Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Six

کتاب دانیال - یکصد و سی و ششم

The Prophetic Transition of Republicanism and Protestantism: From Death to Resurrection

د جمهوری‌پالنې او پروتستانتۍ نبوي لېږد: له مرګه تر قیام پورې

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

There is a transition of both the Republican and the true Protestant horn of the earth beast that began in the year 2020. The true Protestant horn was slain on July 18, 2020, and the Republican horn was slain on November 3, 2020. According to Revelation chapter eleven, after three and a half symbolic days they will once again stand upon their feet. When they stand, the true Protestant horn will transition from Laodiceans to Philadelphians. They will have been taken out of a church, and brought into a movement. They have been taken out of the experience of the seventh church, into the experience of the sixth church. They have become the eighth, that is of the seven.

در سال ۲۰۲۰، گذاری در هر دو شاخِ جمهوری‌خواه و شاخِ پروتستانِ حقیقیِ حیوانِ زمین آغاز شد. شاخِ پروتستانِ حقیقی در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ کشته شد، و شاخِ جمهوری‌خواه در ۳ نوامبر ۲۰۲۰ کشته شد. مطابقِ مکاشفه فصل یازدهم، پس از سه روز و نیمِ نمادین، ایشان بار دیگر بر پای‌های خود خواهند ایستاد. هنگامی که ایشان بایستند، شاخِ پروتستانِ حقیقی از لائودیکیان به فیلادلفیان منتقل خواهد شد. آنان از یک کلیسا بیرون آورده شده و به درونِ یک جنبش آورده شده‌اند. آنان از تجربهٔ کلیسای هفتم، به تجربهٔ کلیسای ششم برده شده‌اند. آنان هشتمین شده‌اند، یعنی از آن هفت.

The movement at the beginning of Adventism was the Philadelphian movement, and the Philadelphian movement is restored at the end. The work of the three angels of Revelation chapter fourteen, began as a movement, and it will end as a movement. The Philadelphian movement, represented by the sixth church of Philadelphia died in 1856, and beginning at the end of July in 2023, it is now being resurrected as the eighth, that is of the seven.

جنبش در آغاز ادونتیسم، جنبش فیلادلفیایی بود، و جنبش فیلادلفیایی در پایان احیا می‌شود. کارِ سه فرشتهٔ مکاشفه، باب چهاردهم، به‌صورت یک جنبش آغاز شد، و به‌صورت یک جنبش نیز به پایان خواهد رسید. جنبش فیلادلفیایی، که به‌وسیلهٔ کلیسای ششم، یعنی فیلادلفیا، نمادپردازی شده است، در سال 1856 مرد؛ و از پایان ماه ژوئیهٔ 2023 آغاز شده، اکنون به‌عنوان هشتمین، که از آنِ آن هفت است، در حال برخاستن از مرگ است.

In the same history, the Republican horn is experiencing a parallel death and resurrection, with the sixth president since Reagan at the time of the end in 1989 becoming the eighth president, who is of the seven. The process of transitioning for the Republican horn is represented by its merging together with the horn of apostate Protestantism, which is spiritual fornication and the image of the beast. The Republican horn becomes the eighth, that is of the seven, for it represents an image of the beast of Catholicism, that is the eighth head, that is of the seven heads, in Revelation chapter seventeen, and in Daniel chapter two.

در همان تاریخ، شاخ جمهوری‌خواه نیز مرگ و رستاخیزی موازی را تجربه می‌کند؛ به‌گونه‌ای که ششمین رئیس‌جمهور از زمان ریگان در وقتِ آخر در سال ۱۹۸۹، به هشتمین رئیس‌جمهور بدل می‌شود، که از آن هفت است. فرایندِ گذارِ شاخ جمهوری‌خواه با درهم‌آمیختن آن با شاخِ پروتستانتیسمِ مرتد نمایانده شده است، که زناکاریِ روحانی و تصویرِ وحش است. شاخ جمهوری‌خواه هشتم می‌شود، یعنی از آن هفت، زیرا تصویری از وحشِ کاتولیسیسم را نمایندگی می‌کند، یعنی سرِ هشتم را، که از آن هفت سر است، در مکاشفه باب هفدهم، و در دانیال باب دوم.

The political transition of the horn of Republicanism is represented in the period of preparation from 1776 unto 1798. That prophetic period is a necessary key to recognize the unsealing of the hidden secret of Nebuchadnezzar’s image of the beasts. That period of preparation is represented by the period of a thirty-year preparation for both Christ and the antichrist.

انتقال سیاسی شاخِ جمهوری‌خواهی در دورهٔ آمادگی از ۱۷۷۶ تا ۱۷۹۸ نمایان شده است. آن دورهٔ نبوی، کلیدی ضروری برای تشخیص گشوده شدن مُهرِ رازِ پنهانِ تصویرِ وحوشِ نبوکدنصر است. آن دورهٔ آمادگی، با دوره‌ای سی‌ساله از آمادگی برای هر دو، مسیح و ضدِ مسیح، نمایان شده است.

The sealing time from September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law is the prophetic period where the effect of every vision is accomplished. It represents the period that ends with the papacy returning to the throne of the earth as the eighth kingdom, that is of the seven, at the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. It has therefore been typified by the period that preceded the first time the papacy was enthroned in 538. In 538 the papacy passed a Sunday law at the Council of Orleans, identifying the end of the thirty years of preparation, and typifying the soon coming Sunday law. Jesus never changes, so there must be a period that precedes the Sunday law where the deadly wound is healed, as there was the first time the papacy was enthroned.

زمانِ مُہر، 11 ستمبر 2001 سے لے کر عنقریب آنے والے اتوار کے قانون تک، وہ نبوتی مدت ہے جس میں ہر رویا کا اثر پورا ہوتا ہے۔ یہ اُس مدت کی نمائندگی کرتی ہے جو بابائے کلیسیا کے زمین کے تخت پر سات میں سے ہونے والی آٹھویں بادشاہی کے طور پر دوبارہ متمکن ہونے پر ختم ہوتی ہے، یعنی مکاشفہ باب گیارہ کے “بڑے زلزلہ” کے وقت۔ لہٰذا اس کی تمثیل اُس مدت سے کی گئی ہے جو 538 میں پہلی بار بابائے کلیسیا کے تخت نشین ہونے سے پہلے واقع ہوئی۔ 538 میں بابائے کلیسیا نے کونسل آف اورلینز میں اتوار کا ایک قانون نافذ کیا، جو تیاری کے تیس برس کے اختتام کی نشان دہی کرتا تھا، اور عنقریب آنے والے اتوار کے قانون کی تمثیل بھی تھا۔ یسوع کبھی تبدیل نہیں ہوتا، اس لیے لازم ہے کہ اتوار کے قانون سے پہلے بھی ایک ایسی مدت ہو جس میں مہلک زخم شفا پائے، جیسے اُس پہلی بار تھا جب بابائے کلیسیا تخت نشین ہوا۔

That period is represented by the histories associated with the waymarks of the years 508, 533 and 538. In the year 508 the period of preparation, or the setting up of the papacy began. The fourth kingdom of pagan Rome, a dragon power, had been subdued, and in 533, Justinian decreed that the papacy was the “head of the churches, and also the corrector of heretics.” All that was left in order for the papacy to take control in 538, was the removal of the Goths from the City of Rome, and that took place in the year 538. That thirty-year line of history ran parallel to the birth of Christ, that was followed by the ministry of John, that led to the empowerment of Jesus as the Messiah at His baptism.

این دوره با تاریخ‌هایی که به نشانه‌های سال‌های 508، 533 و 538 مربوط‌اند، نمایان شده است. در سال 508، دورهٔ آمادگی، یا برپا شدن پاپیّت، آغاز شد. پادشاهی چهارمِ رومِ بت‌پرست، یعنی قدرتی اژدهاگونه، مطیع گردانیده شده بود، و در سال 533، یوستی‌نیان مقرر داشت که پاپیّت «رئیس کلیساها، و نیز اصلاح‌کنندهٔ بدعت‌گذاران» است. تنها چیزی که برای آن‌که پاپیّت در سال 538 زمام امور را به دست گیرد باقی مانده بود، برطرف شدن گوت‌ها از شهر روم بود، و این امر در سال 538 واقع شد. آن خطّ تاریخیِ سی‌ساله، موازی با تولد مسیح بود، که پس از آن خدمتِ یحیی آمد، که به اقتدار یافتنِ عیسی به‌عنوان مسیح در تعمید او انجامید.

The period of preparation in the history of Christ runs parallel with the sealing time, and it addresses the internal line of the Protestant horn, while the period of preparation for the antichrist addresses the external line of the Republican horn. Those two periods provide two witnesses of September 11, 2001, October 7, 2023, and the soon coming Sunday law. One period is emphasizing the external and the other the internal testimony of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

دورانِ تیاری در تاریخِ مسیح، به‌موازاتِ زمانِ مُهر شدن جریان دارد و خطِ داخلیِ شاخِ پروتستان را مورد خطاب قرار می‌دهد، حال آنکه دورانِ تیاری برای ضدِ مسیح، خطِ خارجیِ شاخِ جمهوری‌خواه را مورد خطاب قرار می‌دهد. این دو دوران، دو شاهد برای 11 سپتامبر 2001، 7 اکتبر 2023، و قانونِ یکشنبه‌ایِ قریب‌الوقوع فراهم می‌آورند. یک دوران بر شهادتِ خارجی، و دیگری بر شهادتِ داخلیِ زمانِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تأکید می‌ورزد.

The work of John, as the voice in the wilderness who prepared the way for the Messenger of the Covenant, paralleled the decree of Justinian that prepared the way for the man of sin, who is the messenger of the covenant of death. October 7, 2023 was the warning of what is going to happen when the Sunday law is enforced, as it was in 538. October 7, 2023 parallels 533 in the period of preparation for the first time the papacy was placed on the throne of the earth. It is the warning that at the soon-coming Sunday law, as in 538, the pope will once again become both the head of the churches, and also the corrector of heretics. It is also the warning of the escalating warfare of Islam of the third woe.

کارِ یوحنا، به‌عنوان آن صدا در بیابان که راه را برای رسولِ عهد مهیا ساخت، همتای فرمانِ یوستی‌نیان بود که راه را برای مردِ گناه آماده کرد، که او رسولِ عهدِ مرگ است. ۷ اکتبر ۲۰۲۳ هشداری بود از آنچه واقع خواهد شد هنگامی که قانونِ یکشنبه به اجرا درآید، چنان‌که در ۵۳۸ واقع شد. ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در دورهٔ آمادگی، با ۵۳۳ موازات دارد؛ دوره‌ای که در آن برای نخستین بار پاپیّت بر تختِ زمین نشانده شد. این هشداری است که در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، همان‌گونه که در ۵۳۸ بود، پاپ بار دیگر هم رئیسِ کلیساها خواهد شد و هم اصلاح‌کنندهٔ بدعت‌گذاران. این همچنین هشداری است از جنگ‌افروزیِ فزایندهٔ اسلام در وایِ سوم.

It is the warning identifying Islam (tidings of the east), and the warning of the restoration of the pope (tidings of the north). That warning coincides with the work of the messenger who prepares the way in the last days, for the Messenger of the Covenant, who is to then enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

این همان هشدارِ شناساییِ اسلام (اخبارِ مشرق‌زمین) و هشدارِ احیای پاپ (اخبارِ شمال) است. این هشدار با کارِ آن رسولی که در ایام آخر راه را مهیا می‌سازد، هم‌زمان است؛ برای رسولِ عهد، که سپس با آن صد و چهل و چهار هزار نفر داخلِ عهد خواهد شد.

The three periods of preparation (the thirty years of Christ and the antichrist, and the sealing time), are also typified by the period of 1776 unto 1798. The ending of the earth beast has a specific period which precedes its ending as the sixth kingdom of Bible prophecy, therefore, the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy must have a prophetic period that precedes the beginning of that kingdom. Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

آماده‌سازیِ سه‌گانه‌ (سی سالِ مسیح و ضدّ مسیح، و زمانِ مُهرگذاری) همچنین به‌وسیلهٔ دورهٔ 1776 تا 1798 نمونه‌وار نشان داده می‌شود. پایانِ حیوانِ زمین دارای دوره‌ای معیّن است که پیش از پایانِ آن به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوّتِ کتاب‌مقدّس قرار دارد؛ ازاین‌رو، آغازِ حیوانِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوّتِ کتاب‌مقدّس نیز باید دارای دوره‌ای نبوی باشد که پیش از آغازِ آن پادشاهی واقع شود. آلفا و امگا همواره پایانِ یک چیز را همراه با آغازِ آن نشان می‌دهد.

1776, 1789 and 1798 represent September 11, 2001, October 7, 2023, and the soon-coming Sunday law. From 1776 unto 1798 the prophetic preparation of the setting up of the sixth kingdom was accomplished, just as the years 508, 533, and 538 represented the preparation of the setting up of the fifth kingdom. They must have these same prophetic characteristics, for the sixth kingdom is to be the image of the fifth kingdom.

1776، 1789 ۽ 1798، 11 سيپٽمبر 2001، 7 آڪٽوبر 2023، ۽ جلد اچڻ واري آچر جي قانون جي نمائندگي ڪن ٿا۔ 1776 کان وٺي 1798 تائين ڇهين بادشاهت جي قائم ٿيڻ لاءِ نبوي تياري مڪمل ڪئي ويئي، بلڪل اهڙيءَ طرح جيئن سال 508، 533، ۽ 538 پنجين بادشاهت جي قائم ٿيڻ جي تياري جي نمائندگي ڪندا هئا۔ انهن وٽ اهي ئي نبوي خاصيتون هجڻ لازمي آهن، ڇاڪاڻ⁠تہ ڇهين بادشاهت پنجين بادشاهت جي تصوير ٿيڻ واري آهي۔

The thirty years of Christ’s preparation leading to His baptism represent the same period, for when Christ came to confirm the covenant for one week, beginning at His baptism, He was setting up His kingdom of grace. In setting up His kingdom of grace in those seven years, He shed His blood to confirm that kingdom, and in so doing, He left the example of when He would set up His kingdom of glory. That kingdom of glory is the kingdom of Daniel two, that is represented as a stone that is cut out of a mountain without hands. That kingdom Sister White informs us is set up during the latter rain, and the latter rain began on September 11, 2001.

سی سال آمادگیِ مسیح که به تعمید او منتهی شد، نمایانگر همان دوره است؛ زیرا هنگامی که مسیح آمد تا عهد را برای یک هفته استوار سازد، و این امر از تعمید او آغاز شد، او در حال برپا کردن پادشاهیِ فیضِ خویش بود. او در برپا کردن پادشاهیِ فیضِ خود در خلال آن هفت سال، خون خویش را ریخت تا آن پادشاهی را استوار سازد، و بدین‌سان نمونه‌ای از زمانِ برپا کردن پادشاهیِ جلالِ خویش بر جای گذاشت. آن پادشاهیِ جلال، همان پادشاهیِ دانیال دو است که به صورت سنگی تصویر شده است که بدون دست‌ها از کوهی بریده می‌شود. خواهر وایت ما را آگاه می‌سازد که آن پادشاهی در زمانِ بارانِ آخر برپا می‌شود، و بارانِ آخر در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> «بارانِ متأخر بر آنان که پاک‌اند می‌بارد—پس آنگاه همه آن را همچون پیش‌تر دریافت خواهند کرد.»

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> «هنگامی که آن چهار فرشته رها کنند، مسیح ملکوت خود را برپا خواهد ساخت. هیچ‌کس بارانِ آخر را دریافت نمی‌کند مگر آنان که هر آنچه را در توان دارند انجام می‌دهند. مسیح ما را یاری خواهد کرد. همه می‌توانند به‌واسطهٔ فیض خدا و از طریق خون عیسی غالب شوند. تمامی آسمان به این کار علاقه‌مند است. فرشتگان علاقه‌مندند.» Spalding and Magan, 3.

On September 11, 2001 the four winds, which are represented as an angry horse (Islam) were released, and then held in check, while the one hundred and forty-four thousand are being sealed. 1776, 1789 and 1798 represent the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the three dates represent legal enactments that led to the sixth kingdom of Bible prophecy being established. The second date of 1789 identifies the Constitution of the United States, and therefore it was the message that identified the Constitution as the twofold power that was to arrive in 1798, just as 533 was the announcement of the twofold power that would arrive in 538, and as John the Baptist announced the twofold power which would arrive at Christ’s baptism.

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، آن چهار باد که به‌صورت اسبی خشمگین (اسلام) نمایش داده شده‌اند، رها شدند و سپس، در حالی که یکصد و چهل و چهار هزار نفر در حال مُهر شدن هستند، مهار گردیدند. سال‌های ۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸ دورهٔ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر را نمایندگی می‌کنند، و این سه تاریخ نمایانگر مصوّبات قانونی‌ای هستند که به برپایی ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدّس انجامید. تاریخ دوم، یعنی ۱۷۸۹، قانون اساسی ایالات متحده را مشخص می‌سازد؛ و بنابراین، آن پیامی بود که قانون اساسی را به‌عنوان آن قدرتِ دوگانه‌ای که قرار بود در ۱۷۹۸ ظهور کند، معرفی نمود؛ همان‌گونه که ۵۳۳ اعلامِ آن قدرتِ دوگانه‌ای بود که قرار بود در ۵۳۸ ظهور یابد، و همان‌گونه که یحییِ تعمیددهنده آن قدرتِ دوگانه‌ای را اعلام کرد که قرار بود در تعمید مسیح ظهور یابد.

The two powers that make up the twofold power of Christ was His example that divinity combined with humanity does not sin. The two powers that make up the twofold power of the antichrist was his enthronement as the head of the churches, and his enthronement as the corrector of heretics. The two powers of that make up the twofold power of the earth beast are the two horns of Republicanism and Protestantism.

دو قدرتی که قدرتِ دوگانهٔ مسیح را تشکیل می‌داد، نمونهٔ او بود که الوهیتِ متحد با انسانیت گناه نمی‌کند. دو قدرتی که قدرتِ دوگانهٔ ضدّمسیح را تشکیل می‌داد، به تخت نشستن او به‌عنوان رئیس کلیساها، و به تخت نشستن او به‌عنوان تأدیب‌کنندهٔ بدعت‌گذاران بود. دو قدرتی که قدرتِ دوگانهٔ وحشِ زمین را تشکیل می‌دهد، دو شاخِ جمهوری‌خواهی و پروتستانتیسم است.

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.” The Great Controversy, 441.

> «وَاو دُو شاخَه لَکَه‌چ مَره‌ڠ.» شاخَه‌کانی وێنه‌ی مەر، گه‌نجایه‌تی، بێ‌تاوانی و نرمی نیشان ده‌ده‌ن، و به‌باشی خه‌سڵه‌تی ویلایه‌ته یه‌کگرتووه‌کانی ئه‌مریکا پێشکەش ده‌که‌ن، کاتێک به‌ پێغه‌مبه‌ر وەک «سه‌رهه‌ڵدان» له‌ ساڵی 1798 نیشان درا. له‌ نێوان ئه‌و ئاوارە مەسیحیانه‌ی سەرەتادا بۆ ئه‌مریکا هه‌ڵهاتن و په‌ناگه‌یه‌ک له‌ ستەمی شاهانە و نه‌خۆشگوزارانی کاهینانه‌ داوایان ده‌کرد، زۆرێک هه‌بوون که‌ بڕیاریان دا حکومه‌تێک له‌سه‌ر بنه‌مای فراوانی ئازادیی مەدەنی و ئایینی دابمه‌زرێنن. بۆچوونه‌کانیان له‌ ڕاگه‌یه‌نراوی سه‌ربه‌خۆیی شوێنی خۆی گرت، که‌ ئه‌و ڕاستیه‌ گه‌وره‌یه‌ ده‌رده‌خات که‌ «هه‌موو مرۆڤه‌کان به‌ یه‌کسانی دروست کراون» و به‌ مافی نه‌سێنراوی «ژیان، ئازادی، و داوای به‌خته‌وه‌ری» به‌خشراون. هه‌روه‌ها ده‌ستوور مافی خۆحکومرانی بۆ گه‌ل ده‌پارێزێت، به‌و جۆره‌ی نوێنه‌رانی هه‌ڵبژێردراوی ده‌نگی گشتی یاساکان دابنێن و به‌ڕێوه‌یان ببه‌ن. ئازادیی باوه‌ڕی ئایینیش به‌خشرا، و هه‌ر مرۆڤێک ڕێگه‌ی پێدرا به‌گوێره‌ی بانگه‌شه‌ی ویژدانی خۆی خودا بپه‌رستێت. کۆمارییه‌تی و پرۆتستانتیزم بوون به‌ بنه‌ما سەرەکیه‌کانی ئه‌و نەتەوەیه‌. ئه‌م بنه‌مایانه‌ نهێنی هێز و گه‌شه‌سه‌ندییه‌کەی‌ن. ستەملێکراوان و پاڵپێوه‌دراوان له‌ ته‌واوی جیهانی مەسیحی به‌ گرنگی و هیوایه‌وه‌ ڕوویان کردووته‌ ئه‌م خاکه‌. ملیۆنان که‌سه‌کانیان شوێنی سه‌واحه‌لانی ئه‌ویان گرتووە، و ویلایه‌ته یه‌کگرتووه‌کانی ئه‌مریکا بۆ پایەیه‌ک له‌ نێوان به‌هێزترین نەتەوەکانی زه‌وی هه‌ڵکشاوە.» The Great Controversy, 441.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that emphasize that the eighth, is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents the publication of the Constitution and the History of the Articles of Confederation. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸ نمایانگر سه تاریخ‌اند که تأکید می‌کنند هشتمین، از آنِ هفت است. ۱۷۷۶ نمایانگر انتشار اعلامیۀ استقلال، و تاریخ نخستین و دومین کنگرۀ قاره‌ای است. ۱۷۸۹ نمایانگر انتشار قانون اساسی و تاریخ اصول کنفدراسیون است. ۱۷۹۸ نمایانگر انتشار قوانین بیگانگان و فتنه، و آغاز حیوانِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس است.

The First Continental Congress occurred in 1774, and was a pivotal institution in the early history of the United States, serving as a governing body during the American Revolutionary War. The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and convened in Philadelphia from September 5 to October 26, 1774. Peyton Randolph was the first president of the meeting from September 5 to October 22, and then Henry Middleton presided for the next five days until October 26, 1774.

نخستین کنگرهٔ قاره‌ای در سال 1774 برگزار شد و در تاریخ آغازین ایالات متحده نهادی سرنوشت‌ساز بود که در خلال جنگ انقلاب آمریکا به‌عنوان هیئتی حاکم عمل می‌کرد. کنگره‌های قاره‌ای به دو دورهٔ نبویِ کنگرهٔ نخست و کنگرهٔ آخر تقسیم می‌شوند. نخستین کنگرهٔ قاره‌ای دو رئیس داشت و از 5 سپتامبر تا 26 اکتبر 1774 در فیلادلفیا تشکیل شد. پیتون راندولف از 5 سپتامبر تا 22 اکتبر نخستین رئیس این اجلاس بود، و سپس هنری میدلتون در پنج روز بعد، تا 26 اکتبر 1774، ریاست کرد.

The Second Continental Congress occurred from 1775 until 1781. The Second Continental Congress had six presidents during its existence. Peyton Randolph presided as president from May 10, 1775 until May 24, 1775. He was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses.

دوسری بَراعظمی کانگریس 1775 سے 1781 تک منعقد ہوئی۔ اپنی مدتِ وجود کے دوران دوسری بَراعظمی کانگریس کے چھ صدور رہے۔ پیٹن رینڈولف نے 10 مئی 1775 سے 24 مئی 1775 تک صدر کی حیثیت سے صدارت کی۔ وہ پہلی اور دوسری دونوں بَراعظمی کانگریسوں کے پہلے صدر تھے۔ پہلی اور دوسری بَراعظمی کانگریسوں کی تاریخ کے دوران مجموعی طور پر آٹھ صدور رہے۔

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock, and Hancock presided from May 24, 1775 until October 31, 1777. Henry Laurens presided from November 1, 1777 until December 9, 1778. John Jay presided from December 10, 1778 until September 28, 1779. Samuel Huntington presided from September 28, 1779 until July 9, 1781. Thomas McKean presided from July 10, 1781 until November 4, 1781.

دومین رئیس دومین کنگرۀ قاره‌ای، جان هنکاک بود، و هنکاک از ۲۴ مه ۱۷۷۵ تا ۳۱ اکتبر ۱۷۷۷ ریاست کرد. هنری لورنس از ۱ نوامبر ۱۷۷۷ تا ۹ دسامبر ۱۷۷۸ ریاست کرد. جان جی از ۱۰ دسامبر ۱۷۷۸ تا ۲۸ سپتامبر ۱۷۷۹ ریاست کرد. ساموئل هانتینگتون از ۲۸ سپتامبر ۱۷۷۹ تا ۹ ژوئیه ۱۷۸۱ ریاست کرد. توماس مک‌کین از ۱۰ ژوئیه ۱۷۸۱ تا ۴ نوامبر ۱۷۸۱ ریاست کرد.

Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses. This identifies that during the two periods of the Continental Congresses there were eight presidents, but the president that was the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was of the seven men who were presidents, but as Randolph presided twice in that history, he also represents the eighth, that was of the seven.

پیتن رَندالف نخستین رئیسِ هر دو کنگرهٔ قاره‌ایِ اول و دوم بود. این امر نشان می‌دهد که در طول دو دورهٔ کنگره‌های قاره‌ای، هشت دورهٔ ریاست وجود داشت، اما شخصی که نخستین رئیسِ هر یک از آن دو دوره بود، همان یک نفر بود. بنابراین، هرچند هشت دورهٔ ریاست وجود داشت، در واقع تنها هفت رئیس وجود داشتند. نخستین رئیس، یکی از آن هفت مردی بود که رئیس بودند؛ اما چون رَندالف در آن تاریخ دو بار ریاست کرد، او همچنین نمایندهٔ هشتمی است که از آن هفت بود.

In the history of the Continental Congresses, the Revolutionary War was managed by the Congress. For this reason, George Washington was never a president in that period, for he had been appointed as the first Commander and Chief over the military.

در تاریخ کنگره‌های قاره‌ای، جنگ انقلابی به‌وسیلۀ کنگره اداره می‌شد. از این‌رو، جرج واشنگتن در آن دوره هرگز رئیس‌جمهور نبود، زیرا او به‌عنوان نخستین فرمانده کل قوا بر نیروهای نظامی منصوب شده بود.

Being the first president of both periods Randolph represents two witnesses typifying the first actual president, who was George Washington. Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, but also that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven.

به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهورِ هر دو دوره، رَندولف نمایانگرِ دو شاهدی است که نخستین رئیس‌جمهورِ واقعی، یعنی جورج واشنگتن، را نمونه‌وار می‌نمایانند. واشنگتن به‌وسیلهٔ رَندولف بازنمایی می‌شود؛ و ازاین‌رو رَندولف، به‌عنوان نمادی از واشنگتن، هم ویژگی‌های نبویِ رَندولفِ نخستین رئیس‌جمهور را منتقل می‌سازد، و نیز این را که رَندولف هشتم بود، و از آن هفت بود. پس جورج واشنگتن، به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور و نخستین فرماندهٔ کل، از لحاظ نبوی نیز هشتم بود، و از آن هفت بود.

Jesus illustrates the end of a thing with the beginning, so the last president and Commander and Chief will be the eighth, that is of the seven. This prophetic fact is established in the history of the First and Second Continental Congresses which is represented by the date of the first waymark of 1776, and publication of the Declaration of Independence.

عیسی پایانِ یک چیز را با آغاز آن تصویر می‌کند؛ از این‌رو، آخرین رئیس‌جمهور و فرماندهِ کل، هشتمین خواهد بود، یعنی از آن هفت. این حقیقتِ نبوی در تاریخِ نخستین و دومین کنگره‌های قاره‌ای، که با تاریخِ نخستین وِی‌مارکِ 1776 و انتشارِ اعلامیهٔ استقلال نمایانده می‌شود، تثبیت شده است.

The waymark of 1776 typifies September 11, 2001, and the Patriot Act, where American independence was placed under the authority of Roman law, and no longer under English law. It marks the beginning of the prophetic period that prepares the way for the papacy to once again take the throne of the earth at the soon-coming Sunday law.

نشانۀ راهِ ۱۷۷۶، ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و «قانون میهن‌پرستی» را به‌گونه‌ای نمادین مجسّم می‌سازد؛ هنگامی که استقلال آمریکا تحت اقتدار قانون روم قرار گرفت و دیگر تحت قانون انگلستان نبود. این، آغاز آن دورۀ نبوی را نشان می‌دهد که راه را آماده می‌سازد تا پاپیّت در قانون یک‌شنبه‌ایِ قریب‌الوقوع، بار دیگر تختِ زمین را در اختیار گیرد.

As with the prophetic period represented by 1776, the prophetic period represented the history from the conclusion of the Second Continental Congress in 1781 to 1789, which is the date that identifies the waymark associated with the publication of the Constitution. In that history there were also eight presidents. The history of 1781 to 1789 is the history of the Articles of Confederation. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification of the Constitution in 1789.

همان‌گونه که در مورد دورهٔ نبویِ نمایان‌شده به‌وسیلهٔ 1776 بود، این دورهٔ نبوی نیز تاریخِ فاصلهٔ میان پایان دومین کنگرهٔ قاره‌ای در 1781 تا 1789 را نمایندگی می‌کرد؛ تاریخی که نشانهٔ راهِ مرتبط با انتشار قانون اساسی را مشخص می‌سازد. در آن تاریخ نیز هشت رئیس‌جمهور وجود داشتند. تاریخِ 1781 تا 1789، تاریخِ اصولِ کنفدراسیون است. اصولِ کنفدراسیون نمایانگر نخستین قانون اساسی بود، اما ضعفِ اصولِ کنفدراسیون به جایگزینی آن و تصویب قانون اساسی در 1789 انجامید.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the two Continental Congresses, and one who was also a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

در آن دوره، آن هشت رئیس‌جمهور شامل هفت رئیس‌جمهور بودند که در تاریخِ دو کنگرهٔ قاره‌ای رئیس‌جمهور نبودند، و یک نفر که در آن نخستین دورهٔ نبوی نیز رئیس‌جمهور بود. جان هنکاک هم در دومین کنگرهٔ قاره‌ای خدمت کرد، و نیز در دوره‌ای که به‌وسیلهٔ مواد کنفدراسیون نمایانده می‌شود. در سطح نبوی، تنها هفت مرد بودند که در طول دو کنگرهٔ قاره‌ای رئیس‌جمهور بودند؛ ازاین‌رو از نظر نبوی، جان هنکاک یکی از آن هشت نفر در دورهٔ مواد کنفدراسیون بود، اما او همچنین یکی از آن هفت مرد از دورهٔ پیشین نیز بود. بنابراین، او هشتمی بود که از آن هفت بود.

The second prophetic period, represented by 1789, also had a president (Hancock) who was the eighth, but of the seven, as was Payton Randolph in the first prophetic period represented by 1776. 1789 aligns with and represents the January 6, 2021 Pelosi trials.

دورهٔ نبویِ دوم، که با سال ۱۷۸۹ نمایانده می‌شود، نیز رئیسی (هنکاک) داشت که هشتمین بود، اما از آن هفت بود؛ همان‌گونه که پیتون رندولف در دورهٔ نبویِ نخست، که با ۱۷۷۶ نمایانده می‌شود، چنین بود. ۱۷۸۹ با محاکمات پلوسی در ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱ هم‌راستا است و نمایندهٔ آن‌هاست.

> “The Lord has faithful watchmen on the walls of Zion to cry aloud and spare not, to lift up their voice like a trumpet, and show His people their transgression and the house of Jacob their sins. The Lord has permitted the enemy of truth to make a determined effort against the Sabbath of the fourth commandment. He designs by this means to awaken a decided interest in that question which is a test for the last days. This will open the way for the third angel’s message to be proclaimed with power.

> خداوند دیده‌بانان امینی بر حصارهای صهیون دارد تا با آواز بلند ندا دهند و دریغ نورزند، آواز خویش را چون کرنا برآورند، و تعدّی قوم او و گناهان خاندان یعقوب را بر ایشان آشکار سازند. خداوند اجازه داده است که دشمنِ حقیقت تلاشی قاطع بر ضدّ سَبَتِ فرمان چهارم به عمل آورد. او قصد دارد بدین وسیله توجهی جدّی به آن مسئله برانگیزد که برای ایّام آخر محک است. این، راه را خواهد گشود تا پیام فرشتهٔ سوم با قدرت اعلام گردد.

> “Let not one who believes the truth, be silent now. None should be careless now; let all urge their petitions at the throne of grace, pleading the promise, ‘Whatsoever ye shall ask in my name, that will I do’ (John 14:13). It is a perilous time now. If this land of boasted liberty is preparing to sacrifice every principle which enters into her Constitution, making decrees to suppress religious freedom, and for the enforcing of papal falsehood and delusion, then the people of God need to present their petitions in faith to the Most High. There is every encouragement, in the promises of God, for those who put their trust in Him. The prospect of being brought into personal danger and distress, need not cause despondency, but should quicken the vigor and hopes of God’s people; for the time of their peril is the season for God to grant them clearer manifestations of His power.

> «اکنون هیچ‌کس که به حقیقت ایمان دارد، خاموش نماند. اکنون هیچ‌کس نباید بی‌اعتنا باشد؛ بلکه همه باید عرایض خود را با اصرار بر تخت فیض عرضه کنند و به این وعده تمسک جویند که: “هر آنچه به نام من سؤال کنید، آن را به‌جا خواهم آورد” (یوحنا 14:13). اکنون زمانی پرخطر است. اگر این سرزمینِ آزادیِ مورد تفاخر، خود را برای قربانی کردن هر اصلی که در قانون اساسی آن داخل است آماده می‌سازد، و فرمان‌هایی برای سرکوب آزادی دینی و برای تحمیلِ باطل و فریبِ پاپی صادر می‌کند، در آن صورت قوم خدا باید درخواست‌های خود را با ایمان به حضور حضرتِ اعلی تقدیم کنند. در وعده‌های خدا برای آنان که بر او توکل می‌کنند، هرگونه تشویق وجود دارد. چشم‌اندازِ گرفتار آمدن در خطر و تنگنای شخصی، نباید موجب یأس گردد، بلکه باید نیرو و امیدِ قوم خدا را برانگیزد؛ زیرا زمانِ مخاطرهٔ ایشان، موسمِ آن است که خدا تجلیات روشن‌تری از قدرت خویش به آنان عطا فرماید.»

> “We are not to sit in calm expectancy of oppression and tribulation, and fold our hands, doing nothing to avert the evil. Let our united cries be sent up to heaven. Pray and work, and work and pray. But let none act rashly. Learn as never before that you must be meek and lowly in heart. You must not bring a railing accusation against any, whether individuals or churches. Learn to deal with minds as Christ did. Sharp things must sometimes be spoken; but be sure that the Holy Spirit of God is abiding in your heart before you speak the clear-cut truth; then let it cut its way. You are not to do the cutting.” Selected Messages, book 2, 370.

> «ما نباید در انتظار آرامِ ستم و مصیبت بنشینیم و دست روی دست بگذاریم و برای جلوگیری از شر هیچ نکنیم. بگذارید فریادهای متحد ما به آسمان برخیزد. دعا کنید و کار کنید، و کار کنید و دعا کنید. اما هیچ‌کس با شتابزدگی عمل نکند. اکنون بیش از هر زمان دیگر بیاموزید که باید حلیم و در دل فروتن باشید. نباید بر ضد هیچ‌کس، خواه اشخاص و خواه کلیساها، اتهام افترازننده بیاورید. بیاموزید که با اذهان همان‌گونه رفتار کنید که مسیح رفتار می‌کرد. گاه باید سخنان تند گفته شود؛ اما پیش از آنکه حقیقتِ صریح و قاطع را بر زبان آورید، یقین حاصل کنید که روح‌القدس خدا در قلب شما ساکن است؛ سپس بگذارید حقیقت راه خود را ببرد. شما نباید برنده باشید.» Selected Messages, book 2, 370.

The second waymark in the prophetic period of preparation represented by the Constitution identifies that the Constitution is to be overturned at the next waymark. That second waymark has been typified by John the Baptist, and also by the decree of Justinian, which both identified and presented a warning in connection with the arrival of the last event represented in the period. For John it was the empowerment of Christ as He confirmed His covenant of life with His precious blood, and for Justinian it was the empowerment of the antichrist, who was to ratify his covenant of death with the blood of the martyrs.

دومین راه‌نشان در دورهٔ نبویِ آمادگی که به‌وسیلهٔ قانون اساسی بازنمایی می‌شود، مشخص می‌سازد که قانون اساسی در راه‌نشان بعدی باید واژگون گردد. آن راه‌نشانِ دوم به‌وسیلهٔ یحییِ تعمیددهنده، و نیز به‌وسیلهٔ فرمان یوستی‌نیان، نمونه‌سازی شده است؛ که هر دو، در پیوند با فرارسیدنِ آخرین رویدادِ بازنمایی‌شده در آن دوره، هم شناسایی کردند و هم هشداری ارائه نمودند. برای یحیی، آن رویداد، اقتدار یافتنِ مسیح بود، آنگاه که او عهدِ حیاتِ خویش را با خونِ گران‌بهای خود تأیید کرد؛ و برای یوستی‌نیان، آن رویداد، اقتدار یافتنِ ضدّ مسیح بود، که می‌بایست عهدِ مرگِ خویش را با خونِ شهیدان مُهر و تثبیت کند.

The Constitution in 1789 identified the empowerment of the two horns of the earth beast, and in so doing, 1789 identified the soon coming destruction of the earth beast’s two horns of power, as represented by the Alien and Sedition Acts in 1798. When the two witnesses were slain in the streets in the year 2020, they identified and warned of a sustained attack upon the Constitution that are symbolized by the January 6, 2021, Pelosi trials.

قانونِ اساسی در سال 1789 توانمندسازیِ دو شاخِ وحشِ زمین را مشخص ساخت، و بدین‌سان، 1789 نابودیِ قریب‌الوقوعِ دو شاخِ قدرتِ وحشِ زمین را نیز، چنان‌که به‌وسیلهٔ قوانینِ بیگانگان و فتنه در 1798 بازنمایی شده است، مشخص نمود. هنگامی که آن دو شاهد در سال 2020 در کوچه‌ها کشته شدند، آنان حمله‌ای پایدار بر ضد قانونِ اساسی را که به‌وسیلهٔ محاکماتِ پلوسی در 6 ژانویهٔ 2021 نمادین شده است، مشخص کردند و دربارهٔ آن هشدار دادند.

January 6, 2021 is the warning about the empowerment of the papacy at the soon-coming Sunday law, as typified by the decree of Justinian in the year 533. January 6, 2021 and the year 533, both give warning of the soon coming Sunday law, as typified by the Sunday law in 538 at the Council of Orleans, and by the Alien and Sedition Acts in 1798, which typified the earth beast speaking as a dragon at the soon coming Sunday law.

۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱ هشداری است دربارهٔ توانمند شدن پاپیّت در قانون یکشنبه‌ایِ به‌زودی‌درراه، چنان‌که این امر به‌وسیلهٔ فرمان ژوستینیان در سال ۵۳۳ نمونه‌سازی شده است. ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱ و سال ۵۳۳، هر دو نسبت به قانون یکشنبه‌ایِ به‌زودی‌درراه هشدار می‌دهند، چنان‌که این امر به‌وسیلهٔ قانون یکشنبه در سال ۵۳۸ در شورای اورلئان، و نیز به‌وسیلهٔ قوانین بیگانگان و فتنه در ۱۷۹۸ نمونه‌سازی شد، که نمونه‌ای از سخن گفتنِ وحشِ زمین همچون اژدها در قانون یکشنبه‌ایِ به‌زودی‌درراه بود.

At the Sunday law the deadly wound of the papacy will be healed, and the eighth head of Revelation chapter seventeen, that is of the seven heads, will be resurrected. The Alien and Sedition Acts of 1798, represents the earth beast speaking as a dragon, when it not only enforces the worship of the sun, but thereafter forces the entire world to accept the authority of the sea beast of Revelation chapter thirteen, as the eighth head that is of the seven heads. Therefore, in each of the three periods represented within the period of preparation by 1776, 1789 and 1798, the prophetic enigma of the eighth, being of the seven is prophetically represented.

در زمان قانون یکشنبه، زخمِ مهلکِ پاپیّت شفا خواهد یافت، و سرِ هشتمِ مکاشفه باب هفدهم، که از آنِ هفت سر است، زنده خواهد شد. قوانین «بیگانگان و فتنه‌انگیزی» سال ۱۷۹۸، نمایانگر آن است که وحشِ زمین چون اژدها سخن می‌گوید؛ آنگاه که نه تنها پرستشِ خورشید را تحمیل می‌کند، بلکه پس از آن تمام جهان را وادار می‌سازد تا اقتدارِ وحشِ دریا از مکاشفه باب سیزدهم را، به‌عنوان سرِ هشتمی که از آنِ هفت سر است، بپذیرد. بنابراین، در هر یک از سه دوره‌ای که در درونِ دورهٔ آمادگی به‌وسیلهٔ ۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸ نمایان شده‌اند، معمای نبویِ «هشتم، که از آنِ هفت است» به‌گونه‌ای نبوی به تصویر کشیده شده است.

The first two waymarks (1776 and 1789), that identify the enigma, address the riddle being accomplished within the prophetic history of the earth beast, and the third waymark identifies the enigma being accomplished for the papal power.

نخستین دو نشانهٔ راه (1776 و 1789) که معما را شناسایی می‌کنند، به رازی می‌پردازند که در درون تاریخ نبوتیِ وحشِ زمین به انجام می‌رسد، و سومین نشانهٔ راه، معمایی را که برای قدرت پاپی به انجام می‌رسد، شناسایی می‌کند.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “‘Saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast.’ Here is clearly presented a form of government in which the legislative power rests with the people, a most striking evidence that the United States is the nation denoted in the prophecy.

> «به ساکنان زمین می‌گوید که برای وحش، تصویری بسازند.» در اینجا به‌روشنی شکلی از حکومت عرضه شده است که در آن قدرت قانون‌گذاری در اختیار مردم قرار دارد؛ و این آشکارترین گواهی است بر اینکه ایالات متحده همان ملتی است که در این نبوت بدان اشاره شده است.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> «اما “تصویرِ وحش” چیست؟ و چگونه باید ساخته شود؟ این تصویر به‌وسیلهٔ وحشِ دوشاخ ساخته می‌شود، و تصویری برای آن وحش است. همچنین آن را تصویرِ وحش نیز می‌نامند. پس برای آنکه بدانیم این تصویر چگونه است و چگونه باید ساخته شود، باید ویژگی‌های خودِ آن وحش—یعنی پاپیّت—را بررسی کنیم.»

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.

> «وقتی کلیسای اولیه با دور شدن از سادگیِ انجیل و پذیرفتن آیین‌ها و رسومِ بت‌پرستان فاسد شد، روح و قدرتِ خدا را از دست داد؛ و برای آنکه بر وجدان‌های مردم تسلط یابد، در پیِ پشتیبانیِ قدرتِ دنیوی برآمد. نتیجه، پاپیّت بود؛ کلیسایی که قدرتِ دولت را در اختیار گرفت و آن را برای پیشبرد مقاصدِ خود، به‌ویژه برای مجازاتِ «بدعت»، به کار برد. برای آنکه ایالات متحده تصویری از وحش بسازد، قدرتِ مذهبی باید چنان بر حکومتِ مدنی تسلط یابد که اقتدارِ دولت نیز به وسیلهٔ کلیسا برای تحققِ مقاصدِ خود به کار گرفته شود.»

> “Whenever the church has obtained secular power, she has employed it to punish dissent from her doctrines. Protestant churches that have followed in the steps of Rome by forming alliance with worldly powers have manifested a similar desire to restrict liberty of conscience. An example of this is given in the long-continued persecution of dissenters by the Church of England. During the sixteenth and seventeenth centuries, thousands of nonconformist ministers were forced to flee from their churches, and many, both of pastors and people, were subjected to fine, imprisonment, torture, and martyrdom.

> «هرگاه کلیسا به قدرت دنیوی دست یافته است، آن را برای مجازاتِ مخالفت با تعالیم خود به کار برده است. کلیساهای پروتستانی که با ایجاد اتحاد با قدرت‌های دنیوی در گام‌های روم گام نهاده‌اند، میلی مشابه برای محدود ساختن آزادی وجدان از خود نشان داده‌اند. نمونه‌ای از این امر در آزار و اذیتِ دیرپایِ مخالفان به‌وسیلهٔ کلیسای انگلستان دیده می‌شود. در طی قرون شانزدهم و هفدهم، هزاران خادمِ غیرهمسو ناگزیر شدند از کلیساهای خود بگریزند، و بسیاری، چه از شبانان و چه از مردم، در معرض جریمه، زندان، شکنجه، و شهادت قرار گرفتند.»

> “It was apostasy that led the early church to seek the aid of the civil government, and this prepared the way for the development of the papacy—the beast. Said Paul: ‘There’ shall ‘come a falling away, … and that man of sin be revealed.’ 2 Thessalonians 2:3. So apostasy in the church will prepare the way for the image to the beast.

> «این ارتداد بود که کلیسای اولیه را بر آن داشت تا در پی یاری حکومت مدنی برآید، و همین راه را برای شکل‌گیری پاپیّت—آن وحش—هموار ساخت. پولس گفت: “ابتدا ارتداد واقع خواهد شد، … و آن مرد گناه آشکار خواهد گردید.” ۲ تسالونیکیان ۲:۳. پس ارتداد در کلیسا راه را برای تصویرِ وحش آماده خواهد ساخت.»

> “The Bible declares that before the coming of the Lord there will exist a state of religious declension similar to that in the first centuries. ‘In the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, trucebreakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof.’ 2 Timothy 3:1–5. ‘Now the Spirit speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ 1 Timothy 4:1. Satan will work ‘with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ And all that ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ will be left to accept ‘strong delusion, that they should believe a lie.’ 2 Thessalonians 2:9–11. When this state of ungodliness shall be reached, the same results will follow as in the first centuries.” The Great Controversy, 443, 444.

> کتاب‌مقدس اعلام می‌کند که پیش از آمدن خداوند، حالتی از انحطاط دینی پدید خواهد آمد که همانند وضعیت سده‌های نخستین است. «بدان که در ایام آخر، زمان‌های سخت پدید خواهد آمد؛ زیرا مردم خوددوست، طماع، لاف‌زن، متکبر، کفرگو، نافرمانِ والدین، ناسپاس، ناپاک، بی‌عاطفه، پیمان‌شکن، افترازننده، بی‌خویشتندار، خشن، دشمنِ نیکان، خائن، بی‌پروا، خودپسند، و عاشقِ لذت بیش از عاشقِ خدا خواهند بود؛ که صورت دینداری را دارند، لیکن قوّت آن را انکار می‌کنند.» دوم تیموتائوس ۳:۱–۵. «و امّا روح صریحاً می‌گوید که در زمان‌های آخر، بعضی از ایمان برگشته، به ارواحِ گمراه‌کننده و تعلیماتِ دیوها گوش خواهند سپرد.» اول تیموتائوس ۴:۱. شیطان «با هر گونه قدرت و آیات و عجایبِ دروغین، و با هر فریبِ ناراستی» عمل خواهد کرد. و همهٔ آنان که «محبتِ حقیقت را نپذیرفتند تا نجات یابند»، واگذاشته خواهند شد تا «ضلالتی نیرومند را بپذیرند، تا دروغ را باور کنند.» دوم تسالونیکیان ۲:۹–۱۱. هنگامی که این حالتِ بی‌دینی به اوج خود برسد، همان نتایجی پدید خواهد آمد که در سده‌های نخستین پدید آمد.» نبرد عظیم، ۴۴۳، ۴۴۴.

Back to Articles