Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number One

تاریخ پنهان آیهٔ چهل — شمارهٔ یک

Unsealing Prophecies: The Last Days, the Lion of Judah, and the Final Movements of Revelation

گشودن مُهرِ نبوت‌ها: ایّام آخر، شیرِ یهودا، و حرکاتِ نهاییِ مکاشفه

Author

Jeff Pippenger

Published

September 6, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In Revelation chapter five, the Lion of the tribe of Judah represents Christ’s position as the one who prevailed to seal and unseal God’s Word according to His will. In 1989, one hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lion of the tribe of Judah unsealed the last six verses of Daniel chapter eleven. Those verses begin with the deadly wound of the papacy in 1798, and introduce the testimony of how the papal wound is to be healed and beyond that to the final deadly wound of the papacy. The verses begin where they end; with the judgment of papal Rome.

در باب پنجم مکاشفه، شیرِ سبطِ یهودا نمایانگرِ جایگاهِ مسیح است به‌عنوانِ آن‌که غالب آمد تا کلامِ خدا را بر وفقِ ارادهٔ او مُهر و فَکّ مُهر کند. در سال ۱۹۸۹، یکصد و بیست و شش سال پس از شورشِ ۱۸۶۳، شیرِ سبطِ یهودا شش آیهٔ پایانیِ باب یازدهمِ دانیال را از مُهر گشود. آن آیات با زخمِ مهلکِ پاپیّت در سال ۱۷۹۸ آغاز می‌شوند و شهادتِ چگونگیِ التیام‌یافتنِ زخمِ پاپیّت و فراتر از آن، تا زخمِ مهلکِ نهاییِ پاپیّت را مطرح می‌سازند. این آیات از همان‌جا آغاز می‌شوند که به همان‌جا پایان می‌یابند؛ با داوریِ رومِ پاپی.

Those six verses describe the healing of the papacy’s deadly wound, and also how the threefold union of the dragon, the beast and false prophet lead the world to Armageddon, which is identified in verse forty-five as “between the seas and the glorious holy mountain.”

این شش آیه شفای زخمِ مهلکِ پاپیت را توصیف می‌کنند، و نیز اینکه چگونه اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب، جهان را به آرمگدون رهنمون می‌سازد؛ که در آیهٔ چهل‌وپنج به‌عنوان «میان دریاها و کوه جلالِ مقدس» معرفی شده است.

Alpha and Omega represents Christ’s character of always illustrating the end with the beginning. The reform movement of the one hundred and forty-four thousand is the movement of the third angel, which is the ending movement that was prefigured by its beginning, which was the Millerite movement of the first and second angels. The Millerite movement began at the time of the end in 1798, which is where the last six verses of Daniel eleven begins, and the movement ended at the opening of judgment on October 22, 1844. The movement of the one hundred and forty-four thousand ends at the Sunday law in the United States.

الفا و اُمگا نمایانگر صفت مسیح است که همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد. جنبش اصلاحیِ صد و چهل و چهار هزار، همان جنبش فرشتهٔ سوم است؛ جنبشی پایانی که آغاز آن، یعنی جنبش میلریِ فرشتهٔ اول و دوم، پیشاپیش آن را به‌گونه‌ای نمادین ترسیم کرده بود. جنبش میلری در زمانِ آخر، در سال 1798، آغاز شد؛ همان‌جا که شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازده شروع می‌شود، و این جنبش با گشایش داوری در 22 اکتبر 1844 پایان یافت. جنبش صد و چهل و چهار هزار با قانونِ یکشنبه در ایالات متحده به پایان می‌رسد.

At the beginning of the movement at the time of the end in 1989, the Lion of the tribe of Judah unsealed the last six verses of Daniel eleven, and at the ending of the movement, just before the Sunday law, He unseals the hidden history of verse forty of Daniel eleven. Sister White’s commentary of what part of Daniel is unsealed addresses the unsealing in 1989, and also the unsealing that began in July of 2023.

در آغاز جنبشِ زمانِ آخر در سال ۱۹۸۹، شیرِ سبطِ یهودا شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازده را گشود؛ و در پایانِ این جنبش، اندکی پیش از قانونِ یکشنبه، او تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهلمِ دانیال یازده را می‌گشاید. تفسیرِ خواهر وایت دربارهٔ این‌که کدام بخش از دانیال گشوده می‌شود، هم به این گشایش در سال ۱۹۸۹ اشاره دارد و هم به آن گشایشی که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد.

> “The book that was sealed was not the book of Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel which related to the last days. The Scripture says, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased’ (Daniel 12:4). When the book was opened, the proclamation was made, ‘Time shall be no longer.’ (See Revelation 10:6.) The book of Daniel is now unsealed, and the revelation made by Christ to John is to come to all the inhabitants of the earth. By the increase of knowledge a people is to be prepared to stand in the latter days. . . .

> «مُهری که بر آن کتاب نهاده شده بود، نه بر کتاب مکاشفه، بلکه بر آن بخش از نبوت دانیال بود که به ایام آخر مربوط می‌شد. کلام مقدس می‌گوید: «اما تو، ای دانیال، کلمات را مخفی دار و کتاب را تا زمان آخر مُهر کن؛ بسیاری به هر سو تردد خواهند کرد و معرفت افزون خواهد شد» (دانیال ۱۲:۴). هنگامی که کتاب گشوده شد، این اعلام صورت گرفت که «دیگر زمانی نخواهد بود.» (مکاشفه ۱۰:۶ را ببینید.) اکنون کتاب دانیال از مُهر گشوده شده است، و مکاشفه‌ای که به‌وسیلهٔ مسیح به یوحنا داده شد باید به همهٔ ساکنان زمین برسد. به‌واسطهٔ افزایش معرفت، قومی باید مهیا شوند تا در ایام آخر پایدار بایستند. . . .»

> “In the first angel’s message men are called upon to worship God, our Creator, who made the world and all things that are therein. They have paid homage to an institution of the Papacy, making of no effect the law of Jehovah, but there is to be an increase of knowledge on this subject.” Selected Messages, book 2, 105, 106.

> «در پیام فرشتهٔ اول، انسان‌ها فراخوانده می‌شوند که خدا، آفرینندهٔ ما را که جهان و هر آنچه را در آن است آفرید، پرستش کنند. آنان به نهادی از پاپیّت ادای احترام کرده‌اند و بدین‌سان شریعت یهوه را بی‌اثر ساخته‌اند؛ اما قرار است معرفت در این موضوع افزایش یابد.» Selected Messages, book 2, 105, 106.

The portion of the book of Daniel that related to the last days in 1989 was the last six verses of chapter eleven, and as the movement of the one hundred and forty-four thousand reaches the ending of their movement, the portion of the book of Daniel that is unsealed is the hidden history of verse forty, which represents the history of 1989 unto the Sunday law in the United States. The hidden history of verse forty is the history of the one hundred and forty-four thousand. Every prophet provides witness to that period.

کتاب دانیال کا وہ حصہ جو 1989 میں آخری ایّام سے متعلق تھا، باب گیارہ کی آخری چھ آیات تھیں، اور جیسے جیسے ایک لاکھ چوالیس ہزار کی تحریک اپنی تحریک کے اختتام کو پہنچتی ہے، کتاب دانیال کا جو حصہ کھولا جاتا ہے وہ آیت چالیس کی پوشیدہ تاریخ ہے، جو 1989 سے لے کر ریاستہائے متحدہ میں اتوار کے قانون تک کی تاریخ کی نمائندگی کرتی ہے۔ آیت چالیس کی پوشیدہ تاریخ ایک لاکھ چوالیس ہزار کی تاریخ ہے۔ ہر نبی اس مدت کی گواہی فراہم کرتا ہے۔

In the passage, an increase of knowledge that “is to prepare a people to stand in the last days,” represents the unsealing of the last six verses in 1989, and again it represents the unsealing of the hidden history of verse forty. In both histories inspiration identifies that there is to be an increase of knowledge upon the papal power and the Sunday law. In both the beginning and ending of the movement of the one hundred and forty-four thousand the increase of knowledge produces a three-step testing process, as represented in Daniel chapter twelve.

در این عبارت، افزایشی در معرفت که «برای آماده ساختن قومی تا در ایام آخر بایستند» است، بیانگر گشوده شدن مهرِ شش آیهٔ آخر در سال ۱۹۸۹ است، و نیز بار دیگر بیانگر گشوده شدن مهرِ تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل. در هر دو تاریخ، الهام تصریح می‌کند که باید افزایشی در معرفت دربارهٔ قدرت پاپی و قانون یکشنبه پدید آید. هم در آغاز و هم در پایانِ حرکتِ صد و چهل و چهار هزار، این افزایش معرفت فرآیندی سه‌مرحله‌ای از آزمون را پدید می‌آورد، چنان‌که در باب دوازدهم دانیال به تصویر کشیده شده است.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> و او گفت: ای دانیال، راه خود را بگیر؛ زیرا این سخنان تا زمان آخر بسته و مُهر شده است. بسیاری طاهر خواهند شد و سفید گردانیده خواهند شد و آزموده خواهند شد؛ اما شریران به شرارت رفتار خواهند کرد؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ لیکن حکیمان خواهند فهمید. دانیال ۱۲:۹، ۱۰.

As with all the sacred reform movements the three steps represented by Daniel as “purified, and made white, and tried” represent the waymark of the descent of a divine symbol, followed by the testing of a failed prediction, followed by a third litmus test which manifests the character of the two classes that are developed based upon their acceptance of, or their rejection of, the unsealed increase of knowledge. With the beginning of the movement of the one hundred and forty-four thousand, the three steps were September 11, 2001, followed by July 18, 2020, and then the Sunday law. At the ending of that very same movement the three steps are July 2023, the arrival of the Midnight Cry message and the Sunday law.

همان‌گونه که در همهٔ جنبش‌های مقدّسِ اصلاحی، آن سه گامی که دانیال آنها را با «تطهیر شوند، و سفید گردند، و آزموده شوند» توصیف می‌کند، نشانهٔ نزولِ یک نمادِ الهی را نشان می‌دهند، که پس از آن آزمونِ یک پیشگوییِ محقق‌نشده می‌آید، و سپس سومین آزمونِ محک که سرشتِ آن دو طبقه‌ای را آشکار می‌سازد که بر اساس پذیرش یا ردِّ افزایشِ دانشِ مُهرگشایی‌شده پدید می‌آیند. با آغازِ جنبشِ صد و چهل و چهار هزار، این سه گام عبارت بودند از یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، سپس هجدهم ژوئیهٔ ۲۰۲۰، و آنگاه قانون یکشنبه. در پایانِ همان جنبش نیز این سه گام عبارت‌اند از ژوئیهٔ ۲۰۲۳، رسیدنِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب، و قانون یکشنبه.

The message that prepares God’s people to stand that was unsealed in July 2023 contains several lines of prophetic truth, and included with those lines is Ezekiel’s dead dry bones in chapter thirty-seven. Ezekiel presents two messages. The first message brings the bones back together, but it was not until the second message that Israel stood upon its feet as a mighty army. The two witnesses of Revelation chapter eleven stood up when they were filled with the Holy Spirit.

پیامی که قوم خدا را برای ایستادن آماده می‌سازد و در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ مُهرگشایی شد، مشتمل بر چندین رشته از حقیقت نبوی است، و در میان آن رشته‌ها استخوان‌های خشکِ مردهٔ حزقیال در باب سی‌وهفتم نیز قرار دارد. حزقیال دو پیام عرضه می‌کند. پیام نخست استخوان‌ها را دوباره به هم می‌پیوندد، اما تا پیام دوم نبود که اسرائیل بر پای‌های خود ایستاد، همچون لشکری عظیم. دو شاهدِ باب یازدهمِ مکاشفه هنگامی برپا ایستادند که از روح‌القدس پُر شدند.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> اور تین دن اور آدھے کے بعد خدا کی طرف سے حیات کی روح اُن میں داخل ہوئی، اور وہ اپنے پاؤں پر کھڑے ہو گئے؛ اور اُن پر جنہوں نے اُنہیں دیکھا تھا بڑا خوف طاری ہو گیا۔ مکاشفہ 11:11۔

Ezekiel teaches the same truth.

حزقی‌ایل همان حقیقت را تعلیم می‌دهد.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> و او مرا گفت: «ای پسر انسان، بر پای‌های خویش بایست و با تو سخن خواهم گفت.» و چون با من سخن می‌گفت، روح در من داخل شد و مرا بر پای‌هایم برپا داشت، تا سخن او را که با من می‌گفت، بشنوم. حزقیال ۲:‏۱، ۲

When Sister White says “by the increase of knowledge a people is to be prepared to stand in the latter days.” The increase of knowledge is identified as “oil” in the parable of the ten virgins, and the “oil” represents “the messages of God’s Spirit” and also “the Holy Spirit,” as well as “character.”

जब बहन व्हाइट यह कहती हैं, “ज्ञान की वृद्धि के द्वारा एक प्रजा को अन्तिम दिनों में स्थिर खड़े रहने के लिए तैयार किया जाना है,” तो दस कुँवारियों के दृष्टान्त में इस ज्ञान-वृद्धि की पहचान “तेल” के रूप में की गई है; और यह “तेल” “परमेश्वर की आत्मा के सन्देशों” का, तथा “पवित्र आत्मा” का, और साथ ही “चरित्र” का भी प्रतिनिधित्व करता है।

Between July 2023 and the soon-coming Sunday law there is an increase of knowledge that brings God’s people to life, and they stand up. They stand up representing that they have the “oil” of the message that was unsealed at that time. They stand up when they have the Holy Spirit within their vessels, and they stand up when they have a character prepared for the seal of God.

بین ژوئیهٔ ۲۰۲۳ و قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، افزایشی در معرفت رخ می‌دهد که قوم خدا را به حیات می‌آورد، و ایشان برمی‌خیزند. برمی‌خیزند بدین معنا که «روغنِ» پیامی را دارند که در آن زمان از مُهر گشوده شد. آنان هنگامی برمی‌خیزند که روح‌القدس را در ظرف‌های خویش داشته باشند، و هنگامی برمی‌خیزند که سیرتی مهیا برای مُهر خدا داشته باشند.

The first testing step that began in July 2023, was followed by a period that allows those candidates to accept or reject the oil. Those that accept are sealed and are then lifted up as an ensign at the soon-coming Sunday law. Those who reject the oil, receive strong delusion.

نخستین مرحلهٔ آزمون که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد، با دوره‌ای دنبال شد که به آن نامزدها امکان می‌دهد روغن را بپذیرند یا رد کنند. آنان که آن را می‌پذیرند، مُهر می‌شوند و سپس در قانون یک‌شنبهٔ به‌زودی‌درراه، همچون عَلَمی برافراشته می‌گردند. و آنان که روغن را رد می‌کنند، به گمراهیِ شدید سپرده می‌شوند.

Those candidates were awakened out of spiritual sleep in July 2023, and they then were confronted with the final testing process before the close of their individual probation. The testing process was set within the context of a prophetic test associated with the formation of the image of the beast, during the time when those very candidates were to come back to life and form the image of Christ within. The prophetic structure where the test is to be accomplished is the history of 1989 unto the Sunday law. The inability of those candidates to wake up led the Lord to allow heresies to come in.

آن نامزدها در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ از خواب روحانی بیدار شدند، و سپس پیش از بسته‌شدنِ مهلتِ آزمایشِ فردیِ ایشان، با فرایندِ نهاییِ آزمون روبه‌رو گشتند. این فرایندِ آزمون در چارچوبِ یک آزمونِ نبوی قرار داده شده بود که با تشکیلِ تصویرِ وحش مرتبط است، در زمانی که همان نامزدها می‌بایست دوباره به حیات بازگردند و تصویرِ مسیح را در درونِ خویش شکل دهند. ساختارِ نبوی‌ای که در آن این آزمون باید تحقق یابد، تاریخِ ۱۹۸۹ تا قانونِ یکشنبه است. ناتوانیِ آن نامزدها در بیدارشدن موجب شد که خداوند اجازه دهد بدعت‌ها وارد شوند.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting.” Testimonies, volume 5, 708.

> «خدا قوم خود را برخواهد انگیخت؛ اگر دیگر وسایل کارگر نیفتد، بدعت‌ها در میان ایشان داخل خواهد شد، که آنان را غربال خواهد کرد و کاه را از گندم جدا خواهد ساخت. خداوند همهٔ کسانی را که به کلام او ایمان دارند فرامی‌خواند که از خواب بیدار شوند. نور گران‌بهایی آمده است که مناسب این زمان است. این، حقیقت کتاب‌مقدسی است که خطراتی را که درست بر ما هجوم آورده‌اند آشکار می‌سازد. این نور باید ما را به مطالعه‌ای کوشا در کتب مقدس و به سنجشی بسیار دقیق از مواضعی که بر آن‌ها ایستاده‌ایم رهنمون شود. خدا می‌خواهد که همهٔ جوانب و مواضع حقیقت، با دعا و روزه، به‌طور کامل و پیگیرانه بررسی شوند.» شهادت‌ها، جلد ۵، ۷۰۸.

All the prophets address the last days, so in these last days, in July of 2023, the Lord attempted to “arouse” His people, but His efforts failed, and He allowed the first controversy over a symbol of Rome in Advent history to be repeated as a warning of the nearness of the end. He did this, even though “precious light” had “come, appropriate for this time.” The light that arrived in July 2023 is “Bible truth, showing the perils that are right upon us.” That light should have led “us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examinations of the positions which we hold.”

همۀ انبیا به ایام آخر خطاب می‌کنند؛ ازاین‌رو، در این ایام آخر، در ژوئیۀ ۲۰۲۳، خداوند کوشید قوم خود را «بیدار» سازد، اما کوشش‌های او بی‌ثمر ماند، و او اجازه داد نخستین مناقشه بر سر نمادی از روم در تاریخ ادونتیستی به‌منزلۀ هشداری از نزدیکی پایان تکرار شود. او این کار را انجام داد، با آنکه «نور گران‌بها» «آمده بود، مناسب برای این زمان.» نوری که در ژوئیۀ ۲۰۲۳ آمد، «حقیقت کتاب‌مقدسی است که خطراتی را که درست در برابر ما قرار دارند، آشکار می‌سازد.» آن نور می‌بایست «ما را به مطالعۀ جدی کتاب‌مقدس و دقیق‌ترین بررسیِ مواضعی که بر آن‌ها ایستاده‌ایم، رهنمون می‌شد.»

The hidden history of verse forty is represented in verses ten through fifteen of Daniel eleven, for Alpha and Omega illustrated the end of Daniel’s final prophecy, with its beginning. Leading up to the disappointment of July 18, 2020, Satan had introduced confusion over verses ten through fifteen, for he knew the beginning of the chapter was the key to represent the end of the chapter. Then the original controversy of verse fourteen was introduced.

تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل در آیات ده تا پانزدهِ دانیال یازده بازنمایی شده است، زیرا آلفا و امگا پایانِ آخرین نبوتِ دانیال را با آغازِ آن به تصویر کشیدند. در آستانهٔ نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، شیطان دربارهٔ آیات ده تا پانزده سردرگمی پدید آورده بود، زیرا می‌دانست که آغازِ فصل، کلیدِ بازنماییِ پایانِ فصل است. سپس مناقشهٔ اصلیِ آیهٔ چهارده مطرح شد.

> “There is nothing that the great deceiver fears so much as that we shall become acquainted with his devices.” The Great Controversy, 516.

> «هیچ چیز به اندازهٔ این، آن فریبکارِ بزرگ را به هراس نمی‌افکند که ما با حیله‌های او آشنا شویم.» نزاع عظیم، ۵۱۶.

It is obvious by the satanic attempts to confuse the meaning and purpose of those verses, that they are an important part of the testing process that is now sifting the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. Sister White emphasizes that the history represented in Daniel eleven that has been fulfilled before the time of the end in 1798 is repeated in the final six verses.

بدیهی است که از خلال تلاش‌های شیطانی برای ایجاد آشفتگی در معنای آن آیات و مقصود آن‌ها، می‌توان دریافت که آن‌ها بخشی مهم از فرایند آزمونی هستند که اکنون نامزدهای قرار گرفتن در شمار صد و چهل و چهار هزار را غربال می‌کند. خواهر وایت تأکید می‌کند که تاریخی که در دانیال یازده به تصویر کشیده شده و پیش از زمان آخر در سال 1798 به تحقق رسیده است، در شش آیهٔ پایانی تکرار می‌شود.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> «ما وقتی برای از دست دادن نداریم. زمان‌های پرآشوب در پیش است. جهان با روح جنگ به تلاطم درآمده است. به‌زودی صحنه‌های مصیبت که در نبوت‌ها از آن‌ها سخن گفته شده است، به وقوع خواهد پیوست. نبوتِ فصل یازدهم دانیال تقریباً به تحقق کامل خود رسیده است. بسیاری از رویدادهای تاریخی‌ای که در تحقق این نبوت رخ داده‌اند، تکرار خواهند شد.» Manuscript Releases, number 13, 394.

I contend that all the history represented in verses one through thirty-nine are repeated in the last six verses of the chapter. I also contend that the history of the last days, which is the history of the conclusion of the judgment which began on October 22, 1844, is represented with two primary prophetic periods. The first period represents the judgment that is accomplished upon the house of God, that is then followed by a period when judgment is accomplished for those outside of the house of God. The first period began in 1989 and ends at the Sunday law in the United States, which in turn marks the beginning of the second period which concludes when Michael stands up and human probation closes. The hidden history of verse forty also begins in 1989, and ends in verse forty-one, which is the Sunday law in the United States.

من بر آنم که تمام تاریخی که در آیات یک تا سی‌ونهم بازنمایی شده است، در شش آیهٔ پایانی این فصل تکرار می‌شود. همچنین بر آنم که تاریخ ایام آخر، که همان تاریخِ فرجامِ داوری‌ای است که در 22 اکتبر 1844 آغاز شد، با دو دورهٔ اصلیِ نبوی بازنمایی شده است. دورهٔ نخست، داوری‌ای را بازنمایی می‌کند که بر خانهٔ خدا به انجام می‌رسد، و سپس دوره‌ای در پی آن می‌آید که در آن داوری برای کسانی که بیرون از خانهٔ خدا هستند به انجام می‌رسد. دورهٔ نخست در سال 1989 آغاز شد و با قانون یک‌شنبه در ایالات متحده پایان می‌یابد؛ و آن به نوبهٔ خود آغازِ دورهٔ دوم را نشان می‌دهد، دوره‌ای که هنگامی به پایان می‌رسد که میکائیل برمی‌خیزد و مهلتِ آزمایشِ انسان بسته می‌شود. تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل نیز در سال 1989 آغاز می‌شود و در آیهٔ چهل‌ویک، یعنی قانون یک‌شنبه در ایالات متحده، پایان می‌یابد.

That is the same history as verse ten through fifteen of the same chapter. That history parallels the history of the Millerites from the time of the end in 1798, until judgment began on October 22, 1844. Those two histories run parallel with the prophetic history that began at the birth of Christ and concluded at the cross.

این همان تاریخی است که در آیات ده تا پانزدهِ همان فصل آمده است. آن تاریخ با تاریخ میلریت‌ها از زمانِ آخر در سال 1798 تا هنگامی که داوری در 22 اکتبر 1844 آغاز شد، به موازات پیش می‌رود. این دو تاریخ، به موازات تاریخ نبوی‌ای جریان دارند که با تولد مسیح آغاز شد و بر صلیب به پایان رسید.

The history beginning in 1989, includes the testing period that began on September 11, 2001, as typified by the period of testing that began on August 11, 1840 and the testing period that began at Christ’s baptism. The formation of the image of the beast has been typified by several lines of prophetic history. One of those representations of the same period of time is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001 and is finished at the soon coming Sunday law. The hidden history of verse forty can also be overlaid with the line of October 22, 1844 until the rebellion of 1863.

تاریخی که از سال ۱۹۸۹ آغاز می‌شود، دورهٔ آزمونی را در بر می‌گیرد که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، چنان‌که به‌وسیلهٔ دورهٔ آزمونی که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ آغاز گردید و نیز دورهٔ آزمونی که با تعمید مسیح آغاز شد، پیش‌نمون شده است. شکل‌گیریِ تصویرِ وحش به‌وسیلهٔ چندین خط از تاریخِ نبوی پیش‌نمون شده است. یکی از آن بازنمایی‌های همان بازهٔ زمانی، زمانِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و در قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع به پایان می‌رسد. تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل را نیز می‌توان بر خطِ ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ تا شورشِ ۱۸۶۳ منطبق ساخت.

October 22, 1844 marked the arrival of the third angel. As with the arrival of any prophetic angel, he had a message which was to be eaten, but it was not to be; and Philadelphian Millerism changed unto Laodicean Millerism, in advance of 1863, when they formally took the name Seventh-day Adventist and began to wander in the wilderness of rebellion to this very day. The history of 1844 unto 1863 represents those who reject the calling to be among the one hundred and forty-four thousand. They are Daniel’s wicked in chapter twelve, Jeremiah’s assembly of mockers, John’s synagogue of Satan and Matthew’s foolish virgins.

۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ زمانِ فرارسیدنِ فرشتهٔ سوم را رقم زد. همان‌گونه که با آمدنِ هر فرشتهٔ نبوی، پیامی وجود داشت که می‌بایست خورده شود، اما چنین نشد؛ و میلریسمِ فیلادلفیایی به میلریسمِ لائودیکیایی مبدّل گشت، پیش از سال ۱۸۶۳، هنگامی که آنان رسماً نامِ ادونتیستِ روز هفتم را بر خود نهادند و در بیابانِ عصیان تا همین امروز به سرگردانی آغاز کردند. تاریخِ ۱۸۴۴ تا ۱۸۶۳ نمایانگرِ کسانی است که دعوتِ قرار گرفتن در شمارِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر را رد می‌کنند. آنان شریرانِ دانیال در باب دوازدهم، جماعتِ استهزاکنندگانِ ارمیا، کنیسهٔ شیطانِ یوحنا، و باکره‌های نادانِ متی هستند.

The warning message represented by Christ as the “abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet” represents a warning to flee in advance of the destruction and scattering that is to follow. In the year 66 AD, the Roman general Cestius fulfilled that warning to the Christians of the era of pagan Rome. In the first century the apostle Paul recorded the same warning for the Christians that would suffer during the era of papal Rome. The warning for Sabbath-keepers to move out of the cities and live in the country came in 1888, the same year as the Blair Bill, the first attempt to establish Sunday as the National Day of Rest. The Blair Bill was the warning to flee in fulfillment of Christ’s reference of Daniel’s abomination of desolation.

پیام هشدار که مسیح آن را به‌عنوان «مکروه ویرانی که دانیال نبی از آن سخن گفته است» معرفی می‌کند، هشداری است برای گریختن پیشاپیشِ ویرانی و پراکندگی‌ای که در پی خواهد آمد. در سال ۶۶ میلادی، سردار رومی، کستیوس، آن هشدار را برای مسیحیانِ عصرِ رومِ بت‌پرست تحقق بخشید. در قرن نخست، رسول پولس همان هشدار را برای مسیحیانی ثبت کرد که در دورانِ رومِ پاپی رنج خواهند کشید. هشدار به نگاهدارانِ سَبَّت برای بیرون رفتن از شهرها و زیستن در نواحی روستایی در سال ۱۸۸۸ آمد، همان سالی که لایحهٔ بلِیر، نخستین کوشش برای برپا ساختن یکشنبه به‌عنوان روز ملی استراحت، مطرح شد. لایحهٔ بلِیر همان هشدارِ گریز بود، در تحققِ اشارهٔ مسیح به مکروه ویرانیِ دانیال.

As with Cestius in the year 66 AD, the Blair Bill was providentially withdrawn. 1888 typifies September 11, 2001, for Sister White marks the descent of the angel of Revelation eighteen in both histories. The warning to flee the cities in the last days became in force on September 11, 2001. Therefore, the Blair Bill of 1888, typified the Patriot Act of 2001. The angel who descended on September 11, 2001 proclaims the final warning message in the first three verses of Revelation eighteen, and the final warning message is also the third angel’s message, even though the message represented by the third angel in chapter fourteen is not the same expressions of truth as in chapter eighteen. Line upon line they are the same warning message.

همان‌گونه که در مورد سِستیوس در سال 66 میلادی رخ داد، لایحهٔ بلر نیز به‌طور مشیت‌آمیز پس گرفته شد. سال 1888 نمودگار 11 سپتامبر 2001 است، زیرا خواهر وایت نزول فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده را در هر دو تاریخ مشخص می‌سازد. هشدارِ ترک شهرها در ایام آخر، در 11 سپتامبر 2001 لازم‌الاجرا شد. ازاین‌رو، لایحهٔ بلرِ 1888، نمودگار «قانون میهن‌پرستی» سال 2001 بود. فرشته‌ای که در 11 سپتامبر 2001 نازل شد، پیام هشدار نهایی را در سه آیهٔ نخستِ مکاشفهٔ هجده اعلام می‌کند، و پیام هشدار نهایی همچنین همان پیام فرشتهٔ سوم است، هرچند پیامی که به‌وسیلهٔ فرشتهٔ سوم در باب چهارده نمایانده شده، همان عباراتِ حقیقتِ باب هجده نیست. سطر بر سطر، هر دو یک پیام هشدار واحد هستند.

The abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet was a sign given by Christ that identified when His people were to flee for their protection. It is a warning message, and therefore must be the final warning message, though it is expressed with different words than the message represented in chapter fourteen as well as chapter eighteen of Revelation. The history that begins in verse sixteen, of Jeremiah fifteen, is the same prophetic period of the warning testing message. It begins when Jeremiah eats God’s Word, and that occurs when the angel descends, as He did when the great buildings of New York City came down.

مکروه ویرانگر، که دانیال نبی از آن سخن گفته است، نشانه‌ای بود که مسیح عطا فرمود تا زمانی را مشخص سازد که قوم او برای حفاظت خویش باید بگریزند. این پیامی انذاری است، و ازاین‌رو باید همان پیام انذار نهایی باشد، هرچند با واژگانی متفاوت از پیامی بیان شده است که در فصل چهاردهم و نیز فصل هجدهم مکاشفه به تصویر کشیده شده است. تاریخی که در آیه شانزدهمِ ارمیا پانزده آغاز می‌شود، همان دورهٔ نبویِ پیامِ انذاریِ آزمایش‌کننده است. آن هنگام آغاز می‌شود که ارمیا کلام خدا را می‌خورد، و این در زمانی رخ می‌دهد که فرشته فرود می‌آید، چنان‌که هنگامی که ساختمان‌های عظیم شهر نیویورک فرو ریختند، فرود آمد.

When Jeremiah proclaims, “Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart,” he represents Daniel’s first test upon diet in chapter one, and John in chapter ten of Revelation taking the book out of the angel’s hand and eating it. The eating of the message begins when an angel arrives, and when the angel arrives there is a testing prophecy that is unsealed. When the angel arrives the first testing period begins and it ends when the second testing period begins, and when Michael stands up, the second testing period ends.

آنگاه که ارمیا اعلام می‌کند: «کلام تو یافت شد و آن را خوردم؛ و کلام تو برای من شادی و وجدِ دل من گردید»، او نخستین آزمونِ دانیال را دربارهٔ خوراک در فصل اوّل نمایندگی می‌کند، و نیز یوحنا را در فصل دهمِ مکاشفه که کتاب را از دستِ فرشته می‌گیرد و آن را می‌خورد. خوردنِ پیام از هنگامی آغاز می‌شود که فرشته‌ای می‌رسد، و هنگامی که فرشته می‌رسد، نبوّتِ آزمون‌کننده‌ای که مُهر آن گشوده شده است پدیدار می‌شود. هنگامی که فرشته می‌رسد، نخستین دورهٔ آزمایش آغاز می‌شود و آنگاه پایان می‌یابد که دومین دورهٔ آزمایش آغاز گردد؛ و هنگامی که میکائیل برمی‌خیزد، دومین دورهٔ آزمایش پایان می‌یابد.

When the angel arrives, the latter rain begins to fall.

هنگامی که فرشته فرا می‌رسد، باران آخِر شروع به باریدن می‌کند.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> «بارانِ آخر بر قومِ خدا نازل خواهد شد. فرشته‌ای نیرومند از آسمان فرود خواهد آمد، و تمامی زمین از جلال او منوّر خواهد گردید.» Review and Herald، 21 آوریل 1891.

The latter rain is received by those who walk in Jeremiah’s old paths.

بارانِ آخر از سوی کسانی دریافت می‌شود که در راه‌های کهنِ ارمیا گام برمی‌دارند.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> خداوند چنین می‌فرماید: «بر سر راه‌ها بایستید و بنگرید، و از راه‌های قدیم بپرسید که راه نیکو کدام است، و در آن گام بردارید؛ و برای جان‌های خویش آرامش خواهید یافت.» اما ایشان گفتند: «در آن راه نخواهیم رفت.» «و نیز بر شما دیدبانانی گماشتم که گفتند: به آواز کرنا گوش فرا دهید.» اما ایشان گفتند: «گوش فرا نخواهیم داد.» ارمیا 6:16، 17

The “trumpet” the “watchmen” sound is the Laodicean message, that Jones and Waggoner presented in 1888.

«شیپور»ی که «نگهبانان» به صدا درمی‌آورند، همان پیام لائودیکیه است که جونز و واگنر در سال ۱۸۸۸ ارائه کردند.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> با صدای بلند فریاد بزن، دریغ مکن، آواز خود را مانند کرنا برآور، و قوم مرا از تقصیرشان و خاندان یعقوب را از گناهانشان آگاه ساز. اشعیا ۵۸:۱.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. A warning message to Laodicea was proclaimed.

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، مُهر کردنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن آغاز شد. پیامی هشداردهنده به لائودکیه اعلام گردید.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> «پیامی که به‌واسطۀ A. T. Jones و E. J. Waggoner به ما داده شد، پیام خدا به کلیسای لائودیکیه است، و وای بر هر کسی که ادعا می‌کند حقیقت را باور دارد، اما با این حال، پرتوهای عطاشدۀ خدا را به دیگران منعکس نمی‌سازد.» The 1888 Materials, 1053.

The warning to Laodicea is the sound of Jeremiah’s watchmen’s trumpet that the Laodicean Seventh-day Adventist church refuses to hear. It is the warning to flee the cities for country property in advance of the soon coming Sunday law.

هشدار به لائودیکیه، آوای شیپور دیدبانانِ ارمیا است که کلیسای لائودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روز هفتم از شنیدن آن سر باز می‌زند. این همان هشدار است که پیش از فرا رسیدن قریب‌الوقوعِ قانونِ یکشنبه، از شهرها به املاکِ روستایی بگریزند.

What I just stated concerning these various prophetic lines, was an attempt to stimulate your discernment in an attempt to encourage you to truly test what I am about to write. Perhaps the most important characteristic of the image to and of the beast is that there are two formations of an image of and to the beast in the last days. The first, in the United States, and thereafter in the nations of the world.

آنچه هم‌اکنون دربارۀ این خطوط گوناگون نبوی بیان کردم، کوششی بود برای برانگیختن بصیرت شما، تا شما را تشویق کنم آنچه را که در شرف نوشتن آن هستم، حقیقتاً بیازمایید. شاید مهم‌ترین ویژگیِ تصویرِ وحش و برای وحش این باشد که در ایام آخر، دو شکل‌گیری از تصویری از وحش و برای وحش وجود دارد: نخست در ایالات متحدۀ آمریکا، و پس از آن در ملت‌های جهان.

There are certain prophetic characteristics associated with the image to and of the beast that are required to rightly apply if we are to navigate through the prophetic testing process of this image of Rome. A second important element of the testing period of the image of the beast (that can be shown on several witnesses), is that the sealing time of the one hundred and forty-four thousand occurs in the period of the image of the beast test in the United States, and that the period of the image of the beast test in the nations of the world is when God’s other children who are still in Babylon at the time of that Sunday law (represented by 321), are gathered into the fold.

ویژگی‌های نبویِ معیّنی با صورتِ حیوان و نیز به‌سوی آن مرتبط است که اگر بخواهیم از فرایندِ آزمونِ نبویِ این صورتِ روم به‌درستی عبور کنیم، لازم است آن‌ها را به‌طور صحیح به‌کار ببریم. دومین عنصرِ مهمِ دورهٔ آزمونِ صورتِ حیوان—که می‌توان آن را بر اساس چندین شاهد نشان داد—این است که زمانِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تن در دورهٔ آزمونِ صورتِ حیوان در ایالات متحده رخ می‌دهد، و این‌که دورهٔ آزمونِ صورتِ حیوان در امّت‌های جهان زمانی است که دیگر فرزندانِ خدا، که در هنگامِ آن قانونِ یکشنبه (که با 321 نشان داده شده است) هنوز در بابل‌اند، به آغل گرد آورده می‌شوند.

The image of the beast represents two specific interconnected periods of testing time, and those two testing times also represent the final gathering of the one hundred and forty-four thousand of Revelation chapter seven, followed by the great multitude in the very same chapter.

تصویرِ حیوان دو معین باہم مربوط اَدوارِ آزمائش کی نمائندگی کرتی ہے، اور یہ دونوں اوقاتِ آزمائش مکاشفہ باب سات کے ایک لاکھ چوالیس ہزار کے آخری جمع کیے جانے کی بھی نمائندگی کرتے ہیں، جس کے بعد اسی باب میں مذکور وہ عظیم مجمع آتا ہے۔

At the Sunday law the United States speaks as a dragon in verse eleven of Revelation chapter thirteen. It then goes forth to deceive all the nations of the world saying to those nations that they should also make a worldwide image to the beast, as the United States just did. The period that begins at the Sunday law, represented by Constantine’s Sunday law of 321, ends when the final nation kneels to papal Rome, where the Sunday law of 538 is represented, for in chapter thirteen the United States has the power to bring the image to the beast to life and cause it to speak. The period begins with the Sunday law of 321 and ends with the Sunday law of 538.

در زمانِ قانونِ یکشنبه، ایالات متحده همان‌گونه که در آیهٔ یازدهمِ مکاشفه، باب سیزدهم، آمده است، همچون اژدها سخن می‌گوید. سپس پیش می‌رود تا همهٔ ملت‌های جهان را بفریبد و به آن ملت‌ها می‌گوید که آنان نیز باید همان‌گونه که ایالات متحده تازه انجام داده است، تمثالی جهانی برای وحش بسازند. دوره‌ای که با قانونِ یکشنبه آغاز می‌شود، و با قانونِ یکشنبهٔ کنستانتین در سال ۳۲۱ به تصویر کشیده شده است، هنگامی پایان می‌یابد که آخرین ملت در برابر رومِ پاپی زانو زند، جایی که قانونِ یکشنبهٔ ۵۳۸ نمود یافته است؛ زیرا در باب سیزدهم، ایالات متحده این قدرت را دارد که تمثالِ وحش را زنده سازد و موجب شود که سخن بگوید. این دوره با قانونِ یکشنبهٔ ۳۲۱ آغاز می‌شود و با قانونِ یکشنبهٔ ۵۳۸ پایان می‌یابد.

In 2001 the government of the United States “spoke” the Patriot Act into law.

در سال ۲۰۰۱، دولت ایالات متحده «قانون میهن‌پرستی» را به صورت قانون «اعلام» کرد.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles