Article

# Panium - Number Fifteen

پانیوم — شمارهٔ پانزده

“250” Times Three

«۲۵۰» سه بار

Author

Jeff Pippenger

Published

February 19, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 2026, Trump is to celebrate “250” years of America, thus aligning with the “250” years from 457 BC unto Antiochus Magnus in the history between the battle of Raphia and the battle of Panium. At the end of “250” years Antiochus Magnus stands in 207 BC, ten years after Raphia and seven years before Panium. The witness of “250” years also aligns with the “250” year period of pagan Rome, for in the year 64 Nero began the persecution of Christians and “250” years later, at the edict of Milan in 313, Constantine the Great, legalized Christianity and the persecutions ended.

در سال ۲۰۲۶، ترامپ قرار است «۲۵۰» سالگی آمریکا را جشن بگیرد؛ و بدین‌سان با «۲۵۰» سال از ۴۵۷ پیش از میلاد تا آنتیوخوس ماگنوس در تاریخِ میان نبرد رافیا و نبرد پانیوم هم‌راستا می‌گردد. در پایانِ «۲۵۰» سال، آنتیوخوس ماگنوس در سال ۲۰۷ پیش از میلاد قرار می‌گیرد، یعنی ده سال پس از رافیا و هفت سال پیش از پانیوم. شهادتِ «۲۵۰» سال همچنین با دوره «۲۵۰» سالهٔ رومِ بت‌پرست هم‌راستا است، زیرا در سال ۶۴، نرون آزار و جفای مسیحیان را آغاز کرد و «۲۵۰» سال بعد، با فرمان میلان در سال ۳۱۳، کنستانتینِ کبیر مسیحیت را قانونی ساخت و آزارها پایان یافت.

Donald Trump is known for his efforts to make America great again; it is the label of his followers—MAGA. Trump has been typified in prophecy by Constantine the Great, Antiochus the Great, and of course in the first few verses of Daniel eleven, he is Cyrus the Great, Xerxes the Great and thereafter Alexander the Great. From the decree of Cyrus, Darius and Artaxerxes in 457 BC unto the history of Panium is two hundred and fifty years. The end of the “250” years is in a middle point between Raphia and Panium, and so is 2026. 2026 is the middle of Trump’s second term. Nero’s “250” years of persecution leads to a decree that ends Christian persecution. Nero’s line is the middle line of the three lines of “250” years represented by Cyrus, Nero and Trump.

Donald Trump به سبب تلاش‌هایش برای عظیم ساختن دوبارۀ آمریکا شناخته می‌شود؛ این عنوانِ پیروان اوست—MAGA. ترامپ در نبوت به‌واسطۀ Constantine the Great، Antiochus the Great، و البته در چند آیۀ نخستِ Daniel eleven، به‌صورت Cyrus the Great، Xerxes the Great و پس از آن Alexander the Great نمونه‌سازی شده است. از فرمانِ Cyrus، Darius و Artaxerxes در 457 BC تا تاریخِ Panium، دویست‌وپنجاه سال است. پایانِ «250» سال در نقطۀ میانی میان Raphia و Panium قرار دارد، و 2026 نیز چنین است. 2026 میانهٔ دورۀ دومِ ریاست‌جمهوری ترامپ است. «250» سالِ آزارِ Nero به فرمانی منتهی می‌شود که آزارِ مسیحیان را پایان می‌دهد. خطِ Nero، خطِ میانیِ سه خطِ «250» ساله‌ای است که به‌وسیلۀ Cyrus، Nero و Trump بازنمایی شده‌اند.

Cyrus made the first decree and Artaxerxes made the third decree. Cyrus is the first angel and Artaxerxes the third. I intend to use Cyrus as the symbol of all three decrees that together identify 457 BC.

کورش فرمانِ اوّل را صادر کرد و اردشیر فرمانِ سوم را صادر نمود. کورش فرشتهٔ اوّل است و اردشیر فرشتهٔ سوم. قصد دارم از کورش به‌عنوان نماد هر سه فرمانی استفاده کنم که در مجموع، سال 457 پیش از میلاد را مشخص می‌سازند.

Cyrus begins a “250” year line in 457 BC that ends in the history of Panium, which is the history of Antiochus the Great, who is Donald Trump. Panium is the verse before the Sunday law. Cyrus marks the beginning of the “250” year line of history representing the earth beast’s Republican horn, and Cyrus also marks the beginning of the 2,300-year line of history representing the earth beast’s Protestant horn.

کوروش در سال ۴۵۷ پیش از میلاد خطِ «۲۵۰» ساله‌ای را آغاز می‌کند که در تاریخِ پانیوم به پایان می‌رسد؛ و آن، تاریخِ آنتیوخوسِ کبیر است، که همان دونالد ترامپ است. پانیوم آیه‌ای است که پیش از قانونِ یکشنبه قرار دارد. کوروش آغازِ خطِ «۲۵۰» سالهٔ تاریخ را مشخص می‌کند که نمایانگرِ شاخِ جمهوری‌خواهِ وحشِ زمین است، و نیز کوروش آغازِ خطِ ۲٬۳۰۰ سالهٔ تاریخ را مشخص می‌کند که نمایانگرِ شاخِ پروتستانِ وحشِ زمین است.

Nero begins a line of history representing persecution unto compromise. Unlike Cyrus and the United States that represent a line that ends at a mid-point of a prophetic period, Nero’s line ends with an illustration of a progressive period of compromise beginning with the edict of Milan in 313, then the first Sunday law of 321, that was then followed in 330 with the division of Rome into east and west. Constantine is represented at all of those three dates. In the line of Nero, from 313 unto 330 is seventeen years. In the line of Cyrus, from the battle of Raphia in 217 BC unto the battle of Panium in 200 BC is also seventeen years.

نیرون آغازگر خطی از تاریخ است که نمایانگر آزار تا سازش می‌باشد. برخلاف کورش و ایالات متحده که نمایانگر خطی هستند که در میانهٔ یک دورهٔ نبوی به نقطهٔ میانی پایان می‌یابد، خط نیرون با تصویری از یک دورهٔ تدریجیِ سازش پایان می‌پذیرد که با فرمان میلان در 313 آغاز می‌شود، سپس با نخستین قانون یکشنبه در 321 ادامه می‌یابد، و آنگاه در 330 با تقسیم روم به شرق و غرب دنبال می‌شود. قسطنطین در هر سه تاریخ نمایان شده است. در خط نیرون، از 313 تا 330 هفده سال است. در خط کورش، از نبرد رافیا در 217 پیش از میلاد تا نبرد پانیوم در 200 پیش از میلاد نیز هفده سال است.

In chapter eleven of Daniel, Artaxerxes is the third decree. The third decree represents the third angel and the Sunday law. The “250” years from 457 BC and the “250” years from 1776, both conclude in the middle of the history that occurs just before the Sunday law of verse sixteen. Chapter eleven sets forth verses that ultimately represented the history of 1989 in verse ten, and the history of the Ukrainian War which began in 2014 represented in verse eleven, and then Trump returning for his second term in 2024, as represented in verse thirteen, and then verse fourteen identifies 2025, with the first pope from the glorious land establishing the external vision.

در باب یازدهم دانیال، اردشیر فرمان سوم است. فرمان سوم نمایانگر فرشتهٔ سوم و قانون یکشنبه است. «۲۵۰» سال از ۴۵۷ پیش از میلاد و «۲۵۰» سال از ۱۷۷۶، هر دو در میانهٔ تاریخی که درست پیش از قانون یکشنبهٔ آیهٔ شانزده رخ می‌دهد، به پایان می‌رسند. باب یازدهم آیاتی را مطرح می‌سازد که در نهایت تاریخ ۱۹۸۹ را در آیهٔ ده نمایندگی می‌کردند، و تاریخ جنگ اوکراین را که در ۲۰۱۴ آغاز شد در آیهٔ یازده نمایندگی می‌کند، و سپس بازگشت ترامپ برای دومین دورهٔ خود در ۲۰۲۴، چنان‌که در آیهٔ سیزده نمایان شده است، و آنگاه آیهٔ چهارده سال ۲۰۲۵ را مشخص می‌سازد، با نخستین پاپ از سرزمینِ جلال که رؤیای خارجی را برقرار می‌سازد.

Daniel 11:40 was fulfilled in 1989 when the Soviet Union was brought down through a secret alliance between John Paul II and Ronald Reagan. That secret alliance at the time of the end in 1989, typified an open alliance at the end of the prophetic period that began in 1989. That open alliance is what establishes the vision.

دانیال ۱۱:۴۰ در سال ۱۹۸۹ تحقق یافت، هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی از طریق ائتلافی پنهانی میان ژان پل دوم و رونالد ریگان سرنگون شد. آن ائتلاف پنهانی در زمان آخر، در سال ۱۹۸۹، نمونه‌ای بود از ائتلافی آشکار در پایان دورهٔ نبوی که در ۱۹۸۹ آغاز شد. آن ائتلاف آشکار همان چیزی است که رؤیا را برقرار می‌سازد.

2026 is the end of “250” years of prophetic history, a period that began with twenty-two years from 1776 unto the time of the end in 1798. The twenty-two years of that beginning history is reflected in the twenty-two year history of 9/11 unto 2023. At the end of the twenty-two years in 1798, the book of Daniel was unsealed; then at the end of the twenty-two years that began at 9/11 that ended on December 31, 2023, the Lion of the tribe of Judah began to unseal the Revelation of Jesus Christ.

2026، اختتام «250» سنة من التاريخ النبوي، وهي فترة بدأت باثنتين وعشرين سنة من 1776 إلى وقت النهاية في 1798. وإن تاريخ الاثنتين والعشرين سنة لذلك البدء ينعكس في تاريخ الاثنتين والعشرين سنة الممتد من 11/9 إلى 2023. فعند نهاية الاثنتين والعشرين سنة في 1798، فُكَّ ختمُ سفر دانيال؛ ثم عند نهاية الاثنتين والعشرين سنة التي بدأت في 11/9 وانتهت في 31 ديسمبر/كانون الأول 2023، بدأ الأسد الذي من سبط يهوذا يفك أختام رؤيا يسوع المسيح.

The message that was unsealed at the end of twenty-two years in 1798 was placed into the public in 1831, two hundred and twenty years after the King James Bible was published in 1611. From 1798 unto 1831, God’s prophetic Word was progressively opened. By 1831 it was in the public arena, and men and women could then be held accountable to the message that had been unsealed in 1798. Then in 1840 “another remarkable event,” as Sister White calls it, took place when a prediction about Islam was fulfilled.

پیامی که در پایان بیست‌ودو سال، در 1798، گشوده شد، در 1831 در معرض عموم قرار گرفت؛ یعنی دویست‌وبیست سال پس از آنکه کتاب‌مقدس کینگ جیمز در 1611 منتشر شد. از 1798 تا 1831، کلام نبوی خدا به‌تدریج گشوده می‌شد. تا 1831، این پیام در عرصه عمومی قرار گرفته بود، و آنگاه مردان و زنان می‌توانستند در برابر پیامی که در 1798 گشوده شده بود، مسئول شناخته شوند. سپس در 1840، «رویداد برجسته دیگری»، چنان‌که خواهر وایت آن را می‌نامد، رخ داد، هنگامی که پیشگویی‌ای درباره اسلام به تحقق پیوست.

From the conclusion of a period of twenty-two years (1798), unto the conclusion of a two-hundred-and-twenty year period (1831); a period of the unsealing of a message is represented. The illustration includes a waymark where the message is formalized, followed by a waymark that identifies a prediction, that has thereafter been re-calculated, that when thereafter fulfilled produces a waymark that identifies the start of a “wonderful manifestation of the power of God.”

از پایانِ یک دورهٔ بیست‌ودو ساله (1798) تا پایانِ یک دورهٔ دویست‌وبیست‌ساله (1831)، دوره‌ای از گشوده‌شدنِ مُهرِ یک پیام به تصویر کشیده شده است. این تصویر شاملِ نشانه‌ای راهنماست که در آن پیام صورت‌بندی می‌شود؛ و پس از آن، نشانه‌ای راهنما که پیشگویی‌ای را مشخص می‌سازد که سپس از نو محاسبه شده است؛ و آن پیشگویی، چون بعداً به انجام می‌رسد، نشانه‌ای راهنما پدید می‌آورد که آغازِ «تجلّیِ شگفت‌انگیزِ قدرتِ خدا» را مشخص می‌کند.

The twenty-two year period at the end of the movement of 1989 was from 9/11 unto 2023 when there was again a prophecy unsealed. That prophecy would of necessity begin a period of increasing knowledge, a knowledge that would test and separate, for many are called but few are chosen. There would be a point when the message would be put into the public arena. The message would bear the characteristics of being a message that has been prophetically re-calculated, and it would once again contain a prediction. When the public prediction is fulfilled, the message would be empowered as represented by the history of 1840 and Pentecost.

دورۀ بیست‌ودوساله در پایان جنبشِ ۱۹۸۹، از ۱۱ سپتامبر تا ۲۰۲۳ بود؛ زمانی که بار دیگر نبوتی گشوده شد. آن نبوت بناگزیر می‌بایست دورانی از افزایشِ معرفت را آغاز کند؛ معرفتی که می‌آزماید و جدا می‌سازد، زیرا بسیاری خوانده می‌شوند، اما اندکی برگزیده‌اند. نقطه‌ای فرا می‌رسید که پیام در عرصۀ عمومی مطرح می‌شد. این پیام واجدِ ویژگی‌های پیامی می‌بود که از نظر نبوی بار دیگر محاسبه شده است، و بار دیگر نیز مشتمل بر یک پیشگویی می‌بود. هنگامی که آن پیشگوییِ علنی به انجام رسد، پیام قوّت می‌یابد؛ چنان‌که تاریخِ ۱۸۴۰ و پنتیکاست نمایانگر آن است.

With the demise of the Soviet Union in 1989, Daniel 11:40 was unsealed; and in 1996 the message of Daniel 11 was placed into the public arena. 1996 is two hundred and twenty years after 1776, which not only began the twenty-two years that concluded in 1798, but also began the two hundred and fifty years that end in 2026. The Republican horn reaches a midpoint at the political midterms of 2026 and the Protestant horn reaches to 2026, which is the end of a thirty-year period that began with the formalization of the message in 1996, that was unsealed at the time of the end in 1989. Jesus always illustrates the end with the beginning, so 2026 is the year the corrected message of the Midnight Cry is to be formalized, thirty years after the unsealed message of 1989 was formalized in 1996.

با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹، دانیال ۱۱:۴۰ گشوده شد؛ و در سال ۱۹۹۶ پیام دانیال ۱۱ به عرصۀ عمومی وارد گردید. سال ۱۹۹۶ دویست و بیست سال پس از ۱۷۷۶ است؛ سالی که نه تنها آغازگر بیست‌ودو سالی بود که در ۱۷۹۸ به پایان رسید، بلکه آغازگر دویست و پنجاه سالی نیز بود که در ۲۰۲۶ پایان می‌پذیرد. شاخ جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای سیاسی سال ۲۰۲۶ به نقطۀ میانی می‌رسد و شاخ پروتستان تا ۲۰۲۶ امتداد می‌یابد؛ سالی که پایان یک دورۀ سی‌ساله است که با صورت‌بندی رسمی پیام در ۱۹۹۶ آغاز شد، همان پیامی که در زمان آخر در ۱۹۸۹ گشوده شده بود. عیسی همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد؛ از این‌رو ۲۰۲۶ سالی است که در آن باید پیام اصلاح‌شدۀ فریاد نیمه‌شب، سی سال پس از آنکه پیام گشوده‌شدۀ ۱۹۸۹ در ۱۹۹۶ به‌صورت رسمی صورت‌بندی شد، صورت‌بندی رسمی گردد.

The “250” year line that begins in 1776 takes you to 2026, the midterm of Donald Trump, just before the battle of the United States and Russia, that begins when the ass is loosed and Islam strikes the United States again as it did on 9/11.

خط «250» ساله‌ای که در 1776 آغاز می‌شود، شما را به 2026 می‌رساند، یعنی میانهٔ دورهٔ دونالد ترامپ، درست پیش از نبرد ایالات متحده و روسیه، که هنگامی آغاز می‌شود که الاغ رها می‌شود و اسلام بار دیگر، همان‌گونه که در 9/11 کرد، به ایالات متحده ضربه می‌زند.

Nero’s “250” year line is the middle line of the three lines historically and prophetically. This identifies Nero’s line as the second angel, which is the second test that precedes the third test. That second test is the image of the beast test, which represents the progressive setting up of the combination of church and state that is typified by the edict of Milan in 313, which in turn led to the first Sunday law, in 321, and then to the national ruin that always follows a Sunday law as represented by the history of 330.

خط «250» نیرون، از لحاظ تاریخی و نبوی، خط میانیِ این سه خط است. این امر خط نیرون را به‌عنوان فرشتهٔ دوم معرّفی می‌کند، که همان آزمون دوم است و پیش از آزمون سوم قرار دارد. آن آزمون دوم، آزمونِ تصویرِ وحش است، که برپایی تدریجیِ اتحادِ کلیسا و دولت را نمایندگی می‌کند؛ اتحادی که فرمان میلان در سال 313 نمودارِ آن است، و آن نیز به نوبهٔ خود به نخستین قانونِ یکشنبه، در سال 321، انجامید، و سپس به ویرانیِ ملی‌ای که همواره در پیِ یک قانونِ یکشنبه می‌آید، چنان‌که در تاریخِ 330 بازنمایی شده است.

The edict of Milan in 313 identifies the beginning of the setting up of the church and state relationship in the United States that progressively leads to the Sunday law of verse sixteen. That work began at 9/11 with the Patriot Act, but in the fractal at the end of the sealing time the Patriot Act and the edict of Milan both typify an act that begins a progressive period of compromise that leads to the soon-coming Sunday law. It is the first in a series of prophetic actions that directly brings church and state together in the United States, and leads ultimately to the Sunday law.

فرمان میلان در سال ۳۱۳ آغاز برپایی رابطۀ کلیسا و دولت را در ایالات متحدۀ آمریکا مشخص می‌سازد؛ رابطه‌ای که به‌تدریج به قانون یکشنبهِ آیۀ شانزدهم منتهی می‌شود. این کار در ۱۱ سپتامبر با «پاتریوت اکت» آغاز شد، اما در فراکتالِ پایانِ زمانِ مُهر شدن، «پاتریوت اکت» و فرمان میلان هر دو مُمثِّل عملی هستند که دوره‌ای تدریجی از مصالحه را آغاز می‌کند؛ دوره‌ای که به قانون یکشنبۀ قریب‌الوقوع می‌انجامد. این نخستین حلقه در سلسله‌ای از اعمال نبوی است که به‌طور مستقیم کلیسا و دولت را در ایالات متحدۀ آمریکا به هم پیوند می‌دهد و در نهایت به قانون یکشنبه منتهی می‌گردد.

The edict of Milan in 313 has these very elements within its historical record, for it was not a single edict; it was a series of letters from Licinius, the ruler of eastern Rome. Eastern Rome was at that point still strongly pagan, whereas; Constantine was opening his western kingdom to Christianity. The agreement itself occurred in February, 313, during a summit where Licinius also married Constantine’s half-sister to seal their alliance. The letters of Licinius that were posted in the eastern part of the empire enforced freedom of worship to Christians and all others, as well as the restoration of confiscated Christian property.

فرمانِ میلان در سال ۳۱۳ همین عناصر را در متنِ گزارش تاریخیِ خود دربر دارد، زیرا آن یک فرمانِ واحد نبود؛ بلکه مجموعه‌ای از نامه‌ها از سوی لیسینیوس، حاکمِ رومِ شرقی، بود. رومِ شرقی در آن زمان همچنان به‌طور چشمگیری بت‌پرست بود، حال آنکه قسطنطین پادشاهیِ غربیِ خود را به روی مسیحیت می‌گشود. خودِ این توافق در فوریهٔ ۳۱۳، در جریانِ نشستی عالی، صورت گرفت؛ جایی که لیسینیوس همچنین برای مُهر کردنِ اتحادِ خود، با خواهرِ ناتنیِ قسطنطین ازدواج کرد. نامه‌های لیسینیوس که در بخشِ شرقیِ امپراتوری انتشار یافت، آزادیِ عبادت را برای مسیحیان و همهٔ دیگران، و نیز بازگرداندنِ اموالِ مصادره‌شدهٔ مسیحیان، به اجرا گذاشت.

The edict of Milan ended the “250” years of persecution and represents a period of time where all the liberties represented by the edict are to be progressively removed from Christians as the world marches with Trump to the soon-coming Sunday law.

فرمانِ میلان «250» برس کے ظلم و ستم کا خاتمہ کرتا ہے اور ایک ایسے زمانے کی نمائندگی کرتا ہے جس میں اس فرمان کی نمائندگی کرنے والی تمام آزادیوں کو بتدریج مسیحیوں سے واپس لے لیا جانا ہے، جب دنیا ٹرمپ کے ساتھ مل کر جلد آنے والے اتوار کے قانون کی طرف بڑھتی ہے۔

> “If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

> اگر قاری اس قریب‌الوقوع کشمکش میں کام میں لائی جانے والی قوتوں کو سمجھنا چاہے، تو اسے صرف اُن وسائل کے ریکارڈ کا سراغ لگانا ہے جنہیں روم نے گزشتہ ادوار میں اسی مقصد کے لیے استعمال کیا تھا۔ اگر وہ جاننا چاہے کہ پوپیت کے پیروکار اور پروٹسٹنٹ، متحد ہو کر، اُن لوگوں کے ساتھ کیا سلوک کریں گے جو اُن کے عقائدِ رسمی کو رد کرتے ہیں، تو وہ اُس روح کو دیکھے جو روم نے سبت اور اُس کے مدافعین کے خلاف ظاہر کی۔

> “Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 573, 574.

> «فرامین سلطنتی، شوراهای عمومی، و احکام کلیسایی که به‌وسیلهٔ قدرت سکولار پشتیبانی می‌شدند، مراحلی بودند که از طریق آنها این عید بت‌پرستانه در جهان مسیحیت به مقام شرافت دست یافت. نخستین اقدام علنی در اجرای رعایت یکشنبه، قانونی بود که به‌وسیلهٔ کنستانتین وضع شد. (A.D. 321) این فرمان از شهرنشینان می‌خواست که در «روز محترم خورشید» استراحت کنند، اما به روستاییان اجازه می‌داد که به فعالیت‌های کشاورزی خود ادامه دهند. هرچند این قانون عملاً حکمی بت‌پرستانه بود، امپراتور پس از پذیرش اسمیِ مسیحیت آن را به اجرا گذاشت.» The Great Controversy, 573, 574.

The number “25,” which is a tithe of “250” represents rebellion and division. The “25” leaders of Laodicean Adventism who bow to the sun in Ezekiel chapter eight are divided from those who are sealed in the very next chapter, and Sister White clearly identifies the sealing of Ezekiel chapter nine, as the sealing of Revelation’s one hundred and forty-four thousand. Those “25” men are but a tithe of the “250” men of renown who joined in the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. Sister White was forbidden to leave the 1888 General Conference meeting, for Gabriel told her she must stay and record the rebellion of Minneapolis, for it was a repetition of Korah’s rebellion. “250” is a symbol of rebellion and separation. In Matthew “25” there are three parables that teach about the separation of the wicked and wise. The Republican and Protestant horns are both subject to a probationary period represented as four generations, and both the covenant people and the nation where the covenant people are established are judged in the same period of time.

شمارهٔ «25»، که عشرِ «250» است، نمایانگر طغیان و انقسام است. آن «25» رهبرِ ادونتیسمِ لائودیکیه که در حزقیال باب هشت در برابر خورشید سجده می‌کنند، از کسانی که در بابِ بلافاصله بعدی مُهر می‌شوند جدا شده‌اند، و خواهر وایت به‌روشنی مُهرگذاریِ حزقیال باب نه را همان مُهرگذاریِ صد و چهل و چهار هزارِ مکاشفه معرفی می‌کند. آن «25» مرد، جز عشرِ آن «250» مردِ نامدار نیستند که به طغیانِ قورح، داتان و ابیرام پیوستند. خواهر وایت از ترکِ جلسهٔ کنفرانس عمومیِ 1888 منع شد، زیرا جبرئیل به او گفت که باید بماند و طغیانِ مینیاپولیس را ثبت کند، زیرا آن تکرارِ طغیانِ قورح بود. «250» نمادِ طغیان و جدایی است. در متی «25» سه مَثَل وجود دارد که دربارهٔ جداییِ شریران و حکیمان تعلیم می‌دهند. هر دو شاخِ جمهوری‌خواه و پروتستان، تابعِ دوره‌ای از مهلتِ آزمون‌اند که به صورتِ چهار نسل به تصویر کشیده شده است، و هم قومِ عهد و هم آن ملتی که قومِ عهد در آن استقرار یافته‌اند، در همان دورهٔ زمانی داوری می‌شوند.

In the “250” years of the earth beast, who is the sixth kingdom of Bible prophecy and is the United States, the line of Nero identifies a decree, as represented by the edict of Milan that marks the beginning of a progressive escalation of lawfare that concludes at the decree of the Sunday law in the year 321, ushering in a period that concludes in 330 with the entire world being divided into two classes, represented as east and west. That nine-year period from 321 to 330, is also the seven days of Tabernacles that begins at the Sunday law of 321, and ends when Michael stands up and probation closes in 330.

در «۲۵۰» سالِ وحشِ زمینی، که ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدّس است و ایالات متحده می‌باشد، خطِّ نِرون حکمی را شناسایی می‌کند که به‌وسیلهٔ فرمانِ میلان بازنمایی شده است؛ فرمانی که آغازِ تشدیدی تدریجی از جنگِ حقوقی را نشان می‌دهد و در حکمِ قانونِ یکشنبه در سالِ ۳۲۱ به اوجِ نهایی خود می‌رسد، و بدین‌سان دوره‌ای را آغاز می‌کند که در سالِ ۳۳۰ با تقسیمِ تمامیِ جهان به دو طبقه، که به‌صورتِ شرق و غرب بازنمایی شده‌اند، پایان می‌پذیرد. آن دورهٔ نه‌ساله از ۳۲۱ تا ۳۳۰، همچنین همان هفت روزِ عیدِ خیمه‌ها است که با قانونِ یکشنبهٔ ۳۲۱ آغاز می‌شود و هنگامی پایان می‌یابد که میکائیل برمی‌خیزد و مهلتِ آزمون در سالِ ۳۳۰ بسته می‌شود.

To reject the Millerite foundational understanding that it is Rome who establishes the vision is to fail the foundational test that arrived on December 31, 2023 and ended when the first pope from the glorious land was elected on May 8, 2025. The foundational truth that allowed William Miller to recognize Rome as the symbol that establishes the vision is the truth that if rejected brings strong delusion. Failing that first test brings Thessalonians strong delusion and proves that the foolish who do not understand—do not love the “Truth.” Rejecting the symbol that establishes the external vision is to reject the foundational test, which is the first of three tests. Sister White aligns the first test in the time of Christ with the message of John the Baptist. She identifies that those who rejected the message of John, would not be benefitted by the teachings of Jesus, nor would they be able to see the dispensational change when Christ moved from the courtyard to the Holy Place.

ردّ فهم الميلريين التأسيسي القائل إنّ روما هي التي تُثبِّت الرؤيا هو إخفاقٌ في الامتحان التأسيسي الذي جاء في 31 ديسمبر/كانون الأوّل 2023 وانتهى حين انتُخب أوّل بابا من الأرض البهيّة في 8 مايو/أيّار 2025. إنّ الحقيقة التأسيسيّة التي أتاحت لوليام ميلر أن يدرك أنّ روما هي الرمز الذي يُثبِّت الرؤيا، هي الحقيقة التي إن رُفضت جلبت ضلالًا قويًّا. والإخفاق في ذلك الامتحان الأوّل يجلب الضلال القوي المذكور في تسالونيكي، ويُثبت أنّ الجاهلات اللواتي لا يفهمن لا يُحببن «الحق». وإنّ رفض الرمز الذي يُثبِّت الرؤيا الخارجيّة هو رفضٌ للامتحان التأسيسي، وهو الأوّل من ثلاثة امتحانات. وتُوافق الأخت وايت بين الامتحان الأوّل في زمن المسيح ورسالة يوحنّا المعمدان. وهي تُبيّن أنّ الذين رفضوا رسالة يوحنّا لم يكونوا لينتفعوا من تعاليم يسوع، ولا كانوا ليقدروا أن يروا التغيّر التدبيري حين انتقل المسيح من الدار الخارجيّة إلى القدس.

She aligned that progressive testing process to the period of the Millerites and teaches that those who rejected the first angel’s message paralleled the Jews who rejected the message of John. In each historical line, those who failed the first test were not benefitted by the next step, and were blinded to Christ’s dispensational change. Those who rejected the message of 9/11 could not see that Christ had began to judge the living. Those who fail the foundational test of 2023 will not see the transitional change of the church militant unto the church triumphant. The rejecters of any of these foundational tests ended up in “perfect darkness.” Where there is no vision, the people end up in perfect darkness, and it is Rome that establishes the light of the external vision. This truth may be recognized in the three popes and their relationship to the three presidents that are standing in the three battles of verse ten, eleven and fifteen of Daniel eleven.

او آن فرایند آزمایش تدریجی را با دورهٔ میلری‌ها همسو ساخت و تعلیم می‌دهد که کسانی که پیام فرشتهٔ اول را رد کردند، همتای یهودیانی بودند که پیام یوحنا را رد کردند. در هر خط تاریخی، کسانی که در آزمون نخست کامیاب نشدند، از گام بعدی بهره‌ای نبردند و نسبت به تغییر تدبیریِ مسیح کور شدند. کسانی که پیام 11/9 را رد کردند، نتوانستند ببینند که مسیح داوری زندگان را آغاز کرده است. کسانی که در آزمون بنیادیِ 2023 ناکام شوند، تغییر انتقالیِ کلیسای مجاهد به کلیسای ظافر را نخواهند دید. ردکنندگان هر یک از این آزمون‌های بنیادی سرانجام در «تاریکی کامل» قرار گرفتند. هر جا رؤیا نباشد، قوم در تاریکی کامل فرو می‌رود، و این روم است که نورِ رؤیتِ ظاهری را برقرار می‌سازد. این حقیقت را می‌توان در سه پاپ و رابطهٔ آنان با سه رئیس‌جمهور مشاهده کرد که در سه نبردِ آیات ده، یازده و پانزدهِ دانیال یازده ایستاده‌اند.

The external “250” year line of Cyrus that ended in 207 BC in the midst of a seventeen-year period marked by the battle of Raphia unto the battle of Panium, aligned with the “250” year line that began with Nero and ended at the edict if Milan in 313, thus marking the seventeen year period of Constantine the Great. Donald Trump is standing as Antiochus the Great in 207 BC which is 2026, and he is also standing as Constantine the Great in 313, at the beginning of the image of the beast testing time. July 4, 2026 Trump as Antiochus and Constantine is making America “great.” Trump is the third of the three presidents who align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen. Reagan was the first of those three and Obama was the middle. Those three presidents bear the signature of “truth” and Reagan and Trump represent not only the first and third, but the alpha and omega.

خط بیرونی «۲۵۰» سالهٔ کوروش که در سال ۲۰۷ پیش از میلاد، در میانهٔ یک دورهٔ هفده‌ساله که از نبرد رافیا تا نبرد پانیوم مشخص شده بود، به پایان رسید، با خط «۲۵۰» ساله‌ای هم‌راستا بود که با نرون آغاز شد و به فرمان میلان در سال ۳۱۳ خاتمه یافت؛ و بدین‌سان دورهٔ هفده‌سالهٔ قسطنطین کبیر را معین ساخت. دونالد ترامپ در سال ۲۰۷ پیش از میلاد، که همان ۲۰۲۶ است، در جایگاه آنتیوخوس کبیر ایستاده است، و همچنین در سال ۳۱۳ در جایگاه قسطنطین کبیر ایستاده است، در آغاز زمانِ آزمونِ تصویرِ وحش. در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ترامپ به‌عنوان آنتیوخوس و قسطنطین، آمریکا را «عظیم» می‌سازد. ترامپ سومینِ آن سه رئیس‌جمهوری است که با سه نبردِ آیات ده، یازده و پانزده هم‌راستا هستند. ریگان نخستینِ آن سه بود و اوباما در میانه قرار داشت. آن سه رئیس‌جمهور مُهرِ «حقیقت» را بر خود دارند و ریگان و ترامپ نه تنها نمایانگر اول و سوم، بلکه آلفا و امگا نیز هستند.

The prophetic characteristics of each of the presidents is that when they reign, they have an alliance with the pope of the period. Reagan and John Paul II were secretly aligned as they brought down the Soviet Union in 1989 in fulfillment of verses ten and forty of Daniel eleven. Obama the woke globalist president in the middle of Reagan and Trump was aligned philosophically with the woke pope Francis. Trump’s alliance with pope Leo is open for all to see, and in 2025 Trump was inaugurated as president and Leo was inaugurated as the antichrist. The spiritual relation of a president and a pope is represented by Jezebel and the prophets of Baal. The political relation of a president and pope is represented by Jezebel and Ahab. In either representation Jezebel is the head.

ويژگی‌های نبوّتی هر یک از این رؤسای جمهور آن است که چون به سلطنت می‌رسند، با پاپِ زمانِ خود اتحادی دارند. ریگان و ژان پل دوم به‌طور پنهانی هم‌پیمان بودند، آنگاه که در سال ۱۹۸۹ اتحاد جماهیر شوروی را، در تحقق آیات ده و چهلِ دانیال یازده، فرو افکندند. اوباما، رئیس‌جمهور جهانی‌گرای وُک، که در میانهٔ ریگان و ترامپ قرار داشت، از حیث فلسفی با پاپ وُک، فرانسیس، هم‌سو بود. اتحاد ترامپ با پاپ لئو برای همگان آشکار است، و در سال ۲۰۲۵ ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور تحلیف شد و لئو به‌عنوان ضدّمسیح برکشیده شد. رابطهٔ روحانیِ میان یک رئیس‌جمهور و یک پاپ به‌وسیلهٔ ایزابل و انبیای بعل بازنمایی می‌شود. رابطهٔ سیاسیِ رئیس‌جمهور و پاپ به‌وسیلهٔ ایزابل و اخاب بازنمایی می‌گردد. در هر دو بازنمایی، ایزابل سر است.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> "جوں جوں ہم آخری بحران کے قریب پہنچتے ہیں، یہ نہایت اہم ہے کہ خداوند کے وسائل کے درمیان ہم آہنگی اور یگانگت پائی جائے۔ دنیا طوفان، جنگ اور نزاع سے بھری ہوئی ہے۔ تاہم ایک ہی سرکردہ قوت—یعنی پاپائی اقتدار—کے تحت لوگ اُس کے گواہوں کی ذات میں خدا کی مخالفت کرنے کے لیے متحد ہو جائیں گے۔ یہ اتحاد اُس عظیم مرتد کے ذریعہ مضبوط کیا جاتا ہے۔ جبکہ وہ اپنے کارندوں کو حق کے خلاف جنگ کرنے میں متحد کرنے کی کوشش کرتا ہے، وہ اُس کے حامیوں کو تقسیم کرنے اور پراگندہ کرنے کا بھی کام کرے گا۔ حسد، بدگمانی، بدگوئی—یہ سب اسی کی طرف سے برانگیختہ کیے جاتے ہیں تاکہ اختلاف اور تفرقہ پیدا ہو۔" Testimonies, volume 7, 182.

> “In this time of prevailing iniquity, the Protestant churches that have rejected a ‘Thus saith the Lord,’ will reach a strange pass. They will be converted to the world. In their separation from God, they will seek to make falsehood and apostasy from God the law of the nation. They will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the protection of the state. The protest of Bible truth will no longer be tolerated by those who have not made the law of God their rule of life.” Review and Herald, December 21, 1897.

> «در این زمانِ فراگیر شدنِ شرارت، کلیساهای پروتستانی که «چنین می‌گوید خداوند» را رد کرده‌اند، به وضعیتی شگفت خواهند رسید. آنان به جهان گرایش خواهند یافت. در جدایی خویش از خدا، خواهند کوشید تا دروغ و ارتداد از خدا را قانونِ ملت سازند. آنان بر حاکمانِ سرزمین نفوذ خواهند آورد تا قوانینی وضع کنند که برتریِ از دست‌رفتهٔ مردِ گناه را، که در هیکلِ خدا می‌نشیند و خود را خدا می‌نمایاند، بازگرداند. اصولِ کاتولیکِ رومی تحت حمایتِ دولت قرار خواهد گرفت. اعتراضِ حقیقتِ کتاب‌مقدس دیگر از سوی کسانی که شریعتِ خدا را معیارِ زندگیِ خود نساخته‌اند، تحمل نخواهد شد.» Review and Herald، 21 دسامبر 1897.

The false prophets of Baal ate at Jezebel’s table. Jezebel was the queen and the prophets were her prophets. In verse forty of Daniel eleven Reagan was represented as “chariots” and “horsemen,” symbols of military strength, and also by “ships” a symbol of economic might. Still, in the verse, it was the papacy who is the “king” of the north. Reagan was in subjection to Jezebel prophetically. In that period the world wondered after the beast as pope John Paul II travelled the world more than any other pope. Malachi Martin, a well-known Jesuit author wrote of pope John Paul II in his book, Keys of This Blood. The stated premise of the book was that at the time of John Paul II and Reagan the world was then in a three-way struggle for world rulership between the papacy, the United States and the Soviet Union. Martin predicted that the papacy would prevail in that struggle. The secret alliance between Reagan and the antichrist announced that the movements to heal the deadly wound of the papacy had begun, as illustrated in verse forty and onward in Daniel eleven. Martin’s book re-stated the papacies long held goal of capturing Protestant America. Reagan’s willingness to close his eyes to the fact that the pope is the antichrist of Bible prophecy, according to his own testimony, was based upon his misguided application of the Soviet Union as the antichrist of Bible prophecy.

پیامبران دروغین بَعْل بر سفرهٔ ایزابل غذا می‌خوردند. ایزابل ملکه بود و آن پیامبران، پیامبران او بودند. در آیهٔ چهلم از دانیال یازده، ریگان به‌وسیلهٔ «ارابه‌ها» و «سواران»، که نمادهای قدرت نظامی‌اند، و نیز به‌وسیلهٔ «کشتی‌ها»، که نماد توان اقتصادی است، به تصویر کشیده شده بود. با این حال، در آن آیه، این پاپیّت بود که «پادشاه» شمال است. از لحاظ نبوی، ریگان در تابعیت ایزابل قرار داشت. در آن دوره، جهان از پیِ وحش در شگفتی رفت، زیرا پاپ ژان پل دوم بیش از هر پاپ دیگری به سراسر جهان سفر می‌کرد. مالاکی مارتین، نویسندهٔ نامدار یسوعی، در کتاب خود، Keys of This Blood، دربارهٔ پاپ ژان پل دوم نوشت. فرضیهٔ اعلام‌شدهٔ کتاب این بود که در زمان ژان پل دوم و ریگان، جهان درگیر کشاکشی سه‌جانبه برای فرمانروایی بر جهان میان پاپیّت، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بود. مارتین پیش‌بینی کرد که پاپیّت در آن کشاکش پیروز خواهد شد. اتحاد پنهانی میان ریگان و ضدّمسیح اعلام می‌کرد که حرکت‌ها برای التیام زخم مهلک پاپیّت آغاز شده بود، چنان‌که در آیهٔ چهلم و آیات پس از آن در دانیال یازده به تصویر کشیده شده است. کتاب مارتین هدف دیرینهٔ پاپیّت را برای تسخیر آمریکای پروتستان از نو بیان کرد. آمادگی ریگان برای آن‌که بر این واقعیت چشم ببندد که پاپ، بر اساس نبوت کتاب‌مقدسی، همان ضدّمسیح است، بنا بر شهادت خود او، بر کاربرد نادرست او از اتحاد جماهیر شوروی به‌عنوان ضدّمسیحِ نبوت کتاب‌مقدسی استوار بود.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> «کسانی که در فهمِ کلام دچار سردرگمی می‌شوند و از درکِ معنای ضدّمسیح بازمی‌مانند، بی‌گمان خود را در جانبِ ضدّمسیح قرار خواهند داد.» Kress Collection, 105.

Reagan was the first of the eight presidents that are identified in the first verses of Daniel eleven, and he is also the first of three of those eight presidents who have a prophetic relationship with the antichrist. In the symbolism of the three alliances of Reagan, Obama and Trump the signature of truth can be discerned. Reagan as the first, typifies the last and the various parallels of Reagan and Trump are amazing and abundant. The middle waymark of the three steps that establishes the Hebrew word “truth” is rebellion, of which Obama’s presidency is such a classic example. May 8, 2025 for the first time a pope was installed who was from the United States, and the secret alliance of Reagan had reached an open alliance of Trump. In 2025, the papacy openly inaugurated a pope from the glorious land of the United States, the very target of its struggles since 1798. What was left for Malachi Martin’s prediction to be fulfilled was the Sunday law where the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is implemented.

ریگان نخستینِ آن هشت رئیس‌جمهوری بود که در آیات آغازین دانیال یازده شناسایی شده‌اند، و نیز نخستینِ سه تن از آن هشت رئیس‌جمهور است که رابطه‌ای نبوی با ضدّمسیح دارند. در نمادپردازیِ سه اتحادِ ریگان، اوباما و ترامپ، امضای حقیقت را می‌توان تشخیص داد. ریگان، به‌عنوان نخستین، ممثلِ آخِر است، و موازات‌های گوناگونِ میان ریگان و ترامپ شگفت‌انگیز و فراوان است. نشانهٔ میانیِ این سه گام که واژهٔ عبریِ «حقیقت» را برقرار می‌سازد، عصیان است؛ و ریاست‌جمهوریِ اوباما نمونه‌ای چنین کلاسیک از آن است. در ۸ مه ۲۰۲۵، برای نخستین بار پاپی منصوب شد که از ایالات متحده بود، و اتحادِ پنهانیِ ریگان به اتحادِ آشکارِ ترامپ رسیده بود. در سال ۲۰۲۵، دستگاه پاپی آشکارا پاپی از سرزمینِ جلال، یعنی ایالات متحده، را بر تخت نشاند؛ همان هدفِ اصلیِ کشمکش‌های آن از سال ۱۷۹۸. آنچه برای تحقق پیشگوییِ مالاکی مارتین باقی مانده بود، قانون یکشنبه بود؛ آنجا که اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب به اجرا در می‌آید.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با صدور فرمانی که در مخالفت با شریعت خدا استقرار پاپیّت را به اجرا درآورد، ملت ما خویشتن را به‌طور کامل از پارسایی جدا خواهد ساخت. هنگامی که پروتستانیسم دست خود را از فراز این شکاف دراز کند تا دست قدرت روم را بفشارد؛ هنگامی که از فراز این ورطه دست خود را دراز کند تا با روح‌گرایی دست دهد؛ هنگامی که، تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، کشور ما هر اصلِ قانون اساسیِ خود را به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری‌خواه مردود شمارد، و برای ترویج اکاذیب و فریب‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه می‌توانیم بدانیم که زمانِ عملکرد شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده است و پایان نزدیک است.» Testimonies, volume 5, 451.

On July 4, 2026 Trump intends to celebrate those “250” years, while standing at the midpoint of his presidency. That midpoint is 207 BC, between the battle of Raphia and the battle of Panium. The midpoint of those seventeen years, also identifies the beginning of Nero’s seventeen years that represent the year 313, and the progressive setting up of the church and state image of the beast that leads to the Sunday law of 321, and of verse sixteen. That period begins in 313 with the marriage of east and west, represented by Constantine’s step daughter of the west and Licinius of the east. The period that begins with a marriage alliance between east and west ends with the separation or divorce of east and west. The middle waymark is the first Sunday law.

در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ترامپ قصد دارد آن «۲۵۰» سال را جشن بگیرد، در حالی که در نقطهٔ میانی ریاست‌جمهوری خود ایستاده است. آن نقطهٔ میانی، ۲۰۷ پیش از میلاد است، میان نبرد رافیا و نبرد پانیوم. نقطهٔ میانی آن هفده سال، همچنین آغاز هفده سال نرون را نیز مشخص می‌سازد که نمایانگر سال ۳۱۳ است، و برپایی تدریجی تصویر وحشِ کلیسا و دولت را که به قانون یکشنبهٔ ۳۲۱ و به آیهٔ شانزدهم می‌انجامد. آن دوره در سال ۳۱۳ با پیوند زناشویی شرق و غرب آغاز می‌شود، که به‌وسیلهٔ دخترخواندهٔ غربِ کنستانتین و لیکینیوسِ شرق نمایانده شده است. دوره‌ای که با اتحادی زناشویی میان شرق و غرب آغاز می‌شود، با جدایی یا طلاق شرق و غرب پایان می‌یابد. نشانهٔ میانی، نخستین قانون یکشنبه است.

Reagan, Obama and Trump are governed prophetically by the three steps of the everlasting gospel, which are represented as three angels in Revelation fourteen. In Obama’s presidency, which is the second step, there were two popes. Francis, the woke pope, followed Joseph Ratzinger (later Pope Benedict XVI) who served as the head of the Congregation for the Doctrine of the Faith (CDF) from November 25, 1981, until his election as pope on April 19, 2005. Ratzinger retired and Francis began his reign, thus providing a doubling of popes in the reign of Obama.

ریگان، اوباما و ترامپ از نظر نبوی تحت هدایت سه گامِ انجیل جاودانی قرار دارند؛ همان سه گامی که در مکاشفه باب چهارده به صورت سه فرشته به تصویر کشیده شده‌اند. در دوران ریاست‌جمهوری اوباما، که گام دوم است، دو پاپ حضور داشتند. فرانسیس، پاپ بیدارگرا، پس از یوزف راتسینگر (که بعدها پاپ بندیکت شانزدهم نامیده شد) آمد؛ کسی که از ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱ تا هنگام انتخابش به مقام پاپی در ۱۹ آوریل ۲۰۰۵، به عنوان رئیس جماعت آموزهٔ ایمان (CDF) خدمت کرد. راتسینگر کناره‌گیری کرد و فرانسیس سلطنت خود را آغاز نمود؛ و بدین‌سان، در دوران اوباما، دوگانگیِ پاپ‌ها فراهم شد.

Obama is accused of doubling as both heterosexual and homosexual, and he is a symbol of the false prophet of apostate Protestant America, while being a Muslim, which is also the religion of the false prophet Mohammed. Obama was the representative of the political system of the glorious land—the false prophet of Revelation sixteen, but his actual political sympathies were aligned with the globalists—the dragon. Obama is prophetically schizophrenic representing two false religions, two sexual persuasions and two political systems and in his reign, there were two antichrists. Whether sexual persuasion, political alignment or religious conviction Obama was committed in each area to stay within the closet. Known by some as, “Obama the Divider,” for his efforts to divide the American citizens against themselves, is also reflected by his cloaked personal, political and religious convictions.

اوباما متهم است که هم‌زمان هم دگرجنس‌گرا و هم همجنس‌گرا بوده است، و او نماد نبی کاذبِ پروتستانِ مرتدِ آمریکاست، در حالی که مسلمان نیز هست، که آن نیز دینِ نبی کاذب، محمد، است. اوباما نمایندهٔ نظام سیاسیِ سرزمینِ جلیل بود—نبی کاذبِ مکاشفهٔ شانزدهم—اما همدلی‌های سیاسیِ واقعیِ او با جهانی‌گرایان همسو بود—اژدها. اوباما از لحاظ نبوی، اسکیزوفرنیک است و نمایندهٔ دو دینِ کاذب، دو گرایشِ جنسی، و دو نظامِ سیاسی است، و در دوران حکومت او، دو ضدّمسیح حضور داشتند. چه در گرایش جنسی، چه در همسویی سیاسی، و چه در اعتقاد دینی، اوباما در هر زمینه متعهد بود که در پستو باقی بماند. او که نزد برخی با عنوان «اوبامای تفرقه‌افکن» شناخته می‌شود، به سبب تلاش‌هایش برای تقسیم شهروندان آمریکایی بر ضدّ خودشان، این امر همچنین در اعتقادات شخصی، سیاسی و دینیِ پوشیدهٔ او نیز بازتاب یافته است.

The first antichrist of Obama’s reign had run the Congregation for the Doctrine of the Faith for twenty-four years before he became pope. The Congregation for the Doctrine of the Faith is the modern name for what was originally named the Office of the Inquisition. The rebellion of the Obama period corresponds with the number “13,” in the Hebrew word truth that consists of the first letter of the Hebrew alphabet (Reagan) the thirteenth letter (Obama) and Trump the twenty-second letter. The inquisition is certainly a symbol of rebellion. Pope Benedict abdicated his throne to Francis in 2013, during the schizophrenic reign of the symbol of the false prophets of Islam and apostate Protestantism.

د لومړي ضدِ مسیح، چې د اوباما د واکمنۍ پر مهال څرګند شو، تر دې مخکې چې پاپ شي، څلېرویشت کاله یې د عقیدې د اصولو لپاره د جماعت مشري کړې وه. «د عقیدې د اصولو لپاره جماعت» هغه معاصر نوم دی د هغه څه لپاره چې په اصل کې یې نوم «د تفتیش دفتر» و. د اوباما د دورې بغاوت له «13» شمېرې سره سمون لري، د «حقیقت» په عبراني کلمه کې، چې د عبراني الفبا له لومړي توري (ریګن)، دیارلسم توري (اوباما)، او ټرمپ، دوه ویشتم توري، څخه جوړه ده. تفتیش بې‌شکه د بغاوت یو سمبول دی. پاپ بندیکت په 2013 کې خپله تخت‌ناستې فرانسس ته پرېښوده، د هغه شیزوفرینیکې واکمنۍ پر مهال چې د اسلام د دروغجنو پیغمبرانو او د ارتداد منونکي پروتستانتیت د نښان استازیتوب یې کاوه.

The second step in the everlasting gospel is a visual test, and what can be seen in the relation of Obama and the two popes, is the connection between the persecution represented by the Office of the Inquisition, and the globalist’s fixation upon the worship of mother earth as represented by the woke pope. Obama’s Muslim faith represents the angering of the nations brought about by Islam and the failure of apostate Protestantism in fulfilling the responsibility represented by the name of Protestant. A Protestant is to protest Rome, but never to bow to Rome.

دائمی انجیل میں دوسرا قدم ایک بصری امتحان ہے، اور اوباما اور دو پوپوں کے تعلق میں جو کچھ دیکھا جا سکتا ہے، وہ تفتیشی عدالت کے دفتر سے ممثل ایذارسانی اور مادرِ ارض کی پرستش پر عالم گیروں کی دُھن کے درمیان تعلق ہے، جیسا کہ یہ بیدار خیال پوپ میں ظاہر ہوتا ہے۔ اوباما کا مسلم ایمان اسلام کے سبب قوموں کے برانگیختہ غضب اور مرتد پروٹسٹنٹ ازم کی اس ذمہ داری کو پورا کرنے میں ناکامی کی نمائندگی کرتا ہے جو پروٹسٹنٹ کے نام سے ممثل ہے۔ ایک پروٹسٹنٹ کا کام روم کے خلاف احتجاج کرنا ہے، لیکن کبھی روم کے سامنے جھکنا نہیں۔

The first of three popes announces to the world that he believes he is the “good pope” of the Catholic guiding prophecy of Fatima. John Paul II believed himself to be Fatima’s “good pope,” who he believes will ultimately rule the entire world with a rod of iron when the three-way struggle between the papacy, the United States and the globalists is finished.

نخستینِ سه پاپ به جهان اعلام می‌کند که باور دارد او «پاپِ نیک»ِ نبوّتِ راهنمای کاتولیکیِ فاطیماست. یوحنّا پولُس دوم خود را «پاپِ نیک»ِ فاطیما می‌دانست؛ همان کسی که به باور او، سرانجام هنگامی که کشاکشِ سه‌جانبه میان پاپیّت، ایالات متحده و جهانی‌گرایان به پایان برسد، با عصای آهنین بر سراسر جهان فرمان خواهد راند.

The next presidency announces the role of the dragon’s globalists, Islam’s angering of the nations, apostate Protestantism’s failure to be Protestants. The Trump presidency that was inaugurated in 2025 aligns openly with the antichrist of 2025. The light of these three alliances of Rome and the United States is unsealed in the history of the conclusion of the battle of Raphia and the beginning of the battle of Panium. The marriage of Licinius and Constantine’s kingdoms at the beginning of the seventeen years represents the alliance of 2025.

ریاست‌جمهوری بعدی نقش جهان‌گرایان اژدها، به خشم آوردن ملت‌ها از سوی اسلام، و ناکامی پروتستانیسم مرتد در پروتستان بودن را اعلام می‌کند. ریاست‌جمهوری ترامپ که در سال ۲۰۲۵ آغاز شد، آشکارا با ضدّمسیحِ ۲۰۲۵ همسو است. نورِ این سه اتحادِ روم و ایالات متحده در تاریخِ پایانِ نبردِ رافیا و آغازِ نبردِ پانیوم گشوده می‌شود. پیوندِ زناشوییِ پادشاهی‌های لیسینیوس و کنستانتین در آغازِ هفده سال، نمایانگرِ اتحادِ ۲۰۲۵ است.

The alliance of 2025 is the counterfeit parable of the ten virgins. First the marriage is accomplished, and then there is a period of investigation that ultimately leads to the second phase of the marriage where the consummation takes place, and the door is shut. The counterfeit parable of the ten virgins began in 2025, and it is consummated at the soon-coming Sunday law of verse sixteen and forty-one of Daniel eleven. In the counterfeit marriage the father is Satan, the bridegroom is the papacy and the bride is apostate Protestant America. In verse fourteen of Daniel eleven, the robbers of Daniel’s people are Rome, who establishes the vision. To reject William Miller’s identification of Rome as the symbol that establishes the vision is parallel to rejecting the first angel’s message and the message of John the Baptist. When the current antichrist took office in 2025, he established the vision of the eight presidents, and fulfilled verse fourteen.

اتحادِ ۲۰۲۵ تمثیلِ جعلیِ ده باکره است. نخست، ازدواج انجام می‌شود، و سپس دوره‌ای از بررسی فرا می‌رسد که سرانجام به مرحلهٔ دومِ ازدواج منتهی می‌شود؛ جایی که وصلت به کمال می‌رسد و در بسته می‌شود. تمثیلِ جعلیِ ده باکره در سال ۲۰۲۵ آغاز شد، و در قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوعِ آیاتِ شانزده و چهل و یکِ دانیال یازده به کمال می‌رسد. در این ازدواجِ جعلی، پدرْ شیطان است، دامادْ پاپیّت است، و عروسْ آمریکای پروتستانِ مرتد. در آیهٔ چهاردهِ دانیال یازده، دزدانِ قومِ دانیال روم هستند که رؤیا را برقرار می‌سازند. رد کردنِ شناساییِ روم از سوی ویلیام میلر به‌عنوانِ نمادی که رؤیا را برقرار می‌سازد، هم‌موازی با رد کردنِ پیامِ فرشتهٔ اول و پیامِ یحییِ تعمیددهنده است. هنگامی که ضدّمسیحِ کنونی در سال ۲۰۲۵ به قدرت رسید، رؤیای هشت رئیس‌جمهور را برقرار ساخت و آیهٔ چهارده را تحقق بخشید.

We are now in the temple test; the second test that precedes the litmus and third test.

اکنون در آزمونِ هیکل هستیم؛ دومین آزمونی که پیش از آزمونِ محک و آزمونِ سوم قرار دارد.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles