Article

# Nepali title unavailable

बाइबल भविष्यवाणीका राज्यहरू

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

अघिल्लो लेखमा हामीले यो पहिचान गरेका थियौं कि मिलेराइटहरूले रोमलाई केवल मूर्तिपूजक रोम र पोपसत्तात्मक रोमभन्दा बढी रूपमा देख्न सकेनन्, यद्यपि तिनीहरूले ती दुई शक्तिबीचका भिन्नताहरूलाई सम्बोधन गरेका थिए। मिलेराइटहरूका लागि, मूर्तिपूजक र पोपसत्तात्मक रोमबीचका भिन्नताहरूले तिनीहरूलाई यो चिन्नतर्फ डोर्‍याएन कि पोपसत्तात्मक रोम नै मूर्तिपूजक रोमको चौथो राज्यपछि आउने पाँचौं राज्य थियो। सन् 1844 को निराशापछि, सिस्टर ह्वाइटले प्रकाश 12 र 13 का तीन शक्तिहरूलाई यसरी पहिचान गरिन्—अध्याय 12 को अजिङ्गर, त्यसपछि अध्याय 13 मा समुद्रबाट निस्केको जनावरको रूपमा पोपसत्ता, जसको पछि पृथ्वीबाट निस्केको जनावरको रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिका आउँछ। जब आधार बसालियो, तब प्रभुले प्रकाशको सोह्रौं अध्यायमा रहेको अजिङ्गर, जनावर र झूटा अगमवक्ताको त्रिगुणात्मक ऐक्यतामाथिको ज्योति खोल्नुभयो, जसले संसारलाई हार्मागिदोनतर्फ डोर्‍याउँछ।

> “यी प्रतीकहरू पाइने अगमवाणीको क्रम प्रकाश 12 बाट आरम्भ हुन्छ, जहाँ त्यो अजिङ्गर देखापर्छ, जसले ख्रीष्टलाई उहाँको जन्मकै बेला नष्ट गर्न खोजेको थियो। अजिङ्गरलाई शैतान भनिएको छ (प्रकाश 12:9); मुक्तिदातालाई मृत्युमा पुर्‍याउन हेरोदलाई उक्साउने त्यही थियो। तर ख्रीष्टियन युगका प्रारम्भिक शताब्दीहरूमा ख्रीष्ट र उहाँका जनहरूमाथि युद्ध छेड्ने कार्यमा शैतानको मुख्य साधन रोमी साम्राज्य थियो, जसमा मूर्तिपूजा प्रचलित धर्म थियो। यसरी, मुख्यतः अजिङ्गरले शैतानलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, तर दोस्रो अर्थमा यो मूर्तिपूजक रोमको प्रतीक पनि हो।”

> अध्याय १३ (पद १–१०) मा अर्को एउटा पशुको वर्णन गरिएको छ, जो ‘चितुवाझैँ’ थियो, र जसलाई अजिङ्गरले ‘आफ्नो शक्ति, आफ्नो सिंहासन, र ठूलो अधिकार’ दियो। यो प्रतीकले, अधिकांश प्रोटेस्टेन्टहरूले विश्वास गरेझैँ, पोपतन्त्रलाई जनाउँछ, जसले प्राचीन रोमी साम्राज्यद्वारा एक समय धारण गरिएको शक्ति, सिंहासन, र अधिकार उत्तराधिकारस्वरूप प्राप्त गर्‍यो। त्यस चितुवाझैँ पशुको विषयमा यस्तो घोषणा गरिएको छ: ‘त्यसलाई ठूला कुराहरू र ईश्वरनिन्दा बोल्ने मुख दिइयो…. अनि त्यसले परमेश्वरको विरुद्ध ईश्वरनिन्दा गर्न, उहाँको नाउँको, उहाँको वासस्थानको, र स्वर्गमा बास गर्नेहरूको निन्दा गर्न, आफ्नो मुख खोल्यो। अनि त्यसलाई पवित्र जनहरूसित युद्ध गर्न र तिनीहरूमाथि विजय पाउन दिइयो: र त्यसलाई सबै कुल, भाषा, र जातिहरूमाथि अधिकार दिइयो।’ यो अगमवाणी, जुन दानिएल ७ को सानो सिङको वर्णनसँग प्रायः अभिन्न छ, निःसन्देह पोपतन्त्रतर्फ नै संकेत गर्दछ।

> “‘त्यसलाई बयालीस महिना निरन्तर रहिरहन सक्ने अधिकार दिइयो।’ अनि अगमवक्ताले भन्छन्, ‘मैले त्यसका शिरहरूमध्ये एउटालाई मानौं मृत्यु हुने गरी घाइते भएको देखें।’ अनि फेरि: ‘जसले अरूलाई कैदमा लैजान्छ, ऊ आफैँ कैदमा जानेछ; जसले तरवारद्वारा मार्छ, ऊ तरवारद्वारै मारिनुपर्छ।’ ती बयालीस महिना ‘एक काल, दुई काल, र आधा काल’ अर्थात् दानिएल ७ का साढे तीन वर्ष, वा १२६० दिन नै हुन्—त्यो समयावधि, जसमा पोपीय शक्तिले परमेश्वरका जनतालाई दमन गर्ने थियो। अघिल्ला अध्यायहरूमा भनिएझैँ, यो अवधि सन् ५३८ मा पोपसत्ताको सर्वोच्चतासँगै आरम्भ भयो र १७९८ मा अन्त भयो। त्यही समयमा पोपलाई फ्रान्सेली सेनाद्वारा बन्दी बनाइयो, पोपीय शक्तिले आफ्नो प्राणघातक घाउ प्राप्त गर्‍यो, र यो भविष्यवाणी पूरा भयो, ‘जसले अरूलाई कैदमा लैजान्छ, ऊ आफैँ कैदमा जानेछ।’”

> “यस बिन्दुमा अर्को एउटा प्रतीक प्रस्तुत गरिन्छ। अगमवक्ता भन्छन्: ‘मैले पृथ्वीबाट अर्को एउटा पशु निस्कँदै गरेको देखें; र त्यसका पाठाजस्तो दुईवटा सिङ थिए।’ पद ११। यस पशुको रूप-रङ्ग तथा यसको उदय हुने तरिका—यी दुवैले यसले प्रतिनिधित्व गर्ने राष्ट्र अघिल्ला प्रतीकहरूअन्तर्गत प्रस्तुत गरिएका राष्ट्रहरूभन्दा भिन्न छ भन्ने संकेत गर्छन्। संसारमा शासन गरेका महान् राज्यहरू अगमवक्ता दानिएललाई हिंस्रक पशुहरूका रूपमा प्रस्तुत गरिएका थिए, जो ‘आकाशका चारै वायुले ठूलो समुद्रमाथि संघर्ष गर्दा’ उठे। दानिएल ७:२। प्रकाश १७ मा एक स्वर्गदूतले जलले ‘जातिहरू, भीडहरू, राष्ट्रहरू, र भाषाहरू’लाई जनाउँछ भनी व्याख्या गरे। प्रकाश १७:१५। वायु संघर्षको प्रतीक हो। आकाशका चारै वायुले ठूलो समुद्रमाथि संघर्ष गर्नु ती भयावह विजययुद्ध र क्रान्तिका दृश्यहरूको प्रतीक हो, जसद्वारा राज्यहरूले शक्ति प्राप्त गरेका छन्।”

> तर थुमाजस्ता सिङ भएका त्यस पशुलाई “पृथ्वीबाट माथि आउँदै गरेको” देखियो। आफूलाई स्थापित गर्न अरू शक्तिहरूलाई परास्त गर्नुको सट्टा, यसरी प्रतिनिधित्व गरिएको राष्ट्र पहिलेबाट अधिवास नभएको भूभागमा उदय हुनुपर्थ्यो र क्रमशः तथा शान्तिपूर्वक विकसित हुनुपर्थ्यो। त्यसो भए, यो पुरानो संसारका भीडभाडयुक्त र परस्पर संघर्षरत राष्ट्रियताहरूका बीचबाट—“जातिहरू, भीडहरू, राष्ट्रहरू, र भाषाहरू” को त्यस उद्वेलित समुद्रबाट—उदय हुन सक्दैनथ्यो। यसलाई पश्चिमी महाद्वीपमा खोजिनुपर्छ।

> “नयाँ संसारको कुन राष्ट्र १७९८ मा शक्तिमा उदाउँदै थियो, बल र महानताको प्रतिज्ञा दिँदै, र संसारको ध्यान आकर्षित गर्दै थियो? यस प्रतीकको प्रयोगबारे कुनै प्रश्न नै उठ्दैन। एउटा राष्ट्र, र केवल एउटै, यस भविष्यवाणीका निर्दिष्ट लक्षणहरूसँग मेल खान्छ; यसले निस्सन्देह संयुक्त राज्य अमेरिका तर्फ संकेत गर्दछ। बारम्बार, पवित्र लेखकको विचार, झन्डै त्यही शब्दहरूमा, यस राष्ट्रको उदय र वृद्धि वर्णन गर्दा वक्ता र इतिहासकारद्वारा अचेतन रूपमा प्रयोग गरिएको छ। त्यो पशु ‘पृथ्वीबाट माथि आउँदै’ गरेको देखियो; र अनुवादकहरूका अनुसार, यहाँ ‘माथि आउँदै’ भनेर अनूदित शब्दको शाब्दिक अर्थ ‘बोटबिरुवाझैँ बढ्नु वा उम्रनु’ हो। अनि, जसरी हामीले देखेका छौँ, त्यो राष्ट्र पहिले बसोबास नगरिएको भूभागमा उदाउनुपर्थ्यो। एक प्रमुख लेखक, संयुक्त राज्य अमेरिकाको उदय वर्णन गर्दै, ‘रिक्तताबाट उसको प्रकट हुने रहस्य’ को कुरा गर्छन्, र भन्छन्: ‘मौन बीउझैँ हामी साम्राज्यमा बढ्यौँ।’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. सन् १८५० मा एउटा युरोपेली पत्रिकाले संयुक्त राज्य अमेरिकालाई एउटा अद्भुत साम्राज्य भनेको थियो, जो ‘उदाउँदै’ थियो, र ‘पृथ्वीको मौनताबीच दिनदिनै आफ्नो शक्ति र गौरव थप्दै’ थियो।—The Dublin Nation. Edward Everett ले, यस राष्ट्रका Pilgrim संस्थापकहरूमाथि दिएको एक भाषणमा, भने: ‘के तिनीहरूले कुनै एकान्त स्थान खोजेका थिए, जो आफ्नो अस्पष्टताका कारण अहानिकर होस्, र आफ्नो दूरवर्तिताका कारण सुरक्षित होस्, जहाँ Leyden को सानो मण्डलीले विवेकको स्वतन्त्रताको आनन्द लिन सकोस्? हेर, ती विशाल प्रदेशहरू, जसमाथि शान्तिपूर्ण विजयमा, … तिनीहरूले क्रूसका पताकाहरू बोकेका छन्!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

> “‘र भेडाको पाठाझैँ त्यसका दुईवटा सीङ थिए।’ भेडाको पाठाझैँ सीङहरूले युवावस्था, निर्दोषता, र नम्रतालाई जनाउँछन्, जसले 1798 मा ‘उदाउँदै आएको’ रूपमा अगमवक्तालाई प्रस्तुत गरिँदा संयुक्त राज्य अमेरिकाको चरित्रलाई यथार्थ रूपमा प्रतिनिधित्व गर्दछ। प्रारम्भमा अमेरिकातर्फ पलायन गरेका र राजकीय अत्याचार तथा पुरोहितीय असहिष्णुताबाट शरण खोजेका ख्रीष्टियन निर्वासितहरूमध्ये धेरैले नागरिक तथा धार्मिक स्वतन्त्रताको विशाल आधारमाथि एउटा शासन स्थापना गर्ने अठोट गरे। तिनीहरूका विचारहरूले स्वतन्त्रताको घोषणापत्रमा स्थान पाए, जसले यो महान् सत्य उद्घोष गर्दछ कि ‘सबै मानिसहरू समान रूपमा सृष्टि गरिएका छन्’ र ‘जीवन, स्वतन्त्रता, र सुखको खोज’ गर्ने अविच्छिन्न अधिकारले विभूषित गरिएका छन्। अनि संविधानले जनतालाई स्वशासनको अधिकारको प्रत्याभूति दिन्छ, यसो व्यवस्था गर्दै कि जनमतद्वारा निर्वाचित प्रतिनिधिहरूले कानून निर्माण र कार्यान्वयन गर्नेछन्। धार्मिक विश्वासको स्वतन्त्रता पनि प्रदान गरियो, हरेक मानिसलाई आफ्नो अन्तःकरणको आदेशअनुसार परमेश्वरको उपासना गर्न अनुमति दिइयो। गणतन्त्रवाद र प्रोटेस्टेन्टवाद राष्ट्रका मौलिक सिद्धान्त बने। यी सिद्धान्तहरू नै यसको शक्ति र समृद्धिको रहस्य हुन्। सम्पूर्ण ख्रीष्टियन जगत्‌भरिका पीडित र पददलितहरूले चासो र आशासहित यस देशतर्फ हेरेका छन्। लाखौँले यसको किनारातर्फ शरण खोजेका छन्, र संयुक्त राज्य अमेरिका पृथ्वीका अति शक्तिशाली राष्ट्रहरूमध्ये एक स्थानमा उक्लिएको छ।

> “तर थुमाजस्ता सीङहरू भएको पशुले ‘नागझैँ बोल्यो। अनि त्यसले आफ्नो सामुन्ने पहिलो पशुको सबै अधिकार चलाउँछ, र पृथ्वी र त्यसमा बसोबास गर्नेहरूलाई त्यस पहिलो पशुको उपासना गर्न लगाउँछ, जसको घातक घाउ निको भएको थियो; … पृथ्वीमा बसोबास गर्नेहरूलाई यसो भन्दै कि तिनीहरूले त्यस पशुको निम्ति एउटा मूर्ति बनाऊन्, जसलाई तरवारले घाउ पारेको थियो, तर त्यो जीवित रह्यो।’ प्रकाश 13:11–14।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 438–441.

यस अंशले देखाउँछ कि बाह्रौँ र तेह्रौँ अध्यायहरूले प्रकाशितवाक्य सोह्रमा संसारलाई आर्मागेडोनतर्फ डोर्‍याउने ती तीन शक्तिहरू—अजिङ्गर, पशु, र झूटा अगमवक्ता—को पहिचान गरिरहेका छन्। ती तीनै शक्तिहरूमध्ये प्रत्येकको आफ्नै विशेष अध्यायहरू छन्, जसले उही भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासलाई समेट्छन्। दानिय्येल एघारका अन्तिम छ पदहरू “अन्तको समयमा” भन्ने शब्दहरूसँग आरम्भ हुन्छन्, जुन सन् १७९८ थियो। त्यसपछि ती छ पदहरूले दानिय्येल बाह्रको पद १ मा मिखाएल उभिनुहुन्छ, मानवीय अनुग्रह-अवधि समाप्त हुन्छ, र सात अन्तिम विपत्तिहरूको आरम्भ हुन्छ—त्यो बिन्दुसम्म पोपतन्त्रका अन्तिम गतिविधिहरूको पहिचान गर्दछन्। अध्याय एघारको पद ४४ मा, पोपतन्त्रलाई क्रोधित तुल्याउने र अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुअघि नै घटित हुने रक्तपातको आरम्भ गराउने यस घडीको सन्देशलाई “पूर्वबाट र उत्तरबाट आएका समाचार” को रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।

पूर्व र उत्तरबाट आएको सन्देश अन्तिम चेतावनीको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, किनकि यो मिखाएल उठ्नुभन्दा ठीक अघि घोषणा गरिन्छ। यो पवित्र आत्माको उण्ड्याइको समयमा घोषणा गरिने तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो। दानिएलले यस सन्देशलाई दुई-पक्षीय रूपमा प्रस्तुत गरे। “उत्तर” को त्यो सन्देश, जसले पोपतन्त्रलाई क्रोधित बनाउँछ, “उत्तरका राजा” लाई पोपसम्बन्धी शक्ति भनेर पहिचान गर्ने सन्देश हो, र “पूर्व” को सन्देश भनेको पूर्वका सन्तानहरूको सन्देश हो, अर्थात् इस्लाम। निश्चय नै, यसका अन्य महत्त्वपूर्ण अर्थहरू पनि छन्, तर पूर्व इस्लामको प्रतीक हो र ख्रीष्टविरोधी साँचो उत्तरका राजाको नक्कली प्रतिरूप हो। तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश, जसले उत्तरका राजाको छाप (पशुको छाप) ग्रहण नगर्न चेतावनी दिन्छ, यसले यो पनि चेतावनी दिन्छ कि संयुक्त राज्य अमेरिकाको अधर्मको कचौरा परिपूर्ण हुने बिन्दुमा इस्लामले आक्रमण गर्नेछ, र संयुक्त राज्य अमेरिकाले आइतवार व्यवस्थामा आफ्नो अधर्मको कचौरा परिपूर्ण गर्दछ।

प्रकाशितवाक्यको तेह्रौँ अध्यायमा एघारौँ पददेखि अगाडि जाँदा ठीक त्यही भविष्यसूचक इतिहास चिन्हित गरिएको छ, र यो पनि अन्तको समय, अर्थात् १७९८ सालमै, आरम्भ हुन्छ।

> “नयाँ संसारको कुन राष्ट्र १७९८ मा शक्तिमा उदाउँदै थियो, बल र महानताको प्रतिज्ञा दिँदै, र संसारको ध्यान आकर्षित गर्दै थियो? यस प्रतीकको प्रयोगबारे कुनै प्रश्न रहँदैन। एउटा राष्ट्र, र एउटा मात्र, यस भविष्यवाणीका निर्दिष्ट लक्षणहरू पूरा गर्दछ; यसले निःसन्देह संयुक्त राज्य अमेरिका तर्फ संकेत गर्दछ।” The Great Controversy, 440.

प्रकाशितवाक्य १३:११–१८ मा वर्णित भविष्यद्वाणीगत इतिहास उही हो, जो दानियल ११:४०–४५ मा समावेश गरिएको छ। दानियलका पदहरूमा जस्तै, संयुक्त राज्य अमेरिकाको भूमिकाको कथा अनुग्रह-अवधि समाप्तिसँगै अन्त्य हुन्छ, जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले संसारलाई पशुको छाप स्वीकार गर्न बाध्य पार्दछ। त्यसपछि, दानियल ११ मा जस्तै, समयको सन्देश अध्याय १४ मा प्रस्तुत गरिन्छ। दुवै अंशमा संरचना एकै छ; केवल यति मात्र भिन्नता छ कि दानियलका पदहरूले पोपसत्तात्मक गतिविधिहरू वर्णन गरिरहेका छन्, र प्रकाशितवाक्य १३ ले संयुक्त राज्य अमेरिकाको भूमिका पहिचान गरिरहेको छ। ती दुई धाराहरूसँग हामी पाउँछौँ कि प्रकाशितवाक्यको अध्याय १७ ले उही इतिहास समेट्छ, तर दस राजाहरूको रूपमा प्रस्तुत गरिएको अजिङ्गरको भूमिकालाई विशेष रूपमा जोड दिन्छ, जो संयुक्त राष्ट्रसंघ हुन्। विचार गरिएका यी तीन अध्यायहरूले पङ्क्ति–पङ्क्तिअनुसार अजिङ्गर, पशु, र झूटा अगमवक्ताको भूमिका पहिचान गर्दछन्, जसले अध्याय १६ मा संसारलाई आर्मागेडोनतर्फ डोर्‍याउँछन्; त्यसैले यो महत्त्वपूर्ण छ कि अध्याय १७ आरम्भ हुँदा, सात अन्तिम विपत्तिहरू खन्याएका स्वर्गदूतहरूमध्ये एक जना रोमकी वेश्याको न्यायबारे यूहन्नालाई बताउन आउँछ भनी यूहन्नाले हामीलाई जानकारी दिन्छन्।

> सात कटोरा भएका सात स्वर्गदूतहरूमध्ये एक जना आयो, र मसँग कुरा गर्दै मलाई भन्यो, यहाँ आऊ; म तँलाई धेरै पानीहरूमाथि बस्ने त्यस महान् वेश्याको न्याय देखाउनेछु; जससँग पृथ्वीका राजाहरूले व्यभिचार गरेका छन्, र पृथ्वीका बासिन्दाहरू उसको व्यभिचारको दाखमद्यले मतवाला बनाइएका छन्। प्रकाश 17:1, 2.

मिलरवादीहरूका लागि यो विषय मूर्तिपूजक रोम र पोपीय रोमको बारेमा थियो, तर अन्त्यमा यो त्रिविध सङ्घको बारेमा हुन्छ। जसरी उनले अध्याय बाह्र र तेह्रमा ती तीन शक्तिहरूको पहिचान गरेकी छन्, त्यसरी नै उनले अध्याय सत्रकी स्त्रीलाई स्पष्ट रूपमा पोपतन्त्रको रूपमा पहिचान गर्छिन्।

> प्रकाश १७ की “स्त्री [बाबुल]” को यसरी वर्णन गरिएको छ: “बैजनी र किरमिजी रङ्गले सुसज्जित, सुन, बहुमूल्य पत्थरहरू र मोतीहरूले अलंकृत, आफ्ना हातमा घृणित वस्तुहरू र अशुद्धताले भरिएको सुनको कचौरा लिएकी: …र उसको निधारमा एउटा नाम लेखिएको थियो, ‘रहस्य, महान् बाबुल, वेश्याहरूकी आमा।’” अगमवक्ताले भन्छन्: “मैले त्यो स्त्रीलाई पवित्र जनहरूको र येशूका शहीदहरूको रगतले मतवाली भएको देखें।” बाबुललाई अझ यसरी घोषणा गरिएको छ: “त्यो महान् शहर, जसले पृथ्वीका राजाहरू माथि राज्य गर्छ।” प्रकाश १७:४–६, १८। “जुन शक्तिले यति धेरै शताब्दीदेखि ख्रीष्टियन जगत्का सम्राट्हरूमाथि निरङ्कुश प्रभुत्व कायम राख्यो, त्यो रोम हो।” The Great Controversy, 382.

यसैले, सत्रौँ अध्यायमा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहास कहिलेदेखि आरम्भ हुन्छ?

> अनि उहाँले मलाई आत्मामा उजाडस्थानतिर लगे; र मैले एउटी स्त्रीलाई रातो रङ्गको एउटा पशुमाथि बसेकी देखें, जो निन्दाजनक नामहरूले भरिएको थियो, र त्यसका सातवटा शिर र दसवटा सीङ थिए। अनि ती स्त्री बैजनी र रातो वस्त्रले सुसज्जित थिई, र सुन, बहुमूल्य पत्थरहरू र मोतीहरूले अलङ्कृत भएकी थिई, र आफ्ना हातमा एउटा सुनको कचौरा लिएकी थिई, जो उनका व्यभिचारका घिनलाग्दा कुराहरू र अशुद्धताले भरिएको थियो। अनि उनको निधारमा एउटा नाम लेखिएको थियो, रहस्य, महान् बेबिलोन, वेश्याहरूकी आमा र पृथ्वीका घिनलाग्दा कुराहरूकी आमा। अनि मैले ती स्त्रीलाई पवित्र जनहरूको र येशूका शहीदहरूको रगतले मतवाली भएकी देखें; र जब मैले उनलाई देखें, तब म अत्यन्त अचम्म मानेर चकित भएँ। प्रकाश 17:3–6।

यूहन्नाले त्यस स्त्रीलाई देख्न सकून् भनेर उनलाई भविष्यसूचक रूपमा उजाडस्थानमा लगियो, जसलाई यूहन्नाले स्वयं बाह्रौँ अध्यायमा दुई साक्षीहरूसँग सम्बन्धित गर्दै पोपसत्ताको एक हजार दुई सय साठी वर्षको अवधिसँग पहिल्यै पहिचान गरिसकेका छन्।

> र ती स्त्री उजाडस्थानतिर भागी, जहाँ परमेश्वरद्वारा उनका निम्ति एउटा स्थान तयार पारिएको थियो, ताकि त्यहाँ उनलाई एक हजार दुई सय साठी दिनसम्म पालनपोषण गरियोस्.... अनि त्यस स्त्रीलाई एउटा महान् गरुडका दुई पखेटा दिइए, ताकि त्यो सर्पको सामुन्नेबाट उडी उजाडस्थानमा, आफ्नै स्थानमा जाओस्, जहाँ उनको एक समय, समयहरू, र आधा समयसम्म पालनपोषण गरिन्छ। प्रकाश 12:6, 14.

यूहन्नालाई भविष्यवाणीगत रूपमा उजाडस्थानको समयावधिमा लगियो, तर तेस्रो पददेखि अगाडि ठीक-ठीक रूपमा यो निर्दिष्ट गरिएको छ कि एक हजार दुई सय साठी वर्षभित्र यूहन्नालाई कहाँ लगियो, किनकि त्यो स्त्री सतावटको रगतले पहिले नै मतवाली भइसकेकी थिई, र ऊ पहिले नै “वेश्याहरूकी आमा” भइसकेकी थिई। यूहन्नालाई उजाडस्थान-अवधिको अन्त्यतिर लगियो, किनकि त्यो स्त्रीले सतावटको रगत पहिले नै पिइसकेकी थिई, र प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरू पहिले नै उसको गोठमा फर्किरहेका थिए र उसका छोरीहरू बन्दै थिए, किनकि त्यही समयावधिमा ऊ “वेश्याहरूकी आमा” भनेर चिनिएकी थिई। उसका छोरीहरू पहिले नै थिए। सत्रौँ अध्यायमा यूहन्नाको साक्ष्य सन् 1798 मा आरम्भ हुन्छ, जसरी त्यही भविष्यवाणीगत इतिहास दानिय्येल एघारमा जनावरलाई, र प्रकाश १३ मा झूटा अगमवक्तालाई, प्रतिनिधित्व गर्ने रूपमा आरम्भ भएको थियो।

अन्य दुई रेखाहरूमा जस्तै, जब अध्याय सत्रको निष्कर्ष हुन्छ, तब अध्याय अठारले त्यस घडीको सन्देशलाई पहिचान गराउँछ। तीनवटा भविष्यसूचक रेखाहरू, तीन-गुना सङ्घका प्रत्येकका लागि एक-एक। ती सबै १७९८ मा प्रारम्भ भई अनुग्रह-अवधिको समाप्तिसम्म निरन्तर रहने एउटै ऐतिहासिक संरचनामा चित्रित गरिएका छन्, र ती तीनै अन्तिम चेतावनीको सन्देशलाई जोड दिन्छन्।

हबक्कूकका पट्टिकाहरूले प्रकाशको सत्रौँ अध्यायको विषयलाई धेरै बढी विस्तृत रूपमा सम्बोधन गर्छन्, त्यसैले अब म त्यस पहेलीमा प्रवेश गर्नेछु, जुन बाइबलीय भविष्यवाणीका आठ राज्यहरू प्रस्तुत गर्ने अध्यायमा प्रतिपादित गरिएको छ।

> र यही बुद्धि भएको मन हो। ती सात शिर सात पर्वतहरू हुन्, जसमा ती स्त्री बसिरहेकी छे। अनि सात राजा छन्: पाँच जना पतित भइसकेका छन्, एक जना छ, र अर्को अझै आएको छैन; र जब ऊ आउँछ, उसले अल्पकाल मात्र रहनुपर्छ। अनि जो पशु थियो, र छैन, उही आठौँ पनि हो, र ती सातमध्येकै हो, र विनाशतर्फ जान्छ। प्रकाश 17:9–11.

दानिएलले नबूकदनेस्सरलाई भने, “तिमी नै सुनको यो शिर हौ।”

> जहाँ-जहाँ मनुष्यका सन्तानहरू बसोबास गर्छन्, त्यहाँका वनपशुहरू र आकाशका पक्षीहरू उहाँले तिम्रो हातमा सुम्पिदिनुभएको छ, र ती सबैमाथि तिमीलाई शासक बनाउनुभएको छ। तिमी नै यो सुनको शिर हौ। दानिएल २:३८।

दानियलले नबूकदनेसरलाई यसो पनि भने, “हे राजा, तपाईं राजाहरूका राजा हुनुहुन्छ।”

> हे राजा, तिमी राजाहरूका राजा हौ; किनकि स्वर्गका परमेश्वरले तिमीलाई राज्य, शक्ति, सामर्थ्य र महिमा दिनुभएको छ। दानिएल २:३७।

नबूकदनेस्सर “शिर” थियो, र ऊ एक राजा थियो, अनि ऊ राजाहरूका राजा पनि थियो, किनकि उसले त्यस मूर्तिमा प्रतिनिधित्व गरिएका राज्यहरूमध्ये पहिलो राज्यको प्रतिनिधित्व गर्थ्यो। नबूकदनेस्सर सुनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको राजा थियो, र अन्य राज्यहरू तथा राजाहरू त्यस मूर्तिमा भएका अन्य धातुहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिने थिए, तर नबूकदनेस्सर पहिलो थियो, त्यसकारण ऊ राजाहरूका राजा थियो। अर्को एउटा तह, जसको विषयमा हामी अहिले चर्चा गर्नेछैनौं, यो हो कि बाबेलको राज्यले त्यस राज्यको प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसले राजाहरूका साँचो राजा ख्रीष्टको नक्कल गर्न खोज्दछ।

यशैयाहको दुई हजार पाँच सय बीस वर्षका भविष्यवाणीहरू (लेवी व्यवस्था २६ का सात पटक) सम्बन्धी साक्ष्यको आरम्भमा, यशैयाहले राजाहरूलाई शिरहरूको रूपमा चिनाउँछन्।

> किनकि सिरियाको शिर दमस्कस हो, र दमस्कसको शिर रेजीन हो; अनि पैँसट्ठी वर्षभित्र एफ्राइम टुक्राटुक्रा पारिनेछ, यहाँसम्म कि त्यो कुनै प्रजा रहनेछैन। र एफ्राइमको शिर सामरिया हो, र सामरियाको शिर रेमाल्याहको छोरा हो। यदि तिमीहरूले विश्वास गर्नेछैनौ भने, निश्चय नै तिमीहरू स्थिर रहनेछैनौ। यशैया ७:७, ८।

यशैयाले सामरिया नामक उत्तरी राज्य र यहूदाको दक्षिणी राज्यको विरुद्ध रहेका दुई हजार पाँच सय बीस वर्षका दुई समयावधिहरूका लागि केवल प्रारम्भ-बिन्दु प्रस्तुत गरिरहेका छन्, र त्यसो गर्ने क्रममा उनले दुई साक्षीहरू पनि समावेश गर्छन्—कुनै राष्ट्रको राजधानी सहर नै त्यसको शिर हो, र राजा राजधानी सहरको शिर हो। “शिर” भनेको राजा र राज्य हो। प्रकाशमा भविष्यवाणीको त्यही रेखा दानिएलमा जस्तै पुनः ग्रहण गरिएको छ।

यसकारण, जब यूहन्नालाई सन् 1798 मा लगिन्छ र उसलाई सातवटा “शिर” छन् भनी संकेत गर्ने यो पहेली प्रस्तुत गरिन्छ, तब उसले त्यहाँ सात राज्यहरू छन् भन्ने पहिचान गरिरहेको हुन्छ। त्यसपछि उसलाई ती शिरहरू वा राज्यहरूमध्ये पाँचवटा पतित भइसकेका छन् भनेर बताइन्छ। सन् 1798 मा बाइबलको भविष्यवाणीको पाँचौं राज्यले भर्खरै पतन भोगेको थियो, किनकि त्यसले एक घातक घाउ प्राप्त गरेको थियो, जो अन्ततः निको पारिने थियो।

अन्त्यकालको इतिहासमा 1798 मा उभिएका यूहन्नालाई, ती शिरहरूमध्ये एउटाले “छ” भनेर पनि बताइयो। बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य 1798 मा आरम्भ भयो, त्यसैले जब यूहन्नालाई भविष्यवाणीय रूपमा 1798 मा लगियो, तब जो राज्य थियो, त्यो संयुक्त राज्य अमेरिका हो, र उनलाई यसबाहेक यो पनि जानकारी दिइयो कि सातौँ राज्य 1798 को दृष्टिमा अझ भविष्यमा थियो, किनकि त्यो अझै आएको थिएन। 1798 को दृष्टिमा अझ भविष्यमा रहेको सातौँ राज्य संयुक्त राष्ट्रसंघ हो, जसलाई दस राजाहरूले प्रतिनिधित्व गरेका छन्, र जो प्रकाश अध्याय सत्रको विषय हो। तर एक आठौँ पनि छ, जो सातमध्ये कै हो। रोम सधैँ आठौँका रूपमा देखा पर्छ र सातमध्ये कै हो।

सत्रहौँ अध्यायको विषयवस्तुबारे भन्नुपर्ने कुरा धेरै छन्, तर हामी केवल सत्रहौँ अध्यायमा चित्रित बाइबलीय भविष्यवाणीका आठ राज्यहरूलाई पहिचान गर्दैछौँ, ताकि चार राज्यसम्बन्धी मिलेराइट समझ प्रकाश १७ का आठ राज्यहरूसँग कसरी मेल खान्छ भन्ने देख्न सकियोस्।

हामी यस विषयलाई अर्को लेखमा प्रस्तुत गर्नेछौं।

Back to Articles