Article

# The Spirit of Prophecy: The Tarrying Time and the Midnight Cry

अगमवाणीको आत्मा: ढिलाइको समय र मध्यरातको पुकार

Habakkuk's Two Tables

हबक्कूकका दुई पट्टिकाहरू

Author

Jeff Pippenger

Published

October 14, 2012

Formats

PDF
Word
Song MP3

A Word of Clarification

स्पष्टीकरणको एक वचन

Recently we began to prepare the transcription of Habakkuk’s Two Tables to be translated into the various languages represented on our website. The task of changing a spoken presentation into a written presentation is much more of a task than might be understood if one is not familiar with all the hoops that must be jumped through to turn a spoken presentation into a written presentation, along with the necessary problems of ultimately translating the material into the various languages on the website. We just started our copy-editing of the first of the ninety-five presentations and I discovered another hoop that we must also jump through. It has to do with the progressive development of this message from 1989 until our current history.

हालै हामीले हबकूकका दुई पाटीहरूको प्रतिलिपिलाई हाम्रो वेबसाइटमा प्रतिनिधित्व गरिएका विभिन्न भाषाहरूमा अनुवाद गर्नका लागि तयार पार्न आरम्भ गर्यौं। मौखिक प्रस्तुतीकरणलाई लिखित प्रस्तुतीकरणमा रूपान्तरण गर्ने कार्य, यदि कसैले बोलिएको प्रस्तुतीकरणलाई लिखित प्रस्तुतीकरणमा परिणत गर्न पार गर्नुपर्ने सबै चरणहरूसित परिचित छैन भने, उसले बुझ्न सक्नेभन्दा धेरै ठूलो कार्य हो; यससँगै सामग्रीलाई अन्ततः वेबसाइटमा रहेका विभिन्न भाषाहरूमा अनुवाद गर्ने आवश्यकतासम्बन्धी जटिलताहरू पनि जोडिएका छन्। हामीले पचान्नब्बे प्रस्तुतीकरणमध्ये पहिलोको प्रतिलिपि-सम्पादन भर्खरै आरम्भ गरेका थियौं, र मैले थाहा पाएँ कि हामीले पार गर्नुपर्ने अर्को एक चरण पनि रहेछ। यसको सम्बन्ध १९८९ देखि हाम्रो वर्तमान इतिहाससम्म यस सन्देशको क्रमिक विकाससँग छ।

In the presentations of about fifteen years ago there were truths that were in their infant state of understanding. The first of those truths that I must clarify is the arrival of the second angel in Millerite history. I understood at that time that the second angel arrived when the Protestant churches began to close their doors against Miller’s presentation of the first angel’s message, in conjunction with the termination of the year 1843. William Miller worked upon a reckoning of time that he believed identified that the years of 1843 began on March 22, 1843 and ended on March 22, 1844. He had thought the three prophecies that ultimately were placed upon the two sacred charts would terminate in the year of 1843, and he believed that year ended on March 22, 1844. He was wrong on two points.

झण्डै पन्ध्र वर्षअघिका प्रस्तुतिहरूमा केही सत्यहरू त्यतिबेला बुझाइको शैशव अवस्थामै थिए। ती सत्यहरूमध्ये मैले स्पष्ट गर्नुपर्ने पहिलो सत्य मिलेराइट इतिहासमा दोस्रो स्वर्गदूतको आगमन हो। त्यस समय मैले यस्तो बुझेको थिएँ कि दोस्रो स्वर्गदूत त्यस बेला आइपुग्यो, जब प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले मिलरद्वारा प्रस्तुत पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको विरुद्ध आफ्ना ढोकाहरू बन्द गर्न थाले, र यो कुरा 1843 वर्षको समाप्तिसँग सम्बन्धित थियो। विलियम मिलरले समयको यस्तो गणना प्रयोग गरेका थिए, जसअनुसार उनले 1843 का वर्षहरू 22 मार्च 1843 मा सुरु भई 22 मार्च 1844 मा अन्त्य हुन्छन् भनी पहिचान गरेको विश्वास गरेका थिए। उनले अन्ततः दुई पवित्र चार्टहरूमा राखिएका तीनवटा भविष्यवाणीहरू 1843 वर्षमै समाप्त हुनेछन् भनी सोचेका थिए, र उनले त्यो वर्ष 22 मार्च 1844 मा समाप्त हुन्छ भन्ने विश्वास गरेका थिए। उनी दुई विषयमा गलत थिए।

The three prophecies of the 1335 days of Daniel twelve, the 2520 years of the “seven times” of Leviticus twenty-six and the 2300 days of Daniel eight were understood by Miller to concluded in March of 1844. The Lord thereafter guided Samuel Snow to not only understand that the prophecies ended not in 1843, but 1844; but Snow also began to apply the Karite reckoning of time, that was not the time application Miller had been employing. Miller had been using the Rabbinic/equinox-based reckoning of time that based the year upon spring to spring.

दानिय्येल अध्याय १२ का १३३५ दिनको भविष्यवाणी, लेवीव्यवस्था अध्याय २६ का “सात समय” का २५२० वर्ष, र दानिय्येल अध्याय ८ का २३०० दिन—यी तीनवटै भविष्यवाणीहरू मिलरले मार्च १८४४ मा समाप्त भएका ठानेका थिए। त्यसपछि प्रभुले शमूएल स्नोलाई यसो बुझ्न मार्गदर्शन गर्नुभयो कि ती भविष्यवाणीहरू १८४३ मा होइन, १८४४ मा समाप्त भएका थिए; साथै स्नोले समय-गणनाको काराइती पद्धति पनि लागू गर्न थाले, जुन मिलरले प्रयोग गर्दै आएको समय-प्रयोगको पद्धति थिएन। मिलरले रब्बीवादी/विषुव-आधारित समय-गणना प्रयोग गर्दै आएका थिए, जसले वर्षलाई वसन्तदेखि वसन्तसम्मको आधारमा निर्धारण गर्दथ्यो।

When we were presenting Habakkuk’s Two Tables, we had not understood this historical reality and were using Miller’s experience to mark March 22, 1844 as the arrival of the second and the beginning of the tarrying time. I understood, and still do that the arrival of that angel corresponded to when the Protestants rejected Miller’s message of the first angel, and the following passage was my point of reference.

जब हामी हबक्कूकका दुई पाटीहरू प्रस्तुत गरिरहेका थियौँ, तब हामीले यस ऐतिहासिक वास्तविकतालाई बुझेका थिएनौँ र दोस्रोको आगमन तथा ढिलाइको समयको प्रारम्भका रूपमा मार्च २२, १८४४ लाई चिन्हित गर्न मिलरको अनुभव प्रयोग गरिरहेका थियौँ। मैले बुझेँ, र अझै पनि बुझ्दछु, कि त्यस स्वर्गदूतको आगमन त्यस समयसँग अनुरूप थियो जब प्रोटेस्टेन्टहरूले मिलरद्वारा प्रस्तुत पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई अस्वीकार गरे, र निम्नलिखित अनुच्छेद मेरो सन्दर्भ-बिन्दु थियो।

> “In June, 1842, Mr. Miller gave his second course of lectures at the Casco Street church in Portland. I felt it a great privilege to attend these lectures; for I had fallen under discouragements, and did not feel prepared to meet my Saviour. This second course created much more excitement in the city than the first. With few exceptions, the different denominations closed the doors of their churches against Mr. Miller. Many discourses from the various pulpits sought to expose the alleged fanatical errors of the lecturer; but crowds of anxious listeners attended his meetings, and many were unable to enter the house. The congregations were unusually quiet and attentive.” Life Sketches, 27.

> “जुन, 1842 मा, श्री मिलरले पोर्टल्यान्डको कास्को स्ट्रिट चर्चमा आफ्नो व्याख्यानहरूको दोस्रो शृङ्खला दिनुभयो। यी व्याख्यानहरूमा उपस्थित हुन पाउनु मैले ठूलो विशेषाधिकार ठानेँ; किनकि म निरुत्साहको अधीनमा परेकी थिएँ, र आफ्ना मुक्तिदातालाई भेट्न तयार भएको अनुभव गरिरहेकी थिइनँ। यो दोस्रो शृङ्खलाले शहरमा पहिलोभन्दा धेरै बढी हलचल उत्पन्न गर्‍यो। थोरै अपवादहरू बाहेक, विभिन्न सम्प्रदायहरूले श्री मिलरका विरुद्ध आफ्ना चर्चहरूका ढोकाहरू बन्द गरिदिए। विभिन्न मञ्चहरूबाट गरिएका धेरै प्रवचनहरूले वक्ताका कथित उन्मादी त्रुटिहरूलाई पर्दाफास गर्न खोजे; तर चिन्तित श्रोताहरूका भीडहरूले उनका सभाहरूमा उपस्थिति जनाए, र धेरै जना भवनभित्र प्रवेश गर्नसमेत असमर्थ भए। ती मण्डलीहरू असाधारण रूपमा शान्त र ध्यानमग्न थिए।” Life Sketches, 27.

I understood the closing of the doors to Miller’s message marked the beginning of the rejection of the first angel, and in agreement with Miller’s understanding of the Rabbinic/equinox-based reckoning of time I assumed that March 22, 1844 marked the conclusion of 1843. Miller’s presentation in Portland in June of 1842 is actually a waymark that identifies a progressive rejection that ultimately concluded on April 18, 1844, but at the time of the presentations we had not recognized Samuel Snow’s application of the Karaite reckoning of time.

मैले यो बुझेँ कि मिलरको सन्देशप्रति ढोकाहरू बन्द हुनु पहिलो स्वर्गदूतको अस्वीकारको आरम्भको चिन्ह थियो, र समयको रब्बी-आधारित/विषुव-आधारित गणनाबारे मिलरको बुझाइसँग सहमत हुँदै मैले मार्च २२, १८४४ ले १८४३ को समापनलाई चिह्नित गरेको ठानेँ। जून १८४२ मा पोर्टल्यान्डमा मिलरको प्रस्तुति वास्तवमा एउटा मार्गचिन्ह हो, जसले क्रमशः अघि बढेको अस्वीकारलाई पहिचान गराउँछ, जुन अन्ततः अप्रिल १८, १८४४ मा समाप्त भयो; तर ती प्रस्तुतिहरू भएको समयमा हामीले समयको कराइत-आधारित गणनाको शमूएल स्नोको प्रयोगलाई पहिचान गरेका थिएनौँ।

In the first presentation we began to copy-edit I began to see that what was recorded at that time seems to contradict what we now teach. It does and it doesn’t. It is simply an emphasis upon the progressive arrival of the second angel, and also an illustration of the progressive unsealing of this message, as was the case also in Millerite history. This note of clarification should address those who have stumbled over our identification of April 19, 1844 as the first Millerite disappointment and what was taught in the past.

पहिलो प्रस्तुतिको प्रतिलिपि-सम्पादन गर्न हामीले सुरु गर्दा, त्यस समय अभिलेखित गरिएको कुरा अहिले हामीले सिकाउने विषयसँग विरोधाभास भएको जस्तो देखिन्छ भन्ने कुरा मैले देख्न थालेँ। यो विरोधाभास छ पनि र छैन पनि। यो केवल दोस्रो स्वर्गदूतको क्रमिक आगमनमाथिको एक जोड हो, र साथै यस सन्देशको क्रमिक रूपमा मोहोर-खुल्दै जाने प्रक्रियाको पनि एक दृष्टान्त हो, जसरी मिलेराइट इतिहासमा पनि त्यस्तै भएको थियो। यस स्पष्टीकरणात्मक टिप्पणीले अप्रिल १९, १८४४ लाई पहिलो मिलेराइट निराशा भनेर गरिएको हाम्रो पहिचान र विगतमा सिकाइएको कुरामाथि ठेस खाएका व्यक्तिहरूलाई सम्बोधन गर्नुपर्नेछ।

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.

> “पहिलो र दोस्रो सन्देश 1843 र 1844 मा दिइए, र अहिले हामी तेस्रोको घोषणाअन्तर्गत छौं; तर ती तीनै सन्देश अझै पनि घोषणा गरिनुपर्नेछन्। सत्यको खोजीमा रहेका मानिसहरूलाई तिनलाई फेरि सुनाइनु अहिले पनि पहिलेजत्तिकै अत्यावश्यक छ। लेखनी र वाणी दुवैद्वारा हामीले यो घोषणा घन्काउनुपर्छ, तिनको क्रम, तथा तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशसम्म हामीलाई ल्याउने भविष्यवाणीहरूको प्रयोग देखाउँदै। पहिलो र दोस्रोविना तेस्रो हुन सक्दैन। यी सन्देशहरू हामीले प्रकाशनहरूमा, प्रवचनहरूमा, भविष्यसूचक इतिहासको क्रमभित्र भइसकेका कुराहरू र हुनेवाला कुराहरू देखाउँदै, संसारलाई दिनुपर्छ।” Selected Messages, book 2, 104.

## Habakkuk's Two Tables 2 of 95

हबक्कूकका दुई पाटीहरू 95 मध्ये 2

## Understanding the Millerite Calendar and the Tarrying Time

मिलेराइट पात्रो र ढिलाइको समयको बुझाइ

In our last presentation, the question arose about how October 22, 1844, can be the tenth day of the seventh month if March 22, 1844, is the first day of the first month. The Millerites in March 1844 misunderstood what they believed to be the end of 1843. After that disappointment, they re-examined the biblical reckoning of time. This is explained in Gerhard Damsteegt's book, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, particularly on pages 89 and 92. When they believed 1843 ended, they reevaluated two components of their time understanding: the change from 1843 to 1844, and the days that mark the beginning and ending of the years, so they could calculate the tenth day of the seventh month.

हाम्रो पछिल्लो प्रस्तुतिमा यो प्रश्न उठ्यो कि यदि १८४४ मार्च २२ पहिलो महिनाको पहिलो दिन हो भने, १८४४ अक्टोबर २२ कसरी सातौँ महिनाको दशौँ दिन हुन सक्छ। १८४४ को मार्चमा मिलरवादीहरूले १८४३ को अन्त्य हो भनी आफूहरूले बुझेको कुरालाई गलत ठाने। त्यस निराशापछि तिनीहरूले समयको बाइबलीय गणनालाई पुनः परीक्षण गरे। यसको व्याख्या Gerhard Damsteegt को पुस्तक Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission मा, विशेष गरी पृष्ठ ८९ र ९२ मा, गरिएको छ। जब तिनीहरूले १८४३ समाप्त भएको छ भनी विश्वास गरे, तब तिनीहरूले समयसम्बन्धी आफ्नो बुझाइका दुई पक्षको पुनर्मूल्याङ्कन गरे: १८४३ बाट १८४४ मा हुने परिवर्तन, र वर्षहरूको आरम्भ तथा अन्त्य सूचित गर्ने दिनहरू, ताकि तिनीहरूले सातौँ महिनाको दशौँ दिनको गणना गर्न सकून्।

I often emphasize that from March 22nd to October 22nd is seven months. I am not suggesting that this is the Seventh Month Movement, but it is interesting that the Millerites believed March 22nd was significant, and it's a helpful mental marker—seven months later brings you to October 22nd. This is factual.

म प्रायः यस कुरामा जोड दिन्छु कि मार्च २२ देखि अक्टोबर २२ सम्म सात महिना हुन्छ। म यो सातौँ महिना आन्दोलन हो भनेर सुझाव दिइरहेको छैन, तर यो चासोयोग्य छ कि मिलेराइटहरूले मार्च २२ लाई महत्त्वपूर्ण ठानेका थिए, र यो एउटा उपयोगी मानसिक संकेत हो—सात महिना पछाडि जाँदा तपाईं अक्टोबर २२ मा पुग्नुहुन्छ। यो तथ्यगत कुरा हो।

The disappointment and the tarrying time were not fulfillment's of a time prophecy, but rather the result of a misunderstanding by the Millerites. Their misunderstanding fulfilled the tarrying time and the disappointment; there was no specific prophecy stating that the tarrying time would begin at a certain point. Their belief that 1843 had passed on March 22, 1844, produced the disappointment.

निराशा र ढिलाइको समय कुनै समय-भविष्यवाणीका परिपूर्तिहरू थिएनन्, बरु मिलेराइटहरूका गलत बुझाइको परिणाम थिए। तिनीहरूको गलत बुझाइले नै ढिलाइको समय र निराशालाई पूरा गर्‍यो; ढिलाइको समय कुनै निश्चित बिन्दुमा आरम्भ हुनेछ भनी बताउने कुनै विशिष्ट भविष्यवाणी थिएन। 1843 मार्च 22, 1844 मा बितिसकेको थियो भन्ने तिनीहरूको विश्वासले निराशा उत्पन्न गरायो।

Damsteegt says:

डाम्स्टीग्ट भन्छन्:

> 'Although the Karaite reckoning which indicated the end of the Jewish year at the new moon on April 17, 1844, was favored in the major Millerite periodicals, the majority of believers looked to March 21, 1844 as the time for Christ's return. Outside the Millerite movement March 21 was well known and there was a very general expectation of an entire overthrow of the whole system of Adventism on that date.'

> ‘यद्यपि १७ अप्रिल, १८४४ को नयाँ चन्द्रमामा यहूदी वर्षको अन्त्य सूचित गर्ने कराइती गणना प्रमुख मिलेराइट पत्रिकाहरूमा अनुकूल मानिएको थियो, तैपनि विश्वासीहरूको बहुमतले ख्रीष्टको पुनरागमनको समय २१ मार्च, १८४४ लाई नै मानेका थिए। मिलेराइट आन्दोलनबाहिर २१ मार्च व्यापक रूपमा परिचित थियो, र त्यस मितिमा समस्त एड्भेन्टवादको सम्पूर्ण प्रणाली नै पूर्णतः ध्वस्त हुनेछ भन्ने अत्यन्त सामान्य अपेक्षा थियो।’

We read yesterday that Miller was expecting that date. The majority of the Millerites were looking at that date, and even their opponents knew it and were watching for it as proof that the Millerites were false. This was the standard understanding. After it passed, they began to investigate the time prophecies more closely, which led them to October 22, 1844. This provides a point of reference for the question that came up yesterday.

हामीले हिजो पढ्यौं कि मिलर त्यस मितिको प्रतीक्षामा थिए। अधिकांश मिलरवादीहरू त्यही मितितर्फ हेरिरहेका थिए, र तिनीहरूका विरोधीहरूलाई समेत यसको जानकारी थियो र मिलरवादीहरू झूटा हुन् भन्ने प्रमाणको रूपमा त्यसको प्रतीक्षा गरिरहेका थिए। यही नै प्रचलित बुझाइ थियो। त्यो मिति बितिसकेपछि, तिनीहरूले समयसम्बन्धी भविष्यवाणीहरूको अझ नजिकबाट अनुसन्धान गर्न थाले, जसले तिनीहरूलाई २२ अक्टोबर, १८४४ सम्म पुर्‍यायो। यसले हिजो उठेको प्रश्नका लागि एउटा सन्दर्भबिन्दु प्रदान गर्दछ।

## The Tarrying Time and Ellen White’s First Vision

पर्खाइको समय र एलेन ह्वाइटको पहिलो दर्शन

Today, I want to spend more time looking at the tarrying time. This is important because we are dealing with Ellen White's first vision, where she says the bright light at the beginning of the path to Heaven was the Midnight Cry, and if you deny that light, you fall off the path to Heaven. I am trying to demonstrate that the Midnight Cry in her vision includes the entire history of the Second Angel's Message.

आज, म ढिलाइको समयलाई अझ विस्तारपूर्वक विचार गर्न चाहन्छु। यो महत्त्वपूर्ण छ, किनकि हामी एलेन ह्वाइटको पहिलो दर्शनसँग सम्बन्धित विषयमा व्यवहार गरिरहेका छौँ, जहाँ उनी भन्छिन् कि स्वर्गतर्फ जाने मार्गको आरम्भमा रहेको उज्यालो प्रकाश मध्यरातको पुकार थियो, र यदि तिमीहरूले त्यस प्रकाशलाई इन्कार गर्यौ भने, तिमीहरू स्वर्गतर्फ जाने मार्गबाट खस्छौ। म यो प्रमाणित गर्न खोज्दैछु कि उनको दर्शनमा रहेको मध्यरातको पुकारले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको सम्पूर्ण इतिहासलाई समेटेको छ।

Personally, I have no problem saying that the Midnight Cry in that vision, which is at the beginning of the path and sheds light all along the way, represents the history of the Millerites from 1840 to 1844. The dynamics of that history must be rightly understood. The fulfillment of the Midnight Cry itself was from August 12th through 17th, when the message was presented at the Exeter Camp Meeting, and then they carried the message for about two months—September and October, two months and five days. Before October 22nd, they were preparing for the Lord's return. This two-month period is the history of the Midnight Cry. However, you cannot understand this period without understanding the steps that led into it. For me, the Midnight Cry is, more specifically, the history of the tarrying time, continuing through October 22, 1844.

व्यक्तिगत रूपमा, म यसो भन्नमा कुनै समस्या देख्दिनँ कि त्यस दर्शनमा रहेको मध्यरात्रिको पुकार, जो बाटोको आरम्भमा अवस्थित छ र सम्पूर्ण मार्गभरि प्रकाश फैलाउँछ, ले 1840 देखि 1844 सम्मका मिलरवादीहरूको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यस इतिहासका गतिशील पक्षहरू ठीक प्रकारले बुझिनुपर्छ। मध्यरात्रिको पुकारको प्रत्यक्ष परिपूर्ति स्वयं अगस्त 12 देखि 17 सम्म भएको थियो, जब एक्सेटर शिविर-सभामा सन्देश प्रस्तुत गरियो, र त्यसपछि तिनीहरूले करिब दुई महिनासम्म—सेप्टेम्बर र अक्टोबर, अर्थात् दुई महिना र पाँच दिन—त्यो सन्देश बोके। अक्टोबर 22 भन्दा पहिले, तिनीहरू प्रभुको पुनरागमनको तयारी गर्दै थिए। यो दुई-महिने अवधि मध्यरात्रिको पुकारको इतिहास हो। तथापि, यस अवधिमा प्रवेश गराउने चरणहरूलाई नबुझीकन तपाईंले यस अवधिलाई बुझ्न सक्नुहुन्न। मेरो लागि, अझ विशेष रूपमा भन्नुपर्दा, मध्यरात्रिको पुकार भनेको ढिलाइको समयको इतिहास हो, जो अक्टोबर 22, 1844 सम्म निरन्तर रहन्छ।

## Locating the Three Angels’ Messages

तीन स्वर्गदूतहरूका सन्देशहरूको अवस्थिति निर्धारण गर्दै

Here is the history of 1840 to 1844. There are several passages in the Spirit of Prophecy where Sister White tells us we need to know where to locate the messages. When you begin to locate the messages, you realize that all the messages arrive at a certain point in time and are thereafter empowered.

यो 1840 देखि 1844 सम्मको इतिहास हो। अगमवाणीको आत्मामा यस्ता धेरै अंशहरू छन् जहाँ सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई सन्देशहरू कहाँ अवस्थित छन् भनेर जान्न आवश्यक छ भनी बताउनुहुन्छ। जब तपाईं सन्देशहरूलाई अवस्थित गर्न थाल्नुहुन्छ, तब तपाईंले महसुस गर्नुहुन्छ कि सबै सन्देशहरू समयको एउटा निश्चित बिन्दुमा आइपुग्छन् र त्यसपछि शक्ति-संपन्न बनाइन्छन्।

The First Angel arrives in 1798 at the Time of the End, when the Book of Daniel is unsealed and there is an increase of knowledge. The First Angel's Message is empowered on August 11, 1840, when the year-day principle is confirmed for the whole world, bringing down the Angel of Revelation 10, which symbolizes the empowerment of the First Angel's Message.

पहिलो स्वर्गदूत १७९८ मा अन्तको समयमा आउँछ, जब दानिएलको पुस्तकको मोहोर खोलिन्छ र ज्ञानको वृद्धि हुन्छ। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश ११ अगस्ट १८४० मा सामर्थ्ययुक्त बनाइन्छ, जब वर्ष-दिन सिद्धान्त सारा संसारका लागि पुष्टि गरिन्छ, जसले प्रकाश १० को स्वर्गदूतलाई तल ल्याउँछ, र यसले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको सामर्थ्यप्रदानलाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछ।

The Second Angel arrives in June of 1842. We read yesterday that in June of 1842, Mr. Miller gave his second course of presentations at the Casco Street church. With few exceptions, the Protestant churches closed their doors. So, in June of 1842, the Second Angel's Message arrives, because when a Protestant church closes its door against the First Angel's Message, it becomes part of Babylon. The Second Angel's Message is a call out of Babylon. It is progressive.

दोस्रो स्वर्गदूत सन् १८४२ को जुन महिनामा आइपुग्छ। हामीले हिजो पढ्यौं कि सन् १८४२ को जुन महिनामा श्री मिलरले कास्को स्ट्रीट चर्चमा आफ्ना प्रस्तुतिहरूको दोस्रो शृङ्खला दिए। थोरै अपवादहरू बाहेक, प्रोटेस्टेन्ट चर्चहरूले आफ्ना ढोकाहरू बन्द गरे। त्यसैले, सन् १८४२ को जुन महिनामा, दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश आइपुग्छ, किनकि जब कुनै प्रोटेस्टेन्ट चर्चले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको विरुद्ध आफ्नो ढोका बन्द गर्छ, तब त्यो बाबेलको अंश बन्छ। दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश बाबेलबाट बाहिर निस्कन गर्ने आह्वान हो। यो क्रमिक छ।

Sister White tells us that even though the Protestants began to close their doors in June of 1842, the call out of Babylon—the content of the Second Angel's Message—did not actually begin until the Summer of 1844.

बहिनी ह्वाइटले हामीलाई बताउनुहुन्छ कि प्रोटेस्टेन्टहरूले 1842 को जूनमै आफ्ना ढोकाहरू बन्द गर्न थाले तापनि, बाबेलबाट बाहिर निस्कने आह्वान—दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको विषयवस्तु—वास्तवमा 1844 को गर्मीयामसम्म आरम्भ भएको थिएन।

The Second Angel's Message arrives in June of 1842 and is empowered with the message of the Midnight Cry, August 12th–17th, 1844, at the Exeter Camp Meeting.

दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश सन् १८४२ को जुन महिनामा आउँछ र १८४४ अगस्त १२–१७ मा एक्सेटर क्याम्प सभामा मध्यरातको पुकारको सन्देशद्वारा सामर्थ्यशाली बनाइन्छ।

The Third Angel arrives on October 22, 1844, because on that day the way into the Most Holy Place is opened, where men can understand that Christ is now the High Priest in the Most Holy Place. There, the ark of the covenant is recognized, and in the ark are the Ten Commandments. When Sister White was taken into the Most Holy Place and looked at the Ten Commandments, she saw that the Sabbath Commandment shone above the others, marking the significance of the Sabbath in the Third Angel's Message. It will be a test over Sabbath or Sunday. On October 22, 1844, the content of the Third Angel's Message arrives.

तेस्रो स्वर्गदूत २२ अक्टोबर १८४४ मा आउँछ, किनकि त्यस दिन परमपवित्र स्थानतर्फको बाटो खोलिन्छ, जहाँ मानिसहरूले ख्रीष्ट अब परमपवित्र स्थानमा महायाजक हुनुहुन्छ भन्ने कुरा बुझ्न सक्छन्। त्यहाँ करारको सन्दूक चिन्न सकिन्छ, र त्यस सन्दूकभित्र दश आज्ञाहरू छन्। जब सिस्टर ह्वाइटलाई परमपवित्र स्थानमा लगियो र उहाँले दश आज्ञाहरूमा दृष्टि लगाउनुभयो, तब उहाँले शबाथको आज्ञा अरूभन्दा माथि चम्किरहेको देख्नुभयो, जसले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा शबाथको महत्त्वलाई सूचित गर्‍यो। यो शबाथ वा आइतबारमाथिको परीक्षा हुनेछ। २२ अक्टोबर १८४४ मा, तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको विषयवस्तु आइपुग्छ।

One characteristic of all three messages is that when the First Angel's Message arrived in 1798, no one understood it. The Lord raised up William Miller to be the messenger of the First Angel, but it was not until 1818—twenty years later—that Miller began to understand the message. The message arrives, but it takes time before God's people recognize it, and then it is empowered.

तीनै सन्देशहरूको एउटा विशेषता यो हो कि जब पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश १७९८ मा आयो, कसैले पनि त्यसलाई बुझेन। प्रभुले विलियम मिलरलाई पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशवाहक हुन उठाउनुभयो, तर १८१८ सम्म—अर्थात् बीस वर्षपछि—मात्र मिलरले त्यो सन्देश बुझ्न थाले। सन्देश त आउँछ, तर परमेश्वरका जनहरूले त्यसलाई चिन्न समय लाग्छ, र त्यसपछि त्यो सामर्थ्यशाली बनाइन्छ।

The Second Angel's Message arrives in June of 1842, but no Millerites in 1842 began calling the Protestant churches Babylon. They did not recognize it yet. It was not until the Summer of 1844 that they began to recognize it and call people out of the churches. The message arrives, then it is understood, and then it is empowered.

दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश सन् १८४२ को जुन महिनामा आइपुग्छ, तर सन् १८४२ मा कुनै पनि मिलराइटहरूले प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूलाई बाबेल भन्न थालेनन्। तिनीहरूले त्यसलाई त्यतिबेला अझै चिनेका थिएनन्। सन् १८४४ को गर्मीयाम नआउञ्जेल उनीहरूले त्यसलाई चिन्न र मानिसहरूलाई मण्डलीहरूबाट बाहिर निस्कन आह्वान गर्न थालेनन्। सन्देश आइपुग्छ, त्यसपछि त्यो बुझिन्छ, र त्यसपछि त्यो सामर्थ्यवान् बनाइन्छ।

On October 22, 1844, when Hiram Edson had his vision of Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place, they received some light on Christ's change of ministration. But on October 23, 1844, Hiram Edson was not prepared to write an article or preach a sermon about Sunday being the mark of the beast. They did not understand the Third Angel's Message until after that time period.

२२ अक्टोबर, १८४४ मा, जब हिराम एडसनले ख्रीष्ट पवित्र स्थानबाट परमपवित्र स्थानमा सर्नु भएको दर्शन पाए, तब तिनीहरूले ख्रीष्टको सेवकाइमा भएको परिवर्तनबारे केही प्रकाश पाए। तर २३ अक्टोबर, १८४४ मा, हिराम एडसन आइतबार नै पशुको छाप हो भन्ने विषयमा कुनै लेख लेख्न वा प्रवचन दिन तयार थिएनन्। तिनीहरूले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश त्यस समयावधिपछि मात्र बुझे।

The Third Angel's Message is empowered, as Seventh-day Adventists know, when the Fourth Angel of Revelation 18 joins it. For those watching this on LiveStreaming or later on DVDs, you may want to argue about the timing of the Fourth Angel joining the Third on September 11, 2001. At this point, we are not making any arguments about that, but we are not denying it either: The Fourth Angel joins the Third Angel with the Twin Towers coming down, and this is where the Third Angel's Message is empowered.

तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश, जसरी सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरू जान्दछन्, प्रकाशितवाक्य १८ को चौथो स्वर्गदूत यससँग सम्मिलित हुँदा सामर्थ्यशाली हुन्छ। LiveStreaming मा वा पछि DVDs मार्फत यो हेर्नेहरूका लागि, ११ सेप्टेम्बर २००१ मा चौथो स्वर्गदूतले तेस्रोसँग सम्मिलित हुने समयको विषयमा तपाईंहरू तर्क गर्न चाहनुहुनेछ। यस बिन्दुमा, हामी त्यसबारे कुनै तर्क प्रस्तुत गरिरहेका छैनौँ, तर हामी त्यसलाई अस्वीकार पनि गरिरहेका छैनौँ: Twin Towers ढलेसँगै चौथो स्वर्गदूत तेस्रो स्वर्गदूतसँग सम्मिलित हुन्छ, र यहीँ तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश सामर्थ्यशाली बनाइन्छ।

All three Angels' Messages have these characteristics: they arrive, are understood, and then are empowered.

तीनवटै स्वर्गदूतका सन्देशहरूमा यी विशेषताहरू छन्: तिनीहरू आइपुग्छन्, बुझिन्छन्, अनि त्यसपछि शक्तिसम्पन्न पारिन्छन्।

## The Two Door Closings and Temple Cleansings

दुई ढोका बन्द गरिनुहरू र मन्दिर शुद्धीकरणहरू

In June of 1842, a door began to close, marked by the Protestant churches closing their doors against the First Angel's Message. At the beginning of this history, we see a door closing, and at the end of this history—the history of the Second Angel—the door closes again, the door into the Most Holy Place, the door in the parable of the Ten Virgins.

१८४२ को जुन महिनामा एउटा ढोका बन्द हुन थाल्यो; यो प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशविरुद्ध आफ्ना ढोकाहरू बन्द गरेबाट चिन्हित भयो। यस इतिहासको आरम्भमा हामी एउटा ढोका बन्द हुँदै गरेको देख्छौँ, र यसै इतिहासको अन्त्यमा—दोस्रो स्वर्गदूतको इतिहासको अन्त्यमा—ढोका फेरि बन्द हुन्छ: परमपवित्र स्थानतर्फको ढोका, दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा रहेको ढोका।

These two door closings are important to mark, especially if you are going to deal with the two temple cleansings. Christ cleansed the temple twice when He was on Earth, and Sister White tells us there will be two temple cleansings at the end of the world, as there were in the time of the Millerites. The temple cleansings in the Millerite time can be marked at the closing of the door in June 1842—the first door of the temple, Protestantism—and at the second temple cleansing, when the Millerites' temple cleansing is finished.

यी दुई ढोका बन्दहरू चिन्हित गर्नु महत्त्वपूर्ण छ, विशेषगरी यदि तपाईं दुई मन्दिर-शुद्धीकरणहरूसँग व्यवहार गर्न लाग्नुभएको छ भने। ख्रीष्ट पृथ्वीमा हुनुहुँदा उहाँले मन्दिरलाई दुई पटक शुद्ध पार्नुभयो, र सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई बताउनुहुन्छ कि, मिलेराइटहरूको समयमा जस्तै, संसारको अन्त्यमा पनि दुईवटा मन्दिर-शुद्धीकरण हुनेछन्। मिलेराइटहरूको समयमा भएका मन्दिर-शुद्धीकरणहरू जून 1842 मा ढोका बन्द हुँदा—मन्दिरको पहिलो ढोका, अर्थात् प्रोटेस्टेन्टवाद—र दोस्रो मन्दिर-शुद्धीकरणमा, जब मिलेराइटहरूको मन्दिर-शुद्धीकरण समाप्त हुन्छ, चिन्हित गर्न सकिन्छ।

We are going to look at the tarrying time. In this history of the Second Angel, the tarrying time comes in at March 22, 1844, and is bookended by two temple cleansings. That is the Second Angel's Message.

हामी विलम्बको समयलाई हेर्न जाँदैछौं। दोस्रो स्वर्गदूतको यस इतिहासमा, विलम्बको समय २२ मार्च, १८४४ मा आरम्भ हुन्छ, र यो दुई मन्दिर-शुद्धीकरणद्वारा सीमाङ्कित छ। यही नै दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो।

This is also the story of Gideon. There were two cleansings in the story of Gideon, which is one of the symbols of the two temple cleansings and the Second Angel's Message.

यो गिदोनको कथा पनि हो। गिदोनको कथामा दुईवटा शुद्धीकरणहरू थिए, जुन दुई मन्दिर-शुद्धीकरणहरू र दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशका प्रतीकहरूमध्ये एक हो।

## The Tarrying Time and the Midnight Cry in Prophecy

अगमवाणीमा ढिलाइको समय र मध्यरातको पुकार

Let us begin our study with a quote from Spiritual Gifts, volume 1, pages 195–196. We are looking at the tarrying time to understand its connection with the Midnight Cry, because we do not want to reject the light of the Midnight Cry; if we do, we fall off the path to the wicked world below.

आउनुहोस्, Spiritual Gifts, खण्ड १, पृष्ठ १९५–१९६ बाट एउटा उद्धरणसहित हाम्रो अध्ययन आरम्भ गरौं। हामी ढिलाइको समयलाई मध्यरातको पुकारसँगको यसको सम्बन्ध बुझ्नका लागि हेरिरहेका छौं, किनकि हामी मध्यरातको पुकारको ज्योतिलाई अस्वीकार गर्न चाहँदैनौं; यदि हामी त्यसो गर्छौं भने, हामी तलको दुष्ट संसारतर्फ जाने बाटोबाट खस्छौं।

Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, "Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message,"—Now, she just quoted Revelation 18:4, "Come out of her, my people, . . . ." And she says, "This message seemed to be an addition to the third [Angel's] message and joined it, as the midnight cry joined the second angel's message in 1844."

स्वर्गबाट शक्तिशाली स्वर्गदूतलाई सहायता गर्न स्वर्गदूतहरू पठाइए, र मैले जताततैबाट निस्केजस्तो लाग्ने स्वरहरू सुनें, “हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूका सहभागी नहोओ, र तिमीहरूले उसका विपत्तिहरू नपाओ; किनकि उसका पापहरू स्वर्गतिरै पुगेका छन्, र परमेश्वरले उसका अधर्महरू सम्झनुभएको छ। यो सन्देश तेस्रो सन्देशको एक थपजस्तो देखिन्थ्यो,”—अब, उनले प्रकाश 18:4 उद्धृत गरिन्, “हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट बाहिर निस्क, . . . ।” अनि उनी भन्छिन्, “यो सन्देश तेस्रो [स्वर्गदूतको] सन्देशमा एक थपजस्तो देखिन्थ्यो र 1844 मा मध्यरात्रिको पुकार दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशसँग जोडिएझैँ यससँग जोडियो।”

The Second Angel's Message arrives in June of 1842, and the Midnight Cry joins it in August of 1844. This outpouring of the Spirit upon this message—the call out of Babylon—is the history Sister White uses to describe the history of September 11, 2001, when the Third Angel's Message is joined by the Fourth Angel. The Fourth Angel is when the Mighty Angel of Revelation 18 descends.

दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश सन् १८४२ को जुन महिनामा आउँछ, र मध्यरातको पुकार सन् १८४४ को अगस्टमा त्यससँग जोडिन्छ। यस सन्देशमाथि—बाबेलबाट बाहिर निस्कने आह्वानमाथि—पवित्र आत्माको यो उण्डेलाइ नै त्यो इतिहास हो, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले सेप्टेम्बर ११, २००१ को इतिहास वर्णन गर्न प्रयोग गर्नुहुन्छ, जब तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश चौथो स्वर्गदूतद्वारा संयुक्त हुन्छ। चौथो स्वर्गदूत भनेको त्यही समय हो, जब प्रकाश १८ को सामर्थी स्वर्गदूत अवतरण गर्छ।

"This message seemed to be an addition to the third message and joined it, as the midnight cry joined the second angel's message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints,"—Who did the glory of God rest upon? The patient—what? Waiting. The patient, waiting saints. Okay? The waiting saints; because, we are in the history now where prophecy says, "Blessed is he who waiteth, and cometh to the 1335. Though the vision tarry, wait for it." The people who are going to receive the outpouring of the Holy Spirit are the waiting saints.

“यो सन्देश तेस्रो सन्देशमा थपिएको जस्तो देखिन्थ्यो र १८४४ मा मध्यरातको पुकार दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशसँग जोडिएझैँ यससँग जोडिएको थियो। परमेश्वरको महिमा धैर्यवान्, प्रतीक्षारत सन्तहरूमाथि रह्यो,”—परमेश्वरको महिमा कस-माथि रह्यो? धैर्यवान्—के? प्रतीक्षारत। धैर्यवान्, प्रतीक्षारत सन्तहरू। ठीक छ? प्रतीक्षारत सन्तहरू; किनकि, हामी अहिले त्यस इतिहासमा छौँ जहाँ भविष्यवाणी भन्छ, “धन्य हो त्यो, जो पर्खन्छ, र १३३५ सम्म आइपुग्छ। दर्शन ढिलो लागे तापनि, त्यसको प्रतीक्षा गर।” पवित्र आत्माको उँडेलाइ प्राप्त गर्ने मानिसहरू ती प्रतीक्षारत सन्तहरू हुन्।

"The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God's people to come out of her; that they might escape her fearful doom."—Of course, this is in our day and age; but, the waiting saints in our day and age are prefigured by the waiting saints in the Millerite History which we are looking at.

“परमेश्वरको महिमा धैर्यवान्, पर्खिरहेका सन्तहरूमा अवतरित भयो, र तिनीहरूले निडरतापूर्वक अन्तिम गम्भीर चेतावनी दिए, बाबेलको पतनको घोषणा गर्दै, र परमेश्वरका जनहरूलाई त्यसबाट बाहिर निस्कन आह्वान गर्दै; ताकि तिनीहरू त्यसको भयङ्कर विनाशबाट उम्कन सकून्।” — निःसन्देह, यो हाम्रो वर्तमान समयमै लागू हुन्छ; तर, हाम्रो वर्तमान समयमा भएका पर्खिरहेका सन्तहरू हामीले हेरिरहेका मिलेराइट इतिहासका पर्खिरहेका सन्तहरूद्वारा पूर्वचित्रित गरिएका छन्।

"The light that was shed upon the waiting ones penetrated everywhere, and those who had any light in the churches, who had not heard and rejected the three messages, answered to the call, and left the fallen churches."—This is the "Come out of her, my people!" This is talking about those that come out of the churches of Babylon in our day and age once The Sunday Law arrives in the United States. They are the fallen churches, the churches of Babylon.

प्रतीक्षारत जनहरूमाथि खन्याइएको ज्योति सर्वत्र प्रवेश गर्‍यो, र मण्डलीहरूभित्र केही ज्योति भएका, जसले ती तीन सन्देशहरू सुनेर अस्वीकार गरेका थिएनन्, तिनीहरूले त्यो आह्वानको प्रत्युत्तर दिए, र पतित मण्डलीहरूलाई त्यागेर बाहिर निस्के।” — यही हो, “हे मेरा जनहो, त्यसबाट बाहिर निस्केर आओ!” यसले हाम्रो वर्तमान युगमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतवारको व्यवस्था लागू भएपछि बाबेलका मण्डलीहरूबाट बाहिर निस्कनेहरूका विषयमा बोलिरहेको छ। ती नै पतित मण्डलीहरू हुन्, बाबेलका मण्डलीहरू।

"Many had come to years of accountability since these messages had been given, and the light shone upon them, and they were privileged to choose life or death."—Now she is saying that there are people in the Protestant churches today that have come to the age of accountability since October 22, 1844; and, this is so. The people in the Protestant churches today were not alive when the Third Angel's Message arrived in Millerite History. They are not held accountable to the rejection that the Protestant churches did in their time period, and this is a key point to take note of if you ever study how the history of Christ illustrates the end of the world; because, technically, prophetically Jerusalem could have, should have been destroyed in AD34.

“यी सन्देशहरू दिइएदेखि धेरै जना उत्तरदायित्वको उमेरमा पुगेका थिए, र ज्योति उनीहरूमाथि चम्कियो, अनि उनीहरूलाई जीवन वा मृत्यु छान्ने विशेषाधिकार प्रदान गरिएको थियो।” — अब उनी यसो भनिरहेकी छिन् कि आज प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूमा त्यस्ता मानिसहरू छन्, जो २२ अक्तोबर, १८४४ पछि उत्तरदायित्वको उमेरमा पुगेका छन्; र, यो सत्य हो। आज प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूमा भएका मानिसहरू मिलराइट इतिहासमा तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश आइपुगेको बेला जीवित थिएनन्। आफ्नो समयावधिमा प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले गरेको अस्वीकारका लागि उनीहरू उत्तरदायी ठहरिँदैनन्, र यदि तपाईंले कहिल्यै ख्रीष्टको इतिहासले कसरी संसारको अन्त्यलाई दृष्टान्त दिन्छ भन्ने अध्ययन गर्नुहुन्छ भने, यो ध्यान दिनुपर्ने एक मुख्य बुँदा हो; किनकि, प्राविधिक तथा भविष्यवाणीगत अर्थमा, यरूशलेम AD34 मै नष्ट हुन सक्थ्यो, नष्ट हुनुपर्थ्यो।

There were 490 years of probationary time cut off for the Jews out of the 2300 years marked in Daniel 8 and Daniel 9. Those 490 years ended in AD 34 with the stoning of Stephen. At that point, Jerusalem, prophetically, was to be destroyed, but it was not destroyed until 70. In The Great Controversy, Sister White says the same thing about that history. She says there were children and others who had not heard the message of Christ and the disciples before 34, and God in His mercy gave them time to be confronted with the message before the destruction of Jerusalem. She identifies, as does Christ, the destruction of Jerusalem as illustrating the end of the world.

दानियल ८ र दानियल ९ मा उल्लिखित २३०० वर्षमध्येकै यहूदीहरूका लागि ४९० वर्षको परीक्षात्मक समय अलग गरिएको थियो। ती ४९० वर्ष ईस्वी ३४ मा स्तिफनसलाई ढुंगाले हानेर मारिएको घटनासँग समाप्त भए। त्यस बिन्दुमा, भविष्यवाणीगत अर्थमा, यरूशलेम नष्ट हुनुपर्ने थियो, तर यो ७० सम्म नष्ट गरिएन। The Great Controversy मा सिस्टर ह्वाइटले त्यस इतिहासबारे यही कुरा भन्नुहुन्छ। उहाँ भन्नुहुन्छ कि ३४ भन्दा अघि ख्रीष्ट र चेलाहरूको सन्देश नसुनेका बालबालिका तथा अन्य मानिसहरू थिए, र परमेश्वरले आफ्नो कृपामा यरूशलेमको विनाश हुनुअघि उनीहरूलाई त्यो सन्देशसँग आमनेसामने गराइने समय दिनुभयो। उहाँले, ख्रीष्टले गर्नुभएझैँ, यरूशलेमको विनाशलाई संसारको अन्त्यको दृष्टान्तका रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ।

That history prefigures the very history she is speaking about. When The Sunday Law comes to the United States and the message finally goes to the fallen churches, God's children now in Babylon will not be held accountable for the rejection their churches or ancestors made in the 19th Century.

त्यो इतिहासले ठीक त्यसै इतिहासको पूर्वछाया दिन्छ जसको बारेमा उनी बोलिरहेकी छिन्। जब आइतबारको व्यवस्था संयुक्त राज्य अमेरिकामा आउँछ र सन्देश अन्ततः पतित मण्डलीहरूकहाँ पुग्छ, तब अहिले बाबेलमा रहेका परमेश्वरका सन्तानहरू उनीहरूका मण्डलीहरूले वा उनीहरूका पुर्खाहरूले उन्नाइसौँ शताब्दीमा गरेको अस्वीकारका निम्ति उत्तरदायी ठहरिनेछैनन्।

> "Many had come to years of accountability since these messages had been given, and the light shone upon them, and they were privileged to choose life or death. Some chose life, and took their stand with those looking for their Lord, and keeping all his commandments. The third message was to do its work; all were to be tested upon it, and the precious ones were to be called out from the religious bodies. A compelling power moves the honest, while the manifestation of the power of God holds in fear and restraint relatives and friends, and they dare not, neither have they power to, hinder those who feel the work of the Spirit of God upon them. The last call is carried even to the poor slaves, and the pious among them, with humble expressions, pour forth their songs of extravagant joy at the prospect of their happy deliverance, and their masters cannot check them; for a fear and astonishment keep them silent. Mighty miracles are wrought, the sick are healed, and signs and wonders follow the believers. God is in the work, and every saint, fearless of consequences, follows the convictions of his own conscience, and unites with those who are keeping all the commandments of God; and they sound abroad the third message with power. I saw that the third message would close with power and strength far exceeding the midnight cry."

> यी सन्देशहरू दिइएपछि धेरै जना उत्तरदायित्वको उमेरमा पुगेका थिए, र ज्योति तिनीहरूमाथि चम्कियो, अनि तिनीहरूलाई जीवन वा मृत्यु रोज्ने विशेषाधिकार प्रदान गरिएको थियो। कसैले जीवन रोजे, र आफ्नो प्रभुको प्रतीक्षामा रहने तथा उहाँका सबै आज्ञाहरू पालन गर्नेहरूको साथमा दृढतापूर्वक उभिए। तेस्रो सन्देशले आफ्नो कार्य गर्नुपर्ने थियो; सबैलाई त्यसकै आधारमा परीक्षित गरिनुपर्ने थियो, र बहुमूल्य जनहरूलाई धार्मिक समुदायहरूबाट बोलाएर बाहिर निकालिनुपर्ने थियो। एक प्रेरक शक्ति इमानदारहरूलाई अघि बढाउँछ, जबकि परमेश्वरको शक्तिको प्रकटीकरणले आफन्त र मित्रहरूलाई भय र संयममा राख्दछ, र तिनीहरू परमेश्वरका आत्माको कार्य आफूमा अनुभूत गर्नेहरूलाई रोक्न न त साहस गर्छन्, न त त्यसो गर्न तिनीहरूसँग शक्ति नै हुन्छ। अन्तिम आह्वान गरिब दासहरूसम्म पनि पुर्‍याइन्छ, र तिनीहरूमध्येका भक्तजनहरू, विनम्र अभिव्यक्तिहरूसहित, आफ्नो सुखद उद्धारको सम्भावनामा अत्यन्त आनन्दका गीतहरू उण्ड्याउँछन्, र तिनीहरूका मालिकहरूले तिनीहरूलाई रोक्न सक्दैनन्; किनकि एउटा भय र विस्मयले तिनीहरूलाई मौन राख्दछ। महान् चमत्कारहरू गरिन्छन्, बिरामीहरू निको पारिन्छन्, र चिन्हहरू तथा अचम्मका कामहरू विश्वासीहरूको पछि लाग्छन्। परमेश्वर यस कार्यमा हुनुहुन्छ, र प्रत्येक सन्त, परिणामको भय नगरी, आफ्नै अन्तःकरणको दृढ विश्वासअनुसार अघि बढ्छ, र परमेश्वरका सबै आज्ञाहरू पालन गर्नेहरूसित एकताबद्ध हुन्छ; अनि तिनीहरूले तेस्रो सन्देशलाई सामर्थ्यसाथ सर्वत्र घोषण गर्छन्। मैले देखें कि तेस्रो सन्देश मध्यरात्रिको पुकारभन्दा धेरै बढ्ता सामर्थ्य र शक्तिसहित समाप्त हुनेछ।

In these two paragraphs, this is the second time she has compared our history at The Sunday Law at the end of the world with the history of the Midnight Cry. The first time, she says the Mighty Angel of Revelation 18 joins the Third Angel as the Midnight Cry joined the Second Angel. Even though she is addressing the history of The Sunday Law crisis, she is clearly using the history of the Second Angel as a point of reference. They are parallel histories.

यी दुई अनुच्छेदहरूमा, उनले संसारको अन्त्यमा हुने आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी हाम्रो इतिहासलाई मध्यरातको पुकारको इतिहाससँग तुलना गरेको यो दोस्रो पटक हो। पहिलो पटक उनले भन्छिन् कि प्रकाश १८ का शक्तिशाली स्वर्गदूतले तेस्रो स्वर्गदूतसँग त्यसरी नै संयुक्त हुन्छन् जसरी मध्यरातको पुकार दोस्रो स्वर्गदूतसँग संयुक्त भएको थियो। यद्यपि उनले आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी संकटको इतिहासलाई सम्बोधन गरिरहेकी छन्, तैपनि उनले स्पष्ट रूपमा दोस्रो स्वर्गदूतको इतिहासलाई सन्दर्भबिन्दुको रूपमा प्रयोग गरिरहेकी छन्। यी समानान्तर इतिहासहरू हुन्।

> "Servants of God, endowed with power from on high, with their faces lighted up, and shining with holy consecration, went forth fulfilling their work, and proclaiming the message from heaven. Souls that were scattered all through the religious bodies answered to the call, and the precious were hurried out of the doomed churches, as Lot was hurried out of Sodom before her destruction."

> परमेश्वरका सेवकहरू, माथिबाट प्राप्त सामर्थ्यले विभूषित, तिनीहरूका अनुहारहरू आलोकित भई, पवित्र समर्पणले दीप्तमान हुँदै, आफ्नो कार्य पूरा गर्दै अगाडि बढे, र स्वर्गबाट आएको सन्देश घोषणा गरे। जो प्राणहरू सबै धार्मिक समूहहरूभरि छरिएका थिए, तिनीहरूले त्यस बोलावटलाई प्रत्युत्तर दिए, र बहुमूल्य जनहरू विनाशको लागि ठहरिएका मण्डलीहरूबाट हतार-हतार निकालिए, जसरी सदोमको विनाश हुनुभन्दा अघि लूतलाई त्यहाँबाट हतार-हतार निकालिएको थियो।

When it comes to the call out of Babylon, whether at the end of the world or in the Second Angel's Message, Lot is a symbol of that history and the destruction of Sodom.

बाबेलोनबाट बाहिर निस्कन गरिएको आह्वानको सन्दर्भमा—चाहे संसारको अन्त्यमा होस् वा दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा—लूत त्यस इतिहासको तथा सदोमको विनाशको एक प्रतीक हो।

If you understand Daniel 11 correctly, in verse 41 the King of the North enters the glorious land and many are overthrown, but "these shall escape his hand, even Edom, Moab, and the chief of the children of Ammon." Moab and Ammon are the children of Lot's two daughters. Lot's family represents those who escape the hand of the papacy at The Sunday Law crisis.

यदि तपाईंले दानिएल ११ लाई सही रूपमा बुझ्नुहुन्छ भने, पद ४१ मा उत्तरको राजा शोभायुक्त देशमा प्रवेश गर्छ र धेरैजना परास्त हुन्छन्, तर “यी चाहिँ उसको हातबाट उम्कनेछन्, अर्थात् एदोम, मोआब, र अम्मोनका सन्तानहरूमध्ये प्रमुखहरू।” मोआब र अम्मोन लूतका दुई छोरीहरूका सन्तान हुन्। लूतको परिवारले आइतबारको व्यवस्थाको संकटको समयमा पोपसत्ताको हातबाट उम्कनेहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

Sister White uses this symbolism. The fallen churches are represented by Lot, and the precious were hurried out of the doomed churches, as Lot was hurried out of Sodom before her destruction. God's people were fitted up and strengthened by the excellent glory which fell upon them in rich abundance, preparing them to endure the hour of temptation. A multitude of voices were heard everywhere, saying, "Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus."

सिस्टर ह्वाइटले यही प्रतीकवाद प्रयोग गर्नुहुन्छ। पतित चर्चहरूलाई लोटद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र बहुमूल्यजनहरूलाई विनाशका लागि ठहरिएका चर्चहरूबाट त्यसरी नै शीघ्र बाहिर निकालियो, जसरी लोटलाई सदोमको विनाश हुनुअघि त्यहाँबाट हतार-हतार बाहिर निकालिएको थियो। परमेश्वरका जनहरूलाई तिनीहरूमाथि प्रशस्त परिमाणमा ओर्लिएको उत्कृष्ट महिमाद्वारा सुसज्जित र बलियो पारियो, जसले तिनीहरूलाई परीक्षाको घडी सहन तयार पार्यो। जताततै धेरै स्वरहरू सुनिन्थे, यसो भन्दै, “यहाँ सन्तहरूको धैर्य छ; यहाँ तिनीहरू छन्, जसले परमेश्वरका आज्ञाहरू र येशूको विश्वास पालन गर्छन्।”

While she is talking about the call out of Babylon at the end of the world, she uses the history of the Second Angel's Message in the Millerite time period to describe that call. The Second Angel's Message is a call out of Babylon, and this history typifies the history of The Sunday Law crisis.

यद्यपि उनी संसारको अन्त्यमा बाबेलबाट बाहिर निस्कने आह्वानबारे कुरा गर्दैछिन्, तथापि त्यस आह्वानलाई वर्णन गर्न उनी मिलरवादी कालखण्डमा दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको इतिहास प्रयोग गर्छिन्। दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश बाबेलबाट बाहिर निस्कने आह्वान हो, र यस इतिहासले आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी सङ्कटको इतिहासको प्रतीकात्मक पूर्वरूप प्रस्तुत गर्छ।

One of the biblical references Ellen White uses to describe this history is the story of Sodom and Gomorrah. We will read from Genesis 19:1-11, which is part of the story of Lot.

यस इतिहासको वर्णन गर्न एलेन ह्वाइटले प्रयोग गर्नुभएको बाइबलीय सन्दर्भहरूमध्ये एक सदोम र गमोरा को कथा हो। हामी उत्पत्ति 19:1–11 बाट पढ्नेछौँ, जुन लोतको कथाको एक अंश हो।

> And there came two angels to Sodom at even; and Lot sat in the gate of Sodom: and Lot seeing them rose up to meet them; and he bowed himself with his face toward the ground; And he said, Behold now, my lords, turn in, I pray you, into your servant's house, and tarry all night, and wash your feet, and ye shall rise up early, and go on your ways. And they said, Nay; but we will abide in the street all night. And he pressed upon them greatly; and they turned in unto him, and entered into his house; and he made them a feast, and did bake unleavened bread, and they did eat. But before they lay down, the men of the city, even the men of Sodom, compassed the house round, both old and young, all the people from every quarter: And they called unto Lot, and said unto him, Where are the men which came in to thee this night? bring them out unto us, that we may know them. And Lot went out at the door unto them, and shut the door after him, And said, I pray you, brethren, do not so wickedly. Behold now, I have two daughters which have not known man; let me, I pray you, bring them out unto you, and do ye to them as is good in your eyes: only unto these men do nothing; for therefore came they under the shadow of my roof. And they said, Stand back. And they said again, This one fellow came in to sojourn, and he will needs be a judge: now will we deal worse with thee, than with them. And they pressed sore upon the man, even Lot, and came near to break the door. But the men put forth their hand, and pulled Lot into the house to them, and shut the door. And they smote the men that were at the door of the house with blindness, both small and great: so that they wearied themselves to find the door.

> साँझ पर्न लाग्दा दुई स्वर्गदूतहरू सदोममा आए; र लूत सदोमको ढोकामा बसेका थिए। लूतले तिनीहरूलाई देखेर तिनीहरूलाई भेट्न उठे, र भुइँतिर अनुहार झुकाई दण्डवत् गरे। अनि उनले भने, हे मेरा प्रभुहरू, अब बिन्ती छ, तपाईंहरू आफ्ना सेवकको घरतिर फर्कनुहोस्, र आजको रात यहीँ बिताउनुहोस्, र आफ्ना खुट्टा धुनुहोस्; त्यसपछि बिहानै उठेर आफ्नो बाटो लाग्नुहोस्। तर तिनीहरूले भने, होइन; हामी त सडकमा नै रात बिताउनेछौं। तर उनले तिनीहरूलाई अत्यन्तै आग्रह गरे; तब तिनीहरू उनीतिर फर्किए, र उनको घरमा पसे; अनि उनले तिनीहरूका निम्ति भोज तयार गरे, र अखमिरी रोटी पकाए, र तिनीहरूले खाए। तर तिनीहरू सुत्नुभन्दा अघि, सहरका मानिसहरू, अर्थात् सदोमका मानिसहरू, जवानदेखि वृद्धसम्म, चारैतिरका सबै मानिसहरूले घरलाई घेरे। अनि तिनीहरूले लूतलाई बोलाए, र उनलाई भने, आज राति तिमीकहाँ आएका ती मानिसहरू कहाँ छन्? तिनीहरूलाई बाहिर ल्याऊ, ताकि हामी तिनीहरूलाई जान्न सकौं। तब लूत ढोकाबाट बाहिर तिनीहरूकहाँ गए, र आफ्नो पछाडि ढोका बन्द गरे, अनि भने, हे दाज्यू-भाइहरू, बिन्ती छ, यस्तो दुष्टता नगर। हेर, मेरा दुई छोरीहरू छन्, जसले कुनै पुरुषलाई चिनेका छैनन्; बिन्ती छ, म तिनीहरूलाई तिमीहरूकहाँ बाहिर ल्याउँछु, र तिमीहरूका नजरमा जे असल लाग्छ त्यही तिनीहरूमाथि गर; तर यी मानिसहरूलाई मात्र केही नगर, किनकि यही कारणले तिनीहरू मेरो छानाको छायाँमुनि आएका हुन्। तर तिनीहरूले भने, पछाडि हट्। अनि तिनीहरूले फेरि भने, यो एक जना परदेशी भएर बस्न आएको मानिस, अब न्यायी बन्न खोज्छ! अब हामी तेरोसित तिनीहरूसित भन्दा अझ खराब व्यवहार गर्नेछौं। अनि तिनीहरूले त्यस मानिस, अर्थात् लूतमाथि, अत्यन्तै जोर दिए, र ढोका फोर्न नजिक आए। तर ती मानिसहरूले आफ्नो हात पसारी, लूतलाई आफूतिर घरभित्र ताने, र ढोका बन्द गरे। अनि तिनीहरूले घरको ढोकामा भएका मानिसहरूलाई, सानादेखि ठूला सबैलाई, अन्धोपनले प्रहार गरे; यसरी कि तिनीहरू ढोका भेट्टाउन खोज्दा-खोज्दै थाकेर लखतरान भए।

## Progressive Testing and the Tarrying Time

क्रमिक परीक्षा र ढिलाइको समय

Sister White talks about a progressive testing process in the time of Christ and in the time of the Millerites, illustrating a progressive testing process for us. In Early Writings, page 259, she says:

बहिनी व्हाइटले ख्रीष्टको समयमा र मिलेराइटहरूको समयमा क्रमशः अघि बढ्ने जाँचको प्रक्रियाबारे बोल्नुहुन्छ, जसले हाम्रो निम्ति पनि क्रमशः अघि बढ्ने जाँचको प्रक्रियालाई चित्रित गर्दछ। Early Writings, page 259 मा उहाँ यसो भन्नुहुन्छ:

> "Those who would not receive the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, neither could they be benefitted by the ministration of Christ in the Sanctuary above." She then says, "Those that did not receive the First Angel's Message could not be benefitted by the Second Angel's Message, neither could they be benefitted by the Midnight Cry."

> “जसले यूहन्ना बप्तिस्मादाताको सन्देश ग्रहण गर्न चाहेनन्, तिनीहरू येशूका शिक्षाबाट कुनै लाभ पाउन सकेनन्; न त माथिको पवित्रस्थानमा ख्रीष्टको सेवकाइबाट नै तिनीहरू लाभान्वित हुन सके।” त्यसपछि उनी भन्छिन्, “जसले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश ग्रहण गरेनन्, तिनीहरू दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशबाट लाभान्वित हुन सकेनन्; न त तिनीहरू मध्यरातको पुकारबाट नै लाभान्वित हुन सके।”

In that passage in Early Writings, 259, when the door is closed in the time of Christ, the Jews are in perfect darkness, blindness.

Early Writings, 259 को उक्त अंशमा, जब ख्रीष्टको समयमा ढोका बन्द गरिन्छ, यहूदीहरू पूर्ण अन्धकार र अन्धोपनमा हुन्छन्।

The Millerite history of the Second Angel is the history of Lot. The two angels come to town (June 1842), the Second Angel's Message arrives, and Lot has them tarry for the night (the Tarrying Time). There is a judgment, and then a door closes (October 22, 1844).

दोस्रो स्वर्गदूतको मिलेराइट इतिहास लूतको इतिहास हो। दुई स्वर्गदूत सहरमा आउँछन् (जून १८४२), दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश आइपुग्छ, र लूतले तिनीहरूलाई रातभरि बस्न लगाउँछ (तारिइरहने समय)। एक न्याय हुन्छ, अनि त्यसपछि एउटा ढोका बन्द हुन्छ (अक्टोबर २२, १८४४)।

We will look at another biblical history where a tarrying time lines up with the Millerite History before pulling this together.

यसलाई समेट्नु अघि, हामी अर्को एउटा बाइबलीय इतिहासतर्फ हेर्नेछौँ, जहाँ एउटा ढिलाइको समय मिलेराइट इतिहाससँग समानान्तर रूपमा मेल खान्छ।

## Moses, the Sanctuary, and the Tarrying Time

मोशा, पवित्रस्थान, र विलम्बको समय

The next history is Moses receiving instructions on building the sanctuary and the Law.

अर्को इतिहास मूसाले पवित्रस्थानको निर्माण र व्यवस्थासम्बन्धी निर्देशनहरू प्राप्त गरेको हो।

> "Upon the seventh day, which was the Sabbath, Moses was called up into the cloud. The thick cloud opened in the sight of all Israel, and the glory of the Lord broke forth like devouring fire. 'And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount; and Moses was in the mount forty days and forty nights." Patriarchs and Prophets, 313, 314.

> सातौँ दिनमा, जो विश्रामदिन थियो, मोशालाई बादलभित्र माथि बोलाइयो। समस्त इस्राएलको दृष्टिमा त्यो बाक्लो बादल खुल्यो, र परमप्रभुको महिमा भस्म पार्ने आगोजस्तै प्रकट भयो। “अनि मोशा बादलको बीचमा पसे, र पर्वतमा उक्लेर गए; अनि मोशा पर्वतमा चालीस दिन र चालीस रात रहे।” Patriarchs and Prophets, 313, 314.

The forty days' tarry in the mount did not include the six days of preparation.

पर्वतमा चालीस दिनको बसाइमा तयारीका छ दिनहरू समावेश थिएनन्।

During this history, Moses spent 46 days receiving instructions on building the temple, paralleling the 46 years from 1798 to 1844 when the Lord raised up the Millerite temple, and the 46 years of Herod's reconstruction of the temple noted in John 2:20, as well as the 46 chromosomes of the human temple. During the six days, Joshua was with Moses, and together they ate manna and drank from the brook that descended out of the mount. Joshua did not enter the cloud with Moses but remained outside, eating and drinking daily while awaiting Moses' return, while Moses fasted during the forty days.

यस इतिहासको अवधिमा, मोशाले मन्दिर निर्माणसम्बन्धी निर्देशनहरू ग्रहण गर्न ४६ दिन बिताए; यो १७९८ देखि १८४४ सम्मका ती ४६ वर्षहरूसँग समानान्तर छ, जब प्रभुले मिलेराइट मन्दिर खडा गर्नुभयो; साथै यूहन्ना २:२० मा उल्लेख गरिएको हेरोदद्वारा मन्दिरको पुनर्निर्माणमा लागेको ४६ वर्षहरूसँग, र मानव मन्दिरका ४६ गुणसूत्रहरूसँग पनि। ती छ दिनहरूको अवधिमा, यहोशू मोशासँग थिए, र तिनीहरू दुवैले मन्ना खाए र पर्वतबाट तल झर्ने खोल्साबाट पानी पिए। यहोशू मोशासँग बादलभित्र प्रवेश गरेनन्, तर मोशाको फिर्तीको प्रतीक्षामा दैनिक खान्दै र पिउँदै बाहिरै रहे, जबकि मोशाले ती चालीस दिन उपवास बसे।

During his stay in the mount, Moses received directions for building a sanctuary in which the divine presence would be specially manifested. 'Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them' (Exodus 25:8), was the command of God.

पहाडमा रहँदा मोशाले एउटा पवित्रस्थान निर्माण गर्नका लागि निर्देशन प्राप्त गरे, जसमा ईश्वरीय उपस्थिति विशेष रूपमा प्रकट हुनेथियो। “‘तिनीहरूले मेरो निम्ति एक पवित्रस्थान बनाऊन्; ताकि म तिनीहरूका बीचमा वास गरूँ’” (प्रस्थान 25:8), यही परमेश्वरको आज्ञा थियो।

This is where we find the number 46 associated with the building of the sanctuary.

यहीँ हामी पवित्रस्थानको निर्माणसँग सम्बन्धित ४६ संख्या भेट्टाउँछौँ।

We will read from Exodus and note a tarrying time in this story, as it prefigures the tarrying time in the time of Christ, the Millerites, and at the end of the world. The tarrying time produces the environment that allows the Midnight Cry to be proclaimed and to produce two classes of worshippers. Without the tarrying time, the dynamics of that history would not be in place for what the Lord wants to accomplish at the Midnight Cry. We must see what the tarrying time represents.

हामी प्रस्थानको पुस्तकबाट पढ्नेछौँ र यस कथामा रहेको ढिलाइको समयलाई ध्यान दिनेछौँ, किनकि यसले ख्रीष्टको समयमा, मिलेराइटहरूको समयमा, र संसारको अन्त्यमा हुने ढिलाइको समयलाई पूर्वसूचित गर्दछ। ढिलाइको समयले यस्तो परिस्थिति उत्पन्न गर्दछ जसले मध्यरात्रिको पुकार घोषणा गरिन र दुई वर्गका आराधकहरू उत्पन्न हुन दिन्छ। ढिलाइको समयविना, त्यो इतिहासका गतिशील तत्त्वहरू प्रभुले मध्यरात्रिको पुकारमा पूरा गर्न चाहनुभएको कार्यका लागि स्थापित हुने थिएनन्। हामीले ढिलाइको समयले के प्रतिनिधित्व गर्दछ भन्ने कुरा बुझ्नैपर्छ।

> And he said unto Moses, Come up unto the Lord, thou, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel; and worship ye afar off. . . . And Moses took half of the blood, and put it in basons; and half of the blood he sprinkled on the altar. And he took the book of the covenant, and read in the audience of the people: and they said, All that the Lord hath said will we do, and be obedient. And Moses took the blood, and sprinkled it on the people, and said, Behold the blood of the covenant, which the Lord hath made with you concerning all these words. Exodus 24:1, 6-8.

> अनि उहाँले मोशालाई भन्नुभयो, “तिमी, हारून, नादाब, अबीहू, र इस्राएलका सत्तरीजना एल्डरहरू परमप्रभुकहाँ माथि आओ; अनि टाढैबाट आराधना गर। . . .” अनि मोशाले रगतको आधा भाग लिएर कचौराहरूमा राखे; र रगतको आधा भाग उनले वेदीमाथि छर्के। अनि उनले करारको पुस्तक लिएर मानिसहरूका सुनाइमा पढे; अनि तिनीहरूले भने, “परमप्रभुले भन्नुभएका सबै कुरा हामी गर्नेछौं, र आज्ञाकारी हुनेछौं।” अनि मोशाले रगत लिएर मानिसहरूमाथि छर्के, र भने, “हेर, यो करारको रगत हो, जुन परमप्रभुले यी सबै वचनहरूको सम्बन्धमा तिमीहरूसित बाँध्नुभएको छ।” प्रस्थान २४:१, ६-८।

This 46-day period, this Tarrying Time, is when the Lord is entering into covenant with a people.

यी ४६-दिने अवधि, यो प्रतीक्षाको समय, त्यही समय हो जब प्रभु एक जनसमूहसँग करारमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्छ।

Did the Lord enter into covenant with the Millerites in this history? Yes.

के यस इतिहासमा प्रभुले मिलेराइटहरूसँग करारमा प्रवेश गर्नुभयो? हो।

Did He enter into covenant with the Christian church at Pentecost in the time of Christ? Yes.

के उहाँले ख्रीष्टको समयमा पेन्तेकोस्तको दिनमा ख्रीष्टियन मण्डलीसँग करार बाँध्नुभयो? हो।

So, this tarrying time is one of the waymarks of the Lord entering into covenant with a people.

यसरी, यो विलम्बको समय भनेको प्रभुले एक जातिसित करारमा प्रवेश गर्नुहुने मार्गचिन्हहरूमध्ये एक हो।

> And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them. And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them. And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:12-18.

> अनि परमप्रभुले मोशालाई भन्नुभयो, “तिमी पर्वतमा मेरो सामु उक्लेर आऊ, र त्यहाँ बस; अनि म तिमीलाई ढुङ्गाका पट्टिहरू, र व्यवस्था, र आज्ञाहरू, जो मैले लेखेको छु, दिनेछु, ताकि तिमीले तिनीहरूलाई सिकाउन सकोस्।” तब मोशा उठे, र उनका सेवक यहोशू पनि; अनि मोशा परमेश्वरको पर्वतमा उक्लेर गए। अनि उनले अग्रजहरूलाई भने, “हामी तिमीहरूकहाँ फेरि नआउञ्जेल यहाँ हाम्रो निम्ति पर्खेर बस; अनि हेर, हारून र हूर तिमीहरूसँग छन्; यदि कसैको कुनै मुद्दा वा कामकाज छ भने, ऊ तिनीहरूकहाँ जाओस्।” अनि मोशा पर्वतमा उक्लेर गए, र बादलले पर्वतलाई ढाक्यो। अनि परमप्रभुको महिमा सीनै पर्वतमाथि विराजमान भयो, र बादलले त्यसलाई छ दिनसम्म ढाकिरह्यो; अनि सातौँ दिन उहाँले बादलको बीचबाट मोशालाई बोलाउनुभयो। अनि इस्राएलका सन्तानहरूको दृष्टिमा पर्वतको टुप्पोमा परमप्रभुको महिमाको दृश्य भस्म पार्ने आगोजस्तै थियो। अनि मोशा बादलको बीचमा प्रवेश गरेर पर्वतमा उक्लेर गए; र मोशा पर्वतमा चालीस दिन र चालीस रात रहे। प्रस्थान 24:12-18.

In the history of Moses, we see a tarrying time. During this time, the two tables symbolize the covenant, and the Lord is entering into covenant and giving Moses instructions on building the temple.

मोशाको इतिहासमा हामी एक प्रतीक्षाको समय देख्छौँ। यस समयमा ती दुई पट्टिकाले करारलाई प्रतीक गर्छन्, र प्रभु करारमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्छ तथा मन्दिर निर्माणको विषयमा मोशालाई निर्देशन दिँदै हुनुहुन्छ।

From 1798 to 1844, those 46 years, the Lord was raising the Millerite temple so He might enter into covenant with modern Israel.

१७९८ देखि १८४४ सम्म, ती ४६ वर्षहरूमा, प्रभुले आधुनिक इस्राएलसँग करारमा प्रवेश गर्न सकून् भनेर मिलेराइट मन्दिर उठाइरहनुभएको थियो।

The period we just read about with Moses and the tarrying time of the 70 elders is called Pentecost in biblical history—fifty days after Passover. The Lord instructed Israel to commemorate Pentecost forever. In the New Testament, Pentecost is a focus of the early Christian church, commemorating this very history. We find the same components at Pentecost in the time of Christ, in the history of the Millerites, and these components will be repeated at the end of the world.

हामीले भर्खरै मोशा र सत्तरी ज्येष्ठहरूको प्रतीक्षा-अवधिबारे पढेको कालखण्डलाई बाइबलीय इतिहासमा पेन्तेकोस्त भनिन्छ—निस्तार-चाडको पचास दिनपछि। प्रभुले इस्राएललाई पेन्तेकोस्तलाई सदासर्वदा स्मरण गर्न आदेश दिनुभयो। नयाँ नियममा, प्रारम्भिक ख्रीष्टियन मण्डलीको एउटा केन्द्रीय विषय पेन्तेकोस्त हो, जसले यही इतिहासको स्मरण गराउँछ। हामी ख्रीष्टको समयमा भएको पेन्तेकोस्तमा, मिलेराइटहरूको इतिहासमा, र संसारको अन्त्यमा पनि यी उही तत्त्वहरू दोहोरिनेछन् भन्ने पाउँछौँ।

## Pentecost and the Tarrying Time in the New Testament

नयाँ नियममा पेन्टेकोस्ट र प्रतीक्षाको समय

Let us look at Pentecost from Luke 24:44-52, during the story of the road to Emmaus.

आउनुहोस्, एम्माउस जाने बाटोको कथाको सन्दर्भमा लूका 24:44–52 बाट पिन्तेकुस्तलाई हेरौं।

Earlier in Luke, the two disciples walking with Jesus ask Him to tarry with them. The Bible uses the word 'tarry.' There is a tarrying time marked there, but we want to mark a different tarrying time in this same history.

लूकमा यसअघि, येशूसँग हिँडिरहेका ती दुई चेलाहरूले उहाँलाई तिनीहरूसँग बसिरहनुहोस् भनी आग्रह गर्छन्। बाइबलले ‘tarry’ भन्ने शब्द प्रयोग गर्छ। त्यहाँ एउटा बसिरहने समय चिन्हित गरिएको छ, तर हामी यही इतिहासमा एउटा भिन्न बसिरहने समयलाई चिन्हित गर्न चाहन्छौँ।

> And he [Jesus] said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things. And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.

> अनि उहाँ [येशू] ले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मैले तिमीहरूसित हुँदा तिमीहरूलाई भनेका वचनहरू यी नै हुन्—मेरो विषयमा मोशाको व्यवस्थामा, अगमवक्ताहरूमा, र भजनसंग्रहमा लेखिएका सबै कुराहरू पूरा हुनैपर्छ।” तब उहाँले तिनीहरूको समझ खोलिदिनुभयो, ताकि तिनीहरूले धर्मशास्त्र बुझून्। अनि उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “यसरी लेखिएको छ, र यसरी नै ख्रीष्टले दुःख भोग्नु, र तेस्रो दिनमा मरेकाहरूबाट पुनर्जीवित हुनु आवश्यक थियो; अनि उहाँकै नाउँमा पश्चात्ताप र पापहरूको क्षमाको प्रचार यरूशलेमबाट आरम्भ गरी सबै जातिहरूका बीचमा गरिनुपर्छ। अनि तिमीहरू यी कुराहरूका साक्षीहरू हौ। अनि, हेर, म मेरा पिताको प्रतिज्ञा तिमीहरूमाथि पठाउँछु; तर माथिबाट सामर्थ्यले युक्त नभएसम्म तिमीहरू यरूशलेम सहरमा बसिरहो।”

The tarrying time is marked by the command to tarry in Jerusalem for power. This is where the empowerment of the message takes place for the Millerites.

शक्ति प्राप्त गर्न यरूशलेममा पर्खिरहनुपर्ने आज्ञाद्वारा त्यो पर्खाइको समय चिह्नित गरिएको छ। यहीँ मिलेराइटहरूका लागि सन्देशको सामर्थ्यप्रदान सम्पन्न हुन्छ।

To tarry means to wait. "Blessed is he that waiteth." For what? The empowerment.

ढिलाइ गर्नु भनेको पर्खनु हो। “धन्य हो त्यो, जसले पर्खिरहन्छ।” केका लागि? सामर्थ्यप्रदानका लागि।

You cannot correctly understand the empowerment of the Midnight Cry unless you understand the tarrying time, where they are commanded to wait for that power. It is part of the story. To have the light set up behind you continue to shine, you must understand the whole history.

मध्यरातको पुकारको सशक्तीकरणलाई तपाईंले सही रूपमा बुझ्न सक्नुहुन्न, यदि तपाईंले त्यो ढिलाइको समयलाई नबुझ्नुहुने हो भने, जहाँ उनीहरूलाई त्यस शक्तिको लागि प्रतीक्षा गर्न आज्ञा गरिएको छ। यो त्यस कथाको एक अङ्ग हो। तपाईंको पछाडि स्थापित गरिएको ज्योति निरन्तर चम्किरहोस् भन्ने हो भने, तपाईंले सम्पूर्ण इतिहास बुझ्नै पर्छ।

You may not yet see where this is going, but tomorrow it will become clear.

तपाईंले यो कहाँ जाँदैछ भन्ने कुरा अझै नदेख्नुभएको हुन सक्छ, तर भोलि यो स्पष्ट हुनेछ।

## The Three Prophecies and the Tarrying Time

तीन भविष्यवाणीहरू र विलम्बको समय

Three prophecies led the Millerites to a misconception that caused the tarrying time and the first disappointment. These prophecies are the same three that William Miller said he was given the commencement for: the 1335, the 2520, and the 2300 days.

तीन अगमवाणीहरूले मिलेराइटहरूलाई यस्तो गलत धारणा तर्फ डोर्‍याए, जसले गर्दा ढिलाइको समय र पहिलो निराशा उत्पन्न भयो। यी अगमवाणीहरू उही तीन हुन्, जसका लागि विलियम मिलरले आफूलाई आरम्भबिन्दु प्रदान गरिएको थियो भनेका थिए: 1335, 2520, र 2300 दिन।

If you understand that the tarrying time is a specific component of the Midnight Cry, you must ask what produced the tarrying time. It was these three time prophecies: the 1335, the 2520, and the 2300.

यदि तपाईंले बुझ्नुहुन्छ कि ढिलाइको समय मध्यरात्रिको पुकारको एक विशिष्ट अवयव हो, भने तपाईंले सोध्नैपर्छ कि ढिलाइको समय केबाट उत्पन्न भयो। यो यिनै तीन समयसम्बन्धी भविष्यवाणीहरूबाट उत्पन्न भएको थियो: 1335, 2520, र 2300।

If you reject the prophecy of the 2520 and the 1335, you are denying the Midnight Cry and fall off the path to the wicked world below.

यदि तपाईं 2520 र 1335 को भविष्यवाणीलाई अस्वीकार गर्नुहुन्छ भने, तपाईं मध्यरातको पुकारलाई इन्कार गर्दै हुनुहुन्छ र तलको दुष्ट संसारतर्फ जाने बाटोबाट खस्नुहुन्छ।

That is where we are heading with all this.

यही तर्फ हामी यी सबै कुरासँग अघि बढिरहेका छौँ।

They tarry because they are to wait for power from on high, and in the Millerite History, that power was the Midnight Cry.

तिनीहरू पर्खिरहन्छन्, किनकि तिनीहरूले माथिबाट आउने शक्तिको प्रतीक्षा गर्नुपर्ने हुन्छ, र मिलेराइट इतिहासमा त्यो शक्ति मध्यरातको पुकार थियो।

> But tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high. And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them. And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven. And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy. Luke 24:44-52.

> तर तिमीहरू माथिबाट शक्ति नपाउञ्जेल यरूशलेम नगरमै पर्खिरहो। अनि उहाँले तिनीहरूलाई बेथानीसम्म बाहिर लैजानुभयो, र आफ्ना हातहरू उठाई तिनीहरूलाई आशिष् दिनुभयो। अनि यस्तो भयो, जब उहाँले तिनीहरूलाई आशिष् दिइरहनुभएको थियो, उहाँ तिनीहरूबाट अलग हुनुभयो, र स्वर्गतर्फ उठाइए। अनि तिनीहरूले उहाँको आराधना गरे, र ठूलो आनन्दसहित यरूशलेममा फर्किए। लूका 24:44-52।

Bethany is a suburb of Jerusalem, about a mile and a half outside the city. In Jesus' day, this was a significant distance, as people walked everywhere.

बेथानी यरूशलेमको एक उपनगर हो, सहरबाट करिब डेढ माइल बाहिर अवस्थित। येशूको समयमा मानिसहरू सबै ठाउँ पैदल हिँड्ने भएकाले यो उल्लेखनीय दूरी थियो।

Bethany means 'House of the Poor.'

बेथानीको अर्थ ‘गरीबहरूको घर’ हो।

Jesus' favorite place to be was Bethany, where Lazarus, Mary, and Martha lived.

येशूलाई रहन सबैभन्दा मन पर्ने स्थान बेथानी थियो, जहाँ लाजरस, मरियम, र मार्था बस्दथे।

It is worth noting that the Triumphal Entry is the history Sister White uses to describe the Midnight Cry.

यो ध्यान दिन योग्य छ कि बहिनी ह्वाइटले मध्यरात्रिको पुकारको वर्णन गर्न प्रयोग गर्नुभएको इतिहास विजयपूर्ण प्रवेशकै हो।

Before Jesus entered Jerusalem for the Triumphal Entry, He tarried in Bethany, the House of the Poor. There is a tarrying time that precedes the Triumphal Entry, just as there is a tarrying time that precedes the Midnight Cry. They are parallel histories, but we are still dealing with Luke 24:44-52 and waiting and tarrying in Jerusalem.

येशू विजयी प्रवेशका लागि यरूशलेममा प्रवेश गर्नु अघि, उहाँ गरिबहरूको घर बेथानियामा केही समय रहनुभयो। जसरी मध्यरात्रिको पुकारभन्दा अघि एक प्रतीक्षाको समय हुन्छ, त्यसरी नै विजयी प्रवेशभन्दा अघि पनि एक प्रतीक्षाको समय हुन्छ। ती समानान्तर इतिहासहरू हुन्, तर हामी अझै लूका 24:44-52 सँग सम्बन्धित छौं र यरूशलेममा प्रतीक्षा गर्दै र ठहरिइरहेका छौं।

In Early Writings, page 247, speaking of the Millerite History, Sister White says:

अर्ली राइटिङ्स, पृष्ठ २४७ मा, मिलेराइट इतिहासको विषयमा बोल्दै, सिस्टर ह्वाइट यसो भन्नुहुन्छ:

> "The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844."

> निराश भएकाहरूले धर्मशास्त्रहरूबाट देखे कि तिनीहरू ढिलाइको समयमा थिए, र दर्शनको परिपूर्ति धैर्यपूर्वक प्रतीक्षा गर्न तिनीहरूले अवश्य पर्खनुपर्थ्यो। जस प्रमाणले तिनीहरूलाई 1843 मा आफ्ना प्रभुको प्रतीक्षा गर्न प्रेरित गरेको थियो, त्यही प्रमाणले तिनीहरूलाई 1844 मा उहाँको आशा गर्न लगायो।

At the Midnight Cry, the Millerites had their understanding of the Scriptures opened.

मध्यरात्रिको पुकारको समयमा, मिलरवादीहरूको लागि पवित्रशास्त्रको समझ खोलियो।

"The disappointed ones" from the first disappointment saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and the same evidence that led them to predict 1843 as the return of the Lord now proved 1844.

“पहिलो निराशा” का निराश भएकाहरूले धर्मशास्त्रहरूबाट आफूहरू ढिलाइको समयमा छन् भन्ने कुरा देखे, र प्रभुको आगमन 1843 मा हुनेछ भनी भविष्यवाणी गर्न उनीहरूलाई प्रेरित गरेको त्यही प्रमाणले अब 1844 लाई प्रमाणित गर्‍यो।

What had the Lord done for them? He opened their understanding. This is a parallel history to the disciples.

प्रभुले तिनीहरूका लागि के गर्नुभएको थियो? उहाँले तिनीहरूको समझ खोलिदिनुभयो। यो चेलाहरूको इतिहाससँग समानान्तर इतिहास हो।

## Jacob’s Tarrying Time and the Covenant

याकूबको ढिलो बसाइको समय र करार

There is a tarrying time in the story of Jacob. This tarrying time illuminates many prophetic truths, though we will only touch on some of them.

याकूबको कथामा एक प्रतिक्षाको समय छ। यस प्रतिक्षाको समयले धेरै भविष्यवाणीसम्बन्धी सत्यहरूलाई उजागर गर्छ, यद्यपि हामी तीमध्ये केहीलाई मात्र स्पर्श गर्नेछौँ।

Genesis 28, beginning with verse 10, shows that the story of Jacob prefigures the end of the world. Jacob's sons represent the 144,000 at the end of the world.

उत्पत्ति २८, पद १० देखि आरम्भ गरेर, याकूबको कथाले संसारको अन्त्यलाई पूर्वछायाँ दिन्छ भनी देखाउँछ। याकूबका छोराहरूले संसारको अन्त्यमा हुने १,४४,००० जनालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

Jacob had sons from four women—two wives, Rachel and Leah, and two concubines. He had to work for his wives: 2520 days for Leah and 2520 days for Rachel. In Jacob's story, we see both 2520s, representing the Northern and Southern Kingdoms.

याकूबका चार जना स्त्रीहरूबाट छोराहरू थिए—दुई पत्नीहरू, राहेल र लेआ, अनि दुई उपपत्नीहरू। आफ्ना पत्नीहरूका लागि उनले श्रम गर्नुपर्‍यो: लेआका लागि 2520 दिन र राहेलका लागि 2520 दिन। याकूबको कथामा हामी यी दुवै 2520 देख्छौं, जसले उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

Jacob is a symbol of the Millerite History and the 144,000. His story should provide light for us at the end of the world.

याकूब मिलेराइट इतिहास तथा १,४४,००० जनको एक प्रतीक हो। उसको कथा संसारको अन्त्यमा हाम्रो लागि प्रकाश प्रदान गर्ने हुनुपर्छ।

> And Jacob went out from Beersheba, and went toward Haran. And he lighted upon a certain place, and tarried there all night, because the sun was set; and he took of the stones of that place and put them for his pillows, and lay down in that place to sleep. And he dreamed, and behold a ladder set up on the earth, and the top of it reached to heaven: and behold the angels of God ascending and descending on it. And, behold, the Lord stood above it, and said, I am the Lord God of Abraham thy father, and the God of Isaac; the land whereon thou liest, to thee will I give it, and to thy seed: And thy seed shall be as the dust of the earth, and thou shall spread abroad to the west, and to the east, and to the north, and to the south: and in thee and in thy seed shall all the families of the earth be blessed. And, behold, I am with thee, and will keep thee in all places whither thou goest, and will bring thee again into this land; for I will not leave thee, until I have done that which I have spoken to thee of. Genesis 28:10-15.

> याकूब बेर्शेबाबाट निस्केर हारानतिर लागे। उनी एक स्थानमा आइपुगे, र सूर्य अस्ताइसकेको हुनाले त्यहीँ रातभरि बसे; अनि उनले त्यस स्थानका ढुङ्गाहरूमध्ये केही लिएर आफ्ना सिरानी बनाए, र त्यहीँ सुत्नलाई पल्टिए। तब उनले एउटा सपना देखे; र हेर, पृथ्वीमा एउटा भर्‍याङ राखिएको थियो, र त्यसको टुप्पो स्वर्गसम्म पुगेको थियो; र हेर, परमेश्वरका दूतहरू त्यसमा उक्लँदै र ओर्लँदै थिए। अनि हेर, परमप्रभु त्यसको माथि उभिनुभएको थियो, र उहाँले भन्नुभयो, म तिम्रा पिता अब्राहामका परमप्रभु परमेश्वर, र इसहाकका परमेश्वर हुँ; जुन भूमिमा तँ सुतेको छस्, त्यो म तँलाई र तेरो सन्तानलाई दिनेछु। अनि तेरो सन्तान पृथ्वीको धूलोजस्तै हुनेछ, र तँ पश्चिमतिर, पूर्वतिर, उत्तरतिर, र दक्षिणतिर फैलिनेछस्; र तँद्वारा तथा तेरो सन्तानद्वारा पृथ्वीका सबै कुलहरू आशिषित हुनेछन्। अनि हेर, म तँसँग छु, र तँ जहाँ-जहाँ जान्छस् त्यहाँ-तहाँ म तेरो रक्षा गर्नेछु, र फेरि तँलाई यस भूमिमा ल्याउनेछु; किनकि मैले तँलाई जे भनेको छु, त्यो पूरा नगरेसम्म म तँलाई छोड्नेछैनँ। उत्पत्ति २८:१०-१५।

The Lord is entering into covenant with Jacob. When the Lord enters into covenant with Moses and Israel, there is a tarrying time; when He enters into covenant with Jacob, there is a tarrying time; when He enters into covenant with modern Israel in the Millerite History, there is a tarrying time; and when He enters into covenant with the Christian church at Pentecost, there is a tarrying time.

प्रभु याकूबसँग करारमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्छ। जब प्रभु मोशा र इस्राएलसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, त्यहाँ एक प्रतीक्षा-काल हुन्छ; जब उहाँ याकूबसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, त्यहाँ एक प्रतीक्षा-काल हुन्छ; जब उहाँ मिलेराइट इतिहासमा आधुनिक इस्राएलसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, त्यहाँ एक प्रतीक्षा-काल हुन्छ; र जब उहाँ पेन्टेकोस्टमा ख्रीष्टीय मण्डलीसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, त्यहाँ एक प्रतीक्षा-काल हुन्छ।

In this story, during the tarrying time, the Lord opens the understanding of His people to His Word, symbolized by the ladder with angels ascending and descending—a symbol of communication between God and man.

यस कथामा, पर्खाइको अवधिमा, प्रभुले आफ्ना जनहरूका समझलाई आफ्नै वचनप्रति खोलिदिनुहुन्छ, जसको प्रतीक स्वर्गदूतहरू उक्लँदै र ओरालिँदै गरेको सिँढी हो—परमेश्वर र मानिसबीचको सञ्चारको प्रतीक।

> And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! This is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16-17.

> तब याकूब आफ्नो निद्राबाट ब्यूँझियो, र उसले भन्यो, निश्चय नै परमप्रभु यस ठाउँमा हुनुहुँदोरहेछ; तर मैले त्यो थाहा पाइनँ। अनि ऊ भयभीत भयो, र भन्यो, यो ठाउँ कति भयावह रहेछ! यो त परमेश्वरको भवन बाहेक अरू केही होइन, र यही स्वर्गको ढोका हो। उत्पत्ति 28:16-17.

At the Midnight Cry, the Millerite virgins are waking up and becoming the House of God. He is entering into covenant with them, making them modern Israel.

मध्यरातको पुकारमा, मिलेरवादी कन्याहरू जागिरहेका छन् र परमेश्वरको घर बन्दैछन्। उहाँ तिनीहरूसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, तिनीहरूलाई आधुनिक इस्राएल बनाउँदै।

> And Jacob rose up early in the morning, and took the stone that he had put for his pillows, and set it up for a pillar, and poured oil upon the top of it. And he called the name of that place Bethel: but the name of that city was called Luz at the first. Genesis 28:18-19.

> तब याकूब बिहान सबेरै उठे, र उनले आफ्नो सिरानीका लागि राखेको ढुङ्गा लिए, र त्यसलाई एउटा स्तम्भको रूपमा ठड्याए, अनि त्यसको टुप्पोमा तेल खन्याए। अनि उनले त्यस स्थानको नाम बेतेल राखे; तर पहिले त्यस शहरको नाम लूज थियो। उत्पत्ति 28:18-19.

"Luz" is changed. The Millerites were not God's people in 1798. The history of the Millerites is the history of how He enters into covenant with them and makes them His people, changing them from "Luz" to "Bethel."

“लूज” परिवर्तन गरिन्छ। १७९८ मा मिलेराइटहरू परमेश्वरका प्रजा थिएनन्। मिलेराइटहरूको इतिहास भनेको उहाँले तिनीहरूसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ र तिनीहरूलाई आफ्नो प्रजा बनाउनुहुन्छ, “लूज” बाट “बेथेल” मा परिवर्तन गर्नुहुन्छ भन्ने इतिहास हो।

> And Jacob vowed a vow, saying, If God will be with me, and will keep me in this way that I go, and will give me bread to eat, and raiment to put on, So that I come again to my father's house in peace; then shall the Lord be my God: And this stone, which I have set for a pillar, shall be God's house: and of all that thou shalt give me I will surely give the tenth unto thee. Genesis 28:20-22.

> तब याकूबले यस्तो भन्दै एउटा भाकल गरे, “यदि परमेश्वर मसँग हुनुभयो, र म जाने यस मार्गमा मलाई जोगाउनुभयो, र खानलाई रोटी तथा लगाउनलाई वस्त्र दिनुभयो, यसरी कि म शान्तिसाथ मेरो पिताको घरमा फेरि फर्की आऊँ; तब परमप्रभु मेरा परमेश्वर हुनुहुनेछ; र यो ढुङ्गा, जसलाई मैले स्तम्भको रूपमा खडा गरेको छु, परमेश्वरको घर हुनेछ; अनि तपाईंले मलाई जे केही दिनुहुनेछ, त्यस सबको दशांश म अवश्य तपाईंलाई दिनेछु।” उत्पत्ति 28:20-22.

Jacob's vow is entering into covenant. He asks God to keep him in the way—the Old Paths—and to give him bread to eat. The Millerites are to eat their own bread and not return to Protestant foolishness.

याकूबको भाकल करारमा प्रवेश गर्नु हो। उनले परमेश्वरसँग उनलाई बाटोमा—पुरानो मार्गहरूमा—राखिदिनुहोस् र खानका लागि रोटी दिनुहोस् भनी माग गर्छन्। मिलेराइटहरूले आफ्नै रोटी खानु छ र प्रोटेस्टेन्ट मूर्खतामा फर्कनु हुँदैन।

If we continue to eat the bread God gives us, He will maintain His covenant with us. The bread and raiment in Jacob's vow symbolize the truths on the 1843 Chart, which Ellen White calls the Rock of Ages—the Old Paths and the bread.

यदि हामी परमेश्वरले हामीलाई दिनुहुने रोटी खान निरन्तर रह्यौं भने, उहाँले हामीसँगको आफ्नो करार कायम राख्नुहुनेछ। याकूबको भाकलमा उल्लिखित रोटी र वस्त्रले सन् 1843 को चार्टमा रहेका सत्यहरूलाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछन्, जसलाई एलन ह्वाइटले युगहरूको चट्टान—प्राचीन मार्गहरू र रोटी—भनेकी छन्।

> "The ladder which Jacob saw in the night vision, the base of it resting upon the earth and the topmost round reaching unto the highest heavens; God himself above the ladder, and His glory shining upon every round; angels ascending and descending upon this ladder of shining brightness, is a symbol of constant communication kept up between this world and heavenly places. God accomplishes His will through the instrumentality of heavenly angels in continual intercourse with humanity. This ladder reveals a direct and important channel of communication with the inhabitants of this earth. The ladder represented to Jacob the world's Redeemer, who links earth and heaven together. Everyone who has seen the evidence and light of truth and accepts the truth, professing his faith in Jesus Christ, is a missionary in the highest sense of the word. He is the receiver of heavenly treasures, and it is his duty to impart them, to diffuse that which he has received." Fundamentals of Christian Education, 270.

> “याकूबले रातको दर्शनमा देखेको सीढी—जसको आधार पृथ्वीमाथि अडिएको थियो र जसको सर्वोच्च पाइला अति उच्च स्वर्गसम्म पुगेको थियो; सीढीमाथि स्वयं परमेश्वर, र उहाँको महिमा प्रत्येक पाइलामाथि चम्किरहेको; र उज्ज्वल तेजले दिप्त त्यस सीढीमा स्वर्गदूतहरू उक्लिरहेका र ओर्लिरहेका—यस संसार र स्वर्गीय स्थानहरूबीच निरन्तर कायम रहने सञ्चारको प्रतीक हो। परमेश्वरले मानवजातिसँगको निरन्तर सम्बन्धद्वारा स्वर्गीय स्वर्गदूतहरूको माध्यमबाट आफ्नो इच्छा पूरा गर्नुहुन्छ। यस सीढीले यस पृथ्वीका बासिन्दाहरूसँग सञ्चारको प्रत्यक्ष र महत्त्वपूर्ण मार्ग प्रकट गर्दछ। त्यो सीढीले याकूबलाई संसारका उद्धारकर्ताको प्रतिनिधित्व गर्‍यो, जसले पृथ्वी र स्वर्गलाई एकसाथ बाँध्नुहुन्छ। जसले सत्यको प्रमाण र ज्योति देखेको छ र सत्यलाई स्वीकार गर्दै येशू ख्रीष्टमाथिको आफ्नो विश्वासको घोषणा गर्दछ, ऊ शब्दको उच्चतम अर्थमा एक मिसनरी हो। ऊ स्वर्गीय निधिहरूको ग्रहणकर्ता हो, र तिनलाई अरूमा बाँड्नु, आफूले प्राप्त गरेको कुरा फैलाउनु, उसको कर्तव्य हो।” Fundamentals of Christian Education, 270.

When He opens up their understanding in the tarrying time, He does so by sending angels up and down the ladder.

जब उहाँले तिनहरूको समझ प्रतीक्षाको समयमा खोलिदिनुहुन्छ, तब उहाँले सिँढीमाथि स्वर्गदूतहरूलाई माथि र तल पठाएर त्यसो गर्नुहुन्छ।

If you have received the truth, you have the responsibility to share it. If you fulfill your responsibility, you become the ladder—the channel of communication. We are called to be that channel.

यदि तपाईंले सत्य प्राप्त गर्नुभएको छ भने, त्यसलाई बाँड्ने जिम्मेवारी तपाईंमाथि छ। यदि तपाईंले आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गर्नुहुन्छ भने, तपाईं नै सिँढी—सम्प्रेषणको माध्यम—बन्नुहुन्छ। हामी त्यसै माध्यम हुनका लागि बोलाइएका छौँ।

> "The ladder represented Christ; he is the channel of communication between heaven and earth, and angels go to and fro in continual intercourse with the fallen race. The words of Christ to Nathanael were in harmony with the figure of the ladder, when he said, 'Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of man.' Here the Redeemer identifies himself as the mystic ladder, that makes communication possible between heaven and earth." Review and Herald, November 11, 1890.

> “त्यो सिँढीले ख्रीष्टलाई प्रतिनिधित्व गर्थ्यो; उहाँ स्वर्ग र पृथ्वीबीचको सञ्चारको माध्यम हुनुहुन्छ, र स्वर्गदूतहरू पतित मानवजातिसँग निरन्तर सम्पर्कमा आउँदै–जाँदै गर्छन्। नथानएललाई ख्रीष्टले भन्नुभएका वचनहरू सिँढीको प्रतीकसँग मेल खान्थे, जब उहाँले भन्नुभयो, ‘साँच्‍चै, साँच्‍चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, अबउप्रान्त तिमीहरूले स्वर्ग खुला भएको, र परमेश्वरका स्वर्गदूतहरू मानिसको पुत्रमाथि उक्लँदै र ओर्लँदै गरेको देख्नेछौ।’ यहाँ मुक्तिदाताले आफूलाई त्यही रहस्यमय सिँढीसँग अभिज्ञात गर्नुहुन्छ, जसले स्वर्ग र पृथ्वीबीच सञ्चार सम्भव बनाउँछ।” Review and Herald, November 11, 1890.

Jacob has a tarrying time; he tarries and dreams of the ladder, which represents the Lord opening the understanding of His Word to His people during the tarrying time. In this history, the Lord is entering into covenant with His people, taking them from Luz and making them Bethel—the House of God.

याकूबसँग एक प्रतिक्षाको समय छ; ऊ प्रतिक्षा गर्छ र सिँढीको सपना देख्छ, जसले प्रतिक्षाको समयमा प्रभुले आफ्ना जनहरूका निम्ति आफ्ना वचनको समझ खोलिदिनुहुन्छ भन्ने कुरालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यस इतिहासमा, प्रभु आफ्ना जनहरूसित करारमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्छ, उनीहरूलाई लूजबाट निकालेर बेथेल—परमेश्वरको घर—बनाउँदै हुनुहुन्छ।

The channel of communication represented by the angels ascending and descending on the ladder, who is Christ, is also represented in Zechariah. Sister White comments on this in Review and Herald, July 20, 1897, though she uses a different symbol.

ख्रीष्ट हुनुहुने, भर्‍याङमा उक्लँदै र ओर्लँदै गरेका स्वर्गदूतहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको सञ्चारको माध्यम जकरियाहमा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। सिस्टर ह्वाइटले यस विषयमा Review and Herald, July 20, 1897 मा टिप्पणी गर्नुहुन्छ, यद्यपि उहाँले फरक प्रतीक प्रयोग गर्नुहुन्छ।

> "The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne."

> “सारा पृथ्वीका प्रभुका सामु उभिएका अभिषिक्तहरूलाई, एक समय शैतानलाई आवरण गर्ने करूबको रूपमा दिइएको स्थान प्राप्त भएको छ। उहाँको सिंहासनलाई वरिपरि घेरेर रहने पवित्र प्राणीहरूद्वारा।”

What are the "holy beings"? Angels. "By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth." That is the ladder. Only, here Sister White is not going to use the ladder as the symbol.

“पवित्र प्राणीहरू” को हुन्? स्वर्गदूतहरू। “उहाँको सिंहासन वरिपरि रहेका पवित्र प्राणीहरूद्वारा प्रभुले पृथ्वीका बासिन्दाहरूसित निरन्तर सञ्चार कायम राख्नुहुन्छ।” त्यो नै सिँढी हो। केवल, यहाँ सिस्टर ह्वाइटले सिँढीलाई प्रतीकको रूपमा प्रयोग गर्न लाग्नुभएको छैन।

> "The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God's Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> सुनौलो तेलले त्यो अनुग्रहलाई जनाउँछ, जसद्वारा परमेश्वरले विश्वासीहरूको दीपकहरूलाई निरन्तर आपूर्ति गरिराख्नुहुन्छ, ताकि ती झिम्केर निभून्‌ न। यदि परमेश्वरका आत्माका सन्देशहरूमा स्वर्गबाट यो पवित्र तेल खन्याइएको नहुँदो हो त, दुष्टताका शक्तिहरूले मानिसहरूमाथि पूर्ण नियन्त्रण जमाउने थिए।

> "God is dishonored when we do not receive the communications He sends us. Thus we refuse the golden oil He would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call comes, 'Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,' those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God's Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, 'Show me thy glory,' the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. 'Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.' By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God's children shine as lights in the world." Review and Herald, July 20, 1897.

> जब हामीले परमेश्वरले हामीकहाँ पठाउनुभएको सन्देशलाई ग्रहण गर्दैनौं, तब परमेश्वर अपमानित हुनुहुन्छ। यसरी हामी त्यो सुनौलो तेल अस्वीकार गर्छौं, जुन उहाँले अन्धकारमा रहेका मानिसहरूलाई प्रदान गरिनका लागि हाम्रा प्राणहरूमा खन्याउन चाहनुहुन्छ। जब यो पुकार आउँछ, “हेर, दुलहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क,” तब जसले पवित्र तेल ग्रहण गरेका छैनन्, जसले आफ्नो हृदयमा ख्रीष्टको अनुग्रहलाई सहेरेका छैनन्, तिनीहरूले मूर्ख कुमारिकाहरूले जस्तै थाहा पाउनेछन् कि तिनीहरू आफ्ना प्रभुलाई भेट्न तयार छैनन्। त्यो तेल प्राप्त गर्ने शक्ति तिनीहरूमा आफैंमा हुँदैन, र तिनीहरूको जीवन ध्वस्त हुन्छ। तर यदि परमेश्वरको पवित्र आत्मा मागियो भने, यदि हामीले मोशाले जस्तै बिन्ती गर्यौं, “मलाई तपाईंको महिमा देखाउनुहोस्,” भने परमेश्वरको प्रेम हाम्रो हृदयमा प्रशस्त रूपमा उण्ड्याइनेछ। सुनौलो नलीहरूद्वारा त्यो सुनौलो तेल हामीकहाँ प्रवाहित गराइनेछ। “न बलले, न शक्तिले, तर मेरो आत्माद्वारा, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ।” धार्मिकताको सूर्यका उज्ज्वल किरणहरू ग्रहण गरेर, परमेश्वरका सन्तानहरू संसारमा ज्योतिहरूझैं चम्कन्छन्। Review and Herald, July 20, 1897.

In the story of Jacob, we have the story of the Millerite History. There is a tarrying time, and he sees the ladder representing communication between Heaven and Earth.

याकूबको कथामा हामीसँग मिलराइट इतिहासको कथा छ। त्यहाँ एक विलम्बको समय छ, र उसले स्वर्ग र पृथ्वीबीचको सञ्चारलाई प्रतिनिधित्व गर्ने भर्‍याङ देख्छ।

Zechariah tells us about two golden pipes. A ladder has two primary rails, but Zechariah calls them two golden pipes.

जकरियाले हामीलाई दुईवटा सुनौलो नलीहरूको विषयमा बताउँछन्। एउटा भर्‍याङका दुई मुख्य डन्डीहरू हुन्छन्, तर जकरियाले तिनलाई दुईवटा सुनौलो नलीहरू भन्छन्।

We are to receive the messages that come down from the ladder of Heaven and communicate them to others. If we do that, we become part of the ladder, part of the communication process.

हामीले स्वर्गको सिँढीबाट तल ओर्लेर आउने सन्देशहरू ग्रहण गर्नुपर्छ र ती अरूहरूलाई सुनाउनुपर्छ। यदि हामीले त्यसो गर्यौं भने, हामी सिँढीको अंश बन्छौं, अर्थात् सञ्चार प्रक्रियाकै अंश बन्छौं।

Sister White ties this into the parable of the Ten Virgins.

बहिनी ह्वाइटले यसलाई दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तसँग जोड्नुहुन्छ।

In the Millerite History, they were fulfilling the parable of the Ten Virgins. Jacob's tarrying time is the tarrying time of Matthew 25 and Habakkuk 2: "Though the vision tarry, wait for it."

मिलरवादी इतिहासमा, तिनीहरूले दस कुँवारीहरूको दृष्टान्त पूरा गरिरहेका थिए। याकूबको ढिलाइको समय नै मत्ती २५ र हबकूक २ को ढिलाइको समय हो: “यद्यपि दर्शन ढिलो होस्, त्यसको प्रतीक्षा गर।”

The story of Jacob and Zechariah are the same tarrying times.

याकूब र जकरियाको कथा एउटै ढिलाइको समय हो।

The tarrying time marks, among other things, that the Lord is about to increase His followers' understanding of the Word of God. If you do not receive that Holy Oil, you are a foolish virgin.

विलम्बको समयले, अन्य कुराहरूमध्ये, यो सूचित गर्दछ कि प्रभु आफ्ना अनुयायीहरूको परमेश्वरको वचनसम्बन्धी समझलाई बढाउन लाग्नुभएको छ। यदि तपाईंले त्यो पवित्र तेल ग्रहण गर्नुहुन्न भने, तपाईं एक मूर्ख कुमारी हुनुहुन्छ।

When you reach this history, when the door closes and you are a foolish virgin, Sister White says, "The saddest words that were ever heard, 'I knew you not.'"

जब तपाईं यस इतिहासमा पुग्नुहुन्छ, जब ढोका बन्द हुन्छ र तपाईं एउटा मूर्ख कुमारी हुनुहुन्छ, सिस्टर ह्वाइट भन्नुहुन्छ, “अहिलेसम्म कहिल्यै नसुनिएका सबैभन्दा दुःखद शब्दहरू, ‘मैले तिमीलाई चिनेको थिइनँ।’”

You cannot separate the tarrying time from the Midnight Cry. The tarrying time produces the outpouring of the Holy Spirit, which opens God's people's understanding to the Word at the Midnight Cry and provides the oil that distinguishes the wise from the foolish virgins.

तिमीहरू ढिलाइको समयलाई मध्यरातको पुकारबाट अलग गर्न सक्दैनौ। ढिलाइको समयले पवित्र आत्माको उण्ड्याइ उत्पन्न गर्छ, जसले मध्यरातको पुकारको समयमा परमेश्वरका जनहरूको वचनप्रतिको समझ खोलिदिन्छ र बुद्धिमान कुमारीहरूलाई मूर्ख कुमारीहरूबाट छुट्याउने तेल प्रदान गर्दछ।

## The Tarrying Time and Christ’s Crowning Miracle

प्रतीक्षाको समय र ख्रीष्टको सर्वोच्च आश्चर्यकर्म

There is a tarrying time when Christ performed His crowning act—raising Lazarus.

त्यहाँ एक प्रतीक्षाको समय छ, जब ख्रीष्टले आफ्नो शिरोमणि कार्य—लाजरलाई जीवित उठाउने—सम्पादन गर्नुभयो।

Jesus received the message, "Lazarus is sick. Come, take care of him." But Jesus did not go immediately.

येशूले यो सन्देश प्राप्त गर्नुभयो, “लाजर बिरामी छन्। आउनुहोस्, उहाँको हेरचाह गर्नुहोस्।” तर येशू तुरुन्तै जानुभएन।

Sister White says the disciples stumbled over this. They wondered why He was not going to help His friend, or prove His power as the Messiah. But He tarried.

बहिनी ह्वाइट भन्छिन् कि चेलाहरू यसैमा ठोकर खाए। उहाँले आफ्ना मित्रलाई किन सहायता गर्न जानुहुन्न, वा मसीहको रूपमा आफ्नो शक्ति किन प्रमाणित गर्नुहुन्न भनेर तिनीहरू अचम्म माने। तर उहाँ ढिलो गर्नुभयो।

> "In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed 'the resurrection, and the life.' He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany." The Desire of Ages, 529.

> लाजरसकहाँ आउनमा ढिलाइ गरेर, ख्रीष्टको उद्देश्य उहाँलाई ग्रहण नगरेकाहरूको निम्ति दयाको थियो। उहाँ ठहरिनुभयो, ताकि लाजरसलाई मृतकहरूबाट जीवित उठाएर उहाँले आफ्ना हठी, अविश्वासी मानिसहरूलाई उहाँ वास्तवमै “पुनरुत्थान र जीवन” हुनुहुन्छ भन्ने अर्को प्रमाण दिन सकून्। इस्राएलको घरानाका गरिब, भड्किएका भेडाहरू—ती मानिसहरूका निम्ति—सबै आशा त्याग्न उहाँ इच्छुक हुनुहुन्नथ्यो। तिनीहरूको अपश्चात्तापका कारण उहाँको हृदय टुटिरहेको थियो। आफ्नो दयामा उहाँले तिनीहरूलाई आफू पुनर्स्थापक हुनुहुन्छ, र जीवन तथा अमरताको ज्योति प्रकट गर्न सक्ने एकमात्र व्यक्ति उहाँ नै हुनुहुन्छ भन्ने अझ एउटा प्रमाण दिने अभिप्राय गर्नुभयो। यो यस्तो प्रमाण हुनुपर्ने थियो, जसलाई पूजाहारीहरूले गलत अर्थ लगाउन नसकून्। बेथानी जानमा उहाँको ढिलाइको कारण यही थियो।” —द डिजाएर अफ एजेस, 529।

He tarried to give them one more evidence that He had the ability to bring the dead to life.

उहाँले तिनीहरूलाई मृतकलाई जीवनमा ल्याउन सक्ने सामर्थ्य उहाँसँग छ भन्ने अर्को एउटा प्रमाण दिनका लागि विलम्ब गर्नुभयो।

This crowning miracle, the raising of Lazarus, set the seal of God on His work and claim to divinity.

लाजरसलाई जीवित पार्ने यो मुकुटधारी चमत्कारले उहाँको कार्य र उहाँको दिव्यत्वको दाबीमाथि परमेश्वरको छाप लगायो।

At the Midnight Cry, the Lord is raising up the wise virgins. This is an illustration of the sealing process. The Millerites were being sealed, providing an illustration of the sealing of the 144,000.

मध्यरात्रिको पुकारमा, प्रभुले बुद्धिमान कुँवारीहरूलाई उठाइरहनुभएको छ। यो छाप लगाउने प्रक्रियाको एउटा दृष्टान्त हो। मिलेरवादीहरूलाई छाप लगाइँदै थियो, जसले १,४४,००० जनाको छाप लगाइने कार्यको एउटा दृष्टान्त प्रदान गर्‍यो।

The lesson of Lazarus is that Christ can take someone dead in trespasses and sins and bring them to life.

लाजरसको शिक्षाले यो देखाउँछ कि ख्रीष्टले अपराधहरू र पापहरूमा मरेको कसैलाई लिएर उसलाई जीवनमा ल्याउन सक्नुहुन्छ।

In the passage of Lazarus, Christ defines death as sleep.

लाजरसको प्रसङ्गमा, ख्रीष्टले मृत्युलाई निद्राको रूपमा परिभाषित गर्नुहुन्छ।

They are all sleeping. He is tarrying. He will resurrect Lazarus, bringing them to life and placing His seal upon them. This is His crowning miracle.

तिनीहरू सबै निदाइरहेका छन्। उहाँ ढिलाइ गरिरहनुभएको छ। उहाँले लाजरसलाई पुनर्जीवित गर्नुहुनेछ, तिनीहरूलाई जीवनमा ल्याउँदै र तिनीहरूमाथि आफ्नो छाप लगाउँदै। यही उहाँको मुकुटमणि चमत्कार हो।

In our history, when He seals the 144,000, He lifts them up as an ensign.

हाम्रो इतिहासमा, जब उहाँले १,४४,००० जनालाई मोहोर लगाउनुहुन्छ, उहाँले तिनीहरूलाई एउटा ध्वजका रूपमा उचाल्नुहुन्छ।

Zechariah says that ensign is as jewels in a crown. This is His crowning act.

जकरियाह भन्छन् कि त्यो ध्वज मुकुटका रत्नहरूजस्तै हो। यही उहाँको मुकुटधारण गराउने कार्य हो।

With the outpouring and opening up of truth in the Millerite history, the tarrying time marks when the Lord opens up the truth. The ladder, with angels ascending and descending, is where the sealing process takes place.

मिलराइट इतिहासमा सत्यको उँडेलाइ र उद्घाटनसँगै, ढिलाइको समयले त्यस क्षणलाई चिन्हित गर्दछ जब प्रभुले सत्य प्रकट गर्नुहुन्छ। उक्लँदै र ओर्लँदै गरेका स्वर्गदूतहरूसहितको सिँढी नै त्यो स्थान हो जहाँ छाप लगाउने प्रक्रिया सम्पन्न हुन्छ।

## The Triumphal Entry and the Midnight Cry

विजयी प्रवेश र मध्यरातको पुकार

Now we look at the Triumphal Entry. Notice what Sister White compares the Triumphal Entry to the Spirit of Prophecy, volume 4, page 250.

अब हामी विजयी प्रवेशतर्फ हेर्छौँ। ध्यान दिनुहोस्, विजयी प्रवेशलाई सिस्टर ह्वाइटले *Spirit of Prophecy*, खण्ड ४, पृष्ठ २५० मा केसँग तुलना गर्नुहुन्छ।

> "The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ's triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, 'Blessed is he that cometh in the name of the Lord!' [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, 'Behold, the Bridegroom cometh!'"

> “मध्यरात्रिको पुकारो यति धेरै तर्कद्वारा अघि बढाइएको थिएन, यद्यपि धर्मशास्त्रीय प्रमाण स्पष्ट र निर्णायक थियो। त्यससँगै आत्मालाई उद्वेलित गर्ने एक प्रेरक शक्ति पनि थियो। त्यहाँ न शङ्का थियो, न प्रश्न। ख्रीष्टको यरूशलेममा विजयी प्रवेशको अवसरमा, चाड मनाउन देशका सबै भागबाट भेला भएका मानिसहरू जैतून डाँडातिर ओइरिए, र जब तिनीहरू येशूलाई साथ दिँदै अघि बढिरहेको भीडमा सामेल भए, तब तिनीहरूले त्यस घडीको प्रेरणा ग्रहण गरे, र यस पुकारलाई अझ उच्च बनाए, ‘प्रभुको नाउँमा आउने धन्य होस्!’ [Matthew 21:9.] त्यसै प्रकार, एडभेन्टिस्ट सभाहरूमा भेला भएका अविश्वासीहरू—कतिपय जिज्ञासावश, कतिपय केवल उपहास गर्न—पनि यस सन्देशसँग संलग्न विश्वस्त तुल्याउने शक्तिलाई महसुस गरे, ‘हेर, दुलहा आउँदै हुनुहुन्छ!’”

The Triumphal Entry represents the Midnight Cry.

विजयी प्रवेशले मध्यरातको पुकारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

Let us read what Sister White says about the Triumphal Entry in The Youth Instructor, February 21, 1901.

आउनुहोस्, The Youth Instructor, February 21, 1901 मा विजयी प्रवेशको विषयमा सिस्टर ह्वाइटले के भन्नुहुन्छ, त्यो पढौं।

> "The time of Christ's entry into Jerusalem was the most lovely season of the year. The mount of Olives was carpeted with green, and the groves were beautiful with varied foliage. From the regions round about Jerusalem many people had come to the feast with an earnest desire to see Jesus."

> ख्रीष्ट यरूशलेममा प्रवेश गर्नुभएको समय वर्षको सबैभन्दा रमणीय ऋतु थियो। जैतूनको पर्वत हरियालीले आच्छादित थियो, र वनकुञ्जहरू विविध पल्लवले सुशोभित थिए। यरूशलेम वरपरका प्रदेशहरूबाट धेरै मानिसहरू येशूलाई हेर्ने उत्कट अभिलाषासहित चाडमा आएका थिए।

Why? Because, they heard about Lazarus.

किन? किनभने, तिनीहरूले लाजरसको बारेमा सुनेका थिए।

> "The crowning miracle of the Saviour, in raising Lazarus from the dead, had had a wonderful effect upon the people, and a large and enthusiastic multitude was drawn to the place where Jesus was tarrying."

> उद्धारकर्ताको शिरोमणि चमत्कार—लाजरसलाई मृतकहरूबाट जीवित उठाउनु—ले जनसमूहमाथि अद्भुत प्रभाव पारेको थियो, र एउटा ठूलो तथा उत्साही भीड येशू बसिरहनुभएको स्थानतर्फ आकृष्ट भएको थियो।

So, He is tarrying in Bethany before the Triumphal Entry.

यसरी, विजयी प्रवेशभन्दा अघि उहाँ बेथानीमा बसिरहनुभएको छ।

This refers to the Tarrying Time.

यसले प्रतीक्षाको समयलाई जनाउँछ।

> "The afternoon was half spent when Jesus sent his disciples to the village of Bethphage, saying: 'Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them.'

> दिउँसो आधा बितिसकेको थियो, जब येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई बेथफागे गाउँतिर पठाउँदै भन्नुभयो: “तिमीहरूका सामुन्नेको गाउँमा जाओ, र तुरुन्तै तिमीहरूले एउटा गधा बाँधिएको, र त्यससँगै एउटा बछेडा भेट्टाउनेछौ: तिनीहरूलाई फुकाइदेओ, र मेरा सामु ल्याओ। अनि यदि कसैले तिमीहरूलाई केही भन्यो भने, तिमीहरूले यसो भन्नू, ‘प्रभुलाई तिनीहरूको आवश्यकता छ’; अनि तुरुन्तै उसले तिनीहरूलाई पठाइदिनेछ।”

> "This was the first time during His ministry that Christ consented to ride, and the disciples interpreted this as a sign that He was about to assert His kingly power and authority, and take His position on David's throne. Joyfully they executed the commission. They found the colt, loosed him, and brought him to Jesus, who sat upon him. As Jesus took His seat upon the animal, the air was filled with acclamations of praise and triumph. He bore no outward sign of royalty, wore no dress of state, nor was He followed by soldiers. But He was surrounded by a company excited with expectancy. He had just raised the dead. The people thought He was coming to be the Savior of Israel. Who were these people?

> यो उहाँको सेवाकालमा पहिलो पटक थियो जब ख्रीष्टले सवारी गर्न सहमति दिनुभयो, र चेलाहरूले यसलाई उहाँले अब आफ्नो राजकीय शक्ति र अधिकार प्रकट गर्न लाग्नुभएको छ र दाऊदको सिंहासनमा आफ्नो स्थान ग्रहण गर्न लाग्नुभएको छ भन्ने सङ्केतका रूपमा बुझे। तिनीहरूले हर्षका साथ त्यो आज्ञा पूरा गरे। तिनीहरूले गधाको छावा भेट्टाए, त्यसलाई फुकाए, र येशूकहाँ ल्याए, र उहाँ त्यसको माथि बस्नुभयो। जब येशूले त्यस जनावरमाथि आफ्नो आसन ग्रहण गर्नुभयो, तब आकाश प्रशंसा र जयघोषका उद्घोषणाले भरियो। उहाँसँग राजसत्ताको कुनै बाह्य चिह्न थिएन, उहाँले कुनै राजकीय पोशाक लगाउनुभएको थिएन, न त उहाँको पछि सैनिकहरू लागेका थिए। तर उहाँ आशाभरिएको उत्सुकताले उद्दीप्त एक समूहले घेरिनुभएको थियो। उहाँले भर्खरै एक मृतकलाई जीवित पार्नुभएको थियो। मानिसहरूले उहाँ इस्राएलका मुक्तिदाता हुन आउनुभएको हो भनी ठाने। यी मानिसहरू को थिए?

> "Many flatter themselves that the hour of Israel's emancipation is at hand. In imagination they see the Roman army dispersed, and driven from Jerusalem, and the Jewish nation once more free from the yoke of the oppressor. From lip to lip the question passes, 'Will he at this time restore again the kingdom to Israel?' Many in the throng recall the word of the prophet: 'Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy king cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass.' Each strives to excel the other in responding to the prophetic past. The shout echoes from mountain and valley, 'Hosanna to the Son of David:'—the Midnight Cry—'Blessed is he that cometh in the name of the Lord; hosanna in the highest.'

> धेरैजनाले आफैंलाई यस कुरामा ढाँढस दिलाउँछन् कि इस्राएलको मुक्तिको घडी अब नजिक आइपुगेको छ। आफ्नो कल्पनामा तिनीहरूले रोमी सेनालाई तितरबितर पारिएको, यरूशलेमबाट खेदिएको, र यहूदी जातिलाई फेरि एकपटक उत्पीडकको जुवाबाट मुक्त देख्छन्। मुखदेखि मुखमा यो प्रश्न सर्छ, “के उहाँले यसै समयमा इस्राएललाई फेरि राज्य पुनर्स्थापित गर्नुहुनेछ?” भीडमा रहेका धेरैजनाले अगमवक्ताको वचन स्मरण गर्छन्: “हे सियोनकी छोरी, अत्यन्त आनन्द गर; हे यरूशलेमकी छोरी, जयजयकार गर: हेर, तेरा राजा तँकहाँ आउँदैछन्: उहाँ धर्मी हुनुहुन्छ, र उद्धार लिएर आउनुहुन्छ; नम्र, गधामाथि सवार।” प्रत्येक जनाले अगमवाणीपूर्ण विगतको प्रत्युत्तर दिनमा अर्कोलाई उछिन्न खोज्छ। पर्वत र उपत्यकाबाट प्रतिध्वनित हुँदै यो जयघोष गुञ्जिन्छ, “दाऊदका पुत्रलाई होसन्ना:” —मध्यरात्रिको पुकार— “प्रभुको नाउँमा आउने धन्यका हुन्; सर्वोच्चमा होसन्ना।”

No mourning or wailing was heard in that procession. Those who had once been blind, but whose eyes had been healed by the Son of God, led the way.

त्यो जुलुसमा कुनै शोक वा विलापको स्वर सुनिएन। जो एक समय अन्धा थिए, तर जसका आँखाहरू परमेश्वरका पुत्रद्वारा चङ्गाइएका थिए, तिनीहरूले अगुवाइ गरे।

Who leads the way? Those who used to be Laodicean's.

बाटो कसले देखाउँछ? तिनीहरू, जो पहिले लाओडिसियाका थिए।

> "They pressed close to Jesus, while one whom He had raised from the dead led the animal He rode. Those once deaf and dumb, now healed, helped to swell the glad hosannas. Cripples, now walking, broke down palm branches and strewed them in His path.

> तिनीहरू येशूको नजिकै भीडिए, र जसलाई उहाँले मरेकाहरूमध्येबाट जीवित पार्नुभएको थियो, त्यही व्यक्तिले उहाँले चढ्नुभएको जनावर डोर्‍यायो। जो पहिले बहिरा र गूँगा थिए, तिनीहरू अब निको पारिएका भई आनन्दमय होसान्नाका जयध्वनिहरू अझ प्रबल बनाउन सहायक भए। जो पहिले लङ्गडा थिए, तिनीहरू अब हिँड्न थालेका भएर खजुरका हाँगाहरू भाँच्दै उहाँको मार्गमा छरिदिए।

> "The leper, once shut out from society, was there, cleansed by the Saviour's power. He laid his garment in the path of the Saviour, exclaiming, 'O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth forever.'

> एक समय समाजबाट बहिष्कृत गरिएको त्यो कुष्ठरोगी त्यहाँ थियो, उद्धारकर्ताको शक्तिद्वारा शुद्ध पारिएको। उसले आफ्नो वस्त्र उद्धारकर्ताको मार्गमा बिछ्यायो र यसो भन्दै उच्चारण गर्‍यो, “परमप्रभुलाई धन्यवाद देओ; किनकि उहाँ असल हुनुहुन्छ; किनकि उहाँको कृपा सदा सर्वदा रहिरहन्छ।”

> "The healed demoniac was there, now in his right mind, adding his testimony: 'The Lord hath done great things for me, whereof I am glad.'

> निकोप पारिएको भूतग्रस्त मानिस त्यहाँ थियो, अब आफ्नो सही होशमा, र आफ्नो साक्षी थप्दै यसो भन्यो: ‘परमप्रभुले मेरो निम्ति महान् कामहरू गर्नुभएको छ, जसमा म आनन्दित छु।’

> "The restored dead were there, praising Him. The widow and the orphan told of His wonderful works. Little children, those healed of diseases, and those brought back from the grave, bestrewed the path of the Redeemer with palm branches and flowers."

> पुनर्जीवित गरिएका मृतकहरू त्यहाँ उहाँको स्तुति गरिरहेका थिए। विधवा र टुहुराले उहाँका अद्भुत कामहरूको वर्णन गरे। साना बालबालिकाहरूले, रोगहरूबाट निको पारिएका व्यक्तिहरूले, र चिहानबाट फेरि ल्याइएकाहरूले मुक्तिदाताको मार्गमा खजुरका हाँगाहरू र फूलहरू ओछ्याए।

So, Jesus tarries in the House of the Poor, referring to the Tarrying Time.

यसरी, येशू गरिबहरूको घरमा ठहरिनुहुन्छ, जसले ठहरिने समयलाई जनाउँछ।

Why? Because He is about to pour out His Holy Spirit and open their understanding, referring to the Midnight Cry.

किन? किनभने उहाँ आफ्नो पवित्र आत्मा खन्याउन र तिनीहरूको समझ खोल्न लाग्नुभएको छ, जसले मध्यरात्रिको पुकारलाई संकेत गर्दछ।

In this story, He is coming as a King, referring to October 22, 1844. Does Jesus come to receive a kingdom on October 22, 1844? Yes.

यस कथामा, उहाँ एक राजाको रूपमा आउनुहुन्छ, जसले 22 अक्टोबर, 1844 लाई जनाउँछ। के येशू 22 अक्टोबर, 1844 मा एउटा राज्य ग्रहण गर्न आउनुहुन्छ? हो।

This is the Triumphal Entry, and there are those who will raise the Midnight Cry.

यो विजयी प्रवेश हो, र त्यहाँ ती व्यक्तिहरू छन् जसले मध्यरातको पुकार उठाउनेछन्।

Who are these people? They are those transformed by the power of Christ.

यी मानिसहरू को हुन्? यी तिनीहरू हुन् जो ख्रीष्टको सामर्थ्यद्वारा रूपान्तरित भएका छन्।

The message of Christ's righteousness, His power to change us from blind to seeing, from dead to living, from leper to pure, is carried in the history of the Triumphal Entry, prefiguring the Midnight Cry. What carries that message?

हामीलाई अन्धोपनाबाट देख्न सक्ने, मृतावस्थाबाट जीवित, कुष्ठरोगीबाट शुद्ध बनाउन सक्ने उहाँको सामर्थ्यसहित ख्रीष्टको धार्मिकताको सन्देश, मध्यरात्रिको पुकारको पूर्वछायाँ प्रस्तुत गर्ने विजयोत्सवपूर्ण प्रवेशको इतिहासमा वहन गरिएको छ। त्यो सन्देश के ले वहन गर्दछ?

What is Christ riding upon? An ass. It is the Message of Islam that carries the message of Christ's righteousness.

ख्रीष्ट केमाथि सवार हुनुहुन्छ? एउटा गधा। इस्लामको सन्देशले ख्रीष्टको धार्मिकताको सन्देश बोकेको छ।

In 1840, the empowerment of the First Angel's Message was connected to the restraint of Islam. The First Message leads to the Second Message; they cannot be separated.

१८४० मा पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको सामर्थ्यप्रदान इस्लामको संयमसँग सम्बन्धित थियो। पहिलो सन्देशले दोस्रो सन्देशतर्फ डोऱ्याउँछ; तिनीहरूलाई अलग गर्न सकिँदैन।

The First Message carries the Second Message.

पहिलो सन्देशले दोस्रो सन्देश बोकेको छ।

The First Message was confirmed when Islam was restrained, fulfilling prophecy. This confirmation empowered the First Angel's Message and led to the Protestants closing their doors against it.

भविष्यवाणी पूरा हुँदै इस्लामलाई नियन्त्रणमा राखिँदा पहिलो सन्देश पुष्टि भयो। यस पुष्टि‍ले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई सामर्थ्य प्रदान गर्‍यो र त्यसको विरुद्ध प्रोटेस्टेन्टहरूले आफ्ना ढोकाहरू बन्द गर्न पुगे।

The closing of the doors by the Protestant churches was the rejection of the Message of Islam.

प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूद्वारा ढोकाहरू बन्द गरिनु इस्लामको सन्देशको अस्वीकार थियो।

The Millerite history prefigures our history.

मिलेराइटहरूको इतिहासले हाम्रो इतिहासलाई पूर्वचित्रित गर्दछ।

The message of Christ's righteousness in the sealing time of the 144,000, when the Lord pours out His Holy Spirit and opens the Scriptures to the Laodicean's and lepers of Adventism, is again carried by the ass—the Message of Islam.

ख्रीष्टको धार्मिकताको सन्देश, १४४,००० जनाको छाप लगाइने समयमा, जब प्रभुले आफ्नो पवित्र आत्मा खन्याउनुहुन्छ र एडभेन्टवादका लाओदिकेयाहरू र कुष्ठरोगीहरूका लागि धर्मशास्त्रहरू खोलिदिनुहुन्छ, फेरि गधाद्वारा—इस्लामको सन्देशद्वारा—बोकाइन्छ।

> "In the summer and autumn of 1844 the proclamation, 'Behold, the Bridegroom cometh,' was given. The two classes represented by the wise and foolish virgins were then developed—one class who looked with joy to the Lord's appearing, and who had been diligently preparing to meet Him; another class that, influenced by fear and acting from impulse, had been satisfied with a theory of the truth, but were destitute of the grace of God. In the parable, when the bridegroom came, 'they that were ready went in with him to the marriage.' The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. . . ." The Great Controversy, 427

> १८४४ को ग्रीष्म र शरद ऋतुमा, “हेर, दुलहा आउँदै हुनुहुन्छ,” भन्ने घोषणा दिइयो। बुद्धिमान् र मूर्ख कुमारीहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका दुई वर्ग त्यसबेला प्रकट भए—एक वर्ग, जसले प्रभुको प्रकट हुनुलाई आनन्दका साथ हेरेका थिए र उहाँसँग भेट गर्न लगनशीलतापूर्वक तयारी गरिरहेका थिए; अर्को वर्ग, जो भयबाट प्रभावित भई आवेगवश कार्यरत थियो, सत्यको केवल एउटा सिद्धान्तमै सन्तुष्ट भएको थियो, तर परमेश्वरको अनुग्रहबाट शून्य थियो। दृष्टान्तमा, जब दुलहा आए, “जो तयार थिए, तिनीहरू उहाँसँग विवाहमा भित्र पसे।” यहाँ प्रस्तुत गरिएको दुलहाको आगमन विवाह हुनुअघि नै हुन्छ। विवाहले ख्रीष्टले आफ्नो राज्य ग्रहण गर्नुहुने कुरालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। . . . The Great Controversy, 427

The Triumphal Entry is the King coming. On October 22, 1844, He receives the Kingdom. This is the Triumphal Entry.

विजयोल्लासपूर्ण प्रवेश भनेको राजाको आगमन हो। २२ अक्टोबर, १८४४ मा, उहाँले राज्य ग्रहण गर्नुहुन्छ। यही नै विजयोल्लासपूर्ण प्रवेश हो।

It is in this time period that the two classes are being sealed into their fate.

यसै समयावधिमा ती दुई वर्गहरू आफ्ना नियतिमा छाप लगाइँदैछन्।

> "The proclamation, 'Behold, the Bridegroom cometh,' in the summer of 1844, led thousands to expect the immediate advent of the Lord. At the appointed time the Bridegroom came, not to the earth, as the people expected, but to the Ancient of Days in heaven, to the marriage, the reception of His kingdom. 'They that were ready went in with Him to the marriage: and the door was'—what?—'shut.' They were not to be present in person at the marriage; for it takes place in heaven, while they are upon the earth. The followers of Christ are to 'wait for their Lord, when He will return from the wedding.' Luke 12:36. But they are to understand His work, and to follow Him by faith as He goes in before God. It is in this sense that they are said to go in to the marriage." The Great Controversy, 427.

> १८४४ को ग्रीष्मकालमा गरिएको घोषणा, “हेर, दुलहा आउँदै हुनुहुन्छ,” ले हजारौँलाई प्रभुको तात्कालिक आगमनको अपेक्षा गर्न प्रेरित गर्‍यो। निर्धारित समयमा दुलहा आए, तर जनताले अपेक्षा गरेझैँ पृथ्वीमा होइन, स्वर्गमा प्राचीन दिवसहरूकहाँ, विवाहमा, अर्थात् उहाँको राज्य ग्रहण गर्न। “जोहरू तयार थिए, तिनीहरू उहाँसँग विवाहमा भित्र गए; अनि ढोका”—के भयो?—“बन्द गरियो।” तिनीहरू विवाहमा प्रत्यक्ष रूपमा उपस्थित हुने थिएनन्; किनकि त्यो स्वर्गमा हुन्छ, जब कि तिनीहरू पृथ्वीमा हुन्छन्। ख्रीष्टका अनुयायीहरूले “जब उहाँ विवाहबाट फर्कनुहुनेछ, तब आफ्नो प्रभुको प्रतीक्षा” गर्नुपर्छ। लूका १२:३६। तर तिनीहरूले उहाँको कार्यलाई बुझ्नुपर्छ, र उहाँ परमेश्वरको सामु भित्र जानुहुँदा विश्वासद्वारा उहाँको पछि लाग्नुपर्छ। यही अर्थमा तिनीहरू विवाहमा भित्र गएका भनिएका हुन्।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, ४२७।

## Scriptural References to the Tarrying Time

प्रतीक्षा-सम्बन्धी समयका बारेमा धर्मशास्त्रीय सन्दर्भहरू

A few Scriptures highlight the tarrying time. We will go through them quickly and close with a statement by Sister White.

केही धर्मशास्त्रीय पदहरूले प्रतीक्षाको समयलाई उजागर गर्छन्। हामी तिनीहरूलाई छिट्टै हेर्नेछौं र सिस्टर ह्वाइटको एक वक्तव्यद्वारा समापन गर्नेछौं।

> While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. Matthew 25:5.

> दुलहा ढिलो गरिरहँदा, तिनीहरू सबै झोक्राए र निदाए। मत्ती २५:५।

Right here, March 22, 1844, referring to the Tarrying Time.

ठीक यहीँ, २२ मार्च, १८४४, ‘ढिलाइको समय’ लाई जनाउँदै।

March 22, 1844, is not a prediction of Bible prophecy. It is the date the Millerites misunderstood, but it produced the first disappointment and marked the tarrying time.

२२ मार्च १८४४ बाइबलीय भविष्यवाणीको भविष्यवाणी होइन। यो त्यो मिति हो जसलाई मिलेराइटहरूले गलत बुझे, तर यसले पहिलो निराशा उत्पन्न गर्‍यो र ढिलाइको समयलाई चिह्नित गर्‍यो।

The Scriptures do not claim that God produces the tarrying time. It is the people's misunderstanding that produces it: 'Though the vision tarry, wait for it, for it will not tarry, it does not lie.'

पवित्रशास्त्रले परमेश्वरले ढिलाइको समय उत्पन्न गर्नुहुन्छ भनी दाबी गर्दैन। यो त मानिसहरूको गलत समझाइ हो जसले त्यसलाई उत्पन्न गर्छ: ‘दर्शनले ढिलाइ गरे पनि त्यसको प्रतीक्षा गर, किनकि त्यसले ढिलाइ गर्नेछैन, त्यो झूट बोल्दैन।’

> Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:12-13.

> धन्य हो त्यो, जसले प्रतीक्षा गर्दछ, र एक हजार तीन सय पैंतीस दिनसम्म पुग्दछ। तर तँ अन्त नआउन्जेल आफ्नो बाटो लागिरह: किनकि तँ विश्राम गर्नेछस्, र दिनहरूको अन्त्यमा आफ्नो भागमा उभिनेछस्। दानियल 12:12-13.

You can read this two ways. Either way:

तपाईं यसलाई दुई तरिकाले पढ्न सक्नुहुन्छ। जुनसुकै तरिकाले भए पनि:

Blessed is he that waiteth, and blessed is he that cometh to the 1335. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.

धन्य हो त्यो, जसले प्रतीक्षा गर्छ, र धन्य हो त्यो, जो १३३५ सम्म आइपुग्छ। तर अन्त नभएसम्म तिमी आफ्नो बाटो लाग; किनकि तिमी विश्राम गर्नेछौ, र दिनहरूको अन्त्यमा आफ्नो भागमा उभिनेछौ।

The blessing of coming to the 1335 is not just about reaching the end of the time prophecy. The 1335 ends in 1843 on the Chart. The blessing is not just the end of the prophecy, but the experience of the tarrying time. The blessing takes place between the Tarrying Time and October 22, 1844. This is where you are to wait. "Blessed is he who waiteth."

१३३५ सम्म आइपुग्नुको आशिष् केवल समय-भविष्यवाणीको अन्त्यमा पुग्नु मात्रको विषय होइन। चित्रपटमा १३३५ सन् १८४३ मा अन्त्य हुन्छ। यो आशिष् केवल भविष्यवाणीको अन्त्य मात्र नभई, ढिलाइको समयको अनुभव पनि हो। यो आशिष् ढिलाइको समय र २२ अक्टोबर १८४४ को बीचमा घटित हुन्छ। यहीँ तिमीले पर्खनु छ। “धन्य हो त्यो, जो पर्खिरहन्छ।”

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:18.

> यसकारण परमप्रभु तिमीहरूमाथि अनुग्रह गर्न प्रतीक्षा गर्नुहुनेछ, र यसकारण उहाँ उच्च तुल्याइनुहुनेछ, ताकि उहाँले तिमीहरूमाथि दया देखाउन सकून्; किनकि परमप्रभु न्यायका परमेश्वर हुनुहुन्छ; उहाँको प्रतीक्षा गर्ने सबै धन्य छन्। यशैया 30:18.

The waiting is from the Tarrying Time to October 22, 1844. If you are waiting for Him, you will be blessed.

प्रतीक्षा टारिङ् टाइमदेखि २२ अक्टोबर, १८४४ सम्मको हो। यदि तपाईं उहाँको प्रतीक्षामा हुनुहुन्छ भने, तपाईं धन्य हुनुहुनेछ।

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> किनकि दर्शन अझै पनि नियुक्त समयकै लागि हो, तर अन्त्यमा त्यसले बोल्नेछ, र झूट बोल्नेछैन; यद्यपि त्यसमा ढिलाइ भएजस्तो देखिए पनि, त्यसको प्रतीक्षा गर; किनकि त्यो निश्चय नै आउनेछ, त्यो ढिलो हुनेछैन। हबकूक २:३।

It was the misunderstanding of the Millerites that brought about the tarrying time. The vision is for an appointed time—October 22, 1844. It is not going to lie, but you will think it tarries because of misunderstanding.

मिलेरवादीहरूको गलतफहमीले नै त्यो ढिलाइको समय ल्यायो। दर्शन तोकिएको समयकै लागि हो—अक्टोबर २२, १८४४। त्यो झूटो ठहरिनेछैन, तर गलतफहमीका कारण तिमीहरूले यसलाई ढिलो भएको ठान्नेछौ।

Did the Lord design the misunderstanding? Yes. Sister White says so.

के प्रभुले त्यस गलतफहमीलाई योजनाबद्ध गर्नुभयो? हो। सिस्टर व्हाइटले त्यही भन्नुहुन्छ।

The Lord produced the misunderstanding through the 1843 Chart. William Miller said he never conclusively stated 1843, but in 1843 the brethren asked him to remove the 'if' and mark 1843 as a waymark. Sister White says this is a prophetic waymark, a fulfillment of Habakkuk 2. This waymark, dogmatically marking 1843, produced the tarrying time.

१८४३ को चार्टद्वारा प्रभुले गलतफहमी उत्पन्न गर्नुभयो। विलियम मिलरले भने कि उनले १८४३ लाई कहिल्यै अन्तिम रूपमा घोषणा गरेका थिएनन्, तर १८४३ मा भाइहरूले उनलाई ‘यदि’ हटाउन र १८४३ लाई एक मार्गचिन्हको रूपमा अंकित गर्न आग्रह गरे। सिस्टर ह्वाइटले भन्नुहुन्छ कि यो एक भविष्यवाणीसम्बन्धी मार्गचिन्ह हो, हबकूक २ को एक परिपूर्ति। १८४३ लाई दृढतापूर्वक मार्गचिन्हका रूपमा अंकित गर्ने यस मार्गचिन्हले ढिलाइको समय उत्पन्न गर्‍यो।

> "Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844. The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God's appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony." Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “धन्य ती आँखाहरू हुन् जसले 1843 र 1844 मा देखिएका कुराहरू देखे। सन्देश दिइयो। र सन्देशलाई पुनः दोहोर्‍याउन कुनै ढिलाइ हुनु हुँदैन, किनकि समयका चिन्हहरू पूरा हुँदैछन्; समापनको कार्य अवश्य सम्पन्न हुनुपर्छ। छोटो समयमा एउटा महान् कार्य सम्पन्न हुनेछ। परमेश्वरको नियुक्तिद्वारा चाँडै एउटा सन्देश दिइनेछ, जो प्रबल हुंकारमा फैलिनेछ। तब दानिएल आफ्नो भागमा उभिनेछ, आफ्नो गवाही दिन।” Manuscript Releases, volume 21, 437.

Notice Daniel 12:12-13: "Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days."—"Blessed is he that comes to the 1335. Blessed is he that comes to 1843," that is verse 12.

दानियल 12:12-13 लाई ध्यान दिनुहोस्: “धन्य हो त्यो, जो पर्खेर एक हजार तीन सय पैंतीस दिनसम्म आइपुग्छ।” — “धन्य हो त्यो, जो 1335 सम्म आइपुग्छ। धन्य हो त्यो, जो 1843 सम्म आइपुग्छ,” त्यो 12 पद हो।

Verse 13:

पद १३:

> But go thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:12-13.

> तर तँ अन्तसम्म आफ्नै मार्गमा लागिरह; किनकि तँ विश्राम गर्नेछस्, र दिनहरूको अन्त्यमा आफ्ना भागमा उभिनेछस्। दानियल 12:12-13.

Sister White ties together verses 12 and 13, saying the blessing of the 1335 is fulfilled in 1843 and 1844. It is not about a point in time, but about those who wait for the Triumphal Entry into Jerusalem by Christ, recognize the angels ascending and descending on the ladder, and enter into covenant with the Lord as He gives them the two tables of the covenant.

सिस्टर व्हाइटले पद १२ र १३ लाई एकसाथ जोड्दै, १३३५ को आशिष् १८४३ र १८४४ मा पूरा हुन्छ भनी बताउनुहुन्छ। यो समयको कुनै एक बिन्दुको विषय होइन, बरु ती व्यक्तिहरूको विषय हो, जसले ख्रीष्टद्वारा यरूशलेममा हुने विजयोत्सवी प्रवेशको प्रतीक्षा गर्छन्, सिँढीमा स्वर्गदूतहरू उक्लिरहेका र ओरालिँदै गरिरहेका छन् भनी चिन्छन्, र प्रभुले उनीहरूलाई करारका दुई पाटी दिनुहुँदा उहाँसँग करारमा प्रवेश गर्छन्।

Back to Articles