Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seven

येशू ख्रीष्टको प्रकाश — संख्या सात

The Third Woe and the Rise of the Seventh Kingdom: The Prophetic Significance of the Sunday Law

तेस्रो धिक्कार र सातौँ राज्यको उदय: आइतबारको व्यवस्थाको भविष्यसूचक महत्त्व

Author

Jeff Pippenger

Published

October 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In chapter eleven of Revelation, the two witnesses are lifted up to heaven as an ensign in “the same hour” that a “tenth part of the city” falls. In that hour the “second woe is past; and behold, the third woe cometh quickly.” Islam is the seventh trumpet and the third woe that comes at the “hour” of the Sunday law “earthquake.”

प्रकाशको पुस्तकको एघारौँ अध्यायमा, दुई साक्षीहरूलाई स्वर्गतिर उचालिन्छ, “त्यही घडी”मा एउटा चिन्हस्वरूप, जब “सहरको दशौँ भाग” पतन हुन्छ। त्यस घडीमा “दोस्रो हाय बितिसकेको छ; र हेर, तेस्रो हाय चाँडै आउँदैछ।” इस्लाम सातौँ तुरही हो र तेस्रो हाय हो, जो आइतबारको व्यवस्थाको “भूकम्प”-रूपी “घडी”मा आउँछ।

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:12–19.

> तब तिनीहरूले स्वर्गबाट तिनीहरूलाई यसो भन्दै गरेको एउटा ठूलो स्वर सुने, “यहाँ माथि आओ।” अनि तिनीहरू बादलमा स्वर्गमा उक्लिए; र तिनीहरूका शत्रुहरूले तिनीहरूलाई देखे। त्यही घडी एउटा ठूलो भुइँचालो भयो, र सहरको दशौं भाग ढल्यो, र त्यस भुइँचालोमा सात हजार मानिस मारिए; अनि बाँकीहरू अत्यन्त भयभीत भए, र स्वर्गका परमेश्वरलाई महिमा दिए। दोस्रो हाय बितिसकेको छ; र, हेर, तेस्रो हाय चाँडै आउँदैछ। अनि सातौँ स्वर्गदूतले तुरही फुके; र स्वर्गमा ठूला-ठूला स्वरहरू भए, यसो भन्दै, “यस संसारका राज्यहरू हाम्रो प्रभु र उहाँका ख्रीष्टका राज्य भएका छन्; र उहाँले सदा-सर्वदा राज्य गर्नुहुनेछ।” अनि परमेश्वरको सामु आफ्ना सिंहासनहरूमा बसेका चौबीस जना एल्डरहरू आफ्ना मुखमा घोप्टो परे, र परमेश्वरको आराधना गर्दै यसो भने, “हे सर्वशक्तिमान प्रभु परमेश्वर, जो हुनुहुन्छ, जो हुनुहुन्थ्यो, र जो आउनुहुनेछ, हामी तपाईंलाई धन्यवाद दिन्छौँ; किनकि तपाईंले आफ्नो महान् शक्ति धारण गर्नुभएको छ, र राज्य गर्नुभएको छ। अनि जाति-जातिहरू क्रोधित भए, र तपाईंको क्रोध आएको छ, र मरेकाहरूको न्याय हुने समय आएको छ, र तपाईंका सेवक अगमवक्ताहरूलाई, र पवित्र जनहरूलाई, र तपाईंको नाउँको भय मान्ने साना र ठूला सबैलाई प्रतिफल दिने समय आएको छ; र पृथ्वीलाई नाश गर्नेहरूलाई नाश गर्ने समय पनि आएको छ।” अनि स्वर्गमा परमेश्वरको मन्दिर खोलियो, र उहाँको मन्दिरमा उहाँको करारको सन्दूक देखियो; अनि बिजुलीहरू, स्वरहरू, गर्जनहरू, भुइँचालो, र ठूलो असिना भए। प्रकाश 11:12–19.

The two witnesses ascend to heaven in a cloud, which prophetically represents a group of angels. As previously cited in these articles and as found in Habakkuk’s Tables, Sister White identifies that when the individual messages represented as the first, the second and the third angel arrive into prophetic history, they are portrayed as singular angels, but the message of the Midnight Cry, is represented by many angels. The two witnesses are lifted up into heaven as they proclaim the message of the Midnight Cry by an army of angels, thus they are taken into heaven “in a cloud.”

दुई साक्षीहरू बादलमा स्वर्गतर्फ आरोहण गर्छन्, जुन अगमवाणीगत रूपमा स्वर्गदूतहरूको एउटा समूहको प्रतिनिधित्व गर्दछ। यी लेखहरूमा पहिले उद्धृत गरिएझैँ र हबक्कूकका तालिकाहरूमा पाइएझैँ, सिस्टर ह्वाइटले पहिचान गर्नुहुन्छ कि पहिलो, दोस्रो र तेस्रो स्वर्गदूतद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका व्यक्तिगत सन्देशहरू जब अगमवाणीको इतिहासमा प्रवेश गर्छन्, तिनीहरू एकल स्वर्गदूतहरूको रूपमा चित्रित हुन्छन्, तर मध्यरातको पुकारको सन्देश भने धेरै स्वर्गदूतहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। दुई साक्षीहरू स्वर्गदूतहरूको सेनाद्वारा मध्यरातको पुकारको सन्देश घोषणा गर्दै गर्दा स्वर्गतर्फ उठाइन्छन्; यसरी तिनीहरू “बादलमा” स्वर्गतर्फ लगिन्छन्।

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> “दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको अन्त्यतिर, मैले परमेश्वरका जनहरूमाथि स्वर्गबाट चम्किरहेको एउटा महान् ज्योति देखें। यस ज्योतिका किरणहरू सूर्यझैँ तेजस्वी देखिन्थे। अनि मैले स्वर्गदूतहरूका आवाजहरू यसरी पुकारिरहेका सुनेँ, ‘हेर, दुलहा आउँदै हुनुहुन्छ; उहाँलाई भेट्न निस्केर जाओ!’”

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “यो नै मध्यरातको पुकार थियो, जसले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई शक्ति दिनुपर्ने थियो। निरुत्साहित सन्तहरूलाई जागृत तुल्याउन र तिनीहरूलाई तिनीहरूको सामु रहेको महान् कार्यका लागि तयार पार्न स्वर्गबाट स्वर्गदूतहरू पठाइए। सबैभन्दा प्रतिभाशाली मानिसहरू यस सन्देशलाई ग्रहण गर्ने पहिलोहरू थिएनन्। स्वर्गदूतहरू नम्र र समर्पित जनहरूकहाँ पठाइए, र तिनीहरूलाई यो पुकार उठाउन बाध्य तुल्याइयो, ‘हेर, दुलाहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क।’ यस पुकारको जिम्मा पाएकाहरूले शीघ्रता गरे, र पवित्र आत्माको शक्तिमा सन्देश सुनाए, अनि आफ्ना निरुत्साहित दाजुभाइहरूलाई जागृत तुल्याए। यो कार्य मानिसहरूको बुद्धि र शिक्षामा आधारित थिएन, तर परमेश्वरको शक्तिमा आधारित थियो, र उहाँका ती सन्तहरूले, जसले यो पुकार सुने, त्यसको प्रतिरोध गर्न सकेनन्। सबैभन्दा आत्मिक जनहरूले यस सन्देशलाई पहिले ग्रहण गरे, र जो पहिले यस कार्यमा अगुवाइ गर्नेहरू थिए, तिनीहरूले यसलाई ग्रहण गर्न र यो पुकारलाई अझ प्रबल बनाउन सबैभन्दा ढिलो गरे, ‘हेर, दुलाहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क!’” Early Writings, 238.

In the hour of the earthquake, which destroys a tenth part of the city, seven thousand men are slain. The earthquake is the Sunday law in the United States. A city is a kingdom in prophecy, and the United States is one tenth of the kingdom of the ten kings of Revelation 17. The United States is overthrown at the earthquake of the Sunday law and ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and then transcends into the premier king of the ten kings, the seventh kingdom of Bible prophecy, who will agree to give their kingdom unto the papacy who is the eighth which is of the seven.

भूकम्पको त्यस घडीमा, जसले सहरको दशौँ भाग नष्ट गर्दछ, सात हजार मानिस मारिन्छन्। भविष्यवाणीमा सहर एउटा राज्य हो, र संयुक्त राज्य अमेरिका प्रकाश १७ का दस राजाहरूको राज्यको एक दशौँ भाग हो। संयुक्त राज्य अमेरिका आइतबारको व्यवस्थाको भूकम्पमा उल्टाइन्छ र बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य रहन छोड्छ, अनि त्यसपछि दस राजाहरूमध्ये प्रमुख राजामा, अर्थात् बाइबलीय भविष्यवाणीको सातौँ राज्यमा रूपान्तरित हुन्छ, जसले आफ्नो राज्य त्यस पापसत्तालाई दिन सहमत हुनेछन्, जो सातमध्येकै आठौँ हो।

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> अनि तिमीले देखेका ती दस सीङहरू दस राजाहरू हुन्, जसले अहिलेसम्म कुनै राज्य पाएका छैनन्; तर तिनीहरूले पशुसँगै एक घडीका लागि राजाहरूझैँ अधिकार पाउँछन्। यिनीहरू एउटै मनका छन्, र आफ्नो शक्ति र सामर्थ्य पशुलाई दिनेछन्। यिनीहरूले थुमासँग युद्ध गर्नेछन्, र थुमाले तिनीहरूलाई जित्नुहुनेछ; किनकि उहाँ प्रभुहरूका प्रभु र राजाहरूका राजा हुनुहुन्छ; अनि उहाँसँग हुनेहरू बोलाइएका, चुनिएका, र विश्वासयोग्य हुन्। अनि उसले मलाई भन्यो, तिमीले देखेका ती जलहरू, जहाँ वेश्याचाहिँ बसिरहेकी छे, ती जातिहरू, भीडहरू, राष्ट्रहरू, र भाषाहरू हुन्। अनि तिमीले पशुमाथि देखेका ती दस सीङहरू—यिनीहरूले त्यस वेश्यालाई घृणा गर्नेछन्, र उसलाई उजाड र नाङ्गी पार्नेछन्, र उसको मासु खानेछन्, र उसलाई आगोले जलाइदिनेछन्। किनकि परमेश्वरले आफ्नो इच्छा पूरा गराउन, र एउटै अभिप्रायमा सहमत हुन, र आफ्नो राज्य पशुलाई दिन, परमेश्वरका वचनहरू पूरा नहोउन्जेलसम्म, तिनीहरूको हृदयमा राखिदिनुभएको छ। अनि तिमीले देखेकी स्त्री त्यो महान् सहर हो, जसले पृथ्वीका राजाहरू माथि राज्य गर्छे। प्रकाश 17:12–18.

The ten kings of the United Nations “agree” to “give their worldwide “kingdom unto the beast.” They have “one mind,” just as they “consulted together with one consent,” in Psalms eighty- three. Ahab was the king of the ten tribes, who committed the unlawful relationship of fornication with the whore of Tyre in Isaiah twenty-three. Ahab and Jezebel’s unlawful relationship typified the unlawful relationship of Herod and Herodias in the time of Elijah, represented as John the Baptist. Herod was a representative of the Roman Empire, which in Daniel seven, the Roman Empire consists of ten horns. The ten horns were typified by Ahab’s kingdom of ten tribes, and they both provide witnesses to the ten kings of the United Nations. With Ahab and Herod representing the state in the unlawful relationships, their role was to accomplish the persecution of heretics for the whore of Tyre, who sings her songs at the end of the symbolic seventy years.

संयुक्त राष्ट्रसंघका दस राजाहरूले आफ्नो विश्वव्यापी “राज्य पशुलाई दिन” “सहमत” हुन्छन्। तिनीहरू “एउटै मनका” छन्, जसरी भजनसंग्रह त्रियासीमा तिनीहरूले “एकमत भएर आपसमा सल्लाह गरे।” आहाब ती दस कुलका राजा थिए, जसले यशैया तेइसमा टायरकी वेश्यासीता गर्ने स्त्रीसँग व्यभिचारको अवैध सम्बन्ध बाँधे। आहाब र ईजेबेलको अवैध सम्बन्धले एलियाको समयमा, जो यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्तिद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो, हेरोद र हेरोदियासको अवैध सम्बन्धको पूर्वरूप प्रस्तुत गर्‍यो। हेरोद रोमी साम्राज्यको एक प्रतिनिधि थिए, र दानियल सातमा रोमी साम्राज्य दस सीङहरूबाट बनेको छ। ती दस सीङहरू आहाबको दस कुलको राज्यद्वारा पूर्वरूपित गरिएका थिए, र यी दुवैले संयुक्त राष्ट्रसंघका दस राजाहरूका लागि साक्षी प्रदान गर्छन्। आहाब र हेरोदले ती अवैध सम्बन्धहरूमा राज्यको प्रतिनिधित्व गर्दा, तिनीहरूको भूमिका टायरकी वेश्यासीता गर्ने स्त्रीका निम्ति, जसले प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षको अन्त्यमा आफ्ना गीतहरू गाउँछे, विधर्मियोंमाथिको सतावट सम्पन्न गर्नु थियो।

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> “राजाहरू, शासकहरू, र राज्यपालहरूले आफूमाथि ख्रीष्टविरोधीको छाप लगाएका छन्, र तिनीहरूलाई त्यस अजिङ्गरको रूपमा चित्रित गरिएको छ, जो सन्तहरूसित—परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्नेहरू र येशूको विश्वास धारण गर्नेहरूसित—युद्ध गर्न जान्छ।” Testimonies to Ministers, 38.

At the Sunday law the earth beast ceases to reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, for it has just committed fornication with Jezebel, and then takes the leadership of the United Nations. It then forces the entire world to set up a worldwide image of the beast, as they had previously accomplished at the Sunday law in their nation.

आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पृथ्वीको पशुले बाइबल भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा शासन गर्न छोड्छ, किनकि त्यसले भर्खरै येजेबेलसँग व्यभिचार गरेको हुन्छ, र त्यसपछि संयुक्त राष्ट्रसंघको नेतृत्व ग्रहण गर्छ। त्यसपछि यसले सम्पूर्ण संसारलाई पशुको एक विश्वव्यापी मूर्ति खडा गर्न बाध्य पार्छ, जसरी उनीहरूले यसअघि आफ्नो राष्ट्रमा आइतबारको व्यवस्थाको समयमा गरिसकेका थिए।

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:14–17.

> र पृथ्वीमा बसोबास गर्नेहरूलाई उसले ती चिन्हहरूद्वारा, जुन उसलाई जनावरको सामुन्ने गर्न शक्ति दिइएको थियो, बहकाउँछ; र पृथ्वीमा बसोबास गर्नेहरूलाई यसो भन्दै कि तिनीहरूले त्यस जनावरको प्रतिमा बनाऊन्, जसलाई तरबारले घाउ पारेको थियो, तर जो जीवित रह्यो। अनि उसलाई जनावरको प्रतिमालाई प्राण दिन शक्ति दिइएको थियो, ताकि जनावरको प्रतिमा बोलोस् पनि, र जनावरको प्रतिमाको उपासना नगर्ने जति सबैलाई मारिन लगाओस्। अनि उसले सबैलाई—सानादेखि ठूला, धनी र दरिद्र, स्वतन्त्र र दास—आफ्नो दाहिने हातमा वा निधारमा छाप ग्रहण गर्न लगाउँछ; अनि जससँग त्यो छाप, वा जनावरको नाउँ, वा उसको नाउँको सङ्ख्या छैन, त्यसले बाहेक अरू कसैले किनबेच गर्न नसकोस्। प्रकाश 13:14–17.

Ahab, Herod, the ten kings of the Roman Empire and the ten kings of the United Nations represent the dragon that goes to make war with the saints, for it is always Jezebel’s paramour that accomplishes the persecuting of those who Jezebel classifies as heretics.

आहाब, हेरोद, रोमी साम्राज्यका दस राजाहरू तथा संयुक्त राष्ट्रसंघका दस राजाहरूले सन्तहरूसँग युद्ध गर्न निस्कने अजिङ्गरको प्रतिनिधित्व गर्छन्, किनकि जेज़ेबेलले विधर्मी भनी वर्गीकृत गरेका व्यक्तिहरूमाथि सतावट चलाउने कार्य सधैं जेज़ेबेलकै परपुरुषले नै सम्पन्न गर्ने गर्दछ।

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “यसरी, यद्यपि अजिङ्गरले मुख्यतः शैतानलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, तैपनि गौण अर्थमा यो मूर्तिपूजक रोमको प्रतीक हो।” द ग्रेट कन्ट्रोवर्सी, ४३९।

At the earthquake of the Sunday law there are “seven thousand” men that are “slain.” In Daniel eleven and verse forty-one, “many are overthrown.” Those overthrown when the Sunday law arrives, are Laodicean Seventh-day Adventists who have not prepared for the crisis. The number “seven thousand” represents the remnant of God’s people. God told Elijah, at the crisis of mount Carmel, which represents the Sunday law crisis, that there were “seven thousand in Israel” who had not bowed a knee to Baal. The apostle Paul comments on this.

आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी भूकम्पमा “सात हजार” मानिसहरू “मारिन्छन्।” दानिएल अध्याय एघार, पद एकचालीसमा, “धेरै जना परास्त हुन्छन्।” आइतबारको व्यवस्था लागू हुँदा परास्त हुनेहरू ती लाओदिकीया अवस्थाका सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्टहरू हुन्, जसले संकटका लागि तयारी गरेका छैनन्। “सात हजार” भन्ने संख्या परमेश्वरका जनहरूको बाँकी अवशेषलाई जनाउँछ। कर्मेल पर्वतको संकटमा, जसले आइतबारको व्यवस्थाको संकटलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, परमेश्वरले एलियाहलाई भन्नुभयो कि “इस्राएलमा सात हजार” त्यस्ता थिए, जसले बालको सामु घुँडा टेकेका थिएनन्। प्रेरित पावलले यसबारे टिप्पणी गर्छन्।

> I say then, Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite, of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. God hath not cast away his people which he foreknew. Wot ye not what the scripture saith of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying, Lord, they have killed thy prophets, and digged down thine altars; and I am left alone, and they seek my life. But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace. Romans 11:1–5.

> त्यसैले म भन्दछु, के परमेश्वरले आफ्ना प्रजालाई त्याग्नुभएको छ? कदापि होइन। किनकि म पनि एक इस्राएली हुँ, अब्राहामको सन्तान, बेन्यामीन कुलको। परमेश्वरले आफ्ना ती प्रजालाई, जसलाई उहाँले पहिले नै चिन्नुभएको थियो, त्याग्नुभएको छैन। एल्याहको विषयमा धर्मशास्त्रले के भन्दछ, के तिमीहरूलाई थाहा छैन? उसले इस्राएलको विरुद्धमा परमेश्वरसँग यसो भन्दै बिन्ती गर्दछ, “हे प्रभु, तिनीहरूले तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई मारिदिएका छन्, र तपाईंका वेदीहरू भत्काइदिएका छन्; अनि म मात्र एक्लै बाँकी छु, र तिनीहरू मेरो प्राण लिन खोज्दैछन्।” तर परमेश्वरको उत्तर उसलाई के थियो? “मैले आफ्ना निम्ति सात हजार पुरुषहरू सुरक्षित राखेको छु, जसले बालको मूर्तिको सामु घुँडा टेकेका छैनन्।” त्यसरी नै यस वर्तमान समयमा पनि अनुग्रहको चुनावअनुसार एक अवशेष बाँकी छ। रोमी 11:1–5.

The words “seven thousand” represent a remnant of God’s people, but the context where they are symbolically identified, must be factored in. The men overthrown at the earthquake of the Sunday law are the remnant of unfaithful Seventh-day Adventists who are there and then, taken captive by modern spiritual Babylon. In the prophetic history of ancient literal Israel, when Babylon desolated Jerusalem the second of three times, there was a remnant of “seven thousand” “mighty” men “of the land” taken captive.

“सात हजार” भन्ने शब्दहरूले परमेश्वरका जनहरूको एक अवशेषलाई जनाउँछन्, तर जहाँ तिनीहरू प्रतीकात्मक रूपमा चिन्हित गरिएका छन्, त्यस सन्दर्भलाई पनि विचारमा लिनुपर्छ। आइतबारको व्यवस्थाको भूकम्पमा उल्ट्याइएका मानिसहरू अविश्वासी सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरूको अवशेष हुन्, जो त्यहाँ र त्यही बेला आधुनिक आध्यात्मिक बाबेलद्वारा बन्दी बनाइन्छन्। प्राचीन वास्तविक इस्राएलको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासमा, जब बाबेलले यरूशलेमलाई तीन पटकमध्ये दोस्रो पटक उजाड पार्‍यो, तब “देशका” “पराक्रमी” मानिसहरूमध्ये “सात हजार” को एक अवशेष बन्दी बनाइयो।

> And he carried away Jehoiachin to Babylon, and the king’s mother, and the king’s wives, and his officers, and the mighty of the land, those carried he into captivity from Jerusalem to Babylon. And all the men of might, even seven thousand, and craftsmen and smiths a thousand, all that were strong and apt for war, even them the king of Babylon brought captive to Babylon. And the king of Babylon made Mattaniah his father’s brother king in his stead, and changed his name to Zedekiah. 2 Kings 24:15–17.

> अनि तिनले यहोयाकीनलाई बाबेलमा लगे, साथै राजाकी आमालाई, राजाका पत्निहरूलाई, तिनका अधिकारीहरूलाई, र देशका पराक्रमीहरूलाई पनि; यरूशलेमबाट बाबेलमा तिनले तिनीहरूलाई बन्दी बनाएर लगे। अनि सबै पराक्रमी पुरुषहरू, अर्थात् सात हजार, र कारीगरहरू र लोहारहरू एक हजार, युद्धका लागि सबल र योग्य भएका सबैलाई पनि बाबेलका राजाले बाबेलमा बन्दी बनाएर लगे। अनि बाबेलका राजाले तिनका पिताका भाइ मत्तन्याहलाई तिनको सट्टा राजा बनाए, र तिनको नाउँ सिदकियाह राखिदिए। २ राजा २४:१५–१७।

Once the mighty men of Jerusalem are overthrown at the earthquake of the Sunday law, “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet that the seventh angel sounds. In the “hour” of the “earthquake” of the Sunday law—Islam strikes!

एक पटक आइतवारको व्यवस्थाको भूकम्पमा यरूशलेमका शक्तिशाली पुरुषहरू ढालिएपछि, “तेस्रो हायो चाँडै आउँछ। अनि सातौँ स्वर्गदूतले तुरही फुक्यो।” तेस्रो हायो भनेको सातौँ स्वर्गदूतले फुक्ने सातौँ तुरही हो। आइतवारको व्यवस्थाको “भूकम्प” को “घडी” मा—इस्लामले प्रहार गर्छ!

One of the primary characteristics of Islam in the first and second woes, was the historical fact that their mode of warfare was unlike the common tactics of war carried out in the history where they fulfilled their prophetic role. Their mode of warfare was to strike suddenly and unexpectedly. The word “assassin” is derived from the practices of the Islamic warriors in that period of history. Their attacks were as the Japanese Kamikazes of World War Two. The Islamic warriors expected to die when they assassinated their target. For this reason, a common practice for the warriors was to prepare for death by getting intoxicated on hashish, before their attack to help subdue the fear of death. When they struck their victims, it was sudden and unexpected, and their dependence upon hashish for the desired mental state, combined with the secret attack, formed the etymological basis of the word “assassin,” due to its connection with the word hashish.

पहिलो र दोस्रो धिक्कारमा इस्लामको एक प्रमुख विशेषता यो थियो कि, तिनीहरूले आफ्नो भविष्यवाणीसम्बन्धी भूमिका पूरा गरेको इतिहासकालमा, तिनीहरूको युद्ध गर्ने तरिका सामान्य युद्धनीतिभन्दा भिन्न थियो भन्ने ऐतिहासिक तथ्य हो। तिनीहरूको युद्ध गर्ने तरिका अचानक र अप्रत्याशित रूपमा प्रहार गर्नु थियो। “assassin” भन्ने शब्द इतिहासको त्यस अवधिमा इस्लामी योद्धाहरूको अभ्यासबाट व्युत्पन्न भएको हो। तिनीहरूको आक्रमण दोस्रो विश्वयुद्धका जापानी कामिकाजेहरूजस्तै थियो। इस्लामी योद्धाहरूले आफ्नो लक्ष्यको हत्या गर्दा आफू मर्ने अपेक्षा गर्दथे। यस कारणले, योद्धाहरूमा एक सामान्य अभ्यास आक्रमणअघि मृत्युको भयलाई दबाउन सहयोग होस् भनेर हसिस सेवन गरी मात्तिनु, अर्थात् मृत्युका लागि आफूलाई तयार गर्नु थियो। जब तिनीहरूले आफ्ना शिकारहरूमाथि प्रहार गर्दथे, त्यो अचानक र अप्रत्याशित हुन्थ्यो, र चाहिएको मानसिक अवस्थाका लागि हसिसमाथिको तिनीहरूको निर्भरता, गोप्य आक्रमणसँग मिलेर, “assassin” भन्ने शब्दको व्युत्पत्तिगत आधार बन्यो, किनकि यसको सम्बन्ध hashish भन्ने शब्दसँग रहेको छ।

The third woe and the seventh trumpet “cometh quickly.”

तेस्रो धिक्कार र सातौँ तुरही “छिट्टै आउँछ।”

Similarly, on October 22, 1844, the messenger of the covenant came “suddenly” to His temple. Sister White defined the “suddenness” of the arrival of the messenger of the covenant, representing that His coming was “unexpected.” Therefore all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844 were unexpected and sudden.

त्यसै गरी, २२ अक्टोबर, १८४४ मा, करारका सन्देशवाहक आफ्ना मन्दिरमा “अचानक” आउनुभयो। सिस्टर ह्वाइटले करारका सन्देशवाहकको आगमनको “अचानकपन” लाई परिभाषित गर्दै, उहाँको आगमन “अप्रत्याशित” थियो भनी जनाउनुभयो। त्यसकारण २२ अक्टोबर, १८४४ मा पूरा भएका सबै चार “आगमन” हरू अप्रत्याशित र अचानक थिए।

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “पवित्रस्थानको शुद्धीकरणका लागि ख्रीष्ट हाम्रो महायाजकको रूपमा अति पवित्र स्थानमा आउनु, जसलाई दानियल ८:१४ मा देखाइएको छ; मानिसको पुत्रको पुरातन दिनहरूका सामु आउनु, जसरी दानियल ७:१३ मा प्रस्तुत गरिएको छ; अनि प्रभु आफ्नै मन्दिरमा आउनु, जसको भविष्यवाणी मलाकीले गरेका छन्,—यी सबै एउटै घटनाका वर्णनहरू हुन्; र यही कुरा मत्ती २५ मा रहेको दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा ख्रीष्टद्वारा वर्णित दुलहाको विवाहमा आउनुद्वारा पनि प्रतिरूपित गरिएको छ।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, ४२६।

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, thus all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844, are to be fulfilled to the very letter again at the earthquake that is the Sunday law. Commenting on the parable of the virgins, Sister White adds to the witness that identifies the suddenness and unexpectedness that is symbolized at the earthquake of the Sunday law, which is the perfect fulfillment of the Midnight Cry.

दस कुँवारीहरूको दृष्टान्त अक्षरशः पुनः दोहोरिन्छ; यसरी २२ अक्टोबर, १८४४ मा पूरा भएका सबै चार “आगमनहरू” आइतबारको व्यवस्थारूपी भूकम्पमा फेरि अक्षरशः पूरा हुनुपर्छ। कुँवारीहरूको दृष्टान्तबारे टिप्पणी गर्दै सिस्टर ह्वाइटले त्यस साक्षीमा थप जोड दिनुहुन्छ, जसले आइतबारको व्यवस्थाको भूकम्पमा प्रतीकित अकस्मात्ता र अप्रत्याशिततालाई पहिचान गराउँछ, र यही मध्यरात्रिको पुकारको सिद्ध परिपूर्ति हो।

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “चरित्र सङ्कटद्वारा प्रकट हुन्छ। जब मध्यरातमा गम्भीर स्वरले यस्तो घोषणा गर्‍यो, ‘हेर, दुलहा आउँदैछ; उसलाई भेट्न निस्क,’ तब निदाएका कन्याहरू आफ्ना निद्राबाट ब्युँझिए, र यस घटनाका लागि कसले तयारी गरेको थियो भन्ने देखियो। दुवै पक्ष अचाक्लीमा परे, तर एक पक्ष आपत्कालका लागि तयार थियो, र अर्को पक्ष तयारीविनाको भेटियो। चरित्र परिस्थितिद्वारा प्रकट हुन्छ। आकस्मिक अवस्थाहरूले चरित्रको साँचो धातु प्रकट गराउँछन्। कुनै अचानक र अकल्पित विपत्ति, शोक वा सङ्कट, कुनै अप्रत्याशित रोग वा वेदना, प्राणलाई मृत्युको सामना गराउने कुनै कुरा—यी सबैले चरित्रको साँचो आन्तरिक स्वरूपलाई उजागर गर्नेछन्। परमेश्वरको वचनका प्रतिज्ञाहरूमा कुनै वास्तविक विश्वास छ कि छैन, त्यो प्रकट गराइनेछ। आत्मा अनुग्रहद्वारा धानिएको छ कि छैन, दीपकसहितको भाँडोमा तेल छ कि छैन, त्यो पनि प्रकट गराइनेछ।”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “परीक्षाका समयहरू सबैमाथि आउँछन्। परमेश्वरको परीक्षा र जाँचको अधीनमा हामी आफूलाई कसरी व्यवहारमा ल्याउँछौं? के हाम्रा बत्तीहरू निभ्छन्? वा के हामी तिनलाई अझै जलिराख्छौं? के हामी अनुग्रह र सत्यले परिपूर्ण हुनुहुने उहाँसँगको हाम्रो सम्बन्धद्वारा प्रत्येक आकस्मिक अवस्थाको लागि तयार छौं? पाँच बुद्धिमती कन्याहरूले आफ्नो चरित्र पाँच मूर्ख कन्याहरूलाई दिन सक्दैनथिन्। चरित्र हामीले व्यक्तिगत रूपमा आफैँले निर्माण गर्नुपर्छ।” Review and Herald, October 17, 1895.

At the earthquake of the Sunday law, the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy. The remnant of seven thousand Laodicean Adventists that have not prepared for the crisis, will manifest a character prepared for the mark of the beast. Then Islam suddenly and unexpectedly arrives, for “the third woe cometh quickly” as “the seventh angel” sounds!

आइतवारको व्यवस्थाको भूकम्पमा, संयुक्त राज्य अमेरिका बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य रहँदैन। सात हजार लाओडिकेयाली एड्भेन्टिस्टहरूको बाँकी समूह, जसले सङ्कटको लागि तयारी गरेका छैनन्, तिनीहरूले पशुको छापका लागि तयार भएको चरित्र प्रकट गर्नेछन्। तब इस्लाम अकस्मात् र अप्रत्याशित रूपमा आइपुग्छ, किनकि “तेस्रो हाय चाँडै आउँछ” जब “सातौँ स्वर्गदूत” तुरही फुक्दछ!

The four ‘comings’ that were all fulfilled on October 22, 1844 are then repeated. The first coming identified the opening of the judgment, in fulfillment of Daniel eight verse fourteen. It confirmed the message of the first angel that announced that the “hour” of His judgment is come. That fulfillment typifies the “hour” of the earthquake, which begins at the Sunday law, and is the “hour” when Islam brings “His judgment” upon the United States for the passage of a Sunday law.

त्यसपछि ती चारवटा “आगमनहरू”, जो सबै २२ अक्टोबर, १८४४ मा पूरा भएका थिए, पुनः दोहोरिन्छन्। पहिलो आगमनले न्यायको उद्घाटनलाई पहिचान गरायो, दानिएल ८:१४ को पूर्तिस्वरूप। यसले पहिलो स्वर्गदूतको त्यो सन्देशलाई पुष्टि गर्यो जसले घोषणा गरेको थियो कि उहाँको न्यायको “घडी” आइपुगेको छ। त्यो पूर्तिले भूकम्पको “घडी” को प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छ, जुन आइतबारको व्यवस्थाबाट आरम्भ हुन्छ, र त्यही “घडी” हो जब इस्लामले आइतबारको व्यवस्था पारित भएको कारण संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि “उहाँको न्याय” ल्याउँछ।

The messenger of the covenant in Malachi chapter three, came suddenly to the temple He had raised up in forty-six years from 1798 to 1844, to enter into a covenant with the “Levites” of the Millerite history. At the earthquake of the Sunday law, the messenger of the covenant suddenly comes to enter into the temple of resurrected dead dry bones, to enter into covenant with the “Levites” of the history of the one hundred and forty-four thousand.

मलाकी अध्याय तीनमा उल्लिखित करारका सन्देशवाहक, १७९८ देखि १८४४ सम्मका छयालीस वर्षमा उहाँले उठाउनुभएको मन्दिरमा, मिलेराइट इतिहासका “लेवीहरू”सँग करार बाँध्न, अचानक आउनुभयो। आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी भूकम्पमा, करारका सन्देशवाहक अकस्मात् पुनर्जीवित भएका सुक्खा हड्डीहरूको मन्दिरमा प्रवेश गर्न, एक लाख चवालीस हजारको इतिहासका “लेवीहरू”सँग करारमा प्रवेश गर्न, अचानक आउनुहुन्छ।

At the earthquake of the Sunday law the Son of man comes to the Father to receive a kingdom in fulfillment of Daniel seven verse thirteen, as He did on October 22, 1844, for at the “hour” of the earthquake there are “voices in heaven,” who proclaim, that the “kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned.”

आइतबारको व्यवस्थाको भूकम्पमा मानिसको पुत्रले एक राज्य ग्रहण गर्न पिताकहाँ आउनुहुन्छ, दानिएल ७:१३ को परिपूर्तिमा, जसरी उहाँले २२ अक्टोबर १८४४ मा गर्नुभएको थियो; किनकि भूकम्पको “घडी” मा त्यहाँ “स्वर्गमा आवाजहरू” हुन्छन्, जसले यसरी घोषणा गर्छन्: “यस संसारका राज्यहरू हाम्रा प्रभु र उहाँका ख्रीष्टका राज्य भएका छन्; अनि उहाँले सदासर्वदा राज्य गर्नुहुनेछ। अनि चौबीस जना प्राचीनहरू, जो परमेश्वरको सामु आफ्ना आसनहरूमा बसेका थिए, आफ्ना मुखमा लम्पसार परे, र परमेश्वरको आराधना गरे, यसो भन्दै: हामी तपाईंलाई धन्यवाद दिन्छौं, हे सर्वशक्तिमान प्रभु परमेश्वर, जो हुनुहुन्छ, र हुनुहुन्थ्यो, र आउनुहुनेछ; किनकि तपाईंले आफ्नो महान् शक्ति आफ्नै हातमा लिनुभएको छ, र राज्य गर्नुभएको छ।”

In the hour of the earthquake, when His judgment is come, and the two witnesses who have been previously resurrected from the street where they had been murdered stand up. Then, as a mighty army, they are lifted up to heaven while the remnant of seven thousand Laodicean Adventist are overthrown. The wise wheat has there and then been separated from the foolish tares. Christ then receives His kingdom and the seventh trumpet sounds, which is also the third woe, which arrives suddenly and unexpectedly, and then “the nations” are “angry, and thy wrath is come.”

भूकम्पको घडीमा, जब उहाँको न्याय आइपुगेको हुन्छ, र पहिले आफूहरू मारिएका सडकबाट पुनर्जीवित गरिएका ती दुई साक्षीहरू उठेर उभिन्छन्। त्यसपछि, एक शक्तिशाली सेनाजस्तै, तिनीहरूलाई स्वर्गतर्फ उचालिन्छ, जबकि सात हजार लाओडिसियन एड्भेन्टिस्टहरूको बाँकी हिस्सा परास्त गरिन्छ। त्यहीँ र त्यही बेला बुद्धिमान् गहुँ मूर्ख जंगली झारबाट अलग गरिसकिएको हुन्छ। त्यसपछि ख्रीष्टले आफ्नो राज्य ग्रहण गर्नुहुन्छ र सातौँ तुरही बज्छ, जुन तेस्रो विपत्ति पनि हो, जो अकस्मात् र अप्रत्याशित रूपमा आइपुग्छ, अनि त्यसपछि “जातिहरू” “क्रोधित भए, र तपाईंको क्रोध आइपुगेको छ।”

The angering of the nations is the prophetic role of Islam, and it begins at the hour of the earthquake and continues until the close of human probation and the seven last plagues, which are presented by the words, “thy wrath has come.” Between the Sunday law in the United States and the close of probation, where God’s wrath is manifested in the seven last plagues—the third woe, a symbol of Islam; the seventh trumpet, a symbol of Islam; and the angering of the nations, a symbol of Islam; provides three symbolic witnesses that the message of the Midnight Cry is a fulfillment of Islam’s arrival at the Sunday law.

जातिहरूलाई क्रोधित तुल्याउने कार्य इस्लामको भविष्यसूचक भूमिका हो, र यो भूकम्पको घडीमा आरम्भ हुन्छ र मानव अनुग्रह-अवधिको अन्त्य तथा अन्तिम सात विपत्तिहरूसम्म निरन्तर रहन्छ, जसलाई “तिम्रो क्रोध आएको छ” भन्ने शब्दहरूद्वारा प्रस्तुत गरिएको छ। संयुक्त राज्य अमेरिकाको आइतबारको व्यवस्थादेखि अनुग्रह-अवधिको अन्त्यसम्म, जहाँ परमेश्वरको क्रोध अन्तिम सात विपत्तिहरूमा प्रकट हुन्छ—तेस्रो हाय, जो इस्लामको प्रतीक हो; सातौँ तुरही, जो इस्लामको प्रतीक हो; र जातिहरूलाई क्रोधित तुल्याउने कार्य, जो इस्लामको प्रतीक हो—यी तीन प्रतीकात्मक साक्षीहरूले यो प्रमाणित गर्छन् कि मध्यरातको पुकारको सन्देश आइतबारको व्यवस्थाको समयमा इस्लामको आगमनको परिपूर्ति हो।

As with the Millerite movement at the beginning, the Midnight Cry message was a correction of a failed prediction. In the Millerite history it was a failure of the event that was predicted to take place. In Millerite history at the beginning, the Philadelphians presented their failed prediction, because God held His hand over a mistake in the 1843 chart.

आरम्भमा मिलेराइट आन्दोलनसँग भएको जस्तै, मिडनाइट क्राइ सन्देश असफल भविष्यवाणीको एक सुधार थियो। मिलेराइट इतिहासमा त्यो भविष्यवाणी गरिएको घटना वास्तवमै घट्न नसक्नु नै असफलता थियो। प्रारम्भिक मिलेराइट इतिहासमा फिलाडेल्फियालीहरूले आफ्नो असफल भविष्यवाणी प्रस्तुत गरे, किनकि 1843 को चार्टमा भएको एउटा त्रुटिमाथि परमेश्वरले आफ्नो हात राख्नुभएको थियो।

In the Laodicean movement at the end of Future for America, God never held His hand over the mistake. It was human hands that covered the truth that time was to be no longer used in prophetic application. Human hands represent human works.

फ्युचर फर अमेरिकाको अन्त्यतिरको लाओदिकेयाली आन्दोलनमा, परमेश्वरले त्यस त्रुटिमाथि कहिल्यै आफ्नो हात राख्नुभएन। सत्यलाई—अर्थात् भविष्यवाणीसम्बन्धी प्रयोगमा समयलाई अब उप्रान्त प्रयोग गर्नु हुँदैन भन्ने सत्यलाई—ढाक्ने काम मानवीय हातहरूले गरे। मानवीय हातहरूले मानवीय कामहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

In the ending movement of the one hundred and forty-four thousand, the error of applying time was sin, for the application of prophetic time was to be no longer used. The sinful application of time was typified by Moses disregarding God’s command to circumcise his son, and it was typified by Uzzah disregarding God’s command that only the priests could handle the ark. It was not the Lord’s will for either of those sinful actions or inactions to be accomplished by God’s people. Sin has only one definition and it is the transgression of the law. Moses transgressed God’s law of circumcision, Uzzah transgressed God’s law of the sanctuary and this movement transgressed God’s prophetic law. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law and the Advent movement in its beginning and end were also made the depositaries of God’s prophetic truths.

एक लाख चवालीस हजारको अन्तिम आन्दोलनमा, समयको प्रयोग गर्नु त्रुटि थियो, किनकि भविष्यवाणीसम्बन्धी समयको प्रयोग अब उपरान्त गरिनु हुँदैनथ्यो। समयको पापमय प्रयोग, मोशाले आफ्ना पुत्रको खतना गर्नुपर्ने परमेश्वरको आज्ञालाई बेवास्ता गरेको घटनाद्वारा प्रतीकित गरिएको थियो, र उज्जाहले केवल याजकहरूले मात्र सन्दूक सम्हाल्न सक्ने परमेश्वरको आज्ञालाई बेवास्ता गरेको घटनाद्वारा पनि प्रतीकित गरिएको थियो। ती पापपूर्ण कार्यहरू वा अकर्मण्यतामध्ये कुनै पनि परमेश्वरका जनद्वारा सम्पन्न होस् भन्ने प्रभुको इच्छा थिएन। पापको केवल एउटै परिभाषा छ, र त्यो व्यवस्था-उल्लङ्घन हो। मोशाले खतनासम्बन्धी परमेश्वरको व्यवस्था उल्लङ्घन गरे, उज्जाहले पवित्रस्थानसम्बन्धी परमेश्वरको व्यवस्था उल्लङ्घन गरे, र यस आन्दोलनले परमेश्वरको भविष्यवाणीसम्बन्धी व्यवस्था उल्लङ्घन गर्‍यो। प्राचीन इस्राएललाई परमेश्वरको व्यवस्थाका भण्डारी बनाइयो, र एड्भेन्ट आन्दोलनलाई पनि यसको आरम्भ र अन्त्यमा परमेश्वरका भविष्यवाणीसम्बन्धी सत्यहरूको भण्डारी बनाइयो।

In her distress, Zipporah immediately accomplished the act of circumcising their son herself, thus representing the repentance those who were involved in this movement were to immediately manifest for the sinful inaction of allowing the application of time to be associated with the message. David likewise manifests severe repentance for Uzzah’s action. For the movement to argue that the application of time in the prediction of July 18, 2020 was in some way correct, that somehow that it was God’s will, is to argue that Moses and Zipporah didn’t truly need to uphold God’s explicit commands, and that God did not really care whether Uzzah touched the ark. July 18, 2020 was a false prediction, and the element that was false was the element of time.

आफ्नो व्याकुलतामा, सिप्पोराले तुरुन्तै आफ्नै हातले आफ्ना छोराको खतना गर्ने कार्य सम्पन्न गरिन्, यसरी त्यस आन्दोलनमा संलग्न भएका व्यक्तिहरूले सन्देशसँग समयको प्रयोगलाई सम्बन्धित हुन दिनु भन्ने पापपूर्ण निष्क्रियताका निम्ति तुरुन्तै प्रकट गर्नुपर्ने पश्चात्तापको प्रतिनिधित्व गरिन्। त्यसैरी, दाऊदले पनि उज्जाहको कार्यका कारण गम्भीर पश्चात्ताप प्रकट गर्छन्। जुलाई 18, 2020 को भविष्यवाणीमा समयको प्रयोग कुनै न कुनै रूपमा सही थियो, वा कुनै प्रकारले त्यो परमेश्वरको इच्छा थियो, भनी आन्दोलनले तर्क गर्नु भनेको मोशा र सिप्पोराले वास्तवमा परमेश्वरका स्पष्ट आज्ञाहरू पालन गर्न आवश्यक थिएन भनी तर्क गर्नु हो, र परमेश्वरलाई उज्जाहले सन्दूक छोयो कि छोएन भन्ने कुरा वास्तवमा वास्ता थिएन भनी तर्क गर्नु हो। जुलाई 18, 2020 एउटा झूटा भविष्यवाणी थियो, र झूटा भएको तत्त्व समयकै तत्त्व थियो।

These truths will be explored further in the next article.

यी सत्यहरूको थप अन्वेषण अर्को लेखमा गरिनेछ।

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> “प्रभुले मलाई देखाउनुभएको छ कि तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश अघि बढ्नुपर्छ, र प्रभुका छरिएका सन्तानहरूलाई घोषणा गरिनुपर्छ, र यसलाई समयमाथि टाँगिनु हुँदैन; किनकि समय फेरि कहिल्यै पनि परीक्षा हुनेछैन। मैले देखेँ कि केही मानिसहरू समयको प्रचारबाट उत्पन्न भएको झूटो उत्तेजनामा परिरहेका थिए; कि तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश समयले दिन सक्ने भन्दा अझ शक्तिशाली थियो। मैले देखेँ कि यो सन्देश आफ्नै आधारमा अडिन सक्छ, र यसलाई सुदृढ पार्न समयको आवश्यकता छैन, र यो महान् शक्तिसहित अघि बढ्नेछ, र आफ्नो काम गर्नेछ, र धार्मिकतामा छोट्याइनेछ।” Experience and Views, 48.

Back to Articles