Article

# दानिएलको पुस्तक - संख्या सतहत्तर

अगमवाणीसम्बन्धी समानान्तरको उद्घाटन: १८६३ मा लाओदिकीया-सम्बन्धी एडभेन्टवाद र बाइबलीय प्रारूपविद्या

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

१८६३ मा लाओडिकीया-कालीन एड्भेन्टवादको विद्रोहलाई, यरीहोको पुनर्निर्माणविरुद्ध उच्चारण गरिएको श्रापद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ।

> त्यस समयमा यहोशूले तिनीहरूलाई यस्तो शपथ खुवाए, यसो भन्दै, “परमप्रभुको सामु त्यो मानिस श्रापित होस्, जसले उठेर यो सहर यरीहो फेरि निर्माण गर्छ; त्यसको जग उसले आफ्ना जेठा छोराको मूल्यमा राख्नेछ, र त्यसका ढोकाहरू उसले आफ्ना कान्छा छोराको मूल्यमा खडा गर्नेछ।” यहोशू ६:२६।

सन् 1863 मा लाओदिकियाई एड्भेन्टवादको विद्रोह, निर्माणकर्ताहरूले कुनाको मुख्य ढुङ्गालाई अस्वीकार गरेको घटनाद्वारा पूर्वरूपित गरिएको छ।

> येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “के तिमीहरूले धर्मशास्त्रमा कहिल्यै पढेनौ, ‘निर्माण गर्नेहरूले अस्वीकार गरेको ढुंगा नै कुनाको प्रमुख शिलाखण्ड भएको छ; यो प्रभुको काम हो, र यो हाम्रो आँखामा आश्चर्यलाग्दो छ’ ? त्यसकारण म तिमीहरूलाई भन्दछु, परमेश्वरको राज्य तिमीहरूबाट खोसिनेछ, र त्यसका फलहरू फलाउने जातिलाई दिइनेछ।” मत्ती 21:42, 43.

१८६३ मा लाओदिकीय अद्वेन्टवादको विद्रोह हारूनको सुनको बाछाद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ।

> किनभने तिनीहरूले मलाई भने, “हाम्रा अगुवाइ गर्दै अघि जाने देवताहरू हामीलाई बनाइदेऊ; किनकि हामीलाई मिश्रदेशबाट बाहिर ल्याउने यो मोशाको विषयमा, उहाँलाई के भयो, हामी जान्दैनौं।” अनि मैले तिनीहरूलाई भनें, “जससँग सुन छ, त्यसले त्यो फुकालोस्।” तब तिनीहरूले त्यो मलाई दिए; अनि मैले त्यसलाई आगोमा हालें, र यो बाछो निस्कियो। अनि जब मोशाले देखे कि मानिसहरू नाङ्गा भएका थिए; (किनकि हारूनले तिनीहरूलाई तिनीहरूका शत्रुहरूका बीच लाजमा पार्न नाङ्गा तुल्याएका थिए)। प्रस्थान 32:23–25.

१८६३ मा लाओडिसियाली एडभेन्टवादको विद्रोह यारोबामका दुईवटा सुनका बाछाहरूद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ।

> यदि यी प्रजा यरूशलेममा परमप्रभुको भवनमा बलिदान चढाउन माथि गए, भने यस प्रजाको हृदय फेरि तिनीहरूका स्वामी, अर्थात् यहूदाका राजा रहूबियामतर्फ फर्किनेछ; अनि तिनीहरूले मलाई मार्नेछन्, र फेरि यहूदाका राजा रहूबियामकहाँ जानेछन्। तब राजाले सल्लाह गर्‍यो, र सुनका दुई बाछाहरू बनायो, र तिनीहरूलाई भन्यो, “यरूशलेममा माथि जानु तिमीहरूका निम्ति अति कष्टको कुरा हो; हेर, हे इस्राएल, तिम्रा देवताहरू, जसले तिमीहरूलाई मिश्रदेशबाट बाहिर ल्याए।” अनि उसले एउटालाई बेतेलमा राख्यो, र अर्कोलाई दानमा स्थापित गर्‍यो। 1 Kings 12:27–29.

१८६३ मा लौदिकेयाली एड्भेन्टवादको विद्रोहलाई यहूदाबाट आएका त्यस अगमवक्ताद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ, जो गधा र सिंहको बीचमा मरे।

> अनि यस्तो भयो कि, उनले रोटी खाइसकेपछि र पिइसकेपछि, उनले त्यसका लागि गधा काठी कसे, अर्थात् त्यस अगमवक्ताका लागि जसलाई उनले फर्काएर ल्याएका थिए। अनि उनी गएपछि, बाटोमा एउटा सिंहले उनलाई भेट्यो र मार्यो; अनि उनको लास बाटोमै फ्याँकिएको थियो, र गधा त्यसको छेउमा उभिएको थियो, सिंह पनि लासको छेउमा उभिएको थियो। १ राजा १३:२३, २४।

१८६३ मा लाओदिकीया एडभेन्टवादको विद्रोह प्राचीन इस्राएलको दशौँ परीक्षाद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा पूर्वचित्रित गरिएको छ, जसले तिनीहरूको उजाडस्थानको भौँतारिने यात्रा आरम्भ गरायो।

> तर म जिउँदो छु भन्ने जति सत्य हो, सारा पृथ्वी परमप्रभुको महिमाले भरिपूर्ण हुनेछ। किनकि ती सबै मानिसहरूले, जसले मेरो महिमा र मैले मिश्रदेशमा तथा उजाडस्थानमा गरेका मेरा अद्भुत कामहरू देखे, र अहिले यी दस पटक मलाई परीक्षा गरे, र मेरो वचन सुनेनन्; निश्चय नै तिनीहरूले त्यो देश देख्नेछैनन्, जुन मैले तिनीहरूका पिताहरूलाई शपथ खाएर दिने प्रतिज्ञा गरेको थिएँ; र मलाई रिस उठाउनेहरूमध्ये कसैले पनि त्यो देख्नेछैन। तर मेरो सेवक कालेबचाहिँ, किनकि त्यसमा भिन्न आत्मा थियो, र उसले मलाई पूर्ण रूपमा पछ्याएको छ, त्यसलाई म त्यस देशमा ल्याउनेछु जहाँ त्यो गयो; र त्यसका सन्तानले त्यसलाई अधिकार गर्नेछन्। गन्ती 14:21–23.

प्रेरित पावलले यसो सिकाए:

> अब ती सबै कुरा तिनीहरूलाई दृष्टान्तस्वरूप घटे; र ती हाम्रा चेतावनीका निम्ति लेखिएका हुन्, जसकहाँ युगहरूको अन्त आइपरेको छ। 1 Corinthians 10:11.

त्यो भविष्यसूचक सिद्धान्तबारे टिप्पणी गर्दै सिस्टर ह्वाइटले भन्नुभयो:

> “प्राचीन अगमवक्ताहरूमध्ये प्रत्येकले आफ्नै समयका लागि भन्दा हाम्रो समयका लागि अधिक बोलेका थिए, यसरी तिनीहरूको अगमवाणी हाम्रो लागि प्रभावकारी छ। ‘अब यी सबै कुराहरू तिनीहरूलाई उदाहरणको रूपमा भए; र यी हाम्रै चेतावनीका लागि लेखिएका हुन्, जसमा संसारका अन्तहरू आइपरेका छन्।’ 1 Corinthians 10:11. ‘तिनीहरूले यी कुराहरू आफ्नै लागि होइन, तर हाम्रै लागि सेवा गरिरहेका थिए; ती कुराहरू अहिले तिमीहरूलाई तिनीहरूद्वारा सुनाइएका छन्, जसले स्वर्गबाट पठाइनुभएको पवित्र आत्माद्वारा तिमीहरूलाई सुसमाचार प्रचार गरे; ती कुराहरूमा स्वर्गदूतहरू पनि नियालेर हेर्न चाहन्छन्।’ 1 Peter 1:12....”

> “बाइबलले यस अन्तिम पुस्ताका लागि आफ्ना खजानाहरू सञ्चित गरेको छ र तिनलाई एकसाथ बाँधेर राखेको छ। पुरानो करारको इतिहासका सबै महान् घटनाहरू र गम्भीर कार्यहरू यी अन्तिम दिनहरूमा मण्डलीभित्र पुनः दोहोरिएका छन्, र दोहोरिँदै छन्।” Selected Messages, book 3, 338, 339.

यशैयाहका अनुसार पछिल्लो वर्षाको सन्देश एक यस्तो सन्देश हो; किनकि उनले दुष्टहरूले यसलाई सुन्न इन्कार गर्नेछन् भनी पहिचान गर्छन्, र उनले त्यस सन्देशलाई “रेखामाथि रेखा” भनेर वर्णन गर्छन्।

> उहाँले कसलाई ज्ञान सिकाउनुहुने? र कसलाई सिद्धान्त बुझाउनुहुने? तिनीहरूलाई, जो दूधबाट छुटाइएका छन् र स्तनबाट तानिएका छन्। किनकि आज्ञामाथि आज्ञा, आज्ञामाथि आज्ञा; पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति, पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति; यहाँ अलिकति, र त्यहाँ अलिकति हुनैपर्छ। किनकि उहाँले अड्किने ओठहरू र अर्को भाषाद्वारा यस जातिसँग बोल्नुहुनेछ। जसलाई उहाँले भन्नुभयो, “यही त्यो विश्राम हो, जसद्वारा तिमीहरूले थाकेकालाई विश्राम दिलाउन सक्छौ; र यही ताजगी हो”; तापनि तिनीहरूले सुन्न चाहेनन्। तर परमप्रभुको वचन तिनीहरूकहाँ आज्ञामाथि आज्ञा, आज्ञामाथि आज्ञा; पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति, पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति; यहाँ अलिकति, र त्यहाँ अलिकति भयो; ताकि तिनीहरू जाऊन्, र पछाडितिर लडून्, र टुक्राटुक्रा पारिऊन्, र पासोमा परून्, र समातिऊन्। यशैया 28:9–13।

हामीले भर्खरै पहिचान गरेका छवटा रेखामध्ये, र निस्सन्देह हामीले औँल्याउन नसकेका अरू पनि छन्, एउटा रेखाले 1863 लाई विशेष जोड दिन्छ, जुन मरुभूमिमा भौँतारिन पुर्‍याउने क्रमिक परीक्षाको अन्त्य थियो। दुईवटाले अघिल्लो करारका एक प्रजालाई पन्छाइएर नयाँ चुनिएका प्रजाद्वारा प्रतिस्थापित गरिएको कुरालाई जोड दिन्छन्। एउटाले त्यस्तो कुनै वस्तु पुनर्निर्माण गरेबापतको श्रापलाई चिन्हित गर्छ, जसलाई परमेश्वरको श्रापअन्तर्गत जस्ताको तस्तै नष्ट र परित्यक्त अवस्थामा छोडिनुपर्ने अभिप्राय थियो, र अर्कोले त्यहाँ फर्किएबापतको श्रापलाई चिन्हित गर्छ जहाँ जान तिमीहरूलाई निषेध गरिएको थियो। दुईवटाले दश आज्ञाका दुई पाटीहरूको नक्कली रूपका उदाहरणहरू प्रदान गर्छन्, जसले हबकूकका दुई पाटीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्थे।

हारून र यारोबामका सुनका बाछाहरूले ईर्ष्याको एक जाली प्रतिरूपलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसले जाली 1863 चार्टलाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो। जब यी दुवैलाई एकसाथ ल्याइन्छ, हारून र यारोबामका दुई साक्षीहरूले सिकाउँछन् कि हबकूकका दुई पाटीहरूले एउटै पाटीलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, ठीक त्यही प्रकारले जसरी दस आज्ञाका दुई पाटीहरूले परमेश्वरको एउटै व्यवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। जब तिनीहरूलाई एकसाथ ल्याइन्छ, तिनीहरू एउटै प्रतीक बन्छन्, जुन दुई मिलेर बनेको हुन्छ। परमेश्वरको व्यवस्थाका दुई पाटीहरूका उही भविष्यसूचक गतिशीलताहरू हबकूकका दुई पाटीहरूमा पनि विद्यमान छन्, र एकसाथ हारून र यारोबामका जाली प्रतिरूपहरूले त्यस भविष्यसूचक घटनालाई सम्बोधन गर्छन्।

एडभेन्टवादको पहिलो पुस्तालाई इजकिएल अध्याय आठमा रहेको डाहको प्रतिमाद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ। इजकिएलको अध्याय आठमा छैटौँ वर्षको छैटौँ महिनाको पाँचौँ दिनबाट आरम्भ हुने दर्शन अध्याय नौसम्म निरन्तर रहन्छ, जहाँ एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कुरा प्रस्तुत गरिएको छ। अध्याय नौको छाप लगाइने दृष्टान्तलाई सम्बोधन गर्दा, सिस्टर ह्वाइटले परमेश्वरको चरित्रको त्यो गुण समावेश गर्नुहुन्छ जसले यो पहिचान गराउँछ कि परमेश्वरले आज्ञा नमान्नेहरूलाई तेस्रो र चौथो पुस्तासम्म न्याय गर्नुहुन्छ। यस प्रकार उहाँले दोस्रो आज्ञासँग प्रत्यक्ष सम्बन्धित सत्यलाई पनि समावेश गर्नुहुन्छ, जुन मूर्तिपूजालाई निषेध गर्ने आज्ञा हो, ठीक हारून र यारोबामका सुनका बाछाहरूको आराधनाजस्तै।

> “‘अनि उहाँले आफ्नो छेउमा लेखकको मसीदानी भएको सनको वस्त्र लगाएको मानिसलाई बोलाउनुभयो; अनि परमप्रभुले उसलाई भन्नुभयो, सहरको बीच हुँदै, यरूशलेमको बीच हुँदै जाऊ, र त्यसको बीचमा गरिएका सबै घिनलाग्दा कामहरूका कारण सुस्केरा हाल्ने र विलाप गर्ने मानिसहरूको निधारमा एक चिन्ह लगाऊ। अनि अरूहरूलाई उहाँले मेरो सुनाइमै भन्नुभयो, तिमीहरू त्यसको पछि लागेर सहरभरि जाऊ, र प्रहार गर: तिमीहरूको आँखाले दया नगरोस्, न त तिमीहरूले कृपा गर; वृद्ध र जवान, दुवै कुमारीहरू, साना बालबालिका, र स्त्रीहरूलाई पूर्णतः मार; तर जसमा त्यो चिन्ह छ, त्यस्तो कुनै मानिसको नजिक नजानू; अनि मेरो पवित्रस्थानबाट सुरु गर। तब तिनीहरूले मन्दिरको सामु रहेका वृद्ध पुरुषहरूबाट सुरु गरे।’

> “येशू स्वर्गीय पवित्रस्थानको कृपासन छोडेर प्रतिशोधका वस्त्र धारण गर्न तथा परमेश्वरले उनीहरूलाई दिनुभएको ज्योतिप्रति प्रतिक्रिया नजनाएकाहरूमाथि न्यायका रूपमा आफ्नो क्रोध खन्याउन लाग्नुभएको छ। ‘दुष्ट कामको सजाय चाँडै कार्यान्वयन नभएकाले मानिसका सन्तानहरूको हृदय दुष्टता गर्न पूर्ण रूपमा उद्यत हुन्छ।’ प्रभुले उनीहरूप्रति देखाउनुभएको धैर्य र दीर्घसहनशीलताद्वारा कोमल हुनुपर्ने साटो, जो परमेश्वरसँग भय मान्दैनन् र सत्यलाई प्रेम गर्दैनन्, तिनीहरूले आफ्नो दुष्ट मार्गमा आफ्ना हृदयलाई अझ कठोर बनाउँछन्। तर परमेश्वरको दीर्घसहनशीलताका पनि सीमाहरू छन्, र धेरैले ती सीमाहरू अतिक्रमण गर्दैछन्। तिनीहरूले अनुग्रहका सीमारेखाहरू नाघिसकेका छन्, यसकारण परमेश्वरले हस्तक्षेप गरी आफ्नो सम्मानको समर्थन गर्नैपर्छ।”

> अमोरीहरूका विषयमा प्रभुले भन्नुभयो: ‘चौथो पुस्तामा तिनीहरू फेरि यहाँ आउनेछन्; किनकि अमोरीहरूको अधर्म अझै पूरा भएको छैन।’ यो जाति आफ्नो मूर्तिपूजा र भ्रष्टताका कारण प्रख्यात भए तापनि, यसले अझै आफ्नो अधर्मको प्याला पूरा भरिसकेको थिएन, र परमेश्वरले यसको सम्पूर्ण विनाशको आज्ञा दिनुहुने थिएन। मानिसहरूले दैवी शक्तिको प्रकटता स्पष्ट रूपमा देखून्, ताकि तिनीहरू कुनै बहानाविना रहून्। करुणामय सृष्टिकर्ता चौथो पुस्तासम्म तिनीहरूको अधर्म सहन इच्छुक हुनुहुन्थ्यो। त्यसपछि, यदि सुधारतर्फ कुनै परिवर्तन देखिएन भने, उहाँका न्यायिक दण्डहरू तिनीहरूमाथि पर्ने थिए।

> “असीम परमेश्वर अझै पनि अचूक शुद्धतासाथ सबै राष्ट्रहरूको लेखा राखिरहनुभएको छ। उहाँको कृपा पश्चात्तापका आह्वानहरूसहित प्रस्तुत गरिरहँदासम्म यो लेखा खुल्लै रहनेछ; तर जब ती संख्याहरू परमेश्वरले निर्धारित गर्नुभएको निश्चित सीमासम्म पुग्छन्, तब उहाँको क्रोधको सेवा-कार्य आरम्भ हुन्छ। लेखा बन्द हुन्छ। दैवी धैर्य समाप्त हुन्छ। तिनीहरूको पक्षमा कृपाको कुनै निवेदन अब रहनेछैन।”

> अगमवक्ताले युगहरूतिर दृष्टि पुर्‍याउँदै, यस समयलाई आफ्नो दर्शनको अघि उपस्थित देखे। यस युगका राष्ट्रहरूले अभूतपूर्व कृपाहरू प्राप्त गरेका छन्। स्वर्गका आशीर्वादहरूमध्ये सबैभन्दा उत्कृष्ट आशीर्वादहरू तिनीहरूलाई प्रदान गरिएका छन्, तर बढ्दो अहंकार, लोभ, मूर्तिपूजा, परमेश्वरप्रतिको तिरस्कार, र नीच कृतघ्नता तिनीहरूका विरुद्ध लेखिएका छन्। तिनीहरूले परमेश्वरसँग आफ्नो हिसाब चाँडै बन्द गर्दैछन्।

> “तर जसले मलाई कम्पित तुल्याउँछ, त्यो तथ्य यही हो कि जसले सबैभन्दा महान् ज्योति र विशेषाधिकारहरू पाएका छन्, तिनीहरू प्रचलित अधर्मद्वारा कलुषित भएका छन्। आफ्ना वरिपरिका अधर्मीहरूको प्रभावमा परेर, धेरै जना—सत्यको स्वीकार गर्नेहरूमध्ये समेत—शीतल बनेका छन् र दुष्टताको प्रबल प्रवाहले तिनीहरूलाई बगाइरहेको छ। साँचो भक्तिभाव र पवित्रतामाथि गरिएको सार्वत्रिक तिरस्कारले गर्दा, जो परमेश्वरसँग घनिष्ठ रूपले आबद्ध हुँदैनन्, तिनीहरूले उहाँको व्यवस्थाप्रति आफ्नो आदर गुमाउँछन्। यदि तिनीहरू ज्योतिको अनुकरण गर्दै र हृदयबाट सत्यको आज्ञापालन गर्दै भएका भए, त यसरी तिरस्कृत र उपेक्षित पारिँदा यो पवित्र व्यवस्था तिनीहरूलाई अझै अधिक बहुमूल्य प्रतीत हुनेथियो। जसरी परमेश्वरको व्यवस्थाप्रतिको अनादर अझ स्पष्ट रूपमा प्रकट हुँदै जान्छ, त्यसरी नै यसको पालन गर्नेहरू र संसारबीचको विभाजन-रेखा अझ स्पष्ट बन्दै जान्छ। एक वर्गमा दैवी आज्ञाहरूप्रतिको प्रेम बढ्दै जान्छ, जति अर्को वर्गमा तिनप्रतिको तिरस्कार बढ्दै जान्छ।”

> “संकट द्रुतगतिले नजिक आइरहेको छ। तीव्र रूपमा बढिरहेका तथ्याङ्कहरूले देखाउँछन् कि परमेश्वरको आगमनद्वारा हुने निरीक्षणको समय प्रायः आइसकेको छ। उहाँ दण्ड दिन अनिच्छुक हुनुहुन्छ, तैपनि उहाँले दण्ड दिनुहुनेछ, र त्यो शीघ्र नै। जो ज्योतिमा हिँड्छन्, तिनीहरूले नजिक आउँदै गरेको विपत्तिका चिन्हहरू देख्नेछन्; तर तिनीहरू शान्त भई, कुनै चिन्ताविहीन प्रतीक्षामा बसिरहनु हुँदैन, मानौँ विनाशको प्रतीक्षामा आफूलाई यस विश्वासले सान्त्वना दिँदै कि परमेश्वरले निरीक्षणको दिनमा आफ्ना जनहरूलाई आश्रय दिनुहुनेछ। कदापि होइन। तिनीहरूले यो बुझ्नुपर्छ कि अरूहरूलाई बचाउन परिश्रमपूर्वक श्रम गर्नु तिनीहरूको कर्तव्य हो, र सहयोगका लागि दृढ विश्वासका साथ परमेश्वरतर्फ हेर्नुपर्छ। ‘धर्मी मानिसको प्रभावकारी, उत्सुकतापूर्ण प्रार्थनाको बल धेरै हुन्छ।’”

> “ईश्वरभक्तिको खमीरले आफ्नो शक्ति पूर्णतः गुमाएको छैन। जुन समयमा मण्डलीमाथिको खतरा र निराशा सबैभन्दा बढी हुन्छ, त्यस समयमा ज्योतिमा उभिरहेको सानो समूह देशमा गरिएका घिनलाग्दा कामहरूका कारण सुस्केरा हालिरहेको र विलाप गरिरहेको हुनेछ। तर विशेष गरी तिनीहरूका प्रार्थनाहरू मण्डलीकै निम्ति उठ्नेछन्, किनकि त्यसका सदस्यहरूले संसारको चालअनुसार आचरण गरिरहेका छन्।

> यस विश्वासयोग्य थोरै जनको उत्कट प्रार्थनाहरू व्यर्थ जानेछैनन्। जब प्रभु प्रतिशोधकर्ता भई प्रकट हुनुहुन्छ, तब उहाँ विश्वासलाई त्यसको शुद्धतामा सुरक्षित राख्ने र आफूलाई संसारबाट निष्कलङ्क राख्ने सबैका संरक्षकका रूपमा पनि आउनुहुनेछ। यही समय हो जब परमेश्वरले आफ्ना चुनिएका जन, जो उहाँकहाँ दिनरात पुकारा गर्छन्, यद्यपि उहाँले तिनीहरूलाई धेरै समयसम्म सहनुहुन्छ, तिनीहरूको पक्षमा न्याय गर्नुहुने प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ।

> “आज्ञा यो हो: ‘सहरको बीचबाट, यरूशलेमको बीचबाट जाऊ, र त्यहाँको बीचमा गरिने सबै घृणित कामहरूका लागि सुस्केरा हाल्ने र विलाप गर्ने मानिसहरूका निधारमा एउटा चिन्ह लगाऊ।’ यी सुस्केरा हाल्ने, विलाप गर्नेहरू जीवनका वचनहरू घोषणा गर्दै आएका थिए; तिनीहरूले हप्काएका, सल्लाह दिएका, र बिन्ती गरेका थिए। परमेश्वरको अपमान गरिरहेका कतिपयले पश्चात्ताप गरे र उहाँको सामु आफ्ना हृदयहरू नम्र तुल्याए। तर परमप्रभुको महिमा इस्राएलबाट प्रस्थान गरिसकेको थियो; धेरैले अझै पनि धर्मका बाह्य रूपहरूलाई निरन्तरता दिए तापनि, उहाँको शक्ति र उपस्थिति अभावमा थिए।” Testimonies, volume 5, 207–210.

इजकिएलद्वारा प्रस्तुत गरिएको छाप लगाउने दर्शनलाई ठीकसँग विभाजन गर्न एड्भेन्टवादका चार पुस्तालाई बुझ्नु अत्यावश्यक छ। सिस्टर ह्वाइटले हामीले चयन गरेको अंश इजकिएल अध्याय नौको प्रत्यक्ष सन्दर्भ दिएर आरम्भ गर्नुहुन्छ, र हामीले चयन गरेको भाग पनि इजकिएल अध्याय नौकै प्रत्यक्ष सन्दर्भमा समाप्त हुन्छ। उक्त अंशमा उहाँ इजकिएलबारे यसो भन्नुहुन्छ, “अगमवक्ताले युगहरूमाथि दृष्टि लगाउँदा यस समयलाई आफ्नो दर्शनको सामु प्रस्तुत भएको देखे।” इजकिएलले एक लाख चवालीस हजार जनामाथि छाप लगाइँदै गर्दा घटिरहेका परिस्थितिहरू देखेका थिए।

अघिल्लो लेखमा हामीले भविष्यवाणीको आत्माका तीन विशिष्ट अंशहरूको सहायताले यो पहिचान गरेका थियौँ कि यशैयाका “एफ्रैमका मतवालाहरू,” जो यस खण्डमा “प्राचीन पुरुषहरू” भनेर चिनाइएका छन्, र जो दुवै अंशहरूमा यरूशलेम (एड्भेन्टिज्म) को नेतृत्वको प्रतिनिधित्व गर्दछन्, तिनीहरूले यो देख्न सक्दैनन् कि अघिल्ला वर्षहरूमा जस्तै परमेश्वरको शक्तिको एक प्रबल प्रकट हुनु बाँकी छ। यस खण्डमा परमेश्वरको शक्तिको त्यही प्रकटता, जसलाई तिनीहरूले देख्न इन्कार गर्छन्, तिनीहरूमाथि ल्याइने दैवी न्यायको एक भागका रूपमा घटित हुनेछ, किनकि यसरी भनिएको छ कि, “मानिसहरूले दैवी शक्ति स्पष्ट प्रकारले प्रकट भएको देख्नुपर्ने थियो, ताकि तिनीहरू कुनै बहानाविना छोडिन सकून्।”

लाओदिकीयन एडभेन्टवादले ११ सेप्टेम्बर, २००१ मा छर्किन थालिएको पछिल्लो वर्षाको प्रकटीकरण देख्न अस्वीकार गर्दछ, तर अन्तिम दिनहरूमा जब मध्यरातको पुकारको सन्देश दोहोर्याइन्छ, तब उनीहरूले त्यस वर्षाको चरमोत्कर्ष देख्नेछन्। त्यो सन्देश तेस्रो धिक्कारको इस्लाम हो। के आफ्नो मसीहलाई भर्खरै क्रूसमा टाँगेको प्राचीन इस्राएलको नेतृत्वले पेन्टेकोस्टको दिन पवित्र आत्मा खन्याइँदै गरेको देखेन र?

यस अंशले मण्डलीलाई पहिचान गरिरहेको छ, जसलाई प्रसङ्गअनुसार इजकिएलद्वारा यरूशलेमको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र मण्डली (यरूशलेम) भित्रका सदस्यहरूलाई “सानो समूह” सँग तुलना गरिएको छ; तिनीहरूलाई “ज्योतिमा हिँड्नेहरू” भनेर पनि चिनाइएको छ, र तिनीहरू “विश्वासी थोरै” हुन्। बाइबलले सिकाउँछ कि “धेरै” बोलाइएका हुन्छन्, तर “थोरै” चुनिएका हुन्छन्। यस अंशको विषयवस्तुभित्र परमेश्वरको क्रोध पनि समावेश छ, जो उहाँका जनहरूमाथि ल्याइन्छ। जनताले आफ्नो न्याय आफूमाथि आफैं ल्याएका छन्, तर विनाशको काम पूरा गर्नेहरू उहाँका स्वर्गदूतहरू नै हुन् भनी परमेश्वरले विशेष रूपमा जोड दिनुहुन्छ। परमेश्वर कहिल्यै झूट बोल्नुहुन्न, र उहाँले मानिसहरूको अधर्मको दण्ड तेस्रो र चौथो पुस्तासम्म आफैं हेर्नुहुन्छ भनी प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ। न्यायको कार्यान्वयनलाई परमेश्वरबाहेक अरू कसैलाई अर्पण गर्नु भनेको उहाँको चरित्रलाई इन्कार गर्नु हो, र उहाँलाई झूटो ठहर गर्नु हो।

यस अंशले यो पहिचान गराउँछ कि जब इजकिएलका संहार गर्ने स्वर्गदूतहरू यरूशलेमभित्र भएर जान थाल्छन्, ठीक त्यही बेला “उहाँको क्रोधको सेवकाइ आरम्भ हुन्छ।” परमेश्वरको क्रोध यरूशलेमबाट आरम्भ हुन्छ, जुन उहाँको मण्डली हो, अर्थात् लाओदिकीयन एड्भेन्टवाद।

> किनकि समय आइपुगेको छ कि न्याय परमेश्वरका घरानाबाट आरम्भ हुनुपर्छ; र यदि त्यो पहिले हामीबाटै आरम्भ हुन्छ भने, परमेश्वरको सुसमाचारको आज्ञा नमान्नेहरूको अन्त्य कस्तो होला? १ पत्रुस ४:१७।

परमेश्वरको क्रोध परमेश्वरकै स्वर्गदूतहरूद्वारा पूरा गरिन्छ, र जब तिनीहरूको काम आरम्भ हुन्छ, तिनीहरूलाई “प्रहार गर,” सबैलाई, र “तिम्रो आँखाले दया नगरोस्, न त तिमीहरूले कृपा गर; वृद्ध र जवान दुवैलाई, कुमारिका र साना बालबालिका अनि स्त्रीहरूलाई समेत पूर्णतया मार; तर जसको निधारमा चिन्ह छ, त्यस्तो कुनै मानिसको नजिक नजाऊ; अनि मेरो पवित्रस्थानबाट आरम्भ गर” भनी आज्ञा दिइन्छ। परमेश्वरको क्रोध पवित्र स्वर्गदूतहरूद्वारा कार्यान्वित गरिन्छ, र यहाँ हामीले पहिचान गर्न खोजेको बुँदा यो हो कि परमेश्वरको क्रोधको सेवकाइको आरम्भ चौथो पुस्तामा सम्पन्न हुन्छ।

हामी यस अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।

> परमप्रभुको बलिदानको दिनमा यस्तो हुनेछ कि म प्रधानहरूलाई, राजाका सन्तानहरूलाई, र विदेशी पोशाक लगाउने सबैलाई दण्ड दिनेछु। त्यही दिन म ती सबैलाई पनि दण्ड दिनेछु जो देहली नाघ्छन्, र आफ्ना स्वामीहरूका घरहरू हिंसा र छलले भरिदिन्छन्। अनि त्यस दिन, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, माछाको ढोकाबाट रुवाइको आवाज सुनिनेछ, दोस्रो भागबाट विलाप उठ्नेछ, र पहाडहरूबाट ठूलो ध्वंसको गर्जन हुनेछ। हे मक्तेशका बासिन्दाहरू हो, विलाप गर, किनकि सबै व्यापारी प्रजा नष्ट पारिएका छन्; चाँदी बोक्ने सबै काटिएका छन्। अनि त्यस समयमा यस्तो हुनेछ कि म यरूशलेमलाई बत्तीहरू लिएर खोजतलास गर्नेछु, र आफ्नै तलछटमा अडिग भई बसेका ती मानिसहरूलाई दण्ड दिनेछु, जो आफ्नो हृदयमा भन्छन्, ‘परमप्रभुले न त भलो गर्नुहुन्छ, न त अनिष्ट।’ सपन्याह 1:8–12।

Back to Articles