Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Four

दानिएलको पुस्तक - संख्या चौहत्तर

Unveiling the Prophetic Puzzle: Ezekiel’s Abominations, the Last Day Church, and the Mark of the Beast

भविष्यसूचक पहेलीको उद्घाटन: इजकिएलका घिनलाग्दा कामहरू, अन्तिम दिनको मण्डली, र पशुको छाप

Author

Jeff Pippenger

Published

February 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four abominations of Ezekiel chapter eight, lead to the leadership of God’s last day Laodicean church bowing down to the sun, and thus receiving the mark of the beast. The next chapter, which is the same vision, illustrates those in God’s last day church who receive the seal of God. Sister White informs us the sealing of Ezekiel chapter nine, is the same as the sealing represented in Revelation chapter seven. God judges a nation in its third and fourth generation, and the four abominations of Ezekiel identify the four generations of rebellion that began in 1863, when Laodicean Adventism introduced a counterfeit of the two tables of Habakkuk which had been given as a symbol of the covenant relationship between God and His people, just as the two tables of the Ten Commandments had been given at the beginning of ancient Israel.

इजकिएल अध्याय आठका चार घिनलाग्दा कुराहरूले परमेश्वरको अन्तिम-दिनको लाओडिसियाई मण्डलीको नेतृत्वलाई सूर्यको सामु दण्डवत् गर्न लगाउँछन्, र यसरी तिनीहरूले पशुको छाप ग्रहण गर्छन्। त्यसपछिको अध्याय, जो उही दर्शन हो, परमेश्वरको अन्तिम-दिनको मण्डलीभित्र परमेश्वरको छाप ग्रहण गर्नेहरूलाई चित्रण गर्दछ। सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि इजकिएल अध्याय नौको छाप लगाउने कार्य, प्रकाश अध्याय सातमा प्रस्तुत गरिएको छाप लगाउने कार्यसँग उही हो। परमेश्वरले कुनै राष्ट्रको न्याय त्यसको तेस्रो र चौथो पुस्तामा गर्नुहुन्छ, र इजकिएलका चार घिनलाग्दा कुराहरूले सन् १८६३ मा आरम्भ भएको विद्रोहका चार पुस्ताहरूलाई पहिचान गराउँछन्, जब लाओडिसियाई एड्भेन्टवादले हबक्कूकका दुई पट्टिकाहरूको एक जाली रूप प्रस्तुत गर्‍यो, जुन प्राचीन इस्राएलको आरम्भमा दश आज्ञाका दुई पट्टिकाहरू दिइएझैँ, परमेश्वर र उहाँका जनताबीचको करारिक सम्बन्धको प्रतीकका रूपमा दिइएका थिए।

Aaron’s golden calf, was a counterfeit image, the symbol of rebellion that was manifested just as God was producing the two tables that represent a genuine image of jealousy. Aaron’s golden calf typified the counterfeit 1863 chart, which had removed the “seven times,” of Leviticus twenty-six from the message along with other time-prophecies. Thus, Laodicean Adventism set up an image of jealousy in the very beginning of its history, as Aaron had done in the beginning history of ancient Israel, and as Jeroboam had done in the beginning history of the northern kingdom of Ephraim.

हारूनको सुनको बाछो एउटा जाली प्रतिमा थियो, विद्रोहको त्यो प्रतीक, जो ठीक त्यसै बेला प्रकट भयो जब परमेश्वर दुईवटा पट्टिकाहरू तयार गर्दै हुनुहुन्थ्यो, जसले डाहको साँचो प्रतिमालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। हारूनको सुनको बाछाले जाली 1863 चार्टको पूर्वछाया दियो, जसले लेवीय व्यवस्था 26 का “सात पल्ट” लाई, अन्य समय-भविष्यवाणीहरूसँगै, सन्देशबाट हटाएको थियो। यसरी, लाओडिसीयन एडभेन्टवादले आफ्नो इतिहासको एकदम आरम्भमै डाहको एउटा प्रतिमा खडा गर्‍यो, जसरी प्राचीन इस्राएलको आरम्भिक इतिहासमा हारूनले गरेको थियो, र जसरी एफ्राइमको उत्तरी राज्यको आरम्भिक इतिहासमा यारोबामले गरेको थियो।

The “seven times,” of Leviticus twenty-six was the first prophecy of time which Miller was led to understand, and it was the first jewel of prophetic time set aside in the rebellion of 1863. 1863 marked the beginning of the covering up of the jewels of Miller’s dream and the introduction of counterfeit jewels and coins. The “seven times,” was the cornerstone that the builders rejected. In 1863 it was those who had been the builders of the Millerite temple that set aside the cornerstone of the “seven times,” but in the last days that stone is now the head of the corner. That stone represented the Rock of Ages, and it also was represented by the day which the Lord had made, for it was a symbol of the sabbath rest for the land. In 1844, Millerite Adventism rebuked Jeroboam’s false system of worship, and separated from “the assembly of mockers” who had “rejoiced” over the first disappointment.

लेवीयव्यवस्था अध्याय २६ का “सात समय” समयसम्बन्धी पहिलो भविष्यवाणी थियो, जसलाई मिलरले बुझ्न अगुवाइ पाएका थिए, र १८६३ को विद्रोहमा अलग राखिएको भविष्यसूचक समयको पहिलो रत्न पनि यही थियो। १८६३ ले मिलरको सपनाका रत्नहरू ढाकछोप गरिन थालिएको आरम्भलाई, साथै नक्कली रत्नहरू र सिक्काहरूको प्रवेशलाई चिन्हित गर्‍यो। “सात समय” त्यही शिलान्यासको मुख्य ढुङ्गा थियो, जसलाई निर्माण गर्नेहरूले अस्वीकार गरे। १८६३ मा, “सात समय” को शिलान्यासको मुख्य ढुङ्गालाई अलग राख्नेहरू ती नै थिए, जो मिलरवादी मन्दिरका निर्माणकर्ता भएका थिए; तर अन्तिम दिनहरूमा त्यही ढुङ्गा कुनाको शिर भएको छ। त्यस ढुङ्गाले युगयुगान्तरको चट्टानलाई प्रतिनिधित्व गर्थ्यो, र त्यो प्रभुले बनाउनु भएको दिनद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको थियो, किनकि त्यो भूमिको लागि सब्बाथ विश्रामको प्रतीक थियो। १८४४ मा, मिलरवादी एडभेन्टवादले यारोबामको झूटा आराधना-प्रणालीलाई हप्कायो, र पहिलो निराशामाथि “आनन्द” मनाएका “ठट्टा गर्नेहरूको सभाबाट” आफूलाई अलग गर्‍यो।

The builders were instructed to never return to “the assembly of mockers,” as the Judean prophet had been instructed to return to Jerusalem by a different path than what had led him to 1844. The path that had led him to 1844, was the path he had come out of, which was Protestantism, and in that history Protestantism had become apostate Protestantism. The builders were commanded to never return to “the assembly of mockers,” and they were instructed to not eat their food or drink their water. The builders had eaten the little book that was in the angel’s hand in 1840, and that food was sweet in their mouths.

निर्माताहरूलाई “ठट्टा गर्नेहरूको सभामा” कहिल्यै नफर्कनू भनी निर्देशन दिइएको थियो, जसरी यहूदीय अगमवक्तालाई उसलाई सन् १८४४ सम्म पुर्‍याएको बाटोभन्दा भिन्न मार्गद्वारा यरूशलेम फर्कनू भनी निर्देशन दिइएको थियो। उसलाई सन् १८४४ सम्म पुर्‍याएको बाटो त्यही थियो, जसबाट ऊ बाहिर निस्किएको थियो—अर्थात् प्रोटेस्टेन्टवाद—र त्यो इतिहासमा प्रोटेस्टेन्टवाद धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवाद भएको थियो। निर्माताहरूलाई “ठट्टा गर्नेहरूको सभामा” कहिल्यै नफर्कनू भनी आज्ञा दिइएको थियो, र उनीहरूलाई तिनीहरूको भोजन नखानू वा तिनीहरूको पानी नपिउनू भनी निर्देशन दिइएको थियो। निर्माताहरूले सन् १८४० मा स्वर्गदूतको हातमा रहेको सानो पुस्तक खाएका थिए, र त्यो भोजन तिनीहरूको मुखमा मीठो थियो।

The eating and drinking of prophecy represents the methodology used to study the Bible. The Millerites were given a specific way to study God’s Word, and those rules produced a totally different biblical message than the theologians of apostate Protestantism and Catholicism produced with their corrupted methodology. The builders, who are also the Judean prophet, were not to return and eat or drink of the methodology of either apostate Protestantism or Catholicism. The Judean prophet did that very thing, thus identifying that Laodicean Adventism would do that very thing in 1863, for in 1863, they employed the theological arguments of apostate Protestantism to reject Miller’s application of the “seven times,” and thus set up Aaron’s and Jeroboam’s images of jealousy. The first generation of Laodicean Adventism had then begun.

अगमवाणीलाई खाने र पिउने कार्यले बाइबल अध्ययन गर्न प्रयोग गरिने पद्धतिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। मिलेराइटहरूलाई परमेश्वरको वचन अध्ययन गर्नका लागि एउटा विशिष्ट तरिका दिइएको थियो, र ती नियमहरूले आफ्नो भ्रष्ट पद्धतिद्वारा उत्पादित धर्मत्यागी प्रोटेस्टान्टवाद र क्याथोलिकताका धर्मशास्त्रीहरूले प्रस्तुत गरेको सन्देशभन्दा पूर्णतः भिन्न बाइबलीय सन्देश उत्पन्न गरे। निर्माणकर्ताहरू, जो यहूदी अगमवक्ता पनि हुन्, धर्मत्यागी प्रोटेस्टान्टवाद वा क्याथोलिकतामध्ये कुनै एकको पद्धति खान वा पिउन फर्कनु हुँदैनथ्यो। यहूदी अगमवक्ताले त्यही कार्य गरे, यसरी यसले लाओडिसियाली एडभेन्टवादले १८६३ मा त्यही कार्य गर्नेछ भनी पहिचान गरायो, किनकि १८६३ मा तिनीहरूले “सात समय” सम्बन्धी मिलेरको प्रयोगलाई अस्वीकार गर्न धर्मत्यागी प्रोटेस्टान्टवादका धर्मशास्त्रीय तर्कहरू अपनाए, र यसरी हारून र यारोबामका डाहका मूर्तिहरू खडा गरे। त्यसपछि लाओडिसियाली एडभेन्टवादको पहिलो पुस्ता आरम्भ भएको थियो।

After the prophet from Judea interacted with Jeroboam he started on his journey back to Judea, but he never made it. The prophet represents Laodicean Adventism, which, according to inspiration, arrived into the Millerite movement in 1856. Sister White never backed away from identifying Adventism as Laodicea, and there is no biblical evidence that Laodicea ever changes. There are individuals that leave their own personal Laodicean experience, but as a church Laodicea is to be spewed out of the mouth of the Lord, for Laodicea means “a people judged.” Adventism uses the definition to claim it represents the church that exists during the period of the judgment in the heavenly sanctuary. In their blindness they acknowledge the Investigative Judgment element of the meaning of Laodicea, but cannot see the Executive Judgment that is clearly represented in their name.

यहूदियाबाट आएका अगमवक्ताले यारोबामसँग अन्तर्क्रिया गरेपछि यहूदियातर्फ फर्कने आफ्नो यात्रा आरम्भ गरे, तर उनी कहिल्यै त्यहाँ पुगेनन्। यो अगमवक्ताले लाओडिसियाली एड्भेन्टवादको प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन प्रेरित प्रकाशअनुसार १८५६ मा मिलेराइट आन्दोलनभित्र प्रवेश गर्‍यो। सिस्टर ह्वाइटले एड्भेन्टवादलाई लाओडिसिया भनेर पहिचान गर्नबाट कहिल्यै पछि हटिनन्, र लाओडिसिया कहिल्यै परिवर्तन हुन्छ भन्ने कुनै बाइबलीय प्रमाण छैन। केही व्यक्तिहरू आफ्नै व्यक्तिगत लाओडिसियाली अनुभवबाट बाहिर निस्कन्छन्, तर मण्डलीको रूपमा लाओडिसियालाई प्रभुको मुखबाट उकेलिएको हुनुपर्छ, किनकि लाओडिसियाको अर्थ “न्याय गरिएका मानिसहरू” हो। एड्भेन्टवादले यस परिभाषालाई प्रयोग गर्दै स्वर्गीय पवित्रस्थानमा न्यायको अवधिको समयमा अस्तित्वमा रहने मण्डलीको प्रतिनिधित्व आफूले गर्दछ भनी दाबी गर्दछ। आफ्नो अन्धोपनमा तिनीहरूले लाओडिसियाको अर्थभित्र निहित अनुसन्धानात्मक न्यायको पक्षलाई त स्वीकार गर्छन्, तर आफ्नो नाममा स्पष्ट रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको कार्यान्वयनात्मक न्यायलाई देख्न सक्दैनन्।

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked. Revelation 3:14–17.

> लाओदिकियालीहरूको मण्डलीका स्वर्गदूतलाई लेख; यी कुराहरू आमेन, विश्वासयोग्य र सत्य साक्षी, परमेश्वरको सृष्टिको आरम्भले भन्नुहुन्छ; म तेरा कामहरू जान्दछु, कि तँ न चिसो छस्, न तातो; काश, तँ चिसो वा तातो भएको भए हुन्थ्यो। यसकारण, किनकि तँ मनतातो छस्, र न चिसो न तातो, म तँलाई मेरो मुखबाट उकेलिदिनेछु। किनकि तँ भन्छस्, म धनी छु, धनसम्पत्तिमा वृद्धि भएको छु, र मलाई कुनै कुराको खाँचो छैन; तर तँलाई थाहा छैन कि तँ दयनीय, दुःखद, दरिद्र, अन्धो, र नाङ्गो छस्। प्रकाश ३:१४–१७।

The Judean prophet ends up buried with the false prophet who deceived him into eating his food and drinking his drink. They both end up in the same grave, and the lying prophet of Bethel (the counterfeit church), calls him brother when he dies.

यहूदी अगमवक्ता अन्ततः त्यही झूटा अगमवक्तासँग गाडिन्छ, जसले उसलाई आफ्नो भोजन खान र आफ्नो पेय पिउन छलपूर्वक प्रेरित गरेको थियो। उनीहरू दुवै एउटै चिहानमा पुग्छन्, र बेथेलको झूटो अगमवक्ता (नक्कली मण्डली) ले उसको मृत्यु हुँदा उसलाई “भाइ” भनी सम्बोधन गर्छ।

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. And it came to pass, as they sat at the table, that the word of the Lord came unto the prophet that brought him back: And he cried unto the man of God that came from Judah, saying, Thus saith the Lord, Forasmuch as thou hast disobeyed the mouth of the Lord, and hast not kept the commandment which the Lord thy God commanded thee, But camest back, and hast eaten bread and drunk water in the place, of the which the Lord did say to thee, Eat no bread, and drink no water; thy carcase shall not come unto the sepulchre of thy fathers. 1 Kings 13:11–22.

> अब बेतेलमा एक वृद्ध अगमवक्ता बस्थे; अनि उनका छोराहरू आएर त्यस दिन बेतेलमा परमेश्वरका जनले गरेका सबै कामहरू उनलाई सुनाए; राजासामु उनले बोलेका वचनहरू पनि तिनीहरूले आफ्ना पितालाई बताए। तब तिनीहरूका पिताले तिनीहरूलाई भने, “ऊ कुन बाटो गयो?” किनकि यहूदाबाट आएका परमेश्वरका जन कुन बाटो गए, त्यो उनका छोराहरूले देखेका थिए। अनि उनले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “मेरो लागि गधा काठी कस।” तब तिनीहरूले उनका लागि गधा काठी कसे; अनि उनी त्यसमा चढे, र परमेश्वरका जनको पछि लागे, र उनलाई एउटा बाँजको रूखमुनि बसिरहेको भेट्टाए; अनि उनले उनलाई भने, “के तिमी यहूदाबाट आएका परमेश्वरका जन हौ?” अनि उनले भने, “म हुँ।” तब उनले उनलाई भने, “मसँग घरमा आऊ, र रोटी खाऊ।” अनि उनले भने, “म तिमीसँग फर्केर जान सक्दिनँ, न त तिमीसँग भित्र पस्न सक्छु; न त म यस ठाउँमा तिमीसँग रोटी खानेछु, न पानी पिउनेछु; किनकि परमप्रभुको वचनद्वारा मलाई यसो भनिएको थियो, ‘त्यहाँ रोटी नखानू, पानी नपिउनू, न त जुन बाटोबाट आएका हौ, त्यही बाटोबाट फर्केर जानू।’” उनले उनलाई भने, “म पनि तिमीझैँ एक अगमवक्ता हुँ; अनि परमप्रभुको वचनद्वारा एउटा स्वर्गदूतले मसँग यसो भन्दै बोल्यो, ‘उनलाई तिमीसँगै तिम्रो घरमा फर्काएर ल्याऊ, ताकि उसले रोटी खाओस् र पानी पिओस्।’” तर उनले उनलाई झूट बोलेका थिए। यसैले उनी उनीसँगै फर्केर गए, र उनको घरमा रोटी खाए, अनि पानी पिए। अनि यस्तो भयो, जब तिनीहरू भोजनको टेबुलमा बसेका थिए, तब उनलाई फर्काएर ल्याउने अगमवक्ताकहाँ परमप्रभुको वचन आयो; अनि उनले यहूदाबाट आएका परमेश्वरका जनलाई कराएर भने, “परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, ‘यस कारण कि तिमीले परमप्रभुको मुखको आज्ञा उल्लङ्घन गर्यौ, र परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरले तिमीलाई दिनुभएको आज्ञा पालन गरेनौ, तर फर्केर आयौ, र त्यही ठाउँमा रोटी खायौ र पानी पियौ, जसको विषयमा परमप्रभुले तिमीलाई, “रोटी नखानू, पानी नपिउनू” भन्नुभएको थियो; तिम्रो लाश तिम्रा पिताहरूको चिहानमा पुग्नेछैन।’” १ राजा १३:११–२२।

The second angel’s message in the summer of 1844, consisted of identifying that the Protestant churches had fallen and become the daughters of Catholicism. Millerite Adventism had called men and women to leave those denominations for to stay in them meant spiritual and eternal death. The lying prophet of Bethel represents the religious system instituted in Bethel by Jeroboam. It was a system that set up an image to the beast, and the beast that was copied is the beast of Catholicism. The Protestants continued to identify themselves as Protestants, but they also continued to observe the day of the sun as the day of worship which is the mark of Catholicism’s authority.

१८४४ को गर्मीयाममा दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशले प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरू पतित भइसकेका छन् र क्याथोलिकताका छोरीहरू बनेका छन् भन्ने कुरा पहिचान गरायो। मिलरवादी एड्भेन्टवादले पुरुष र स्त्रीहरूलाई ती सम्प्रदायहरूबाट बाहिर निस्कन आह्वान गर्‍यो, किनकि तिनमा रहिरहनुको अर्थ आत्मिक तथा अनन्त मृत्यु थियो। बेतेलको झूटा अगमवक्ताले यारोबामद्वारा बेतेलमा स्थापित धार्मिक व्यवस्थाको प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यो यस्तो व्यवस्था थियो जसले पशुको प्रतिमा खडा गर्‍यो, र जसको नक्कल गरिएको त्यो पशु क्याथोलिकताका पशु हो। प्रोटेस्टेन्टहरूले आफूलाई प्रोटेस्टेन्ट नै भनेर चिनाइरहे, तर तिनीहरूले उपासनाको दिनको रूपमा सूर्यको दिन पालन गर्न पनि जारी राखे, जुन क्याथोलिकताको अधिकारको छाप हो।

The Protestants claim to be Protestants, though the only definition of Protestant is to protest Rome, and in so doing their profession is an image of the Roman church, for she professes to be a Christian institution, though she has no biblical justification for the claim. Her claim is based upon the empty authority of tradition and custom, which is the same false authority Protestantism employs as they claim to be Protestants. It is the same logic that had blinded Seventh-day Adventists to believe that as Laodiceans, they are still in a secure covenant relationship. It is the same false authority that ancient Israel proclaimed when they stated, “The temple of the Lord, the temple of the Lord are we.”

प्रोटेस्टेन्टहरू आफूलाई प्रोटेस्टेन्ट भएको दाबी गर्छन्, यद्यपि प्रोटेस्टेन्टको एकमात्र परिभाषा रोमको विरोध गर्नु हो; र यसो गर्दा तिनीहरूको यो स्वीकारोक्ति रोमी मण्डलीको एक प्रतिरूप बन्छ, किनकि त्यसले आफूलाई ख्रीष्टियन संस्था भएको दाबी गर्छ, यद्यपि त्यस दाबीको लागि त्यससँग कुनै बाइबलीय औचित्य छैन। त्यसको दाबी परम्परा र रीतिथितिको खोक्रो अधिकारमा आधारित छ, र प्रोटेस्टेन्टवादले आफूलाई प्रोटेस्टेन्ट भएको दाबी गर्दा प्रयोग गर्ने पनि यही झूटा अधिकार हो। यही तर्क हो जसले सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्टहरूलाई, आफूहरू लाओडिसीयनहरू भए पनि, अझै सुरक्षित करारगत सम्बन्धमा छन् भन्ने विश्वास गर्न अन्धो बनाएको थियो। यही उही झूटा अधिकार हो, जसको घोषणा प्राचीन इस्राएलले यसो भन्दै गरेको थियो, “परमप्रभुको मन्दिर, परमप्रभुको मन्दिर हामी हौँ।”

> “The warning was not heeded by the Jewish people. They forgot God, and lost sight of their high privilege as His representatives. The blessings they had received brought no blessing to the world. All their advantages were appropriated for their own glorification. They robbed God of the service He required of them, and they robbed their fellow men of religious guidance and a holy example. Like the inhabitants of the antediluvian world, they followed out every imagination of their evil hearts. Thus they made sacred things appear a farce, saying, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord, are these’ (Jeremiah 7:4), while at the same time they were misrepresenting God’s character, dishonoring His name, and polluting His sanctuary.

> यो चेतावनी यहूदी जनताले ध्यान दिएनन्। तिनीहरूले परमेश्‍वरलाई बिर्सिए, र उहाँका प्रतिनिधिहरूको रूपमा आफ्नो उच्च विशेषाधिकारबाट दृष्टि हराए। तिनीहरूले प्राप्त गरेका आशिषहरूले संसारलाई कुनै आशिष्‍याली दिएनन्। तिनीहरूका सबै लाभहरू आफ्नै महिमाकरणका लागि उपयोग गरिए। तिनीहरूले परमेश्‍वरले उनीहरूबाट माग गर्नुभएको सेवा उहाँबाट खोसे, र आफ्ना सहमानिसहरूलाई धार्मिक मार्गदर्शन तथा पवित्र उदाहरणबाट वञ्चित गरे। जलप्रलयअघिको संसारका बासिन्दाहरूझैँ, तिनीहरूले आफ्ना दुष्ट हृदयका हरेक कल्पनालाई पछ्याए। यसरी तिनीहरूले पवित्र कुराहरूलाई ठट्टाजस्तो देखाए, यसो भन्दै, ‘परमप्रभुको मन्दिर, परमप्रभुको मन्दिर, यही नै हो’ (यर्मिया 7:4), जबकि त्यही समयमा तिनीहरूले परमेश्‍वरको चरित्रलाई गलत रूपमा प्रस्तुत गरिरहेका थिए, उहाँको नाउँलाई अपमानित गरिरहेका थिए, र उहाँको पवित्रस्थानलाई अशुद्ध तुल्याइरहेका थिए।

> “The husbandmen who had been placed in charge of the Lord’s vineyard were untrue to their trust. The priests and teachers were not faithful instructors of the people. They did not keep before them the goodness and mercy of God and His claim to their love and service. These husbandmen sought their own glory. They desired to appropriate the fruits of the vineyard. It was their study to attract attention and homage to themselves.” Christ’s Object Lessons, 292.

> “प्रभुको दाखबारीको जिम्मा सुम्पिएका किसानहरू आफ्ना भरोसाप्रति अविश्वासी ठहरे। पूजाहारीहरू र शिक्षकहरू जनताका विश्वासयोग्य शिक्षाकर्ता थिएनन्। तिनीहरूले परमेश्वरको भलाइ र कृपा, तथा उहाँको प्रेम र सेवामाथिको उहाँको दाबीलाई तिनीहरूका सामु निरन्तर राखेनन्। यी किसानहरूले आफ्नै महिमा खोजे। तिनीहरूले दाखबारीका फलहरू आफ्नै अधिकारमा लिन चाहन्थे। तिनीहरूको अभिलाषा अध्ययन यही थियो कि मानिसहरूको ध्यान र आदर आफूतर्फ आकर्षित गरून्।” Christ’s Object Lessons, 292.

In 1863 the movement of the Millerites ended, but it had ceased to be a movement of Philadelphians in 1856. The rejection of the message of Moses (the “seven times”), that was presented by Elijah (William Miller) was rejected, and the rejection was based upon the methodology of the lying prophet of Bethel. 1863 was the end of sixty-five years that had began in 1798, and was the end of the prophecy of Isaiah chapter seven.

१८६३ मा मिलेराइटहरूको आन्दोलन समाप्त भयो, तर १८५६ मै त्यो फिलाडेल्फियालीहरूको आन्दोलन रहन छोडिसकेको थियो। एलियाह (विलियम मिलर) द्वारा प्रस्तुत गरिएको मोशाको सन्देश (“सात पल्ट”) अस्वीकार गरियो, र त्यो अस्वीकृति बेथेलका झूटा अगमवक्ताको कार्यविधिमा आधारित थियो। १८६३, १७९८ मा आरम्भ भएका पैंसट्ठी वर्षहरूको अन्त्य थियो, र यशैया अध्याय सातको अगमवाणीको पनि अन्त्य थियो।

> And it came to pass in the days of Ahaz the son of Jotham, the son of Uzziah, king of Judah, that Rezin the king of Syria, and Pekah the son of Remaliah, king of Israel, went up toward Jerusalem to war against it, but could not prevail against it. And it was told the house of David, saying, Syria is confederate with Ephraim. And his heart was moved, and the heart of his people, as the trees of the wood are moved with the wind. Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field; And say unto him, Take heed, and be quiet; fear not, neither be fainthearted for the two tails of these smoking firebrands, for the fierce anger of Rezin with Syria, and of the son of Remaliah. Because Syria, Ephraim, and the son of Remaliah, have taken evil counsel against thee, saying, Let us go up against Judah, and vex it, and let us make a breach therein for us, and set a king in the midst of it, even the son of Tabeal: Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:1–9.

> यहूदाका राजा उज्जियाहका छोरा योतामका छोरा आहाजका दिनहरूमा यस्तो भयो कि सिरियाका राजा रेजीन र इस्राएलका राजा रमल्याहका छोरा पेकह यरूशलेमको विरुद्ध युद्ध गर्न गए, तर त्यसलाई जित्न सकेनन्। तब दाऊदको घरानालाई यो खबर दिइयो, “सिरिया एप्रैमसँग मिलेको छ।” तब उनको हृदय र उनका जनताको हृदय वनका रूखहरू हावाले हल्लिएझैँ हल्लियो। त्यसपछि परमप्रभुले यशैयालाई भन्नुभयो, “तिमी र तिम्रो छोरा शारयाशूब, माथिल्लो पोखरीको नहरको अन्त्यमा, धोबीको खेततर्फ जाने बाटोमा, आहाजलाई भेट्न जाओ; अनि उसलाई भन, ‘सावधान रह र शान्त बस; नडरा, न त यी धुवाँ निस्किरहेका आगोका ठुटाहरूका यी दुई पुच्छरका कारण तिम्रो हृदय कातर होस्—अर्थात् रेजीन र सिरियाको प्रचण्ड क्रोध, र रमल्याहका छोराको कारण। किनकि सिरिया, एप्रैम, र रमल्याहका छोराले तेरो विरुद्ध दुष्ट योजना रचेका छन्, यसो भन्दै, “हामी यहूदामाथि चढाइ गरौँ, त्यसलाई आतंकित पारौँ, र त्यसमा आफ्ना लागि एउटा भंग पारौँ, अनि त्यसको बीचमा ताबेलको छोरालाई राजा नियुक्त गरौँ।”’” प्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: “यो ठहरिनेछैन, न त यो पूरा हुनेछ। किनकि सिरियाको शिर दमास्कस हो, र दमास्कसको शिर रेजीन हो; अनि पैँसट्ठी वर्षभित्र एप्रैम टुक्राटुक्रा पारिनेछ, यहाँसम्म कि त्यो एक जाति नै रहनेछैन। अनि एप्रैमको शिर सामरिया हो, र सामरियाको शिर रमल्याहको छोरा हो। यदि तिमीहरूले विश्वास गरेनौ भने, निश्चय नै तिमीहरू स्थिर रहन सक्नेछैनौ।” यशैया 7:1–9।

The sixty-five-year prophecy of verse eight, identifies that “within” the period of sixty-five years the northern kingdom of the ten tribes would be taken into captivity. The vision was recorded in the year 742 BC, and nineteen years later in 723 BC, Ephraim was scattered and taken into captivity by the Assyrians. In 677 BC, at the end of the sixty-five years king Manasseh was captured and carried into Babylon. The starting point in 742 BC, marks a civil war between the northern kingdom and the southern kingdoms of Israel, just as 1863, marks the very center of the Civil War in the United States between the North and South. The prophecy was proclaimed by Isaiah in the literal glorious land (Judah), and the prophecy of 1863 was fulfilled in the spiritual glorious land (the United States).

आठौँ पदको पैंसट्ठी-वर्षीय भविष्यवाणीले यस अवधिभित्र “भित्र” नै दस गोत्रहरूको उत्तरी राज्य बन्दीवनमा लगिनेछ भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ। यो दर्शन ईसा पूर्व ७४२ मा अभिलेखित गरिएको थियो, र उन्नाइस वर्षपछि ईसा पूर्व ७२३ मा एप्रैम छरपस्ट पारियो र अश्शूरीहरूद्वारा बन्दी बनाइयो। ईसा पूर्व ६७७ मा, पैंसट्ठी वर्षको अन्त्यमा, राजा मनश्शे पक्राउ परे र बाबेलमा लगिए। ईसा पूर्व ७४२ को प्रारम्भिक बिन्दुले उत्तरी राज्य र इस्राएलका दक्षिणी राज्यहरूबीचको गृहयुद्धलाई चिह्नित गर्छ, ठीक त्यसरी नै जसरी १८६३ ले संयुक्त राज्य अमेरिकामा उत्तर र दक्षिणबीचको गृहयुद्धको ठीक मध्यबिन्दुलाई चिह्नित गर्छ। यो भविष्यवाणी यशैयाद्वारा वास्तविक महिमामय देश (यहूदा) मा घोषित गरिएको थियो, र १८६३ को भविष्यवाणी आत्मिक महिमामय देश (संयुक्त राज्य अमेरिका) मा पूरा भयो।

There are three waymarks within the sixty-five-year prophecy. The civil war of 742 BC, is followed in nineteen years by the scattering of the northern kingdom, in 723 BC. At the end of the sixty-five years the southern kingdom was scattered. The prophecy, including its beginning and ending, represents both “indignations” of God against the northern and southern kingdoms, and those two indignations are preceded by nineteen years at their starting points, and then followed by another nineteen years that follow their fulfillments.

पैँसट्ठी-वर्षीय भविष्यवाणीभित्र तीनवटा मार्गचिह्नहरू छन्। ७४२ ईसा पूर्वको गृहयुद्धपछि उन्नाइस वर्षमा, ७२३ ईसा पूर्वमा, उत्तरी राज्यको तितरबितर हुनु हुन्छ। पैँसट्ठी वर्षको अन्त्यमा दक्षिणी राज्य तितरबितर भयो। यो भविष्यवाणीले, आफ्नो आरम्भ र अन्त्यसहित, उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूमाथि परमेश्वरका दुवै “क्रोधहरू”लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र ती दुवै क्रोधहरू आफ्ना-आफ्ना आरम्भ-बिन्दुहरूमा उन्नाइस वर्षले अघिबाट पूर्वसङ्केतित छन्, र त्यसपछि तिनका परिपूर्तिहरूपछि आउने अर्को उन्नाइस वर्षद्वारा पछ्याइएका छन्।

The entire chiastic structure identifies a period of civil war between north and south that marks the beginning and ending. In the midst of the beginning and ending the two antagonists of the civil war were both carried into slavery, and in the sixty-five years that they are gathered out of their mutually scattered condition of slavery into one nation, they arrive at 1863, which is the date of the Emancipation Proclamation that freed the slaves. The prophecy of a civil war in literal Judah concludes at the civil war in spiritual Judah, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, for He is Alpha and Omega.

सम्पूर्ण कियास्टिक संरचनाले उत्तर र दक्षिणबीचको गृहयुद्धको एउटा अवधिलाई पहिचान गर्दछ, जसले आरम्भ र अन्त्यलाई चिह्नित गर्दछ। आरम्भ र अन्त्यको बीचमा, त्यस गृहयुद्धका दुवै विरोधीहरू दासत्वमा लगिए, र पैंसठ्ठी वर्षको अवधिमा, जब तिनीहरू दासत्वको आफ्नो पारस्परिक रूपमा छरिएको अवस्थाबाट सङ्ग्रहित भई एउटै राष्ट्रमा ल्याइन्छन्, तिनीहरू 1863 मा आइपुग्छन्, जुन दासहरूलाई स्वतन्त्र गराएको Emancipation Proclamation को मिति हो। शाब्दिक यहूदामा भएको गृहयुद्धको भविष्यवाणी आत्मिक यहूदामा भएको गृहयुद्धमा आएर समाप्त हुन्छ, किनकि येशूले सधैँ कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसै कुराको आरम्भद्वारा दृष्टान्त दिनुहुन्छ, किनकि उहाँ Alpha and Omega हुनुहुन्छ।

The history of 1863 was represented by the history of 742 BC, when the prophet Isaiah, along with his son, delivered a message to the wicked king of Judah (Ahaz). 742 BC in the passage is represented by the testimony of king Ahaz, who was king of Judah and who had shut down God’s sanctuary service and had his high priest erect a model of a Syrian temple in the very precincts of God’s earthly sanctuary.

१८६३ को इतिहास ७४२ ईसा पूर्वको इतिहासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो, जब भविष्यवक्ता यशैयाले आफ्ना पुत्रसँगै यहूदाका दुष्ट राजा (आहाज) लाई एउटा सन्देश सुनाए। उक्त खण्डमा ७४२ ईसा पूर्व यहूदाका राजा आहाजको साक्षीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जो यहूदाका राजा थिए, जसले परमेश्वरको पवित्रस्थानको सेवा बन्द गरिदिएका थिए, र आफ्ना प्रधान पूजाहारीद्वारा परमेश्वरको पृथ्वीस्थित पवित्रस्थानकै परिसरमा सिरियाली मन्दिरको एउटा नमुना खडा गराएका थिए।

In the history of wicked king Ahaz (marked as 742 BC by the prophecy of Isaiah), the leader of Jerusalem introduced the worship of paganism (Catholicism) into God’s church, just as Laodicean Adventism returned to the methodology of apostate Protestantism to discard the message of Moses that had been delivered by Elijah. In 742 BC, Isaiah confronted the wicked king of Judah at the end of the conduit of the upper pool, by the fuller’s field, and he brought his son with him when he did. His son’s name was a sign, and when the prophet from Judah confronted king Jeroboam, he also gave him a sign.

दुष्ट राजा आहाजको इतिहासमा (यशैयाको भविष्यवाणीले 742 BC भनेर चिन्हित गरेको), यरूशलेमका अगुवाले परमेश्वरको मण्डलीभित्र गैरजातीयतावाद (Catholicism) को उपासना भित्र्याए, ठीक त्यसरी नै जसरी लाओडिसीयन एडभेन्टवादले एलियाद्वारा दिइएको मोशाको सन्देशलाई त्याग्न धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको कार्यविधितर्फ फर्कियो। 742 BC मा, यशैयाले यहूदाका दुष्ट राजालाई माथिल्लो कुण्डको नहरको अन्त्यमा, धोबीको खेतनजिक सामना गरे, र उनले त्यसो गर्दा आफ्ना छोरालाई पनि साथमा ल्याए। उनका छोराको नाम एउटा चिन्ह थियो, र जब यहूदाबाट आएका अगमवक्ताले राजा यारोबामको सामना गरे, उनले पनि उनलाई एउटा चिन्ह दिए।

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> हेर, म र ती बालकहरू, जसलाई परमप्रभुले मलाई दिनुभएको छ, इस्राएलमा सेनाहरूका परमप्रभुबाट चिन्हहरू र अद्भुत कार्यहरूका निम्ति हौं, जो सियोन पर्वतमा वास गर्नुहुन्छ। यशैया 8:18।

The name of Isaiah’s son “Shearjashub,” means “a remnant shall return.” Those that “return” who make up the remnant, are those who wait for the Lord during the tarrying time.

यशैयाका छोराको नाम “शेआरयाशूब” को अर्थ “एक अवशेष फर्कनेछ” हो। “फर्कने” हरू, जसले त्यो अवशेष बनाउँछन्, तिनीहरू हुन् जो ढिलाइको समयमा प्रभुको प्रतीक्षा गर्छन्।

> And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:17, 18.

> अनि म परमप्रभुको प्रतीक्षा गर्नेछु, जसले याकूबको घरानाबाट आफ्नो मुख लुकाउनुहुन्छ, र म उहाँकै आशा गर्नेछु। हेर, म र ती सन्तानहरू, जसलाई परमप्रभुले मलाई दिनुभएको छ, इस्राएलमा सेनाहरूका परमप्रभुबाट चिन्हहरू र अचम्मका कामहरूका निम्ति हौं, जो सियोन पर्वतमा वास गर्नुहुन्छ। यशैया ८:१७, १८।

When Isaiah interacts with wicked king Ahaz in 742 BC, he represents those who have “waited,” for all the prophets are speaking of the last days, and those who “wait” in the last days are those who have suffered the first disappointment. Jeremiah thought God had lied, and withheld the rain, and Isaiah thinks God has hidden “his face from the house of Jacob,” but Isaiah determines that he will wait, and look for the Lord, which represents the “wise” during the tarrying time of the vision. Those that did return and separate the precious from the vile, who were to become God’s mouthpiece were sealed, and therefore contrasted with those who receive the mark of the beast.

जब यशैया सन् 742 ईसा पूर्वमा दुष्ट राजा आहाजसँग अन्तर्क्रिया गर्छन्, तब उनले तिनीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन् जसले “प्रतीक्षा गरेका” छन्; किनकि सबै अगमवक्ताहरू अन्तिम दिनहरूको विषयमा बोलिरहेका छन्, र अन्तिम दिनहरूमा “प्रतीक्षा गर्ने”हरू तिनीहरू हुन् जसले पहिलो निराशा भोगिसकेका छन्। यर्मियाले परमेश्वरले झूट बोल्नुभयो र वर्षा रोकिराख्नुभयो भनी ठाने, र यशैयाले परमेश्वरले “याकूबको घरानाबाट आफ्नो मुहार लुकाउनुभएको” छ भनी ठान्छन्; तर यशैयाले प्रभुको प्रतीक्षा गर्ने र उहाँतर्फ दृष्टि लगाउने निश्चय गर्छन्, जसले दर्शनको ढिलाइको समयमा रहेका “बुद्धिमान”हरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। जो फर्किए र बहुमूल्यलाई निकृष्टबाट अलग गरे, र जो परमेश्वरका मुखपात्र बन्ने थिए, तिनीहरूलाई छाप लगाइयो, र यसकारण तिनीहरू ती व्यक्तिहरूसँग प्रतिविरोधमा राखिएका छन् जसले पशुको छाप ग्रहण गर्छन्।

> And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. And when they shall say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter: should not a people seek unto their God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them. Isaiah 8:16–20.

> अनि तिनीहरूमध्ये धेरै जना ठेस खानेछन्, र लड्नेछन्, र चकनाचुर पारिनेछन्, र पासोमा पर्नेछन्, र समातिनेछन्। साक्ष्यलाई बाँध, व्यवस्थालाई मेरा चेलाहरूका बीचमा मोहर लगाऊ। अनि म परमप्रभुको प्रतीक्षा गर्नेछु, जसले याकूबको घरानाबाट आफ्नो मुख लुकाउनुहुन्छ, र म उहाँकै प्रतीक्षा गरेर रहनेछु। हेर, म र ती सन्तानहरू, जसलाई परमप्रभुले मलाई दिनुभएको छ, सिय्योन पर्वतमा वास गर्नुहुने सेनाहरूका परमप्रभुबाट इस्राएलमा चिन्हहरू र आश्चर्यकर्महरूका निम्ति भएका छौं। अनि जब तिनीहरूले तिमीहरूलाई भन्नेछन्, परिचित आत्मा भएकाहरू र फुसफुसाउने तथा बर्बराउने जादूगरहरूकहाँ खोज; के कुनै जातिले आफ्ना परमेश्वरलाई खोज्नु नपर्ने हो र? के जीवितहरूका निम्ति मरेकाहरूकहाँ जाने? व्यवस्था र साक्ष्यतर्फ: यदि तिनीहरूले यस वचनअनुसार बोल्दैनन् भने, त्यो यसकारण हो कि तिनीहरूमा कुनै ज्योति छैन। यशैया ८:१६–२०।

We will continue this study in the next article.

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।

> “These are not the words of Sister White, but the words of the Lord, and His messenger has given them to me to give to you. God calls upon you to no longer work at cross purposes with Him. Much instruction was given in regard to men claiming to be Christian when they are revealing the attributes of Satan, counteracting in spirit, word, and action the advancement of truth, and are surely following the path where Satan is leading them. In their hardness of heart they have grasped authority which in no way belongs to them, and which they should not exercise. Saith the great Teacher, ‘I will overturn, overturn, overturn.’ Men say in Battle Creek, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord are we’ but they are using common fire. Their hearts are not softened and subdued by the grace of God.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “यी सिस्टर ह्वाइटका वचनहरू होइनन्, तर प्रभुका वचनहरू हुन्, र उहाँका सन्देशवाहकले तिनलाई तपाईंहरूलाई दिनका लागि मलाई दिनुभएको छ। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई उहाँसँग अबउप्रान्त विपरीत उद्देश्य लिएर काम नगर्न आह्वान गर्नुहुन्छ। आफूलाई ख्रीष्टियन भनी दाबी गर्ने मानिसहरूका विषयमा धेरै निर्देशन दिइयो, जबकि तिनीहरू शैतानका गुणहरू प्रकट गरिरहेका छन्, र आत्मा, वचन, तथा कार्यद्वारा सत्यको उन्नतिलाई निष्प्रभाव पार्दै, निश्चय नै शैतानले तिनीहरूलाई डोर्याइरहेको बाटोमै हिँडिरहेका छन्। हृदयको कठोरतामा तिनीहरूले यस्तो अधिकार आफ्नो हातमा लिएका छन्, जुन कुनै प्रकारले पनि तिनीहरूको होइन, र जुन तिनीहरूले प्रयोग गर्नुहुँदैन। महान् शिक्षक भन्नुहुन्छ, ‘म उल्टाइदिनेछु, उल्टाइदिनेछु, उल्टाइदिनेछु।’ ब्याटल क्रीकमा मानिसहरू भन्छन्, ‘प्रभुको मन्दिर, प्रभुको मन्दिर हामी हौं,’ तर तिनीहरूले साधारण आगो प्रयोग गरिरहेका छन्। तिनीहरूका हृदयहरू परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा न त कोमल बनाइएका छन्, न त अधीन पारिएका छन्।” Manuscript Releases, volume 13, 222.

Back to Articles