Article

# تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل — شمارهٔ پنج

تجدیدِ پہلی چار دفعات

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

چون بازمی‌گردیم تا تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل را شناسایی کنیم، شایسته می‌نماید که نخست مبانیِ چهار مقالهٔ نخستِ این سلسله را مرور کنیم. نخستینِ چهار مقالهٔ این سلسله، تفسیری نبوی ارائه کرد که در آن مسیح به‌مثابهٔ شیرِ سبطِ یهودا (و آلفا و امگا) تصویر می‌شود؛ کسی که در لحظاتِ سرنوشت‌ساز، بخش‌هایی از باب یازدهم دانیال را مُهرگشایی می‌کند تا جنبشِ اصلاحیِ نهاییِ ۱۴۴٬۰۰۰ را هدایت نماید. آن مقاله نشان می‌دهد که تاریخِ فرشتهٔ اول و دوم با تاریخِ پیامِ فرشتهٔ سوم منطبق است، و بدین‌سان مشخص می‌سازد که در سال ۱۹۸۹، (۱۲۶ سال پس از شورشِ اَدوِنتیستیِ ۱۸۶۳)، شیر، دانیال ۱۱:۴۰–۴۵ را مُهرگشایی کرد. آن آیاتِ مُهرگشایی‌شده، زخمِ مهلکِ پاپیّت در ۱۷۹۸ و شفای آن را از طریقِ اتحادی سه‌گانه از اژدها، وحش، و نبیِ کذّاب دنبال می‌کنند که تا آرماگدون در «کوهِ جلالِ قدس» در آیهٔ چهل‌وپنج امتداد می‌یابد. هنگامی که جنبشِ یکصد و چهل و چهار هزار به قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحده خواهد آمد نزدیک می‌شود، تاریخِ پنهانِ آیهٔ ۴۰ (که از ۱۹۸۹ تا آن قانونِ یکشنبه امتداد دارد) در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به مُهرگشایی کرد.

با اتکا بر شرح الن وایت مبنی بر این‌که آن بخش از کتاب مُهرگشوده‌نشدهٔ دانیال که به ایام آخر مربوط است، «افزایش معرفت»ی پدید می‌آورد که قومی را برای ایستادگی آماده می‌سازد، «روغن» در مَثَل ده باکره به‌عنوان روح‌القدس، پیام‌های الهی، و سیرت شناخته می‌شود. این مهرگشایی، فرایند سه‌گانهٔ آزمونِ دانیال ۱۲:۱۰ را آغاز کرد، جایی که بسیاری «طاهر، سفید، و امتحان» می‌شوند. این تاریخ، چندین نقطهٔ نبوی را بازنمایی می‌کند که در آن‌ها نبوت، با آغاز از ۱۹۸۹، ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، و ژوئیهٔ ۲۰۲۳، مهرگشایی شد. این مهرگشایی‌های گوناگون، دوره‌ای را از ۱۹۸۹ تا ۱۱ سپتامبر، دورهٔ ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، و دورهٔ زمانِ تأخیر از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ بازنمایی می‌کنند؛ زمانی که پیام فریاد نیمه‌شب به‌تدریج تا زمان قانون یکشنبه مهرگشایی می‌شود.

بیدار شدنِ نامزدهای قرارگرفتن در شمارِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر، که به‌واسطهٔ استخوان‌های خشکِ حزقیال ۳۷ و دو شاهدِ مکاشفه ۱۱ که چون از روح پر می‌شوند بر پای می‌ایستند، به تصویر کشیده شده است، به‌وسیلهٔ گشوده شدنِ مُهرها تحقق می‌یابد. اگر قومِ خدا در بیدار شدن به این «نورِ گران‌بها» که خطراتی چون قدرتِ پاپی و قانونِ یکشنبه را آشکار می‌سازد، ناکام بمانند، بدعت‌ها ایشان را غربال می‌کند (کاه را از گندم جدا می‌سازد). نشانه‌های راهِ نبوتیِ پیشین، همچون لایحهٔ بلرِ ۱۸۸۸ و قانونِ میهن‌دوستی، به‌عنوان هشدارهای نبوتی شناخته می‌شوند. این مقاله تصریح می‌کند که همهٔ خطوطِ پیشینِ تاریخِ نبوتی که در باب یازدهم دانیال بازنمایی شده‌اند، در آیات ۴۰-۴۵ تکرار می‌شوند. این مقاله همچنین تصریح می‌کند که صورتِ وحش نخست در ایالات متحده و سپس در جهان تشکیل می‌شود، چنان‌که به‌واسطهٔ سالِ ۳۲۱ و نخستین قانونِ یکشنبه نمونه‌وار شده است؛ و پس از آن، صورتِ جهانیِ وحش که به‌واسطهٔ سالِ ۵۳۸ نمونه‌وار شده است، پدید می‌آید، آنگاه که میکائیل برمی‌خیزد و زمانِ آزمایش پایان می‌پذیرد.

دومینِ این چهار مقاله، چارچوب نبوی را با شناسایی «قانون میهن‌پرستی» سال ۲۰۰۱ به‌عنوان «سخن گفتن» ایالات متحده در تحقق مکاشفه ۱۳:‏۱۱ ادامه می‌دهد. قانون میهن‌پرستی نخستینِ سه انکارِ قانون اساسی بود که با سه نشانه در آغاز ششمین پادشاهیِ نبوت کتاب‌مقدس موازی است: اعلامیهٔ استقلالِ ۱۷۷۶، قانون اساسیِ ۱۷۸۹، و قوانینِ بیگانگان و فتنهٔ ۱۷۹۸. لایحهٔ نافرجام بلر در ۱۸۸۸، که تلاشی برای وضع قانون ملی یکشنبه بود، همچون محاصرهٔ کستیوس در سال ۶۶ پس گرفته شد؛ و هر دو نمونه‌وار به سال ۲۰۰۱ اشاره دارند، زمانی که قانون میهن‌پرستی دورهٔ آزمونِ تصویرِ وحش را در ایالات متحده آغاز کرد. قانون میهن‌پرستی با ۱۷۷۶ هم‌راستا است، و حقوق عرفیِ انگلیسیِ «بی‌گناه تا هنگام اثبات جرم» را با حقوق مدنیِ رومیِ «مجرم تا هنگام اثبات بی‌گناهی» جایگزین کرد. نشانهٔ میانی، که به‌وسیلهٔ ۱۷۸۹ نمایانده می‌شود—محاکمات پلوسی که در ژانویهٔ ۲۰۲۲ آغاز شد—دادرسیِ قانونیِ شکلی و ماهوی را از طریق جنگِ حقوقیِ سیاسی، عملیاتِ پرچمِ دروغین، و فسادِ نهادهای حکومتی پایمال کرد و آشکارا حقوق بنیادین را انکار نمود. این سه نشانهٔ «سخن گفتن» در قانون میهن‌پرستیِ ۲۰۰۱، محاکمات پلوسیِ ۲۰۲۲، و قانون یکشنبهٔ آینده، به‌تدریج هر اصلِ قانون اساسیِ ایالات متحده را انکار می‌کنند.

پس پروتستانتیسم در آن اتحاد سه‌گانه با پاپ‌گرایی و روح‌گرایی دست می‌دهد؛ و در آن هنگام ایالات متحده همچون اژدها سخن می‌گوید، تصویر وحش را به‌طور کامل تشکیل می‌دهد، پیمانهٔ مهلت آزمون خود را پر می‌سازد، و به‌عنوان پادشاهی ششم پایان می‌پذیرد. سپس ارتداد ملی به‌دنبال ویرانی ملی می‌آید. این سخن گفتن در قانون یکشنبه به‌وسیلهٔ آغاز و نخستین قانون یکشنبهٔ کنستانتین در سال ۳۲۱ نمونه‌سازی شده است، و سپس پایان و آخرین قانون یکشنبه به‌وسیلهٔ سال ۵۳۸ بازنمایی می‌شود.

تمام این رویدادها در درون تاریخ نبویِ دانیال 11:40 نهفته است؛ تاریخی که به موازات خط میلری و نیز خطِ مسیح تا صلیب امتداد می‌یابد. مکاشفه 12:15–16 قانون اساسی را به‌مثابه «زمین» به تصویر می‌کشد که زمانی سیلابِ آزارِ اژدها را فرو برد، اما در نهایت در آستانهٔ قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع همچون اژدها سخن می‌گوید. هشدار الن وایت در Testimonies، جلد 5 (صفحات 711 و 451، 452)، مبنی بر اینکه هر قانون‌گذاریِ دینی که به پاپیّت امتیاز دهد، و اینکه قانون یکشنبه روحِ اژدها را آشکار خواهد ساخت، تأیید می‌کند که سه گامِ 1776، 1789، و 1798 نشانه‌های راهی هستند که فرآیند نهاییِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای را نمونه‌وار می‌نمایانند؛ فرآیندی که در آزمون نهایی به پایان می‌رسد، و همین فرآیندِ آزمون است که قوم خدا را برای ایستادن آماده می‌سازد.

مقالۀ سوم هشدارهای الن وایت را در Testimonies, جلد 5، صفحات 451، 452، بیشتر بسط می‌دهد و تصریح می‌کند که قانون یکشنبۀ قریب‌الوقوع در ایالات متحدۀ آمریکا لحظۀ قاطع را رقم می‌زند؛ هنگامی که این ملت به‌طور کامل از عدالت جدا می‌شود و اتحاد سه‌گانه را به انجام می‌رساند (پروتستانتیسم که به روم‌گرایی و روح‌گرایی چنگ می‌افکند). سپس ایالات متحده هر اصل قانون اساسی را به‌مثابۀ حکومتی پروتستان و جمهوری‌خواه انکار می‌کند و اوهام پاپی را اشاعه می‌دهد. این همان علامتی است که نشان می‌دهد حدّ بردباری خدا به نهایت رسیده است؛ و بدین‌سان پیمانۀ گناه این ملت پر می‌شود، کوچیدن فرشتۀ رحمت را موجب می‌گردد و ویرانی ملی را آغاز می‌کند. آنگاه پاسخ فریاد شهیدانِ مهر پنجم که می‌پرسند: «تا به کی؟» فرا می‌رسد، زیرا گروه دومی از شهیدان پاپی کامل می‌شود. روح اژدها هنگامی آشکار می‌گردد که «جنبش یکشنبه» سخن می‌گوید—و به‌عنوان «مکروهِ ویرانگر» معاصر (که دانیال از آن سخن گفت و مسیح به آن اشاره کرد) نشانه‌ای برای گریختن از شهرها پیش از هلاکت عمل می‌کند. قانون یکشنبه فرجامِ انکار تدریجی قانون اساسی است که در سال 2001 با Patriot Act آغاز شد (که پیش‌نمونۀ آن Blair Bills سال 1888، محاصرۀ سال 66 میلادی به‌دست Cestius، تعمید مسیح، 11 اوت 1840، و The Declaration of Independence بود).

د متحده ایالاتو کې د ځناور د انځور د جوړېدو دوره یوه پېچلې دوه‌ګونې کرښه رانغاړي، چې په کې موازي جمهوري‌غوښتونکي (سیاسي) او پروتستانتي (مذهبي) «ښکرونه» شامل دي، او دا په پای کې د کلیسا او دولت له لوري د یکشنبې د قوانینو په جبري پلي کولو کې سره یوځای کېږي. دغه اړیکه د پاپي ځناور د هغې واکمنۍ انځور منعکسوي چې ښځه پرې پر ځناور تسلط لري، او دا په بشپړه توګه هغه مهال څرګندېږي کله چې د اساسي قانون بنسټیز اصل، یعنې د کلیسا او دولت د بېلتون اصل، واړول شي.

در بُعد درونی، آزمونِ زمانِ تصویرِ وحش، تشکیلِ شخصیت را (تصویرِ مسیح در برابرِ تصویرِ وحشِ شیطان) در میانِ جمیع مردم می‌آزماید و باکره‌گانِ حکیم را از باکره‌گانِ جاهل جدا می‌سازد؛ و در بُعد بیرونی، کشمکش‌های سیاسیِ ایامِ آخر، ائتلاف‌ها و عهدهای شکسته را مشخص می‌نماید. دورهٔ 2001 تا قانونِ یکشنبه، آغازِ پاشیدنِ بارانِ آخِر را رقم می‌زند (آغازی که هنگامی واقع شد که فرشتهٔ مکاشفهٔ 18 در 11 سپتامبر 2001 نازل شد و از طریقِ سقوطِ بناهای عظیمِ نیویورک، زمین را منوّر ساخت). 9/11 آغازِ غربال‌شدنِ ادونتیسمِ لاودیکیه‌ایِ روزِ هفتم است، از راهِ پذیرش یا ردِّ پیامِ «کتابِ کوچک» که باید مطابقِ مکاشفهٔ 10 خورده شود. گندم و کَرکاس تا زمانِ جداییِ خویش در قانونِ یکشنبه با هم باقی می‌مانند؛ آنگاه که صد و چهل و چهار هزار تن به‌عنوانِ عَلَم برافراشته می‌شوند و فرارسیدنِ ریزشِ کاملِ بارانِ آخِر در خلالِ تشکیلِ جهانیِ تصویرِ وحش، که 321 تا 538 نمونهٔ آن است، تحقق می‌یابد. سپس گردآوریِ آن جماعتِ عظیم از بابل آغاز می‌شود تا هنگامی که میکائیل برخیزد و مهلتِ آزمون بسته شود. این با آن هماهنگ است که داوری نخست از خانهٔ خدا، از 9/11، آغاز می‌شود و سپس پس از قانونِ یکشنبه به کارگرانِ ساعتِ یازدهم می‌رسد.

مادۂ سوم اس امر پر زور دیتا ہے کہ اُس دور میں بقا پانا—جب آسمانی جلال اور سابقہ ایذارسانیوں کو یکجا کر کے پھر سے دہرایا جائے گا—اس کے لیے پیشگی طور پر نبوت پر عبور حاصل ہونا ضروری ہے، اور یہ یسعیاہ 28 کے “حکم پر حکم” کے منہج کے ذریعے ہوتا ہے۔ اس منہج کی مثال دانی ایل کے برگزیدہ بندوں، مسیح کے شاگردوں کے پینتیکوست سے پہلے کے حال، اور شدرک، میسک، اور عبدنگو کی صورت میں ملتی ہے، جو بھٹی میں اُن لوگوں کی تمثیل ہیں جو شیطان کی عجیب کاریگریوں اور جعل سازیوں کے درمیان “لکھا ہے” پر مضبوطی سے قائم رہنے کے لیے تیار کیے گئے ہیں۔

مقالهٔ چهارم توضیح می‌دهد که فرایند آزمایشیِ نبویِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش در ایالات متحده، به‌طور موازی با سه نشانهٔ اساسیِ قانون اساسی و درهم‌تنیده با آنها پیش می‌رود (قانون میهن‌پرستی در سال ۲۰۰۱ به‌عنوان «سخن گفتن» آغازین، محاکمات پلوسی در سال ۲۰۲۲ به‌عنوان مرحلهٔ میانی، و قانون یکشنبه به‌عنوان مرحلهٔ نهایی). این فرایندِ آزمایشی، باکره‌های دانا (۱۴۴٬۰۰۰) را آماده می‌سازد تا آزمایشِ تاج‌گذارِ جفا را که از هنگام قانون یکشنبه آغاز می‌شود، تحمل کنند؛ هنگامی که ارتداد ملی به هلاکت می‌انجامد. سپس شیطان جعل‌های شگفت‌انگیز را رها می‌سازد (با این ادعا که با معجزات، خداست)، و جلال آسمانی با جفاهای مکررِ گذشته درهم می‌آمیزد و به قوم خدا امکان می‌دهد که در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود، استوار و بی‌حرکت گام بردارند. این آمادگی، بازتابِ راهبردِ مسیح در یوحنا ۶ است (چنان‌که در آرزوی اعصار، ۳۹۴، شرح شده است)، جایی که او اجازه داد آزمایشی سخت، پیروانِ خودطلب را از همان آغاز غربال کند تا شاگردانِ حقیقی را برای آزمایشِ نهایی‌شان (جتسیمانی، خیانت، مصلوب‌شدن) به‌وسیلهٔ حضور خود نیرومند سازد. به همین‌سان، آزمایشِ صورتِ وحش—که هم شکل‌گیریِ درونیِ شخصیت (صورتِ مسیح در برابر صورتِ وحشیِ شیطان) و هم اتحادِ بیرونیِ کلیسا و دولت را که جداییِ کلیسا و دولت را واژگون می‌سازد، دربر می‌گیرد—ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای را غربال می‌کند. این آزمایش، دانایان را از طریق پذیرشِ پیامِ مُهرنشده، به‌واسطهٔ روشِ سطر بر سطرِ اشعیا ۲۸، تطهیر می‌نماید.

نورِ ناممهور، نورِ مُهرِ هفتم است (مکاشفهٔ ۸:۱–۵) که به‌صورت آتشی افکنده‌شده بر زمین، در پاسخ به دعاهای مقدسین، ظاهر می‌گردد؛ چنان‌که به‌وسیلهٔ زبان‌های آتش در ریزشِ پنطیکاست نمونه‌وار پیش‌نمایی شد. نورِ ناممهور همچنین به‌وسیلهٔ فریادِ نیمه‌شبِ میلِری نمایان گردید (که ورود از راه ایمان به قدس‌الاقداس را آماده ساخت)؛ و این امر در فریادِ نیمه‌شبِ معاصر که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، در تاریخِ پنهانِ دانیال ۱۱:۴۰، ناممهور شد، به انجام خواهد رسید.

پیامِ پاشیدنِ بارانِ آخر از زمانِ 11 سپتامبر، همراه با افزایشِ معرفت دربارهٔ پاپیّت و قانونِ یکشنبه، که با گشوده‌شدنِ هفت رعد و تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل همراه است، همگی در گشوده‌شدنِ مکاشفهٔ عیسی مسیح دربرگرفته شده‌اند. روشناییِ تفصیلیِ نبوی دربارهٔ شکل‌گیریِ صورتِ حیوان؛ شاملِ کشمکش‌های هر دو شاخِ جمهوری‌خواه و پروتستان، احزابِ سیاسی، ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای، ظهورِ 144,000، سومین وایِ اسلام، روسیه، سازمانِ ملل، قدرتِ پاپی، و موازات‌های حشمونی، دانایان را مجهز می‌سازد تا هدایتِ خدا را تشخیص دهند و آن را به‌کار گیرند، بی‌آنکه رهبری‌های گذشته را فراموش کنند (Testimonies to Ministers, 31).

د هغو کسانو له خوا چې «وړوکی کتاب» خوري (مکاشفه 10)، او د بریاني مطالعې له لارې تاریخ له وړاندې په خپل باطن کې جذبوي، یو سل او څلور څلوېښت زره داسې بصیرت ترلاسه کوي چې د شیطان د فریبونو په منځ کې پر دې وینا ټینګ ودرېږي: «لیکل شوي دي.» د هغوی چمتووالی هغوی ته دا توان ورکوي چې د هلاکت پر لور له شا تګ څخه ځان وساتي (عبرانیان 10:37–39؛ حبقوق 2:4)، او وروسته هغوی د هغو ازمویل شوو او ثابت شوو غالبانو په توګه څرګندېږي چې د خدای حکمونه (په ځانګړي ډول څلورم) او د عیسی ایمان ساتي. همدوی هغه کسان دي چې وروستی بحران تېروي، هلته چې صادقان په ایمان ژوند کوي، د فرښتو له خوا ساتل کېږي، په داسې حال کې چې ناپوهان (چې منهج او پیغام ردوي) له قوي ګمراهۍ سره مخامخېږي او بې‌هیلې وي. دا د Testimonies، volume 9 د For the Coming of the King له فصل سره (چې په 11 مخ پیلېږي) او د هغه له 9/11 سمبولیزم سره سمون لري؛ نو له همدې امله د 9/11 او د یکشنبې د قانون ترمنځ موده د مُهر لګولو د وخت په توګه پېژندل کېږي، هغه وخت چې پوهان د دانیال یوولسم باب بشپړېدل درک کوي او له هېڅ شي نه وېرېږي، پرته له دې چې د خدای مشري په تېرو سپېڅلو تاریخونو کې هېره کړي.

چهار مقاله در مجموع تفسیری نبوی از مسیح ارائه می‌کنند؛ مسیحی که شیرِ سبطِ یهودا و الف و یا است، و در لحظات کلیدی بخش‌هایی از فصل یازدهم دانیال را می‌گشاید تا جنبش اصلاحی نهاییِ یکصد و چهل و چهار هزار را هدایت کند. در سال 1989، یعنی 126 سال پس از «شورش» ادونتیستیِ 1863، آن شیر دانیال 11:40–45 را گشود و آشکار ساخت که زخمِ مهلکِ پاپیّت در 1798 در اتحادیهٔ سه‌گانهٔ آیهٔ چهل و یک—اژدها، وحش، و نبیِ کاذب—التیام یافت، و این امر به هارمجدون، یعنی «کوه جلیلِ مقدس»، منتهی می‌شود؛ همان‌جا که پاپیّت در آیهٔ چهل و پنج داوری نهایی خود را دریافت می‌کند. این گشایش، آغازِ این جنبش را رقم می‌زند و «افزایش معرفت» (Selected Messages, book 2) دربارهٔ «پاپیّت و قانون یکشنبه» پدید می‌آورد و آزمون سه‌گانهٔ «تطهیر شدن، سفید گردانیده شدن، و آزموده شدن» را که در دانیال 12:10 به تصویر کشیده شده است، به جریان می‌اندازد.

ہم ان خیالات کو اگلے مضمون میں جاری رکھیں گے۔

Back to Articles