Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Nine

کتاب دانیال — شماره یکصد و هشتاد و نه

The Prophetic Tapestry of the Battle of Panium: A Prelude to the Sunday Law

جنگِ پانیوم کا نبوی جال: اتوار کے قانون کے لیے ایک تمہید

Author

Jeff Pippenger

Published

April 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Battle of Panium was essentially spiritual warfare. Just before the Sunday law the eighth president, who is the sixth since Ronald Reagan at the time of the end in 1989, who is also the last Republican president, and who is the richest president, and who also stirs up all the realm of globalism, will lead apostate Protestantism in defeating the Greek religion of Pan, which is the “woke-ism” of globalism. In verses eleven and twelve, the history that begins at the Ukraine War in 2014 concludes at the Sunday law in verse sixteen. Verse fifteen is the Battle of Panium, and the Battle of Panium leads to the battle of Actium, which is the third World War.

نبرد پانیوم در اصل جنگی روحانی بود. درست پیش از قانون یکشنبه، هشتمین رئیس‌جمهور ــ که از زمان رونالد ریگان در هنگام پایان در سال ۱۹۸۹ ششمین رئیس‌جمهور است، و نیز آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است، و ثروتمندترین رئیس‌جمهور نیز هست، و همچنین تمام قلمرو جهانی‌گرایی را به جنبش درمی‌آورد ــ پروتستانیسم مرتد را در شکست دادن دین یونانیِ پان، که همان «وُک‌گرایی»ِ جهانی‌گرایی است، رهبری خواهد کرد. در آیات یازده و دوازده، تاریخی که با جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز می‌شود، در آیه شانزده با قانون یکشنبه به پایان می‌رسد. آیه پانزده، نبرد پانیوم است، و نبرد پانیوم به نبرد آکتیوم می‌انجامد، که همان جنگ جهانی سوم است.

At the hour of “the great earthquake”, which is the Sunday law of verse sixteen, Islam of the third woe attacks the United States, angering the nations, and producing national ruin. It is the Battle of Panium that precedes that attack. At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established.

در ساعتِ «زلزلۀ عظیم» که همان قانونِ یکشنبه در آیۀ شانزدهم است، اسلامِ وایِ سوم به ایالات متحدۀ آمریکا حمله می‌کند، ملت‌ها را به خشم می‌آورد و ویرانیِ ملی را پدید می‌آورد. نبردِ پانیوم همان رویدادی است که پیش از آن حمله واقع می‌شود. در زمانِ قانونِ یکشنبه، اتحادِ سه‌گانۀ اژدها، وحش و نبیِ کذّاب برقرار می‌گردد.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «Մեր ազգը, Աստծո օրենքի խախտմամբ պապության հաստատությունը պարտադրող հրամանագրով, իրեն ամբողջապես կկտրի արդարությունից։ Երբ բողոքականությունը իր ձեռքը կձգի անդունդի վրայով՝ բռնելու հռոմեական իշխանության ձեռքը, երբ նա կանցնի վիհի վրայով՝ ձեռք սեղմելու հոգևորապաշտության հետ, երբ այս եռակի միության ազդեցության ներքո մեր երկիրը կհրաժարվի իր Սահմանադրության յուրաքանչյուր սկզբունքից՝ որպես բողոքական և հանրապետական կառավարության, և միջոցներ կձեռնարկի պապական կեղծիքների ու մոլորությունների տարածման համար, այն ժամանակ մենք կարող ենք իմանալ, որ հասել է սատանայի հրաշազան գործունեության ժամանակը, և որ վախճանը մոտ է»։ Վկայություններ, հատոր 5, 451։

At that point, the papacy’s deadly wound is fully healed, and she rules supremely until she finally comes to her end with none to help. It is when Rome conquers the third obstacle that she rules, as represented by pagan Rome in Daniel chapter eight, verse nine, and in chapter eleven, verses sixteen through nineteen. When papal Rome removed the three horns, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years, as did pagan Rome rule supremely for three hundred and sixty years once it conquered Egypt, the third obstacle at the Battle of Actium in 31 BC.

در آن هنگام، زخمِ مهلکِ پاپیّت به‌طور کامل شفا یافته است، و او با حاکمیتی مطلق فرمان می‌راند تا سرانجام به پایان خود برسد و هیچ‌کس به یاری‌اش نیاید. هنگامی است که روم مانعِ سوم را مغلوب می‌سازد که به سلطنت می‌رسد؛ چنان‌که در دانیال باب هشت، آیهٔ نه، و در باب یازده، آیات شانزده تا نوزده، در قالبِ رومِ مشرک به تصویر کشیده شده است. هنگامی که رومِ پاپی سه شاخ را از میان برداشت، به مدت هزار و دویست و شصت سال با حاکمیتی مطلق فرمان راند، همان‌گونه که رومِ مشرک نیز پس از آنکه در نبردِ آکتیوم در سال 31 پیش از میلاد مصر، یعنی مانعِ سوم، را مغلوب ساخت، به مدت سیصد و شصت سال با حاکمیتی مطلق فرمان راند.

In grammar, the suffix “ium” is added to the end of a word to form a noun that denotes a place, a state, or a collection of something. It is commonly used in the formation of technical and scientific terms, particularly in chemistry and biology. For example: “stadium” refers to a place for athletic competitions or other events, “aquarium” refers to a place where aquatic organisms or plants are kept for display and “gymnasium” refers to a place for physical exercise or training. In scientific terminology, “ium” is often used to indicate a chemical element or compound, particularly when the element or compound has been isolated or discovered. For example: “sodium” refers to a chemical element with the symbol Na, “calcium” refers to a chemical element with the symbol Ca.

در دستور زبان، پسوند «ium» به پایان یک واژه افزوده می‌شود تا اسمی ساخته شود که بر مکان، حالت، یا مجموعه‌ای از چیزی دلالت کند. این پسوند معمولاً در ساخت اصطلاحات فنی و علمی، به‌ویژه در شیمی و زیست‌شناسی، به‌کار می‌رود. برای مثال: «stadium» به مکانی برای مسابقات ورزشی یا دیگر رویدادها اشاره دارد، «aquarium» به مکانی اشاره دارد که در آن جانداران یا گیاهان آبزی برای نمایش نگهداری می‌شوند، و «gymnasium» به مکانی برای ورزش یا تمرین بدنی اشاره دارد. در اصطلاحات علمی، «ium» غالباً برای دلالت بر یک عنصر یا ترکیب شیمیایی به‌کار می‌رود، به‌ویژه هنگامی که آن عنصر یا ترکیب جداسازی یا کشف شده باشد. برای مثال: «sodium» به عنصری شیمیایی با نماد Na اشاره دارد، «calcium» به عنصری شیمیایی با نماد Ca اشاره دارد.

The beginning of pagan Rome ruling supremely was accomplished at the Battle of Actium, and the Battle of Panium opened the door to the war represented by Actium, for “line upon line” Actium represents the Sunday law when the papacy again rules the world supremely.

آغاز فرمانروایی برتر رومِ بت‌پرست در نبرد آکتیوم تحقق یافت، و نبرد پانیوم درِ ورود به جنگی را گشود که آکتیوم نمایندهٔ آن است؛ زیرا «حکم بر حکم» آکتیوم نمایانگرِ قانونِ یکشنبه است، هنگامی که پاپیّت بار دیگر به‌گونه‌ای برتر بر جهان حکم می‌راند.

Actium was a sea battle, and Panium was a ground battle, thus the connection of the two battles represents a battle that is worldwide encompassing land and sea. Actium, the most famous sea battle of ancient history, also represents a worldwide war, for the “waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” Panium represents a spiritual war that is combined with a political war at the soon coming Sunday law.

اکتیوم نبردی دریایی بود، و پانیوم نبردی زمینی؛ ازاین‌رو، پیوند این دو نبرد، نمایانگر جنگی است جهانی که خشکی و دریا را دربر می‌گیرد. اکتیوم، که نامدارترین نبرد دریایی تاریخ باستان است، همچنین نمایانگر جنگی جهانی است، زیرا «آب‌هایی که دیدی، جایی که آن زن بر آن نشسته است، قوم‌ها و جماعت‌ها و امت‌ها و زبان‌ها هستند.» پانیوم نمایانگر جنگی روحانی است که در یکشنبه‌قانونِ به‌زودی فرا رسنده، با جنگی سیاسی درآمیخته است.

The word “pan” as a noun, has multiple meanings depending on the context, but in Greek mythology, Pan is the god of shepherds, flocks, rustic music, and wilderness. He is often depicted as a half-man, half-goat figure, known for his love of music and nature.

واژهٔ «Pan» هنگامی که به‌عنوان اسم به‌کار می‌رود، بسته به بافت، معانی متعددی دارد؛ اما در اساطیر یونان، پان خدای شبانان، گله‌ها، موسیقی روستایی، و بیابان است. او غالباً به‌صورت پیکره‌ای نیمه‌انسان و نیمه‌بز تصویر می‌شود و به سبب دلبستگی‌اش به موسیقی و طبیعت شناخته شده است.

> “As the crowning act in the great drama of deception, Satan himself will personate Christ. The church has long professed to look to the Saviour’s advent as the consummation of her hopes. Now the great deceiver will make it appear that Christ has come. In different parts of the earth, Satan will manifest himself among men as a majestic being of dazzling brightness, resembling the description of the Son of God given by John in the Revelation. Revelation 1:13–15.” The Great Controversy, 624.

> «به‌عنوان آخرین و برجسته‌ترین اقدام در نمایش بزرگ فریب، خودِ شیطان نقش مسیح را بر عهده خواهد گرفت. کلیسا مدت‌هاست که اظهار داشته است که ظهور نجات‌دهنده را به‌منزلهٔ تحقق نهایی امیدهای خود انتظار می‌کشد. اکنون آن فریب‌دهندهٔ بزرگ چنین وانمود خواهد کرد که مسیح آمده است. در بخش‌های مختلف زمین، شیطان خود را در میان انسان‌ها به‌صورت موجودی باوقار و باشکوه، با درخششی خیره‌کننده، ظاهر خواهد ساخت که همانند توصیفی است که یوحنا در مکاشفه از پسر خدا ارائه داده است. مکاشفه 1:13–15.» The Great Controversy, 624.

Pan is the shepherd-god, and will personate the true Shepherd. Satan’s impersonation of Christ begins at the Sunday law for at “the decree” “we may” then “know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near”.

پان خدایِ شبان است، و شبانِ حقیقی را تمثیل خواهد کرد. جعلِ هویتِ مسیح از سوی شیطان از هنگامِ قانونِ یکشنبه آغاز می‌شود، زیرا در «فرمان» آنگاه «می‌توانیم» «بدانیم که زمانِ عملِ شگفت‌انگیزِ شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است».

The word “pan” can also refer to a shallow, wide-rimmed cooking vessel used for frying, baking, or cooking food. The final war is centered upon spiritual Jerusalem, the holy mountain that is lifted up as an ensign, and the mountain that God’s other flock that are still in Babylon flee unto. At that time all nations will come against spiritual Jerusalem, which is identified as a “cup” (pan).

لفظ «pan» می‌تواند همچنین به ظرفی کم‌عمق و پهن‌لبه برای پخت‌وپز اشاره داشته باشد که برای سرخ‌کردن، پختن، یا آماده‌ساختن غذا به کار می‌رود. جنگ نهایی بر اورشلیم روحانی متمرکز است، بر کوه مقدسی که همچون عَلَمی برافراشته شده است، و بر آن کوهی که گلهٔ دیگرِ خدا، که هنوز در بابل هستند، به سوی آن می‌گریزند. در آن زمان، همهٔ امت‌ها بر ضد اورشلیم روحانی خواهند آمد، که به‌عنوان «کاسه» (pan) شناخته می‌شود.

> The burden of the word of the Lord for Israel, saith the Lord, which stretcheth forth the heavens, and layeth the foundation of the earth, and formeth the spirit of man within him. Behold, I will make Jerusalem a cup of trembling unto all the people round about, when they shall be in the siege both against Judah and against Jerusalem. And in that day will I make Jerusalem a burdensome stone for all people: all that burden themselves with it shall be cut in pieces, though all the people of the earth be gathered together against it. Zechariah 12:1-3.

> بارِ کلامِ خداوند برای اسرائیل است؛ خداوند می‌فرماید، همان که آسمان‌ها را می‌گستراند و بنیاد زمین را می‌نهد و روح انسان را در اندرون او می‌سازد. اینک، اورشلیم را برای همۀ قوم‌های اطراف، جامِ لرزاننده خواهم ساخت، هنگامی که بر ضد یهودا و نیز بر ضد اورشلیم در محاصره باشند. و در آن روز، اورشلیم را برای همۀ قوم‌ها سنگی گران‌بار خواهم گردانید؛ همۀ آنان که خود را به برداشتن آن مشغول سازند، پاره‌پاره خواهند شد، هرچند همۀ قوم‌های زمین بر ضد آن فراهم آیند. زکریا ۱۲:۱‏-۳.

Jerusalem is also the caldron, for it is the pan where the drama is carried out. A “caldron” is a cooking pan.

یروشلیم نیز دیگ است، زیرا آن ظرفی است که این نمایش در آن به انجام می‌رسد. «دیگ» ظرفی برای پخت‌وپز است.

> Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ye shall fall by the sword; I will judge you in the border of Israel; and ye shall know that I am the Lord. This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel: And ye shall know that I am the Lord: for ye have not walked in my statutes, neither executed my judgments, but have done after the manners of the heathen that are round about you. Ezekiel 11:2–12.

> پس او به من گفت: «ای پسر انسان، اینان همان مردمانی هستند که در این شهر شرارت را تدبیر می‌کنند و مشورتِ شریرانه می‌دهند؛ که می‌گویند: وقت نزدیک نیست؛ خانه‌ها بنا کنیم؛ این شهر دیگ است و ما گوشت هستیم. پس بر ضد ایشان نبوت کن، نبوت کن، ای پسر انسان.» و روحِ خداوند بر من فرود آمد و به من گفت: «بگو؛ خداوند چنین می‌فرماید: ای خاندان اسرائیل، شما چنین گفته‌اید؛ زیرا من چیزهایی را که به ذهن شما خطور می‌کند، یکایکِ آنها را، می‌دانم. شما کشتگان خود را در این شهر بسیار گردانیده‌اید و کوچه‌های آن را از کشتگان پر ساخته‌اید. بنابراین، خداوند یهوه چنین می‌فرماید: کشتگان شما که در میان آن افکنده‌اید، ایشان گوشت‌اند و این شهر دیگ است؛ اما من شما را از میان آن بیرون خواهم آورد. شما از شمشیر ترسیده‌اید؛ و من شمشیری بر شما خواهم آورد، می‌فرماید خداوند یهوه. و شما را از میان آن بیرون خواهم آورد و به دست بیگانگان تسلیم خواهم کرد و در میان شما داوری‌ها اجرا خواهم نمود. شما به شمشیر خواهید افتاد؛ من شما را در سرحدّ اسرائیل داوری خواهم کرد؛ و خواهید دانست که من یهوه هستم. این شهر برای شما دیگ نخواهد بود و شما نیز در میان آن گوشت نخواهید بود؛ بلکه شما را در سرحدّ اسرائیل داوری خواهم کرد. و خواهید دانست که من یهوه هستم؛ زیرا در فرایض من سلوک ننموده‌اید و احکام مرا به‌جا نیاورده‌اید، بلکه بر وفق رسوم امت‌هایی که گرداگرد شما هستند عمل کرده‌اید.» حزقیال 11:2–12.

In English, “pan” as a prefix means “universal,” “all” or “across”. For example, “panorama” refers to a wide or comprehensive view of an area, “pantheism” refers to the belief that the universe is divine, and “Pan-American” refers to something involving all the countries of the Americas. Thus “pan” identifies a worldwide war.

در زبان انگلیسی، «pan» هنگامی که به‌صورت پیشوند به‌کار می‌رود، به معنای «جهانی»، «همه» یا «در سراسر» است. برای نمونه، «panorama» به نمایی گسترده یا جامع از یک ناحیه اشاره دارد، «pantheism» به این باور دلالت می‌کند که جهانْ الهی است، و «Pan-American» به چیزی اشاره دارد که همهٔ کشورهای قاره‌های آمریکا را دربر می‌گیرد. بنابراین، «pan» جنگی جهانی را مشخص می‌سازد.

> “Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.

> شیطان با پرسش‌های کم‌اهمیت ذهن‌ها را منحرف می‌سازد، تا مردم نتوانند با دیدی روشن و متمایز، امورِ بس مهم را ببینند. دشمن در حال طرح‌ریزی است تا جهان را به دام افکند.

> “The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Selected Messages, book 3, 392.

> «دنیاى به‌اصطلاح مسیحى صحنۀ اعمالى عظیم و سرنوشت‌ساز خواهد بود. مردانى که در مسند قدرت‌اند، به پیروى از پاپى، قوانینى وضع خواهند کرد که بر وجدان حاکم باشد. بابل همۀ امّت‌ها را از شراب خشم زناى خود خواهد نوشانید. هر امّتى درگیر خواهد شد.» Selected Messages, book 3, 392.

The word “act” as a noun means “a formal written decision or statute enacted by a legislative body.”

لفظ «عمل» هنگامی که به‌صورت اسم به‌کار می‌رود، به معنای «تصمیم یا قانون‌نامهٔ رسمیِ مکتوبی است که به‌وسیلهٔ یک نهاد قانون‌گذاری تصویب شده باشد.»

> “When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery.” Testimonies, volume 5, 712.

> «Когда наша нация настолько отречётся от принципов своего правления, что издаст закон о воскресном дне, протестантизм этим самым актом протянет руку папству». Свидетельства, том 5, с. 712.

The so-called Christian world is a theater of great actions, or acts, and every nation (pan) will be involved. The word “act” can also refer to a division or segment of a play, movie, or other performance, typically characterized by a particular set of events or actions. The word “act” as a verb, means to perform a specific action or behave in a certain way. It can also refer to pretending or playing a role, as in acting in a play or film.

به‌اصطلاح جهان مسیحی صحنهٔ اعمال یا کنش‌های عظیم است، و هر ملت (pan) در آن درگیر خواهد شد. واژهٔ «act» همچنین می‌تواند به بخش یا پرده‌ای از یک نمایش، فیلم، یا اجرای دیگر اشاره داشته باشد که معمولاً با مجموعه‌ای خاص از رویدادها یا کنش‌ها مشخص می‌گردد. واژهٔ «act» هنگامی که به‌صورت فعل به‌کار رود، به‌معنای انجام دادن عملی معین یا رفتار کردن به شیوه‌ای خاص است. همچنین می‌تواند به تظاهر کردن یا ایفای نقش اشاره داشته باشد، چنان‌که در بازی کردن در یک نمایش یا فیلم.

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «دنیا صحنهٔ تئاتر است. بازیگران آن، یعنی ساکنانش، خود را مهیا می‌سازند تا نقش خویش را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. خدا از نظرها پنهان شده است. در میان توده‌های عظیم بشر هیچ یگانگی‌ای وجود ندارد، مگر آن‌گاه که انسان‌ها برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خویش با یکدیگر هم‌پیمان شوند. خدا نظاره‌گر است. مقاصد او دربارهٔ اتباع عاصی‌اش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا برای مدتی به عناصر اغتشاش و بی‌نظمی اجازه می‌دهد که حکم‌فرما باشند. قدرتی از زیر در کار است تا واپسین صحنه‌های بزرگ این نمایش را پدید آورد—یعنی شیطان که به صورت مسیح ظاهر می‌شود، و با نهایت فریب ناراستی در میان کسانی عمل می‌کند که در انجمن‌های سری خود را به یکدیگر پیوند می‌دهند. آنان که تسلیم شور هم‌پیمانی می‌شوند، نقشه‌های دشمن را به اجرا درمی‌آورند. علت، معلول را در پی خواهد داشت.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «سرکشی نزدیک است که به نهایت خود برسد. آشفتگی جهان را فراگرفته است، و به‌زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها نازل خواهد شد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم، باید خود را برای آنچه به‌زودی چون شگفتی‌ای سهمگین بر جهان فرو خواهد ریخت، آماده سازیم.» Review and Herald، 10 سپتامبر 1903.

Panium and Actium represent the third World War. In that war there will be supernatural manifestations as represented by the Greek goat-god Pan. The war will be associated with the enforcement of the Sunday law as an “act.” And the war is identified as “the last scenes in the great drama”, for it is not only the legal act of enforcing Sunday legislation, it is also the climax of the gospel drama in the closing hours of human probation. In advance of the battle where Panium and Actium prophetically join, in verse sixteen of Daniel chapter eleven, God’s last-day army will already be raised up, and their banner, which is an ensign, will then be lifted up. The primary meaning of “ensign” is the banner of an army.

پانیوم و اکتیوم نمایانگر جنگ جهانی سوم هستند. در آن جنگ، ظهوراتِ ماوراءطبیعی، آن‌گونه که خدای بزپیکر یونانی، پان، آن را مجسم می‌سازد، رخ خواهد داد. این جنگ با اجرای قانون یکشنبه به‌عنوان یک «عمل» مرتبط خواهد بود. و این جنگ به‌عنوان «آخرین صحنه‌ها در نمایش بزرگ» شناخته می‌شود؛ زیرا نه‌تنها عملِ قانونیِ اجرای قوانین یکشنبه است، بلکه اوجِ نمایشِ انجیل نیز در ساعات پایانیِ مهلتِ آزمایشِ بشر به‌شمار می‌آید. پیش از نبردی که در آن پانیوم و اکتیوم به‌گونه‌ای نبوی به هم می‌پیوندند، در آیه شانزدهم از باب یازدهم دانیال، سپاهِ ایامِ آخرِ خدا از پیش برانگیخته شده خواهد بود، و عَلَمِ ایشان، که همان رایت است، آنگاه برافراشته خواهد شد. معنای اصلیِ «رایت»، پرچمِ یک سپاه است.

Act and Pan are Actium and Panium, and the Wonderful Linguist controlled the geography, the names, and the history of both battles, for it is the history immediately before the soon coming Sunday law. The Battle of Panium took place in 200 BC, and verse sixteen identifies Rome conquering Jerusalem in 63 BC.

اَکت اور پان سے مُراد اَکتیوم اور پانیوم ہیں، اور اُس عجیب لسانیات دان نے دونوں معرکوں کے جغرافیہ، ناموں، اور تاریخ پر اختیار رکھا، کیونکہ یہ اُس تاریخ سے فوراً پہلے کی تاریخ ہے جو جلد آنے والے سنڈے لا کے عین پیش منظر میں واقع ہے۔ پانیوم کی جنگ 200 قبلِ مسیح میں ہوئی، اور آیت سولہ 63 قبلِ مسیح میں روم کے یروشلیم پر فتح پانے کی نشان دہی کرتی ہے۔

Between the history in the last days that is represented by the period from 200 BC to 63 BC, the formation of the image of the beast in the United States will be accomplished, as represented by the history of 161 BC to 158 BC. Before the period where the final movements of erecting an image of the beast in the United States, there will be an event represented by the revolt of Modein in 167 BC. The revolt is typified by the revolt against the forced religion of Greece, and the revolt will lead to a waymark represented by the rededication of the temple in 164 BC.

در میان تاریخِ ایّامِ آخر که با دورهٔ ۲۰۰ ق.م. تا ۶۳ ق.م. بازنمایی شده است، شکل‌گیریِ صورتِ وحش در ایالات متحده به انجام خواهد رسید، چنان‌که با تاریخِ ۱۶۱ ق.م. تا ۱۵۸ ق.م. نمادین گردیده است. پیش از آن دوره‌ای که حرکاتِ نهاییِ برپاداشتنِ صورتِ وحش در ایالات متحده واقع می‌شود، رویدادی خواهد بود که با قیامِ مودین در ۱۶۷ ق.م. بازنمایی شده است. این قیام، نمونه‌وارِ شورش بر ضدّ دینِ اجباریِ یونان است، و آن شورش به نشانه‌ای راهنما منتهی خواهد شد که با بازتقدیسِ معبد در ۱۶۴ ق.م. نمایان شده است.

164 BC is commemorated by Judaism because of the miracle of a day’s worth of holy oil lasting for eight days. Thus 164 BC, which precedes 161 BC, identifies a satanic miracle that was accomplished for the apostate people of God. The miracle is represented as one day producing eight days, and that first day’s oil was what supplied the entire eight days. The miracle was brought upon the one part that was of the seven, and this waymark is set within the very history where the enigma of the eighth that is of the seven is being accomplished upon both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn.

سال 164 پیش از میلاد در یهودیت به سبب معجزهٔ دوام یافتنِ روغنِ مقدّسِ به‌اندازهٔ یک روز برای هشت روز گرامی داشته می‌شود. از این‌رو، 164 پیش از میلاد، که پیش از 161 پیش از میلاد قرار دارد، معجزه‌ای شیطانی را مشخص می‌سازد که برای قوم مرتدِ خدا به انجام رسید. این معجزه به‌صورتِ یک روز که هشت روز را پدید می‌آورد بازنمایی شده است، و روغنِ همان روزِ نخست بود که تمامیِ آن هشت روز را تأمین کرد. این معجزه بر آن یک بخشی که از آن هفت بود واقع شد، و این علامتِ راه در همان تاریخی قرار داده شده است که در آن معمایِ آن هشتمی که از آن هفت است، بر هر دو شاخِ مرتدِ جمهوری‌خواه و شاخِ مرتدِ پروتستان به انجام می‌رسد.

The manifestation of satanic miracles before the soon coming Sunday law is associated with the Greek god Pan. When the Battle of Panium is waged and won by Trump and apostate Protestantism, “Pandora’s box” will have been opened, and there will be no way to solve the problems that are then released upon mankind for, “a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.”

مظاهرۀ معجزات شیطانی پیش از قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد، با خدای یونانیِ پان مرتبط است. هنگامی که نبرد پانیوم به‌وسیلهٔ ترامپ و پروتستانیسمِ مرتد برپا شده و به پیروزی برسد، «جعبۀ پاندورا» گشوده شده خواهد بود، و دیگر هیچ راهی برای حل مشکلاتی که آنگاه بر بشر رها می‌شوند وجود نخواهد داشت؛ زیرا «به‌زودی وحشتی عظیم بر انسان‌ها خواهد آمد. پایان، بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌دانیم، باید خود را برای آنچه به‌زودی چون شگفتی‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد، آماده سازیم.»

The one hundred and forty-four thousand are those that have been sealed by the sanctifying power of God’s Word which was provided through the unsealing of the Revelation of Jesus Christ. That Revelation includes several specific lines of truth, and it provides sanctified instruction of who Jesus is. As the Word of God, He is the Wonderful Linguist who has controlled all human language, since through His power He brought about the various languages when He rained down confusion at the tower of Babel. He is the Wonderful Numberer that has hidden secrets with the numbers set forth in His Word, and within His entire creation. He is the controller of history, for history is “His”-story. He created the earth and He controlled the geographical form of planet earth after the Flood, and therefore the various prophetic geographies that make up the “truths” found in His Word. The one hundred and forty-four thousand represent among other things, those who manifest faith that He created all things.

آن یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر، کسانی هستند که به‌وسیلهٔ قدرت تقدیس‌کنندهٔ کلام خدا مُهر شده‌اند؛ همان کلامی که از طریق گشوده شدن مُهرهای مکاشفهٔ عیسی مسیح فراهم گردید. آن مکاشفه شامل چندین رشتهٔ مشخص از حقیقت است، و تعلیمِ تقدیس‌یافته‌ای دربارهٔ این‌که عیسی کیست، ارائه می‌دهد. او، به‌عنوان کلام خدا، آن زبان‌دانِ شگفت‌انگیز است که بر تمامی زبان‌های بشری حاکم بوده است، زیرا به‌واسطهٔ قدرت خود، هنگامی که بر برج بابل آشفتگی فرو بارید، زبان‌های گوناگون را پدید آورد. او آن شمارندهٔ شگفت‌انگیز است که رازها را در اعدادی که در کلام خود مقرر داشته، و نیز در سراسر آفرینش خویش، نهان ساخته است. او مهارکنندهٔ تاریخ است، زیرا تاریخ، داستانِ «او» است. او زمین را آفرید و پس از طوفان، صورتِ جغرافیاییِ سیارهٔ زمین را تحت کنترل خود درآورد؛ و ازاین‌رو، جغرافیاهای گوناگونِ نبوی را که «حقایق» موجود در کلام او را تشکیل می‌دهند. آن یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر، از جمله، نمایانگر کسانی هستند که ایمان به این را ظاهر می‌سازند که او همه‌چیز را آفریده است.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. John 1:1–3.

> در ابتدا کلمه بود، و کلمه نزد خدا بود، و کلمه خدا بود. همان در ابتدا نزد خدا بود. همه‌چیز به‌واسطهٔ او آفریده شد؛ و بدون او چیزی از موجودات به وجود نیامد. یوحنا ۱:۱–۳.

The story of Pandora’s box is a myth from ancient Greek mythology. It is primarily recounted in “Works and Days” by the Greek poet Hesiod and in various other classical sources. It is obviously a paraphrase of the experience of Eve in the Garden of Eden. The name “Pandora” comes from ancient Greek mythology. It is derived from the Greek words’ “pan” meaning “all,” “dora’ meaning “gifts.” Pandora means “all-gifted.” Eve is the symbol of the church, and all gifts are found within God’s church.

داستانِ صندوقِ پاندورا افسانه‌ای از اساطیر یونان باستان است. این داستان عمدتاً در «کارها و روزها» اثرِ شاعر یونانی، هِزیود، و نیز در منابع گوناگون دیگرِ کلاسیک روایت شده است. آشکارا می‌توان آن را بازگفتی از تجربهٔ حوّا در باغِ عدن دانست. نامِ «پاندورا» از اساطیر یونان باستان گرفته شده است. این نام از واژه‌های یونانیِ «pan» به معنای «همه» و «dora» به معنای «بخشش‌ها» مشتق شده است. پاندورا به معنای «برخوردار از همهٔ بخشش‌ها» است. حوّا نمادِ کلیساست، و همهٔ عطایا در درونِ کلیسای خدا یافت می‌شود.

In Greek mythology, Pandora was the first mortal woman created by the gods. According to the myth, she was crafted by Hephaestus at the command of Zeus, the king of the gods, as part of a plan to punish humanity. Each of the gods contributed gifts to Pandora, including beauty, grace, intelligence, and charm. Zeus gave her a jar (in later retellings, it became a box) and instructed her never to open it under any circumstances. Eve was told she could eat of every tree except of “the tree in the midst of the Garden.”

در اساطیر یونان، پاندورا نخستین زن فانی بود که به‌وسیلهٔ خدایان آفریده شد. بنا بر این اسطوره، او به دست هفائستوس و به فرمان زئوس، پادشاه خدایان، به‌عنوان بخشی از نقشه‌ای برای مجازات بشریت ساخته شد. هر یک از خدایان، عطایایی به پاندورا بخشیدند، از جمله زیبایی، ظرافت، هوش، و افسونگری. زئوس کوزه‌ای به او داد (که در بازگویی‌های متأخر، به صندوقی بدل شد) و به او دستور داد که تحت هیچ شرایطی هرگز آن را نگشاید. به حوا گفته شده بود که می‌تواند از هر درختی بخورد، جز از «درختی که در وسط باغ است.»

Pandora, overcome by curiosity, eventually succumbed to temptation and opened the jar. Upon doing so, all the evils, pains, and diseases that had previously been kept inside were released into the world, spreading suffering and misery among humanity. However, one thing remained in the jar: hope. In some versions of the myth, Pandora quickly closed the jar, preventing hope from escaping, while in others, hope also emerged, providing humanity with a glimmer of optimism and resilience in the face of adversity.

ਪੈਂਡੋਰਾ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਰਲੋਭਨ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਘੜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਪੀੜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵਿਪਤਾ ਫੈਲ ਗਈ। ਤਥਾਪਿ, ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ: ਆਸ। ਮਿਥਕ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੈਂਡੋਰਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਘੜਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਆਸ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕੀ ਗਈ; ਜਦਕਿ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਸ ਵੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਦਮ ਜਿਹੀ ਕਿਰਣ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।

The Battle of Panium joins the Battle of Actium at the soon coming Sunday law, and the soon coming Sunday law was typified by the test in the Garden of Eden. In the garden the test was simply for Adam and Eve, but in the last days the test needed to confront all mankind around the entire world. The first test of believing or disbelieving God’s Word in the garden typifies the last test of the Sunday law. Eve failed that first test and opened the floodgates of woe upon mankind, as represented in the myth of Pandora.

نبرد پانیوم به نبرد آکتیوم در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد ملحق می‌شود، و قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به‌وسیلهٔ آزمون در باغ عدن نمونه‌وار پیش‌نمایی شده بود. در باغ، آزمون صرفاً برای آدم و حوا بود، اما در ایام آخر، لازم بود که این آزمون تمامی نوع بشر را در سراسر جهان مواجه سازد. نخستین آزمونِ ایمان آوردن یا ایمان نیاوردن به کلام خدا در باغ، نمونهٔ آزمون نهاییِ قانون یکشنبه است. حوا در آن آزمون نخستین شکست خورد و سیلاب‌های مصیبت را بر نوع بشر گشود، چنان‌که در اسطورهٔ پاندورا به تصویر کشیده شده است.

When the Battle of Panium joins the Battle of Actium, the test represented in the Garden of Eden will open upon all mankind. The hope that is then provided for the world is the ensign that is lifted up for all the world (panorama) to see.

جب جنگِ پانیوم جنگِ ایکٹیم سے آ ملے گی، تو باغِ عدن میں جس آزمائش کی نمائندگی کی گئی تھی، وہ تمام بنی نوعِ انسان پر کھل جائے گی۔ اُس وقت دنیا کے لیے جو امید فراہم کی جائے گی، وہی وہ عَلَم ہے جو تمام دنیا کے دیکھنے کے لیے بلند کیا جاتا ہے (panorama)۔

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> اے اہلِ عالَم کے سب باشندو، اور زمین پر رہنے والو، دیکھو، جب وہ پہاڑوں پر جھنڈا بلند کرے؛ اور جب وہ نرسنگا پھونکے، تو سنو۔ یسعیاہ 18:3۔

We will continue this study in the next article.

موږ به دا مطالعه په راتلونکې مقاله کې دوام ورکړو.

> “The world is a theater; the actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. With the great masses of mankind, there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to His rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «دنیا یک تئاتر است؛ بازیگران آن، یعنی ساکنانش، خود را آماده می‌سازند تا نقش خویش را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. در میان توده‌های عظیم بشر هیچ یگانگی‌ای وجود ندارد، مگر آن‌گاه که انسان‌ها برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خویش با یکدیگر هم‌پیمان شوند. خدا ناظر است. مقاصد او دربارهٔ رعایای سرکش خویش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا برای مدتی به عناصر آشفتگی و بی‌نظمی اجازه می‌دهد که فرمانروایی کنند. قدرتی از زیر در کار است تا آخرین صحنه‌های بزرگ این نمایش را پدید آورد—شیطان که به صورت مسیح می‌آید و با تمامی فریبکاریِ ناراستی در میان کسانی عمل می‌کند که خود را در انجمن‌های مخفی به یکدیگر پیوند می‌دهند. آنان که تسلیم شورِ هم‌پیمانی می‌شوند، در حال به اجرا درآوردن نقشه‌های دشمن‌اند. علت، به‌دنبالِ خود، معلول را خواهد آورد.»

> “Never did this message apply with greater force than it applies today. More and more the world is setting at naught the claims of God. Men have become bold in transgression. The wickedness of the inhabitants of the world has almost filled up the measure of their iniquity. This earth has almost reached the place where God will permit the destroyer to work his will upon it. The substitution of the laws of men for the law of God, the exaltation, by merely human authority, of Sunday in place of the Bible Sabbath, is the last act in the drama. When this substitution becomes universal, God will reveal Himself. He will arise in His majesty to shake terribly the earth. He will come out of His place to punish the inhabitants of the world for their iniquity, and the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain.

> “ہرگز کبھی بھی یہ پیغام اتنی عظیم قوت کے ساتھ لاگو نہیں ہوا جتنی کہ آج ہوتا ہے۔ دنیا بڑھتی ہی جا رہی ہے کہ خدا کے حقوق کو حقیر جانتی ہے۔ انسان گناہ میں دلیر ہو گئے ہیں۔ اہلِ عالم کی شرارت تقریباً ان کی بدی کے پیمانے کو بھر چکی ہے۔ یہ زمین قریب ہے کہ اس مقام تک پہنچ جائے جہاں خدا ہلاک کرنے والے کو اجازت دے گا کہ وہ اس پر اپنی مرضی پوری کرے۔ خدا کی شریعت کے بدلے انسانوں کے قوانین کا قائم کیا جانا، اور محض انسانی اختیار سے بائبل کے سبت کی جگہ اتوار کو سرفراز کرنا، اس ڈرامے کا آخری عمل ہے۔ جب یہ جانشینی عالمگیر ہو جائے گی، خدا اپنے آپ کو ظاہر کرے گا۔ وہ اپنی جلالی عظمت میں اٹھے گا تاکہ زمین کو سختی سے ہلا دے۔ وہ اپنے مقام سے نکل آئے گا تاکہ اہلِ عالم کو ان کی بدی کی سزا دے، اور زمین اپنا خون آشکار کرے گی، اور پھر کبھی اپنے مقتولوں کو نہ ڈھانپے گی۔”

> “We are standing on the threshold of the crisis of the ages. In quick succession the judgments of God will follow one another,—fire, and flood, and earthquake, with war and bloodshed. We are not to be surprised at this time by events both great and decisive; for the angel of mercy cannot remain much longer to shelter the impenitent.

> «ما بر آستانۀ بحرانِ اعصار ایستاده‌ایم. داوری‌های خدا در پیِ یکدیگر، با شتاب، فرا خواهند رسید—آتش، و سیل، و زلزله، همراه با جنگ و خون‌ریزی. در این زمان، نباید از رویدادهایی که هم عظیم‌اند و هم تعیین‌کننده، شگفت‌زده شویم؛ زیرا فرشتۀ رحمت نمی‌تواند دیگر چندان دیرتر بماند تا بی‌توبه‌گان را در پناه خود نگه دارد.»

> “The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied, and entranced until the day of probation shall be ended, and the door of mercy forever shut.

> «بحران به‌تدریج بر ما سایه می‌افکند. خورشید در آسمان می‌تابد و مدار معمول خود را می‌پیماید، و آسمان‌ها همچنان جلال خدا را اعلام می‌کنند. مردم هنوز می‌خورند و می‌نوشند، می‌کارند و بنا می‌کنند، نکاح می‌کنند و به نکاح می‌دهند. بازرگانان هنوز می‌خرند و می‌فروشند. مردم با یکدیگر برخورد و کشاکش دارند و برای به‌دست آوردن برترین جایگاه رقابت می‌کنند. عشرت‌طلبان هنوز به تالارهای نمایش، مسابقات اسب‌دوانی، و قمارخانه‌ها هجوم می‌آورند. هیجان در بالاترین حد خود حاکم است؛ با این همه، ساعتِ مهلتِ آزمایش به‌سرعت به پایان می‌رسد، و هر پرونده‌ای در شُرُف آن است که برای ابد داوری شود. شیطان می‌بیند که وقت او کوتاه است. او همهٔ عوامل خود را به کار گماشته است تا مردم فریب خورند، گمراه شوند، مشغول و مسحور گردند، تا آن‌گاه که روزِ مهلتِ آزمایش به پایان رسد و درِ رحمت برای همیشه بسته شود.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.

> «گناهکاری تقریباً به حد نهایی خود رسیده است. سردرگمی جهان را فراگرفته است، و به‌زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها عارض خواهد شد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم، باید خود را برای آنچه به‌زودی همچون شگفتی‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد، آماده سازیم.»

> “In this time of prevailing iniquity we may know that the last great crisis is at hand. When the defiance of God’s law is almost universal, when His people are oppressed and afflicted by their fellow men, the Lord will interpose.

> «در این زمانِ فراگیر شدنِ بی‌قانونی، می‌توانیم بدانیم که آخرین بحرانِ عظیم نزدیک است. هنگامی که سرکشی در برابر شریعتِ خدا تقریباً همگانی شود، و قومِ او از سوی همنوعانِ خود تحت ظلم و آزار قرار گیرند، خداوند مداخله خواهد کرد.»

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> «ما بر آستانهٔ رویدادهای عظیم و پرهیبت ایستاده‌ایم. نبوت‌ها در حال تحقق‌اند. تاریخی شگفت و پُرحادثه در دفترهای آسمان ثبت می‌شود. همه‌چیز در جهان ما در آشوب است. جنگ‌ها هست، و اخبار جنگ‌ها. امت‌ها خشمگین‌اند، و زمان مردگان فرا رسیده است تا داوری شوند. رویدادها در حال دگرگونی‌اند تا روز خدا را که به‌شتاب بسیار نزدیک می‌شود، پدید آورند. گویی تنها لحظه‌ای کوتاه از زمان باقی مانده است. اما در حالی که هم‌اکنون نیز امتی بر امتی و مملکتی بر مملکتی برمی‌خیزد، هنوز درگیری عمومی رخ نداده است. هنوز آن چهار باد نگاه داشته شده‌اند تا بندگان خدا بر پیشانی‌های خود مُهر شوند. آنگاه قدرت‌های زمین نیروهای خود را برای آخرین نبرد بزرگ صف‌آرایی خواهند کرد.» Christian Service, 50, 51.

Back to Articles