Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Three

योएलको पुस्तक र लाओडिकीयाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डली - संख्या तीन

A Vineyard of Red Wine

रातो दाखमद्यको दाखबारी

Author

Jeff Pippenger

Published

December 3, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We ended the previous article with the question, “With these concepts in place the question may be asked how is it that at 9/11 the book of Joel became the message Peter identified at Pentecost?”

हामीले अघिल्लो लेखलाई यस प्रश्नसँग समाप्त गरेका थियौँ, “यी अवधारणाहरू स्थापित भइसकेपछि यो प्रश्न उठ्न सक्छ कि 9/11 मा कसरी योएलको पुस्तक त्यो सन्देश बन्यो जसलाई पत्रुसले पेन्तेकोस्तको दिनमा पहिचान गरेका थिए?”

Peter was identifying that Joel was being fulfilled on the day of Pentecost, which is a point in time marking the end of the Pentecostal season. In the Pentecostal season there was a manifestation of the Holy Spirit at the beginning, and then a greater manifestation of the Holy Spirit at the end. By faith understanding that both the Bible and Spirit of Prophecy apply Joel to the time of the latter rain we may know that the book of Joel became present truth at 9/11; and that every element of the book will speak directly of the prophetic history beginning at 9/11 on through to and including the seven last plagues, which Joel identifies as the “day of the Lord.”

पतरसले यो चिन्हित गर्दै थिए कि पेन्टेकोस्तको दिनमा योएलको भविष्यवाणी पूरा भइरहेको थियो, जुन समयको एक यस्तो बिन्दु हो जसले पेन्टेकोस्तीय ऋतुको अन्त्यलाई चिह्नित गर्दछ। पेन्टेकोस्तीय ऋतुमा सुरुमा पवित्र आत्माको एक प्रगटीकरण थियो, र त्यसपछि अन्त्यमा पवित्र आत्माको अझ महान् प्रगटीकरण भयो। विश्वासद्वारा यो बुझ्दै कि बाइबल र स्पिरिट अफ प्रफेसी दुवैले योएललाई उत्तरवर्षाको समयसँग सम्बन्धित रूपमा लागू गर्छन्, हामी जान्न सक्छौँ कि योएलको पुस्तक 9/11 मा वर्तमान सत्य बन्यो; र त्यो पुस्तकको प्रत्येक तत्त्वले 9/11 बाट आरम्भ हुने र सात अन्तिम विपत्तिहरूसम्म, तथा तिनलाई समेत समेट्ने, भविष्यसूचक इतिहासबारे प्रत्यक्ष रूपमा बोल्नेछ, जसलाई योएलले “प्रभुको दिन” भनेर चिन्हित गर्दछ।

As typified by 1888, on 9/11 the presentation of the Laodicean message became present testing truth. Isaiah typifies that same message in chapter fifty-eight with the trumpet voice showing God’s people their transgressions. The “day” when Isaiah begins sounding his voice like a trumpet is the same day he sings the song of the vineyard.

१८८८ द्वारा प्रतिरूपित गरिएझैँ, ९/११ मा लाओडिकीया सन्देशको प्रस्तुति वर्तमान परीक्षात्मक सत्य बन्यो। यशैयाले उही सन्देशलाई अध्याय अन्ठाउन्नमा तुरहीको स्वरद्वारा परमेश्वरका जनहरूलाई तिनीहरूका अपराधहरू देखाउँदै प्रतिरूपित गर्छन्। जुन “दिन” मा यशैयाले आफ्नो स्वर तुरहीझैँ बजाउन आरम्भ गर्छन्, त्यही दिन उनले दाखबारीको गीत गाउँछन्।

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Isaiah 27:2–6.

> त्यस दिन तिमीहरूले त्यसको विषयमा यसो गाओ: रातो दाखमद्यको एउटा दाखबारी। म परमप्रभु त्यसको रक्षा गर्दछु; म त्यसलाई हरेक क्षण सिंचाइ गरिरहन्छु; कसैले त्यसलाई हानि नपुर्‍याओस् भनेर म त्यसलाई रातदिन जोगाइरहन्छु। ममा क्रोध छैन; लडाइँमा कसले मेरो विरुद्ध काँडा र झाडी खडा गरिदियो भने, म तिनीहरूमाथि बढेर जानेछु, म तिनीहरूलाई सँगै जलाईदिनेछु। अथवा उसले मेरो सामर्थ्य समातोस्, ताकि उसले मसँग मेल गरोस्; र उसले मसँग मेल गर्नेछ। उहाँले याकूबबाट आउनेहरूलाई जरा गाड्न लगाउनुहुनेछ; इस्राएल फुल्नेछ र कली लाग्नेछ, र संसारको सतहलाई फलले भरिदिनेछ। यशैया 27:2–6।

Modern spiritual “Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit” during the period of the latter rain, for the early rain cause the budding and blossoming of a plant, and the latter rain produces the fruit. When the buildings of New York came down on 9/11 the mighty angel of Revelation eighteen descended and the latter rain began to sprinkle. At that time God’s watchmen were to blow the trumpet to the Laodicean church. Isaiah’s message identifying the sins of God’s people is also the song of the vineyard of red wine. The first chapter of Joel is that very message.

आधुनिक आत्मिक “इस्राएल उत्तरवर्षाको अवधिमा “फुल्नेछ, कोपिला लाग्नेछ, र संसारको सतहलाई फलले भरिदिनेछ,” किनकि अगुवा वर्षाले बोटलाई कोपिला लाग्न र फुल्न लगाउँछ, र पछिल्लो वर्षाले फल उत्पन्न गर्छ। ९/११ मा न्युयोर्कका भवनहरू ढलेका बेला प्रकाश १८ को पराक्रमी स्वर्गदूत ओर्लियो, र पछिल्लो वर्षा छर्किन थाल्यो। त्यस समयमा परमेश्वरका पहरेदारहरूले लाओडिसियाली मण्डलीलाई तुरही फुक्नुपर्ने थियो। परमेश्वरका मानिसहरूका पापहरूलाई चिनाउने यशैयाको सन्देश रातो मदिराको दाखबारीको गीत पनि हो। योएलको पहिलो अध्याय त्यही सन्देश हो।

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel.

> परमप्रभुको वचन, जो पेथुएलका छोरा योएलकहाँ आयो।

> Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

> यो सुनो, हे वृद्धजन हो, र देशका सबै बासिन्दाहरू हो, कान देओ। के यस्तो कुरा तिमीहरूका दिनहरूमा, वा तिमीहरूका पिताहरूका दिनहरूमा पनि भएको थियो? यसको वर्णन आफ्ना छोराछोरीहरूलाई गर, र तिमीहरूका छोराछोरीहरूले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई, अनि तिनीहरूका छोराछोरीहरूले अर्को पुस्तालाई भनून्।

> That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

> पाल्मरकीराले छोडेको कुरा सलहले खाएको छ; र सलहले छोडेको कुरा क्यान्करकीराले खाएको छ; अनि क्यान्करकीराले छोडेको कुरा सुन्डीले खाएको छ।

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth.

> हे मतवालाहरू, जागा होओ र विलाप गर; र हे दाखरस पिउने सबै जनहो, नयाँ दाखमद्यको कारण चिच्याओ; किनकि त्यो तिमीहरूका मुखबाट काटिएको छ।

> For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. He hath laid my vine waste, and barked my fig tree: he hath made it clean bare, and cast it away; the branches thereof are made white. Lament like a virgin girded with sackcloth for the husband of her youth. The meat offering and the drink offering is cut off from the house of the Lord; the priests, the Lord’s ministers, mourn. The field is wasted, the land mourneth; for the corn is wasted: the new wine is dried up, the oil languisheth.

> किनकि एक जाति मेरो देशमाथि चढी आएको छ, बलियो र असंख्य, जसका दाँत सिंहका दाँतजस्ता छन्, र उसका दाह्रा महान् सिंहका दाह्राजस्ता छन्। त्यसले मेरो दाखबारी उजाड पारेको छ, र मेरो अञ्जीरको रूखको बोक्रा छिल्काइदिएको छ; त्यसले त्यसलाई पूरै नाङ्गो पारेर फ्याँकिदिएको छ; त्यसका हाँगाहरू सेता भएका छन्। आफ्ना युवावस्थाका पतिको निम्ति भाङ्ग्रा बाँधेकी कुमारीझैँ विलाप गर। अन्नबलि र पेयबलि परमप्रभुको भवनबाट हटाइएका छन्; परमप्रभुका सेवक पुजारीहरू शोक गरिरहेका छन्। खेत उजाड भएको छ, भूमि विलाप गर्छे; किनकि अन्न नष्ट भएको छ; नयाँ दाखमद्य सुकिसकेको छ, तेल क्षीण भएको छ।

> Be ye ashamed, O ye husbandmen; howl, O ye vinedressers, for the wheat and for the barley; because the harvest of the field is perished. The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.

> हे कृषकहरू, लज्जित होओ; हे दाखबारी हेरचाह गर्नेहरू, विलाप गर, गहुँ र जौको निम्ति; किनकि खेतको कटनी नष्ट भएको छ। दाखलता सुकेको छ, र नेभाराको रूख क्षीण भएको छ; अनारको रूख, खजूरको रूख पनि, र स्याउको रूख, अर्थात् खेतका सबै रूखहरू, ओइलाएका छन्; किनकि मानिसहरूका सन्तानहरूबाट आनन्द ओइलाएर गएको छ।

> Gird yourselves, and lament, ye priests: howl, ye ministers of the altar: come, lie all night in sackcloth, ye ministers of my God: for the meat offering and the drink offering is withholden from the house of your God. Sanctify ye a fast, call a solemn assembly, gather the elders and all the inhabitants of the land into the house of the Lord your God, and cry unto the Lord, Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come. Is not the meat cut off before our eyes, yea, joy and gladness from the house of our God? The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down; for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.

> हे याजकहरू, आफ्ना कम्मर कस; र विलाप गर। हे वेदीका सेवकहरू, हाहाकार गर। आओ, हे मेरा परमेश्वरका सेवकहरू, टाट लगाई रातभरि सुतेर बस; किनकि अन्नबलि र पेयबलि तिमीहरूका परमेश्वरको भवनबाट रोकिन पुगेका छन्। एउटा उपवासलाई पवित्र ठहराओ, एउटा गम्भीर सभा बोलाओ; एल्डरहरू र देशका सबै बासिन्दाहरूलाई परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरको भवनमा भेला गर, र परमप्रभुतर्फ पुकारा गर। हाय, त्यो दिन! किनकि परमप्रभुको दिन नजिकै आएको छ, र त्यो सर्वशक्तिमानबाट आउने विनाशझैँ आउनेछ। के अन्न हाम्रा आँखैअगाडि काटिएको छैन र? हो, हाम्रा परमेश्वरको भवनबाट आनन्द र हर्ष पनि हटाइएको छैन र? बीउ आफ्नै माटाका डल्लामुनि कुहिएको छ; भण्डारहरू उजाड पारिएका छन्; कोठारहरू भत्काइएका छन्; किनकि अन्न सुकेको छ। पशुहरू कसरी कराउँछन्! गाईवस्तुका बथानहरू व्याकुल भएका छन्, किनकि तिनीहरूका लागि चरन छैन; हो, भेडाका बगालहरू पनि उजाड पारिएका छन्।

> O Lord, to thee will I cry: for the fire hath devoured the pastures of the wilderness, and the flame hath burned all the trees of the field. The beasts of the field cry also unto thee: for the rivers of waters are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness. Joel 1:1–20.

> हे परमप्रभु, म तपाईंलाई पुकार्नेछु; किनकि आगोले उजाड प्रदेशका चरनभूमिहरू निलिसकेको छ, र ज्वालाले खेतका सबै रूखहरू जलाइसकेको छ। वनका पशुहरू पनि तपाईंलाई पुकार्दछन्; किनकि जलका नदीहरू सुकिसकेका छन्, र आगोले उजाड प्रदेशका चरनभूमिहरू निलिसकेको छ। योएल १:१–२०।

The first chapter of Joel is addressing the destruction of God’s vineyard. Isaiah establishes “that day” as the day when the latter rain begins, for the plants on that day begin to blossom and bud. The fact that Isaiah informs us that God’s people will “take root,” “blossom and bud” and fill the earth with “fruit” is illustrating a progressive history of three steps. A plant takes “root” in the ground. To “take root” therefore means to stand upon the ground, which is the ground floor or the foundation. Those who “come out of Jacob” “take root” and then they are called “Israel.” Those who come out of the Laodicean experience are then called Philadelphians, though to retain that experience requires victory in a testing process that ends at the Sunday law.

योएलको पहिलो अध्यायले परमेश्वरको दाखबारीको विनाशलाई सम्बोधन गर्दछ। यशैयाले “त्यस दिन” लाई पछिल्लो वर्षा आरम्भ हुने दिनको रूपमा स्थापित गर्छन्, किनकि त्यस दिन बिरुवाहरू फूल्न र कोपिला हाल्न थाल्छन्। यशैयाले हामीलाई परमेश्वरका जनहरूले “जरा हाल्नेछन्,” “फूल्ने र कोपिला हाल्नेछन्,” र पृथ्वीलाई “फल” ले भरिदिनेछन् भनी जानकारी दिनु, तीन चरणको प्रगतिशील इतिहासलाई चित्रित गर्नु हो। एउटा बिरुवाले जमिनमा “जरा हाल्छ।” त्यसैले “जरा हाल्नु” को अर्थ जमिनमाथि उभिनु हो, अर्थात् भुइँतलामा वा जगमाथि उभिनु। जो “याकूबबाट निस्केर” आउँछन्, तिनीहरूले “जरा हाल्छन्” र त्यसपछि तिनीहरूलाई “इस्राएल” भनिन्छ। जो लाओडिकीया अनुभवबाट बाहिर निस्केर आउँछन्, तिनीहरूलाई त्यसपछि फिलाडेल्फियाली भनिन्छ, यद्यपि त्यो अनुभव कायम राख्नका लागि आइतबारको व्यवस्थामा अन्त्य हुने एउटा परीक्षा-प्रक्रियामा विजय आवश्यक पर्छ।

The prophetic relationship of Jacob, (the supplanter) and Israel, (the overcomer) is identifying that at 9/11 those who “take root” by returning to the foundations, there and then enter into a covenant relationship. Prophetically a change of name is a symbol of a covenant, as represented by Abram to Abraham, Sarai to Sarah, Jacob to Israel and others. In the verse those who returned to the old foundational truths at 9/11 entered into a covenant relationship as the rain began to produce blossoms and buds. At the Sunday law the whole world will be filled with “fruit” as the rain is then poured out without measure.

याकूब (हडप्ने) र इस्राएल (विजयी हुने) बीचको भविष्यसूचक सम्बन्धले यो पहिचान गराउँछ कि 9/11 मा आधारहरूतर्फ फर्केर “जरा गाड्ने”हरूले त्यहीँ र त्यतिखेरै करारको सम्बन्धमा प्रवेश गरे। भविष्यसूचक दृष्टिले नाम परिवर्तन करारको प्रतीक हो, जसरी अब्रामबाट अब्राहाम, सारैबाट सारा, याकूबबाट इस्राएल, र अरू उदाहरणहरूमा देखाइन्छ। उक्त पदमा, 9/11 मा पुराना आधारभूत सत्यहरूतर्फ फर्किएकाहरूले वर्षाले फूल र कोपिलाहरू उत्पन्न गर्न थालेकै बेला करारको सम्बन्धमा प्रवेश गरे। सन्डे कानुनको समयमा सारा संसार “फल”ले भरिनेछ, किनकि त्यसबेला वर्षा कुनै परिमाणविना खन्याइनेछ।

Isaiah must agree with Isaiah, and of course all the other prophets, but Isaiah is to lift up his voice like a trumpet and show Laodicean Seventh-day Adventists their sins in the context of the song of the vineyard. That song was sung by Jesus in the parable of the vineyard. The vineyard caused him to weep as He for the last time before the cross looked out over Jerusalem; knowing ancient Israel had reached the end of their probationary period and were being passed by as God’s covenant people. Simultaneously Christ was entering into a covenant with a people who would bring forth the appropriate fruits from God’s vineyard. Whether the vineyard story of Joshua at the beginning or of Jesus at the end those who became the new covenant people typified the one hundred and forty-four thousand.

यशैयाले यशैयासँग सहमत हुनुपर्छ, र निश्चय नै अन्य सबै अगमवक्ताहरूसँग पनि; तर यशैयाले तुरहीझैँ आफ्नो स्वर उचालेर दाखबारीको गीतको सन्दर्भमा लाओदिकीया सम्बन्धी सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरूलाई तिनीहरूका पापहरू देखाउनुपर्छ। त्यो गीत येशूले दाखबारीको दृष्टान्तमा गाउनुभयो। दाखबारीले उहाँलाई रुवायो, जब उहाँले क्रूसभन्दा अघि अन्तिम पटक यरूशलेमतिर दृष्टि लगाउनुभयो; किनकि उहाँलाई थाहा थियो कि प्राचीन इस्राएल आफ्नो अनुग्रह-अवधिको अन्त्यमा पुगेको थियो र परमेश्वरका करारबद्ध प्रजाको रूपमा तिनीहरूलाई छाडिँदै थियो। एकै समयमा, ख्रीष्टले त्यस्ता जनतासँग करारमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्थ्यो, जसले परमेश्वरको दाखबारीबाट उचित फलहरू ल्याउने थिए। आरम्भमा यहोशूको दाखबारीको कथा होस् वा अन्त्यमा येशूको, नयाँ करारका प्रजा बनेकाहरूले एक लाख चवालीस हजारको प्रतीकस्वरूप प्रतिनिधित्व गर्थे।

Christ spoke of Isaiah’s vineyard prophecy, as does Sister White.

ख्रीष्टले यशैयाको दाखबारीसम्बन्धी भविष्यवाणीको विषयमा बोल्नुभयो, जसरी सिस्टर ह्वाइटले पनि बोल्नुहुन्छ।

> “The parable of the vineyard applies not alone to the Jewish nation. It has a lesson for us. The church in this generation has been endowed by God with great privileges and blessings, and He expects corresponding returns.” Christ Object Lessons, 296.

> “दाखबारीको दृष्टान्त केवल यहूदी राष्ट्रमै मात्र लागू हुँदैन। यसमा हाम्रा लागि पनि शिक्षा छ। यस पुस्ताको मण्डलीलाई परमेश्‍वरले महान् विशेषाधिकारहरू र आशिष्हरूले विभूषित गर्नुभएको छ, र उहाँ तिनअनुसारको फलको अपेक्षा गर्नुहुन्छ।” Christ’s Object Lessons, 296.

It is instructive to read the passage which leads to the last statement from the Spirit of Prophecy.

भविष्यवाणीको आत्माबाट अन्तिम कथनतर्फ लैजाने उक्त अंश पढ्नु शिक्षाप्रद हुन्छ।

> “Chapter 23—The Lord’s Vineyard

> “अध्याय 23—प्रभुको दाखबारी”

> “The Jewish Nation

> “यहूदी राष्ट्र”

> “The parable of the two sons was followed by the parable of the vineyard. In the one, Christ had set before the Jewish teachers the importance of obedience. In the other, He pointed to the rich blessings bestowed upon Israel, and in these showed God’s claim to their obedience. He set before them the glory of God’s purpose, which through obedience they might have fulfilled. Withdrawing the veil from the future, He showed how, by failure to fulfill His purpose, the whole nation was forfeiting His blessing, and bringing ruin upon itself.

> “दुई छोराहरूको दृष्टान्तपछि दाखबारीको दृष्टान्त आयो। एउटामा, ख्रीष्टले यहूदी शिक्षकहरूका सामु आज्ञापालनको महत्त्व प्रस्तुत गर्नुभएको थियो। अर्कोमा, उहाँले इस्राएलमाथि उँडेलिएका समृद्ध आशिष्हरूतर्फ औँल्याउनुभयो, र तीमध्ये परमेश्वरको तिनीहरूको आज्ञापालनमाथिको दाबी देखाउनुभयो। उहाँले तिनीहरूका सामु परमेश्वरको उद्देश्यको महिमा प्रस्तुत गर्नुभयो, जुन आज्ञापालनद्वारा तिनीहरूले पूरा गर्न सक्थे। भविष्यको आवरण हटाउँदै, उहाँले देखाउनुभयो कि उहाँको उद्देश्य पूरा गर्न असफल भएर सारा जातिले उहाँको आशिष् गुमाउँदै थियो, र आफूमाथि विनाश ल्याउँदै थियो।”

> “‘There was a certain householder,’ Christ said, ‘which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country.’

> “‘एक जना निश्चित घरधनी थिए,’ ख्रीष्टले भन्नुभयो, ‘जसले एउटा दाखबारी लगाए, त्यसलाई चारैतिर बारले घेरे, त्यसमा दाख निचोर्ने कुण्ड खने, एउटा धरहरा बनाए, र त्यसलाई किसानहरूलाई जिम्मा लगाएर टाढाको देशतिर गए।’”

> “A description of this vineyard is given by the prophet Isaiah: ‘Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching His vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill; and He fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein; and He looked that it should bring forth grapes.’ Isaiah 5:1, 2.

> यस दाखबारीको वर्णन अगमवक्ता यशैयाले यसरी गरेका छन्: “अब म मेरो प्रियतमका लागि उहाँको दाखबारीको विषयमा मेरो प्रियको एउटा गीत गाउनेछु। मेरो प्रियतमको एउटा अति उर्वर डाँडामा दाखबारी थियो; अनि उहाँले त्यसलाई बारले घेर्नुभयो, त्यसका ढुङ्गाहरू बटुली फाल्नुभयो, र त्यसमा उत्तम जातको दाख रोप्नुभयो, र त्यसको बीचमा एउटा धरहरा बनाउनुभयो, र त्यसमा एउटा दाख पेल्ने कोल पनि बनाउनुभयो; अनि त्यसले अङ्गुर फलाओस् भनी उहाँले अपेक्षा गर्नुभयो।” यशैया 5:1, 2।

> “The husbandman chooses a piece of land from the wilderness; he fences, clears, and tills it, and plants it with choice vines, expecting a rich harvest. This plot of ground, in its superiority to the uncultivated waste, he expects to do him honor by showing the results of his care and toil in its cultivation. So God had chosen a people from the world to be trained and educated by Christ. The prophet says, ‘The vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah His pleasant plant.’ Isaiah 5:7. Upon this people God had bestowed great privileges, blessing them richly from His abundant goodness. He looked for them to honor Him by yielding fruit. They were to reveal the principles of His kingdom. In the midst of a fallen, wicked world they were to represent the character of God.

> कृषकले उजाड भूमिबाट एउटा जमिनको टुक्रा रोज्छ; त्यसलाई उसले बार लगाउँछ, सफा गर्छ, जोत्छ, र उत्कृष्ट लहराहरू रोप्छ, प्रशस्त फलको आशा गर्दै। असंस्कृत उजाड भूमिमाथि यसको उत्कृष्टताद्वारा, त्यसको खेतीमा गरिएको आफ्नो हेरचाह र परिश्रमको परिणाम देखाएर यसले आफ्नो सम्मान बढाओस् भन्ने उसले अपेक्षा गर्दछ। त्यसरी नै परमेश्वरले संसारबाट एक जातिलाई ख्रीष्टद्वारा तालिम र शिक्षा दिइनका लागि चुन्नुभएको थियो। अगमवक्ताले भन्छन्, ‘सेनाहरूका परमप्रभुको दाखबारी इस्राएलको घराना हो, र यहूदाका मानिसहरू उहाँको रमाइलो बिरुवा हुन्।’ यशैया 5:7। यस जातिमाथि परमेश्वरले महान् विशेषाधिकारहरू प्रदान गर्नुभएको थियो, उहाँको प्रशस्त भलाइबाट तिनीहरूलाई धनी रूपमा आशिष् दिँदै। उहाँले तिनीहरूले फल फलाएर उहाँको आदर गर्नेछन् भनी आशा गर्नुभयो। तिनीहरूले उहाँको राज्यका सिद्धान्तहरू प्रकट गर्नुपर्ने थियो। पतित, दुष्ट संसारको बीचमा तिनीहरूले परमेश्वरको चरित्रको प्रतिनिधित्व गर्नुपर्ने थियो।

> “As the Lord’s vineyard they were to produce fruit altogether different from that of the heathen nations. These idolatrous peoples had given themselves up to work wickedness. Violence and crime, greed, oppression, and the most corrupt practices, were indulged without restraint. Iniquity, degradation, and misery were the fruits of the corrupt tree. In marked contrast was to be the fruit borne on the vine of God’s planting.

> “प्रभुको दाखबारीको रूपमा उनीहरूले अन्यजाति जातिहरूको भन्दा सर्वथा भिन्न फल फलाउनुपर्ने थियो। यी मूर्तिपूजक मानिसहरूले आफूलाई दुष्टता गर्नमा समर्पित गरेका थिए। हिंसा र अपराध, लोभ, अत्याचार, र अत्यन्त भ्रष्ट आचरणहरूलाई कुनै रोकटोकविना गरिन्थ्यो। अधर्म, पतन, र दुःख भ्रष्ट वृक्षका फलहरू थिए। यसको स्पष्ट विपरीत, परमेश्वरको रोपाइँको दाखलतामा फल्ने फल हुनुपर्ने थियो।”

> “It was the privilege of the Jewish nation to represent the character of God as it had been revealed to Moses. In answer to the prayer of Moses, ‘Show me Thy glory,’ the Lord promised, ‘I will make all My goodness pass before thee.’ Exodus 33:18, 19. ‘And the Lord passed by before him, and proclaimed, The Lord, the Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin.’ Exodus 34:6, 7. This was the fruit that God desired from His people. In the purity of their characters, in the holiness of their lives, in their mercy and loving-kindness and compassion, they were to show that ‘the law of the Lord is perfect, converting the soul.’ Psalm 19:7.

> यहूदी राष्ट्रको विशेषाधिकार थियो कि मोशालाई प्रकट गरिएको स्वरूपमा परमेश्वरको चरित्रको प्रतिनिधित्व गरून्। मोशाको प्रार्थना, “मलाई तपाईंको महिमा देखाइदिनुहोस्,” को उत्तरमा प्रभुले प्रतिज्ञा गर्नुभयो, “म मेरो सारा भलाइ तेरो सामुबाट पार गराउनेछु।” प्रस्थान 33:18, 19। “अनि परमप्रभु तिनको सामुबाट बित्नुभयो, र घोषणा गर्नुभयो, परमप्रभु, परमप्रभु परमेश्वर, कृपालु र अनुग्रहकारी, धैर्यवान्, भलाइ र सत्यतामा प्रशस्त, हजारौंमाथि कृपा राख्ने, अधर्म, अपराध र पाप क्षमा गर्ने।” प्रस्थान 34:6, 7। यही फल परमेश्वरले आफ्ना जनहरूबाट चाहनुभएको थियो। तिनीहरूको चरित्रको शुद्धतामा, तिनीहरूको जीवनको पवित्रतामा, तिनीहरूको कृपा, प्रेममय दयालुता र करुणामा, तिनीहरूले “परमप्रभुको व्यवस्था सिद्ध छ, आत्मालाई पुनर्स्थापित गर्ने” भनी देखाउनुपर्ने थियो। भजनसंग्रह 19:7।

> “Through the Jewish nation it was God’s purpose to impart rich blessings to all peoples. Through Israel the way was to be prepared for the diffusion of His light to the whole world. The nations of the world, through following corrupt practices, had lost the knowledge of God. Yet in His mercy God did not blot them out of existence. He purposed to give them opportunity for becoming acquainted with Him through His church. He designed that the principles revealed through His people should be the means of restoring the moral image of God in man.

> “यहूदी राष्ट्रद्वारा सबै जातिहरूलाई प्रशस्त आशिष् प्रदान गर्नु परमेश्वरको उद्देश्य थियो। इस्राएलद्वारा उहाँको ज्योति सारा संसारमा फैलिनका लागि बाटो तयार पारिनु थियो। संसारका राष्ट्रहरूले भ्रष्ट आचरणहरूको अनुसरण गर्दा परमेश्वरको ज्ञान गुमाएका थिए। तैपनि आफ्नो कृपामा परमेश्वरले तिनीहरूलाई अस्तित्वबाट मेटाइदिनुभएन। उहाँले आफ्नो मण्डलीद्वारा तिनीहरूलाई उहाँसँग परिचित हुने अवसर दिने अभिप्राय गर्नुभयो। उहाँले आफ्नो प्रजाद्वारा प्रकट गरिएका सिद्धान्तहरू मानिसमा परमेश्वरको नैतिक स्वरूप पुनर्स्थापित गर्ने साधन बनून् भनी ठहर गर्नुभयो।”

> “It was for the accomplishment of this purpose that God called Abraham out from his idolatrous kindred and bade him dwell in the land of Canaan. ‘I will make of thee a great nation,’ He said, ‘and I will bless thee, and make thy name great; and thou shalt be a blessing.’ Genesis 12:2.

> “यस उद्देश्यको पूरा हुनका लागि नै परमेश्वरले अब्राहामलाई उसका मूर्तिपूजक कुटुम्बजनबाट बाहिर बोलाउनुभयो र कनान देशमा बस्न आज्ञा दिनुभयो। उहाँले भन्नुभयो, ‘म तँबाट एउटा महान् जाति बनाउनेछु, र म तँलाई आशीर्वाद दिनेछु, र तेरो नाउँ महान् बनाउनेछु; अनि तँ आशिष् हुनेछस्।’ उत्पत्ति 12:2।”

> “The descendants of Abraham, Jacob and his posterity, were brought down to Egypt that in the midst of that great and wicked nation they might reveal the principles of God’s kingdom. The integrity of Joseph and his wonderful work in preserving the lives of the whole Egyptian people were a representation of the life of Christ. Moses and many others were witnesses for God.

> अब्राहामका सन्तानहरू, याकूब र उनका सन्ततिहरूलाई मिश्रमा लगियो, ताकि त्यस महान् र दुष्ट राष्ट्रको बीचमा तिनीहरूले परमेश्वरको राज्यका सिद्धान्तहरू प्रकट गर्न सकून्। यूसुफको सत्यनिष्ठा र सम्पूर्ण मिश्रवासीहरूको प्राणरक्षा गर्न उनले गरेको अद्भुत कार्य ख्रीष्टको जीवनको एक प्रतिनिधित्व थियो। मोशा र अरू धेरै जना परमेश्वरका साक्षीहरू थिए।

> “In bringing forth Israel from Egypt, the Lord again manifested His power and His mercy. His wonderful works in their deliverance from bondage and His dealings with them in their travels through the wilderness were not for their benefit alone. These were to be as an object lesson to the surrounding nations. The Lord revealed Himself as a God above all human authority and greatness. The signs and wonders He wrought in behalf of His people showed His power over nature and over the greatest of those who worshiped nature. God went through the proud land of Egypt as He will go through the earth in the last days. With fire and tempest, earthquake and death, the great I AM redeemed His people. He took them out of the land of bondage. He led them through the ‘great and terrible wilderness, wherein were fiery serpents, and scorpions, and drought.’ Deuteronomy 8:15. He brought them forth water out of ‘the rock of flint,’ and fed them with ‘the corn of heaven.’ Psalm 78:24. ‘For,’ said Moses, ‘the Lord’s portion is His people; Jacob is the lot of His inheritance. He found him in a desert land, and in the waste howling wilderness; He led him about, He instructed him, He kept him as the apple of His eye. As an eagle stirreth up her nest, fluttereth over her young, spreadeth abroad her wings, taketh them, beareth them on her wings: so the Lord alone did lead him, and there was no strange God with him.’ Deuteronomy 32:9–12. Thus He brought them unto Himself, that they might dwell as under the shadow of the Most High.

> “मिस्रबाट इस्राएललाई बाहिर ल्याउँदा, प्रभुले फेरि आफ्नो शक्ति र आफ्नो कृपा प्रकट गर्नुभयो। दासत्वबाट तिनीहरूको उद्धारमा उहाँका आश्चर्यकर्महरू, र उजाडस्थानमा तिनीहरूको यात्राको क्रममा तिनीहरूसित गरिएका उहाँका व्यवहारहरू केवल तिनीहरूको हितका निम्ति मात्र थिएनन्। यी वरपरका जातिहरूका लागि दृष्टान्तस्वरूप शिक्षा हुनुपर्ने थिए। प्रभुले आफूलाई सबै मानवीय अधिकार र महानताभन्दा उच्च परमेश्वरको रूपमा प्रकट गर्नुभयो। आफ्ना जनहरूको पक्षमा उहाँले गर्नुभएका चिन्हहरू र अचम्मका कामहरूले प्रकृतिमाथि र प्रकृतिको पूजा गर्नेहरूमध्ये सबैभन्दा महान्‌हरूमाथि उहाँको शक्ति देखाए। परमेश्वर घमण्डी मिस्रदेशमाथि यसरी जानुभयो, जसरी उहाँ अन्तिम दिनहरूमा पृथ्वीमाथि जानुहुनेछ। आगो, आँधी, भूकम्प, र मृत्युका साथ महान् ‘म हुँ’ ले आफ्ना जनहरूलाई उद्धार गर्नुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई दासत्वको देशबाट बाहिर निकाल्नुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई ‘त्यो ठूलो र डरलाग्दो उजाडस्थान, जहाँ विषालु सर्पहरू, बिच्छीहरू, र खडेरी थियो’ हुँदै डोर्‍याउनुभयो। व्यवस्था 8:15। उहाँले तिनीहरूका लागि ‘कडा चट्टानबाट’ पानी निकालिदिनुभयो, र तिनीहरूलाई ‘स्वर्गको अन्न’ खुवाउनुभयो। भजनसंग्रह 78:24। ‘किनकि,’ मोशाले भने, ‘परमप्रभुको भाग उहाँकै प्रजा हो; याकूब उहाँको उत्तराधिकारको अंश हो। उहाँले उसलाई मरुभूमिको देशमा, र सुनसान कराइरहने उजाडस्थानमा भेट्टाउनुभयो; उहाँले उसलाई चारैतिर डोर्‍याउनुभयो, उहाँले उसलाई शिक्षा दिनुभयो, उहाँले उसलाई आफ्नै आँखाको नानीझैँ जोगाइराख्नुभयो। जसरी गरुडले आफ्नो गुँड चलायमान गराउँछ, आफ्ना बच्चाहरूमाथि फर्फराउँछ, आफ्ना पखेटाहरू फैलाउँछ, तिनीहरूलाई उठाउँछ, र आफ्नै पखेटामाथि बोकेर लैजान्छ; त्यसरी नै परमप्रभुले मात्र उसलाई डोर्‍याउनुभयो, र उहाँसँग कुनै पराया देवता थिएन।’ व्यवस्था 32:9–12। यसरी उहाँले तिनीहरूलाई आफूकहाँ ल्याउनुभयो, ताकि तिनीहरू सर्वोच्च परमेश्वरको छायामुनि बसोबास गर्न सकून्।”

> “Christ was the leader of the children of Israel in their wilderness wanderings. Enshrouded in the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, He led and guided them. He preserved them from the perils of the wilderness, He brought them into the land of promise, and in the sight of all the nations that acknowledged not God He established Israel as His own chosen possession, the Lord’s vineyard.

> “मरुभूमिमा इस्राएलका सन्तानहरूको यात्रामा ख्रीष्ट तिनीहरूका अगुवा हुनुहुन्थ्यो। दिनमा बादलको स्तम्भभित्र आच्छादित भई र रातमा आगोको स्तम्भभित्र रहनुहुँदै उहाँले तिनीहरूलाई नेतृत्व गर्नुभयो र मार्गदर्शन गर्नुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई मरुभूमिका संकटहरूबाट जोगाउनुभयो, उहाँले तिनीहरूलाई प्रतिज्ञाको देशमा ल्याउनुभयो, र परमेश्वरलाई नचिन्ने सबै जातिहरूका सामु उहाँले इस्राएललाई आफ्नै चुनिएका अधिकारस्वरूप, प्रभुको दाखबारीका रूपमा स्थापित गर्नुभयो।”

> “To this people were committed the oracles of God. They were hedged about by the precepts of His law, the everlasting principles of truth, justice, and purity. Obedience to these principles was to be their protection, for it would save them from destroying themselves by sinful practices. And as the tower in the vineyard, God placed in the midst of the land His holy temple.

> “परमेश्‍वरका वचनहरू यही जातिलाई सुम्पिएका थिए। उहाँका व्यवस्थाका आज्ञाहरूद्वारा उनीहरू घेरिएका थिए—सत्य, न्याय, र पवित्रताका अनन्त सिद्धान्तहरूले। यी सिद्धान्तहरूमा आज्ञापालन नै उनीहरूको सुरक्षा हुनेथियो, किनकि यसले उनीहरूलाई पापपूर्ण आचरणद्वारा आफैंलाई नष्ट गर्नबाट बचाउनेथियो। अनि दाखबारीमा रहेको मीनारझैँ, परमेश्‍वरले देशको बीचमा आफ्नो पवित्र मन्दिर स्थापित गर्नुभयो।”

> “Christ was their instructor. As He had been with them in the wilderness, so He was still to be their teacher and guide. In the tabernacle and the temple His glory dwelt in the holy shekinah above the mercy seat. In their behalf He constantly manifested the riches of His love and patience.

> “ख्रीष्ट तिनीहरूका शिक्षक हुनुहुन्थ्यो। जसरी उहाँ उजाडस्थानमा तिनीहरूसँग हुनुहुन्थ्यो, त्यसरी नै उहाँ अझै पनि तिनीहरूका गुरु र अगुवा हुनुपर्ने थियो। पवित्रस्थान र मन्दिरमा उहाँको महिमा अनुग्रहासनमाथि रहेको पवित्र शेकिनाहमा वास गर्थ्यो। तिनीहरूका निम्ति उहाँले निरन्तर आफ्नो प्रेम र धैर्यको वैभव प्रकट गर्नुहुन्थ्यो।”

> “God desired to make of His people Israel a praise and a glory. Every spiritual advantage was given them. God withheld from them nothing favorable to the formation of character that would make them representatives of Himself.

> “परमेश्वरले आफ्ना प्रजा इस्राएललाई प्रशंसा र महिमाको पात्र बनाउन चाहनुहुन्थ्यो। उहाँले तिनीहरूलाई प्रत्येक आध्यात्मिक विशेषाधिकार दिनुभयो। उहाँले तिनीहरूबाट त्यस्तो चरित्रको निर्माणका निम्ति हितकर कुनै पनि कुरा रोक्नुभएन, जसले तिनीहरूलाई उहाँकै प्रतिनिधि बनाओस्।”

> “Their obedience to the law of God would make them marvels of prosperity before the nations of the world. He who could give them wisdom and skill in all cunning work would continue to be their teacher, and would ennoble and elevate them through obedience to His laws. If obedient, they would be preserved from the diseases that afflicted other nations, and would be blessed with vigor of intellect. The glory of God, His majesty and power, were to be revealed in all their prosperity. They were to be a kingdom of priests and princes. God furnished them with every facility for becoming the greatest nation on the earth.

> परमेश्वरको व्यवस्थाप्रति तिनीहरूको आज्ञापालनले तिनीहरूलाई संसारका राष्ट्रहरूका सामुन्ने समृद्धिका आश्चर्य बनाउनेथियो। जसले तिनीहरूलाई सबै प्रकारका कुशल शिल्पकार्यमा बुद्धि र दक्षता दिन सक्नुहुन्थ्यो, उहाँ तिनीहरूको शिक्षक भइरहनुहुनेथियो, र आफ्ना व्यवस्थाहरूको आज्ञापालनद्वारा तिनीहरूलाई गौरवान्वित र उन्नत तुल्याउनुहुनेथियो। यदि आज्ञाकारी भए, तिनीहरू अन्य राष्ट्रहरूलाई पीडित तुल्याउने रोगहरूबाट सुरक्षित राखिनेथिए, र बौद्धिक शक्तिको स्फूर्तिसहित आशिषित हुनेथिए। परमेश्वरको महिमा, उहाँको ऐश्वर्य र शक्ति, तिनीहरूको सम्पूर्ण समृद्धिमा प्रकट हुनुपर्नेथियो। तिनीहरू याजकहरू र राजकुमारहरूको एक राज्य हुनुपर्नेथियो। परमेश्वरले तिनीहरूलाई पृथ्वीमा सबैभन्दा महान् राष्ट्र बन्नका लागि आवश्यक हरेक सुविधा प्रदान गर्नुभयो।

> “In the most definite manner Christ through Moses had set before them God’s purpose, and had made plain the terms of their prosperity. ‘Thou art an holy people unto the Lord thy God,’ He said; ‘the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth…. Know therefore that the Lord thy God, He is God, the faithful God, which keepeth covenant and mercy with them that love Him and keep His commandments to a thousand generations…. Thou shalt therefore keep the commandments, and the statutes, and the judgments, which I command thee this day, to do them. Wherefore it shall come to pass, if ye hearken to these judgments, and keep, and do them, that the Lord thy God shall keep unto thee the covenant and the mercy which He sware unto thy fathers; and He will love thee, and bless thee, and multiply thee: He will also bless the fruit of thy womb, and the fruit of thy land, thy corn, and thy wine, and thine oil, the increase of thy kine, and the flocks of thy sheep, in the land which He sware unto thy fathers to give thee. Thou shalt be blessed above all people…. And the Lord will take away from thee all sickness, and will put none of the evil diseases of Egypt, which thou knowest, upon thee.’ Deuteronomy 7:6, 9, 11–15.

> “अत्यन्त स्पष्ट रूपमा ख्रीष्टले मोशाद्वारा तिनीहरूका सामुन्ने परमेश्वरको उद्देश्य राखिदिनुभएको थियो, र तिनीहरूको समृद्धिका सर्तहरू स्पष्ट पारिदिनुभएको थियो। उहाँले भन्नुभयो, ‘तिमीहरू परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरका निम्ति एक पवित्र प्रजा हौ’; ‘पृथ्वीको सतहमाथि भएका सबै जातिहरूभन्दा माथि, आफ्नै विशेष प्रजा हुनलाई परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरले तिमीहरूलाई चुन्नुभएको छ।… यसकारण जानिराख, परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वर, उहाँ नै परमेश्वर हुनुहुन्छ, विश्वासयोग्य परमेश्वर, जसले उहाँलाई प्रेम गर्नेहरू र उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्नेहरूसित हजारौँ पुस्तासम्म करार र कृपा कायम राख्नुहुन्छ।… यसैले आज म तिमीहरूलाई आज्ञा गरिरहेका आज्ञाहरू, विधिहरू, र न्यायादेशहरू पालन गरी पूरा गर्नू। त्यसैले यस्तो हुनेछ, यदि तिमीहरूले यी न्यायादेशहरूमा ध्यान दियौ, तिनीहरूलाई पालन गर्‍यौ, र तिनीहरूअनुसार चल्यौ भने, परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरले तिमीहरूका पितृहरूलाई शपथ गर्नुभएको करार र कृपा तिमीहरूप्रति कायम राख्नुहुनेछ; अनि उहाँले तिमीहरूलाई प्रेम गर्नुहुनेछ, आशीष दिनुहुनेछ, र वृद्धि गराउनुहुनेछ; उहाँले तिमीहरूको गर्भको फल, तिमीहरूको भूमिको फल, तिमीहरूको अन्न, तिमीहरूको दाखमद्य, र तिमीहरूको तेल, तिमीहरूका गाईवस्तुको वृद्धि, र तिमीहरूका भेडाबाख्राका बगाललाई पनि आशीष दिनुहुनेछ, त्यस देशमा जुन उहाँले तिमीहरूका पितृहरूलाई तिमीहरूलाई दिन्छु भनी शपथ गर्नुभएको थियो। तिमीहरू सबै जातिहरूभन्दा बढ्ता आशीषित हुनेछौ।… अनि परमप्रभुले तिमीहरूबाट सबै रोग हटाइदिनुहुनेछ, र मिश्रका ती कुनै पनि दुष्ट रोगहरू, जुन तिमीहरूले जानेका छौ, तिमीहरूमाथि राख्नुहुनेछैन।’ व्यवस्था 7:6, 9, 11–15.”

> “If they would keep His commandments, God promised to give them the finest of the wheat, and bring them honey out of the rock. With long life would He satisfy them, and show them His salvation.

> “यदि तिनीहरूले उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्थे भने, परमेश्वरले तिनीहरूलाई गहुँको उत्तम अन्न दिने, र चट्टानबाट मह निकालेर खुवाउने प्रतिज्ञा गर्नुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई दीर्घायुले तृप्त पार्नुहुनेथियो, र आफ्नो मुक्ति देखाउनुहुनेथियो।”

> “Through disobedience to God, Adam and Eve had lost Eden, and because of sin the whole earth was cursed. But if God’s people followed His instruction, their land would be restored to fertility and beauty. God Himself gave them directions in regard to the culture of the soil, and they were to co-operate with Him in its restoration. Thus the whole land, under God’s control, would become an object lesson of spiritual truth. As in obedience to His natural laws the earth should produce its treasures, so in obedience to His moral law the hearts of the people were to reflect the attributes of His character. Even the heathen would recognize the superiority of those who served and worshiped the living God.

> “परमेश्वरप्रति अनाज्ञाकारिताको कारण आदम र हव्वाले अदन गुमाएका थिए, र पापको कारणले सारा पृथ्वी श्रापित भएको थियो। तर यदि परमेश्वरका प्रजाले उहाँको निर्देशनअनुसार चले भने, तिनीहरूको भूमि फेरि उर्वरता र सौन्दर्यमा पुनर्स्थापित हुनेथियो। भूमिको खेतीसम्बन्धी निर्देशन परमेश्वर स्वयंले तिनीहरूलाई दिनुभएको थियो, र त्यसको पुनर्स्थापनामा तिनीहरूले उहाँसँग सहकार्य गर्नुपर्नेथियो। यसरी, परमेश्वरको नियन्त्रणअन्तर्गत रहेको सारा देश आत्मिक सत्यको एक दृष्टान्त बन्नेथियो। जसरी उहाँका प्राकृतिक नियमहरूको आज्ञापालनमा पृथ्वीले आफ्ना बहुमूल्य उपज उत्पन्न गर्नेथियो, त्यसरी नै उहाँको नैतिक व्यवस्थाको आज्ञापालनमा मानिसहरूका हृदयले उहाँको चरित्रका गुणहरू प्रतिबिम्बित गर्नुपर्नेथियो। जीवित परमेश्वरको सेवा र आराधना गर्नेहरूको श्रेष्ठता अन्यजातिहरूले समेत स्वीकार गर्नेथे।”

> “‘Behold,’ said Moses, ‘I have taught you statutes and judgments, even as the Lord my God commanded me, that ye should do so in the land whither ye go to possess it. Keep therefore and do them; for this is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, which shall hear all these statutes, and say, Surely this great nation is a wise and understanding people. For what nation is there so great, who hath God so nigh unto them, as the Lord our God is in all things that we call upon Him for? And what nation is there so great, that hath statutes and judgments so righteous as all this law, which I set before you this day?’ Deuteronomy 4:5–8.

> “‘हेर,’ मोशाले भने, ‘परमप्रभु मेरा परमेश्वरले मलाई आज्ञा गर्नुभएअनुसार मैले तिमीहरूलाई विधि र न्यायहरू सिकाएको छु, ताकि तिमीहरू त्यो देशमा, जहाँ तिमीहरू त्यसलाई अधिकार गर्न जाँदैछौ, त्यस्तै गरी पालन गर। यसकारण तिनलाई मान र पालन गर; किनकि जातिहरूका दृष्टिमा, जसले यी सबै विधिहरू सुन्नेछन्, यही तिमीहरूको बुद्धि र समझ हुनेछ, र तिनीहरूले भन्नेछन्, निश्चय नै यो महान् जाति बुद्धिमान् र समझदार प्रजा हो। किनकि कुन यस्तो महान् जाति छ, जसको देवता तिनीहरूका यति नजिक होस्, जसरी परमप्रभु हाम्रा परमेश्वर हामीले उहाँलाई पुकार्ने सबै कुरामा हाम्रा नजिक हुनुहुन्छ? अनि कुन यस्तो महान् जाति छ, जससँग यस्ता धर्मी विधि र न्यायहरू छन्, जस्तै यो सारा व्यवस्था, जुन म आज तिमीहरूका सामु राख्दैछु?’ व्यवस्था ४:५–८।”

> “The children of Israel were to occupy all the territory which God appointed them. Those nations that rejected the worship and service of the true God were to be dispossessed. But it was God’s purpose that by the revelation of His character through Israel men should be drawn unto Him. To all the world the gospel invitation was to be given. Through the teaching of the sacrificial service Christ was to be uplifted before the nations, and all who would look unto Him should live. All who, like Rahab the Canaanite, and Ruth the Moabitess, turned from idolatry to the worship of the true God, were to unite themselves with His chosen people. As the numbers of Israel increased they were to enlarge their borders, until their kingdom should embrace the world.

> “इस्राएलका सन्तानहरूले परमेश्वरले तिनीहरूका लागि नियुक्त गर्नुभएको सम्पूर्ण भूभाग अधीनमा लिनुपर्ने थियो। सच्चा परमेश्वरको आराधना र सेवालाई अस्वीकार गर्ने ती जातिहरूलाई तिनीहरूको अधिकारबाट वञ्चित गरिनुपर्ने थियो। तर इस्राएलद्वारा उहाँको चरित्रको प्रकाशनमार्फत मानिसहरू उहाँतर्फ आकर्षित होऊन् भन्ने परमेश्वरको उद्देश्य थियो। सारा संसारलाई सुसमाचारको निमन्त्रणा दिइनुपर्ने थियो। बलिदानसम्बन्धी सेवाको शिक्षाद्वारा ख्रीष्टलाई जातिहरूका सामु उच्च पारिनुपर्ने थियो, र उहाँतर्फ हेर्ने सबै जीवित रहने थिए। कनानी रहाब र मोआबी रूथले झैँ, मूर्तिपूजाबाट फर्केर सच्चा परमेश्वरको आराधनातर्फ आउने सबैले उहाँका चुनिएका मानिसहरूसँग आफूलाई एकताबद्ध गर्नुपर्ने थियो। इस्राएलको संख्या वृद्धि हुँदै जाँदा तिनीहरूले आफ्ना सिमाना विस्तार गर्दै जानुपर्ने थियो, यहाँसम्म कि तिनीहरूको राज्यले संसारलाई नै समेटोस्।”

> “God desired to bring all peoples under His merciful rule. He desired that the earth should be filled with joy and peace. He created man for happiness, and He longs to fill human hearts with the peace of heaven. He desires that the families below shall be a symbol of the great family above.

> “परमेश्वरले सबै जाति-जनतालाई आफ्नो दयामय शासनअन्तर्गत ल्याउन चाहनुहुन्थ्यो। उहाँले पृथ्वी आनन्द र शान्तिले परिपूर्ण होस् भन्ने चाहनुहुन्थ्यो। उहाँले मानिसलाई सुखका लागि सृष्टि गर्नुभयो, र उहाँ मानव हृदयहरूलाई स्वर्गीय शान्तिले परिपूर्ण पार्न उत्कट अभिलाषा गर्नुहुन्छ। उहाँले यहाँका परिवारहरू माथिको महान् परिवारको प्रतीक बनून् भन्ने चाहनुहुन्छ। ”

> “But Israel did not fulfill God’s purpose. The Lord declared, ‘I had planted thee a noble vine, wholly a right seed: how then art thou turned into the degenerate plant of a strange vine unto Me?’ Jeremiah 2:21. ‘Israel is an empty vine, he bringeth forth fruit unto himself.’ Hosea 10:1. ‘And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt Me and My vineyard. What could have been done more to My vineyard, that I have not done in it? Wherefore when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to My vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: and I will lay it waste; it shall not be pruned nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For … He looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry.’ Isaiah 5:3–7.

> “तर इस्राएलले परमेश्वरको उद्देश्य पूरा गरेन। प्रभुले घोषणा गर्नुभयो, ‘मैले तँलाई उत्तम दाखको बोट, सर्वथा शुद्ध बीउ रोपेको थिएँ; तब कसरी तँ मेरो निम्ति पराई दाखको निकृष्ट बोटमा परिणत भइस्?’ यर्मिया 2:21। ‘इस्राएल एउटा रित्तो दाखलता हो; त्यसले आफ्नै निम्ति फल फलाउँछ।’ होशे 10:1। ‘अब हे यरूशलेमका बासिन्दाहरू र यहूदाका मानिसहरू हो, म बिन्ती गर्छु, मेरो र मेरो दाखबारीको बीचमा न्याय गर। मेरो दाखबारीका निम्ति मैले नगरेको अझ के गर्न सकिन्थ्यो? जब मैले त्यसले अङ्गुर फलाओस् भनेर हेरेँ, तब त्यसले किन जङ्गली अङ्गुर फलायो? अब आओ, म तिमीहरूलाई बताउनेछु, म मेरो दाखबारीसँग के गर्नेछु: म त्यसको बार हटाइदिनेछु, र त्यो निलेर नष्ट पारिनेछ; म त्यसको पर्खाल भत्काइदिनेछु, र त्यो कुल्चिइनेछ; म त्यसलाई उजाड बनाइदिनेछु; त्यसलाई न त छाँटिनेछ, न त कोडिनेछ; तर त्यसमा काँडाझार र काँडाहरू उम्रनेछन्: म बादलहरूलाई पनि आज्ञा दिनेछु कि तिनीहरूले त्यसमाथि पानी नपारून्। किनकि … उहाँले न्यायको आशा गर्नुभएको थियो, तर हेर, अत्याचार; धार्मिकताको आशा गर्नुभएको थियो, तर हेर, आर्तनाद।’ यशैया 5:3–7।”

> “The Lord had through Moses set before His people the result of unfaithfulness. By refusing to keep His covenant, they would cut themselves off from the life of God, and His blessing could not come upon them. ‘Beware,’ said Moses, ‘that thou forget not the Lord thy God, in not keeping His commandments, and His judgments, and His statutes, which I command thee this day: lest when thou hast eaten and art full, and hast built goodly houses, and dwelt therein; and when thy herds and thy flocks multiply, and thy silver and thy gold is multiplied, and all that thou hast is multiplied; then thine heart be lifted up, and thou forget the Lord thy God…. And thou say in thine heart, My power and the might of mine hand hath gotten me this wealth…. And it shall be, if thou do at all forget the Lord thy God, and walk after other gods, and serve them, and worship them, I testify against you this day that ye shall surely perish. As the nations which the Lord destroyeth before your face, so shall ye perish; because ye would not be obedient unto the voice of the Lord your God.’ Deuteronomy 8:11–14, 17, 19, 20.

> “प्रभुले मोशामार्फत आफ्ना प्रजाको सामु अविश्वासयोग्यताको परिणाम राखिदिनुभएको थियो। उहाँको करार पालन गर्न अस्वीकार गरेर तिनीहरूले आफूलाई परमेश्वरको जीवनबाट अलग गर्ने थिए, र उहाँको आशीर्वाद तिनीहरूमा आउन सक्ने थिएन। ‘सावधान रह,’ मोशाले भने, ‘कि आज म तँलाई आज्ञा गरिरहेको उहाँका आज्ञाहरू, उहाँका न्यायहरू, र उहाँका विधिहरू नपालन गरेर तँ परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई नभुलोस्: नत्र जब तँ खाएर तृप्त हुन्छस्, र सुन्दर घरहरू बनाउँछस्, र तिनमा बास बस्छस्; अनि जब तेरा गाईवस्तु र भेडाबाख्रा बढ्छन्, र तेरो चाँदी र सुन बढ्छ, र तँसँग भएका सबै कुरा बढ्छन्; तब तेरो हृदय अहङ्कारी होस्, र तँ परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई बिर्सिस्…. अनि तैंले आफ्नो हृदयमा भनिस्, मेरो शक्तिले र मेरो हातको सामर्थ्यले मलाई यो सम्पत्ति प्राप्त गराएको हो…. अनि यस्तो हुनेछ, यदि तैंले कुनै पनि हालतमा परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई बिर्सिस्, र अन्य देवताहरूको पछि लागिस्, र तिनीहरूको सेवा गरिस्, र तिनीहरूलाई दण्डवत् गरिस्, भने म आज तिमीहरूका विरुद्ध साक्षी दिन्छु कि तिमीहरू निश्चय नै नष्ट हुनेछौ। जसरी परमप्रभुले तिमीहरूका सामु नष्ट गर्नुहुने जातिहरू नष्ट हुन्छन्, त्यसरी नै तिमीहरू पनि नष्ट हुनेछौ; किनकि तिमीहरू परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरको वाणीप्रति आज्ञाकारी हुन चाहेनौ।’ व्यवस्था 8:11–14, 17, 19, 20।”

> “The warning was not heeded by the Jewish people. They forgot God, and lost sight of their high privilege as His representatives. The blessings they had received brought no blessing to the world. All their advantages were appropriated for their own glorification. They robbed God of the service He required of them, and they robbed their fellow men of religious guidance and a holy example. Like the inhabitants of the antediluvian world, they followed out every imagination of their evil hearts. Thus they made sacred things appear a farce, saying, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord, are these’ (Jeremiah 7:4), while at the same time they were misrepresenting God’s character, dishonoring His name, and polluting His sanctuary.

> यो चेतावनी यहूदी जनताले ग्रहण गरेनन्। तिनीहरूले परमेश्वरलाई बिर्सिए, र उहाँका प्रतिनिधिहरूको रूपमा आफ्ना उच्च विशेषाधिकारबाट दृष्टि गुमाए। तिनीहरूले प्राप्त गरेका आशिष्हरूले संसारलाई कुनै आशिष् ल्याएनन्। तिनीहरूका सबै लाभहरू आफ्नै महिमाकरणका लागि अपनाइए। तिनीहरूले परमेश्वरलाई उहाँले तिनीहरूबाट अपेक्षा गर्नुभएको सेवा लुटे, र आफ्ना सहमानवहरूलाई धार्मिक मार्गदर्शन तथा पवित्र उदाहरणबाट पनि वञ्चित गरे। जलप्रलयअघिको संसारका बासिन्दाहरूझैँ, तिनीहरूले आफ्ना दुष्ट हृदयका हरेक कल्पनालाई अनुसरण गरे। यसरी तिनीहरूले पवित्र कुराहरूलाई एउटा प्रहसनजस्तो देखाए, यसो भन्दै, ‘परमप्रभुको मन्दिर, परमप्रभुको मन्दिर, यिनै हुन्’ (यर्मिया 7:4), जबकि त्यही समयमा तिनीहरूले परमेश्वरको चरित्रलाई गलत रूपमा प्रस्तुत गरिरहेका थिए, उहाँको नाउँको अपमान गरिरहेका थिए, र उहाँको पवित्रस्थानलाई अशुद्ध तुल्याइरहेका थिए।

> “The husbandmen who had been placed in charge of the Lord’s vineyard were untrue to their trust. The priests and teachers were not faithful instructors of the people. They did not keep before them the goodness and mercy of God and His claim to their love and service. These husbandmen sought their own glory. They desired to appropriate the fruits of the vineyard. It was their study to attract attention and homage to themselves.

> प्रभुको दाखबारीको हेरचाह गर्ने जिम्मा दिइएका किसानहरू आफ्ना सुम्पिएको भरोसाप्रति अविश्वासी ठहरिए। पूजाहारीहरू र शिक्षकहरू जनताका विश्वासयोग्य शिक्षाकर्ता भएनन्। तिनीहरूले परमेश्वरको भलाइ र कृपालाई, तथा उहाँले तिनीहरूको प्रेम र सेवामाथि राख्नुभएको दाबीलाई, तिनीहरूको सामुन्ने कायम राखेनन्। यी किसानहरूले आफ्नै महिमा खोजे। तिनीहरूले दाखबारीका फलहरू आफ्नै अधिकारमा लिन चाहन्थे। तिनीहरूको अभिप्राय ध्यान र आदर आफ्नैतर्फ आकर्षित गर्नु थियो।

> “The guilt of these leaders in Israel was not like the guilt of the ordinary sinner. These men stood under the most solemn obligation to God. They had pledged themselves to teach a ‘Thus saith the Lord’ and to bring strict obedience into their practical life. Instead of doing this they were perverting the Scriptures. They laid heavy burdens upon men, enforcing ceremonies that reached to every step in life. The people lived in continual unrest, for they could not fulfill the requirements laid down by the rabbis. As they saw the impossibility of keeping man-made commandments, they became careless in regard to the commandments of God.

> “इस्राएलका यी अगुवाहरूको दोष साधारण पापीको दोषजस्तो थिएन। यी मानिसहरू परमेश्वरप्रति अत्यन्त गम्भीर दायित्वअन्तर्गत उभिएका थिए। तिनीहरूले ‘परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ’ भनी शिक्षा दिने र कठोर आज्ञापालनलाई आफ्नो व्यवहारिक जीवनमा उतार्ने प्रतिज्ञा गरेका थिए। तर यसो गर्नुको सट्टा तिनीहरूले धर्मशास्त्रलाई विकृत पारिरहेका थिए। तिनीहरूले मानिसहरूमाथि गह्रौँ भारहरू राखे, जीवनका प्रत्येक पाइलासम्म फैलिएका विधि-विधानहरू लागू गरे। मानिसहरू निरन्तर अशान्तिमा बस्थे, किनकि रब्बीहरूले निर्धारण गरेका मागहरू तिनीहरूले पूरा गर्न सक्दैनथे। जब तिनीहरूले मानिसहरूले बनाएका आज्ञाहरू पालन गर्न असम्भव देखे, तब परमेश्वरका आज्ञाहरूका सम्बन्धमा तिनीहरू लापरवाह भए।”

> “The Lord had instructed His people that He was the owner of the vineyard, and that all their possessions were given them in trust to be used for Him. But the priests and teachers did not perform the work of their sacred office as if they were handling the property of God. They were systematically robbing Him of the means and facilities entrusted to them for the advancement of His work. Their covetousness and greed caused them to be despised even by the heathen. Thus the Gentile world was given occasion to misinterpret the character of God and the laws of His kingdom.

> “परमप्रभुले आफ्ना जनहरूलाई सिकाउनुभएको थियो कि उहाँ नै दाखबारीका मालिक हुनुहुन्छ, र तिनीहरूका सबै सम्पत्तिहरू उहाँकै निम्ति प्रयोग गरिनुपर्ने विश्वासस्वरूप तिनीहरूलाई सुम्पिएका थिए। तर पूजाहारीहरू र शिक्षकहरूले आफ्नो पवित्र पदको काम यसरी पूरा गरेनन्, मानौं तिनीहरू परमेश्वरको सम्पत्तिको व्यवस्थापन गरिरहेका हुन्। तिनीहरू उहाँको कामको उन्नतिका लागि तिनीहरूलाई सुम्पिएका साधनहरू र सुविधाहरूबाट उहाँलाई योजनाबद्ध रूपमा ठगिरहेका थिए। तिनीहरूको लोभ र लालचले गर्दा तिनीहरू अन्यजातिहरूका दृष्टिमा समेत घृणित भए। यसरी अन्यजाति संसारलाई परमेश्वरको चरित्र र उहाँको राज्यका व्यवस्थाहरूको गलत अर्थ लगाउने अवसर दिइयो।”

> “With a father’s heart, God bore with His people. He pleaded with them by mercies given and mercies withdrawn. Patiently He set their sins before them, and in forbearance waited for their acknowledgment. Prophets and messengers were sent to urge God’s claim upon the husbandmen; but instead of being welcomed, they were treated as enemies. The husbandmen persecuted and killed them. God sent still other messengers, but they received the same treatment as the first, only that the husbandmen showed still more determined hatred.

> “पिताको हृदय लिएर परमेश्वरले आफ्ना प्रजालाई सहन गर्नुभयो। उहाँले प्रदान गरिएका कृपाहरू र फिर्ता लिइएका कृपाहरूद्वारा तिनीहरूसित बिन्ती गर्नुभयो। धैर्यपूर्वक उहाँले तिनीहरूका पापहरू तिनीहरूको सामु राख्नुभयो, र सहनशीलतामा तिनीहरूको स्वीकारोक्तिको प्रतीक्षा गर्नुभयो। किसानहरूमाथि परमेश्वरको दाबीलाई जोड दिन अगमवक्ताहरू र सन्देशवाहकहरू पठाइए; तर स्वागत गरिनुको सट्टा तिनीहरूलाई शत्रुजस्तै व्यवहार गरियो। किसानहरूले तिनीहरूलाई सताए र मारिदिए। परमेश्वरले अझ अन्य सन्देशवाहकहरू पनि पठाउनुभयो, तर तिनीहरूले पहिलोहरूजस्तै व्यवहार पाए, केवल यति मात्र कि किसानहरूले अझ बढी दृढ घृणा प्रकट गरे।”

> “As a last resource, God sent His Son, saying, ‘They will reverence My Son.’ But their resistance had made them vindictive, and they said among themselves, ‘This is the heir; come, let us kill Him, and let us seize on His inheritance.’ We shall then be left to enjoy the vineyard, and to do as we please with the fruit.

> “अन्तिम उपायस्वरूप परमेश्वरले आफ्ना पुत्रलाई पठाउनुभयो, यसो भन्दै, ‘तिनीहरूले मेरा पुत्रको आदर गर्नेछन्।’ तर तिनीहरूको प्रतिरोधले तिनीहरूलाई प्रतिशोधी बनाएको थियो, र तिनीहरूले आपसमा भने, ‘यही उत्तराधिकारी हो; आओ, हामी उहाँलाई मारिदिऔँ, र उहाँको पैतृक सम्पत्तिमाथि अधिकार जमाऔँ।’ तब हामी दाखबारीको उपभोग गर्न छाडिनेछौँ, र फलको विषयमा हामीलाई जे मन पर्छ त्यही गर्नेछौँ।”

> “The Jewish rulers did not love God; therefore they cut themselves away from Him, and rejected all His overtures for a just settlement. Christ, the Beloved of God, came to assert the claims of the Owner of the vineyard; but the husbandmen treated Him with marked contempt, saying, We will not have this man to rule over us. They envied Christ’s beauty of character. His manner of teaching was far superior to theirs, and they dreaded His success. He remonstrated with them, unveiling their hypocrisy, and showing them the sure results of their course of action. This stirred them to madness. They smarted under the rebukes they could not silence. They hated the high standard of righteousness which Christ continually presented. They saw that His teaching was placing them where their selfishness would be uncloaked, and they determined to kill Him. They hated His example of truthfulness and piety and the elevated spirituality revealed in all He did. His whole life was a reproof to their selfishness, and when the final test came, the test which meant obedience unto eternal life or disobedience unto eternal death, they rejected the Holy One of Israel. When they were asked to choose between Christ and Barabbas, they cried out, ‘Release unto us Barabbas!’ Luke 23:18. And when Pilate asked, ‘What shall I do then with Jesus?’ they cried fiercely, ‘Let Him be crucified.’ Matthew 27:22. ‘Shall I crucify your King?’ Pilate asked, and from the priests and rulers came the answer, ‘We have no king but Caesar.’ John 19:15. When Pilate washed his hands, saying, ‘I am innocent of the blood of this just person,’ the priests joined with the ignorant mob in declaring passionately, ‘His blood be on us, and on our children.’ Matthew 27:24, 25.

> “यहूदी शासकहरूले परमेश्वरलाई प्रेम गर्दैनथे; त्यसकारण तिनीहरूले आफूलाई उहाँबाट अलग पारे, र न्यायपूर्ण मेलमिलापका लागि उहाँका सबै प्रस्तावहरू अस्वीकार गरे। ख्रीष्ट, परमेश्वरका प्रिय, दाखबारीका मालिकका अधिकारहरू प्रतिपादन गर्न आउनुभयो; तर किसानहरूले उहाँलाई प्रकट तिरस्कारका साथ व्यवहार गरे, यसो भन्दै, हामी यस मानिसलाई हामीमाथि शासन गर्न दिनेछैनौं। तिनीहरूले ख्रीष्टको चरित्रको सौन्दर्यसँग डाह गरे। उहाँको शिक्षा दिने ढङ्ग तिनीहरूको भन्दा धेरै उच्च थियो, र तिनीहरू उहाँको सफलतादेखि भयभीत भए। उहाँले तिनीहरूसँग आपत्ति जनाउनुभयो, तिनीहरूको कपटलाई उघार्दै, र तिनीहरूको आचरणको निश्चित परिणाम तिनीहरूलाई देखाउँदै। यसले तिनीहरूलाई उन्मत्त तुल्यायो। तिनीहरू ती हप्काइहरूका कारण जलिरहे, जसलाई तिनीहरूले चुप लगाउन सक्दैनथे। ख्रीष्टले निरन्तर प्रस्तुत गर्नुभएको धार्मिकताको उच्च मापदण्डलाई तिनीहरूले घृणा गरे। तिनीहरूले देखे कि उहाँको शिक्षाले तिनीहरूलाई त्यस्तो अवस्थामा पुर्‍याइरहेको थियो जहाँ तिनीहरूको स्वार्थ नाङ्गो पारिने थियो, र तिनीहरूले उहाँलाई मार्ने निश्चय गरे। तिनीहरूले उहाँको सत्यनिष्ठा र भक्तिको उदाहरणलाई, साथै उहाँले गर्नुहुने हरेक काममा प्रकट भएको उच्च आध्यात्मिकतालाई घृणा गरे। उहाँको समग्र जीवन नै तिनीहरूको स्वार्थमाथिको एक धिक्कार थियो, र जब अन्तिम परीक्षा आयो—त्यो परीक्षा, जसको अर्थ अनन्त जीवनका लागि आज्ञाकारिता वा अनन्त मृत्युका लागि अनाज्ञाकारिता थियो—तब तिनीहरूले इस्राएलका पवित्र जनलाई अस्वीकार गरे। जब तिनीहरूलाई ख्रीष्ट र बरअब्बासमध्ये एकलाई छान्न भनियो, तिनीहरूले कराए, ‘हाम्रा लागि बरअब्बासलाई छोडिदेऊ!’ लूका 23:18। अनि जब पिलातसले सोधे, ‘त्यसो भए म येशूलाई के गरूँ?’ तिनीहरूले उग्र स्वरमा कराए, ‘उहाँलाई क्रूसमा टाँगियोस्।’ मत्ती 27:22। ‘के म तिमीहरूका राजालाई क्रूसमा टाँगिदिऊँ?’ पिलातसले सोधे, र पूजाहारीहरू तथा शासकहरूबाट यस्तो उत्तर आयो, ‘कैसरबाहेक हाम्रो कुनै राजा छैन।’ यूहन्ना 19:15। जब पिलातसले, ‘म यस धर्मी मानिसको रगतबाट निर्दोष छु’ भन्दै आफ्ना हात धोए, तब पूजाहारीहरू अज्ञानी भीडसँग मिलेर तीव्र आवेशका साथ घोषणा गर्न लागे, ‘यसको रगत हामीमाथि र हाम्रा सन्तानमाथि परोस्।’ मत्ती 27:24, 25।”

> “Thus the Jewish leaders made their choice. Their decision was registered in the book which John saw in the hand of Him that sat upon the throne, the book which no man could open. In all its vindictiveness this decision will appear before them in the day when this book is unsealed by the Lion of the tribe of Judah.

> “यसरी यहूदी अगुवाहरूले आफ्नो छनोट गरे। तिनीहरूको निर्णय त्यस पुस्तकमा अभिलेखित भयो, जुन यूहन्नाले सिंहासनमा विराजमान हुनुहुनेको हातमा देखेका थिए, त्यो पुस्तक जुन कुनै मानिसले खोल्न सक्दैनथ्यो। आफ्नो सम्पूर्ण प्रतिशोधपूर्ण भावसहित यो निर्णय तिनीहरूका सामु त्यस दिन प्रकट हुनेछ, जब यहूदाको कुलका सिंहद्वारा यो पुस्तकको मोहोर खोलिनेछ।

> “The Jewish people cherished the idea that they were the favorites of heaven, and that they were always to be exalted as the church of God. They were the children of Abraham, they declared, and so firm did the foundation of their prosperity seem to them that they defied earth and heaven to dispossess them of their rights. But by lives of unfaithfulness they were preparing for the condemnation of heaven and for separation from God.

> यहूदी जातिले आफूहरू स्वर्गका विशेष प्रियजन हुन्, र परमेश्वरको मण्डलीको रूपमा सधैं उच्च स्थानमा प्रतिष्ठित रहनुपर्ने हो भन्ने विचारलाई अति प्रिय ठान्थे। उनीहरूले दाबी गरे, हामी अब्राहामका सन्तान हौं; र उनीहरूलाई आफ्नो समृद्धिको आधार यति दृढ देखिन्थ्यो कि आफ्ना अधिकारहरूबाट उनीहरूलाई वञ्चित गर्न पृथ्वी र स्वर्ग दुवैलाई उनीहरूले चुनौती दिए। तर अविश्वासयोग्य जीवनद्वारा उनीहरू स्वर्गको दण्डादेशका लागि र परमेश्वरबाट पृथक् हुनका लागि आफूलाई तयार पारिरहेका थिए।

> “In the parable of the vineyard, after Christ had portrayed before the priests their crowning act of wickedness, He put to them the question, ‘When the Lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen?’ The priests had been following the narrative with deep interest, and without considering the relation of the subject to themselves they joined with the people in answering, ‘He will miserably destroy those wicked men, and will let out His vineyard unto other husbandmen, which shall render Him the fruits in their seasons.’

> “दाखबारीको दृष्टान्तमा, जब ख्रीष्टले पूजाहारीहरूका सामु तिनीहरूको दुष्टताको पराकाष्ठास्वरूपको कार्य चित्रण गरिसक्नुभयो, तब उहाँले तिनीहरूलाई यो प्रश्न गर्नुभयो, ‘अतः जब दाखबारीका स्वामी आउँछन्, तिनले ती किसानहरूसित के गर्नेछन्?’ पूजाहारीहरूले ठूलो चासोका साथ त्यो कथावृत्त पछ्याइरहेका थिए, र विषयको सम्बन्ध आफ्नैसँग रहेको कुरालाई विचार नगरी तिनीहरूले जनतासँग मिलेर यसरी उत्तर दिए, ‘उहाँले ती दुष्ट मानिसहरूलाई अत्यन्तै दयनीयरीत्या नष्ट पार्नुहुनेछ, र आफ्नो दाखबारी अरू किसानहरूलाई जिम्मा दिनुहुनेछ, जसले उहाँलाई आफ्ना-आफ्ना समयमा फल चढाउनेछन्।’”

> “Unwittingly they had pronounced their own doom. Jesus looked upon them, and under His searching gaze they knew that He read the secrets of their hearts. His divinity flashed out before them with unmistakable power. They saw in the husbandmen a picture of themselves, and they involuntarily exclaimed, ‘God forbid!’

> “अनजानेमै उनीहरूले आफ्नै विनाशको घोषणा गरेका थिए। येशूले तिनीहरूलाई हेर्नुभयो, र उहाँको भेदक दृष्टिको सामु उनीहरूले थाहा पाए कि उहाँले तिनीहरूका हृदयका गोप्य कुरा पढ्नुभएको थियो। उहाँको दिव्यता निःसन्देह सामर्थ्यका साथ तिनीहरूका सामु प्रकट भयो। ती खेतालाहरूमा उनीहरूले आफ्नै चित्र देखे, र अनायासै तिनीहरूले उद्गार गरे, ‘परमेश्वरले यस्तो हुन नदिनुहोस्!’”

> “Solemnly and regretfully Christ asked, ‘Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner; this is the Lord’s doing, and it is marvelous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken; but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.’

> गम्भीरतापूर्वक र खेदसहित ख्रीष्टले सोध्नुभयो, “के तिमीहरूले धर्मशास्त्रहरूमा कहिल्यै पढेनौ, ‘जुन ढुङ्गा निर्माण गर्नेहरूले अस्वीकार गरे, त्यही नै कुनाको शिरढुङ्गा भएको छ; यो प्रभुकै काम हो, र यो हाम्रो आँखामा अचम्मको छ’? यसकारण म तिमीहरूलाई भन्दछु, परमेश्वरको राज्य तिमीहरूबाट खोसिनेछ, र त्यसका फलहरू फलाउने एउटा जातिलाई दिइनेछ। अनि जो कोही यस ढुङ्गामाथि ठेस लागेर खस्नेछ, ऊ टुक्रा-टुक्रा हुनेछ; तर जसको माथि यो खस्नेछ, त्यसलाई यसले धूलोपिठो पार्नेछ।”

> “Christ would have averted the doom of the Jewish nation if the people had received Him. But envy and jealousy made them implacable. They determined that they would not receive Jesus of Nazareth as the Messiah. They rejected the Light of the world, and thenceforth their lives were surrounded with darkness as the darkness of midnight. The doom foretold came upon the Jewish nation. Their own fierce passions, uncontrolled, wrought their ruin. In their blind rage they destroyed one another. Their rebellious, stubborn pride brought upon them the wrath of their Roman conquerors. Jerusalem was destroyed, the temple laid in ruins, and its site plowed like a field. The children of Judah perished by the most horrible forms of death. Millions were sold, to serve as bondmen in heathen lands.

> यदि मानिसहरूले उहाँलाई ग्रहण गरेका भए, ख्रीष्टले यहूदी जातिमाथि आउने विनाशलाई टारिदिनुहुने थियो। तर डाह र ईर्ष्याले तिनीहरूलाई अडिग र कठोर बनायो। तिनीहरूले निश्चय गरे कि नासरतका येशूलाई मसीहको रूपमा ग्रहण गर्नेछैनन्। तिनीहरूले संसारको ज्योतिलाई अस्वीकार गरे, र त्यसपछि तिनीहरूको जीवन मध्यरातको अन्धकारजस्तै अन्धकारले घेरियो। अगमवाणी गरिएको विनाश यहूदी जातिमाथि आयो। तिनीहरूका आफ्नै उग्र वासनाहरूले, नियन्त्रणविहीन भई, तिनीहरूको सर्वनाश गराए। आफ्नो अन्ध क्रोधमा तिनीहरूले एक-अर्कालाई नष्ट गरे। तिनीहरूको विद्रोही, हठी अभिमानले तिनीहरूमाथि तिनीहरूका रोमी विजेताहरूको क्रोध ल्यायो। यरूशलेम नष्ट भयो, मन्दिर भग्नावशेषमा परिणत भयो, र त्यसको स्थान खेतजस्तै जोतियो। यहूदाका सन्तानहरू अत्यन्त भयङ्कर प्रकारका मृत्युहरूद्वारा नष्ट भए। लाखौँलाई बेचियो, ताकि तिनीहरूले अन्यजातीय देशहरूमा दासहरूको रूपमा सेवा गरून्।

> “As a people the Jews had failed of fulfilling God’s purpose, and the vineyard was taken from them. The privileges they had abused, the work they had slighted, was entrusted to others.

> “एक जातिका रूपमा यहूदीहरू परमेश्वरको उद्देश्य पूरा गर्न असफल भएका थिए, र दाखबारी तिनीहरूबाट खोसियो। तिनीहरूले दुरुपयोग गरेका विशेषाधिकारहरू, तिनीहरूले तुच्छ ठानेको कार्य, अरूहरूलाई सुम्पियो।”

> “The parable of the vineyard applies not alone to the Jewish nation. It has a lesson for us. The church in this generation has been endowed by God with great privileges and blessings, and He expects corresponding returns.” Christ’s Object Lessons. 284–296.

> “दाखबारीको दृष्टान्त केवल यहूदी राष्ट्रमा मात्र लागू हुँदैन। यसमा हाम्रो निम्ति पनि एउटा शिक्षा छ। यस पुस्ताको मण्डलीलाई परमेश्वरले महान् विशेषाधिकारहरू र आशिष्हरू प्रदान गर्नुभएको छ, र उहाँ तिनअनुसारको प्रतिफलको अपेक्षा गर्नुहुन्छ।” Christ’s Object Lessons, 284–296.

The book of Joel identifies the history of the latter rain at the end of the world. The latter rain is God’s final warning message of the third angel of Revelation fourteen. Although the latter rain represents the message of the third angel, it also represents the communication process between Divinity and humanity as symbolized by Zechariah’s golden oil, the early and latter rains, the fire from the altar and other representations. The latter rain is not only a message, and the communication process between God and man, but it is also the only sanctified “methodology” of Bible study sustained in God’s Word. That methodology is Isaiah’s “line upon line” found in chapter twenty-eight.

योएलको पुस्तकले संसारको अन्त्यमा हुने पछिल्लो वर्षाको इतिहासलाई चिन्हित गर्दछ। पछिल्लो वर्षा प्रकाशको चौध अध्यायको तेस्रो स्वर्गदूतको परमेश्वरको अन्तिम चेतावनी सन्देश हो। यद्यपि पछिल्लो वर्षाले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, यसले जकरियाको सुनौलो तेल, अगिल्लो र पछिल्लो वर्षा, वेदीबाट आएको आगो, तथा अन्य प्रतीकात्मक निरूपणहरूद्वारा सूचित भएझैँ, दिव्यता र मानवता बीचको सञ्चार-प्रक्रियालाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ। पछिल्लो वर्षा केवल एउटा सन्देश मात्र होइन, न त परमेश्वर र मानिसबीचको सञ्चार-प्रक्रिया मात्र हो; बरु यो परमेश्वरको वचनमा स्थापित बाइबल-अध्ययनको एकमात्र पवित्र पारिएको “कार्यविधि” पनि हो। त्यो कार्यविधि यशैयाको अध्याय अठ्ठाइसमा पाइने “हरफमाथि हरफ” हो।

At the beginning of ancient and also modern Israel, God, “the husbandman” brought Israel “from the wilderness.” Whether the captivity of four hundred and thirty years captivity in Egypt or the captivity of the Dark Ages from 538 unto 1798, Israel was taken out of “the wilderness,” for a “wilderness” is a symbol of slavery and captivity. Whether ancient literal Israel or modern spiritual Israel God delivered them out of a wilderness captivity and “established” them “as His own chosen possession, the Lord’s vineyard” called to be priests and princes who “were committed” with the privilege of representing “the oracles of God.” The “oracles” for ancient Israel being the Law and to modern Israel being both the Law and the prophecies.

प्राचीन तथा आधुनिक इस्राएलको आरम्भमा परमेश्वरले, “कृषकले,” इस्राएललाई “उजाडस्थानबाट” ल्याउनुभयो। चाहे त्यो मिश्रमा चार सय तीस वर्षको बन्धन होस् वा ५३८ देखि १७९८ सम्मका अन्धकार युगहरूको बन्धन, इस्राएललाई “उजाडस्थानबाट” निकालियो, किनकि “उजाडस्थान” दासत्व र बन्धनको प्रतीक हो। चाहे प्राचीन शाब्दिक इस्राएल होस् वा आधुनिक आत्मिक इस्राएल, परमेश्वरले तिनीहरूलाई उजाडस्थानको बन्धनबाट छुटकारा दिनुभयो र “उहाँकै आफ्नै चुनिएको सम्पत्ति, प्रभुको दाखबारी” को रूपमा “स्थापित” गर्नुभयो, जसलाई याजकहरू र राजकुमारहरू हुन बोलाइयो, र जसलाई “परमेश्वरका वचनहरू” को प्रतिनिधित्व गर्ने विशेषाधिकारसहित “सुम्पिइयो।” प्राचीन इस्राएलका निम्ति ती “वचनहरू” व्यवस्था थिए, र आधुनिक इस्राएलका निम्ति व्यवस्था तथा अगमवाणीहरू दुवै हुन्।

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> “परमेश्वरले यस समय आफ्नो मण्डलीलाई, जसरी उहाँले प्राचीन इस्राएललाई बोलाउनुभएको थियो, त्यसरी नै पृथ्वीमा ज्योतिका रूपमा उभिन बोलाउनुभएको छ। सत्यको शक्तिशाली चिर्ने हतियारद्वारा, पहिलो, दोस्रो, र तेस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूद्वारा, उहाँले तिनीहरूलाई मण्डलीहरूबाट र संसारबाट अलग गर्नुभएको छ, ताकि तिनीहरूलाई आफ्नै निकट पवित्र सान्निध्यमा ल्याउन सकून्। उहाँले तिनीहरूलाई आफ्नो व्यवस्थाका भण्डारी बनाउनुभएको छ र यस समयका निम्ति भविष्यवाणीका महान् सत्यहरू तिनीहरूलाई सुम्पनुभएको छ। जसरी प्राचीन इस्राएललाई पवित्र ईश्वरीय वचनहरू सुम्पिएका थिए, त्यसरी नै यी संसारलाई सुनाइने एक पवित्र जिम्मेवारी हुन्। प्रकाश 14 का तीन स्वर्गदूतहरूले ती मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन् जसले परमेश्वरका सन्देशहरूको ज्योति ग्रहण गर्छन् र पृथ्वीको लम्बाइ र चौडाइभरि चेतावनी सुनाउन उहाँका प्रतिनिधिहरूका रूपमा अघि बढ्छन्।” टेस्टिमोनीज, खण्ड 5, 455.

Modern Israel was ordained to proclaim the loud cry of the third angel under the power of the latter rain, while manifesting the character of Christ in their personal experience under the power of the Holy Spirit. The loud cry of the third angel is fulfilled during the outpouring of the latter rain, during a time when a false peace and safety latter rain message is being promoted by a class of men who are drunken with the wine of Babylon. These are Isaiah’s drunkards of Ephraim and Joel’s drinkers of wine who have the new wine cut off from their mouths. Those receiving the true latter rain message are represented by Daniel, Mishael, Hananiah and Azariah who rejected the Babylonian food for heavenly fare. These are the one hundred and forty-four thousand who sing the song of Moses and the Lamb, but also of the vineyard, for the vineyard parable was fulfilled in the history of Moses in the beginning of ancient Israel’s covenant relationship, and it was fulfilled again at the end of ancient Israel’s covenant relationship in the history of the Lamb.

आधुनिक इस्राएललाई पवित्र आत्माको शक्तिअन्तर्गत आफ्नो व्यक्तिगत अनुभवमा ख्रीष्टको चरित्र प्रकट गर्दै, पछिल्लो वर्षाको शक्तिद्वारा तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो पुकार घोषणा गर्न नियुक्त गरिएको थियो। तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो पुकार पछिल्लो वर्षाको उण्डेलाइको समयमा पूरा हुन्छ, त्यस्तो समयमा जब झूटा शान्ति र सुरक्षा सम्बन्धी पछिल्लो वर्षाको सन्देश बाबेलको दाखमद्यले मतवाला भएका मानिसहरूको एक वर्गद्वारा प्रचार गरिँदै हुन्छ। यी नै यशैयाका एप्रैमका मतवाला र योएलका दाखमद्य पिउनेहरू हुन्, जसका मुखबाट नयाँ दाखमद्य काटिएको छ। साँचो पछिल्लो वर्षाको सन्देश ग्रहण गर्नेहरू दानिएल, मिशाएल, हनन्याह र अजर्याहद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्, जसले बाबेलको भोजनलाई स्वर्गीय आहारका निम्ति अस्वीकार गरे। यी नै ती एक लाख चवालीस हजार हुन्, जसले मोशा र थुमाको गीत गाउँछन्, साथै दाखबारीको गीत पनि; किनकि दाखबारीको दृष्टान्त प्राचीन इस्राएलको वाचागत सम्बन्धको आरम्भमा मोशाको इतिहासमा पूरा भएको थियो, र प्राचीन इस्राएलको वाचागत सम्बन्धको अन्त्यमा थुमाको इतिहासमा फेरि पूरा भयो।

The song of the vineyard concludes with a former covenant people being passed by when a new covenant people are being married to the Lord. The Lord passed by those who died in the forty-year wilderness wandering and entered into covenant with Joshua at the very same time he was divorcing those who would die. The Lord was divorcing ancient Israel at the very same time He was marrying the Christian church. The alpha or beginning history is represented by Moses and the omega is represented by the Lamb. The history they both represent is the history of the vineyard parable, thus Isaiah’s song of the vineyard is John the Revelator’s song of Moses and the Lamb.

दाखबारीको गीत यसरी समाप्त हुन्छ कि नयाँ करारका जनहरू प्रभुसँग विवाहबन्धनमा बाँधिँदै गर्दा पहिलाको करारका जनहरूलाई उपेक्षा गरिन्छ। प्रभुले चालीस वर्षको उजाडस्थान-भ्रमणमा मरेका जनहरूलाई छोडेर गइदिनुभयो, र ठीक त्यही समयमा उहाँले यहोशूसँग करारमा प्रवेश गर्नुभयो, जब उहाँ मर्न लागेकाहरूलाई त्याग्दै हुनुहुन्थ्यो। प्रभु प्राचीन इस्राएललाई त्याग्दै हुनुहुन्थ्यो ठीक त्यही समयमा जब उहाँ ख्रीष्टियन मण्डलीसँग विवाहबन्धनमा बाँधिँदै हुनुहुन्थ्यो। अल्फा अथवा आरम्भको इतिहास मोशाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ र ओमेगा थुमाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। उनीहरूले दुवैले प्रतिनिधित्व गर्ने इतिहास दाखबारीको दृष्टान्तको इतिहास हो; यसरी यशैयाको दाखबारीको गीत यूहन्ना प्रकाशकको मोशा र थुमाको गीत हो।

We will continue these thoughts in the next article.

हामी यी विचारहरूलाई अर्को लेखमा पनि निरन्तरता दिनेछौं।

> “These are not the words of Sister White, but the words of the Lord, and His messenger has given them to me to give to you. God calls upon you to no longer work at cross purposes with Him. Much instruction was given in regard to men claiming to be Christian when they are revealing the attributes of Satan, counteracting in spirit, word, and action the advancement of truth, and are surely following the path where Satan is leading them. In their hardness of heart they have grasped authority which in no way belongs to them, and which they should not exercise. Saith the great Teacher, ‘I will overturn, overturn, overturn.’ Men say in Battle Creek, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord are we’ but they are using common fire. Their hearts are not softened and subdued by the grace of God.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “यी सिस्टर ह्वाइटका शब्दहरू होइनन्, तर प्रभुका शब्दहरू हुन्, र उहाँकी सन्देशवाहकले ती मलाई तपाईंहरूलाई दिनका लागि दिएकी छिन्। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई अबदेखि उहाँको विपरीत उद्देश्यमा काम नगर्न आह्वान गर्नुहुन्छ। आफूलाई ख्रीष्टियन भनी दाबी गर्ने मानिसहरूका विषयमा धेरै निर्देशन दिइयो, तर तिनीहरूले सत्यको उन्नतिलाई आत्मा, वचन, र कर्मद्वारा प्रतिरोध गर्दै, शैतानका गुणहरू प्रकट गरिरहेका छन्, र निश्चय नै तिनीहरू त्यही मार्गमा हिँडिरहेका छन् जहाँ शैतानले तिनीहरूलाई डोर्‍याइरहेको छ। आफ्ना हृदयको कठोरतामा तिनीहरूले त्यस्तो अधिकार हत्याएका छन् जुन कुनै पनि प्रकारले तिनीहरूको होइन, र जुन तिनीहरूले प्रयोग गर्नु हुँदैन। महान् शिक्षक भन्नुहुन्छ, ‘म उल्ट्याउनेछु, उल्ट्याउनेछु, उल्ट्याउनेछु।’ ब्याटल क्रीकमा मानिसहरू भन्छन्, ‘परमप्रभुको मन्दिर, परमप्रभुको मन्दिर हामी हौँ’ तर तिनीहरूले साधारण आगो प्रयोग गरिरहेका छन्। तिनीहरूको हृदय परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा कोमल र विनीत बनाइएको छैन।” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “The patience of God has an object, but you are defeating it. He is allowing a state of things to come that you would fain see counteracted by and by, but it will be too late. God commanded Elijah to anoint the cruel and deceitful Hazael king over Syria, that he might be a scourge to idolatrous Israel. Who knows whether God will not give you up to the deceptions you love? Who knows but that the preachers who are faithful, firm, and true may be the last who shall offer the gospel of peace to our unthankful churches? It may be that the destroyers are already training under the hand of Satan and only wait the departure of a few more standard-bearers to take their places, and with the voice of the false prophet cry, ‘Peace, peace,’ when the Lord hath not spoken peace. I seldom weep, but now I find my eyes blinded with tears; they are falling upon my paper as I write. It may be that erelong all prophesyings among us will be at an end, and the voice which has stirred the people may no longer disturb their carnal slumbers.

> “परमेश्‍वरको धैर्यको एउटा उद्देश्य छ, तर तिमीहरूले त्यसलाई निष्फल पारिरहेका छौ। उहाँले यस्तो अवस्थालाई आउन दिँदै हुनुहुन्छ, जसलाई तिमीहरू पछिबाट कुनै समय रोक्न चाहनेथियौ, तर त्यतिबेला धेरै ढिलो भइसकेको हुनेछ। परमेश्‍वरले एलियाहलाई निर्दयी र छलपूर्ण हजाएललाई सिरियामाथि राजा अभिषेक गर्न आज्ञा गर्नुभयो, ताकि ऊ मूर्तिपूजक इस्राएलका लागि एउटा कोर्रा बनोस्। कसले जान्दछ, परमेश्‍वरले तिमीहरूलाई तिमीहरूले प्रेम गर्ने ती छलहरूकै हवाला नदिनुहोला र? कसले जान्दछ, शान्तिको सुसमाचार हाम्रा अकृतज्ञ मण्डलीहरूलाई सुनाउने विश्वासी, दृढ र सत्य प्रचारकहरू सायद अन्तिम नै हुन् कि? हुन सक्छ, संहारकहरू पहिले नै शैतानको हातमुनि तालिम लिइरहेका छन् र केवल अझ केही ध्वजावाहकहरूको प्रस्थान पर्खिरहेका छन्, ताकि तिनीहरूको स्थान लिऊन्, र झूटा अगमवक्ताको स्वरमा यसरी कराऊन्, ‘शान्ति, शान्ति,’ जबकि परमप्रभुले शान्तिको वचन बोल्नुभएको छैन। म विरलै रुँछु, तर अहिले मेरा आँखाहरू आँसुले धमिलिएका छन्; म लेखिरहँदा ती मेरा कागजमाथि झरिरहेका छन्। हुन सक्छ, अब चाँडै नै हामीकहाँ सबै अगमवाणीहरू अन्त्यमा पुग्नेछन्, र जस स्वरले मानिसहरूलाई जागृत पारेको थियो, त्यसले अबउप्रान्त तिनीहरूको शारीरिक निद्रालाई विचलित पार्नेछैन।”

> “When God shall work His strange work on the earth, when holy hands bear the ark no longer, woe will be upon the people. Oh, that thou hadst known, even thou, in this thy day, the things that belong unto thy peace! Oh, that our people may, as did Nineveh, repent with all their might and believe with all their heart, that God may turn away His fierce anger from them.” Testimonies, volume 5, 77.

> “जब परमेश्वरले पृथ्वीमा आफ्नो अनौठो कार्य गर्नुहुनेछ, जब पवित्र हातहरूले सन्दूकलाई अब उप्रान्त बोक्नेछैनन्, तब हाय, त्यो प्रजामाथि पर्न आउनेछ। ओहो, काश, तैंले, हो, तैंले नै, आफ्नो यस दिनमा, तेरो शान्तिसँग सम्बन्धित कुराहरू चिनेको भएथिस्! ओहो, काश, हाम्रो प्रजा नीनवेजस्तै, आफ्नो सम्पूर्ण शक्तिसहित पश्चात्ताप गरोस् र आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले विश्वास गरोस्, ताकि परमेश्वरले तिनीहरूबाट आफ्नो प्रचण्ड क्रोध हटाइदिनुहोस्।” Testimonies, volume 5, 77.

> “If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

> “यदि तपाईं हृदयको हटलाई पाल्नुहुन्छ, र घमण्ड तथा आत्म-धार्मिकताका कारण आफ्ना दोषहरू स्वीकार गर्नुहुन्न भने, तपाईं शैतानका परीक्षाहरूका अधीनमा छोडिनुहुनेछ। जब प्रभुले तपाईंका त्रुटिहरू प्रकट गर्नुहुन्छ, तब यदि तपाईंले पश्चात्ताप गर्नुहुन्न वा स्वीकारोक्ति गर्नुहुन्न भने, उहाँको प्रबन्धले तपाईंलाई त्यही भूमिमाथि फेरि फेरि लैजानेछ। तपाईंलाई उही प्रकारका गल्तीहरू गर्न छोडिनेछ; तपाईं बुद्धिको अभावमा निरन्तर रहिरहनुहुनेछ, र पापलाई धार्मिकता, तथा धार्मिकतालाई पाप भन्नुहुनेछ। यी अन्तिम दिनहरूमा प्रबल हुने छलहरूको भीडले तपाईंलाई चारैतिरबाट घेर्नेछ, र तपाईंले अगुवा बदल्नुहुनेछ, अनि तपाईंले त्यसो गर्नुभएको छ भन्ने पनि थाहा पाउनुहुनेछैन।” Review and Herald, December 16, 1890.

Back to Articles