Article

# Panium - Number Twelve

पनियम — संख्या बाह्रौँ

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

दानियेल 11:40 र अगमवाणीका तीन उन्मोचनहरू

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

दानिएल ११ को चालीसौँ पद बाइबलका सबैभन्दा गहन पदहरूमध्ये एक हो। यसले सन् १७९८, १९८९ र २०२३ मा दानिएलको पुस्तकको मोहोर खोलिएको अवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पुस्तक तीन पटक मोहोर खोलिनु भनेको “सात समय” को छरपस्टताको समाप्तिलाई चिह्नित गर्दछ। सन् १७९८ ले ईसा पूर्व ७२३ मा अश्शूरले उत्तरी दस कुललाई बन्दी बनाई लगेको बेला आरम्भ भएको छरपस्टताको दुई हजार पाँच सय बीस वर्षको अवधिको समाप्तिलाई चिह्नित गर्‍यो। सन् १९८९ ले सन् १८६३ को विद्रोहदेखि १२६ वर्षको समाप्तिलाई चिह्नित गर्‍यो, जब सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट चर्चले औपचारिक रूपमा लेवीव्यवस्था २६ का “सात समय” लाई पन्छायो। सन् २०२३ ले प्रकाश ११ का दुई साक्षीहरू गल्लीमा मरेका रहेको साढे तीन दिनको अवधिको समाप्तिलाई चिह्नित गर्‍यो। २,५२० वर्षको समाप्तिमा (१२६ वर्ष र साढे ३ दिन—यी सबै “सात समय” का प्रतीकहरू हुन्), दानिएलको पुस्तकको मोहोर खोलियो।

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि १७९८ मा मानिसहरूका सामु अनुग्रहको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू प्रस्तुत गरिनु आवश्यक थियो। जब उनले यस तथ्यलाई अभिलेख गर्छिन्, तब उनी समानान्तर इतिहासहरूको पहिचान गरिरहेकी हुन्छिन्, किनकि उनले अन्तिम दिनहरूको सन्देशलाई पनि अनुग्रहको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरूको रूपमा प्रस्तुत गर्छिन्। मिलेराइट इतिहासको विषयमा बोल्दै उनी यसरी लेख्छिन्:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “मानिसहरूलाई आफ्नो खतराप्रति सचेत गरिनु आवश्यक थियो; अनुग्रह-अवधिको समाप्तिसँग सम्बन्धित गम्भीर घटनाहरूका निम्ति तिनीहरूलाई तयारी गर्न जागृत तुल्याइनु आवश्यक थियो।” The Great Controversy, 310.

Speaking of the last days she records:

अन्तिम दिनहरूको विषयमा उनी यसरी लेख्छिन्:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. The words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “उहाँको क्रूसमा टाँगिनु हुनुभन्दा अघि उद्धारकर्ताले आफ्ना चेलाहरूलाई उहाँलाई मारिनेछ र उहाँ चिहानबाट फेरि उठ्नुहुनेछ भनी स्पष्ट पार्नुभयो, र उहाँका वचनहरू तिनीहरूको मन र हृदयमा गहिरो प्रभाव पारून् भनेर स्वर्गदूतहरू उपस्थित थिए। तर चेलाहरू रोमी जुवाबाट हुने सांसारिक छुटकाराको प्रतीक्षामा थिए, र जसमा तिनीहरूका सबै आशाहरू केन्द्रित थिए, उहाँले लज्जास्पद मृत्यु भोग्नुपर्छ भन्ने विचार तिनीहरूले सहन सकेनन्। तिनीहरूले स्मरणमा राख्नुपर्ने वचनहरू तिनीहरूको मनबाट हटाइए; र जब परीक्षाको समय आयो, त्यसले तिनीहरूलाई अप्रस्तुत अवस्थामै भेट्टायो। येशूको मृत्युले तिनीहरूका आशाहरूलाई त्यति पूर्णतासाथ नष्ट गर्‍यो, मानौँ उहाँले तिनीहरूलाई पहिले नै चेतावनी दिनुभएको थिएन। यसरी नै अगमवाणीहरूमा भविष्य हाम्रो सामु त्यति नै स्पष्टतापूर्वक खोलिएको छ, जति ख्रीष्टका वचनहरूले चेलाहरूका सामु खोलिएको थियो। अनुग्रह-अवधिको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू र सङ्कष्टको समयका लागि तयारी गर्ने कार्य स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गरिएका छन्। तर धेरै मानिसहरूलाई यी महत्त्वपूर्ण सत्यहरूको त्यत्तिकै कुनै बोध छैन, मानौँ तिनीहरू कहिल्यै प्रकट नै गरिएका थिएनन्। मानिसहरूलाई मुक्तिको निम्ति बुद्धिमान् बनाउने हरेक प्रभावलाई हरप्न शैतानले निगरानी गरिरहेको छ, र सङ्कष्टको समयले तिनीहरूलाई तयार नभएको अवस्थामै भेट्टाउनेछ।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

मिलरवादी सन्देश १७९८ मा खोलियो, र यसले “कृपाको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू” प्रस्तुत गर्‍यो। अन्तिम दिनहरूको विषयमा बोल्दा, उहाँले चेलाहरूको इतिहासलाई यस तथ्यको दृष्टान्त दिन प्रयोग गर्नुहुन्छ कि “कृपाको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू” नै मानिसहरूलाई मुक्तिप्रति बुद्धिमान् बनाउने कुरा हुन्, तर तिनलाई बुझिँदैन। १७९८, १९८९ र २०२३ मा खोलिएका सन्देशहरू त्यस्ता सन्देशहरू थिए जसले “कृपाको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू” लाई पहिचान गराए।

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

चालीसौं पदले एउटा ऐतिहासिक रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसमा दानिएलको पुस्तक तीन पटक खोलिन्छ। १७९८ मा उलाइ नदीको दर्शन, जसले अध्याय सातदेखि नौसम्मलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, खोलियो। १९८९ मा हिद्देकेल नदीको दर्शन, जसले अध्याय दसदेखि बाह्रसम्मलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, खोलियो। २०२३ मा दानिएल ११ को चालीसौं पदको लुकेको इतिहास खोलियो।

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

चालीसौँ पदको इतिहासले १७९८ देखि एकचालीसौँ पदको आइतबारको व्यवस्थासम्मको कालखण्डलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहास हो; र यही संयुक्त राज्य अमेरिका प्रकाश १३ को पृथ्वीको पशु, प्रकाश १६ को झूटा अगमवक्ता, तथा बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य पनि हो। दानिएल ११ को चालीसौँ पदमा प्रतिनिधित्व गरिएको यही इतिहास प्रकाशको पुस्तकमा पनि एउटै पदमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> अनि मैले पृथ्वीबाट माथि आउँदै गरेको अर्को एउटा जनावर देखें; त्यसका थुमाहरू थुमाजस्तै दुईवटा सिङ थिए, तर त्यसले अजिङ्गरजस्तै बोल्थ्यो। प्रकाश १३:११।

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

यो पद, चालीसौँ पदमा जस्तै, सन् १७९८ का Alien and Sedition Acts बाट आरम्भ भई, राष्ट्रले अजिङ्गरझैँ बोल्ने समय अर्थात् आइतबारको व्यवस्थासम्म समाप्त हुने इतिहास हो; यस्तो इतिहास, जो पोपसत्तात्मक रोमलाई सिंहासनबाट हटाइँदा आरम्भ हुन्छ र पोपसत्तात्मक रोम पुनः सिंहासनमा पुनर्स्थापित हुँदा समाप्त हुन्छ। प्रकाश १३:११ र दानिएल ११:४० दुवैले प्रस्तुत गरेका इतिहास बाइबलको भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यको हटाइबाट आरम्भ भई, बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको हटाइमा समाप्त हुन्छ।

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

बाइबलको भविष्यवाणीको पहिलो राज्यको रूपमा बाबेलले दोस्रो राज्यसम्म राज्य गरेको “सत्तरी” वर्षहरूले १७९८ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको पद ४० को इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> र त्यस दिन यस्तो हुनेछ कि, टायर एक राजाको दिनहरूजस्तै सत्तरी वर्षसम्म बिर्सिइनेछ; सत्तरी वर्षको अन्त्यपछि टायरले एउटी वेश्यालेझैँ गाउनेछ। वीणा लेऊ, हे बिर्सिएकी वेश्या, सहरभरि घुम; मधुर धुन बजाऊ, धेरै गीत गाऊ, ताकि तिमी सम्झनामा आओ। अनि यस्तो हुनेछ कि सत्तरी वर्षको अन्त्यपछि परमप्रभुले टायरको वास्ता गर्नुहुनेछ, र त्यो फेरि आफ्नो ज्यालातर्फ फर्किनेछ, र पृथ्वीको मुखमाथि भएका संसारका सबै राज्यहरूसित व्यभिचार गर्नेछ। यशैया 23:15–17।

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

१७९८ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहास पनि त्यही इतिहास हो, जब यशैया तेइसमा अभिलेख गरिएझैँ टायरकी वेश्या बिर्सिइन्छ; जहाँ त्यस अवधिलाई “सत्तरी वर्ष” तथा “एक राजाका दिनहरू” भनेर व्यक्त गरिएको छ। नबूकदनेसरदेखि बेलशस्सरसम्म बाइबलीय भविष्यवाणीको पहिलो राज्यले शासन गर्‍यो; यसरी त्यसले बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो, जो थुमाबाट सुरु हुन्छ तर अन्ततः अजिङ्गरझैँ बोल्न पुग्छ। नबूकदनेसरले थुमाका अनुयायीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ र बेलशस्सरले अजिङ्गरका अनुयायीलाई।

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

१७९८ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहास प्रकाश १४ का तीन स्वर्गदूतहरूको इतिहास पनि हो, जो मिलेराइटहरूको सुधारबाट आरम्भ भई एक लाख चवालीस हजारको सुधारमा समाप्त हुन्छ। तीन स्वर्गदूतहरूको सन्देश न्यायको घडीको सन्देश हो। मिलेराइटहरूले न्यायको आरम्भसँग सम्बन्धित घटनाहरू घोषणा गरे, र एक लाख चवालीस हजारले अनुग्रहको समय समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू घोषणा गर्छन्।

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

अनुग्रह-अवधिको अन्त्यसँग सम्बन्धित घटनाहरू अगमवाणीका आन्तरिक तथा बाह्य रेखाहरूमा चित्रित गरिएका छन्, र ती घटनाहरू मुख्यतः दानिय्येल ११ को चालीसौँ पदद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहासमा घटित हुन्छन्। चालीसौँ पदका घटनाहरू संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतवार-व्यवस्थामा अन्त्य हुन्छन्; त्यसकारण, अझै बाबेलमा रहेका परमेश्वरका अन्य सन्तानहरूको अन्तिम सङ्ग्रहका घटनाहरू चालीसौँ पदमा प्रतिनिधित्व गरिएका छैनन्; तथापि, त्यस बेला संसारको सामुन्ने उभिने सङ्कट भने संयुक्त राज्य अमेरिकामा भर्खरै समाप्त भएको हुन्छ। ती घटनाहरूले संयुक्त राज्य अमेरिकामाथिको न्याय र परमेश्वरको मण्डलीलाई ध्वजचिह्नका रूपमा उच्च पारिनुअघि हुने त्यसको शुद्धीकरणलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

परखको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित आन्तरिक घटनाहरूले अन्तिम दिनका उहाँका मानिसहरूको बीचमा परमेश्वरको रहस्यलाई समाप्त गर्दै महान् प्रधानपूजारीका रूपमा ख्रीष्टको कार्यलाई पहिचान गराउँछन्। बाह्य घटनाहरूले पोपसत्तालाई शक्ति पुनर्स्थापित गर्न संयुक्त राज्य अमेरिकाको भूमिकालाई पहिचान गराउँछन्। बाइबलको अगमवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको सम्पूर्ण इतिहास, लाओडिकियाको सम्पूर्ण इतिहास, पद चालीसद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहासको अवधिभित्र घटित हुन्छ।

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

चालीसौँ पदभित्रका आन्तरिक र बाह्य रेखाहरूलाई पृथ्वीका पशुका दुई सिङहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। गणतन्त्रवादको सिङ बाह्य रेखा हो, र प्रोटेस्टेन्टवादको सिङ आन्तरिक रेखा हो। यी दुवै रेखाहरू छैटौँ राज्यको इतिहासभित्र अवस्थित छन्, र छैटौँ राज्यको इतिहासको निष्कर्षमा परमेश्वरको न्याय प्रोटेस्टेन्ट तथा गणतन्त्रवादी दुवै सिङहरूमाथि ल्याइन्छ। जुन सन्देशले अनुग्रह-अवधिको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरूलाई पहिचान गर्छ, त्यही सन्देशले संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि त्यसको अनुग्रह-अवधिको समयको कचौरा भरिँदै जाँदा ल्याइने घटनाहरूलाई पनि पहिचान गर्छ। जुन सन्देशले अनुग्रह-अवधिको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरूलाई पहिचान गर्छ, त्यही सन्देशले सेभेन्थ-डे एडभेन्टिज्ममाथि त्यसको अनुग्रह-अवधिको समयको कचौरा भरिँदै जाँदा ल्याइने घटनाहरूलाई पनि पहिचान गर्छ।

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

चालीसौँ पदको इतिहासभित्र दानिएलको पुस्तक तीन पटक खोलिन्छ, र ती प्रत्येक तीन पटकले परीक्षण-अवधिको अन्त्यसँग सम्बन्धित घटनाहरू प्रस्तुत गर्ने एउटा आन्तरिक र एउटा बाह्य रेखा उत्पन्न गर्छ। यी तीनै मार्गचिह्नहरू प्रत्येक पटक सात पटकको छरपस्ट हुनु अघि आउँछन्। त्यसकारण चालीसौँ पदले 1798 देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र त्यस इतिहासभित्रका भविष्यवाणीसम्बन्धी मार्गचिह्नहरू “परीक्षण-अवधिको अन्त्यसँग सम्बन्धित घटनाहरू” हुन्। चालीसौँ पदको इतिहासभित्र आन्तरिक रेखाले आरम्भमा फिलाडेल्फियाबाट लाओडिसियातर्फको संक्रमण र अन्त्यमा लाओडिसियाबाट फिलाडेल्फियातर्फको संक्रमणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। आरम्भले दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तद्वारा चित्रित गरिएको एक सुधारात्मक आन्दोलनलाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो, जसले अन्त्यमा पनि एक सुधारात्मक आन्दोलनलाई पूर्वरूपमा देखायो, र जसले त्यस दृष्टान्तलाई अक्षरशः पूरा पनि गर्‍यो।

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

फिलाडेल्फियन मिलेराइट आन्दोलनको आरम्भ १७९८ मा लैव्यव्यवस्था अध्याय २६ का “सात समय” को एउटा पूर्तिसँग भयो, र त्यसपछि २२ अक्टोबर, १८४४ मा “सात समय” को अर्को एउटा पूर्ति भयो। कम्तीमा १८५६ सम्म आइपुग्दा जेम्स ह्वाइट र सिस्टर ह्वाइट दुवैले यस आन्दोलनलाई लाओडिसियाई अवस्थामै रहेको भनेर पहिचान गरिसकेका थिए। त्यही वर्ष “सात समय” सम्बन्धी नयाँ ज्योति आधिकारिक मण्डलीय प्रकाशनमा प्रस्तुत गरियो, तर त्यो कहिल्यै पूरा भएन। “सात समय” १७९८ मा पूरा भयो, र त्यसपश्चात् विलियम मिलरले, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले “सत्यको शृङ्खलाको प्रारम्भ” भनेकी छन्, त्यही कुरा पत्ता लगाए; र सत्यको शृङ्खलाको प्रारम्भ नै “सात समय” थियो। १७९८ “सात समय” को एउटा पूर्ति थियो; त्यसपछि, जब दानियलको पुस्तकको मोहोर खोलियो, मिलरले “सात समय” सम्बन्धी आफ्नो आधारभूत खोज गरे। त्यसपछि २२ अक्टोबर, १८४४ ले “सात समय” को अर्को एउटा पूर्तिलाई चिह्नित गर्छ, जसको पछि फेरि आन्दोलन फिलाडेल्फियाबाट लाओडिसियातर्फ रूपान्तरित हुन्छ, र त्यही वर्ष “सात समय” माथिको नयाँ ज्योति अपूर्ण नै छोडियो। १८६३ मा, जुन १८५६ सम्म मिलेराइट फिलाडेल्फियन आन्दोलन थियो र त्यसपछि मिलेराइट लाओडिसियाई आन्दोलनमा रूपान्तरित भएको थियो, त्यो मुख्यतः गृहयुद्धका परिस्थितिहरू र दबाबहरू तथा मण्डलीका युवाहरूको सुरक्षाका आधारमा कानूनी रूपमा दर्ता गरिएको मण्डली बन्यो। १८६३ मा, जब त्यो मण्डली बन्यो, आन्दोलनको अन्त भयो। त्यसभन्दा सात वर्षअघि, १८५६ मा, लाओडिसियाले त्यही विषयमा आएको नयाँ ज्योतिको सन्देशलाई पन्छायो, जुन विलियम मिलरको पहिलो भविष्यवाणीसम्बन्धी खोज थियो।

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

मिलेराइट आन्दोलन र त्यो ज्योति, जसलाई “सत्यको शृङ्खलाको आरम्भ” भनिन्छ, अर्थात् “सात समय” को ज्योति, लाओडिसियाई आन्दोलनको नेतृत्वसमक्ष प्रकट गरियो; तर उनीहरूले क्रमशः “सात समय” लाई कायम राख्ने अभिलाषालाई एकातिर पन्छाउँदै गए, र सात वर्ष (“सात समय”) को अन्त्यमा, सन् १८६३ मा, “सात समय” प्रति कुनै उल्लेख नगरी एउटा नयाँ चार्ट र भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्देश प्रस्तुत गरियो।

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

१८६३ मा यशैयाको पैंसट्ठी वर्षको भविष्यवाणीको निष्कर्ष ठीक त्यहीँ पुगेर समाप्त भयो जहाँबाट त्यो आरम्भ भएको थियो—उत्तर र दक्षिणबीचको एक गृहयुद्धमा। १८६३ मा दासत्वको प्रश्नलाई “सात पल्ट” को परिपूर्तिमा उत्तर र दक्षिण दुवै राज्यहरूलाई बन्दी बनाएर लगिएको घटनाले पूर्वछायाङ्कित गरेको थियो, र जस दासत्वमा इस्राएललाई लगिएको थियो, त्यसले अन्त्यकालमा विद्यमान दासत्वसम्बन्धी प्रश्नहरूलाई यथार्थ रूपमा प्रतिनिधित्व गर्‍यो। १८६३ ले यशैयाको पैंसट्ठी वर्षको भविष्यवाणीमा आधारित भविष्यवाणीगत संरचनाको अन्त्यलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> यस कारण प्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: यो ठहरिनेछैन, न त यो पूरा हुनेछ। किनकि सिरियाको शिर दमास्कस हो, र दमास्कसको शिर रेजीन हो; र पैंसट्ठी वर्षभित्र एफ्राइम यस्तो गरी टुटाइनेछ कि त्यो कुनै जाति रहनेछैन। अनि एफ्राइमको शिर सामरिया हो, र सामरियाको शिर रमल्याहको छोरा हो। यदि तिमीहरूले विश्वास गर्नेछैनौ भने, निश्चय नै तिमीहरू स्थिर रहनेछैनौ। यशैया 7:7–9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

ईसा पूर्व 742 मा आरम्भ हुने यो भविष्यवाणी, यदि सही रूपमा बुझियो भने, पैँसठ्ठी वर्षको अवधिभित्र तीनवटा मार्गचिह्नहरू पहिचान गराउँछ। ती मार्गचिह्नहरूमध्ये दुईले इस्राएलका उत्तरी र दक्षिणी दुवै राज्यका लागि कैद र दासत्वका दुई हजार पाँच सय बीस वर्षका अवधिहरूको आरम्भबिन्दु पहिचान गर्छन्। ईसा पूर्व 742 मा उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरू गृहयुद्धमा संलग्न थिए, र उत्तरी दस कुलले दक्षिणी यहूदा राज्यमा आक्रमण गर्न सिरियासँग गठबन्धन बनाएका थिए। उन्नाइस वर्षपछि, ईसा पूर्व 723 मा, उत्तरी दस कुललाई अश्शूरीहरूले दासत्वमा लगेर लगे। छयालिस वर्षपछि, ईसा पूर्व 677 मा, अश्शूरीहरूले मनश्शेलाई बन्दी बनाएर बाबेलमा लगे। ईसा पूर्व 723 पछि दुई हजार पाँच सय बीस वर्ष पुग्दा 1798 आउँछ, अर्थात् अन्तको समय र पद चालीसको आरम्भ। त्यसको छयालिस वर्षपछि, ईसा पूर्व 677 मा आरम्भ भएको दक्षिणी राज्यविरुद्धको “सात पल्ट” 1844 मा समाप्त भयो। उन्नाइस वर्षपछि, 1863 मा, ईसा पूर्व 742 का भविष्यसूचक विशेषताहरू अक्षरशः प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। ईसा पूर्व 742 र 1863 दुवैमा उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूबीच गृहयुद्ध चलिरहेको छ। ईसा पूर्व 742 मा यशैयाले दुष्ट राजा आहाजलाई दिएको भविष्यवाणी उत्तरी र दक्षिणी दुवै राज्यको आसन्न दासत्वसम्बन्धी थियो, र 1863 मा, गृहयुद्धको ठ्याक्कै केन्द्रीय बिन्दुमा, राष्ट्रपति लिंकनले दासत्व अन्त्य गर्ने प्रक्रियाको आरम्भ गर्दै मुक्तिपत्र घोषणा गरे। ईसा पूर्व 742 मा दुष्ट राजा आहाजलाई दिइएको चेतावनी शाब्दिक गौरवशाली भूमिमा दिइएको थियो, जसले आत्मिक गौरवशाली भूमिमा लिंकनद्वारा दिइएको सन्देशको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ।

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

१८५६ मा हाइराम एड्सनद्वारा “सात पल्ट” का सन्देशहरू प्रकाशित भएको सात वर्षपछि, एडभेन्टवादले १८६३ को चार्ट उत्पादन गर्‍यो, जसले “सात पल्ट” सम्बन्धी मिलेराइट शिक्षालाई हटायो। यसरी, एलेन ह्वाइटले हामीले मिलेराइटहरूको सन्देशहरू दोहोर्‍याउनुपर्छ, साथै ती सन्देशहरूमाथि हुने आक्रमणको प्रतिरक्षा गर्नुपर्छ भनेर सिकाउनुभएका असंख्य अंशहरूलाई प्रश्नको घेरामा पारियो। त्यही वर्ष तिनीहरू कानुनी रूपमा दर्ता भएको चर्च बने। १८६३ र त्यसका भविष्यवाणीसम्बन्धी निहितार्थहरूबारे अझ धेरै लेख्न सकिन्छ, तर मैले यहाँ उल्लेख गरिरहेको कुरा यो हो कि १८६३ को विद्रोहलाई चिनाउने, आन्तरिक र बाह्य दुवै प्रकारका, धेरै साक्षीहरू छन्—चाहे त्यो दक्षिणी राज्यहरूसँग सम्बन्धित बाह्य पक्षको विद्रोह होस्, वा पहिलो आधारभूत सत्यको अस्वीकारसँग सम्बन्धित आन्तरिक पक्षको विद्रोह। १८६३ पद चालीसको इतिहासभित्रका ती घटनाहरूमध्ये एक हो, जसले “कृपाको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू” निर्माण गर्ने मार्गचिह्नको प्रतिनिधित्व गर्दछ।

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is beginning the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

१८६३ ले प्राचीन वास्तविक इस्राएलको लागि मरुभूमिमा चालीस वर्षको आरम्भसँग मेल खान्छ। ती चालीस वर्षको अन्त्यमा यहोशूले प्राचीन इस्राएललाई प्रतिज्ञात देशभित्र प्रवेश गराए, र तिनीहरूले यरीहोलाई ढाले तथा यरीहोलाई फेरि निर्माण गर्ने जो कोहीमाथि श्राप घोषणा गरे। १८६३ मा लाओडिसियन एडभेन्टवादको नेतृत्वले यरीहोलाई पुनर्निर्माण गर्‍यो। १८६३ मरुभूमिका चालीस वर्षको आरम्भ र अन्त्य दुवैमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। १८६३ एक भविष्यसूचक मार्गचिन्ह हो, जसले चालीसौँ पदको इतिहासका बाह्य र आन्तरिक रेखाहरूको इतिहासलाई एकसाथ बाँध्छ। त्यहाँ सातौँ मण्डली छ, “न्याय गरिएको मण्डली,” जसरी “लाओडिसिया” शब्दको अर्थ हुन्छ, जो एउटा यस्तो अवधिमा प्रवेश गर्दैछ जसलाई मरुभूमिमा एक सम्पूर्ण पुस्ता मर्ने घटनाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। यही बिन्दुमा पहिलो रिपब्लिकन राष्ट्रपतिले दासहरूलाई मुक्त गर्ने कार्य आरम्भ गरिरहेका छन्, यसरी अन्तिम रिपब्लिकन राष्ट्रपतिहरूको प्रतीकरूप बन्दै, जसले सङ्कटको अवधिमा सैनिक शासन लागू गर्नेछन्, र त्यसले प्रेरणाले “राष्ट्रिय विनाश” भनी सम्बोधन गरेको अवस्थातर्फ डोर्‍याउनेछ।

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

सुरुवातका मार्गचिन्हहरूमा अन्त्यका मार्गचिन्हहरू प्रस्तुत गरिएका छन्, र न्यायको समापनसँग सम्बन्धित घटनाहरू न्यायको उद्घाटनसँग सम्बन्धित घटनाहरूमार्फत प्रतिरूपित गरिएका थिए। चालिस वर्षको आरम्भमा यहोशू र कालेबको सन्देशलाई अस्वीकार गर्दै कादेशमा भएको विद्रोहले चालिस वर्षको अन्त्यमा कादेशमै चट्टानलाई प्रहार गर्दा मोशाको विद्रोहको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो। 1863 ले त्यो आइतबारको व्यवस्था पहिचान गराउँछ, जहाँ लाओदिकिया प्रभुको मुखबाट उकेलिन्छ, र जहाँ यरूशलेममा रहेका पच्चीस प्राचीन पुरुषहरू इजकिएल अध्याय 8 मा सूर्यलाई दण्डवत् गरिरहेका छन्, र जहाँ “प्रभुको मन्दिर हामी नै हौं” भन्ने झूटा वचनहरूमा भरोसा गर्नेहरूमाथि शिलोह पुनः दोहोरिन्छ।

We will continue this study of Panium in the next article.

हामी पानियमसम्बन्धी यस अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।

Back to Articles