Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Eleven

پنهان تاریخِ آیتِ چهل — عددِ یازده

Number Eleven

نمبر گیارہ

Author

Jeff Pippenger

Published

May 21, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book of Joel is perhaps the most direct revelation of the latter rain in the Scriptures, and Joel opens up by first referencing the four generations of apostasy accomplished by the Laodicean Seventh-day Adventist church. Those four generations of escalating destruction represented in Joel’s opening verses align with the four escalating abominations of Ezekiel chapter eight. 1863 unto 1888 represents the first generation, and it represents the rejection of the foundational message of the Millerites as represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, represented in Habakkuk chapter two, and that symbolizes the covenant as represented by the two tables of the Ten Commandments.

کتاب یوئیل شاید مستقیم‌ترین مکاشفهٔ بارانِ آخر در سراسرِ کتبِ مقدّس باشد، و یوئیل در آغاز، نخست به چهار نسلِ ارتدادی اشاره می‌کند که به‌وسیلهٔ کلیسای لاادیکیّهٔ ادونتیستِ روزِ هفتم به انجام رسیده است. آن چهار نسلِ ویرانیِ فزاینده که در آیات آغازینِ یوئیل به تصویر کشیده شده‌اند، با چهار مکروهِ فزایندهٔ مذکور در فصل هشتمِ حزقیال مطابقت دارند. از 1863 تا 1888 نمایانگرِ نسلِ نخست است، و بیانگرِ ردّ پیامِ بنیادیِ میلری‌هاست، چنان‌که بر نمودارهای پیشگامِ 1843 و 1850 به تصویر کشیده شده، در فصل دومِ حبقوق بازنمایی گردیده، و نمادِ عهد است، چنان‌که به‌وسیلهٔ دو لوحِ ده فرمان نمایانده می‌شود.

1888 to 1919 represent the generation that rejected the experience of righteousness by faith, that produces an experience represented by the church of Philadelphia. In the first generation the rebellion focused upon the work of leadership represented by William Miller, and in the second generation of 1888 the leadership of the Spirit of Prophecy was rebelled against. The third generation of 1919 began with William Warren Prescott’s book, The Doctrine of Christ and ended with the book, Questions on Doctrine in 1957. That third generation was the generation of compromise with the world as Adventism sought the accreditation of the medical practices of the American Medical Association, and the accreditation of their colleges by the academic scholars of apostate Protestantism and Roman Catholicism.

1888 تا 1919 نمایانگر نسلی است که تجربهٔ پارسایی به‌وسیلهٔ ایمان را رد کرد؛ تجربه‌ای که کلیسای فیلادلفیا مُمَثِّل آن است. در نسل نخست، تمرکز طغیان بر کارِ رهبری‌ای بود که ویلیام میلر نمایندهٔ آن بود، و در نسل دومِ 1888، بر ضد رهبریِ روح نبوت عصیان شد. نسل سومِ 1919 با کتاب ویلیام وارن پرسکات، *The Doctrine of Christ*، آغاز شد و با کتاب *Questions on Doctrine* در 1957 پایان یافت. آن نسل سوم، نسلِ مصالحه با جهان بود، آنگاه که اَدوِنتیسم در پیِ کسب اعتباربخشیِ شیوه‌های پزشکیِ انجمن پزشکی آمریکا، و نیز اعتباربخشیِ کالج‌های خود از سوی دانشورانِ دانشگاهیِ پروتستانیسمِ مرتد و کاتولیسیسمِ رومی برآمد.

In the third generation the educational counsel from the pen of Ellen White was rejected and replaced with the false educational practices of the world as represented by the educational philosophy of Greece. Greek education is represented by the goddess Athena who is enshrined in the duplicate Parthenon temple in Nashville, Tennessee.

در نسل سوم، رهنمودهای تربیتیِ برخاسته از قلم الن وایت رد شد و به‌جای آن، شیوه‌های کاذب آموزشیِ جهان، آن‌گونه که در فلسفهٔ آموزشی یونان نمود یافته است، جایگزین گردید. آموزش یونانی با الههٔ آتنا نمایانده می‌شود که در معبدِ پارتنونِ مکرر در نشویل، تنسی، مورد تکریم قرار گرفته است.

True education was exemplified in the Bible with the schools of the prophets associated with the prophet Elisha. The Maccabean revolt of 167 BC and onward to the destruction of Jerusalem in 70 AD, was in large part a protest against the inroads of Greek education into the culture and nation of the ancient literal glorious land. The protest of the Maccabees was a revolt against Greek influence at every level, but the educational influence of Greece was so pervasive in the history and the motivations of the Maccabean zealots that it cannot be separated from the reality that Greek education was perhaps the largest factor associated with the Jewish rejection of Jesus Christ as their Messiah. Books have been written identifying the negative influence of Greek education upon the Jews and false educations contribution to the Jewish rejection and crucifixion of Christ.

تعلیمِ حقیقی کی مثال بائبل میں انبیاء کے اُن مدارس میں پائی جاتی ہے جو نبی الیشع سے وابستہ تھے۔ 167 قبلِ مسیح کی مکابی بغاوت سے لے کر 70 عیسوی میں یروشلم کی تباہی تک، یہ بڑی حد تک قدیم، لفظی، جلالی سرزمین کی ثقافت اور قوم میں یونانی تعلیم کی دراندازی کے خلاف ایک احتجاج تھا۔ مکابیوں کا احتجاج ہر سطح پر یونانی اثر کے خلاف ایک بغاوت تھا، لیکن مکابی غیوروں کی تاریخ اور محرکات میں یونان کا تعلیمی اثر اس قدر ہمہ گیر تھا کہ اسے اس حقیقت سے جدا نہیں کیا جا سکتا کہ غالباً یہودیوں کے اپنے مسیحا کے طور پر یسوع مسیح کے انکار کے ساتھ وابستہ سب سے بڑا عامل یونانی تعلیم ہی تھی۔ ایسی کتابیں لکھی گئی ہیں جو یہودیوں پر یونانی تعلیم کے منفی اثر اور جھوٹی تعلیم کے اُس کردار کی نشان دہی کرتی ہیں جو مسیح کے یہودی انکار اور مصلوب کیے جانے میں معاون ہوا۔

The Maccabean revolt aligns with the revolt of 1776 in the modern spiritual glorious land. There are currently over 4,000 registered universities in the United States that are built upon the philosophy of Greek and Jesuit educational practices. The anarchy and lawlessness of the past ten-plus years can be directly traced to the so-called educational centers in the United States that for decades have been indoctrinating students who were already conditioned by media and entertainment sources to accept the globalist philosophies derived from the satanic philosophies of the French Revolution period. The students of today’s universities were already conditioned into accepting the lifestyle represented by Sodom and Gomorrah before they entered the educational centers designed to attack white people, Christians and true American history. A citizen of the United States today who wishes to understand the constant two-tiered system of justice that fulfills the justice and truth being cast into the streets as identified in the Bible and Spirit of Prophecy, must understand that the current circumstances are being produced by a purposeful designed attack that is indoctrinated from the earliest years of life by a educational system designed to bring mankind under the control of elitist globalists–the dragon power!

شورش مکابیان با شورش سال 1776 در سرزمین جلالیِ روحانیِ مدرن هم‌راستا است. در حال حاضر بیش از 4,000 دانشگاه ثبت‌شده در ایالات متحده وجود دارد که بر فلسفهٔ شیوه‌های آموزشی یونانی و یسوعی بنا شده‌اند. هرج‌ومرج و بی‌قانونیِ بیش از ده سال گذشته را می‌توان مستقیماً به مراکز موسوم به آموزشی در ایالات متحده نسبت داد؛ مراکزی که طی دهه‌ها، دانشجویانی را تلقین‌آموزی کرده‌اند که پیش‌تر نیز به‌وسیلهٔ منابع رسانه‌ای و سرگرمی به پذیرش فلسفه‌های جهانی‌گرایانه‌ای شرطی شده بودند که از فلسفه‌های شیطانیِ دورهٔ انقلاب فرانسه سرچشمه گرفته است. دانشجویان دانشگاه‌های امروز، پیش از آنکه وارد مراکز آموزشی‌ای شوند که برای حمله به سفیدپوستان، مسیحیان و تاریخ حقیقی آمریکا طراحی شده‌اند، از پیش برای پذیرش سبک زندگیِ نمایانده‌شده به‌وسیلهٔ سدوم و عموره شرطی شده بودند. شهروندی از ایالات متحده در روزگار حاضر که بخواهد نظام مستمرِ دو‌سطحیِ عدالت را ــ که به تحقق عدالت و حقیقتِ افکنده‌شده در کوچه‌ها، آن‌گونه که در کتاب‌مقدس و روح نبوت شناسایی شده است، می‌انجامد ــ درک کند، باید بفهمد که اوضاع و احوال کنونی محصول حمله‌ای عامدانه و طراحی‌شده است که از نخستین سال‌های زندگی، به‌وسیلهٔ نظام آموزشی‌ای تلقین می‌شود که برای آوردن نوع بشر تحت کنترل جهانی‌گرایان نخبه‌گرا ــ قدرت اژدها! ــ طراحی شده است.

There are five major themes in the writings of Ellen White; education, health reform, Christian living, The Great Controversy theme and practical godliness. Education is one of five major themes in the Spirit of Prophecy, and Ellen White was as much a biblical prophet as every prophet noted in God’s Word. Among other things, this means her life is an example of and for the one hundred and forty-four thousand. Before anyone thinks that Christ alone is to be our example; Paul states:

در نوشته‌های الن وایت پنج مضمون عمده وجود دارد: تعلیم و تربیت، اصلاحات صحی، زندگی مسیحی، مضمونِ نبرد عظیم، و دینداری عملی. تعلیم و تربیت یکی از پنج مضمون عمده در روح نبوت است، و الن وایت به همان اندازه که هر نبیِ مذکور در کلام خدا نبیِ کتاب‌مقدسی بود، نبیِ کتاب‌مقدسی بود. این، از جمله، بدین معناست که زندگی او نمونه‌ای از و برای آن یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر است. پیش از آن‌که کسی بیندیشد که تنها مسیح باید الگوی ما باشد، پولس می‌گوید:

> For though ye have ten thousand instructors in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel. Wherefore I beseech you, be ye followers of me. 1 Corinthians 4:15, 16.

> زیرا اگرچه در مسیح ده‌هزار مربّی داشته باشید، پدران بسیار ندارید؛ زیرا من در مسیح عیسی شما را به‌واسطۀ انجیل مولود ساختم. پس از شما تمنا دارم که از من پیروی کنید. اول قرنتیان ۴:‏۱۵، ۱۶

As a prophet Ellen White is an example. There was only one time that Ellen White accepted the role as a board member, and that time was with the formation of a college that embraced the principles of true education as set forth as one of the five major themes of her ministry. That college in Madison, Tennessee is located within the metropolitan district of Nashville, Tennessee. Not only did she agree to be on the founding board of Madison college from 1904 until a year before her death in 1915, she was instrumental in selecting the land where the college was established. Nashville is the center of the Greek educational system that helped to prevent the Jews from accepting their Messiah in the history of the Maccabees, who typify the apostate Protestantism of the times in which we now live. The line of the Maccabees is firmly set forth in the hidden history of verse forty, representing the apostate Protestantism that has now been fully indoctrinated with the very same, (though a modern version) destructive fruits of Greek education.

به‌عنوان یک نبی، اِلِن وایت نمونه‌ای است. تنها یک بار بود که اِلِن وایت نقش عضویت در هیئت‌مدیره را پذیرفت، و آن بار در پیِ تأسیسِ کالجی بود که اصول تعلیم و تربیت حقیقی را، چنان‌که به‌عنوان یکی از پنج مضمون عمدهٔ خدمت او بیان شده است، در آغوش می‌گرفت. آن کالج در مدیسونِ تنسی، در محدودهٔ کلان‌شهریِ نشویلِ تنسی واقع شده است. او نه‌تنها پذیرفت که از سال 1904 تا یک سال پیش از مرگش در 1915 در هیئت‌امنای مؤسسِ کالج مدیسون باشد، بلکه در انتخاب زمینی که کالج در آن بنا شد نیز نقشی تعیین‌کننده داشت. نشویل مرکز نظام آموزشیِ یونانی است که در تاریخ مکابیان به یهودیان کمک کرد تا مسیحِ خود را نپذیرند؛ مکابیانی که نمونه‌ای از پروتستانیسم مرتدِ زمانه‌ای هستند که اکنون در آن زندگی می‌کنیم. خط مکابیان به‌طور استوار در تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل ترسیم شده است و نمایانگر پروتستانیسم مرتدی است که اکنون به‌طور کامل با همان ثمرات ویرانگرِ آموزش یونانی، هرچند در صورتی مدرن، تلقین شده است.

In the third generation of Adventism, the leadership that had rejected the Spirit of Prophecy in 1888, chose to turn their educational system over to the accreditation structure of the world. Nashville represents the symbolic center of both true and false education. The prophet selected the same city that the world selected to enshrine Greek education, for unlike Greek education that is based upon separating truth into isolated subjects to destroy the whole. True education is the foundational basis of Sister White’s other four primary themes of health reform, practical godliness, Christian living, and especially the theme of The Great Controversy.

در نسل سوم ادونتیسم، رهبری‌ای که در سال ۱۸۸۸ روح نبوت را رد کرده بود، برگزید تا نظام آموزشی خود را به ساختار اعتباربخشیِ جهان واگذارد. نشویل نمایانگر مرکز نمادینِ هر دو نوع تعلیمِ راستین و کاذب است. نبی همان شهری را برگزید که جهان برای جاودانه‌ساختنِ آموزش یونانی برگزیده بود؛ زیرا آموزش یونانی، برخلاف تعلیمِ راستین، بر جدا ساختنِ حقیقت به موضوعاتِ منزوی استوار است تا کلّیت را نابود سازد. تعلیمِ راستین، بنیانِ اساسیِ چهار مضمونِ اصلیِ دیگرِ خواهر وایت است: اصلاحِ تندرستی، دینداریِ عملی، زندگیِ مسیحی، و به‌ویژه مضمونِ «نبرد عظیم».

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the test in the Garden of Eden illustrates the test the world is now being confronted with. The test at the end is the same as every biblical test, for God never changes. A biblical test is a three-step testing process that produces two classes that are manifested at the end of the testing process. The first angel expresses the three steps as fearing God, giving Him glory, for the hour of the litmus test of judgment is come. The first step was the command not to eat of the tree of the knowledge of good and evil. Lacking the necessary fear of God, Eve failed the test of the tree and ate the fruit represented as both good and evil. Adam’s fear of God did not prevent him from entering into the rebellion of the tree, and judgment was brought upon them both, as they manifested a life without the abiding presence of Divinity.

عیسی همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد، و آزمون در باغ عدن، آزمونی را که اکنون جهان با آن مواجه شده است، به تصویر می‌کشد. آزمون در پایان همان است که هر آزمون کتاب‌مقدسی بوده است، زیرا خدا هرگز تغییر نمی‌کند. یک آزمون کتاب‌مقدسی فرایندی سه‌مرحله‌ای از آزمایش است که در پایان این فرایند، دو طبقه را پدیدار می‌سازد. فرشتهٔ اول این سه مرحله را چنین بیان می‌کند: از خدا بترسید، او را جلال دهید، زیرا ساعتِ آزمونِ تعیین‌کنندهٔ داوری فرا رسیده است. گام نخست، فرمانِ نخوردن از درخت معرفت نیک و بد بود. حوا، چون از ترسِ لازمِ خدا برخوردار نبود، در آزمونِ درخت مردود شد و از میوه‌ای خورد که هم نیک و هم بد نمودار شده بود. ترسِ آدم از خدا نیز او را از داخل شدن در عصیانِ درخت بازنداشت، و داوری بر هر دوی ایشان آمد، زیرا آنان حیاتی را آشکار ساختند که از حضورِ پایدارِ الوهیت تهی بود.

The test of the last days begins with a warning to eat the increase of knowledge that is unsealed in the revelation of Jesus Christ just before mankind’s probation comes to its end. Whether with Adventism or those outside of Adventism, the test is based upon the reception of, or the rejection of the increase of “knowledge” that is unsealed in our time. That test of knowledge is represented by the Garden’s tree of testing, that represents knowledge of either good or evil. True education was located and symbolized in Nashville, Tennessee in 1904, and false education was located and symbolized in Nashville in 1897, then re-built as a permanent structure in 1920. In the life of the prophetess true education was enshrined in Nashville, and false education was also enshrined. After her death in 1915 false education was restored in the second and permanent construction of the Parthenon temple, and true education was rejected through compromise with the world by the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church.

آزمونِ ایّامِ آخر با هشداری آغاز می‌شود مبنی بر این‌که باید افزایشِ معرفتی را که در مکاشفهٔ عیسی مسیح، اندکی پیش از آن‌که مهلتِ آزمایشِ بشر به پایان رسد، از مُهر گشوده می‌شود، تناول کرد. خواه در میان ادونتیسم و خواه در میان کسانی که بیرون از ادونتیسم‌اند، این آزمون بر پذیرش یا ردّ آن افزایشِ «معرفت» استوار است که در زمانِ ما از مُهر گشوده شده است. آن آزمونِ معرفت با درختِ آزمونِ باغ نشان داده شده است، درختی که معرفتِ نیک یا بد را نمایندگی می‌کند. تعلیمِ حقیقی در سال 1904 در نشویلِ تنسی جای گرفت و به نماد درآمد، و تعلیمِ کاذب در سال 1897 در نشویل جای گرفت و به نماد درآمد، و سپس در سال 1920 به‌صورت بنایی دائمی بازسازی شد. در زندگیِ آن نبیّه، تعلیمِ حقیقی در نشویل پاس داشته شد، و تعلیمِ کاذب نیز پاس داشته شد. پس از مرگِ او در سال 1915، تعلیمِ کاذب در دومین و بنای دائمیِ معبدِ پارتنون احیا شد، و تعلیمِ حقیقی از طریقِ مصالحه با جهان از سوی رهبریِ کلیسای لائودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روزِ هفتم مردود گردید.

Nashville’s nickname, the “Athens of the South”, influenced the choice of the building as the centerpiece of the 1897 Centennial Exposition. A number of buildings at the exposition were based on ancient originals. However, the Parthenon was the only one that was an exact reproduction. Today’s Nashville, Tennessee, is famous for its music, but before there was the Johnny Cash Museum, Nashville was famous for its education, not singing.

لقب ناشفيل، «أثينا الجنوب»، أثّر في اختيار هذا المبنى ليكون العنصر المحوري في معرض المئوية لعام 1897. وقد استند عدد من مباني المعرض إلى نماذج أصلية قديمة. غير أنّ البارثينون كان الوحيد بينها الذي جاء نسخة مطابقة تمامًا للأصل. وتشتهر ناشفيل، تينيسي، اليوم بموسيقاها، لكن قبل وجود متحف جوني كاش، كانت ناشفيل مشهورة بتعليمها، لا بغنائها.

By the 1850s, Nashville had already earned the nickname of the “Athens of the South” by having established numerous higher education institutions; it was the first American southern city to establish a public school system. By the end of the century, Nashville would see Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University, and Vanderbilt University all open their doors. At the time, Nashville was known to be one of the most refined and educated cities of the south, filled with wealth and culture.

در دهۀ ۱۸۵۰، نشویل پیشاپیش با تأسیس مؤسسات متعدد آموزش عالی، لقب «آتنِ جنوب» را به دست آورده بود؛ این شهر نخستین شهر جنوبیِ ایالات متحده بود که نظام آموزش عمومی را برقرار کرد. تا پایان آن قرن، دانشگاه فیسک، آکادمی سنت سیسیلیا، آکادمی مونتگمری بِل، کالج پزشکی مهاری، دانشگاه بلمونت، و دانشگاه وندربیلت همگی در نشویل گشوده شدند. در آن زمان، نشویل به‌عنوان یکی از فرهیخته‌ترین و آموزش‌دیده‌ترین شهرهای جنوب شناخته می‌شد؛ شهری سرشار از ثروت و فرهنگ.

The mystery of iniquity is both a noun and a verb in the inspired Word. Inspiration identifies Satan, and the pope, who Sister White calls Satan’s “right hand man,” as the mystery of iniquity. Yet the “mystery of iniquity” also describes the amalgamation of truth and error. Joel’s four generations of apostasy aligns with Ezekiel chapter eight’s four escalating abominations. Those two witnesses align with the first four churches of Revelation, and the third church is represented by Constantine’s compromise of Christianity combined with paganism. Those first four churches align with the history of ancient Israel, that symbolizes modern Israel’s history.

رازِ شرارت در کلامِ مُلهَم هم اسم است و هم فعل. الهام، شیطان و پاپ را ـ که خواهر وایت پاپ را «دستِ راستِ» شیطان می‌خوانَد ـ به‌عنوان رازِ شرارت معرفی می‌کند. با این حال، «رازِ شرارت» همچنین آمیختگیِ حق و خطا را توصیف می‌کند. چهار نسلِ ارتداد در یوئیل با چهار مکروهِ فزاینده در باب هشتمِ حزقیال مطابقت دارد. آن دو شاهد با چهار کلیسای نخستِ مکاشفه همسو هستند، و کلیسای سوم با سازشِ قسطنطین در مسیحیت، درآمیخته با بت‌پرستی، بازنمایی می‌شود. آن چهار کلیسای نخست با تاریخِ اسرائیلِ باستان همسو هستند، که نمادِ تاریخِ اسرائیلِ جدید است.

In the third generation of ancient Israel, the kings of Israel formed alliances with the other nations that were never to be brought into alliance with God’s people. The parallel of ancient literal Israel and the Christian church as set forth in the book of Revelation is a prophetic subject set forth clearly in the study titled, Habakkuk’s Tables. Joel aligns the fourth and final generation who are “cut off” from being God’s chosen covenant people with the twenty-five elders who are bowing to the sun in Ezekiel’s four escalating abominations. That fourth generation where Laodicean Seventh-day Adventism is cut off as they bow to the sun at the Sunday law, aligns with the fourth church of Thyatira that symbolizes the reign of the papacy at either 538 or the soon-coming Sunday law. The third church of Pergamos represents “compromise” whether ancient Israel aligning with pagan kingdoms, or Constantine combining paganism with Christianity, and those two witnesses address the third generation of the earth beast of Revelation thirteen.

در نسل سومِ اسرائیلِ باستان، پادشاهانِ اسرائیل با سایر امت‌ها پیمان‌هایی بستند که هرگز نباید به هم‌پیمانی با قومِ خدا درآورده می‌شدند. موازاتِ میانِ اسرائیلِ لفظیِ باستان و کلیسای مسیحی، آن‌گونه که در کتابِ مکاشفه بیان شده است، موضوعی نبوی است که به‌روشنی در مطالعه‌ای با عنوانِ Habakkuk’s Tables عرضه شده است. یوئیل، نسلِ چهارم و نهایی را که از این‌که قومِ برگزیدهٔ عهدیِ خدا باشند «منقطع» می‌شوند، با آن بیست‌وپنج مشایخ همسو می‌سازد که در میانِ چهار مکروهِ فزایندهٔ حزقیال، در برابرِ خورشید سجده می‌کنند. آن نسلِ چهارم، که در آن ادونتیسمِ لاودیکیه‌ایِ روزِ هفتم هنگامی که در قانونِ یکشنبه در برابرِ خورشید سجده می‌کند منقطع می‌شود، با کلیسای چهارمِ طیاتیرا همسو است که سلطنتِ پاپی را در سالِ ۵۳۸ یا در قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع نمادپردازی می‌کند. کلیسای سوم، پرغامُس، نمایانگرِ «مصالحه» است؛ خواه اسرائیلِ باستان که با پادشاهی‌های بت‌پرست هم‌پیمان می‌شود، یا کنستانتین که بت‌پرستی را با مسیحیت درهم می‌آمیزد؛ و آن دو شاهد، نسلِ سومِ حیوانِ زمینِ مکاشفهٔ سیزده را خطاب قرار می‌دهند.

The four generations of the United States, who among other truths was typified by Egypt during the bondage of 400/430 years, that concluded with Pharaoh drowning in the waters of the Red Sea. Those waters marked the end of the nation that was to be judged when God brought about deliverance for ancient Israel through the prophet Moses. The United States is judged in the period of time that judgment concludes upon God’s church, so it is to be noted that the water that ended the life of Pharaoh was brought upon Pharaoh by the release of the east wind that had been holding the waters in place as God delivered His chosen people. The east wind is the third woe that strikes at the Sunday law when the earthquake of Revelation eleven arrives.

چهار نسل ایالات متحده، که در میان سایر حقایق، در طول اسارت ۴۰۰/۴۳۰ ساله به‌وسیلهٔ مصر نمونه‌وار نشان داده شده بود، با غرق شدن فرعون در آب‌های دریای سرخ به پایان رسید. آن آب‌ها نشانهٔ پایان آن ملتی بود که می‌بایست هنگامی داوری شود که خدا به‌وسیلهٔ نبی، موسی، برای اسرائیل باستان رهایی پدید آورد. ایالات متحده در آن بازهٔ زمانی داوری می‌شود که داوری بر کلیسای خدا به انجام می‌رسد؛ از این‌رو باید توجه داشت که آبی که به زندگی فرعون پایان داد، بر اثر رها شدن باد شرقی بر فرعون فرود آمد؛ همان بادی که در حالی که خدا قوم برگزیدهٔ خود را رهایی می‌بخشید، آب‌ها را در جای خود نگاه داشته بود. باد شرقی همان وایِ سوم است که در هنگام فرارسیدن زلزلهٔ مکاشفهٔ یازده، بر قانون یکشنبه ضربه وارد می‌سازد.

The generation that precedes the fourth and final generation of the earth beast is fulfilled on both the Republican and Protestant horns. The compromise of the Republican horn that was accomplished in its third generation occurred in the period surrounding the first world war, and it marked the United States turning its economic structure over to the globalists of the Federal Reserve. In that same period Laodicean Seventh-day Adventism sought to have its medical and educational work “accredited” by the standards of worldly education and medicine. As a verb the “mystery of iniquity” represents the compromise of Constantine and the kings of ancient Israel with the powers of the world. The word used by inspiration to describe the compromise is “amalgamation,” as defined in the dictionary of Ellen White’s time as; "to mix or unite in an amalgam; to blend." The tree of the knowledge of good and evil is the tree of amalgamation, the tree of compromise. “The last mighty conflict,” is the Sunday law crisis, and Satan’s preparation for that crisis is “the mystery of iniquity,” that blends human wisdom with Divine revelation.

نسلی که پیش از نسل چهارم و نهاییِ حیوانِ زمین قرار دارد، بر هر دو شاخِ جمهوری‌خواه و پروتستان تحقق می‌یابد. مصالحهٔ شاخِ جمهوری‌خواه که در نسل سومِ آن به انجام رسید، در دورهٔ پیرامونِ جنگ جهانی اول رخ داد، و آن نشانهٔ آن بود که ایالات متحده ساختار اقتصادیِ خود را به جهانی‌گرایانِ «Federal Reserve» واگذار کرد. در همان دوره، ادونتیسمِ لائودیکیه‌ایِ روز هفتم کوشید تا کارِ پزشکی و آموزشیِ خود را بر اساس معیارهای آموزش و پزشکیِ دنیوی «accredited» سازد. «سرِّ بی‌دینی» در مقامِ فعل، نمایانگرِ مصالحهٔ کنستانتین و پادشاهانِ اسرائیلِ باستان با قدرت‌های جهان است. واژه‌ای که الهام برای توصیفِ این مصالحه به کار برده است «amalgamation» است، که در فرهنگِ زمانِ الن وایت چنین تعریف شده است: «to mix or unite in an amalgam; to blend.» درختِ معرفتِ نیک و بد، درختِ امتزاج است، درختِ مصالحه. «آخرین نبردِ عظیم» بحرانِ قانونِ یکشنبه است، و آمادگیِ شیطان برای آن بحران، همان «سرِّ بی‌دینی» است که حکمتِ انسانی را با مکاشفهٔ الهی درهم می‌آمیزد.

> “Satan is busily laying his plans for the last mighty conflict, when all will take sides....

> «شیطان سرگرم طرح‌ریزی نقشه‌های خویش برای آخرین نبرد عظیم است، آنگاه که همه جانب خواهند گرفت....»

> “Listen to the voices, mark the powers, that prevail in the world. Is there any voice of prayer? Do you see any sign that God is recognized? There are priests, plenty of them; but they are trampling under their feet the law of Jehovah. Their garments are stained with the blood of souls. Multitudes are sacrificing to devils. Look, you who are hesitating between obedience and disobedience. Look in imagination at the vast multitudes worshipping at Satan’s altar. Listen to the music, to the language, called higher education. But what does God declare it?—The mystery of iniquity.” Pamphlets, 004, 11.

> «به صداها گوش فرا دهید، و نیروهایی را که در جهان غالب‌اند، بازشناسید. آیا هیچ صدایی از دعا به گوش می‌رسد؟ آیا هیچ نشانه‌ای می‌بینید که خدا شناخته می‌شود؟ کاهنان هستند، بسیارند؛ اما شریعت یَهُوَه را زیر پاهای خود پایمال می‌کنند. جامه‌های ایشان به خون جان‌ها آلوده است. انبوهی عظیم برای دیوها قربانی می‌کنند. بنگرید، ای شما که میان اطاعت و نافرمانی در تردیدید. در خیال، به آن جماعت‌های عظیم بنگرید که در مذبح شیطان پرستش می‌کنند. به موسیقی گوش فرا دهید، به زبانی که آن را آموزش عالی می‌نامند. اما خدا آن را چه می‌خواند؟—سرّ بی‌قانونی.» رساله‌ها، 004، 11.

In the last conflict, when “all will take sides” the test of the Garden of Eden is repeated. The test that in the beginning was isolated to a tree in the middle of a garden, is repeated at the end, in the entire world. Satan's work in advance of the final battle is “the mystery of iniquity,” which is defined as “higher education!” The symbol of “higher education” in the land of the earth beast is found in Nashville, Tennessee, the ‘Athens of the South,’ where the Parthenon temple is located in contrast with the true education once represented in Nashville by Madison College. The following statement from inspiration is cited in its entirety at the end of this article, but a few points should be considered at this point.

در آخرین نبرد، هنگامی که «همه جانب خواهند گرفت»، آزمون باغ عدن تکرار می‌شود. آزمونی که در آغاز به درختی در میان باغ محدود بود، در پایان، در سراسر جهان تکرار می‌گردد. کار شیطان در پیش از نبرد نهایی «سرّ بی‌قانونی» است که چنین تعریف شده است: «آموزش عالی!» نماد «آموزش عالی» در سرزمین وحشِ زمین‌خاست در نشویلِ تنسی، «آتنِ جنوب»، یافت می‌شود؛ جایی که معبد پارتنون در تقابل با تعلیم حقیقی‌ای قرار دارد که زمانی در نشویل به‌وسیلهٔ کالج مدیسون نمایندگی می‌شد. نقل‌قول زیر از الهام، در پایان این مقاله به‌طور کامل آورده شده است، اما در اینجا باید به چند نکته توجه شود.

> “All need wisdom carefully to search out the mystery of iniquity that figures so largely in the winding up of this earth’s history....

> «همه به حکمتی نیاز دارند تا با دقّت، راز بی‌قانونی را که در پایان‌بندی تاریخ این زمین چنین نقش عظیمی دارد، جست‌وجو کنند....»

> “There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising....

> «برای بازگردانیِ بهشت، هیچ راه میانه‌ای وجود ندارد. پیامی که برای این ایام آخر به انسان داده شده است، این نیست که با تدبیرهای بشری درآمیزد....»

> “Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom.... All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

> «کسانی که خدا آنان را به مقام‌های بلندِ اعتماد و مسئولیت برکشیده است، ممکن است از نور آسمان به سوی حکمتِ انسانی روی گردانند.... همهٔ کسانی که بخواهند شخصیتی داشته باشند که ایشان را همکارانِ خدا سازد و تحسینِ خدا را دریافت کنند، باید خود را از دشمنانِ خدا جدا سازند و به آن حقیقتی پایبند بمانند که مسیح به یوحنا داد تا آن را به جهان برساند.» Manuscript Releases، جلد 18، 30–36.

The “all” who need “wisdom” represents all who are brought into a testing process that ultimately produces two classes of worshippers. The “wise” are those who secure the needed “wisdom.” The testing process begins when the revelation of Jesus Christ is unsealed, just before the close of human probation. That unsealing begins an “increase of knowledge.” Those who are confronted with the test associated with the revelation of Jesus Christ will secure the “oil” of prophetic knowledge designed to guide, prepare and sanctify in advance of the arrival of the east wind at the Sunday law. The “tree of knowledge of good and evil” is the symbol of the counterfeit Bread of Heaven that is to be eaten or rejected.

«همه» کسانی که به «حکمت» نیاز دارند، نمایانگر همهٔ آنان‌اند که به فرایندی از آزمون وارد می‌شوند که سرانجام دو طبقه از پرستندگان را پدید می‌آورد. «حکیمان» کسانی هستند که «حکمت» مورد نیاز را به دست می‌آورند. این فرایند آزمون از زمانی آغاز می‌شود که مکاشفهٔ عیسی مسیح گشوده می‌گردد، اندکی پیش از پایان مهلت آزمون انسان. آن گشوده شدن، «افزایش معرفت» را آغاز می‌کند. کسانی که با آزمونِ مرتبط با مکاشفهٔ عیسی مسیح روبه‌رو می‌شوند، «روغن» معرفت نبوی را که برای هدایت، آماده‌سازی و تقدیس از پیش، پیش از فرارسیدن باد شرقی در قانون یکشنبه مقرر شده است، به دست خواهند آورد. «درخت معرفت نیک و بد» نماد آن نانِ تقلبیِ آسمان است که باید یا خورده شود یا رد گردد.

In Galilee, at the synagogue of Capernaum Jesus lost more followers at one incident than any other time in His ministry. There the test was whether the prophetic words of Christ were literal or spiritual, and those who failed the test, failed—for they forgot that man is to live by every word that proceeds from the mouth of God. Christ had stated clearly that He was the Bread sent down from heaven and those who failed the test had blended Truth with human wisdom, represented by the Greeks.

در جلیل، در کنیسهٔ کَفْرِناحوم، عیسی در یک واقعه بیش از هر زمان دیگری در دوران خدمت خود پیروان خویش را از دست داد. در آنجا آزمون این بود که آیا کلمات نبوتیِ مسیح لفظی بود یا روحانی؛ و آنان که در این آزمون ناکام ماندند، شکست خوردند، زیرا فراموش کرده بودند که انسان باید به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر می‌شود زیست کند. مسیح به‌روشنی اعلام کرده بود که او نانی است که از آسمان نازل شده است، و آنان که در این آزمون ناکام ماندند، حقیقت را با حکمت انسانی، که یونانیان نمایندهٔ آن بودند، درآمیخته بودند.

Before Eve began the failure of the garden, Christ had instructed both Adam and Eve to not partake of the fruit of the tree of knowledge of good and evil. The first of the three steps of the everlasting gospel is the fear of God.

پیش از آن‌که حوّا ناکامیِ باغ را آغاز کند، مسیح هم به آدم و هم به حوّا فرمان داده بود که از میوهٔ درخت معرفتِ نیک و بد نخورند. نخستینِ سه گامِ انجیل جاودان، ترس از خداست.

> “Let the mind grasp the stupendous truths of revelation, and it will never be content to employ its powers upon frivolous themes; it will turn with disgust from the trashy literature and idle amusements that are demoralizing the youth of today. Those who have communed with the poets and sages of the Bible, and whose souls have been stirred by the glorious deeds of the heroes of faith, will come from the rich fields of thought far more pure in heart and elevated in mind than if they had been occupied in studying the most celebrated secular authors, or in contemplating and glorifying the exploits of the Pharaohs and Herods and Caesars of the world.

> «بگذارید ذهن، حقایق شگفت‌انگیزِ مکاشفه را دریابد، و هرگز خرسند نخواهد شد که قوای خود را صرف موضوعات بیهوده کند؛ بلکه با انزجار از ادبیات سخیف و سرگرمی‌های باطلی که جوانان امروز را فاسد می‌سازند، روی برخواهد تافت. آنان که با شاعران و حکیمان کتاب‌مقدس همنشینی کرده‌اند، و جان‌هایشان از کردارهای پرجلالِ قهرمانان ایمان به جنبش درآمده است، از آن کشتزارهای پربارِ اندیشه با دلی بسی پاک‌تر و ذهنی بسی والاتر بازخواهند گشت، تا اگر به مطالعهٔ نامدارترین نویسندگان غیردینی مشغول می‌بودند، یا به تأمل در فتوحاتِ فرعون‌ها و هیرودیس‌ها و قیصرهای این جهان و ستایش آنها می‌پرداختند.»

> “The powers of the youth are mostly dormant, because they do not make the fear of God the beginning of wisdom. The Lord gave Daniel wisdom and knowledge, because he would not be influenced by any power that would interfere with his religious principles. The reason why we have so few men of mind, of stability and solid worth, is that they think to find greatness while disconnecting from Heaven.” Messages to Young People, 255, 256.

> «جوانوں کی قوتیں زیادہ تر غیر بیدار رہتی ہیں، کیونکہ وہ خوفِ خدا کو حکمت کی ابتدا نہیں بناتے۔ خداوند نے دانی ایل کو حکمت اور علم عطا کیا، کیونکہ وہ کسی ایسی قوت کے زیرِ اثر نہ آیا جو اُس کے دینی اصولوں میں مداخلت کرتی۔ اس بات کی وجہ کہ ہمارے پاس مضبوط ذہن، ثابت قدمی، اور پختہ قدر و قیمت رکھنے والے لوگ بہت کم ہیں، یہ ہے کہ وہ آسمان سے تعلق منقطع کرکے عظمت حاصل کرنے کا خیال کرتے ہیں۔» Messages to Young People, 255, 256۔

Eve lost her “fear of God.” She should have trembled at the words of God, which is an attribute of the one hundred and forty-four thousand. The fear of God is the first of three tests, and it begins when the prophetic Word is unsealed, ultimately producing a class of wise and a class of foolish. The beginning for those who are destined to be wise is to tremble at God’s Word. Eve did not do this, and when confronted with the second step of the testing process she was unable to give God glory, and then was confronted with the hour of judgment where she manifested the nakedness of Laodicea.

حوا «ترس خدا»ی خود را از دست داد. او می‌بایست از کلمات خدا بلرزد، و این صفتِ آن یکصد و چهل و چهار هزار است. ترس از خدا نخستینِ سه آزمون است، و هنگامی آغاز می‌شود که کلامِ نبوی مُهرگشایی می‌گردد، و در نهایت طبقه‌ای از حکیمان و طبقه‌ای از جاهلان پدید می‌آورد. آغازِ کار برای آنان که مقدرند حکیم باشند، این است که از کلام خدا بلرزند. حوا چنین نکرد، و هنگامی که با گامِ دومِ فرایندِ آزمون روبه‌رو شد، نتوانست خدا را جلال دهد، و سپس با ساعتِ داوری مواجه گردید، جایی که عریانیِ لائودیکیه را آشکار ساخت.

> “All who would perfect a Christian character must wear the yoke of Christ. If they would sit together in heavenly places in Christ Jesus, they must learn of Him while on this earth. Christ pleased not Himself. The whole of His life was the development of a pure, disinterested benevolence. He assumed human nature to demonstrate to the fallen world, to Satan and his synagogue, to the universe of heaven, to the worlds unfallen, that human nature, united with His divine nature, could become entirely obedient to the law of God. All need to enquire, ‘What must I do to be saved?’ God requires humble, contrite hearts, that tremble at His word. It is only from the divine altar that we can receive the celestial torch, which, when received, will give us a full view of our incompetence, and reveal to us the dignity and glory of Christ. When this is seen, God places us under the guidance of the Holy Spirit, and it will lead us into all truth.” Bible Echo, July 20, 1896.

> «همهٔ کسانی که می‌خواهند منشِ مسیحی را به کمال برسانند، باید یوغِ مسیح را بر دوش گیرند. اگر می‌خواهند در مسیحْ عیسی در جای‌های آسمانی با هم بنشینند، باید در حالی که بر این زمین‌اند از او بیاموزند. مسیح در پیِ خشنودیِ خود نبود. تمامیِ زندگیِ او تجلّیِ خیرخواهیِ پاک و بی‌غرض بود. او طبیعتِ انسانی را بر خود گرفت تا به جهانِ سقوط‌کرده، به شیطان و کنیسهٔ او، به عالمِ آسمان، و به جهان‌های سقوط‌نکرده نشان دهد که طبیعتِ انسانی، چون با طبیعتِ الهیِ او متحد گردد، می‌تواند به‌طور کامل مطیعِ شریعتِ خدا شود. همه نیاز دارند بپرسند: «برای نجات یافتن چه باید بکنم؟» خدا دل‌های فروتن و توبه‌کار می‌طلبد که از کلامِ او بلرزند. تنها از مذبحِ الهی است که می‌توانیم مشعلِ آسمانی را دریافت کنیم؛ مشعلی که چون دریافت شود، ناتوانیِ ما را به‌تمامی در برابر دیدگانمان قرار خواهد داد و عظمت و جلالِ مسیح را بر ما مکشوف خواهد ساخت. هنگامی که این دیده شود، خدا ما را تحت هدایتِ روح‌القدس قرار می‌دهد، و او ما را به تمامیِ حقیقت رهبری خواهد کرد.» Bible Echo، 20 ژوئیه 1896.

The amalgamation of truth and error is the work of Satan which is identified as the mystery of iniquity. The compromise of all mankind in the final movements of the investigative judgment is enshrined in the Parthenon temple in Nashville, Tennessee.

آمیختگیِ حقیقت و خطا کاریِ شیطان است که به‌عنوانِ رازِ بی‌قانونی شناخته می‌شود. سازشِ تمامیِ نوعِ بشر در حرکاتِ پایانیِ داوریِ تحقیقی در معبدِ پارتنون در نشویلِ تنسی تجسم یافته است.

> “It is not wise to send our youth to universities where they devote their time to gaining a knowledge of Greek and Latin, while their heads and hearts are being filled with the sentiments of the infidel authors whom they study in order to master these languages. They gain a knowledge that is not at all necessary, or in harmony with the lessons of the great Teacher. Generally those educated in this way have much self-esteem. They think they have reached the height of higher education, and carry themselves proudly, as though they were no longer learners. They are spoiled for the service of God. The time, means, and study that many have expended in gaining a comparatively useless education should have been used in gaining an education that would make them all-round men and women, fitted for practical life. Such an education would be of the highest value to them.

> «برای ما حکیمانه نیست که جوانان خود را به دانشگاه‌هایی بفرستیم که در آنجا وقت خویش را صرف کسب معرفتِ زبان‌های یونانی و لاتینی می‌کنند، حال آنکه سرها و دل‌های ایشان از افکارِ نویسندگانِ بی‌ایمانی که برای تسلط بر این زبان‌ها به مطالعهٔ آنان می‌پردازند، پر می‌شود. آنان دانشی به دست می‌آورند که نه به‌هیچ‌وجه ضروری است و نه با تعالیمِ معلمِ اعظم هماهنگ. عموماً کسانی که بدین‌گونه تعلیم یافته‌اند، از خودبینیِ بسیار برخوردارند. می‌پندارند که به اوجِ آموزشِ عالی رسیده‌اند و با تکبر رفتار می‌کنند، چنان‌که گویی دیگر شاگرد نیستند. ایشان برای خدمتِ خدا فاسد می‌شوند. زمانی، امکانات، و کوششی که بسیاری در راهِ کسبِ آموزشی نسبتاً بی‌فایده صرف کرده‌اند، می‌بایست برای به‌دست‌آوردنِ آموزشی به کار می‌رفت که آنان را مردان و زنانی همه‌جانبه، و شایستهٔ زندگیِ عملی، می‌ساخت. چنین آموزشی برای ایشان از بالاترین ارزش برخوردار می‌بود.»

> “What do students carry with them when they leave our schools? Where are they going? What are they going to do? Have they the knowledge that will enable them to teach others? Have they been educated to be wise fathers and mothers? Can they stand at the head of a family as wise instructors? In their home life can they so instruct their children that theirs will be a family that God can behold with pleasure, because it is a symbol of the family in heaven? Have they received the only education that can truly be called ‘higher education’?

> «دانش‌آموزان ما هنگامی که از مدارس ما بیرون می‌روند، چه چیزی را با خود می‌برند؟ به کجا می‌روند؟ چه خواهند کرد؟ آیا دانشی را دارند که ایشان را قادر سازد به دیگران تعلیم دهند؟ آیا چنان تربیت شده‌اند که پدران و مادرانی حکیم باشند؟ آیا می‌توانند در رأس یک خانواده، همچون آموزگارانی دانا، بایستند؟ آیا در زندگی خانوادگی خود می‌توانند فرزندان خویش را چنان تعلیم دهند که خانوادهٔ ایشان خانواده‌ای باشد که خدا با خشنودی بر آن نظر افکند، زیرا نمادی از خانوادهٔ آسمانی است؟ آیا آن یگانه آموزشی را دریافت کرده‌اند که به‌راستی بتوان آن را “آموزش عالی” نامید؟»

> “What is higher education? No education can be called higher education unless it bears the similitude of heaven, unless it leads young men and young women to be Christlike, and fits them to stand at the head of their families in the place of God. If, during his school life, a young man has failed to gain a knowledge of Greek and Latin and the sentiments contained in the works of infidel authors, he has not sustained much loss. If Jesus Christ had deemed this kind of education essential, would he not have given it to his disciples, whom he was educating to do the greatest work ever committed to mortals, to represent him in the world? But, instead, he placed sacred truth in their hands, to be given to the world in its simplicity.

> «تحصیلات عالی چیست؟ هیچ آموزشی را نمی‌توان تحصیلات عالی نامید مگر آنکه شباهت آسمان را در خود داشته باشد، مگر آنکه جوانانِ مرد و زنان را به مسیح‌مانندی رهنمون شود، و آنان را شایسته سازد تا در جایگاه خدا در رأس خانواده‌های خود بایستند. اگر در دوران تحصیل، جوانی از کسب معرفتِ زبان‌های یونانی و لاتینی و نیز از آشنایی با احساسات و اندیشه‌های مندرج در آثار نویسندگانِ بی‌ایمان بازمانده باشد، زیان چندانی ندیده است. اگر عیسی مسیح این گونه تعلیم را ضروری می‌دانست، آیا آن را به شاگردان خود، که ایشان را برای انجام بزرگ‌ترین کاری که تاکنون به فانیان سپرده شده بود تعلیم می‌داد، عطا نمی‌کرد، تا او را در جهان نمایندگی کنند؟ اما، برعکس، او حقیقت مقدس را به دست‌های ایشان سپرد تا آن را در سادگی‌اش به جهان بدهند.»

> “There are times when Greek and Latin scholars are needed. Some must study these languages. This is well. But not all, and not many, should study them. Those who think that a knowledge of Greek and Latin is essential to a higher education, cannot see afar off. Neither is a knowledge of the mysteries of that which the men of the world call science necessary for entrance into the kingdom of God. It is Satan who fills the mind with sophistry and tradition, which exclude the true higher education, and which will perish with the learner.

> «گاه‌هایی هست که به دانشورانِ زبان‌های یونانی و لاتینی نیاز است. برخی باید این زبان‌ها را بیاموزند. این نیکوست. اما نه همه، و نه بسیاری، باید به مطالعهٔ آنها بپردازند. آنان که می‌پندارند آگاهی از یونانی و لاتینی برای تحصیلات عالی‌تر امری ضروری است، دوردست را نمی‌بینند. همچنین، آگاهی از اسرارِ آنچه مردمانِ جهان «علم» می‌نامند، برای ورود به پادشاهیِ خدا ضروری نیست. این شیطان است که ذهن را از مغالطه و سنّتِ بشری انباشته می‌سازد؛ همان چیزهایی که آموزشِ عالیِ حقیقی را کنار می‌زنند و همراه با آموزنده نابود خواهند شد.»

> “Those who have received a false education do not look heavenward. They cannot see the One who is the true Light, ‘which lighteth every man that cometh into the world.’ They look upon eternal realities as phantoms, calling an atom a world, and a world an atom. Of many who have received the so-called higher education, God declares, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting,’—wanting in a knowledge of practical business, wanting in a knowledge of how to make the best use of time, wanting in a knowledge of how to labor for Jesus.” Review and Herald, August 17, 1897.

> «کسانی که تعلیمی کاذب دریافت کرده‌اند، به سوی آسمان نمی‌نگرند. آنان قادر نیستند آن کسی را که نور حقیقی است ببینند، «که هر انسانی را که به جهان می‌آید منوّر می‌سازد.» آنان حقایق ابدی را چون اوهام می‌نگرند، و ذرّه‌ای را جهان می‌خوانند و جهانی را ذرّه‌ای. دربارهٔ بسیاری از کسانی که آنچه را تعلیم عالی نامیده می‌شود دریافت کرده‌اند، خدا اعلام می‌دارد: «در ترازو سنجیده شده‌ای، و ناقص یافته شده‌ای»—در معرفت امور عملی ناقص، در شناختِ چگونگیِ بهترین استفاده از وقت ناقص، و در معرفتِ چگونگیِ کار کردن برای عیسی ناقص.» Review and Herald، 17 اوت 1897.

The warning of the fireballs of Nashville is not an arbitrary city, it is a direct judgment brought upon Seventh-day Adventists, the United States and the world. The fireballs of Nashville represent different attributes for the various categories of Adventism, the earth beast and the world. The fireballs of Nashville are God’s judgment upon false education, symbolized by the tree of knowledge of good and evil.

ہڑگولوں کی تنبیہ نشویل کے کسی من مانے شہر سے متعلق نہیں، بلکہ یہ سیونتھ ڈے ایڈونٹسٹس، ریاستہائے متحدہ اور دنیا پر لایا گیا ایک براہِ راست الٰہی فیصلہ ہے۔ نشویل کے ہڑگولے ایڈونٹزم کی مختلف اقسام، زمینی درندہ اور دنیا کے لیے مختلف اوصاف کی نمائندگی کرتے ہیں۔ نشویل کے ہڑگولے جھوٹی تعلیم پر خدا کا فیصلہ ہیں، جس کی علامت نیک و بد کی پہچان کے درخت سے دی گئی ہے۔

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “By a variety of images the Lord Jesus represented to John the wicked character and seductive influence of those who have been distinguished for their persecution of God’s people. All need wisdom carefully to search out the mystery of iniquity that figures so largely in the winding up of this earth’s history. God’s presentation of the detestable works of the inhabitants of the ruling powers of the world who bind themselves into secret societies and confederacies, not honoring the law of God, should enable the people who have the light of truth to keep clear of all these evils. More and more will all false religionists of the world manifest their evil doings; for there are but two parties, those who keep the commandments of God and those who war against God’s holy law....

> «خداوند عیسی به‌وسیلهٔ تصاویر گوناگون، به یوحنا سرشت شریر و نفوذ فریبندهٔ کسانی را نمایان ساخت که به سبب آزار قوم خدا شناخته شده‌اند. همه به حکمتی نیاز دارند تا با دقت، رازِ بی‌شرعی را که در فرجامِ تاریخ این زمین چنین نقش بزرگی دارد، جست‌وجو کنند. آنچه خدا از اعمال نفرت‌انگیزِ ساکنانِ قدرت‌های حاکمِ جهان، که خود را در انجمن‌ها و اتحادیه‌های سری به هم پیوند می‌دهند و شریعت خدا را حرمت نمی‌نهند، آشکار ساخته است، باید قومی را که نورِ حقیقت را دارند قادر سازد که از همهٔ این بدی‌ها برکنار بمانند. بیش از پیش، همهٔ دین‌ورزانِ کاذبِ جهان اعمال شریرانهٔ خود را آشکار خواهند ساخت؛ زیرا فقط دو گروه وجود دارند: آنان که احکام خدا را نگاه می‌دارند و آنان که با شریعت مقدسِ خدا به جنگ برمی‌خیزند....»

> “The enmity between the seed of the woman and the serpent is clearly defined by the Lord. ‘And I will put enmity between thee and the woman, and between thy seed and her seed; it shall bruise thy head, and thou shalt bruise his heel.’ ‘And unto Adam He said, Because thou hast hearkened unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of thy life; thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat of the herb of the field; in the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return.’

> د ښځې د نسل او د مار ترمنځ دښمني د څښتن له خوا په څرګند ډول ټاکل شوې ده. «او زه به ستا او د ښځې ترمنځ، او ستا د نسل او د هغې د نسل ترمنځ دښمني کښېږدم؛ هغه به ستا سر وټکوي، او ته به د هغه پونده ووهې.» «او آدم ته یې وفرمایل، ځکه چې تا د خپلې ښځې غږ ته غوږ ونیو او له هغې ونې دې وخوړل چې ما درته امر کړی و، ویلې مې وو: له هغې څخه مه خوره؛ نو ځمکه به ستا په سبب لعنتي وي؛ ته به د خپل ژوند ټولې ورځې په کړاو کې له هغې څخه خوراک کوې؛ اغزي او خس به هم درته راشنه کوي؛ او ته به د کروندې بوټي خورې؛ د خپل مخ په خولو به ډوډۍ خورې، تر هغه چې بېرته ځمکې ته وګرځې؛ ځکه چې له هغې څخه اخېستل شوی یې: ته دوړه یې، او بېرته به دوړې ته وګرځې.»

> “By following his own way, by acting in harmony with Satan’s temptations and in opposition to the known will of God, man vainly attempted to elevate and bless himself. Thus he gained an experimental knowledge of disobedience to God’s commandments. Thus he knew good and evil; thus he lost his fidelity and loyalty to God and opened the floodgates of evil and suffering to the whole human family. How many today are making the same experiment! When will man learn that the only means for his safety is through a full confidence in a ‘thus saith the Lord’?

> «با پیروی از راه خود، با عمل کردن در هماهنگی با وسوسه‌های شیطان و در مخالفت با ارادۀ شناخته‌شدۀ خدا، انسان به‌عبث کوشید خود را رفعت بخشد و مبارک سازد. بدین‌سان، معرفتی آزموده از نافرمانی نسبت به احکام خدا به دست آورد. بدین‌سان نیک و بد را شناخت؛ بدین‌سان امانت و وفاداری خویش را نسبت به خدا از دست داد و دروازه‌های سیلاب شرارت و رنج را بر تمام خانوادۀ بشری گشود. امروز چه بسیارند کسانی که همان آزمایش را تکرار می‌کنند! انسان چه زمانی خواهد آموخت که یگانه وسیلۀ امنیت او، اعتماد کامل به «چنین می‌فرماید خداوند» است؟»

> “Satan is seeking to intrude his own inventions upon the children of God through human methods. He is seeking to be received as God, or even to be placed above God.

> «شیطان در پی آن است که از طریق روش‌های بشری، ساخته‌ها و ابداعات خود را بر فرزندان خدا تحمیل کند. او می‌کوشد تا همچون خدا پذیرفته شود، بلکه حتی برتر از خدا قرار داده شود.»

> “In changing the Sabbath to the first day of the week, he leads men to disbelieve God’s declarations, and so to regard their own ways and plans that they appear exceeding wise in their own eyes and in their perverted judgment. Through human policy he leads men to regard the expressed commandments of God as of less force than human tradition, and to regard a deviation from that law which is always holy and just and good, as of little account. He sees that by thus preventing human agencies from walking as obedient children in harmony with God, he can hinder the accomplishment of God’s work in our world.

> «با تبدیلِ سَبَّت به روزِ اوّلِ هفته، او آدمیان را به بی‌باوری نسبت به اظهاراتِ خدا رهنمون می‌شود، و بدین‌سان آنان را وا می‌دارد که راه‌ها و نقشه‌های خود را چنان بنگرند که در نظرِ خویش و در داوریِ منحرفِ خود، بسی خردمند جلوه کنند. او به‌وسیلهٔ سیاستِ بشری، آدمیان را بر آن می‌دارد که احکامِ مصرحِ خدا را کم‌اعتبارتر از سنّتِ انسانی بدانند، و انحراف از آن شریعتی را که همواره مقدّس و عادل و نیکوست، امری کم‌اهمیت بشمارند. او می‌بیند که با این‌گونه بازداشتنِ عاملانِ انسانی از آن‌که چون فرزندانِ مطیع در هماهنگی با خدا گام بردارند، می‌تواند مانعِ به‌انجام‌رسیدنِ کارِ خدا در جهانِ ما شود.»

> “But Satan’s connivings with human agencies who stand in responsible positions are just as much to be feared and shunned now after the experiment of sin has been tried, as it was in the case of our first parents. I am instructed to say that the men who are placed in positions of responsibility in the work of God have overestimated their right to control others. The position a man occupies does not change his character. Some have seemed to feel that they must devise for churches and for sanitariums and that there was to be no questioning of their judgment. Let them learn of Jesus at every step. He should be the chief authority for every man.

> «لیکن اب، پس از آن‌که آزمایشِ گناه به‌عمل آمده است، تبانی‌های شیطان با عوامل انسانی‌ای که در مناصب مسئولانه ایستاده‌اند، به همان اندازه سزاوارِ ترس و اجتناب است که در مورد نخستین والدینِ ما بود. به من دستور داده شده است که بگویم مردانی که در کارِ خدا در مناصب مسئولیت گماشته شده‌اند، حقِ خود را برای مهار و کنترلِ دیگران بیش از اندازه برآورد کرده‌اند. مقامی که مردی اشغال می‌کند، شخصیت او را دگرگون نمی‌سازد. برخی چنان به‌نظر رسیده‌اند که احساس می‌کنند باید برای کلیساها و برای آسایشگاه‌ها تدبیر کنند و در قضاوتِ ایشان هیچ جای پرسش نباشد. بگذارند در هر گام از عیسی بیاموزند. او باید برای هر انسان، مرجعِ اعلی باشد.»

> “The One who has often been our Instructor says, ‘How hard it is for man to walk humbly with his God, in a contrite spirit taking God’s way and rejecting Satan’s propositions which seem to present great worldly advantages.’ The influence of man’s having his own way in the place of firmly standing on the solid foundation that God alone has laid, has been repeated over and over again. Refusing to walk in the straight paths that God has signified will bring them to confusion and will not teach wisdom to others who have the same test and trial. When will man learn that God is God, and not a man that He should change?

> «او که بارها معلّم ما بوده است، می‌گوید: “چه دشوار است که انسان با خدای خود به فروتنی سلوک کند، و با روحی توبه‌کار راه خدا را در پیش گیرد و پیشنهادهای شیطان را که به نظر می‌رسد مزایای بزرگ دنیوی عرضه می‌کنند، رد نماید.” تأثیرِ این‌که انسان به جای آن‌که استوار بر بنیاد محکمی که فقط خدا نهاده است بایستد، راه خود را در پیش گیرد، بارها و بارها تکرار شده است. امتناع از گام نهادن در راه‌های راست که خدا معیّن فرموده است، ایشان را به سردرگمی خواهد کشانید و به دیگرانی که همین امتحان و آزمایش را دارند، حکمت نخواهد آموخت. انسان چه زمانی خواهد آموخت که خدا، خداست، و انسان نیست تا تغییر کند؟»

> “Some who have departed from the right way have been in a continual fever to grasp responsibilities that God has not laid upon them. God calls upon every minister and every physician to maintain the simplicity of the truth. The Son of God who is revealed in both the Old and New Testaments is the Saviour of our world today. From Him every medical missionary is to receive his training. Unless he shall separate himself from the prince of the power of the air, he will mislead souls who have confidence in him. Let all beware of men who are so educated and uplifted that their plans cannot be understood by the common people.

> «برخی که از راه راست منحرف شده‌اند، پیوسته در تبی بوده‌اند تا مسئولیت‌هایی را به چنگ آورند که خدا بر عهدهٔ ایشان ننهاده است. خدا از هر خادم و هر طبیب می‌خواهد که سادگیِ حقیقت را حفظ کند. پسر خدا که در هر دو عهدِ عتیق و جدید مکشوف شده است، امروز نجات‌دهندهٔ جهان ماست. هر مبشرِ طبیِ رسالتی باید آموزش خود را از او دریافت کند. مگر آنکه خود را از رئیسِ قدرتِ هوا جدا سازد، جان‌هایی را که به او اعتماد دارند گمراه خواهد کرد. همه از مردانی برحذر باشند که چنان تعلیم یافته و سرافراز شده‌اند که مردمِ عامی نمی‌توانند نقشه‌های آنان را درک کنند.»

> “The intrigues of sin surpass infinite conception. Every calamity, every suffering and death, is an evidence not only of the power of evil but of the truth of the living God. Having known the truth, the word of the living God, which abideth forever, and which through obedience gives life, man’s weakness in conforming to Satan’s ingenuity is surpassingly strange. All who are taught of God recognize Christ as His Son. All who disbelieve the known declarations of God demonstrate the popularity of sin, and are not working on the side of life and immortality which are brought to light through perfect sanctification of the truth. Unless they make a change in character, in words, and in spirit, souls will be lost.

> «دسیسه‌های گناه از هر تصورِ نامتناهی فراتر می‌رود. هر مصیبت، هر رنج و مرگ، نه تنها گواهی بر قدرتِ شر، بلکه بر حقیقتِ خدای زنده نیز هست. انسان، با آنکه حقیقت را شناخته است—کلامِ خدای زنده را که تا ابد باقی است و به‌واسطهٔ اطاعت حیات می‌بخشد—با این همه، ضعفِ او در هماهنگ شدن با زیرکیِ شیطان به‌غایت شگفت‌انگیز است. همهٔ آنان که از خدا تعلیم یافته‌اند، مسیح را به‌عنوان پسر او می‌شناسند. همهٔ آنان که بیاناتِ شناخته‌شدهٔ خدا را باور نمی‌کنند، رواجِ گناه را آشکار می‌سازند و در جانبِ حیات و جاودانگی، که از طریقِ تقدیسِ کاملِ حقیقت به روشنایی آورده می‌شود، کار نمی‌کنند. مگر آنکه در منش، در سخنان، و در روح، تغییری پدید آورند، جان‌ها هلاک خواهند شد.»

> “There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising. We are not to lean upon the policy of worldly lawyers. We must be humble men of prayer, not acting like those who are blinded by Satan’s agencies.

> «بهشتِ بازگردانیده‌شده را راهی میانه نیست. پیامی که برای این ایامِ آخر به انسان داده شده است، آن نیست که با تدبیرهای بشری درآمیزد. ما نباید بر سیاستِ وکلای دنیوی تکیه کنیم. ما باید مردانی فروتن و اهلِ دعا باشیم، نه آن‌گونه که چونان کورشدگانِ به‌وسیلهٔ کارگزاری‌های شیطان رفتار می‌کنند.»

> “Many have a faith, but not a faith that works by love and purifies the soul. Saving faith is not simply a mere belief of the truth. ‘The devils also believe, and tremble.’ The inspiration of the Spirit of God gives to men a faith that is an impelling power that molds character, and leads men higher than mere formal actions. The words, the actions, and the spirit are to bear testimony to the fact that we are followers of Christ.

> «Բազմերն ունեն հավատ, սակայն ոչ այն հավատը, որ գործում է սիրով և մաքրում հոգին։ Փրկարար հավատը պարզապես ճշմարտության հանդեպ սոսկ հավատամք չէ։ «Դևերն էլ են հավատում և դողում»։ Աստծո Հոգու ներշնչումը մարդկանց հաղորդում է այնպիսի հավատ, որ մղող զորություն է, կերտում է բնավորությունը և մարդկանց առաջնորդում է վեր՝ սոսկ ձևական արարքներից անդին։ Խոսքերը, արարքները և ոգին պետք է վկայեն այն փաստի մասին, որ մենք Քրիստոսի հետևորդներ ենք»։

> “The greatest light and blessing that God has bestowed is not a security against transgression and apostasy in these last days. Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom. Their light will then become darkness, their God-entrusted capabilities a snare, their character an offense to God. God will not be mocked. A departure from Him has been and always will be followed by its sure results. The commission of acts that displease God will, unless decidedly repented of and forsaken, instead of seeking to justify them, lead the evildoer on step by step in deception till many sins are committed with impunity. All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

> «بزرگ‌ترین نوری و برکتی که خدا عطا فرموده است، در این ایّام آخر، ضمانتی در برابر تعدّی و ارتداد نیست. آنان که خدا ایشان را به مناصب عالی اعتماد برکشیده است، ممکن است از نور آسمان به سوی حکمت انسانی روی برگردانند. آنگاه نور ایشان به ظلمت مبدّل خواهد شد، توانایی‌هایی که خدا به امانت به آنان سپرده است دامی خواهد گردید، و سیرت ایشان مایهٔ اهانت به خدا خواهد شد. خدا را نمی‌توان استهزا کرد. دوری از او، همواره با نتایج حتمیِ خود همراه بوده و خواهد بود. ارتکاب اعمالی که خدا را ناخشنود می‌سازد، اگر به‌گونه‌ای قاطع از آنها توبه نشود و ترک نگردند، به‌جای آنکه انسان در پی توجیه آنها برآید، بدکار را گام‌به‌گام در فریب پیش خواهد برد تا آنکه گناهان بسیار با بی‌کیفری ارتکاب یابد. همهٔ کسانی که می‌خواهند صاحب شخصیّتی باشند که ایشان را همکاران خدا سازد و استحسان خدا را نصیبشان گرداند، باید خود را از دشمنان خدا جدا سازند و بر حقیقتی که مسیح به یوحنا داد تا آن را به جهان برساند، استوار بمانند.» Manuscript Releases, جلد 18، 30–36.

Back to Articles