Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Three

दानिएलको पुस्तक - संख्या त्रिपन्न

Prophetic Visions Unveiled: Understanding the Last Days Through Daniel’s Experience

प्रकाशित भविष्यसूचक दर्शनहरू: दानियेलको अनुभवद्वारा अन्तिम दिनहरूको समझ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

All the prophets are speaking more of the last days than the days in which they lived.

सबै अगमवक्ताहरूले आफूहरू बाँचेका दिनहरूभन्दा पनि अन्तिम दिनहरूकै विषयमा बढी बोलिरहेका छन्।

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12

> “प्राचीन प्रत्येक अगमवक्ताले आफ्नै समयका लागि भन्दा हाम्रो समयका लागि बढी बोलेका थिए, यसरी तिनीहरूको अगमवाणी हाम्रो निम्ति प्रभावकारी छ। ‘अब यी सबै कुरा तिनीहरूलाई उदाहरणस्वरूप घटे; र ती हाम्रो चेतावनीका लागि लेखिएका हुन्, जसहरूमाथि संसारका अन्तहरू आइपुगेका छन्।’ १ कोरिन्थी 10:11। ‘तिनीहरूले यी कुराहरू आफ्ना लागि होइन, तर हाम्रा लागि सेवा गरिरहेका थिए; ती कुराहरू अब तिमीहरूलाई ती मानिसहरूद्वारा सुनाइएका छन्, जसले स्वर्गबाट पठाइनुभएका पवित्र आत्माद्वारा तिमीहरूलाई सुसमाचार प्रचार गरे; यी नै ती कुराहरू हुन्, जसमा स्वर्गदूतहरू समेत नियालेर हेर्न चाहन्छन्।’ १ पत्रुस 1:12”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “बाइबलले यस अन्तिम पुस्ताका लागि आफ्ना खजानाहरू संचित गरेर एकसाथ बाँधेर राखेको छ। पुरानो करारको इतिहासका सबै महान् घटनाहरू र गम्भीर कार्यहरू यी अन्तिम दिनहरूमा मण्डलीभित्र दोहोरिएका छन्, र दोहोरिँदै छन्।” Selected Messages, book 3, 338, 339.

Daniel is representing God’s people, who in the last days have discovered through the prophetic Word, that they have been scattered. When they awaken to that fact, they are required to fulfill the Leviticus twenty-six prayer, and also the prayer to understand the last prophetic secret that is unsealed just before probation closes, as represented by Daniel’s prayer in chapter two. If and when, they enter into Daniel’s experience, the angel Gabriel will touch, inform and speak to them, for the purpose of giving them “skill and understanding.” The wise are those who “understand” the “increase of knowledge” when a prophetic secret is unsealed.

दानिएल परमेश्वरका जनहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसले अन्तिम दिनहरूमा भविष्यसूचक वचनद्वारा आफूहरू छरपस्ट पारिएका छन् भन्ने कुरा पत्ता लगाएका छन्। जब तिनीहरू त्यस तथ्यमा जागृत हुन्छन्, तब तिनीहरूले लैव्यव्यवस्था छब्बीसको प्रार्थना पूरा गर्न आवश्यक हुन्छ, साथै कृपाको समय बन्द हुनुअघि ठीक अगाडि खोलिने अन्तिम भविष्यसूचक रहस्यलाई बुझ्नका लागि प्रार्थना पनि गर्न आवश्यक हुन्छ, जसको प्रतिनिधित्व अध्याय दुईमा दानिएलको प्रार्थनाद्वारा गरिएको छ। यदि र जब तिनीहरू दानिएलको अनुभवमा प्रवेश गर्छन्, तब स्वर्गदूत गब्रिएलले तिनीहरूलाई “सीप र समझ” दिनका निम्ति छोनेछन्, जानकारी दिनेछन्, र तिनीहरूसँग बोल्नेछन्। बुद्धिमानहरू ती हुन् जसले कुनै भविष्यसूचक रहस्य खोलिँदा “ज्ञानको वृद्धि” लाई “बुझ्छन्।”

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:22, 23.

> अनि उनले मलाई जानकारी दिए, मसँग कुरा गरे, र भने, हे दानिएल, म अब तिमीलाई बुद्धि र समझ दिन निस्केर आएको छु। तिम्रा बिन्तीहरूको आरम्भमै आज्ञा निस्क्यो, र म तिमीलाई देखाउन आएको छु; किनकि तिमी अत्यन्त प्रिय छौ। यसकारण यस विषयलाई बुझ, र दर्शनलाई विचार गर। दानिएल ९:२२, २३।

The vision which Daniel is told to consider is the “mareh” vision of the appearance. Gabriel had not finished the work he had been assigned in chapter eight when he had been told to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter nine he has returned to finish the interpretation. In chapter nine, Daniel is no longer living in the period of the kingdom of Babylon, but in the history of the Medo-Persian empire.

दानिएललाई विचार गर्न भनिएको दर्शन प्रकटको “मारेह” दर्शन हो। अध्याय आठमा दानिएललाई “मारेह” दर्शन बुझाउन भनिएको बेला गब्रिएलले आफूलाई सुम्पिएको काम पूरा गरिसकेको थिएन। अध्याय नौमा उनी त्यस व्याख्या पूरा गर्न फेरि फर्किएका छन्। अध्याय नौमा दानिएल अब बाबेलको राज्यकालको अवधिमा होइन, तर मेडो-फारसी साम्राज्यको इतिहासभित्र जीवित छन्।

When Gabriel instructs Daniel to “understand the matter,” and to “consider the vision,” he is identifying a process of mental separation which he wants Daniel to exercise. The words translated as “understand” and “consider” are the same Hebrew word. The word is “biyn,” and means to separate mentally. The Hebrew word translated as “matter,” is “dabar,” and means “the word”. Gabriel is therefore informing Daniel, and those he represents in the last days to rightly divide the Word of truth.

जब गब्रिएल दानिएललाई “कुरो बुझ” र “दर्शनमा विचार गर” भनी निर्देश दिन्छन्, तब उनी दानिएलले प्रयोग गरोस् भन्ने मानसिक पृथकीकरणको एक प्रक्रियालाई चिन्हित गर्दैछन्। “बुझ” र “विचार गर” भनेर अनूदित शब्दहरू एउटै हिब्रू शब्द हुन्। त्यो शब्द “biyn” हो, र यसको अर्थ मानसिक रूपमा पृथक गर्नु हो। “कुरो” भनेर अनूदित हिब्रू शब्द “dabar” हो, र यसको अर्थ “वचन” हो। त्यसकारण गब्रिएलले दानिएललाई, र अन्तिम दिनहरूमा उनले प्रतिनिधित्व गर्नेहरूलाई, सत्यको वचनलाई ठीकसँग विभाजन गर्नू भनी सूचित गर्दैछन्।

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> परमेश्वरको सामु आफूलाई स्वीकृत ठहरिएको, लज्जित हुन नपर्ने, सत्यको वचनलाई ठीकरीत्या विभाजन गर्ने कामदारको रूपमा प्रस्तुत गर्न परिश्रम गर। २ तिमोथी २:१५

The word “matter” is also employed by Daniel in chapter ten, verse one where it is translated three times as “thing.”

“matter” भन्ने शब्द दानिएलले अध्याय दस, पद एकमा पनि प्रयोग गरेका छन्, जहाँ यसलाई तीन पटक “thing” भनी अनुवाद गरिएको छ।

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> फारसका राजा कूरसको तेस्रो वर्षमा, जसको नाउँ बेल्तेशस्सर कहलिएको थियो, त्यस दानिएललाई एउटा कुरा प्रकट गरियो; र त्यो कुरा सत्य थियो, तर ठहराइएको समय दीर्घ थियो; अनि उसले त्यस कुरालाई बुझ्यो, र त्यस दर्शनको बोध प्राप्त गर्‍यो। दानिएल १०:१।

In the verse, the word “vision” is the “mareh” vision of the appearance, and Daniel had understanding of both the thing (matter) and also the vision (“mareh”). In verse twenty-three of chapter nine, Gabriel instructed Daniel to rightly divide the matter and the vision, and in verse one of chapter ten he has understanding of both the matter (thing) and the vision (“mareh”). Gabriel is informing Daniel in chapter nine, to recognize the distinction (rightly divide) between the matter and the vision. The vision is the “mareh” vision and the “matter,” or the “thing” is the “chazon” vision.

उक्त पदमा “दर्शन” भन्ने शब्द रूप-प्रकाशको “मरेह” दर्शन हो, र दानियलले त्यस कुरा (विषय) र दर्शन (“मरेह”) दुवैको समझ पाए। नवौँ अध्यायको तेइसौँ पदमा गब्रिएलले दानियललाई विषय र दर्शनलाई ठीकसँग छुट्याउन निर्देशन दिए, र दशौँ अध्यायको पहिलो पदमा उसले विषय (कुरा) र दर्शन (“मरेह”) दुवैको समझ पाउँछ। गब्रिएलले नवौँ अध्यायमा दानियललाई विषय र दर्शनबीचको भिन्नता पहिचान गर्न (ठीकसँग छुट्याउन) सूचित गरिरहेका छन्। दर्शन “मरेह” दर्शन हो, र “विषय” अथवा “कुरा” भने “खाजोन” दर्शन हो।

In chapter eight both visions are identified, and a distinction is noted because Daniel wished to understand the “chazon” vision, but Gabriel was instructed to make Daniel understand the “mareh” vision. As Gabriel begins his work of making Daniel understand the “matter” and the “vision” he informs Daniel to take note that they are two different visions.

आठौँ अध्यायमा दुवै दर्शनहरूको पहिचान गरिएको छ, र एउटा भिन्नता पनि उल्लेख गरिएको छ, किनकि दानिएलले “chazon” दर्शनलाई बुझ्न चाहेका थिए, तर गब्रिएललाई दानिएललाई “mareh” दर्शन बुझाउन आदेश दिइएको थियो। जब गब्रिएलले दानिएललाई “matter” र “vision” बुझाउने आफ्नो काम प्रारम्भ गर्छन्, तब तिनी दानिएललाई ती दुई फरक दर्शनहरू हुन् भन्ने कुरामा ध्यान दिन सूचित गर्छन्।

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:22–27.

> अनि उनले मलाई जानकारी दिए, मसँग कुरा गरे, र भने, हे दानिएल, म अब तिमीलाई बुद्धि र समझ दिन निस्केर आएको छु। तिम्रा विन्तीहरूको आरम्भमै आज्ञा निस्कियो, र म तिमीलाई देखाउन आएको छु; किनकि तिमी अत्यन्त प्रिय छौ। यसकारण, यो कुरा बुझ, र दर्शनलाई ध्यानपूर्वक विचार गर। सत्तरी हप्ता तिम्रा मानिसहरू र तिम्रो पवित्र शहरमाथि ठहराइएका छन्—अपराधको अन्त गर्न, पापहरूको समाप्ति गर्न, अधर्मको प्रायश्चित्त गर्न, अनन्त धार्मिकता ल्याउन, दर्शन र अगमवाणीलाई मोहर लगाउन, र परमपवित्रलाई अभिषेक गर्न। यसकारण जान र बुझ, कि यरूशलेमलाई पुनर्स्थापना गर्न र निर्माण गर्न आज्ञा निस्केको समयदेखि अभिषिक्त राजकुमारसम्म सात हप्ता र बासठ्ठी हप्ता हुनेछन्। सडक फेरि बनाइनेछ, र पर्खाल पनि, संकटकालीन समयमा नै। अनि बासठ्ठी हप्तापछि अभिषिक्त काटिनेछ, तर आफ्ना निम्ति होइन। र आउनेवाला राजकुमारका मानिसहरूले शहर र पवित्रस्थानलाई नष्ट गर्नेछन्; र त्यसको अन्त बाढीजस्तै हुनेछ, र युद्धको अन्त्यसम्म उजाडताहरू ठहराइएका छन्। अनि उसले एक हप्ताका लागि धेरैसँग करारलाई दृढ पार्नेछ; र हप्ताको बीचमा उसले बलिदान र भेटीलाई बन्द गराउनेछ, र घृणित कुराहरूको फैलावटद्वारा त्यसले त्यसलाई उजाड बनाउनेछ, पूर्ण अन्त्यसम्म; र जो ठहराइएको छ, त्यो उजाड पारिएकोमाथि खन्याइनेछ। दानिएल ९:२२–२७।

Gabriel wished Daniel to recognize that elements of both the “chazon” vision and the “mareh” vision would be represented in the interpretation he provided for Daniel. The interpretation was going to address both visions, and it was Daniel’s responsibility to rightly divide the vision which addressed the trampling down of the sanctuary and the host, from the vision that led to the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844.

दानिएलले बुझून् कि उनले दानिएलका लागि दिएको व्याख्यामा “chazon” दर्शन र “mareh” दर्शन दुवैका तत्त्वहरू प्रस्तुत हुनेछन् भन्ने गब्रिएलको इच्छा थियो। उक्त व्याख्याले दुवै दर्शनलाई सम्बोधन गर्ने थियो, र पवित्रस्थान र सेनाको पददलित गरिनेसँग सम्बन्धित दर्शनलाई २२ अक्टोबर, १८४४ मा परमपवित्र स्थानमा ख्रीष्टको प्रकटतर्फ लैजाने दर्शनबाट ठीकसँग विभाजन गर्नु दानिएलको जिम्मेवारी थियो।

Gabriel identifies that from the decree of Artaxerxes in 457 BC, there would be four hundred and ninety years that were “cut off” from the twenty-three hundred years of the vision of the evenings and mornings, that was especially for the Jews. In the verses just cited, the word “determined” is identified three times, but it is two different Hebrew words that are both translated as “determined” in the verses. The first time “determined” is identified is in verse twenty-four, and that Hebrew word is “chathak” and means “to cut off”.

गब्रिएलले यो जनाउँछन् कि ई.पू. ४५७ मा आर्टाक्सर्क्सेसको आज्ञादेखि, यहूदीहरूका निम्ति विशेष रूपमा रहेको साँझ र बिहानको दर्शनका दुई हजार तीन सय वर्षबाट “काटिएका” चार सय नब्बे वर्ष हुनेछन्। भर्खरै उद्धृत गरिएका पदहरूमा “निर्धारित” भन्ने शब्द तीन पटक उल्लेख गरिएको छ, तर ती पदहरूमा “निर्धारित” भनी अनुवाद गरिएका दुई फरक हिब्रू शब्दहरू छन्। “निर्धारित” पहिलो पटक चौबीसौँ पदमा उल्लेख गरिएको छ, र त्यो हिब्रू शब्द “chathak” हो, जसको अर्थ “काट्नु” हो।

It identifies that Israel was given a probationary period that began with the third decree of Artaxerxes which would end at the stoning of Stephen in the year 34 AD. The four hundred and ninety years was “cut off,” and represented a shorter prophetic period within the longer prophecy of twenty-three hundred years. The number “four hundred and ninety,” is a symbol of probationary time, as witnessed to by Jesus.

यसले यो जनाउँछ कि इस्राएललाई एक परीक्षणकाल दिइएको थियो, जो आर्टाक्सर्क्सेसको तेस्रो आदेशबाट आरम्भ भई सन् ३४ मा स्तिफनसलाई ढुङ्गाले हानेर मारिँदासम्म अन्त्य हुने थियो। ती चार सय नब्बे वर्ष “काटिएका” थिए, र तिनले तेइस सय वर्षको दीर्घ भविष्यवाणीभित्रको एउटा छोटो भविष्यसूचक अवधि प्रतिनिधित्व गर्थे। “चार सय नब्बे” भन्ने संख्या परीक्षणकालको प्रतीक हो, जसको साक्षी स्वयं येशूले दिनुभएको छ।

> Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

> तब पत्रुस उहाँकहाँ आएर भने, “प्रभु, मेरो भाइले मेरो विरुद्ध कतिपटक पाप गरे तापनि म उसलाई क्षमा गरूँ? के सात पटकसम्म?” येशूले उनलाई भन्नुभयो, “म तिमीलाई सात पटकसम्म भन्दिनँ, तर सत्तरी गुणा सात पटकसम्म।” मत्ती 18:22।

There is an end to forgiveness, and that end is represented by the number “four hundred and ninety.” The “four hundred and ninety” years represents a period of probation for the Jews from their deliverance until they filled the cup of their probationary time at the stoning of Stephen. The “four hundred and ninety” years is also connected with the curse of the “seven times” in Leviticus twenty-six. There are only two places in the Bible that reference the land enjoying her sabbaths. The first is found in Leviticus twenty-six.

क्षमाको एउटा अन्त्य हुन्छ, र त्यो अन्त्य “चार सय नब्बे” संख्याद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। “चार सय नब्बे” वर्षहरूले यहूदीहरूका निम्ति, तिनीहरूको उद्धारदेखि लिएर स्तिफनसलाई ढुंगाले हानी मारिएको समयमा तिनीहरूले आफ्नो परीक्षण-अवधिको प्याला भरुञ्जेलसम्म, परीक्षाकालको एउटा अवधि जनाउँछन्। “चार सय नब्बे” वर्षहरू लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसमा उल्लिखित “सात पटक” को श्रापसँग पनि सम्बन्धित छन्। बाइबलमा भूमिले आफ्ना शबाथहरू उपभोग गरेको उल्लेख भएका स्थान केवल दुईवटा मात्र छन्। पहिलो लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसमा पाइन्छ।

> And if ye will not for all this hearken unto me, but walk contrary unto me; Then I will walk contrary unto you also in fury; and I, even I, will chastise you seven times for your sins. And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat. And I will destroy your high places, and cut down your images, and cast your carcases upon the carcases of your idols, and my soul shall abhor you. And I will make your cities waste, and bring your sanctuaries unto desolation, and I will not smell the savour of your sweet odours. And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:27–35.

> अनि यदि यी सबैपछि पनि तिमीहरूले मेरो कुरा नसुनेर मेरो विरुद्धमा चलिरह्यौ भने, तब म पनि क्रोधमा तिमीहरूको विरुद्धमा चल्नेछु; र म, म स्वयं, तिमीहरूका पापहरूको कारण तिमीहरूलाई सात गुणा दण्ड दिनेछु। अनि तिमीहरूले आफ्ना छोराहरूको मासु खानेछौ, र आफ्ना छोरीहरूको मासु पनि खानेछौ। अनि म तिमीहरूका उच्चस्थानहरू नष्ट गर्नेछु, तिमीहरूका मूर्तिहरू काटेर ढालिदिनेछु, र तिमीहरूका लाशहरू तिमीहरूका मूर्तिहरूका लाशहरूमाथि फ्याँकिदिनेछु; र मेरो प्राणले तिमीहरूलाई घृणा गर्नेछ। अनि म तिमीहरूका शहरहरू उजाड पारिदिनेछु, तिमीहरूका पवित्रस्थानहरूलाई उजाड अवस्थामा पुर्‍याइदिनेछु, र तिमीहरूका सुगन्धित धूपहरूको सुवास म ग्रहण गर्नेछैनँ। अनि म देशलाई उजाड पारिदिनेछु; र त्यसमा बस्ने तिमीहरूका शत्रुहरू त्यसलाई देखेर चकित हुनेछन्। अनि म तिमीहरूलाई अन्यजातिहरूका बीचमा तितरबितर पारिदिनेछु, र तिमीहरूको पछि तरवार निकाल्नेछु; अनि तिमीहरूको देश उजाड हुनेछ, र तिमीहरूका शहरहरू भग्नावशेष हुनेछन्। तब, जति समयसम्म त्यो देश उजाड रहनेछ र तिमीहरू आफ्ना शत्रुहरूको देशमा रहनेछौ, त्यति नै समयसम्म त्यस देशले आफ्ना विश्रामदिनहरू उपभोग गर्नेछ; त्यही बेला देशले विश्राम पाउनेछ, र आफ्ना विश्रामदिनहरू उपभोग गर्नेछ। जति समयसम्म त्यो उजाड रहनेछ, त्यति नै समयसम्म त्यसले विश्राम पाउनेछ; किनकि तिमीहरू त्यसमा बसोबास गर्दा तिमीहरूका विश्रामदिनहरूमा त्यसले विश्राम पाएन। लेवी व्यवस्था 26:27–35।

The punishment of the “seven times,” which is referenced four times in chapter twenty-six, identifies that when God’s people are scattered, the land will then “enjoy her sabbaths.” Daniel and the three worthies had been scattered into the enemies’ land in fulfillment of the curse of Moses, and that the scattering of seventy years, was a symbolic object lesson of the scattering of the twenty-five hundred and twenty years. It was a prophetic object lesson, similar to Elijah’s three and a half years of drought during the persecution of Jezebel. That three and a half years represented three and a half prophetic years, that equaled twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538 until 1798. The seventy years was a symbol of the “seven times,” just as the three and a half years was a symbol of the wilderness of twelve hundred and sixty years. The seventy years of Daniel’s captivity identified by Jeremiah, represented “four hundred and ninety” years.

छब्बीसौँ अध्यायमा चार पटक उल्लेख गरिएको “सात पटक” को दण्डले यो जनाउँछ कि जब परमेश्वरका जनहरू तितरबितर पारिन्छन्, तब भूमि “आफ्ना विश्राम-दिनहरूमा आनन्दित हुनेछ।” दानिएल र ती तीन योग्य पुरुषहरू मोशाको श्रापको परिपूर्तिमा शत्रुहरूको देशमा तितरबितर पारिएका थिए, र सत्तरी वर्षको त्यो तितरबितरता दुई हजार पाँच सय बीस वर्षको तितरबितरता सम्बन्धी एक प्रतीकात्मक दृष्टान्त-पाठ थियो। त्यो एक भविष्यवाणीमूलक दृष्टान्त-पाठ थियो, जेज़ेबेलको सतावटको समयमा एलियाहको साढे तीन वर्षको खडेरीजस्तै। त्यो साढे तीन वर्षले साढे तीन भविष्यवाणीमूलक वर्षहरूको प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो, जुन सन् 538 देखि 1798 सम्मको बाह्र सय साठी वर्षको पोपसत्तात्मक शासनसँग बराबर थियो। सत्तरी वर्ष “सात पटक” को प्रतीक थियो, जसरी साढे तीन वर्ष बाह्र सय साठी वर्षको वनवासको प्रतीक थियो। यिर्मियाद्वारा निर्दिष्ट दानिएलको बन्दीवासका सत्तरी वर्षहरूले “चार सय नब्बे” वर्षहरूको प्रतिनिधित्व गर्दथे।

> And the Lord God of their fathers sent to them by his messengers, rising up betimes, and sending; because he had compassion on his people, and on his dwelling place: But they mocked the messengers of God, and despised his words, and misused his prophets, until the wrath of the Lord arose against his people, till there was no remedy. Therefore he brought upon them the king of the Chaldees, who slew their young men with the sword in the house of their sanctuary, and had no compassion upon young man or maiden, old man, or him that stooped for age: he gave them all into his hand. And all the vessels of the house of God, great and small, and the treasures of the house of the Lord, and the treasures of the king, and of his princes; all these he brought to Babylon. And they burnt the house of God, and brake down the wall of Jerusalem, and burnt all the palaces thereof with fire, and destroyed all the goodly vessels thereof. And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:15–23.

> तिनीहरूका पितापुर्खाहरूका परमप्रभु परमेश्वरले आफ्ना सन्देशवाहकहरूद्वारा, बारम्बार उठी तिनीहरूकहाँ पठाउनुभयो; किनकि उहाँलाई आफ्ना प्रजामाथि र आफ्नै वासस्थानमाथि दया थियो। तर तिनीहरूले परमेश्वरका सन्देशवाहकहरूको खिल्ली उडाए, उहाँका वचनहरूलाई तुच्छ ठाने, र उहाँका अगमवक्ताहरूलाई दुर्व्यवहार गरे, यहाँसम्म कि परमप्रभुको क्रोध उहाँका प्रजामाथि यसरी दन्कियो कि त्यसको कुनै उपाय बाँकी रहेन। त्यसकारण उहाँले तिनीहरूका विरुद्ध कल्दीहरूका राजालाई ल्याउनुभयो, जसले तिनीहरूका जवानहरूलाई तिनीहरूका पवित्रस्थानको भवनमै तरबारले मार्‍यो, र जवान पुरुष वा कन्या, वृद्ध वा उमेरले ढल्केको मानिस—कसैमाथि पनि दया गरेन; उहाँले तिनीहरू सबैलाई त्यसको हातमा सुम्पिदिनुभयो। अनि परमेश्वरको भवनका सबै भाँडाकुँडा, ठूला र साना, परमप्रभुको भवनका धनसम्पत्ति, राजा र उसका सरदारहरूका धनसम्पत्ति—यी सबै उसले बाबेलमा लग्यो। अनि तिनीहरूले परमेश्वरको भवन जलाइदिए, यरूशलेमको पर्खाल भत्काइदिए, त्यसका सबै राजप्रासादहरू आगोले जलाइदिए, र त्यसका सबै बहुमूल्य सामग्री नष्ट गरिदिए। तरबारबाट बचेका मानिसहरूलाई त्यसले बाबेलमा कैद गरेर लग्यो; र फारसको राज्यको शासनकाल नआएसम्म तिनीहरू त्यसका र त्यसका छोराहरूका दास भए। यो यर्मियाको मुखद्वारा भएको परमप्रभुको वचन पूरा होस् भनेर थियो, जबसम्म देशले आफ्ना विश्रामदिनहरूको उपभोग गरेन; किनकि जति समयसम्म त्यो उजाड परेर रह्यो, त्यति समयसम्म त्यसले विश्राम मानिरह्यो, यसरी सत्तरी वर्ष पूरा भए। अब फारसका राजा कोरेशको पहिलो वर्षमा, यर्मियाको मुखद्वारा बोलिएको परमप्रभुको वचन पूरा होस् भनी, परमप्रभुले फारसका राजा कोरेशको आत्मा जगाउनुभयो, र त्यसले आफ्ना सारा राज्यभरि एक घोषणा गरायो, र त्यसलाई लिखित रूपमा पनि जारी गर्‍यो, यसो भन्दै: “फारसका राजा कोरेश यसो भन्छन्, स्वर्गका परमेश्वर परमप्रभुले पृथ्वीका सबै राज्यहरू मलाई दिनुभएको छ; र उहाँले मलाई यहूदामा रहेको यरूशलेममा उहाँका निम्ति एउटा भवन निर्माण गर्न आज्ञा गर्नुभएको छ। उहाँका सबै प्रजामध्ये तिमीहरूमा को छ? परमप्रभु उसका परमेश्वर ऊसँग रहून्, र त्यो माथि जाओस्।” २ इतिहास ३६:१५–२३।

The only two references in the Bible of the land enjoying her sabbaths are in relation to the scattering of God’s people, and the seventy years of captivity, which represented a period of time that would allow the land to enjoy its sabbaths. It equaled the amount of sabbaths that the Jews did not allow the land to enjoy rest. The land resting for seventy years, represented the total years that the rebellion against the commandment to allow the land to rest had been accomplished. Simple math identifies that in “four hundred and ninety” years of rebellion, there would be a total of seventy years that the land had not rested.

भूमिले आफ्ना शब्बाथहरू भोगेको विषयमा बाइबलमा पाइने केवल दुईवटा सन्दर्भहरू परमेश्वरका मानिसहरूको तितरबितर पारिनु र सत्तरी वर्षको बन्धुवाससँग सम्बन्धित छन्; त्यसले यस्तो समयावधिलाई जनाउँथ्यो, जसले भूमिलाई आफ्ना शब्बाथहरू भोग्न अनुमति दिन्थ्यो। यो त्यति नै शब्बाथहरूको संख्या थियो, जति यहूदीहरूले भूमिलाई विश्राम भोग्न दिएनन्। भूमि सत्तरी वर्षसम्म विश्राममा रहनुले, भूमिलाई विश्राम गर्न दिनुपर्ने आज्ञाविरुद्ध गरिएको विद्रोह पूरा भएको कुल वर्षहरूको प्रतिनिधित्व गर्थ्यो। साधारण गणितले देखाउँछ कि “चार सय नब्बे” वर्षको विद्रोहमा, भूमिले विश्राम नगरेका कुल सत्तरी वर्ष हुने थिए।

Four hundred and ninety years were cut off from the twenty-three hundred years, as a probationary period for the Jews, and that “four hundred and ninety” years has a direct connection with the scattering of the “seven times” of Leviticus twenty-six.

यहूदीहरूका लागि अनुग्रहकालको रूपमा तेइस सय वर्षबाट चार सय नब्बे वर्ष छुट्याइए, र ती “चार सय नब्बे” वर्षको लेवीव्यवस्था छब्बीसका “सात पटक” को छरिनुसँग प्रत्यक्ष सम्बन्ध छ।

The “chazon” vision of the trampling down and the “mareh” vision of the appearance at the end of twenty-three hundred years are distinct from each other, but they have a direct connection. As with Daniel, God’s people are to rightly divide the two visions, while simultaneously recognizing their connection with one another. The seventy years of captivity which led to the three decrees allowing the Jews to return and rebuild Jerusalem, represented “four hundred and ninety” years of rebellion by the Jews against the covenant of allowing the land to rest.

“छाजोन”को कुल्चीमिची पारिने दर्शन र तेइस सय वर्षको अन्त्यमा हुने प्रकटताको “मारेह” दर्शन एक-अर्कादेखि भिन्न छन्, तर तिनीहरूबीच प्रत्यक्ष सम्बन्ध छ। दानियलको सन्दर्भमा जस्तै, परमेश्वरका जनहरूले यी दुई दर्शनलाई ठीकसँग विभाजन गर्नुपर्छ, र एकै समयमा तिनीहरूबीचको पारस्परिक सम्बन्धलाई पनि स्वीकार गर्नुपर्छ। यहूदीहरूलाई फर्कन र यरूशलेम पुनर्निर्माण गर्न अनुमति दिने तीनवटा आज्ञासम्म पुर्‍याएको बन्दीवासका सत्तरी वर्षहरूले, भूमिलाई विश्राम दिनुपर्ने करारविरुद्ध यहूदीहरूले गरेको विद्रोहका “चार सय नब्बे” वर्षहरूको प्रतिनिधित्व गर्थे।

When the third decree identified their opportunity to return and rebuild, they were given “four hundred and ninety” years of probationary time, as they were tested by the same period of time in which their disobedience led to the destruction of Jerusalem and their scattering. At the end of the second “four hundred and ninety years,” their disobedience would once again bring the destruction of Jerusalem and their scattering among the Gentiles.

जब तेस्रो आदेशले तिनीहरूको फर्केर आएर पुनर्निर्माण गर्ने अवसरलाई निर्दिष्ट गर्‍यो, तब तिनीहरूलाई “चार सय नब्बे” वर्षको परीक्षाकाल प्रदान गरियो, किनकि तिनीहरूको अवज्ञाले यरूशलेमको विनाश र तिनीहरूको छरपस्टतामा परिणत गराएको उही समयावधिद्वारा तिनीहरूको परीक्षा लिइयो। दोस्रो “चार सय नब्बे वर्ष” को अन्त्यमा, तिनीहरूको अवज्ञाले फेरि एकपटक यरूशलेमको विनाश र अन्यजातिहरूका बीच तिनीहरूको छरपस्टता ल्याउने थियो।

The scattering of the seventy year captivity was preceded by “four hundred and ninety” years of rebellion, and then that seventy year captivity was followed by another “four hundred and ninety years” of further rebellion.

सत्तरी वर्षको बन्दीवासमा छरिनु त्यसअघिका “चार सय नब्बे” वर्षका विद्रोहद्वारा पूर्वसूचित थियो, र त्यसपछि त्यस सत्तरी वर्षको बन्दीवासपश्चात् फेरि अर्को “चार सय नब्बे वर्ष” को थप विद्रोह आयो।

The first “four hundred and ninety” year period, which brought about the seventy years of the land resting, had reached a conclusion with the destruction of Jerusalem. At the ending of the “four hundred and ninety” years that was cut off from the twenty-three hundred years, Jerusalem was once again destroyed, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

भूमिलाई विश्राम दिने सत्तरी वर्षलाई निम्त्याएको पहिलो “चार सय नब्बे” वर्षको अवधि यरूशलेमको विनाशसँगै समाप्तिमा पुगेको थियो। तेइस सय वर्षबाट काटिएको “चार सय नब्बे” वर्षको अन्त्यमा यरूशलेम फेरि एक पटक विनाश भयो, किनकि येशूले सधैं कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसै कुराको आरम्भद्वारा दृष्टान्तस्वरूप देखाउनुहुन्छ।

The seventy year captivity of literal Israel in literal Babylon was a symbol of the scattering of “seven times,” and Sister White identifies that the seventy years of captivity of literal Israel in literal Babylon was a type of the twelve hundred and sixty years of captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon.

शाब्दिक इस्राएलको शाब्दिक बेबिलोनमा भएको सत्तरी वर्षको बन्धुवास “सात समय” को तितरबितर हुने अवस्थाको एक प्रतीक थियो, र सिस्टर ह्वाइटले शाब्दिक इस्राएलको शाब्दिक बेबिलोनमा भएको सत्तरी वर्षको बन्धुवास आध्यात्मिक इस्राएलको आध्यात्मिक बेबिलोनमा भएको एक हजार दुई सय साठी वर्षको बन्धुवासको एक प्रकार थियो भनी पहिचान गर्नुहुन्छ।

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “यस निर्दयी सतावटको लामो अवधिमा पृथ्वीमा रहेको परमेश्वरको मण्डली उतिकै सत्य रूपमा बन्दी अवस्थामा थियो, जति निर्वासनको अवधिमा बाबिलोनमा बन्दी बनाएर राखिएका इस्राएलका सन्तानहरू थिए।” Prophets and Kings, 714.

The twelve hundred and sixty years from the year 538 to 1798, was a type of the “seven times.” At the end of the seventy years, the Jews returned to restore and rebuild Jerusalem. Their return during the three decrees marked the beginning (457 BC) of the twenty-three hundred years of the “mareh” vision that led to the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844. The three decrees marked the beginning of the prophetic period, and it required all three decrees to begin the prophetic period, though they began to return and rebuild with the first decree of Cyrus.

सन् ५३८ देखि १७९८ सम्मका एक हजार दुई सय साठी वर्षहरू “सात समय” का एक प्रतीक थिए। सत्तरी वर्षको अन्त्यमा यहूदीहरू यरूशलेमलाई पुनर्स्थापना गर्न र पुनर्निर्माण गर्न फर्किए। तिनीहरूको यो फिर्ती, ती तीन आज्ञाहरूद्वारा, “मरेह” दर्शनका दुई हजार तीन सय वर्षहरूको आरम्भ (ई.पू. ४५७) लाई चिह्नित गर्‍यो, जसले अक्टोबर २२, १८४४ मा परमपवित्र स्थानमा ख्रीष्टको प्रकट हुनुमा पुर्‍यायो। ती तीन आज्ञाहरूले भविष्यसूचक अवधिको आरम्भलाई चिह्नित गरे, र भविष्यसूचक अवधि आरम्भ हुन ती तीनै आज्ञाहरू आवश्यक परे, यद्यपि तिनीहरूले साइरसको पहिलो आज्ञासँगै फर्किन र पुनर्निर्माण गर्न आरम्भ गरेका थिए।

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12−26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> “एज्राको सातौँ अध्यायमा त्यो आदेश पाइन्छ। पद १२–२६। यसको सबैभन्दा पूर्ण स्वरूप फारसका राजा आर्टक्षत्रद्वारा ई.पू. ४५७ मा जारी गरिएको थियो। तर एज्रा ६:१४ मा यरूशलेममा परमप्रभुको भवन ‘कुरूश, दारियस, र फारसका राजा आर्टक्षत्रको आज्ञा [हाशिया, ‘फरमान’] अनुसार’ निर्माण गरिएको भनिएको छ। यी तीन राजाहरूले उक्त आदेशलाई आरम्भ गरेर, पुनः पुष्टि गरेर, र पूर्णता दिएर, भविष्यवाणीले २३०० वर्षको प्रारम्भ चिन्हित गर्न आवश्यक ठहराएको सिद्ध अवस्थामा पुर्‍याए। आदेश पूर्ण भएको समय, अर्थात् ई.पू. ४५७ लाई, त्यस आज्ञाको मिति मानेर, सत्तरी हप्तासम्बन्धी भविष्यवाणीका प्रत्येक निर्दिष्ट कुरा पूरा भएको देखियो।” The Great Controversy, 326.

From 1798 until 1844, the three angels of Revelation arrived into prophetic history, and just as the three decrees marked the beginning of the prophecy of twenty-three hundred years, those three angels marked the conclusion of the prophecy. The prophetic period ended with the arrival of the third angel, just as it had begun with the arrival of the third decree, for Jesus always identifies the end of a thing, with the beginning of a thing.

१७९८ देखि १८४४ सम्म, प्रकाशको पुस्तकका तीन स्वर्गदूतहरू भविष्यसूचक इतिहासमा उपस्थित भए, र जसरी ती तीन आदेशहरूले तेइस सय वर्षको भविष्यवाणीको आरम्भलाई चिन्हित गरेका थिए, त्यसरी नै ती तीन स्वर्गदूतहरूले उक्त भविष्यवाणीको समापनलाई चिन्हित गरे। भविष्यसूचक अवधि तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनसँगै अन्त भयो, जसरी यो तेस्रो आदेशको आगमनसँगै आरम्भ भएको थियो, किनकि येशूले सधैँ कुनै वस्तुको अन्तलाई त्यसको आरम्भसँगै पहिचान गर्नुहुन्छ।

The Jews began to return under the first decree, and in the history of the second decree they finished the temple. The third angel arrived on October 22, 1844, and before that date the Millerites had finished the spiritual temple they had come out of spiritual Babylon to rebuild. It was to be completed, for on October 22, 1844 the messenger of the covenant was to come suddenly to his temple. That temple was the Millerite people who entered into covenant on October 22, 1844, and who Peter identifies were a temple.

पहिलो आज्ञापत्रअन्तर्गत यहूदीहरू फर्किन थाले, र दोस्रो आज्ञापत्रको इतिहासमा उनीहरूले मन्दिर पूरा गरे। तेस्रो स्वर्गदूत २२ अक्टोबर, १८४४ मा आइपुग्यो, र त्यस मितिभन्दा अघि मिलेराइटहरूले आत्मिक बेबिलोनबाट निस्केर पुनर्निर्माण गर्न आएका आत्मिक मन्दिरलाई पूरा गरिसकेका थिए। त्यो पूरा हुनु नै थियो, किनकि २२ अक्टोबर, १८४४ मा करारका सन्देशवाहक आफ्नै मन्दिरमा अकस्मात् आउनुहुने थियो। त्यो मन्दिर मिलेराइट जनता थिए, जसले २२ अक्टोबर, १८४४ मा करारमा प्रवेश गरे, र जसलाई पत्रुसले मन्दिर भएको भनेर चिनेका छन्।

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> तिमीहरू पनि, जीवित ढुङ्गाहरूझैँ, एउटा आत्मिक घर, पवित्र पूजाहारी-समुदायको रूपमा निर्माण भइरहेका छौ, ताकि येशू ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरलाई ग्रहणयोग्य आत्मिक बलिदानहरू चढाओ। १ पत्रुस २:५।

The Millerite temple was built from 1798 to 1844, which is forty-six years, or prophetically three days, for Christ identified that it takes three days to raise up a temple.

मिलेराइट मन्दिर सन् १७९८ देखि १८४४ सम्म निर्माण गरिएको थियो, जुन छयालिस वर्ष, अथवा भविष्यवाणीगत रूपमा तीन दिन हो, किनकि ख्रीष्टले मन्दिर उठाउन तीन दिन लाग्छ भनी पहिचान गर्नुभयो।

> And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign showest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:13–21.

> यहूदीहरूको निस्तार-चाड नजिकै थियो, र येशू यरूशलेममा उक्लनुभयो। अनि उहाँले मन्दिरमा गोरू, भेडा र परेवा बेच्नेहरूलाई, तथा पैसा साट्नेहरूलाई त्यहाँ बसेको भेट्नुभयो। अनि साना डोरीहरूबाट एउटा कोरा बनाएर उहाँले तिनीहरू सबैलाई, भेडा र गोरूसमेत, मन्दिरबाट बाहिर धपाउनुभयो; र पैसा साट्नेहरूको पैसा छरिदिनुभयो, अनि तिनीहरूका टेबलहरू उल्टाइदिनुभयो। अनि परेवा बेच्नेहरूलाई उहाँले भन्नुभयो, “यी कुराहरू यहाँबाट लग; मेरा पिताको घरलाई व्यापारको घर नबनाओ।” तब उहाँका चेलाहरूले यो लेखिएको कुरा सम्झे: “तपाईंको घरप्रतिको जोशले मलाई भस्म पारेको छ।” तब यहूदीहरूले उहाँलाई जवाफ दिएर भने, “तपाईंले यी कामहरू गर्नुहुँदा, हामीलाई कुन चिन्ह देखाउनुहुन्छ?” येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिँदै भन्नुभयो, “यस मन्दिरलाई भत्काओ, र तीन दिनमा म यसलाई फेरि उठाउनेछु।” तब यहूदीहरूले भने, “यस मन्दिरको निर्माणमा छयालीस वर्ष लागेको थियो, र के तपाईंले यसलाई तीन दिनमा फेरि उठाउनुहुन्छ?” तर उहाँले आफ्नो शरीरको मन्दिरको विषयमा बोल्नुभएको थियो। यूहन्ना 2:13–21.

Sister White identifies that when the messenger of the covenant suddenly came to his temple, as represented in the book of Malachi, that the prediction had been fulfilled when Christ cleansed the temple, as just identified in the passage from John.

बहिनी ह्वाइटले यो पहिचान गराउनुहुन्छ कि जब करारका सन्देशवाहक अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुभयो, जसरी मलाकीको पुस्तकमा प्रस्तुत गरिएको छ, तब त्यो भविष्यवाणी पूरा भएको थियो जब ख्रीष्टले मन्दिर शुद्ध पार्नुभयो, जसरी यूहन्नाबाट उद्धृत अंशमा भर्खरै पहिचान गरिएको छ।

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> “मन्दिरबाट संसारका किन्ने-बेच्नेहरूलाई हटाएर शुद्ध पार्दा, येशूले पापको अशुद्धताबाट—आत्मालाई भ्रष्ट पार्ने सांसारिक अभिलाषाहरू, स्वार्थी वासनाहरू, दुष्ट बानीहरूबाट—हृदयलाई शुद्ध पार्ने आफ्नो मिशनको घोषणा गर्नुभयो। ‘हेर, म मेरो दूत पठाउनेछु, र उसले मेरो अघि बाटो तयार गर्नेछ; अनि जसलाई तिमीहरू खोज्छौ, ती प्रभु अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुहुनेछ, अर्थात् करारका दूत, जसमा तिमीहरू प्रसन्न हुन्छौ: हेर, उहाँ आउनुहुनेछ, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ। तर उहाँको आगमनको दिनमा को टिक्न सक्छ? अनि उहाँ प्रकट हुनुहुँदा को उभिरहन सक्छ? किनकि उहाँ धातु शुद्ध पार्ने आगोजस्तै, र धोबीको साबुनजस्तै हुनुहुन्छ; अनि उहाँ चाँदी शुद्ध पार्ने र पवित्र पार्ने जस्तै बस्नुहुनेछ; उहाँले लेवीका सन्तानहरूलाई शुद्ध पार्नुहुनेछ, र तिनीहरूलाई सुन र चाँदीझैँ खार्नुहुनेछ, ताकि तिनीहरूले परमप्रभुलाई धार्मिकतामा एउटा भेटी चढाउन सकून्। मलाकी ३:१–३।’ The Desire of Ages, 161.”

The temple in John chapter two, took forty-six years to build, and Jesus said He would erect the destroyed temple in three days. 1798 unto 1844, is forty-six years, and it identifies the arrival of the three angels (days), of Revelation fourteen, that had been typified by the three decrees which began the twenty-three hundred year prophecy. The forty-six years is the period in which Christ raised up the Millerite temple, for prior to that time the spiritual sanctuary and spiritual Israel had been trodden down by spiritual Babylon.

यूहन्ना अध्याय दुईको मन्दिर निर्माण गर्न छयालीस वर्ष लागेको थियो, र येशूले भन्नुभयो कि उहाँले ध्वस्त पारिएको मन्दिरलाई तीन दिनमा खडा गर्नुहुनेछ। 1798 देखि 1844 सम्म छयालीस वर्ष हुन्छ, र यसले प्रकाशको पुस्तक अध्याय चौधमा उल्लिखित तीन स्वर्गदूतहरू (दिनहरू) को आगमनलाई संकेत गर्दछ, जसको पूर्वछाया तेइस सय वर्षको भविष्यवाणी आरम्भ गराउने तीन आज्ञाहरूद्वारा दिइएको थियो। छयालीस वर्ष त्यो अवधि हो जसमा ख्रीष्टले मिलेराइट मन्दिरलाई उठाउनुभयो, किनकि त्यस समयअघिसम्म आत्मिक पवित्रस्थान र आत्मिक इस्राएल आत्मिक बाबेलद्वारा कुल्चिएका थिए।

When Christ cleansed the temple at the Passover in the beginning of His ministry, He was fulfilling the prophecy of the Messenger of the Covenant suddenly coming unto His temple as set forth in Malachi. On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple, and it had taken Him forty-six years to erect His destroyed temple.

आफ्नो सेवकाइको आरम्भमा पासहको अवसरमा जब ख्रीष्टले मन्दिर शुद्ध पार्नुभयो, तब उहाँले मलाकीमा वर्णित करारका दूत अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउने भविष्यवाणी पूरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो। २२ अक्टोबर, १८४४ मा ख्रीष्ट अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुभयो, र उहाँको ध्वस्त पारिएको मन्दिर खडा गर्न उहाँलाई छयालीस वर्ष लागेको थियो।

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “पवित्रस्थानको शुद्धीकरणको निम्ति ख्रीष्ट हाम्रो महायाजकका रूपमा परमपवित्र स्थानमा आउनु, जसको दृश्य दानिय्येल ८:१४ मा प्रस्तुत गरिएको छ; मानिसको पुत्र प्राचीन दिनहरूकहाँ आउनु, जसरी दानिय्येल ७:१३ मा देखाइएको छ; र प्रभु आफ्ना मन्दिरमा आउनु, जसको भविष्यवाणी मलाकीले गरेका छन्—यी सबै एउटै घटनाका वर्णनहरू हुन्; र यो पनि मत्ती २५ मा भएका दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा ख्रीष्टद्वारा वर्णित दुलहाको विवाहमा आउनुले प्रतिनिधित्व गरिएको छ।” The Great Controversy, 426.

The first indignation ended in 1798, and the end of the last indignation was 1844. The beginning of the forty-six year period, where Christ raised up the Millerite temple illustrated the end, for both the beginning and ending were marked by the conclusion of God’s indignation against His people, for Jesus always identifies the end of a thing, with the beginning of a thing.

पहिलो आक्रोश १७९८ मा समाप्त भयो, र अन्तिम आक्रोशको अन्त्य १८४४ थियो। छयालिस वर्षको अवधिको प्रारम्भमा, जहाँ ख्रीष्टले मिलेराइट मन्दिर उठाउनुभयो, त्यसले अन्त्यलाई दृष्टान्तद्वारा प्रकट गर्‍यो; किनकि प्रारम्भ र अन्त्य दुवै परमेश्वरको आफ्ना जनप्रतिको आक्रोशको समाप्तिद्वारा चिह्नित थिए, यसकारण येशूले सधैँ कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसै कुराको प्रारम्भसँग पहिचान गर्नुहुन्छ।

We will continue our study of Gabriel’s instruction to Daniel in the next article.

अर्को लेखमा हामी दानिएललाई दिइएको गब्रिएलको शिक्षाको अध्ययनलाई निरन्तरता दिनेछौं।

> “The book of Revelation must be opened to the people. Many have been taught that it is a sealed book, but it is sealed to those only who reject truth and light. The truths that it contains must be proclaimed, that people may have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place. The Third Angel’s Message must be presented as the only hope for the salvation of a perishing world.

> “प्रकाशको पुस्तक मानिसहरूका लागि खोलिनु पर्दछ। धेरैलाई यो एउटा मोहरबन्द पुस्तक हो भनेर सिकाइएको छ, तर यो केवल तिनै मानिसहरूका लागि मोहरबन्द छ जसले सत्य र ज्योतिलाई अस्वीकार गर्छन्। यसमा समाविष्ट सत्यहरू उद्घोषित गरिनु पर्दछ, ताकि मानिसहरूले अत्यन्त छिट्टै हुन लागेका घटनाहरूका लागि आफूलाई तयार गर्ने अवसर पाउन सकून्। नष्ट हुँदै गएको संसारको मुक्तिको निम्ति तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई एकमात्र आशाको रूपमा प्रस्तुत गरिनु पर्दछ।

> “The perils of the last days are upon us, and in our work we are to warn the people of the danger they are in. Let not the solemn scenes that prophecy has revealed are soon to take place be left untouched. We are God’s messengers, and we have no time to lose. Those who would be co-workers with our Lord Jesus Christ will show a deep interest in the truths found in this book. With pen and voice they will strive to make plain the wonderful things that Christ came from heaven to reveal.” Signs of the Times, July 4, 1906.

> “अन्तिम दिनहरूका संकटहरू हामीमाथि आइसकेका छन्, र हाम्रो कार्यमा हामीले मानिसहरूलाई तिनीहरू रहेका खतराबारे चेतावनी दिनुपर्छ। भविष्यवाणीले प्रकट गरेका गम्भीर दृश्यहरू, जो चाँडै घटित हुन लागेका छन्, तिनलाई उपेक्षित रहन नदिऔं। हामी परमेश्वरका सन्देशवाहक हौं, र हामीसँग गुमाउने समय छैन। जो हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टका सहकर्मी हुन चाहन्छन्, तिनीहरूले यस पुस्तकमा पाइने सत्यताहरूप्रति गहिरो चासो देखाउनेछन्। कलम र स्वरद्वारा तिनीहरूले ती अद्भुत कुराहरू स्पष्ट पार्ने प्रयत्न गर्नेछन्, जुन प्रकट गर्नका लागि ख्रीष्ट स्वर्गबाट आउनुभयो।” Signs of the Times, July 4, 1906.

Back to Articles