Article

# एलियाह - संख्या बाह्र}

हरेक उपत्यका उचालिनेछ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

हामी अझै पनि एलियाहलाई एक भविष्यसूचक प्रतीकको रूपमा सम्बोधन गरिरहेका छौँ। एलियाहले आहाबलाई घोषणा गरे कि तीन वर्षसम्म, उनको वचनबाहेक वर्षा हुने छैन।

> गिलादका बासिन्दाहरूमध्येका तिश्बी एलियाले आहाबलाई भने, “जस परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरको सामु म उभिएको छु, उहाँ जीवित हुनुहुन्छ; मेरा वचनअनुसार नभएसम्म यी वर्षहरूमा न त शीत पर्नेछ, न त वर्षा हुनेछ।” १ राजाहरू १७:१

ख्रीष्टले लूकाको पुस्तकमा हामीलाई बताउनुहुन्छ कि ती तीन वर्ष वास्तवमा साढे तीन वर्ष थिए।

> अनि उहाँले भन्नुभयो, “साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, आफ्नै देशमा कुनै पनि अगमवक्तालाई स्वीकार गरिँदैन। तर म तिमीहरूलाई सत्य भन्दछु, एलियासका दिनहरूमा, जब आकाश तीन वर्ष छ महिनासम्म बन्द रह्यो र सारा देशभरि ठूलो अनिकाल पर्‍यो, तब इस्राएलमा धेरै विधवाहरू थिए; तर तिनीहरूमध्ये कसैकहाँ पनि एलियास पठाइएनन्, केवल सिदोनको सारेप्ता भन्ने सहरकी एउटी विधवा स्त्रीकहाँ मात्र पठाइयो।” लूका 4:24–26.

साढे तीन वर्ष आहाब र येजेबेलको समयमा घटित भएका थिए; यसरी तिनीहरूले ५३८ देखि १७९८ सम्मका साढे तीन भविष्यसूचक वर्षहरूको पहिचान गराउँछन्, जब थुआतिराको मण्डलीमा येजेबेलको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको पोपसत्ताले अन्धकार युगको अवधिमा शासन गर्‍यो।

> तथापि, मसँग तिम्रो विरुद्ध केही कुरा छन्, किनकि तिमी त्यस स्त्री ईजेबेललाई, जसले आफूलाई अगमवक्त्री भन्छे, मेरा सेवकहरूलाई व्यभिचार गर्न र मूर्तिहरूलाई चढाइएका वस्तुहरू खान सिकाउन र बहकाउन दिन्छौ। अनि मैले उनलाई आफ्नो व्यभिचारबाट पश्चात्ताप गर्ने समय दिएँ; तर उसले पश्चात्ताप गरिन। हेर, म उसलाई ओछ्यानमा फालिदिनेछु, र उनीसँग व्यभिचार गर्नेहरूलाई पनि ठूलो सङ्कष्टमा पार्नेछु, यदि तिनीहरूले आफ्ना कामहरूबाट पश्चात्ताप गरेनन् भने। अनि म उनका सन्तानहरूलाई मृत्युले मार्नेछु; र सबै मण्डलीहरूले जान्नेछन् कि म नै हुँ, जसले भित्री भावनाहरू र हृदयहरू जाँच गर्दछु; अनि म तिमीहरूमध्ये हरेकलाई तिम्रा कामअनुसार दिनेछु। प्रकाश २:२०–२३।

एलियाहका दिनहरूमा येजेबेललाई दिइएको “पश्चात्ताप गर्ने अवसर” साढे तीन वर्ष थियो, र पापीय अत्याचारका अन्धकारमय युगहरूमा ५३८ देखि १७९८ सम्म साढे तीन भविष्यसूचक वर्ष थियो। येजेबेल र युरोपका ती राजाहरू, जसले त्यससँग व्यभिचार गरे, तिनीहरूको दण्ड क्लेशको ओछ्यानमा फालिनु र त्यसका सन्तानहरूको मृत्यु हुनु थियो। अन्धकारमय युगहरूमा यस्ता विश्वासी आत्माहरू पनि थिए, जो क्लेशको ओछ्यानमा फालिएका थिए, तर तिनीहरू जीवित रहनेथिए। क्लेशको ओछ्यानमा फालिँदा, विश्वासीका लागि जीवन वा अविश्वासीका लागि मृत्यु हुने परिणाम तिनीहरूका “कामहरू” मा आधारित थियो। विश्वासीहरूको क्लेशको ओछ्यानले धैर्य र जीवन उत्पन्न गर्‍यो। तिनीहरूको क्लेशको ओछ्यान साढे तीन वर्षको अन्त्यतिर, एलियाहले सारेप्ता छोडेर आहाबलाई सारा इस्राएललाई कर्मेल पर्वतमा बोलाउन आज्ञा दिनु अघिनै, अन्त हुनेछ।

> “१२६० वर्षको सम्पूर्ण अवधिभरि मण्डलीमाथिको सतावट निरन्तर जारी रहेन। परमेश्वरले आफ्ना जनहरूमाथि कृपा गरी तिनीहरूको आगोजस्तो परीक्षाको समय छोट्याइदिनुभयो। मण्डलीमाथि आइपर्ने ‘महाक्लेश’ को पूर्वकथन गर्नुहुँदा मुक्तिदाताले भन्नुभयो: ‘र यदि ती दिनहरू छोट्याइएका नहुने भए, कुनै पनि प्राणी बच्ने थिएन; तर चुनिएकाहरूका खातिर ती दिनहरू छोट्याइनेछन्।’ मत्ती २४:२२। सुधार आन्दोलनको प्रभावद्वारा १७९८ भन्दा पहिले नै सतावटको अन्त्य भयो।” The Great Controversy, 266, 267.

पापसत्ताका लागि “सङ्कष्टको शय्या” को न्यायले “तिनकी सन्तानलाई मृत्यु द्वारा मार्ने” थियो, तर “सङ्कष्टको शय्या” को न्यायभित्र जीवनको प्रतिज्ञा पनि समाविष्ट थियो, तिनीहरूका लागि जसका कामहरूले तिनीहरूको विश्वासयोग्यता प्रकट गर्थे, जसरी सारपतकी विधवाको छोराको मृत्युमा चित्रित गरिएको छ।

> यी घटनाहरूपछि त्यस्तो भयो कि घरकी गृहस्वामिनी स्त्रीको छोरा बिरामी पर्‍यो; र उसको रोग यति कठोर भयो कि त्यसमा कुनै श्वास बाँकी रहेन। तब उसले एलियाहलाई भनी, हे परमेश्‍वरका जन, मसँग तिम्रो के सरोकार? के तिमी मेरा पापको सम्झना गराउन र मेरो छोरालाई मार्न मकहाँ आएका हौ? अनि उनले तिनलाई भने, तिम्रो छोरा मलाई देऊ। तब उनले त्यसलाई उसकी काखबाट लिए, आफू बस्ने माथिल्लो कोठामा लगे, र आफ्नै ओछ्यानमा सुताइदिए। अनि उनले परमप्रभुलाई पुकारेर भने, हे परमप्रभु मेरा परमेश्‍वर, के मैले बसोबास गरिरहेकी यस विधवामाथि पनि, उसको छोरा मारेर, विपत्ति ल्याउनुभएको हो? अनि उनले त्यस बालकमाथि तीन पटक आफूलाई पसारेर परमप्रभुलाई पुकारे, र भने, हे परमप्रभु मेरा परमेश्‍वर, म विनती गर्दछु, यस बालकको प्राण फेरि यसभित्र फर्की आओस्। तब परमप्रभुले एलियाहको आवाज सुन्‍नुभयो; र त्यस बालकको प्राण फेरि त्यसभित्र फर्क्यो, र ऊ जीवित भयो। अनि एलियाहले त्यस बालकलाई लिए, माथिल्लो कोठाबाट घरभित्र तल ल्याए, र त्यसकी आमालाई सुम्पिदिए; अनि एलियाहले भने, हेर, तिम्रो छोरा जीवित छ। तब ती स्त्रीले एलियाहलाई भनी, अब यसबाट म जान्दछु कि तपाईं परमेश्‍वरका जन हुनुहुन्छ, र तपाईंको मुखमा भएको परमप्रभुको वचन सत्य हो। १ राजा १७:१७–२४।

विधवाले एलियाह “परमेश्वरका मानिस” हुन् भनी चिनेकी थिई, किनकि उनका बालकलाई फेरि जीवित तुल्याउने “परमप्रभुको वचन” “सत्य”को वचन थियो। एलियाहले विधवाको छोरामाथि आफूलाई तीन चरणमा पसार्नुको प्रक्रियालाई विधवाले एलियाहको मुखमा भएको “वचन”लाई “सत्य”को रूपमा बुझेकी थिई। हिब्रू शब्द ‘emeth’ लाई उक्त खण्डमा “सत्य” भनी अनुवाद गरिएको छ, र यसले अल्फा र ओमेगाको सृष्टिकारक शक्तिलाई जनाउँछ। यो हिब्रू वर्णमालाको पहिलो, तेह्रौँ र अन्तिम अक्षरद्वारा निर्मित हिब्रू शब्द हो, र यसले मृतकलाई फेरि जीवित तुल्याउन सक्ने शक्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

विश्वासीहरूले पनि, जस्तै अविश्वासीहरूले, साढे तीन वर्षद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अनुग्रह-अवधिको “स्थान” भित्र, “क्लेशको शय्या” को न्याय प्राप्त गरे। व्यभिचारिणीको पछि लागेर व्यभिचार गरे र मूर्तिपूजक धर्मका सिद्धान्तहरू सिकाए भन्ने वर्गका सन्तानहरूको परिणाम मृत्यु भयो। एलियाका निर्देशनहरू पछ्याउने र “सत्य” को वचनमा विश्वास गर्ने अर्को वर्गलाई जीवन प्रदान गरियो।

विधवाले एलियाहको आज्ञा मानी उनलाई केही पानी ल्याइदिई र केही रोटी दिई, र अगमवक्ताको वचनप्रतिको उनको आज्ञाकारिताले थुआतीराका अन्धकार युगका विश्वासीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। (यो ध्यान दिन योग्य छ कि जब एलियाहले विधवालाई पहिले उनलाई खुवाउन, र त्यसपछि उनका छोरा र आफैँलाई खुवाउन आज्ञा दिन्छन्, तब यसले जे प्रतिनिधित्व गर्दछ त्यो यही हो कि एलियाहले खानाको अन्न पहिले प्राप्त गर्छन्। सन्देश पहिले उनले नै प्राप्त गर्छन्, र त्यसपछि मण्डलीले।) हामीलाई जानकारी गराइन्छ कि विश्वासीहरूको कार्य आरम्भमा भन्दा अन्तमा अझ महान् थिए।

> थ्यातिराको मण्डलीका स्वर्गदूतलाई लेख; यी कुराहरू परमेश्वरका पुत्र भन्नुहुन्छ, जसका आँखाहरू आगोको ज्वालाजस्ता छन्, र उहाँका पाउहरू खँदिलो काँसाजस्ता छन्; म तेरा कामहरू, तेरो प्रेम, तेरो सेवा, तेरो विश्वास, र तेरो धैर्य जान्दछु, अनि तेरा कामहरू पनि; र पछिल्ला कामहरू पहिलाका भन्दा बढी छन्। प्रकाश २:१८, १९।

विश्वासीहरूले पापसीलाई पश्चात्ताप गर्ने अवसरस्वरूप दिइएको “समय-अवधि” भरि असल “कामहरू” प्रकट गरे, तर अन्त्यतिर तिनीहरूका कामहरू “पहिलेकाभन्दा अझ बढी” भए। जब त्यो “समय-अवधि” समाप्त हुन लागिरहेको थियो, ख्रीष्टले सुधार आन्दोलनको बिहानको तारा पठाउनुभयो, जसले अबउप्रान्त पापसीलाई सहन नगरिने कार्य प्रारम्भ गर्‍यो; यही पापसीले मण्डलीलाई “व्यभिचार गर्न, र मूर्तिहरूलाई चढाइएका कुराहरू खान” सिकाएको थियो।

> र जसले विजय प्राप्त गर्छ, र अन्तसम्म मेरा कामहरू पालन गर्छ, त्यसलाई म जाति-जातिमाथि अधिकार दिनेछु। अनि उसले तिनीहरूलाई फलामको लट्ठीले शासन गर्नेछ; कुम्हारका भाँडाहरूझैँ तिनीहरू टुक्रा-टुक्रा पारिनेछन्; जसरी मैले पनि मेरा पिताबाट पाएँ। अनि म उसलाई बिहानको तारा दिनेछु। जसको कान छ, उसले सुनोस् कि आत्माले मण्डलीहरूलाई के भन्छ। प्रकाश 2:26–29।

पश्चात्ताप गर्न पापसत्तालाई दिइएको “अवधि”को आरम्भमा ख्रीष्टका विश्वासीहरूमाथि उहाँका “केही कुराहरू विरुद्ध” थिए, किनकि तिनीहरूले “आफूलाई भविष्यवक्त्री भनी कहलाउने” जेज़ेबेललाई “मेरा सेवकहरूलाई व्यभिचार गर्न र मूर्तिहरूलाई चढाइएका वस्तुहरू खान सिकाउन र बहकाउन” दिएका थिए। तर “अवधि”को अन्त्यसम्ममा विश्वासीहरूले पापसत्तालाई आफ्नो बहकावटहरू निरन्तर चलिरहन दिन छोड्ने थिए।

> “चौधौँ शताब्दीमा इङ्ग्ल्याण्डमा ‘धर्मसुधारको प्रभाततारा’ उदय भयो।” जोन वाइक्लिफ केवल इङ्ग्ल्याण्डका लागि मात्र होइन, तर सम्पूर्ण ख्रीष्टियन जगत्का लागि धर्मसुधारका अग्रदूत थिए। रोमको विरुद्धमा उनले उच्चारण गर्न पाएको त्यो महान् प्रतिवाद कहिल्यै मौन पारिने थिएन। त्यस प्रतिवादले यस्तो संघर्षको आरम्भ गर्‍यो, जसको परिणामस्वरूप व्यक्तिहरू, मण्डलीहरू, र राष्ट्रहरूको मुक्ति हुनेथियो।” The Great Controversy, 80.

परमेश्वरका सेवकहरूले खाने भोजन भनेको तिनीहरूले ग्रहण गर्ने सिद्धान्तहरू वा सन्देश हो। व्यभिचार भनेको मण्डलीले आफ्ना मूर्तिपूजक सिद्धान्तहरूको कार्यान्वयन गराउन राज्यशक्तिको प्रयोग गर्नु हो। पश्चात्ताप गर्न इजेबेललाई दिइएको “अवधि” भित्र, मण्डली संरक्षणका लागि उजाडस्थानमा भागी।

> अनि ती स्त्री उजाड-स्थानतिर भागी, जहाँ परमेश्वरले उनका लागि एउटा स्थान तयार पार्नुभएको थियो, ताकि त्यहाँ उनलाई एक हजार दुई सय साठी दिनसम्म पालन-पोषण गरियोस्।… अनि ती स्त्रीलाई एउटा ठूलो गरुडका दुई पखेटा दिइयो, ताकि तिनी उजाड-स्थानमा, आफ्नै स्थानमा, सर्पको सामुन्नाबाट टाढा उडेर जान सकून्, जहाँ उनको एक समय, र समयहरू, र आधा समयसम्म पालन-पोषण गरिन्छ। अनि सर्पले आफ्नो मुखबाट स्त्रीको पछि बाढीजस्तो पानी उछाल्यो, ताकि त्यस बाढीले उनलाई बगाइ लैजाओस्। तर पृथ्वीले स्त्रीलाई सहायता गर्‍यो, र पृथ्वीले आफ्नो मुख खोल्यो, र अजिङ्गरले आफ्नो मुखबाट उछालेको बाढी निलिदियो। प्रकाश १२:६, १४–१६।

येज़ेबेल र अहाबको सतावटको समयमा, ओबदियाहले पोपको शासनको समयमा उजाडस्थानले प्रदान गरेको संरक्षणको प्रतिनिधित्व गरे।

> अहाबले आफ्नो दरबारको प्रमुख कर्मचारी ओबदियाहलाई बोलाए। (ओबदियाहले परमप्रभुको अत्यन्त भय मान्थे; किनकि यस्तो भएको थियो कि, जब इजेबेलले परमप्रभुका अगमवक्ताहरूलाई नाश गर्न थालेकी थिई, तब ओबदियाहले एक सय अगमवक्ताहरूलाई लिएर पचास-पचास जनाका समूहमा गुफामा लुकाए, र तिनीहरूलाई रोटी र पानीले पालना गरे।) १ राजा १८:३, ४.

ओबदियाहले अगमवक्ताहरूलाई पचास–पचास जनाका समूहमा गुफाहरूमा लुकाएको कार्य, परमेश्वरले विश्वासयोग्यहरूलाई पालनपोषण गर्न तयार गर्नुभएको मरुभूमिको स्थानको प्रतीक हो—ती, जसले पोपतन्त्रका सिद्धान्तहरू खान अस्वीकार गरे, र जसले युरोपका राजाहरूसित उसको व्यभिचारद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अपवित्र सम्बन्धलाई स्वीकार गर्न पनि अस्वीकार गरे। एलियाहलाई येजेबेल र आहाबबाट भोजन र सुरक्षाका लागि सारिप्ताकी विधवाकहाँ पठाइएको समयावधि नै त्यो समयावधि थियो जसमा मण्डली मरुभूमितिर भागी, र परमेश्वरले तिनीहरूका लागि तयार गर्नुभएको स्थान ओबदियाहको कार्यद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो।

सारेप्टामा एलियाहको लुक्ने स्थान, जसलाई हिब्रूमा “जारेपाथ” भनिन्छ, को अर्थ शुद्धीकरण हो। पश्चात्ताप गर्न इजेबेललाई दिइएको समय समाप्त भएपछि, एलियाह ओबदियाहकहाँ गए र आहाबलाई सबै इस्राएललाई कर्मेलमा बोलाउन आज्ञा दिए।

> अनि ओबद्याह बाटोमा हुँदा, हेर, एलियाहले उसलाई भेटे; अनि उसले उहाँलाई चिने, र आफ्नो मुखमा लोटे, र भन्यो, “के तपाईं मेरा प्रभु एलियाह नै हुनुहुन्छ?” अनि उहाँले उसलाई उत्तर दिनुभयो, “म नै हुँ; जाऊ, तेरा प्रभुलाई भन, ‘हेर, एलियाह यहाँ छन्।’” 1 Kings 18:17, 18.

सारेपताकी विधवासँग एलियाहले बिताएको समय अन्धकार युगको प्रतीक हो। एलियाह र विधवाको वृत्तान्तमा, उनी दुईवटा दाउरा बटुलिरहेकी थिइन्, किनकि उनी मर्नै लागेकी थिइन्। भविष्यवाणीमा विधवा भनेको मण्डली हो, र उनले उजाडस्थानमा रहेको, मर्नै लागिरहेको मण्डलीको प्रतिनिधित्व गरिन्।

> सार्डिसको मण्डलीका स्वर्गदूतलाई लेख; यी कुरा उहाँ भन्नुहुन्छ जससँग परमेश्वरका सात आत्माहरू र सात तारा छन्; म तेरा कामहरू जान्दछु, कि तँ जीवित छस् भन्ने तेरो नाम छ, तर तँ मरेको छस्। जागा रह, र बाँकी रहेका ती कुराहरूलाई बलियो पार, जो मर्नै लागेका छन्; किनकि मैले परमेश्वरको सामुन्ने तेरा कामहरू सिद्ध पाएको छैन। प्रकाश ३:१, २।

उनी “दुईवटा दाउरा बटुलिरहेकी” थिइन्, र एलियाले उनलाई अवरोध गर्दा उनी आफ्नो मृत्युसँग सामना गर्न तयारी गरिरहेकी थिइन्।

> अनि परमप्रभुको वचन तिनीकहाँ आयो, यसो भन्दै, उठ, सिदोनको अधीनमा पर्ने सारपतमा जा, र त्यहाँ बस्: हेर, त्यहाँ तेरो पालनपोषण गर्नलाई मैले एक विधवा स्त्रीलाई आज्ञा गरेको छु। तब उनी उठे र सारपत गए। अनि जब उनी सहरको ढोकामा पुगे, हेर, त्यहाँ ती विधवा स्त्री दाउरा बटुलिरहेकी थिइन्: अनि उनले उनलाई बोलाएर भने, म बिन्ती गर्छु, मैले पिउन सकूँ भनेर एक भाँडोमा अलिकति पानी ल्याइदेऊ। अनि जब उनी त्यो ल्याउन जाँदै थिइन्, उनले उनलाई फेरि बोलाएर भने, म बिन्ती गर्छु, तेरो हातमा एक टुक्रा रोटी पनि मलाई ल्याइदेऊ। अनि उनले भनिन्, परमप्रभु तपाईंका परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ भन्ने कसम, मसित एउटा रोटी पनि छैन, तर भाँडामा एक मुठी पीठो र कुपीमा अलिकति तेल मात्र छ: अनि हेर, म दुई वटा दाउरा बटुलिरहेकी छु, ताकि म भित्र गएर त्यो मेरा निम्ति र मेरो छोराका निम्ति पकाऊँ, र हामी त्यो खाएर मरौं। 1 राजाहरू 17:8–12.

सारेप्‍ताको विधवा “दुईवटा दाउरा” बटुलिरहेकी थिइन्। त्यो विधवाले इजेबेलको समयमा रहेका विश्वासयोग्यहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छिन्। उनका छोराले थुआतीराको इतिहासको अवधिमा पहिलो पुनरुत्थानमा पुनर्जीवित गरिने प्रतिज्ञासहित मरेका व्यक्तिहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

> अनि मैले सिंहासनहरू देखें, र तिनमा मानिसहरू बसेका थिए, र तिनीहरूलाई न्याय गर्ने अधिकार दिइयो। अनि मैले तिनीहरूका प्राण देखें, जसको शिर येशूको साक्षीका निम्ति र परमेश्वरको वचनका निम्ति काटिएको थियो, र जसले न त त्यस पशुको पूजा गरेका थिए, न त त्यसको मूर्तिको, र न त आफ्ना निधारमा वा हातमा त्यसको छाप ग्रहण गरेका थिए; र तिनीहरू जीवित भए र ख्रीष्टसँग एक हजार वर्षसम्म राज्य गरे। तर बाँकी मरेकाहरू एक हजार वर्ष पूरा नहुँदासम्म फेरि जीवित भएनन्। यही पहिलो पुनरुत्थान हो। धन्य र पवित्र त्यो हो, जसको पहिलो पुनरुत्थानमा भाग छ; यस्ताहरूमाथि दोस्रो मृत्युको कुनै अधिकार हुँदैन, तर तिनीहरू परमेश्वर र ख्रीष्टका पूजाहारी हुनेछन्, र उहाँसँग एक हजार वर्षसम्म राज्य गर्नेछन्। प्रकाश 20:4–6।

विधवाले सार्दिसमा रहेका ती थोरै जनालाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छिन्, जो योग्य ठहरिए र जसलाई सेता वस्त्रहरू दिइए।

> तापनि सार्दिसमा तिम्रा केही नामहरू छन्, जसले आफ्ना वस्त्रहरू अशुद्ध पारेका छैनन्; र तिनीहरू मसँग सेतामा हिँड्नेछन्, किनकि तिनीहरू योग्य छन्। जसले विजय प्राप्त गर्दछ, त्यसैलाई सेतो वस्त्र पहिराइनेछ; र म उसको नाम जीवनको पुस्तकबाट कदापि मेटाउनेछैनँ, तर म मेरो पिताको सामुन्ने र उहाँका स्वर्गदूतहरूको सामुन्ने उसको नाम स्वीकार गर्नेछु। प्रकाश ३:४, ५।

थुआतिराको चौथो मण्डलीमा भएका, विधवाको छोराद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका, विश्वासयोग्यतापूर्वक मृत्यु वरण गर्नेहरूलाई पाँचौँ छापमा सेता वस्त्रहरू दिइयो।

> अनि जब उहाँले पाँचौँ मुहर खोल्नुभयो, तब मैले वेदीमुनि परमेश्वरको वचनको कारणले र उनीहरूले धारण गरेको साक्षीको कारणले मारिएका मानिसहरूका आत्माहरू देखें। अनि तिनीहरूले ठूलो स्वरले पुकार्दै भने, “हे प्रभु, पवित्र र सत्यनिष्ठ, पृथ्वीमा बस्नेहरूलाई तपाईंले कहिलेसम्म न्याय गर्नुहुन्न र हाम्रो रगतको प्रतिशोध लिनुहुन्न?” अनि तिनीहरू प्रत्येकलाई सेता वस्त्रहरू दिइयो; र तिनीहरूलाई भनियो कि अझ केही समय विश्राम गरून्, जबसम्म तिनीहरूजस्तै मारिन लागेका तिनीहरूका सह-सेवकहरू र तिनीहरूका दाजुभाइहरूको संख्या पूरा नहोओस्। प्रकाश 6:9–11।

अन्धकार युगका शहीदहरूलाई सेता वस्त्रहरू दिइयो, र उनीहरूलाई उनीहरूको चिहानमा विश्राम गर्न भनियो, जबसम्म पापीय शहीदहरूको अर्को एउटा समूह पनि उनीहरू जस्तै मारिनुपर्ने थिएन। उनीहरू साढे तीन वर्षको अवधिमा पोपतन्त्रद्वारा हत्या गरिएका थिए, र उनीहरूलाई अन्ततः पोपतन्त्रको न्याय हुने प्रतिज्ञा गरिएको थियो; तर त्यो तबसम्म होइन, जबसम्म चाँडै आउन लागेको आइतबार व्यवस्था-संकटका समयमा पापीय शहीदहरूको दोस्रो समूह हत्या गरिनुपर्ने थिएन। सिस्टर ह्वाइटले पोपतन्त्रउपर न्यायको लागि शहीदहरूको अनुरोधलाई प्रकाशको पुस्तकका दुईवटा खण्डहरूसँग जोड्नुहुन्छ।

> “जब पाँचौँ मोहर खोलियो, तब यूहन्ना प्रकाशकले दर्शनमा वेदीमुनि परमेश्वरको वचन र येशू ख्रीष्टको साक्षीको निम्ति मारिएकाहरूको समूहलाई देखे। यसपछि प्रकाशको अठारौँ अध्यायमा वर्णित दृश्यहरू आए, जब विश्वासयोग्य र सत्य रहनेहरूलाई बेबिलोनबाट बाहिर निस्कन बोलाइयो। [प्रकाश 18:1–5, उद्धृत।]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

प्रकाशको पुस्तक अठार अध्यायका एकदेखि पाँच पदहरूले एक पद र चार पदका दुई स्वरहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। दोस्रो स्वर बाबेलबाट बाहिर निस्कने आह्वान हो, र यसले आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी सतावटको आरम्भलाई चिन्हित गर्छ, जब तेस्रो स्वर्गदूतको शक्तिशाली आन्दोलनले परमेश्वरका अन्य बगाललाई बाबेलबाट बाहिर बोलाउँछ। उनले पाँचौँ मोहरको खण्डलाई पनि सातौँ मोहरको उद्घाटनमा राख्छिन्।

> “[प्रकाश 6:9–11 उद्धृत]। यहाँ यूहन्नालाई प्रस्तुत गरिएका दृश्यहरू वास्तवमा भएका थिएनन्, तर ती त्यस्ता थिए, जो भविष्यको एक समयावधिमा हुनेवाला थिए।”

> “प्रकाश 8:1–4 उद्धृत।” Manuscript Releases, volume 20, 197.

प्रकाशको पुस्तक अध्याय आठ, पद एकदेखि चारसम्ममा, सातौँ मोहर खोलिन्छ।

> र उहाँले सातौँ मोहर खोल्नुभयो, तब करिब आधा घण्टासम्म स्वर्गमा मौनता छायो। अनि मैले परमेश्‍वरको सामु उभिएका सात स्वर्गदूतहरूलाई देखें; र तिनीहरूलाई सातवटा तुरहीहरू दिइयो। अनि अर्को एक स्वर्गदूत आयो र वेदीको छेउमा उभियो, उसको हातमा सुनको धूपदान थियो; र उसलाई धेरै धूप दिइयो, ताकि उसले सिंहासनको सामु रहेको सुनको वेदीमाथि सबै पवित्रजनहरूका प्रार्थनासँग त्यसलाई चढाओस्। अनि धूपको धुवाँ, जो पवित्रजनहरूका प्रार्थनासहित स्वर्गदूतको हातबाट उठेको थियो, परमेश्‍वरको सामु उक्लियो। प्रकाश 8:1–4।

अन्धकारयुगका शहीदहरूको प्रार्थना, जसले पाँचौँ मोहरमा पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्ने त्यस वेश्यामाथि परमेश्वरले न्याय ल्याइदिनुहोस् भनी बिन्ती गरिरहेका छन्, सातौँ मोहर खोलिँदा “परमेश्वरको सामुन्ने माथि” उक्लन्छ। प्रेरणाले सातौँ मोहरको खोलाइलाई प्रकाश अठारको दोस्रो आवाजसित मिलाउँछ, किनकि दोस्रो आवाजमै परमेश्वरले त्यसका अधर्महरू सम्झनुहुन्छ, र त्यसपछि उहाँले त्यसको दण्ड दोब्बर पार्नुहुन्छ। एक पटक अन्धकारयुगका शहीदहरूको निम्ति, र एक पटक आइतबारको व्यवस्थाको सङ्कटको रक्तस्नानको निम्ति।

> अनि मैले स्वर्गबाट अर्को एउटा स्वर यसो भनिरहेको सुनेँ, “हे मेरा मानिसहरू, त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूका भागीदार नबन, र उसका विपत्तिहरूमध्येका कुनै पनि तिमीहरूले नपाओ। किनकि उसका पापहरू स्वर्गसम्म पुगेका छन्, र परमेश्वरले उसका अधर्महरू सम्झनुभएको छ। उसलाई त्यही प्रतिफल देऊ जसरी उसले तिमीहरूलाई दिएकी थिई, र उसका कामहरूअनुसार उसलाई दोब्बर प्रतिफल देऊ; जुन कचौरामा उसले भरिदिएकी थिई, त्यसैमा उसलाई दोब्बर भरिदेऊ।” प्रकाश 18:4–6।

सार्डिसमा रहेका ती थोरै जन, जसले आफ्ना वस्त्रहरू अशुद्ध पारेका थिएनन्, तिनीहरूले १७९८ मा अन्त्य भएको थियातिराको इतिहासबाट बाहिर आएका मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। तिनीहरू सारेप्ताकी विधवाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्, एक त्यस्ती विधवा जो १८४४ मा विवाहतर्फ जाँदै थिई।

> “पवित्रस्थानको शुद्धीकरणका लागि हाम्रा महान् प्रधान पूजाहारीको रूपमा ख्रीष्टको महापवित्र स्थानमा आगमन, जसलाई दानिएल 8:14 मा प्रस्तुत गरिएको छ; दानिएल 7:13 मा वर्णन गरिएझैँ मानिसको पुत्रको प्राचीन दिनहरूकहाँ आगमन; तथा मलाकीद्वारा भविष्यवाणी गरिएअनुसार प्रभुको आफ्नै मन्दिरमा आगमन—यी सबै एउटै घटनाका वर्णनहरू हुन्; र यही कुरा मत्ती 25 मा रहेको दस कन्याको दृष्टान्तमा ख्रीष्टले वर्णन गर्नुभएको दुलहाको विवाहमा आगमनद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ।” The Great Controversy, 426.

विधवा आफ्नो मृत्यु अघि अन्तिम भोजन तयार गरिरहेकी थिइन्, जब एलियाहले उनलाई आफूलाई सेवा गर्न आज्ञा दिए। उनले थुआतीराका ती थोरै विश्वासयोग्यहरूलाई चित्रित गर्छिन्, जो “आगो”का लागि “दुईवटा लट्ठी” बटुल्दै सार्दिसका ती थोरै विश्वासयोग्यहरूमा रूपान्तरित हुँदै थिए।

“दुई लठ्ठी”हरूले प्राचीन इस्राएलका दुवै घरानालाई जनाउँछन्, जो मूर्तिपूजकवादद्वारा र त्यसपछि पोपतन्त्रद्वारा कुल्चिइएका थिए, तर 1798 देखि 1844 सम्मको इतिहासमा “एउटै लठ्ठी”का रूपमा एकसाथ बटुलिएर जोडिनुपर्ने थिए।

> फेरि परमप्रभुको वचन मसमक्ष आयो, यसो भन्दै, “हे मानिसको सन्तान, तैंले एउटा लट्ठी ले, र त्यसमा लेख्, ‘यहूदाका निम्ति, र इस्राएलका सन्तानहरू जो उसका सहचर हुन्, तिनीहरूका निम्ति’; अनि अर्को एउटा लट्ठी ले, र त्यसमा लेख्, ‘यूसुफका निम्ति, अर्थात् एफ्राइमको लट्ठी, र इस्राएलको सारा घराना जो उसका सहचर हुन्, तिनीहरूका निम्ति।’ अनि तिनीहरूलाई एक-अर्कासँग जोडेर एउटै लट्ठी बना; र तिनीहरू तेरो हातमा एउटै हुनेछन्। अनि जब तेरा जातिका सन्तानहरूले तँसँग यसो भन्दै बोल्नेछन्, ‘के तैंले हामीलाई यी कुराहरूको अर्थ के हो भनी देखाइदिनेछैनस्?’ तब तिनीहरूलाई भन, ‘परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: हेर, म यूसुफको लट्ठी, जो एफ्राइमको हातमा छ, र इस्राएलका कुलहरू जो उसका सहचर हुन्, तिनीहरूलाई लिनेछु, र तिनलाई त्यससँगै, अर्थात् यहूदाको लट्ठीसँग, एकसाथ राख्नेछु, र तिनीहरूलाई एउटै लट्ठी बनाउनेछु; र तिनीहरू मेरो हातमा एक हुनेछन्।’ अनि जुन लट्ठीहरूमा तैंले लेख्छस्, ती तिनीहरूका आँखाअगाडि तेरो हातमा रहनेछन्। अनि तिनीहरूलाई भन, ‘परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: हेर, म इस्राएलका सन्तानहरूलाई ती अन्यजातिहरूका बीचबाट, जहाँ जहाँ तिनीहरू गएका छन्, त्यहाँबाट लिनेछु, र तिनीहरूलाई चारैतिरबाट बटुल्नेछु, र तिनीहरूलाई तिनीहरूकै आफ्नै देशमा ल्याउनेछु। अनि म तिनीहरूलाई इस्राएलका पर्वतहरूमाथि त्यस देशमा एउटै जाति बनाउनेछु; र तिनीहरू सबैमाथि एउटै राजा राजा हुनेछ; अनि तिनीहरू फेरि कहिल्यै दुई जाति रहनेछैनन्, न त फेरि कदापि दुई राज्यमा विभाजित गरिनेछन्। न त तिनीहरूले फेरि आफ्ना मूर्तिहरूद्वारा, न आफ्ना घृणित कुराहरूद्वारा, न आफ्ना कुनै पनि अपराधहरूद्वारा आफूलाई अशुद्ध तुल्याउनेछन्; बरु म तिनीहरूलाई तिनीहरूका सबै बासस्थानहरूबाट, जहाँ जहाँ तिनीहरूले पाप गरेका छन्, उद्धार गर्नेछु, र तिनीहरूलाई शुद्ध पार्नेछु; यसरी तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्, र म तिनीहरूका परमेश्वर हुनेछु। अनि मेरो दास दाऊद तिनीहरूमाथि राजा हुनेछ; र तिनीहरू सबैका लागि एउटै गोठालो हुनेछ; तिनीहरू मेरा न्यायविधिहरूमा हिँड्नेछन्, र मेरा विधिहरू पालन गर्नेछन्, र तिनलाई पूरा गर्नेछन्। अनि तिनीहरू त्यस देशमा बसोबास गर्नेछन्, जुन मैले मेरो दास याकूबलाई दिएको थिएँ, जहाँ तिमीहरूका पिता-पुर्खाहरू बसोबास गरेका थिए; अनि तिनीहरू त्यहीँ बस्नेछन्, तिनीहरू, तिनीहरूका सन्तानहरू, र तिनीहरूका सन्तानका सन्तानहरू सदासर्वदा; र मेरो दास दाऊद तिनीहरूका प्रधान सदासर्वदा हुनेछ। यसबाहेक, म तिनीहरूसँग शान्तिको करार बाँध्नेछु; त्यो तिनीहरूसँगको अनन्त करार हुनेछ; अनि म तिनीहरूलाई स्थापित गर्नेछु, र तिनीहरूलाई वृद्धि गराउनेछु, र मेरो पवित्रस्थान तिनीहरूका बीचमा सदासर्वदा स्थापित गर्नेछु। मेरो वासस्थान पनि तिनीहरूसँग हुनेछ; हो, म तिनीहरूका परमेश्वर हुनेछु, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्। अनि जब मेरो पवित्रस्थान तिनीहरूका बीचमा सदासर्वदा हुनेछ, तब अन्यजातिहरूले जान्नेछन् कि म परमप्रभुले इस्राएललाई पवित्र तुल्याउँछु।” इजकिएल 37:15–28।

जब एलियाह सारेप्ता छोडेर आहाब र सारा इस्राएललाई कर्मेल पर्वतमा बोलाउन जान्छन्, तब उजाडस्थानमा भागेर गएकी विधवा मण्डलीले २२ अक्टोबर, १८४४ मा हुने विवाहभन्दा अघि विधवालाई शुद्ध पार्ने आगोका लागि दुईवटा दाउरा बटुलिरहेकी थिई। ती दुईवटा दाउरा बटुल्नु भनेको यशैया सातमा चिनाइएको अन्तिम पैंसट्ठी वर्षको अवधिमा सम्पन्न हुने मिलेराइट आन्दोलनको एकत्रीकरण हो। उत्तरी राज्यले ७२३ ई.पू. देखि १७९८ सम्म मोशाको श्राप भोग्यो, र दक्षिणी राज्यले ६७७ ई.पू. देखि १८४४ सम्म उही श्राप भोग्यो। १८४४ मा, ती दुई वास्तविक राष्ट्रका आत्मिक सन्तानहरू एउटै दाउरा, अर्थात् एउटै राष्ट्रको रूपमा, एक साथ एकत्रित गरिए।

यदि अरू केही होइन भने, इजकिएलले ती दुई लठ्ठीलाई दुई राष्ट्रका रूपमा परिभाषित गर्छन्, जो एक राष्ट्र बन्छन्।

> किनकि सिरियाको शिर दमस्कस हो, र दमस्कसको शिर रेजीन हो; अनि पैँसट्ठी वर्षभित्र एप्रैम यसरी चूरचूर पारिनेछ कि त्यो कुनै जाति नै रहनेछैन। अनि एप्रैमको शिर सामरिया हो, र सामरियाको शिर रमल्याहको छोरो हो। यदि तिमीहरूले विश्वास गर्नेछैनौ भने, निश्चय नै तिमीहरू स्थिर रहनेछैनौ। यशैया ७:८, ९।

यदि हामीले पैंसट्ठी वर्षको भविष्यवाणीमा विश्वास गर्नेछैनौँ भने, हामी स्थिर रहनेछैनौँ।

अर्को लेखमा हामी एलियाहको प्रतीकात्मकतालाई प्रस्तुत गरिरहनेछौँ।

Back to Articles