Article

# Elijah - Number One

एलियाह - नम्बर एक

The First and Last

पहिलो र अन्तिम

Author

Jeff Pippenger

Published

July 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The closing statement of the Old Testament sets forth a promise of the prophet Elijah appearing with a message before the great and dreadful day of the Lord.

पुरानो करारको समापन कथनले प्रभुको महान् र भयङ्कर दिनअघि सन्देशसहित अगमवक्ता एलियाहको प्रकट हुने प्रतिज्ञा प्रस्तुत गर्दछ।

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> हेर, परमप्रभुको महान् र भयङ्कर दिन आउनुअघि म तिमीहरूकहाँ अगमवक्ता एलियाहलाई पठाउनेछु। अनि उसले पिताहरूको हृदय सन्तानतर्फ, र सन्तानहरूको हृदय तिनका पितातर्फ फर्काउनेछ, नत्रता म आएर पृथ्वीलाई श्रापले प्रहार गर्नेछु। मलाकी ४:५, ६.

The Bible is clear that “the great and dreadful day of the Lord” or the “curse” that God smites “the earth with” is also symbolically portrayed as “the seven last plagues” or “the wrath of God” in the book of Revelation. Chapter fifteen of Revelation introduces the prophetic setting that leads to the pouring out of the great and dreadful seven last plagues of chapter sixteen.

बाइबल स्पष्ट छ कि “परमप्रभुको महान् र भयानक दिन” अथवा परमेश्वरले “पृथ्वीलाई प्रहार गर्नुहुने” “श्राप” लाई प्रकाशको पुस्तकमा प्रतीकात्मक रूपमा “अन्तिम सात विपत्तिहरू” वा “परमेश्वरको क्रोध” भनेर पनि चित्रण गरिएको छ। प्रकाश अध्याय पन्ध्रले अध्याय सोह्रका महान् र भयानक अन्तिम सात विपत्तिहरू खन्याइने अवस्थातर्फ डोर्याउने भविष्यसूचक परिप्रेक्ष्य प्रस्तुत गर्दछ।

> And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God.

> अनि मैले स्वर्गमा अर्को एउटा चिन्ह देखेँ, महान् र अद्भुत—सात स्वर्गदूतहरू, जससँग अन्तिम सात विपत्तिहरू थिए; किनकि तिनैमा परमेश्वरको क्रोध पूर्ण भयो।

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Who shall not fear thee, O Lord, and glorify thy name? for thou only art holy: for all nations shall come and worship before thee; for thy judgments are made manifest.

> अनि मैले आगोसँग मिसिएको काँचको समुद्रजस्तै केही देखें; अनि त्यस पशुमाथि, त्यसको मूर्तिमाथि, त्यसको छापमाथि, र त्यसको नाउँको सङ्ख्यामाथि विजय प्राप्त गर्नेहरू परमेश्वरका वीणाहरू लिएर त्यो काँचको समुद्रमा उभिरहेका थिए। अनि तिनीहरूले परमेश्वरका सेवक मोशाको गीत, र थुमाको गीत गाउँदै भने, “हे सर्वशक्तिमान् प्रभु परमेश्वर, तपाईंका कार्यहरू महान् र अचम्मका छन्; हे सन्तहरूका राजा, तपाईंका मार्गहरू न्यायी र सत्य छन्। हे प्रभु, कसले तपाईंको भय मान्नेछैन, र तपाईंको नाउँको महिमा गर्नेछैन? किनकि केवल तपाईं मात्र पवित्र हुनुहुन्छ; किनकि सबै जातिहरू आउनेछन् र तपाईंको सामु आराधना गर्नेछन्; किनकि तपाईंका न्यायहरू प्रकट भएका छन्।”

> And after that I looked, and, behold, the temple of the tabernacle of the testimony in heaven was opened: And the seven angels came out of the temple, having the seven plagues, clothed in pure and white linen, and having their breasts girded with golden girdles. And one of the four beasts gave unto the seven angels seven golden vials full of the wrath of God, who liveth for ever and ever. And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. Revelation 15:1–8.

> त्यसपछि मैले हेरेँ, र हेर, स्वर्गमा रहेको साक्षीको वासस्थानको मन्दिर खोलियो। अनि ती सात स्वर्गदूतहरू, ती सात विपत्तिहरू लिएर, मन्दिरबाट बाहिर आए; तिनीहरू शुद्ध र सेतो मलमलमा परिधान गरिएका थिए, र तिनीहरूको छाती सुनका पेटीहरूले कसेका थिए। अनि ती चार जीवित प्राणीहरूमध्ये एकले ती सात स्वर्गदूतहरूलाई सदा-सर्वदा जीवित रहनुहुने परमेश्वरको क्रोधले भरिएका सातवटा सुनका कचौराहरू दियो। अनि मन्दिर परमेश्वरको महिमाबाट र उहाँको सामर्थ्यबाट निस्केको धुवाँले भरियो; र ती सात स्वर्गदूतहरूका सात विपत्तिहरू पूरा नभएसम्म कोही पनि मन्दिरभित्र प्रवेश गर्न सकेन। प्रकाश 15:1–8।

The reason “no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled” is that the opportunity to secure salvation closes when the temple is filled with smoke in chapter fifteen. The probationary time that mankind was given to repent and find salvation is then over. When that point in time is reached “the great and dreadful day of the Lord” that John calls “the seven last plagues” are poured out in advance of Christ’s Second Coming. Malachi called that day “dreadful,” and Isaiah identifies it as God’s “strange act.”

“सात स्वर्गदूतहरूका सात विपत्तिहरू पूरा नभएसम्म कुनै मानिस मन्दिरभित्र प्रवेश गर्न सकेन” भन्ने कुराको कारण यो हो कि पन्ध्रौँ अध्यायमा मन्दिर धुवाँले भरिँदा उद्धार प्राप्त गर्ने अवसर बन्द हुन्छ। मानवजातिलाई पश्चात्ताप गर्न र उद्धार पाउन दिइएको परीक्षाकाल त्यसबेला समाप्त भइसकेको हुन्छ। जब त्यो समयबिन्दुमा पुगिन्छ, तब यूहन्नाले “सात अन्तिम विपत्तिहरू” भनेका, “प्रभुको महान् र भयङ्कर दिन” ख्रीष्टको दोस्रो आगमनभन्दा अघि खन्याइन्छन्। मलाकीले त्यस दिनलाई “भयङ्कर” भनेका छन्, र यशैयाले त्यसलाई परमेश्वरको “अनौठो काम” भनेर चिनाउँछन्।

> For the Lord shall rise up as in mount Perazim, he shall be wroth as in the valley of Gibeon, that he may do his work, his strange work; and bring to pass his act, his strange act. Now therefore be ye not mockers, lest your bands be made strong: for I have heard from the Lord God of hosts a consumption, even determined upon the whole earth. Isaiah 28:21, 22.

> किनकि परमप्रभु पेराजीम पर्वतमा जस्तै उठ्नुहुनेछ, उहाँ गिबोनको बेँसीमा जस्तै क्रोधित हुनुहुनेछ, ताकि उहाँले आफ्नो काम, आफ्नो अनौठो काम, पूरा गर्नुहोस्; र आफ्नो कार्य, आफ्नो अनौठो कार्य, सिद्ध गर्नुहोस्। यसकारण अब तिमीहरू ठट्टा गर्नेहरू नहोओ, नत्र तिमीहरूका बन्धनहरू अझ कडा पारिनेछन्; किनकि मैले सेनाहरूका प्रभु परमेश्वरबाट एउटा विनाश—सम्पूर्ण पृथ्वीमाथि ठहराइएको विनाश—सुनेको छु। यशैया 28:21, 22.

Although God’s “strange act” encompasses “the whole earth,” Inspiration is clear that the outpouring of the plagues is associated with the rebellion of one nation.

यद्यपि परमेश्वरको “अनौठो कार्य” ले “सारा पृथ्वी” लाई समेट्दछ, तैपनि प्रेरणाद्वारा यो स्पष्ट छ कि विपत्तिहरूको खन्याइ एक राष्ट्रको विद्रोहसँग सम्बन्धित छ।

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “विदेशी राष्ट्रहरूले संयुक्त राज्य अमेरिकाको उदाहरण पछ्याउनेछन्। यद्यपि उसले अगुवाइ गर्छ, तथापि यही संकट संसारका सबै भागहरूमा रहेका हाम्रा मानिसहरूमाथि पनि आउनेछ।” Testimonies, volume 6, 395.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “जब धार्मिक स्वतन्त्रताको देश अमेरिका, विवेकलाई बाध्य पार्न र मानिसहरूलाई झूटा सब्बाथलाई आदर गर्न विवश तुल्याउन पोपसत्तासँग एकताबद्ध हुनेछ, तब पृथ्वीका हरेक देशका मानिसहरूलाई त्यसको उदाहरण पछ्याउन डोर्‍याइनेछ।” Testimonies, volume 6, 18.

Every nation will fill their cup of their probationary time, but the “judgments of God” that Sister White identifies as “national ruin”, “the time of God’s destructive judgments” as she also calls the history that begins at the Sunday law in the United States, are not the seven last plagues.

हरेक राष्ट्रले आफ्नो परखको समयको आफ्नै प्याला भरिपूर्ण गर्नेछ, तर सिस्टर ह्वाइटले “राष्ट्रिय विनाश” भनेर पहिचान गर्नुभएका “परमेश्वरका न्यायहरू”, जसलाई उहाँले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थाबाट सुरु हुने इतिहासलाई “परमेश्वरका विनाशकारी न्यायहरूको समय” पनि भन्नुहुन्छ, ती अन्तिम सात विपत्तिहरू होइनन्।

> “A time is coming when the law of God is, in a special sense, to be made void in our land. The rulers of our nation will, by legislative enactments, enforce the Sunday law, and thus God’s people be brought into great peril. When our nation, in its legislative councils, shall enact laws to bind the consciences of men in regard to their religious privileges, enforcing Sunday observance, and bringing oppressive power to bear against those who keep the seventh-day Sabbath, the law of God will, to all intents and purposes, be made void in our land; and national apostasy will be followed by national ruin.” Review and Herald, December 18, 1888.

> “एक समय आउँदैछ जब हाम्रो देशमा परमेश्वरको व्यवस्था विशेष अर्थमा रद्द तुल्याइनेछ। हाम्रो राष्ट्रका शासकहरूले विधायी प्रबन्धहरूद्वारा आइतबारको व्यवस्था लागू गर्नेछन्, र यसरी परमेश्वरका जनहरू ठूलो जोखिममा पारिनेछन्। जब हाम्रो राष्ट्रले आफ्ना विधायी परिषद्हरूमा मानिसहरूको धार्मिक विशेषाधिकारसम्बन्धी विषयमा तिनीहरूको विवेकलाई बाँध्ने कानुनहरू बनाउनेछ, आइतबारको पालनलाई लागू गर्नेछ, र सातौँ-दिनको शबाथ मान्नेहरूका विरुद्ध दमनकारी शक्ति प्रयोग गर्नेछ, तब परमेश्वरको व्यवस्था हाम्रो देशमा सबै व्यावहारिक उद्देश्यका लागि रद्द तुल्याइनेछ; र राष्ट्रिय धर्मत्यागपछि राष्ट्रिय विनाश आउनेछ।” Review and Herald, December 18, 1888.

The judgments of God, which Sister White identifies as “national ruin” begin at the national Sunday law and mark the beginning of God’s “strange act,” though God’s strange act is more specifically the seven last plagues. A more complete picture of the strange act of God appears when the deliverance from Egypt is added to the line of God’s executive judgments. The Egyptian plagues, though ten in number, were divided. The first three were distinguished from the last seven. Thus, the deliverance from Egypt identifies a period of time represented by the first three plagues that begins with the national ruin of the United States, and continues until Michael stands up and human probation closes.

परमेश्वरका न्यायहरू, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले “राष्ट्रिय विनाश” भनेर चिन्हित गर्नुहुन्छ, राष्ट्रिय सन्डे कानूनबाट आरम्भ हुन्छन् र परमेश्वरको “अनौठो काम” को सुरुआतलाई सूचित गर्छन्, यद्यपि परमेश्वरको अनौठो काम अझ विशिष्ट रूपमा अन्तिम सात विपत्तिहरू नै हुन्। परमेश्वरको अनौठो कामको अझ पूर्ण चित्र तब प्रकट हुन्छ, जब मिश्रदेशबाटको छुटकारालाई परमेश्वरका कार्यकारी न्यायहरूको रेखामा थपिन्छ। मिश्रदेशका विपत्तिहरू, यद्यपि संख्या दश थिए, विभाजित गरिएका थिए। पहिलो तीनलाई अन्तिम सातबाट भिन्न ठहराइएको थियो। यसरी, मिश्रदेशबाटको छुटकाराले पहिलो तीन विपत्तिहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक समयावधिलाई पहिचान गराउँछ, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकाको राष्ट्रिय विनाशसँग आरम्भ हुन्छ, र माइकल उठिनुहुन्छ तथा मानवको अनुग्रह-अवधि समाप्त नहुन्जेलसम्म जारी रहन्छ।

> “God’s judgments will be visited upon those who are seeking to oppress and destroy His people. His long forbearance with the wicked emboldens men in transgression, but their punishment is nonetheless certain and terrible because it is long delayed. ‘The Lord shall rise up as in Mount Perazim, He shall be wroth as in the valley of Gibeon, that He may do His work, His strange work; and bring to pass His act, His strange act.’ Isaiah 28:21. To our merciful God the act of punishment is a strange act. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked.’ Ezekiel 33:11. The Lord is ‘merciful and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth, … forgiving iniquity and transgression and sin.’ Yet He will ‘by no means clear the guilty.’ ‘The Lord is slow to anger, and great in power, and will not at all acquit the wicked.’ Exodus 34:6, 7; Nahum 1:3. By terrible things in righteousness He will vindicate the authority of His downtrodden law. The severity of the retribution awaiting the transgressor may be judged by the Lord’s reluctance to execute justice. The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.

> “परमेश्वरका न्यायहरू उहाँका जनहरूलाई थिचोमिचो गर्न र नष्ट पार्न खोज्नेहरूमाथि आइपर्नेछन्। दुष्टहरूप्रति उहाँको दीर्घ सहनशीलताले मानिसहरूलाई अपराधमा साहसी बनाउँछ, तर तिनीहरूको दण्ड तथापि निश्चित र भयानक छ, किनकि त्यो धेरै ढिला गरी ल्याइन्छ। ‘किनकि परमप्रभु पेराजीम पर्वतमा झैँ उठ्नुहुनेछ, उहाँ गिबोनको बेँसीमा झैँ क्रोधित हुनुहुनेछ, ताकि उहाँले आफ्नो काम, आफ्नो अनौठो काम, गर्न सकून्; र आफ्नो कार्य, आफ्नो अनौठो कार्य, पूरा गर्न सकून्।’ यशैया 28:21। हाम्रा कृपालु परमेश्वरका लागि दण्डको कार्य एक अनौठो कार्य हो। ‘प्रभु परमेश्वर भन्नुहुन्छ, म जीवित छु, दुष्टको मृत्युमा मलाई कुनै प्रसन्नता छैन।’ इजकिएल 33:11। परमप्रभु ‘दयालु र अनुग्रही, धैर्यवान्, र भलाइ तथा सत्यमा प्रशस्त, … अधर्म, अपराध र पाप क्षमा गर्नुहुने’ हुनुहुन्छ। तापनि उहाँले ‘दोषीलाई कदापि निर्दोष ठहराउनुहुन्न।’ ‘परमप्रभु क्रोध गर्नमा ढिलो हुनुहुन्छ, र सामर्थ्यमा महान्, र दुष्टलाई कुनै पनि प्रकारले उन्मुक्ति दिनुहुन्न।’ प्रस्थान 34:6, 7; नहूम 1:3। धार्मिकतामा भयानक कार्यहरूद्वारा उहाँले आफ्नो पददलित व्यवस्थाको अधिकारलाई न्यायोचित ठहराउनुहुनेछ। अपराधीलाई पर्खिरहेको प्रतिफलको कठोरता न्याय कार्यान्वयन गर्नमा प्रभुको अनिच्छाद्वारा आँकलन गर्न सकिन्छ। जुन जातिसँग उहाँले लामो समयसम्म सहनशीलता देखाउनुहुन्छ, र जसलाई उहाँले परमेश्वरको लेखामा आफ्नो अधर्मको नाप पूरा नगरेसम्म प्रहार गर्नुहुन्न, त्यसले अन्ततः कृपामिश्रणरहित क्रोधको कचौरा पिउनेछ।”

> “When Christ ceases His intercession in the sanctuary, the unmingled wrath threatened against those who worship the beast and his image and receive his mark (Revelation 14:9, 10), will be poured out. The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people. Says the revelator, in describing those terrific scourges: ‘There fell a noisome and grievous sore upon the men which had the mark of the beast, and upon them which worshiped his image.’ The sea ‘became as the blood of a dead man: and every living soul died in the sea.’ And ‘the rivers and fountains of waters … became blood.’ Terrible as these inflictions are, God’s justice stands fully vindicated. The angel of God declares: ‘Thou art righteous, O Lord, … because Thou hast judged thus. For they have shed the blood of saints and prophets, and Thou hast given them blood to drink; for they are worthy.’ Revelation 16:2–6. By condemning the people of God to death, they have as truly incurred the guilt of their blood as if it had been shed by their hands. In like manner Christ declared the Jews of His time guilty of all the blood of holy men which had been shed since the days of Abel; for they possessed the same spirit and were seeking to do the same work with these murderers of the prophets.

> “जब ख्रीष्टले पवित्रस्थानमा आफ्नो मध्यस्थताको कार्य समाप्त गर्नुहुन्छ, तब जनावर र त्यसको मूर्तिको पूजा गर्ने तथा त्यसको छाप ग्रहण गर्नेहरूका विरुद्ध चेतावनी दिइएको मिश्रणरहित क्रोध (प्रकाश 14:9, 10) खन्याइनेछ। जब परमेश्वर इस्राएललाई छुटकारा दिन लाग्नुभएको थियो, तब मिश्रमा परेका विपत्तिहरू स्वभावमा ती अझ भयानक र व्यापक न्यायहरूसँग मिल्दाजुल्दा थिए, जो परमेश्वरका जनहरूको अन्तिम उद्धार हुनुभन्दा ठीक अघि संसारमाथि पर्न लागेका छन्। ती भयङ्कर प्रहारहरूको वर्णन गर्दै प्रकाशितकर्ता भन्छन्: ‘पशुको छाप भएकाहरू र त्यसको मूर्तिलाई पूजा गर्नेहरूमाथि एउटा दूषित र अति पीडादायक घाउ निस्कियो।’ समुद्र ‘मरेको मानिसको रगतझैँ भयो; अनि समुद्रमा भएका हरेक जीवित प्राणी मरे।’ अनि ‘नदीहरू र पानीका मूलहरू … रगत भए।’ यी दण्डहरू जति नै भयानक भए पनि, परमेश्वरको न्याय पूर्ण रूपमा धर्मसंगत ठहरिन्छ। परमेश्वरका दूत घोषणा गर्छन्: ‘हे प्रभु, तपाईं धर्मी हुनुहुन्छ, … किनकि तपाईंले यसरी न्याय गर्नुभएको छ। किनभने तिनीहरूले पवित्र जनहरू र अगमवक्ताहरूको रगत बगाएका छन्, र तपाईंले तिनीहरूलाई पिउनलाई रगत दिनुभएको छ; किनकि तिनीहरू त्यही योग्यका छन्।’ प्रकाश 16:2–6। परमेश्वरका जनहरूलाई मृत्युदण्डको दोषी ठहराएर, तिनीहरूले यथार्थमै तिनीहरूको रगतको अपराध त्यस्तै उठाएका छन्, मानौँ त्यो आफ्नै हातले बगाएका हुन्। यही प्रकारले ख्रीष्टले आफ्नो समयका यहूदीहरूलाई हाबिलका दिनदेखि बगाइएको सबै पवित्र जनहरूको रगतको दोषी ठहराउनुभयो; किनकि तिनीहरूमा उही आत्मा थियो र तिनीहरू अगमवक्ताहरूका ती हत्याराहरूसँग उही काम गर्न खोजिरहेका थिए।”

> “In the plague that follows, power is given to the sun ‘to scorch men with fire. And men were scorched with great heat.’ Verses 8, 9. The prophets thus describe the condition of the earth at this fearful time: ‘The land mourneth; … because the harvest of the field is perished…. All the trees of the field are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ ‘The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate…. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture…. The rivers of water are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.’ ‘The songs of the temple shall be howlings in that day, saith the Lord God: there shall be many dead bodies in every place; they shall cast them forth with silence.’ Joel 1:10–12, 17–20; Amos 8:3.

> “त्यसपछि आउने महामारीमा सूर्यलाई ‘मानिसहरूलाई आगोले पोल्ने’ अधिकार दिइयो। ‘र मानिसहरू प्रचण्ड तापले पोलिए।’ पद ८, ९। अगमवक्ताहरूले यस भयङ्कर समयमा पृथ्वीको अवस्थालाई यसरी वर्णन गर्छन्: ‘देश विलाप गर्छ; … किनकि खेतको बाली नष्ट भएको छ। … मैदानका सबै रूखहरू सुकिसकेका छन्; किनकि आनन्द मानिसहरूका सन्तानहरूबाट सुकिसकेको छ।’ ‘बीउ आफ्ना ढेकामुनि कुहिएको छ, अन्नभण्डारहरू उजाड पारिएका छन्। … पशुहरू कसरी कराउँछन्! गाईवस्तुका बथानहरू अलमलमा परेका छन्, किनकि तिनीहरूका निम्ति चरन छैन। … पानीका खोलाहरू सुकिएका छन्, र आगोले उजाडस्थानका चरनहरू भस्म पारिदिएको छ।’ ‘त्यस दिन मन्दिरका गीतहरू विलाप हुनेछन्, प्रभु परमेश्वर भन्नुहुन्छ: हरेक ठाउँमा धेरै लाशहरू हुनेछन्; तिनीहरूले तिनीहरूलाई मौनतामा फ्याँक्नेछन्।’ Joel 1:10–12, 17–20; Amos 8:3.”

> “These plagues are not universal, or the inhabitants of the earth would be wholly cut off. Yet they will be the most awful scourges that have ever been known to mortals. All the judgments upon men, prior to the close of probation, have been mingled with mercy. The pleading blood of Christ has shielded the sinner from receiving the full measure of his guilt; but in the final judgment, wrath is poured out unmixed with mercy.

> “यी विपत्तिहरू सर्वव्यापी होइनन्, नत्र पृथ्वीका बासिन्दाहरू पूर्णतः नाश हुनेथिए। तैपनि तिनीहरू नश्वर मानवले कहिल्यै जान्नुभएकोमध्येका सबैभन्दा भयावह प्रहारहरू हुनेछन्। अनुग्रहको समय समाप्त हुनुअघि मानिसहरूमाथि आएका सबै न्यायहरू दयासँग मिश्रित भएका छन्। ख्रीष्टको विनयपूर्वक बिन्ती गर्ने रगतले पापीलाई उसको अपराधको पूर्ण मात्राको दण्ड भोग्नबाट जोगाएको छ; तर अन्तिम न्यायमा, क्रोध दयासँग नमिश्रित रूपमा खन्याइन्छ।”

> “In that day, multitudes will desire the shelter of God’s mercy which they have so long despised. ‘Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: and they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.’ Amos 8:11, 12.” The Great Controversy, 627–629.

> “त्यस दिन, जनसमूहहरूले परमेश्वरको दयाको त्यो आश्रयको अभिलाषा गर्नेछन्, जसलाई तिनीहरूले यति लामो समयसम्म तिरस्कार गरेका छन्। ‘हेर, ती दिनहरू आउँदैछन्, परमप्रभु परमेश्वर भन्नुहुन्छ, जब म देशमा एउटा अनिकाल पठाउनेछु—रोटीको अनिकाल होइन, पानीको तिर्खा पनि होइन, तर परमप्रभुका वचनहरू सुन्न नपाउने अनिकाल; अनि तिनीहरू समुद्रदेखि समुद्रसम्म, र उत्तरदेखि पूर्वतिरसम्म भौँतारिँदै हिँड्नेछन्; परमप्रभुको वचन खोज्न तिनीहरू यताउता दौडिनेछन्, तर त्यसलाई भेट्टाउनेछैनन्।’ आमोस ८:११, १२।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, ६२७–६२९।

In the previous passage it stated, “The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.” She also penned in the same paragraph, “The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people.” The nation (the United States) that fills up “the measure of iniquity” will suffer plagues similar to the ten plagues in Egypt.

अघिल्लो अंशमा यसो भनिएको थियो, “जस राष्ट्रसँग उहाँले दीर्घकालसम्म धैर्य धारण गर्नुहुन्छ, र जसलाई परमेश्वरको लेखामा आफ्नो अधर्मको नाप पूरा नगरुञ्जेल उहाँले प्रहार गर्नुहुन्न, त्यसले अन्ततः कृपामिश्रणविहीन क्रोधको कटोरा पिउनेछ।” उनले त्यही अनुच्छेदमा यसरी पनि लेखिन्, “परमेश्वर इस्राएललाई छुटकारा दिन लाग्नुभएको बेला मिश्रमा परेका विपत्तिहरू स्वभावमा ती अझ भयानक र व्यापक न्यायहरूजस्तै थिए, जो परमेश्वरका जनहरूको अन्तिम छुटकाराभन्दा ठीक अघि संसारमाथि पर्न लागेका छन्।” “अधर्मको नाप” पूरा गर्ने राष्ट्र (संयुक्त राज्य अमेरिका) ले मिश्रका दश विपत्तिहरूजस्तै विपत्तिहरू भोग्नेछ।

The plagues of Egypt were divided into two periods. The first three plagues fell on everyone, but the seven last plagues only fell upon the Egyptians.

मिश्रका विपत्तिहरू दुई अवधिमा विभाजित थिए। पहिलो तीन विपत्तिहरू सबैमाथि परे, तर अन्तिम सात विपत्तिहरू केवल मिश्रवासीहरूमाथि मात्र परे।

> And I will sever in that day the land of Goshen, in which my people dwell, that no swarms of flies shall be there; to the end thou mayest know that I am the Lord in the midst of the earth. Exodus 8:22.

> र त्यस दिन म गोशेन देश, जहाँ मेरा प्रजा बसोबास गर्छन्, अलग पार्नेछु, ताकि त्यहाँ झिङ्गाहरूको कुनै झुन्ड नहोस्; यस उद्देश्यले कि तँ जान्न सकून् कि पृथ्वीको बीचमा म नै परमप्रभु हुँ। प्रस्थान 8:22.

The first three plagues in Egypt fell everywhere, but Goshen, where the Hebrews lived did not receive Egypt’s seven last plagues. The United States is the nation that fills up its cup of iniquity at the Sunday law. At that point national apostasy is followed by national ruin, but the judgments which produce national ruin are mixed with mercy until Michael stands up and probation closes for all mankind. At the Sunday law in the United States the majority of those who now profess to be Sabbath-keepers will bow to the powers that be and accept the mark of the beast. At that time the Sunday law issue becomes a spiritual test for those who have been outside of Adventism. From the Sunday law in the United States until Michael stands up is the great ingathering of eleventh-hour workers, but the door has already been closed upon those who are held accountable for the light of the seventh-day Sabbath before the Sunday law.

मिश्रदेशका पहिलो तीन विपत्तिहरू सबैतिर परे, तर जहाँ हिब्रूहरू बस्थे, त्यस गोशेनले मिश्रदेशका अन्तिम सात विपत्तिहरू पाएन। संयुक्त राज्य अमेरिका त्यो राष्ट्र हो जसले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा आफ्नो अधर्मको कचौरा पूरा भरिदिन्छ। त्यस बिन्दुमा राष्ट्रिय धर्मत्यागपछि राष्ट्रिय विनाश आउँछ, तर राष्ट्रिय विनाश उत्पन्न गर्ने न्यायहरू माइकल उठ्नुभई सम्पूर्ण मानवजातिका लागि अनुग्रहको अवसर बन्द नभएसम्म कृपासँग मिश्रित रहन्छन्। संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, अहिले आफूलाई शबाथपालक भनी स्वीकार गर्नेहरूमध्ये बहुसंख्यकले विद्यमान सत्ताहरूको सामु झुक्नेछन् र पशुको छाप स्वीकार गर्नेछन्। त्यस समयमा आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी प्रश्न, एड्भेन्टवादबाहिर रहेका व्यक्तिहरूका लागि एक आत्मिक परीक्षा बन्छ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थादेखि माइकल उठ्नुभएसम्म एघारौँ घण्टाका कामदारहरूको महान् सङ्ग्रह हुन्छ, तर आइतबारको व्यवस्था आउनुअघि सातौँ-दिनको शबाथको ज्योतिप्रति उत्तरदायी ठहरिएका व्यक्तिहरूमाथि भने ढोका पहिल्यै बन्द भइसकेको हुन्छ।

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> “दिनहरू बित्दै जाँदा, झन्-झन् स्पष्ट हुँदै गएको छ कि परमेश्वरका न्यायहरू संसारमा छन्। आगो, बाढी र भूकम्पद्वारा उहाँले यस पृथ्वीका बासिन्दाहरूलाई आफ्नो निकट आगमनको चेतावनी दिनुहुन्छ। त्यो समय नजिकिँदै छ, जब संसारको इतिहासको महान् संकट आइपुगेको हुनेछ, जब परमेश्वरको शासनका प्रत्येक क्रियाकलापलाई तीव्र चासो र अवर्णनीय आशंकासहित हेरिनेछ। छिटो-छिटो क्रममै परमेश्वरका न्यायहरू एकपछि अर्को आउनेछन्—आगो, बाढी र भूकम्प, युद्ध र रक्तपातसहित।”

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “हाय, यदि मानिसहरूले आफ्नो दर्शनको समय चिनेका भए! धेरै जना अझै यस्ता छन्, जसले यस समयका लागि रहेको परीक्षात्मक सत्य सुनेका छैनन्। धेरै जना यस्ता छन्, जससँग परमेश्वरको आत्मा संघर्ष गरिरहनुभएको छ। परमेश्वरका विनाशकारी न्यायहरूको समय तिनीहरूका लागि कृपाको समय हो, जसलाई सत्य के हो भनेर जान्ने अवसर प्राप्त भएको थिएन। प्रभुले तिनीहरूतर्फ कोमलतापूर्वक दृष्टि गर्नुहुनेछ। उहाँको कृपामय हृदय स्पर्शित भएको छ; उहाँको हात अझै उद्धार गर्न फैलिएको छ, जबकि त्यो ढोका तिनीहरूका लागि बन्द गरिएको छ, जो भित्र प्रवेश गर्न चाहँदैनथे।”

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> “परमेश्वरको दया उहाँको दीर्घ सहनशीलतामा प्रकट हुन्छ। उहाँ आफ्ना न्यायहरू रोकिरहनुभएको छ, ताकि चेतावनीको सन्देश सबैसम्म सुनाइयोस् भनी प्रतीक्षा गरिरहनुभएको छ। आह, यदि हाम्रा मानिसहरूले संसारलाई दयाको अन्तिम सन्देश दिनु पर्ने आफ्नो माथि रहेको जिम्मेवारीलाई जस्तो महसुस गर्नुपर्ने हो त्यस्तै महसुस गर्थे भने, कति अद्भुत काम सम्पन्न हुनेथियो!” Testimonies, volume 9, 97.

In the previous passage she identified that “the time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” In the next passage she refers to that period of time as “the time of trouble.”

अघिल्लो अंशमा उनले यसरी चिन्हित गरिन् कि “परमेश्वरका विनाशकारी न्यायहरूको समय तिनीहरूका लागि कृपाको समय हो, जसलाई सत्य के हो भन्ने कुरा सिक्ने कुनै अवसर प्राप्त भएको छैन।” अर्को अंशमा उनले त्यसै अवधिलाई “कष्टको समय” भनी उल्लेख गर्छिन्।

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> “मैले देखेँ कि पवित्र सबाथ साँचो परमेश्वरका इस्राएल र अविश्वासीहरूबीचको विभाजन गर्ने पर्खाल हो, र हुनेछ; र सबाथ नै त्यो महान् प्रश्न हो, जसले परमेश्वरका प्रिय प्रतीक्षारत सन्तहरूको हृदयलाई एकतामा बाँध्दछ। अनि यदि कसैले विश्वास गर्‍यो, सबाथ पालन गर्‍यो, र त्यससँग सम्बन्धित आशिष् प्राप्त गर्‍यो, अनि पछि त्यसलाई त्याग्यो, र पवित्र आज्ञा भंग गर्‍यो भने, तिनीहरूले आफूविरुद्ध पवित्र सहरका ढोकाहरू बन्द गर्नेछन्, त्यत्तिकै निश्चयका साथ जत्ति निश्चय स्वर्गमाथि शासन गर्नुहुने परमेश्वर हुनुहुन्छ। मैले देखेँ कि परमेश्वरका यस्ता सन्तानहरू पनि छन्, जसले सबाथ देख्दैनन् र पालन गर्दैनन्। तिनीहरूले यस विषयको ज्योति अस्वीकार गरेका थिएनन्। अनि सङ्कटकालको आरम्भमा, जब हामी अघि बढ्यौँ र सबाथलाई अझ पूर्ण रूपमा घोषणा गर्‍यौँ, हामी पवित्र आत्माले परिपूर्ण भयौँ। यसले मण्डली र नामधारी एड्भेन्टिस्टहरूलाई क्रोधित तुल्यायो, किनकि तिनीहरूले सबाथको सत्यलाई खण्डन गर्न सकेनन्। अनि यही समयमा, परमेश्वरका चुनिएका सबैले स्पष्ट रूपमा देखे कि सत्य हामीसँग थियो, र तिनीहरू बाहिर निस्किए र हामीसँगै सतावट सहन गरे।” A Word to the Little Flock, 18, 19.

Though modified a little, the same passage just cited is found in the book Early Writings. In that book she includes commentary on her statement about “the time of trouble.” A Word to the Little Flock was the first publication of the disappointed faithful Millerites after the Great Disappointment of October 22, 1844, and decades later, when editors used portions of that pamphlet to include in the book Early Writings, they clarified that “the time of trouble” that was referred to was not the seven last plagues, for when the seven last plagues are poured out there is no mercy mixed with the judgments.

अल्प मात्रामा परिमार्जित भए पनि, भर्खरै उद्धृत गरिएको उही अंश Early Writings पुस्तकमा पाइन्छ। त्यस पुस्तकमा उनले “संकष्टको समय” सम्बन्धी आफ्नो कथनमाथि टिप्पणी समावेश गरेकी छिन्। A Word to the Little Flock, २२ अक्टोबर १८४४ को Great Disappointment पछि निराश तर विश्वासयोग्य Millerite हरूको पहिलो प्रकाशन थियो, र दशकौँपछि, जब सम्पादकहरूले त्यस पुस्तिकाका केही अंशहरू Early Writings पुस्तकमा समावेश गर्न प्रयोग गरे, तब उनीहरूले स्पष्ट पारे कि त्यहाँ उल्लेख गरिएको “संकष्टको समय” सात अन्तिम विपत्तिहरू होइन, किनकि जब ती सात अन्तिम विपत्तिहरू खन्याइन्छन्, तब न्याय-दण्डहरूसँग मिश्रित कुनै दया रहँदैन।

> “1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’

> “१. पृष्ठ ३३ मा यस प्रकार दिइएको छ: ‘मैले देखेँ कि पवित्र विश्रामदिन नै साँचो परमेश्वरका इस्राएल र अविश्वासीहरूका बीचको विभाजनको पर्खाल हो, र हुनेछ; तथा विश्रामदिन नै परमेश्वरका प्रिय, प्रतीक्षारत पवित्रजनहरूका हृदयलाई एकतामा बाँध्ने महान् प्रश्न हो। मैले देखेँ कि परमेश्वरका त्यस्ता सन्तानहरू पनि छन्, जसले विश्रामदिन न त देखेका छन्, न त पालन गरेका छन्। तिनीहरूले यस विषयको ज्योतिलाई अस्वीकार गरेका छैनन्। अनि सङ्कष्टको समयको आरम्भमा, जब हामी बाहिर गएर विश्रामदिनलाई अझ पूर्ण रूपमा घोषणा गरिरहेका थियौँ, तब हामी पवित्र आत्माले परिपूर्ण भयौँ।’”

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “यो दृष्टान्त 1847 मा दिइएको थियो, जब सब्त मान्ने एड्भेन्टका भाइहरू अत्यन्त थोरै मात्र थिए, र तिनमध्ये पनि थोरैले मात्र यसको पालन परमेश्वरका जनहरू र अविश्वासीहरूका बीच एउटा विभाजन-रेखा तान्न पर्याप्त महत्त्वको छ भन्ने ठानेका थिए। अब त्यस दृष्टान्तको पूर्ति देखिन थालिएको छ। यहाँ उल्लेख गरिएको ‘त्यो सङ्कष्टको समयको आरम्भ’ ले महामारीहरू खन्याउन थालिने समयलाई जनाउँदैन, तर तिनीहरू खन्याइनुभन्दा अलिकति अघिको छोटो अवधिलाई जनाउँछ, जब ख्रीष्ट पवित्रस्थानमा हुनुहुन्छ। त्यस समयमा, उद्धारको कार्य समापनतर्फ बढिरहँदा, पृथ्वीमाथि सङ्कष्ट आउँदै हुनेछ, र जातिहरू क्रोधित हुनेछन्, तैपनि तेस्रो स्वर्गदूतको कार्यलाई अवरुद्ध हुन नदिन तिनीहरू रोकिराखिनेछन्। त्यस समयमा ‘पछिल्लो वर्षा,’ अथवा प्रभुको उपस्थितिबाट आउने ताजगी, आउनेछ, तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो स्वरलाई सामर्थ्य दिन, र सन्तहरूलाई त्यो अवधिमा स्थिर रहन तयार पार्न, जब अन्तिम सात विपत्तिहरू खन्याइनेछन्।” Early Writings, 85.

At the Sunday law in the United States national apostasy will be followed by national ruin. At that Sunday law Adventism in the United States will be divided into two classes, one will receive the mark of the beast the other the seal of God. The national ruin of the United States is represented by the first three plagues of Egypt. Those judgments continue until the close of human probation, then the seven last plagues that are unmixed with mercy are poured out.

संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारसम्बन्धी व्यवस्था लागु हुँदा राष्ट्रिय धर्मत्यागको पछि राष्ट्रिय विनाश आउनेछ। त्यही आइतबारसम्बन्धी व्यवस्थाको समयमा संयुक्त राज्य अमेरिकाभित्रको एड्भेन्टवाद दुई वर्गमा विभाजित हुनेछ; एकले पशुको छाप ग्रहण गर्नेछ, र अर्कोले परमेश्वरको छाप। संयुक्त राज्य अमेरिकाको राष्ट्रिय विनाशलाई मिश्रका प्रथम तीन विपत्तिहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। ती न्यायहरू मानवको कृपाअवधि समाप्त नहुँदासम्म जारी रहन्छन्; त्यसपछि कृपासँग नमिसिएका अन्तिम सात विपत्तिहरू खन्याइन्छन्।

My point is less about the prophetic history of Egypt and more about the fact that Ellen White identifies Egypt as the symbol of the nation that forces the entire world to receive the mark of the beast, for in doing so she is using the beginning to illustrate the end, which is the prophetic signature of Jesus as the Alpha and Omega. In the Exodus story when the Lord is entering into covenant with ancient Israel, He introduces Himself with a new name.

मेरो मुख्य बुँदा मिस्रको भविष्यसूचक इतिहासबारे कम, र यस तथ्यबारे बढी हो कि एलेन ह्वाइटले मिस्रलाई त्यस राष्ट्रको प्रतीकका रूपमा चिनाउनुहुन्छ जसले सारा संसारलाई पशुको छाप ग्रहण गर्न बाध्य पार्दछ; किनकि त्यसो गर्दा उहाँले अन्त्यलाई चित्रण गर्न आरम्भको प्रयोग गरिरहनुभएको छ, जुन अल्फा र ओमेगा हुनुहुने येशूको भविष्यसूचक हस्ताक्षर हो। प्रस्थानको कथामा, जब परमप्रभु प्राचीन इस्राएलसँग करारमा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्छ, उहाँले आफूलाई एउटा नयाँ नामद्वारा प्रकट गर्नुहुन्छ।

> Then the Lord said unto Moses, Now shalt thou see what I will do to Pharaoh: for with a strong hand shall he let them go, and with a strong hand shall he drive them out of his land.

> तब परमप्रभुले मोशालाई भन्नुभयो, “अब मैले फिरऊनसँग के गर्नेछु, सो तैंले देख्नेछस्; किनकि बलियो हातद्वारा उसले तिनीहरूलाई जान दिनेछ, र बलियो हातद्वारा उसले तिनीहरूलाई आफ्ना देशबाट धपाइदिनेछ।”

> And God spake unto Moses, and said unto him, I am the Lord: And I appeared unto Abraham, unto Isaac, and unto Jacob, by the name of God Almighty, but by my name JEHOVAH was I not known to them.

> र परमेश्वरले मोशासँग बोल्नुभयो, र उहाँलाई भन्नुभयो, “म परमप्रभु हुँ; अनि म अब्राहाम, इसहाक, र याकूबकहाँ सर्वशक्तिमान् परमेश्वरको नामद्वारा प्रकट भएँ, तर मेरो नाम यहोवा द्वारा म तिनीहरूलाई चिनाइएको थिइनँ।”

> And I have also established my covenant with them, to give them the land of Canaan, the land of their pilgrimage, wherein they were strangers. And I have also heard the groaning of the children of Israel, whom the Egyptians keep in bondage; and I have remembered my covenant. Wherefore say unto the children of Israel, I am the Lord, and I will bring you out from under the burdens of the Egyptians, and I will rid you out of their bondage, and I will redeem you with a stretched out arm, and with great judgments: And I will take you to me for a people, and I will be to you a God: and ye shall know that I am the Lord your God, which bringeth you out from under the burdens of the Egyptians. And I will bring you in unto the land, concerning the which I did swear to give it to Abraham, to Isaac, and to Jacob; and I will give it you for an heritage: I am the Lord.

> मैले तिनीहरूसँग मेरो करार पनि स्थापित गरेको छु, तिनीहरूलाई कनानको देश, अर्थात् तिनीहरूको प्रवासको देश, जहाँ तिनीहरू परदेशी थिए, दिनको निम्ति। अनि मिस्रीहरूले दासतामा राखेका इस्राएलका सन्तानहरूको कराह पनि मैले सुनेको छु; र मैले मेरो करार सम्झेको छु। यसकारण इस्राएलका सन्तानहरूलाई भन, म परमप्रभु हुँ, र म तिमीहरूलाई मिस्रीहरूको भारी बोझमुनिबाट निकाल्नेछु, र म तिमीहरूलाई तिनीहरूको दासताबाट छुटकारा दिनेछु, र म पसारिएको बाहु र महान् न्यायहरूद्वारा तिमीहरूको उद्धार गर्नेछु। अनि म तिमीहरूलाई मेरो आफ्नै प्रजा तुल्याएर ग्रहण गर्नेछु, र म तिमीहरूका परमेश्वर हुनेछु; अनि तिमीहरूले थाहा पाउनेछौ कि म परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वर हुँ, जसले तिमीहरूलाई मिस्रीहरूको भारी बोझमुनिबाट निकाल्छ। अनि म तिमीहरूलाई त्यस देशमा ल्याउनेछु, जुन अब्राहाम, इसहाक र याकूबलाई दिन्छु भनेर मैले शपथ खाएको थिएँ; र म त्यसलाई तिमीहरूलाई पैतृक सम्पत्तिको रूपमा दिनेछु: म परमप्रभु हुँ।

> And Moses spake so unto the children of Israel: but they hearkened not unto Moses for anguish of spirit, and for cruel bondage. Exodus 6:1–9.

> मोशाले इस्राएलका सन्तानहरूलाई यसरी नै भने; तर तिनीहरूले आत्माको पीडाका कारण र कठोर दासत्वका कारण मोशाको कुरा सुनेनन्। प्रस्थान 6:1–9।

The Lord here is identifying Moses as the representative of His covenant as were Jacob, Isaac and Abraham. Until the history of Moses the name JEHOVAH was unknown to Abraham and his descendants, and in the history of the renewing of Abraham’s covenant when the Hebrews were to be delivered from Egyptian bondage the Lord introduces a new revelation of His character, for a name represents character prophetically. When Abram entered into covenant with the Lord, the Lord changed his name to Abraham. At the beginning of the prophecy of Egyptian bondage the human representative of the covenant had his name changed and at the end of that prophecy God introduced a new name for Himself.

यहाँ प्रभुले मोशालाई आफ्ना करारका प्रतिनिधिका रूपमा पहिचान गरिरहनुभएको छ, जसरी याकूब, इसहाक र अब्राहाम थिए। मोशाको इतिहाससम्म आइपुग्दा JEHOVAH नाम अब्राहाम र उनका सन्तानहरूका लागि अज्ञात थियो, र अब्राहामको करार नवीकरणको इतिहासमा, जब हिब्रूहरूलाई मिश्रको दासत्वबाट छुटकारा दिइनु थियो, प्रभुले आफ्नो चरित्रसम्बन्धी नयाँ प्रकाश प्रकट गर्नुहुन्छ, किनकि भविष्यवाणीय रूपमा नामले चरित्रको प्रतिनिधित्व गर्दछ। जब अब्रामले प्रभुसँग करारमा प्रवेश गरे, प्रभुले उनको नाउँ परिवर्तन गरी अब्राहाम राख्नुभयो। मिश्रको दासत्वसम्बन्धी भविष्यवाणीको आरम्भमा करारको मानवीय प्रतिनिधिको नाउँ परिवर्तन गरिएको थियो, र त्यस भविष्यवाणीको अन्त्यमा परमेश्वरले आफ्नो लागि नयाँ नाउँ प्रकट गर्नुभयो।

Abram entered into covenant in chapter fifteen and there set forth the prophecy of Egyptian bondage for four hundred years. In chapter seventeen Abram was given the rite of circumcision and his and Sarah’s names were changed.

पन्ध्रौँ अध्यायमा अब्रामले करारमा प्रवेश गरे, र त्यहीँ चार सय वर्षसम्म रहने मिश्रदेशीय दासत्वको भविष्यवाणी प्रस्तुत गरियो। सत्रौँ अध्यायमा अब्रामलाई खतनाको विधि दिइयो, र उनको तथा साराहका नाम परिवर्तन गरिए।

Four hundred years later Moses was raised up to fulfill Abraham’s four-hundred-year prophecy. Abraham, Isaac, Jacob and Moses all represent the one hundred and forty-four thousand who enter into covenant with the Lord in the last days.

चार सय वर्षपछि अब्राहामको चार सय वर्षसम्बन्धी भविष्यवाणी पूरा गर्न मोशालाई उठाइयो। अब्राहाम, इसहाक, याकूब र मोशा—यी सबैले अन्तिम दिनहरूमा प्रभुसँग करारमा प्रवेश गर्ने एक लाख चवालीस हजार जनाको प्रतिनिधित्व गर्छन्।

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “यस पृथ्वीको इतिहासका अन्तिम दिनहरूमा, परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्ने उहाँका जनहरूसित भएको उहाँको करार नवीकरण गरिनु छ।” Review and Herald, February 26, 1914.

The separation of the Sabbath-keepers who accept the mark of the beast from the Sabbath-keepers who receive the seal of God is accomplished at the Sunday law. The separation is represented in the parable of the ten virgins.

पशुको छाप स्वीकार गर्ने सब्त मान्नेहरू र परमेश्वरको छाप प्राप्त गर्ने सब्त मान्नेहरूबीचको विभाजन आइतबारको व्यवस्थाको समयमा सम्पन्न हुन्छ। यो विभाजन दस कुमारीहरूको दृष्टान्तमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “मत्ती 25 का दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तले पनि एडभेन्टिस्ट जनताको अनुभवलाई चित्रित गर्दछ।” The Great Controversy, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “मलाई प्रायः दस कुँवारीहरूको दृष्टान्ततर्फ संकेत गरिन्छ, जसमा पाँच जना बुद्धिमती र पाँच जना मूर्ख थिइन्। यो दृष्टान्त अक्षरशः पूरा भएको छ र हुनेछ, किनकि यसको विशेष अनुप्रयोग यस समयका लागि छ, र तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशझैँ, यो पूरा भएको छ र समयको अन्त्यसम्म वर्तमान सत्यको रूपमा रहिरहनेछ।” Review and Herald, August 19, 1890.

The parable was fulfilled on October 22, 1844 when the wise and foolish virgins of Millerite history were separated. The beginning of Adventism represents the end of Adventism, and the separation at the end is a fulfillment of the parable of the ten virgins and the separation at the end is produced by the Sunday law.

दृष्टान्त १८४४ अक्टोबर २२ मा पूरा भयो, जब मिलरवादी इतिहासका बुद्धिमान र मूर्ख कन्याहरू अलग गराइए। एडभेन्टवादको आरम्भले एडभेन्टवादकै अन्त्यको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र अन्त्यको विभाजन दश कन्याको दृष्टान्तको परिपूर्ति हो, र अन्त्यको यही विभाजन आइतवार व्यवस्थाद्वारा उत्पन्न गरिन्छ।

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “फेरि, यी दृष्टान्तहरूले न्यायपछि कुनै अनुग्रह-अवधि रहनेछैन भन्ने शिक्षा दिन्छन्। सुसमाचारको कार्य पूरा भएपछि, तुरुन्तै असल र खराबबीच छुट्टिने कार्य हुन्छ, र प्रत्येक वर्गको भाग्य सधैँका लागि निश्चित गरिन्छ।” Christ’s Object Lessons, 123.

The parable of the ten virgins identifies that it is the wise virgins of Adventism that receive the seal of God and the foolish virgins of Adventism that receive the mark of the beast at the Sunday law in the United States. The foolish virgins are also represented as Laodiceans.

दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तले यो प्रकट गर्दछ कि परमेश्वरको छाप अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागू हुँदा एडभेन्टवादका बुद्धिमान् कुँवारीहरूले प्राप्त गर्छन्, र पशुको छाप एडभेन्टवादकै मूर्ख कुँवारीहरूले प्राप्त गर्छन्। मूर्ख कुँवारीहरूलाई लाओडिकेयालीहरूका रूपमा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “मूर्ख कन्याहरूले प्रतिनिधित्व गरेको मण्डलीको अवस्था, लाओदिकी अवस्थाको रूपमा पनि उल्लेख गरिएको छ।” Review and Herald, August 19, 1890.

In the last days, when God renews His covenant with His commandment-keeping people, God will reveal a new name of Himself as He did when He renewed the covenant in the time of Moses. The condition of the foolish virgins is that they have no oil, and the condition of the Laodiceans is that they are too blind to see they have no oil. It is obvious that if the foolish virgins are Laodiceans, then the wise virgins are Philadelphians.

अन्तिम दिनहरूमा, जब परमेश्वरले आफ्ना आज्ञा-पालक मानिसहरूसँग आफ्नो करारलाई नवीकरण गर्नुहुन्छ, तब उहाँले मोशाको समयमा करार नवीकरण गर्दा गर्नुभएझैँ आफ्नै एउटा नयाँ नाम प्रकट गर्नुहुनेछ। मूर्ख कुँवारीहरूको अवस्था यो हो कि तिनीहरूसँग तेल छैन, र लाओदिकीहरूका अवस्था यो हो कि तिनीहरू आफूसँग तेल छैन भन्ने कुरा देख्न नसक्ने गरी अत्यन्त अन्धा छन्। यदि मूर्ख कुँवारीहरू लाओदिकीहरू हुन् भने, बुद्धिमान् कुँवारीहरू फिलादेल्फियाका हुन् भन्ने कुरा स्पष्ट छ।

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name.

> फिलाडेल्फियामा रहेको मण्डलीका स्वर्गदूतलाई लेख; यी कुराहरू उहाँ भन्नुहुन्छ जो पवित्र हुनुहुन्छ, जो सत्य हुनुहुन्छ, जससँग दाऊदको साँचो छ, जसले खोल्नुहुन्छ र कसैले बन्द गर्न सक्दैन; र जसले बन्द गर्नुहुन्छ र कसैले खोल्न सक्दैन; म तेरा कामहरू जान्दछु: हेर, मैले तेरो सामु एउटा खुला ढोका राखिदिएको छु, र कसैले त्यसलाई बन्द गर्न सक्दैन: किनकि तँसँग थोरै शक्ति छ, तैपनि तैंले मेरो वचन पालन गरेको छस्, र मेरो नाउँ इन्कार गरेको छैनस्।

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth.

> हेर, म तिनीहरूलाई, जो आफूहरूलाई यहूदी भन्छन् तर होइनन्, बरु झूट बोल्छन्—अर्थात् शैतानको सभाघरका तिनीहरूलाई—त्यस्तो बनाउनेछु कि तिनीहरू आएर तिम्रा खुट्टामुनि दण्डवत् गर्नेछन्, र तिमीलाई मैले प्रेम गरेको छु भन्ने जान्नेछन्। तिमीले मेरो धैर्यको वचन पालन गरेको हुनाले, म पनि तिमीलाई परीक्षाको त्यस घडीबाट जोगाउनेछु, जो पृथ्वीमा बस्नेहरूलाई जाँच्न सारा संसारमाथि आउनेछ।

> Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–13.

> हेर, म चाँडै आउँदैछु: तिमीमा जे छ, त्यसलाई दृढतापूर्वक समातिराख, ताकि कसैले तिम्रो मुकुट नलैजाओस्। जसले विजय प्राप्त गर्छ, त्यसलाई म मेरा परमेश्वरको मन्दिरमा एउटा स्तम्भ बनाउनेछु, र ऊ फेरि कहिल्यै बाहिर जानेछैन; अनि म त्यसमाथि मेरा परमेश्वरको नाउँ, र मेरा परमेश्वरको सहरको नाउँ, अर्थात् नयाँ यरूशलेमको नाउँ, जो मेरा परमेश्वरबाट स्वर्गबाट ओर्लेर आउँछ, लेख्नेछु; अनि म त्यसमाथि मेरो नयाँ नाउँ पनि लेख्नेछु। जसको कान छ, त्यसले सुनोस्, आत्माले मण्डलीहरूलाई के भन्दछ। प्रकाश 3:7–13।

The Philadelphians represent the one hundred and forty-four thousand and they are promised that God would write His new name upon them. When the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, He will introduce a new name of Himself. Abraham was told by the Lord that He was God Almighty.

फिलाडेल्फियाका विश्वासीहरूले एक लाख चवालीस हजारको प्रतिनिधित्व गर्छन्, र उनीहरूलाई प्रतिज्ञा गरिएको छ कि परमेश्वरले आफ्नो नयाँ नाम उनीहरूमाथि लेख्नुहुनेछ। जब प्रभु एक लाख चवालीस हजारसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुनेछ, तब उहाँले आफ्नो एउटा नयाँ नाम प्रकट गर्नुहुनेछ। अब्राहामलाई प्रभुद्वारा उहाँ सर्वशक्तिमान् परमेश्वर हुनुहुन्छ भनेर भनिएको थियो।

> And when Abram was ninety years old and nine, the Lord appeared to Abram, and said unto him, I am the Almighty God; walk before me, and be thou perfect. And I will make my covenant between me and thee, and will multiply thee exceedingly. And Abram fell on his face: and God talked with him, saying, As for me, behold, my covenant is with thee, and thou shalt be a father of many nations. Neither shall thy name any more be called Abram, but thy name shall be Abraham; for a father of many nations have I made thee. Genesis 17:1–5.

> अबराम उनान्नब्बे वर्षका हुँदा परमप्रभु अबरामकहाँ प्रकट हुनुभयो र उहाँले तिनलाई भन्नुभयो, “म सर्वशक्तिमान् परमेश्वर हुँ; मेरो सामुन्ने हिँड, र सिद्ध हो। अनि म मेरो करार म र तँबीच स्थापित गर्नेछु, र म तँलाई अत्यन्तै वृद्धि गराउनेछु।” तब अबराम आफ्नो मुख भुइँमा घोप्टिए; र परमेश्वरले तिनीसित यसो भन्दै कुरा गर्नुभयो, “मेरो पक्षबाट हेर, मेरो करार तँसँग छ, र तँ धेरै जातिहरूको पिता हुनेछस्। अबदेखि तेरो नाउँ अबराम कहलिनेछैन, तर तेरो नाउँ अब्राहाम हुनेछ; किनकि मैले तँलाई धेरै जातिहरूको पिता बनाएको छु।” उत्पत्ति 17:1–5।

When the Lord first entered into covenant with a chosen people in the time of Abraham, He identified Himself as the Almighty God. When He furthered His covenant relationship in the time of Moses, for the first time he identified Himself as JEHOVAH. When Jesus came to confirm the covenant with many for one week, He introduced a new name of God that had only been expressed one time in the Old Testament and that was by a Babylonian.

जब परमप्रभुले पहिलो पटक अब्राहामको समयमा चुनिएका जनहरूसँग करारमा प्रवेश गर्नुभयो, उहाँले आफूलाई सर्वशक्तिमान् परमेश्वरको रूपमा प्रकट गर्नुभयो। जब उहाँले मोशाको समयमा आफ्नो करारसम्बन्धलाई अझ अगाडि बढाउनुभयो, तब पहिलो पटक उहाँले आफूलाई JEHOVAH को रूपमा प्रकट गर्नुभयो। जब येशू धेरै जनासँग एक हप्ताका लागि करार दृढ गर्न आउनुभयो, उहाँले परमेश्वरको एउटा नयाँ नाम प्रकट गर्नुभयो, जुन पुरानो करारमा केवल एक पटक मात्र व्यक्त गरिएको थियो, र त्यो पनि एक बाबेलीद्वारा।

> Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:24, 25.

> तब राजा नबूकदनेसर चकित भए, र हतारिँदै उठे, अनि आफ्ना मन्त्रिहरूसित बोलेर भने, “के हामीले तीन जना मानिसलाई बाँधेर आगोको बीचमा हालेका थिएनौँ?” तिनीहरूले राजालाई उत्तर दिए, “सत्य हो, हे राजा।” उनले उत्तर दिएर भने, “हेर, म चार जना मानिसलाई खुला भएर आगोको बीचमा हिँडिरहेका देख्छु, र तिनीहरूलाई केही हानि भएको छैन; अनि चौथोको रूप परमेश्वरका पुत्रजस्तै छ।” दानियल 3:24, 25.

It is very easy to establish that chapter three of Daniel is identifying the Sunday law in the United States. In Daniel three Shadrach, Meshach and Abednego represent the one-hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are those that renew the covenant for the final time. In Daniel three we see a prophetic illustration of the Sunday law and latter rain history. Christ was and will be in the fires of persecution with his three worthies, representing not only the one hundred and forty-four thousand, but also the three angels messages. In the fire, which is typifying the Sunday law crisis, He is identified with one of His names, and it’s a name that would not be introduced into history until Christ arrived as the Son of God. In the illustration of chapter three we see those that renew the covenant at the end of the world interacting with Christ during the final crisis, and He has a name that no man knew.

दानिय्येलको तेस्रो अध्यायले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थालाई संकेत गरिरहेको छ भन्ने कुरा स्थापित गर्न अत्यन्तै सजिलो छ। दानिय्येल ३ मा शद्रक, मेशक र अबेदनगोले एक लाख चवालीस हजारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछन्। एक लाख चवालीस हजार ती हुन् जसले अन्तिम पटक करारलाई नवीकरण गर्दछन्। दानिय्येल ३ मा हामी आइतबारको व्यवस्था र पछिल्लो वर्षाको इतिहासको एक भविष्यवाणीय दृष्टान्त देख्छौं। ख्रीष्ट आफ्ना ती तीन योग्य जनहरूसँग सतावटको आगोमा हुनुहुन्थ्यो र हुनुहुनेछ, जसले केवल एक लाख चवालीस हजारलाई मात्र होइन, तर तीन स्वर्गदूतहरूको सन्देशलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछन्। आगोभित्र, जसले आइतबारको व्यवस्थाको सङ्कटलाई प्रतिरूपित गर्दछ, उहाँ आफ्ना नामहरूमध्ये एउटाद्वारा चिनिनुहुन्छ, र त्यो त्यस्तो नाम हो जुन ख्रीष्ट परमेश्वरका पुत्रको रूपमा आउनुभएसम्म इतिहासमा प्रस्तुत गरिने थिएन। तेस्रो अध्यायको यस दृष्टान्तमा हामी संसारको अन्त्यमा करारलाई नवीकरण गर्नेहरूलाई अन्तिम सङ्कटको समयमा ख्रीष्टसँग अन्तरक्रिया गरिरहेको देख्छौं, र उहाँसँग यस्तो नाम थियो जसलाई कुनै मानिसले जान्दैनथ्यो।

Before I stray too far away from our consideration of the Egyptian deliverance representing the Sunday law in the United States, we should remind ourselves that before the first of the ten plagues began in Egypt there was genuine Sabbath agitation.

संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था प्रतिनिधित्व गर्ने मिश्रको छुटकाराबारे हाम्रो विचारबाट म धेरै टाढा भट्कनुअघि, हामीले आफैँलाई यो सम्झाउनुपर्छ कि मिश्रमा दस विपत्तिहरूमध्ये पहिलो विपत्ति सुरु हुनुअघि त्यहाँ साँचो सब्तको पक्षमा वास्तविक आन्दोलन भएको थियो।

> And Pharaoh said, Behold, the people of the land now are many, and ye make them rest from their burdens. And Pharaoh commanded the same day the taskmasters of the people, and their officers, saying, Ye shall no more give the people straw to make brick, as heretofore: let them go and gather straw for themselves. And the tale of the bricks, which they did make heretofore, ye shall lay upon them; ye shall not diminish ought thereof: for they be idle; therefore they cry, saying, Let us go and sacrifice to our God. Let there more work be laid upon the men, that they may labour therein; and let them not regard vain words. And the taskmasters of the people went out, and their officers, and they spake to the people, saying, Thus saith Pharaoh, I will not give you straw. Go ye, get you straw where ye can find it: yet not ought of your work shall be diminished. So the people were scattered abroad throughout all the land of Egypt to gather stubble instead of straw. And the taskmasters hasted them, saying, Fulfil your works, your daily tasks, as when there was straw. And the officers of the children of Israel, which Pharaoh’s taskmasters had set over them, were beaten, and demanded, Wherefore have ye not fulfilled your task in making brick both yesterday and today, as heretofore? Then the officers of the children of Israel came and cried unto Pharaoh, saying, Wherefore dealest thou thus with thy servants? There is no straw given unto thy servants, and they say to us, Make brick: and, behold, thy servants are beaten; but the fault is in thine own people. But he said, Ye are idle, ye are idle: therefore ye say, Let us go and do sacrifice to the Lord. Go therefore now, and work; for there shall no straw be given you, yet shall ye deliver the tale of bricks. And the officers of the children of Israel did see that they were in evil case, after it was said, Ye shall not minish ought from your bricks of your daily task. Exodus 5:5–19.

> तब फिरौनले भन्यो, हेर, देशका मानिसहरू अब धेरै भएका छन्, र तिमीहरू तिनीहरूलाई तिनीहरूका बोझबाट विश्राम दिन्छौ। अनि त्यसै दिन फिरौनले मानिसहरूका काम लगाउनेहरू र तिनीहरूका अधिकृतहरूलाई आज्ञा गर्दै भन्यो, तिमीहरूले अबउप्रान्त मानिसहरूलाई पहिलेझैँ इँटा बनाउन पराल नदेऊ; तिनीहरू आफैं गएर पराल बटुलून्। र तिनीहरूले पहिले बनाउने गरेका इँटाहरूको संख्या तिमीहरूले तिनीहरूमाथि नै लगाऊ; त्यसबाट केही पनि नघटाऊ; किनकि तिनीहरू अल्छी छन्; त्यसैले तिनीहरू कराउँदै भन्छन्, हामी जाऔँ र आफ्ना परमेश्वरलाई बलि चढाऔँ। ती मानिसहरूमाथि अझ बढी काम थोपारियोस्, ताकि तिनीहरूले त्यसैमा परिश्रम गरून्; र तिनीहरूले व्यर्थका कुरामा ध्यान नदिऊन्। तब मानिसहरूका काम लगाउनेहरू र तिनीहरूका अधिकृतहरू बाहिर गए, र तिनीहरूले मानिसहरूलाई यसो भन्दै भने, फिरौन यसो भन्छन्, म तिमीहरूलाई पराल दिनेछैनँ। तिमीहरू जाऊ, जहाँ पाउँछौ त्यहींबाट पराल बटुल; तैपनि तिमीहरूको कामबाट केही पनि घटाइनेछैन। यसरी मानिसहरू परालको सट्टा ठुटा बटुल्न सारा मिश्रदेशभरि तितरबितर भए। अनि काम लगाउनेहरूले तिनीहरूलाई हतार गराउँदै भने, पराल हुँदा जस्तै तिमीहरूका कामहरू, तिमीहरूका दैनिक काम पूरा गर। अनि इस्राएलका सन्तानहरूका अधिकृतहरू, जसलाई फिरौनका काम लगाउनेहरूले तिनीहरूमाथि राखेका थिए, कुटिए, र तिनीहरूलाई सोधियो, हिजो र आज पनि तिमीहरूले पहिलेझैँ इँटा बनाउने आफ्नो काम किन पूरा गरेनौ? तब इस्राएलका सन्तानहरूका अधिकृतहरू आएर फिरौनसमक्ष पुकारा गर्दै भने, तपाईंले आफ्ना दासहरूसित यस्तो व्यवहार किन गर्नुहुन्छ? तपाईंका दासहरूलाई पराल दिइँदैन, तर तिनीहरूले हामीलाई भन्छन्, इँटा बनाओ; र हेर, तपाईंका दासहरू कुटिन्छन्; तर दोष तपाईंका आफ्नै मानिसहरूकै हो। तर उनले भने, तिमीहरू अल्छी छौ, अल्छी छौ; त्यसैले तिमीहरू भन्छौ, हामी जाऔँ र परमप्रभुलाई बलि चढाऔँ। यसकारण अब जाओ, र काम गर; किनकि तिमीहरूलाई पराल दिइनेछैन, तैपनि तिमीहरूले इँटाहरूको तोकिएको संख्या दिनैपर्छ। अनि इस्राएलका सन्तानहरूका अधिकृतहरूले आफूहरू विपत्तिमा परेको देखे, जब यसो भनियो, तिमीहरूका दैनिक कामको इँटाबाट केही पनि नघटाइनेछैन। प्रस्थान 5:5–19।

Before the Sunday law there will be escalating agitation against those who keep the seventh-day Sabbath, just as there was leading up to the Egyptian plagues. Moses was the one that was identified by both the Egyptians and the Hebrews as the one who was causing all the trouble, just as Ahab accused Elijah of.

आइतबारको व्यवस्था लागू हुनुअघि, जसरी मिश्रका विपत्तिहरू आउनुअघि सातौँ-दिनको सब्बाथ पालन गर्नेहरूका विरुद्ध उक्साहट क्रमशः बढ्दै गएको थियो, त्यसरी नै तिनीहरूका विरुद्ध पनि बढ्दो उथलपुथल हुनेछ। मोशा नै सबै समस्या उत्पन्न गराइरहेका व्यक्ति हुन् भनेर मिश्रवासी र हिब्रूहरू दुवैले चिनाएका थिए, ठीक त्यसरी नै जसरी आहाबले एलियामाथि आरोप लगाएको थियो।

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.

> अनि यस्तो भयो, जब आहाबले एलियालाई देखे, तब आहाबले उसलाई भने, “के इस्राएललाई दुःख दिने तिमी नै हौ?” अनि उनले उत्तर दिए, “मैले इस्राएललाई दुःख दिएको छैन; तर तिमीले, र तिम्रा पिताको घरानाले, किनकि तिमीहरूले परमप्रभुका आज्ञाहरू त्यागेका छौ, र तिमी बालीमहरूको पछि लागेका छौ।” १ राजाहरू १८:१७, १८।

The story of Moses illustrates the Sunday law history and the story of Elijah illustrates the Sunday law history. Together, or apart Moses and Elijah are symbols. At the Transfiguration of Christ, they together represented the one hundred and forty-four thousand who do not die and those who die in the Lord. Moses was resurrected, Elijah never died. They are also the two prophets who are the tormentors of the people in Revelation eleven. Much truth is represented by Moses and Elijah as symbols, and we hope to address that later.

मूसा सम्बन्धी कथा आइतबारको व्यवस्था सम्बन्धी इतिहासलाई चित्रित गर्दछ, र एलियाह सम्बन्धी कथा पनि आइतबारको व्यवस्था सम्बन्धी इतिहासलाई नै चित्रित गर्दछ। सँगै वा अलग-अलग, मूसा र एलियाह प्रतीकहरू हुन्। ख्रीष्टको रूपान्तरणको घटनामा, तिनीहरूले सँगै मरेका छैनन् भनी रहने एक लाख चौवालीस हजार र प्रभुमा मर्नेहरूलाई प्रतिनिधित्व गरे। मूसा पुनरुत्थान गराइए, एलियाह कहिल्यै मरेनन्। तिनीहरू प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा जनताका पीडक ठहरिने ती दुई अगमवक्ताहरू पनि हुन्। प्रतीकका रूपमा मूसा र एलियाहद्वारा धेरै सत्यताहरू प्रस्तुत गरिएका छन्, र हामी आशा गर्दछौं कि त्यसलाई पछि सम्बोधन गर्नेछौं।

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> हेर, परमप्रभुको महान् र भयङ्कर दिन आउनुभन्दा अघि म तिमीहरूकहाँ अगमवक्ता एलियाहलाई पठाउनेछु: अनि उसले पिताहरूको हृदय सन्तानतर्फ, र सन्तानहरूको हृदय तिनीहरूका पितातर्फ फर्काउनेछ, नत्रता म आएर पृथ्वीलाई श्रापले प्रहार गर्नेछु। मलाकी 4:5, 6.

Just before human probation closes “Elijah the prophet” is to appear with a special message that turns “the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers.” The prophets all testify of the end of the world, and they all agree with each other.

मानवको अनुग्रहकाल समाप्त हुनुभन्दा ठीक अगाडि “अगमवक्ता एलियाह” एउटा विशेष सन्देश लिएर प्रकट हुनुहुनेछ, जसले “पिताहरूका हृदय सन्तानतर्फ, र सन्तानका हृदय तिनका पितातर्फ” फर्काउँछ। सबै अगमवक्ताहरूले संसारको अन्त्यबारे साक्षी दिन्छन्, र तिनीहरू सबै एकअर्कासँग सहमत छन्।

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> अनि अगमवक्ताहरूका आत्माहरू अगमवक्ताहरूका अधीनमा हुन्छन्। किनकि परमेश्वर अलमलका कर्ता हुनुहुन्न, तर शान्तिका हुनुहुन्छ, जसरी सन्तहरूका सबै मण्डलीहरूमा हुन्छ। १ कोरिन्थी 14:32, 33.

Elijah’s message arrives just before the great and dreadful day of the Lord; therefore, it is the very same special message in the book of Revelation which is represented as “the Revelation of Jesus Christ.” When “the time is at hand” Elijah’s special message shows God’s “servants things which must shortly come to pass.”

एलियाहको सन्देश प्रभुको महान् र भयङ्कर दिनको ठीक अघिल्लो समयमा आउँछ; त्यसकारण, त्यो प्रकाशको पुस्तकमा भएको त्यही विशेष सन्देश हो, जसलाई “येशू ख्रीष्टको प्रकाश” भनी प्रस्तुत गरिएको छ। जब “समय नजिकै छ” तब एलियाहको विशेष सन्देशले परमेश्वरका “सेवकहरूलाई ती कुराहरू देखाउँछ, जो चाँडै हुनैपर्छ।”

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> येशू ख्रीष्टको प्रकाश, जुन परमेश्वरले उहाँलाई दिनुभयो, ताकि उहाँले आफ्ना सेवकहरूलाई ती कुराहरू देखाउन सकून्, जुन चाँडै नै हुनैपर्नेछन्; अनि उहाँले आफ्नो दूतद्वारा यसलाई पठाई आफ्नो सेवक यूहन्नालाई संकेतद्वारा प्रकट गर्नुभयो: जसले परमेश्वरको वचनको, र येशू ख्रीष्टको साक्षीको, र आफूले देखेका सबै कुराहरूको गवाही दियो। धन्य हो त्यो जसले पढ्छ, र तिनीहरू जसले यस भविष्यवाणीका वचनहरू सुन्छन्, र त्यसमा लेखिएका कुराहरू पालन गर्छन्: किनकि समय नजिकै छ। प्रकाश १:१–३।

Notice that when Malachi employs Elijah as a symbol, he includes a direct reference to commandment keeping.

ध्यान दिनुहोस् कि जब मलाकीले एलियालाई प्रतीकको रूपमा प्रयोग गर्छन्, तब उनले आज्ञा-पालनप्रति प्रत्यक्ष सन्दर्भ पनि समावेश गर्छन्।

> Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–6.

> मेरो सेवक मोशाको व्यवस्था सम्झ, जुन मैले होरेबमा सारा इस्राएलका निम्ति विधि र न्यायसमेत उसलाई आज्ञा गरेको थिएँ। हेर, परमप्रभुको महान् र भयङ्कर दिन आउनुअघि म अगमवक्ता एलियाहलाई तिमीहरूकहाँ पठाउनेछु। अनि उसले पिताहरूका हृदय सन्तानतर्फ, र सन्तानका हृदय तिनका पितातर्फ फर्काइदिनेछ, नत्रता म आएर पृथ्वीलाई श्रापले प्रहार गर्नेछु। मलाकी ४:४–६।

These three verses are the last of the Old Testament, and contain the final promise of the Old Testament as well as an emphasis on keeping the ten commandments. There are seven “blessings” in the book of Revelation and the final one is a blessing upon those who keep the ten commandments.

यी तीन पदहरू पुरानो करारका अन्तिम पदहरू हुन्, र तिनले पुरानो करारको अन्तिम प्रतिज्ञा समेट्नुका साथै दस आज्ञा पालन गर्नुपर्ने कुरामाथि पनि जोड दिन्छन्। प्रकाशको पुस्तकमा सातवटा “आशीर्वाद” छन्, र अन्तिम आशीर्वाद दस आज्ञा पालन गर्नेहरूमाथि छ।

> I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city. Revelation 22:13, 14.

> म अल्फा र ओमेगा हुँ, आदि र अन्त, पहिलो र अन्तिम। धन्य हुन् तिनीहरू जसले उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्छन्, ताकि तिनीहरूलाई जीवनको वृक्षमाथि अधिकार होस्, र तिनीहरू ढोकाहरूद्वारा नगरभित्र प्रवेश गर्न सकून्। प्रकाश 22:13, 14.

The last promise in the Old Testament informs us to “Remember” the ten commandments, but in so doing it emphasizes the one commandment that includes the command to “remember.”

पुरानो करारको अन्तिम प्रतिज्ञाले हामीलाई दस आज्ञाहरू “सम्झ” भनी जानकारी गराउँछ, तर त्यसो गर्दा यसले “सम्झ” भन्ने आज्ञा समावेश भएको एउटै आज्ञालाई विशेष रूपमा जोड दिन्छ।

> Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.

> विश्रामदिनलाई सम्झ, त्यसलाई पवित्र मान्नू। छ दिनसम्म तैंले परिश्रम गर्नेछस्, र आफ्ना सबै काम गर्नेछस्; तर सातौँ दिन परमप्रभु तेरा परमेश्वरको विश्रामदिन हो; त्यसमा तैंले कुनै काम गर्नु हुँदैन—न तैंले, न तेरो छोरा, न तेरी छोरी, न तेरो पुरुष-दास, न तेरी स्त्री-दासी, न तेरा पशु-चौपाया, न तेरा फाटकभित्र बसोबास गर्ने परदेशीले। किनकि छ दिनमा परमप्रभुले आकाश र पृथ्वी, समुद्र, र तिनमा भएका सबै कुरा बनाउनुभयो, र सातौँ दिन विश्राम गर्नुभयो; यसैले परमप्रभुले विश्रामदिनलाई आशिष् दिनुभयो र त्यसलाई पवित्र ठहराउनुभयो। प्रस्थान 20:8–11।

The last promise in both the Old and New Testaments emphasizes the commandments of God with a special emphasis on the seventh-day Sabbath. Malachi says to “remember” and John informs us you are blessed for doing so. The seventh-day Sabbath commemorates God’s creation and his creative power. The Sabbath also becomes the point of controversy in the last days of earth’s history. When John records the “blessing” upon those who do his commandments, he is simply recording what Jesus, the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last proclaimed. Therefore, the last promise of the New Testament has to do with the Seventh-day Sabbath and also the attribute of divinity that identifies the end by the beginning.

पुरानो र नयाँ दुवै करारका अन्तिम प्रतिज्ञाहरूले परमेश्वरका आज्ञाहरूलाई विशेष जोडका साथ प्रस्तुत गर्छन्, विशेष गरी सातौँ-दिनको शबाथलाई। मलाकी भन्छन् “सम्झनू,” र यूहन्ना हामीलाई बताउँछन् कि त्यसो गर्नेहरू धन्य छन्। सातौँ-दिनको शबाथले परमेश्वरको सृष्टि र उहाँको सृजनात्मक शक्तिको स्मरण गराउँछ। शबाथ पृथ्वीको इतिहासका अन्तिम दिनहरूमा विवादको विषय पनि बन्छ। जब यूहन्नाले उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्नेहरूमाथिको “आशिष्” अभिलेख गर्छन्, तब उनले केवल त्यही कुरा अभिलेख गरिरहेका हुन्छन्, जुन येशूले—अल्फा र ओमेगा, आदि र अन्त, पहिलो र अन्तिमले—घोषणा गर्नुभएको थियो। यसकारण, नयाँ करारको अन्तिम प्रतिज्ञा सातौँ-दिनको शबाथसँग सम्बन्धित छ, साथै दिव्यताको त्यस गुणसँग पनि, जसले अन्त्यलाई आरम्भद्वारा परिचित गराउँछ।

The first truth mentioned in Genesis, which means beginnings identifies the Creator, the creation and a special emphasis on the Sabbath. Taken together, line upon line the beginning of the Old Testament and the end of the both the Old and New Testaments emphasize God as the Creator, the Ten Commandments, the Sabbath commandment and that Jesus is the beginning and end.

“उत्पत्तिहरू” भन्ने अर्थ दिने उत्पत्तिको पुस्तकमा उल्लिखित पहिलो सत्यले सृष्टिकर्ता, सृष्टि, र विशेष रूपमा सब्बाथप्रतिको जोडलाई चिन्हित गर्दछ। यी कुराहरूलाई एकसाथ, पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति राखेर हेर्दा, पुरानो करारको आरम्भ र पुरानो तथा नयाँ दुवै करारको अन्त्यले परमेश्वरलाई सृष्टिकर्ताका रूपमा, दश आज्ञाहरूलाई, सब्बाथको आज्ञालाई, र येशू नै आदि र अन्त हुनुहुन्छ भन्ने सत्यलाई जोड दिन्छ।

Elijah the prophet is employed by Malachi as a symbol in the last promise of the Old Testament and he was the prophet who confronted Jezebel and Ahab. The book of Revelation employs Jezebel as a symbol of the papacy and ten kings as a symbol of the United Nations. Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel represents the one hundred and forty-four thousand’s confrontation with the United Nations, empowered by the United States and directed by the papacy. As king of the ten northern tribes of Israel Ahab represented the ruling power over ten tribes, thus typifying the United States (Ahab) empowering the United Nations (ten tribes or ten kings in Revelation seventeen) to do the persecution of Sabbath-keepers for the Papacy (Jezebel). When Malachi uses Elijah to represent a message that comes before the great and dreadful day of the Lord, Elijah represents those who are persecuted by modern Rome (the dragon, the beast and the false prophet) as he was persecuted by Jezebel for three and a half years. Emphasizing the Sabbath by employing the word “remember” in Malachi 4:4 adds the Sunday law crisis to the prophetic scenario illustrated by Malachi.

पुरानो करारको अन्तिम प्रतिज्ञामा मलाकीले अगमवक्ता एलियाहलाई एउटा प्रतीकको रूपमा प्रयोग गरेका छन्, र उनी नै जेज़ेबेल र आहाबको सामना गर्ने अगमवक्ता थिए। प्रकाशको पुस्तकले जेज़ेबेललाई पोपतन्त्रको प्रतीकको रूपमा र दस राजाहरूलाई संयुक्त राष्ट्रसंघको प्रतीकको रूपमा प्रयोग गर्दछ। आहाब र जेज़ेबेलसँग एलियाहको सामना संयुक्त राज्यद्वारा सामर्थ्यप्राप्त र पोपतन्त्रद्वारा निर्देशित संयुक्त राष्ट्रसंघसँग एक लाख चवालीस हजारको सामना प्रतिनिधित्व गर्दछ। इस्राएलका उत्तरतर्फका दस कुलमाथि शासन गर्ने राजाको रूपमा आहाबले दस कुलमाथिको शासकीय शक्तिको प्रतिनिधित्व गर्थे; यसरी उनले पोपतन्त्र (जेज़ेबेल) का लागि शबाथपालकहरूलाई सताउन संयुक्त राज्य (आहाब) ले संयुक्त राष्ट्रसंघलाई (प्रकाश अध्याय सत्रका दस कुल वा दस राजाहरू) सामर्थ्य प्रदान गरेको कुराको पूर्वछाया दिए। जब मलाकीले प्रभुको महान् र भयङ्कर दिनभन्दा अघि आउने सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्न एलियाहलाई प्रयोग गर्छन्, तब एलियाहले आधुनिक रोम (अजिङ्गर, पशु, र झूटा अगमवक्ता) द्वारा सताइएकाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसरी उनी स्वयं जेज़ेबेलद्वारा साढे तीन वर्षसम्म सताइएका थिए। मलाकी ४:४ मा “सम्झ” भन्ने शब्द प्रयोग गरेर शबाथलाई जोड दिनुले मलाकीद्वारा चित्रित भविष्यवाणीपरक परिदृश्यमा आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी सङ्कटलाई थप्दछ।

Much more needs to be added to the consideration of the truths that are conveyed by comparing the beginning of the Old Testament with the end of the Old Testament, and then comparing the beginning of the Bible with the end of the Bible. In Genesis we have the Creator, creation and the Sabbath that commemorates the creation. In Malachi we have the Sabbath commandment identified as the crisis issue that leads to the close of human probation and the seven last plagues, or as Malachi calls it, “the great and dreadful day of the Lord.” Elijah represents God’s people who present the third angel’s message to a dying world.

पुरानो करारको प्रारम्भलाई पुरानो करारको अन्तसँग, अनि त्यसपछि बाइबलको प्रारम्भलाई बाइबलको अन्तसँग तुलना गर्दा व्यक्त गरिएका सत्यहरूको विचारमा अझ धेरै कुरा थपिनु आवश्यक छ। उत्पत्तिमा हामीसँग सृष्टिकर्ता, सृष्टि, र सृष्टिको स्मरण गराउने विश्रामदिन छ। मलाकीमा हामी विश्रामदिनको आज्ञालाई त्यस्तो संकटसम्बन्धी विषयको रूपमा पहिचान गरिएको पाउँछौँ, जसले मानव अनुग्रह-अवधिको समाप्ति र अन्तिम सात विपत्तिहरूतर्फ डोर्‍याउँछ, अथवा मलाकीले यसलाई भनेझैँ, “परमप्रभुको महान् र भयङ्कर दिन।” एलियाहले मरणासन्न संसारलाई तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश प्रस्तुत गर्ने परमेश्वरका जनहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्।

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “आज, एलियास र यूहन्ना बप्तिस्मा दिने जनाको आत्मा र सामर्थ्यमा, परमेश्वरद्वारा नियुक्त दूतहरूले न्यायको अधीनमा रहेको संसारको ध्यान कृपाकालका अन्तिम घडीहरू र राजाहरूका राजा तथा प्रभुहरूका प्रभुका रूपमा ख्रीष्ट येशूको प्रकट हुनुसँग सम्बन्धित चाँडै घट्न लागेका गम्भीर घटनाहरूतर्फ आकर्षित गरिरहेका छन्।” Prophets and Kings, 715, 716.

The beginning of the Bible which is also the beginning of the Old Testament identifies the same story as the end of both Testaments, but each beginning and ending has its own truth to emphasize and contribute to the message. In Genesis the focus is on the activities of God, in Malachi the focus is on the message that warns of the coming crisis. The end of Revelation identifies the Alpha and Omega. In the first book of the New Testament, we read the following.

बाइबलको आरम्भ, जो पुरानो नियमको पनि आरम्भ हो, दुवै नियमहरूको अन्त्यमा पाइने उही कथालाई पहिचान गराउँछ; तर प्रत्येक आरम्भ र अन्त्यसँग आफ्नो सत्य छ, जसले सन्देशलाई विशेष जोड दिन्छ र त्यसमा योगदान पुर्‍याउँछ। उत्पत्तिमा केन्द्रबिन्दु परमेश्वरका कार्यहरूमा छ; मलाकीमा केन्द्रबिन्दु त्यो सन्देशमा छ, जसले आउँदै गरेको सङ्कटको चेतावनी दिन्छ। प्रकाशको पुस्तकको अन्त्यले अल्फा र ओमेगालाई चिनाउँछ। नयाँ नियमको पहिलो पुस्तकमा हामी निम्न कुरा पढ्दछौँ।

> The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham.

> दाऊदका पुत्र, अब्राहामका पुत्र, येशू ख्रीष्टको वंशावलीको पुस्तक।

> Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren; And Judas begat Phares and Zara of Thamar; and Phares begat Esrom; and Esrom begat Aram; And Aram begat Aminadab; and Aminadab begat Naasson; and Naasson begat Salmon; And Salmon begat Booz of Rachab; and Booz begat Obed of Ruth; and Obed begat Jesse; And Jesse begat David the king; and David the king begat Solomon of her that had been the wife of Urias; And Solomon begat Roboam; and Roboam begat Abia; and Abia begat Asa; And Asa begat Josaphat; and Josaphat begat Joram; and Joram begat Ozias; And Ozias begat Joatham; and Joatham begat Achaz; and Achaz begat Ezekias; And Ezekias begat Manasses; and Manasses begat Amon; and Amon begat Josias; And Josias begat Jechonias and his brethren, about the time they were carried away to Babylon: And after they were brought to Babylon, Jechonias begat Salathiel; and Salathiel begat Zorobabel; And Zorobabel begat Abiud; and Abiud begat Eliakim; and Eliakim begat Azor; And Azor begat Sadoc; and Sadoc begat Achim; and Achim begat Eliud; And Eliud begat Eleazar; and Eleazar begat Matthan; and Matthan begat Jacob; And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ.

> अब्राहामले इसहाकलाई जन्माए; अनि इसहाकले याकूबलाई जन्माए; अनि याकूबले यहूदा र उसका दाजुभाइहरूलाई जन्माए; अनि यहूदाले थामारबाट फारेस र जारहलाई जन्माए; अनि फारेसले एस्रोमलाई जन्माए; अनि एस्रोमले अरामलाई जन्माए; अनि अरामले अमिनादाबलाई जन्माए; अनि अमिनादाबले नास्सोनलाई जन्माए; अनि नास्सोनले साल्मोनलाई जन्माए; अनि साल्मोनले राहाबबाट बऊजलाई जन्माए; अनि बऊजले रूथबाट ओबेदलाई जन्माए; अनि ओबेदले यिशैलाई जन्माए; अनि यिशैले राजा दाऊदलाई जन्माए; अनि राजा दाऊदले उरियाकी पत्नी भइसकेकी स्त्रीबाट सोलोमनलाई जन्माए; अनि सोलोमनले रहबामलाई जन्माए; अनि रहबामले अबियालाई जन्माए; अनि अबियाले आसालाई जन्माए; अनि आसाले यहोशापातलाई जन्माए; अनि यहोशापातले योरामलाई जन्माए; अनि योरामले उज्जियाहलाई जन्माए; अनि उज्जियाहले योतामलाई जन्माए; अनि योतामले आहाजलाई जन्माए; अनि आहाजले हिजकियाहलाई जन्माए; अनि हिजकियाहले मनश्शेलाई जन्माए; अनि मनश्शेले आमोनलाई जन्माए; अनि आमोनले योशियाहलाई जन्माए; अनि योशियाहले बेबिलोनमा लगिईएका समयतिर यकोन्याह र उसका दाजुभाइहरूलाई जन्माए। अनि तिनीहरूलाई बेबिलोनमा लगिएपछि, यकोन्याहले शालतिएललाई जन्माए; अनि शालतिएलले जोरूबाबेललाई जन्माए; अनि जोरूबाबेलले अबीहूदलाई जन्माए; अनि अबीहूदले एल्याकीमलाई जन्माए; अनि एल्याकीमले अजोरलाई जन्माए; अनि अजोरले सादोकलाई जन्माए; अनि सादोकले आखीमलाई जन्माए; अनि आखीमले एल्यूहूदलाई जन्माए; अनि एल्यूहूदले एलिआजारलाई जन्माए; अनि एलिआजारले मत्तानलाई जन्माए; अनि मत्तानले याकूबलाई जन्माए; अनि याकूबले मरियमका पति यूसुफलाई जन्माए, जसबाट येशू जन्मनुभयो, जो ख्रीष्ट कहलिनुहुन्छ।

> So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations.

> यसरी अब्राहामदेखि दाऊदसम्म जम्मा चौध पुस्ता भए; दाऊददेखि बाबेलमा लगिएको समयसम्म चौध पुस्ता; र बाबेलमा लगिएको समयदेखि ख्रीष्टसम्म चौध पुस्ता भए।

> Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Then Joseph her husband, being a just man, and not willing to make her a publick example, was minded to put her away privily. But while he thought on these things, behold, the angel of the Lord appeared unto him in a dream, saying, Joseph, thou son of David, fear not to take unto thee Mary thy wife: for that which is conceived in her is of the Holy Ghost.

> अब येशू ख्रीष्टको जन्म यस प्रकार भयो: उहाँकी आमा मरियमको यूसुफसँग मगनी भइसकेको थियो, तर तिनीहरू एकसाथ बस्नुअघि नै उनी पवित्र आत्माबाट गर्भवती भएको पाइन्। तब उनका पति यूसुफ, धर्मी मानिस भएकाले र उनलाई सार्वजनिक रूपमा अपमानित तुल्याउन नचाहेकाले, उनलाई गुप्त रूपमा त्याग्ने विचारमा थिए। तर उनले यी कुराहरू विचार गरिरहँदा, हेर, प्रभुको स्वर्गदूतले उनलाई सपनामा देखा परेर भने, “हे दाऊदका पुत्र यूसुफ, मरियमलाई आफ्नी पत्नीको रूपमा ग्रहण गर्न नडराऊ; किनकि उनको गर्भमा जे गर्भधारण भएको छ, त्यो पवित्र आत्माबाट भएको हो।”

> And she shall bring forth a son, and thou shalt call his name JESUS: for he shall save his people from their sins. Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Then Joseph being raised from sleep did as the angel of the Lord had bidden him, and took unto him his wife: And knew her not till she had brought forth her firstborn son: and he called his name JESUS. Matthew 1:1–25.

> अनि तिनले एउटा पुत्र जन्माउनेछिन्, र तिमीले उहाँको नाउँ येशू राख्नेछौ; किनकि उहाँले आफ्ना मानिसहरूलाई तिनीहरूका पापहरूबाट उद्धार गर्नुहुनेछ। अब यी सबै यसकारण भए, कि अगमवक्ताद्वारा प्रभुले भन्नुभएको वचन पूरा होस्, यसो भन्दै: हेर, एक कुमारी गर्भवती हुनेछिन्, र एउटा पुत्र जन्माउनेछिन्, र तिनीहरूले उहाँको नाउँ इम्मानुएल राख्नेछन्, जसको अर्थ हो, “परमेश्वर हामीसँग।” तब निद्राबाट ब्युँझिएपछि यूसुफले प्रभुका दूतले उनलाई आज्ञा गरेअनुसार गरे, र आफ्नी पत्नीलाई आफ्ना साथ लिए। अनि उनले आफ्नो जेठो पुत्र जन्माएसम्म तिनलाई जानेनन्; र उनले उहाँको नाउँ येशू राखे। मत्ती 1:1–25।

The beginning of the New Testament agrees with the beginning and ending of the Old Testament and the ending of the New Testament for it emphasizes God’s creative power, for the power Christ employed to create all things in six days is the identical power He uses to “save his people from their sins.” The word Emmanuel, as the passage cites from the writings of Isaiah means “God with us.” He dwells within His people by combining His divinity with our humanity, and this was the very combination He accomplished when He was incarnated in Mary.

नयाँ करारको आरम्भ पुरानो करारको आरम्भ र अन्त्य तथा नयाँ करारको अन्त्यसँग सहमत छ, किनकि यसले परमेश्वरको सृष्टिशक्ति माथि जोड दिन्छ; किनकि ख्रीष्टले छ दिनमा सबै कुरा सृष्टि गर्न प्रयोग गर्नुभएको शक्ति नै उही शक्ति हो, जुन उहाँले “आफ्ना मानिसहरूलाई तिनीहरूका पापहरूबाट बचाउन” प्रयोग गर्नुहुन्छ। उक्त खण्डले यशैयाको लेखनबाट उद्धृत गरेअनुसार इम्मानुएल शब्दको अर्थ “परमेश्वर हामीसँग” हो। उहाँले आफ्नो देवत्वलाई हाम्रो मानवत्वसँग एकताबद्ध गरेर आफ्ना मानिसहरूभित्र वास गर्नुहुन्छ, र मरियममा अवतारित हुँदा उहाँले सम्पन्न गर्नुभएको संयोजन यही थियो।

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “पूर्ण आज्ञापालनभन्दा कम कुनै पनि कुरा परमेश्वरका अपेक्षाको मापदण्ड पूरा गर्न सक्दैन। उहाँले आफ्ना अपेक्षाहरूलाई अनिश्चित राख्नुभएको छैन। मानिसलाई उहाँसँग सामञ्जस्यमा ल्याउन आवश्यक नभएको कुनै पनि कुरा उहाँले आज्ञा गर्नुभएको छैन। हामीले पापीहरूलाई उहाँको चरित्रको आदर्शतर्फ देखाउनुपर्छ र तिनीहरूलाई ख्रीष्टकहाँ डोर्‍याउनुपर्छ, जसको अनुग्रहद्वारा मात्र यो आदर्श प्राप्त गर्न सकिन्छ।

> “The Savior took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” Ministry of Healing, 180.

> “उद्धारकर्ताले मानवजातिका दुर्बलताहरू आफूमाथि लिनुभयो र निष्पाप जीवन बिताउनुभयो, ताकि मानिसहरूलाई यो भय नहोस् कि मानव स्वभावको दुर्बलताका कारण तिनीहरूले विजय प्राप्त गर्न सक्दैनन्। ख्रीष्ट हामीलाई ‘ईश्वरीय स्वभावका सहभागीहरू’ बनाउन आउनुभयो, र उहाँको जीवनले यो घोषणा गर्दछ कि दिव्यतासँग संयुक्त मानवता पाप गर्दैन।” Ministry of Healing, 180.

The beginning of the New Testament identifies where, when and why Jesus took upon himself our human nature. He did so to demonstrate that human power combined with divine power does not sin. Sin is the transgression of the law, which Malachi says we are to “remember.” John informs us that those who keep the law, and therefore those who are not sinning, can enter through heavenly gates. Matthew identifies that a sinner can overcome sin, just as Christ overcame. When we have Christ within us, (the hope of glory) we have the creative power that made the universe within us. This possibility was provided by Christ choosing to enter into the human family, and for the rest of eternity becoming not only the son of God but also the son of man.

नयाँ नियमको आरम्भले येशूले हाम्रो मानवीय स्वभाव कहाँ, कहिले र किन आफ्नो माथि लिनुभयो भन्ने कुरा प्रकट गर्दछ। उहाँले यो यसकारण गर्नुभयो कि दैवी शक्तिसँग संयुक्त मानवीय शक्ति पाप गर्दैन भन्ने देखाउन सकियोस्। पाप भनेको व्यवस्थाको उल्लङ्घन हो, जसलाई मलाकीले हामीले “सम्झनु” पर्छ भनी भन्छन्। यूहन्नाले हामीलाई जानकारी दिन्छन् कि जसले व्यवस्था पालन गर्छन्, र यसकारण जो पाप गरिरहेका हुँदैनन्, तिनीहरू स्वर्गीय ढोकाहरूबाट प्रवेश गर्न सक्छन्। मत्तीले देखाउँछन् कि एक पापीले पापमाथि विजय प्राप्त गर्न सक्छ, जसरी ख्रीष्टले विजय प्राप्त गर्नुभयो। जब ख्रीष्ट हाम्रो भित्र हुनुहुन्छ, (महिमाको आशा) तब ब्रह्माण्डको सृष्टि गर्ने सृजनात्मक शक्ति हाम्रो भित्र हुन्छ। यो सम्भावना ख्रीष्टले मानव परिवारभित्र प्रवेश गर्ने छनोट गर्नुभयो, र अनन्तकालको बाँकी अवधिभर केवल परमेश्वरका पुत्र मात्र नभई मानिसका पुत्र पनि बन्नुभयो भन्ने तथ्यद्वारा उपलब्ध गराइयो।

There is a special message of truth opened up to God’s people from the book of Revelation just before the close of human probation. That special message is also Malachi’s “Elijah message” that is proclaimed just before the “dreadful day of the Lord”.

मानवको अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुअघि नै प्रकाशको पुस्तकबाट परमेश्वरका जनताका निम्ति सत्यको एक विशेष सन्देश उद्घाटित गरिएको छ। त्यो विशेष सन्देश मलाकीको “एलियाको सन्देश” पनि हो, जो “परमप्रभुको भयङ्कर दिन” आउनुभन्दा ठीक अघि घोषणा गरिन्छ।

At the beginning of both Testaments and the end of the New Testament we have specific attributes of God identified. In Genesis He is the Creator, and at the end of Revelation He is Alpha and Omega. At the beginning of the New Testament, He becomes the son of man. And with the end of the Old Testament, we find the principle which the messenger Elijah uses to accomplish the message he would proclaim as turning the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

दुवै करारहरूको आरम्भमा र नयाँ करारको अन्त्यमा हामी परमेश्वरका विशिष्ट गुणहरू पहिचान गरिएको पाउँछौं। उत्पत्तिको पुस्तकमा उहाँ सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ, र प्रकाशको पुस्तकको अन्त्यमा उहाँ अल्फा र ओमेगा हुनुहुन्छ। नयाँ करारको आरम्भमा उहाँ मानिसको पुत्र बन्नुहुन्छ। अनि पुरानो करारको अन्त्यसँगै, हामी त्यो सिद्धान्त भेट्टाउँछौं, जसलाई सन्देशवाहक एलियाले आफूले घोषणा गर्ने सन्देश पूरा गर्न प्रयोग गर्छन्—पिताहरूका हृदय सन्तानतर्फ र सन्तानका हृदय पितातर्फ फर्काउने।

The prophetic principle which Elijah applies to present his warning message is just what John was commanded to do in the Revelation. Elijah “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and John was told to write the things that then were and in so doing he would simultaneously be writing the things that would come. John was used to illustrate how the principle of alpha and omega operates in the prophetic Word, and Elijah will base his message upon the same principle. When we compare the beginning of the Bible with the end of the Bible, we are comparing Old with the New. A father is the beginning of his child and the child is the ending of the father. The one hundred and forty-four thousand are the final generation of Abraham’s children, and the history where God entered into covenant with Abraham typifies the history when God renews that covenant with the one hundred and forty-four thousand.

एलियाले आफ्नो चेतावनीको सन्देश प्रस्तुत गर्न लागू गर्ने भविष्यवाणीसम्बन्धी सिद्धान्त ठीक त्यही हो, जुन प्रकाशमा यूहन्नालाई गर्न आज्ञा दिइएको थियो। एलियाले “पिताहरूका हृदय सन्तानतर्फ, र सन्तानका हृदय तिनीहरूका पितातर्फ फर्काउनेछ,” र यूहन्नालाई त्यतिबेला भएका कुराहरू लेख्न भनिएको थियो, र त्यसो गर्दा उसले एकैसाथ आउने कुराहरू पनि लेखिरहेको हुनेथियो। अल्फा र ओमेगाको सिद्धान्त भविष्यवाणीको वचनमा कसरी कार्य गर्दछ भन्ने कुरा देखाउन यूहन्नाको प्रयोग गरियो, र एलियाले आफ्नो सन्देश उही सिद्धान्तमा आधारित गर्नेछ। जब हामी बाइबलको आरम्भलाई बाइबलको अन्तसँग तुलना गर्छौँ, तब हामी पुरानोलाई नयाँसँग तुलना गरिरहेका हुन्छौँ। पिता आफ्नो सन्तानको आरम्भ हो, र सन्तान पिता का अन्त हो। एक लाख चवालीस हजार अब्राहामका सन्तानहरूको अन्तिम पुस्ता हुन्, र जहाँ परमेश्वर अब्राहामसँग करारमा प्रवेश गर्नुभयो त्यो इतिहासले त्यस इतिहासको प्रतीकात्मक पूर्वछाया दिन्छ, जब परमेश्वरले एक लाख चवालीस हजारसँग त्यही करारलाई नवीकरण गर्नुहुन्छ।

> Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all. Romans 4:16.

> यसकारण यो विश्वासबाट हुन्छ, ताकि यो अनुग्रहद्वारा होस्; यस उद्देश्यले कि प्रतिज्ञा सबै सन्तानका लागि निश्चित ठहरियोस्; केवल व्यवस्थाबाट हुनेहरूका लागि मात्र होइन, तर अब्राहामको विश्वासका हुनेहरूका लागि पनि; जो हामी सबैका पिता हुन्। रोमी 4:16.

The message of Elijah is representing the principle of alpha and omega, for the fathers are alpha and the children are omega. Elijah’s message would turn the hearts of the fathers to the children. Christ identified John the Baptist as Elijah and Ellen White identified William Miller as both Elijah and John the Baptist. The message of all of these representative men was represented as turning the hearts of the fathers to the children and vice-versa. That work represents the effect of the message in turning men’s hearts to their heavenly Father, but it means more, for it is a symbol of the work. In Bible prophecy symbols have more than one meaning and must be identified by context.

एलियाहको सन्देशले अल्फा र ओमेगाको सिद्धान्तलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, किनकि पिताहरू अल्फा हुन् र सन्तानहरू ओमेगा हुन्। एलियाहको सन्देशले पिताहरूका हृदयहरू सन्तानतर्फ फर्काउने थियो। ख्रीष्टले यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्तिलाई एलियाहको रूपमा चिनाउनुभयो र एलेन ह्वाइटले विलियम मिलरलाई एलियाह तथा यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्ति दुवैको रूपमा चिनाउनुभयो। यी सबै प्रतिनिधि पुरुषहरूको सन्देशलाई पिताहरूका हृदयहरू सन्तानतर्फ, र त्यसको विपरीत, फर्काउने सन्देशको रूपमा प्रस्तुत गरिएको थियो। त्यो कार्यले मानिसहरूको हृदयलाई तिनीहरूका स्वर्गीय पितातर्फ फर्काउने सन्देशको प्रभावलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, तर यसको अर्थ त्यसभन्दा बढी छ, किनकि यो त्यस कार्यको एउटा प्रतीक हो। बाइबलीय भविष्यवाणीमा प्रतीकहरूको एकभन्दा बढी अर्थ हुन्छ, र तिनलाई प्रसङ्गअनुसार चिनिनुपर्छ।

> “What was it that made John the Baptist great? He closed his mind to the mass of tradition presented by the teachers of the Jewish nation, and opened it to the wisdom which comes from above. Before his birth the Holy Spirit testified of John: ‘He shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost…. And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.’ Luke 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

> “यूहन्ना बप्तिस्मा दिने महान् किन ठहरिए? उनले यहूदी जातिका शिक्षकहरूले प्रस्तुत गरेका परम्पराहरूको विशाल राशिप्रति आफ्नो मन बन्द गरे, र माथिबाट आउने ज्ञानतर्फ आफ्नो मन खोले। उनको जन्म हुनुअघि नै पवित्र आत्माले यूहन्नाका विषयमा साक्षी दिनुभयो: ‘किनकि ऊ प्रभुको दृष्टिमा महान् हुनेछ, र उसले दाखमद्य वा कुनै कडा मदिरा पिउनेछैन; र ऊ पवित्र आत्माले परिपूर्ण हुनेछ…. अनि इस्राएलका धेरै सन्तानहरूलाई उसले तिनीहरूका परमेश्वर प्रभुतर्फ फर्काउनेछ। र ऊ एलियाको आत्मा र शक्तिमा उहाँका अघि अघि जानेछ, पिताहरूका हृदय सन्तानतर्फ फर्काउन, अनि आज्ञा नमान्नेहरूलाई धर्मीहरूको ज्ञानतर्फ फर्काउन; प्रभुको निम्ति तयार पारिएको एक प्रजा तयार गर्न।’ लूका 1:15–17।” आमाबाबु, शिक्षक तथा विद्यार्थीहरूलाई सल्लाह, 445.

The message is designed that those who choose to hear will turn their hearts unto the Heavenly Father, yet the primary prophetic principle that will be used to convey the warning message will be that Christ is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and ending. The Elijah message is based upon the presentation of God’s prophetic Word from the perspective that Jesus Christ is the Word of God, and the rules that govern the Bible are also attributes of His character.

सन्देश यसरी रचिएको छ कि सुन्ने छनोट गर्नेहरूले आफ्ना हृदय स्वर्गीय पितातर्फ फर्काऊन्; तथापि, चेतावनीको सन्देश प्रकट गर्न प्रयोग गरिने मुख्य भविष्यवाणीसम्बन्धी सिद्धान्त यो हुनेछ कि ख्रीष्ट अल्फा र ओमेगा, पहिलो र अन्तिम, आदि र अन्त हुनुहुन्छ। एलियाहको सन्देश परमेश्वरको भविष्यवाणीमय वचनको प्रस्तुतिमा आधारित छ, यस दृष्टिकोणबाट कि येशू ख्रीष्ट परमेश्वरको वचन हुनुहुन्छ, र बाइबललाई शासन गर्ने नियमहरू उहाँको चरित्रका गुणहरू पनि हुन्।

> “The law of God is as sacred as God Himself. It is a revelation of His will, a transcript of His character, the expression of divine love and wisdom. The harmony of creation depends upon the perfect conformity of all beings, of everything, animate and inanimate, to the law of the Creator. God has ordained laws for the government, not only of living beings, but of all the operations of nature. Everything is under fixed laws, which cannot be disregarded. But while everything in nature is governed by natural laws, man alone, of all that inhabits the earth, is amenable to moral law. To man, the crowning work of creation, God has given power to understand His requirements, to comprehend the justice and beneficence of His law, and its sacred claims upon him; and of man unswerving obedience is required.” Patriarchs and Prophets, 53.

> “परमेश्‍वरको व्यवस्था स्वयं परमेश्‍वरजत्तिकै पवित्र छ। यो उहाँको इच्छाको प्रकाश हो, उहाँको चरित्रको प्रतिलिपि हो, दैवी प्रेम र ज्ञानको अभिव्यक्ति हो। सृष्टिको समन्वय सबै प्राणीहरू—सजीव र निर्जीव—तथा समस्त वस्तुहरू सृष्टिकर्ताको व्यवस्थासित पूर्ण अनुरूपतामा रहनुमै निर्भर गर्दछ। परमेश्‍वरले केवल जीवित प्राणीहरूको शासनका लागि मात्र होइन, तर प्रकृतिका सबै क्रियाकलापहरूको नियमनका लागि पनि नियमहरू नियुक्त गर्नुभएको छ। सबै कुरा स्थिर नियमहरूको अधीनमा छन्, जसलाई उपेक्षा गर्न सकिँदैन। तर प्रकृतिमा सबै कुरा प्राकृतिक नियमद्वारा शासित भए तापनि, पृथ्वीमा वास गर्ने सबैमध्ये मानिस मात्र नैतिक व्यवस्थाको अधीनमा छ। सृष्टिको मुकुटस्वरूप कृतिको रूपमा मानिसलाई परमेश्‍वरले आफ्ना मागहरू बुझ्ने, उहाँको व्यवस्थाको न्यायशीलता र हितकारिता ग्रहण गर्ने, अनि त्यसका आफूमाथिका पवित्र दाबीहरू बोध गर्ने शक्ति दिनुभएको छ; र मानिसबाट अटल आज्ञाकारिता अपेक्षित गरिएको छ।” Patriarchs and Prophets, 53.

Everything (and this would include the Bible, for the Bible is something and if it is something, then it is part of everything) is under fixed laws. The Bible has fixed laws or rules that govern its correct interpretation. One of those rules is that the Bible identifies the end of a thing with the beginning of a thing. Jesus is the Word of God, and He is the first and the last, and it’s a “fixed law” and an attribute of His character.

सबै कुरा (र यसमा बाइबल पनि पर्दछ, किनकि बाइबल पनि कुनै वस्तु हो, र यदि त्यो कुनै वस्तु हो भने, त्यो सबै कुराको अंश हो) निश्चित नियमहरूको अधीनमा छन्। बाइबलका पनि निश्चित नियमहरू वा सिद्धान्तहरू छन्, जसले यसको सही व्याख्यालाई नियन्त्रित गर्छन्। ती नियमहरूमध्ये एउटा यो हो कि बाइबलले कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसै कुराको आरम्भसँग पहिचान गर्छ। येशू परमेश्वरको वचन हुनुहुन्छ, र उहाँ पहिलो र अन्तिम हुनुहुन्छ, र यो एउटा “निश्चित नियम” हो तथा उहाँको चरित्रको एक विशेषता पनि हो।

We used this introduction of Elijah to show that the beginning and ending of both the Old and New Testaments agree. The ending of the Bible, which is also the end of the book of Revelation also agrees with the beginning of Revelation. Five witnesses to the same truths based upon the principle which is an attribute of God’s character that God’s Word always illustrates the end of a thing with the beginning of that thing. This reality is part of what it means that Jesus Christ is the Alpha and Omega.

हामीले एलियाहसम्बन्धी यस परिचयलाई पुरानो र नयाँ दुवै नियमको आरम्भ र अन्त्य परस्पर सहमत छन् भन्ने देखाउन प्रयोग गर्यौं। बाइबलको अन्त्य, जुन प्रकाशको पुस्तकको अन्त्य पनि हो, प्रकाशको आरम्भसँग पनि सहमत छ। उही सत्यहरूको पक्षमा पाँच साक्षीहरू छन्, त्यो सिद्धान्तको आधारमा, जुन परमेश्वरको चरित्रको एक गुण हो—परमेश्वरको वचनले सधैं कुनै वस्तुको अन्त्यलाई त्यसैको आरम्भद्वारा दृष्टान्तित गर्दछ। यो वास्तविकता नै येशू ख्रीष्ट अल्फा र ओमेगा हुनुको अर्थको एक अंश हो।

> “To the apostle John on the isle of Patmos were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. Subjects of intense interest and vast importance were presented to him in figures and symbols, that the people of God might become intelligent concerning the perils and conflicts before them. The history of the Christian world to the very close of time was revealed to John. With great clearness he saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing message which is to ripen the harvest of earth, either as sheaves for the heavenly garner, or as fagots for the fires of the last day.

> पतमस टापुमा रहेका प्रेरित यूहन्नालाई मण्डलीको अनुभवसम्बन्धी गहिरो र हृदयस्पर्शी महत्त्वका दृश्यहरू प्रकट गरिए। परमेश्वरका जनहरू आफ्ना अगाडि रहेका संकटहरू र संघर्षहरूबारे विवेकपूर्ण ज्ञान पाउन सकून् भनेर, अत्यन्त रुचिकर र अत्यन्त महत्त्वपूर्ण विषयहरू उनलाई रूपकहरू र प्रतीकहरूमा प्रस्तुत गरिए। समयको एकदम अन्त्यसम्मको ख्रीष्टियन संसारको इतिहास यूहन्नालाई प्रकट गरियो। उनले परमेश्वरका जनहरूको अवस्था, जोखिमहरू, संघर्षहरू, र अन्तिम उद्धारलाई अत्यन्त स्पष्टतासाथ देखे। उनले त्यो अन्तिम सन्देश अभिलेख गरे, जसले पृथ्वीको बालीलाई परिपक्व तुल्याउनेछ—चाहे स्वर्गीय भण्डारका लागि पूलाहरूका रूपमा, वा अन्तिम दिनका आगाहरूका लागि दाउराका गाभाहरूका रूपमा।

> “In vision John beheld the trials which God’s people would endure for the truth’s sake. He saw their unyielding firmness in obeying the commandments of God, in the face of the oppressive powers that sought to force them into disobedience, and he saw their final triumph over the beast and his image.

> “दर्शनमा यूहन्नाले परमेश्वरका जनहरूले सत्यको खातिर सहनुपर्ने परीक्षाहरू देखे। परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्न उनीहरूले देखाएको अडिग दृढ़ता उनले देखे, ती दमनकारी शक्तिहरूका सामुन्ने पनि, जसले उनीहरूलाई आज्ञाभङ्ग गर्न बाध्य तुल्याउन खोजेका थिए; र उनले पशु तथा त्यसको प्रतिमामाथि तिनीहरूको अन्तिम विजय पनि देखे।

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> “ठूलो रातो अजिङ्गर, चितुवाजस्तो पशु, र थुमाजस्ता सिङ भएका पशुका प्रतीकहरूअन्तर्गत, परमेश्वरको व्यवस्थालाई कुल्चीमिल्ची गर्ने र उहाँका जनहरूलाई सताउने कार्यमा विशेष रूपमा संलग्न हुने सांसारिक शासनहरू यूहन्नालाई प्रस्तुत गरिए। यो युद्ध समयको अन्त्यसम्म जारी रहन्छ। पवित्र स्त्री र उनका सन्तानद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा जनाइएका परमेश्वरका जनहरू अत्यन्तै अल्पसंख्यक भएको रूपमा चित्रित गरिए। अन्तिम दिनहरूमा केवल एक अवशेष मात्र अझै अस्तित्वमा थियो। यिनीहरूका विषयमा यूहन्ना यसरी भन्छन्, तिनीहरू ‘परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्ने, र येशू ख्रीष्टको गवाही राख्नेहरू हुन्।’”

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> “मूर्तिपूजावादद्वारा, अनि त्यसपछि पोपतन्त्रद्वारा, शैतानले परमेश्वरका विश्वासी साक्षीहरूलाई पृथ्वीबाट मेटाउने प्रयत्नमा धेरै शताब्दीसम्म आफ्नो शक्ति प्रयोग गर्‍यो। मूर्तिपूजकहरू र पोपपक्षीहरू उही अजिङ्गरको आत्माद्वारा प्रेरित थिए। तिनीहरूबीचको भिन्नता केवल यत्ति मात्र थियो कि पोपतन्त्रले परमेश्वरको सेवा गरिरहेको जस्तो बाहिरी बहाना गर्दै अझ बढी खतरनाक र क्रूर शत्रुको रूपमा काम गर्‍यो। रोमनमतको माध्यमद्वारा शैतानले संसारलाई बन्धक बनायो। परमेश्वरको दाबी गर्ने मण्डली यस भ्रमको पङ्क्तिमा बगेर गइन्, र एक हजार वर्षभन्दा बढी समयसम्म परमेश्वरका जनताले अजिङ्गरको क्रोध सहनुपर्‍यो। अनि जब पोपतन्त्र, आफ्नो शक्ति गुमाएर, सतावट गर्नबाट रोकिन बाध्य भयो, तब यूहन्नाले अजिङ्गरको स्वर प्रतिध्वनित गर्न, र उही क्रूर तथा ईश्वरनिन्दात्मक कामलाई अघि बढाउन उदाउँदै आएको एउटा नयाँ शक्तिलाई देखे। यो शक्ति, जो मण्डली र परमेश्वरको व्यवस्थाको विरुद्धमा युद्ध गर्ने अन्तिम शक्ति हो, थुमाजस्ता सिङ भएका एउटा जनावरद्वारा प्रतीकित गरिएको थियो। यसअघिका जनावरहरू समुद्रबाट निस्केका थिए, तर योचाहिँ पृथ्वीबाट निस्क्यो, जसले प्रतीकित गरिएको राष्ट्रको शान्तिपूर्ण उदयलाई जनाउँछ। ‘थुमाजस्ता दुई सिङ’हरूले संयुक्त राज्य सरकारको चरित्रलाई, उसका दुई मौलिक सिद्धान्त—गणतन्त्रवाद र प्रोटेस्टेन्टवाद—मा व्यक्त भएअनुसार, स्पष्ट रूपमा प्रतिनिधित्व गर्छन्। यी सिद्धान्तहरू नै राष्ट्रको रूपमा हाम्रो शक्ति र समृद्धिको रहस्य हुन्। अमेरिकाका तटहरूमा पहिले आश्रय पाउनेहरूले पोपतन्त्रका घमण्डी दाबीहरू र राजकीय शासनको अत्याचारबाट मुक्त देशमा पुगेकोमा आनन्दित भए। तिनीहरूले नागरिक तथा धार्मिक स्वतन्त्रताको विशाल आधारशिलामाथि एउटा सरकार स्थापित गर्ने निश्चय गरे।”

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.

> “तर भविष्यवाणीको कलमले कोरेको गम्भीर रेखांकनले यस शान्त दृश्यमा एउटा परिवर्तन प्रकट गर्दछ। थुमाजस्ता सिङ्ग भएको पशुले अजिङ्गरको स्वरमा बोल्दछ, र ‘आफ्नो सामुन्ने भएको पहिलो पशुको सबै अधिकार प्रयोग गर्दछ।’ भविष्यवाणीले घोषणा गर्दछ कि उसले पृथ्वीमा बस्नेहरूलाई पशुको एउटा मूर्ति बनाउनू भनी भन्छ, र ‘उसले सबैलाई—साना र ठूला, धनी र गरिब, स्वतन्त्र र दास—तिनीहरूको दाहिने हातमा वा तिनीहरूको निधारमा एउटा छाप ग्रहण गराउँछ; र जससँग त्यो छाप, वा पशुको नाउँ, वा त्यसको नाउँको सङ्ख्या छैन, उसले किनबेच गर्न नसकोस्।’ यसरी प्रोटेस्टेन्टवाद पापसीको पदचिह्नमा पछ्याउँछ।”

> “It is at this time that the third angel is seen flying in the midst of heaven, proclaiming: ‘If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of His indignation.’ ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ In marked contrast to the world stands the little company who will not swerve from their allegiance to God. These are they of whom Isaiah speaks as repairing the breach which had been made in the law of God, they who are building the old waste places, raising up the foundation of many generations.

> “यही समयमा तेस्रो स्वर्गदूतलाई आकाशको बीचमा उड्दै यसरी घोषणा गरिरहेको देखिन्छ: ‘यदि कसैले त्यो पशु र त्यसको मूर्तिको पूजा गर्छ, र आफ्नो निधारमा वा आफ्नो हातमा त्यसको छाप ग्रहण गर्छ भने, उसले पनि परमेश्वरको क्रोधको दाखरस पिउनेछ, जो उहाँको प्रकोपको कचौरामा कुनै मिश्रणविना खन्याइएको छ।’ ‘यिनीहरू परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्ने र येशूको विश्वास कायम राख्नेहरू हुन्।’ संसारको स्पष्ट विपरीतमा त्यो सानो समूह उभिएको छ, जसले परमेश्वरप्रतिको आफ्नो निष्ठाबाट विचलित हुने छैन। यिनीहरू नै तिनीहरू हुन् जसको विषयमा यशैयाले परमेश्वरको व्यवस्थामा पारिएको भंगालोलाई मर्मत गर्नेहरू, प्राचीन उजाड स्थानहरूलाई पुनर्निर्माण गर्नेहरू, धेरै पुस्ताहरूका जगहरू उठाउनेहरू भनेर बोलेका छन्।”

> “The most solemn warning and the most awful threatening ever addressed to mortals is that contained in the third angel’s message. The sin that calls down the wrath of God unmixed with mercy must be of the most heinous character. Is the world to be left in darkness as to the nature of this sin?—Most assuredly not. God does not deal thus with His creatures. His wrath is never visited upon sins of ignorance. Before His judgments are brought upon the earth, the light in regard to this sin must be presented to the world, that man may know why these judgments are to be inflicted, and may have opportunity to escape them.

> “नश्वर मानिसहरूलाई कहिल्यै सम्बोधित गरिएकोमध्ये सबैभन्दा गम्भीर चेतावनी र सबैभन्दा भयङ्कर धम्की तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा निहित छ। परमेश्वरको कृपा नमिसिएको क्रोधलाई तल झार्ने पाप निश्चय नै अत्यन्त जघन्य स्वभावको हुनुपर्दछ। के यस पापको स्वरूपबारे संसारलाई अन्धकारमै छोडिनु पर्ने हो?—निश्चय नै होइन। परमेश्वरले आफ्ना सृष्टिहरूसित यसरी व्यवहार गर्नुहुन्न। उहाँको क्रोध अज्ञानतावश गरिएका पापहरूमाथि कहिल्यै खनिँदैन। उहाँका न्यायहरू पृथ्वीमाथि ल्याइनुभन्दा अघि, यस पापसम्बन्धी ज्योति संसारसमक्ष प्रस्तुत गरिनैपर्छ, ताकि मानिसले यी न्यायहरू किन ल्याइँदैछन् भन्ने जानोस्, र तिनबाट उम्किने अवसर पाओस्।”

> “The message containing this warning is the last to be proclaimed before the revelation of the Son of man. The signs which He Himself has given declare His coming to be near at hand. For well-nigh forty years has the message of the third angel been sounding. In the issue of the great contest two parties are developed, those who ‘worship the beast and his image,’ and receive his mark, and those who receive ‘the seal of the living God,’ who have the Father’s name written in their foreheads. This is not a visible mark. The time has come when all who have an interest in their soul’s salvation should earnestly and solemnly inquire, What is the seal of God? and what is the mark of the beast? How can we avoid receiving it?

> “यो चेतावनी समावेश भएको सन्देश मानिसको पुत्रको प्रकट हुनुभन्दा पहिले घोषणा गरिनुपर्ने अन्तिम सन्देश हो। उहाँ स्वयंले दिनुभएका चिन्हहरूले उहाँको आगमन अत्यन्त निकट रहेको घोषणा गर्दछन्। लगभग चालिस वर्षदेखि तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश ध्वनित हुँदै आएको छ। यस महान् संघर्षको परिणामस्वरूप दुई पक्ष प्रकट भएका छन्—एक, ‘पशु र त्यसको प्रतिमालाई पूजा’ गर्नेहरू, र त्यसको छाप ग्रहण गर्नेहरू; र अर्को, ‘जीवित परमेश्वरको छाप’ ग्रहण गर्नेहरू, जसका निधारहरूमा पिताको नाउँ लेखिएको छ। यो कुनै दृश्य चिह्न होइन। समय आएको छ कि आफ्नो प्राणको मुक्तिप्रति रुचि राख्ने सबैले गम्भीरता र हार्दिकतासाथ यो प्रश्न गर्नुपर्छ, परमेश्वरको छाप के हो? र पशुको छाप के हो? हामी यसलाई ग्रहण गर्नबाट कसरी जोगिन सक्छौं?”

> “The seal of God, the token or sign of His authority, is found in the fourth commandment. This is the only precept of the Decalogue that points to God as the Creator of the heavens and the earth, and clearly distinguishes the true God from all false gods. Throughout the Scriptures the fact of God’s creative power is cited as proof that He is above all heathen deities.

> “परमेश्‍वरको छाप, अर्थात् उहाँको अधिकारको चिन्ह वा संकेत, चौथो आज्ञामा पाइन्छ। दशाज्ञामध्ये यही एक मात्र आज्ञा हो जसले परमेश्‍वरलाई आकाश र पृथ्वीका सृष्टिकर्ताका रूपमा देखाउँछ, र साँचो परमेश्‍वरलाई सबै झूटा देवताहरूबाट स्पष्ट रूपमा भिन्न ठहराउँछ। सम्पूर्ण धर्मशास्त्रभरि परमेश्‍वरको सृष्टिशक्ति नै उहाँ सबै अन्यजातिका देवताहरूभन्दा उच्च हुनुहुन्छ भन्ने प्रमाणस्वरूप प्रस्तुत गरिएको छ।”

> “The Sabbath enjoined by the fourth commandment was instituted to commemorate the work of creation, thus to keep the minds of men ever directed to the true and living God. Had the Sabbath always been kept, there would never have been an idolater, an atheist, or an infidel. The sacred observance of God”s holy day would have led the minds of men to their Creator. The things of nature would have brought Him to their remembrance, and they would have borne witness to His power and His love. The Sabbath of the fourth commandment is the seal of the living God. It points to God as the Creator, and is the sign of His rightful authority over the beings He has made.

> चौथो आज्ञाद्वारा आदेशित गरिएको सब्बाथ सृष्टिको कार्यको स्मरणार्थ स्थापित गरिएको थियो, ताकि मानिसहरूको मन सधैँ सत्य र जीवित परमेश्वरतर्फ निर्देशित रहोस्। यदि सब्बाथ सधैँ पालन गरिएको भएको भए, त्यहाँ कहिल्यै कुनै मूर्तिपूजक, नास्तिक, वा अविश्वासी हुने थिएन। परमेश्वरको पवित्र दिनको पवित्र पालनले मानिसहरूको मनलाई तिनीहरूको सृष्टिकर्तातर्फ डोर्‍याउने थियो। प्रकृतिका कुराहरूले उहाँलाई तिनीहरूको स्मरणमा ल्याउने थिए, र तिनैले उहाँको शक्ति र उहाँको प्रेमको साक्षी दिने थिए। चौथो आज्ञाको सब्बाथ जीवित परमेश्वरको छाप हो। यसले परमेश्वरलाई सृष्टिकर्ताको रूपमा देखाउँछ, र उहाँले बनाउनुभएको प्राणीहरूमाथिको उहाँको वैध अधिकारको चिन्ह हो।

> “What, then, is the mark of the beast, if it is not the spurious sabbath which the world has accepted in the place of the true?

> “त्यसो भए, यदि त्यो साँचो सब्बाथको स्थानमा संसारले स्वीकार गरेको जाली सब्बाथ होइन भने, पशुको छाप के हो?”

> “The prophetic declaration that the Papacy was to exalt itself above all that is called God, or that is worshiped, has been strikingly fulfilled in the changing of the Sabbath from the seventh to the first day of the week. Wherever the papal Sabbath is honored in preference to the Sabbath of God, there the man of sin is exalted above the Creator of heaven and earth.

> “परमेश्वर भनिने वा पूजा गरिने सबैभन्दा माथि आफूलाई उचाल्ने पोपसत्तासम्बन्धी भविष्यवाणीपूर्ण घोषणा, सातौँ दिनको विश्रामदिनलाई हप्ताको पहिलो दिनमा परिवर्तन गरिनुमा अत्यन्त स्पष्ट रूपमा पूरा भएको छ। जहाँ जहाँ परमेश्वरको विश्रामदिनलाई भन्दा पोपीय विश्रामदिनलाई प्राथमिकता दिएर मान गरिन्छ, त्यहाँ त्यहाँ पापको मानिस स्वर्ग र पृथ्वीका सृष्टिकर्ताभन्दा माथि उचालिन्छ।”

> “Those who assert that Christ changed the Sabbath are directly contradicting His own words. In His Sermon on the Mount He declared: ‘Think not that I am come to destroy the law, or the prophets; I am not come to destroy, but to fulfil. For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in nowise pass from the law, till all be fulfilled. Whosoever, therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven; but whosoever shall do and teach them, the same shall be called great in the kingdom of heaven.’

> “ख्रीष्टले विश्रामदिन परिवर्तन गर्नुभयो भनी दाबी गर्नेहरू उहाँकै आफ्नै वचनको प्रत्यक्ष विरोध गरिरहेका छन्। पर्वतप्रवचनमा उहाँले घोषणा गर्नुभयो: ‘म व्यवस्था वा अगमवक्ताहरूलाई नष्ट गर्न आएको हुँ भनी नठान; म नष्ट गर्न होइन, तर पूरा गर्न आएको हुँ। किनकि म तिमीहरूलाई साँचो भन्दछु, जबसम्म आकाश र पृथ्वी टल्दैनन्, तबसम्म सबै पूरा नभएसम्म व्यवस्थाबाट एक मात्रा वा एक बिन्दु पनि कुनै रीति टल्नेछैन। यसकारण जसले यी सानातिना आज्ञाहरूमध्ये एउटालाई भङ्ग गर्छ, र मानिसहरूलाई पनि त्यसै गर्न सिकाउँछ, ऊ स्वर्गको राज्यमा सबैभन्दा सानो कहलाइनेछ; तर जसले तिनलाई पालन गर्छ र सिकाउँछ, उही स्वर्गको राज्यमा महान् कहलाइनेछ।’”

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of this church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman Church has not relinquished her claim to infallibility, and when the world and the Protestant churches accept the spurious sabbath of her creating, they virtually acknowledge her claim. They may cite the authority of the apostles and fathers in defense of this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “रोमन क्याथोलिकहरू स्वीकार गर्छन् कि सबाथको परिवर्तन तिनको चर्चद्वारा गरिएको थियो, र तिनीहरू यही परिवर्तनलाई यस चर्चको सर्वोच्च अधिकारको प्रमाणको रूपमा प्रस्तुत गर्छन्। तिनीहरू घोषणा गर्छन् कि हप्ताको पहिलो दिनलाई सबाथको रूपमा पालन गरेर प्रोटेस्टेन्टहरूले दैवी विषयहरूमा व्यवस्था बनाउने उसको शक्तिलाई मान्यता दिइरहेका छन्। रोमन चर्चले आफ्नो अचूकतासम्बन्धी दाबी त्यागेको छैन, र जब संसार तथा प्रोटेस्टेन्ट चर्चहरूले उसैले सिर्जना गरेको जाली सबाथलाई स्वीकार गर्छन्, तब तिनीहरूले वस्तुतः उसको उक्त दाबीलाई स्वीकार गरिरहेका हुन्छन्। यस परिवर्तनको पक्षमा तिनीहरूले प्रेरितहरू र पितृहरूका अधिकारको हवाला दिन सक्छन्, तर तिनीहरूको तर्कको भ्रम सजिलै देख्न सकिन्छ। पापवादी यति तीक्ष्ण छ कि उसले प्रोटेस्टेन्टहरू आफूलाई आफैं छलिरहेका छन्, र यस विषयका तथ्यहरूतर्फ आफ्ना आँखाहरू स्वेच्छाले बन्द गरिरहेका छन् भन्ने कुरा देख्छ। जसरी आइतबारसम्बन्धी संस्था समर्थन पाउँदै जान्छ, ऊ हर्षित हुन्छ, किनकि उसलाई यो निश्चित भान हुन्छ कि अन्ततः यसले सम्पूर्ण प्रोटेस्टेन्ट संसारलाई रोमको झन्डामुनि ल्याउनेछ।” Signs of the Times, November 1, 1899.

Back to Articles