दर्शवितो. मी अजून तुमच्याबरोबर असताना मी तुम्हाला या गोष्टी सांगत होतो, हे तुम्हाला आठवत नाही काय? आणि आता त्याला त्याच्या वेळेस प्रकट व्हावे म्हणून काय आड येते, हे तुम्हाला ठाऊक आहे. 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:3–6.

The papacy took the throne as the fifth kingdom of Bible prophecy in the year 538, and many who consider verse six, would no doubt assume that Paul means that “the Papacy would be revealed in 538.” This may be correct, but it is at minimum a secondary truth of what Paul was identifying. Paul, like all prophets is speaking more about the last days, than his own time period. He was referring to how the papacy would be revealed prophetically, for as a prophet he was in agreement with all the other prophets. Line upon line, those who have not the vision perish, and those who have not the vision, have not the vision because they do not know what establishes the vision. Knowing that Rome establishes the vision is a life-or-death understanding. Paul, in agreement with the other prophets is identifying that what reveals papal Rome, who is the Rome of the last days is “his time.” The prophetic “time” associated with Rome, is what reveals what and who Rome is.

इ. स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेने बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचव्या राज्याप्रमाणे सिंहासन ग्रहण केले, आणि जे अनेकजण सहाव्या वचनाचा विचार करतात, ते निःसंशय असे गृहीत धरतील की पौलाचा अर्थ असा आहे की “पोपसत्ता इ. स. ५३८ मध्ये प्रगट होईल.” हे योग्य असू शकते, परंतु पौल जे ओळख करून देत होता त्यातील हे किमान दुय्यम सत्य आहे. पौल, सर्व संदेष्ट्यांप्रमाणे, स्वतःच्या काळापेक्षा अधिक शेवटच्या दिवसांविषयी बोलत आहे. तो याकडे निर्देश करीत होता की पोपसत्ता भविष्यवाणीच्या दृष्टीने कशी प्रगट होईल; कारण संदेष्टा म्हणून तो इतर सर्व संदेष्ट्यांशी सुसंगत होता. ओळीवर ओळ, ज्यांना दृष्टांत नाही ते नष्ट होतात, आणि ज्यांना दृष्टांत नाही त्यांना दृष्टांत नाही, कारण दृष्टांत कोणत्या गोष्टीवर स्थिर होतो हे त्यांना ठाऊक नसते. रोमच दृष्टांत स्थापन करते, ही जिवंत-मरणाची समज आहे. पौल, इतर संदेष्ट्यांशी सुसंगत राहून, हे ओळख करून देत आहे की जे पोपसत्ताक रोम उघड करते—जे अंतिम दिवसांचे रोम आहे—ते म्हणजे “त्याची वेळ.” रोमाशी संबंधित भविष्यसूचक “वेळ” हीच रोम काय आहे आणि रोम कोण आहे हे प्रगट करते.

We will continue this study in the next article.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.

> “The apostle Paul, in his second letter to the Thessalonians, foretold the great apostasy which would result in the establishment of the papal power. He declared that the day of Christ should not come, ‘except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’ And furthermore, the apostle warns his brethren that ‘the mystery of iniquity doth already work.’ 2 Thessalonians 2:3, 4, 7. Even at that early date he saw, creeping into the church, errors that would prepare the way for the development of the papacy.

> प्रेषित पौलाने थेस्सलनीकाकरांस लिहिलेल्या आपल्या दुसऱ्या पत्रात, पोपसत्तेच्या स्थापनेत परिणत होणाऱ्या महान धर्मत्यागाची भविष्यवाणी केली. त्याने घोषित केले की ख्रिस्ताचा दिवस येणार नाही, “जोपर्यंत प्रथम पतन होत नाही, आणि तो पापाचा मनुष्य, म्हणजे विनाशाचा पुत्र, प्रकट होत नाही; जो देव म्हणवला जाणाऱ्या किंवा पूजिला जाणाऱ्या सर्वांच्या विरुद्ध उभा राहतो आणि स्वतःस त्यांच्यापेक्षा उंचावतो; इतकेच नव्हे तर तो देवाप्रमाणे देवाच्या मंदिरात बसतो आणि आपणच देव आहोत असे दाखवितो.” आणि पुढे, प्रेषित आपल्या बंधूंना इशारा देतो की “अधर्माचे गूढ आधीच कार्य करीत आहे.” 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:3, 4, 7. त्या अगदी आरंभीच्या काळातही त्याने मंडळीत शिरकाव करीत असलेल्या अशा चुका पाहिल्या, ज्या पोपसत्तेच्या विकासाचा मार्ग सिद्ध करणार होत्या.

> “Little by little, at first in stealth and silence, and then more openly as it increased in strength and gained control of the minds of men, ‘the mystery of iniquity’ carried forward its deceptive and blasphemous work. Almost imperceptibly the customs of heathenism found their way into the Christian church. The spirit of compromise and conformity was restrained for a time by the fierce persecutions which the church endured under paganism. But as persecution ceased, and Christianity entered the courts and palaces of kings, she laid aside the humble simplicity of Christ and His apostles for the pomp and pride of pagan priests and rulers; and in place of the requirements of God, she substituted human theories and traditions. The nominal conversion of Constantine, in the early part of the fourth century, caused great rejoicing; and the world, cloaked with a form of righteousness, walked into the church. Now the work of corruption rapidly progressed. Paganism, while appearing to be vanquished, became the conqueror. Her spirit controlled the church. Her doctrines, ceremonies, and superstitions were incorporated into the faith and worship of the professed followers of Christ.

> “सुरुवातीला थोडे थोडे, गुप्तपणे व शांततेत, आणि मग त्याची शक्ती वाढत गेली व मनुष्यांच्या मनांवर ताबा मिळवत गेल्यामुळे अधिक उघडपणे, ‘अधर्माचे गूढ’ आपल्या फसव्या व ईशनिंदक कार्याला पुढे नेत राहिले. जवळजवळ नकळतच, अन्यधर्मी प्रथा ख्रिस्ती मंडळीत शिरल्या. तडजोडीचा व अनुरूपतेचा आत्मा काही काळ आवरला गेला, कारण मूर्तिपूजेच्या अधीन असताना मंडळीने भोगलेल्या तीव्र छळांमुळे. परंतु जेव्हा छळ थांबला, आणि ख्रिस्ती धर्म राजांच्या दरबारांत व राजवाड्यांत प्रवेशला, तेव्हा तिने ख्रिस्त व त्याच्या प्रेषितांची नम्र साधेपणा बाजूला ठेवून, अन्यधर्मी याजक व सत्ताधीश यांच्या थाटमाट व गर्वाचा स्वीकार केला; आणि देवाच्या अपेक्षांच्या ऐवजी, तिने मानवी सिद्धान्त व परंपरा यांची स्थापना केली. चौथ्या शतकाच्या आरंभीच्या काळात कॉन्स्टँटाईनच्या नाममात्र धर्मांतरामुळे मोठा आनंदोत्सव झाला; आणि जगाने, नीतिमत्त्वाच्या एका आभासाने आच्छादित होऊन, मंडळीत प्रवेश केला. आता भ्रष्टतेचे कार्य झपाट्याने पुढे सरकले. मूर्तिपूजा, जणू काही ती पराभूत झाली आहे असे भासवीत असतानाच, प्रत्यक्षात विजेती ठरली. तिच्या आत्म्याने मंडळीवर नियंत्रण मिळवले. तिची तत्त्वे, विधी आणि अंधश्रद्धा ख्रिस्ताचे अनुयायी असल्याचा दावा करणाऱ्यांच्या विश्वासात व उपासनेत समाविष्ट करण्यात आली.”

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 49, 50.

> “मूर्तिपूजा आणि ख्रिस्ती धर्म यांच्यामधील या तडजोडीमुळे भविष्यवाणीत पूर्वकथन केलेल्या, देवाचा विरोध करणाऱ्या व स्वतःस देवापेक्षा उच्च ठरविणाऱ्या ‘पापाच्या मनुष्याचा’ विकास झाला. खोट्या धर्माची ती विराट व्यवस्था ही सैतानाच्या सामर्थ्याची एक उत्कृष्ट कलाकृती आहे—पृथ्वीवर आपल्या इच्छेनुसार राज्य करण्यासाठी स्वतःला सिंहासनावर बसविण्याच्या त्याच्या प्रयत्नांचे एक स्मारक आहे.” The Great Controversy, 49, 50.

Back to Articles