Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Eight

दानियलको पुस्तक - अठहत्तर नम्बर

Unveiling the Four Abominations: The Historical Parallel of Rebellion in Laodicean Adventism

चार घिनलाग्दा कुराहरूको अनावरण: लाओदिकियाली एडभेन्टवादमा विद्रोहको ऐतिहासिक समानान्तर

Author

Jeff Pippenger

Published

February 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The history of the Amorites is employed to illustrate the time when God’s wrath is executed against Laodicean Adventism. Sister White identifies that God’s timing for executing His punishment is the same in the last days when the one hundred and forty-four thousand are sealed, as it was when God brought his wrath upon the Amorites. She states, “Although” the nation of the Amorites “was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity . . . The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them. With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases.”

अमोरीहरूको इतिहास लाओडिसियाली एडभेन्टवादमाथि परमेश्वरको क्रोध कार्यान्वित गरिने समयलाई दृष्टान्तस्वरूप प्रस्तुत गर्न प्रयोग गरिएको छ। सिस्टर ह्वाइटले संकेत गर्नुहुन्छ कि परमेश्वरले आफ्नो दण्ड कार्यान्वित गर्ने उहाँको समय अन्तिम दिनहरूमा, जब एक लाख चौवालीस हजारजनाले छाप पाउँछन्, त्यही हो जसरी परमेश्वरले अमोरीहरूमाथि आफ्नो क्रोध ल्याउनुभएको बेला थियो। उनी भन्छिन्, “यद्यपि” अमोरीहरूको जाति “आफ्नो मूर्तिपूजा र भ्रष्टताको कारण प्रख्यात थियो, तैपनि त्यसले आफ्नो अधर्मको कचौरा अझै भरिसकेको थिएन... करुणामय सृष्टिकर्ता तिनीहरूको अधर्म चौथो पुस्तासम्म सहन इच्छुक हुनुहुन्थ्यो। त्यसपछि, यदि सुधारतर्फ कुनै परिवर्तन देखिएन भने, उहाँका न्यायिक दण्डहरू तिनीहरूमाथि पर्नुपर्ने थियो। अनन्त परमेश्वरले अझै पनि अचूक सूक्ष्मतासाथ सबै जातिहरूसित लेखा राखिरहनुहुन्छ। उहाँको कृपा पश्चात्तापका आह्वानहरूसहित प्रस्तुत भइरहँदा, यो लेखा खुल्लै रहनेछ; तर जब ती अङ्कहरू परमेश्वरले निश्चित गर्नुभएको एक निश्चित मात्रासम्म पुग्छन्, तब उहाँको क्रोधको सेवकाई आरम्भ हुन्छ। लेखा बन्द गरिन्छ। दैवी धैर्य समाप्त हुन्छ।”

Sister White clearly associates the ministry of God’s wrath against Laodicean Adventism during Ezekiel’s illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, as commencing when their cup of iniquity is filled, and the cup reaches its fulness in the fourth generation. All of this information is set forth in the context of the vision that began in chapter eight, which illustrates four escalating abominations.

बहिनी ह्वाइटले इजकिएलमा वर्णित एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने दृष्टान्तको अवधिमा लाओदिकीया एडभेन्टवादविरुद्ध परमेश्वरको क्रोधको सेवकाइलाई स्पष्ट रूपमा यसरी सम्बन्धित गर्नुहुन्छ कि, तिनीहरूको अधर्मको कचौरा भरिएपछि यो आरम्भ हुन्छ, र त्यो कचौरा चौथो पुस्तामा आफ्नो परिपूर्णतामा पुग्दछ। यी सबै जानकारी अध्याय आठमा आरम्भ भएको दर्शनको प्रसङ्गभित्र प्रस्तुत गरिएको छ, जसले क्रमशः बढ्दै जाने चार वटा घृणित कुराहरूलाई चित्रण गर्दछ।

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall. Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz.

> तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसको पुत्र, अब तेरा आँखा उत्तरतर्फ उठाऊ।” तब मैले मेरा आँखा उत्तरतर्फ उठाएँ, र हेर, वेदीको ढोकाको प्रवेशद्वारमा, उत्तरतर्फ, डाहको त्यो मूर्ति थियो। उहाँले फेरि मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसको पुत्र, के तैंले तिनीहरूले के गरिरहेका छन्, त्यो देख्दैनस्? इस्राएलको घरानाले यहाँ गरिरहेका यी महान् घृणित कामहरू, जसका कारण म आफ्नो पवित्रस्थानबाट टाढा जानुपरोस्? तर फेरि फर्क, र तैंले अझ ठूला घृणित कामहरू देख्नेछस्।” अनि उहाँले मलाई आँगनको ढोकासम्म ल्याउनुभयो; र जब मैले हेरेँ, हेर, पर्खालमा एउटा प्वाल थियो। तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसको पुत्र, अब पर्खाल खोतल।” अनि जब मैले पर्खाल खोतलेँ, हेर, त्यहाँ एउटा ढोका थियो। अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, “भित्र जा, र तिनीहरूले यहाँ गर्ने दुष्ट घृणित कामहरू हेर।” त्यसैले म भित्र गएँ र देखें; र हेर, घस्रने प्राणीहरूका हरेक प्रकारका आकृतिहरू, घृणित पशुहरू, र इस्राएलको घरानाका सबै मूर्तिहरू, चारैतिर पर्खालमा कोरिएका थिए। अनि तिनीहरूका सामुन्ने इस्राएलको घरानाका प्राचीनहरूमध्ये सत्तरी जना मानिस उभिएका थिए, र तिनीहरूका बीचमा शापानका छोरा याजान्याह उभिएका थिए, हरेक मानिसको हातमा आफ्नो धूपदान थियो; र धूपको बाक्लो बादल माथि उठिरहेको थियो। तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसको पुत्र, के तैंले इस्राएलको घरानाका प्राचीनहरूले अन्धकारमा, हरेकले आफ्ना मूर्तिका कोठाहरूमा के गर्छन्, त्यो देखेको छस्? किनकि तिनीहरू भन्छन्, ‘परमप्रभुले हामीलाई देख्नुहुन्न; परमप्रभुले पृथ्वीलाई त्यागिदिनुभएको छ।’” उहाँले मलाई फेरि पनि भन्नुभयो, “फेरि फर्क, र तिनीहरूले गर्ने अझ ठूला घृणित कामहरू तैंले देख्नेछस्।” तब उहाँले मलाई परमप्रभुको भवनको उत्तरतर्फ रहेको ढोकाको द्वारसम्म ल्याउनुभयो; र हेर, त्यहाँ स्त्रीहरू तम्मूजको निम्ति रोइरहेका बसेका थिए।

> Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:5–18.

> तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसको सन्तान, के तैंले यो देखिस्? फेरि फर्केर हेर्, र तैंले यिनभन्दा पनि ठूलो घृणित कामहरू देख्नेछस्।” अनि उहाँले मलाई परमप्रभुको भवनको भित्री आँगनमा ल्याउनुभयो, र हेर, परमप्रभुको मन्दिरको ढोकामा, मण्डप र वेदीको बीचमा, करिब पच्चीस जना मानिसहरू थिए; तिनीहरूका पिठ्यूँ परमप्रभुको मन्दिरतर्फ र तिनीहरूका अनुहार पूर्वतर्फ थिए; र तिनीहरूले पूर्वतर्फ सूर्यलाई दण्डवत् गरिरहेका थिए। तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसको सन्तान, के तैंले यो देखिस्? के यहूदाको घरानाले यहाँ गरिरहेका यी घृणित कामहरू गर्नु तुच्छ कुरा हो? किनकि तिनीहरूले देशलाई हिंसाले भरिदिएका छन्, र मलाई क्रोधित तुल्याउन फेरि फर्केका छन्; अनि हेर, तिनीहरूले हाँगो आफ्नै नाकसम्म पुर्‍याउँछन्। यसकारण म पनि क्रोधमा व्यवहार गर्नेछु; मेरो आँखाले दया गर्नेछैन, न त म कृपा नै गर्नेछु; र तिनीहरूले मेरो कानमा ठूलो स्वरले पुकारे तापनि, म तिनीहरूको कुरा सुन्नेछैनँ।” इजकिएल ८:५–१८।

After Ezekiel was shown the first abomination of the setting up of the image of jealousy at the entry of the gate of the altar, he is informed that he will be shown even greater abominations than the image of jealousy. The second abomination is represented by the secret chambers, where the leadership, represented as the ancient men, are offering prayer, represented by incense, and proclaiming that the Lord has forsaken the earth and does not see them. But Ezekiel is informed that he will see even greater abominations than these.

यहेजकेललाई वेदीको ढोकाको प्रवेशद्वारमा डाहको मूर्ति खडा गरिएको पहिलो घिनलाग्दो कुरा देखाइएपछि, उनलाई डाहको मूर्तिभन्दा अझ ठूलो घिनलाग्दा कुराहरू देखाइनेछ भनी जानकारी गराइन्छ। दोस्रो घिनलाग्दो कुरा गोप्य कोठाहरूले जनाउँछ, जहाँ अगुवापन, जसलाई प्राचीन पुरुषहरूका रूपमा चित्रित गरिएको छ, धूपद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको प्रार्थना चढाइरहेका छन्, र परमप्रभुले पृथ्वी त्यागिदिनुभएको छ तथा उहाँले तिनीहरूलाई देख्नुभएको छैन भनी घोषणा गरिरहेका छन्। तर यहेजकेललाई यीभन्दा पनि अझ ठूलो घिनलाग्दा कुराहरू देख्नेछन् भनी जानकारी गराइन्छ।

The third abomination is represented by “women weeping for Tammuz,” but there is still a greater abomination than that, for the fourth abomination identifies a leadership of twenty-five men worshipping the sun, with the backs toward the temple.

तेस्रो घृणित कुरा “तम्मूजका लागि स्त्रीहरू रोइरहेका” द्वारा चित्रित गरिएको छ, तर त्यसभन्दा अझ ठूलो घृणित कुरा अझै छ, किनकि चौथो घृणित कुराले पच्चीस जना पुरुषहरूको यस्तो नेतृत्वलाई चिनाउँछ, जो मन्दिरतर्फ पिठ्यूँ फर्काएर सूर्यको पूजा गरिरहेका छन्।

In the fourth abomination the pronouncement is made that “the ancient men,” “have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose.” The “day of provocation” is the day when God’s ministry of wrath begins, as it did with ancient Israel when they rejected the message of Joshua and Caleb concerning the Promised Land. The rejection of the sealing message marks when the cup of iniquity is full for Jerusalem. Joshua and Caleb represent the little company, who are the faithful few that are sighing and crying for the abominations in the church and in the land.

चौथो घृणित कार्यमा यो घोषणा गरिन्छ कि “ती प्राचीन पुरुषहरूले” “देशलाई हिंसाले भरिदिएका छन्, र मलाई रिस उठाउन फेरि फर्केका छन्; अनि, हेर, तिनीहरूले आफ्नो नाकतिर हाँगो लगाउँछन्।” “उत्तेजनाको दिन” त्यो दिन हो जब परमेश्वरको क्रोधको सेवकाइ आरम्भ हुन्छ, जसरी प्राचीन इस्राएलले प्रतिज्ञात देशसम्बन्धी यहोशू र कालेबको सन्देशलाई अस्वीकार गर्दा भएको थियो। छाप लगाउने सन्देशको अस्वीकृतिले यरूशलेमका लागि अधर्मको प्याला भरिएको समयलाई चिन्हित गर्दछ। यहोशू र कालेबले सानो समूहको प्रतिनिधित्व गर्छन्, जो मण्डली र देशमा भएका घृणित कार्यहरूका निम्ति सुस्केरा हाल्दै र विलाप गर्दै रहने विश्वासी थोरै जनहरू हुन्।

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying, The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not. But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have showed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. Numbers 14:5–12.

> तब मोशा र हारून इस्राएलका सन्तानहरूको मण्डलीको सम्पूर्ण सभाका सामु आफ्नो मुख घोप्टो परेर लडे। अनि नूनका छोरा यहोशू र येफुन्नेको छोरा कालेब, जो देश टटोल्न जानेहरूमध्येका थिए, आफ्ना लुगा च्याते; र तिनीहरूले इस्राएलका सन्तानहरूको सारा सभालाई यसो भने, “हामीले टटोलेर पार गरेको त्यो देश अत्यन्त असल देश हो। यदि परमप्रभु हामीप्रति प्रसन्न हुनुहुन्छ भने, उहाँले हामीलाई त्यस देशमा लैजानुहुनेछ र त्यो हामीलाई दिनुहुनेछ—दूध र मह बग्ने देश। केवल परमप्रभुको विरुद्ध विद्रोह नगर; न त त्यस देशका मानिसहरूसँग डराऊ, किनकि तिनीहरू हाम्रो लागि रोटी हुन्; तिनीहरूको संरक्षण तिनीहरूबाट हटिसकेको छ, र परमप्रभु हाम्रो साथमा हुनुहुन्छ; तिनीहरूसँग नडराऊ।” तर सारा मण्डलीले तिनीहरूलाई ढुङ्गाले हान्नू भनी भने। तब परमप्रभुको महिमा भेट हुने पालमा इस्राएलका सबै सन्तानका सामु प्रकट भयो। अनि परमप्रभुले मोशालाई भन्नुभयो, “यो मानिसहरूले कहिलेसम्म मलाई उत्तेजित गरिरहनेछन्? र मैले तिनीहरूका बीचमा देखाएका सबै चिन्हहरू हुँदाहुँदै पनि तिनीहरूले कहिलेसम्म ममाथि विश्वास गर्नेछैनन्? म तिनीहरूलाई महामारीले प्रहार गर्नेछु, र तिनीहरूलाई उत्तराधिकारबाट वञ्चित गर्नेछु, अनि तँबाट तिनीहरूभन्दा ठूलो र सामर्थी जाति खडा गर्नेछु।” गन्ती 14:5–12।

The “provocation” that was brought about by the rebels in Numbers, and also in Ezekiel is based upon the rebel’s refusal to acknowledge the “signs” that have been manifested. The “signs” that were rejected in the time of Moses, were the “signs” that typified the manifestation of the power of God in the history of the Millerites. Ancient Israel provoked God by rejecting the “signs” of the manifestation of his power in their foundational history. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, modern Israel also rejects (turns its back against) the very foundational history that was to be the “sign,” that would allow them to “recognize” the repetition of the history of the Midnight Cry which is repeated in the last days.

गन्तीको पुस्तकमा र इजकिएलमा पनि विद्रोहीहरूद्वारा उत्पन्न गरिएको “उत्तेजना” विद्रोहीहरूले प्रकट गरिएका “चिह्नहरू” स्वीकार गर्न अस्वीकार गरेको कुरामाथि आधारित छ। मोशाको समयमा अस्वीकार गरिएका “चिह्नहरू” ती “चिह्नहरू” थिए, जसले मिलेराइटहरूको इतिहासमा परमेश्वरको शक्तिको प्रकटीकरणलाई पूर्वरूपमा देखाएका थिए। प्राचीन इस्राएलले आफ्नो आधारभूत इतिहासमा उहाँको शक्तिको प्रकटीकरणका “चिह्नहरू” अस्वीकार गरेर परमेश्वरलाई उत्तेजित तुल्यायो। एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयमा, आधुनिक इस्राएलले पनि ठीक त्यही आधारभूत इतिहासलाई अस्वीकार गर्छ (त्यसतर्फ आफ्नो पिठ्यूँ फर्काउँछ), जुन “चिह्न” हुनु पर्ने थियो, जसले तिनीहरूलाई अन्तिम दिनहरूमा दोहोरिने मध्यरातको पुकारको इतिहासको पुनरावृत्तिलाई “चिन्न” अनुमति दिने थियो।

God allows the rebels to see the repetition of the manifestation of the power of God, for it was the repetition of the manifestation of the power of God that was not only the latter rain, but the truth that would have saved them if they would have been among those who loved the truth.

परमेश्वरले विद्रोहीहरूलाई परमेश्वरको शक्तिको प्रकटीकरणको पुनरावृत्ति देख्न दिनुहुन्छ, किनकि परमेश्वरको शक्तिको प्रकटीकरणको यही पुनरावृत्ति केवल पछिल्लो वर्षा मात्र थिएन, तर त्यो सत्य पनि थियो, जसले तिनीहरूलाई बचाउनेथियो, यदि तिनीहरू सत्यलाई प्रेम गर्नेहरूमा परेका हुनेथिए।

The identification of the four abominations of Ezekiel eight as symbols of the four generations of Laodicean Adventism is part of the message that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the last days. The first generation began at the rebellion of 1863, and twenty-five years later in 1888, the rebellion that marked the beginning of the second generation with the symbol of secret chambers arrived. Thirty-one years later, in 1919, the publication of the book by W. W. Prescott titled, The Doctrine of Christ, marked the beginning of the third generation, which Ezekiel had represented as women weeping for Tammuz. Thirty-eight years after that, in 1957, with the publication of the book, Questions on Doctrine, the fourth generation arrived that identifies the time when the rebels will turn against the sealing message that arises from the east, and worship the sun.

इजकिएल आठका चार घृणित कुराहरूलाई लाओदिकीया एडभेन्टवादका चार पुस्ताहरूका प्रतीकहरूको रूपमा पहिचान गर्नु, अन्तिम दिनहरूमा यहूदाको कुलका सिंहद्वारा खोलेर प्रकट गरिने सन्देशको एक भाग हो। पहिलो पुस्ता 1863 को विद्रोहबाट सुरु भयो, र पच्चीस वर्षपछि 1888 मा, गुप्त कोठाहरूको प्रतीकद्वारा चिन्हित दोस्रो पुस्ताको आरम्भ गराउने विद्रोह आइपुग्यो। त्यसको एकतीस वर्षपछि, 1919 मा, W. W. Prescott द्वारा The Doctrine of Christ शीर्षकको पुस्तकको प्रकाशनले तेस्रो पुस्ताको आरम्भलाई चिन्हित गर्‍यो, जसलाई इजकिएलले तम्मूजको निम्ति रोइरहेका स्त्रीहरूको रूपमा प्रस्तुत गरेका थिए। त्यसको अठतीस वर्षपछि, 1957 मा, Questions on Doctrine नामक पुस्तकको प्रकाशनसँगै चौथो पुस्ता आइपुग्यो, जसले त्यो समयलाई पहिचान गराउँछ जब विद्रोहीहरू पूर्वबाट उदय हुने छाप लगाउने सन्देशको विरुद्ध फर्कनेछन्, र सूर्यको उपासना गर्नेछन्।

We will begin to consider the second generation of Laodicean Adventism’s rebellion that arrived at the Minneapolis General Conference in 1888. It is important to remember that all four of Ezekiel’s abominations occur in Jerusalem, though they represent a progressive history of rebellion, it is always addressing the rebellion that occurs within the city that represents Laodicean Adventism in the last days.

हामी सन् १८८८ मा मिनियापोलिस सामान्य सम्मेलनमा आइपुगेको लाओदिकियाई एड्भेन्टवादको विद्रोहको दोस्रो पुस्तामाथि विचार गर्न आरम्भ गर्नेछौँ। यो स्मरणमा राख्नु महत्त्वपूर्ण छ कि इजकिएलका ती चारै घृणित कर्महरू यरूशलेममै घटित हुन्छन्; यद्यपि तिनले विद्रोहको क्रमशः विकसित हुँदै जाने इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, तैपनि तिनले सधैँ त्यसै शहरभित्र हुने विद्रोहलाई सम्बोधन गरिरहेका हुन्छन्, जसले अन्तिम दिनहरूमा लाओदिकियाई एड्भेन्टवादको प्रतिनिधित्व गर्दछ।

> “As one of the signs of Jerusalem’s destruction, Christ had said, ‘Many false prophets shall rise, and shall deceive many.’ False prophets did rise, deceiving the people, and leading great numbers into the desert. Magicians and sorcerers, claiming miraculous power, drew the people after them into the mountain solitudes. But this prophecy was spoken also for the last days. This sign is given as a sign of the Second Advent. Even now false christs and false prophets are showing signs and wonders to seduce His disciples. Do we not hear the cry, ‘Behold, He is in the desert’? Have not thousands gone forth into the desert, hoping to find Christ? And from thousands of gatherings where men profess to hold communion with departed spirits is not the call now heard, ‘Behold, He is in the secret chambers’? This is the very claim that spiritism puts forth. But what says Christ? ‘Believe it not. For as the lightning cometh out of the east, and shineth even unto the west; so shall also the coming of the Son of man be.’” The Desire of Ages, 631.

> “यरूशलेमको विनाशका चिन्हहरूमध्ये एकको रूपमा, ख्रीष्टले भन्नुभएको थियो, ‘धेरै झूटा अगमवक्ताहरू उठ्नेछन्, र धेरैलाई भ्रममा पार्नेछन्।’ झूटा अगमवक्ताहरू वास्तवमै उठे, जनतालाई छल्दै, र ठूलो संख्यालाई मरुभूमितर्फ डोर्‍याउँदै। जादूगरहरू र तान्त्रिकहरूले, आफूमा चमत्कारिक शक्ति भएको दाबी गर्दै, मानिसहरूलाई आफ्नो पछि पहाडी एकान्त स्थानहरूमा लगे। तर यो अगमवाणी अन्तिम दिनहरूका निम्ति पनि बोलिएको थियो। यो चिन्ह दोस्रो आगमनको चिन्हको रूपमा पनि दिइएको हो। अहिले नै पनि झूटा ख्रीष्टहरू र झूटा अगमवक्ताहरू उहाँका चेलाहरूलाई फसाउन चिन्हहरू र अचम्मका कामहरू देखाइरहेका छन्। के हामी यो पुकार सुन्दैनौँ, ‘हेर, उहाँ मरुभूमिमा हुनुहुन्छ’? के हजारौँ मानिस ख्रीष्टलाई भेट्ने आशामा मरुभूमितर्फ निस्किएका छैनन्? अनि हजारौँ त्यस्ता जमघटहरूबाट, जहाँ मानिसहरूले प्रस्थान गरिसकेका आत्माहरूसँग संगति राख्ने दाबी गर्छन्, के अहिले यो पुकार सुनिँदैन, ‘हेर, उहाँ गुप्त कोठाहरूमा हुनुहुन्छ’? यही नै त्यो दाबी हो, जुन आत्मावादले प्रस्तुत गर्दछ। तर ख्रीष्टले के भन्नुहुन्छ? ‘यसलाई नमान। किनकि जसरी बिजुली पूर्वबाट निस्केर पश्चिमसम्म चम्कन्छ, त्यसरी नै मानिसको पुत्रको आगमन पनि हुनेछ।’” द डिजाएर अफ एजेस, 631.

The secret chambers are a symbol of spiritualism, and the second abomination of Ezekiel chapter eight, takes place within the temple, where earthly images had been secretly hung upon the walls.

गुप्त कक्षहरू आत्मावादको प्रतीक हुन्, र इजकिएल अध्याय आठको दोस्रो घृणित कर्म मन्दिरभित्र घटित हुन्छ, जहाँ पार्थिव प्रतिमाहरू गोप्य रूपमा भित्ताहरूमा टाँगिएका थिए।

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, portrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> यसकारण म भित्र पसेँ र मैले देखें; अनि हेर, रेंगने सबै प्रकारका जीवहरू, घृणित पशुहरू, र इस्राएलको घरानाका सबै मूर्तिहरू भित्ताभरि चारैतिर कोरिएका थिए। अनि तिनीहरूका सामुन्ने इस्राएलको घरानाका अगुवाहरू मध्ये सत्तरी जना मानिसहरू उभिएका थिए, र तिनीहरूको बीचमा शाफानका छोरा याजान्याह उभिएका थिए; प्रत्येक मानिसको हातमा आफ्नो धूपदान थियो; अनि धूपको बाक्लो बादल माथि उठिरहेको थियो। तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसका सन्तान, के तैंले देखिस् कि इस्राएलको घरानाका अगुवाहरूले अन्धकारमा, प्रत्येकले आफ्ना प्रतिमाका कोठाहरूमा, के गर्दैछन्? किनकि तिनीहरू भन्छन्, परमप्रभुले हामीलाई देख्नुहुन्न; परमप्रभुले पृथ्वीलाई त्यागिदिनुभएको छ। इजकिएल 8:10–12.

Ezekiel sees “the idols of the house of Israel, portrayed upon the walls” of the sanctuary, but he is plainly told that this rebellion is also occurring within each of the ancient men’s “chambers of imagery.” The rebellion within the literal temple identifies the rebellion within the human temple.

इजकिएलले पवित्रस्थानका भित्ताहरूमा “इस्राएलको घरानाका मूर्तिहरू, कोरिएका” देख्छन्, तर उनलाई स्पष्ट रूपमा भनिन्छ कि यो विद्रोह ती प्राचीन पुरुषहरूका प्रत्येकका “चित्रहरूको कोठा” भित्र पनि भइरहेको छ। शाब्दिक मन्दिरभित्रको विद्रोहले मानवीय मन्दिरभित्रको विद्रोहलाई चिनाउँछ।

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “मन्दिरलाई संसारका किन्ने‑बेच्नेहरूबाट शुद्ध पार्दै, येशूले हृदयलाई पापको अशुद्धताबाट—आत्मालाई भ्रष्ट पार्ने सांसारिक अभिलाषाहरू, स्वार्थी वासनाहरू, दुष्ट बानीहरूबाट—शुद्ध पार्ने आफ्नो मिशनको घोषणा गर्नुभयो। मलाकी 3:1–3 उद्धृत।” The Desire of Ages, 161.

The second abomination represented a manifestation of wickedness both within the church, and the minds of the elders that were to be the church’s guardians. The wickedness there manifested is the wickedness of spiritualism. In the days of Noah, when every imagination of men’s hearts were wicked, the antediluvians had filled up their cup of iniquity.

दोस्रो घिनलाग्दो कुराले मण्डलीभित्र तथा मण्डलीका रक्षक हुनुपर्ने एल्डरहरूको मनभित्र प्रकट भएको दुष्टताको एउटा अभिव्यक्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्थ्यो। त्यहाँ प्रकट भएको दुष्टता अध्यात्मवादको दुष्टता हो। नूहका दिनहरूमा, जब मानिसहरूको हृदयका प्रत्येक कल्पना दुष्ट थिए, तब जलप्रलयअघिका मानिसहरूले आफ्ना अधर्मको कचौरा भरिसकेका थिए।

> And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually. Genesis 6:5.

> अनि परमेश्वरले देख्नुभयो कि पृथ्वीमा मानिसको दुष्टता महान् थियो, र उसको हृदयका विचारहरूको प्रत्येक कल्पना निरन्तर केवल दुष्ट मात्र थियो। उत्पत्ति ६:५।

The second generation identifies when spiritualism entered into both the leaders of Jerusalem, and also into the corporate structure of Laodicean Adventism. What “the ancients of the house of Israel” did “in the dark,” “in” their “chambers of” “imagery,” identifies “that every imagination of the thoughts of” their hearts “was only evil.” Sister White is clear that the destruction of Jerusalem represents the end of the world, and the testimony of the flood in Noah’s age also represents the end of the world. In the last days those who refuse to be sanctified by the truth are overtaken by spiritualism, as represented by the second abomination of Ezekiel chapter eight.

दोस्रो पुस्ताले आत्मवाद यरूशलेमका अगुवाहरूभित्र र लाओदिकीया सम्बन्धी एड्भेन्टवादको सामूहिक संरचनाभित्र कहिले प्रवेश गर्‍यो भन्ने कुरा पहिचान गर्छ। “इस्राएलका घरानाका पुरनियाहरू”ले “अँध्यारोमा,” आफ्ना “चित्रकारीका” “कोठाहरूमा” जे गरे, त्यसले तिनीहरूको हृदयका “विचारहरूको प्रत्येक कल्पना निरन्तर दुष्ट मात्र थियो” भन्ने कुरा चिन्हित गर्छ। सिस्टर ह्वाइट स्पष्ट हुनुहुन्छ कि यरूशलेमको विनाशले संसारको अन्त्यलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र नूहको युगको जलप्रलयको साक्षीले पनि संसारको अन्त्यलाई नै प्रतिनिधित्व गर्दछ। अन्तिम दिनहरूमा सत्यद्वारा पवित्र हुन अस्वीकार गर्नेहरूलाई आत्मवादले आच्छादित गर्छ, जसरी इजकिएल अध्याय आठको दोस्रो घृणित कुराद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

The second abomination of Ezekiel represents the rebellion that arrived in 1888, and becomes the symbol of the second generation, but more than this, 1888, and all that it represents or is represented by, was repeated on September 11, 2001. Sister White specifically identifies that in 1888, the mighty angel of Revelation eighteen descended, and therefore the history represents the time when the great buildings of New York City were to be thrown down by a touch from God, and Revelation eighteen, verses one through three were to be fulfilled.

इजकिएलको दोस्रो घृणित कार्यले १८८८ मा आएको विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र दोस्रो पुस्ताको प्रतीक बन्छ; तर यसभन्दा बढेर, १८८८—र त्यसले प्रतिनिधित्व गर्ने, वा जसद्वारा त्यो प्रतिनिधित्व गरिएको छ, ती सबै—सेप्टेम्बर ११, २००१ मा पुनरावृत्त भयो। सिस्टर ह्वाइटले विशेष रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ कि १८८८ मा प्रकाश १८ को शक्तिशाली स्वर्गदूत अवतरित भयो, र यसकारण यो इतिहासले त्यो समयलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जब परमेश्वरको एक स्पर्शद्वारा न्यु योर्क सहरका महान् भवनहरू भत्काइने थिए, र प्रकाश १८, पद १ देखि ३ सम्म, पूरा गरिनु थियो।

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “पहिले नै बनेका धारणाहरू त्याग्न अनिच्छुक हुनु, र यस सत्यलाई स्वीकार नगर्नु, वाग्नर र जोन्स भाइहरूद्वारा आएको प्रभुको सन्देशको विरुद्ध मिनियापोलिसमा प्रकट गरिएको विरोधको ठूलो अंशको आधारमा रहेको थियो। त्यस विरोधलाई भडकाएर शैतानले हाम्रा मानिसहरूबाट, धेरै हदसम्म, पवित्र आत्माको त्यो विशेष शक्ति टाढा राख्न सफल भयो, जुन परमेश्वर तिनीहरूलाई प्रदान गर्न आतुर हुनुहुन्थ्यो। शत्रुले तिनीहरूलाई त्यो सामर्थ्य प्राप्त गर्नबाट रोकेको थियो, जुन पेन्टेकोस्टको दिनपछि प्रेरितहरूले सत्यको घोषणा गरेझैँ संसारमा सत्य पुर्‍याउने कार्यमा तिनीहरूको हुन सक्ने थियो। आफ्नो महिमाद्वारा सारा पृथ्वीलाई ज्योतिर्मय पार्ने जो ज्योति हो, त्यसको प्रतिरोध गरियो, र हाम्रै आफ्ना भाइहरूको कार्यद्वारा त्यो धेरै हदसम्म संसारबाट टाढा राखिएको छ।” Selected Messages, book 1, 235.

The history of 1888, provided the example of the rejection of the message of the latter rain that arrived on September 11, 2001. 1888 is a symbol of the second generation of Laodicean Adventism, that is represented by Ezekiel’s second abomination, and the history therein identifies a rebellion that was typified by the seventy elders in Ezekiel. Their rebellion represented spiritualism, and paralleled the cup of probationary time being fulfilled in the time of Noah. The rejection of the message illustrated the rejection by the leadership of the message of the latter rain, which was to identify the arrival of the third Woe of Islam.

सन् १८८८ को इतिहासले सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आइपुगेको पछिल्ला वर्षाको सन्देशको अस्वीकृतिको उदाहरण प्रदान गर्‍यो। १८८८ लाओडिकीया-सम्बन्धी एडभेन्टवादको दोस्रो पुस्ताको प्रतीक हो, जुन इजकिएलको दोस्रो घृणित कर्मद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र त्यसभित्रको इतिहासले इजकिएलका सत्तरी एल्डरहरूद्वारा पूर्वछायांकित गरिएको विद्रोहलाई पहिचान गराउँछ। तिनीहरूको विद्रोहले आत्मवादलाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो, र नोआको समयमा परीक्षणकालको प्याला पूर्ण हुँदै गएको अवस्थासँग समानान्तर थियो। सन्देशको अस्वीकृतिले नेतृत्वरूपी पक्षद्वारा पछिल्ला वर्षाको सन्देशको अस्वीकृतिलाई दृष्टान्तित गर्‍यो, जुन इस्लामको तेस्रो धिक्कारको आगमनलाई चिन्हित गर्नका लागि थियो।

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “अन्तिम वर्षा परमेश्वरका जनहरूमाथि पर्नुपर्नेछ। एक शक्तिशाली स्वर्गदूत स्वर्गबाट तल ओर्लनुपर्नेछ, र सारा पृथ्वी उसको महिमाले प्रकाशित हुने छ।” रिभ्यू एण्ड हेराल्ड, अप्रिल 21, 1891.

The leadership that in 1888 rejected the message, typified the rejection of the message of Islam on September 11, 2001, but God intends to produce a manifestation of power that those leaders will witness as part of his judgment upon them. The manifestation of the power of the latter rain occurs at the end of the period of the sealing. It began on September 11, 2001, but it reaches its climax at the end of the three-and-a-half days of Revelation eleven, when the “great earthquake” arrives.

१८८८ मा सन्देशलाई अस्वीकार गर्ने नेतृत्वले सन् २००१ सेप्टेम्बर ११ मा इस्लामको सन्देशको अस्वीकृतिलाई पूर्वछायारूपमा जनायो, तर परमेश्वरले आफ्नो न्यायको एक अंशस्वरूप ती अगुवाहरूले साक्षी हुने शक्ति-प्रकटीकरण उत्पन्न गर्ने अभिप्राय राख्नुहुन्छ। पछिल्ला वर्षाको शक्तिको प्रकटीकरण छाप लगाइने अवधिको अन्त्यमा हुन्छ। यो सन् २००१ सेप्टेम्बर ११ मा आरम्भ भयो, तर प्रकाश अध्याय ११ का साढे तीन दिनको अन्त्यमा, जब “ठूलो भूकम्प” आइपुग्छ, तब यो आफ्नो चरमबिन्दुमा पुग्छ।

The message of 1888, was the Laodicean message, the last call for a former chosen people who were then in the process of being passed by.

१८८८ को सन्देश लाओदिकियाको सन्देश थियो, जो पहिले चुनिएका तर त्यस समयमा त्यागिँदै गइरहेका मानिसहरूका निम्ति अन्तिम आह्वान थियो।

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> “हामीलाई A. T. Jones र E. J. Waggoner द्वारा दिइएको सन्देश लाओदिकीया मण्डलीका लागि परमेश्वरको सन्देश हो, र हाय उसमाथि, जसले सत्यमा विश्वास गरेको दाबी त गर्छ, तर अरूहरूलाई परमेश्वरदत्त ज्योतिका किरणहरू प्रतिबिम्बित गर्दैन।” The 1888 Materials, 1053.

The message of 1888, represented the message that identified that when the great buildings of New York City were thrown down on September 11, 2001, the straight testimony to the Laodicean church was to be given, and the straight testimony is the message of Islam of the third Woe that, when breathed upon a backslidden people, has the power to bring them to life as a mighty army.

१८८८ को सन्देशले त्यस सन्देशको प्रतिनिधित्व गर्‍यो, जसले पहिचान गरायो कि जब ११ सेप्टेम्बर, २००१ मा न्युयोर्क सहरका विशाल भवनहरू ढालिए, तब लाओडिसियाली मण्डलीलाई सोझो साक्षी दिइनु पर्ने थियो; र त्यो सोझो साक्षी तेस्रो हायको इस्लामसम्बन्धी सन्देश हो, जसमा, जब धर्मबाट पतित भएका मानिसहरूमाथि सास फुकिन्छ, तिनीहरूलाई एउटा शक्तिशाली सेनाको रूपमा जीवित पार्ने सामर्थ्य हुन्छ।

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> “सुतिरहेका जनहरूलाई जागृत पार्न हाम्रा मण्डलीहरू र संस्थानहरूलाई एउटा सिधा गवाही सुनाइनुपर्छ।”

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> “जब प्रभुको वचनमा विश्वास गरिन्छ र त्यसको आज्ञापालन गरिन्छ, तब स्थिर उन्नति हुनेछ। अब हामी आफ्नो ठूलो आवश्यकतालाई हेरौँ। प्रभुले हामीलाई तबसम्म प्रयोग गर्न सक्नुहुन्न, जबसम्म उहाँले सुक्खा हड्डीहरूमा जीवनको सास फुक्नुहुन्न। मैले यी वचनहरू बोलिएको सुनेँ: ‘परमेश्वरको आत्माको हृदयमाथिको गहिरो चलायमान प्रभावबिना, त्यसको जीवनदायी प्रभावबिना, सत्य मृत अक्षर बन्छ।’” Review and Herald, November 18, 1902.

1888 marks the beginning of the second generation of Adventism, but it also provides a line of prophecy that aligns with the last days. On September 11, 2001 God led the people who chose to accept that the attack of Islam upon the earth beast was a fulfillment of prophecy back to the old paths. God’s people needed to return to the jewels of William Miller and become educated upon the foundational truths that included the fulfillment of the first and second Woes, that in turn established the arrival of the third Woe at that time. Once those people returned to those old paths they were led to see the sacredness of Habakkuk’s two tables.

१८८८ ले एडभेन्टवादको दोस्रो पुस्ताको आरम्भलाई चिह्नित गर्दछ, तर यसले अन्तिम दिनहरूसँग मेल खाने भविष्यवाणीको एउटा रेखा पनि प्रस्तुत गर्दछ। सेप्टेम्बर ११, २००१ मा, पृथ्वीका पशुमाथि इस्लामको आक्रमण भविष्यवाणीको परिपूर्ति हो भनेर स्वीकार गर्ने छनोट गरेका मानिसहरूलाई परमेश्वरले पुराना मार्गहरूतर्फ फर्काइदिनुभयो। परमेश्वरका जनहरू विलियम मिलरका रत्नहरूतर्फ फर्कनु आवश्यक थियो र ती आधारभूत सत्यहरूमा शिक्षित हुनु आवश्यक थियो, जसमा पहिलो र दोस्रो हायको परिपूर्ति समावेश थियो, जसले फलस्वरूप त्यही समयमा तेस्रो हायको आगमनलाई स्थापित गर्‍यो। एक पटक ती मानिसहरू ती पुराना मार्गहरूतर्फ फर्केपछि, उनीहरूलाई हबक्कूकका दुई पाटीहरूको पवित्रता देख्नतर्फ डोर्‍याइयो।

The rebellion of 1863 against Habakkuk’s two tables, which are Miller’s jewels and also the foundations of Adventism, typified a rebellion that was repeated on September 11, 2001; for once again the leadership of Laodicean Adventism was given opportunity to uphold the jewels of Miller, or reject them. All four generations of Adventism that are represented in Ezekiel eight, are also representing the rebellion of Laodicean Adventism on September 11, 2001.

१८६३ मा हबक्कूकका दुई तख्ताहरू—जो मिलरका रत्नहरू हुन् र एड्भेन्टवादका आधारहरू पनि हुन्—विरुद्ध भएको विद्रोहले त्यस्तो विद्रोहको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो, जुन सेप्टेम्बर ११, २००१ मा पुनः दोहोरियो; किनकि फेरि एकपटक लाओदिकीया एड्भेन्टवादको नेतृत्वलाई मिलरका रत्नहरूलाई समर्थन गर्ने, वा तिनलाई अस्वीकार गर्ने अवसर दिइयो। इजकिएल आठमा प्रतिनिधित्व गरिएका एड्भेन्टवादका सबै चार पुस्ताहरूले पनि सेप्टेम्बर ११, २००१ मा भएको लाओदिकीया एड्भेन्टवादको विद्रोहलाई नै प्रतिनिधित्व गरिरहेका छन्।

We will continue to identify the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

हामी अर्को लेखमा लाओडिकीयन एडभेन्टवादको दोस्रो पुस्तालाई अझै पहिचान गर्दै जानेछौँ।

> “God created man with affections capable of embracing eternal realities. These affections were to be kept pure and holy, free from all earthliness. But human beings have lost eternity out of their reckoning. God, the Alpha and Omega, the beginning and the end, the One who holds in His keeping the destiny of every soul, is forgotten. Supposing themselves to be mighty in knowledge, men have let themselves down to the lowest level in God’s sight.

> “परमेश्वरले मानिसलाई अनन्त वास्तविकताहरूलाई अँगाल्न सक्ने स्नेहभावहरू सहित सृष्टि गर्नुभयो। यी स्नेहभावहरू शुद्ध र पवित्र राखिनुपर्ने थिए, सबै सांसारिकताबाट मुक्त। तर मानवजातिले आफ्नो हिसाब-किताबबाट अनन्ततालाई हराइसकेको छ। परमेश्वर—अल्फा र ओमेगा, आदि र अन्त, प्रत्येक आत्माको गन्तव्य आफ्नै संरक्षणमा राख्नुहुने उहाँ—बिर्सिइनुभएको छ। आफूलाई ज्ञानमा पराक्रमी ठान्दै, मानिसहरूले परमेश्वरको दृष्टिमा आफूलाई सबैभन्दा तल्लो स्तरसम्म झारिदिएका छन्।”

> “The mind of man has become earthly. In the place of revealing the impress of divinity, it reveals the impress of humanity. In its chambers are seen the imagery of earth. The debasing practises which prevailed in the days of Noah, placing the inhabitants of that age beyond hope of salvation, are seen today.” Signs of the Times, December 18, 1901.

> “मानिसको मन सांसारिक भएको छ। दिव्यताको छाप प्रकट गर्ने स्थानमा यसले मानवताको छाप प्रकट गर्दछ। यसको कोठाहरूमा पृथ्वीका चित्रहरू देखिन्छन्। नूहका दिनहरूमा प्रबल भएका ती पतनशील आचरणहरू, जसले त्यस युगका बासिन्दाहरूलाई मुक्तिको आशाभन्दा पर राखेका थिए, आज देखिन्छन्।” Signs of the Times, December 18, 1901.

Back to Articles