Article

# Panium - Number Twenty-One

پانیوم — نمبر اکیس

The movement toward the Sunday law in the glorious land

حرکت به‌سوی قانون یکشنبه در سرزمین جلال‌آمیز

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The history from verse sixteen unto twenty-two in Daniel eleven begins and ends with a typification of the Sunday law. The line’s beginning and ending being the same, identifies the signature of Christ, as the Alpha and Omega. Prophetically it requires that verse sixteen be aligned with verse twenty-two. When this is done it moves the history of the glorious land, as represented by the line of the Maccabees into the history of verses ten through fifteen.

تاریخِ مذکور از آیهٔ شانزدهم تا بیست‌ودومِ دانیال یازدهم، با نمونه‌سازیِ شریعتِ یکشنبه آغاز می‌شود و با همان نیز پایان می‌یابد. یکسان بودنِ آغاز و پایانِ این خط، مُعرِّفِ امضای مسیح است، به‌عنوانِ آلفا و اُمگا. از دیدگاهِ نبوی، این امر اقتضا می‌کند که آیهٔ شانزدهم با آیهٔ بیست‌ودوم منطبق گردد. چون این کار انجام شود، تاریخِ سرزمینِ جلال، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ خطِ مکابیان بازنمایی شده است، به تاریخِ آیاتِ ده تا پانزده منتقل می‌شود.

## The Maccabees

مکابیان

The Maccabees revolt represents the twenty-two years that began in 1776 and ended when the United States became the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798. This identifies the number twenty-two as a history directly attached to the time of the end in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven begins.

قیام مکابیان نمایانگر بیست‌ودو سالی است که در 1776 آغاز شد و در 1798، زمانی پایان یافت که ایالات متحده به ششمین پادشاهی نبوتِ کتاب‌مقدس تبدیل شد. این امر عدد بیست‌ودو را به‌عنوان تاریخی که مستقیماً به زمانِ آخر در 1798 پیوسته است مشخص می‌سازد؛ همان‌جایی که آیهٔ چهلِ دانیال یازده آغاز می‌شود.

The relation of the number twenty-two with 1798 is important to identify. The Maccabean revolt, in typifying the American revolution aligns both revolutions of the glorious land (literal and spiritual) as revolutions that rejected the statecraft of the Seleucids and the European kings, as well as the churchcraft of Greece and Rome. In both historical testimonies Greece and Rome represented the king of the north.

شناسایی رابطهٔ عدد بیست‌ودو با ۱۷۹۸ اهمیت دارد. قیام مکابیان، در مقام نمونهٔ نوعیِ انقلاب آمریکا، هر دو انقلابِ سرزمینِ جلال‌مند (حقیقی و روحانی) را به‌عنوان انقلاب‌هایی همسو می‌سازد که هم کشورداریِ سلوکیان و پادشاهان اروپا را رد کردند و هم کلیساداریِ یونان و روم را. در هر دو شهادت تاریخی، یونان و روم نمایندهٔ پادشاه شمال بودند.

The line of the Maccabees is represented in verse twenty-three, but it represents a history that began 33 years after Panium of verse fifteen, and just over a hundred years before Pompey in verse sixteen. The line ends at the judgment of the cross, a judgment that extended unto 70 AD, though that period of judgment is identified as simply the cross in verse twenty-two. Prophetically the Maccabean line, representing the glorious land from 1776, then 1798 with the Hasmonean dynasty and then the Herodian dynasty to the cross and 70 AD ends at verse twenty-two and it begins with twenty-two years from 1776 unto 1798. The twenty-two years from 1776 to 1798 also typify the twenty-two years from 9/11 unto 2023, which was typified as twenty-two days in Daniel ten. The Maccabean line begins and ends with “twenty-two.”

لشکر مکابیان در آیهٔ بیست‌وسه نمایانده شده است، اما این لشکر نمایانگر تاریخی است که ۳۳ سال پس از پانیومِ آیهٔ پانزده آغاز شد، و اندکی بیش از یک‌صد سال پیش از پومپی در آیهٔ شانزده. این سلسله با داوریِ صلیب پایان می‌یابد؛ داوری‌ای که تا سال ۷۰ میلادی امتداد یافت، هرچند آن دورهٔ داوری در آیهٔ بیست‌ودو صرفاً به‌صورت صلیب معرفی شده است. از منظر نبوی، خط مکابی، که سرزمین جلال را از ۱۷۷۶ نمایندگی می‌کند، سپس در ۱۷۹۸ با دودمان حَسمونی و آنگاه دودمان هیرودی تا صلیب و سال ۷۰ میلادی، در آیهٔ بیست‌ودو پایان می‌یابد، و آغاز آن با بیست‌ودو سال از ۱۷۷۶ تا ۱۷۹۸ است. این بیست‌ودو سال از ۱۷۷۶ تا ۱۷۹۸ همچنین نمونه‌ای از بیست‌ودو سال از ۱۱ سپتامبر تا ۲۰۲۳ است، که در دانیال ده به‌صورت بیست‌ودو روز نمونه‌سازی شده بود. خط مکابی با «بیست‌ودو» آغاز می‌شود و با «بیست‌ودو» پایان می‌یابد.

## Four Roman Rulers

چہار رومی فرمانروا

Verses sixteen through twenty-two directly identify four Roman rulers and represent another line within the verses. The Maccabean line is aligned based upon the principle of ‘repeat and enlarge,’ and the Roman line is directly represented in the verses. Pompey conquered the first two of three obstacles, as Rome ascended to the throne as the fourth kingdom of Bible prophecy at the battle of Actium in 31 BC. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Pompey was a general, and the last three symbols are tied together as emperors.

آیات شانزدهم تا بیست و دوم به‌طور مستقیم چهار فرمانروای رومی را مشخص می‌کنند و خط دیگری را در درون این آیات بازنمایی می‌نمایند. خط مکابیان بر اساس اصل «تکرار و گسترش» منطبق گردیده است، و خط رومی به‌طور مستقیم در این آیات نمایانده شده است. پومپی دو مانع نخست را از میان سه مانع مغلوب ساخت، زیرا روم در نبرد آکتیوم در سال ۳۱ پیش از میلاد، به‌عنوان پادشاهی چهارمِ نبوت کتاب‌مقدس، بر تخت سلطنت صعود کرد. پس از او، ژولیوس سزار، آگوستوس سزار و تیبریوس سزار آمدند. پومپی یک سردار بود، و سه نماد آخر به‌عنوان امپراتوران به یکدیگر پیوند یافته‌اند.

The last of the four rulers dies in verse twenty-two where Christ was crucified, so we must take the last of the four rulers of Rome back to the Sunday law of verse sixteen. When we do this Pompey would represent the first of four waymarks, where the fourth and final waymark aligns with the Sunday law of verse sixteen. Verse sixteen would be represented by Tiberias Caesar, and the battle of Panium of verse fifteen would be represented by Augustus Caesar, the battle of Raphia in verse eleven would be Julius Caesar, thus marking General Pompey as verse ten and 1989.

آخرینِ آن چهار فرمانروا در آیهٔ بیست‌ودو، در جایی که مسیح مصلوب شد، می‌میرد؛ ازاین‌رو باید آخرینِ آن چهار فرمانروای روم را به قانون یکشنبهٔ آیهٔ شانزده بازگردانیم. هنگامی که این کار را انجام می‌دهیم، پومپه نمایندهٔ نخستینِ چهار نشانهٔ راه خواهد بود، که در آن، نشانهٔ راهِ چهارم و نهایی با قانون یکشنبهٔ آیهٔ شانزده منطبق است. آیهٔ شانزده به‌وسیلهٔ تیبریوس قیصر نمایانده می‌شود، و نبرد پانیومِ آیهٔ پانزده به‌وسیلهٔ آگوستوس قیصر نمایانده می‌شود، و نبرد رافیا در آیهٔ یازده، یولیوس قیصر خواهد بود؛ بدین‌سان، ژنرال پومپه به‌عنوان آیهٔ ده و ۱۹۸۹ مشخص می‌گردد.

This identifies that the “hidden history” of verse forty of Daniel eleven, the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is represented by three lines of prophecy that are found in the history represented by verses ten through twenty-three. The Maccabees, the Roman rulers and the three battles of Rome’s proxy powers.

این امر نشان می‌دهد که «تاریخِ پنهانِ» آیهٔ چهلِ دانیال یازده، یعنی تاریخی از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ تا قانون یکشنبهٔ آیهٔ چهل‌ویک، به‌وسیلهٔ سه خطِ نبوت بازنمایی شده است که در تاریخی یافت می‌شوند که آیات ده تا بیست‌وسه آن را ترسیم می‌کنند: مکابیان، حاکمان رومی، و سه نبردِ نیروهای نیابتیِ روم.

> This is the third time I am coming to you. In the mouth of two or three witnesses shall every word be established. 2 Corinthians 13:1.

> این سومین بار است که نزد شما می‌آیم. «هر سخنی به شهادت دو یا سه شاهد ثابت خواهد شد.» ۲ قرنتیان ۱۳:۱

## Three Proxy Wars

سه جنگ نیابتی

Verse ten marks the end of the fourth Syrian War that occurred from 219 unto 217 BC, when Antiochus III Magnus (the Great) regrouped in advance of the battle of verse eleven, which was the battle of Raphia that would be represented by Julius Caesar. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989 as represented in verse forty, and Pompey aligns with that history. Verse sixteen represents the conquering of the glorious land of Judah, typifying the Sunday law in the United States, but Pompey aligns also with 1989, and in 1989 modern Rome conquered her first obstacle, but in doing so, she simultaneously spiritually conquered Protestant America when she seduced Ronald Reagan into forming a secret alliance with the glorious land. An alliance with the whore of Rome by a king, represents spiritual fornication.

آیهٔ ده پایانِ چهارمین جنگِ سوری را نشان می‌دهد که از سال ۲۱۹ تا ۲۱۷ پیش از میلاد رخ داد، هنگامی که آنتیوخوس سوم مگنوس (کبیر) پیش از نبردِ آیهٔ یازده، که همان نبردِ رافیا بود و به‌وسیلهٔ ژولیوس سزار نمایانده می‌شد، تجدیدِ قوا کرد. آیهٔ ده فروپاشیِ اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ را، چنان‌که در آیهٔ چهل بازنمایی شده است، مشخص می‌سازد، و پومپی با آن تاریخ منطبق است. آیهٔ شانزده نمایانگرِ فتحِ سرزمینِ جلالِ یهوداست که نمونهٔ حکمِ یکشنبه در ایالات متحده است؛ اما پومپی همچنین با سال ۱۹۸۹ نیز منطبق است، و در ۱۹۸۹ رومِ جدید نخستین مانعِ خود را مغلوب ساخت، لیکن در همان حال، چون رونالد ریگان را فریفت تا با سرزمینِ جلال اتحادی پنهانی برقرار کند، به‌طور هم‌زمان از لحاظ روحانی بر آمریکای پروتستان نیز غلبه یافت. اتحادِ یک پادشاه با فاحشهٔ روم، دلالت بر زنای روحانی دارد.

1989 was where the whore of Rome begins to come out of her seventy years to commit fornication with all the kings of the earth. The first king is the United States in 1989, for the United States is also represented by Ahab, who was married to Jezebel, who is the whore of Tyre in Isaiah twenty-three.

۱۹۸۹ همان جایی بود که فاحشهٔ روم آغاز می‌کند از هفتاد سالِ خود بیرون آید تا با همهٔ پادشاهانِ زمین زنا کند. نخستین پادشاه، ایالات متحده در سال ۱۹۸۹ است، زیرا ایالات متحده همچنین به‌وسیلهٔ اَخاب نمایانده می‌شود، که همسر ایزابل بود؛ همان که در اشعیا بیست‌وسه، فاحشهٔ صور است.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> और उस दिन ऐसा होगा कि सूर सत्तर वर्ष तक भुला दिया जाएगा, एक राजा के दिनों के अनुसार; सत्तर वर्ष की समाप्ति पर सूर वेश्या के समान गाने लगेगा। वीणा ले, नगर में घूम, हे भूली हुई वेश्या; मधुर राग छेड़, बहुत से गीत गा, ताकि तेरा स्मरण किया जाए। और सत्तर वर्ष की समाप्ति के बाद ऐसा होगा कि यहोवा सूर पर दृष्टि करेगा, और वह फिर अपनी मजदूरी की ओर फिरेगी, और पृथ्वी के ऊपर संसार के सब राज्यों के साथ व्यभिचार करेगी। यशायाह 23:15–17.

The whore was forgotten at the “time of the end” in 1798 when she received her deadly wound as represented in verse forty of Daniel eleven. At the “time of the end” in 1989 she begins the period of the healing of her deadly wound by committing fornication with the kingdom who will be the first to enforced the mark of her authority. That kingdom was represented by Ahab, and by France, who placed the papacy on the throne of the earth in 538 and was the premier kingdom to support the rise of the papal power. For this reason, they are titled as “the first-born of the Catholic church,” as well as “the eldest daughter of the Catholic church.” France and Ahab both witness to the United States role from 1989 unto the Sunday law.

فاحشه در «زمانِ آخر» در سال ۱۷۹۸، هنگامی که زخمِ مهلکِ خود را، چنان‌که در آیهٔ چهلِ دانیال یازده به تصویر کشیده شده است، دریافت کرد، به فراموشی سپرده شد. در «زمانِ آخر» در سال ۱۹۸۹، او با ارتکابِ زنا با آن پادشاهی‌ای که نخستین پادشاهی خواهد بود که نشانِ اقتدارِ او را به اجرا درمی‌آورد، دورهٔ التیامِ زخمِ مهلکِ خویش را آغاز می‌کند. آن پادشاهی به‌وسیلهٔ اخاب و نیز به‌وسیلهٔ فرانسه نمایانده شده بود؛ همان فرانسه‌ای که در سال ۵۳۸ پاپیّت را بر تختِ زمین نشاند و برجسته‌ترین پادشاهی‌ای بود که از برآمدنِ قدرتِ پاپی پشتیبانی کرد. از این‌رو، ایشان «نخست‌زادهٔ کلیسای کاتولیک» و نیز «دخترِ ارشدِ کلیسای کاتولیک» نامیده می‌شوند. فرانسه و اخاب هر دو بر نقشِ ایالاتِ متحده از ۱۹۸۹ تا قانونِ یکشنبه شهادت می‌دهند.

In Isaiah twenty-three, the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation seventeen, whose forehead has Babylon the Great written upon it. It is “forgotten” for the history of the United States, beginning in 1798, when the papacy ceased to be the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen. Then the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy as the earth beast of Revelation thirteen. Ultimately the United States becomes the premier king of the ten kings of Revelation seventeen. The symbolic history of a period of “seventy years,” the “days of one king” represents the seventy years that Babylon ruled as the first kingdom of Bible prophecy. This typifies the history of the United States from 1798 unto the Sunday law where the external line of American history is represented by the Republican horn and the internal line is represented by the Protestant horn. Those two horns representing the heart of the Constitution that provides for a separation of statecraft and churchcraft, and are the subject the future of America.

در اشعیا بیست‌وسه، فاحشۀ صور، که همان فاحشۀ مکاشفه هفده نیز هست، و بر پیشانیِ او «بابلِ عظیم» نوشته شده است. این امر برای تاریخ ایالات متحده «فراموش‌شده» است، تاریخی که از سال ۱۷۹۸ آغاز می‌شود، هنگامی که پاپیّت دیگر پنجمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، یعنی وحشِ دریاییِ مکاشفه سیزده، نبود. سپس ایالات متحده نقش خود را به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، به‌صورت وحشِ زمینیِ مکاشفه سیزده، آغاز کرد. در نهایت، ایالات متحده به پادشاهِ برجستۀ ده پادشاهِ مکاشفه هفده تبدیل می‌شود. تاریخِ نمادینِ یک دورۀ «هفتاد ساله»، یعنی «ایامِ یک پادشاه»، نمایانگر هفتاد سالی است که بابل به‌عنوان نخستین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس فرمان راند. این، تاریخ ایالات متحده را از ۱۷۹۸ تا قانون یکشنبه نمونه‌وار می‌سازد، جایی که خطّ بیرونیِ تاریخ آمریکا به‌وسیلۀ شاخِ جمهوری‌خواه نمایانده می‌شود و خطّ درونی به‌وسیلۀ شاخِ پروتستان. آن دو شاخ، که نمایانگر قلبِ قانون اساسی‌اند که جداییِ کشور‌داری و کلیساداری را فراهم می‌آورد، و موضوعِ آیندۀ آمریکا هستند.

Seventy years are marked for the whore of Tyre to be forgotten, then from the time of the end in 1989 unto the Sunday law she begins to sing. She began with a secret alliance as she captured the religion of Protestant America and brought down the political structure of the king of the south with the collapse of the Soviet Union. A period of seventy years that concludes in a history where Antiochus the Great is standing in the middle of a seventeen year period that is divided into ten and seven, which when multiplied equals “seventy.” At the beginning of the external two hundred and fifty years that ended between Raphia and Panium the internal time prophecy of twenty-three hundred years begins with “seventy” weeks being determined upon Daniel’s people. At the end of those seventy weeks, in 34 AD ancient Israel was forever divorced from God as His chosen covenant people, and God had then entered into marriage with His Christian bride and was then reaching out to the Gentiles.

هفتاد سال برای فاحشهٔ صور مقرر شده است تا به فراموشی سپرده شود؛ سپس از زمان آخر در ۱۹۸۹ تا قانون یکشنبه، او آغاز به سرود خواندن می‌کند. او با اتحادی پنهانی آغاز کرد، آنگاه که دینِ آمریکای پروتستان را به تصرف خود درآورد و با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ساختار سیاسیِ پادشاهِ جنوب را سرنگون ساخت. دوره‌ای هفتادساله که در تاریخی به پایان می‌رسد که در آن آنتیوخوسِ بزرگ در میانهٔ یک دورهٔ هفده‌ساله ایستاده است؛ دوره‌ای که به ده و هفت تقسیم می‌شود و حاصلِ ضرب آن «هفتاد» است. در آغازِ دویست و پنجاه سالِ بیرونی که میان رافیا و پانیوم به پایان رسید، نبوت زمانیِ درونیِ دو هزار و سیصد سال با مقرر شدنِ «هفتاد» هفته بر قومِ دانیال آغاز می‌شود. در پایان آن هفتاد هفته، در سال ۳۴ میلادی، اسرائیلِ باستان برای همیشه از سوی خدا، به‌عنوان قومِ برگزیدهٔ عهدِ او، طلاق داده شد؛ و خدا آنگاه با عروسِ مسیحیِ خویش داخل در ازدواج شده بود و در آن زمان دستِ خود را به سوی امت‌ها دراز می‌کرد.

207 BC Antiochus is standing in the middle of “seventy,” identifying the close of his kingdom’s favored nation status as the “glorious land” where He chose to raise up modern Israel. The end of the United States as the sixth kingdom at the Sunday law is the end of Isaiah’s “seventy years.” The two-hundred and fifty year line of Antiochus is identifying the close of probation for the Republican horn of the United States, just before the Sunday law of verse sixteen. The twenty-three hundred years that ended when judgment began on October 22, 1844 typifies when judgment closes at the Sunday law. The twenty-three hundred years begins with seventy weeks that identify the end of literal Israel as God’s chosen people. The end of the overall period of twenty-three hundred years concludes with the Protestant movement ending as the advent movement carried on unto the Sunday law. When the closed door of 1844 is repeated the doors will close upon the Republican horn, the Protestant horn, and the government beast.

در سال ۲۰۷ پیش از میلاد، آنتیوخوس در میانهٔ «هفتاد» ایستاده است و پایانِ موقعیتِ ملتِ مورد عنایتِ پادشاهیِ خود را به‌عنوان «سرزمینِ جلال» مشخص می‌سازد؛ همان‌جا که او برگزید اسرائیلِ مدرن را برپا دارد. پایانِ ایالات متحده به‌عنوان پادشاهیِ ششم در قانونِ یکشنبه، پایانِ «هفتاد سال» اشعیاست. خطِ دویست‌وپنجاه‌سالهٔ آنتیوخوس، بسته شدنِ مهلتِ آزمایش را برای شاخِ جمهوری‌خواهِ ایالات متحده مشخص می‌سازد، اندکی پیش از قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزده. دو هزار و سیصد سالی که هنگامی پایان یافت که داوری در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ آغاز شد، نمونه‌ای است از زمانی که داوری در قانونِ یکشنبه پایان می‌یابد. دو هزار و سیصد سال با هفتاد هفته آغاز می‌شود که پایانِ اسرائیلِ حقیقی را به‌عنوان قومِ برگزیدهٔ خدا مشخص می‌سازد. پایانِ کلّیِ دورهٔ دو هزار و سیصد سال با پایان یافتنِ جنبشِ پروتستان، همان‌گونه که جنبشِ ادونتی تا قانونِ یکشنبه ادامه یافت، به انجام می‌رسد. هنگامی که درِ بستهٔ ۱۸۴۴ تکرار شود، درها بر شاخِ جمهوری‌خواه، شاخِ پروتستان، و وحشِ حکومتی بسته خواهند شد.

For Antiochus to stand between the period of ten and seven is to stand at the end of his probationary time, Probation closes for the government of the United States, which is the earth beast, at the Sunday law, but the Republican horn’s probation closes before the Sunday law.

این‌که انطیوخوس میان دورهٔ ده و هفت بایستد، بدین معناست که او در پایان زمانِ آزمایشیِ خود ایستاده است. زمانِ آزمایش برای حکومتِ ایالات متحده، که همان وحشِ زمین است، در هنگام قانونِ یکشنبه بسته می‌شود؛ اما زمانِ آزمایشِ شاخِ جمهوری‌خواه پیش از قانونِ یکشنبه بسته می‌شود.

> Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

> عیسیٰ نے اُس سے فرمایا، میں تجھ سے یہ نہیں کہتا کہ سات بار تک، بلکہ ستر گُنا سات بار تک۔ متی 18:22۔

The expression “seventy times seven,” is the only place in the Bible where numbers are expressed with a multiple in this fashion. “Seventy times seven” is the four hundred and ninety years that were “determined” for Daniel’s people. It is the seventy weeks that begin the twenty-three hundred and at the end of the two hundred and fifty years from the identical starting point Antiochus arrives in the middle of ten and seven. Antiochus the Great there takes his stand in the last acts of his story in the sacred drama of the great controversy.

اصطلاح «هفتاد مرتبه هفت» تنها موردی در کتاب‌مقدس است که در آن اعداد به این شیوه با مضرب بیان شده‌اند. «هفتاد مرتبه هفت» همان چهارصد و نود سالی است که برای قوم دانیال «مقرر» گردید. این همان هفتاد هفته‌ای است که دو هزار و سیصد را آغاز می‌کند، و در پایان دویست و پنجاه سال از همان نقطهٔ آغازِ یکسان، انطیوخوس در میانهٔ ده و هفت پدیدار می‌شود. انطیوخوسِ بزرگ در آنجا در واپسین صحنه‌های سرگذشت خود در نمایش مقدسِ نبرد عظیم، موضع خود را می‌گیرد.

The closed door of 1844 represents the closed door of the Sunday law, and before the Sunday law of verse sixteen a period of seven years begins with Antiochus marking the end of his kingdom, and then his kingdom ends at the conclusion of the seven years. The seven-year period represents the image of the beast testing time, and the period begins at the first Sunday law of 321. Before the first Sunday law, which typifies the last Sunday law there is a ten-year period that begins with an edict. At the “edict” of 313 the testing represented by ten years begins, then Antiochus passes the first Sunday law and the probation of the Republican horn ends. At the end of the seven years, Panium and the Sunday law arrive, producing the division of east and west in the year 330.

درِ بستهٔ سال ۱۸۴۴ نمایانگر درِ بستهٔ قانونِ یکشنبه است، و پیش از قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزدهم، دوره‌ای هفت‌ساله آغاز می‌شود که با آن، انطیوخوس پایانِ پادشاهیِ خود را نشان می‌دهد، و سپس پادشاهیِ او در پایانِ آن هفت سال به انجام می‌رسد. دورهٔ هفت‌ساله نمایانگر زمانِ آزمونِ تصویرِ وحش است، و این دوره با نخستین قانونِ یکشنبه در سال ۳۲۱ آغاز می‌شود. پیش از نخستین قانونِ یکشنبه، که نمونهٔ قانونِ یکشنبهٔ نهایی است، دوره‌ای ده‌ساله وجود دارد که با فرمانی آغاز می‌شود. در «فرمان» سال ۳۱۳، آزمونی که با ده سال نشان داده شده است آغاز می‌گردد؛ سپس انطیوخوس نخستین قانونِ یکشنبه را وضع می‌کند و مهلتِ آزمایشِ شاخِ جمهوری‌خواه به پایان می‌رسد. در پایانِ هفت سال، پانیوم و قانونِ یکشنبه فرا می‌رسند و در سال ۳۳۰ موجب تقسیمِ شرق و غرب می‌شوند.

## Pompey

پومپیئوس

Pompey conquered the glorious land in verse sixteen, but within the two-year period from 65 unto 63 BC, Pompey, in fulfillment of Daniel eight and verse nine, actually conquered “the east” and the “[glorious] land,” typifying the double conquering in verse forty and 1989.

پومپی در آیهٔ شانزدهم «سرزمینِ جلال» را فتح کرد، اما در خلال دورهٔ دوساله از ۶۵ تا ۶۳ پیش از میلاد، پومپی، در تحقق دانیال باب هشت و آیهٔ نه، در واقع «مشرق» و «[سرزمینِ] جلال» را فتح کرد، و بدین‌سان، فتوحاتِ دوگانهٔ مذکور در آیهٔ چهلم و سال ۱۹۸۹ را به‌صورت نمادین مجسم ساخت.

The third obstacle for pagan Rome would be accomplished by Augustus Caesar who is noted for forming the first official Roman Triumvirate, representing the first official threefold union in Rome. It is at the third waymark of Roman leaders that the threefold union is officially marked in Roman history. It is at the Sunday law in verse sixteen that the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established, and then the bird of wickedness is set back upon her place in Shinar, as set forth by Zechariah.

سومین مانع برای رومِ بت‌پرست به‌وسیلهٔ آگوستوس قیصر به انجام می‌رسید؛ همان که به سبب تشکیل نخستین تریوم‌ویرات رسمیِ روم شناخته می‌شود و نمایانگر نخستین اتحاد رسمیِ سه‌گانه در روم است. در سومین ایستگاهِ نشانه‌گذاریِ رهبران روم است که این اتحاد سه‌گانه به‌طور رسمی در تاریخ روم مشخص می‌گردد. در قانون یکشنبه در آیهٔ شانزدهم است که اتحاد سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبی کاذب برقرار می‌شود، و سپس پرندهٔ شرارت، چنان‌که زکریا بیان کرده است، بار دیگر بر جای خود در شِنعار نهاده می‌شود.

Augustus Caesar formed the first official Roman Triumvirate, but it is called the Second Triumvirate by the historians, for Julius Caesar also formed a Triumvirate, but it was not an official Triumvirate of the Roman government. The relation of Julius and Augustus Caesar as symbols of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet at the soon-coming Sunday law, is typified by Julius at the beginning of the movement to enforce Sunday legislation and Augustus at the end. The prophetic relationship is also represented by the siege of Cestius in 67, which was thereafter followed by the siege of Titus. Julius is Cestius and Augustus is Titus. Julius and Augustus represent the threefold union and Cestius and Titus represent a siege.

آگستُس سزار نخستین تثلیثِ رسمیِ رومی را تشکیل داد، اما مورخان آن را «تثلیثِ دوم» می‌نامند، زیرا ژولیوس سزار نیز تثلیثی تشکیل داده بود، ولی آن تثلیث، تثلیثی رسمی از جانب حکومت روم نبود. نسبتِ ژولیوس و آگستُس سزار، به‌عنوان نمادهای اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، چنین نمونه‌وار نشان داده شده است که ژولیوس در آغازِ جنبشِ اجرای قانون‌گذاریِ یکشنبه و آگستُس در پایانِ آن قرار دارد. این رابطهٔ نبوی همچنین به‌وسیلهٔ محاصرهٔ کستیوس در سال ۶۷ نمایش داده می‌شود که پس از آن، محاصرهٔ تیتوس رخ داد. ژولیوس، کستیوس است و آگستُس، تیتوس. ژولیوس و آگستُس نمایندهٔ اتحادِ سه‌گانه‌اند و کستیوس و تیتوس نمایندهٔ یک محاصره‌اند.

The period when the movement for a Sunday law begins prophetically in 313, is at the edict of Milan. Then in 321, at the midpoint of the seventeen-year period, the first Sunday law arrives. The third step of the division of the kingdom into east and west, representing the division in the United States into those who receive and those who don’t receive the mark of the beast or the seal of God was 330. There is a series of Sunday laws which lead to a Sunday law, and 321 represents the first Sunday law, that leads to the last Sunday law of 330.

وہ دور جس میں اتوار کے قانون کی تحریک نبوتی طور پر 313 میں شروع ہوتی ہے، فرمانِ میلان سے عبارت ہے۔ پھر 321 میں، اس سترہ سالہ مدت کے وسطی نقطے پر، پہلا اتوار کا قانون سامنے آتا ہے۔ مشرق اور مغرب میں سلطنت کی تقسیم کا تیسرا مرحلہ، جو ریاستہائے متحدہ میں اُن لوگوں کے درمیان تقسیم کی نمائندگی کرتا ہے جو حیوان کا نشان یا خدا کی مہر قبول کرتے ہیں اور جو قبول نہیں کرتے، 330 میں تھا۔ اتوار کے قوانین کا ایک سلسلہ ہے جو ایک اتوار کے قانون تک پہنچاتا ہے، اور 321 پہلے اتوار کے قانون کی نمائندگی کرتا ہے، جو 330 کے آخری اتوار کے قانون تک لے جاتا ہے۔

Unlike the two hundred and fifty years of Antiochus, the two hundred and fifty years of Nero identify a period of eight years, the midpoint of the first Sunday law and then nine years. Line upon line Antiochus and Nero identify two periods that are represented by three waymarks. In both lines the first and last waymarks are the same, an edict at the beginning that was marked by a marriage that ended with a divorce, and battle between the king of the north and the king of the south at the beginning and ending. The first Sunday law of 321 in the middle must be where Antiochus is standing. He is standing at the conclusion of a testing process represented by ten years, and the testing process manifests Antiochus as the eighth who is of the seven as he forms an image of the beast who is the eighth that is of the seven. At the same time the one hundred and forty-four thousand go through a testing process and transform from the seventh Laodicean church unto the eighth and Philadelphian church.

برخلاف دویست و پنجاه سالِ انطیوخس، دویست و پنجاه سالِ نِرون دوره‌ای هشت‌ساله، سپس میانهٔ نخستین قانون یکشنبه، و آنگاه نه سال را مشخص می‌سازد. قاعدهٔ «خط بر خط»، انطیوخس و نِرون را همچون شناساگرِ دو دوره معرفی می‌کند که با سه نشانهٔ راه نمایان شده‌اند. در هر دو خط، نخستین و آخرین نشانه‌های راه یکسان‌اند: فرمانی در آغاز که با ازدواجی مشخص شد که به طلاق انجامید، و نبرد میان پادشاه شمال و پادشاه جنوب در آغاز و انجام. نخستین قانون یکشنبهٔ سال ۳۲۱ در میانه باید همان جایی باشد که انطیوخس در آن ایستاده است. او در پایانِ فرآیندِ آزمایشی‌ای ایستاده است که با ده سال نمود یافته، و این فرآیندِ آزمایشی انطیوخس را به‌عنوان هشتمینی که از آنِ هفت است آشکار می‌سازد، همان‌گونه که او تصویری از وحش را برپا می‌کند که آن نیز هشتمینی است که از آنِ هفت است. در همان زمان، صد و چهل و چهار هزار نیز از میان فرآیندِ آزمایشی‌ای عبور می‌کنند و از کلیسای هفتم، یعنی لائودیکیه، به کلیسای هشتم، یعنی فیلادلفیا، دگرگون می‌شوند.

At the first Sunday law the erection of the image begins and ends at the Sunday law of Revelation thirteen, verse eleven, a verse that contrasts the beginning of the United States as a lamb, with its ending as a dragon. Thirteen is the symbol of rebellion, and the symbol of rebellion in the context of verse eleven, and the United States speaking as a dragon is the mark of the beast; whereas, the symbol of those who have the seal of God is the number eleven. Revelation 13:11 identifies the separation of those that receive the mark of the beast or the seal of God at the Sunday law when the United States speaks as a dragon.

در نخستین قانون یک‌شنبه، برپا شدنِ تصویر آغاز می‌شود و در قانون یک‌شنبهِ مکاشفه باب سیزدهم، آیه یازدهم، به پایان می‌رسد؛ آیه‌ای که آغاز ایالات متحده را چون برّه، با پایان آن چون اژدها در تقابل قرار می‌دهد. سیزده نماد عصیان است، و نماد عصیان در زمینهٔ آیه یازدهم، و نیز سخن گفتنِ ایالات متحده چون اژدها، نشانِ وحش است؛ حال آنکه نماد کسانی که مُهر خدا را دارند، عدد یازده است. مکاشفه 13:11 جداییِ میان کسانی را که نشانِ وحش یا مُهر خدا را دریافت می‌کنند، در قانون یک‌شنبه، هنگامی که ایالات متحده چون اژدها سخن می‌گوید، مشخص می‌سازد.

The image of the beast testing time has specific signs that mark its arrival, while also typifying its end. From Noah to the feast of trumpets God never changes, He always announces a testing period in advance of its arrival. His announcements are found in His prophetic word. Most Adventists (I am assuming) do not know that there were two sieges in the destruction of Jerusalem, or that the day of the final destruction was the identical day of the year that Nebuchadnezzar destroyed Jerusalem and the temple the first—alpha time. They might also be unaware that the sieges began at sacred feasts and ended on a sacred feast, or that the period of the siege was three and a half years. If they don’t know those facts, then it seems unlikely that they will see that Julius Caesar marks the beginning of the image of the beast testing time in its most perfect representation. By “perfect representation,” I mean its final fulfillment.

تصویرِ وحش کے آزمائشی وقت کی آمد کو مشخص کرنے والی خاص نشانیاں ہیں، اور ساتھ ہی وہ اس کے خاتمہ کی بھی تمثیل پیش کرتی ہیں۔ نوح سے لے کر عیدِ نرسنگا تک خدا کبھی تبدیل نہیں ہوتا؛ وہ ہمیشہ آزمائش کے ایک دور کی آمد سے پہلے اس کا اعلان کرتا ہے۔ اُس کے اعلانات اُس کے نبیانہ کلام میں پائے جاتے ہیں۔ زیادہ تر ایڈونٹسٹ (میرا گمان ہے) یہ نہیں جانتے کہ یروشلیم کی تباہی کے وقت دو محاصرے ہوئے تھے، یا یہ کہ آخری تباہی کا دن سال کا بعینہٖ وہی دن تھا جس دن نبوکدنضر نے پہلی بار—الفا وقت میں—یروشلیم اور ہیکل کو تباہ کیا تھا۔ وہ شاید اس سے بھی ناواقف ہوں کہ یہ محاصرے مقدس عیدوں پر شروع ہوئے اور ایک مقدس عید ہی پر ختم ہوئے، یا یہ کہ محاصرے کی مدت ساڑھے تین سال تھی۔ اگر وہ یہ حقائق نہیں جانتے، تو پھر غالباً وہ یہ نہ دیکھ سکیں گے کہ جولیس سیزر اپنی کامل ترین نمائندگی میں تصویرِ وحش کے آزمائشی وقت کے آغاز کو نشان زد کرتا ہے۔ “کامل ترین نمائندگی” سے میری مراد اس کی آخری تکمیل ہے۔

The same period is represented from 1888 unto the Sunday law, and then again from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the prophetic period of the setting up of the image of the beast as represented by Constantine the Great in the period of 313 through to 330, begins in the presidency of the eighth president since the time of the end in 1989.

همان دوره از سال ۱۸۸۸ تا قانون یکشنبه بازنمایی شده است، و سپس بار دیگر از ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه؛ اما تحقق کاملِ دورهٔ نبویِ برپا شدنِ صورتِ وحش، چنان‌که در دورهٔ ۳۱۳ تا ۳۳۰ به‌وسیلهٔ کنستانتین کبیر بازنمایی شده است، در دوران ریاست‌جمهوریِ هشتمین رئیس‌جمهور از زمانِ آخر در سال ۱۹۸۹ آغاز می‌شود.

From the first Sunday law the testing period over Sabbath and Sunday unfolds in a period represented by the seven years of Antiochus. The seven years of Antiochus’s line multiplied by the nine years of Nero’s line equals sixty-three, and in 63 BC Pompey conquered the glorious land in fulfillment of verse sixteen of Daniel eleven. At the Sunday law nine kings will acknowledge the United States as the premier king of ten kings that agree to give their kingdom to the whore of Tyre who is then to commit fornication with all the kings of the earth.

از نخستین قانون یکشنبه، دورهٔ آزمون دربارهٔ سبت و یکشنبه در بازه‌ای گشوده می‌شود که به‌وسیلهٔ هفت سالِ آنتیوخوس نمادپردازی شده است. هفت سالِ خطِ آنتیوخوس، ضرب‌در نه سالِ خطِ نیرون، برابر با شصت‌وسه می‌شود، و در سال 63 پیش از میلاد، پومپه سرزمینِ جلال را در تحققِ آیهٔ شانزدهم از دانیال یازده فتح کرد. در هنگام قانون یکشنبه، نه پادشاه ایالات متحده را به‌عنوان پادشاه برترِ ده پادشاهی که موافقت می‌کنند پادشاهی خود را به فاحشهٔ صور بدهند، به رسمیت خواهند شناخت؛ همان که سپس با همهٔ پادشاهان زمین زنا خواهد کرد.

In agreement with the prophetic structure of the parable of the ten virgins, the marriage of the beast and the false prophet was accomplished in 1989, but at the Sunday law the marriage is consummated. A fractal of that history is the period of the judgment of the living that began in 2001, on 9/11. From that point to the Sunday law the image of the beast testing time, which is also the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, judgment is accomplished upon God’s covenant people, and the land where they have resided in fulfillment of Abraham’s covenant prophecy. In that period the Laodicean Seventh-day Adventist church is judged, and then those who profess to be virgins are judged. Thus, the Protestant horn is judged, and it is judged during the period when first the Democratic party of the Republican horn was judged until 2024, when the judgment of the Republicans of the republican horn is now taking place. The constitutional government is the beast that carries the two horns and is judged at the Sunday law.

مطابق با ساختار نبویِ مَثَلِ ده باکره، ازدواجِ وحش و نبیِ کاذب در سال ۱۹۸۹ تحقق یافت، اما در قانون یکشنبه این ازدواج به کمال می‌رسد. یک فراکتال از آن تاریخ، دورهٔ داوریِ زندگان است که در سال ۲۰۰۱، در ۱۱ سپتامبر، آغاز شد. از آن نقطه تا قانون یکشنبه، یعنی زمانِ آزمونِ صورتِ وحش، که همچنین زمانِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تن است، داوری بر قومِ عهدِ خدا و نیز بر سرزمینی که آنان در تحققِ نبوتِ عهدِ ابراهیم در آن سکونت داشته‌اند، به انجام می‌رسد. در آن دوره، کلیسای لائودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روزِ هفتم داوری می‌شود، و سپس آنان که اقرار می‌کنند باکره‌اند داوری می‌شوند. بنابراین، شاخِ پروتستان داوری می‌شود، و این داوری در دوره‌ای انجام می‌گیرد که ابتدا حزبِ دموکراتِ شاخِ جمهوری‌خواه تا سال ۲۰۲۴ داوری شد، و اکنون داوریِ جمهوری‌خواهانِ شاخِ جمهوری‌خواه در حال وقوع است. حکومتِ مبتنی بر قانون اساسی همان وحشی است که دو شاخ را حمل می‌کند و در قانون یکشنبه داوری می‌شود.

From 1989 to the Sunday law, is represented in a fractal from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast, is in the eighth president that is of the seven. Nero’s seventeen years is a fractal of the history of 9/11 to the Sunday law. Antiochus’ seventeen years is the same. The marriage of Reagan and the secret alliance is consummated with an open alliance in the eighth presidents’ term. The first of the alpha and omega marriages was symbolized by the Patriot Act in 2001, when English law was changed to Roman law. The marriage of the edict of Milan marks the beginning of the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast. Its structure is based upon the structure of the marriage of the ten virgins, and represents the counterfeit marriage that occurs during the true marriage.

له ۱۹۸۹ څخه تر قانون یک‌شنبې پورې، در یک فراکتال از ۱۱ سپتامبر تا قانون یک‌شنبې بازنمایی شده است؛ اما تحقق کاملِ برپا شدنِ صورتِ وحش، در رئیس‌جمهور هشتمی است که از آن هفت است. هفده سالِ نیرون، فراکتالی از تاریخِ ۱۱ سپتامبر تا قانون یک‌شنبې است. هفده سالِ انطیوخس نیز همان است. ازدواجِ ریگان و اتحادِ پنهانی، با اتحادی آشکار در دورهٔ رئیس‌جمهور هشتم به کمال می‌رسد. نخستینِ ازدواج‌های آلفا و امگا، در سال ۲۰۰۱ با «قانون میهن‌دوستی» نمادینه شد، هنگامی که قانون انگلیسی به قانون رومی تغییر یافت. ازدواجِ فرمانِ میلان، آغازِ تحققِ کاملِ برپا شدنِ صورتِ وحش را مشخص می‌سازد. ساختارِ آن بر بنیادِ ساختارِ ازدواجِ ده باکره است و نمایانگرِ ازدواجِ جعلی‌ای است که در خلالِ ازدواجِ حقیقی رخ می‌دهد.

The image of the beast testing time represents the “test” we must pass before we are “sealed.” The house of God is judged first and then at the Sunday law, those outside of God’s house are judged. The period of final judgment in both the house of God and then the great multitude begins with the first Sunday law. There will be a first Sunday law in the United States which will mark the beginning of the perfect and final fulfillment of the image of the beast testing period that thereafter ends at the Sunday law which fulfills Revelation 13:11. That Sunday law is the last Sunday law in the glorious land. The last Sunday law in the glorious land is the first Sunday law in the world, marking the image of the beast testing time for the world. The world testing time begins at the Sunday law in the United States in verse eleven of chapter thirteen. When the United States “speaks” as a dragon at the soon-coming Sunday law, verses twelve and onward in the chapter represent the world image of the beast testing time.

دَورانِ آزمونِ صورتِ وحش، نمایانگرِ «آزمایشی» است که باید پیش از آنکه «مُهر» شویم، از آن سرافراز بیرون آییم. نخست، خاندانِ خدا داوری می‌شود، و سپس در زمانِ قانونِ یکشنبه، آنان که بیرون از خاندانِ خدا هستند، داوری می‌گردند. دورهٔ داوریِ نهایی، هم در خاندانِ خدا و سپس در جماعتِ عظیم، با نخستین قانونِ یکشنبه آغاز می‌شود. در ایالاتِ متحده قانونی یکشنبه‌ای نخستین برقرار خواهد شد که آغازِ تحققِ کامل و نهاییِ دورانِ آزمونِ صورتِ وحش را رقم خواهد زد؛ دورانی که پس از آن، در قانونی یکشنبه‌ای که مکاشفه 13:11 را به انجام می‌رساند، پایان می‌یابد. آن قانونِ یکشنبه، آخرین قانونِ یکشنبه در سرزمینِ جلال است. آخرین قانونِ یکشنبه در سرزمینِ جلال، نخستین قانونِ یکشنبه در جهان است، و زمانِ آزمونِ صورتِ وحش را برای جهان مشخص می‌سازد. زمانِ آزمونِ جهان، با قانونِ یکشنبه در ایالاتِ متحده در آیهٔ یازدهمِ بابِ سیزدهم آغاز می‌شود. هنگامی که ایالاتِ متحده در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد همچون اژدها «سخن می‌گوید»، آیاتِ دوازدهم و پس از آن در این باب، زمانِ آزمونِ جهانیِ صورتِ وحش را نشان می‌دهند.

For this reason, the two-hundred and fifty year prophecy of Nero that ends with the seventeen years beginning at the edict in 313, followed by the first Sunday law in 321, then the division of east and west in 330, is important to see. The three steps of Nero’s line are about persecution, Nero being the symbol of persecution and the 250-year period representing the church of Smyrna that ended in 313 when the church of compromise arrived. The third step marks the end of a kingdom, so when applied to the United States it represents the Sunday law and the transition from the sixth kingdom to the seventh and eighth kingdoms. When applied to the world the third waymark is the close of human probation, that was typified by the close of probation for the United States at the beginning of the world’s testing period of the image of the beast.

به این سبب، نبوتِ دویست‌وپنجاه‌سالهٔ نیرون که با هفده سالِ آغازشده از فرمانِ سال ۳۱۳ پایان می‌یابد، و پس از آن نخستین قانونِ یک‌شنبه در ۳۲۱، سپس تقسیمِ شرق و غرب در ۳۳۰ می‌آید، مهم است که دیده شود. سه گامِ خطِ نیرون دربارهٔ جفا هستند؛ نیرون نمادِ جفا است و دورهٔ ۲۵۰ ساله نمایانگرِ کلیسای اسمیرنا است که در ۳۱۳، هنگامی که کلیسای مصالحه پدید آمد، پایان یافت. گامِ سوم پایانِ یک پادشاهی را نشان می‌دهد؛ بنابراین، هنگامی که بر ایالات متحده تطبیق داده شود، نمایانگرِ قانونِ یک‌شنبه و انتقال از پادشاهیِ ششم به پادشاهی‌های هفتم و هشتم است. و هنگامی که بر جهان تطبیق داده شود، سومین Waymark پایانِ مهلتِ آزمونِ بشر است، که به‌واسطهٔ پایانِ مهلتِ آزمون برای ایالات متحده در آغازِ دورهٔ آزمایشِ جهانیِ تصویرِ وحش، به‌گونه‌ای نمادین پیش‌نموده شده بود.

This is why Augustus Caesar, the third of the four Roman rulers who lead to the Sunday law, represented by the cross, as set forth in verse twenty-two, can represent the cross, even though he is to be followed by Tiberias, who also represents the cross. The image of the beast testing period, is a twofold test that first test the earth and then the sea. The earth is the United States and the sea is the world.

به همین سبب است که اوگوستوس قیصر، سومینِ چهار فرمانروای رومی که به قانون یکشنبه منتهی می‌شوند، که در آیهٔ بیست‌ودو به‌وسیلهٔ صلیب نشان داده شده است، می‌تواند نمایندهٔ صلیب باشد، هرچند پس از او تیبریاس می‌آید که او نیز نمایندهٔ صلیب است. دورهٔ آزمونِ صورتِ وحش، آزمونی دوگانه است که نخست زمین و سپس دریا را می‌آزماید. زمین ایالات متحده است و دریا جهان.

The image of the beast test produces a doubling of signs; where the alpha of the second period is also the omega of the first period. 321 was the first Sunday law of prophetic history, and in the seventeen years identifying the image of the beast testing time, 321 is the first Sunday law in the United States that leads to the omega Sunday law of the image of the beast testing time in the glorious land. Yet 321 is also the first Sunday law for the world, so the year 321 marks the middle of both the beginning and the ending of the image of the beast testing time. 313 is the beginning, and the beginning is an edict, which typifies the Sunday law. The seventeen years of Nero identify a period of escalating Sunday laws through to the close of human probation.

آزمونِ صورتِ وحش موجبِ دوچندان‌شدنِ نشانه‌ها می‌گردد؛ جایی که آلفای دورهٔ دوم، همچنین اُمگای دورهٔ نخست است. سال ۳۲۱ نخستین قانون یکشنبه در تاریخ نبوی بود، و در هفده سالی که زمانِ آزمونِ صورتِ وحش را مشخص می‌کند، ۳۲۱ نخستین قانون یکشنبه در ایالات متحده است که به قانون یکشنبهٔ اُمگای زمانِ آزمونِ صورتِ وحش در سرزمینِ جلال منتهی می‌شود. با این همه، ۳۲۱ همچنین نخستین قانون یکشنبه برای جهان است؛ ازاین‌رو سال ۳۲۱ میانهٔ هم آغاز و هم پایانِ زمانِ آزمونِ صورتِ وحش را مشخص می‌سازد. سال ۳۱۳ آغاز است، و آغاز، فرمانی است که نمونهٔ قانون یکشنبه به‌شمار می‌آید. هفده سالِ نرون دوره‌ای از تشدیدِ قوانین یکشنبه را تا بسته‌شدنِ مهلتِ آزمایشِ انسان معین می‌سازد.

The edict typifies the first Sunday law that leads to the close of probation. Pompey took Judah in verse sixteen, typifying the Sunday law, and Julius Caesar formed the first Triumvirate, though it was an unofficial threefold union, the historians still mark it as the first. Julius Caesar’s typification of the Sunday law’s threefold union, typified Augustus Caesar’s official Triumvirate that was followed by Tiberias at the cross. All four Roman rulers typify the Sunday law, as do all three steps of Nero’s seventeen years.

فرمان، نماد نخستین قانون یکشنبه است که به پایان زمانِ امتحان می‌انجامد. پومپی در آیهٔ شانزدهم یهودا را تصرف کرد که نماد قانون یکشنبه است، و ژولیوس سزار نخستین تریوم‌ویرات را تشکیل داد؛ هرچند آن اتحادیه‌ای سه‌جانبه و غیررسمی بود، مورخان همچنان آن را نخستین می‌شمارند. نمادپردازیِ ژولیوس سزار از اتحادیهٔ سه‌گانهٔ قانون یکشنبه، نماد تریوم‌ویرات رسمیِ آگوستوس سزار بود که در پی آن، تیبریاس در صلیب آمد. هر چهار فرمانروای رومی نماد قانون یکشنبه‌اند، همان‌گونه که هر سه گام از هفده سالِ نرون نیز چنین‌اند.

Pompey aligns with 1989; Julius aligns with verse eleven; Augustus aligns with verse fifteen and Tiberias with verse sixteen. The story of Julius in the verses includes his foray into Egypt and Cleopatra. The history gets repeated by Marc Antony. Marc Antony was Julius Caesar’s main general at the time when Julius was assassinated with twenty-three stab wounds. Twenty-three represents the Sunday law, and Julius death by 23 wounds is a kingdom ending at the Sunday law. Marc Antony, Augustus Caesar and Marcus Lepidas then formed the first official Triumvirate to avenge his death. One of those threefold powers, Marc Antony was going to repeat Julius’ encounter with Egypt and Cleopatra.

پومپی با ۱۹۸۹ منطبق است؛ ژولیوس با آیهٔ یازده منطبق است؛ اوگوستوس با آیهٔ پانزده و تیبریاس با آیهٔ شانزده منطبق است. روایت ژولیوس در آیات، یورش او به مصر و کلئوپاترا را نیز در بر می‌گیرد. این تاریخ به‌وسیلهٔ مارک آنتونی تکرار می‌شود. مارک آنتونی در زمانی که ژولیوس سزار با بیست‌وسه ضربهٔ خنجر ترور شد، سردار اصلی او بود. عدد بیست‌وسه نمایانگر قانون یکشنبه است، و مرگ ژولیوس به‌وسیلهٔ ۲۳ زخم، پادشاهی‌ای را نشان می‌دهد که در قانون یکشنبه به پایان می‌رسد. سپس مارک آنتونی، اوگوستوس سزار و مارکوس لپیداس نخستین تریوم‌ویرات رسمی را برای انتقام مرگ او تشکیل دادند. یکی از آن قدرت‌های سه‌گانه، یعنی مارک آنتونی، قرار بود رویارویی ژولیوس با مصر و کلئوپاترا را تکرار کند.

Whether Julius or Marc Antony they are both symbols of Rome and Cleopatra was a symbol of Egypt and Greece. She represented Greek rulership in Egypt, both symbols of the dragon, whereas Julius and Marc Antony are symbols of the beast. As the woman in the relation, Cleopatra was the church, making Julius and Marc Antony the state. Cleopatra represents a woman that is twice separated from her kingly Roman lovers; first in 1798 and then at the close of probation when she comes to her end with none to help. Her final demise is at the battle of Actium in 31 BC. The victor at the battle of Actium was Augustus Caesar, so we find that Pompey died in Egypt, Julius had an encounter with Cleopatra in Egypt, that was doubled in the history of Marc Antony and then Augustus Caesar ends that relationship at Actium. Actium identifies the Sunday law, for it is at the battle of Actium that the third obstacles for Rome was taken, and imperial pagan Rome began to rule for three hundred and sixty years, in fulfillment of Daniel 11:24.

خواه ژولیوس باشد یا مارک آنتونی، هر دو نماد روم‌اند، و کلئوپاترا نماد مصر و یونان بود. او نمایانگر حاکمیت یونانی در مصر بود؛ هر دو نماد اژدها هستند، حال آنکه ژولیوس و مارک آنتونی نمادهای وحش‌اند. کلئوپاترا، به‌عنوان زن در این رابطه، کلیسا بود، و از این‌رو ژولیوس و مارک آنتونی دولت را می‌ساختند. کلئوپاترا نمایانگر زنی است که دو بار از عشاق رومیِ شاهانه‌اش جدا می‌شود: نخست در 1798، و سپس در پایان زمانِ فیض، هنگامی که به انجام خود می‌رسد و هیچ‌کس برای یاری‌اش نیست. زوال نهایی او در نبرد آکتیوم در 31 پیش از میلاد است. پیروز نبرد آکتیوم آگوستوس قیصر بود؛ از این‌رو درمی‌یابیم که پومپی در مصر مرد، ژولیوس در مصر با کلئوپاترا مواجهه‌ای داشت، و این امر در تاریخ مارک آنتونی تکرار شد، و سپس آگوستوس قیصر آن رابطه را در آکتیوم پایان داد. آکتیوم قانون یکشنبه را مشخص می‌سازد، زیرا در نبرد آکتیوم بود که سومین مانع برای روم برداشته شد، و رومِ امپراتوریِ بت‌پرست آغاز به حکمرانی برای سیصد و شصت سال کرد، در تحقق دانیال 11:24.

Pompey took the first two obstacles and Augustus the third.

پومپیوس دو مانع نخست را از میان برداشت و آگوستوس مانع سوم را.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> اور اُن میں سے ایک میں سے ایک چھوٹا سا سینگ نکلا، جو بہت ہی بڑا ہوتا گیا، جنوب کی طرف، اور مشرق کی طرف، اور خوشنما ملک کی طرف۔ دانی ایل 8:9۔

Pompey is 1989, the first waymark of three political powers to be overcome by modern Rome as its deadly wound is healed. The Soviet Union, followed by the United States and also the United Nations in verse forty-one of Daniel eleven. The warfare of the papal power is political and religious and prophetically the religious power of the United States was conquered when the secret alliance of Reagan and pope John Paul II was accomplished. The papacies’ target includes three political obstacles and three religious powers. In 1989 one of the three political powers was swept away, Protestantism as an actual word that means to protest Rome, was also swept away by the president of the United States in the same history. The three political powers are the Soviet Union, the United States and the United Nations, and the religious targets are Protestantism, along with the various religions of the dragon, which are all considered spiritualism. The three religions that lead the world to Armageddon are apostate Protestantism, Catholicism and spiritualism; and the papal power’s internal struggles between conservative and liberal ideology within their church, along with the schisms of orthodox Catholicism is a religious obstacle, and the other two religious obstacles for Catholicism to conquer are apostate Protestantism and spiritualism. Protestantism was swept away in 1989.

پومپی سال ۱۹۸۹ است، نخستین راه‌نشان از سه قدرت سیاسی که باید به‌وسیلهٔ رومِ مدرن مغلوب شوند، آنگاه که زخمِ مهلکِ آن شفا می‌یابد. اتحاد جماهیر شوروی، و پس از آن ایالات متحده، و نیز سازمان ملل متحد در آیهٔ چهل‌ویکِ دانیال یازده. جنگاوریِ قدرت پاپی هم سیاسی است و هم دینی، و از لحاظ نبوی، قدرت دینیِ ایالات متحده هنگامی مغلوب شد که ائتلاف پنهانیِ ریگان و پاپ ژان پل دوم به انجام رسید. هدف پاپیّت شامل سه مانع سیاسی و سه قدرت دینی است. در سال ۱۹۸۹ یکی از آن سه قدرت سیاسی از میان برداشته شد؛ پروتستانیسم نیز، به‌عنوان واژه‌ای واقعی که به معنای اعتراض به روم است، در همان تاریخ به‌وسیلهٔ رئیس‌جمهور ایالات متحده از میان برداشته شد. آن سه قدرت سیاسی عبارت‌اند از اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده، و سازمان ملل متحد؛ و اهداف دینی عبارت‌اند از پروتستانیسم، همراه با ادیان گوناگون اژدها، که همگی روح‌گرایی شمرده می‌شوند. آن سه دینی که جهان را به آرماگدون رهبری می‌کنند عبارت‌اند از پروتستانیسمِ مرتد، کاتولیسیسم، و روح‌گرایی؛ و کشمکش‌های درونیِ قدرت پاپی میان ایدئولوژیِ محافظه‌کار و لیبرال در درون کلیسای ایشان، همراه با انشقاق‌های کاتولیسیسمِ ارتدوکس، یک مانع دینی به‌شمار می‌آید، و دو مانع دینیِ دیگر که کاتولیسیسم باید بر آن‌ها چیره شود، پروتستانیسمِ مرتد و روح‌گرایی هستند. پروتستانیسم در سال ۱۹۸۹ از میان برداشته شد.

If the internal struggles of Catholicism as represented in the various Catholic prophecies derived from the messages of Fatima are separated from her efforts to overcome the religious powers outside of her own religion, then her alpha victory over Protestantism was Reagan’s secret alliance and her omega victory was the open alliance of 2025. Her struggles with orthodox churches are also portrayed from an initial victory in 1989 unto the final victory at Panium.

اگر کشمکش‌های درونیِ کاتولیسیسم، چنان‌که در نبوت‌های گوناگون کاتولیکیِ برگرفته از پیام‌های فاطیما بازنمایی شده‌اند، از تلاش‌های او برای غلبه بر قدرت‌های دینیِ بیرون از آیین خود جدا شوند، آنگاه پیروزی آلفای او بر پروتستانیسم، ائتلاف پنهانیِ ریگان بود و پیروزی اُمگای او، ائتلاف آشکارِ سال ۲۰۲۵. کشمکش‌های او با کلیساهای ارتدوکس نیز از پیروزی آغازین در ۱۹۸۹ تا پیروزی نهایی در پانیوم ترسیم شده‌اند.

Pompey aligns with 1989, and his two victories over the “east and the pleasant land,” as Daniel identifies them in chapter eight and verse nine, represent the spiritual and political victory of the papacy over the former Soviet Union, and the accompanying spiritual victory over the glorious land of professed Protestantism. Julius Caesar is going to lose at Raphia, as did Antiochus III, and as will Zelenskyy. Julius is the subject of verses seventeen through to nineteen, and then Augustus Caesar stands up as the raiser of taxes. Tiberias Caesar is reigning at the time of the cross, so Tiberias is verse sixteen’s Sunday law.

پومپی با سال ۱۹۸۹ هم‌راستا است، و دو پیروزی او بر «مشرق و زمینِ خوش‌منظر»، چنان‌که دانیال در باب هشت و آیه نهم آن‌ها را معرفی می‌کند، نمایانگر پیروزی روحانی و سیاسی پاپیّت بر اتحاد جماهیر شوروی سابق، و نیز پیروزی روحانیِ همراهِ آن بر سرزمینِ جلال، یعنی پروتستانیسمِ معترف، است. ژولیوس سزار قرار است در رافیا شکست بخورد، همان‌گونه که آنتیوخوس سوم شکست خورد، و همان‌گونه که زلنسکی نیز شکست خواهد خورد. ژولیوس موضوع آیات هفده تا نوزده است، و سپس اوگوستوس سزار به‌عنوان برقرارکنندهٔ مالیات برمی‌خیزد. تیبریاس سزار در زمان صلیب سلطنت می‌کند، ازاین‌رو تیبریاس همان قانون یکشنبهٔ آیه شانزدهم است.

This aligns Augustus with Panium of verse fifteen, and verse eleven’s battle of Raphia with Julius. The battle of Panium is the third world war that begins just before the Sunday law of verse sixteen, but then transforms into the battle of Actium. Panium was the earth battle (the United States) and Actium was the sea battle (the world.) Augustus is represented at Panium in the line of four Roman rulers, and he was the actual leader at Actium. At Panium Antiochus dealt with Egypt, who was allied with Rome, and at Actium Augustus dealt with Egypt (Cleopatra) allied with Rome (Marc Antony). This means Pompey represents verse forty up to 1989 and Tiberias represents the Sunday law of verse forty-one. Julius Caesar arrived in 2014 when the Ukrainian War began as typified by the battle of Raphia in 217 BC.

این امر اوگوستوس را با پانیومِ آیهٔ پانزده، و نبردِ رافیا در آیهٔ یازده را با ژولیوس همسو می‌سازد. نبردِ پانیوم همان جنگ جهانی سوم است که اندکی پیش از قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزده آغاز می‌شود، اما سپس به نبردِ آکتیوم دگرگون می‌گردد. پانیوم نبردِ زمین بود (ایالات متحده)، و آکتیوم نبردِ دریا بود (جهان). اوگوستوس در پانیوم در سلسلهٔ چهار فرمانروای رومی بازنمایی شده است، و او در آکتیوم رهبرِ واقعی بود. در پانیوم، آنتیوخوس با مصر درگیر شد که هم‌پیمانِ روم بود، و در آکتیوم اوگوستوس با مصر (کلئوپاترا) که با روم (مارک آنتونی) هم‌پیمان بود، روبه‌رو شد. این بدان معناست که پومپی نمایانگرِ آیهٔ چهل تا سال ۱۹۸۹ است و تیبریاس نمایانگرِ قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ چهل‌ویک. ژولیوس سزار در سال ۲۰۱۴، هنگامی که جنگِ اوکراین آغاز شد، ظاهر گردید؛ چنان‌که به‌گونه‌ای نمادین در نبردِ رافیا در ۲۱۷ پیش از میلاد پیش‌نموده شده بود.

This identifies that verses seventeen through twenty-two begin in 1989 and end at the Sunday law, and are therefore the history that aligns with the “hidden history” of verse forty. The prophetic line of the Maccabees also aligns with the very same “hidden history.” The line of Roman rulers is identifying modern Rome, the beast of Revelation sixteen, and the line of the Maccabee’s is describing the glorious land, the false prophet of Revelation sixteen. The line of the three battles identifies the victory over the king of the south, the dragon of Revelation sixteen.

این نشان می‌دهد که آیات هفده تا بیست‌ودو از سال ۱۹۸۹ آغاز می‌شوند و به قانون یکشنبه پایان می‌یابند، و ازاین‌رو همان تاریخی هستند که با «تاریخ پنهان» آیهٔ چهل منطبق است. خط نبویِ مکابیان نیز با همان «تاریخ پنهان» دقیقاً همسو است. خط فرمانروایان روم، رومِ مدرن را مشخص می‌سازد، یعنی وحشِ مکاشفهٔ شانزده، و خط مکابیان سرزمینِ جلال را توصیف می‌کند، یعنی نبیِ کاذبِ مکاشفهٔ شانزده. خطِ سه نبرد، پیروزی بر پادشاهِ جنوب را مشخص می‌سازد، یعنی اژدهایِ مکاشفهٔ شانزده.

Those three lines represent the three powers who lead the world to Armageddon and they are represented in verse forty as the king of the south, the dragon, the king of the north, the beast, and the chariots, horsemen and ships are the false prophet. The three lines from verse ten to twenty-three are representing the three powers in the hidden history of verse forty, that are nothing more or less than the an ongoing illustration of the three subjects represented in the open history of verse forty.

آن سه خط، نمایانگر سه قدرتی هستند که جهان را به آرماگدون رهبری می‌کنند، و در آیهٔ چهل چنین به تصویر کشیده شده‌اند: پادشاه جنوب، اژدها، پادشاه شمال، وحش؛ و ارابه‌ها، سواران و کشتی‌ها، نبیِ کاذب هستند. آن سه خط از آیهٔ ده تا بیست‌وسه، نمایانگر سه قدرت در تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل هستند، که چیزی بیش یا کم‌تر از یک تصویرسازیِ پیوسته از آن سه موضوعِ نمایانده‌شده در تاریخِ آشکارِ آیهٔ چهل نیستند.

## Verse One

آیهٔ یکم

Verses one through four identify the “time of the end” in 1989, as well as the eight presidents of the United States from that starting point, and concluding with the final and far richer eighth president. In verse four that king becomes the king of the world, as represented by Alexander the Great, king Ahab, the ten kings of Revelation seventeen, the ten tribes of Psalms eighty-three, and the ten nations set forth as a symbol of the world in the very first step of God’s covenant with Abram in Genesis 15:18–21.

آیات یک تا چهار «زمانِ آخر» را در سال ۱۹۸۹ مشخص می‌کنند، و نیز هشت رئیس‌جمهور ایالات متحده را از آن نقطهٔ آغاز معرفی می‌نمایند، و با هشتمین و به‌مراتب ثروتمندترِ رئیس‌جمهورِ نهایی به پایان می‌رسند. در آیهٔ چهار، آن پادشاه به پادشاهِ جهان تبدیل می‌شود؛ چنان‌که در اسکندرِ کبیر، اخابِ پادشاه، ده پادشاهِ مکاشفهٔ هفده، ده قبیلهٔ مزمور هشتاد و سه، و ده امتی که در نخستین گامِ عهدِ خدا با اَبرام در پیدایش ۱۵:‏۱۸–۲۱ به‌عنوان نمادی از جهان مطرح شده‌اند، به تصویر کشیده شده است.

Verses one through four represent the history of 1989 unto the threefold union at the Sunday law in verse forty-one, and therefore they align with the four Roman rulers, the line of the Maccabees and with the three battles of verses ten through fifteen which together make up the hidden history of verse forty.

آیات یک تا چهار، تاریخ سال ۱۹۸۹ را تا اتحاد سه‌گانه در قانون یکشنبه در آیه چهل‌ویکم بازنمایی می‌کنند، و ازاین‌رو با چهار فرمانروای رومی، سلسلهٔ مکابیان، و نیز با سه نبردِ آیات ده تا پانزده هم‌راستا هستند؛ نبردهایی که در مجموع تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل را تشکیل می‌دهند.

Verses five through nine set forth a prophetic line which perfectly represents the history of 538 unto 1798, and provides the historical and prophetic logic to understand the significance of the time of the end in verse forty. That logic explains verse ten as the retaliation for the history of verses five through nine, and in doing so it defines the logic of 1989. This means that verses one through twenty-three of Daniel eleven represent five prophetic lines that are aligned with the hidden history of verse forty. The first four verses are about Trump, the eighth president who is of the seven, who is destined to be the king of ten kings in Revelation seventeen’s seventh kingdom.

آیات پنج تا نه، خطی نبوی را بیان می‌کنند که به‌طور کامل تاریخ ۵۳۸ تا ۱۷۹۸ را نمایندگی می‌کند و منطق تاریخی و نبوی لازم را برای درک اهمیت زمانِ آخر در آیهٔ چهل فراهم می‌سازد. این منطق، آیهٔ ده را به‌عنوان تلافیِ تاریخِ آیات پنج تا نه توضیح می‌دهد، و بدین‌سان منطقِ ۱۹۸۹ را تعریف می‌کند. این بدان معناست که آیات یک تا بیست‌وسه از دانیال یازده، پنج خط نبوی را نمایندگی می‌کنند که با تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل هم‌راستا هستند. چهار آیهٔ نخست دربارهٔ ترامپ است، هشتمین پادشاهی که از آن هفت است، که مقدر است در پادشاهی هفتمِ مکاشفهٔ هفده، پادشاهِ ده پادشاه باشد.

Verses five through ten identify the history leading to 1798 and on to 1989, which is the history of verse forty. Verses ten through fifteen identify a history of three proxy wars beginning in 1989, the second beginning in 2014, then the richest president stood up in 2015. That richest president was slain in 2020, and in 2022 the war of Raphia escalated, and then the richest president returned in 2024, and in 2025 the head of the beast and the head of the image of the beast were both inaugurated.

آیات پنج تا ده، تاریخِ منتهی به ۱۷۹۸ و سپس تا ۱۹۸۹ را مشخص می‌کنند، که همان تاریخِ آیهٔ چهل است. آیات ده تا پانزده، تاریخی از سه جنگِ نیابتی را مشخص می‌کنند که از ۱۹۸۹ آغاز می‌شود، دومی در ۲۰۱۴ آغاز می‌گردد، سپس ثروتمندترین رئیس‌جمهور در ۲۰۱۵ برخاست. آن ثروتمندترین رئیس‌جمهور در ۲۰۲۰ کشته شد، و در ۲۰۲۲ جنگِ رافیا تشدید شد، و سپس آن ثروتمندترین رئیس‌جمهور در ۲۰۲۴ بازگشت، و در ۲۰۲۵ سرِ وحش و سرِ تصویرِ وحش هر دو به مقام ریاست منصوب شدند.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالۀ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles