Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Seven

کتابِ دانی ایل — ایک سو سینتالیسواں نمبر

The Role of Religious Movements in Shaping American Politics: From Pat Robertson to the Christian Coalition

نقش جنبش‌های دینی در شکل‌دهی سیاست آمریکا: از پت رابرتسون تا ائتلاف مسیحی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We ended the last article with the following paragraph:

ما مقالۀ پیشین را با بند زیر به پایان رساندیم:

> “The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.

> «قدرت معجزه‌آسایی که از طریق روح‌گرایی ظاهر خواهد شد، نفوذ خود را بر ضد کسانی به کار خواهد گرفت که اطاعت خدا را بر اطاعت انسان ترجیح می‌دهند. ارتباطاتِ صادره از ارواح اعلام خواهند کرد که خدا آنان را فرستاده است تا منکرانِ یکشنبه را از خطای ایشان متقاعد سازند، و تأکید خواهند نمود که قوانین سرزمین باید همچون شریعت خدا اطاعت شوند. آنان بر شرارت عظیمِ موجود در جهان نوحه خواهند کرد و بر شهادتِ معلمان دینی صحّه خواهند گذاشت که انحطاطِ وضعیت اخلاقی، ناشی از بی‌حرمتی به یکشنبه است. خشم عظیمی بر ضد همه کسانی برانگیخته خواهد شد که از پذیرفتن شهادت ایشان امتناع می‌ورزند.» جدال عظیم، 589، 590.

The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.

«شهادتِ معلّمانِ دینی مبنی بر این‌که حالتِ منحطِ اخلاق به سببِ هتکِ حرمتِ یکشنبه پدید آمده است»، نشانه‌ای در تاریخ است که به تحمیلِ پرستشِ خورشید در ایالاتِ متحده می‌انجامد. پَت رابرتسون، واعظِ تلویزیونیِ آمریکایی و بنیان‌گذارِ شبکهٔ پخشِ مسیحی (CBN) و ائتلافِ مسیحی، در انتخاباتِ مقدماتیِ حزبِ جمهوری‌خواه در سالِ ۱۹۸۸ برای ریاست‌جمهوریِ ایالاتِ متحده نامزد شد. کارزارِ انتخاباتیِ رابرتسون بر بسیجِ رأی‌دهندگانِ مسیحیِ محافظه‌کار و دفاع از مسائلِ اجتماعی و اخلاقیِ همسو با باورهای انجیلیِ او متمرکز بود. در زمانِ آخر، در سالِ ۱۹۸۹، در تاریخِ نخستینِ هشت رئیس‌جمهورِ نهایی، رهبر و بنیان‌گذارِ ائتلافِ مسیحی برای ریاست‌جمهوری نامزد شد. تاریخِ ریاست‌جمهوریِ ریگان، نمونهٔ پیش‌نمونِ تاریخِ آخرین رئیس‌جمهورِ جمهوری‌خواه است.

The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.

قضاوت‌های خدا در شُرُف پدید آوردن وضعیتی است که عبارت پیشینِ برگرفته از *نبرد عظیم* را تحقق می‌بخشد و با عملکرد «ائتلاف مسیحی» نیز هم‌سنگ است. «ائتلاف مسیحی» برای پرداختن به مشکلات اخلاقی و اجتماعی‌ای پدید آمد که خواهر وایت آن‌ها را برای کسانی که زمام حکومت را در دست دارند، حل‌ناشدنی معرفی می‌کند. «ائتلاف مسیحی» در تاریخ ریگان، نمایانگر جنبشی مشابه در آینده‌ای بسیار نزدیک است. از دیدگاه نبوتی، «ائتلاف مسیحی» به‌وسیله «جنبش اصلاحات ملی» در خلال بحران قانون یکشنبه، مرتبط با لوایح بلر در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰، نمونه‌وار پیش‌نمایی شده بود. «جنبش اصلاحات ملی» در سال ۱۸۸۸ تشکیل شد، و خواهر وایت به‌طور مشخص در نوشته‌های خود به آن جنبش پرداخته است.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> «بحرانی عظیم در انتظار قوم خداست. بحرانی در انتظار جهان است. خطیرترین نبردِ تمامی اعصار درست در پیشِ روی ماست. وقایعی که بیش از چهل سال، بر اساس اقتدارِ کلام نبوت، وقوع قریب‌الوقوع آن‌ها را اعلام کرده‌ایم، اکنون در برابر چشمان ما در حال وقوع‌اند. هم‌اکنون مسئلهٔ اصلاحیه‌ای بر قانون اساسی که آزادیِ وجدان را محدود سازد، به قانون‌گذارانِ ملت عرضه شده است. مسئلهٔ تحمیلِ رعایتِ یکشنبه به موضوعی دارای اهمیت و توجهِ ملی بدل شده است. ما به‌خوبی می‌دانیم که نتیجهٔ این جنبش چه خواهد بود. اما آیا برای این رویارویی آماده‌ایم؟ آیا وظیفه‌ای را که خدا به ما سپرده است، یعنی هشدار دادن به مردم دربارهٔ خطری که در پیشِ رویشان است، با امانت به انجام رسانده‌ایم؟»

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> «بسیاری هستند، حتی از میان کسانی که در این جنبش برای اجرای اجباری یکشنبه دخیل‌اند، که نسبت به نتایجی که در پی این اقدام خواهد آمد، کور شده‌اند. آنان نمی‌بینند که مستقیماً بر ضد آزادی دینی ضربه می‌زنند. بسیاری هستند که هرگز دعاوی سبتِ کتاب‌مقدسی و بنیادِ باطلی را که نهادِ یکشنبه بر آن استوار است، درک نکرده‌اند. هر جنبشی به سود قانون‌گذاری دینی، در حقیقت، عملی است از سرِ امتیاز دادن به پاپیّت؛ همان قدرتی که در طی قرونِ بسیار، پیوسته با آزادی وجدان در ستیز بوده است. نگاهداری یکشنبه، به‌عنوان نهادی به‌اصطلاح مسیحی، موجودیت خود را مدیون «سرِّ بی‌دینی» است؛ و اجرای اجباری آن، عملاً به‌منزلهٔ به‌رسمیت شناختن اصولی خواهد بود که سنگِ زاویهٔ رومی‌گرایی را تشکیل می‌دهد. هنگامی که ملت ما تا بدان‌جا اصول حکومت خود را انکار کند که قانونی دربارهٔ یکشنبه وضع نماید، پروتستانیسم در این اقدام با پاپیّت دست اتحاد خواهد داد؛ و این چیزی جز دمیدنِ حیات در آن استبدادی نخواهد بود که از دیرباز با اشتیاق در کمینِ فرصتِ خویش بوده است تا بار دیگر به استبدادی فعال سر برآورد.»

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> «جنبش اصلاح ملّی، در اعمال قدرتِ قانون‌گذاری دینی، هنگامی که به‌طور کامل رشد یابد، همان نابردباری و ستمی را آشکار خواهد ساخت که در اعصار گذشته حاکم بوده است. شوراهای بشری آنگاه اختیاراتِ خاصِ الوهیت را برای خود قائل شدند و آزادیِ وجدان را زیر قدرتِ استبدادیِ خویش درهم کوبیدند؛ و برای کسانی که با فرمان‌های ایشان مخالفت می‌ورزیدند، زندان، تبعید و مرگ در پی آمد. اگر پاپ‌گرایی یا اصول آن بار دیگر به‌وسیلهٔ قانون به قدرت بازگردانده شود، آتش‌های جفا بر ضدّ کسانی که حاضر نخواهند شد وجدان و حقیقت را به احترامِ خطاهای رایج قربانی کنند، بار دیگر افروخته خواهد شد. این شرّ در آستانهٔ تحقق است.»

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?

> «هنگامی که خدا نوری به ما بخشیده است که خطرات پیشِ روی ما را نشان می‌دهد، اگر از به‌کار بستن هر کوششی که در توان ماست برای رساندن آن به مردم غفلت ورزیم، چگونه می‌توانیم در نظر او بی‌تقصیر بایستیم؟ آیا می‌توانیم خشنود باشیم که ایشان را بی‌آنکه هشدار یافته باشند، واگذاریم تا با این مسئلهٔ خطیر روبه‌رو شوند؟»

> “There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’

> «پیشِ رویِ ما چشم‌اندازِ کشاکشی پیوسته قرار دارد؛ کشاکشی که با خطرِ زندانی‌شدن، از دست‌دادنِ اموال، و حتی خودِ جان، برای دفاع از شریعتِ خدا همراه است؛ شریعتی که به‌وسیلهٔ قوانینِ انسان‌ها باطل شمرده می‌شود. در این وضعیت، مصلحت‌اندیشیِ دنیوی، به‌خاطرِ صلح و هماهنگی، به سازگاریِ ظاهری با قوانینِ سرزمین ترغیب خواهد کرد. و حتی برخی چنین راهی را از کتابِ مقدس نیز توصیه خواهند کرد: «هر شخص مطیعِ قدرت‌های برتر باشد... زیرا قدرت‌هایی که هستند، از جانبِ خدا مقرر شده‌اند.»»

> “But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.

> «لیکن گزشتہ زمانوں میں خدا کے خادموں کا طرزِ عمل کیا رہا ہے؟ جب شاگردوں نے، اُس کے جی اُٹھنے کے بعد، مسیح اور اُس کے مصلوب ہونے کی منادی کی، تو حاکموں نے اُنہیں حکم دیا کہ وہ مزید نہ بولیں اور نہ یسوع کے نام میں تعلیم دیں۔ “مگر پطرس اور یوحنا نے جواب میں اُن سے کہا، آیا خدا کی نظر میں یہ درست ہے کہ ہم خدا سے بڑھ کر تمہاری سنیں، تم ہی فیصلہ کرو۔ کیونکہ جو کچھ ہم نے دیکھا اور سنا ہے، اُسے بیان کیے بغیر ہم رہ نہیں سکتے۔” وہ مسیح کے وسیلہ سے نجات کی خوشخبری سناتے رہے، اور خدا کی قدرت نے اس پیغام کی گواہی دی۔» Testimonies, volume 5, 711–713.

The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”

احکامِ خداوند در آستانهٔ آن‌اند که در حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و دینیِ ایالات متحده فضایی پدید آورند که منطقِ لازم را برای آن فراهم سازد تا رهبران مذهبی آغاز به فراخواندن برای احیای اخلاق عمومی کنند؛ چنان‌که این امر در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ به‌صورت نمادین پیش‌نموده شد، و سپس بار دیگر در تاریخِ آن رئیس‌جمهوری که زمانِ آخر را در سال ۱۹۸۹ مشخص کرد. «بحرانی عظیم در انتظار قوم خداست. بحرانی در انتظار جهان است.» خواهر وایت دو پرسش مطرح می‌کند: «آنگاه که خداوند نوری به ما داده است که خطراتِ پیشِ روی ما را نشان می‌دهد، اگر از به‌کار بستنِ هر تلاشی که در توان داریم برای رساندن آن به مردم غفلت کنیم، چگونه می‌توانیم در نظر او بی‌گناه بایستیم؟ آیا می‌توانیم خرسند باشیم که آنان را بدون هشدار رها کنیم تا با این مسئلهٔ خطیر روبه‌رو شوند؟»

What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.

آگے ہمارے سامنے موجود خطرات کو ظاہر کرنے والی کون سی روشنی رہی ہے، اور اگر کوئی روشنی نہ رہی ہو تو ایک محبت کرنے والا خدا اپنے لوگوں کو اس بات کے لیے کیسے جواب دہ ٹھہرا سکتا ہے کہ انہوں نے تنبیہی پیغام پیش نہیں کیا، جبکہ انہوں نے وہ تنبیہی پیغام کبھی سنا ہی نہ تھا؟ عزیز قاری، آپ ان مضامین میں پیش کی گئی روشنی کے لیے جواب دہ ٹھہرائے جائیں گے۔

The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.

اوصافِ مشخصِ ویژگی‌های قدرتِ اژدهای دموکرات، قدرتِ نبیِ کاذبِ جمهوری‌خواه، قدرتِ پاپی، اسلام و کلیسای ادونتیستِ لاودیکیه، و نیز اسرائیلِ تحت‌اللفظی در این مقالات، از سوی اربابانِ قدرت سخنانِ نفرت‌انگیز تلقی خواهد شد؛ اما آن‌ها پیامی از کلامِ خدا هستند که به‌واسطهٔ روشِ «خط بر خط» استوار گردیده‌اند، و آن خطوط فریاد برمی‌آورند که داوری‌های خدا در شُرُفِ افزایش یافتن و تشدید یافتن در بسامدِ وقوع هستند.

Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.

از دیدگاه نبوتی، ائتلاف مسیحی که در تاریخ، درست پیش از زمان پایان، در سال ۱۹۸۹ پدید آمد، کاربردی بس مهم‌تر از صرفاً موازی بودن با دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ دارد. در عبارتی که همین اکنون از خواهر وایت نقل کردیم، او روح‌گرایی را به‌عنوان یکی از دو راهی که شیطان از طریق آن جهان را به اسارت می‌گیرد مشخص می‌سازد، و سپس چند سخن را به معجزاتی که او انجام خواهد داد اختصاص می‌دهد.

After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.

پس از انتخابات سال ۱۹۸۸، یعنی پس از ظهور ائتلاف مسیحی، تجلی عظیمی از معجزات شیطانی در قلمرو اژدها، قلمرو وحش، و قلمرو نبی کاذب پدیدار شد. مهم است که این پدیده‌ها به‌درستی در جای خود قرار گیرند، زیرا آن‌ها نمودِ ظهورِ شیطان‌اند که پس از قانون یک‌شنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحده خواهد آمد، خود را به‌جای مسیح جلوه خواهد داد.

In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.

در قلمرو کاتولیسیسم، در دههٔ ۱۹۹۰، جهان نظاره‌گر بود که چگونه ظهوراتِ به‌اصطلاح مریمِ باکره، همراه با معجزاتِ تندیس‌های خون‌ریزِ قدیسان، معجزاتِ ظهورات در آسمان، بارشِ گلبرگ‌های گل از آسمانِ بی‌ابر، و دیگر معجزاتِ پوچِ شیطانی رخ می‌داد. در آن ایام، زیارت‌هایی از سوی هزاران نفر از سراسر جهان به‌طور گسترده انجام می‌گرفت، و توده‌ها به‌سبب این رویدادها به درونِ فریب‌هایی که به‌واسطهٔ آن‌ها پدید می‌آمد کشیده می‌شدند. کتاب‌هایی دربارهٔ آن‌ها نوشته شد، روزنامه‌نگاران به تحقیق پرداختند، و مجلاتی چون Time و Newsweek این امور را بر صفحهٔ نخستِ خود به تصویر کشیدند.

In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.

در قلمرو اژدها، تندیس‌های هندو در هند معجزات شیطانی را ظاهر ساختند؛ بدین‌گونه که تندیس‌ها قاشق‌ها یا لیوان‌های نذریِ نوشیدنی را که بر دهانشان نهاده می‌شد، می‌نوشیدند. این پدیده که از روستایی کوچک در هند آغاز شده بود، همچون قورباغه‌های مصر، در سراسر کشور گسترش یافت. بخش خبری تلویزیون بی‌بی‌سی تفسیری بر این پدیده ارائه کرد، و گزارشگر بی‌بی‌سی در تلویزیون، گویی به عنوان نکته‌ای پس از ختم سخن، این پرسش را مطرح ساخت: «در شگفتم چه رخ خواهد داد اگر فردا به موزه لندن برویم و به یکی از تندیس‌های هندو یک لیوان شیر تقدیم کنیم؟» اخبار شامگاهیِ روز بعد همان گزارشگر را در موزه لندن نشان داد، و او در حالی که دوربین‌ها در حال ضبط بودند، به آن تندیس بزرگ هندو یک لیوان شیر تقدیم کرد. هنگامی که لیوان با لب‌های تندیس تماس یافت، شیر بی‌درنگ به درون تندیس مکیده شد.

Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.

در چارچوبِ روح‌گراییِ پیشگویی‌های سرخ‌پوستان آمریکایی، بوفالوی سفیدی که با نام «Miracle» شناخته می‌شد، در ۲۰ اوت ۱۹۹۴ در مزرعهٔ دیو و والری هایدر در نزدیکی جینزویلِ ویسکانسین به دنیا آمد. میراکل با پوششی سفید زاده شد، و تولد او از سوی برخی به‌منزلهٔ تحققِ یک پیشگوییِ بومیان آمریکا تلقی گردید. در سنت‌های گوناگونِ بومیان آمریکا، تولدِ یک بوفالوی سفید رویدادی مقدس و پرمعنا دانسته می‌شود که نمادِ یگانگی، صلح، و نوزاییِ روحانی است. میراکل توجهی گسترده برانگیخت و برای بسیاری از مردم به نمادی از امید و اهمیتِ روحانی بدل شد. پیشگوییِ بوفالوی سفید به گذشته بازمی‌گردد و مستقیماً با مقدس‌ترین یادگارِ دینِ روح‌گرایانهٔ بومیان آمریکا پیوند دارد، زیرا در روایتِ آغازینِ بوفالوی سفید بود که «peace pipe» به این فرهنگ معرفی شد.

In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.

En 1994, en el ámbito del falso profeta del protestantismo apóstata, el movimiento de la Risa Santa, también conocido como la Bendición de Toronto, comenzó en enero de 1994 en la iglesia Toronto Airport Vineyard Church (ahora conocida como Catch The Fire Toronto), en Toronto, Ontario, Canadá. Fue durante una serie de reuniones de avivamiento dirigidas por los pastores John y Carol Arnott cuando el fenómeno de la risa incontrolable, junto con otras manifestaciones tales como temblores, llanto y caídas al suelo, o la imitación de animales y de sonidos de animales (a menudo denominado ser “muerto en el Espíritu” o “ebrio en el Señor”), comenzó a producirse entre los congregantes.

The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.

شرکاء نے ہنسی اور دیگر ظہوروں کو روحُ القدس کی حضوری اور عمل سے منسوب کیا، جس کے نتیجے میں اس مظہر کو بیان کرنے کے لیے “مقدس ہنسی” کی اصطلاح استعمال ہونے لگی۔ ٹورنٹو ایئرپورٹ وائن یارڈ چرچ میں احیا کی یہ مجالس دنیا بھر سے توجہ اور آنے والوں کو کھینچ لائیں، اور یوں یہ تحریک دوسرے گرجوں اور برادریوں تک پھیل گئی۔ لوگ دنیا بھر سے اس ہنسی کا تجربہ کرنے کے لیے آتے تھے، اور جب وہ اپنے مقامی گرجوں میں واپس لوٹتے، تو اکثر وہ گرجے بھی پھر انہی شیطانی ظہوروں کا مظہر بننے لگتے تھے۔

Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.

پت رابرتسن در سال ۱۹۶۰ شبکهٔ پخش مسیحی (CBN) را بنیان نهاد. CBN یکی از نخستین شبکه‌های تلویزیونیِ اختصاص‌یافته به برنامه‌های مسیحی بود و در رشد صنعت پخش مسیحی در ایالات متحده نقشی چشمگیر ایفا کرد. این شبکه در طول سال‌ها دامنهٔ دسترسی و نفوذ خود را از طریق تلویزیون، رادیو و رسانه‌های دیجیتال گسترش داده و به یکی از بزرگ‌ترین سازمان‌های رسانه‌ای مسیحی در جهان تبدیل شده است.

In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.

در سال ۱۹۸۸، او ائتلاف مسیحی را بنیان نهاد و برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده نامزد شد. ریشهٔ باورهای او به «جنبش اصلاح ملی» و «اتحادیهٔ روز خداوند» بازمی‌گردد. هر دوی این سازمان‌ها در سال ۱۸۸۸ آغاز شدند و بر پایهٔ اصول مسیحی، از اصلاحات اجتماعی گوناگون حمایت می‌کردند؛ از جمله منع مصرف الکل، حق رأی زنان، و رعایت سَبَّت (یکشنبه) به‌عنوان روزی برای استراحت و عبادت. این جنبش تحت تأثیر پروتستانیسم انجیلی بود و می‌کوشید «ملتی مسیحی» را که بر اساس اصول کتاب‌مقدسی هدایت شود، برقرار سازد. رابرتسون نمایندهٔ همان اصولی بود که هم «جنبش اصلاح ملی» و هم «اتحادیهٔ روز خداوند» نمایندگی می‌کردند. از همین رو، او همچنین دانشگاه ریجنت را تأسیس کرد.

Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.

پت رابرتسون در سال ۱۹۷۷ دانشگاه ریجنت را در هماهنگی با آموزۀ کاتولیکی‌ای که ویلیام میلر با آن به‌طرزی چنین جسورانه مخالفت کرده بود، تأسیس کرد. کاتولیسیسم و پروتستانتیسم مرتد از یک روش‌شناسی شیطانیِ کتاب‌مقدسی استفاده می‌کنند که، در میان دیگر ثمرات ناپاک، این باور را پدید می‌آورد که پیش از آن‌که عیسی عملاً بازگردد، هزار سال صلح برقرار خواهد بود. رابرتسون بر این باور است که دانشگاه او مردان و زنانی را تربیت می‌کند تا کسانی باشند که حکومت هزارسالۀ مسیح را در طول هزارهٔ کتاب‌مقدسی اداره خواهند کرد. اصطلاح «ریجنت» به کسی اطلاق می‌شود که به‌عنوان نماینده یا نایبِ یک حاکم یا پادشاه، هنگامی که او در کشور حضور ندارد، عمل می‌کند.

Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.

پیش از «زمانِ آخر» در سال ۱۹۸۹، و دست‌کم از سال ۱۹۶۰ به بعد، همتایانِ معاصرِ سازمان‌هایی که در سال ۱۸۸۸ برای قانون‌گذاریِ یکشنبه فشار می‌آوردند، در صحنۀ تاریخ پدیدار شدند. پس از ۱۹۸۹، تجلیاتِ شیطانی هر سه عنصرِ قلمروِ دینیِ اژدها، وحش، و نبیِ کاذب را به لرزه درآورد. عیسی همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ یک چیز یکسان می‌شمارد، و سال ۱۹۸۹، یعنی «زمانِ آخر» در آیۀ چهلِ دانیال یازدهم، دورۀ نبوی‌ای را آغاز می‌کند که در قانونِ یکشنبۀ قریب‌الوقوعِ آیۀ چهل‌ویک به پایان می‌رسد. هنگامی که آن قانونِ یکشنبه فرا رسد، شیطان ظاهر می‌شود تا مسیح را «جعلِ شخصیت» کند، و عملِ فریبندۀ تاج‌گذارِ او، همراه با معجزات و شفاها، آغاز می‌گردد.

The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.

تاریخی که آن دورهٔ نبوی را آغاز می‌کند، کاری از یک جنبش پروتستان مرتد را معرفی می‌نماید که به قانون یکشنبه می‌انجامد؛ قانونی که سال ۱۹۸۹، یعنی آغاز آن دوره، مَثَلِ آن بود. در سال ۱۹۸۹، «دیوارِ» «پردهٔ آهنین» فرو ریخت، و در پایان این دوره «دیوارِ جدایی کلیسا و دولت» فرو می‌ریزد. آغاز این دوره، دو رئیس‌جمهور نخست از هشت رئیس‌جمهور نهایی را مشخص می‌سازد. آغاز، غلبهٔ پاپیّت بر دشمن خود، یعنی الحاد در اتحاد جماهیر شوروی، را نشان می‌دهد، و پایان، غلبهٔ پاپیّت بر دشمن خود، یعنی پروتستانیسم در ایالات متحده، را مشخص می‌سازد. آغاز، نخستینِ آن هشت رئیس‌جمهور (یک جمهوری‌خواه) را معرفی می‌کند که با ضدّمسیحِ نبوت کتاب‌مقدسی دست اتحاد می‌دهد، و پایان، واپسینِ آن هشت رئیس‌جمهور را نشان می‌دهد که با ضدّمسیحِ نبوت کتاب‌مقدسی دست اتحاد می‌دهد. آن رئیس‌جمهور نخست، مسئول فرو افکندن دیوار دانسته می‌شود، و آن رئیس‌جمهور آخر کسی است که دیوار را بنا خواهد کرد.

In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.

در سال ۱۹۶۰، تا زمانِ پایان در ۱۹۸۹، جنبشِ اصلاحِ ملّیِ معاصر آغاز شد. پس از انتخابات، معجزاتِ شیطانی آغاز گردید. پیش از قانونِ یکشنبه، آخرین ظهورِ اصلاح‌طلبانِ ملّی بار دیگر سرِ سیاسیِ خود را برخواهد افراشت. در هنگامِ قانونِ یکشنبه، زمانِ کار شگفت‌آورِ شیطان فرا رسیده است. پیش از قانونِ یکشنبه، به ضرورتِ نبوی، داوری‌هایی لازم خواهد بود که نه تنها رفاهِ ملّیِ ایالات متحده را از میان بردارد، بلکه آن داوری‌ها نیز به ضرورتِ نبوی باید چنان شدید و هولناک باشند که آن منطق برقرار گردد که به کسانی در آخرین جنبشِ اصلاحِ ملّی، یعنی ملّی‌گرایانِ مسیحی، امکان دهد سببِ آن داوری‌ها را در شهروندانی شناسایی کنند که آنچه را «روزِ خداوند» می‌خوانند، حرمت‌شکنی می‌کنند.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالۀ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.

> “اگر قوم ما در همان حالتِ بی‌قیدی و سستی که در آن بوده‌اند ادامه دهند، خدا نمی‌تواند روح خود را بر ایشان فرو ریزد. آنان برای همکاری با او آماده نیستند. نسبت به اوضاع بیدار نیستند و خطرِ تهدیدکننده را درک نمی‌کنند. اکنون باید، بیش از هر زمان دیگر، نیاز خود را به هشیاری و اقدامِ هماهنگ احساس کنند.”

> “The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.

> "کارِ ویژهٔ فرشتهٔ سوم آن‌گونه که اهمیتش اقتضا می‌کرد دیده نشده است. مقصود خدا این بود که قوم او بسیار جلوتر از جایگاهی باشند که امروز در آن قرار دارند. اما اکنون، هنگامی که زمان آن فرارسیده است که به عمل برخیزند، هنوز باید برای آن آمادگی حاصل کنند. وقتی مصلحان ملی شروع کردند به پیش نهادن اقداماتی برای محدود ساختن آزادی دینی، مردان پیشرو ما می‌بایست نسبت به اوضاع هشیار می‌بودند و با جدیت بسیار برای خنثی کردن این تلاش‌ها کار می‌کردند. بر وفق ترتیب خدا نبوده است که نور از قوم ما دریغ داشته شود—همان حقیقتِ حاضر که ایشان برای این زمان بدان نیاز داشتند. همهٔ خادمان ما که پیام فرشتهٔ سوم را اعلام می‌کنند، حقیقتاً درک نمی‌کنند که آن پیام از چه تشکیل شده است. نهضت اصلاح ملی از سوی برخی چنان کم‌اهمیت تلقی شده است که لازم ندانسته‌اند توجه چندانی به آن مبذول دارند، و حتی احساس کرده‌اند که با چنین کاری وقت خود را صرف مسائلی می‌کنند که جدا از پیام فرشتهٔ سوم است. خداوند برادران ما را بیامرزد که بدین‌سان همان پیغام مخصوص این زمان را تفسیر کرده‌اند."

> “The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.

> مردم باید نسبت به خطرات زمان حاضر بیدار و هوشیار شوند. دیده‌بانان در خواب‌اند. ما سال‌ها عقب مانده‌ایم. بگذارید دیده‌بانانِ اصلی ضرورت فوریِ مراقبت از خویشتن را احساس کنند، مبادا فرصت‌هایی را که برای دیدن خطرات به آنان داده شده است از دست بدهند.

> “If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.

> «اگر مردان پیشرو در کنفرانس‌های ما اکنون پیامی را که خدا برای ایشان فرستاده است نپذیرند و برای عمل همسو و آماده نشوند، کلیساها زیانی عظیم خواهند دید. هنگامی که دیده‌بان، با دیدنِ شمشیرِ در راه، کرنا را با آوایی روشن به صدا درآورد، مردم در سراسر صف، آن هشدار را بازتاب خواهند داد، و همگان فرصت خواهند داشت خود را برای نبرد مهیا سازند. اما بسی اوقات، رهبر با تردید ایستاده است، چنان‌که گویی می‌گوید: “مبادا بیش از اندازه شتاب کنیم. ممکن است اشتباهی در میان باشد. باید مواظب باشیم که هشدارِ کاذب برنینگیزیم.” همین تردید و بی‌اطمینانیِ او خود فریاد برمی‌آورد: “صلح و سلامتی.” هیجان‌زده نشوید. هراسان مباشید. از مسئلهٔ این اصلاحیهٔ دینی بسیار بیش از آنچه لازم است ساخته‌اند. این آشوب و تحریکات همه فروخواهد نشست.” بدین‌سان او عملاً پیامی را که از جانب خدا فرستاده شده است انکار می‌کند، و هشداری که برای برانگیختن کلیساها طراحی شده بود، از انجام کار خود بازمی‌ماند. کرنای دیده‌بان آوایی روشن نمی‌دهد، و مردم برای جنگ آماده نمی‌شوند. دیده‌بان برحذر باشد، مبادا به‌سبب تردید و درنگ او، جان‌ها به هلاکت واگذار شوند، و خون ایشان از دست او مطالبه گردد.»

> “We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?

> «ما سالیان بسیار در انتظار وضع قانونی دربارهٔ یک‌شنبه در سرزمین خود بوده‌ایم؛ و اکنون که این جنبش درست بر ما فرود آمده است، می‌پرسیم: آیا قوم ما در این امر وظیفهٔ خود را انجام خواهند داد؟ آیا نمی‌توانیم در برافراشتنِ عَلَم و در فراخواندن به پیشاپیشِ صحنهٔ کسانی که برای حقوق و امتیازات دینی خود حرمت قائل‌اند، یاری رسانیم؟ زمان به‌سرعت نزدیک می‌شود که آنان که اطاعت از خدا را بر اطاعت از انسان برمی‌گزینند، وادار خواهند شد سنگینیِ دستِ ستم را احساس کنند. آیا پس در آن هنگام، با خاموش ماندن، خدا را بی‌حرمت سازیم، در حالی که فرامین مقدس او پایمال می‌شوند؟»

> “While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.

> «در حالی که جهانِ پروتستان با موضع خود به روم امتیاز می‌دهد، بیایید بیدار شویم تا وضعیت را دریابیم و نبردی را که پیشِ روی ماست در ابعاد حقیقی آن بنگریم. اکنون بگذارید دیده‌بانان آواز خویش را بلند کنند و پیامی را که حقیقتِ حاضر برای این زمان است اعلام نمایند. بگذارید به مردم نشان دهیم که در تاریخ نبوی در کجا قرار داریم و بکوشیم روحِ پروتستانیسمِ راستین را برانگیزیم، تا جهان را به درکی از ارزشِ امتیازاتِ آزادیِ دینی که تا این زمانِ دراز از آن برخوردار بوده است بیدار سازیم.»

> “God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.

> «خدا ما را فرا می‌خواند که بیدار شویم، زیرا پایان نزدیک است. هر ساعتِ درگذر، ساعتی از فعالیت در بارگاه‌های آسمانی است تا قومی بر زمین آماده شوند که در صحنه‌های عظیمی که به‌زودی بر ما گشوده خواهد شد، نقشی ایفا کنند. این لحظاتِ گذرا، که نزد ما چندان کم‌ارزش می‌نمایند، از مصالح جاودانی سنگین‌بارند. آن‌ها سرنوشت جان‌ها را برای حیات جاودان یا مرگ ابدی شکل می‌دهند. سخنانی که امروز در گوش مردم بر زبان می‌آوریم، اعمالی که انجام می‌دهیم، و روحِ پیامی که حمل می‌کنیم، یا بوی خوشِ حیات برای حیات خواهد بود یا بوی مرگ برای مرگ.»

> “My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.

> «ای برادران من، آیا درمی‌یابید که نجات خودِ شما، همچنان که سرنوشتِ جان‌های دیگر، به آمادگی‌ای بستگی دارد که اکنون برای آزمایشِ پیشِ رویِ ما فراهم می‌کنید؟ آیا آن شدتِ غیرت، آن دینداری و فداکاری را دارید که شما را قادر سازد هنگامی که مخالفت بر ضد شما برانگیخته شود، استوار بایستید؟ اگر خدا هرگز به‌واسطهٔ من سخن گفته باشد، زمانی فرا خواهد رسید که شما را در برابر شوراها حاضر خواهند کرد، و هر موضعِ حقیقتی که بدان پایبندید، به‌سختی مورد انتقاد قرار خواهد گرفت. زمانی که اکنون بسیاری می‌گذارند به هدر رود، باید صرف آن مأموریتی شود که خدا برای آماده ساختنِ ما جهتِ بحرانِ نزدیک‌شونده به ما سپرده است.» Testimonies, volume 5, 714–716.

Back to Articles