Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Six

کتابِ دانیال — ایک سو چھیاسٹھ نمبر

Unraveling Prophecy: The French Revolution, Putin’s Russia, and the Ukrainian Conflict

بازگشایی نبوت: انقلاب فرانسه، روسیۀ پوتین، و درگیری اوکراین

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

As we begin to consider the typification of the time of the end in 1989, by the prophetic history of verse ten, it is necessary to drop back into the history of the third generation of both horns of the earth beast. In 1913, the earth beast’s horn of Republicanism began its generation of compromise with the globalist banking system, and in 1919, the horn of true Protestantism began its generation of compromise with the theologians of apostate Protestantism and also the American Medical Association as it surrendered the accreditation of its educational system to the world. Both horns began a compromised relationship with the world that would change the direction of their respective messages from that point onward.

هنگامی که بررسی نمونه‌وارگیِ زمانِ آخر در سال ۱۹۸۹ را بر اساس تاریخِ نبوتیِ آیهٔ ده آغاز می‌کنیم، لازم است به تاریخِ نسلِ سومِ هر دو شاخِ حیوانِ زمین بازگردیم. در سال ۱۹۱۳، شاخِ جمهوری‌خواهیِ حیوانِ زمین نسلِ سازشِ خود را با نظامِ بانکداریِ جهانی‌گرایانه آغاز کرد، و در سال ۱۹۱۹، شاخِ پروتستانتیسمِ حقیقی نسلِ سازشِ خود را با الهی‌دانانِ پروتستانتیسمِ مرتد، و نیز با انجمنِ پزشکیِ آمریکا آغاز نمود، آنگاه که اعتباربخشیِ نظامِ آموزشیِ خود را به جهان واگذار کرد. هر دو شاخ رابطه‌ای سازشکارانه با جهان آغاز کردند که از آن زمان به بعد، جهتِ پیام‌های مربوط به هر یک را تغییر می‌داد.

In that history the starting point for the king of the north, and the king of the south of the last days also reached a turning point. The Miracle of Fatima occurred on October 13, 1917, in Fatima, Portugal. It was the culmination of a series of Marian apparitions witnessed by three young shepherd children: Lucia dos Santos and her cousins Francisco and Jacinta Marto. According to the accounts provided by the children, the Virgin Mary, identified as Our Lady of Fatima, appeared to them on the 13th day of each month from May to October 1917.

در آن تاریخ، نقطهٔ آغاز برای پادشاه شمال، و نیز برای پادشاه جنوبِ ایام آخر، به نقطه‌ای تعیین‌کننده رسید. معجزهٔ فاطیما در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۷ در فاطیما، پرتغال، رخ داد. این واقعه اوجِ سلسله‌ای از ظهورات مریم بود که سه کودکِ چوپانِ خردسال—لوسیا دوس سانتوس و پسرعمو و دخترعمویش، فرانسیسکو و ژاسینتا مارتو—شاهد آن بودند. بنا بر گزارش‌هایی که کودکان ارائه کردند، مریم باکره، که با عنوان بانوی ما از فاطیما شناخته می‌شد، از ماه مه تا اکتبر ۱۹۱۷، در روز سیزدهم هر ماه، بر آنان ظاهر شد.

During the final apparition on October 13, 1917, tens of thousands of people gathered at the Cova da Iria, near Fatima, expecting to witness a miracle as predicted by the children. According to the witnesses, the sun appeared to change colors, spin, and dance in the sky. This event came to be known as the Miracle of the Sun or the Miracle of Fatima.

در خلال آخرین ظهور در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۷، ده‌ها هزار نفر در کووا دا ایریا، نزدیک فاطیما، گرد آمدند و انتظار داشتند، چنان‌که کودکان پیش‌بینی کرده بودند، معجزه‌ای را مشاهده کنند. بنا بر شهادت شاهدان، خورشید چنان نمود که رنگ‌هایش دگرگون می‌شود، در آسمان می‌چرخد و به رقص درمی‌آید. این رویداد بعدها به «معجزهٔ خورشید» یا «معجزهٔ فاطیما» شهرت یافت.

The Miracle of Fatima is a significant event in Catholic history and devotion, and it has been the subject of much study, debate, and religious interpretation over the years. The events at Fatima have had a lasting impact on popular piety, Marian devotion, and the interpretation of apocalyptic themes within the Catholic Church.

معجزۀ فاطیما رویدادی مهم در تاریخ و دیانت کاتولیکی است و در طول سالیان، موضوع پژوهش‌های بسیار، مباحثات گوناگون، و تفسیرهای دینی فراوان بوده است. رویدادهای فاطیما تأثیری پایدار بر دینداری عامه، ارادت ماریایی، و تفسیر مضامین آخرالزمانی در درون کلیسای کاتولیک بر جای نهاده است.

The Bolshevik Revolution occurred in Russia on November 7, 1917, when Bolshevik forces, led by Vladimir Lenin and the Bolshevik Party, seized key government buildings and infrastructure in Petrograd (now Saint Petersburg). This event marked the culmination of the Russian Revolution of 1917, which had begun with the February Revolution earlier in the year that led to the abdication of Tsar Nicholas II and the establishment of a provisional government.

انقلاب بلشویکی در روسیه در ۷ نوامبر ۱۹۱۷ رخ داد، هنگامی که نیروهای بلشویک، به رهبری ولادیمیر لنین و حزب بلشویک، ساختمان‌های کلیدی دولتی و زیرساخت‌ها را در پتروگراد (سن‌پترزبورگ کنونی) تصرف کردند. این رویداد نقطهٔ اوج انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ بود؛ انقلابی که پیش‌تر در همان سال با انقلاب فوریه آغاز شده بود و به کناره‌گیری تزار نیکلای دوم و تشکیل یک دولت موقت انجامید.

During the Revolution, the Bolsheviks successfully overthrew the provisional government and established Soviet control over Russia. The Bolsheviks proclaimed the establishment of a socialist state and began implementing their revolutionary program, including the nationalization of industry, land redistribution, and the withdrawal of Russia from World War I. The October Revolution ultimately led to the creation of the Soviet Union and had profound and far-reaching consequences for Russia and the world, shaping the course of 20th-century history.

در جریان انقلاب، بلشویک‌ها با موفقیت دولت موقت را سرنگون کردند و کنترل شوروی را بر روسیه برقرار ساختند. بلشویک‌ها تأسیس یک دولت سوسیالیستی را اعلام کردند و اجرای برنامهٔ انقلابی خود را آغاز نمودند، از جمله ملی‌سازی صنایع، توزیع مجدد اراضی، و خروج روسیه از جنگ جهانی اول. انقلاب اکتبر در نهایت به ایجاد اتحاد جماهیر شوروی انجامید و پیامدهایی عمیق و گسترده برای روسیه و جهان بر جای گذاشت و مسیر تاریخ قرن بیستم را شکل داد.

Jesus illustrates the end with the beginning, and in order to fully see the king of the north and the king of the south of the last days, it is necessary to understand their beginnings. The literal kings of the south and the north that are identified in Daniel chapter eleven are defined as the power that rules the literal area of Egypt as the king of the south, and the power that rules the literal geographical area associated with Babylon as the king of the north.

عیسی پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد، و برای آن‌که بتوان پادشاه شمال و پادشاه جنوبِ ایام آخر را به‌طور کامل دید، لازم است آغازهای ایشان را فهمید. پادشاهان تحت‌اللفظی جنوب و شمال که در فصل یازدهم کتاب دانیال مشخص شده‌اند، چنین تعریف می‌شوند: قدرتی که بر قلمرو واقعی مصر حکم می‌راند به‌عنوان پادشاه جنوب، و قدرتی که بر ناحیه جغرافیایی واقعیِ مرتبط با بابل فرمانروایی می‌کند به‌عنوان پادشاه شمال.

Literal prophecy transitioned to spiritual prophecy in the time of the cross, when ancient literal Israel was transitioning to modern spiritual Israel. Literal pagan Rome trampled down literal Jerusalem for three and a half literal years from 67 AD unto 70 AD, and spiritual papal Rome trampled down spiritual Jerusalem for three and a half spiritual years.

پیشگوییِ لفظی در زمان صلیب به پیشگوییِ روحانی انتقال یافت، آنگاه که اسرائیلِ باستانیِ لفظی در حال انتقال به اسرائیلِ روحانیِ جدید بود. رومِ مشرکِ لفظی، اورشلیمِ لفظی را از سال ۶۷ میلادی تا سال ۷۰ میلادی، به مدت سه سال و نیمِ لفظی پایمال کرد، و رومِ پاپیِ روحانی، اورشلیمِ روحانی را به مدت سه سال و نیمِ روحانی پایمال نمود.

Spiritual Babylon is identified in Revelation chapter seventeen, as the whore who commits fornication with the kings of the earth. Spiritual Egypt is identified in Revelation chapter eleven as atheistic France. The modern manifestations of the spiritual king of the north, that received its deadly wound at the time of the end in 1798 and then retaliated against the modern manifestation of the spiritual king of the south at the time of the end in 1989, are both represented in verse forty of Daniel eleven. Both powers have their origins in their last day manifestation in the 1917 to 1918 time frame, which is the same time frame as the generation of compromise for both horns of the earth beast. Those beginnings must be recognized to rightly apply the endings. The beginnings of the last day kings of the north and south both start at the French Revolution.

بابلِ روحانی در باب هفدهم مکاشفه به‌عنوان فاحشه‌ای شناسانده می‌شود که با پادشاهان زمین زنا می‌کند. مصرِ روحانی در باب یازدهم مکاشفه به‌عنوان فرانسهٔ ملحد شناسانده می‌شود. تجلیاتِ معاصرِ پادشاهِ روحانیِ شمال، که در زمانِ آخر در سال 1798 زخمِ مُهلکِ خود را دریافت کرد و سپس در سال 1989 در زمانِ آخر بر ضدّ تجلیِ معاصرِ پادشاهِ روحانیِ جنوب مقابله‌به‌مثل نمود، هر دو در آیهٔ چهلِ دانیال یازده بازنمایی شده‌اند. هر دو قدرت در تجلیِ ایامِ آخرِ خود، ریشه در بازهٔ زمانیِ 1917 تا 1918 دارند، که همان بازهٔ زمانیِ نسلِ سازش برای هر دو شاخِ حیوانِ زمین است. برای آن‌که پایان‌ها به‌درستی تطبیق داده شوند، باید آن آغازها شناخته شوند. آغازِ پادشاهانِ ایامِ آخرِ شمال و جنوب، هر دو، از انقلاب فرانسه شروع می‌شود.

> “In the sixteenth century the Reformation, presenting an open Bible to the people, had sought admission to all the countries of Europe. Some nations welcomed it with gladness, as a messenger of Heaven. In other lands the papacy succeeded to a great extent in preventing its entrance; and the light of Bible knowledge, with its elevating influences, was almost wholly excluded. In one country, though the light found entrance, it was not comprehended by the darkness. For centuries, truth and error struggled for the mastery. At last the evil triumphed, and the truth of Heaven was thrust out. ‘This is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light.’ John 3:19. The nation was left to reap the results of the course which she had chosen. The restraint of God’s Spirit was removed from a people that had despised the gift of His grace. Evil was permitted to come to maturity. And all the world saw the fruit of willful rejection of the light.

> "در سدۀ شانزدهم، اصلاحات دینی، با پیش نهادن کتاب‌مقدسِ گشوده به مردم، در پی آن بود که به همۀ کشورهای اروپا راه یابد. برخی ملت‌ها آن را با شادی پذیرفتند، همچون پیام‌آوری از آسمان. در سرزمین‌های دیگر، دستگاه پاپی تا حد زیادی کامیاب شد که از ورود آن جلوگیری کند؛ و نورِ معرفتِ کتاب‌مقدس، با تأثیرات تعالی‌بخش آن، تقریباً به‌کلی از آنجا دور نگه داشته شد. در یک کشور، هرچند نور راه یافت، تاریکی آن را درنیافت. قرن‌ها حقیقت و خطا برای چیرگی با یکدیگر در کشاکش بودند. سرانجام شرارت پیروز شد، و حقیقتِ آسمان بیرون رانده شد. «و محکومیت این است که نور به جهان آمد، و مردم ظلمت را بیش از نور دوست داشتند.» یوحنا ۳:۱۹. آن ملت واگذاشته شد تا ثمرات راهی را که خود برگزیده بود درو کند. بازدارندگیِ روحِ خدا از مردمی که عطیۀ فیض او را خوار شمرده بودند برداشته شد. به شرارت اجازه داده شد که به کمال خود برسد. و تمامی جهان ثمرۀ ردِّ عمدیِ نور را دید."

> “The war against the Bible, carried forward for so many centuries in France, culminated in the scenes of the Revolution. That terrible outbreaking was but the legitimate result of Rome’s suppression of the Scriptures. It presented the most striking illustration which the world has ever witnessed of the working out of the papal policy—an illustration of the results to which for more than a thousand years the teaching of the Roman Church had been tending.

> «جنگ بر ضدّ کتاب مقدّس، که در فرانسه طیّ قرن‌های بسیار ادامه یافت، در صحنه‌های انقلاب به اوج خود رسید. آن فورانِ هولناک چیزی جز نتیجهٔ مشروعِ سرکوبِ کتب مقدّسه از سوی روم نبود. این، برجسته‌ترین نمونه‌ای را که جهان تاکنون از به‌ثمر رسیدنِ سیاست پاپی دیده است، به نمایش گذاشت—نمونه‌ای از نتایجی که تعالیم کلیسای روم بیش از هزار سال بدان سو گرایش داشته است.»

> “The suppression of the Scriptures during the period of papal supremacy was foretold by the prophets; and the Revelator points also to the terrible results that were to accrue especially to France from the domination of the ‘man of sin.’” The Great Controversy, 265, 266.

> «سرکوبِ کتبِ مقدّس در دورانِ برتریِ پاپی به‌واسطۀ انبیا پیشگویی شده بود؛ و نیز مکاشفه‌نگار به نتایجِ هولناکی اشاره می‌کند که بنا بود به‌ویژه از سلطۀ «مردِ گناه» نصیبِ فرانسه گردد.» The Great Controversy, 265, 266.

The French Revolution was produced by the suppression of the Scriptures “during the period of papal supremacy.” The birth of atheism, which was to become the archenemy of the papacy, was brought about by the papacy itself. The French Revolution took place from 1789 to 1799, but the atheistic revolutionary spirit that began in France continued to spread across Europe and beyond. One-hundred eighteen years after the end of the revolution in France, the Russian Revolution began in Russia. The revolution of atheism that began in France, ended in Russia, and in 1917 Russia became the prophetic representative of the nation symbolized by the atheism of Egypt. The dragon power represented as the king of the south had migrated from France to Russia.

انقلاب فرانسه در نتیجهٔ سرکوبِ کتبِ مقدس «در دورانِ برتریِ پاپی» پدید آمد. زایشِ الحاد، که قرار بود به دشمنِ اعظمِ پاپیّت بدل شود، به‌دستِ خودِ پاپیّت به وقوع پیوست. انقلاب فرانسه از ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۹ رخ داد، اما روحِ انقلابیِ الحادی که در فرانسه آغاز شد، همچنان در سراسر اروپا و فراتر از آن گسترش یافت. یک‌صد و هجده سال پس از پایانِ انقلاب در فرانسه، انقلاب روسیه در روسیه آغاز شد. انقلابِ الحاد که در فرانسه آغاز شده بود، در روسیه به پایان رسید، و در سال ۱۹۱۷ روسیه نمایندهٔ نبوّتیِ آن ملتی شد که به‌وسیلهٔ الحادِ مصر نمادینه شده بود. قدرتِ اژدها، که به‌عنوان پادشاهِ جنوب بازنمایی شده است، از فرانسه به روسیه انتقال یافته بود.

The revolution in France was represented politically and prophetically by Napoleon Bonaparte, and in that sense, Napoleon represents the first leader of a nation established in a revolution brought about by the atheism of Egypt. The narcissism of Napoleon is fitly repeated by the narcissism of Putin.

انقلاب فرانسه از لحاظ سیاسی و نبوی به‌وسیلهٔ ناپلئون بناپارت نمایانده شد، و از این جهت، ناپلئون نمایندهٔ نخستین رهبرِ ملتی است که در انقلابی پدید آمد که به‌سبب الحاد مصر به وقوع پیوست. خودشیفتگیِ ناپلئون به‌درستی در خودشیفتگیِ پوتین تکرار شده است.

Napoleon was keenly aware of the power of imagery and propaganda, as is Putin, who was a former KGB officer. The KGB specializes in propaganda. Napoleon used portraiture as a means of projecting his authority, power, and image of leadership to the public. He commissioned portraits from some of the most celebrated artists of his time, including Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, and Jean-Auguste-Dominique Ingres, among others.

ناپلئون به‌خوبی از قدرت تصویرسازی و تبلیغات آگاه بود؛ چنان‌که پوتین نیز، که افسر پیشین کاگ‌ب بوده است، چنین است. کاگ‌ب در تبلیغات تخصص دارد. ناپلئون از هنر پرتره‌نگاری به‌منزلهٔ ابزاری برای القای اقتدار، قدرت، و سیمای رهبریِ خود به عموم مردم بهره می‌گرفت. او سفارش ترسیم پرتره‌های خود را به شماری از نامدارترین هنرمندان عصر خویش سپرد، از جمله ژاک-لویی داوید، آنتوان-ژان گرو، و ژان-اوگوست-دومینیک اَنگر، و دیگران.

These portraits depicted Napoleon in various poses and settings, ranging from official state portraits to more informal scenes. They served not only as personal mementos for Napoleon himself but also as tools for spreading his image and influence both domestically and internationally. Putin has accomplished the identical work for himself, with a multitude of pictures of himself in settings that rival any of the modern influencers on the Internet.

این پرتره‌ها ناپلئون را در حالت‌ها و فضاهای گوناگون به تصویر می‌کشیدند؛ از پرتره‌های رسمیِ حکومتی گرفته تا صحنه‌های غیررسمی‌تر. این تصاویر نه‌تنها به‌مثابه یادگارهایی شخصی برای خودِ ناپلئون عمل می‌کردند، بلکه ابزارهایی نیز برای گسترش تصویر و نفوذ او در داخل کشور و در عرصه بین‌المللی بودند. پوتین نیز دقیقاً همین کار را برای خود انجام داده است، با انبوهی از تصاویر خویش در موقعیت‌ها و فضاهایی که با هر یک از تأثیرگذارانِ مدرن در اینترنت برابری می‌کند.

At the beginning of the French Revolution the king, his family and staff were overthrown and executed. At the beginning of the Russian Revolution the Czar, his family and staff were overthrown and executed. The revolution that began in France culminated in Russia. The French Revolution is the subject of the prophecy of chapter eleven of Revelation, and therefore the French Revolution is subject to the rules of prophetic interpretation. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, so the Russian Revolution is the end of the French Revolution.

در آغاز انقلاب فرانسه، پادشاه، خانواده‌اش و کارگزارانش سرنگون و اعدام شدند. در آغاز انقلاب روسیه، تزار، خانواده‌اش و کارگزارانش سرنگون و اعدام شدند. انقلابی که در فرانسه آغاز شد، در روسیه به اوج خود رسید. انقلاب فرانسه موضوع نبوتِ باب یازدهمِ مکاشفه است، و بنابراین انقلاب فرانسه تابع قواعد تفسیر نبوی است. عیسی همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ آن به تصویر می‌کشد؛ ازاین‌رو، انقلاب روسیه پایانِ انقلاب فرانسه است.

Vladimir Putin represents the last leader of a nation established in a revolution brought about with the atheism of Egypt. The first leader of Russia was Vladimir Lenin. The name “Vladimir” is of Slavic origin and is composed of two elements: “vlad” and “mir.” “Vlad” is derived from the Slavic root “vladeti,” which means “to rule” or to wield power. “Mir” means “world”. The first Vladimir (Lenin) typifies the last Vladimir (Putin), who is also typified by the first leader of the revolution of atheism (Napoleon).

ولادیمیر پوتین نمایندۀ آخرین رهبرِ ملتی است که در انقلابی پدید آمد که با الحادِ مصر به‌وجود آورده شد. نخستین رهبرِ روسیه ولادیمیر لنین بود. نام «ولادیمیر» منشأ اسلاوی دارد و از دو عنصر «ولاد» و «میر» تشکیل شده است. «ولاد» از ریشۀ اسلاویِ «vladeti» گرفته شده است که به‌معنای «حکومت کردن» یا اعمال قدرت است. «میر» به‌معنای «جهان» است. نخستین ولادیمیر (لنین) نمونۀ آخرین ولادیمیر (پوتین) است، که او نیز به‌واسطۀ نخستین رهبرِ انقلابِ الحاد (ناپلئون) نیز تمثیل شده است.

After Napoleon’s defeat in the War of the Sixth Coalition and the Treaty of Fontainebleau in April 1814, he abdicated the throne of France and was exiled to the Mediterranean island of Elba. He was granted sovereignty over the island and allowed to retain the title of Emperor, albeit in a much-reduced capacity. Napoleon spent around ten months on Elba, during which he made plans to return to power in France. Following his escape from Elba and his brief return to power in France during the Hundred Days, Napoleon was decisively defeated at the Battle of Waterloo in June 1815. After this defeat the Allied powers, particularly Great Britain, were determined to prevent Napoleon from causing any further trouble. Consequently, he was exiled again, this time to the remote island of Saint Helena in the South Atlantic. Napoleon spent the remainder of his life in exile on Saint Helena until his death in 1821.

پس از شکست ناپلئون در جنگ ائتلاف ششم و انعقاد پیمان فونتنبلو در آوریل ۱۸۱۴، او از تخت سلطنت فرانسه کناره‌گیری کرد و به جزیرهٔ البا در دریای مدیترانه تبعید شد. حاکمیت بر آن جزیره به او واگذار شد و به او اجازه داده شد که عنوان امپراتور را حفظ کند، هرچند در جایگاهی بسیار محدودتر. ناپلئون حدود ده ماه را در البا گذراند و در طی آن برای بازگشت به قدرت در فرانسه طرح‌ریزی کرد. پس از گریختن او از البا و بازگشت کوتاه‌مدتش به قدرت در فرانسه طی دوران صد روزه، ناپلئون در ژوئن ۱۸۱۵ در نبرد واترلو به‌گونه‌ای قاطع شکست خورد. پس از این شکست، قدرت‌های متفق، به‌ویژه بریتانیای کبیر، مصمم بودند که مانع از آن شوند که ناپلئون دیگر هیچ دردسری پدید آورد. ازاین‌رو، او بار دیگر به تبعید فرستاده شد، این بار به جزیرهٔ دورافتادهٔ سنت هلنا در اقیانوس اطلس جنوبی. ناپلئون باقی‌ماندهٔ عمر خود را در تبعید در سنت هلنا گذراند تا آنکه در سال ۱۸۲۱ درگذشت.

Putin is a representative of the old guard KGB. The KGB was the main security agency and intelligence agency of the Soviet Union from 1954 until its dissolution in 1991. It was responsible for internal security, counterintelligence, and intelligence gathering, both domestically and internationally. The KGB was known for its extensive network of spies, surveillance operations, and its role in maintaining the Communist regime’s control over the population. Vladimir Putin was a member of the KGB (Committee for State Security), the main security and intelligence agency of the Soviet Union.

پوتین نمایندۀ گارد کهنِ کاگ‌ب است. کاگ‌ب از سال ۱۹۵۴ تا زمان انحلالش در ۱۹۹۱، اصلی‌ترین سازمان امنیتی و اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی بود. این سازمان مسئول امنیت داخلی، ضدجاسوسی، و گردآوری اطلاعات، هم در داخل و هم در سطح بین‌المللی، بود. کاگ‌ب به سبب شبکۀ گستردۀ جاسوسان، عملیات‌های نظارتی، و نقشش در حفظ سلطۀ رژیم کمونیستی بر جمعیت شناخته می‌شد. ولادیمیر پوتین عضو کاگ‌ب (کمیته امنیت دولتی)، اصلی‌ترین سازمان امنیتی و اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی، بود.

Putin joined the KGB in 1975 after graduating from Leningrad State University. Putin worked for the KGB until the collapse of the Soviet Union in 1991, after which he entered politics and eventually became the President of Russia in 2000. His background in the KGB has had a significant influence on his approach to governance and foreign policy. Napoleon’s first exile on the Island of Elba, represents the history of 1991 until the year 2000, when the philosophy of the KGB returned. When Putin is eventually defeated, as represented in verses thirteen to fifteen, that second defeat (the first being 1989), is typified by Waterloo and Napoleon’s second exile, where he died.

پوتین پس از فراغت از دانشگاه دولتی لنینگراد، در سال ۱۹۷۵ به کاگ‌ب پیوست. او تا زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ برای کاگ‌ب کار کرد؛ پس از آن وارد سیاست شد و سرانجام در سال ۲۰۰۰ به ریاست‌جمهوری روسیه رسید. پیشینهٔ او در کاگ‌ب تأثیر چشمگیری بر رویکرد او به حکمرانی و سیاست خارجی داشته است. نخستین تبعید ناپلئون به جزیرهٔ البا، نمایانگر تاریخِ ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۰۰ است، یعنی زمانی که فلسفهٔ کاگ‌ب بازگشت. هنگامی که پوتین سرانجام شکست بخورد، چنان‌که در آیات سیزده تا پانزده به تصویر کشیده شده است، آن شکست دوم (که نخستین آن ۱۹۸۹ بود) به واترلو و تبعید دوم ناپلئون، جایی که در آن درگذشت، تمثیل می‌شود.

Napoleon delivered the deadly wound to the papacy in 1798 and 1799. In 1799 the French Revolution ended in France, but by 1917 it had reached Russia in the Bolshevik Revolution. In 1917 the miracle of Fatima took place in Portugal, and the three children who supposedly communicated with Mary and Joseph were given three secret messages. The three messages were secret in the sense they were only to be read by the pope, the king of the north. The messages directed the pope to call a special meeting with the leaders of the Catholic Church and hold a special ceremony in order to dedicate Russia, which had just become communist Russia the year before, to the virgin Mary.

ناپلئون در سال‌های 1798 و 1799 زخمِ مهلک را بر پاپیّت وارد ساخت. در سال 1799 انقلاب فرانسه در خودِ فرانسه پایان یافت، اما تا سال 1917 در انقلاب بلشویکی به روسیه رسیده بود. در سال 1917 معجزهٔ فاطیما در پرتغال رخ داد، و به سه کودکی که بنا بر ادعا با مریم و یوسف ارتباط برقرار کرده بودند، سه پیام سری داده شد. این سه پیام از آن جهت محرمانه بودند که قرار بود تنها به دست پاپ، پادشاه شمال، خوانده شوند. این پیام‌ها پاپ را هدایت می‌کردند که نشستی ویژه با رهبران کلیسای کاتولیک فراخواند و آیینی خاص برگزار کند تا روسیه را، که تنها یک سال پیش به روسیهٔ کمونیستی تبدیل شده بود، به مریمِ باکره تقدیم نماید.

The messages contained a warning that if the pope refused to follow through on the command to dedicate Russia to Mary, the world would suffer another world war (the first world war was to end the month after the miracle). The messages of Fatima became a structure for conservative Catholic prophetic interpretation. It identified a struggle within the Catholic church between conservative Catholicism, represented by pope John Paul II and the first Vatican council, and Liberal Catholicism represented by the current “woke-pope” and the second Vatican council.

پیام‌ها دربردارندۀ هشداری بودند مبنی بر این‌که اگر پاپ از اجرای فرمانِ تخصیص روسیه به مریم سر باز زند، جهان گرفتار جنگ جهانی دیگری خواهد شد (قرار بود جنگ جهانی اول یک ماه پس از آن معجزه پایان یابد). پیام‌های فاطیما به چارچوبی برای تفسیر نبویِ کاتولیکیِ محافظه‌کارانه بدل شد. این چارچوب، کشاکشی را در درون کلیسای کاتولیک میان کاتولیسیسم محافظه‌کار، که پاپ ژان پل دوم و شورای اول واتیکان نمایندۀ آن بودند، و کاتولیسیسم لیبرال، که «پاپِ ووکِ» کنونی و شورای دوم واتیکان نمایندۀ آن هستند، شناسایی کرد.

In the messages of Fatima the “good pope”, was the “white pope”, and the “bad pope”, was the “black pope”. The good pope, Pope John Paul II, was the conservative pope who identified the Virgin of Fatima as his guiding idol, and the bad pope is the woke-pope, who also rejects any messages from the so-called virgin Mary. When you visit the shrine in Fatima, Portugal as you enter the premises the entrance is set between two giant statues of a black pope on one side and a white pope on the other side, thus representing the internal struggle identified in the Fatima prophecies.

در پیام‌های فاطیما، «پاپ نیک»، «پاپ سفید» بود، و «پاپ بد»، «پاپ سیاه» بود. پاپ نیک، پاپ ژان پل دوم، همان پاپ محافظه‌کاری بود که باکرۀ فاطیما را به‌عنوان بت راهنمای خود معرفی کرد، و پاپ بد، پاپ بیدارگرا است که او نیز هرگونه پیام از سوی به‌اصطلاح مریم باکره را رد می‌کند. هنگامی که از زیارتگاه فاطیما در پرتغال دیدن می‌کنید، به‌محض ورود به محوطه، ورودی میان دو مجسمۀ عظیم قرار گرفته است: در یک سو مجسمۀ پاپی سیاه، و در سوی دیگر مجسمۀ پاپی سفید؛ و بدین‌سان، کشمکش درونیِ مشخص‌شده در پیشگویی‌های فاطیما به تصویر کشیده می‌شود.

The other element of the three secret messages of Fatima was its emphasis on the warfare of Catholicism (the king of the north), and atheism (the king of the south). Without recognizing that the warfare of Catholicism and atheistic Russia is a subject of the satanic prophecy, which directs a large percentage of Catholicism, it is difficult, if not impossible to understand the support which the Catholic church provided to Nazi Germany during World War Two.

عنصر دیگرِ سه پیامِ سریِ فاطیما، تأکید آن بر نبرد میان کاتولیسیسم (پادشاه شمال) و بی‌خدایی (پادشاه جنوب) بود. بدون تشخیص این‌که نبردِ کاتولیسیسم و روسیهٔ ملحد موضوعی از نبوتِ شیطانی است که درصدِ بزرگی از کاتولیسیسم را هدایت می‌کند، درک حمایتی که کلیسای کاتولیک در خلال جنگ جهانی دوم از آلمان نازی به عمل آورد دشوار است، اگر نگوییم ناممکن.

The Battle of Leningrad, which lasted from September 8, 1941 to January 27, 1944 during World War Two, was one of the longest and most brutal sieges in history. The Battle of Stalingrad, which occurred from August 23, 1942 to February 2, 1943, is often regarded as the bloodiest and most significant battle of World War Two. It resulted in immense casualties on both sides, with estimates of over 2 million total casualties, including deaths, wounded, and captured soldiers. The Battle of Stalingrad also marked a turning point in the war, as it resulted in a decisive Soviet victory over the German Army and led to the eventual defeat of Nazi Germany.

نبرد لنینگراد، که در خلال جنگ جهانی دوم از ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۴۴ به طول انجامید، یکی از طولانی‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین محاصره‌های تاریخ بود. نبرد استالینگراد، که از ۲۳ اوت ۱۹۴۲ تا ۲ فوریهٔ ۱۹۴۳ رخ داد، غالباً خونین‌ترین و مهم‌ترین نبرد جنگ جهانی دوم به شمار می‌آید. این نبرد تلفات عظیمی بر هر دو طرف تحمیل کرد، به‌گونه‌ای که برآوردها از بیش از ۲ میلیون تلفات در مجموع حکایت دارد، شامل کشته‌شدگان، مجروحان و سربازان اسیرشده. نبرد استالینگراد همچنین نقطهٔ عطفی در جنگ بود، زیرا به پیروزی قاطع اتحاد شوروی بر ارتش آلمان انجامید و به شکست نهایی آلمان نازی منتهی شد.

Without recognizing that Nazi Germany’s warfare against Russia, particularly in the two battles just cited, it is difficult to understand the role of Germany as the secret ally of the Catholic Church. Without the understanding of the premises of a spiritual war between Catholicism that was motivated by the satanic prophecy of Mary of Fatima, against the atheism of Russia, and thereafter the Communist Soviet Union, the logic for Catholicism secretly hiding and then transporting Nazi war criminals around the globe post-World War Two is missed. The Nazi’s were Catholicism’s proxy army in their struggle against Russia.

بِدُونِ الإدراكِ أنَّ حربَ ألمانيا النازية ضدَّ روسيا، ولا سيَّما في المعركتين المذكورتين آنفًا، يَصعُبُ فهمُ دورِ ألمانيا بوصفِها الحليفَ السِّرّيَّ للكنيسة الكاثوليكية. وبدونِ فَهْمِ مُسلَّماتِ حربٍ روحيةٍ بين الكاثوليكية، التي كانت مدفوعةً بنبوءةِ مريمَ الفاطميةِ الشيطانية، وبين إلحادِ روسيا، ثم لاحقًا الاتحادِ السوفيتيِّ الشيوعي، يَفوتُ إدراكُ المنطقِ الكامنِ وراءَ إخفاءِ الكاثوليكيةِ مجرمي الحربِ النازيينَ سرًّا ثم نقلِهم في أنحاءِ العالمِ بعدَ الحربِ العالميةِ الثانية. لقد كان النازيون جيشَ الكاثوليكيةِ بالوكالةِ في صراعِها ضدَّ روسيا.

It is in this prophetic logic that Putin, the head of atheistic Russia, is involved in a war in the Ukraine, whose leaders are openly known to be Nazi’s. The ground troops of Fatima’s war against atheism from World War Two and onward is fascism, and Nazism. Of course, even though this reality of the leaders of the Ukrainian government is well-documented, the modern manifestation of Hitler’s Reich Ministry of Public Enlightenment and Propaganda (the mainstream media), has covered these facts as best they could.

در همین منطق نبوی است که پوتین، رئیس روسیۀ بی‌خدا، درگیر جنگی در اوکراین است؛ کشوری که رهبرانش آشکارا به نازی بودن شناخته می‌شوند. نیروهای زمینیِ جنگ فاطمه علیه الحاد، از زمان جنگ جهانی دوم به بعد، فاشیسم و نازیسم هستند. البته، با آنکه این واقعیت درباره رهبران حکومت اوکراین به‌خوبی مستند شده است، تجلّیِ مدرنِ وزارت روشنگری عمومی و تبلیغات رایشِ هیتلر (رسانه‌های جریان اصلی)، این حقایق را تا آنجا که توانسته است پنهان کرده است.

The name “Ukraine” is derived from the Slavic word “ukraina,” which means “borderland” or “the edge.” The term historically referred to the border regions of the Kievan Rus’, the medieval state that preceded modern-day Ukraine, and is situated on the crossroads between Eastern Europe and Eurasia. Throughout history, it has served as a meeting point between various cultures, civilizations, and empires, including the Byzantine Empire, the Ottoman Empire, the Russian Empire, and others. Its strategic location made it a frontier region that experienced significant cultural, political, and military interactions. During the medieval period, Ukraine was the border region of the Kievan Rus’, which was a powerful state that encompassed parts of modern-day Ukraine, Russia, and Belarus. As the Kievan Rus’ expanded and contracted over time, its borders often shifted, and Ukraine remained on the periphery of the state.

نام «اوکراین» از واژۀ اسلاوی «اوکراینا» گرفته شده است که به معنای «سرزمین مرزی» یا «لبه» است. این اصطلاح از لحاظ تاریخی به نواحی مرزی روسِ کیف، دولت قرون‌وسطایی‌ای که پیش از اوکراین امروزی وجود داشت، اطلاق می‌شد و در چهارراه میان اروپای شرقی و اوراسیا واقع است. در سراسر تاریخ، این سرزمین محل تلاقی فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و امپراتوری‌های گوناگون، از جمله امپراتوری بیزانس، امپراتوری عثمانی، امپراتوری روسیه، و دیگران بوده است. موقعیت راهبردی آن، این سرزمین را به منطقه‌ای مرزی بدل ساخت که تعاملات فرهنگی، سیاسی و نظامیِ چشمگیری را تجربه کرد. در دورۀ قرون وسطی، اوکراین منطقۀ مرزی روسِ کیف بود؛ دولتی نیرومند که بخش‌هایی از اوکراین، روسیه و بلاروس امروزی را در بر می‌گرفت. با گسترش و انقباض روسِ کیف در گذر زمان، مرزهای آن بارها دگرگون می‌شد و اوکراین همچنان در پیرامون آن دولت باقی می‌ماند.

After the collapse of the Soviet Union in 1989, as represented in verse ten, verses eleven and twelve identify a battle where the king of the south retaliates and prevails over the king of the north. That battle was fought at Raphia, which was the borderline of the domains of the king of the south and the king of the north.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹، چنان‌که در آیهٔ ده به تصویر کشیده شده است، آیات یازده و دوازده نبردی را مشخص می‌کنند که در آن پادشاه جنوب تلافی می‌کند و بر پادشاه شمال غلبه می‌یابد. آن نبرد در رافیا رخ داد، که مرز میان قلمروهای پادشاه جنوب و پادشاه شمال بود.

The Battle of Raphia, which took place in 217 BC, comes from the name of the town near which the battle occurred. Raphia was a town located in the coastal region of ancient Palestine, near the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt and the Seleucid Empire. At the time of the battle the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt, ruled by King Ptolemy IV Philopator, and the Seleucid Empire, ruled by King Antiochus III, was located in the vicinity of Raphia. The battle was fought near this border region as both sides sought to assert control over strategic territories in the Levant.

نبردِ رافیہ، جو 217 قبلِ مسیح میں وقوع پذیر ہوئی، اپنا نام اُس شہر سے اخذ کرتی ہے جس کے قریب یہ جنگ لڑی گئی تھی۔ رافیہ قدیم فلسطین کے ساحلی علاقے میں واقع ایک شہر تھا، جو مصر کی بطلیموسی سلطنت اور سلوکی سلطنت کے درمیان سرحد کے نزدیک تھا۔ جنگ کے وقت مصر کی بطلیموسی سلطنت، جس پر بادشاہ بطلیموس چہارم فِلوپیٹر حکومت کرتا تھا، اور سلوکی سلطنت، جس پر بادشاہ انطیوکس سوم حکمران تھا، کے درمیان سرحد رافیہ کے نواح میں واقع تھی۔ یہ جنگ اسی سرحدی خطے کے قریب لڑی گئی، کیونکہ دونوں فریق شام و فلسطین کے علاقے میں واقع تزویراتی خطوں پر اپنی حکمرانی قائم کرنے کے خواہاں تھے۔

The ancient town of Raphia, is located near the modern city of Rafah. Rafah is a city situated in the southern Gaza Strip, which is part of the Palestinian territories. After Ptolemy’s victory at Raphia in 217 BC, he initiated persecutions against the Jews in Jerusalem, and also in Egypt. The victory was short-lived and he met his Waterloo, so to speak, in the next three verses. In verse thirteen, the previously defeated king of the north returns and by verse fifteen he overwhelms the king of the south.

شهر باستانی رافیا در نزدیکی شهر امروزی رفح قرار دارد. رفح شهری است واقع در جنوب نوار غزه، که بخشی از سرزمین‌های فلسطینی است. پس از پیروزی بطلمیوس در رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد، او آزار و اذیت‌هایی را علیه یهودیان در اورشلیم، و نیز در مصر، آغاز کرد. این پیروزی دیری نپایید و او، به‌اصطلاح، در سه آیهٔ بعدی با واترلوی خود روبه‌رو شد. در آیهٔ سیزدهم، پادشاه شمال که پیش‌تر شکست خورده بود بازمی‌گردد، و تا آیهٔ پانزدهم بر پادشاه جنوب چیره می‌شود.

The victory of Putin in the Ukraine will be used by Putin, a former KGB officer who specialized in propaganda, to most likely expose the Nazi roots of the Ukrainian leadership, and also expose those in the Western World who supported the regime for economic greed, and no doubt also expose the hidden black-sites and bio-labs employed by the globalists, which have been funded by the taxpayers of the United States.

پیروزی پوتین در اوکراین به دست پوتین، افسر پیشین کا.گ.ب که در تبلیغات تخصص داشت، به احتمال بسیار برای افشای ریشه‌های نازیِ رهبری اوکراین به کار گرفته خواهد شد؛ همچنین برای افشای کسانی در جهان غرب که از سر طمع اقتصادی از آن رژیم حمایت کردند؛ و بی‌تردید نیز برای برملا ساختن بازداشتگاه‌های مخفی و آزمایشگاه‌های زیستیِ پنهانی که جهانی‌گرایان به کار گرفته‌اند و هزینهٔ آن‌ها از سوی مالیات‌دهندگان ایالات متحده تأمین شده است.

Those revelations will destroy the current talking points of the world globalists, and also of the Democratic talking heads in the United States. That victory for Putin will provide the mandate for the eighth President, that is of the seven, to take his role as the prophetic despot that arrives into history just before verse sixteen; and verse sixteen is the soon coming Sunday law.

آن انکشافات، نکاتِ گفتگوی کنونیِ جهانی‌گرایانِ جهان، و نیز سرانِ سخنگوی حزب دموکرات در ایالات متحده را از میان خواهد برد. آن پیروزیِ پوتین، اختیار و مجوز لازم را برای رئیس‌جمهور هشتم—که از آن هفت است—فراهم خواهد ساخت تا نقش خود را به‌عنوان آن مستبدِ نبوی که درست پیش از آیهٔ شانزدهم وارد صحنهٔ تاریخ می‌شود، بر عهده گیرد؛ و آیهٔ شانزدهم همان قانونِ یکشنبه است که به‌زودی خواهد آمد.

In verse thirteen, the king of the north regroups his army, and in verse fourteen, pagan Rome is introduced into history for the first time, though it is not yet the king of the north. It is there identified as the symbol which “establishes the vision”, and as the power who exalts himself and then falls. After the victory of Putin in the war in the Ukraine, the papacy will begin to lift itself up into world politics, just in advance of the Sunday law in verse sixteen.

در آیهٔ سیزده، پادشاه شمال سپاه خود را از نو گرد می‌آورد، و در آیهٔ چهارده، رومِ مشرک برای نخستین بار وارد تاریخ می‌شود، هرچند هنوز پادشاه شمال نیست. در آنجا به‌عنوان نمادی شناسانده می‌شود که «رؤیا را استوار می‌سازد»، و نیز به‌عنوان قدرتی که خویشتن را برمی‌افرازد و سپس ساقط می‌شود. پس از پیروزی پوتین در جنگ اوکراین، پاپیّت اندک زمانی پیش از قانون یک‌شنبه در آیهٔ شانزده، آغاز خواهد کرد که خود را در عرصهٔ سیاست جهانی برکشد.

The French Revolution, and its connection with the Russian Revolution; Napoleon and Putin; the miracle of Fatima, and its three secrets; the secret alliance between the Vatican and Hitler, the secret alliance between the Vatican and Reagan, are all prophetic “wheels” that intersect in the history of verses eleven through fifteen, which occur during the history of September 11, 2001 until the Sunday law in the United States. It was important to provide a brief summary of these prophetic “wheels” before we take up verse ten.

انقلاب فرانسه و پیوند آن با انقلاب روسیه؛ ناپلئون و پوتین؛ معجزۀ فاطیما و سه راز آن؛ اتحاد پنهانی میان واتیکان و هیتلر، و اتحاد پنهانی میان واتیکان و ریگان، همگی «چرخ‌های» نبوی‌ای هستند که در تاریخ آیات یازده تا پانزده با یکدیگر تلاقی می‌کنند؛ آیاتی که در بازۀ تاریخی از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبه در ایالات متحده رخ می‌دهند. مهم بود که پیش از پرداختن به آیۀ ده، خلاصه‌ای کوتاه از این «چرخ‌های» نبوی ارائه شود.

The following article is taken from “NBC news,” which is as “Main Stream Media,” as it gets, and the “MSM” is the modern version of Hitler’s World War Two propaganda machine. The article is of course anti-Putin, anti-Russian, and pro-Ukraine, but that is not the point. As citizens of the heavenly kingdom, God’s people should not endorse either side of a satanic work, and all warfare is a satanic work.

مقالۀ زیر از «NBC News» برگرفته شده است؛ رسانه‌ای که به‌تمامی مصداق «رسانه‌های جریان اصلی» است، و «MSM» نسخۀ معاصر ماشین تبلیغاتی هیتلر در جنگ جهانی دوم به‌شمار می‌آید. این مقاله، البته، ضد پوتین، ضد روسیه، و طرفدار اوکراین است، اما مقصود این نیست. قوم خدا، به‌عنوان شهروندان پادشاهی آسمانی، نباید از هیچ‌یک از دو سوی یک عمل شیطانی حمایت کنند، و هرگونه جنگ‌افروزی، عملی شیطانی است.

The purpose of this article is to allow those who are unfamiliar with the prophetic warfare between Catholicism (the king of the north) and atheism (the king of the south), and the fact that in the warfare of those two prophetic powers, Naziism has been employed as Catholicism’s proxy army (just as the United States was used in 1989). Students of prophecy need to have enough evidence to see that the background history of World War Two, and of the Cold War, are represented in the current war in Ukraine, as it fulfills verses eleven and twelve, of chapter eleven of Daniel.

د دې مقالې موخه دا ده چې هغو کسانو ته، چې د کاتولیکیزم (د شمال پاچا) او الحاد (د جنوب پاچا) ترمنځ له نبوي جګړې، او له دې حقیقت څخه چې د دغو دوو نبوي قدرتونو په جګړه کې نازیزم د کاتولیکیزم د نیابتي لښکر په توګه کارول شوی دی (لکه څنګه چې په ۱۹۸۹ کې متحده ایالات وکارول شول)، نااشنا دي، دا زمینه برابره کړي. د نبوت زده کوونکي باید کافي شواهد ولري تر څو وویني چې د دویمې نړیوالې جګړې او سړې جګړې شالیدیز تاریخ د اوسنۍ اوکراین جګړې په دننه کې انځور شوی دی، ځکه چې دا د دانیال د یوولسم فصل یوولسم او دولسم آیتونه پوره کوي.

> “Historical events, showing the direct fulfillment of prophecy, were set before the people, and the prophecy was seen to be a figurative delineation of events leading down to the close of this earth’s history.” Selected Messages, book 2, 102.

> «رویدادهای تاریخی که تحقق مستقیم نبوت را نشان می‌دادند، در برابر مردم قرار داده شد، و نبوت به‌صورت ترسیمی تمثیلی از رویدادهایی دیده شد که تا پایان تاریخ این زمین امتداد می‌یابند.» Selected Messages, book 2, 102.

NBC News Article: “Ukraine’s Nazi problem is real, even if Putin’s ‘denazification’ claim isn’t”

مقالهٔ NBC News: «مشکل نازی‌ها در اوکراین واقعی است، حتی اگر ادعای «نازی‌زدایی» پوتین چنین نباشد»

> Of the many distortions manufactured by Russian President Vladimir Putin to justify Russia’s assault on Ukraine, perhaps the most bizarre is his claim that the action was taken to “denazify” the country and its leadership. In making his case for entering his neighbor’s territory with armored tanks and fighter jets, Putin has stated that the move was undertaken “to protect people” who have been “subjected to bullying and genocide,” and that Russia “will strive for the demilitarization and denazification of Ukraine.”

> از میان تحریف‌های فراوانی که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، برای توجیه حملهٔ روسیه به اوکراین ساخته و پرداخته است، شاید شگفت‌انگیزترینِ آن‌ها ادعای او باشد که این اقدام برای «نازی‌زدایی» از کشور و رهبری آن انجام شده است. پوتین در طرح استدلال خود برای ورود به قلمرو همسایه‌اش با تانک‌های زرهی و جنگنده‌ها، اظهار داشته است که این اقدام «برای حفاظت از مردم» صورت گرفته؛ مردمی که «در معرض زورگویی و نسل‌کشی» قرار گرفته‌اند، و اینکه روسیه «برای غیرنظامی‌سازی و نازی‌زدایی اوکراین خواهد کوشید.»

> Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare.

> اقدامات ویرانگر پوتین — از جمله نابودی جوامع یهودی — به‌روشنی آشکار می‌سازد که او آنگاه که می‌گوید هدفش تأمین رفاه هر کسی است، دروغ می‌گوید.

> On its face, Putin’s smear is absurd, not least because Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy is Jewish and has said that members of his family were killed during World War II. There is also no evidence of recent mass killings or ethnic purges taking place in Ukraine. Moreover, labeling enemies Nazis is a common political ploy in Russia, especially from a leader who favors disinformation campaigns and wants to stir up feelings of national vengeance against a WWII foe to justify conquest.

> در ظاهر، تهمت پوتین مضحک است، نه کم‌تر از آن‌رو که ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، یهودی است و گفته است که شماری از اعضای خانواده‌اش در جریان جنگ جهانی دوم کشته شدند. همچنین هیچ شاهدی بر وقوع کشتارهای گستردهٔ اخیر یا پاکسازی‌های قومی در اوکراین وجود ندارد. افزون بر این، نازی خواندن دشمنان، شگردی سیاسی و رایج در روسیه است، به‌ویژه از سوی رهبری که به کارزارهای اطلاعات نادرست گرایش دارد و می‌خواهد برای توجیه کشورگشایی، احساسات انتقام‌جویانهٔ ملی را علیه دشمنی از جنگ جهانی دوم برانگیزد.

> But even though Putin is engaging in propaganda, it’s also true that Ukraine has a genuine Nazi problem — both past and present. Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare. But important as it is to defend the yellow-and-blue flag against the Kremlin’s brutal aggression, it would be a dangerous oversight to deny Ukraine’s antisemitic history and collaboration with Hitler’s Nazis, as well as the latter-day embrace of neo-Nazi factions in some quarters.

> اما هرچند پوتین به تبلیغات پروپاگاندایی دست می‌زند، این نیز حقیقت دارد که اوکراین با مسئله‌ای واقعی در باب نازیسم روبه‌روست — هم در گذشته و هم در زمان حاضر. اقدامات ویرانگر پوتین — که از جمله شامل نابودی جوامع یهودی است — به‌روشنی آشکار می‌سازد که او آنگاه که می‌گوید هدفش تضمین رفاه کسی است، دروغ می‌گوید. اما با همه اهمیتِ دفاع از پرچم زرد و آبی در برابر تجاوز وحشیانه کرملین، انکار پیشینه یهودستیزانه اوکراین و همکاری آن با نازی‌های هیتلر، و نیز پذیرش متأخر گروه‌های نئونازی در برخی محافل، غفلتی خطرناک خواهد بود.

> Why are fleeing Ukrainians being talked about with such sympathy? They are white.

> چرا دربارهٔ اوکراینی‌هایی که می‌گریزند با چنین همدردی‌ای سخن گفته می‌شود؟ زیرا آنان سفیدپوست‌اند.

> On the eve of World War II, Ukraine was home to one the largest Jewish communities in Europe, with estimates as high as 2.7 million, a remarkable number considering the territory’s long record of antisemitism and pogroms. By the end, more than half would perish. When German troops took control of Kyiv in 1941, they were welcomed by “Heil Hitler” banners. Soon after, nearly 34,000 Jews — along with Roma and other “undesirables” — were rounded up and marched to fields outside the city on the pretext of resettlement only to be massacred in what became known as the “Holocaust by bullets.”

> در آستانهٔ جنگ جهانی دوم، اوکراین یکی از بزرگ‌ترین جوامع یهودی اروپا را در خود جای داده بود؛ برآوردها این جمعیت را تا ۲٫۷ میلیون نفر نیز ذکر کرده‌اند، رقمی چشمگیر با توجه به سابقهٔ طولانی این سرزمین در یهودستیزی و کشتارهای جمعیِ ضدیهودی. در پایان، بیش از نیمی از آنان جان خود را از دست دادند. هنگامی که نیروهای آلمانی در سال ۱۹۴۱ کنترل کی‌یف را به دست گرفتند، با پرچم‌نوشته‌های «هایل هیتلر» از آنان استقبال شد. اندکی بعد، نزدیک به ۳۴٬۰۰۰ یهودی — همراه با روماها و دیگر «نامطلوبان» — به بهانهٔ اسکانِ مجدد گردآوری شدند و به سوی دشت‌های بیرون شهر رانده شدند، تنها برای آنکه در آنچه بعدها به «هولوکاست با گلوله» معروف شد، قتل‌عام شوند.

> The Babyn Yar ravine continued to fill up as a mass grave for two years. With as many as 100,000 murdered there, it became one of the largest single killing sites of the Holocaust outside of Auschwitz and other death camps. Researchers have noted the key role locals played in fulfilling Nazi kill orders at the site.

> درهٔ بابی‌یار به‌مدت دو سال همچنان به‌عنوان گور دسته‌جمعی پُر می‌شد. با کشته شدنِ تا ۱۰۰٬۰۰۰ تن در آنجا، این مکان به یکی از بزرگ‌ترین محل‌های منفردِ کشتار در هولوکاست، بیرون از آشویتس و دیگر اردوگاه‌های مرگ، بدل شد. پژوهشگران به نقش کلیدیِ مردم محلی در اجرای فرمان‌های کشتارِ نازی‌ها در آن محل اشاره کرده‌اند.

> Nowadays, Ukraine counts between 56,000 to 140,000 Jews, who enjoy freedoms and protections never imagined by their grandparents. That includes an updated law passed last month criminalizing antisemitic acts. Unfortunately, the law was intended to address a pronounced uptick in public displays of bigotry, including swastika-laden vandalism of synagogues and Jewish memorials, and eerie marches in Kyiv and other cities that celebrated the Waffen SS.

> امروز اوکراین میان ۵۶٬۰۰۰ تا ۱۴۰٬۰۰۰ یهودی را در خود جای داده است که از آزادی‌ها و حمایت‌هایی برخوردارند که پدربزرگ و مادربزرگ‌هایشان هرگز تصور آن را هم نمی‌کردند. این امر شامل قانون به‌روزشده‌ای نیز می‌شود که ماه گذشته به تصویب رسید و اعمال یهودستیزانه را جرم‌انگاری می‌کند. متأسفانه، این قانون برای مقابله با افزایش چشمگیر جلوه‌های علنی تعصب وضع شد؛ از جمله خرابکاری‌هایی آکنده از نقش صلیب شکسته بر کنیسه‌ها و یادمان‌های یهودیان، و راهپیمایی‌های هولناک در کی‌یف و دیگر شهرها که نیروهای وافن اس‌اس را تجلیل می‌کردند.

> In another ominous development, Ukraine has in recent years erected a glut of statues honoring Ukrainian nationalists whose legacies are tainted by their indisputable record as Nazi proxies. The Forward newspaper cataloged some of these deplorables, including Stepan Bandera, leader of the Organization of Ukrainian Nationalists (OUN), whose followers acted as local militia members for the SS and German army. “Ukraine has several dozen monuments and scores of street names glorifying this Nazi collaborator, enough to require two separate Wikipedia pages,” the Forward wrote.

> در تحولی شوم دیگر، اوکراین در سال‌های اخیر انبوهی از تندیس‌ها را به افتخار ملی‌گرایان اوکراینی برپا کرده است؛ کسانی که میراثشان به سبب سابقهٔ انکارناپذیرشان به‌عنوان دست‌نشانده‌های نازی، آلوده است. روزنامهٔ Forward شماری از این عناصر نفرت‌انگیز را فهرست کرده است، از جمله استپان باندرا، رهبر سازمان ملی‌گرایان اوکراین (OUN)، که پیروانش به‌عنوان اعضای شبه‌نظامیان محلی برای اس‌اس و ارتش آلمان عمل می‌کردند. Forward نوشت: «اوکراین چندین دوجین بنای یادبود و ده‌ها نام خیابان دارد که این همکار نازی را تجلیل می‌کنند؛ آن‌قدر زیاد که دو صفحهٔ جداگانه در ویکی‌پدیا را ضروری ساخته است.»

> Another frequent honoree is Roman Shukhevych, revered as a Ukrainian freedom fighter but also the leader of a feared Nazi auxiliary police unit that the Forward notes was “responsible for butchering thousands of Jews and … Poles.” Statues have also been raised for Yaroslav Stetsko, a one-time chair of the OUN, who wrote “I insist on the extermination of the Jews in Ukraine.”

> دیگر شخصیتی که مکرراً مورد تجلیل قرار می‌گیرد، رومان شوخویچ است؛ کسی که به‌عنوان مبارز آزادی اوکراین مورد تکریم است، اما همچنین رهبر یک واحد کمکی پلیس نازیِ هراس‌انگیز بود که به‌گزارش Forward «مسئول قتل‌عام هزاران یهودی و … لهستانی» بوده است. همچنین برای یاروسلاو استتسکو، رئیس پیشین OUN، که نوشته بود «من بر نابودی یهودیان در اوکراین اصرار دارم»، مجسمه‌هایی نیز برپا شده است.

> Far-right groups have also gained political currency in the past decade, none more chilling than Svoboda (formerly the Social National Party of Ukraine), whose leader claimed the country was controlled by a “Muscovite-Jewish mafia” and whose deputy used an antisemitic slur to describe Ukrainian-born Jewish actor Mila Kunis. Svoboda has sent several members to Ukraine’s Parliament, including one who called the Holocaust a “bright period” in human history, according to Foreign Policy.

> گروه‌های راست افراطی نیز در دههٔ گذشته نفوذ سیاسی یافته‌اند؛ هیچ‌یک هولناک‌تر از «اسوبودا» (که پیش‌تر «حزب سوسیال-ملی اوکراین» نام داشت) نبوده است؛ حزبی که رهبرش مدعی شد کشور تحت کنترل «مافیای موسکویی-یهودی» است و معاونش برای توصیفِ بازیگر یهودیِ زادهٔ اوکراین، میلا کونیس، از یک ناسزای ضدیهودی استفاده کرد. بنا بر گزارش Foreign Policy، اسوبودا چندین عضو را به پارلمان اوکراین فرستاده است، از جمله یکی که هولوکاست را «دوره‌ای روشن» در تاریخ بشر خواند.

> Just as disturbing, neo-Nazis are part of some of Ukraine’s growing ranks of volunteer battalions. They are battle-hardened after waging some of the toughest street fighting against Moscow-backed separatists in eastern Ukraine following Putin’s Crimean invasion in 2014. One is the Azov Battalion, founded by an avowed white supremacist who claimed Ukraine’s national purpose was to rid the country of Jews and other inferior races. In 2018, the U.S. Congress stipulated that its aid to Ukraine couldn’t be used “to provide arms, training or other assistance to the Azov Battalion.” Even so, Azov is now an official member of the Ukraine National Guard.

> به همان اندازه نگران‌کننده، نئونازی‌ها بخشی از صفوف رو‌به‌گسترش برخی از گردان‌های داوطلب اوکراین را تشکیل می‌دهند. آنان پس از آن‌که در پی اشغال کریمه به‌دست پوتین در سال ۲۰۱۴، در شرق اوکراین علیه جدایی‌طلبان مورد حمایت مسکو در برخی از سخت‌ترین نبردهای خیابانی جنگیده‌اند، کارآزموده و آب‌دیده شده‌اند. یکی از اینها گردان آزوف است که به‌دست یک برتری‌طلب آشکار سفیدپوست بنیان نهاده شد؛ کسی که ادعا می‌کرد هدف ملی اوکراین آن است که کشور را از یهودیان و دیگر نژادهای پست پاک سازد. در سال ۲۰۱۸، کنگره ایالات متحده تصریح کرد که کمک آن به اوکراین نمی‌تواند «برای تأمین سلاح، آموزش یا هرگونه مساعدت دیگر به گردان آزوف» به کار رود. با این همه، آزوف اکنون عضوی رسمی از گارد ملی اوکراین است.

> For sure, none of this disturbing context justifies the misery that has befallen Ukrainians over the past several weeks — and it’s unlikely that Putin was motivated by any of it when he launched his invasion. Indeed, thanks to Putin, Jews living in Odessa, Kharkiv and other eastern cities are under extreme duress. While many have taken refuge in local synagogues and Jewish centers, others have fled to foreign countries, including Israel, which has urged all Jews to leave Ukraine.

> یقیناً، هیچ‌یک از این زمینه‌های نگران‌کننده، مصیبتی را که طی چند هفتهٔ گذشته بر اوکراینی‌ها نازل شده است توجیه نمی‌کند — و بعید است که پوتین هنگام آغاز تهاجم خود، انگیزه‌اش هیچ‌یک از این امور بوده باشد. در واقع، به‌سبب پوتین، یهودیانی که در اودسا، خارکیف و دیگر شهرهای شرقی زندگی می‌کنند، تحت فشاری شدید قرار گرفته‌اند. در حالی که بسیاری در کنیسه‌های محلی و مراکز یهودی پناه گرفته‌اند، برخی دیگر به کشورهای خارجی، از جمله اسرائیل، گریخته‌اند؛ کشوری که از همهٔ یهودیان خواسته است اوکراین را ترک کنند.

> My own grandparents themselves had to flee western Ukraine to escape persecution, and it is tragic to see this cycle continue. If the country devolves into chaos and insurgency, Jews could once again be at risk from some of their fellow citizens. Not acknowledging this threat means that little is being done to guard against it.

> پدربزرگ و مادربزرگ خودِ من نیز ناچار شدند برای گریز از آزار و اذیت از اوکراین غربی بگریزند، و دیدن تداوم این چرخه مایهٔ اندوهی عمیق است. اگر کشور به هرج‌ومرج و شورش فروغلتد، یهودیان ممکن است بار دیگر از جانب برخی از هم‌میهنان خود در معرض خطر قرار گیرند. نادیده گرفتن این تهدید بدین معناست که برای پیشگیری و مقابله با آن، اقدام چندانی صورت نمی‌گیرد.

> But even if some elements of the country have been entangled with one of history’s most loathsome movements, standing with Ukraine is without doubt the honorable posture to take in this drama. Right now, every day that Putin ratchets up his assault against the Ukrainian people with scorched-earth zeal, it’s hard not to see who truly deserves the N-word.

> اما حتی اگر برخی عناصر این کشور با یکی از نفرت‌انگیزترین جنبش‌های تاریخ درآمیخته بوده باشند، ایستادن در کنار اوکراین بی‌تردید موضعی شرافتمندانه برای اتخاذ کردن در این ماجراست. در این لحظه، هر روزی که پوتین حملهٔ خود را علیه مردم اوکراین با شدتی ویرانگر و به شیوهٔ زمینِ سوخته تشدید می‌کند، دشوار است نتوان دید که چه کسی واقعاً سزاوار آن واژهٔ تحقیرآمیز است.

> Allen Ripp, March 5, 2022 – Source

> آلن ریپ، ۵ مارچ ۲۰۲۲ – ماخذ

We will continue this study in our next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی خود ادامه خواهیم داد.

> “Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.” George Santayana.

> «آنان که نمی‌توانند گذشته را به یاد آورند، محکوم‌اند آن را تکرار کنند.» جورج سانتایانا.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> «هر آنچه خدا در تاریخ نبوی معین کرده است که در گذشته به انجام رسد، تحقق یافته است؛ و هر آنچه هنوز در ترتیب خود در پیش است، تحقق خواهد یافت. دانیال، نبیِ خدا، در جایگاه خود ایستاده است. یوحنا در جایگاه خود ایستاده است. در مکاشفه، شیرِ سبطِ یهودا کتاب دانیال را بر دانشجویانِ نبوت گشوده است، و بدین‌سان دانیال در جایگاه خود ایستاده است. او شهادت خود را ادا می‌کند، یعنی آنچه را خداوند در رؤیا از وقایع عظیم و خطیری که باید آنها را بدانیم، در حالی که بر آستانهٔ تحقق آنها ایستاده‌ایم، بر او مکشوف ساخت.»

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.

> «در تاریخ و نبوت، کلام خدا کشاکشِ دیرپای میان حقیقت و خطا را به تصویر می‌کشد. این کشاکش هنوز نیز در جریان است. آنچه بوده است، بار دیگر تکرار خواهد شد. مناقشات کهن از نو زنده خواهند شد، و نظریه‌های تازه پیوسته سر برخواهند آورد. اما قوم خدا، که در ایمان خود و در تحقق نبوت، در اعلام پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم، و سوم نقشی ایفا کرده‌اند، می‌دانند که در کجا ایستاده‌اند. آنان تجربه‌ای دارند که از طلای ناب گران‌بهاتر است. ایشان باید همچون صخره‌ای استوار پایدار بمانند و آغازِ اطمینانِ خویش را تا به پایان، استوار نگاه دارند.» Selected Messages, book 2, 109.

Back to Articles