Article

# کتاب یوئیل اور لاؤدِکیہ کی ساتویں دن کی ایڈونٹسٹ کلیسیا — نمبر تینتالیس

چهل‌وسه

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

نماد هشتاد کاهنِ انسانی در اتحاد با کاهن اعظمِ الهی، عدد «81» است؛ و در همین‌جاست که رؤیای میلر را در کتاب Early Writings می‌یابیم. در مکاشفه «81» درمی‌یابیم که هنگامی که واپسین مُهر از همه برداشته می‌شود، در آسمان به مدت نیم ساعت سکوت برقرار می‌گردد. حبقوق 2:20 می‌گوید که چون خداوند در هیکل مقدس خویش است، تمامی زمین باید خاموش بماند.

> اور جب اُس نے ساتویں مُہر کھولی تو آسمان پر تقریباً آدھے گھنٹے تک خاموشی رہی۔ مکاشفہ 8:1۔

برداشته شدنِ مُهر هفتم در طی سی روز واقع می‌شود، زیرا آن مُهرِ نهایی است. در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، استخوان‌های حزقیال فرایندِ رستاخیز را آغاز کردند. سپس مسیح به مدت چهل روز به تعلیم آغاز کرد. آن تاریخ پایانِ ۱٬۲۶۰ روز از زمانِ نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ را مشخص کرد، و یوحنا در مکاشفهٔ یازدهم به ما اعلام می‌کند که باید هیکل را اندازه بگیریم، اما صحنِ بیرونی را واگذاریم. صحنِ بیرونی در پایانِ پراکندگی به پایان می‌رسد، زیرا یوحنا به ما می‌گوید که ۱٬۲۶۰ روز به امت‌ها داده شده است، که همان صحنِ بیرونی هستند. هنگامِ اندازه‌گیری، آن تاریخ باید کنار گذاشته شود.

هنگامی که میلر بیدار می‌شود و مردِ خاک‌روب را می‌بیند، اتاق خالی است، و همان‌گونه که صدای خود را بلند می‌کند، میلر همچنان در بیابان است. از تاریخ رستاخیز تا اندکی پیش از قانون یکشنبه، مسیح معبدِ صد و چهل و چهار هزار را برپا می‌سازد، چنان‌که در چهل و شش سالِ از ۱۷۹۸ تا ۱۸۴۴ چنین کرد.

هنگامی که او آغاز به تعلیم می‌کند، در معبد خویش مشغول کار است، به‌ویژه در طی آن سی روز. آنگاه فرشتگان به مدت سی دقیقه خاموش می‌مانند، در حالی که او کاهنان خویش، یعنی آن سیصد واعظ میلریتی، یا سپاه خویش، یعنی سیصد تنِ جدعون، را تعلیم می‌دهد، یا در حالی که سیصد نمودار 1843 را منتشر می‌سازد؛ و همهٔ اینها را در طی آن سی روز، از پایانِ نانِ فطیر تا پیامِ کرناها، انجام می‌دهد. او کفِ اتاق میلر را جارو می‌کند، اما آن کف از آنِ اوست، پس اتاق میلر معبد اوست. او کارِ محو کردنِ نهاییِ یا گناهان یا نام‌های کسانی را که به عنوان نامزدهایی برای بودن در زمرهٔ یکصد و چهل و چهار هزار نفر فراخوانده شده بودند، به انجام می‌رساند.

پیام شیپور که پنج روز پیش از عروج و ده روز پیش از داوری می‌آید، سنگ محک است. آنچه در طی آن سی دقیقه که آسمان خاموش است، یا در طی آن سی روزِ تعلیم مسیح به کاهنان رخ می‌دهد، پیشاپیش دو طبقه را پدید آورده است، آنگاه که مُهر در خلال سه گامِ شیپور، عروج، و داوری نقش می‌بندد. دیدن این امر ساده است.

اگر شما به آن نقطه‌ای برسید که باید پیام شیپور را به صدا درآورید، و از به صدا درآوردن پیام خودداری کنید—شکست می‌خورید.

سه گامِ «شیپور، عروج و داوری» یک نشانهٔ راه در سه گام است، همان‌گونه که در آغازِ تاریخ، یک نشانهٔ راه با «مرگ، دفن و رستاخیز» نمایانده شد. آزمونِ سه‌مرحله‌ای در پایان، محکِ نهایی است که پنج روز پیش از قانون یکشنبهٔ پنتیکاست قرار دارد.

رستاخیز کے پانچ دن بعد عیدِ فطیر کا اختتام آ پہنچتا ہے، اور وہ مقدس اجتماع 2024 کے پہلے اور بنیادی امتحان کی نشان دہی کرتا ہے۔ کیا آپ آسمان کی روٹی کھائیں گے یا انسانی استدلال کی روٹی؟ یہ امتحان 2024 میں آ پہنچا، اور اس کی تمثیل آدم و حوا، نمرود، ہارون، یربعام، قورح اور اس کے باغیوں، میلرائیٹ تاریخ کے پروٹسٹنٹس، جان ہاروی کیلاگ کی الفا بغاوت، 1888 کی بغاوت، اور یقیناً 9/11 کی بغاوت کی بنیادی سرکشیوں میں پہلے سے دکھائی گئی تھی۔ قابیل کی بنیادی سرکشی، ان تمام بنیادی بغاوتوں کی پوری سلسلہ وار تاریخ میں، اپنے بھائی کے خلاف حسد کے مسئلے کو ظاہر کرتی ہے۔

بنیادی بغاوت کی تمام مثالیں خدا کے خلاف بغاوت ہیں، لیکن بعض—جیسے 1888 کے باغی، اور قورح کے باغی—اس حقیقت کو بھی شامل کرتی ہیں کہ برگزیدہ قاصد خود آزمائش کا حصہ ہوتا ہے۔ دانی ایل 11:14 میں اس شناخت کو رد کرنا کہ رؤیا کو قائم کرنے والی روم ہے، پیغام اور قاصد دونوں کے انکار کے مترادف ہے۔ یہ آزمائش بنیادی نوعیت کی ہے، کیونکہ نہ صرف فادر ملر نے آیت چودہ کے لٹیروں کی شناخت روم کے طور پر کی، بلکہ ملر کے بیٹے نے بھی۔

پنج روز پس از رستاخیزِ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، خدمتِ تعلیمیِ آماده‌سازِ میلر به‌دستِ آن یگانه‌ای سپرده شد که پس از یوحنا می‌آمد. به‌مدت سی روز، تعلیمِ ویژه به پرستش‌کنندگان در هیکل، «رو در رو» از سوی مسیح داده می‌شد. آن آمادگی برای مهیا ساختنِ کهانتی متشکل از ۸۰ نفر بود تا پیامِ هشدارِ عیدِ شیپورها را اعلام کنند.

آن آمادگیِ سی‌روزه از یک آزمونِ بنیادینِ نخست در آغاز، و یک آزمونِ دومِ معبد در پایان تشکیل می‌شود. آزمونِ دومِ معبد پیش از آن‌که شیپورها نواخته شوند به انجام می‌رسد، و ازاین‌رو این جزئیات در رؤیای میلر بدان‌گونه به تصویر کشیده شده است که مسیح جواهرات را در صندوقچه افکند. پس از آن‌که او این کار را انجام می‌دهد، میلر را دعوت می‌کند که «بیا و ببین». از هشدارِ شیپور، تا عروج به‌سوی داوری، عَلَم پیش از قانونِ یکشنبه برافراشته می‌شود. همهٔ جواهرات در معبد هستند، پیش از آن‌که میلر فراخوانده شود که «بیا و ببین»، و آن‌گاه که آن دو شاهد در ابرها بالا برده می‌شوند، دشمنانشان ایشان را می‌بینند.

ان کی 2020 میں اسلام کی طرف سے ایک حملے کی پیش گوئی جو پوری نہ ہو سکی، تصحیح کے بعد دوبارہ دہرائی جائے گی، جس طرح اسنو کی حقیقی نصف‌شب کی پکار دہرائی گئی تھی۔ میلر کے پاس ایک فہم تھا جسے اُس نے نصف‌شب کی پکار کے طور پر شناخت کیا، لیکن سموئیل اسنو نے میلر کے نصف‌شب کی پکار کے پیغام کی تصحیح کی، اور اسی سبب میلرائی تاریخ میں اسنو کے نصف‌شب کی پکار کے پیغام کو “حقیقی” نصف‌شب کی پکار کا پیغام کہا جاتا ہے۔ نصف‌شب کی پکار کا پیغام ایک ایسا پیغام ہے جس کی تصحیح کی گئی ہے، اور جو اسی تصحیح کے ذریعے قوت پاتا ہے۔

> «مایوس‌شدگان از روی کتاب‌مقدس دریافتند که در زمانِ درنگ قرار دارند و باید با شکیبایی در انتظار تحقق رؤیا بمانند. همان شواهدی که آنان را بر آن داشت تا در سال 1843 در انتظار خداوندِ خویش باشند، ایشان را به این امید رهنمون شد که او را در سال 1844 انتظار کشند.» Early Writings, 247.

یہ مظہر 1840 سے 1844 کے عرصہ کے اختتام پر بھی ظاہر ہوا، اور آغاز میں بھی ظاہر ہوا۔ جوشیا لِچ نے 1840 میں اسلام کی ایک تکمیل کی پیش گوئی کی۔ اُس نے اپنی پیش گوئی 1838 میں عوامی ریکارڈ پر درج کی، اور پھر 11 اگست 1840 سے دس دن پہلے اُس کی تصحیح کی۔ اس تصحیح شدہ پیش گوئی کی تکمیل نے پہلے فرشتے کے پیغام کو قوت بخشی۔ دوسرا پیغام آدھی رات کی پکار کے تصحیح شدہ پیغام کے ذریعے تقویت یافتہ ہوا۔ ایک ہی تاریخ کے دو گواہ، جو ایک الفا گواہ اور ایک اومیگا گواہ ہیں۔ وہ مل کر ایک ایسے پیغام کے تقویت یافتہ ہونے کی نشان دہی کرتے ہیں جو ایک سابقہ پیغام کی تصحیح پر مبنی ہو۔

الفا نبوّتی را دربارهٔ اسلام مشخص می‌کند و اومگا نبوّتی را دربارهٔ درِ بسته مشخص می‌سازد. سطر بر سطر، اسلام در ۱۸۴۰ و درِ بسته در ۱۸۴۴، اسلام و درِ بسته را به‌عنوان پیامِ فریادِ نیمه‌شب مشخص می‌کنند. در آغازِ این پیام، اسلام رها می‌شود، همان‌گونه که در ورودِ ظفرمندانهٔ مسیح. در آن نقطه، درِ مثلِ ده باکره بسته می‌شود، همان‌گونه که در بر داوریِ خانهٔ خدا بسته می‌شود. در پایانِ این پیام، اسلام بار دیگر ضربه می‌زند، در حالی که در بر ایالات متحده بسته می‌شود.

دیدن این نکته اهمیت دارد که خطی که لاویان بیست‌وسه پدید می‌آورد، سه گامِ فِصح را در آغاز و سه گامِ کاهنان را در پایان مشخص می‌سازد. کاهنان در هنگام قانون یکشنبه به‌عنوان هدیه‌ای برکشیده می‌شوند، اما پیش از آن رویداد تطهیر می‌گردند. هنگامی که ایشان برکشیده می‌شوند، عَلَم هستند؛ و هنگامی که مسیح در آن سه گام در آغاز خط برکشیده شد، همهٔ جهان را به‌سوی خویش جذب کرد. برکشیده شدنِ صد و چهل و چهار هزار، پایانِ خطی است که با برکشیده شدنِ مسیح آغاز شد. هم در آغاز و هم در پایان، یک نشانهٔ راهِ متشکل از سه گام مشخص شده است.

سه گام در آغاز که به‌دنبال آن پنج روز می‌آید، و سه گام در پایان که به‌دنبال آن پنج روز می‌آید. از آن نقطه به بعد، روایت دربارهٔ جماعت عظیم است، زیرا که کهانت به‌عنوان عَلَمِ صد و چهل و چهار هزار برقرار شده است. هفت روزِ عید خیمه‌ها دوره‌ای برای امّت‌هاست. اگر زمانِ امّت‌ها را که با قانون یکشنبه آغاز می‌شود کنار بگذاریم، و نیز سه روز و نیم را که در سال ۲۰۲۳ پایان یافت کنار بگذاریم، آنگاه هیکلِ صد و چهل و چهار هزار را خواهیم داشت که در درونِ پنجاه روزِ فصلِ پنتیکاست از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ تا قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به تصویر کشیده شده است.

قیامت سے کنواریوں کے لیے پانچ دن، اور اس کے بعد کاہنوں کے لیے تیس دن۔ پھر کنواریوں کی جانب سے نرسنگے کے پیغام کے پانچ دن، جو ان کے عروج پر ختم ہوتے ہیں جب چالیس دن پورے ہو جاتے ہیں، اس کے بعد عدالت تک پانچ دن، اور پھر اتوار کے قانون تک پانچ دن۔ کنواریوں کی علامت کے طور پر عدد "5" ایک لاکھ چوالیس ہزار کے نقشِ قدم کو ظاہر کرتا ہے، جو کنواریاں ہیں اور جو کاہن بھی ہیں۔

در خلال سی روزِ تعلیم، مُهرِ نهایی و هفتم برداشته می‌شود، و در همان دوره است که میلر می‌بیند جواهرات بازگردانده می‌شوند. «بیا و ببین» نمادی است مبتنی بر چهار مُهر نخست؛ از این‌رو، هنگامی که مُهر هفتم گشوده شد، به میلر گفته شد: «بیا و ببین»، اما فرشتگان در آسمان همگی فقط در سکوت نظاره می‌کنند. رؤیای میلر مُهر شدنِ جواهراتی را مشخص می‌سازد که همان صد و چهل و چهار هزار نفر هستند، و در عین حال جواهراتی را نیز معین می‌کند که همان پیامِ فریادِ نیمه‌شب‌اند. آن پیام، قدرت را به باکره‌ها منتقل می‌کند که مُهر شدن را به انجام می‌رساند، و مردِ برسِ غبارروبی کسی را مشخص می‌سازد که هم پیام‌آوران و هم پیام را در اختیار و تحت کنترل دارد.

۲۰۲۴ بیانگر آزمونِ بنیادی است، و اکنون در ۲۰۲۶ آزمونِ هیکل فرا رسیده است. ما اکنون در دورهٔ سی‌روزه‌ای هستیم که مسیح در آن تعلیم می‌دهد، و نشناختنِ این واقعیت致ی است.

تشخیصِ پیغام اور پیغامبر کو پہچاننا اُس بنیادی آزمائش کا ایک جزو تھا جس کی نمائندگی روم کے ذریعے رؤیا کے قائم کیے جانے سے ہوتی ہے، اور یہی بات ایلیاہ اور اخاب کی حکایت کا بھی ایک عنصر ہے۔

> اور آساہ بادشاہِ یہوداہ کے اڑتیسویں سال میں عمری کا بیٹا اخی اب اسرائیل پر بادشاہی کرنے لگا؛ اور عمری کے بیٹے اخی اب نے سامریہ میں اسرائیل پر بائیس برس حکومت کی۔ اور عمری کے بیٹے اخی اب نے اُن سب سے بڑھ کر جو اُس سے پہلے تھے، خداوند کی نظر میں بدی کی۔ اور یوں ہوا کہ گویا نباط کے بیٹے یربعام کے گناہوں میں چلنا اُس کے لیے ایک ہلکی سی بات تھی، سو اُس نے صیدونیوں کے بادشاہ اِتبعل کی بیٹی ایزبل کو اپنی بیوی بنایا، اور جا کر بعل کی عبادت کرنے اور اُسے سجدہ کرنے لگا۔ اور اُس نے بعل کے لیے بعل کے اُس گھر میں، جسے اُس نے سامریہ میں بنایا تھا، ایک مذبح تعمیر کیا۔ اور اخی اب نے ایک یسیرت بھی بنائی؛ اور اخی اب نے اُن سب اسرائیلی بادشاہوں سے زیادہ، جو اُس سے پہلے ہو گزرے تھے، خداوند اسرائیل کے خدا کو غضب ناک کیا۔ اُس کے ایام میں بیت ایل کے حئی ایل نے یریحو کو پھر آباد کیا: اُس نے اُس کی بنیاد اپنے پہلوٹھے ابیرام کی قیمت پر ڈالی، اور اُس کے پھاٹک اپنے سب سے چھوٹے بیٹے سجوب کی قیمت پر قائم کیے، خداوند کے اُس کلام کے مطابق جو اُس نے نون کے بیٹے یشوع کی معرفت فرمایا تھا۔ اور ایلیاہ تشبی، جو جِلعاد کے باشندوں میں سے تھا، نے اخی اب سے کہا، زندہ ہے خداوند اسرائیل کا خدا، جس کے حضور میں کھڑا ہوں، اِن برسوں میں نہ شبنم پڑے گی اور نہ مینہ، مگر میرے کہنے سے۔ 1 سلاطین 16:29–17:1۔

اعدادِ وابستہ با اخاب نیز بر سیاقِ این متن می‌افزایند. «سی و هشت» نمایانگرِ «برخاستن» است. به اسرائیل فرمان داده شد که در سالِ سی و هشتم «برخیزد» و به سرزمینِ موعود داخل شود.

> اکنون برخیزید، گفتم، و از نهر زارِد بگذرید. پس از نهر زارِد گذشتیم. و مدتی که از قادش‌برنیع روانه شدیم تا از نهر زارِد عبور کردیم، سی و هشت سال بود؛ تا آنکه تمامی نسل مردان جنگی از میان اردوگاه نابود شدند، چنان‌که خداوند برای ایشان قسم خورده بود. تثنیه ۲:۱۳، ۱۴.

عیسی آن مردِ فلج را که سی‌وهشت سال داشت، شفا داد، آنگاه که به او فرمود: «برخیز.»

> اور وہاں ایک شخص تھا جو اڑتیس برس سے بیماری میں مبتلا تھا۔ جب یسوع نے اسے پڑا ہوا دیکھا، اور جان لیا کہ وہ مدتِ دراز سے اسی حالت میں ہے، تو اُس نے اُس سے کہا، کیا تو شفا پانا چاہتا ہے؟ اُس ناتواں آدمی نے اُسے جواب دیا، اے آقا، میرے پاس کوئی آدمی نہیں کہ جب پانی ہلایا جائے تو مجھے حوض میں اُتار دے؛ بلکہ جب تک میں آتا ہوں، کوئی اور مجھ سے پہلے اُتر جاتا ہے۔ یسوع نے اُس سے کہا، اُٹھ، اپنی چارپائی اُٹھا، اور چل پھر۔ اور وہ آدمی فوراً شفا پا گیا، اور اپنی چارپائی اُٹھا کر چلنے پھرنے لگا؛ اور اُس روز سبت کا دن تھا۔ یوحنا 5:5–9۔

جوسایا لیچ در سال 1838 پیشگویی‌ای کرد که آن را در سال 1840 دقیق‌تر ساخت. سال سی‌وهشتمی که موسی در تثنیه به آن اشاره می‌کند، همان سال چهلم نیز بود. فرایند دومرحله‌ای جوسایا لیچ با احیای دومرحله‌ای همنام او، پادشاه یوشیا، همسو بود. اعداد 38 و 40 در نسبت با یکدیگر، نمایانگر برخاستن‌اند؛ همان چیزی که برای دو شاهد رخ می‌دهد هنگامی که به ابرها بالا برده می‌شوند.

با لیچ، برافراشته شدن به‌وسیلهٔ پیام اسلامِ وایِ دوم تحقق یافت. آن برافراشته شدنی که با عروج مسیح مشخص می‌شود، پس از پیام شیپورِ اسلام فرا می‌رسد. آن دو گام نخستِ راه‌نشانِ شیپور، عروج و داوری، به‌وسیلهٔ لیچ نمونه‌وار گردید؛ و دو گام او نیز به‌وسیلهٔ احیا و اصلاحِ دو مرحله‌ایِ یوشیای پادشاه نمونه‌وار شده بود. در تثنیه، فرمان این بود که برخیزند و به سرزمین موعود بروند، و برافراشتنِ عَلَم در قانون یک‌شنبه همان وعدهٔ عیناً یکسان است.

آخاب بیست و دو سال سلطنت کرد؛ بنابراین او در دوره‌ای سلطنت می‌کند که در آن الوهیت با انسانیت متحد می‌گردد، و این همان دورهٔ سی روزه‌ای است که پیش از پیام شیپور قرار دارد. آخاب همان ترامپ است که در آینده‌ای بسیار نزدیک با ایزابل ازدواج خواهد کرد. در دورهٔ ترامپ، تنها ایلیا پیامی از باران دارد. این حقیقت بنیادی است، زیرا حرکتِ صد و چهل و چهار هزار، حرکتِ روش‌شناسیِ «خط بر خط» است؛ و آن روش‌شناسی بر این حقیقت بنیادی استوار است که جنبش اصلاحیِ صد و چهل و چهار هزار، به‌وسیلهٔ هر جنبش اصلاحیِ تاریخ مقدس، نمونه‌سازی شده است. در هر یک از آن جنبش‌ها، رهبران بخشی از فرایند آزمون بودند. هر بار.

اَخآب، هفتمین پادشاه از یَربعام است، و ما بارها نشان داده‌ایم که اَخآب نمایانگر وضعیتی است در هنگام بحرانِ قانونِ یک‌شنبه. همچنین نشان داده‌ایم که کلیسای لائودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روزِ هفتم در سال 1863 اَریحا را از نو بنا کرد، و این کار برای خاندانِ وایت به بهای از دست رفتنِ بزرگ‌ترین و کوچک‌ترین پسرانشان تمام شد، و بدین‌سان نمونه‌ای از اَریحا در زمانِ قانونِ یک‌شنبه گردید. سال 1863 نمونه‌ای از قانونِ یک‌شنبه است.

یہ عبارت اُس زمانے کی شناخت کرنے والی علامتوں سے معمور ہے کہ وہ ایک لاکھ چوالیس ہزار کی مہر لگائے جانے کی مدت ہے، اور اُس زمانی عرصے میں حَبَقُّوق کی 1843 کی تختی پر رکھی گئی ایک سچائی کے بارے میں ملر کی فہم کو رد کرنا بنیادی بغاوت ہے؛ اور اس میں، عین اُسی بہانے کے تحت جس کے ساتھ قورح کے باغیوں اور 1888 کے باغیوں نے یہ دعویٰ کیا تھا کہ ساری جماعت مقدس ہے، خدا کے برگزیدہ قاصد کو نظرانداز کرنا بھی شامل ہے۔

ما اکنون در آزمونِ هیکل هستیم، هنگامی که پنجره‌های آسمان، همراه با دری تدبیری، گشوده می‌شوند. این درِ تدبیری، انتقالِ کاهنان را از لائودیکیه به سوی کاهنانِ فیلادلفیا نشان می‌دهد. این، جداییِ جواهراتِ بدل و حقیقیِ رؤیای میلر را مشخص می‌سازد. پنجره‌ها لعنت یا برکت را معین می‌کنند. ملاکی باب سه، این آزمون را بر بازگشت مبتنی می‌سازد. رؤیای میلر بر احیای هم کهانت و هم پیام تأکید می‌ورزد. مکاشفه نوزده، سپاهِ خداوند را معرفی می‌کند که هنگامی برانگیخته می‌شود که پیشگوییِ پیامی شیپوری دربارهٔ اسلام به انجام رسیده باشد.

وہ آزمائش جو نرسنگی پیغام کی کسوٹی سے پہلے آتی ہے، دوسری آزمائش ہے، اور وہ ہیکل کی آزمائش ہے۔ ملر کا خواب ایک تثنیہ پیدا کرتا ہے، اور یہ ہمیشہ دوسری آزمائش کے ساتھ وابستہ ہوتا ہے، کیونکہ ملر کا خواب جواہرات کو پیغامات اور پیامبروں دونوں کے طور پر استعمال کرتا ہے۔ ہیکل کی آزمائش میں آخری بارش کے ”لائن پر لائن“ طریقۂ کار کے اطلاق کا تقاضا شامل ہے۔ یہ کاہنوں سے تقاضا کرتی ہے کہ وہ پیغامات کو باہم ہم آہنگ کرنے کے لیے نبوت کی مختلف سطروں میں ہیکل کو دیکھیں۔ مٹی جھاڑنے والے آدمی کا بڑا صندوقچہ ایک لاکھ چوالیس ہزار کا ہیکل ہے، اور ملاکی کا خزانہ بھی یہی ہے۔ ہیکل کے سامان کا مرکز عہد کا صندوق ہے، جس کی طرف سایہ افگن کروبی مسلسل نگاہ رکھتے ہیں، اور یوں تمام مقدس ہستیوں کے مرکزِ توجہ پر زور دیا جاتا ہے۔ اس تاریخ میں مقدس لوگوں کو چاہیے کہ ہیکل کی طرف دیکھیں اور عہد کے صندوق میں نگاہ کریں۔

معبدِ یک‌صد و چهل و چهار هزار، موضوعِ لاویان بیست‌وسه است و خطّی تاریخی را ارائه می‌کند که در زمانِ مسیح، با آنچه خواهر وایت «فصلِ پنتیکاست» می‌نامد، تحقق یافت. از رستاخیز تا پنتیکاست، یا از 31 دسامبر 2023 تا قانونِ یکشنبه، خطّ نبویِ لاویان بیست‌وسه، معبدِ یک‌صد و چهل و چهار هزار را نمایندگی می‌کند. آن تاریخ با نشانه‌ای مشتمل بر سه گام آغاز می‌شود که در پیِ آن پنج روز می‌آید، و با نشانه‌ای مشتمل بر سه گام پایان می‌یابد که در پیِ آن پنج روز می‌آید. در میانهٔ تاریخ‌های آلفا و اومگا، سی روزِ مُهر زدنِ کاهنان قرار دارد. این خطّ کلی با سَبَتِ روزِ هفتم آغاز می‌شود و با سَبَتِ سالِ هفتم پایان می‌یابد. در این سطح، معبدِ یک‌صد و چهل و چهار هزار، آن کشتی است که 8 جان را به زمینِ نو ساخته‌شده حمل خواهد کرد، و نیز تابوتِ عهد است که دو فرشته بر آن سایه افکنده‌اند؛ همان‌گونه که آن دو سَبَت، بر معبدِ کَهَنتِ یک‌صد و چهل و چهار هزار، که با فصلِ پنتیکاست بازنمایی شده است، سایه می‌افکنند.

احبار تیئس و سه دربارهٔ کهانتِ یکصد و چهل و چهار هزار تن در طیِ ظهور نهاییِ فصلِ پنتیکاست است؛ فصلی که با قیامِ مسیح آغاز شد و تا پنجاه روز بعد، در روزِ پنتیکاست، ادامه یافت. فصلِ پنتیکاست هنگامی تثبیت می‌گردد که بیست و دو آیهٔ نخستِ احبار تیئس و سه با بیست و دو آیهٔ آخرِ آن هم‌تراز شود. رؤیای ویلیام میلر آشکار می‌سازد که جواهراتِ کلامِ خدا هم پیام‌اند و هم پیام‌آوران.

> «من فرصت‌های گران‌بهایی برای به‌دست آوردن یک تجربه داشته‌ام. من در پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم و سوم تجربه داشته‌ام. فرشتگان به‌صورت پروازکنان در وسط آسمان تصویر شده‌اند، در حالی که پیامی هشداردهنده را به جهان اعلام می‌کنند، و این پیام ارتباطی مستقیم با مردمی دارد که در روزهای آخر تاریخ این زمین زندگی می‌کنند. هیچ‌کس صدای این فرشتگان را نمی‌شنود، زیرا آنان نمادی هستند برای نمایاندن قوم خدا که در هماهنگی با عالمِ آسمان کار می‌کنند. مردان و زنانی که به‌وسیلهٔ روح خدا منوّر شده‌اند و از طریق حقیقت تقدیس یافته‌اند، این سه پیام را به‌ترتیب خود اعلام می‌کنند.» Life Sketches, 429.

فرشتگان نماد قوم خدا هستند که پیامی را که فرشته نمایانگر آن است، اعلام می‌کنند.

> «وقت کوتاه است. پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم و سوم، همان پیام‌هایی هستند که باید به جهان داده شوند. ما صدای این سه فرشته را به‌طور تحت‌اللفظی نمی‌شنویم، بلکه این فرشتگان در مکاشفه نمایانگر قومی هستند که بر روی زمین خواهند بود و این پیام‌ها را اعلام خواهند کرد.»

> «یوحنا دید که “فرشته‌ای دیگر از آسمان نازل می‌شود که قدرتی عظیم دارد؛ و تمامی زمین از جلال او منوّر گردید.” مکاشفه ۱۸:۱. آن عمل، صدای قوم خداست که پیامی هشداردهنده را به جهان اعلام می‌کنند.» The 1888 Materials, 926.

فرشتگان نمایانگر مردمی هستند که پیام‌های ممثَّل به‌وسیلهٔ فرشتگان را ابلاغ می‌کنند. ویلیام میلر از نظر نبوی در کاربردهای متعددی بازنمایی شده است. یکی از آن کاربردها این است که میلر به‌وسیلهٔ نخستین و آخرین نبوت‌های زمانی که به اعلام آن‌ها هدایت شد، بازنمایی می‌شود. «هفت زمان» یا ۲٬۵۲۰ سال که در ۱۷۹۸ به پایان رسید، کشف آلفای میلر بود، و تطهیر قدس در پایان ۲٬۳۰۰ شام و بامداد در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، کشف اُمگای میلر بود. تاریخ میلری از ۱۷۹۸ تا ۱۸۴۴ بازنمایی می‌شود، و هرچند این تاریخْ تاریخِ فرشتهٔ اول و دوم بود، به نامِ پیام‌آورِ آن تاریخ خوانده می‌شود. تاریخ میلری نشان می‌دهد که میلر «صدا»یی بود که پیام فرشتهٔ اول و دوم را اعلام می‌کرد، و فرشتهٔ اول آغاز داوری را در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ اعلام نمود، و فرشتهٔ اول در زمان آخر در ۱۷۹۸، در پایان پراکندگیِ «هفت زمان»ِ مملکت اسرائیل، فرارسید. میلر نمادی است هم از نبوت ۲٬۵۲۰ ساله و هم از نبوت ۲٬۳۰۰ ساله.

نخستین نشانهٔ راهِ ۱۷۹۸ اعلام کرد که داوری هنگامی آغاز خواهد شد که ۲۳۰۰ سال در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ به پایان رسد. سپس خداوند نورِ سَبَّتِ روز هفتم را آشکار ساخت، و قصد او این بود که کار را به انجام رساند؛ ازاین‌رو کوشید در سال ۱۸۵۶ نور بیشتری را دربارهٔ هفت زمان بگشاید، اما به جای ایمان، سرکشی آشکار شد. هفت زمان، آلفای تاریخِ میلری است و ۲۳۰۰، اومگا.

ہفت گنا اوقات کی نمائندگی ساتویں سال کے سبت سے ہوتی ہے، اور 2,300 کی نمائندگی ساتویں دن کے سبت سے ہوتی ہے۔ ملیرائی تاریخ کی نمائندگی 1798 اور 1844 سے ہوتی ہے، اور 1798 سات گنا اوقات کی نمائندگی کرتا ہے اور 1844 2,300 سالوں کی نمائندگی کرتا ہے۔ یہ دونوں سبت اُس تاریخ کے سرے ہیں جس کی نمائندگی احبار تئیس میں کی گئی ہے۔ یہ دونوں سبت دو پیغامات کی نمائندگی کرتے ہیں، جو مل کر ایک پیغام بنتے ہیں۔ یہ دونوں پیغامات ملیرائیوں کی نمائندگی کرتے ہیں، کیونکہ وہ لوگ جو ان پیغامات کا اعلان کرتے ہیں اُن فرشتوں کی نمائندگی کرتے ہیں جو اس پیغام کی علامت ہیں۔ 1798 میں پہلا فرشتہ آیا اور 1844 میں تیسرا فرشتہ آیا۔

لاویان باب بیست‌وسه دارای هفت عید و هفت مجمع مقدّس است، هرچند هر عیدی مجمع مقدّس نیست و بالعکس. همهٔ اعیاد میان نخستین و آخرین مجمع مقدّس قرار می‌گیرند، که اوّلی سَبَّتِ روز هفتم در آغاز است و آخری سَبَّتِ سال هفتم در پایان. تاریخِ اعیاد با این دو سَبَّت که نمایانگر ویلیام میلر و میلری‌ها هستند، در ابتدا و انتها احاطه شده است.

هنگامی که بیست‌ودو آیهٔ نخست و بیست‌ودو آیهٔ پایانیِ لاویان بیست‌وسه با یکدیگر ترکیب می‌شوند، فصل پنتیکاست مشخص می‌گردد. ساختاری که از کنار هم نهادن این سطور پدید می‌آید، مطلقاً الهی است. فصل پنتیکاستِ این ساختار، به‌روشنی سه گامِ سه فرشته را به تصویر می‌کشد. این ساختار حاملِ امضای «Truth» است. حاملِ امضای آلفا و امگا است. حاملِ امضای پالمونی است. دانشجو را به ژرف‌ترین مرکزِ قدس‌الاقداس رهنمون می‌شود. معبدِ یکصد و چهل‌وچهار هزار را مشخص می‌سازد. و تا زمینِ نو‌شده امتداد می‌یابد.

این حقیقتِ لاویان بیست‌وسه اکنون در ارتباط با آزمونِ هیکل که پیش از آزمونِ لاکْموس و آزمونِ سوم قرار دارد، در حال گشوده شدن است. فرشتهٔ سوم در سال ۱۸۴۴ آمد، سپس بار دیگر در ۱۱ سپتامبر، و آنگاه دوباره در ۲۰۲۳. هنگامی که فرشتهٔ سوم در ۱۸۴۴ آمد، وفاداران می‌بایست با ایمان، مسیح را تا قدس‌الاقداس پیروی کنند. لاویان بیست‌وسه راهِ ورود به قدس‌الاقداس است و عنصری از آزمونِ هیکل را نمایندگی می‌کند. به یوحنا گفته شد که هیکل و نیز پرستندگانِ درون آن را اندازه‌گیری کند.

تابوتِ میلر، هیکل است و جواهرات، عبادت‌کنندگانی هستند که در آن جای دارند. انبارِ ملاکی، هیکل است و ده‌یک‌ها، عبادت‌کنندگانی هستند که در آن قرار دارند. فصلِ پنطیکاست، چنان‌که در کاربردِ «خط بر خط»ِ لاویان بیست و سوم نمود یافته است، هیکلِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر را نمایندگی می‌کند. به‌گونه‌ای مستقیم‌تر، این فصل صندوقِ عهد را به تصویر می‌کشد، با کروبیانِ پوشاننده که به ده فرمان، عصای هارون که شکوفا شد، و کوزهٔ زرینِ منّا می‌نگرند.

کروبیانِ پوشاننده فرشتگان‌اند، و فرشتگان نمایانگر یک پیام و پیام‌آور آن هستند. پیامی که پیامِ آلفای لاویان بیست‌وسه است، سَبَّتِ روز هفتم است، و پیامِ اومگا، سَبَّتِ سال هفتم. هر دو پیام‌اند، و نیز پیام‌های آلفا و اومگای ویلیام میلر و میلری‌ها هستند؛ با تحققِ «هفت زمان»، در 1798، به‌عنوان نمادی از سَبَّتِ سال هفتم، و در 1844، خدا قوم خویش را به قدس‌الاقداس هدایت کرد، جایی که آنان سَبَّتِ روز هفتم را کشف کردند. آن دو سَبَّت، نخستین و آخرین محافلِ مقدس در لاویان بیست‌وسه هستند، و موسمِ پنتیکاست در میانِ هر دوی آنها قرار گرفته است، همان‌گونه که تابوت در میانِ دو کروبیِ پوشاننده قرار داشت.

معبد باید اندازه‌گیری شود، و این شامل واگذاشتنِ صحن است که به امت‌ها داده شده است. در قانون یکشنبه، داوریِ خاندان خدا به پایان می‌رسد و داوریِ امت‌ها آغاز می‌شود. زمان‌های امت‌ها در سال ۱۷۹۸، در پایان ۱٬۲۶۰ سال، به پایان رسید؛ و در پایان سه روز و نیم، (نمادی از ۱٬۲۶۰) به یوحنا گفته شد که صحن را واگذارد.

> و به من نی‌ای همانند عصا داده شد؛ و فرشته ایستاد و گفت: «برخیز و هیکل خدا و مذبح و آنان را که در آن عبادت می‌کنند، اندازه بگیر. اما صحن بیرونیِ هیکل را واگذار و آن را اندازه مگیر، زیرا به امت‌ها داده شده است؛ و ایشان شهر مقدس را چهل و دو ماه پایمال خواهند کرد.» مکاشفه ۱۱:‏۱، ۲

صحن باید واگذاشته می‌شد، زیرا به امت‌ها داده شده بود، و آنان آن را به مدت سه روز و نیم، یا چهل‌ودو ماه، پایمال کردند.

> و ایشان به دمِ شمشیر فرو خواهند افتاد، و به اسیری در میان جمیع امت‌ها برده خواهند شد؛ و اورشلیم پایمالِ امت‌ها خواهد بود تا زمان‌های امت‌ها به کمال رسد. لوقا ۲۱:۲۴

اَتّفاقیانی زمانی که دانئیل کی کتاب وُشکِسته هُو، غَیرقومَن دَور 1798 ءَ پُور ہُو۔

> در معبد اورشلیم، دیواری کوتاه، صحن بیرونی را از تمامی بخش‌های دیگر بنای مقدّس جدا می‌کرد. بر این دیوار، نوشته‌هایی به زبان‌های مختلف وجود داشت که اعلام می‌کرد هیچ‌کس جز یهودیان اجازه ندارد از این مرز بگذرد. اگر غیریهودی‌ای جسارت می‌کرد و به محوطۀ درونی وارد می‌شد، معبد را نجس می‌ساخت و بهای آن را با جان خود می‌پرداخت. امّا عیسی، که پدیدآورندۀ معبد و خدمت آن بود، غیریهودیان را با پیوند همدردی انسانی به سوی خود جذب کرد، در حالی که فیض الهی او نجاتی را به ایشان رسانید که یهودیان آن را رد کرده بودند.» تمنای اعصار، ۱۹۴.

۲۰۲۳ کال د دسمبر ۳۱مه د ۲۰۲۰ کال د جولای د ۱۸مې د ناهیلۍ څخه درې نيمې نبوي ورځې پوره شوې. همدغه درې نيم کاله دا څرګندوي چې په هغه وخت کې به يو نبوي پيغام بيا پرانيستل شي، او دا چې د امتونو وختونه پوره شول، او د معبد او په هغه کې د عبادت کوونکو له پېمانې اخيستلو څخه لاس واخيستل شو. د يکشنبې د قانون پر مهال، چې د پنطیکوست په فصل کې د پنطیکوست ورځ وه، قضاوت امتونو ته انتقالېږي. کله چې موږ د يو سل او څلور څلوېښت زرو د معبد د پېمانې اخيستلو پر مهال د امتونو له وختونو څخه وځو، نو وینو چې د ۲۰۲۳ کال د دسمبر ۳۱مې څخه تر يکشنبې قانون پورې موده هماغه معبد دی.

گواہیِ ہیکل یہ ہے کہ وہ دو مراحل میں قائم کیا جاتا ہے: پہلے بنیاد، پھر ہیکل اُس وقت مکمل قرار پاتا ہے جب وہ بنیادی پتھر جسے ردّ کر دیا گیا تھا، تعجب انگیز طور پر کونے کے سرے کا پتھر بن جاتا ہے۔ بنیاد اُس وقت رکھی گئی جب قدیم اسرائیل پہلے فرمان کی تاریخ میں بابل سے باہر آیا، اور ہیکل دوسرے فرمان کی تاریخ میں مکمل ہوا، مگر تیسرے فرمان سے پہلے۔ بنیادی آزمائش 2024 میں واقع ہوئی، اور اب ہم ہیکل کی آزمائش میں ہیں۔ ہیکل کی یہ آزمائش تیسرے اور لکمس آزمائش پر ختم ہوتی ہے، اور ہیکل کی آزمائش تقاضا کرتی ہے کہ خدا کے لوگ ہیکل کو ناپیں۔

معبدِ لاویان باب بیست‌وسه از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ تا قانونِ یکشنبه برپا می‌شود، و در درونِ آن تاریخِ نبوی، آن سه آزمونی که هرگاه نبوتی مُهرگشایی می‌شود همواره رخ می‌دهند، به نمایش گذاشته شده‌اند. آخرینِ آن سه، آزمونِ محک است که به‌وسیلهٔ گردهماییِ اردوییِ اکستر به تصویر کشیده شد. در آن گردهمایی، یا در جلساتِ خیمه‌ای حضور می‌یافتید که در آنجا الدِر اسنو دو بار پیامِ خود را دربارهٔ فریادِ نیمه‌شبِ حقیقی ارائه کرد، یا در جلساتِ احساساتی و نامتعادلِ خیمهٔ واترتاون شرکت می‌کردید. هنگامی که جلسات پایان یافت، پیامِ فریادِ نیمه‌شبِ حقیقی همچون موجی خروشان به پیش رفت. اکستر آزمونِ محک بود، و آزمونِ محک نمایانگرِ مُهر شدن است.

اجتماعُ المُعسكر في إكستر كان رمزًا لدخول المسيح الظافر إلى أورشليم، وكان لعازر يقود الجحش الذي ركبه يسوع. وكان موت لعازر هو خيبة الأمل في 18 يوليو/تموز 2020، لكنه كان أيضًا معجزة المسيح المُتوِّجة و«ختم» لاهوته.

> «اگر مسیح در حجرۀ مریضان می‌بود، ایلعازر نمی‌مرد؛ زیرا شیطان هیچ قدرتی بر او نمی‌داشت. مرگ نمی‌توانست در حضور بخشندۀ حیات، تیر خود را به سوی ایلعازر پرتاب کند. از این‌رو مسیح دور ماند. او گذاشت تا دشمن قدرت خویش را به کار گیرد، تا او را چون دشمنی مغلوب واپس براند. او اجازه داد که ایلعازر زیر سلطۀ مرگ درآید؛ و آن دو خواهرِ سوگوار دیدند که برادرشان در قبر نهاده شد. مسیح می‌دانست که هنگامی که آنان بر چهرۀ بی‌جانِ برادر خویش می‌نگرند، ایمانشان به فادیِ خود به‌سختی آزموده خواهد شد. اما می‌دانست که به سبب همان کشاکشی که اکنون از آن می‌گذرند، ایمانشان با قدرتی به‌مراتب بیشتر درخشیدن خواهد گرفت. او هر دردِ اندوهی را که آنان متحمل شدند، متحمل شد. او ایشان را کمتر دوست نداشت از آن‌رو که درنگ کرد؛ بلکه می‌دانست که برای آنان، برای ایلعازر، برای خودش، و برای شاگردانش، پیروزی‌ای باید به دست آید.»

> «بخاطر شما»، «تا ایمان آورید». برای همۀ آنان که دست می‌گشایند تا دست هدایت‌کنندۀ خدا را احساس کنند، لحظۀ بزرگ‌ترین دلسردی، زمانی است که مدد الهی نزدیک‌ترین است. آنان با سپاسگزاری به تاریک‌ترین بخش راه خود باز خواهند نگریست. «خداوند می‌داند که چگونه پارسایان را رهایی بخشد»، 2 Peter 2:9. او ایشان را از هر وسوسه و هر آزمایش، با ایمانی استوارتر و تجربه‌ای غنی‌تر، بیرون خواهد آورد.

> «در تأخیرِ آمدن نزدِ ایلعازر، مسیح نسبت به کسانی که او را نپذیرفته بودند، قصدی از رحمت داشت. او درنگ کرد تا با برخیزانیدنِ ایلعازر از مردگان، به قومِ سرسخت و بی‌ایمانِ خود، شاهدی دیگر بدهد که او به‌راستی «قیامت و حیات» است. او میلی نداشت که همهٔ امید را نسبت به آن قوم، آن گوسفندانِ فقیر و سرگردانِ خاندانِ اسرائیل، از دست بدهد. دلِ او به سببِ بی‌توبگیِ ایشان در حالِ شکستن بود. در رحمتِ خویش قصد داشت یک شاهدِ دیگر به آنان بدهد که او احیاکننده است، آن یگانه کسی که به‌تنهایی می‌توانست حیات و جاودانگی را آشکار سازد. این می‌بایست شاهدی باشد که کاهنان نتوانند آن را بد تعبیر کنند. این علتِ تأخیرِ او در رفتن به بیت‌عنیا بود. این معجزهٔ تاج‌بخش، یعنی برخیزانیدنِ ایلعازر، می‌بایست مُهرِ خدا را بر کارِ او و بر ادعای الوهیتِ او بزند.» آرزوی اعصار، 528، 529.

ورودِ ظفرمندانه با باز کردنِ بندِ الاغی آغاز شد تا مسیح بر آن سوار شود.

> اور جب وہ یروشلم کے نزدیک پہنچے اور بیت فگے میں، جو کوہِ زیتون کے پاس ہے، آئے، تو یسوع نے دو شاگردوں کو بھیج کر اُن سے کہا، تم اپنے سامنے والے گاؤں میں جاؤ، اور فوراً ایک گدھی بندھی ہوئی، اور اُس کے ساتھ ایک بچہ پاؤ گے؛ اُنہیں کھول کر میرے پاس لے آؤ۔ اور اگر کوئی تم سے کچھ کہے، تو کہنا کہ خداوند کو اُن کی ضرورت ہے؛ اور وہ فوراً اُنہیں بھیج دے گا۔ یہ سب کچھ اِس لیے ہوا کہ وہ بات پوری ہو جو نبی کی معرفت کہی گئی تھی: صیون کی بیٹی سے کہو، دیکھ، تیرا بادشاہ تیرے پاس آتا ہے، حلیم ہے، اور گدھی پر، بلکہ گدھی کے بچے پر سوار ہے۔ اور شاگرد گئے اور جیسا یسوع نے اُنہیں حکم دیا تھا ویسا ہی کیا۔ متی 21:1–6۔

پیامِ فریادِ نیمه‌شب به پیامِ فرشتهٔ دوم که در نخستین نومیدی فرارسیده بود، پیوست. در زمانِ مسیح، آن نومیدی مرگِ ایلعازر بود، و برای میلری‌ها، پیشگوییِ نافرجامِ سال ۱۸۴۳ بود که در ۱۹ آوریل ۱۸۴۴ فرارسید. هر دوِ آن نومیدی‌ها نمایانگرِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ هستند.

در فصل پنتیکاست که لاویان بیست‌وسه آن را نمایندگی می‌کند، آزمون سرنوشت‌ساز با نشانهٔ سه‌گانهٔ عید کرناها، عروج مسیح، و روز کفاره بازنمایی می‌شود. این سه گام، آزمون سرنوشت‌ساز را در ارتباط با دو آزمون نخستِ بنیاد و هیکل نمایندگی می‌کنند. این سه گام پنج روز پیش از قانون یک‌شنبهٔ پنتیکاست واقع می‌شوند و نشان‌دهندهٔ برافراشته شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر به‌عنوان عَلَم هستند. اگر از آزمون سرنوشت‌ساز عبور کنند، برافراشته می‌شوند؛ و اگر نکنند، از پنجره‌های رؤیای میلر به بیرون رانده می‌شوند.

گامِ سومِ مُهر کردن، روزِ کفاره است و نمایانگرِ محو شدنِ گناه می‌باشد. گامِ دوم، برکشیده شدنِ هدیۀ لاویانِ ملاکی است و گامِ نخست، پیامِ شیپورهاست. از سالِ 1844، بشر در تاریخِ نواخته شدنِ شیپورِ هفتم زیسته است. پیامِ بیرونیِ شیپورِ هفتم، پیامِ سومین وایِ اسلام است و پیامِ درونیِ شیپورِ هفتم، کارِ مسیح در متحد ساختنِ الوهیتِ خویش با انسانیتِ یکصد و چهل و چهار هزار است.

در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> «در نوشته‌های انبیا، صحنه‌هایی به تصویر کشیده شده‌اند که، هرچند از فرط قدمت کهن‌سال‌اند، برای ما با طراوت و قدرتِ مکاشفات نو جلوه می‌کنند. به‌واسطۀ ایمان درمی‌یابیم که این گزارش‌های مربوط به معاملات خدا با قوم خویش در اعصار گذشته، بدین منظور محفوظ داشته شده‌اند تا ما درس‌هایی را که خدا می‌خواهد به‌وسیلۀ تجربه‌های روزگار حاضر به ما بیاموزد، تشخیص دهیم.»

> «چون ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که از حیث اهمیت، کمتر از زمان اندکی پیش از آمدن دوم مسیح نیست، لازم است به‌ویژه مراقب باشیم که از ارتکاب خطاهایی مشابه خطاهایی که یهودیانِ زیسته در زمان آمدن نخست مسیح مرتکب شدند، پرهیز کنیم.»

> «چنان‌که رهبران یهود به‌تدریج نظامی رسمی برای عبادت پدید آوردند که در آن اهمیت امور غیرضروری به‌طرزی بسیار بزرگ‌نمایی می‌شد، برخی اکنون در خطرند که حقایق مهمِ مربوط به این نسل را از نظر دور بدارند و در پی چیزهایی باشند که نو، غریب و افسونگر است.»

> بلند اصولوں کی پرورش کرنے کی ضرورت ہے۔ جو لوگ خیالی نظریات کی جستجو کرتے اور اُن کی وکالت کرتے ہیں، اُنہیں دوسروں کو تعلیم دینے کی کوشش کرنے سے پہلے سچائی سکھائی جانی چاہیے۔ انسانی ساختہ نظریات اور قیاسیات کو سچائی کے طور پر تلاش نہیں کرنا چاہیے۔

> بسیاری هستند که نسبت به اصول همچون فولاد استوار و وفادارند، و اینان یاری و برکت خواهند یافت؛ زیرا ایشان در میان رواق و مذبح گریه می‌کنند و می‌گویند: «ای خداوند، بر قوم خود شفقت فرما و میراث خویش را به ننگ مسپار.» ما باید بگذاریم اصول بنیادین پیام فرشتهٔ سوم به‌گونه‌ای روشن و متمایز نمایان گردد. ستون‌های عظیم ایمان ما تمام باری را که بتوان بر آن‌ها نهاد، تحمل خواهند کرد.

> «در این عصرِ خطا، خیال‌پردازی و رؤیاپردازی، ما نیاز داریم که نخستین اصولِ تعلیمِ مسیح را بیاموزیم. بکوشیم تا بتوانیم همراه با رسول بگوییم: «زیرا هنگامی که قدرت و آمدنِ خداوند ما عیسی مسیح را به شما شناسانیدیم، از افسانه‌های استادانه ساخته‌شده پیروی نکردیم.» خداوند ما را فرا می‌خواند تا از اصولی والا و شریف پیروی کنیم.»

> «حقیقت، حقیقتِ حاضر، همان است که کلامِ خدا آن را بدان وصف می‌کند. خداوند می‌خواهد که قومِ او خویشتن را از هر زوائد، و از هر آنچه به عرفان‌گرایی می‌گراید، محفوظ دارند. آنان که وسوسه می‌شوند خود را به آموزه‌های خیال‌پردازانه و موهوم بسپارند، باید چاهِ جست‌وجو را ژرف در معادنِ حقیقتِ آسمانی فرو برند و آن گنجی را به دست آورند که برای گیرنده‌اش به معنای حیاتِ جاودان است. در کلام، گران‌بهاترین حقایق وجود دارد. اینها را کسانی خواهند یافت که با جدیت مطالعه می‌کنند؛ زیرا فرشتگانِ آسمانی جست‌وجو را هدایت خواهند کرد.»

> «با اشاره به کسانی که اکنون بر زمین زندگی می‌کنند، پولُس اعلام کرد: «زمانی فرا خواهد رسید که تعلیم صحیح را تحمل نخواهند کرد، بلکه مطابق هوس‌های خود، معلمانی برای خویش فراهم خواهند آورد، زیرا گوش‌هایشان خارِش دارد؛ و گوش‌های خود را از حقیقت برخواهند گردانید و به سوی افسانه‌ها مایل خواهند شد.»»

> «آن سفارش پولُس در زمانی که دربارهٔ کسانی که تابِ تحمّلِ تعلیمِ صحیح را نخواهند داشت نبوّت می‌کرد، چه اندازه پرمعنا و چه‌قدر جان‌برانگیز است: «پس تو را در حضور خدا و عیسی مسیحِ خداوند، که در ظهور و پادشاهیِ خود زندگان و مردگان را داوری خواهد کرد، به‌جد سفارش می‌کنم: به کلام موعظه کن؛ در وقت و بی‌وقت آماده باش؛ توبیخ کن، سرزنش نما، نصیحت کن، با کمالِ حلم و تعلیم.»»

> „Ti, kdo mají společenství s Bohem, chodí ve světle Slunce spravedlnosti. Nezneucťují svého Vykupitele tím, že by kazili svou cestu před Bohem. Zář nebeského světla na ně dopadá. Jak se přibližují k závěru dějin této země, jejich poznání Krista a proroctví, která se k němu vztahují, velmi vzrůstá. V Božích očích mají nekonečnou cenu, neboť jsou v jednotě s jeho Synem. Boží slovo je pro ně nevýslovně krásné a půvabné. Vidí jeho důležitost. Pravda se jim rozvíjí. Učení o vtělení je zahaleno jemnou září. Vidí, že Písmo je klíčem, který odemyká všechna tajemství a řeší všechny nesnáze. Ti, kteří nebyli ochotni přijmout světlo a chodit ve světle, nebudou schopni porozumět tajemství zbožnosti; avšak ti, kteří neváhali vzít na sebe kříž a následovat Ježíše, uvidí světlo v Božím světle.“ The Southern Watchman, 4. dubna 1905.

Back to Articles