Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Four

योएलको पुस्तक र लाओदिकीय सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट मण्डली - चवालीस नम्बर

Number Forty-Four

संख्या चवालीस

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1844, the doctrine of the seventh-day Sabbath was unsealed and then emphasized to Sister White when she looked into the ark of the covenant. She also recorded that in the last days the doctrine of the incarnation possessed the same heavenly emphasis. The seventh-day Sabbath, represents the special light from the ark when the antitypical Day of Atonement began, and the seventh-year Sabbath represents the special light from the ark when the antitypical Day of Atonement reaches its conclusion.

१८४४ मा, सातौँ-दिनको शबाथसम्बन्धी सिद्धान्त उद्घाटित गरियो, र त्यसपछि जब सिस्टर ह्वाइटले करारको सन्दूकभित्र हेर्नुभयो, तब त्यसलाई उहाँमाथि विशेष रूपमा जोड दिइयो। उहाँले यो पनि अभिलेख गर्नुभयो कि अन्तिम दिनहरूमा अवतारसम्बन्धी सिद्धान्तमा पनि उही स्वर्गीय जोड थियो। सातौँ-दिनको शबाथले, प्रतिरूपात्मक प्रायश्चित्तको दिन आरम्भ हुँदा सन्दूकबाट आएको विशेष ज्योतिलाई जनाउँछ, र सातौँ-वर्षको शबाथले प्रतिरूपात्मक प्रायश्चित्तको दिन आफ्नो निष्कर्षमा पुग्दा सन्दूकबाट आएको विशेष ज्योतिलाई जनाउँछ।

The doctrine of the incarnation is typified in the last holy convocation of Leviticus twenty-three; it is the omega to the seventh-day Sabbath, which is the first holy convocation at the beginning of Leviticus twenty-three. That first Sabbath represents God’s creative power and the last Sabbath represents His recreative power. That first Sabbath is represented by the number “23” and the last by the number “252.”

अवतारसम्बन्धी सिद्धान्तलाई लैव्यव्यवस्था तेइसको अन्तिम पवित्र सभामा प्रतिरूपित गरिएको छ; यो सातौँ-दिनको विश्रामदिनको ओमेगा हो, जुन लैव्यव्यवस्था तेइसको आरम्भमा रहेको पहिलो पवित्र सभा हो। त्यो पहिलो विश्रामदिनले परमेश्वरको सृष्टिशक्ति प्रतिनिधित्व गर्दछ र अन्तिम विश्रामदिनले उहाँको पुनःसृष्टिशक्ति प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यो पहिलो विश्रामदिन “23” सङ्ख्याद्वारा र अन्तिम “252” सङ्ख्याद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

Those two symbols are the bookends of Leviticus twenty-three and they are also the bookends for the Millerite history. 1798 was the fulfillment of the 2,520 years against the northern kingdom of Israel and the 2,300 years was fulfilled October 22, 1844. When Sister White was led into the sanctuary and gazed upon the Ten Commandments, she was typifying God’s latter-day people who follow Christ into the Most Holy Place when He is finishing His work of at-one-ment. The temple test is the test of following the Lamb whithersoever He goeth.

ती दुई प्रतीकहरू लेवीय व्यवस्था अध्याय तेइसका दुवै छेउका आधारचिन्हहरू हुन्, र तिनै मिलराइट इतिहासका पनि दुवै छेउका आधारचिन्हहरू हुन्। १७९८ इस्राएलको उत्तरी राज्यविरुद्धका २,५२० वर्षहरूको परिपूर्ति थियो, र २,३०० वर्षहरू अक्टोबर २२, १८४४ मा परिपूर्ण भए। जब सिस्टर ह्वाइटलाई पवित्रस्थानभित्र लगियो र उहाँले दश आज्ञाहरूमाथि दृष्टि गर्नुभयो, तब उहाँले परमेश्वरका अन्तिम-दिनका जनहरूको प्रतीकात्मक प्रतिनिधित्व गरिरहनुभएको थियो, जसले ख्रीष्टलाई उहाँले आफ्नो मेलमिलापको कार्य समाप्त गरिरहनुभएको बेला महापवित्र स्थानसम्म पछ्याउँछन्। मन्दिरको परीक्षा भनेको थुमालाई उहाँ जहाँजहाँ जानुहुन्छ त्यहीँत्यहीँ पछ्याउने परीक्षाचाहिँ हो।

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> यीहरू ती हुन्, जो स्त्रीहरूसँग अपवित्र भएनन्; किनकि तिनीहरू कुमारीहरू हुन्। यीहरू ती हुन्, जो थुमा जहाँजहाँ जानुहुन्छ, उहाँकै पछि लाग्छन्। यीहरू मानिसहरूका बीचबाट छुटकारा पाएका हुन्, परमेश्वर र थुमाका निम्ति पहिलो फल भएर। प्रकाश 14:4

Sister White, as a prophet was illustrating the faithful at the beginning who entered the Most Holy Place by faith, and in so doing she was providing an example of the faithful at the end who enter by faith into the Most Holy Place and then gaze into the ark. What they see illuminated there is the doctrine of the incarnation, the finishing of the at-one-ment. They see the two covering cherubs representing the two Sabbaths of creation and re-creation. They see the 252 on one side of the ark and the 23 on the other and recognize that in agreement with creation and re-creation; 23 represents the marriage of Divinity with humanity, and they see 252 as the symbol of a human’s transformation into a human that is combined with Divinity.

अगमवक्ताको हैसियतमा बहिनी ह्वाइटले आरम्भमा विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्ने विश्वासीहरूको चित्रण गरिरहेकी थिइन्, र त्यसो गर्दै उनले अन्तमा विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरी त्यसपछि सन्दूकभित्र दृष्टि गाड्ने विश्वासीहरूको एउटा नमुना प्रस्तुत गरिरहेकी थिइन्। त्यहाँ प्रकाशमा तिनीहरूले जे देख्छन्, त्यो अवतारको सिद्धान्त हो, अर्थात् at-one-ment को समापन। तिनीहरूले सन्दूकलाई ढाक्ने दुई केरूबहरू देख्छन्, जसले सृष्टि र पुनः-सृष्टिका दुई शबाथहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। तिनीहरूले सन्दूकको एकातिर 252 र अर्कोतिर 23 देख्छन्, र सृष्टि तथा पुनः-सृष्टिसँगको सामञ्जस्यमा 23 ले मानवतासँग ईश्वरत्वको विवाहलाई प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने कुरा चिन्छन्; अनि 252 लाई तिनीहरूले ईश्वरत्वसँग संयुक्त भएको मानवमा एक मानवको रूपान्तरणको प्रतीकका रूपमा देख्छन्।

The mercy seat was not to be removed, so for Sister White to look inside was a special revelation, and prophetically the illustration is more for the latter days, than the days in which she lived. By beholding we are changed. The temple test is Christ leading His virgin people into His temple, step by step. Prophetic truths represent the steps along the path that is lightened by the message of the Midnight Cry.

कृपाआसन हटाइनु हुँदैनथ्यो, त्यसैले सिस्टर ह्वाइटले भित्र हेर्न पाउनु एउटा विशेष प्रकाश थियो, र भविष्यवाणीको दृष्टिले त्यो चित्रण उनले जिउँदै गरेका दिनहरूभन्दा पछिल्ला दिनहरूका लागि अझ बढी हो। हेर्दाहेर्दै हामी रूपान्तरित हुन्छौं। मन्दिरको परीक्षा भनेको ख्रीष्टले आफ्ना कुमारी जनहरूलाई चरण-दर-चरण आफ्नो मन्दिरभित्र अगुवाइ गर्नु हो। भविष्यवाणीसम्बन्धी सत्यहरूले मध्यरातको पुकारको सन्देशले उज्यालो पारेको मार्गका ती चरणहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

The Millerite temple of forty-six years is a step.

छयालीस वर्षको मिलराइट मन्दिर एउटा चरण हो।

The human temple of “23,” (male and female, He created them) is a step.

“२३” को मानवीय मन्दिर (नर र नारी, उहाँले तिनीहरूलाई सृष्टि गर्नुभयो) एक चरण हो।

Christ raising His temple in three days is a step.

ख्रीष्टले आफ्नो मन्दिरलाई तीन दिनमा उठाउनु एउटा चरण हो।

The storehouse is the temple of Malachi.

भण्डारघर मलाकीको मन्दिर हो।

Nehemiah cleansed the storehouse from the profanation of Tobiah.

नेहेम्याहले तोबियाहद्वारा भएको अपवित्रीकरणबाट भण्डारगृहलाई शुद्ध पारे।

That temple was where the high priest Hilkiah discovered the writings of Moses during the revival of king Josiah.

त्यही मन्दिरमा राजा योशियाको पुनर्जागरणको समयमा महायाजक हिल्कियाहले मोशाका लेखहरू फेला पारेका थिए।

The temple Nehemiah cleansed from profanation is the same temple Christ twice cleansed from it’s “sacrilegious profanation” as Sister White states.

अपवित्रीकरणबाट नेहेम्याहले शुद्ध पारेको मन्दिर नै उही मन्दिर हो, जसलाई Sister White ले उल्लेख गरेअनुसार ख्रीष्टले त्यसको “sacrilegious profanation” बाट दुई पटक शुद्ध पार्नुभयो।

The casket of Miller’s dream was a step.

मिलरको सपनाको कफिन एउटा पाइलो थियो।

Once Christ has led His faithful in the Most Holy Place, He leads them, as represented by Sister White to the ark, raises the mercy seat and allows them to look inside. When they look inside they see both the doctrine of the incarnation and the seventh-day Sabbath is invested with a soft halo. Line upon line those who recognize the doctrines that are “invested with a soft radiance” align with Sister White entering the Most Holy Place by faith and looking into the ark.

एकपटक ख्रीष्टले आफ्ना विश्वासयोग्यहरूलाई परमपवित्र स्थानमा अगुवाइ गरिसकेपछि, उहाँले तिनीहरूलाई, जसरी बहिनी ह्वाइटद्वारा करारको सन्दूकतर्फ प्रतिनिधित्व गरिएको छ, सन्दूकतर्फ अगुवाइ गर्नुहुन्छ, कृपाआसन उठाउनुहुन्छ, र तिनीहरूलाई भित्र हेर्न दिनुहुन्छ। जब तिनीहरूले भित्र हेर्छन्, तब तिनीहरूले अवतारको सिद्धान्त र सातौँ-दिनको विश्रामदिन दुवै कोमल प्रभामण्डलले विभूषित देख्छन्। पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति, “कोमल ज्योतिले विभूषित” भएका सिद्धान्तहरूलाई चिन्नेवालाहरू, विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरी सन्दूकभित्र हेर्दै बहिनी ह्वाइटसँग आफूलाई समरेखित गर्छन्।

The ancient prophets spoke more specifically for the latter days than the days in which they lived. When those ancient prophets themselves become part of the testimony, they represent God’s people in the latter days, and God’s people in the latter days are the one hundred and forty-four thousand. Sister White is perhaps the most important ancient prophet, for all her illustrations represent the alpha history of the omega history of the one hundred and forty-four thousand. All the prophets illustrate the remnant, but Sister White also represents a beginning history that is fulfilled in the ending history—to the very letter.

प्राचीन अगमवक्ताहरूले आफूहरू बाँचेका दिनहरूको भन्दा अन्त्यकालका दिनहरूका निम्ति अझ विशिष्ट रूपमा बोले। जब ती प्राचीन अगमवक्ताहरू स्वयं साक्षीको अंश बन्छन्, तब तिनीहरूले अन्त्यकालमा भएका परमेश्वरका जनहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, र अन्त्यकालमा भएका परमेश्वरका जनहरू नै एक लाख चवालीस हजार हुन्। सिस्टर ह्वाइट सम्भवतः सबैभन्दा महत्वपूर्ण प्राचीन अगमवक्ता हुन्, किनकि उहाँका सबै दृष्टान्तहरूले एक लाख चवालीस हजारको ओमेगा इतिहासको अल्फा इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। सबै अगमवक्ताहरूले शेष रहनेहरूलाई चित्रित गर्छन्, तर सिस्टर ह्वाइटले आरम्भिक इतिहासलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्नुहुन्छ, जसको परिपूर्ति अन्तिम इतिहासमा—ठ्याक्कै अक्षरशः—हुन्छ।

In the alpha foundational history, Sister White in vision, is taken into the Most Holy Place of the heavenly sanctuary. Once there, the mercy seat upon the ark of the covenant, a seat that was not to be removed, was raised so that Sister White could gaze inside where she saw the Ten Commandments.

आल्फा आधारभूत इतिहासमा, सिस्टर ह्वाइटलाई दर्शनमा स्वर्गीय पवित्रस्थानको अतिपवित्र स्थानमा लगिइन्। त्यहाँ पुगेपछि, वाचाको सन्दूकमाथिको कृपासन, जुन हटाइने होइन, उठाइयो, ताकि सिस्टर ह्वाइटले भित्र हेर्न सकून्, जहाँ उनले दस आज्ञाहरू देखिन्।

> “In the holiest I saw an ark; on the top and sides of it was purest gold. On each end of the ark was a lovely cherub, with its wings spread out over it. Their faces were turned toward each other, and they looked downward. Between the angels was a golden censer. Above the ark, where the angels stood, was an exceeding bright glory, that appeared like a throne where God dwelt. Jesus stood by the ark, and as the saints’ prayers came up to Him, the incense in the censer would smoke, and He would offer up their prayers with the smoke of the incense to His Father. In the ark was the golden pot of manna, Aaron’s rod that budded, and the tables of stone which folded together like a book. Jesus opened them, and I saw the Ten Commandments written on them with the finger of God. On one table were four, and on the other six. The four on the first table shone brighter than the other six. But the fourth, the Sabbath commandment, shone above them all; for the Sabbath was set apart to be kept in honor of God’s holy name. The holy Sabbath looked glorious—a halo of glory was all around it. I saw that the Sabbath commandment was not nailed to the cross. If it was, the other nine commandments were; and we are at liberty to break them all, as well as to break the fourth. I saw that God had not changed the Sabbath, for He never changes. But the pope had changed it from the seventh to the first day of the week; for he was to change times and laws.” Early Writings, 32.

> “परमपवित्र स्थानमा मैले एउटा करारको सन्दूक देखें; यसको माथि र छेउहरूमा अति शुद्ध सुन थियो। सन्दूकको प्रत्येक छेउमा एउटा सुन्दर करूब थियो, जसका पखेटाहरू त्यस माथि फैलिएका थिए। तिनीहरूका अनुहारहरू एकअर्कातर्फ फर्किएका थिए, र तिनीहरूले तलतिर हेर्दथे। ती स्वर्गदूतहरूका बीचमा सुनको एउटा धूपदान थियो। सन्दूकमाथि, जहाँ ती स्वर्गदूतहरू उभिएका थिए, अत्यन्त उज्ज्वल महिमा थियो, जो परमेश्वर वास गर्नुहुने सिंहासनजस्तो देखिन्थ्यो। येशू सन्दूकको छेउमा उभिनुभएको थियो, र जब सन्तहरूको प्रार्थना उहाँकहाँ माथि उक्लेर आउँथ्यो, धूपदानमा भएको धूपबाट धुवाँ उठ्थ्यो, र उहाँले धूपको धुवाँसँगै तिनीहरूको प्रार्थना आफ्ना पिताकहाँ चढाउनुहुन्थ्यो। सन्दूकभित्र मन्नाले भरिएको सुनको भाँडो, कोपिला लागेको हारूनको लट्ठी, र पुस्तकझैँ सँगै बन्द हुने ढुङ्गाका पट्टिहरू थिए। येशूले तिनीहरूलाई खोल्नुभयो, र मैले तिनमा परमेश्वरको औँलाले लेखिएका दश आज्ञाहरू देखें। एउटा पट्टिमा चारवटा थिए, र अर्कोमा छवटा। पहिलो पट्टिमा भएका चारवटा अरू छवटाभन्दा बढी चम्किरहेका थिए। तर चौथो, अर्थात् विश्रामदिनसम्बन्धी आज्ञा, ती सबैभन्दा माथि चम्किरहेको थियो; किनकि विश्रामदिन परमेश्वरको पवित्र नाउँको आदरमा पालन गरिनका लागि अलग पारिएको थियो। पवित्र विश्रामदिन महिमामय देखिन्थ्यो—महिमाको एउटा प्रभामण्डल त्यसको चारैतिर थियो। मैले देखें कि विश्रामदिनको आज्ञा क्रूसमा कीलाले ठोकिएको थिएन। यदि त्यो ठोकिएको थियो भने, अरू नौ आज्ञाहरू पनि ठोकिएका थिए; र हामी चौथो आज्ञा तोड्न जत्तिकै सबैलाई पनि तोड्न स्वतन्त्र हुन्छौँ। मैले देखें कि परमेश्वरले विश्रामदिन परिवर्तन गर्नुभएको छैन, किनकि उहाँ कहिल्यै परिवर्तन हुनुहुन्न। तर पोपले त्यसलाई हप्ताको सातौँ दिनबाट पहिलो दिनमा परिवर्तन गरेको थियो; किनकि समय र व्यवस्था परिवर्तन गर्ने कार्य उसैले गर्ने थियो।” Early Writings, 32.

The doctrine of the seventh-day Sabbath was the alpha doctrine of the foundational history of the Millerite movement that began as the Philadelphian Millerite movement, then transformed unto the Laodicean Millerite movement in 1856, and then unto the Laodicean Seventh-day Adventist Church in 1863. Sister White also identifies the omega doctrine in the history of the latter days, when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transforms into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. The alpha and omega lights are represented by the doctrine of the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation.

सातौँ-दिनको सब्बथसम्बन्धी सिद्धान्त फिलाडेल्फियाई मिलराइट आन्दोलनको रूपमा आरम्भ भई, त्यसपछि १८५६ मा लाओडिसियाई मिलराइट आन्दोलनमा, अनि १८६३ मा लाओडिसियाई सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट चर्चमा रूपान्तरित भएको मिलराइट आन्दोलनको आधारभूत इतिहासको अल्फा सिद्धान्त थियो। सिस्टर व्हाइटले पछिल्ला दिनहरूको इतिहासमा ओमेगा सिद्धान्तलाई पनि पहिचान गर्नुहुन्छ, जब एक लाख चौवालीस हजारको लाओडिसियाई आन्दोलन एक लाख चौवालीस हजारको फिलाडेल्फियाई आन्दोलनमा रूपान्तरित हुन्छ। अल्फा र ओमेगा ज्योतिहरू सातौँ-दिनको सब्बथसम्बन्धी सिद्धान्त र देहधारणसम्बन्धी सिद्धान्तद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्।

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “जसले परमेश्वरसँग संगति राख्छन्, तिनीहरू धार्मिकताको सूर्यको ज्योतिमा हिँड्छन्। तिनीहरूले परमेश्वरको सामु आफ्नो मार्ग भ्रष्ट पारेर आफ्ना उद्धारकर्तालाई अपमानित गर्दैनन्। स्वर्गीय ज्योति तिनीहरूमाथि चम्कन्छ। जब तिनीहरू यस पृथ्वीको इतिहासको अन्त्यतिर नजिकिँदै जान्छन्, ख्रीष्टको विषयमा, तथा उहाँसँग सम्बन्धित भविष्यवाणीहरूको विषयमा, तिनीहरूको ज्ञान अत्यन्त बढ्दै जान्छ। परमेश्वरको दृष्टिमा तिनीहरूको मूल्य असीम छ; किनकि तिनीहरू उहाँका पुत्रसँग एकतामा छन्। तिनीहरूका लागि परमेश्वरको वचन अतुलनीय सौन्दर्य र मनोहरताले युक्त हुन्छ। तिनीहरूले यसको महत्त्व देख्छन्। सत्य तिनीहरूका निम्ति प्रकट गरिन्छ। देहधारणको सिद्धान्त कोमल प्रभाले आलोकित हुन्छ। तिनीहरूले देख्छन् कि धर्मशास्त्र त्यो कुञ्जी हो, जसले सबै रहस्यहरू खोलेर सबै कठिनाइहरूको समाधान गर्छ। जसले ज्योति ग्रहण गर्न र ज्योतिमा हिँड्न अनिच्छा गरेका छन्, तिनीहरू ईश्वरभक्तिको रहस्य बुझ्न असमर्थ हुनेछन्; तर जसले क्रूस उठाउन र येशूको पछि लाग्न हिचकिचाएका छैनन्, तिनीहरूले परमेश्वरको ज्योतिमा ज्योति देख्नेछन्।” The Southern Watchman, April 4, 1905.

The “doctrine of the incarnation” is also called the “mystery of godliness.”

“अवतारसम्बन्धी सिद्धान्त” लाई “भक्तिको रहस्य” पनि भनिन्छ।

> And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.

> र कुनै विवादविना, भक्तिभावको रहस्य महान् छ: परमेश्वर देहमा प्रकट हुनुभयो, आत्मामा धर्मी ठहरिनुभयो, स्वर्गदूतहरूद्वारा देखिनुभयो, अन्यजातिहरूमाझ प्रचार गरिनुभयो, संसारमा विश्वास गरिनुभयो, र महिमामा माथि ग्रहण गरिनुभयो। १ तिमोथी ३:१६।

The “mystery” is hidden until the final generation, when the faithful see that the doctrine of the incarnation is the omega of the seventh-day Sabbath.

“रहस्य” अन्तिम पुस्तासम्म लुकाइएको हुन्छ, जब विश्वासीहरूले देख्छन् कि अवतारको सिद्धान्त सातौँ-दिनको सब्बाथको ओमेगा हो।

> Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory. Colossians 1:26, 27.

> युगयुगान्तहरूदेखि र पुस्तौँपुस्तादेखि लुकाइएकै रहस्य पनि, अब उहाँका सन्तहरूलाई प्रकट गरिएको छ; तिनीहरूलाई परमेश्वरले जातिहरूका बीचमा यस रहस्यको महिमाको धन-वैभव के हो भनी प्रकट गर्न चाहनुभयो; अर्थात् तिमीहरूभित्र ख्रीष्ट, जो महिमाको आशा हुनुहुन्छ। कलस्सी १:२६, २७।

It is fitting that it is Colossians 1:26 that speaks of a “mystery” that “hath been hid,” but that mystery is “made manifest” in the latter days. Prophetic light is made manifest when prophecy is unsealed, as represented in Daniel twelve where at the end of 1,260 days, at the time of the end a prophecy is unsealed. The prophecy that has been hid for generations is unsealed, and the prophecy is the truth which when unsealed is the “glory” that is made known unto the Gentiles at the Sunday law. That mystery is Christ in you the hope of glory, which is accomplished in the days of the sounding of the seventh trumpet.

यो उपयुक्त छ कि “भेद” बारे बोल्ने पद कलस्सी १:२६ नै हो, जुन “लुकाइएर राखिएको थियो,” तर त्यो भेद अन्तिम दिनहरूमा “प्रकट गरिन्छ।” भविष्यवाणीको ज्योति तब प्रकट गरिन्छ जब भविष्यवाणीको मोहर खोलिन्छ, जसरी दानियल १२ मा चित्रित गरिएको छ, जहाँ १,२६० दिनको अन्त्यमा, अन्त्यको समयमा, एउटा भविष्यवाणीको मोहर खोलिन्छ। पुस्तौँपुस्तादेखि लुकाइएर राखिएको त्यो भविष्यवाणीको मोहर खोलिन्छ, र त्यो भविष्यवाणी नै सत्य हो, जुन मोहर खोलिँदा आइतबारको व्यवस्थाको समयमा अन्यजातिहरूलाई प्रकट गरिने “महिमा” हो। त्यो भेद तिमीहरूभित्र ख्रीष्ट हुनु हो, जो महिमाको आशा हो, र यो सातौँ तुरहीको निनाद हुने दिनहरूमा पूरा हुन्छ।

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> तर सातौँ स्वर्गदूतको आवाजका दिनहरूमा, जब उसले तुरही फुक्न थाल्नेछ, परमेश्वरको रहस्य पूरा हुनेछ, जसरी उहाँले आफ्ना सेवक अगमवक्ताहरूलाई घोषणा गर्नुभएको थियो। प्रकाश १०:७।

It is only fitting that the voice of the seventh angel began to sound on the tenth day of the seventh month as represented in Revelation 10:7. The seventh angel is also represented as the third woe, and the first two woes were Islam, thus providing two witnesses that the third woe is Islam. The mystery of God is finished when the trumpet of Islam is blowing.

प्रकाशितवाक्य 10:7 मा प्रस्तुत गरिएअनुसार सातौँ स्वर्गदूतको स्वर सातौँ महिनाको दशौँ दिनमा सुनिन आरम्भ हुनु नै उपयुक्त थियो। सातौँ स्वर्गदूतलाई तेस्रो हायको रूपमा पनि प्रस्तुत गरिएको छ, र पहिलो दुई हाय इस्लाम थिए; यसरी तेस्रो हाय इस्लाम हो भन्ने कुराका लागि दुई साक्षी प्रदान गरिएका छन्। इस्लामको तुरही बजिरहेको बेला परमेश्वरको रहस्य समाप्त हुन्छ।

In the history of the seventh trumpet the doctrine of the incarnation, which is the mystery of Christ in you, or the combination of Divinity with humanity, as represented by Christ when He took upon Himself human flesh; the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand will be tested as to whether they have the necessary oil and faith to enter into the Most Holy Place. If they hesitate darkness falls upon them, if they follow the Lamb withersoever He goeth, they will be led to look into the ark. In the ark they will find the doctrines of the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation.

सातौँ तुरहीको इतिहासमा अवतारको सिद्धान्त—जो तिमीहरूभित्रको ख्रीष्टको रहस्य हो, वा ख्रीष्टले मानव शरीर धारण गर्नुहुँदा प्रकट भएझैँ दैवीत्व र मानवत्वको संयोजन हो—एक लाख चवालीस हजारमध्ये पर्ने अभिलाषीहरूलाई तिनीहरूसँग परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्न आवश्यक तेल र विश्वास छ कि छैन भनी जाँच गरिनेछ। यदि तिनीहरू हिचकिचाउँछन् भने तिनीहरूमाथि अन्धकार छाउँछ; यदि तिनीहरू थुमालाई उहाँ जहाँजहाँ जानुहुन्छ त्यहीँ पछ्याउँछन् भने, तिनीहरूलाई सन्दूकभित्र हेर्न अगुवाइ गरिनेछ। सन्दूकमा तिनीहरूले सातौँ-दिनको विश्रामदिनको सिद्धान्त र अवतारको सिद्धान्त भेट्टाउनेछन्।

As significant as these two doctrines are, what I am focusing on is not the alpha and omega lights, but that the prophetess illustrated God’s people entering into the heavenly sanctuary and looking into the ark of the covenant. There must be a point in the history of the one hundred and forty-four thousand, during the latter days, where the one hundred and forty-four thousand are taken into the Most Holy Place to gaze upon the opened ark.

यी दुई सिद्धान्तहरू जति नै महत्त्वपूर्ण भए तापनि, म जसमा ध्यान केन्द्रित गरिरहेको छु त्यो अल्फा र ओमेगा प्रकाशहरू होइन, तर अगमवक्त्रीले परमेश्वरका जनहरू स्वर्गीय पवित्रस्थानभित्र प्रवेश गर्दै र वाचाको सन्दूकभित्र हेर्दै गरेको चित्रण गर्नुभएको कुरा हो। अन्तिम दिनहरूमा, एक लाख चौवालीस हजारको इतिहासमा यस्तो एउटा बिन्दु अवश्य हुनुपर्छ, जहाँ एक लाख चौवालीस हजारलाई खोलिएको सन्दूकमाथि दृष्टि लगाउन परमपवित्र स्थानमा लगिन्छ।

If you possess the faith to believe the prophets illustrate God’s people in the latter days, along with the faith that Sister White was as much inspired, in every way, as every other prophet in the Bible—then the application I just set forth must be accepted as true. The one hundred and forty-four thousand must follow Christ, by faith into the Most Holy Place, as Sister White says the faithful did on October 22, 1844. There were then two classes manifested, those who refused to enter in by faith, and those who entered in.

यदि तपाईंमा यो विश्वास छ कि अगमवक्ताहरूले अन्तिम दिनहरूमा परमेश्वरका जनहरूलाई चित्रण गर्छन्, साथै यो विश्वास पनि छ कि सिस्टर ह्वाइट बाइबलका प्रत्येक अन्य अगमवक्ताजत्तिकै, प्रत्येक दृष्टिले, प्रेरित हुनुहुन्थ्यो—तब मैले भर्खरै प्रस्तुत गरेको अनुप्रयोग सत्य हो भनी स्वीकार गरिनुपर्छ। एक लाख चौवालीस हजारले, सिस्टर ह्वाइटले भनेझैँ, २२ अक्टोबर १८४४ मा विश्वासयोग्यहरूले गरेझैँ, विश्वासद्वारा ख्रीष्टलाई पछ्याउँदै परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गर्नुपर्छ। त्यहाँ त्यसबेला दुई वर्ग प्रकट भए: विश्वासद्वारा भित्र प्रवेश गर्न अस्वीकार गर्नेहरू, र प्रवेश गर्नेहरू।

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “मलाई ख्रीष्टको पहिलो आगमनको घोषणातर्फ पुनः ध्यानाकर्षित गराइयो। यूहन्नालाई एलियाको आत्मा र शक्तिमा येशूको मार्ग तयार पार्न पठाइएको थियो। यूहन्नाको साक्ष्यलाई अस्वीकार गर्नेहरू येशूका शिक्षाहरूबाट लाभान्वित भएनन्। उहाँको आगमनको पूर्वघोषणा गर्ने सन्देशप्रतिको तिनीहरूको विरोधले तिनीहरूलाई त्यस्तो अवस्थामा पुर्‍यायो जहाँ उहाँ मसीह हुनुहुन्थ्यो भन्ने सबैभन्दा बलियो प्रमाण पनि तिनीहरूले सहजै ग्रहण गर्न सकेनन्। शैतानले यूहन्नाको सन्देशलाई अस्वीकार गर्नेहरूलाई अझ अगाडि बढाउँदै ख्रीष्टलाई अस्वीकार गर्न र क्रूसमा चढाउन प्रेरित गर्‍यो। यसो गर्दा तिनीहरूले आफूलाई त्यस्तो अवस्थामा राखे जहाँ पिन्तिकोसको दिनको त्यो आशिष्, जसले तिनीहरूलाई स्वर्गीय पवित्रस्थानमा प्रवेश गर्ने मार्ग सिकाउने थियो, तिनीहरूले प्राप्त गर्न सकेनन्। मन्दिरको पर्दा च्यातिनुले यहूदी बलिदानहरू र विधिहरू अबदेखि स्वीकार गरिने छैनन् भन्ने देखायो। महान् बलिदान अर्पण गरिसकिएको थियो र स्वीकार पनि गरिएको थियो, र पिन्तिकोसको दिन ओर्लिएको पवित्र आत्माले चेलाहरूका मनलाई पार्थिव पवित्रस्थानबाट स्वर्गीय पवित्रस्थानतर्फ लग्यो, जहाँ येशू आफ्नै रगतद्वारा प्रवेश गर्नुभएको थियो, ताकि उहाँले आफ्ना चेलाहरूमाथि आफ्नो प्रायश्चित्तका लाभहरू बर्साउन सकून्। तर यहूदीहरू पूर्ण अन्धकारमा छोडिए। तिनीहरूले मुक्तिको योजनामाथि पाउन सक्ने सबै प्रकाश गुमाए, र अझै पनि आफ्ना निष्फल बलिदानहरू र भेटीहरूमै भरोसा गरिरहे। स्वर्गीय पवित्रस्थानले पार्थिव पवित्रस्थानको स्थान लिइसकेको थियो, तापनि तिनीहरूलाई यस परिवर्तनको कुनै ज्ञान थिएन। त्यसकारण पवित्रस्थानमा ख्रीष्टको मध्यस्थताबाट तिनीहरूले कुनै लाभ पाउन सकेनन्।”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “ख्रीष्टलाई अस्वीकार गरेर क्रूसमा टाँग्ने यहूदीहरूको चालप्रति धेरै जनाले भयका साथ हेर्छन्; र उहाँमाथि गरिएको लज्जाजनक दुर्व्यवहारको इतिहास पढ्दा, उनीहरू आफूले उहाँलाई प्रेम गर्छौं भनी ठान्छन्, र पतरसले झैँ उहाँलाई इन्कार गर्नेथिएनौं, वा यहूदीहरूले झैँ उहाँलाई क्रूसमा टाँग्नेथिएनौं भनी सोच्दछन्। तर सबैको हृदय जाँच्नुहुने परमेश्वरले उनीहरूले येशूप्रति अनुभव गरेको दाबी गरेको त्यो प्रेमलाई परीक्षामा ल्याउनुभएको छ। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको ग्रहणलाई सारा स्वर्गले अत्यन्त गहिरो चासोका साथ हेरिरहेको थियो। तर येशूलाई प्रेम गर्छौं भनी दाबी गर्ने, र क्रूसको कथा पढ्दा आँसु बगाउने धेरै जनाले उहाँको आगमनको शुभ समाचारलाई उपहास गरे। आनन्दसाथ सन्देश ग्रहण गर्नुको सट्टा, उनीहरूले त्यसलाई भ्रम हो भनी घोषणा गरे। उहाँको प्रकट हुनुलाई प्रेम गर्नेहरूलाई उनीहरूले घृणा गरे र तिनीहरूलाई मण्डलीहरूबाट बाहिर निकाले। पहिलो सन्देशलाई अस्वीकार गर्नेहरू दोस्रोबाट लाभान्वित हुन सकेनन्; न त मध्यरातको पुकारबाट नै उनीहरू लाभान्वित भए, जुन तिनीहरूलाई विश्वासद्वारा येशूसँगै स्वर्गीय पवित्रस्थानको परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्न तयार पार्नका लागि थियो। अनि अघिल्ला दुई सन्देशलाई अस्वीकार गरेर, उनीहरूले आफ्नो समझलाई यति अन्धकारमय तुल्याएका छन् कि तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा, जसले परमपवित्र स्थानतर्फको मार्ग देखाउँछ, कुनै ज्योति देख्न सक्दैनन्। मैले देखेँ कि जसरी यहूदीहरूले येशूलाई क्रूसमा टाँगे, त्यसरी नै नामधारी मण्डलीहरूले यी सन्देशहरूलाई क्रूसमा टाँगेका छन्, र यसकारण तिनीहरूलाई परमपवित्र स्थानतर्फको मार्गको कुनै ज्ञान छैन, र त्यहाँ येशूको मध्यस्थताबाट तिनीहरू लाभान्वित हुन सक्दैनन्। आफ्ना निष्फल बलिहरू चढाउने यहूदीहरूझैँ, उनीहरूले पनि येशूले छोडिसक्नुभएको कक्षतर्फ आफ्ना निष्फल प्रार्थनाहरू चढाउँछन्; र यस छलमा प्रसन्न भएको शैतानले धार्मिक स्वरूप धारण गर्छ, र यी दाबी गर्ने ख्रीष्टियनहरूको मनलाई आफ्नैतर्फ डोर्‍याउँछ, र आफ्नो शक्ति, आफ्ना चिन्हहरू, र झूटा अचम्मका कार्यहरूद्वारा तिनीहरूलाई आफ्नो पासोमा कस्सेर बाँध्न कार्य गर्दछ।” Early Writings, 259–261.

Sister White identifies the progressive testing process of John the Baptist and Christ’s history that ended with the Jews being in total darkness in order to illustrate the same history in the time of the Millerites, which is the alpha history of Sister White; the ancient prophetess of the latter days. The life-or-death test in the beginning was over entering into the Most Holy Place or refusing to do so. To refuse to do so produced the same darkness upon the rebels of Millerite history that had come upon the rebellious Jews in the history of Christ.

सिस्टर ह्वाइटले यूहन्ना बप्तिस्मा दिने र ख्रीष्टको इतिहासमा भएको क्रमिक परीक्षण-प्रक्रियालाई, जसको अन्त्य यहूदीहरू पूर्ण अन्धकारमा पुगेर भयो, मिलेराइटहरूको समयमा भएको त्यही इतिहासलाई दृष्टान्त दिनका लागि पहिचान गर्नुहुन्छ; जो सिस्टर ह्वाइटको अल्फा इतिहास हो, अर्थात् अन्त्यका दिनहरूको प्राचीन भविष्यवक्त्री। प्रारम्भमा जीवन वा मृत्युको परीक्षा परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गर्ने वा त्यसो गर्न अस्वीकार गर्ने कुरामाथि थियो। त्यसो गर्न अस्वीकार गर्दा मिलेराइट इतिहासका विद्रोहीहरूमाथि उही अन्धकार आयो, जुन ख्रीष्टको इतिहासमा विद्रोही यहूदीहरूमाथि आएको थियो।

Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing; so, when Sister White was taken into the Most Holy Place and gazed upon the open ark, in connection with the test of October 22, 1844, it identifies that the one hundred and forty-four thousand will be tested upon following the Lamb into the Most Holy Place or going into perfect eternal darkness. This fact is premised upon a faith that understands the ancient prophets are illustrating God’s latter-day people when they themselves become part of the recorded testimony. Sister White illustrates both classes.

येशूले सधैं कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसको आरम्भद्वारा चित्रित गर्नुहुन्छ; यसकारण, जब सिस्टर ह्वाइटलाई अति-पवित्र स्थानमा लगियो र उनले खुला सन्दूकतर्फ दृष्टि लगाइन्, अक्टोबर २२, १८४४ को परीक्षासँगको सम्बन्धमा, यसले यो पहिचान गराउँछ कि एक लाख चौवालीस हजार जनालाई मेम्नाको पछि लागेर अति-पवित्र स्थानमा प्रवेश गर्ने वा पूर्ण अनन्त अन्धकारमा जाने विषयमा परीक्षा गरिनेछ। यो तथ्य यस्तो विश्वासमा आधारित छ जसले बुझ्दछ कि प्राचीन अगमवक्ताहरू आफैं लिखित गवाहीको अंश बन्न पुग्दा तिनीहरूले परमेश्वरका उत्तरकालीन जनहरूलाई चित्रित गरिरहेका हुन्छन्। सिस्टर ह्वाइटले दुवै वर्गलाई चित्रित गर्छिन्।

> “While in this state of despondency I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close. All who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.

> “यस निराशाको अवस्थामा हुँदा मैले एउटा यस्तो सपना देखेँ जसले मेरो मनमा गहिरो प्रभाव पार्‍यो। मैले एउटा मन्दिर देखिरहेको सपना देखेँ, जहाँ धेरै मानिसहरू ओइरिइरहेका थिए। समयको अन्त्य हुँदा केवल त्यही मन्दिरमा शरण लिनेहरू मात्र उद्धार पाउनेथिए। बाहिर रहेका सबै जना सधैँका लागि नष्ट हुनेथिए। बाहिर रहेका ती भीडहरू, जो आफ्ना-आफ्ना बाटामा हिँडिरहेका थिए, मन्दिरभित्र प्रवेश गरिरहेका मानिसहरूलाई हेला र उपहास गर्थे, अनि तिनीहरूलाई भन्थे कि सुरक्षाको यो योजना एउटा चालाकीपूर्ण छल हो, र वास्तवमा टार्नुपर्ने कुनै खतरा नै छैन। तिनीहरूले कतिपयलाई पर्खालभित्र छिटो पस्नबाट रोक्नका लागि समातेसमेत।”

> “Fearing to be ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me. On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins.

> उपहास गरिने भयले, मैले भीड तितरबितर नहोउञ्जेल, वा तिनीहरूको दृष्टिमा नपरी म भित्र प्रवेश गर्न सकुञ्जेल, पर्खनु नै उत्तम ठानेँ। तर संख्या घट्नुको सट्टा बढ्दै गयो, र धेरै ढिलो भइने डरले मैले हतारमा आफ्नो घर छोडेँ र भीड छिचोली अघि बढेँ। मन्दिरसम्म पुग्ने मेरो व्याकुलतामा, मलाई चारैतिर घेरेको जनसमूह न मैले देखेँ, न त्यसको वास्ता नै गरेँ। भवनभित्र प्रवेश गर्दा, मैले देखेँ कि त्यो विशाल मन्दिर एउटै अपार स्तम्भले धानेको थियो, र त्यसमा चिराचिरा पारिएको र रगत बगिरहेको एउटा थुमा बाँधिएको थियो। त्यहाँ उपस्थित हामीलाई मानौँ यो थाहा थियो कि यो थुमा हाम्रै खातिर च्यातिएको र कुटिएको थियो। मन्दिरभित्र प्रवेश गर्ने सबैले त्यसको सामु आउनु र आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्नु अनिवार्य थियो।

> “Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.

> “थुमाको ठीक अगाडि उचालिएका आसनहरू थिए, जसमा एक समूह अत्यन्त प्रसन्न देखिँदै बसेको थियो। स्वर्गको ज्योति तिनीहरूको अनुहारमा चम्किरहेको जस्तो देखिन्थ्यो, र तिनीहरूले परमेश्वरको प्रशंसा गर्दै आनन्दपूर्ण कृतज्ञताका गीतहरू गाउँथे, जो स्वर्गदूतहरूको संगीतजस्तै प्रतीत हुन्थे। यी तिनै हुन् जो थुमाकहाँ पहिले आएका थिए, आफ्ना पापहरू स्वीकार गरेका थिए, क्षमा प्राप्त गरेका थिए, र अब कुनै आनन्दमय घटनाको हर्षपूर्ण प्रतीक्षामा थिए।”

> “Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people. But I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night. I awoke in agony of mind and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed, that the Spirit of the Lord had left me, never to return.

> “मैले भवनभित्र प्रवेश गरिसकेपछि पनि ममाथि भय छायो, र यी मानिसहरूका सामु आफूलाई नम्र तुल्याउनैपर्ने लज्जाको अनुभूति भयो। तर म अघि बढ्न बाध्य भएको जस्तो लाग्यो, र थुमासामु उभिन स्तम्भ वरिपरि बिस्तारै आफ्नो बाटो बनाउँदै थिएँ, त्यत्तिकैमा तुरही बज्यो, मन्दिर काँप्यो, भेला भएका पवित्रजनहरूबाट विजयका जयध्वनिहरू उठे, एक भयावह ज्योतिले भवनलाई आलोकित गर्‍यो, त्यसपछि सबै कुरा घना अन्धकारमा परिणत भयो। ती आनन्दित सबै मानिसहरू त्यो ज्योतिसँगै हराइसकेका थिए, र म रातको निःशब्द विभीषिकामा एक्लै छोडिएको थिएँ। म मनको पीडामा ब्युँझिएँ र मैले केवल सपना देखिरहेको थिएँ भन्ने कुरा आफैलाई विश्वास दिलाउन मुस्किलले मात्र सकेँ। मलाई यस्तो लाग्यो कि मेरो विनाश निश्चित भइसकेको थियो, कि प्रभुको आत्मा मलाई छोडेर गइसकेको थियो, फेरि कहिल्यै नफर्कनका लागि।”

> “Soon after this I had another dream. I seemed to be sitting in abject despair with my face in my hands, reflecting like this: If Jesus were upon earth, I would go to Him, throw myself at His feet, and tell Him all my sufferings. He would not turn away from me, He would have mercy upon me, and I would love and serve Him always. Just then the door opened, and a person of beautiful form and countenance entered. He looked upon me pitifully and said: ‘Do you wish to see Jesus? He is here, and you can see Him if you desire it. Take everything you possess and follow me.’

> “यसको केही समयपछि मैले अर्को एउटा सपना देखें। म मानौं गहिरो निराशामा मेरो अनुहार आफ्नै हातहरूमा लुकाएर यसरी मनन गरिरहेकी थिएँ: यदि येशू पृथ्वीमा हुनुहुन्थ्यो भने, म उहाँकहाँ जानेथिएँ, उहाँका चरणमा आफैँलाई फालिदिनेथिएँ, र आफ्ना सबै दुःखहरू उहाँलाई बताउनेथिएँ। उहाँ मबाट विमुख हुनुहुनेथिएन, उहाँले ममाथि कृपा गर्नुहुनेथियो, र म उहाँलाई सधैँ प्रेम गर्नेथिएँ र सेवा गर्नेथिएँ। त्यत्तिकैमा ढोका खुल्यो, र सुन्दर आकृति र मुखमुद्रायुक्त एक व्यक्ति भित्र प्रवेश गरे। उनले मप्रति करुणाभावले हेरेर भने: ‘के तिमी येशूलाई देख्न चाहन्छ्यौ? उहाँ यहाँ हुनुहुन्छ, र यदि तिमीले चाह्यौ भने उहाँलाई देख्न सक्छ्यौ। आफूसित भएको सबै कुरा लिएर मेरो पछि लाग।’”

> “I heard this with unspeakable joy, and gladly gathered up all my little possessions, every treasured trinket, and followed my guide. He led me to a steep and apparently frail stairway. As I commenced to ascend the steps, he cautioned me to keep my eyes fixed upward, lest I should grow dizzy and fall. Many others who were climbing the steep ascent fell before gaining the top.

> मैले यो कुरा अवर्णनीय आनन्दका साथ सुनें, र हर्षित हुँदै आफ्ना सबै साना-साना सामग्रीहरू, प्रत्येक प्रिय वस्तु, समेटेर आफ्नो मार्गदर्शकको पछि लागें। उसले मलाई एउटा ठाडो र हेर्दा कमजोर देखिने भर्‍याङकहाँ पुर्‍यायो। जब मैले त्यसका खुड्किलाहरू उक्लन थालें, उसले मलाई माथितिर नै दृष्टि स्थिर राख्नू, नत्र चक्कर आएर म लड्न सक्नेछु भनी चेतावनी दियो। त्यो ठाडो उकालो चढिरहेका अरू धेरै जनाले पनि टुप्पोमा पुग्नुअघि नै पतन गरे।

> “Finally we reached the last step, and stood before a door. Here my guide directed me to leave all the things that I had brought with me. I cheerfully laid them down; he then opened the door and bade me enter. In a moment I stood before Jesus. There was no mistaking that beautiful countenance. That expression of benevolence and majesty could belong to no other. As His gaze rested upon me, I knew at once that He was acquainted with every circumstance of my life and all my inner thoughts and feelings.

> “अन्ततः हामी अन्तिम सोपानमा पुग्यौं, र एउटा ढोकाको सामु उभियौं। यहाँ मेरा पथप्रदर्शकले मैले आफूसँग ल्याएका सबै वस्तुहरू त्याग्न मलाई निर्देशन दिए। मैले प्रसन्नतापूर्वक ती राखिदिएँ; त्यसपछि उनले ढोका खोलिदिए र मलाई भित्र प्रवेश गर्न आज्ञा दिए। एकै क्षणमा म येशूको सामु उभिएको थिएँ। त्यो सुन्दर मुखमण्डललाई चिन्न कुनै भ्रम हुन सक्दैनथ्यो। त्यो कृपालुता र महिमाको अभिव्यक्ति अरू कसैको हुन सक्दैनथ्यो। उहाँको दृष्टि ममाथि स्थिर हुँदा, उहाँ मेरा जीवनका प्रत्येक परिस्थिति तथा मेरा सबै अन्तरतम विचारहरू र भावनाहरूसँग परिचित हुनुहुन्छ भन्ने कुरा मैले तुरुन्तै बुझेँ।”

> “I tried to shield myself from His gaze, feeling unable to endure His searching eyes, but He drew near with a smile, and, laying His hand upon my head, said: ‘Fear not.’ The sound of His sweet voice thrilled my heart with a happiness it had never before experienced. I was too joyful to utter a word, but, overcome with emotion, sank prostrate at His feet. While I was lying helpless there, scenes of beauty and glory passed before me, and I seemed to have reached the safety and peace of heaven. At length my strength returned, and I arose. The loving eyes of Jesus were still upon me, and His smile filled my soul with gladness. His presence filled me with a holy reverence and an inexpressible love.

> “म उहाँको दृष्टिबाट आफूलाई जोगाउन प्रयत्न गरिरहेकी थिएँ, किनकि उहाँका खोजी गर्ने आँखाहरू सहन म असमर्थ भएको अनुभूति गरिरहेकी थिएँ; तर उहाँ मुस्कानसहित नजिक आउनुभयो, र मेरो टाउकोमाथि आफ्नो हात राख्दै भन्नुभयो: ‘नडराऊ।’ उहाँको मधुर स्वरको ध्वनिले मेरो हृदयलाई यस्तो आनन्दले रोमाञ्चित तुल्यायो, जसको अनुभव यसअघि उसले कहिल्यै गरेको थिएन। म यति आनन्दित थिएँ कि एक शब्द पनि उच्चारण गर्न सकिनँ; तर भावनाले अभिभूत भएर उहाँका चरणहरूमा साष्टाङ्ग लडेँ। म त्यहाँ असहाय भई लडिरहेकी बेला, सौन्दर्य र महिमाका दृश्यहरू मेरो सामु हुँदै बिते, र मलाई स्वर्गको सुरक्षा र शान्तिसम्म पुगेझैँ लाग्यो। अन्ततः मेरो शक्ति फर्कियो, र म उठेँ। येशूका प्रेमपूर्ण आँखाहरू अझै पनि ममाथि नै थिए, र उहाँको मुस्कानले मेरो प्राणलाई हर्षले परिपूर्ण तुल्यायो। उहाँको उपस्थितिले मलाई पवित्र श्रद्धा र अवर्णनीय प्रेमले भरिपूर्ण बनायो।”

> “My guide now opened the door, and we both passed out. He bade me take up again all the things I had left without. This done, he handed me a green cord coiled up closely. This he directed me to place next my heart, and when I wished to see Jesus, take it from my bosom and stretch it to the utmost. He cautioned me not to let it remain coiled for any length of time, lest it should become knotted and difficult to straighten. I placed the cord near my heart and joyfully descended the narrow stairs, praising the Lord and telling all whom I met where they could find Jesus. This dream gave me hope. The green cord represented faith to my mind, and the beauty and simplicity of trusting in God began to dawn upon my soul.” Testimonies, volume 1, 27–29.

> “अब मेरा मार्गदर्शकले ढोका खोले, र हामी दुवै बाहिर निस्कियौं। उसले मलाई मैले बाहिर छोडेका सबै वस्तुहरू फेरि उठाउन भन्यो। यो गरिसकेपछि, उसले मलाई बाक्लो गरी बेरेर राखिएको हरियो डोरी दियो। उसले मलाई यो मेरो हृदयको नजिक राख्न, र जब म येशूलाई देख्न चाहूँ, तब यसलाई मेरो काखबाट निकालेर सकेसम्म तन्काउन निर्देशन दियो। उसले मलाई यो पनि चेतावनी दियो कि यसलाई धेरै समयसम्म बेरिएको अवस्थामा नराखूँ, नत्र यो गाँठो पर्न गई सिधा पार्न कठिन हुनेछ। मैले त्यो डोरी आफ्नो हृदयको नजिक राखें र प्रभुको प्रशंसा गर्दै तथा मैले भेट्ने सबैलाई उनीहरूले येशू कहाँ पाउन सक्छन् भनी बताउँदै आनन्दित हुँदै साँघुरा सिँढीहरू ओर्लिएँ। यस स्वप्नले मलाई आशा दियो। मेरो मनमा त्यो हरियो डोरीले विश्वासको प्रतिनिधित्व गर्‍यो, र परमेश्वरमाथि भरोसा गर्ने सौन्दर्य र सरलता मेरो प्राणमा उदाउन थाल्यो।” Testimonies, volume 1, 27–29.

From the end of the Exeter camp meeting on August 17 unto October 22 in 1844 was sixty-six days. Those sixty-six days represent the period of the proclamation of the Midnight Cry, and in the context of the parable of the ten virgins those that then proclaimed the message represent those who had oil, and those who did not then proclaim the message had no oil.

१७ अगस्तमा सम्पन्न एक्सेटर शिविर-सभाको समाप्तिदेखि १८४४ को २२ अक्टोबरसम्म छयसट्ठी दिन थिए। ती छयसट्ठी दिनहरूले मध्यरात्रिको पुकारको घोषणा-अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र दस कन्याहरूको दृष्टान्तको सन्दर्भमा त्यस बेला सन्देशको घोषणा गर्नेहरूले तेल भएकाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र त्यस बेला सन्देशको घोषणा नगर्नेहरूसित तेल थिएन।

In the parable, the marriage took place at the beginning of the tarrying time. The legal marriage took place and then everyone went home and waited until the groom’s father decided if it was acceptable to consummate the marriage. Infidelity between the first marriage and the second ceremony at midnight was considered adultery. The tarrying time was based upon the father of the groom waiting to see what happened to the bride over a period of time. Was she pregnant?

दृष्टान्तमा विवाह ढिलाइको समयको प्रारम्भमै भयो। वैधानिक विवाह सम्पन्न भयो, र त्यसपछि सबैजना आ-आफ्नो घर फर्किए र वरका पिताले वैवाहिक सम्बन्धलाई पूर्णरूपमा स्थापित गर्न स्वीकार्य छ कि छैन भनी निर्णय गर्ने समयसम्म प्रतीक्षा गरे। पहिलो विवाह र मध्यरातको दोस्रो समारोहबीच भएको अविश्वासघातलाई व्यभिचार मानिन्थ्यो। ढिलाइको समय वरका पिताले केही समयसम्म वधूसँग के घट्छ भनी हेर्न पर्खनुमा आधारित थियो। के उनी गर्भवती थिइन्?

When the father decided all was well, the midnight procession began, and it began at night to avoid the oppressive heat in the daytime of Palestine. For this reason, the bride’s attendants, the virgins of the parable, were required to have their own lantern and supply of oil waiting for the midnight cry announcing that the procession to the marriage was under way, for it was to take place at night. At Exeter the midnight cry arrived and you either had enough oil ready for the procession or you didn’t.

जब पिताले सबै कुरा ठीक छ भनी निर्णय गरे, तब मध्यरातको जुलूस आरम्भ हुन्थ्यो, र त्यो राति नै आरम्भ गरिन्थ्यो, ताकि पलिश्तीनको दिनको दमनकारी गर्मीबाट बच्न सकियोस्। यही कारणले गर्दा, दृष्टान्तका कुमारीहरू अर्थात् वधूका परिचारिकाहरूलाई, विवाहतर्फको जुलूस अघि बढेको घोषणा गर्ने मध्यरातको पुकारको प्रतीक्षामा, आफ्नै लालटिन र तेलको आपूर्ति तयार राख्न आवश्यक थियो, किनकि त्यो राति हुनुपर्ने थियो। एक्सेटरमा मध्यरातको पुकार आयो, र या त जुलूसका लागि तिमीहरूसित पर्याप्त तेल तयार थियो, या थिएन।

When they left Exeter with the message they were illustrating a people who were sealed. Some had enough oil to make into the marriage on October 22, 1844, and some didn’t. Those sixty-six-days represent a period of time when God’s people are sealed unto the closed door of the Sunday law. If they had the proper amount of oil they entered by faith into the Most Holy Place. Sister White illustrated God’s people entering into the Most Holy Place in the latter days, and in her alpha history it was a life-or-death test that was involved with entering into the Most Holy Place by faith. In the latter days the one hundred and forty-four thousand will be tested as to whether they will enter into the Most Holy Place by faith. It is once again a life-or-death test.

जब तिनीहरू एक्सेटरबाट सन्देश लिएर निस्किए, तब तिनीहरूले छाप लगाइएका एक जनसमूहको दृष्टान्त प्रस्तुत गरिरहेका थिए। कतिपयसँग २२ अक्टोबर, १८४४ मा विवाहमा प्रवेश गर्न पर्याप्त तेल थियो, र कतिपयसँग थिएन। ती छयसट्ठी दिनहरूले त्यो समयावधिलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जब परमेश्वरका जनहरूलाई आइतबारको व्यवस्थाको बन्द ढोकासम्मको लागि छाप लगाइन्छ। यदि तिनीहरूसँग तेलको उचित परिमाण थियो भने, तिनीहरू विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरे। सिस्टर ह्वाइटले पछिल्ला दिनहरूमा परमेश्वरका जनहरू परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरिरहेको दृष्टान्त दिनुभएको थियो, र उहाँको अल्फा इतिहासमा विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्नु जीवन वा मृत्युको परीक्षा थियो। पछिल्ला दिनहरूमा एक लाख चवालीस हजारलाई तिनीहरू विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्नेछन् वा गर्नेछैनन् भन्ने विषयमा परीक्षा गरिनेछ। यो फेरि एकपटक जीवन वा मृत्युको परीक्षा हो।

We will continue these things in the next article.

हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts.

> “मन्दिरको शुद्धीकरणमा येशूले आफू मसीहाको रूपमा आफ्नो मिशनको घोषणा गर्दै हुनुहुन्थ्यो, र आफ्नो कार्यमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्थ्यो। दिव्य उपस्थितिको निवासका लागि निर्माण गरिएको त्यो मन्दिर इस्राएलका लागि र संसारका लागि एक दृष्टान्तमूलक शिक्षाको रूपमा अभिप्रेत थियो। अनादिकालदेखि नै परमेश्वरको उद्देश्य यो थियो कि उज्ज्वल र पवित्र सेराफदेखि मनुष्यमात्रसम्म प्रत्येक सृष्ट प्राणी सृष्टिकर्ताको वासका लागि एक मन्दिर होस्। पापको कारणले मानवता परमेश्वरका लागि मन्दिर रहन छोड्यो। दुष्टताद्वारा अन्धकारमय र अशुद्ध बनाइएपछि मानिसको हृदयले अब दिव्य परमेश्वरको महिमा प्रकट गर्न सकेन। तर परमेश्वरका पुत्रको अवतारद्वारा स्वर्गको उद्देश्य पूरा हुन्छ। परमेश्वर मानवतामा वास गर्नुहुन्छ, र उद्धार गर्ने अनुग्रहद्वारा मानिसको हृदय फेरि उहाँकै मन्दिर बन्छ। यरूशलेमको मन्दिर प्रत्येक प्राणाका लागि खुला रहेको उच्च गन्तव्यको निरन्तर साक्षी होस् भनी परमेश्वरले अभिप्राय गर्नुभएको थियो। तर यहूदीहरूले आफूहरूले यति धेरै गर्व गर्ने त्यस भवनको महत्त्व बुझेनन्। तिनीहरूले आफूलाई दिव्य आत्माका लागि पवित्र मन्दिरहरूका रूपमा समर्पण गरेनन्। अपवित्र व्यापारको कोलाहलले भरिएका यरूशलेमको मन्दिरका प्राङ्गणहरूले इन्द्रियासक्त वासना र अपवित्र विचारहरूको उपस्थितिले अशुद्ध बनाइएको हृदयको मन्दिरलाई अत्यन्त सत्य रूपमा प्रतिनिधित्व गर्दथे।”

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “मन्दिरबाट संसारका खरिदकर्ता र विक्रेताहरूलाई निकाली शुद्ध पार्नुहुँदा, येशूले पापको अशुद्धताबाट—आत्मालाई भ्रष्ट पार्ने सांसारिक अभिलाषाहरू, स्वार्थी कामनाहरू, दुष्ट बानीहरूबाट—हृदयलाई शुद्ध पार्ने आफ्नो मिशनको घोषणा गर्नुभयो।—मलाकी 3:1–3 उद्धृत।” द डिजायर अफ एजेस, 161.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> “अगमवक्ता भन्छन्, ‘मैले अर्को एउटा स्वर्गदूतलाई स्वर्गबाट ओर्लँदै आएको देखें, जससँग महान् अधिकार थियो; र पृथ्वी उसको महिमाले उज्यालो भयो। अनि उसले बलियो स्वरमा प्रबल पुकार गर्दै भन्यो, महान् बाबेल पतित भयो, पतित भयो, र दुष्टात्माहरूको बासस्थान भएको छ’ (प्रकाश 18:1, 2)। यो उही सन्देश हो जो दोस्रो स्वर्गदूतद्वारा दिइएको थियो। बाबेल पतित भएको छ, ‘किनकि उसले सबै जातिहरूलाई आफ्नो व्यभिचारको क्रोधको मदिरा पिउन लगाएकी छ’ (प्रकाश 14:8)। त्यो मदिरा के हो?—उसका झूटा सिद्धान्तहरू। उसले चौथो आज्ञाको विश्रामदिनको सट्टा संसारलाई एउटा झूटो विश्रामदिन दिएको छ, र अदनमा शैतानले हव्वालाई पहिलो पटक भनेको झूट—आत्माको स्वाभाविक अमरताको शिक्षालाई—पुनः दोहोर्‍याएकी छ। धेरै समजातीय भ्रान्तिहरू उसले टाढाटाढासम्म फैलाएकी छ, ‘मानिसहरूका आज्ञाहरूलाई सिद्धान्तको रूपमा सिकाउँदै’ (मत्ती 15:9)।”

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “जब येशूले आफ्नो सार्वजनिक सेवकाई आरम्भ गर्नुभयो, उहाँले मन्दिरलाई त्यसको धर्मनिन्दापूर्ण अपवित्रीकरणबाट शुद्ध पार्नुभयो। उहाँको सेवकाईका अन्तिम कार्यहरूमध्ये मन्दिरको दोस्रो शुद्धीकरण पनि एक थियो। त्यसरी नै, संसारलाई चेतावनी दिन गरिने अन्तिम कार्यमा, मण्डलीहरूलाई दुई भिन्न आह्वानहरू गरिन्छन्। दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश यस्तो छ, ‘बाबेल ढलेको छ, ढलेको छ, त्यो महान् सहर, किनभने त्यसले सबै जातिहरूलाई आफ्ना व्यभिचारको क्रोधको दाखमद्य पिउन लगाएको छ’ (प्रकाश 14:8)। अनि तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको ठूलो पुकारमा स्वर्गबाट एउटा आवाज यसो भन्दै सुनिन्छ, ‘हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूमा सहभागी नहोओ, र तिमीहरूले उसका विपत्तिहरू नपाओ। किनकि उसका पापहरू स्वर्गसम्म पुगेका छन्, र परमेश्वरले उसका अधर्महरू सम्झनुभएको छ’ (प्रकाश 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

Back to Articles