Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Four

येशू ख्रीष्टको प्रकाश — चार नम्बर

Isaiah Forty

यशैया चालीसौँ अध्याय

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

येशू ख्रीष्टको प्रकाशको सन्देश, जो खोलिँदै छ, त्यसमा “सत्य” भनेर अनूदित हिब्रू शब्दको पहिचान समावेश छ, जसले अन्य कुराहरूसँगै ख्रीष्टको चरित्रलाई अल्फा र ओमेगाको रूपमा प्रतिनिधित्व गर्दछ। कुनै वस्तुको आरम्भले त्यसै वस्तुको अन्त्यलाई प्रतिनिधित्व गर्ने तत्त्वले सम्पूर्ण बाइबललाई व्याप्त गरेको छ, र ख्रीष्टको चरित्र बाइबलमा प्रकट भएको छ, किनकि उहाँ वचन हुनुहुन्छ। अल्फा र ओमेगा ख्रीष्टको चरित्रको त्यही तत्त्व हो, जसलाई उहाँ स्वयंले उहाँ परमेश्वर हुनुहुन्छ भन्ने प्रमाणको रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ।

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

यशैयाह अध्याय चालीसले एउटा अगमवाणीपूर्ण कथनको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ, जुन यशैयाहको पुस्तकको अध्याय छैँसट्ठीसम्म निरन्तर रहन्छ। यो पठाइएका सान्त्वनादाताको पहिचान गरेर आरम्भ हुन्छ, जसलाई ख्रीष्टले आफ्ना प्रस्थानका कारण चेलाहरूलाई सान्त्वना दिन भनी प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ; तर सान्त्वनादाताको आगमनले, जसरी सबै अगमवाणीहरूले गर्छन्, अन्तिम दिनहरूमा आफ्नो सिद्ध परिपूर्तिलाई पाउँछ। यशैयाह र येशूद्वारा सान्त्वनादाताको आगमनको पहिचानले सन् २०२० जुलाई १८ मा घटेको एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलनको निराशातर्फ संकेत गर्दछ।

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

> तथापि म तिमीहरूलाई सत्य नै भन्दछु; मेरो जानु तिमीहरूका लागि हितकर छ; किनकि यदि म गएँ भनेनँ, सान्त्वनादाता तिमीहरूकहाँ आउनेछैन; तर यदि म प्रस्थान गरेँ भने, म उहाँलाई तिमीहरूकहाँ पठाउनेछु। अनि उहाँ आउनुभएपछि, उहाँले संसारलाई पाप, धार्मिकता, र न्यायको विषयमा दोषी ठहराउनुहुनेछ। यूहन्ना 16:7, 8।

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

“पाप, धार्मिकता, र न्याय” भन्ने शब्दहरू ती नै हुन् जसद्वारा सान्त्वनादाताले संसारलाई “दोष देखाउनेछ।” “दोष देखाउनेछ” भनेर अनुवाद गरिएको शब्दमा विश्वस्त तुल्याउने अर्थ पनि समावेश छ। “पाप, धार्मिकता र न्याय” का यी तीन चरणहरूले “सत्य” भनेर अनुवाद गरिएको हिब्रू शब्दलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। त्यो शब्द हिब्रू वर्णमालाको पहिलो, तेह्रौँ र अन्तिम अक्षरहरूबाट बनाइएको थियो, र त्यस शब्दले यो जनाउँछ कि सबै वस्तुहरूको सृष्टिकर्ता पहिलो र अन्तिम, अल्फा र ओमेगा हुनुहुन्छ। जब सान्त्वनादाता निराश भएका एक लाख चवालीस हजारकहाँ आउनुहुन्छ, तब उहाँले पहिले तिनीहरूलाई, र त्यसपछि संसारलाई, परमेश्वर अल्फा र ओमेगा हुनुहुन्छ भनी विश्वस्त तुल्याउनुहुनेछ।

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> “मेरो प्रजालाई सान्त्वना देओ, सान्त्वना देओ,” तिमीहरूका परमेश्वर भन्नुहुन्छ। “यरूशलेमसित सान्त्वनापूर्वक बोल, र त्यसलाई पुकारेर भन, कि यसको युद्धकाल पूरा भएको छ, यसको अधर्म क्षमा गरिएको छ; किनकि यसले आफ्ना सबै पापका निम्ति परमप्रभुको हातबाट दोब्बर पाएको छ।” उजाडस्थानमा पुकार्नेको आवाज: “परमप्रभुको बाटो तयार गर; मरुभूमिमा हाम्रा परमेश्वरका लागि राजमार्ग सीधा पार। हरेक बेँसी उचालिनेछ, र हरेक पर्वत र डाँडा होच्याइनेछ; बाङ्गोटिङ्गो सोझो पारिनेछ, र उबडखाबड स्थानहरू समथर बनाइनेछन्; अनि परमप्रभुको महिमा प्रकट हुनेछ, र सबै प्राणीले त्यसलाई एकैसाथ देख्नेछन्; किनकि परमप्रभुको मुखले यो भन्नुभएको छ।” यशैया ४०:१–५।

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

यो खण्डले अन्तिम एलियाह सन्देशवाहकको कार्यलाई पहिचान गरिरहेको छ, जसको प्रतिरूप विलियम मिलरमा दिइएको थियो; विलियम मिलर स्वयं यूहन्ना बप्तिस्मा दिनेमा प्रतिरूपित भएका थिए; यूहन्ना बप्तिस्मा दिने एलियाहमा प्रतिरूपित भएका थिए; र एलियाहलाई मलाकीले वाचाको सन्देशवाहकका लागि मार्ग तयार पार्ने सन्देशवाहकको रूपमा चिनाएका थिए। अन्तिम एलियाह आन्दोलनमा, जब प्रभुले निराश पारिएकाहरूलाई सुदृढ गर्न र ढिलाइको समयमा प्रभुको प्रतीक्षा गरिरहेकाहरूलाई बल दिन सान्त्वनादातालाई पठाउनुहुन्छ, तब “परमप्रभुको महिमा प्रकट हुनेछ, र सबै प्राणीले त्यसलाई एकसाथ देख्नेछन्।” प्रभुको “महिमा” उहाँको चरित्र हो, र येशू ख्रीष्टको प्रकाश उहाँको चरित्रको त्यस तत्वको अनमुहरण हो, जसलाई अल्फा र ओमेगा भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको छ। पहिलो पाँच पदहरूको प्रस्तावनापछि, “उजाडस्थानमा पुकारा गर्नेको आवाज” ले परमेश्वरलाई सोध्छ, “म के पुकारूँ?”

> The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

> त्यस स्वरले भन्यो, “घोषणा गर।” अनि उसले भन्यो, “म के घोषणा गरूँ?” सबै प्राणी घाँस हुन्, र तिनीहरूको सारा शोभा मैदानको फूलझैँ हो। घाँस ओइलाउँछ, फूल झर्छ, किनकि परमप्रभुको सास त्यसमा फुक्छ; निश्चय नै मानिसहरू घाँस हुन्। घाँस ओइलाउँछ, फूल झर्छ; तर हाम्रा परमेश्वरको वचन सदासर्वदा स्थिर रहनेछ। यशैया 40:6–8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

ख्रीष्टको चरित्रको त्यो सन्देश, जसलाई अल्फा र ओमेगा भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको छ, इस्लामको प्रतीकात्मकताभित्र स्थापित गरिएको छ। इजकिएल अध्याय सैंतीसमा, मरेका हाडहरूको उपत्यकालाई पहिले एकसाथ जुटाइन्छ, अनि त्यसपछि चार बतासहरूको भविष्यवाणीमय सन्देशद्वारा त्यसमा जीवन ल्याइन्छ।

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “स्वर्गदूतहरूले चार वायुहरूलाई थामिरहेका छन्, जसलाई एउटा क्रोधित घोडाले आफैँलाई छुटाएर निस्कन र सारा पृथ्वीको सतहमाथि दौडिन खोजिरहेको रूपमा चित्रित गरिएको छ, जसको मार्गमा विनाश र मृत्यु बोकेको हुन्छ।”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “के हामी अनन्त संसारको ठीक किनारमै निदाइरहनेछौँ? के हामी मन्द, चिसो र मृतवत् हुनेछौँ? ओहो, काश, हाम्रा मण्डलीहरूमा परमेश्वरको आत्मा र श्वास उहाँका जनहरूमा फुकिएको हुन्थ्यो, ताकि तिनीहरू आफ्नो खुट्टामा उभिऊन् र जीवित रहून्। हामीले यो देख्न आवश्यक छ कि मार्ग साँघुरो छ, र ढोका पनि साँघुरो छ। तर जब हामी त्यो साँघुरो ढोकाबाट भित्र पस्छौँ, यसको विस्तार असीमित हुन्छ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

बाइबलको अगमवाणीमा क्रोधित घोडा इस्लाम हो। प्रकाशको पुस्तक अध्याय सातमा चार स्वर्गदूतहरूले चार वायुलाई थामेर राखेको दृश्यद्वारा चित्रित गरिएझैँ, विनाशको आफ्नो कार्य गर्नबाट त्यो क्रोधित घोडालाई रोकिएको छ। एक लाख चवालीस हजारले छाप नपाएसम्म तिनीहरूलाई रोकेर राखिएको छ।

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> यी कुराहरूपछि मैले पृथ्वीका चार कुनामा उभिरहेका चार स्वर्गदूतहरूलाई देखें; तिनीहरूले पृथ्वीका चारवटा बतासलाई थामिरहेका थिए, ताकि न त पृथ्वीमाथि, न समुद्रमाथि, न कुनै रूखमाथि बतास चलोस्। अनि मैले अर्को स्वर्गदूतलाई पूर्वबाट उक्लँदै गरेको देखें, जससँग जीवित परमेश्वरको छाप थियो; र उनले ठूलो स्वरले ती चार स्वर्गदूतहरूलाई पुकारे, जसलाई पृथ्वी र समुद्रलाई हानि पुर्‍याउने अधिकार दिइएको थियो, यसो भन्दै, “हामीले आफ्ना परमेश्वरका सेवकहरूका निधारहरूमा छाप नलगाउञ्जेल पृथ्वीलाई, न समुद्रलाई, न रूखहरूलाई हानि पुर्‍याओ।” प्रकाश ७:१–३।

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

चार वायुलाई थामेर राखिएको हुनु, परमेश्वरका जनताको छाप लगाउने कार्य पूरा नहुँदासम्म इस्लामलाई रोकिराखिएको कुराको प्रतीक हो। प्रकाशको पुस्तकमा इस्लामलाई सात तुरहीहरूमध्ये अन्तिम तीन तुरहीका रूपमा, साथै तीन हायका रूपमा पनि प्रस्तुत गरिएको छ।

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> अनि मैले हेरेँ, र स्वर्गको मध्यभाग हुँदै उडिरहेको एउटा स्वर्गदूतलाई सुनेँ, जसले ठूलो स्वरले यसो भनिरहेको थियो, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीमा बस्नेहरूलाई, ती तीन स्वर्गदूतहरूको तुरहीका बाँकी ध्वनिहरूका कारण, जो अझै फुकिन बाँकी छन्!” प्रकाश 8:13।

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

तीनवटा हायका तुरहीहरूको परिचय गराइसकेपछि, यूहन्नाले नवौं अध्यायमा इस्लामका विशेषताहरू चिन्हित गर्छन्। नवौं अध्यायको चौथो पदमा इस्लामलाई एउटा आज्ञा दिइन्छ, जुन मोहम्मदपछिका पहिलो नेता अबूबक्रको इतिहासमा पूरा भयो।

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> अनि तिनीहरूलाई आज्ञा दिइयो कि तिनीहरूले पृथ्वीको घाँसलाई, न कुनै हरियो वस्तुलाई, न कुनै रूखलाई हानि पुर्‍याऊन्; तर केवल ती मानिसहरूलाई, जसको निधारमा परमेश्वरको छाप छैन। प्रकाश ९:४।

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

उरियाह स्मिथले अबुबेक्रको सम्बन्धलाई चौथो पदसँग पहिचान गरे।

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

> “मुहम्मदको मृत्यु भएपछि, सन् ६३२ मा अबूबेकरले उनको नेतृत्वको उत्तराधिकार लिए, जसले आफ्नो अधिकार र शासनलाई यथोचित रूपमा स्थापित गरिसकेपछि अरबका जातिहरूकहाँ एक परिपत्र पत्र पठाए, जसबाट निम्नलिखित अंश उद्धृत गरिएको छ:

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

> “‘जब तिमीहरू परमप्रभुका युद्धहरू लड्छौ, तब आफ्नो पिठ्युँ नफर्काई पुरुषार्थका साथ लड; तर तिमीहरूको विजय स्त्रीहरू र बालबालिकाको रगतले कलुषित नहोस्। कुनै खजूरका रूखहरू ननाश गर, न त अन्नबालीका खेतहरू जलाऊ। कुनै फलफूलका रूखहरू नकाट, न त पशुहरूलाई कुनै हानि गर, केवल तीबाहेक जसलाई तिमीहरू खानका निम्ति मार्छौ। अनि जब तिमीहरू कुनै करार वा सर्त गर्छौ, त्यसलाई निभाऊ, र आफ्नो वचनप्रति सच्चा रहो। अनि जाँदै गर्दा तिमीहरूले केही धार्मिक जनहरू भेट्टाउनेछौ, जो विहारहरूमा एकान्तवास गरी त्यसरी परमेश्वरको सेवा गर्ने उद्देश्य राख्छन्; तिनीहरूलाई छोडिदेओ, न त तिनीहरूलाई मार, न त तिनीहरूका विहारहरू ध्वस्त पार। अनि तिमीहरूले अर्को प्रकारका मानिसहरू पनि भेट्टाउनेछौ, जो शैतानको सभाघरका हुन्, जसका शिर मुन्डिएका छन्; निश्चय गर कि तिमीहरूले तिनीहरूका खप्पर चिरिदेओ, र जबसम्म तिनीहरू या त मोहम्मदी बन्दैनन् वा कर तिर्दैनन्, तबसम्म तिनीहरूलाई कुनै दया नदेखाऊ।’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

उरियाह स्मिथ अगाडि बढेर मानिसहरूका दुई वर्गहरू पहिचान गर्छन्, जसलाई अबूबेक्रले रोमविरुद्ध युद्ध गर्न पठाएका इस्लामी योद्धाहरूले छुट्याउनुपर्ने थियो। एउटा वर्गलाई उनले आइतबार उपासना गर्ने क्याथोलिक भिक्षुहरू भनेर चिनाउँछन्; र अर्को वर्गचाहिँ सातौँ-दिनमा उपासना गर्नेहरू थिए। इस्लामले सूर्य-उपासकहरूमाथि मात्र आक्रमण गर्नु थियो। हाम्रो विचारका लागि अझ महत्त्वपूर्ण कुरा के हो भने, मानिसहरू—चाहे आइतबार मान्नेहरू हुन् वा सब्बाथ मान्नेहरू—प्रतीकात्मक रूपमा घाँस, हरिया वनस्पतिहरू र रूखहरूका रूपमा प्रस्तुत गरिएका छन्। अध्याय सातमा भएका चार वायुलाई सब्बाथ मान्नेहरूमा छाप नलागुञ्जेल घाँसमाथि बहनबाट रोकिएको थियो।

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलनका सन्देशवाहकले परमेश्वरलाई सोध्छन्, “म के पुकारूँ?” उनलाई भनियो कि उनको सन्देश यो हुनुपर्थ्यो कि परमेश्वरको वचन सदासर्वदा अटल रहन्छ, र त्यो सन्देश घाँसमाथि बहने बतासको सन्दर्भभित्र राखिनुपर्थ्यो। जब इस्लामसम्बन्धी असफल भविष्यवाणीका कारण निराश भएका, र त्यसपछि आफूहरू दश कुँवारीहरूको दृष्टान्तको ढिलाइको समयमा रहेको कुरा चिनेका एक लाख चवालीस हजारकहाँ सान्त्वनादाता पठाइन्छ, तब सान्त्वनादाताले उनीहरूलाई उनीहरूले प्रस्तुत गर्नुपर्ने सन्देश बाइबलीय भविष्यवाणीमा इस्लामको भूमिकाको सन्देश हो भनेर जानकारी दिनुहुन्छ। ढिलाइको समयको इतिहासमा सान्त्वनादाताको आगमनले उनीहरूलाई खडा गराउँछ।

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसको पुत्र, तेरा खुट्टामा उभिइरह, र म तँसँग बोल्नेछु। अनि जब उहाँले मसँग बोल्नुभयो, आत्मा मभित्र प्रवेश गर्‍यो, र मलाई मेरा खुट्टामा उभ्यायो, ताकि मसँग बोल्नुहुने उहाँलाई मैले सुनूँ। इजकिएल २:१, २.

They stand when they are resurrected.

तिनीहरू जब पुनरुत्थान गरिन्छन्, तब उभिन्छन्।

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> अनि मानिसहरू, कुलहरू, भाषाहरू र जातिहरूमध्येका मानिसहरूले तिनीहरूका मृत शरीरहरू साढे तीन दिनसम्म हेर्नेछन्, र तिनीहरूका मृत शरीरहरूलाई चिहानमा राख्न दिनेछैनन्। अनि पृथ्वीमा बस्नेहरूले तिनीहरूका विषयमा आनन्द मनाउनेछन्, हर्षित हुनेछन्, र एक-अर्कालाई उपहार पठाउनेछन्; किनकि यी दुई अगमवक्ताहरूले पृथ्वीमा बस्नेहरूलाई पीडा दिएका थिए। अनि साढे तीन दिनपछि परमेश्वरबाट जीवनको आत्मा तिनीहरूभित्र प्रवेश गर्‍यो, र तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिए; र तिनीहरूलाई देख्नेहरूमाथि ठूलो भय आयो। प्रकाश 11:9–11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

उभिने र त्यसपछि ध्वजाजस्तै माथि उठाइने यी दुई चरणहरू इजकिएलले पनि अध्याय सैँतीसमा चित्रण गरेका छन्। इजकिएलको पहिलो चरणले निराशाको उपत्यकामा रहेका मरेका सुक्खा हड्डीहरूका शरीर-अङ्गहरूलाई एकसाथ ल्याउँछ। इजकिएलको दोस्रो चरण चार बतासहरूको सन्देश हो, जो छाप लगाउने सन्देश हो, र जो इस्लामको सन्देश हो।

> And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

> अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, “हे मानिसका पुत्र, के यी हड्डीहरू जीवित हुन सक्छन्?” अनि मैले उत्तर दिएँ, “हे परमप्रभु परमेश्वर, तपाईं नै जान्नुहुन्छ।” फेरि उहाँले मलाई भन्नुभयो, “यी हड्डीहरूमाथि अगमवाणी गर, र तिनीहरूलाई भन, ‘हे सुक्खा हड्डीहरू, परमप्रभुको वचन सुन। यी हड्डीहरूलाई परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: हेर, म तिमीहरूभित्र सास प्रवेश गराउनेछु, र तिमीहरू जीवित हुनेछौ; अनि म तिमीहरूमाथि नसाहरू राख्नेछु, तिमीहरूमाथि मासु उमार्नेछु, तिमीहरूलाई छालाले ढाकिदिनेछु, र तिमीहरूभित्र सास हालिदिनेछु, अनि तिमीहरू जीवित हुनेछौ; र तिमीहरूले जान्नेछौ कि म नै परमप्रभु हुँ।’” यसरी मैले मलाई आज्ञा गरिएबमोजिम अगमवाणी गरें; र जब म अगमवाणी गर्दैथिएँ, तब एउटा आवाज भयो, अनि हेर, एउटा हलचल भयो, र हड्डीहरू एक-अर्कासँग मिले, प्रत्येक हड्डी आफ्नै हड्डीसँग। अनि जब मैले हेरेँ, हेर, तिनीहरूमाथि नसाहरू र मासु आए, र छालाले तिनीहरूलाई बाहिरबाट ढाक्यो; तर तिनीहरूमा सास थिएन। तब उहाँले मलाई भन्नुभयो, “वायुमाथि अगमवाणी गर, अगमवाणी गर, हे मानिसका पुत्र, र वायुलाई भन, ‘परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: हे सास, चारै दिशाका वायुदेखि आऊ, र यी मारिएकाहरूमा फुक, ताकि तिनीहरू जीवित होऊन्।’” त्यसैले मैले उहाँले मलाई आज्ञा गर्नुभएबमोजिम अगमवाणी गरें, र सास तिनीहरूभित्र आयो, अनि तिनीहरू जीवित भए, र आफ्ना खुट्टामाथि उभिए—अत्यन्तै ठूलो सेना। इजकिएल 37:3–10।

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

यशैयाको त्यस अंशमा, जसलाई हामी अहिले विचार गरिरहेका छौं, जब सान्त्वनादाता आउनुहुन्छ, तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिन्छन्; त्यसपछि तिनीहरूलाई एक चिन्हका रूपमा एउटा उच्च पर्वतमा उचालिन्छ, र तिनीहरूले “शुभ समाचार” घोषणा गर्छन्, जुन पछिल्लो वर्षा हो, तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश।

> O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

> हे सियोन, शुभ समाचार सुनाउने, अग्लो पर्वतमा चढ; हे यरूशलेम, शुभ समाचार सुनाउने, आफ्नो स्वर बलसँग उठाऊ; त्यसलाई उठाऊ, नडराऊ; यहूदाका सहरहरूलाई भन, हेर, तिमीहरूका परमेश्वर! हेर, प्रभु परमेश्वर शक्तिशाली हातसहित आउनुहुनेछ, र उहाँको बाहुले उहाँका निम्ति शासन गर्नेछ; हेर, उहाँको इनाम उहाँसँगै छ, र उहाँको प्रतिफल उहाँको सामुन्ने छ। उहाँले गोठालाले झैँ आफ्नो बगालको हेरचाह गर्नुहुनेछ; उहाँले पाठाहरूलाई आफ्नो बाहुलीले जम्मा गर्नुहुनेछ, र तिनीहरूलाई आफ्नो काखमा बोक्नुहुनेछ, अनि बच्चा भएका भेडीहरूलाई बिस्तारै डोर्याउनुहुनेछ। कसले आफ्नो हातको खोक्रोमा पानीहरू नापेको छ, र बित्ताले आकाश नापेको छ, र पृथ्वीको धूलोलाई नापमा समेटेको छ, र पर्वतहरूलाई तराजूमा, अनि डाँडाहरूलाई तुलामा तौलेको छ? कसले परमप्रभुको आत्मालाई निर्देशन दिएको छ, अथवा उहाँको सल्लाहकार भएर उहाँलाई सिकाएको छ? उहाँले कससँग परामर्श लिनुभयो, र कसले उहाँलाई शिक्षा दियो, र न्यायको मार्गमा उहाँलाई सिकायो, र उहाँलाई ज्ञान सिखायो, र उहाँलाई समझको बाटो देखायो? हेर, जातिहरू बाल्टिनबाट खसेको एक थोपा समान छन्, र तराजूको सानो धूलोसरि गनिएका छन्; हेर, उहाँले टापुहरूलाई अति सानो वस्तुजस्तै उठाउनुहुन्छ। अनि लेबनान जलाउनका लागि पर्याप्त छैन, न त त्यसका जनावरहरू होमबलिका लागि पर्याप्त छन्। उहाँका सामु सबै जातिहरू केही पनि होइनन्; तिनीहरू उहाँका दृष्टिमा शून्यभन्दा पनि कम, र व्यर्थ ठहरिन्छन्। यशैया 40:9–17।

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

आफ्ना चिहानहरूबाट बाहिर आएका मानिसहरूलाई एउटा ध्वजचिन्हको रूपमा उचालिन्छ, अथवा यशैयाले पहिचान गरेझैँ, उनीहरूलाई “एउटा उच्च पर्वत” मा लगिन्छ। त्यो उच्च पर्वत नै ध्वजचिन्ह हो, र यसले जुलाई 18, 2020 को पहिलो निराशाद्वारा आरम्भ भएको विलम्बको समयमा प्रभुको प्रतीक्षा गरिरहेका मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

> One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

> एक जनाको धिक्कारमा हजार जना भाग्नेछन्; पाँच जनाको धिक्कारमा तिमीहरू भाग्नेछौ; यहाँसम्म कि तिमीहरू पर्वतको टुप्पोमा रहेको ध्वजदण्डझैँ, र पहाडमाथि उठाइएको झण्डाझैँ मात्र बाँकी रहनेछौ। यसकारण परमप्रभु तिमीहरूमाथि अनुग्रह गर्नका लागि प्रतीक्षा गर्नुहुनेछ, र यसकारण उहाँ उच्च पारिनुहुनेछ, ताकि उहाँले तिमीहरूमाथि कृपा गर्न सकून्; किनकि परमप्रभु न्यायका परमेश्वर हुनुहुन्छ। धन्य हुन् ती सबै, जसले उहाँको प्रतीक्षा गर्छन्। यशैया ३०:१७, १८।

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

प्रकाशको पुस्तक अध्याय ११ मा त्यो ध्वजा स्वर्गतिर लगिन्छ।

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> तब तिनीहरूले स्वर्गबाट उनीहरूलाई यसो भन्दै गरेको एक ठूलो स्वर सुने, “यहाँ माथि आओ।” अनि तिनीहरू बादलमा स्वर्गतिर उक्लिए; र तिनीहरूका शत्रुहरूले तिनीहरूलाई देखे। त्यही घडी त्यहाँ एउटा ठूलो भूकम्प भयो, र सहरको दशौँ भाग ढल्यो, अनि त्यस भूकम्पमा सात हजार मानिस मारिए; र बाँकी रहेकाहरू भयभीत भए, र स्वर्गका परमेश्वरलाई महिमा दिए। प्रकाश 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

प्रकाशितवाक्य अध्याय ११ ले पहिचान गराउँछ कि ती दुई साक्षीहरू भूकम्प भएकै त्यही घडीमा स्वर्गतर्फ उठाइए। विगतको इतिहासमा फ्रान्सेली क्रान्तिद्वारा पूरा भएको भूकम्पले, आइतवार-व्यवस्थाको समयमा संयुक्त राज्यको उलटफेरको प्रतीकत्व गर्दछ। त्यसैले ध्वजचिन्ह आइतवार-व्यवस्थाको समयमा उठाइन्छ, र त्यसपछि ध्वजचिन्हले सारा संसारलाई “शुभ समाचार” घोषणा गर्दछ।

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> हे संसारका सबै बासिन्दाहरू, र पृथ्वीमा बस्नेहरू हो, जब उहाँले पर्वतहरूमा एउटा ध्वज उठाउनुहुन्छ, तब हेर; र जब उहाँले तुरही फुक्नुहुन्छ, तब सुन। यशैया 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

“तुरही” फुकिँदा ध्वजले “सुसमाचार” प्रस्तुत गर्नेछ। प्रकाशको अन्तिम तुरही-सन्देश सातौँ तुरही हो, जो तेस्रो हाय हो, र त्यो इस्लाम हो। यशैया, यूहन्ना र इजकिएल सबैले अन्तिम दिनहरूकै विषयमा बोलिरहेका छन्, र तिनीहरू कहिल्यै एक-अर्कासँग विरोध गर्दैनन्।

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

आइतबारको व्यवस्था जारी हुँदा परमेश्वरको छाप परमेश्वरका जनहरूमाथि लगाइन्छ।

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> “हामीमध्ये एक जनाले पनि आफ्नो चरित्रमा कुनै एक दाग वा कलङ्क रहुन्जेल परमेश्वरको छाप कहिल्यै प्राप्त गर्नेछैन। हाम्रो चरित्रका दोषहरू सुधार्ने, आत्माको मन्दिरलाई हरेक अशुद्धताबाट शुद्ध पार्ने काम हामीमाथि नै छोडिएको छ। तब पेन्तिकोसको दिनमा चेलाहरूमा प्रारम्भिक वर्षा झरेझैँ पछिल्लो वर्षा हामीमाथि झर्नेछ….”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

> “हे भाइहरू हो, तयारीको यस महान् कार्यमा तिमीहरू के गरिरहेका छौ? जो संसारसँग एकरूप भइरहेका छन्, तिनीहरूले सांसारिक ढाँचा ग्रहण गरिरहेका छन् र पशुको छापका लागि आफूलाई तयार पारिरहेका छन्। जो आफ्नै आत्ममाथि अविश्वासी छन्, जो परमेश्वरको सामु आफूलाई नम्र तुल्याइरहेका छन् र सत्यको आज्ञापालनद्वारा आफ्ना प्राणहरूलाई शुद्ध पारिरहेका छन्, तिनीहरूले स्वर्गीय ढाँचा ग्रहण गरिरहेका छन् र आफ्ना निधारहरूमा परमेश्वरको छापका लागि आफूलाई तयार पारिरहेका छन्। जब त्यो आदेश जारी हुनेछ र त्यो छाप अंकित गरिनेछ, तिनीहरूको चरित्र अनन्तकालसम्म शुद्ध र निष्कलंक रहनेछ।” Testimonies, volume 5, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

यद्यपि आइतबारको व्यवस्थाको समयमा त्यो डिक्री प्रभावकारी रूपमा लागू गरिन्छ, तापनि छाप ग्रहण गर्नेहरूले आइतबारको व्यवस्था आउनुभन्दा अघिनै त्यस छापका लागि तयार गरिएको चरित्र धारण गरेको हुनुपर्छ; किनकि आइतबारको व्यवस्था नै त्यो सङ्कट हो, जसतर्फ परमेश्वरको वचनमा उल्लिखित सबै सङ्कटहरूले अग्रसर गराउँछन्। यो दस कुमारीहरूको दृष्टान्तमा मध्यरातमा उठेको “सङ्कट” अथवा “पुकार” हो।

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “चरित्र संकटद्वारा प्रकट हुन्छ। जब मध्यरातमा त्यो गम्भीर स्वरले यस्तो घोषणा गर्‍यो, ‘हेर, दूलाहा आउँदैछ; उसलाई भेट्न बाहिर निस्क,’ तब निदाएका कुमारीहरू आफ्ना निद्राबाट ब्युँझिए, र त्यो अवसरको लागि कसले तयारी गरेको थियो भन्ने प्रकट भयो। दुवै पक्ष अचेत अवस्थामा परेका थिए, तर एक पक्ष आपत्कालको लागि तयार थियो, र अर्कोचाहिँ तयारीविनाको अवस्थामा भेटियो। चरित्र परिस्थितिद्वारा प्रकट हुन्छ। आपत्कालीन अवस्थाहरूले चरित्रको खरो धातु प्रकट गरिदिन्छन्। कुनै आकस्मिक र अकल्पित विपत्ति, शोक, वा संकट, कुनै अप्रत्याशित रोग वा वेदना, आत्मालाई मृत्युको सामना गराउने कुनै कुरा—यिनैले चरित्रको वास्तविक भित्री स्वरूप प्रकट गरिदिन्छन्। परमेश्वरको वचनका प्रतिज्ञाहरूमा वास्तविक विश्वास छ कि छैन, त्यो प्रकट गरिनेछ। आत्मा अनुग्रहद्वारा धारण गरिएको छ कि छैन, दीपकसहितको भाँडोमा तेल छ कि छैन, त्यो प्रकट गरिनेछ।”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “परीक्षाका समयहरू सबैमाथि आउँछन्। परमेश्वरको परीक्षा र सिद्ध पार्ने प्रक्रियाको अधीनमा हुँदा हामीले आफूलाई कसरी आचरण गर्छौं? के हाम्रा बत्तीहरू निभ्छन्? वा के हामी अझै तिनलाई जलिरहने अवस्थामा राख्छौं? के हामी अनुग्रह र सत्यले पूर्ण हुनुहुने उहाँसँगको हाम्रो सम्बन्धद्वारा प्रत्येक आपत्कालीन अवस्थाका लागि तयार छौं? पाँच बुद्धिमान् कन्याहरूले आफ्ना चरित्र पाँच मूर्ख कन्याहरूलाई दिन सकिनन्। चरित्र हामी प्रत्येकले व्यक्तिगत रूपमा निर्माण गर्नुपर्छ।” Review and Herald, October 17, 1895.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

बुद्धिमान कुँवारीहरूलाई त्यो पुकार गरिनुअघि नै तेल आवश्यक थियो, किनकि जब मध्यरातको सङ्कट आइपुग्छ, तब तेल प्राप्त गर्न ढिलो भइसकेको हुन्छ।

> “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

> “निराशाको, युद्ध र रक्तपातको एक आत्मा छ, र त्यो आत्मा समयको एकदम अन्त्यसम्म बढ्दै जानेछ। परमेश्वरका मानिसहरूका निधारहरूमा छाप लगाइनेबित्तिकै,—त्यो देख्न सकिने कुनै छाप वा चिन्ह होइन, तर सत्यमा बौद्धिक तथा आत्मिक दुवै रूपमा यस्तो स्थिर बसाइ हो कि उनीहरू हल्लिन सक्दैनन्,—परमेश्वरका मानिसहरू छाप लगाइएर कम्पनका लागि तयार हुनेबित्तिकै, त्यो आउनेछ। वास्तवमा, त्यो अघिबाटै सुरु भइसकेको छ; परमेश्वरका न्यायहरू अहिले देशमाथि आइरहेका छन्, हामीलाई चेतावनी दिनका लागि, ताकि के आउँदैछ भन्ने हामी जान्न सकौँ।” Manuscript Releases, volume 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

परमेश्वरको छाप सत्यमा—बौद्धिक तथा आत्मिक दुवै रूपमा—स्थिर भई बस्नु हो। त्यो छाप देख्न सकिँदैन, तर झण्डा भने देखिनेछ, किनकि संसारलाई चेतावनी दिन सकिने एकमात्र उपाय त्यही हो। त्यसैले, यस्तो समय हुन्छ जब छाप देख्न सकिँदैन; त्यसको पश्चात् आइतबारको व्यवस्था आउँछ, जहाँ छाप देखिनै पर्छ।

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “पवित्र आत्माको कार्य संसारलाई पाप, धार्मिकता, र न्यायको विषयमा दोषी ठहराउनु हो। सत्यमा विश्वास गर्नेहरू सत्यद्वारा पवित्र ठहरिएका छन्, उच्च र पवित्र सिद्धान्तहरूअनुसार आचरण गरिरहेका छन्, र परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्नेहरू र तिनलाई आफ्ना खुट्टामुनि कुल्चनेहरूका बीचको विभाजन-रेखालाई उच्च र उदात्त अर्थमा प्रकट गरिरहेका छन्—यही देखेर मात्र संसारलाई चेतावनी दिन सकिन्छ। आत्माको पवित्रीकरणले परमेश्वरको छाप भएकाहरू र जाली विश्राम-दिन मान्नेहरूका बीचको भिन्नतालाई स्पष्ट चिन्हित गर्दछ। जब परीक्षा आउँछ, तब पशुको छाप के हो भन्ने कुरा स्पष्टसँग देखाइनेछ। त्यो आइतबार-पालन हो। जसले सत्य सुनेपछि पनि यस दिनलाई पवित्र मानीरहन्छन्, तिनीहरूले समय र व्यवस्था परिवर्तन गर्न खोज्ने पापका मानिसको हस्ताक्षर बोक्दछन्।” Bible Training School, December 1, 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

आइतबारको व्यवस्था अघि प्राप्त गरिनुपर्ने छाप भनेको ख्रीष्टको चरित्रको पूर्ण विकास हो, र त्यो स्वर्गदूतहरू बाहेक अरू कसैले देख्दैन। आइतबारको व्यवस्थाको समयमा देखिने छाप भनेका सातौँ-दिनको शबाथ पालन गर्नेहरू हुन्, किनकि यही नै परमेश्वरका जनहरूको छाप, अथवा चिन्ह हो।

> Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

> तैंले इस्राएलका सन्तानहरूलाई पनि यसो भन, ‘निश्चय नै तिमीहरूले मेरा विश्राम-दिनहरू पालन गर्नू; किनकि यो तिमीहरूका पुस्तौँ-पुस्तासम्म मेरो र तिमीहरूको बीचमा एउटा चिन्ह हो; ताकि तिमीहरूले जान्न सको कि म नै परमप्रभु हुँ, जसले तिमीहरूलाई पवित्र तुल्याउँछु।’ प्रस्थान 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

एक लाख चवालीस हजार जनामाथिको छाप लगाउने कार्य जुलाई १८, २०२० मा आरम्भ भयो, र यो आइतबारको व्यवस्थाभन्दा अघि नै पूरा हुनुपर्छ।

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> हे संसारका सबै बासिन्दाहरू हो, र पृथ्वीमा वास गर्नेहरू हो, जब उहाँले पर्वतहरूमा ध्वज उचाल्नुहुन्छ, तब हेर; र जब उहाँले तुरही फुक्नुहुन्छ, तब सुन। यशैया 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

अब खोलिएका सात गर्जनहरूले यो चिन्हित गर्छन् कि एक लाख चवालीस हजारको इतिहास तेस्रो हायको तुरही-चेतावनीको प्रसङ्गभित्र राखिएको एउटा सन्देश घोषणा गर्ने कार्य हो। बाइबलीय भविष्यवाणीमा इस्लामको तुरही भनेको चिहानबाट माथि उठाइएको झण्डाद्वारा फुकाइने तुरही हो।

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

प्रत्येक सुधार-रेखाका चार मार्गचिन्हहरू, जो 1840 देखि 1844 सम्मको इतिहासका चार मार्गचिन्हहरूसँग मिल्दछन्, यस तथ्यलाई स्थापित गर्दछन् कि प्रत्येक सुधार-रेखाका चार चरणमध्ये प्रत्येकमा सधैँ एउटै विषय रहन्छ। एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा पहिलो मार्गचिन्ह, जसलाई 1840 देखि 1844 द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो, सेप्टेम्बर 11, 2001 मा सन्देशको सामर्थ्यप्रदान थियो। त्यो मार्गचिन्ह इस्लाम थियो। एक लाख चवालीस हजारका लागि समानान्तर इतिहासको दोस्रो मार्गचिन्ह जुलाई 18, 2020 को निराशा थियो। त्यो मार्गचिन्ह इस्लामसम्बन्धी एक भविष्यवाणी थियो, जुन समयको प्रयोगद्वारा भ्रष्ट बनाइएको थियो। मध्यरातको पुकारलाई चिन्हित गर्ने तेस्रो मार्गचिन्ह इस्लामसम्बन्धी असफल भविष्यवाणीको सुधार हो। त्यो सुधारले समयको प्रयोगको अस्वीकारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। चौथो मार्गचिन्ह आइतबारको व्यवस्था हो, जहाँ उठाइने ध्वजाले सातौँ तुरही फुक्दछ, जुन तेस्रो हाय हो, जुन इस्लाम हो।

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

यशैया अध्याय चालीसले त्यसपछिका छब्बीस अध्यायहरूको आरम्भ-बिन्दु पहिचान गराउँछ। त्यो आरम्भ-बिन्दु प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा अवस्थित छ, जब मानिसहरूलाई पीडा दिने ती दुई अगमवक्ताहरूलाई पुनः जीवित पारिन्छ। सान्त्वनादाताले तिनीहरूलाई पुनर्जीवित गर्नुहुन्छ र उभिएको अवस्थामै ल्याउनुहुन्छ, र त्यसपछि तिनीहरूलाई स्वर्गतर्फ उठाइन्छ। यशैयाले एलियाह दूतलाई उजाडस्थानमा पुकार गर्ने स्वरका रूपमा चिनाउँछन्। त्यसपछि त्यस दूतले आफ्नो सन्देश के हुनुपर्ने हो भनेर सोध्छ, र उसलाई भविष्यसूचक प्रतीकवादमा यो भनिन्छ कि इस्लामको सन्देश तुरहीको चेतावनी हो, जसलाई ध्वजचिह्नले उद्घोष गर्दछ। तर अन्तिम दिनहरूमा इस्लामलाई चेतावनीको तुरहीको रूपमा प्रस्तुत गर्न सकिने एकमात्र उपाय भनेको विगतको इस्लामको पहिचान गर्नु हो। मिलेराइटहरूद्वारा बुझेको इस्लामको आरम्भ, र हबक्कूकका दुई पवित्र चार्टहरूमा चित्रात्मक रूपमा प्रदर्शित भएको स्वरूप, तेस्रो धिक्कारको इस्लामको पहिचान गर्न प्रयोग गरिनुपर्छ।

> I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> म प्रभुको दिनमा आत्मामा थिएँ, र मेरो पछाडिबाट तुरहीको जस्तो एउटा ठूलो स्वर सुनें। प्रकाश 1:10.

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

प्रकाशमा यूहन्नाले आफ्नो पछाडिबाट तुरहीको आवाज सुने, र यूहन्नाले त्यस एक लाख चवालीस हजारलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसले अतीतबाट आउने एउटा स्वर सुन्छन्। यूहन्नाको पछाडिको त्यो स्वर, अर्थात् अतीतबाट आएको तुरहीको ध्वनिलाई प्रतिनिधित्व गर्ने स्वर, यही अग्रणीहरूको बुझाइ हो कि तुरहीहरू आइतबारको उपासनाविरुद्ध परमेश्वरका न्यायहरू थिए। पहिलो चार तुरहीहरू सन् 321 मा कन्स्टान्टाइनद्वारा पारित गरिएको पहिलो आइतबार व्यवस्था प्रति प्रतिक्रियास्वरूप मूर्तिपूजक रोममाथि ल्याइएका थिए। पाँचौँ र छैटौँ तुरही, जो पहिलो र दोस्रो हाय हुन्, तिनले पनि सन् 538 मा ओर्लेआन्सको परिषद्मा आइतबार व्यवस्था पारित गरेपछि पापीय रोमविरुद्ध परमेश्वरका न्यायहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। इस्लामको तेस्रो हाय संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबार व्यवस्था पारित हुँदा आउँछ। त्यसपछि झण्डा उठाइन्छ र इस्लामको आरम्भिक भूमिकाको आधारमा इस्लामको भविष्यवाणीसम्बन्धी भूमिकालाई पहिचान गराउँछ।

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

झण्डाद्वारा घोषणा गरिएको सन्देश केवल तब स्थापित हुन सक्छ जब त्यो सन्देशलाई अल्फा र ओमेगाको सन्दर्भभित्र राखिन्छ। यशैयाहको चालीसौँ अध्यायको यस परिचयपछि, परमेश्वरलाई अल्फा र ओमेगाको रूपमा प्रस्तुत गर्ने बाइबलीय सबैभन्दा शक्तिशाली र प्रत्यक्ष निरूपण लगातार धेरै अध्यायहरूमा प्रस्तुत गरिएको छ। ती अध्यायहरू यशैयाहद्वारा येशू ख्रीष्टको प्रकाशको प्रतिनिधित्व हुन्, जुन “परमेश्वरले” येशूलाई “आफ्ना दासहरूलाई छिट्टै हुन आउने कुराहरू देखाउन” “दिनुभयो; अनि उहाँले आफ्नो स्वर्गदूतद्वारा आफ्ना दास यूहन्नालाई पठाई सङ्केतद्वारा प्रकट गर्नुभयो,” जसले त्यसलाई “एउटा पुस्तकमा” लेखे, “र” त्यसलाई “सातवटा मण्डलीहरूकहाँ” पठाए।

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

हामी यशैयाका निम्न अध्यायहरूलाई अर्को लेखमा विचार गर्नेछौँ।

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> धन्य हो त्यो जसले पढ्दछ, र ती जसले यस अगमवाणीका वचनहरू सुन्दछन्, र त्यसमा लेखिएका कुराहरू पालन गर्दछन्; किनकि समय नजिकै छ। प्रकाश १:३।

Back to Articles