Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty

दानिएलको पुस्तक - एक सय पचासौं

Interpretation of Ezekiel 37 and Its Relevance to the Last Days

इजकिएल ३७ को व्याख्या र अन्त्यकालसँग यसको सान्दर्भिकता

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

After Ezekiel describes the process of the two nations becoming one, he then identifies that the nation would be ruled by King David, and that he will enter into covenant with them and that His tabernacle will be with them.

इजकिएलले दुई राष्ट्रहरू एक हुने प्रक्रियाको वर्णन गरिसकेपछि, त्यस राष्ट्रमाथि राजा दाऊदले शासन गर्नेछन्, उहाँले तिनीहरूसँग करार बाँध्नुहुनेछ, र उहाँको पवित्रवास तिनीहरूसँग हुनेछ भनी उनी त्यसपछि स्पष्ट गर्छन्।

> Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:23–28.

> तिनीहरूले अब उप्रान्त आफ्ना मूर्तिहरूद्वारा, न आफ्ना घृणित वस्तुहरूद्वारा, न आफ्ना कुनै अपराधहरूद्वारा आफूलाई अशुद्ध तुल्याउनेछैनन्; तर म तिनीहरूलाई तिनीहरूका सबै बासस्थानहरूबाट, जहाँ तिनीहरूले पाप गरेका छन्, छुटकारा दिनेछु, र तिनीहरूलाई शुद्ध पार्नेछु; तब तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्, र म तिनीहरूका परमेश्वर हुनेछु। अनि मेरा दास दाऊद तिनीहरूमाथि राजा हुनेछन्; र तिनीहरू सबैका निम्ति एउटै गोठालो हुनेछ; तिनीहरू मेरा न्याय-विधानमा हिँड्नेछन्, र मेरा विधिहरू पालन गर्नेछन्, र तिनीहरूलाई आचरणमा ल्याउनेछन्। अनि तिनीहरू त्यस देशमा बसोबास गर्नेछन्, जुन मैले मेरा दास याकूबलाई दिएको थिएँ, जहाँ तिमीहरूका पितृपुरुषहरू बास बसेका थिए; र तिनीहरू त्यहीँ बसोबास गर्नेछन्—तिनीहरू, तिनीहरूका सन्तानहरू, र तिनीहरूका सन्तानका सन्तानहरू सदासर्वदा; र मेरा दास दाऊद सदासर्वदा तिनीहरूका प्रधान हुनेछन्। अझ, म तिनीहरूसित शान्तिको करार बाँध्नेछु; त्यो तिनीहरूसित अनन्तकालीन करार हुनेछ; र म तिनीहरूलाई स्थापित गर्नेछु, र तिनीहरूलाई वृद्धि गराउनेछु, र आफ्नो पवित्रस्थान तिनीहरूका बीचमा सदासर्वदा स्थापित गर्नेछु। मेरो वासस्थान पनि तिनीहरूसित हुनेछ; हो, म तिनीहरूका परमेश्वर हुनेछु, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्। अनि जब मेरो पवित्रस्थान तिनीहरूका बीचमा सदासर्वदा रहनेछ, तब जातिजातिहरूले थाहा पाउनेछन् कि म परमप्रभु इस्राएललाई पवित्र तुल्याउँछु। इजकिएल ३७:२३–२८।

Ezekiel chapter thirty-seven is providing a very detailed presentation of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The two sticks that are to become one nation when divinity is combined with humanity, and they will have a king over them. The one nation is God’s church of the last days, who are the one hundred and forty-four thousand. The two sticks are the two periods of scattering for the northern and southern kingdoms of Israel. Those two sticks are those who Paul identifies as the “body,” when he also identifies Christ as the “head” of that body. Ezekiel identifies Paul’s “head,” as “king David,” and the “body,” as “one nation.”

इजकिएल अध्याय सैंतीसले एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्यको अत्यन्त विस्तृत प्रस्तुति प्रदान गर्दछ। ती दुई लट्ठीहरू, जो दैवीत्व र मानवत्वको संयोजन हुँदा एक राष्ट्र बन्नुपर्ने हुन्, र तिनीहरूका माथि एक राजा हुनेछ। त्यो एक राष्ट्र परमेश्वरको अन्तिम दिनहरूको मण्डली हो, जो एक लाख चवालीस हजार हुन्। ती दुई लट्ठीहरू इस्राएलका उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूको तितरबितर पारिने दुई अवधिहरू हुन्। ती दुई लट्ठीहरू तिनै हुन् जसलाई पावलले “शरीर” भनेर चिनाउँछन्, जब उनले ख्रीष्टलाई त्यस शरीरको “शिर” भनेर पनि चिनाउँछन्। इजकिएलले पावलको “शिर” लाई “राजा दाऊद” भनेर चिनाउँछन्, र “शरीर” लाई “एक राष्ट्र” भनेर।

In the message which was provided to Adventism in 1856, as represented by the unfinished series on the “seven times” by Hiram Edson in 1856, Edson refers to Isaiah, chapter seven’s prophecy of sixty-five years as the biblical point of reference for the starting points of both periods of seven times. The sixty-five year time prophecy is placed in an enigmatic context, similar to the passages in the book of Revelation that state, “he who hath ears, let him hear.” If you have eyes that can perceive, and ears that can understand, there is something very wonderful in that passage.

सन् 1856 मा एडभेन्टवादलाई प्रदान गरिएको सन्देशमा, जसलाई 1856 मा हाइरम एड्सनद्वारा “seven times” सम्बन्धी अपूर्ण शृङ्खलाले प्रतिनिधित्व गर्दछ, एड्सनले यशैया अध्याय सातको पैंसट्ठी वर्षको भविष्यवाणीलाई “seven times” का दुवै अवधिका आरम्भबिन्दुहरूको बाइबलीय सन्दर्भबिन्दुको रूपमा उल्लेख गर्छन्। पैंसट्ठी वर्षको यो समय-भविष्यवाणीलाई एउटा रहस्यमय प्रसङ्गमा राखिएको छ, जो प्रकाशको पुस्तकका ती अंशहरूसँग मिल्दोजुल्दो छ जहाँ भनिएको छ, “he who hath ears, let him hear.” यदि तिमीहरूसँग देख्न सक्ने आँखाहरू र बुझ्न सक्ने कानहरू छन् भने, त्यस अंशमा अत्यन्तै अद्भुत केही कुरा छ।

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> किनकि सिरियाको शिर दमास्कस हो, र दमास्कसको शिर रेजीन हो; अनि पैँसट्ठी वर्षभित्रै एप्रैम टुक्राइनेछ, यसरी कि त्यो कुनै जाति रहनेछैन। अनि एप्रैमको शिर सामरिया हो, र सामरियाको शिर रेमाल्याहको छोरो हो। यदि तिमीहरूले विश्वास गरेनौ भने, निश्चय नै तिमीहरू स्थिर रहनेछैनौ। यशैया ७:८, ९

The sixty-five year prophecy began in 742 BC, and within those sixty-five years, nineteen years later in 723 BC, the northern kingdom of Israel was taken into slavery by Assyria, and when those years ended in 677 BC, Manasseh was taken captive by Babylon. Those sixty five years were also represented in the fulfillments of the end of the scatterings of the two nations, that were to become one stick in Ezekiel’s narrative. They marked 1798, 1844 and 1863, respectively. In the verses which identify the message that was rejected in 1863 there is a special prophetic revelation in which the prophecy is couched.

पैँसठ वर्षको भविष्यवाणी ७४२ ईसापूर्वमा प्रारम्भ भयो, र ती पैँसठ वर्षभित्र, उन्नाइस वर्षपछि अर्थात् ७२३ ईसापूर्वमा, इस्राएलको उत्तरी राज्यलाई अश्शूरले बन्दी बनाएर दासत्वमा लगियो; अनि जब ती वर्षहरू ६७७ ईसापूर्वमा समाप्त भए, मनश्शेलाई बाबेलमा बन्दी बनाएर लगियो। ती पैँसठ वर्षहरू दुई राष्ट्रहरूको छरिएर जाने अवस्थाको अन्त्यका परिपूर्तिहरूमा पनि प्रतिनिधित्व गरिएका थिए, जो इजकिएलको वृत्तान्तमा एक लट्ठी हुने थिए। तिनले क्रमशः १७९८, १८४४ र १८६३ लाई चिह्नित गरे। १८६३ मा अस्वीकार गरिएको सन्देशलाई पहिचान गर्ने पदहरूमा एउटा विशेष भविष्यसूचक प्रकाशन छ, जसको आवरणभित्र त्यो भविष्यवाणी प्रस्तुत गरिएको छ।

It is the revelation that the “head” of a nation is its capital city, and that the “head” of the capital city is the king. It provides two witnesses to this revelation, and then brings the entire prophecy and revelation to a conclusion with the enigma that, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” If you do not believe that the king is the head, and that the head is the capital city, then you will not be established.

यो प्रकाश हो कि कुनै राष्ट्रको “शिर” त्यसको राजधानी शहर हो, र राजधानी शहरको “शिर” राजा हो। यसले यस प्रकाशको लागि दुई साक्षी प्रदान गर्दछ, र त्यसपछि यो गूढ वचनद्वारा सम्पूर्ण भविष्यवाणी र प्रकाशलाई निष्कर्षमा पुर्‍याउँछ: “यदि तिमीहरूले विश्वास गर्नेछैनौ भने, निश्चय नै तिमीहरू स्थापित हुनेछैनौ।” यदि तिमीहरूले राजा शिर हो, र शिर राजधानी शहर हो भन्ने विश्वास गर्दैनौ भने, तिमीहरू स्थापित हुनेछैनौ।

Ezekiel’s nation that is produced by joining the two sticks of the northern and southern kingdoms, was to have a king, which is a head, which is the capital city of the nation. The entire passage of Ezekiel is speaking to the prophetic characteristics of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which represents the joining together of Divinity with humanity during the period of the sounding of the seventh trumpet of Islam of the third woe.

उत्तरी र दक्षिणी राज्यका दुई लट्ठीहरूलाई जोडेर उत्पन्न गरिएको यहिजकेलको राष्ट्रको एउटा राजा हुने थियो, जो शिर हो, जो त्यस राष्ट्रको राजधानी शहर हो। यहिजकेलको सम्पूर्ण खण्ड तेस्रो हायको इस्लामको सातौँ तुरही बज्ने अवधिमा दिव्यत्व र मानवत्वको एकसाथ जोडिने कार्यलाई प्रतिनिधित्व गर्ने एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने प्रक्रियाका भविष्यसूचक विशेषताहरूको विषयमा बोलिरहेको छ।

The days of the sounding of the Seventh Trumpet, in Revelation chapter ten, began when there was to be “time no longer,” which was October 22, 1844, when the third angel arrived. At that point John experienced the bitterness of that date, and he was there and then told to measure the temple, but leave off the history of the twelve hundred and sixty years of the trampling down of the sanctuary and host, for that period was given to the Gentiles.

प्रकाशको पुस्तकको दशौँ अध्यायमा उल्लेखित सातौँ तुरही बजाइने दिनहरू त्यतिबेला आरम्भ भए, जब “अबदेखि समय रहनेछैन” भनी तोकिएको थियो, अर्थात् तेस्रो स्वर्गदूत आइपुगेको समय, २२ अक्टोबर, १८४४ मा। त्यस बिन्दुमा यूहन्नाले त्यस मितिको तिक्तता अनुभव गरे, र त्यहीँ र त्यतिखेरै उनलाई मन्दिर नाप्नू भनियो, तर पवित्रस्थान र सेनालाई कुल्चीमिची गरिएका एक हजार दुई सय साठी वर्षको इतिहासलाई छोडिदिनू, किनकि त्यो अवधि अन्यजातिहरूलाई दिइएको थियो।

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth.

> अनि मैले समुद्रमाथि र पृथ्वीमाथि उभिएको देखेको स्वर्गदूतले आफ्नो हात स्वर्गतिर उठायो, अनि स्वर्ग, र त्यसमा भएका सबै कुरा, पृथ्वी, र त्यसमा भएका सबै कुरा, तथा समुद्र, र त्यसमा भएका सबै कुरा सृष्टि गर्नुहुने, सदासर्वदा जीवित रहनुहुने उहाँको नाउँमा शपथ खायो कि अब उप्रान्त समय रहनेछैन; तर सातौँ स्वर्गदूतको स्वरका दिनहरूमा, जब उसले तुरही फुक्न थाल्नेछ, तब परमेश्वरको रहस्य पूरा हुनेछ, जसरी उहाँले आफ्ना सेवक अगमवक्ताहरूलाई घोषणा गर्नुभएको थियो। अनि मैले स्वर्गबाट सुनेको आवाजले फेरि मसँग बोल्यो, र भन्यो, जा, समुद्रमाथि र पृथ्वीमाथि उभिएको स्वर्गदूतको हातमा खुला रहेको त्यो सानो पुस्तक ले।

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 10:5–11:2.

> अनि म स्वर्गदूतकहाँ गएँ, र उसलाई भनेँ, “मलाई त्यो सानो पुस्तक देऊ।” अनि उसले मलाई भन्यो, “यसलाई ले र खाइदे; यसले तेरो पेट तीतो पार्नेछ, तर तेरो मुखमा यो महझैँ मीठो हुनेछ।” अनि मैले स्वर्गदूतको हातबाट त्यो सानो पुस्तक लिएँ, र त्यसलाई खाएँ; अनि मेरो मुखमा त्यो महझैँ मीठो थियो; तर मैले त्यसलाई खाइसकेपछि मेरो पेट तीतो भयो। अनि उसले मलाई भन्यो, “तैले धेरै जातिहरू, राष्ट्रहरू, भाषाहरू, र राजाहरूका सामु फेरि अगमवाणी गर्नुपर्छ।” अनि मलाई लट्ठीजस्तो एउटा नर्कट दिइयो; र स्वर्गदूत उभिएर यसो भने, “उठ, र परमेश्वरको मन्दिर, वेदी, र त्यहाँ आराधना गर्नेहरूलाई नाप। तर मन्दिरबाहिरको आँगनलाई छोडिदे, र त्यसलाई ननाप; किनकि त्यो अन्यजातिहरूलाई दिइएको छ; अनि तिनीहरूले पवित्र नगरलाई बयालीस महिनासम्म कुल्चनेछन्।” प्रकाश 10:5–11:2।

The temple which John was to measure on October 22, 1844, was the temple which had worshippers “therein.” The courtyard was to be left off. The temple which has an altar, that also has worshippers therein is the holy place of the heavenly sanctuary. There was an altar in the courtyard, but that was to be left off, so the only other altar in God’s sanctuary is the altar of incense that is located in the Holy Place. At the arrival of the third angel in 1844, which typified the third angel’s arrival at the beginning of the sealing time on September 11, 2001, the temple consisted of only two apartments.

२२ अक्टोबर १८४४ मा यूहन्नाले नाप्नुपर्ने मन्दिर त्यही मन्दिर थियो जसमा “त्यसभित्र” आराधकहरू थिए। आँगनचाहिँ छोडिनु पर्ने थियो। जस मन्दिरमा वेदी छ, र जसमा त्यसभित्र आराधकहरू पनि छन्, त्यो स्वर्गीय पवित्रस्थानको पवित्र कक्ष हो। आँगनमा एउटा वेदी थियो, तर त्यो छोडिनु पर्ने थियो; त्यसैले परमेश्वरको पवित्रस्थानमा अर्को एउटै वेदी भनेको धूपको वेदी हो, जुन पवित्र कक्षमा अवस्थित छ। १८४४ मा तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनमा, जसले ११ सेप्टेम्बर २००१ मा मोहोर लगाउने समयको आरम्भमा भएको तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो, मन्दिरमा केवल दुईवटा कक्षहरू मात्र थिए।

The Holy Place was a symbol of the Church, which Paul identifies as the body, and the Most Holy Place was a symbol of the head of the body. The holy place is a symbol of humanity, and the Most Holy Place is the symbol of divinity. The altar, and the smoke that ascended from the altar, which rose up and entered into the Most Holy Place, represents the point where humanity connected with divinity. Mankind can only enter the Most Holy Place by faith, but the experience of faithful people is located in the Holy Place.

पवित्र स्थान मण्डलीको प्रतीक थियो, जसलाई पावलले देह भनी चिनाउँछन्, र परमपवित्र स्थान त्यस देहको शिरको प्रतीक थियो। पवित्र स्थान मानवताको प्रतीक हो, र परमपवित्र स्थान दिव्यताको प्रतीक हो। वेदी, र वेदीबाट माथि उक्लिएको त्यो धुवाँ, जो उठेर परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गर्थ्यो, यसले मानवता दिव्यतासँग जोडिने बिन्दुलाई जनाउँछ। मानिसजाति केवल विश्वासद्वारा मात्र परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्न सक्छ, तर विश्वासयोग्य जनहरूको अनुभव पवित्र स्थानमै अवस्थित हुन्छ।

There they are to eat the Word of God, as represented by the loaves upon the table of showbread. There they are to let their light shine before men, and glorify their heavenly father, as represented by the seven-branched candlestick, which we are informed represents the Church. There they are to connect with divinity as their prayers ascend with the merits of Christ into the very presence of the Divine.

त्यहाँ उनीहरूले परमेश्वरको वचन खानु पर्नेछ, जसको प्रतीक रूपमा उपस्थित रोटीको मेजमाथिका रोटीहरूले प्रतिनिधित्व गर्छन्। त्यहाँ उनीहरूले मानिसहरूका सामु आफ्नो ज्योति चम्काउनुपर्नेछ, र आफ्ना स्वर्गीय पिताको महिमा गर्नुपर्नेछ, जसको प्रतीक रूपमा सात-शाखे सामदानले प्रतिनिधित्व गर्छ, जसले मण्डलीलाई जनाउँछ भन्ने कुरा हामीलाई बताइएको छ। त्यहाँ उनीहरूले दिव्यतासँग सम्बन्ध जोड्नुपर्नेछ, जब उनीहरूको प्रार्थना ख्रीष्टका गुणहरू सहित ईश्वरीय उपस्थितिको अत्यन्त सामीप्यसम्म उक्लन्छ।

From 1798 to 1844, the Architect of the Temple raised up a temple of humanity which He intended to combine with His temple of divinity, but humanity rebelled. As of 2001, He once again is raising up the temple of humanity, represented as the one hundred and forty-four thousand. According to Ezekiel, “king David” is to reign over the nation, which is transformed from a valley of dead dry Laodicean bones, into the mighty army which is lifted up as an ensign at the soon-coming Sunday law.

१७९८ देखि १८४४ सम्म, मन्दिरका शिल्पकारले मानवताको एउटा मन्दिर उठाउनुभयो, जसलाई उहाँले आफ्नो दिव्यताको मन्दिरसँग एकीकृत गर्ने अभिप्राय राख्नुभएको थियो, तर मानवताले विद्रोह गर्‍यो। २००१ देखि, उहाँ फेरि एकपटक मानवताको मन्दिर उठाउँदै हुनुहुन्छ, जसलाई एक लाख चवालीस हजारको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। इजकिएलका अनुसार, “राजा दाऊद” राष्ट्रमाथि राज्य गर्नुपर्नेछ, जो मृत, सुक्खा लाओडिसियाली हड्डीहरूको उपत्यकाबाट रूपान्तरित भई, चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा ध्वजाजस्तै उठाइने पराक्रमी सेनामा परिणत हुन्छ।

The southern kingdom of Judah, is where the capital city of Jerusalem was located, and the nation, king and capital represent the “head.” Surely if you believe, you shall be established. In the relationship of the northern and southern kingdoms, Judah was the “head,” it was where the capitol was, and it is the city which the Lord chose to place His name. The northern kingdom was the “body”. Because of Solomon’s apostasy the Lord raised up adversaries against Solomon. One of those adversaries was Jeroboam, who became the first king of the divided northern kingdom of Israel.

दक्षिणी यहूदा राज्य त्यही स्थान थियो जहाँ यरूशलेम राजधानी सहर अवस्थित थियो, र राष्ट्र, राजा तथा राजधानीले “शिर” को प्रतिनिधित्व गर्दछन्। निश्चय नै, यदि तिमीहरूले विश्वास गर्छौ भने, तिमीहरू स्थिर पारिनेछौ। उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूको सम्बन्धमा, यहूदा “शिर” थियो; राजधानी त्यहीँ थियो, र त्यही सहर हो जसमा परमप्रभुले आफ्नो नाम राख्न चुननुभयो। उत्तरी राज्य “शरीर” थियो। सोलोमनको धर्मत्यागका कारण परमप्रभुले सोलोमनको विरुद्धमा विरोधीहरू उठाउनुभयो। ती विरोधीहरूमध्ये एक यारोबाम थियो, जो विभाजित उत्तरी इस्राएल राज्यको पहिलो राजा बन्यो।

> And Jeroboam the son of Nebat, an Ephrathite of Zereda, Solomon’s servant, whose mother’s name was Zeruah, a widow woman, even he lifted up his hand against the king. And this was the cause that he lifted up his hand against the king: Solomon built Millo, and repaired the breaches of the city of David his father. And the man Jeroboam was a mighty man of valour: and Solomon seeing the young man that he was industrious, he made him ruler over all the charge of the house of Joseph. And it came to pass at that time when Jeroboam went out of Jerusalem, that the prophet Ahijah the Shilonite found him in the way; and he had clad himself with a new garment; and they two were alone in the field: And Ahijah caught the new garment that was on him, and rent it in twelve pieces: And he said to Jeroboam, Take thee ten pieces: for thus saith the Lord, the God of Israel, Behold, I will rend the kingdom out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee: (But he shall have one tribe for my servant David’s sake, and for Jerusalem’s sake, the city which I have chosen out of all the tribes of Israel:)

> नबातका छोरा, जरदाको एप्राथी, सुलेमानका सेवक यारोबाम—जसकी आमाको नाम जरूआ थियो, जो एक विधवा स्त्री थिई—उसले पनि राजाविरुद्ध आफ्नो हात उठायो। उसले राजाविरुद्ध आफ्नो हात उठाउनुको कारण यो थियो: सुलेमानले मिल्लो निर्माण गरे, र आफ्ना पिता दाऊदको सहरका भग्न भागहरू मर्मत गरे। अनि त्यो मानिस यारोबाम एक पराक्रमी वीर थियो; र सुलेमानले त्यस जवान मानिसलाई परिश्रमी देखेर उसलाई योसेफको घरानाको सबै काममाथि अधिकारी बनाए। त्यस समय, जब यारोबाम यरूशलेमबाट बाहिर निस्कँदै थियो, शीलोनी अगमवक्ता अहियाहले उसलाई बाटोमा भेट्टाए; र उनले आफूलाई एउटा नयाँ वस्त्रले ओढेका थिए; अनि ती दुई मात्र मैदानमा एक्लै थिए। तब अहियाहले आफूमाथि रहेको त्यो नयाँ वस्त्र समाते, र त्यसलाई बाह्र टुक्रामा च्याते। अनि उनले यारोबामलाई भने, “तिमीले आफ्ना लागि दस टुक्रा लेऊ; किनकि इस्राएलका परमेश्वर परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, ‘हेर, म सुलेमानको हातबाट राज्य च्यातेर तिमीलाई दस कुल दिनेछु। (तर मेरा सेवक दाऊदको निम्ति, र यरूशलेमको निम्ति—त्यो सहर, जुन मैले इस्राएलका सबै कुलहरूमध्येबाट चुनेको छु—उसका लागि एउटा कुल रहनेछ:)’”

> Because that they have forsaken me, and have worshipped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in my ways, to do that which is right in mine eyes, and to keep my statutes and my judgments, as did David his father. Howbeit I will not take the whole kingdom out of his hand: but I will make him prince all the days of his life for David my servant’s sake, whom I chose, because he kept my commandments and my statutes: But I will take the kingdom out of his son’s hand, and will give it unto thee, even ten tribes. And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:26–36.

> किनकि तिनीहरूले मलाई त्यागेका छन्, र सिदोनीहरूको देवी अश्तोरेत, मोआबीहरूको देवता केमोश, र अम्मोनी सन्तानहरूको देवता मिल्कोमलाई पूजा गरेका छन्; र मेरा मार्गहरूमा हिँडेका छैनन्, न त मेरो दृष्टिमा जे ठीक छ त्यही गरेका छन्, न त मेरा विधिहरू र मेरा न्याय-विधानहरू पालन गरेका छन्, जसरी उनका पिता दाऊदले गरेका थिए। तथापि म उनको हातबाट सारा राज्य लिनेछैनँ; तर मेरा सेवक दाऊदका खातिर, जसलाई मैले चुनेँ, किनकि उनले मेरा आज्ञाहरू र मेरा विधिहरू पालन गरे, म उनलाई उनको जीवनभरि प्रधान रहनेछु। तर म राज्य उनका छोराको हातबाट लिनेछु, र त्यो तिमीलाई दिनेछु, अर्थात् दस गोत्र। अनि उनका छोरालाई म एउटा गोत्र दिनेछु, ताकि मेरा सेवक दाऊदको निम्ति यरूशलेममा, त्यो सहरमा जुन मैले आफ्नो नाउँ त्यहाँ राख्नका लागि रोजेको छु, सधैँ मेरो सामु एउटा दीप रहिरहोस्। 1 राजाहरू 11:26–36।

The nation that was created when Ezekiel joined the two sticks was to have “David” as king, and David ruled from Jerusalem, which is the capital city where God chose to place His name. The ten northern tribes were a symbol of the body, and Jerusalem was the symbol of the head. Because of the sins of Manasseh, Judah was carried to Babylon in captivity in 677 BC, thus beginning the scattering of the “seven times” against the southern kingdom. At that time the Lord rejected Jerusalem.

इजकिएलले दुई लट्ठीहरूलाई एकसाथ जोडेपछि सृष्टि भएको जातिको राजा “दाऊद” हुने थियो, र दाऊदले यरूशलेमबाट शासन गरे, जो त्यो राजधानी शहर हो जहाँ परमेश्वरले आफ्नो नाम राख्न छनोट गर्नुभएको थियो। उत्तरका दस गोत्रहरू शरीरको प्रतीक थिए, र यरूशलेम शिरको प्रतीक थियो। मनश्शेका पापहरूका कारण ईसापूर्व ६७७ मा यहूदा बन्दी बनाएर बाबेलमा लगियो, यसरी दक्षिणी राज्यको विरुद्धमा “सात पल्ट” को तितरबितर पारिने कार्य आरम्भ भयो। त्यस समय प्रभुले यरूशलेमलाई अस्वीकार गर्नुभयो।

> Notwithstanding the Lord turned not from the fierceness of his great wrath, wherewith his anger was kindled against Judah, because of all the provocations that Manasseh had provoked him withal. And the Lord said, I will remove Judah also out of my sight, as I have removed Israel, and will cast off this city Jerusalem which I have chosen, and the house of which I said, My name shall be there. 2 Kings 23:26, 27.

> तर पनि परमप्रभु आफ्नो महान् क्रोधको प्रचण्डताबाट फर्कनुभएन; किनकि मनश्शेले उहाँलाई जुन-जुन सबै उत्तेजनाद्वारा क्रोधित तुल्याएको थियो, तिनै कारणले उहाँको क्रोध यहूदामाथि दन्किएको थियो। अनि परमप्रभुले भन्नुभयो, “जसरी मैले इस्राएललाई आफ्नो दृष्टिबाट हटाएँ, त्यसरी नै म यहूदालाई पनि आफ्नो दृष्टिबाट हटाउनेछु; अनि मैले चुनेको यो सहर यरूशलेमलाई, र जसको विषयमा मैले भनेको थिएँ, ‘मेरो नाउँ त्यहाँ रहनेछ,’ त्यस मन्दिरलाई पनि म त्यागिदिनेछु।” २ राजा 23:26, 27.

It was in the “house” in Jerusalem where He chose to place His name, and the city and the house were cast off, but a promise was made by Zechariah that the Lord would once again choose Jerusalem.

यरूशलेमको त्यो “घर” मा उहाँले आफ्नो नाम राख्न रोज्नुभएको थियो, र त्यो सहर र त्यो घर त्यागिए; तर जकरियाद्वारा यस्तो प्रतिज्ञा गरियो कि परमप्रभुले फेरि एकपल्ट यरूशलेमलाई चुन्नुहुनेछ।

> Then the angel of the Lord answered and said, O Lord of hosts, how long wilt thou not have mercy on Jerusalem and on the cities of Judah, against which thou hast had indignation these threescore and ten years? And the Lord answered the angel that talked with me with good words and comfortable words. So the angel that communed with me said unto me, Cry thou, saying, Thus saith the Lord of hosts; I am jealous for Jerusalem and for Zion with a great jealousy. And I am very sore displeased with the heathen that are at ease: for I was but a little displeased, and they helped forward the affliction. Therefore thus saith the Lord; I am returned to Jerusalem with mercies: my house shall be built in it, saith the Lord of hosts, and a line shall be stretched forth upon Jerusalem.

> तब परमप्रभुको दूतले उत्तर दिएर भने, “हे सेनाहरूका परमप्रभु, यरूशलेम र यहूदाका ती नगरहरूमाथि, जसप्रति तपाईं यी सत्तरी वर्षदेखि क्रोधित हुनुभएको छ, तपाईं कहिलेसम्म दया गर्नुहुन्न?” अनि परमप्रभुले मसँग कुरा गर्ने दूतलाई असल वचनहरू र सान्त्वनाका वचनहरूद्वारा उत्तर दिनुभयो। तब मसँग संवाद गर्ने दूतले मलाई भने, “यो घोषणा गर, यसो भन्दै: ‘सेनाहरूका परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ: म यरूशलेम र सियोनका निम्ति महान् ईर्ष्याले ईर्ष्यालु भएको छु। अनि सुखसुविधामा रहेका जातिहरूमाथि म अत्यन्तै क्रोधित छु; किनकि म थोरै मात्र क्रोधित थिएँ, तर तिनीहरूले विपत्तिलाई अझ बढाए।’ त्यसकारण परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ: ‘म करुणासहित यरूशलेममा फर्किएको छु; सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ, मेरो भवन त्यसमा निर्माण गरिनेछ, र यरूशलेममाथि नाप्ने डोरी तानिनेछ।’”

> Cry yet, saying, Thus saith the Lord of hosts; My cities through prosperity shall yet be spread abroad; and the Lord shall yet comfort Zion, and shall yet choose Jerusalem. Then lifted I up mine eyes, and saw, and behold four horns. And I said unto the angel that talked with me, What be these? And he answered me, These are the horns which have scattered Judah, Israel, and Jerusalem. And the Lord shewed me four carpenters. Then said I, What come these to do? And he spake, saying, These are the horns which have scattered Judah, so that no man did lift up his head: but these are come to fray them, to cast out the horns of the Gentiles, which lifted up their horn over the land of Judah to scatter it.

> फेरि पुकारेर यसो भन, “सेनाहरूका परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ: मेरा शहरहरू समृद्धिद्वारा फेरि फैलिनेछन्; परमप्रभुले फेरि सियोनलाई सान्त्वना दिनुहुनेछ, र फेरि यरूशलेमलाई चुन्‍नुहुनेछ।” तब मैले आफ्ना आँखा उचालेँ, र हेरेँ, अनि हेर, चारवटा सिङहरू थिए। अनि मैले मसँग कुरा गर्ने स्वर्गदूतलाई भनेँ, “यी के हुन्?” अनि उनले मलाई उत्तर दिए, “यी तिनै सिङहरू हुन् जसले यहूदा, इस्राएल, र यरूशलेमलाई छरपस्ट पारे।” अनि परमप्रभुले मलाई चार जना शिल्पीहरू देखाउनुभयो। तब मैले भनेँ, “यी के गर्न आएका हुन्?” अनि उनले यसो भने, “यी तिनै सिङहरू हुन् जसले यहूदालाई यसरी छरपस्ट पारे कि कसैले पनि आफ्नो शिर उठाउन सकेन; तर यी तिनीहरूलाई त्रसित पार्न, र अन्यजातिहरूका ती सिङहरू फालिदिन आएका हुन्, जसले यहूदाको देशमाथि आफ्नो सिङ उठाई त्यसलाई छरपस्ट पारे।”

> I lifted up mine eyes again, and looked, and behold a man with a measuring line in his hand. Then said I, Whither goest thou? And he said unto me, To measure Jerusalem, to see what is the breadth thereof, and what is the length thereof. And, behold, the angel that talked with me went forth, and another angel went out to meet him, And said unto him, Run, speak to this young man, saying, Jerusalem shall be inhabited as towns without walls for the multitude of men and cattle therein: For I, saith the Lord, will be unto her a wall of fire round about, and will be the glory in the midst of her. Ho, ho, come forth, and flee from the land of the north, saith the Lord: for I have spread you abroad as the four winds of the heaven, saith the Lord. Deliver thyself, O Zion, that dwellest with the daughter of Babylon. For thus saith the Lord of hosts; After the glory hath he sent me unto the nations which spoiled you: for he that toucheth you toucheth the apple of his eye.

> मैले फेरि मेरा आँखा उठाएँ र हेरेँ, र हेर, उसको हातमा नाप्ने डोरी भएको एक मानिस रहेछ। तब मैले भनेँ, “तिमी कहाँ जाँदैछौ?” अनि उसले मलाई भन्यो, “यरूशलेमलाई नाप्न, त्यसको चौडाइ कति छ र त्यसको लम्बाइ कति छ, त्यो हेर्न।” अनि हेर, मसँग कुरा गर्ने स्वर्गदूत बाहिर निस्कियो, र अर्को स्वर्गदूत उसलाई भेट्न निस्कियो, अनि उसलाई भन्यो, “दौड, यस जवान मानिससँग यसो भन्दै कुरा गर: ‘त्यसभित्र मानिसहरू र गाईवस्तुको भीडका कारण यरूशलेम पर्खालविहीन सहरहरूझैँ बसोबास गरिनेछ; किनकि परमप्रभु भन्नुहुन्छ, म उसको चारैतिर आगोको पर्खाल हुनेछु, र म त्यसको बीचमा महिमा हुनेछु।’” “हो, हो, बाहिर निस्क, र उत्तरको देशबाट भाग, परमप्रभु भन्नुहुन्छ; किनकि परमप्रभु भन्नुहुन्छ, मैले तिमीहरूलाई आकाशका चारैतिरका बतासझैँ छरपस्ट पारेको छु। आफूलाई बचाऊ, हे सिय्योन, जो बाबेलकी छोरीसँग बस्छेस्। किनकि सेनाहरूका परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ: महिमापछि उहाँले मलाई ती जातिहरूकहाँ पठाउनुभएको छ जसले तिमीहरूलाई लुटे; किनकि जसले तिमीहरूलाई छुन्छ, उसले उहाँको आँखाको नानीलाई छुन्छ।”

> For, behold, I will shake mine hand upon them, and they shall be a spoil to their servants: and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me. Sing and rejoice, O daughter of Zion: for, lo, I come, and I will dwell in the midst of thee, saith the Lord. And many nations shall be joined to the Lord in that day, and shall be my people: and I will dwell in the midst of thee, and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto thee. And the Lord shall inherit Judah his portion in the holy land, and shall choose Jerusalem again. Be silent, O all flesh, before the Lord: for he is raised up out of his holy habitation. Zechariah 1:12–2:13.

> किनकि, हेर, म तिनीहरूमाथि आफ्नो हात हल्लाउनेछु, र तिनीहरू आफ्ना दासहरूका निम्ति लुटका सामान हुनेछन्; अनि तिमीहरूले जान्नेछौ कि सेनाहरूका परमप्रभुले मलाई पठाउनुभएको छ। हे सियोनकी छोरी, गाऊ र आनन्द गर; किनकि, हेर, म आउँदैछु, र म तिम्रो बीचमा वास गर्नेछु, परमप्रभु भन्नुहुन्छ। अनि त्यस दिन धेरै जातिहरू परमप्रभुसँग मिलाइनेछन्, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्; अनि म तिम्रो बीचमा वास गर्नेछु, र तिमीले जान्नेछौ कि सेनाहरूका परमप्रभुले मलाई तिमीकहाँ पठाउनुभएको छ। अनि परमप्रभुले पवित्र भूमिमा यहूदालाई आफ्नो अंशको रूपमा अधिकार गर्नुहुनेछ, र फेरि यरूशलेमलाई रोज्नुहुनेछ। हे सबै प्राणीहरू, परमप्रभुको सामुन्ने मौन बस; किनकि उहाँ आफ्नो पवित्र निवासस्थानबाट उठ्नुभएको छ। जकरिया 1:12–2:13।

The promises of the Lord once again choosing Jerusalem were fulfilled when ancient Israel rebuilt Jerusalem after their captivity in Babylon, but the prophets speak more about the last days than the days in which they lived. The Lord was “raised up out of his holy temple,” on October 22, 1844, when He arose and moved from the Holy Place to the Most Holy Place, at which time “all flesh” was to “be silent” before the Lord,” for the antitypical Day of Atonement had arrived, in agreement with Habakkuk TWO-TWENTY.

बाबुलमा तिनीहरूको बन्दीवनबाट फर्केपछि प्राचीन इस्राएलले यरूशलेम पुनर्निर्माण गर्दा प्रभुले फेरि यरूशलेमलाई चुन्‍नुहुने प्रतिज्ञाहरू पूरा भए, तर अगमवक्ताहरूले आफूहरू बाँचेका दिनहरूको भन्दा अन्तिम दिनहरूको विषयमा अझ बढी बोल्छन्। प्रभु 22 अक्टोबर, 1844 मा “आफ्नो पवित्र मन्दिरबाट उठाइनुभयो,” जब उहाँ पवित्र स्थानबाट परमपवित्र स्थानमा उठी सर्नुभयो; त्यस समय “सबै प्राणी” प्रभुको सामु “मौन” रहनुपर्ने थियो, किनकि प्रतिरूपात्मक प्रायश्चित्तको दिन आइपुगेको थियो, हबकूक 2:20 सँग सहमतिमा।

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> तर परमप्रभु आफ्नो पवित्र मन्दिरमा हुनुहुन्छ; समस्त पृथ्वी उहाँको सामु मौन रहोस्। हबकूक २:२०।

At that time, John in chapter eleven of Revelation was told to measure the temple, which Zechariah witnessed when he “lifted up” his “eyes again, and looked, and behold a man with a measuring line in his hand”. Then Zechariah said, “Whither goest thou?” And John said unto Zechariah, “To measure Jerusalem, to see what is the breadth thereof, and what is the length thereof.” The history of the rebuilding of Jerusalem after the seventy year captivity, and the history that began in 1798 but ended in rebellion when the third angel arrived in 1844, both identify the work that began on September 11, 2001.

त्यस समयमा, प्रकाशको अध्याय एघारमा यूहन्नालाई मन्दिर नाप्न भनियो, जसलाई जकरियाले देखेका थिए जब उनले “फेरि” आफ्ना “आँखा उठाए, र हेरे, अनि हेर, उसको हातमा नाप्ने डोरी भएको एक जना मानिस” देखे। तब जकरियाले भने, “तिमी कहाँ जाँदैछौ?” अनि यूहन्नाले जकरियालाई भने, “यरूशलेम नाप्न, त्यसको चौडाइ कति छ, र त्यसको लम्बाइ कति छ, हेर्न।” सत्तरी वर्षको बन्धुवाइपछि यरूशलेमको पुनर्निर्माणको इतिहास, र 1798 मा सुरु भई 1844 मा तेस्रो स्वर्गदूत आइपुगेपछि विद्रोहमा अन्त भएको इतिहास—दुवैले सेप्टेम्बर 11, 2001 मा सुरु भएको कार्यलाई पहिचान गर्छन्।

The southern kingdom, the city of Jerusalem, and king David are all the “head” where the character of God is to be manifested. The northern kingdom represents the “body”, and when the Lord determined to once again “have mercy on Jerusalem” and to “comfort her” and to once again “choose her”, He is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which includes the joining together of the dead dry bones of Laodicea, and thereafter the revival of those bones into a mighty army.

दक्षिणी राज्य, यरूशलेम सहर, र राजा दाऊद—यी सबै नै त्यो “शिर” हुन् जहाँ परमेश्वरको चरित्र प्रकट हुनुपर्छ। उत्तरी राज्यले “शरीर” को प्रतिनिधित्व गर्दछ, र जब प्रभुले फेरि एक पटक “यरूशलेममाथि कृपा” गर्ने, उसलाई “सान्त्वना” दिने, र फेरि एक पटक उसलाई “छान्ने” निश्चय गर्नुभयो, तब उहाँले एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्यलाई संकेत गर्दै हुनुहुन्छ, जसमा लाओडिसियाका मरेका सुख्खा हड्डीहरू एकसाथ जोडिनु, र त्यसपछि ती हड्डीहरू एक शक्तिशाली सेनामा पुनर्जीवित हुनु समावेश छ।

That work is represented in Ezekiel chapter thirty-seven, and it is represented by the northern and southern kingdoms, which provide a simile of the work of fulfilling the covenant promise to write His law upon the hearts and minds of the one hundred and forty-four thousand. Of the two sticks, one and one only is identified as the head, and if you believe, if your eyes can perceive and your ears can understand, this identifies the other stick as the body.

त्यो कार्य इजकिएल अध्याय सैंतीसमा चित्रित गरिएको छ, र त्यो उत्तरी तथा दक्षिणी राज्यहरूद्वारा चित्रित गरिएको छ, जसले एक लाख चवालीस हजारका हृदय र मनमा उहाँको व्यवस्था लेख्ने करारको प्रतिज्ञा पूरा गर्ने कार्यको दृष्टान्त प्रदान गर्दछ। ती दुई लट्ठीमध्ये एउटै, र केवल एउटै, शिरका रूपमा पहिचान गरिएको छ; र यदि तिमीहरू विश्वास गर्छौ, यदि तिमीहरूका आँखाले देख्न सक्छन् र तिमीहरूका कानले बुझ्न सक्छन् भने, यसले अर्को लट्ठीलाई शरीरको रूपमा पहिचान गर्दछ।

We will continue this study in the next article.

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।

> “Upon the foundation that Christ Himself had laid, the apostles built the church of God. In the Scriptures the figure of the erection of a temple is frequently used to illustrate the building of the church. Zechariah refers to Christ as the Branch that should build the temple of the Lord. He speaks of the Gentiles as helping in the work: ‘They that are far off shall come and build in the temple of the Lord;’ and Isaiah declares, ‘The sons of strangers shall build up thy walls.’ Zechariah 6:12, 15; Isaiah 60:10.

> ख्रीष्ट स्वयम्‌ले हाल्नुभएको जगमाथि प्रेरितहरूले परमेश्वरको मण्डली निर्माण गरे। धर्मशास्त्रमा मण्डलीको निर्माणलाई स्पष्ट पार्न मन्दिर निर्माणको प्रतीक प्रायः प्रयोग गरिएको छ। जकरियाले ख्रीष्टलाई परमप्रभुको मन्दिर निर्माण गर्ने “हाँगा” भनी जनाउँछन्। उहाँले अन्यजातिहरूलाई पनि यस कार्यमा सहयोग गर्नेहरूका रूपमा उल्लेख गर्छन्: “‘टाढा भएकाहरू आउनेछन् र परमप्रभुको मन्दिरमा निर्माण गर्नेछन्;’” अनि यशैयाले घोषणा गर्छन्, “‘परदेशीहरूका छोराहरूले तिम्रा पर्खालहरू निर्माण गर्नेछन्।’” जकरिया 6:12, 15; यशैया 60:10।

> “Writing of the building of this temple, Peter says, ‘To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.’ 1 Peter 2:4, 5.

> यस मन्दिरको निर्माणबारे लेख्दै पत्रुस यसो भन्छन्, “जसकहाँ आउँदै, जीवित ढुङ्गातर्फ जस्तै, जो साँच्चै मानिसहरूद्वारा अस्वीकृत गरियो, तर परमेश्वरद्वारा चुनिएको र बहुमूल्य छ, तिमीहरू पनि, जीवित ढुङ्गाहरूझैँ, एक आत्मिक घर, एक पवित्र याजकीय समुदायका रूपमा निर्माण भइरहेका छौ, ताकि येशू ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरलाई ग्रहणयोग्य आत्मिक बलिदानहरू चढाओ।” 1 पत्रुस 2:4, 5.

> “In the quarry of the Jewish and the Gentile world the apostles labored, bringing out stones to lay upon the foundation. In his letter to the believers at Ephesus, Paul said, ‘Now therefore ye are no more strangers and foreigners, but fellow citizens with the saints, and of the household of God; and are built upon the foundation of the apostles and prophets, Jesus Christ Himself being the Chief Cornerstone; in whom all the building fitly framed together groweth unto an holy temple in the Lord: in whom ye also are builded together for an habitation of God through the Spirit.’ Ephesians 2:19–22.

> “यहूदी र अन्यजाति संसारको खानीमा प्रेरितहरूले परिश्रम गरे, जगमाथि राख्नका लागि ढुङ्गाहरू निकाल्दै। एफिससका विश्वासीहरूलाई लेखिएको आफ्नो पत्रमा पावलले भने, ‘यसकारण अब तिमीहरू न त परदेशी रह्यौ, न विदेशी; तर सन्तहरूसँग सहनागरिक र परमेश्वरका घरानाका सदस्य हौ; र प्रेरितहरू तथा अगमवक्ताहरूको जगमाथि निर्माण गरिएका छौ, जहाँ येशू ख्रीष्ट स्वयम् मुख्य कुनाको ढुङ्गा हुनुहुन्छ; जसमा सम्पूर्ण भवन ठीकसँग जडान भई प्रभुमा एउटा पवित्र मन्दिरमा बढ्दै जान्छ; जसमा तिमीहरू पनि आत्माद्वारा परमेश्वरको वासस्थान हुनलाई एकसाथ निर्माण गरिँदै छौ।’ एफिसी 2:19–22।”

> “And to the Corinthians he wrote: ‘According to the grace of God which is given unto me, as a wise master builder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is.” 1 Corinthians 3:10–13.

> “अनि कोरिन्थीहरूलाई उनले लेखे: ‘मलाई दिइएको परमेश्वरको अनुग्रहअनुसार, एक बुद्धिमान् मुख्य निर्माणकर्मीझैँ मैले जग बसालेँ, र अर्कोले त्यसमाथि निर्माण गरिरहेको छ। तर प्रत्येक मानिसले त्यस जगमाथि कसरी निर्माण गरिरहेको छ भनी होशियार रहोस्। किनकि राखिएको जगबाहेक, जुन येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, अर्को जग कसैले बसाल्न सक्दैन। अब यदि कसैले यस जगमाथि सुन, चाँदी, बहुमूल्य पत्थरहरू, काठ, घाँस, परालद्वारा निर्माण गर्छ भने, प्रत्येक मानिसको काम प्रकट हुनेछ; किनकि त्यो दिनले त्यसलाई देखाइदिनेछ, किनभने त्यो आगोद्वारा प्रकट गरिनेछ; र आगोले प्रत्येक मानिसको काम कस्तो किसिमको हो, सो जाँच गर्नेछ।’ 1 Corinthians 3:10–13।”

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 595–597.

> “प्रेरितहरूले एक दृढ जगमाथि निर्माण गरे, अर्थात् युगयुगान्तरको शैलमाथि। यही जगमा तिनीहरूले संसारबाट काटेर निकालेका ढुंगाहरू ल्याए। निर्माणकर्ताहरूले कुनै बाधा-विघ्नबिना परिश्रम गरेका थिएनन्। ख्रीष्टका शत्रुहरूको विरोधले तिनीहरूको काम अत्यन्त कठिन बनाइएको थियो। झूटो जगमाथि निर्माण गरिरहेका मानिसहरूको अन्धधार्मिकता, पूर्वाग्रह, र घृणाविरुद्ध तिनीहरूले संघर्ष गर्नुपरेको थियो। मण्डलीका निर्माणकर्ताका रूपमा काम गर्ने धेरै जनालाई नेहेम्याहका दिनमा पर्खाल निर्माण गर्नेहरूजस्तै ठहर्‍याउन सकिन्थ्यो, जसका विषयमा यस्तो लेखिएको छ: ‘पर्खालमा निर्माण गर्नेहरू, र भार बोक्नेहरू, अनि लाद्नेहरू, तिनीहरूमध्ये हरेकले एउटा हातले काम गर्थ्यो, र अर्को हातमा हतियार समात्थ्यो।’ नेहेम्याह ४:१७।” प्रेरितहरूको काम, ५९५–५९७।

Back to Articles