Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Thirteen

مکاشفۀ عیسی مسیح — شمارۀ سیزده

The War in Heaven and the Last Days: Unveiling the Prophetic Timeline from Revelation 12 & 13

جنگ در آسمان و ایام آخر: آشکار ساختن جدول زمانی نبوی از مکاشفه ۱۲ و ۱۳

Author

Jeff Pippenger

Published

November 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been identifying the war in heaven described in chapter twelve of the book of Revelation. Employing the principle of Christ’s character that is Alpha and Omega, we have approached the war in heaven in chapter twelve as a typification of the war in heaven that occurs in the “last days.” The expression “the last days” in the Bible and Spirit of Prophecy means the last days of the investigative judgment.

ما جنگِ آسمانیِ توصیف‌شده در باب دوازدهم کتاب مکاشفه را شناسایی کرده‌ایم. با به‌کارگیری اصلِ شخصیتِ مسیح که آلفا و اُمگا است، ما به جنگِ آسمانیِ باب دوازدهم به‌منزلهٔ نمادِ پیشگویانه‌ای از آن جنگِ آسمانی نگریسته‌ایم که در «ایام آخر» رخ می‌دهد. تعبیرِ «ایام آخر» در کتاب‌مقدس و در روحِ نبوت، به معنای آخرین روزهای داوریِ تحقیقی است.

We have identified the three satanic powers of chapter twelve and thirteen, not as powers that find their fulfillment in past history, but as the modern fulfillment of those powers that lead the world to Armageddon. The dragon of chapter twelve is the United Nations, the Catholic church who is to be resurrected at the Sunday law in the United States, is the sea beast of chapter thirteen, and the earth beast with two horns is the United States.

ما سه قدرت شیطانیِ باب‌های دوازده و سیزده را نه به‌عنوان قدرت‌هایی که تحققشان در تاریخ گذشته یافت می‌شود، بلکه به‌عنوان تحقق امروزیِ همان قدرت‌ها که جهان را به هارمجدون رهبری می‌کنند، شناسایی کرده‌ایم. اژدهای باب دوازده، سازمان ملل متحد است؛ کلیسای کاتولیک، که قرار است به‌هنگام قانون یکشنبه در ایالات متحده احیا شود، همان وحشِ دریاییِ باب سیزده است؛ و وحشِ زمینیِ دوشاخ، ایالات متحده است.

We have been identifying that the warfare customarily understood in chapter twelve as exclusively a representation of Lucifer’s rebellion in heaven, actually illustrates a war that is about to happen in the earthly heavens, beginning at the soon-coming Sunday law in the United States. We have taken time to identify that there is a testing process illustrated from Revelation thirteen, verses eleven through seventeen, that involves recognizing the formation of the image of the beast. The image of the beast represents the combination of church and state, with the church in control of the relationship. When the church is in control, it then uses the state to enforce its doctrines and persecute those it defines as heretics. The worldwide testing process associated with the formation of the image of the beast, is first accomplished within the United States. The prophetic characteristics of each of the two testing processes, is essentially the same in either the United States or the world.

ما در حال شناسایی این بوده‌ایم که نبردی که در فصل دوازدهم به‌طور متعارف منحصراً بازنماییِ شورش لوسیفر در آسمان دانسته می‌شود، در واقع جنگی را به تصویر می‌کشد که در شُهُبِ آسمانِ زمینی در شُرُف وقوع است و آغاز آن از قانون یکشنبه‌ایِ قریب‌الوقوع در ایالات متحده خواهد بود. ما زمانی را صرف کرده‌ایم تا مشخص سازیم که فرایند آزمایشی‌ای که در مکاشفه سیزدهم، آیات یازده تا هفده، به تصویر کشیده شده است، مستلزم تشخیصِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش است. صورتِ وحش نمایانگرِ ترکیبِ کلیسا و دولت است، با این تفاوت که کلیسا بر این رابطه حاکم است. هنگامی که کلیسا حاکم باشد، آنگاه از دولت برای اِعمالِ تعالیم خود و آزارِ کسانی که آنان را بدعت‌گذار تعریف می‌کند، استفاده می‌نماید. فرایند آزمایشیِ جهانیِ مرتبط با شکل‌گیریِ صورتِ وحش، نخست در درونِ ایالات متحده به انجام می‌رسد. ویژگی‌های نبویِ هر یک از دو فرایند آزمایشی، چه در ایالات متحده و چه در جهان، اساساً یکسان است.

We pointed to the two identical periods of twelve hundred and sixty days that preceded and followed the cross as a second witness to the identification of two consecutive image of the beast testing processes at the end of the world. The formation of the image of the beast in the United States between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law, precedes the formation of the image of the beast in the United Nations after the soon-coming Sunday law. The twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry from His baptism to the cross preceded the twelve hundred and sixty days of His disciple’s ministry that followed the cross. The two lines, both containing two periods that represent identical tests in each period, represent the theme of either the image of Christ or the image of the antichrist.

ما به دو دورهٔ یکسانِ هزار و دویست و شصت‌روزه که پیش و پس از صلیب قرار داشتند، به‌عنوان شاهدی دوم برای شناساییِ دو فرایندِ پیاپیِ آزمونِ تصویرِ وحش در پایان جهان اشاره کردیم. شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در ایالات متحده، میان ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، پیش از شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در سازمان ملل متحد پس از آن قانونِ یکشنبه‌ایِ قریب‌الوقوع رخ می‌دهد. هزار و دویست و شصت روزِ خدمتِ مسیح از تعمیدِ او تا صلیب، پیش از هزار و دویست و شصت روزِ خدمتِ شاگردانِ او قرار داشت که پس از صلیب آمد. این دو خط، که هر دو شاملِ دو دوره‌اند که در هر دوره آزمون‌هایی یکسان را بازنمایی می‌کنند، مضمونِ یا تصویرِ مسیح یا تصویرِ ضدّمسیح را نشان می‌دهند.

The twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry that ended at the cross, began when the Holy Spirit descended at His baptism, aligning with the mighty angel of Revelation eighteen descending on September 11, 2001.

د مسیح د خدمت هغه زر دوه سوه شپېته ورځې چې په صلیب پای ته ورسېدې، هغه مهال پیل شوې کله چې روح‌القدس د هغه د بپتسمې پر وخت نازل شو، او دا د مکاشفې اتلسم باب له ځواکمنې فرښتې سره سمون خوري چې د ۲۰۰۱ کال د سپتمبر په ۱۱مه راکوزه شوه.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> «اکنون این سخن از کجا آمده است که من اعلام کرده‌ام نیویورک باید به‌وسیلهٔ موجی عظیم جاروب شود؟ من هرگز چنین نگفته‌ام. من گفته‌ام، آنگاه که به ساختمان‌های عظیمی که در آنجا طبقه بر طبقه سر برمی‌آوردند می‌نگریستم: “چه صحنه‌های هولناکی رخ خواهد داد آنگاه که خداوند برخیزد تا زمین را به‌شدت بلرزاند! آنگاه سخنان مکاشفه 18:1–3 به انجام خواهد رسید.” تمام باب هجدهم مکاشفه هشداری است دربارهٔ آنچه بر زمین خواهد آمد. اما در خصوص آنچه بر نیویورک خواهد آمد، به‌طور خاص نوری به من داده نشده است، جز این‌که می‌دانم روزی ساختمان‌های عظیم آنجا به‌وسیلهٔ چرخش و واژگونیِ قدرت خدا فرو افکنده خواهند شد. از نوری که به من داده شده است، می‌دانم که هلاکت در جهان است. یک کلمه از جانب خداوند، یک لمس از قدرت عظیم او، و این بناهای سترگ فرو خواهند ریخت. صحنه‌هایی رخ خواهد داد که دهشت آن‌ها را نمی‌توانیم تصور کنیم.» Review and Herald, July 5, 1906.

The period of twelve hundred and sixty days in the history of Christ, that ended at the cross, represents the period of time that concludes at the soon-coming Sunday law. The cross typifies the Sunday law. Both are symbols of judgment. Both represent the coming of national ruin for the nation where the event of judgment takes place. Both took place in the glorious land of Judah. In Christ’s history it was the literal glorious land of Judah, and at the Sunday law it is the spiritual glorious land of Judah, the United States of America. At the cross, Christ was lifted up for the purpose of drawing all men to Himself.

دورهٔ هزار و دویست و شصت‌روزه در تاریخ مسیح، که به صلیب پایان یافت، نمایانگر آن دورهٔ زمانی است که در قانون یکشنبهٔ به‌زودی‌آینده به پایان می‌رسد. صلیب، قانون یکشنبه را به‌عنوان نمونه پیش‌نمون می‌سازد. هر دو نمادِ داوری‌اند. هر دو نمایانگر فرارسیدن ویرانیِ ملّی برای آن ملّتی هستند که رویدادِ داوری در آن واقع می‌شود. هر دو در سرزمینِ جلالِ یهودا به وقوع پیوستند. در تاریخ مسیح، این سرزمینِ جلالِ یهودایِ literal بود، و در هنگامِ قانون یکشنبه، سرزمینِ جلالِ یهودایِ روحانی است، یعنی ایالات متحدهٔ آمریکا. در هنگامِ صلیب، مسیح برافراشته شد تا همهٔ مردم را به سوی خود جذب کند.

> And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:32, 33.

> اور میں، اگر زمین سے اوپر اٹھایا جاؤں، تو سب آدمیوں کو اپنی طرف کھینچ لوں گا۔ اُس نے یہ اس موت کی طرف اشارہ کرتے ہوئے کہا کہ وہ کس طرح کی موت مرنے والا تھا۔ یوحنا 12:32، 33۔

At the Sunday law the ensign of the one hundred and forty-four thousand are lifted up in order to draw all men to Christ.

در هنگام قانون یک‌شنبه، عَلَمِ صد و چهل و چهار هزار نفر برافراشته می‌شود تا همهٔ انسان‌ها را به سوی مسیح جذب کند.

> And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.

> और वह दूर से जातियों के लिये एक ध्वज खड़ा करेगा, और पृथ्वी के छोर से उन्हें सीटी देकर बुलाएगा; और देखो, वे शीघ्रता से, बहुत वेग से आ जाएँगी। यशायाह 5:26.

The period of twelve hundred and sixty days in the history of Christ that follows the cross, ends with Michael standing up at the stoning of Stephen.

د مسيح په تاريخ کې د زر او دوه سوه شپېتو ورځو هغه موده چې له صلیب وروسته راځي، د استفانوس د سنګسار کېدو پر مهال د ميکائيل په پاڅېدو سره پای ته رسېږي.

> But he, being full of the Holy Ghost, looked up stedfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God, And said, Behold, I see the heavens opened, and the Son of man standing on the right hand of God. Acts 7:55, 56.

> لیکن وہ، روحُ القدس سے معمور ہو کر، آسمان کی طرف ثابت نگاہی سے دیکھنے لگا، اور خدا کا جلال اور یسوع کو خدا کی دہنی طرف کھڑا دیکھا، اور کہا، دیکھو، میں آسمانوں کو کھلا ہوا، اور ابنِ آدم کو خدا کی دہنی طرف کھڑا دیکھتا ہوں۔ اعمال 7:55، 56۔

The symbolic forty-two months of the last image of the beast testing time, ends with Michael standing up and marks the close of human probation.

چهل‌ودو ماهِ نمادینِ زمانِ آزمونِ واپسینِ صورتِ وحش، با برخاستنِ میکائیل به پایان می‌رسد و پایانِ مهلتِ آزمایشِ انسان را رقم می‌زند.

> And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 12:1.

> اور اُس وقت میکائیل کھڑا ہوگا، وہ عظیم فرشتہ جو تیرے لوگوں کی اولاد کی حمایت کرتا ہے؛ اور مصیبت کا ایسا زمانہ آئے گا جیسا کہ قوموں کے وجود میں آنے سے لے کر اُس وقت تک کبھی نہ آیا ہوگا؛ اور اُس وقت تیرے لوگ نجات پائیں گے، یعنی ہر ایک جس کا نام کتاب میں لکھا ہوا پایا جائے گا۔ دانی ایل 12:1۔

The complete history of both image to the beast testing processes, contains other internal prophetic witnesses. Correctly understood, and I acknowledge few persons do understand this truth; but the first image of the beast testing process that is fulfilled in the United States, began on September 11, 2001, when the third woe arrived into history. The Sunday law where that first image of the beast testing process ends, marks the arrival of the third woe in judgment against the United States for the passage of the Sunday law. At that time the arrival of the third woe fulfills the angering of the nations, in fulfillment of Revelation eleven, and verse eighteen and the first mention of Islam’s role to anger the nations in Bible prophecy.

تاریخِ کاملِ هر دو روندِ آزمونِ «تصویرِ وحش» دربردارندهٔ دیگر گواهانِ درونیِ نبوی است. اگر این امر به‌درستی فهمیده شود—و من اذعان می‌کنم که اشخاصِ اندکی این حقیقت را درک می‌کنند—آنگاه روشن می‌گردد که نخستین روندِ آزمونِ «تصویرِ وحش» که در ایالات متحده تحقق می‌یابد، در یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، هنگامی که وایِ سوم به درونِ تاریخ وارد گردید. قانونِ یکشنبه، که در آن نخستین روندِ آزمونِ «تصویرِ وحش» پایان می‌پذیرد، فرارسیدنِ وایِ سوم را در داوری بر ضدِّ ایالات متحده به سببِ تصویبِ قانونِ یکشنبه نشان می‌دهد. در آن زمان، فرارسیدنِ وایِ سوم به خشم آوردنِ امت‌ها را محقق می‌سازد، در تتمیمِ مکاشفه بابِ یازدهم، آیهٔ هجدهم، و نخستین اشاره به نقشِ اسلام در به خشم آوردنِ امت‌ها در نبوتِ کتاب‌مقدس.

> And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:12.

> او مردی وحشی خواهد بود؛ دست او بر ضدّ هر کس، و دست هر کس بر ضدّ او خواهد بود؛ و او در حضورِ همهٔ برادران خویش ساکن خواهد شد. پیدایش 16:12.

The soon coming Sunday law is the ending of the first testing period, and also the beginning of the last testing period. The last testing period ends when human probation closes, and at that point in time the four winds, which are a symbol of the third woe, are fully released.

قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، پایان نخستین دورهٔ آزمون، و نیز آغاز آخرین دورهٔ آزمون است. آخرین دورهٔ آزمون هنگامی پایان می‌یابد که مهلت آزمایش انسان بسته شود، و در آن زمان، چهار باد که نمادی از وایِ سوم هستند، به‌طور کامل رها می‌شوند.

> “When the Saviour saw in the Jewish people a nation divorced from God, He saw also a professed Christian Church united to the world and the papacy. And as He stood upon Olivet, weeping over Jerusalem till the sun sank behind the western hills, so He is weeping over and pleading with sinners in these last moments of time. Soon He will say to the angels who are holding the four winds, ‘Let the plagues loose; let darkness, destruction, and death come upon the transgressors of my law.’ Will He be obliged to say to those who have had great light and knowledge, as He said to the Jews, ‘If thou hadst known, even thou at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes’?” Review and Herald, October 8, 1901.

> «जब उद्धारकर्ता ने यहूदी लोगों में परमेश्वर से विलग की हुई एक जाति को देखा, तब उसने एक ऐसी नामधारी मसीही कलीसिया को भी देखा जो संसार और पोपतंत्र के साथ संयुक्त थी। और जैसे वह जैतून-पर्वत पर खड़ा होकर यरूशलेम पर विलाप करता रहा, यहाँ तक कि सूर्य पश्चिमी पहाड़ियों के पीछे डूब गया, वैसे ही वह अब भी समय के इन अंतिम क्षणों में पापियों के लिए रो रहा है और उनसे विनती कर रहा है। शीघ्र ही वह उन स्वर्गदूतों से, जो चारों पवनों को थामे हुए हैं, कहेगा, ‘विपत्तियों को छोड़ दो; अन्धकार, विनाश, और मृत्यु को मेरी व्यवस्था के अपराधियों पर आने दो।’ क्या उसे उन लोगों से, जिन्हें बड़ा प्रकाश और ज्ञान प्राप्त हुआ है, वही कहना पड़ेगा जो उसने यहूदियों से कहा था, ‘यदि तू, कम से कम अपने इस दिन में, उन बातों को जान लेती जो तेरी शान्ति से सम्बन्ध रखती हैं! परन्तु अब वे तेरी आँखों से छिप गई हैं’?” Review and Herald, October 8, 1901.

In the history of Christ, the first waymark of the first period of twelve hundred and sixty days began at His baptism, which was a symbol of His death and resurrection. That period ended at His death and resurrection, which simultaneously began the last period of twelve hundred and sixty days. That period ended with the death and promised resurrection of Stephen.

در تاریخ مسیح، نخستین نشانۀ راهِ نخستین دورۀ هزار و دویست و شصت روزه از تعمید او آغاز شد، که نمادی از مرگ و رستاخیز او بود. آن دوره با مرگ و رستاخیز او پایان یافت، که هم‌زمان آخرین دورۀ هزار و دویست و شصت روزه را آغاز کرد. آن دوره با مرگ و رستاخیزِ وعده‌داده‌شدۀ استیفان به پایان رسید.

The line of history that represents the image of Christ, has the identical prophetic structure as the line of history that represents the image of antichrist.

خطّ التاريخ الذي يُمثِّل صورةَ المسيح، له البنيةُ النبويةُ ذاتُها المطابقة لخطّ التاريخ الذي يُمثِّل صورةَ ضدّ المسيح.

In the Scriptures, Christ is the true king of the north, and it has always been Satan’s purpose to overthrow and counterfeit Christ’s royal authority.

در کتبِ مقدس، مسیح پادشاهِ حقیقیِ شمال است، و همواره مقصودِ شیطان این بوده است که اقتدارِ ملوکانهٔ مسیح را سرنگون سازد و جعل کند.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> اے لوسیفر، اے صبح کے فرزند! تو آسمان سے کیسے گر پڑا! تو، جو قوموں کو کمزور کرتا تھا، کیسے زمین پر کاٹ کر گرا دیا گیا! کیونکہ تو نے اپنے دل میں کہا تھا: میں آسمان پر چڑھوں گا، میں اپنے تخت کو خدا کے ستاروں سے بلند کروں گا؛ اور میں جماعت کے پہاڑ پر بھی، شمال کی انتہاؤں میں، بیٹھوں گا؛ میں بادلوں کی بلندیوں سے بھی اوپر چڑھوں گا؛ میں حق تعالیٰ کی مانند ہو جاؤں گا۔ یسعیاہ 14:12–14۔

The “sides of the north” is Jerusalem, the city of the great king, where His sanctuary is.

«کناره‌های شمال» اورشلیم است، شهرِ پادشاهِ عظیم، جایی که مقدس او در آنجاست.

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. Psalms 48:1, 2.

> سرود و مزموری برای پسرانِ قورح. خداوند عظیم است و در شهرِ خدای ما، بر کوه قدسِ او، به غایت سزاوارِ ستایش. کوه صهیون، که در جوانبِ شمال واقع است، شهرِ پادشاهِ عظیم، به‌سببِ جایگاهِ نیکویش، شادیِ تمامیِ زمین است. مزامیر 48:1، 2

In the Scriptures, the earthly “kings of the north,” are always represented as enemies of the people of God. They represent Satan’s effort to counterfeit the true king of the north, who is seated upon his throne in Jerusalem, which is the sides of the north. The line that represents two testing processes of the image of the beast, which runs parallel to the line of two testing processes of the image of Christ, has a third witness in the theme of Satan’s effort to be the king of the north who rules over God’s people.

در کتب مقدّس، «پادشاهان شمال» زمینی همواره به‌عنوان دشمنان قوم خدا معرفی شده‌اند. آنان نمایانگر تلاش شیطان برای جعل و بدلی‌سازیِ پادشاه حقیقیِ شمال‌اند؛ همان که بر تخت خود در اورشلیم، که «اطراف شمال» است، جلوس کرده است. خطی که دو فرایندِ آزمونِ تصویرِ وحش را بازنمایی می‌کند و به‌موازاتِ خطِ دو فرایندِ آزمونِ تصویرِ مسیح امتداد می‌یابد، در مضمونِ تلاشِ شیطان برای آن‌که پادشاهِ شمالی باشد که بر قوم خدا فرمان می‌راند، شاهدی سوم نیز دارد.

In 723 BC, the king of the north, as represented by Assyria, took the northern ten kingdoms of Israel into slavery in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.” Twelve hundred and sixty years later, in 538, the king of the north, represented at that point in history by literal pagan Rome, surrendered the throne to papal Rome, who then became the spiritual king of the north for another twelve hundred and sixty years. That second period of twelve hundred and sixty years ended in 1798, when the spiritual Roman king of the north received a deadly wound. When the papacy received its deadly wound in 1798, it typified the close of human probation, when the resurrected papacy finally and forever comes to his end with none to help.

در سال ۷۲۳ پیش از میلاد، پادشاه شمال، که در آن زمان آشور نمایندهٔ او بود، ده قبیلهٔ شمالی اسرائیل را، در تحقق «هفت زمان»ِ لاویان بیست‌وشش، به اسارت برد. هزار و دویست و شصت سال بعد، در سال ۵۳۸، پادشاه شمال، که در آن مقطع از تاریخ با رومِ بت‌پرستِ تحت‌اللفظی نمایان می‌شد، تخت سلطنت را به رومِ پاپی واگذار کرد؛ و سپس روم پاپی برای هزار و دویست و شصت سال دیگر پادشاه روحانی شمال شد. آن دورهٔ دومِ هزار و دویست و شصت‌ساله در سال ۱۷۹۸ پایان یافت، هنگامی که پادشاه روحانیِ رومیِ شمال زخمی مهلک دریافت کرد. هنگامی که پاپیّت در سال ۱۷۹۸ زخم مهلک خود را دریافت کرد، این امر نمونه‌ای از پایان مهلت آزمایش انسان بود، زمانی که پاپیّتِ برخاسته از مرگ سرانجام و برای همیشه به پایان خود می‌رسد و هیچ‌کس برای یاری او نخواهد بود.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> اور وہ اپنے محل کے خیمے دونوں سمندروں کے درمیان اُس جلیل القدر مُقدّس پہاڑ میں نصب کرے گا؛ تو بھی وہ اپنے انجام کو پہنچے گا، اور کوئی اُس کی مدد نہ کرے گا۔ اور اُس وقت میکائیل کھڑا ہوگا، وہ عظیم فرشتہ جو تیری قوم کی اولاد کے لیے کھڑا رہتا ہے؛ اور ایسی مصیبت کا وقت آئے گا جیسا اُس وقت تک کبھی نہ ہوا ہوگا جب سے کوئی قوم وجود میں آئی؛ اور اُس وقت تیری قوم نجات پائے گی، یعنی ہر ایک جو کتاب میں لکھا ہوا پایا جائے گا۔ دانی ایل 11:45، 12:1۔

The “seven times,” of Leviticus twenty-six, which equates to twenty-five hundred and twenty years, identifies Assyria as the king of the north in 723 BC, and as the king of the north he conquered the “northern” kingdom of ancient Israel. From that point on, paganism, beginning with Assyria on to pagan Rome, trampled down God’s people, the “host” of Daniel 8:13, for twelve hundred and sixty years. In 538, the literal Roman king of the north, was prophetically conquered by the spiritual Roman king of the north, who trampled down God’s spiritual Israel for another twelve hundred and sixty years. The second period of trampling down ended with the spiritual Roman king of the north receiving his deadly wound in 1798.

«هفت زمان» در لاویان بیست‌وشش، که معادل دو هزار و پانصد و بیست سال است، آشور را در سال ۷۲۳ پیش از میلاد به‌عنوان پادشاه شمال معرفی می‌کند، و او به‌عنوان پادشاه شمال، پادشاهی «شمالیِ» اسرائیل باستان را فتح کرد. از آن نقطه به بعد، بت‌پرستی، از آشور آغاز شده تا رومِ بت‌پرست، قوم خدا را، یعنی «لشکر» مذکور در دانیال ۸:۱۳، به مدت هزار و دویست و شصت سال پایمال کرد. در سال ۵۳۸، پادشاه لفظیِ رومیِ شمال، به‌گونه‌ای نبوتی به‌وسیلهٔ پادشاه روحانیِ رومیِ شمال مغلوب شد، و او اسرائیلِ روحانیِ خدا را برای هزار و دویست و شصت سال دیگر پایمال کرد. دورهٔ دومِ پایمال شدن با دریافتِ زخمِ مهلکِ پادشاه روحانیِ رومیِ شمال در سال ۱۷۹۸ پایان یافت.

In the line of the image of Christ, the center point is the cross, where death is identified. In the two periods of the test of the formation of the image of the beast, the center point is the death of the earth beast. In the line of the counterfeit king of the north, the center point is the death of the literal Roman king of the north.

در خطِّ تصویر مسیح، نقطهٔ مرکزی صلیب است، جایی که مرگ شناخته می‌شود. در دو دورهٔ آزمونِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش، نقطهٔ مرکزی مرگِ وحشِ زمینی است. در خطِّ پادشاهِ شمالِ جعلی، نقطهٔ مرکزی مرگِ پادشاهِ شمالِ واقعیِ روم است.

These lines represent three biblical witnesses, which each contains two sequential periods of time within one period of time. Each center point is marked by physical death, or death of a kingdom of Bible prophecy. With Christ the center point was His death and resurrection. With the image of the beast the center point is the death of the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law. With the line of the counterfeit king of the north, the center point represents the death of the literal Roman king of the north, the fourth kingdom of Bible prophecy.

این خطوط نمایانگر سه شاهد کتاب‌مقدسی هستند که هر یک، در درون یک دورهٔ زمانی، شامل دو بازهٔ زمانیِ متوالی است. هر نقطهٔ مرکزی با مرگ جسمانی، یا با مرگِ یک پادشاهی از نبوتِ کتاب‌مقدس، مشخص می‌شود. در مورد مسیح، نقطهٔ مرکزی مرگ و رستاخیز او بود. در مورد تصویرِ وحش، نقطهٔ مرکزی مرگِ وحشِ زمین، یعنی ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، در هنگام قانون یکشنبه است. در خطِ پادشاهِ شمالِ جعلی، نقطهٔ مرکزی نمایانگر مرگِ پادشاهِ حقیقیِ رومیِ شمال، یعنی چهارمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، است.

The two witnesses of Revelation eleven, according to Sister White in The Great Controversy, represent the Word of God. Christ is the Word of God. Those two witnesses were given power to prophesy for a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. They were then slain in the street, and did not arise for three days and a half. “A thousand two hundred and threescore days,” and “three days and a half” are both symbols of the wilderness period of twelve hundred and sixty years. They began with an empowerment where they prophesied clothed in sackcloth that ended in death. Then for the same prophetic period they were silent and clothed with death, until they were resurrected to present the warning of the third angel that announces the close of probation.

دو شاهدِ مکاشفه باب یازدهم، بنا بر گفتهٔ خواهر وایت در کتاب «نبرد عظیم»، نمایانگر کلام خدا هستند. مسیح، کلام خداست. به آن دو شاهد قدرت داده شد تا به مدت هزار و دویست و شصت روز، در حالی که پلاس پوشیده بودند، نبوت کنند. سپس در کوچه کشته شدند، و تا سه روز و نیم برنخاستند. «هزار و دویست و شصت روز» و «سه روز و نیم» هر دو نماد دورهٔ بیابانیِ هزار و دویست و شصت‌ساله‌اند. آنان با توان‌بخشی‌ای آغاز کردند که در آن، در حالی که پلاس پوشیده بودند، نبوت نمودند، و آن دوره به مرگ انجامید. سپس برای همان دورهٔ نبوی خاموش ماندند و به مرگ ملبس بودند، تا آن‌گاه که برخیزانیده شدند تا هشدار فرشتهٔ سوم را اعلام کنند؛ هشداری که پایان زمانِ آزمایش را اعلان می‌دارد.

These four prophetic lines equate to four witnesses. The prophetic structure of each of the four witnesses is identical. The periods of time of each of the eight periods, with the exception of September 11, 2001, to the soon-coming Sunday law, which is found in the four lines are prophetically identical. Every center point represents some type of death. Two of the lines address Christ, either as His image, or as the Word of God. The other two lines represent the antichrist, either as his desire to counterfeit Christ as king of the north, or to counterfeit Christ’s system of government.

این چهار خط نبوی معادل چهار شاهد هستند. ساختار نبویِ هر یک از این چهار شاهد یکسان است. دوره‌های زمانیِ هر یک از این هشت دوره، به‌استثنای بازهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، که در این چهار خط یافت می‌شود، از لحاظ نبوی یکسان‌اند. هر نقطهٔ مرکزی نمایانگر نوعی مرگ است. دو خط از این خطوط به مسیح می‌پردازند، خواه به‌عنوان تصویر او، و خواه به‌عنوان کلام خدا. دو خط دیگر نمایانگر ضدّمسیح هستند، خواه از جهت میل او به جعلِ مسیح در مقام پادشاه شمال، و خواه به‌منظور جعلِ نظام حکومتِ مسیح.

We will try to bring together the one hundred and forty-four thousand with the battle in the first heaven in our next article. Dear reader, or listener: Whether you refuse to see these truths, or you do see them, it needs to be pointed out that the information that is being presented in all these articles, is identified and thereafter supported and sustained through the application of employing the beginning of a thing in order to identify the end of a thing. This is the prophetic signature of Alpha and Omega, and is a large element of the Revelation of Jesus Christ that is now being unsealed.

ما در مقالهٔ بعدی خود خواهیم کوشید یکصد و چهل و چهار هزار تن را با نبرد در آسمانِ اوّل به هم پیوند دهیم. خواننده یا شنوندهٔ عزیز: خواه از دیدن این حقایق سر باز زنید، و خواه آن‌ها را ببینید، لازم است خاطرنشان شود که اطلاعاتی که در همهٔ این مقالات ارائه می‌گردد، از طریق به‌کارگیریِ آغازِ یک چیز برای شناساییِ پایانِ همان چیز، شناخته می‌شود و سپس مورد تأیید و تثبیت قرار می‌گیرد. این امضای نبویِ آلفا و اُمگا است، و بخشی بزرگ از مکاشفهٔ عیسی مسیح است که اکنون مُهرگشایی می‌شود.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> چیزهای پنهان از آنِ یهوه خدای ماست؛ اما آنچه مکشوف شده است، تا ابد از آنِ ما و فرزندان ماست، تا همهٔ سخنان این شریعت را به‌جا آوریم. تثنیه 29:29.

Back to Articles