Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Eight

کتاب یوئیل و کلیسای لائودیکیهٔ ادونتیست‌های روز هفتم - شمارهٔ سی‌وهشت

Number Thirty-Eight

عدد سی‌وهشت

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The test of the Bread of Heaven was the omega test of discipleship in the days of Jesus, and it was also the omega in relation to the manna test that is represented in the alpha of ancient Israel’s covenant history. The beginning was manna; the end was the Bread of Heaven. The omega is always the largest, so the largest desertion of disciples’ marks Capernaum as the omega in the history of Christ and the test of discipleship.

آزمون نانِ آسمان، در ایام عیسی، آزمونِ اُمگای شاگردی بود؛ و نیز در نسبت با آزمونِ مَنّا که در آلفای تاریخِ عهدِ اسرائیلِ باستان نمود یافته است، اُمگا به‌شمار می‌آمد. آغاز، مَنّا بود؛ پایان، نانِ آسمان. اُمگا همواره بزرگ‌ترین است؛ ازاین‌رو، بزرگ‌ترین ترکِ پیروان، کَفْرناحوم را در تاریخِ مسیح و در آزمونِ شاگردی به‌عنوان اُمگا مشخص می‌سازد.

> Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:24–28.

> پس عیسیٰ نے اپنے شاگردوں سے فرمایا، اگر کوئی میرے پیچھے آنا چاہے تو اپنے آپ کا انکار کرے، اور اپنی صلیب اٹھائے، اور میرے پیچھے چلے۔ کیونکہ جو کوئی اپنی جان بچانا چاہے گا وہ اسے کھو دے گا؛ اور جو کوئی میری خاطر اپنی جان کھو دے گا وہ اسے پائے گا۔ کیونکہ انسان کو کیا فائدہ، اگر وہ ساری دنیا حاصل کر لے اور اپنی ہی جان کا نقصان اٹھائے؟ یا انسان اپنی جان کے بدلے کیا دے گا؟ کیونکہ ابنِ آدم اپنے باپ کے جلال میں اپنے فرشتوں کے ساتھ آئے گا؛ اور اُس وقت وہ ہر ایک کو اُس کے اعمال کے مطابق بدلہ دے گا۔ میں تم سے سچ کہتا ہوں کہ جو یہاں کھڑے ہیں اُن میں سے بعض ایسے ہیں جو موت کا مزہ ہرگز نہ چکھیں گے جب تک کہ ابنِ آدم کو اپنے بادشاہی میں آتے نہ دیکھ لیں۔ متی 16:24–28۔

Capernaum is an omega test. The test at Capernaum is the test of oil in the parable of the ten virgins; that begins at the cry at midnight, and initiates a period that includes the foolish virgins recognizing they have no oil. They then begin to panic as they approach the closing door of the Sunday law, as represented in the crisis at Capernaum in John 6:66. Prophetically they are “ashamed.”

کپرناحوم آزمونی اُمِگایی است. آزمونِ کپرناحوم، آزمونِ روغن در مَثَلِ ده باکره است؛ این آزمون با فریادِ نیمه‌شب آغاز می‌شود، و دوره‌ای را شروع می‌کند که در آن باکرگانِ جاهل درمی‌یابند که روغنی ندارند. آنگاه، هنگامی که به درِ در حالِ بسته‌شدنِ قانونِ یکشنبه نزدیک می‌شوند، هراسان می‌گردند؛ چنان‌که در بحرانِ کپرناحوم در یوحنا 6:66 بازنمون یافته است. از لحاظِ نبوی، آنان «شرمسار» هستند.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> اینک ایامى مى‌آید، مى‌گوید خداوند یهوه، که در زمین قحطى خواهم فرستاد؛ نه قحطىِ نان و نه تشنگىِ آب، بلکه قحطىِ شنیدن کلام خداوند. و از دریا تا دریا سرگردان خواهند شد، و از شمال تا به مشرق، این‌سو و آن‌سو خواهند دوید تا کلام خداوند را بجویند، و آن را نخواهند یافت. در آن روز، دوشیزگانِ زیبا و جوانان از تشنگى بی‌حال خواهند شد. آنان که به گناه سامره قسم مى‌خورند و مى‌گویند: اى دان، معبود تو زنده است؛ و: آیینِ بئرشبع زنده است؛ همانان فرو خواهند افتاد و دیگر هرگز برنخواهند خاست. عاموس ۸:‏۱۱–۱۴

The omega test at Capernaum typifies the omega test that follows the foundational test of 2024. The omega test is where the bride is sealed in advance of the Sunday law. It is where the separation is forever finalized, for once she is pure, no more strangers (Gentiles) will walk through Jerusalem anymore forever.

آزمون اُمگا در کَفَرناحوم، نمودِ پیشینیِ آزمون اُمگایی است که در پیِ آزمونِ بنیادینِ سال 2024 می‌آید. آزمون اُمگا همان جایی است که عروس، پیش از قانون یکشنبه، مُهر می‌شود. آنجاست که جدایی برای همیشه نهایی می‌گردد، زیرا هنگامی که او پاک شود، دیگر هیچ بیگانه‌ای (امّت‌ها) تا ابد از اورشلیم عبور نخواهد کرد.

> The Lord also shall roar out of Zion, and utter his voice from Jerusalem; and the heavens and the earth shall shake: but the Lord will be the hope of his people, and the strength of the children of Israel. So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more.

> خداوند نیز از صهیون غرّش خواهد کرد و آواز خویش را از اورشلیم برخواهد آورد؛ و آسمان‌ها و زمین متزلزل خواهند شد؛ اما خداوند امید قوم خویش و قوت بنی‌اسرائیل خواهد بود. پس خواهید دانست که من یهوه، خدای شما، هستم که در صهیون، کوه مقدس من، ساکنم؛ آنگاه اورشلیم مقدس خواهد بود، و دیگر هیچ بیگانه‌ای از میان آن عبور نخواهد کرد.

> And it shall come to pass in that day, that the mountains shall drop down new wine, and the hills shall flow with milk, and all the rivers of Judah shall flow with waters, and a fountain shall come forth of the house of the Lord, and shall water the valley of Shittim.

> و در آن روز واقع خواهد شد که کوه‌ها شرابِ نو خواهند چکاند، و تپه‌ها از شیر جاری خواهند شد، و تمامی نهرهای یهودا از آب‌ها روان خواهند گردید، و چشمه‌ای از خانهٔ خداوند بیرون خواهد آمد و وادیِ شِطّیم را سیراب خواهد ساخت.

> Egypt shall be a desolation, and Edom shall be a desolate wilderness, for the violence against the children of Judah, because they have shed innocent blood in their land. But Judah shall dwell forever, and Jerusalem from generation to generation. For I will cleanse their blood that I have not cleansed: for the Lord dwelleth in Zion. Joel 3:16–21.

> مصر ویران خواهد شد، و ادوم بیابانی متروک خواهد گردید، به‌سبب ستمی که بر فرزندان یهودا روا داشته‌اند، زیرا در سرزمین ایشان خون بی‌گناهان را ریخته‌اند. اما یهودا تا ابد مسکون خواهد بود، و اورشلیم از نسلی به نسل دیگر. زیرا من خون ایشان را که پاک نساخته بودم، پاک خواهم ساخت؛ زیرا خداوند در صهیون ساکن است. یوئیل ۳:‏۱۶–۲۱

Jerusalem is cleansed of sin in the final movements of the investigative judgment, which in Zechariah chapter three, is where the white linen Philadelphian garment is given to Joshua to replace the dirty Laodicean garment. “Then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her anymore,” for the wheat has been separated from the tares and gathered as a first fruit offering. This occurs in the omega test, and it occurs when the windows of heaven are opened, and Jesus cast the jewels into the casket and says to the world, “come and see.” “Come and see” the ensign of my kingdom, my bride, my offering of Levites as in days of old. “Come and see” my temple, my casket full of jewels—each prepared as part of the crown of the kingdom of glory.

اورشلیم در واپسین مراحلِ داوریِ تحقیقی از گناه پاک می‌شود؛ همان‌گونه که در فصل سومِ زکریا آمده است، جایی که جامهٔ سفیدِ کتانیِ فیلادلفیایی به یوشع داده می‌شود تا به جای جامهٔ چرکینِ لائودیکیه‌ای قرار گیرد. «آنگاه اورشلیم مقدّس خواهد بود، و دیگر هیچ بیگانه‌ای از آن عبور نخواهد کرد»، زیرا گندم از کَرکاس‌ها جدا شده و همچون هدیهٔ نوبرانه گرد آورده شده است. این در آزمونِ اُمگا واقع می‌شود، و هنگامی واقع می‌شود که پنجره‌های آسمان گشوده می‌گردد، و عیسی جواهرات را در صندوق می‌افکند و به جهان می‌گوید: «بیایید و ببینید.» «بیایید و ببینید» عَلَمِ پادشاهیِ مرا، عروسِ مرا، پیشکشِ لاویانِ مرا، چنان‌که در ایامِ قدیم بود. «بیایید و ببینید» هیکلِ مرا، صندوقِ پر از جواهرِ مرا—که هر یک مهیا شده‌اند تا جزئی از تاجِ پادشاهیِ جلال باشند.

The foundational alpha test of 2024, leads to the temple omega test. The omega test occurs when the windows of heaven are opened, which is when the bride makes herself ready. The foolish virgins and their false peace and safety latter rain message are blown out through the open windows by the wind, for the message of this history is the message of the east wind. The message is Isaiah’s rough wind that is stayed, in the day of the east wind; it is John’s four winds that are restrained during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

بنیادی آزمونِ الفای سالِ ۲۰۲۴ به آزمونِ اومگای هیکل منتهی می‌شود. آزمونِ اومگا هنگامی واقع می‌شود که روزنه‌های آسمان گشوده می‌گردند، یعنی زمانی که عروس خویشتن را مهیا می‌سازد. باکره‌گانِ جاهل و پیامِ بارانِ اخیرِ ایشان دربارهٔ صلح و امنیتِ کاذب، به‌وسیلهٔ باد از خلالِ روزنه‌های گشوده به بیرون رانده می‌شوند، زیرا پیامِ این تاریخ، پیامِ بادِ شرقی است. این پیام، همان بادِ تندِ اشعیاست که در روزِ بادِ شرقی بازداشته می‌شود؛ و همان چهار بادی است که در زمانِ مهر زدنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار، در مکاشفهٔ یوحنا مهار می‌گردند.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> «فرشتگان چهار باد را نگاه داشته‌اند، که به‌صورت اسبی خشمگین تصویر شده‌اند؛ اسبی که می‌کوشد خود را رها سازد و بر سراسر روی زمین بتازد و در مسیر خویش ویرانی و مرگ به‌بار آورد.»

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> «آیا باید بر همان آستانهٔ جهان ابدی به خواب رویم؟ آیا باید کُند و سرد و مرده باشیم؟ آه، کاش در کلیساهای ما روح و نَفَسِ خدا در قوم او دمیده شود، تا بر پای‌های خویش بایستند و زنده گردند.» Manuscript Releases، جلد 20، ص. 217.

Those who reject that message of the east wind of Islam, are blown out the window by the wind—the very symbol of their rebellion. The rubbish of error is forever attached to the foolish class who have no oil. Ephraim has again been joined to its idols. They rejected the increase of the knowledge of the sealing time, and its relation to Islam of the third woe. God will turn the glory of their counterfeit latter rain message into “shame.”

کسانی که آن پیامِ بادِ شرقیِ اسلام را رد می‌کنند، به‌وسیلهٔ باد از پنجره به بیرون رانده می‌شوند—همان نمادِ شورشِ ایشان. زبالهٔ ضلالت برای همیشه به آن طبقهٔ نادان که روغنی ندارند چسبیده است. افرایم بار دیگر با بت‌های خود پیوسته شده است. آنان افزایشِ معرفتِ زمانِ مُهر را، و ارتباط آن را با اسلامِ وایِ سوم، رد کردند. خداوند جلالِ پیامِ بارانِ آخِرِ جعلیِ ایشان را به «شرم» بدل خواهد کرد.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children.

> قوم من از نبودِ معرفت هلاک شدند؛ زیرا تو معرفت را رد کرده‌ای، من نیز تو را رد خواهم کرد تا دیگر برای من کاهن نباشی؛ و چون شریعتِ خدای خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندان تو را فراموش خواهم کرد.

> As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord. Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall.

> چنان‌که ایشان افزون شدند، به همان‌سان بر ضدّ من گناه ورزیدند؛ پس جلال ایشان را به ننگ مبدّل خواهم ساخت. گناه قوم مرا می‌خورند، و دل خویش را بر عصیان ایشان می‌نهند. و چنان خواهد بود که قوم، همان‌گونه کاهن؛ و ایشان را به سبب راه‌هایشان مجازات خواهم کرد، و کردارهایشان را بدیشان بازخواهم گردانید. زیرا خواهند خورد و سیر نخواهند شد؛ زنا خواهند کرد و فزونی نخواهند یافت؛ زیرا از التفات به خداوند بازایستاده‌اند. زنا و شراب و شرابِ تازه دل را می‌رباید. قوم من از بت‌های چوبین خود مشورت می‌طلبند، و عصای ایشان برایشان اعلام می‌کند؛ زیرا روحِ زناکاری ایشان را به گمراهی کشانیده است، و از زیر فرمان خدای خویش به زنا رفته‌اند. بر قله‌های کوه‌ها قربانی می‌گذرانند، و بر تپّه‌ها، زیر بلوط‌ها و سپیدارها و نارون‌ها بخور می‌سوزانند، زیرا سایهٔ آنها نیکوست؛ از این رو دختران شما زنا خواهند کرد، و عروسان شما مرتکب زنا خواهند شد. دختران شما را هنگامی که زنا می‌کنند، و عروسان شما را هنگامی که مرتکب زنا می‌شوند، مجازات نخواهم کرد؛ زیرا خودِ ایشان با فاحشه‌ها کناره می‌گیرند، و با روسپیان قربانی می‌گذرانند؛ پس قومی که فاقد فهم است، سرنگون خواهد شد.

> Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place.

> اگرچہ تُو، اے اسرائیل، فاحشہ‌کاری کرے، تو بھی یہوداہ گناہ نہ کرے؛ اور نہ تم جلجال کو جاؤ، نہ بیت‌آون کو چڑھو، اور نہ یہ قسم کھاؤ کہ "خداوند حیات ہے۔" کیونکہ اسرائیل ایک سرکش بچھیا کی مانند پیچھے ہٹتا ہے؛ اب خداوند اُن کو وسیع میدان میں برّہ کی مانند چرائے گا۔

> Ephraim is joined to idols: let him alone.

> افرایم به بت‌ها پیوسته است؛ او را به حال خود واگذارید.

> Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:6–19.

> نوشیدنی ایشان ترش شده است؛ پیوسته زنا کرده‌اند؛ حاکمانش با شرمساری دوست می‌دارند که بگویند: «بدهید.» باد او را در بال‌های خود پیچیده است، و ایشان به سبب قربانی‌های خویش شرمسار خواهند شد. هوشع ۴:۶–۱۹.

The rubbish that is removed is both the foolish virgins and their erroneous doctrines which they are joined to. We are what we eat, and they rejected the message of the east wind, chose instead the lie which brings strong delusion in its wake, and became joined to their counterfeit peace and safety latter rain message. Joel’s new wine, is cut off from their mouths, right where Jeremiah becomes God’s mouth.

کُباله‌ای که برداشته می‌شود، هم باکره‌های نادان‌اند و هم تعالیم باطلی که بدان پیوسته‌اند. ما همان می‌شویم که می‌خوریم؛ و ایشان پیام بادِ شرقی را رد کردند و در عوض، آن دروغ را برگزیدند که در پیِ خود ضلالتی شدید می‌آورد، و به پیامِ بارانِ آخرِ صلح و سلامتیِ جعلیِ خویش پیوسته شدند. شرابِ تازهٔ یوئیل از دهان ایشان منقطع می‌گردد، درست در همان‌جا که ارمیا دهانِ خدا می‌شود.

> “In rejecting the truth, men reject its Author. In trampling upon the law of God, they deny the authority of the Law-giver. It is as easy to make an idol of false doctrines and theories as to fashion an idol of wood or stone. By misrepresenting the attributes of God, Satan leads men to conceive of Him in a false character. With many, a philosophical idol is enthroned in the place of Jehovah; while the living God, as He is revealed in His word, in Christ, and in the works of creation, is worshiped by but few. Thousands deify nature while they deny the God of nature. Though in a different form, idolatry exists in the Christian world today as verily as it existed among ancient Israel in the days of Elijah. The God of many professedly wise men, of philosophers, poets, politicians, journalists—the God of polished fashionable circles, of many colleges and universities, even of some theological institutions—is little better than Baal, the sun-god of Phoenicia.” The Great Controversy, 583.

> «با ردّ حقیقت، انسان‌ها پدیدآورندهٔ آن را رد می‌کنند. با پایمال کردن شریعت خدا، اقتدار شریعت‌دهنده را انکار می‌نمایند. ساختن بتی از آموزه‌ها و نظریه‌های دروغین، همان‌قدر آسان است که تراشیدن بتی از چوب یا سنگ. شیطان با تحریف صفات خدا، انسان‌ها را به این سوق می‌دهد که از او تصوری با شخصیتی کاذب داشته باشند. برای بسیاری، بتی فلسفی به جای یهوه بر تخت نشانده شده است؛ در حالی که خدای زنده، آن‌گونه که در کلامش، در مسیح، و در آثار آفرینش مکشوف شده است، جز از سوی اندکی پرستش نمی‌شود. هزاران تن، در حالی که خدای طبیعت را انکار می‌کنند، طبیعت را الوهیت می‌بخشند. هرچند به شکلی متفاوت، بت‌پرستی امروز در جهان مسیحیت نیز به همان حقیقتی وجود دارد که در میان اسرائیل باستان در روزگار ایلیا وجود داشت. خدای بسیاری از مردمانِ به‌ظاهر حکیم، از فلاسفه، شاعران، سیاستمداران و روزنامه‌نگاران — خدای محافل آراسته و مدپرست، بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها، و حتی برخی مؤسسات الهیاتی — چیزی بهتر از بَعْل، خدای خورشیدِ فینیقیه، نیست.» نبرد عظیم، 583.

At the separation of the genuine and false in Miller’s dream the wind carries the false virgins out, while the Lord seals His bride during the omega internal test of the open window.

در هنگام جداسازیِ حقیقی از کاذب در رؤیای میلر، باد باکره‌گانِ کاذب را به بیرون می‌راند، در حالی که خداوند در طی آزمون درونیِ امگا مربوط به پنجرهٔ گشوده، عروس خود را مُهر می‌نهد.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ببینید، من رسول خود را می‌فرستم، و او راه را پیش روی من مهیا خواهد ساخت؛ و آن خداوندی که شما طالب او هستید، ناگهان به هیکل خود خواهد آمد، یعنی آن رسولِ عهد که از او مسرورید؛ اینک او خواهد آمد، یهوهٔ صبایوت می‌گوید. لیکن کیست که روز آمدن او را تاب آورد؟ و کیست که هنگامی که ظاهر شود بایستد؟ زیرا او مانند آتشِ گدازنده و مثل صابونِ رخت‌شویان است. و او چون مصفّی‌کننده و پاک‌کنندهٔ نقره خواهد نشست؛ و پسرانِ لاوی را طاهر خواهد ساخت و ایشان را چون طلا و نقره تصفیه خواهد نمود، تا هدایایی به عدالت برای خداوند بگذرانند. آنگاه هدیهٔ یهودا و اورشلیم نزد خداوند مقبول خواهد افتاد، چنان‌که در ایام قدیم و در سال‌های دیرین. ملاکی ۳:۱–۴.

The sons of Levi are the sons of those Levites who were faithful at Aaron’s image of the beast test, and then again at Jeroboam’s image of the beast test. They are those who pass the image of the beast test, which is the test by which their eternal destiny is decided, and the test they must pass—before we are sealed.

پسران لاوی، پسرانِ آن لاویانی هستند که در آزمونِ تصویرِ وحشِ هارون وفادار بودند، و سپس بار دیگر در آزمونِ تصویرِ وحشِ یربعام. آنان کسانی‌اند که از آزمونِ تصویرِ وحش سرافراز بیرون می‌آیند؛ همان آزمونی که به‌واسطۀ آن سرنوشت ابدی ایشان تعیین می‌شود، و همان آزمونی که باید آن را بگذرانند—پیش از آنکه ما مُهر شویم.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> خداوند به‌روشنی بر من آشکار ساخته است که صورتِ وحش پیش از بسته شدنِ مهلتِ آزمایش تشکیل خواهد شد؛ زیرا این همان آزمونِ عظیم برای قومِ خدا خواهد بود که به‌وسیلهٔ آن، سرنوشتِ ابدیِ ایشان تعیین خواهد شد.

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> «این آزمایشی است که قوم خدا باید پیش از مُهر شدن از آن بگذرند. همهٔ کسانی که با نگاه‌داشتن شریعت او و سر باز زدن از پذیرفتن یک سَبَّتِ جعلی، وفاداری خود را به خدا ثابت کردند، زیر پرچم یهوه، خداوندگار خدا، قرار خواهند گرفت و مُهر خدای زنده را دریافت خواهند کرد. اما آنان که حقیقتِ با منشأ آسمانی را واگذارند و سَبَّتِ یکشنبه را بپذیرند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

The image of the beast test is the test before the mark of the beast test at the Sunday law, and it must be passed before the door closes.

امتحانِ شبیهِ وحش، امتحانی است که پیش از امتحانِ نشانِ وحش در قانونِ یکشنبه واقع می‌شود، و باید پیش از بسته شدنِ در سپری گردد.

It is the test that purifies the righteous and also separates the righteous from the unrighteous. It is the test where Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego are found to be visually fairer and fatter than those who ate the Babylonian diet. One class had eaten the bread of Heaven and the other the bread of Babylon. It is the test of bread in the synagogue at Capernaum.

این همان آزمونی است که صالحان را تطهیر می‌کند و نیز صالحان را از ناصالحان جدا می‌سازد. این همان آزمونی است که در آن دانیال، شدرک، میشک و عبدنغو از نظر ظاهر نیکوتر و فربه‌تر از کسانی یافت می‌شوند که از خوراک بابلی خورده بودند. یک گروه نان آسمان را خورده بودند و گروه دیگر نان بابل را. این همان آزمونِ نان در کنیسهٔ کفرناحوم است.

Externally the testing time that we are now in is the test of the image of the beast, the combination of church and state within the United States. The parallel internal testing time identifies a class of virgins who manifest the image of humanity and another class of virgins who manifest the image of Divinity combined with humanity. After Malachi identifies the purification and purging of the Levites, God proposes a test.

به‌طور بیرونی، زمانِ آزمایشی که اکنون در آن قرار داریم، آزمونِ تصویرِ وحش است؛ یعنی اتحادِ کلیسا و دولت در ایالات متحده. زمانِ آزمایشِ درونیِ موازی، گروهی از باکرگان را مشخص می‌سازد که تصویرِ انسانیت را آشکار می‌کنند، و گروهی دیگر از باکرگان را که تصویرِ الوهیتِ متحد با انسانیت را متجلی می‌سازند. پس از آن‌که ملاکی از تطهیر و پالایشِ لاویان سخن می‌گوید، خدا آزمونی را پیش می‌نهد.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts.

> و من برای داوری به شما نزدیک خواهم شد؛ و بر ضد جادوگران، و بر ضد زناکاران، و بر ضد آنان که سوگند دروغ می‌خورند، و بر ضد آنان که مزد مزدور را پایمال می‌کنند، و به بیوه‌زن و یتیم ستم روا می‌دارند، و حق غریب را منحرف می‌سازند، و از من نمی‌ترسند، شاهدی سریع خواهم بود، خداوندِ لشکرها می‌گوید.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:5, 6.

> زیرا من یهوه هستم و تغییر نمی‌کنم؛ از این‌رو شما، ای پسران یعقوب، نابود نشده‌اید. ملاکی ۳:۵، ۶.

The first test is to fear God, and the class that failed the testing of the Messenger of the Covenant are then addressed with five condemnations, one for each of the foolish virgins that align with being wretched, miserable, poor, blind, naked; five prophetic attributes for five foolish virgins that summarized under the phrase “and fear not me.” These are those who failed the foundational first alpha test. They failed because they did not understand that God never changes. These are those who failed the foundational external alpha test of 2024.

پہلا امتحان خدا کا خوف رکھنا ہے، اور وہ جماعت جو عہد کے فرشتہ کی آزمائش میں ناکام ہوئی، پھر پانچ مذمتوں کے ساتھ مخاطَب کی جاتی ہے، احمق کنواریوں میں سے ہر ایک کے لیے ایک، جو بدحال، قابلِ ترحم، غریب، اندھی، ننگی ہونے کے موافق ہیں؛ پانچ احمق کنواریوں کے لیے پانچ نبوی اوصاف، جو “اور مجھ سے نہیں ڈرتے” کے فقرے کے تحت خلاصہ ہوتے ہیں۔ یہی وہ لوگ ہیں جو بنیادی پہلے الفا امتحان میں ناکام ہوئے۔ وہ اس لیے ناکام ہوئے کہ انہوں نے یہ نہ سمجھا کہ خدا کبھی تبدیل نہیں ہوتا۔ یہی وہ ہیں جو 2024 کے بنیادی خارجی الفا امتحان میں ناکام ہوئے۔

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> «باید از تاریخ گذشته درس‌هایی آموخت؛ و توجه به این امور جلب می‌شود تا همه دریابند که خدا اکنون نیز بر همان اصولی عمل می‌کند که همواره کرده است. دست او اکنون نیز در کار او و در میان ملت‌ها همان‌گونه دیده می‌شود که از زمانی که انجیل نخستین‌بار به آدم در عدن اعلام شد، همواره دیده شده است.»

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> "داسې دورې شته چې د ملتونو او د کلیسا په تاریخ کې د بدلون او اوښتون پړاوونه وي. د خدای په عنایت کې، کله چې دغه بېلابېل بحرانونه راورسېږي، د هماغه وخت لپاره رڼا ورکول کېږي. که دا ومنل شي، نو روحاني پرمختګ رامنځته کېږي؛ او که رد شي، نو روحاني زوال او تباهي ورپسې راځي. څښتن په خپل کلام کې د انجیل د پرمختګ کوونکي کار څرګند کړی دی، لکه څنګه چې هغه په تېرو وختونو کې پر مخ وړل شوی، او په راتلونکي کې به هم وي، تر هغه وروستۍ نښتې پورې چې پکې به د شیطاني ځواکونو وروستی حیرانوونکی حرکت ترسره شي." Bible Echo، August 26, 1895.

Laodiceans do not see that God’s dealing with men is ever the same. If the light, or the oil is received, there is a blessing, if not, there is a shipwreck.

اهل لائودکیه نمی‌بینند که طرز رفتار خدا با انسان‌ها همواره یکسان است. اگر نور، یا روغن پذیرفته شود، برکتی هست؛ و اگر نه، کشتی‌شکستگی است.

> “In past ages the Lord God of heaven revealed his secrets to his prophets. The present and the future are equally clear to him. The voice of God echoes down the ages, telling man what is to take place. Kings and princes take their places at their appointed time. They think they are carrying out their own purposes, but in reality they are fulfilling the word that God has spoken.

> «در اعصار گذشته، یهوه خدای آسمان اسرار خویش را بر انبیای خود آشکار ساخت. حال و آینده در نظر او به یکسان روشن است. صدای خدا در طول اعصار طنین‌انداز می‌شود و به انسان اعلام می‌کند که چه چیز واقع خواهد شد. پادشاهان و شاهزادگان در زمانِ معیّنِ خود جایگاه خویش را می‌گیرند. آنان می‌پندارند که مقاصد خود را به انجام می‌رسانند، اما در واقع کلامی را تحقق می‌بخشند که خدا گفته است.»

> “Paul declares that the records of God’s dealings with mankind in the past ‘are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ Daniel’s history is given us for our admonition. ‘The secret of the Lord is with them that fear him.’ Daniel’s God still lives and reigns. He has not closed heaven against his people. As in the Jewish age, so in this age, God reveals his secrets to his servants the prophets.

> پولس اعلام می‌کند که گزارش‌های رفتار خدا با بشر در گذشته «برای تنبیه ما نوشته شده است، ما که اواخر عالم بر ما رسیده است.» تاریخ دانیال برای تنبیه ما به ما داده شده است. «سرّ خداوند با کسانی است که از او می‌ترسند.» خدای دانیال هنوز زنده است و سلطنت می‌کند. او آسمان را بر قوم خود نبسته است. همان‌گونه که در عصر یهود چنین بود، در این عصر نیز خدا اسرار خود را بر بندگان خویش، انبیا، مکشوف می‌سازد.

> “The apostle Peter says: ‘We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day-star arise in your hearts: knowing this first, that no prophecy of the Scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost.’

> رسولِ پطرس می‌گوید: «و ما کلامِ نبوت را استوارتر داریم، و نیکو می‌کنید اگر بدان توجه نمایید، همچون چراغی که در جای تاریک می‌درخشد، تا آنگاه که روز بدمد و ستارهٔ صبح در دل‌های شما طلوع کند؛ و نخست این را بدانید که هیچ نبوتِ کتاب از تفسیرِ شخصی نیست. زیرا نبوت هرگز در زمان گذشته به ارادهٔ انسان آورده نشد، بلکه مردانِ مقدّسِ خدا، آنگاه که از روح‌القدس برانگیخته می‌شدند، سخن می‌گفتند.»

> “The unbelieving and godless do not discern the importance of the signs of the times, foretold in the prophetic word. In ignorance they may refuse to accept the inspired record. But when professed Christians speak sneeringly of the ways and means employed by the great I AM to make his purposes known, they show themselves to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. The Creator knows just what elements he has to deal with in human nature. He knows what means to employ to obtain the desired results.

> «بی‌ایمانان و بی‌خدایان اهمیت نشانه‌های زمان را که در کلام نبوت پیشگویی شده است، تشخیص نمی‌دهند. آنان ممکن است از روی نادانی از پذیرفتن گزارش الهام‌شده سر باز زنند. اما هنگامی که مسیحیانِ مدعی با تمسخر از راه‌ها و وسایلی سخن می‌گویند که «من هستمِ اعظم» به‌وسیلهٔ آنها مقاصد خویش را آشکار می‌سازد، نشان می‌دهند که هم از کتب مقدس و هم از قدرت خدا بی‌خبرند. خالق به‌خوبی می‌داند که در سرشت انسانی دقیقاً با چه عناصری باید سروکار داشته باشد. او می‌داند که برای به‌دست آوردن نتایج مطلوب، چه وسایلی را باید به کار گیرد.»

> “Man’s word fails. He who makes the assertions of men his dependence, may well tremble; for he will someday be as a shipwrecked vessel. God’s word is infallible, and endures forever. Christ declares, ‘Verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled.’ God’s word will endure throughout the ceaseless ages of eternity.” Youth Instructor, December 1, 1903.

> «کلام انسان خطا می‌کند. کسی که ادعاهای انسان‌ها را تکیه‌گاه خود می‌سازد، به‌راستی سزاوار آن است که بلرزد؛ زیرا روزی چون کشتیِ به‌گل‌نشسته‌ای خواهد بود. کلام خدا خطاناپذیر است و تا ابد پایدار می‌ماند. مسیح اعلام می‌دارد: “هرآینه به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، همزه‌ای یا نقطه‌ای از شریعت هرگز زایل نخواهد شد تا همه واقع شود.” کلام خدا در سراسر اعصار بی‌پایان ابدیت پایدار خواهد ماند.» Youth Instructor، 1 دسامبر 1903.

God never changes and He works upon the same lines as He has always done.

خدا هرگز تغییر نمی‌کند و او بر همان اصولی عمل می‌کند که همیشه کرده است.

> “The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.

> «کام خدا بر زمین، از عصری تا عصر دیگر، در هر اصلاح بزرگ یا جنبش دینی، همانندی شگرفی را آشکار می‌سازد. اصول رفتار خدا با انسان‌ها همواره یکسان است. جنبش‌های مهم زمان حاضر، همتای خود را در جنبش‌های گذشته دارند، و تجربهٔ کلیسا در اعصار پیشین، برای زمان ما درس‌هایی بس گران‌بها در بر دارد.» جدال عظیم، 343.

Malachi chapter three’s first four verses identify the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, and the purging and purification of the Levites. Then the Lord pronounces judgment upon Laodicea, identifying they fear not God, meaning they failed the foundational alpha test of the third angel. Their lack of fear represents a purposeful rejection of knowledge, and the context of the knowledge they refuse is the acceptance of the history of the messenger who prepares the way and the Divine messenger who follows. All the prophets identify the latter days, and there would be no reason to identify a counterfeit reformatory movement, if there was not a genuine.

آیات نخست باب سوم ملاکی، آن رسولی را که راه را برای «رسولِ عهد» مهیّا می‌سازد، و نیز تطهیر و تصفیۀ لاویان را معرّفی می‌کند. سپس خداوند بر لائودکیه داوری صادر می‌فرماید و آشکار می‌سازد که آنان از خدا نمی‌ترسند؛ یعنی در آزمون بنیادینِ آلفای فرشتۀ سوم ناکام مانده‌اند. فقدان این ترس، نمودِ ردّی عمدیِ معرفت است، و سیاقِ معرفتی که از پذیرش آن سر باز می‌زنند، عبارت است از قبولِ تاریخِ آن رسولی که راه را مهیّا می‌سازد و آن رسولِ الهی که در پیِ او می‌آید. همۀ انبیا ایام آخر را معرّفی می‌کنند، و اگر اصلِ حقیقی‌ای در کار نبود، هیچ دلیلی برای شناساییِ یک جنبشِ اصلاحیِ جعلی وجود نمی‌داشت.

> “But Satan was not idle. He now attempted what he has attempted in every other reformatory movement—to deceive and destroy the people by palming off upon them a counterfeit in place of the true work. As there were false Christ’s in the first century of the Christian church, so there arose false prophets in the sixteenth century.” The Great Controversy, 186.

> «لیکن شیطان بیکار نہ تھا۔ اب اُس نے وہی کرنے کی کوشش کی جو اُس نے ہر دوسرے اصلاحی تحریک میں کی ہے—یعنی لوگوں کو دھوکا دے اور ہلاک کرے، اس طرح کہ اُن پر حقیقی کام کے بدلے ایک جعلی چیز مسلط کر دے۔ جس طرح مسیحی کلیسیا کی پہلی صدی میں جھوٹے مسیح ظاہر ہوئے تھے، اسی طرح سولہویں صدی میں بھی جھوٹے نبی برپا ہوئے۔» The Great Controversy, 186.

The context of the first six verses of Malachi three is the purging and purification of the Levites of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Future for America is either that very movement, or one of many counterfeits. Then Malachi states:

سیاقِ شش آیهٔ نخستِ ملاکی ۳، پالایش و تطهیرِ لاویانِ جنبشِ اصلاحیِ صد و چهل و چهار هزار نفر است. آنچه در آینده برای آمریکا در پیش است، یا همان جنبشِ معیّن است، یا یکی از تقلب‌های بسیار. سپس ملاکی بیان می‌دارد:

> Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. Malachi 3:7.

> از ایّام پدرانتان نیز از فرایض من منحرف شده‌اید و آنها را نگاه نداشته‌اید. به سوی من بازگردید، و من به سوی شما بازخواهم گشت، می‌گوید یهوه صبایوت. ملاکی ۳:۷.

The progressive rebellion over the four generations is the introduction and setting of the book of Joel, and Malachi here identifies the same progressive rebellion when he says, “even from the days of your fathers ye are gone away.” From 1863, the days of the fathers of the first generation of rebellion, they have increasingly went further and further away from God. The pronouncement against their continuous sin is tempered with the Laodicean call that in mournful tones promises that if they would but only return, God would return unto them.

شورشِ تدریجی در طولِ آن چهار نسل، مقدمه و صحنه‌پردازیِ کتابِ یوئیل است، و ملاکی نیز در اینجا همین شورشِ تدریجی را مشخص می‌سازد، آن‌گاه که می‌گوید: «حتی از ایامِ پدرانتان از من منحرف شده‌اید.» از سالِ ۱۸۶۳، یعنی ایامِ پدرانِ نخستین نسلِ شورش، ایشان پیوسته بیش از پیش از خدا دورتر و دورتر رفته‌اند. اعلامِ حکم بر ضدِ گناهِ مداومِ ایشان با ندایِ لائودیکی تعدیل می‌شود؛ ندایی که با نغمه‌هایی اندوهبار وعده می‌دهد که اگر فقط بازگشت کنند، خدا نیز به ایشان بازخواهد گشت.

> But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation.

> اما شما گفتید: «در چه چیز بازگردیم؟» آیا انسان خدا را می‌رباید؟ بااین‌حال شما مرا ربوده‌اید. اما می‌گویید: «در چه چیز تو را ربوده‌ایم؟» در ده‌یک‌ها و هدایا. شما به لعنتی ملعون شده‌اید، زیرا مرا ربوده‌اید، یعنی شما، این تمام قوم.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> تمامِ عشور خزانے میں لاؤ تاکہ میرے گھر میں خوراک ہو، اور اب اِس وسیلہ سے مجھے آزما کر دیکھو، ربُّ الافواج فرماتا ہے، کہ کیا میں تمہارے لیے آسمان کے دریچے نہ کھولوں گا اور تم پر ایسی برکت نہ اُنڈیلوں گا کہ اسے سمیٹنے کے لیے جگہ نہ رہے۔

> And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. And all nations shall call you blessed: for ye shall be a delightsome land, saith the Lord of hosts. Malachi 3:5–12.

> اور میں تمہاری خاطر اُس ہڑپ کرنے والے کو جھڑک دوں گا، اور وہ تمہاری زمین کی پیداوار کو تباہ نہ کرے گا؛ نہ تمہاری تاک کھیت میں وقت سے پہلے اپنا پھل گرائے گی، ربُّ الافواج فرماتا ہے۔ اور سب قومیں تم کو مبارک کہیں گی، کیونکہ تم ایک دلپسند ملک ہوگے، ربُّ الافواج فرماتا ہے۔ ملاکی 3:5–12۔

The alpha foundational external test of 2024 is followed by the capstone internal test of 2026. That capstone test occurs when the windows of heaven are opened, and three places where those open windows are identified in the context of the church triumphant are Malachi three, Miller’s dream and Revelation nineteen. Malachi is the alpha, Miller’s dream is the middle and Revelation is the omega. The test is illustrated by Christ, as the dirt brush man, casting the jewels into the casket. Those jewels are both truths perfectly arranged in their order, and the remnant. The storehouse is where the meat is gathered and distributed. As with the test of manna, the test of Capernaum and the Bread of Heaven—“meat” is the subject.

آزمون بیرونیِ بنیادینِ آلفا در سال ۲۰۲۴، با آزمون درونیِ سنگِ کلاهک در سال ۲۰۲۶ دنبال می‌شود. آن آزمونِ سنگِ کلاهک هنگامی واقع می‌شود که پنجره‌های آسمان گشوده می‌گردند، و سه موضعی که در آن‌ها این پنجره‌های گشوده در زمینهٔ کلیسای ظافر شناسایی می‌شوند، ملاکی ۳، رؤیای میلر، و مکاشفه ۱۹ هستند. ملاکی آلفا است، رؤیای میلر میانه است، و مکاشفه امگا. این آزمون به‌وسیلهٔ مسیح، همچون مردِ جاروبِ خاک، که جواهرات را به درون صندوقچه می‌افکند، به تصویر کشیده شده است. آن جواهرات هم حقایقی هستند که به‌طور کامل در ترتیب خود آراسته شده‌اند، و هم باقی‌مانده. انبار جایی است که خوراک در آن گرد آورده و توزیع می‌شود. همان‌گونه که در آزمون مَنّا، آزمون کَپَرنائوم، و نانِ آسمان—«خوراک» موضوع است.

The “meat” is oil in the parable of the virgins, and it represents character, the Holy Spirit and the prophetic message that brings the Holy Spirit into the hearts and minds of those who develop the character of Christ. The “meat” is Joel’s “new wine” that is cut off from the drunkards of Ephraim. To pass the internal capstone temple test of the second angel you must have passed the external first alpha foundational test. If you haven’t accepted the foundation, you cannot be part of the temple which is raised upon the foundation, but if you are not of the number who passed that foundational test, you will build your spiritual counterfeit house upon sand. John calls that counterfeit spiritual house, “the synagogue of Satan” and Jeremiah, “the assembly of mockers.”

در مَثَلِ باکره‌ها، «خوراک» همان روغن است، و نمایانگرِ سیرت، روح‌القدس، و پیام نبوتی‌ای است که روح‌القدس را به دل‌ها و ذهن‌های کسانی می‌آورد که سیرتِ مسیح را پرورش می‌دهند. «خوراک» همان «شرابِ تازه» یوئیل است که از مستانِ افرایم دریغ شده است. برای آن‌که در آزمونِ معبدِ درونیِ سنگِ سرزاویه، متعلق به فرشتهٔ دوم، کامیاب شوید، باید پیش‌تر از آزمونِ بیرونیِ نخستینِ الفایِ بنیادین گذشته باشید. اگر بنیاد را نپذیرفته باشید، نمی‌توانید جزئی از معبدی باشید که بر آن بنیاد برپا می‌شود؛ اما اگر از شمارِ کسانی نباشید که آن آزمونِ بنیادین را گذرانده‌اند، خانهٔ روحانیِ جعلیِ خود را بر ریگ بنا خواهید کرد. یوحنا آن خانهٔ روحانیِ جعلی را «کنیسهٔ شیطان» می‌نامد، و ارمیا، «مجمعِ ریشخندکنندگان».

Bring ye all the tithes and offerings into the storehouse is the internal test where the seal is impressed. The dirt brush man cast the remnant people of God into the enlarged casket, and in so doing He was illustrating the work of bringing all the tithes into the storehouse. The Levites are the offering that is lifted up when He pours out a blessing from the windows of heaven. The dirt brush man’s jewels are His remnant people and in Isaiah chapter six those remnant people are identified as a tithe.

تمامِ دہ ایکات اور نذرانے ذخیرہ خانے میں لے آؤ—یہ وہ باطنی آزمائش ہے جہاں مہر ثبت کی جاتی ہے۔ خاک روب آدمی نے خدا کے بقیہ لوگوں کو بڑھے ہوئے تابوت میں ڈال دیا، اور ایسا کرتے ہوئے وہ تمامِ دہ ایکات کو ذخیرہ خانے میں لانے کے کام کی تمثیل پیش کر رہا تھا۔ لاوی وہ ہدیہ ہیں جو اس وقت بلند کیا جاتا ہے جب وہ آسمان کی کھڑکیوں سے برکت اُنڈیلتا ہے۔ خاک روب آدمی کے جواہر اُس کے بقیہ لوگ ہیں، اور یسعیاہ کے باب چھ میں انہی بقیہ لوگوں کو ایک دہ ایک قرار دیا گیا ہے۔

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> پس گفتم: «ای خداوند، تا به کی؟» و او پاسخ داد: «تا آن‌گاه که شهرها ویران و بی‌سکنه شوند، و خانه‌ها از انسان خالی گردند، و سرزمین به‌کلی متروک شود، و خداوند آدمیان را به دوردست براند، و در میان آن سرزمین ترک و خلائی عظیم پدید آید. اما با این همه، هنوز یک‌دهمی در آن باقی خواهد ماند، و آن نیز باز خواهد گشت و خورده خواهد شد؛ همچون درخت بَطم و همچون بلوط که چون برگ‌های خود را فرو می‌ریزند، تنه و جوهره‌شان در آنها باقی می‌ماند؛ پس ذریت مقدس، جوهره آن خواهد بود.» اشعیا ۶:‏۱۱–۱۳

The Lord identifies the question of “how long” on multiple witnesses as pointing to the Sunday law, and in verse three of Isaiah six the angels proclaim “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Sister White connects this with the mighty angel of Revelation eighteen.

خداوند پرسشِ «تا به کی» را بر اساسِ گواهانِ متعدد، ناظر به قانونِ یکشنبه معرفی می‌کند، و در آیهٔ سومِ اشعیا شش، فرشتگان اعلام می‌دارند: «قدوس، قدوس، قدوس، یهوهٔ صبایوت است؛ تمامیِ زمین از جلالِ او مملو است.» خواهر وایت این را با فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ هجده مرتبط می‌سازد.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> «آنان [فرشتگان] چون آینده را می‌بینند، آن‌گاه که تمامی زمین از جلال او پر خواهد شد، سرود ظفرمندِ ستایش با آوازی دلنشین از یکی به دیگری طنین‌انداز می‌شود: “قدوس، قدوس، قدوس، یهوه صبایوت است.” آنان در تمجید خدا کاملاً خشنودند؛ و در حضور او، در زیر لبخندِ رضامندیِ او، هیچ چیز بیشتری آرزو نمی‌کنند. در حملِ صورتِ او، در انجامِ خدمتِ او و در پرستشِ او، والاترین آرمانِ ایشان به‌تمامی برآورده می‌شود.» Review and Herald, December 22, 1896.

Isaiah six identifies 9/11, when the earth was lightened with the glory of the first voice of Revelation eighteen’s two voices. When Isaiah asked “how long” the history of the chapter is identified as the period from 9/11 unto the Sunday law, where the second voice arrives. Isaiah informs us that at the Sunday law there will be a remnant—who are a tithe. The remnant has substance within them—oil in their vessels.

اشعیاہ چھ میں 9/11 کی نشان دہی کی گئی ہے، جب زمین مکاشفہ اٹھارہ کی دو آوازوں میں سے پہلی آواز کے جلال سے منور ہوئی۔ جب اشعیاہ نے پوچھا، "کب تک؟" تو اس باب کی تاریخ 9/11 سے لے کر اتوار کے قانون تک کے عرصہ کے طور پر متعین ہوتی ہے، جہاں دوسری آواز آتی ہے۔ اشعیاہ ہمیں آگاہ کرتا ہے کہ اتوار کے قانون کے وقت ایک بقیہ موجود ہوگا—جو عشرہ ہے۔ اس بقیہ کے اندر جوہر موجود ہے—اپنے برتنوں میں تیل۔

> But yet in it shall be a tenth [tithe], and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:13.

> اما هنوز در آن یک دهم [عُشر] خواهد بود، و آن بازخواهد گشت، و خورده خواهد شد؛ همچون درخت بَطم و همچون بلوط که چون برگ‌های خود را می‌ریزند، مایه و جوهرشان در آنها باقی می‌ماند؛ همچنین نسلِ مقدّس مایه و جوهر آن خواهد بود. اشعیا ۶:۱۳.

The “tenth” are those who have “returned” in answer to Malachi’s and also Jeremiah’s call to return. They are trees of humanity, combined with Divinity (the holy seed). They will be eaten, for they are not only the messengers, but they are the ensign of the Pentecostal wave loaves; they are the message which the Gentiles shall eat.

«دهم» کسانی‌اند که در پاسخ به دعوتِ ملاکی و نیز ارمیا برای بازگشت، «بازگشته‌اند». آنان درختانِ بشریت‌اند که با الوهیت متحد شده‌اند (ذریّتِ مقدّس). ایشان خورده خواهند شد، زیرا نه‌تنها رسولان‌اند، بلکه عَلَمِ نان‌های موجیِ پنطیکاست نیز هستند؛ آنان همان پیامی‌اند که امّت‌ها خواهند خورد.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> ازاین‌رو خداوند چنین می‌فرماید: «اگر بازگشت کنی، تو را باز خواهم آورد، و در حضور من خواهی ایستاد؛ و اگر گران‌بها را از فرومایه جدا سازی، همچون دهان من خواهی بود. ایشان به سوی تو بازگردند؛ اما تو به سوی ایشان بازنگرد.» ارمیا ۱۵:۱۹

Jeremiah represents those who ate the message in the angel’s hand, which was the alpha and foundational test represented by August 11, 1840, 1888, and 9/11, for he says he found the words and did eat them.

ارمیا نمایانگر کسانی است که پیامِ در دستِ فرشته را خوردند؛ پیامی که همان آزمونِ آلفا و بنیادی بود که به‌وسیلهٔ 11 اوت 1840، 1888، و 9/11 نمادین شده است؛ زیرا او می‌گوید که کلمات را یافت و آنها را خورد.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> سخنانت یافت شد و من آنها را خوردم؛ و کلامت برای من شادی و وجدِ دل من گردید، زیرا من به نام تو خوانده شده‌ام، ای یهوه خدای لشکرها. ارمیا ۱۵:۱۶

Jeremiah is called by God’s name when he ate the little book in the angel’s hand, and that message produced joy and rejoicing, as opposed to shame. When God’s name is given to Jeremiah, he is representing the one hundred and forty-four thousand who are Philadelphians.

یرمیا آنگاه که کتاب کوچک را از دست فرشته خورد، به نام خدا خوانده می‌شود، و آن پیام، برخلاف شرمساری، شادی و وجد پدید آورد. هنگامی که نام خدا به ارمیا داده می‌شود، او نمایندهٔ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفری است که از اهل فیلادلفیا هستند.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> هر که غالب آید، او را ستونی در هیکل خدای خود خواهم ساخت، و او دیگر هرگز بیرون نخواهد رفت؛ و نام خدای خود و نام شهر خدای خود را که اورشلیمِ جدید است، که از آسمان از جانب خدای من نازل می‌شود، بر او خواهم نوشت؛ و نام تازهٔ خود را نیز بر او خواهم نوشت. مکاشفه ۳:۱۲

Jeremiah ate the message of 9/11 and suffered the disappointment of July 18, 2020.

ارمیا پیام ۱۱ سپتامبر را خورد و نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ را متحمل شد.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> من در مجلس استهزاگران ننشستم و شادمانی نکردم؛ به سبب دست تو تنها نشستم، زیرا مرا از خشم لبریز ساخته‌ای. چرا درد من دائمی است و جراحت من علاج‌ناپذیر، که از شفا یافتن سر باز می‌زند؟ آیا تو برای من به‌کلی چون دروغگو خواهی بود، و مانند آب‌هایی که فرو می‌نشینند؟ ارمیا ۱۵:۱۷، ۱۸.

Jeremiah’s “assembly of the mockers,” is Philadelphia and Smyrna’s “synagogue of Satan,” who say they are Jews, but they are not. Jeremiah did not rejoice for the message he had proclaimed was a false message, producing only shame, not joy. Jeremiah’s “perpetual wound that refused to be healed,” was the three and a half days that the assembly of mockers rejoiced while Jeremiah, Moses and Elijah were dead in the street that ran through the valley of dead dry bones. In the midst of that period of doubt and uncertainty, the Lord asked Jeremiah to return.

«مجمع المستهزئين» عند إرميا هو «مَجْمَعُ الشَّيْطَانِ» عند فيلادلفيا وسميرنا، الذين يقولون إنهم يهود وليسوا كذلك. لم يفرح إرميا، لأن الرسالة التي كان قد نادى بها كانت رسالة كاذبة، فلم تُثمر إلا خزيًا لا فرحًا. و«جرح إرميا الدائم الذي أبى أن يُشفَى» كان هو الأيام الثلاثة والنصف التي فرح فيها مجمع المستهزئين بينما كان إرميا وموسى وإيليا أمواتًا في الشارع الذي كان يمر في وادي العظام اليابسة الميتة. وفي وسط تلك الفترة من الشك وعدم اليقين، طلب الرب من إرميا أن يرجع.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> لہٰذا خداوند یوں فرماتا ہے: اگر تُو باز آئے، تو میں تجھے پھر لے آؤں گا، اور تُو میرے حضور کھڑا رہے گا؛ اور اگر تُو قیمتی کو رذیل سے جدا کرے، تو تُو میرے منہ کی مانند ہوگا۔ وہ تیری طرف رجوع کریں، لیکن تُو اُن کی طرف رجوع نہ کرنا۔ اور میں تجھے اس قوم کے لیے پیتل کی مضبوط فصیل بنا دوں گا؛ اور وہ تجھ سے لڑیں گے، لیکن تجھ پر غالب نہ آئیں گے؛ کیونکہ خداوند فرماتا ہے: میں تیرے ساتھ ہوں تاکہ تجھے بچاؤں اور تجھے رہائی دوں۔ اور میں تجھے شریروں کے ہاتھ سے چھڑا لوں گا، اور ہیبتناک لوگوں کے ہاتھ سے فدیہ دے کر آزاد کراؤں گا۔ یرمیاہ 15:19–21۔

If Jeremiah would return, God would make him an army, represented as a brazen wall that both the “wicked” and the “terrible” will fight against, but not prevail. This is the army of the white horses with horsemen arrayed in uniforms of white linen. That army, or brazen wall is raised up when Jeremiah returns; if and when, he separates the precious from the vile. In Ezekiel thirty-seven, the army that Sister White says is God’s remnant people stands up when they have returned. The remnant returns, then stands up a mighty army, when they separate the precious and the vile and they then become God’s mouth. They must rightly divide the word of truth, separating the chaff from the wheat for they are using the same rules adopted by their father, who was a miller who specialized in preparing the very best bread. If they separate the precious from the vile; the truth from the error, they will be God’s watchman when God separates the wicked and the wise.

اگر ارمیا بازگردد، خدا او را لشکری خواهد ساخت که به صورت حصاری برنجین نمودار شده است؛ حصاری که هم «شریران» و هم «هولناک‌ها» با آن خواهند جنگید، اما غالب نخواهند شد. این همان لشکرِ اسبانِ سفید است، با سوارانی که در جامه‌های کتان سفید آراسته شده‌اند. آن لشکر، یا حصار برنجین، هنگامی برپا می‌شود که ارمیا بازگردد؛ اگر و آنگاه که او گران‌بها را از پست جدا سازد. در حزقیال سی‌وهفت، آن لشکری که خواهر وایت می‌گوید باقیماندهٔ قوم خداست، زمانی برمی‌خیزد که ایشان بازگشته باشند. باقیمانده بازمی‌گردد، و آنگاه چون لشکری عظیم برمی‌خیزد، وقتی که گران‌بها را از پست جدا می‌سازند و سپس دهان خدا می‌گردند. ایشان باید کلام حق را به‌درستی تقسیم کنند و کاه را از گندم جدا سازند، زیرا همان قواعدی را به کار می‌برند که از پدر خود اقتباس کرده‌اند؛ پدری که آسیابانی بود و در فراهم آوردن بهترین نان تخصص داشت. اگر گران‌بها را از پست جدا سازند؛ حقیقت را از خطا، آنگاه دیده‌بان خدا خواهند بود، هنگامی که خدا شریران را از دانایان جدا می‌سازد.

Jeremiah answered the call to return in 2023, then in 2024 he was disappointed as a large group separated at the foundational test of Rome establishing the vision. Jeremiah rightly separated the precious from the vile, the truth from error, and carried on until the omega internal test at the opening of the windows of heaven. When the heavens are opened, the church triumphant has made herself ready. She passed the foundational external alpha test, then she passed the internal omega test of the windows of heaven. She either passes and becomes part of God’s army, or she is blown out of the windows by the wind. She is cast out into a large field, as was Shebna in Isaiah twenty-two or she is cast into the casket. She is either cast into the casket, or cast out of the temple as Nehemiah cast out Tobiah or Christ cast out the money changers. When the dirt brush man casts the jewels into the casket, the casket is either the Word of God in a new framework of truth or the casket is the temple of God, both of which are symbols of Christ, and Christ is not to be divided.

ارمیا در سال ۲۰۲۳ به ندای بازگشت پاسخ داد، سپس در سال ۲۰۲۴، آنگاه که گروهی بزرگ در آزمونِ بنیادیِ برپا ساختنِ رؤیا به‌وسیلهٔ روم جدا شدند، نومید گردید. ارمیا به‌درستی گران‌بها را از پَست، و حقیقت را از خطا جدا ساخت، و تا آزمونِ درونیِ اُمگا در گشایشِ پنجره‌های آسمان پیش رفت. هنگامی که آسمان‌ها گشوده می‌شوند، کلیسای ظافر خویشتن را مهیا ساخته است. او آزمونِ بیرونیِ بنیادیِ آلفا را گذرانید، سپس آزمونِ درونیِ اُمگای پنجره‌های آسمان را نیز پشت سر گذاشت. یا این آزمون را می‌گذراند و جزئی از لشکر خدا می‌شود، یا به‌وسیلهٔ باد از پنجره‌ها به بیرون رانده می‌شود. او به صحرایی پهناور افکنده می‌شود، چنان‌که شِبنا در اشعیا بیست‌ودو، یا در صندوقچه افکنده می‌شود. یا در صندوقچه افکنده می‌شود، یا از هیکل به بیرون افکنده می‌شود، چنان‌که نحمیا طوبیا را بیرون افکند یا مسیح صرّافان را بیرون راند. هنگامی که مردِ فرچهٔ خاک، جواهرات را در صندوقچه می‌افکند، آن صندوقچه یا کلامِ خدا در چارچوبی نو از حقیقت است، یا هیکلِ خداست، که هر دوی آنها نمادهای مسیح‌اند، و مسیح را نباید تقسیم کرد.

> Is Christ divided? was Paul crucified for you? or were ye baptized in the name of Paul? 1 Corinthians 1:13.

> آیا مسیح تقسیم شده است؟ آیا پولس برای شما مصلوب شد؟ یا به نام پولس تعمید یافتید؟ اول قرنتیان ۱:۱۳

Christ is not separated from Paul. Divinity was not separated from the humanity of Paul. When Paul the human baptized in the name of Divinity their was no division, for the human messenger is combined with the Divine message. Paul was joined to Divinity as certainly as Ephraim was joined to its idols.

مسیح از پولس جدا نیست. الوهیت از انسانیتِ پولس جدا نبود. هنگامی که پولسِ انسان به نامِ الوهیت تعمید می‌داد، هیچ جدایی‌ای در میان نبود، زیرا پیام‌آورِ انسانی با پیامِ الهی درهم‌آمیخته است. پولس به الوهیت پیوسته بود، همان‌گونه که افرایم به بت‌های خویش پیوسته بود.

Those in Miller’s dream who are cast into the temple (casket), are the tithes of Malachi three who are to be brought into the storehouse, where the meat is stored and distributed. That storehouse is the temple of the one hundred and forty-four thousand, or as Peter stated, “a spiritual house, an holy priesthood.” The casket is the spiritual house and the jewels are the priesthood. For this reason Miller’s dream is recorded on page “81,” a symbol of the Divine High Priest combined with eighty human priests.

وہ لوگ جو ملر کے خواب میں ہیکل (تابوت) میں ڈالے جاتے ہیں، ملاکی باب تین کے وہ دہ ایک ہیں جنہیں ذخیرہ خانہ میں لایا جانا ہے، جہاں خوراک محفوظ کی جاتی ہے اور تقسیم کی جاتی ہے۔ وہ ذخیرہ خانہ ایک لاکھ چوالیس ہزار کا ہیکل ہے، یا جیسا کہ پطرس نے بیان کیا، ”ایک روحانی گھر، ایک مقدس کہانت۔“ تابوت روحانی گھر ہے اور جواہرات کہانت ہیں۔ اسی سبب ملر کا خواب صفحہ ”81“ پر درج کیا گیا ہے، جو الٰہی سردار کاہن کی علامت ہے جو اسّی انسانی کاہنوں کے ساتھ مجتمع ہے۔

In Miller’s dream the dirt brush man illustrates bringing the jewels, (which are Isaiah’s tithes and Malachi’s offerings), when He casts the jewels into the temple, which is the storehouse, which is the casket. There are often two questions involved with the second angel, and the omega test is the second angel in relation to the alpha test and the third litmus test. The call is to return, and the return is demonstrated by bringing all the tithes and offerings into the storehouse, that there might be meat in His house. The two questions here are what is the “meat?” and what is the “storehouse?”

در رؤیای میلر، مردِ فرچه‌زنِ خاک، نمادِ آوردنِ جواهرات است (که همان ده‌یک‌های اشعیا و هدیه‌های ملاکی هستند)، آنگاه که او جواهرات را به درونِ هیکل می‌افکند؛ هیکلی که همان مخزن است، که همان صندوقچه است. غالباً دو پرسش با فرشتهٔ دوم در میان است، و آزمونِ اُمگا همان فرشتهٔ دوم است در نسبت با آزمونِ آلفا و سومین آزمونِ تورنسل. دعوت، دعوت به بازگشت است، و این بازگشت با آوردنِ تمامی ده‌یک‌ها و هدیه‌ها به مخزن نشان داده می‌شود، تا در خانهٔ او خوراک باشد. دو پرسش در اینجا این است که «خوراک» چیست؟ و «مخزن» چیست؟

If the jewels are the messengers, or if the jewels are the message determines how those two questions are answered. If it is the messengers, then they are the tithe that make up the temple, that is always erected in the second step. If it is the message, it is the message of the Midnight Cry that is brought to perfection as the capstone of the temple, and of the empowerment of the second angel’s message.

اگر جواهرات رسولان باشند، یا اگر جواهرات خودِ پیام باشند، این امر تعیین می‌کند که آن دو پرسش چگونه پاسخ داده شوند. اگر مقصود رسولان باشند، پس ایشان همان ده‌یک هستند که هیکل را تشکیل می‌دهند؛ هیکلی که همواره در گام دوم برپا می‌گردد. و اگر مقصود پیام باشد، آن‌گاه این همان پیام فریاد نیمه‌شب است که به‌عنوان سنگِ سرِ هیکل به کمال رسانیده می‌شود، و نیز پیام توان‌بخشیِ پیام فرشتهٔ دوم.

> And said, For this cause shall a man leave father and mother, and shall cleave to his wife: and they twain shall be one flesh? Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:5, 6.

> و فرمود: «از این سبب، مرد پدر و مادر خود را ترک خواهد کرد و به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد.» بنابراین، دیگر دو نیستند، بلکه یک تن‌اند. پس آنچه را خدا پیوسته است، انسان جدا نسازد. متی ۱۹:۵، ۶

We will continue this study in the next article.

ما این بررسی را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> «به اعلانِ نخستینِ ظهورِ مسیح بازگردانده شدم. یوحنا در روح و قدرتِ ایلیا فرستاده شد تا راهِ عیسی را مهیا سازد. آنان که شهادتِ یوحنا را رد کردند، از تعالیمِ عیسی بهره‌ای نیافتند. مخالفتِ ایشان با پیامی که آمدنِ او را پیشگویی می‌کرد، ایشان را در وضعیتی قرار داد که نتوانند به‌آسانی نیرومندترین شواهد را که او مسیحا بود، بپذیرند. شیطان آنان را که پیامِ یوحنا را رد کرده بودند، پیش راند تا باز هم فراتر رفته، مسیح را رد کنند و مصلوب سازند. با این کار، خود را در جایی قرار دادند که نتوانستند برکتِ روزِ پنطیکاست را دریافت کنند؛ برکتی که راهِ ورود به قدسِ آسمانی را به آنان می‌آموخت. دریده شدنِ پردهٔ هیکل نشان داد که قربانی‌ها و فرایضِ یهود دیگر پذیرفته نخواهد شد. آن قربانیِ عظیم تقدیم شده و پذیرفته شده بود، و روح‌القدس که در روزِ پنطیکاست نازل شد، ذهنِ شاگردان را از قدسِ زمینی به قدسِ آسمانی متوجه ساخت، جایی که عیسی با خونِ خود وارد شده بود تا بر شاگردانِ خویش فوایدِ کفارهٔ خود را فرو ریزد. اما یهودیان در تاریکیِ کامل باقی ماندند. آنان تمام نوری را که می‌توانستند دربارهٔ نقشهٔ نجات داشته باشند از دست دادند، و همچنان بر قربانی‌ها و هدایای بی‌فایدهٔ خود اعتماد ورزیدند. قدسِ آسمانی جایِ قدسِ زمینی را گرفته بود، با این همه ایشان از این تغییر هیچ آگاهی نداشتند. از این‌رو نمی‌توانستند از شفاعتِ مسیح در مکانِ مقدس بهره‌مند شوند.»

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> «بسیاری با وحشت به روش یهودیان در رد کردن و مصلوب ساختن مسیح می‌نگرند؛ و هنگامی که تاریخ بدرفتاری شرم‌آور او را می‌خوانند، می‌پندارند که او را دوست دارند و اگر در آن زمان می‌بودند، همچون پطرس او را انکار نمی‌کردند و همچون یهودیان او را مصلوب نمی‌ساختند. اما خدا، که دل‌های همگان را می‌خواند، آن محبتی را که ایشان مدعی بودند نسبت به عیسی احساس می‌کنند، به آزمایش آورد. تمام آسمان با عمیق‌ترین علاقه، نحوهٔ پذیرش پیام فرشتهٔ اول را نظاره می‌کرد. اما بسیاری که ادعا می‌کردند عیسی را دوست دارند و هنگامی که سرگذشت صلیب را می‌خواندند اشک می‌ریختند، مژدهٔ آمدن او را به استهزا گرفتند. به جای آنکه پیام را با شادی بپذیرند، آن را فریبی اعلام کردند. آنان از کسانی که ظهور او را دوست می‌داشتند نفرت ورزیدند و ایشان را از کلیساها بیرون راندند. کسانی که پیام اول را رد کردند، از پیام دوم نیز نمی‌توانستند بهره‌مند شوند؛ و از فریاد نیمه‌شب نیز بهره‌ای نیافتند، فریادی که می‌بایست آنان را آماده سازد تا به‌وسیلهٔ ایمان، همراه با عیسی، به قدس‌الاقداسِ حرم آسمانی داخل شوند. و با رد کردن آن دو پیام پیشین، فهم خود را چنان تاریک ساخته‌اند که هیچ نوری را در پیام فرشتهٔ سوم، که راه ورود به قدس‌الاقداس را نشان می‌دهد، نمی‌توانند ببینند. دیدم که همان‌گونه که یهودیان عیسی را مصلوب کردند، کلیساهای اسمی نیز این پیام‌ها را مصلوب ساخته‌اند؛ از این‌رو هیچ شناختی از راه ورود به قدس‌الاقداس ندارند، و نمی‌توانند از شفاعت عیسی در آنجا بهره‌مند شوند. همچون یهودیانی که قربانی‌های بی‌ثمر خود را تقدیم می‌کردند، ایشان نیز دعاهای بی‌ثمر خود را به آن بخشی تقدیم می‌کنند که عیسی آن را ترک کرده است؛ و شیطان، که از این فریب خرسند است، سیمایی دینی به خود می‌گیرد و ذهن این مسیحیانِ معترف را به سوی خویش رهبری می‌کند، و با قدرت خود و آیات و عجایب دروغین خویش عمل می‌کند تا ایشان را در دام خود استوار سازد.» نوشته‌های نخستین، ۲۵۹–۲۶۱.

Back to Articles