Article

# کتابِ دانی ایل — ایک سو پینتالیسواں حصہ

تفسیر نبوت کتاب‌مقدسی و رویدادهای جاری: دیدگاهی دربارهٔ سیاست معاصر و نمادپردازی دینی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

مذهبُ الوعيَّةِ الزائفة (سدوم) وسياسةُ الشيوعية (مصر) نهضا عندما أعلن أغنى رئيسٍ عزمه على الترشح للرئاسة في عام 2015، وبعد أن أدلى بشهادته السياسية، قُتل في عام 2020. أمّا البابا فقد قُتل نبوياً في عام 1798، بعد أن أدلى بشهادته الشيطانية لمدة ثلاثة أيامٍ ونصف نبوية. ومع ذلك، فإن كلمة الله النبوية تُبيّن أن البابا يغلب في حربه مع التنين.

> اے ابنِ آدم، اپنا رُخ مصر کے بادشاہ فرعون کی طرف کر، اور اُس کے خلاف، بلکہ تمام مصر کے خلاف نبوت کر۔ کلام کر اور کہہ: خداوند خدا یوں فرماتا ہے: دیکھ، اے فرعون، مصر کے بادشاہ، مَیں تیرے خلاف ہوں، اے بڑے اژدہا، جو اپنے دریاؤں کے درمیان پڑا رہتا ہے، اور کہتا ہے، "میرا دریا میرا اپنا ہے، اور مَیں نے اُسے اپنے لیے بنایا ہے۔" حزقی ایل 29:2، 3

مصر اژدهای بزرگ است، و الحادِ فرعون نمادِ الحادِ انقلاب فرانسه و جهانی‌گراییِ قرن بیست‌ویکم بود. آن جهانی‌گرایی در محدودهٔ حیوانِ زمینیِ قرن بیست‌ویکم، به‌وسیلهٔ حزب دموکرات نمایانده می‌شود. حزقیال تصریح می‌کند که خدا بر ضدّ مصر است، و سپس در ادامهٔ فصل، حزقیال بیان می‌دارد که خدا مصر را به پادشاهِ شمال خواهد سپرد؛ کسی که در آن passage به‌عنوان نبوکدنصر شناخته شده است، و نمایندهٔ پادشاهِ مقلّدِ شمال در ایام آخر می‌باشد. پادشاهِ مقلّدِ شمال، پاپیّت است، و خدا از طریق حزقیال تصریح می‌کند که خدا مصر را به پادشاهِ شمال خواهد سپرد، در برابر خدمتی که نبوکدنصر به‌عنوان عصای تأدیبِ او انجام داده بود. او تصریح می‌کند که مصر را به پاپ در دوره‌ای خواهد سپرد که بارانِ آخر فرامی‌رسد.

> اور یوں ہوا کہ ستائیسویں سال میں، پہلے مہینے کی پہلی تاریخ کو، خداوند کا کلام مجھ پر نازل ہوا کہ، اے آدم زاد، بابل کے بادشاہ نبوکدنضر نے اپنی فوج سے صور کے خلاف بڑی سخت خدمت لی؛ ہر سر گنجا ہو گیا اور ہر کندھا چھل گیا؛ تو بھی نہ اسے اور نہ اس کی فوج کو صور کی بابت، اس خدمت کے عوض جو اس نے اس کے خلاف انجام دی، کوئی مزدوری ملی۔ اس لیے خداوند خدا یوں فرماتا ہے: دیکھ، میں مصر کی سرزمین بابل کے بادشاہ نبوکدنضر کو دیتا ہوں؛ اور وہ اس کی کثرت کو لے جائے گا، اور اس کا مالِ غنیمت لے گا، اور اس کا شکار لے جائے گا؛ اور یہ اس کی فوج کی مزدوری ہوگا۔ میں نے مصر کی سرزمین اسے اس کی اس محنت کے عوض دی ہے جو اس نے اس کے خلاف کی، کیونکہ انہوں نے میرے لیے کام کیا، خداوند خدا فرماتا ہے۔ اُس دن میں اسرائیل کے گھرانے کے سینگ کو پھوٹ نکلنے دوں گا، اور میں ان کے درمیان تجھے منہ کھولنے کی قدرت دوں گا؛ تب وہ جان لیں گے کہ میں ہی خداوند ہوں۔ حزقی ایل 29:17–21۔

وہ “دن” جب خدا “اسرائیل کے گھرانے کے سینگ کو شگوفہ زن ہونے” کا سبب بنتا ہے، 11 ستمبر 2001 ہے، جب پچھلی بارش کی چھینٹیں پڑنی شروع ہوئیں۔ اُس وقت خداوند نے نگہبانوں کو برپا کیا اور فرمایا کہ تیسرے ہائے کے “نرسنگے کی آواز کو سنو”، کیونکہ اُس نے یہ ظاہر کیا کہ خدا “تجھے اُن کے درمیان منہ کھولنے کی قدرت دے گا۔” “درمیان” اُس عرصۂ وقت کی نشان دہی کرتا ہے جو پچھلی بارش کی چھینٹوں کے آغاز، یعنی 11 ستمبر 2001، سے شروع ہوتا ہے اور اتوار کے قانون پر ختم ہوتا ہے، جب روح القدس بے اندازہ انڈیلا جاتا ہے۔ اُن دو نشاناتِ راہ کے درمیان—درمیانی مدت میں—دو گواہ، یا دو سینگ، اپنی گواہی دیتے رہیں گے، یہاں تک کہ 2020 میں وہ دونوں گلی میں قتل کر دیے گئے۔

مخکې له دې چې ووژل شي، هغوی خپله شاهدي ورکړه، او وروسته له دې چې ووژل شول، د اتم په توګه بېرته راژوندي شول، چې هغه له اوو څخه دی. هغوی د الحاد (مصر) او بې‌اخلاقۍ (سدوم) د اژدهايي ځواک له خوا ووژل شول. د هغې خدمتګذارۍ په بدل کې چې هغوی خدای ته ترسره کړې وه، هغه ژمنه وکړه چې مصر به د هغوی د اجر په توګه ورکړي. کله چې د شمال پاچا د دانيال یوولسم فصل په يوڅلوېښتم آيت کې د متحده ايالاتو د جلال ځمکه ونيسي، نو بيا مصر هم نيسي، ځکه دا د هغو خدمتونو بدله ده چې د خدای د تدبيري کار په بهیر کې ترسره شوي دي.

> ای آشوری، عصای خشم من، و چوبی که در دست ایشان است، غضب من می‌باشد. او را بر ضدّ امّتی منافق خواهم فرستاد، و بر ضدّ قوم مورد غضب خویش به او فرمان خواهم داد تا غارت کند و تاراج نماید، و ایشان را چون گِل کوچه‌ها پایمال سازد. اشعیا 10:5، 6.

آشوری همان پادشاهِ شمال است که نمایندهٔ پاپیّت، یعنی پادشاهِ جعلیِ شمال در ایّامِ آخر، می‌باشد. آشور و بابل هر دو برای اِعمالِ داوری بر اسرائیل، بر هر دو پادشاهیِ شمالی و جنوبی، به سببِ عصیانِ پیوستهٔ آنان، به کار گرفته شدند.

> «پس اسرائیل از سرزمین خویش به آشور به اسیری برده شد»، «زیرا آواز یهوه خدای خود را اطاعت نکردند، بلکه از عهد او و از هر آنچه موسی، بندهٔ یهوه، فرمان داده بود، تجاوز نمودند.» دوم پادشاهان 17:7، 11، 14–16، 20، 23؛ 18:12.

> «در داوری‌های هولناکی که بر ده سبط وارد شد، خداوند مقصودی حکیمانه و رحیمانه داشت. آنچه را که دیگر نمی‌توانست به‌وسیلهٔ ایشان در سرزمین پدرانشان به انجام رساند، می‌خواست از راه پراکنده ساختن آنان در میان امت‌ها تحقق بخشد. نقشهٔ او برای نجات همهٔ کسانی که برمی‌گزینند از آمرزش از طریق نجات‌دهندهٔ نسل بشر بهره‌مند شوند، هنوز باید به انجام می‌رسید؛ و او در مصیبت‌هایی که بر اسرائیل وارد آورد، راه را آماده می‌ساخت تا جلال او بر ملت‌های زمین آشکار گردد. همهٔ آنان که به اسارت برده شدند، توبه‌ناپذیر نبودند. در میان ایشان کسانی بودند که نسبت به خدا وفادار مانده بودند، و نیز کسانی که در حضور او فروتنی کرده بودند. از طریق اینان، «پسران خدای حی» (هوشع 1:10)، او جماعت‌های کثیری را در قلمرو آشور به شناخت صفات منش خویش و نیکویی شریعت خود خواهد رسانید.» انبیا و پادشاهان، 292.

خداوند از پادشاهان شمالی همچون ابزار داوری خویش استفاده کرد، و اصلی که در کتاب مقدس در قبال آن پادشاهان شمالی بر اساس آن عمل نمود این بود که می‌بایست برای خدماتی که انجام داده بودند، پاداش داده شوند.

> और उसी घर में ठहरे रहो, और जो कुछ वे दें उसे खाते-पीते रहो; क्योंकि मजदूर अपनी मजदूरी का योग्य है। घर-घर न फिरो। लूका 10:7।

خداوند از پاپیت برای مجازات ایالات متحده استفاده می‌کند، هنگامی که آنان در قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، پیمانهٔ زمانِ آزمونِ خود را پر می‌سازند؛ و اجرت او این است که مصر را در برابر خدمات انجام‌شده به پاپیت می‌بخشد. کلام نبویِ خدا به‌روشنی اعلام می‌کند که مصر به پاپیت داده می‌شود، و آیات چهل‌ودو و چهل‌وسه از فصل یازدهم دانیال این حقیقت را تأیید می‌کنند. اجرت پاپ برای خدمات انجام‌شده این است که او همان سری می‌گردد که ده پادشاه آن را برافراشته می‌سازند، و بر صورتِ جهانیِ وحش حکومت می‌کند.

ٹرمپ اژدہا کی قدرتوں پر غالب آتا ہے، کیونکہ وہ آٹھواں سر ہے، جو ساتوں میں سے ہے، حیوان کی صورت کے زمانہ میں، ریاستہائے متحدہ میں۔ ڈیموکریٹک پارٹی کا زوال، یعنی وہ اژدہا کی قدرت جس نے 2020 میں ٹرمپ کو ہلاک کیا، اب وقوع پذیر ہو رہا ہے۔ خدا کا کلام کبھی ناکام نہیں ہوتا۔ ڈیموکریٹک پارٹی کے لیے “وہ تنکا جو اونٹ کی کمر توڑ دیتا ہے” اسلام کا جھوٹا نبی ہے۔ 7 اکتوبر 2023 کے حملہ نے اس کے حامیوں کی بنیاد کے اندر ایسی دراڑ ڈال دی ہے جسے صرف اس امر سے منسوب کیا جا سکتا ہے کہ اسلام کا کردار قوموں کو غضب ناک اور مضطرب کر رہا ہے۔ اس کے ساتھ مزید حملے بھی ہوں گے، جو زیادہ بڑی تقسیم پیدا کریں گے، جبکہ زمین کے حیوان کے شہریوں کے ایک طبقہ کو متحد کریں گے، جو اس بے وقوفی کو پہچانتے ہیں کہ غیر قانونی ہجرت کا سیلاب اژدہا کی قوتوں کی طرف سے چھوڑا گیا ہے۔ یہ ایک معاشی بحران بھی پیدا کرے گا، اگرچہ وہ بحران پہلے ہی یہاں موجود ہے۔

> «و آنگاه آن فریب‌دهندۀ بزرگ مردم را متقاعد خواهد ساخت که آنان که خدا را خدمت می‌کنند، سبب این شرارت‌ها هستند. گروهی که ناخشنودی آسمان را برانگیخته‌اند، همۀ مصیبت‌های خود را بر کسانی بار خواهند کرد که اطاعتشان از احکام خدا برای متجاوزان توبیخی دائمی است. اعلام خواهد شد که مردم با نقض سبتِ یکشنبه، خدا را می‌رنجانند؛ که این گناه بلاهایی را پدید آورده است که تا زمانی که رعایت یکشنبه به‌طور سخت‌گیرانه الزام نگردد، پایان نخواهد یافت؛ و اینکه کسانی که مطالبات حکم چهارم را ارائه می‌کنند و بدین‌سان حرمت یکشنبه را از میان می‌برند، آشوبگران قوم‌اند و مانع بازگشت ایشان به لطف الهی و سعادت زمانی می‌شوند. بدین‌گونه، همان اتهامی که در روزگار گذشته بر خادم خدا وارد شد، بار دیگر و بر پایه‌هایی به همان اندازه استوار تکرار خواهد شد: «و واقع شد چون اخاب ایلیا را دید، اخاب به او گفت: آیا تویی که اسرائیل را مضطرب می‌سازی؟ و او پاسخ داد: من اسرائیل را مضطرب نساخته‌ام، بلکه تو و خاندان پدرت، از آن‌رو که اوامر خداوند را ترک کرده‌اید و تو بَعَلیم را پیروی کرده‌ای.» 1 پادشاهان 18:17, 18. همچنان‌که خشم مردم به‌وسیلۀ اتهامات دروغین برانگیخته خواهد شد، رفتاری را نسبت به سفیران خدا در پیش خواهند گرفت که بسیار مشابه رفتاری است که اسرائیل مرتد نسبت به ایلیا در پیش گرفت.» نبرد عظیم، 590.

نگه‌دارانِ سَبْت به‌عنوان علتِ این‌که «لطفِ الهی و رفاهِ زمانی» سلب شده است، شناخته خواهند شد. او در توصیفِ این دوره که درست پیشِ روی ماست، به ایلیا و تعاملِ او با اَخاب اشاره می‌کند. اتهام‌های متقابلِ ایشان نسبت به یکدیگر، در برابرِ کوه کرمل روی داد. رفاهِ زمانی و لطفِ الهی، به‌واسطهٔ داوری‌های فزاینده، پیش از قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، از میان برداشته می‌شوند. عبارتی که همین‌اکنون نقل شد، به سلسله‌ای از رویدادها اشاره دارد که در زمانِ آزمونِ قانونِ یکشنبه رخ می‌دهند، اما دو زمانِ آزمون وجود دارد. آزمونِ تصویرِ وحش که در محدودهٔ ایالاتِ متحده واقع می‌شود، پس از آن در سراسرِ جهان تکرار می‌گردد. همهٔ رویدادهایی که در آن عبارت توصیف شده‌اند، در تاریخِ منتهی به قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، و نیز در تاریخِ بحرانِ قانونِ یکشنبهٔ جهانی که پس از آن در پی می‌آید، تحققی نبوی می‌یابند.

پہلے پیراگرافِ **Testimonies, volume nine**، جو صفحہ گیارہ سے شروع ہوتا ہے، اور یوں **NINE-ELEVEN** کی نشان دہی کرتا ہے، میں یوں بیان ہے: “ہم اخیر زمانہ میں زندگی بسر کر رہے ہیں۔ زمانہ کی تیزی سے پوری ہونے والی نشانیاں اعلان کرتی ہیں کہ مسیح کی آمد نزدیک ہے۔ وہ ایام جن میں ہم رہتے ہیں، سنجیدہ اور نہایت اہم ہیں۔ خدا کا رُوح بتدریج مگر یقینی طور پر زمین سے واپس لیا جا رہا ہے۔ وبائیں اور عدالتیں خدا کے فضل کی تحقیر کرنے والوں پر پہلے ہی نازل ہو رہی ہیں۔ خشکی اور سمندر کی آفات، معاشرہ کی غیرمستحکم حالت، جنگ کے خطرات، سب نہایت معنی خیز ہیں۔ یہ انتہائی عظیم اہمیت کے حامل قریب آنے والے واقعات کی پیش خبری دیتے ہیں۔” جب یہ بیان آگے بڑھتا ہے تو صفحہ چودہ پر ہم پڑھتے ہیں، “زیادہ نہیں، بلکہ معلمین اور اہلِ سیاست میں سے بھی بہت کم ایسے ہیں جو اُن اسباب کو سمجھتے ہوں جو موجودہ معاشرتی حالت کی بنیاد میں کارفرما ہیں۔ جو لوگ حکومت کی باگ ڈور تھامے ہوئے ہیں وہ اخلاقی فساد، افلاس، ناداری، اور بڑھتے ہوئے جرم کے مسئلہ کا حل کرنے کے قابل نہیں۔ وہ کاروباری معاملات کو زیادہ محفوظ بنیاد پر استوار کرنے کے لیے عبث جدوجہد کر رہے ہیں۔ اگر انسان خدا کے کلام کی تعلیم پر زیادہ توجہ دیتے تو وہ اُن مسائل کا حل پا لیتے جو انہیں پریشان کرتے ہیں۔”

> «نوشتارهای مقدس، وضعیت جهان را درست پیش از بازگشت دوم مسیح توصیف می‌کنند. دربارهٔ کسانی که به‌وسیلهٔ غارت و ستمگری، ثروت‌های عظیم می‌اندوزند، چنین نوشته شده است: “برای ایام آخر، گنج‌ها اندوخته‌اید. اینک مزدِ کارگرانی که کشتزارهای شما را درو کرده‌اند و شما آن را به فریب بازداشته‌اید، فریاد برمی‌آورد؛ و فریادهای دروکنندگان به گوش‌های خداوندِ صبایوت رسیده است. شما بر زمین در عیش و عشرت زیسته و به عیاشی پرداخته‌اید؛ دل‌های خود را، همچون در روز ذبح، پروار ساخته‌اید. پارسا را محکوم کرده و کشته‌اید؛ و او با شما مقاومت نمی‌کند.” یعقوب ۵:‏۳–۶.»

در ایام آخر، مردم «بیهوده می‌کوشند تا عملیات تجاری را بر بنیادی امن‌تر استوار سازند.» دموکرات‌ها، دستگاه تبلیغاتی آنان، و بانکداران جهانی‌گرا بیهوده تقلا می‌کنند، و دربارهٔ ثبات مالی واقعی‌ای که مدعی‌اند دولت بایدن به آن دست یافته است، دروغ می‌گویند. یکی از نمادهای «جهان درست پیش از بازگشت دوم مسیح» این است که «مردمانی که به‌واسطهٔ دزدی و اخاذی» «ثروت‌های عظیم اندوخته‌اند.» سه آیه‌ای که پیش از آیاتی از کتاب یعقوب قرار دارند، و خواهر وایت به آنها استناد کرده بود، اینها هستند:

> اے مال دارو، اب سنو: اپنی اُن مصیبتوں پر جو تم پر آنے والی ہیں، روؤ اور ماتم کرو۔ تمہاری دولت بگڑ گئی ہے، اور تمہارے لباس کیڑا کھا گیا ہے۔ تمہارا سونا اور چاندی زنگ آلود ہو گئے ہیں؛ اور اُن کا زنگ تمہارے خلاف گواہی دے گا، اور آگ کی مانند تمہارا گوشت کھا جائے گا۔ تم نے آخری دنوں کے لیے خزانہ جمع کر رکھا ہے۔ یعقوب 5:1–3۔

یکی از ویژگی‌های نبویِ «ایام آخر» آن است که مردانی شناخته می‌شوند به‌سبب ثروت شگفت‌انگیز خود، ثروتی که از راه تقلب و فریب به دست آمده است. این مردان هر روز در اخبار هستند. آن زمان اکنون فرا رسیده است. در آن زمان، ثروت آن بانکداران جهانی و میلیاردرها به‌صورت طلا و نقره به تصویر کشیده می‌شود که زنگ‌زده می‌گردد. نقره و طلا زنگ نمی‌زنند؛ پس کتاب‌مقدس امری کاملاً غیرمنتظره را درباره ثروت مردان ثروتمند در ایام آخر معرفی می‌کند، زیرا طلا و نقره ایشان باید زنگ‌زده شود. نشانه پیشینِ آن فروپاشی اقتصادی با فرارسیدن وایِ سوم، در 11 سپتامبر 2001، پدیدار شد. اسلامِ وایِ سوم، باد شرقیِ نبوت کتاب‌مقدس است، و در ایام آخر این باد شرقی است که اقتصاد را غرق می‌کند، چنان‌که به‌وسیله کشتی‌های ترشیش به تصویر کشیده شده است.

> زیرا اینک پادشاهان گرد آمدند؛ با هم گذشتند. چون آن را دیدند، در شگفت شدند؛ مضطرب گشتند و شتابان گریختند. در آنجا ترس آنان را فرا گرفت، و درد، همچون دردِ زنِ در حالِ زایمان. تو کشتی‌های ترشیش را با بادِ شرقی درهم می‌شکنی. مزامیر 48:4–7

پادشاهان جهانی‌گرا، میلیاردرها و بانکداران، آنگاه که بادِ شرقی ــ که نمایانگرِ خشمِ فزایندهٔ ملت‌هاست (چون زنی در حالِ دردِ زایمان) ــ که از اسلامِ وایِ سوم پدید می‌آید، کشتی‌های ترشیش را غرق می‌سازد، به ترس و درد مضطرب می‌شوند. اسلام در آستانهٔ آن است که اقتصادِ محلی و جهانی را درهم بشکند و محیطی اقتصادی و سیاسی پدید آورد که به‌طور کامل با نقاطِ قوتِ ترامپ، نه دموکرات‌ها و جهانی‌گرایان، سازگار است؛ زیرا قدرتِ اژدها به سرِ هشتم، که از آنِ هفت است، در برابرِ «خدماتِ انجام‌شده» داده می‌شود. خدا از ترامپ استفاده کرد تا تمامی قلمروِ یونانیان را به جنبش درآورد، زیرا خدا اکنون در حالِ فراهم آوردنِ اوضاعی است که در آن، تمامی جهان باید به دو طبقه تقسیم شود.

سیستم اقتصادی‌ای که اکنون به‌وسیلهٔ جهانی‌گرایان اداره می‌شود، نخستین‌بار در دوران ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون، یک دموکرات که با وعدهٔ دور نگه‌داشتن ایالات متحده از جنگ جهانی اولِ در شرف وقوع انتخاب شد، معرفی گردید؛ اما در نهایت همان رئیس‌جمهوری شد که بر جنگ جهانی اول ریاست داشت. ویلسون بیش از هر چیز به سبب پیشبرد «جامعهٔ ملل»، که پیش‌درآمد «سازمان ملل متحد» بود، شناخته می‌شود. در دوران ریاست‌جمهوری او، هنگامی که ویلسون در سال ۱۹۱۳ هدایت اقتصادی کشور را تحت نظارت نظام ذخیرهٔ فدرال قرار داد، ساختار مالی ایالات متحده به دست جهانی‌گرایان سپرده شد.

ویژگی‌های نبویِ رئیس‌جمهورِ جنگ جهانی اول، وعدهٔ او مبنی بر نرفتن به جنگ بود، که دروغی بیش نبود. او برجسته‌ترین شخصیت تاریخیِ مروّجِ حکومت واحد جهانیِ «جامعهٔ ملل» بود، و بر واگذاری امور مالیِ ایالات متحده به بانکداران جهانی ریاست کرد. او از ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۱ حکومت کرد. در سال ۱۹۱۹، نسل سومِ ادونتیسم، که نمادِ مصالحه با جهان است، با مصالحهٔ ویلسون با جهان به موازات پیش رفت، زیرا آن دو شاخ با یکدیگر به موازات جریان دارند. در نسل سومِ ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای، آنان زمامِ نظام‌های پزشکی و آموزشیِ خود را به دست کسانی سپردند که خارج از حاکمیت روحانیِ ایشان بودند. در همان زمان، ویلسون حاکمیت مالیِ ایالات متحده را به بانکداران جهانی‌گرا واگذار کرد، و خستگی‌ناپذیر کوشید، اما ناکام ماند، که حاکمیت سیاسیِ ایالات متحده را نیز به جهانی‌گرایان تسلیم کند.

ویلسون، به‌عنوان رئیس‌جمهور در دوران جنگ جهانی اول، ویژگی‌های نبوی‌ای را نمایندگی می‌کند که جنگ جهانی سوم را شناسایی می‌نمایند. او نمایانگر تاریخی است که در آن «فدرال رزرو» در کنترل اقتصاد جهانی، در جهتی که برای دستورکار جهانی‌گرایان مناسب‌تر است، دخیل است، نه در جهت حاکمیت آمریکا. او نمایندهٔ رئیس‌جمهوری است که در زمانی حضور دارد که نظم نوین جهانی سرانجام به هدف خود در تبدیل شدن به هفتمین پادشاهیِ نبوت کتاب‌مقدس دست می‌یابد، هرچند سلطنت آنان کوتاه‌مدت است. این حقیقت بر اساس دو شاهد تثبیت می‌شود، زیرا تلاش نافرجام ویلسون برای پیوستن به جامعهٔ ملل پس از جنگ جهانی اول، نمونه‌ای بود از پیوستن ایالات متحده به سازمان ملل متحد بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم. بر پایهٔ این دو شاهد، قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد و ویرانی ملی را در پی خود می‌آورد، به اجرای سازمان ملل متحد به‌عنوان حکومت واحد جهانی می‌انجامد؛ همان حکومتی که جهانی‌گرایان از زمان ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون در پیِ تحقق آن بوده‌اند.

این ویژگی‌های نبوی باید در ریاست‌جمهوریِ هشتمین و آخرین رئیس‌جمهور، که از آن هفت است، وجود داشته باشد. پس از ویلسون، وارن هاردینگِ جمهوری‌خواه آمد؛ کسی که دوره‌ای را آغاز کرد که «دههٔ بیستِ خروشان» نامیده شد، و آن دوره به سقوط ۱۹۲۹ انجامید، و آن سقوط به رکود بزرگ منتهی شد، و رکود بزرگ به جنگ جهانی دوم انجامید. نخستین ریاست‌جمهوریِ ترامپ همان «دههٔ بیستِ خروشان» بود، و بایدن در آستانهٔ آغاز بزرگ‌ترین رکود در تاریخِ حیوانِ زمین است. آن رکود، هم با سقوط ۱۹۲۹ و هم با «وحشت ۱۸۳۷» در روزگارِ الن وایت، به‌گونه‌ای نمونه‌وار پیشاپیش نشان داده شده بود.

رکود دهۀ ۱۸۳۰ در ایالات متحده معمولاً با عنوان «وحشت ۱۸۳۷» شناخته می‌شود. این یک بحران اقتصادی شدید بود که از ۱۸۳۷ تا اواسط دهۀ ۱۸۴۰ ادامه یافت و بخش عمده‌ای از دهۀ ۱۸۳۰ را دربر گرفت. وحشت ۱۸۳۷ با بحران مالی، ورشکستگی بانک‌ها، بیکاری گسترده، و دوره‌ای طولانی از دشواری اقتصادی مشخص می‌شد.

بحرانِ 1837 ایک “Speculative Bubble” کے پھٹنے سے رونما ہوا، جیسا کہ 1929 کا انہدام بھی۔ 1837 میں، جب یہ قیاسی بلبلا پھٹا، تو اس کے نتیجے میں وسیع پیمانے پر دیوالیہ پن اور مالی نقصانات واقع ہوئے۔ قیاسی بلبلا پھٹنے کے بعد بینکوں کی ناکامیوں کا ایک سلسلہ شروع ہوا، جس سے بینکاری نظام پر اعتماد مجروح ہوا اور ہمہ گیر مالی گھبراہٹ پھیل گئی۔ عالمی معاشی مندی، جو بین الاقوامی تجارت میں کمی اور امریکی برآمدات کی طلب میں گراوٹ کے باعث مزید شدید ہو گئی تھی، ریاستہائے متحدہ میں معاشی مصائب میں اضافے کا سبب بنی۔

سقوط سال ۱۹۲۹، که آغاز رکود بزرگ را رقم زد، با یک حباب سفته‌بازانه در بازار سهام پیشی گرفته شده بود. در طول دههٔ ۱۹۲۰، در ایالات متحده دوره‌ای از شکوفایی اقتصادی پدید آمد که به «دههٔ غرّان بیست» شهرت یافت و با رشد سریع صنعتی، نوآوری فناورانه، و خوش‌بینی فراگیر مشخص می‌شد. در این دوران، سفته‌بازی در بازار سهام به‌شدت اوج گرفت و از اعتبار آسان، معامله با اعتبارِ تضمینی (خرید سهام با پول قرض‌گرفته‌شده)، و خرید سفته‌بازانهٔ سهام بر پایهٔ انتظار افزایش‌های آیندهٔ قیمت، نه ارزشِ زیربنایی، نیرو می‌گرفت. قیمت سهام به سطوحی ناپایدار افزایش یافت و به‌مراتب از ارزش ذاتی شرکت‌هایی که نمایندگی می‌کردند فراتر رفت.

از مارس ۲۰۰۰ تا اکتبر ۲۰۰۲، «حباب دات‌کام» ترکید. یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ در دلِ آن فروپاشی اقتصادی جای داشت. سپس در سال ۲۰۰۸ حباب مسکن ترکید؛ رخدادی که «بحران مالی جهانی» یا «رکود بزرگ» نامیده شد.

منتهی به قانون یک‌شنبه، رفاه دنیویِ شهروندان ایالات متحده برچیده می‌شود. برچیده شدنِ رفاه دنیوی در زمانِ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن رخ می‌دهد. نخستین نشانه از زمانِ مُهر شدن در یک فروپاشی اقتصادی نهفته بود. یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ اعطای اقتدار به فرشتهٔ سوم بود، و هنگامی که همان فرشته در سال ۱۸۴۴ آمد، آن تاریخ نیز در یک فروپاشی اقتصادی نهفته بود. سال ۱۸۴۴ نمونه‌ای از قانون یک‌شنبه‌ای است که به‌زودی خواهد آمد، و یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز دورهٔ مُهر شدن است. عیسی همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ چیزی دیگر به تصویر می‌کشد. فروپاشی سال ۱۹۲۹ پیش از جنگ جهانی دوم آمد و به آن انجامید.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> «در میان ما به‌عنوان یک قوم، غفلتی کاهلانه و بی‌ایمانیِ مجرمانه وجود داشته است که ما را از انجام آن کاری که خدا برای ما واگذار کرده است بازداشته، یعنی اینکه نور خود را بر کسانی از ملت‌های دیگر بتابانیم. ترسی وجود دارد از اینکه در این کار عظیم قدم به پیش نهیم و خطر کنیم، از بیم آنکه صرفِ امکانات بازگشتی به همراه نداشته باشد. اگر امکانات به‌کار گرفته شود و با این حال نتوانیم ببینیم که به‌وسیلهٔ آن جان‌هایی نجات یافته‌اند، چه؟ اگر بخشی از دارایی ما به زیانی کامل بینجامد، چه؟ بهتر آن است که کار کنیم و بر کار مداومت ورزیم تا اینکه هیچ نکنیم. شما نمی‌دانید کدام‌یک کامیاب خواهد شد، این یا آن. مردم در حقوق اختراع سرمایه‌گذاری می‌کنند و با زیان‌های سنگین روبه‌رو می‌شوند، و این امری عادی تلقی می‌شود. اما در کار و آرمان خدا، مردم از خطر کردن می‌ترسند. در نظر ایشان، مالی که در کار نجات جان‌ها صرف شود و بازدهی فوری نیاورد، زیانی مرده می‌نماید. همان امکاناتی که اکنون با این‌همه خساست در راه خدا صرف می‌شود و خودخواهانه نگاه داشته می‌شود، اندکی بعد همراه با همهٔ بت‌ها نزد کورموش‌ها و خفاش‌ها افکنده خواهد شد. ارزش پول به‌زودی و به‌ناگاه به‌شدت سقوط خواهد کرد، آنگاه که واقعیت صحنه‌های ابدی بر حواس انسان گشوده شود.» The True Missionary، 1 ژانویهٔ 1874.

Back to Articles