Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Sixteen

येशू ख्रीष्टको प्रकाश — संख्या सोह्र】

The Unveiling of the Seven Thunders: A Prophetic Analysis of Revelation and Hidden History

सात गर्जनहरूको उद्घाटन: प्रकाश र लुकेको इतिहासको एक भविष्यवाणीसम्बन्धी विश्लेषण

Author

Jeff Pippenger

Published

November 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been setting forth the sequence of prophetic events that are identified by the hidden history of the seven thunders that is represented in Revelation chapters eleven through thirteen. We have not yet reached the point in the development of these events, where we will overlay the history of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism. Nor have we yet prepared a platform of understanding to pinpoint the role of Islam in the message of the Midnight Cry. There is, though, a very important truth connected with these events, that identifies what a person must do when they understand the truths that are being unsealed. The blessing of Revelation includes the responsibility of “keeping” those things that are written.

हामी प्रकाशको पुस्तकका अध्याय एघारदेखि तेह्रसम्ममा प्रस्तुत सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासद्वारा चिन्हित भविष्यवाणीसम्बन्धी घटनाहरूको क्रम प्रस्तुत गर्दै आएका छौँ। हामी अझै ती घटनाहरूको विकासक्रमको त्यस बिन्दुसम्म पुगेका छैनौँ, जहाँ हामी प्रोटेस्टेन्टवादको सिङ्ग र रिपब्लिकनवादको सिङ्गको इतिहासलाई एक-अर्कामाथि आरोपित गर्नेछौँ। न त हामीले अझै मध्यरातको पुकारको सन्देशमा इस्लामको भूमिकालाई यथार्थ रूपमा निर्दिष्ट गर्न सकिने समझको आधारभूमि तयार गरेका छौँ। तथापि, यी घटनाहरूसँग सम्बन्धित एक अति महत्त्वपूर्ण सत्य छ, जसले प्रकट गरिरहेको सत्यहरू बुझिसकेपछि मानिसले के गर्नुपर्छ भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ। प्रकाशको पुस्तकको आशिष्‌मा त्यहाँ लेखिएका कुराहरूलाई “पालन” गर्ने जिम्मेवारी पनि समावेश छ।

The line of history that is being unsealed conveys the creative power of God to those who would hear, read and keep those things written therein. It is therefore time to break away from our consideration of Isaiah’s last prophetic narrative, and Revelation chapters eleven through thirteen in order to establish the significance of the “three and a half days” that Elijah and Moses were dead in the street of the information super highway, that runs through the valley of dead dry bones. What we will identify now, is the symbolism of “the wilderness.”

उद्घाटित हुँदै आएको इतिहासको रेखाले, त्यसमा लेखिएका कुराहरू सुन्ने, पढ्ने र पालन गर्नेहरूलाई परमेश्वरको सृजनात्मक शक्ति सञ्चारित गर्दछ। अतः अब “साढे तीन दिन” को महत्त्व स्थापित गर्नका लागि, हामीले यशैयाको अन्तिम भविष्यसूचक आख्यान तथा प्रकाशको पुस्तकका अध्याय एघारदेखि तेह्रसम्मको हाम्रो विचारबाट अलग हुनुपर्ने समय आएको छ—ती साढे तीन दिन, जसमा एलियाह र मोशा मृत सुक्खा हड्डीहरूको उपत्यकाबाट भएर जाने सूचना–सुपरहाइवेका सडकमा मृत अवस्थामा थिए। अब हामी “उजाडस्थान” को प्रतीकात्मकता पहिचान गर्नेछौं।

In the last article we identified four prophetic witnesses of the sequence of events that are established by the hidden history of the seven thunders. The line of the image of Christ, the line of the two witnesses, the line of the image of the beast and the line of the counterfeit king of the north.

अघिल्लो लेखमा हामीले सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासद्वारा स्थापित घटनाक्रमका चारवटा भविष्यसूचक साक्षीहरूको पहिचान गर्‍यौं। ख्रीष्टको प्रतिमाको रेखा, दुई साक्षीहरूको रेखा, पशुको प्रतिमाको रेखा, र उत्तरको जाली राजाेको रेखा।

The second half of the line of the counterfeit king of the north, begins with the empowerment of the papacy in 538. Then the papacy, the spiritual counterfeit king of the north, trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel for twelve hundred and sixty years.

नक्कली उत्तरका राजाको वंशरेखाको दोस्रो अर्धभाग सन् ५३८ मा पापसीलाई अधिकार प्रदान गरिनुबाट आरम्भ हुन्छ। त्यसपछि पापसीले, उत्तरका राजाको आत्मिक नक्कली स्वरूपका रूपमा, बाह्र सय साठी वर्षसम्म आत्मिक यरूशलेम र आत्मिक इस्राएललाई कुल्चीमिल्ची पार्‍यो।

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> र तिनीहरू तरबारको धारले ढल्नेछन्, र सबै जातिहरूमा बन्दी बनाई लगिनेछन्; अनि अन्यजातिहरूको समय पूरा नभएसम्म यरूशलेम अन्यजातिहरूद्वारा कुल्चाइनेछ। लूका 21:24.

John was told to measure both the sanctuary and the host, but he was also told to leave out the courtyard, for it had been given to the Gentiles for twelve hundred and sixty years.

यूहन्नालाई पवित्रस्थान र सेनादल दुवैलाई नाप्न भनिएको थियो, तर उनलाई आँगनलाई बाहिरै छोड्न पनि भनिएको थियो, किनकि त्यो बाह्र सय साठी वर्षका लागि अन्यजातिहरूलाई दिइएको थियो।

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> मलाई एउटा लट्ठीजस्तै नर्कट दिइयो; अनि स्वर्गदूत उभिएर यसो भने, “उठ, र परमेश्वरको मन्दिर, वेदी, र त्यहाँ आराधना गर्नेहरूलाई नाप। तर मन्दिरबाहिरको प्राङ्गणचाहिँ छोडिदेऊ, त्यसलाई ननाप; किनकि त्यो अन्यजातिहरूलाई दिइएको छ; र तिनीहरूले पवित्र नगरलाई बयालीस महिनासम्म कुल्चनेछन्।” प्रकाश 11:1, 2

John and Luke testify that the Gentiles “tread under foot” “Jerusalem,” for “forty and two months.” John identifies the duration, and Luke marks the conclusion of the history. These two witnesses are addressing the question of Daniel chapter eight, and verse thirteen.

यूहन्ना र लूकाले साक्षी दिन्छन् कि अन्यजातिहरूले “यरूशलेम” लाई “खुट्टाले कुल्चनेछन्” “बयालीस महिनासम्म।” यूहन्नाले त्यस अवधिलाई निर्दिष्ट गर्छन्, र लूकाले त्यस इतिहासको निष्कर्षलाई सूचित गर्छन्। यी दुई साक्षीहरूले दानियल अध्याय आठ, पद तेह्रको प्रश्नलाई सम्बोधन गरिरहेका छन्।

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> तब मैले एक जना पवित्रजन बोलिरहेको सुनेँ, र अर्को एक जना पवित्रजनले बोलिरहेका त्यस निश्चित पवित्रजनलाई भने, “नित्य बलिदान, उजाड पार्ने अपराध, अनि पवित्रस्थान र सेनादल दुवैलाई खुट्टामुनि कुल्चन दिइने विषयको यो दर्शन कहिलेसम्म रहनेछ?” दानिएल ८:१३।

The question about the duration that the sanctuary and host were to be trodden under foot, identifies two desolating powers that would accomplish the act of treading down Jerusalem, which in Daniel is represented as the “sanctuary” and also the “host.” The correct foundational understanding of this verse, as expressed by J. N. Andrews, is that the verse identifies two desolating powers, which trampled down both the sanctuary and the host. The first desolating power identified in the verse is paganism, and the second is papalism. The word “host,” is Daniel’s expression for what John identifies as the “worshippers” in the temple, that is in Jerusalem.

पवित्रस्थान र सेना कतिञ्जेलसम्म पैतालामुनि कुल्चिने थिए भन्ने प्रश्नले, दुई उजाड पार्ने शक्तिहरूलाई चिन्हित गर्दछ, जसले यरूशलेमलाई कुल्चिने काम सम्पन्न गर्ने थिए; दानियलमा यरूशलेमलाई “पवित्रस्थान” र साथै “सेना” को रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। यस पदको सही आधारभूत बुझाइ, जसरी J. N. Andrews ले व्यक्त गरेका छन्, यही हो कि यस पदले दुई उजाड पार्ने शक्तिहरूलाई चिन्हित गर्दछ, जसले पवित्रस्थान र सेनालाई दुवै कुल्चिदिए। यस पदमा चिन्हित पहिलो उजाड पार्ने शक्ति मूर्तिपूजकत्व हो, र दोस्रो पापतन्त्र हो। “सेना” शब्द दानियलको त्यो अभिव्यक्ति हो, जसलाई यूहन्नाले मन्दिरभित्रका “आराधकहरू” भनेर चिन्हित गर्छन्, अर्थात् यरूशलेममा।

> “THERE ARE TWO ‘DESOLATIONS’ IN DANIEL 8.—This fact is made so plain by Josiah Litch that we present his words:

> “दानिएल ८ मा दुईवटा ‘उजाडपन’ छन्।—यो तथ्य जोसायाह लिचद्वारा यति स्पष्ट बनाइएको छ कि हामी उनका शब्दहरू प्रस्तुत गर्दछौं:”

> “‘The daily sacrifice’ is the present reading of the English text. But no such thing as sacrifice is found in the original. This is acknowledged on all hands. It is a gloss or construction put on it by the translators. The true reading is, ‘the daily and the transgression of desolation,’ daily and transgression being connected together by “and;” the daily desolation and the transgression of desolation. They are two desolating powers, which were to desolate the sanctuary and the host.’—Prophetic Expositions, Volume 1, page 127.

> “‘नित्य बलि’ अङ्ग्रेजी पाठको वर्तमान पठन हो। तर मूल पाठमा बलि भन्ने कुनै कुरा पाइँदैन। यस कुरालाई सर्वत्र स्वीकार गरिएको छ। यो अनुवादकहरूले त्यसमा थपेको व्याख्यात्मक शब्द वा निर्माण हो। सही पठन यस्तो हो: ‘नित्य र उजाड पार्ने अपराध,’ जहाँ ‘नित्य’ र ‘अपराध’ ‘र’ द्वारा एकआपसमा जोडिएका छन्; नित्य उजाडपन र उजाड पार्ने अपराध। यी दुई उजाड पार्ने शक्तिहरू हुन्, जसले पवित्रस्थान र सेनालाई उजाड पार्नुपर्ने थियो।’—Prophetic Expositions, Volume 1, page 127.

> “It is plain that the sanctuary and the host were to be trodden under foot by the daily and the transgression of desolation. The careful reading of verse 13 settles this point. And this fact establishes another, viz.: that these two desolations are the two grand forms under which Satan has attempted to overthrow the worship and the cause of Jehovah. Mr. Miller’s remarks on the meaning of these two terms, and the course pursued by himself in ascertaining that meaning, is presented under the following head:

> यो स्पष्ट छ कि पवित्रस्थान र सैन्यलाई “निरन्तर” र “उजाड पार्ने अपराध” द्वारा पैतालामुनि कुल्चिनु पर्ने थियो। पद १३ को सावधानीपूर्वक पठनले यस बिन्दुलाई निश्चित गर्छ। अनि यस तथ्यले अर्को तथ्य स्थापित गर्छ, अर्थात् यी दुई उजाडताहरू ती दुई मुख्य रूप हुन्, जसअन्तर्गत शैतानले यहोवाको आराधना र उहाँको कार्यलाई उल्ट्याउन प्रयत्न गरेको छ। यी दुई पदहरूको अर्थबारे श्री मिलरका टिप्पणीहरू, र उक्त अर्थ निर्धारण गर्न उहाँ आफैले अपनाउनुभएको विधि, निम्न शीर्षकअन्तर्गत प्रस्तुत गरिएको छ:

> “THE TWO DESOLATIONS ARE PAGANISM AND PAPACY

> “दुई उजाडताहरू मूर्तिपूजा र पोपसत्ता हुन्”

> “‘I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take way;’ he shall take away, ‘the daily;’ ‘from the time the daily shall be taken away’, etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally, I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, oh! how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is ‘the daily!’ Well now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ popery is meant. Well, what is it which hinders popery from being revealed? Why, it is paganism; well, then, ‘the daily’ must mean paganism.’—Second Advent Manual, page 66.” J. N. Andrews, The Sanctuary and the 2300 Days, 33, 34.

> “‘मैले अगाडि पढिरहेँ, र यो [नित्य] दानियेलमा बाहेक अरू कुनै ठाउँमा पाइएन। त्यसपछि मैले [एक concordance को सहायताले] त्यससँग सम्बन्धित ती शब्दहरू लिएँ, ‘हटाइने;’ उसले ‘नित्य’लाई हटाउनेछ; ‘जुन समयदेखि नित्य हटाइनेछ’, आदि। म अगाडि पढिरहेँ, र मलाई लाग्यो कि यस पदमा कुनै प्रकाश पाउनेछैनँ; अन्ततः म 2 थिस्सलोनिकी 2:7, 8 मा पुगेँ। ‘किनकि अधर्मको रहस्य त अहिल्यै क्रियाशील छ; केवल जसले अहिले रोकिरहेको छ, उसले तबसम्म रोकिरहनेछ, जबसम्म ऊ बाटोबाट हटाइँदैन, र त्यसपछि त्यो दुष्ट प्रकट हुनेछ,’ आदि। अनि जब म त्यस पदमा पुगेँ, ओह! सत्य कति स्पष्ट र महिमामय देखियो! यही हो! यही ‘नित्य’ हो! अब, ‘जसले अहिले रोकिरहेको छ,’ वा बाधा दिइरहेको छ, भनेर पावलले के भन्न खोजेका हुन्? ‘पापको मानिस’ र ‘दुष्ट’ भन्नाले पोपसत्ता अभिप्रेत छ। अब, पोपसत्ता प्रकट हुनबाट कुन कुराले बाधा दिन्छ? निःसन्देह, त्यो मूर्तिपूजकता हो; त्यसो भए, ‘नित्य’को अर्थ मूर्तिपूजकता नै हुनुपर्छ।’—Second Advent Manual, page 66.” J. N. Andrews, The Sanctuary and the 2300 Days, 33, 34.

In fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six, paganism trampled down the sanctuary and host for twelve hundred and sixty years, and then papalism did the same work for an additional twelve hundred and sixty years. The papacy had trampled down Jerusalem for twelve hundred and sixty years according to Luke and John, until the papacy received its deadly wound in 1798. Subtracting twelve hundred and sixty years from 1798, arrives at 538. Subtracting twelve hundred and sixty years from 538, arrives at 723 BC, when Assyria, the literal king of the north at that time, took the northern kingdom of Israel into slavery.

लेवीय व्यवस्था अध्याय छब्बीसका “सात समय” को परिपूर्तिमा, अन्यजातीयताले पवित्रस्थान र सेनालाई बाह्र सय साठी वर्षसम्म कुल्च्यो, र त्यसपछि पापसत्ताले थप बाह्र सय साठी वर्षसम्म त्यही कार्य गर्‍यो। लूका र यूहन्नाका अनुसार, पापसत्ताले बाह्र सय साठी वर्षसम्म यरूशलेमलाई कुल्चिरह्यो, जबसम्म १७९८ मा पापसत्ताले आफ्नो घातक घाउ पाएन। १७९८ बाट बाह्र सय साठी वर्ष घटाउँदा ५३८ आउँछ। ५३८ बाट बाह्र सय साठी वर्ष घटाउँदा ७२३ ईसा पूर्व आउँछ, जब त्यस समय उत्तरका शाब्दिक राजा अश्शूरले इस्राएलको उत्तरी राज्यलाई दासत्वमा लगे।

John only refers to the twelve hundred and sixty years that the papacy trampled down the sanctuary and the host, but Luke addresses both periods of twelve hundred and sixty years that paganism and papalism trampled down Jerusalem, for he states “until the times of the Gentiles be fulfilled.” Luke identifies the trampling down of Jerusalem as more than a single “time”, for he calls it the fulfillment of the “times” of the Gentiles.

यूहन्नाले केवल ती एक हजार दुई सय साठी वर्षलाई मात्र उल्लेख गर्छन्, जस अवधिमा पापसीले पवित्रस्थान र सेनालाई कुल्चियो; तर लूकाले ती दुवै एक हजार दुई सय साठी-एक हजार दुई सय साठी वर्षका अवधिहरूलाई सम्बोधन गर्छन्, जसमा अन्यजातिवाद र पापसीवादले यरूशलेमलाई कुल्चिए, किनकि उनले यसरी भन्छन्, “जबसम्म अन्यजातिहरूका समयहरू पूरा हुँदैनन्।” लूकाले यरूशलेमको कुल्चाइएकालाई केवल एउटै “समय” भन्दा बढी ठहर गर्छन्, किनकि उनले यसलाई अन्यजातिहरूका “समयहरू” पूरा हुने कुरा भनी उल्लेख गर्छन्।

Of course, in 1856, Millerite Adventism became Laodicean, and seven years later they rejected the truth of the “seven times” of Leviticus twenty-six, so it is impossible for Adventism to see these simple biblical facts. The fact that I am identifying is that the hidden history of the seven thunders, which identifies three waymarks, and a period of time between the first and second waymark, and then a second period of time between the second and third waymark, is represented within the prophetic line of the counterfeit king of the north.

निस्सन्देह, १८५६ मा मिलेराइट एडभेन्टवाद लाओडिसियाली बन्यो, र त्यसको सात वर्षपछि तिनीहरूले लैव्यव्यवस्था २६ का “सात पटक” सम्बन्धी सत्यलाई अस्वीकार गरे, त्यसैले एडभेन्टवादका लागि यी सरल बाइबलीय तथ्यहरू देख्नु असम्भव छ। मैले पहिचान गरिरहेको तथ्य यो हो कि सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहास, जसले तीन वटा मार्गचिन्हहरू पहिचान गराउँछ, र पहिलो तथा दोस्रो मार्गचिन्हको बीचमा रहेको एक समयावधि, अनि त्यसपछि दोस्रो र तेस्रो मार्गचिन्हको बीचमा रहेको अर्को समयावधि, नक्कली उत्तरका राजाको भविष्यवाणी रेखाभित्र प्रस्तुत गरिएको छ।

That line started in 723 BC, with the northern kingdom of Israel going into slavery at the hands of the king of Assyria, a literal king of the north. Then in 538, the spiritual king of the north was empowered, and he then trampled down spiritual Jerusalem for another twelve hundred and sixty years, until he received a deadly wound in 1798. From 723 BC, until 538, the powers that held Israel in subjection were always pagan powers.

त्यो शृङ्खला ईसा पूर्व 723 मा सुरु भयो, जब इस्राएलको उत्तरी राज्य अश्शूरका राजाको हातबाट, उत्तरका शाब्दिक राजाद्वारा, दासत्वमा गयो। त्यसपछि 538 मा उत्तरका आत्मिक राजा सशक्त बनाइयो, र त्यसपछि उसले आत्मिक यरूशलेमलाई अर्को एक हजार दुई सय साठी वर्षसम्म कुल्चिरह्यो, जबसम्म उसले 1798 मा घातक घाउ पाएन। ईसा पूर्व 723 देखि 538 सम्म इस्राएललाई अधीनतामा राख्ने शक्तिहरू सधैँ मूर्तिपूजक शक्तिहरू नै थिए।

The line of Christ identifies the anointing of the true king of the north at His baptism in the year 27, and twelve hundred and sixty prophetic days later, He was crucified. His disciples were then empowered to present the message of the true king of the north, until the stoning of Stephen in the year 34. The only time Christ did not walk in the entire twelve hundred and sixty days of His ministry, was when he rode into Jerusalem in the triumphal entry. He therefore trod down Jerusalem for twelve hundred and sixty days, as did His disciples after the cross. Both lines, the counterfeit king of the north and Christ, the true king of the north, trod down Jerusalem and the host for twelve hundred and sixty days.

ख्रीष्टको रेखाले सन् २७ मा उहाँको बप्तिस्माको समयमा उत्तरका साँचो राजाको अभिषेक पहिचान गराउँछ, र एक हजार दुई सय साठी भविष्यसूचक दिनपछि उहाँ क्रूसमा चढाइनुभयो। त्यसपछि उहाँका चेलाहरू सन् ३४ मा स्तिफनसलाई ढुङ्गाले हानेर मारिएसम्म उत्तरका साँचो राजाको सन्देश प्रस्तुत गर्न सामर्थी बनाइए। ख्रीष्टले आफ्नो सेवकाइका सम्पूर्ण एक हजार दुई सय साठी दिनहरूमा नहिँड्नुभएको एकमात्र समय, उहाँ विजयोत्सवी प्रवेशमा यरूशलेमभित्र सवार भएर प्रवेश गर्नुभएको बेला थियो। त्यसैले उहाँले एक हजार दुई सय साठी दिनसम्म यरूशलेमलाई कुल्चनुभयो, जसरी क्रूसपछि उहाँका चेलाहरूले पनि गरे। दुवै रेखाहरू—नक्कली उत्तरका राजा र ख्रीष्ट, अर्थात् उत्तरका साँचो राजा—ले एक हजार दुई सय साठी दिनसम्म यरूशलेम र सेनालाई कुल्चे।

Paganism was a counterfeit of the worship system of the earthly sanctuary service of the literal Jews, and papalism is a counterfeit of the heavenly sanctuary service of the spiritual Jews. Paganism’s twelve hundred and sixty years, was parallel to Christ’s twelve hundred and sixty days, and papalism’s twelve hundred and sixty years, was parallel to the disciples’ twelve hundred and sixty days.

मूर्तिपूजावाद वास्तविक यहूदीहरूको पार्थिव पवित्रस्थान-सेवाको उपासना-प्रणालीको एक नक्कल थियो, र पोपवाद आत्मिक यहूदीहरूको स्वर्गीय पवित्रस्थान-सेवाको एक नक्कल हो। मूर्तिपूजावादका बाह्र सय साठी वर्षहरू ख्रीष्टका बाह्र सय साठी दिनहरूसँग समानान्तर थिए, र पोपवादका बाह्र सय साठी वर्षहरू चेलाहरूका बाह्र सय साठी दिनहरूसँग समानान्तर थिए।

Each of the two lines contain the identical prophetic structure of the hidden history of the seven thunders, that began to be publicly unsealed in July, 2023. The unsealing was accomplished in part by the recognition of the Millerite movement’s first disappointment. Their first disappointment ushered in a period of time, called the “tarrying time” in the parable of the ten virgins. The “tarrying time” ended at the Exeter, New Hampshire camp meeting, when the message of the Midnight Cry had been fully established. The Exeter camp meeting became the second waymark, which then ushered in a period of time where the message of the Midnight Cry was proclaimed, until the third waymark of judgment and the last disappointment arrived.

दुवै पङ्क्तिहरूमा सात गर्जनहरूको लुकेको इतिहासको एउटै भविष्यवाणीमूलक संरचना समाविष्ट छ, जुन जुलाई, २०२३ मा सार्वजनिक रूपमा मोहोर खोलिन प्रारम्भ भयो। यो मोहोर खोलिने कार्य आंशिक रूपमा मिलेराइट आन्दोलनको पहिलो निराशाको पहिचानद्वारा सम्पन्न भयो। तिनीहरूको पहिलो निराशाले एउटा समयावधिलाई आरम्भ गरायो, जसलाई दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा “पर्खाइको समय” भनिएको छ। “पर्खाइको समय” न्यु ह्याम्पशायरको एक्सेटर शिविर-सभामा अन्त भयो, जब मध्यरातको पुकारको सन्देश पूर्ण रूपमा स्थापित भइसकेको थियो। एक्सेटर शिविर-सभा दोस्रो संकेतचिन्ह बन्यो, जसले त्यसपछि एउटा समयावधिलाई आरम्भ गरायो, जसमा न्यायको तेस्रो संकेतचिन्ह र अन्तिम निराशा नआउञ्जेल मध्यरातको पुकारको सन्देश घोषणा गरिन्थ्यो।

The three waymarks were the first disappointment, the Midnight Cry message and the last disappointment. Those three waymarks align with the Hebrew word “truth” which represent the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first and the last both being disappointments, represents the signature of Alpha and Omega.

तीनवटा मार्गचिन्हहरू पहिलो निराशा, मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश, र अन्तिम निराशा थिए। ती तीनवटा मार्गचिन्हहरू हिब्रू शब्द “सत्य” सँग मेल खान्छन्, जसले हिब्रू वर्णमालाको पहिलो, तेह्रौँ, र अन्तिम अक्षरलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पहिलो र अन्तिम दुवै निराशा हुनु, अल्फा र ओमेगाको हस्ताक्षरलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

There is no direct representation of twelve hundred and sixty days in the Millerite history, yet the Millerite history is the history of the first movement and therefore typifies the last movement. The history of the first disappointment in the last movement began on July 18, 2020, and it is illustrated in Revelation chapter eleven. In Revelation chapter eleven, the two witnesses are slain, marking the first disappointment in the last movement, that was typified by the first movement.

मिलेराइट इतिहासमा बाह्र सय साठी दिनहरूको कुनै प्रत्यक्ष प्रतिनिधित्व छैन, तैपनि मिलेराइट इतिहास पहिलो आन्दोलनको इतिहास हो, र यसैले यसले अन्तिम आन्दोलनको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ। अन्तिम आन्दोलनमा पहिलो निराशाको इतिहास जुलाई १८, २०२० मा आरम्भ भयो, र यसको चित्रण प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा गरिएको छ। प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा ती दुई साक्षीहरू मारिन्छन्, जसले अन्तिम आन्दोलनमा पहिलो निराशालाई सूचित गर्छ; र यो नै पहिलो आन्दोलनद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो।

In Revelation eleven the disappointment ushered in a period of twelve hundred and sixty days that their dead bodies were in the street, thus marking the tarrying time of the parable. At their resurrection they are lifted up as an ensign in the same hour as the judgment of the Sunday law. The history of the two witnesses includes a symbolic period of twelve hundred and sixty days.

प्रकाशितवाक्य अध्याय ११ मा त्यो निराशाले एक हजार दुई सय साठी दिनको यस्तो अवधिको आरम्भ गरायो, जसमा तिनीहरूका मरेका शरीरहरू सडकमा परिरहे, यसरी दृष्टान्तको ढिलाइको समयलाई चिन्हित गर्दै। तिनीहरूको पुनरुत्थानको समयमा तिनीहरू आइतबारको व्यवस्थाको न्याय हुने त्यही घडीमा एउटा ध्वजचिह्नको रूपमा उचालिन्छन्। दुई साक्षीहरूको इतिहासमा एक हजार दुई सय साठी दिनको एक प्रतीकात्मक अवधि समावेश छ।

The details of the movement of the third angel in the hidden history of the seven thunders provides much more specification than the other parallel lines, but the line of the third angel, the line of the true king of the north, and the line of the counterfeit king of the north, all possess the same prophetic characteristics of a beginning point, followed by a period of time that reaches to a middle point, that is followed by a period of time that reaches to judgment at the end-point.

सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासमा तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनका विवरणहरूले अन्य समानान्तर रेखाहरूको भन्दा धेरै बढी विशिष्टीकरण प्रदान गर्छन्, तर तेस्रो स्वर्गदूतको रेखा, उत्तरका साँचो राजाको रेखा, र उत्तरका नक्कली राजाको रेखा—यी सबैमा एउटै भविष्यसूचक विशेषताहरू विद्यमान छन्: एउटा आरम्भिक बिन्दु, त्यसपछि मध्य बिन्दुसम्म पुग्ने समयावधि, र त्यसपछि अन्तिम बिन्दुमा हुने न्यायसम्म पुग्ने अर्को समयावधि।

The twelve hundred and sixty days is a primary element of the hidden history of the seven thunders. The twelve hundred and sixty days is symbolized as a “wilderness” in Revelation chapter twelve.

एक हजार दुई सय साठी दिन सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासको एक प्रमुख तत्त्व हो। प्रकाश अध्याय १२ मा एक हजार दुई सय साठी दिनलाई “उजाडस्थान” को रूपमा प्रतीकीकृत गरिएको छ।

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. Revelation 12:6.

> अनि ती स्त्री उजाडस्थानतिर भागी, जहाँ परमेश्वरले उनका लागि तयार पार्नुभएको एक स्थान थियो, ताकि त्यहाँ उनीलाई एक हजार दुई सय साठी दिनसम्म पालनपोषण गरियोस्। प्रकाश 12:6।

The church fled into the wilderness to escape the treading down of the papal power for twelve hundred and sixty years. Verse fourteen provides another witness.

कलीसिया एक हजार दुई सय साठी वर्षसम्म पोपीय शक्तिको कुल्चाइबाट बच्न मरुभूमितिर भागी। पद चौधले अर्को साक्षी प्रदान गर्दछ।

> And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:14.

> अनि त्यस स्त्रीलाई एउटा ठूलो गरुडका दुई पखेटा दिइयो, ताकि त्यो सर्पको सामुहिकताबाट टाढा, उजाडस्थानमा, आफ्नो ठाउँमा उडेर जाओस्, जहाँ उसलाई एक काल, कालहरू, र आधा कालसम्म पालनपोषण गरिन्छ। प्रकाश 12:14।

The church fled from the persecution of the dragon and the papacy for twelve hundred and sixty years, and therefore the “wilderness” is a symbol of the twelve hundred and sixty days. That number occurs directly seven times in the books of Daniel and Revelation, but it is represented several other ways in the Scriptures. In each case, it represents the “seven times” of Leviticus twenty-six.

मण्डली अजिङ्गर र पोपसत्ताको सतावटबाट बाह्र सय साठी वर्षसम्म भागी, यसकारण “उजाडस्थान” बाह्र सय साठी दिनहरूको प्रतीक हो। यो संख्या दानिएल र प्रकाशका पुस्तकहरूमा प्रत्यक्ष रूपमा सात पटक देखा पर्छ, तर धर्मशास्त्रमा यसलाई अन्य धेरै प्रकारले पनि प्रस्तुत गरिएको छ। प्रत्येक अवस्थामा, यसले लैव्यव्यवस्था छब्बीसका “सात काल” लाई जनाउँछ।

Whether it was paganism trampling down the sanctuary and host from 723 BC to the year 538, or the papacy trampling down spiritual Jerusalem and the worshippers therein, it was an illustration of the scattering of God’s people, that was brought about by God’s people breaking the “sabbaths-of-the-land” covenant as represented in Leviticus chapters twenty-five and twenty-six. In chapter twenty-six it is called the quarrel of God’s covenant.

यो मूर्तिपूजकता होस्, जसले ईसा पूर्व ७२३ देखि सन् ५३८ सम्म पवित्रस्थान र त्यसका सैन्यदललाई कुल्च्यो, वा पोपसत्ता होस्, जसले आध्यात्मिक यरूशलेम र त्यसमा रहेका आराधकहरूलाई कुल्च्यो, त्यो परमेश्वरका जनहरूको तितरबितर पारिनुको एक दृष्टान्त थियो, जुन लेवीव्यवस्था अध्याय पच्चीस र छब्बीसमा प्रतिनिर्दिष्ट “भूमिका शबाथहरू” सम्बन्धी करारलाई परमेश्वरका जनहरूले भङ्ग गरेकाले आएको थियो। अध्याय छब्बीसमा यसलाई परमेश्वरको करारको विवाद भनिएको छ।

> And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:25.

> अनि म तिमीहरूका विरुद्ध तरवार ल्याउनेछु, जसले मेरो करारको झगडाको प्रतिशोध लिनेछ; र जब तिमीहरू आफ्ना सहरहरूभित्र जम्मा हुनेछौ, तब म तिमीहरूका बीच महामारी पठाउनेछु; अनि तिमीहरू शत्रुको हातमा सुम्पिइनेछौ। लेवीव्यवस्था 26:25.

The rebellion against God’s covenant brought upon God’s people the slavery and scattering that is represented as the “quarrel of my covenant.” Without understanding the punishment, which Daniel calls Moses’ “curse” and “oath”, that is also called the “quarrel of my covenant,” blinds a person from seeing the deeper meaning of Christ’s work as represented in Daniel chapter nine. A consistent evaluation of God’s people who are in Laodicean blindness in the writings of Ellen White is that they cannot “reason from cause, to effect.” You may profess to understand the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages, but if you don’t know the “cause” of that trampling down you are blind.

परमेश्वरको करारविरुद्धको विद्रोहले परमेश्वरका जनहरूमाथि त्यो दासत्व र तितरबितर पारिनु ल्यायो, जसलाई “मेरो करारको झगडा” भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको छ। दण्डलाई नबुझी—जसलाई दानिएलले मोशाको “श्राप” र “शपथ” भन्छन्, र जसलाई “मेरो करारको झगडा” पनि भनिएको छ—दानिएल अध्याय नौमा प्रतिनिधित्व गरिएको ख्रीष्टको कार्यको गहिरो अर्थ देख्नबाट मानिसलाई अन्धो बनाउँछ। एलेन ह्वाइटका लेखनहरूमा लाओडिसियाको अन्धोपनमा रहेका परमेश्वरका जनहरूको एक निरन्तर मूल्याङ्कन यो हो कि तिनीहरू “कारणदेखि परिणामसम्म” तर्क गर्न सक्दैनन्। तिमीले अन्धकार युगका बाह्र सय साठी वर्ष बुझ्छु भनी दाबी गर्न सक्छौ, तर यदि तिमीलाई त्यस कुल्चाइको “कारण” थाहा छैन भने तिमी अन्धो छौ।

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> अनि उसले धेरैसँग एक हप्ताका लागि करार दृढ पार्नेछ; अनि त्यस हप्ताको बीचमा उसले बलिदान र भेटी बन्द गराउनेछ, र घिनलाग्दा कुराहरूको व्यापक फैलावटको कारण उसले त्यसलाई उजाड पार्नेछ, यहाँसम्म कि समाप्तिसम्म; र जो निर्धारित गरिएको छ, त्यो उजाडमाथि खन्याइनेछ। दानिएल 9:27।

Christ’s confirmation of the covenant is directly associated with the “quarrel of His covenant.” The duration of the “curse” was twenty-five hundred and twenty years, and the duration of Christ confirming that very same covenant was twenty-five hundred and twenty days. In agreement with the Hebrew word “truth” which provides the structure of the hidden history of the seven thunders, the prophetic week that Christ was to confirm His covenant possessed three waymarks that are represented by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet.

ख्रीष्टद्वारा करारको पुष्टिकरण प्रत्यक्ष रूपमा “उहाँको करारको विवाद” सँग सम्बन्धित छ। “श्राप” को अवधि दुई हजार पाँच सय बीस वर्ष थियो, र ख्रीष्टले त्यही उही करारलाई पुष्टि गर्नुभएको अवधि दुई हजार पाँच सय बीस दिन थियो। सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासको संरचना प्रदान गर्ने हिब्रू शब्द “सत्य” सँगको सामञ्जस्यमा, ख्रीष्टले आफ्नो करार पुष्टि गर्नुपर्ने भविष्यवाणीसम्बन्धी सप्ताहमा तीनवटा मार्गचिन्हहरू थिए, जसलाई हिब्रू वर्णमालाको पहिलो, तेह्रौँ र अन्तिम अक्षरहरूले प्रतिनिधित्व गर्छन्।

The first waymark of the week was His baptism, the second waymark was the cross and the last was the death of Stephen. To refuse to see the “seven times” of Leviticus twenty-six, as the heavenly angels led William Miller to see the “seven times,” eliminates the ability to fully see the very prophecy where Christ shed His blood and confirmed the very covenant that His literal ancient people had rejected. Everyone that is ultimately saved will have only a partial and incomplete understanding of “truth.” But no one gets saved that purposely refuses to see the “truth.” There is only one way to the Father, and that is through Jesus, and Jesus is the “truth.”

हप्ताको पहिलो मार्गचिह्न उहाँको बप्तिस्मा थियो, दोस्रो मार्गचिह्न क्रूस थियो, र अन्तिमचाहिँ स्तिफनसको मृत्यु थियो। स्वर्गीय दूतहरूले विलियम मिलरलाई “सात पल्ट” देख्न अगुवाइ गरेझैँ, लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसका “सात पल्ट” देख्न अस्वीकार गर्नु भनेको त्यही अगमवाणीलाई पूर्ण रूपमा देख्ने सामर्थ्य हटाउनु हो, जहाँ ख्रीष्टले आफ्नो रगत बगाउनुभयो र आफ्ना शाब्दिक प्राचीन जनहरूले अस्वीकार गरेको ठ्याक्कै त्यस करारलाई पुष्टि गर्नुभयो। अन्ततः उद्धार पाउने प्रत्येक व्यक्तिसँग “सत्य” को केवल आंशिक र अपूर्ण समझ हुनेछ। तर “सत्य” देख्न जानाजानी अस्वीकार गर्ने कोही पनि उद्धार पाउँदैन। पितासम्म पुग्ने बाटो एउटै मात्र छ, र त्यो येशूद्वारा हो, अनि येशू नै “सत्य” हुनुहुन्छ।

This is a worthwhile understanding to ponder, for it speaks to the covenant of Leviticus twenty-five and twenty-six. The “curse” of the “seven times” was brought upon ancient literal Israel through their unwillingness to implement the guidelines of allowing the land to rest, and of fulfilling the Jubilee instructions. It was a sin of omission. The curse was brought upon them for their omitting a work they were commanded to do, rather than because they had directly broken a commandment, such as thou shalt not kill or thou shalt not steal. They simply ignored the guidelines associated with allowing the land to rest. Adventists that simply do not accept the “seven times” (that the angels led William Miller to discover) because for whatever unsanctified reason, simply have never taken the time to truly investigate the truth, and are accomplishing the same type of rebellion of omission by disregarding the very same covenant information that ancient literal Israel disregarded. The beginning illustrates the ending.

यो मनन गर्न योग्य समझाइ हो, किनकि यसले लेवीव्यवस्था पच्चीस र छब्बीसको करारतर्फ संकेत गर्दछ। “सात पल्ट” को “श्राप” प्राचीन वास्तविक इस्राएलमाथि यसकारण आयो कि तिनीहरू भूमिलाई विश्राम दिनेसम्बन्धी निर्देशहरू कार्यान्वयन गर्न, र जुबिलीका आज्ञाहरू पूरा गर्न, इच्छुक भएनन्। त्यो उपेक्षाको पाप थियो। श्राप तिनीहरूमाथि यसकारण आयो कि उनीहरूले आफूहरूलाई गर्न आज्ञा गरिएको कार्य गर्न छोडे, न कि यसकारण कि उनीहरूले प्रत्यक्ष रूपमा “तैंले हत्या गर्नुहुँदैन” वा “तैंले चोरी गर्नुहुँदैन” जस्ता कुनै आज्ञा तोडेका थिए। उनीहरूले केवल भूमिलाई विश्राम दिनेसँग सम्बन्धित निर्देशहरू बेवास्ता गरे। जुन एड्भेन्टिस्टहरूले, कुनै पनि अपवित्र कारणवश, “सात पल्ट” लाई (जुन पत्ता लगाउन स्वर्गदूतहरूले विलियम मिलरलाई अगुवाइ गरे) स्वीकार गर्दैनन्, उनीहरूले केवल सत्यलाई साँच्चै अनुसन्धान गर्न समय नै दिएका छैनन्, र प्राचीन वास्तविक इस्राएलले बेवास्ता गरेको त्यही करारसम्बन्धी जानकारीलाई उपेक्षा गरेर, उपेक्षामार्फतको विद्रोहको उही प्रकार पूरा गरिरहेका छन्। आरम्भले अन्त्यलाई दृष्टान्तस्वरूप देखाउँछ।

The twelve hundred and sixty days in Revelation twelve that is identified as a “wilderness,” is a symbol of the “seven times.” Both the twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry, and the twelve hundred and sixty days of the disciple’s ministry represent the entire week that the covenant was being confirmed. Both the twelve hundred and sixty years that paganism trampled down God’s people, and the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down God’s people, represent the entire “seven times” of the curse of Moses.

प्रकाशको पुस्तक १२ मा “उजाडस्थान” भनेर चिनाइएका एक हजार दुई सय साठी दिनहरू “सात समय” का प्रतीक हुन्। ख्रीष्टको सेवकाइका एक हजार दुई सय साठी दिनहरू तथा चेलाहरूको सेवकाइका एक हजार दुई सय साठी दिनहरू दुवैले करार पुष्टि गरिँदै गरेको सम्पूर्ण हप्तालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। मूर्तिपूजक व्यवस्थाले परमेश्वरका जनतालाई कुल्चेको एक हजार दुई सय साठी वर्षहरू तथा पोपतन्त्रले परमेश्वरका जनतालाई कुल्चेको एक हजार दुई सय साठी वर्षहरू दुवैले मोशाको श्रापका सम्पूर्ण “सात समय” लाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

In Revelation eleven, after twelve hundred and sixty days, the dead bones are brought back to life in order to enter into covenant as the one hundred and forty-four thousand. But in order for them to accomplish that covenant relationship, they are required to fulfill the terms of the covenant, just as Daniel did in chapter nine. The terms of the covenant of the “seven times” contains specific directions for those who find themselves in the land of the enemy. When those who wake up to the reality that they have been scattered desire to return to the Lord, Leviticus twenty-six provides directions for how they are to return.

प्रकाशितवाक्य अध्याय एघारमा, बाह्र सय साठी दिनपछि, मृत हड्डीहरूलाई एक लाख चवालीस हजारको रूपमा करारमा प्रवेश गराउन पुनर्जीवित गरिन्छ। तर त्यस करारसम्बन्धलाई पूरा गर्नका लागि, उनीहरूले करारका सर्तहरू पूरा गर्नैपर्छ, ठीक जसरी दानियलले अध्याय नौमा गरे। “सात समय” को करारका सर्तहरूमा शत्रुको देशमा आफूलाई पाउनेहरूका लागि विशिष्ट निर्देशनहरू समावेश छन्। जब आफूहरू छरपस्ट पारिएका छन् भन्ने वास्तविकतामा जागृत हुनेहरू परमप्रभुकहाँ फर्किन चाहन्छन्, तब लेवीव्यवस्था छब्बीसले उनीहरू कसरी फर्किनुपर्ने हो भन्नेबारे निर्देशन प्रदान गर्दछ।

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> तिमीहरूमध्ये बाँकी रहेकाहरू तिमीहरूका शत्रुहरूको देशहरूमा आफ्नै अधर्मको कारण क्षीण हुँदै जानेछन्; र तिनीहरू आफ्ना पितृहरूको अधर्मका कारण पनि तिनीहरूसँगै क्षीण हुँदै जानेछन्। यदि तिनीहरूले आफ्नो अधर्म, र आफ्ना पितृहरूको अधर्म, जसद्वारा तिनीहरूले मेरो विरुद्ध अपराध गरे, स्वीकार गर्छन्, र यो पनि स्वीकार गर्छन् कि तिनीहरू मेरो विरुद्ध चले; अनि म पनि तिनीहरूको विरुद्ध चलेँ, र तिनीहरूलाई तिनीहरूका शत्रुहरूको देशमा ल्याएँ; यदि त्यसपछि तिनीहरूका खतना नभएका हृदयहरू नम्र हुन्छन्, र तिनीहरूले आफ्नो अधर्मको दण्ड स्वीकार गर्छन् भने: तब म याकूबसँगको मेरो करार सम्झनेछु, र इसहाकसँगको मेरो करार पनि, र अब्राहामसँगको मेरो करार पनि म सम्झनेछु; र म त्यस देशलाई पनि सम्झनेछु। लेवीव्यवस्था 26:39–42.

The expression “pine away” in the Scriptures means to be dissolved, corrupted and consumed away. To pine away is to deteriorate into dead dry bones. And the instruction identifies death, for it represents those that awaken to their condition as being “in your enemies land.”

धर्मशास्त्रमा “क्षीण हुँदै जानु” भन्ने अभिव्यक्तिको अर्थ विलीन हुनु, भ्रष्ट हुनु र क्रमशः नष्ट हुँदै जानु हो। क्षीण हुँदै जानु भनेको मरेका सुख्खा हड्डीहरूमा परिणत हुने गरी जीर्ण हुँदै जानु हो। अनि यस निर्देशनले मृत्युलाई सूचित गर्दछ, किनकि यसले आफ्नो अवस्थाप्रति जागृत हुनेहरूलाई “तिमीहरूका शत्रुहरूको देशमा” रहेका रूपमा प्रस्तुत गर्दछ।

> The last enemy that shall be destroyed is death. 1 Corinthians 15:26.

> विनाश गरिने अन्तिम शत्रु मृत्यु हो। १ कोरिन्थी १५:२६।

July 18, 2020, the first disappointment in the movement of the third angel took place. It has been typified by all the other first disappointments in the sacred prophetic reform lines. Ezekiel chapter thirty-seven identifies God’s people in the last days as having been dissolved, corrupted and consumed away until they were simply a valley of dead dry bones. They are in the enemy’s land, which is the land of death. In Revelation eleven, the two witnesses were slain and left in the street. All the prophets agree with each other. Moses is therefore speaking to those that are dead in the street that runs through Ezekiel’s valley. In their disappointed condition they are given instruction through Jeremiah.

जुलाई 18, 2020 मा, तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा पहिलो निराशा घटित भयो। यसलाई पवित्र भविष्यसूचक सुधारका सबै अन्य पहिलो निराशाहरूले पूर्वरूपमा चित्रण गरेका छन्। इजकिएल अध्याय सैंतीसले अन्तिम दिनहरूमा परमेश्वरका जनहरूलाई यसरी चिनाउँछ कि तिनीहरू विघटित, भ्रष्ट र नष्ट भई अन्ततः केवल सुकेका मरेका हड्डीहरूको एउटा उपत्यका मात्र भएका थिए। तिनीहरू शत्रुको देशमा छन्, जुन मृत्युको देश हो। प्रकाश ११ मा, ती दुई साक्षीहरू मारिए र सडकमा छाडिए। सबै अगमवक्ताहरू एक-अर्कासँग सहमत छन्। त्यसकारण, मोशा इजकिएलको उपत्यकाबाट बग्ने सडकमा मरेका तिनै जनहरूसँग बोलिरहनुभएको छ। तिनीहरूको निराशाको अवस्थामा, तिनीहरूलाई यर्मियाद्वारा शिक्षा दिइन्छ।

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> यसकारण परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, यदि तँ फर्किस् भने, म तलाई फेरि ल्याउनेछु, र तँ मेरो सामु उभिनेछस्; अनि यदि तँले तुच्छबाट बहुमूल्यलाई अलग गरिस् भने, तँ मेरो मुखजस्तै हुनेछस्; तिनीहरू तेरोतिर फर्कून्, तर तँ तिनीहरूतिर नफर्किनू। यर्मिया १५:१९।

Jeremiah is informed that if he desires to speak for God, he must return, and in so doing he must separate the precious from the vile. The context of the passage identifies that the vile are those that he is not to return unto. When he is represented in the passage as being in his disappointed state, he identifies that he was alone.

यर्मियालाई यो सूचित गरिन्छ कि यदि उसले परमेश्वरको तर्फबाट बोल्न चाहन्छ भने, उसले फर्कनै पर्छ, र त्यसो गर्दा उसले बहुमूल्यलाई अधमबाट अलग गर्नै पर्छ। उक्त खण्डको सन्दर्भले यो स्पष्ट गर्दछ कि अधमहरू ती हुन् जसकहाँ ऊ फर्कनु हुँदैन। जब उक्त खण्डमा उसलाई आफ्नो निराश अवस्थामै चित्रित गरिएको छ, तब उसले आफू एक्लो भएको पहिचान गर्दछ।

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> म ठट्टा गर्नेहरूको सभामा बसेनँ, न त आनन्दित भएँ; तपाईंको हातको कारण म एक्लै बसेँ, किनकि तपाईंले मलाई क्रोधले भरिदिनुभएको छ। यर्मिया 15:17.

Jeremiah was not seated in the “assembly of mockers,” for he was seated alone. He was not to return to the vile, who are the assembly of mockers. In 1863, Adventism began its return to the “assembly of mockers” when it returned to the biblical methodology of the daughters of Babylon in order to reject Moses’ “seven times.” But Jeremiah is more specifically speaking of the last days, than the Millerite history. When those in the valley of dead bones awaken to the fact that they are in the enemies’ land, they are never to return to those that rejoiced over their death in the street. That group can return unto Jeremiah, but he cannot return unto them.

यर्मिया “ठट्टा गर्नेहरूको सभामा” बसेका थिएनन्, किनकि उनी एक्लै बसेका थिए। उनी नीचहरूकहाँ, अर्थात् ठट्टा गर्नेहरूको सभाकहाँ, फर्कनु हुँदैनथ्यो। सन् १८६३ मा, एड्भेन्टवादले बाबेलकी छोरीहरूको बाइबलीय कार्यविधितर्फ फर्केर मोशाको “सात पटक” अस्वीकार गर्न खोज्दा “ठट्टा गर्नेहरूको सभा” तर्फ आफ्नो फर्काइ आरम्भ गर्‍यो। तर यर्मियाले मिलरवादी इतिहासभन्दा अझ विशेष रूपमा अन्तिम दिनहरूको विषयमा बोलिरहेका छन्। जब सुक्खा हड्डीहरूको उपत्यकामा रहेकाहरू आफू शत्रुहरूको भूमिमा छन् भन्ने तथ्यमा जागृत हुन्छन्, तब सडकमा उनीहरूको मृत्युमा आनन्द मनाउनेहरूकहाँ उनीहरू कहिल्यै फर्कनु हुँदैन। त्यो समूह यर्मियाकहाँ फर्कन सक्छ, तर उनी तिनीहरूकहाँ फर्कन सक्दैनन्।

But if they are to return, they also must fulfill the directions given by Moses that are directly associated with the “seven times.” Those that are dead in the street in Revelation eleven, are dead for three and a half days, which prophetically is the “wilderness.”

तर यदि तिनीहरू फर्कने हो भने, तिनीहरूले “सात समय” सँग प्रत्यक्ष रूपमा सम्बन्धित मोशाद्वारा दिइएका निर्देशनहरू पनि पूरा गर्नुपर्छ। प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा सडकमा मरेका भएकाहरू साढे तीन दिनसम्म मरेका छन्, जुन भविष्यवाणीगत रूपमा “उजाडस्थान” हो।

This is why the initial awakening of the dead is accomplished by a message that causes the bones to be formed together, but they are not yet alive. It takes the message of the four winds, which is the sealing message, to turn them into a mighty army. The first message that brings them together comes from a “voice.”

यसकारण मृतकहरूको प्रारम्भिक जागरण यस्तो सन्देशद्वारा सम्पन्न हुन्छ जसले हड्डीहरूलाई एकआपसमा जोडिएर बनिन लगाउँछ, तर तिनीहरू अझै जीवित हुँदैनन्। तिनीहरूलाई एक शक्तिशाली सेनामा परिणत गर्न चार वायुहरूको सन्देश, अर्थात् छाप लगाउने सन्देश, आवश्यक पर्छ। तिनीहरूलाई एकसाथ ल्याउने पहिलो सन्देश “आवाज” बाट आउँछ।

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain. Isaiah 40:1–4.

> “सान्त्वना देओ, सान्त्वना देओ मेरा प्रजालाई,” तिमीहरूका परमेश्वर भन्नुहुन्छ। “यरूशलेमसँग प्रेमपूर्वक बोल, र त्यसलाई पुकारेर भन, कि यसको युद्धकाल पूरा भएको छ, यसको अधर्म क्षमा गरिएको छ; किनकि यसले आफ्ना सबै पापहरूको लागि परमप्रभुको हातबाट दोब्बर पाएको छ।” उजाडस्थानमा कराइरहेको एकको स्वर: “परमप्रभुको बाटो तयार पार; मरुभूमिमा हाम्रा परमेश्वरका निम्ति एउटा राजमार्ग सीधा बनाओ। हरेक खोंच उचालिनेछ, र हरेक पर्वत र डाँडा होचा पारिनेछ; टेढो सोझो पारिनेछ, र उबडखाबड ठाउँहरू समथर बनाइनेछन्।” यशैया 40:1–4।

The voice comes from the wilderness, which is a symbol of the scattering of the “seven times.” That voice is in the wilderness, for Ezekiel was also taken to the valley of dead bones. He was testifying from the very valley, not from a distance.

आवाज उजाडस्थानबाट आउँछ, जो “सात समय” को छरपस्टताको प्रतीक हो। त्यो आवाज उजाडस्थानमै छ, किनकि इजकिएललाई पनि सुकेका हड्डीहरूको उपत्यकामा लगिएको थियो। उनले टाढाबाट होइन, त्यही उपत्यकाबाट साक्षी दिइरहेका थिए।

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones. Ezekiel 37:1.

> परमप्रभुको हात ममाथि थियो, र उहाँले मलाई परमप्रभुको आत्माद्वारा बाहिर लैजानुभयो, अनि हड्डीहरूले भरिएको उपत्यकाको बीचमा मलाई राख्नुभयो। इजकिएल ३७:१।

The valley is the wilderness of three and a half days. The promise of the voice is that Jerusalem’s iniquity is pardoned and that her warfare is finished. The promise is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is accomplished in the last days. But the pardoning of her iniquity is associated with her receiving “double” for all her sins. The remedy offered by Moses requires a confession of not only their iniquities, but also the iniquities of their fathers. If they will fulfill that command, their iniquity will be pardoned.

त्यो उपत्यका साढे तीन दिनको उजाडस्थान हो। स्वरको प्रतिज्ञा यो हो कि यरूशलेमको अधर्म क्षमा गरिएको छ र उसको युद्ध समाप्त भएको छ। यो प्रतिज्ञाले अन्तिम दिनहरूमा सम्पन्न हुने एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्यलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। तर उनको अधर्मको क्षमा हुनु उनका सबै पापहरूका निम्ति “दोब्बर” प्राप्त गर्नुसँग सम्बन्धित छ। मोशाले प्रस्ताव गरेको उपचारले केवल तिनीहरूको आफ्नै अधर्महरूको मात्र होइन, तिनीहरूका पितापुर्खाहरूका अधर्महरूको पनि स्वीकारोक्ति माग गर्दछ। यदि तिनीहरूले त्यो आज्ञा पूरा गरे भने, तिनीहरूको अधर्म क्षमा गरिनेछ।

We will continue these truths in the next article.

हामी यी सत्यहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> हो, सारा इस्राएलले तपाईंको व्यवस्था उल्लङ्घन गरेको छ, आज्ञापालन नगर्ने हेतुले त्यसबाट टाढा हटेर गएको छ; यसकारण श्राप हामीमाथि खन्याइएको छ, साथै परमेश्वरका सेवक मोशाको व्यवस्थामा लेखिएको शपथ पनि, किनकि हामीले उहाँको विरुद्ध पाप गरेका छौं। अनि उहाँले हामीविरुद्ध, र हामीलाई न्याय गर्ने हाम्रा न्यायाधीशहरूविरुद्ध बोल्नुभएको आफ्ना वचनहरू हामीमाथि ठूलो विपत्ति ल्याएर पुष्टि गर्नुभएको छ; किनकि समग्र आकाशमुनि यरूशलेममाथि जे भएको छ, त्यस्तै अरू कहीँ भएको छैन। मोशाको व्यवस्थामा लेखिएबमोजिम, यो सारा विपत्ति हामीमाथि आइपरेको छ; तैपनि हामीले परमप्रभु हाम्रा परमेश्वरको सामु प्रार्थना गरेनौं, ताकि हामी आफ्ना अधर्महरूबाट फर्कौं, र तपाईंको सत्यलाई बुझौं। दानियल ९:११–१३।

Back to Articles