Article

# Rome Establishes the Vision - Number Fifteen

روم رؤیا را برپا می‌دارد — شماره پانزده

The Final Test: Awakening to the Prophetic Controversy of the Image of the Beast

آزمون نهایی: بیداری به جدال نبویِ تصویرِ وحش

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are now in the testing period of the image of the beast, and the first prophetic controversy in Adventism’s history is now being repeated. In July of 2023, Michael the archangel descended to awaken Ezekiel’s dead dry bones, who were lying slain in the street of that great city of Sodom and Egypt. There in chapter eleven of Revelation, they are brought out of their sleep of death by the impartation of the Spirit. In chapter thirty-seven of Ezekiel, the message of the four winds is identified as the message that turns the dead dry bones, which is identified as the whole house of Israel, into the Lord’s army. The prophet Daniel represents John’s two slain witnesses, and he also represents those in the valley of dead dry bones as well as the wise virgins in the parable.

اکنون ما در دورهٔ آزمونِ صورتِ وحش هستیم، و نخستین مناقشهٔ نبوی در تاریخِ ادونتیسم اکنون بار دیگر در حال تکرار است. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، میکائیلِ رئیس‌فرشتگان فرود آمد تا استخوان‌های خشک و مردهٔ حزقیال را بیدار سازد؛ آنان که در کوچهٔ آن شهرِ عظیم، یعنی سدوم و مصر، مقتول افتاده بودند. در آنجا، در باب یازدهمِ مکاشفه، ایشان به‌واسطهٔ افاضهٔ روح از خوابِ مرگِ خویش بیرون آورده می‌شوند. در باب سی‌وهفتمِ حزقیال، پیامِ چهار باد به‌عنوان همان پیامی معرفی می‌شود که استخوان‌های خشکِ مرده را، که به‌عنوان تمامی خاندانِ اسرائیل شناخته می‌شوند، به لشکرِ خداوند مبدل می‌سازد. نبی دانیال نمایانگرِ دو شاهدِ مقتولِ یوحناست، و همچنین نمایانگرِ کسانی است که در وادیِ استخوان‌های خشکِ مرده‌اند، و نیز باکره‌گانِ دانا را در مَثَل نمایندگی می‌کند.

When the Millerites fulfilled the parable, they recognized that their experience was represented in the parable. The one hundred and forty-four thousand will also need to recognize that they had been in the tarrying time. Like Daniel in chapter nine, they will need to recognize that they have been scattered into the enemies’ land as represented by the seven times of Leviticus twenty-six, and also understand Nebuchadnezzar’s secret image of beasts.

جب ملیریوں نے تمثیل کو پورا کیا، تو انہوں نے پہچان لیا کہ ان کا تجربہ اسی تمثیل میں ظاہر کیا گیا تھا۔ ایک لاکھ چوالیس ہزار کو بھی یہ پہچاننا ہوگا کہ وہ تأخیر کے وقت میں رہے ہیں۔ دانی ایل کی مانند، باب نو میں، انہیں یہ بھی پہچاننا ہوگا کہ وہ احبار چھبیس کے سات زمانوں کے مطابق دشمنوں کی سرزمین میں منتشر کیے گئے ہیں، اور نیز نبوکدنضر کی حیوانات والی مخفی تمثیل کو بھی سمجھنا ہوگا۔

In each of these lines a prophetic test from God’s Word is represented. The two witnesses dead in the street are filled with the Spirit as they are resurrected. Ezekiel’s dead bones needed to hear a prophetic message. Daniel had been studying the writings of Moses and Jeremiah when he was awakened to his scattered condition. In chapter two Daniel and the three worthies were metaphorically awakened to the fact that they had been placed under a death decree, and then the prophetic light which had been hidden and then unsealed rescued Daniel and his three friends. The virgins of the parable are awakened by a “cry” at midnight. The Millerites were awakened when Christ removed His hand from the figures on the chart. In all six witnesses it is a prophetic message that awakens the dead or sleeping ones. It then produces a testing where two classes are manifested at the conclusion of the testing process.

در هر یک از این سطور، آزمونی نبوی از کلام خدا به تصویر کشیده شده است. آن دو شاهد که در کوچه مرده‌اند، آنگاه که زنده می‌شوند، از روح پر می‌گردند. استخوان‌های خشکِ حزقیال نیاز داشتند که پیامی نبوی را بشنوند. دانیال، هنگامی که به وضعیت پراکندگیِ خویش بیدار شد، در حال مطالعهٔ نوشته‌های موسی و ارمیا بود. در باب دوم، دانیال و آن سه یارِ برگزیده، به‌گونه‌ای استعاری، به این واقعیت بیدار شدند که تحت فرمان مرگ قرار گرفته‌اند؛ و سپس نور نبوی‌ای که پنهان شده بود و آنگاه مُهرگشایی شد، دانیال و سه دوستش را رهایی بخشید. باکره‌های مَثَل، در نیمه‌شب، با «آوازی» بیدار می‌شوند. میلری‌ها زمانی بیدار شدند که مسیح دست خود را از روی اَشکالِ نمودار برداشت. در هر شش شاهد، این یک پیام نبوی است که مردگان یا خفتگان را بیدار می‌سازد. سپس این امر آزمونی پدید می‌آورد که در پایانِ فرایندِ آزمون، دو طبقه در آن آشکار می‌شوند.

Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, it is Ezekiel’s message of the four winds, and of Moses’ scattering of seven times in Leviticus twenty-six. It is the message of the resurrection that is brought by Michael the archangel. It is the message of Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts.

بر بنیادِ این سطور، مقرر می‌گردد که چون آن یکصد و چهل و چهار هزار در ایام آخر بیدار شوند، این همان پیامِ حزقیال دربارهٔ چهار باد، و نیز پراکندنِ هفت‌بارهٔ موسی در لاویان بیست‌وشش است. این پیامِ رستاخیز است که به‌وسیلهٔ میکائیلِ رئیسِ فرشتگان آورده می‌شود. این همان پیامِ رؤیای نهانیِ نبوکدنصر دربارهٔ تمثالِ وحوش است.

The virgins are tested based upon whether they have oil, which is identified as “the messages of God’s spirit.” The Millerites were awakened when they realized they were identified within God’s prophetic Word, and also when they saw the same evidence that first led them to predict 1843 actually predicted October 22, 1844. Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, they will be awakened to a prophetic testing message which produces two classes of worshippers.

कुँवारियों की परीक्षा इस आधार पर की जाती है कि क्या उनके पास तेल है, जिसकी पहचान “परमेश्वर की आत्मा के सन्देशों” के रूप में की गई है। मिलरवादी तब जागृत हुए जब उन्होंने यह समझा कि उनकी पहचान परमेश्वर के भविष्यद्वाणीमय वचन में की गई है, और तब भी जब उन्होंने वही प्रमाण देखा जिसने उन्हें पहले 1843 की भविष्यवाणी करने के लिए प्रेरित किया था, वास्तव में 22 अक्टूबर, 1844 की ओर संकेत करता था। इन तर्क-रेखाओं के आधार पर यह स्थापित होता है कि जब अंतिम दिनों में एक लाख चवालीस हज़ार जागृत किए जाएँगे, तब वे एक ऐसे भविष्यद्वाणीमय परीक्षात्मक सन्देश के प्रति जागृत किए जाएँगे जो उपासकों के दो वर्ग उत्पन्न करता है।

All of these lines find their perfect and final fulfillment in the period of prophetic testing represented by the formation of the image to and of the beast. That test is finished when probation closes upon the virgins at the Sunday law. Therefore, the image of the beast testing process that is repeatedly represented as a test that manifests who have understood the message that was unsealed, is represented by all these prophetic lines. In Daniel twelve the wise who understand the increase of knowledge navigate a three-step testing process represented as being made pure, white and tried. Those three steps are the steps of conviction brought by the Holy Spirit, representing a conviction of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the courtyard, the holy place and the Most Holy Place. Those three steps are also represented in the three angels of Revelation fourteen as well as in the experience of Daniel and the three worthies in chapter one. There they first passed a dietary test, then a visual test and finally they passed the third test given by the king of the north—represented by Nebuchadnezzar.

تمام این خطوط در دورهٔ آزمون نبوی‌ای که به‌وسیلهٔ تشکیل صورتِ وحش و برای وحش نمایانده شده است، کمال و تحقق نهایی خود را می‌یابند. آن آزمون هنگامی پایان می‌پذیرد که در قانون یکشنبه، زمانِ آزمایش برای باکره‌ها بسته شود. ازاین‌رو، فرایندِ آزمونِ صورتِ وحش که مکرراً به‌عنوان آزمونی نمایانده می‌شود که آشکار می‌سازد چه کسانی پیامِ گشوده‌شده را فهمیده‌اند، به‌وسیلهٔ همهٔ این خطوط نبوی بازنمایی شده است. در دانیال دوازده، حکیمانی که افزایشِ معرفت را درمی‌یابند، از فرایندِ آزمونی سه‌مرحله‌ای عبور می‌کنند که به‌صورت پاک ساخته شدن، سفید گردیدن و آزموده شدن نشان داده شده است. آن سه مرحله، مراحلِ اقناعی است که به‌وسیلهٔ روح‌القدس آورده می‌شود و بیانگرِ اقناع نسبت به گناه، عدالت و داوری است. آن سه مرحله، صحن، مکانِ مقدس و قدس‌الاقداس هستند. آن سه مرحله همچنین در سه فرشتهٔ مکاشفهٔ چهارده، و نیز در تجربهٔ دانیال و سه یارِ شایسته در بابِ یک بازنمایی شده‌اند. در آنجا ایشان نخست از آزمونِ خوراکی گذشتند، سپس از آزمونِ بصری، و سرانجام سومین آزمونی را که از سوی پادشاهِ شمال داده شد—که به‌وسیلهٔ نبوکدنصر نمایانده شده است—با موفقیت پشت سر گذاشتند.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> اور ان چار بچوں کو خدا نے ہر قسم کی تعلیم اور حکمت میں علم اور فہم بخشا؛ اور دانی ایل کو ہر طرح کی رویاؤں اور خوابوں کی سمجھ عطا ہوئی۔ پھر اُن دنوں کے اختتام پر، جن کے بارے میں بادشاہ نے فرمایا تھا کہ اُنہیں پیش کیا جائے، خواجہ سراؤں کے سردار نے اُنہیں نبوکدنضر کے حضور پیش کیا۔ اور بادشاہ نے اُن سے گفتگو کی؛ اور اُن سب میں دانی ایل، حننیاہ، میسائیل، اور عزریاہ کے مانند کوئی نہ پایا گیا؛ اس لیے وہ بادشاہ کے حضور کھڑے رہنے لگے۔ اور حکمت اور فہم کے ہر معاملہ میں، جس کے بارے میں بادشاہ نے اُن سے دریافت کیا، اُس نے اُنہیں اپنے تمام مملکت کے سب جادوگروں اور نجومیوں سے دس گنا بہتر پایا۔ دانی ایل 1:17–20۔

The last of three tests for Daniel and the three worthies was a test carried out by Nebuchadnezzar, thus typifying the final prophetic test Daniel and the three worthies typify is about Babylon, for Nebuchadnezzar was the king, which in Isaiah chapter seven, verses eight and nine establishes a king, a capital of a nation and a “head” which are interchangeable symbols. The “head” is representing the head of Modern Babylon in the last days. That “head” in the last days is the whore of Revelation seventeen, who has written upon her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.”

دانیال و آن سه یارِ برجسته را آخرینِ سه آزمون، نبوکدنصر برپا کرد؛ ازاین‌رو، آزمون نهاییِ نبوی که دانیال و آن سه یارِ برجسته ممثّلِ آن‌اند، دربارهٔ بابل است، زیرا نبوکدنصر پادشاه بود؛ و این در اشعیا باب هفت، آیات هشت و نه، پادشاه، پایتختِ یک قوم، و «سر»ی را برقرار می‌سازد که نمادهایی قابلِ‌تبادل‌اند. «سر» نمایانگرِ سرِ بابلِ جدید در ایام آخر است. آن «سر» در ایام آخر، فاحشهٔ مکاشفهٔ هفده است که بر پیشانیِ او نوشته شده است: «سِرّ، بابِلِ عظیم، مادرِ فاحشه‌ها و رجاساتِ زمین.»

The one hundred and forty-four thousand’s last prophetic test is associated with a correct or incorrect understanding of the “head” of modern Babylon in the last days. Their last test also includes understanding that modern Babylon and Modern Rome are interchangeable symbols, and therefore modern Babylon’s “head” is the same “head” in either line, for they are interchangeable symbols.

آخرین آزمونِ نبویِ یکصد و چهل و چهار هزار تن، با درکِ درست یا نادرستِ «سر»ِ بابلِ مدرن در ایامِ آخر ارتباط دارد. آخرین آزمونِ آنان همچنین شاملِ این فهم است که بابلِ مدرن و رومِ مدرن نمادهایی قابلِ‌تبادل‌اند، و ازاین‌رو «سر»ِ بابلِ مدرن در هر یک از این دو خط، همان «سر»ِ واحد است، زیرا اینها نمادهایی قابلِ‌تبادل‌اند.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> «دنیا از طوفان و جنگ و نزاع آکنده است. با این حال، زیر یک سر—قدرت پاپی—مردم متحد خواهند شد تا در شخص شاهدان خدا با خدا مخالفت ورزند.» شهادت‌ها، جلد ۷، ص. ۱۸۲.

Daniel and the three worthies illustrate that the final prophetic test, for it is always a test upon prophecy, is a test over the subject of Rome, for the head in the last days is the papal power, who is typified by Nebuchadnezzar, the first head of Babylon, who personally tested Daniel and the three worthies. The controversy typified by Daniel and the three worthies, is also prefigured by the first controversy in the foundational history of Adventism, as represented upon the 1843 chart, which was directed by the hand of the Lord, and was not to be altered. The controversy represented upon the 1843 chart was based upon identifying Antiochus Epiphanes or pagan Rome as the power who established the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.

دانیال و سه یارِ شایسته نشان می‌دهند که آزمون نهاییِ نبوی، زیرا همواره آزمونی بر سر نبوت است، آزمونی است دربارهٔ موضوع روم؛ زیرا سرِ این نظام در ایام آخر، قدرت پاپی است که به‌وسیلهٔ نبوکدنصر، نخستین سرِ بابل، نمونه‌وار معرفی شده است؛ همان که شخصاً دانیال و آن سه یارِ شایسته را آزمود. مناقشه‌ای که دانیال و سه یارِ شایسته نمونهٔ آن هستند، همچنین به‌وسیلهٔ نخستین مناقشه در تاریخِ بنیانیِ ادونتیسم، آن‌گونه که در نمودار ۱۸۴۳ به تصویر درآمده است، از پیش ترسیم شده بود؛ نموداری که به هدایت دستِ خداوند تنظیم شد و نباید تغییر می‌یافت. مناقشه‌ای که در نمودار ۱۸۴۳ بازنمایی شده بود، بر این شناسایی استوار بود که آیا آنتیوخوس اپیفانس یا رومِ بت‌پرست آن قدرتی است که رؤیا را در آیهٔ چهاردهم از فصل یازدهمِ کتاب دانیال برقرار ساخت.

In the history of the last days the one hundred and forty-four thousand will be tested upon their prophetic understanding. Prophetic understanding is established by the several lines of prophecy that uphold the final test as prophetic in nature. The test will be progressive and will reach its conclusion with a manifestation of two classes of worshippers.

در تاریخِ ایامِ آخر، آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر در خصوصِ فهمِ نبویِ خویش آزموده خواهند شد. فهمِ نبوی به‌واسطهٔ خطوطِ گوناگونِ نبوت که آزمونِ نهایی را از حیثِ ماهیت، نبوی استوار می‌سازند، تثبیت می‌گردد. این آزمون تدریجی خواهد بود و با ظهورِ دو طبقه از پرستندگان به فرجامِ خود خواهد رسید.

As represented in Daniel chapter twelve, the testing begins when new prophetic light is unsealed, and the first test is then whether to eat the message or reject the message. That test is represented by Daniel as “purified,” and the next test Daniel called, “made white,” and the process ended at the third and final test represented as “tried.” The third and final test is where the two classes are “tried,” and it is there they manifest whether they have oil, or not.

ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਫਿਰ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ” ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਅਜ਼ਮਾਏ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਵਰਗ “ਅਜ਼ਮਾਏ” ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

Daniel chapter one directly identifies the last test, and therefore Daniel is identifying the test which is represented as “the formation of the image of the beast” which is the “test God’s people must pass,” both before “they are sealed” and also before “probation closes” at the soon-coming Sunday law.

دانیال بابِ اوّل براہِ راست آخری آزمائش کی نشان دہی کرتا ہے، اور یوں دانیال اُس آزمائش کی نشان دہی کر رہا ہے جو “حیوان کی مورت کی تشکیل” کے طور پر پیش کی گئی ہے، اور یہی وہ “آزمائش ہے جس میں خدا کے لوگوں کو کامیاب ہونا ہے،” دونوں صورتوں میں: “ان پر مُہر ہونے” سے پہلے بھی، اور “مہلتِ آزمائش کے ختم ہونے” سے پہلے بھی، جو عنقریب آنے والے اتوار کے قانون پر واقع ہوگا۔

The test of how the image of the beast is formed involves the prophetic test of understanding the threefold union’s prophetic structure. The dragon, the beast and the false prophet have a specific prophetic structure that is established upon a multitude of prophetic witnesses. To understand how the threefold union comes together as a single prophetic power in the last days is to understand how the image of the beast is formed.

آزمونِ چگونگیِ تشکیلِ صورتِ وحش، مستلزمِ آزمونِ نبویِ فهمِ ساختارِ نبویِ اتحادِ سه‌گانه است. اژدها، وحش، و نبیِ کاذب دارای ساختارِ نبویِ مشخصی هستند که بر کثرتی از گواهانِ نبوی استوار شده است. فهمِ این‌که اتحادِ سه‌گانه در ایامِ آخر چگونه به‌عنوان یک قدرتِ واحدِ نبوی به هم می‌پیوندد، همانا فهمِ چگونگیِ تشکیلِ صورتِ وحش است.

A simple, but complex illustration of the importance of understanding how the image of the beast is formed in the last days is Paul’s testimony of the man of sin in chapter two of 2 Thessalonians. Paul addresses the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome, and when he does so, he identifies that “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome” is a subject that manifests two classes of worshippers.

نمونه‌ای ساده، اما در عین حال پیچیده، از اهمیت درک این‌که تصویرِ وحش در ایام آخر چگونه شکل می‌گیرد، شهادتِ پولس دربارهٔ مردِ گناه در باب دومِ دوم تسالونیکیان است. پولس به رابطهٔ نبویِ رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی می‌پردازد، و چون چنین می‌کند، مشخص می‌سازد که «رابطهٔ نبویِ رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی» موضوعی است که دو طبقه از پرستندگان را آشکار می‌سازد.

One group that loves the truth of “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome,” and another group that doesn’t love that truth and therefore receive strong delusion. The prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome that Paul set forth is but one of many prophetic passages that represent the relationship of those two powers, and also the relationship of those two powers with the United States.

ایک گروہ ہے جو “بت‌پرست روم اور پاپائی روم کے نبوتی تعلق” کی سچائی سے محبت کرتا ہے، اور دوسرا گروہ وہ ہے جو اس سچائی سے محبت نہیں کرتا اور اس لیے سخت گمراہی پاتا ہے۔ بت‌پرست روم اور پاپائی روم کا وہ نبوتی تعلق جسے پولُس نے بیان کیا، ان بہت سے نبوتی مقامات میں سے صرف ایک ہے جو ان دونوں قوتوں کے باہمی تعلق کو، اور نیز ریاستہائے متحدہ کے ساتھ ان دونوں قوتوں کے تعلق کو بھی ظاہر کرتے ہیں۔

Pagan Rome is the dragon, papal Rome is the beast and the United States is the false prophet. Ahab is the dragon king of ten kings, who is married to Jezebel the whore, who rules over a twofold set of false prophets. The male prophets were the prophets of Baal, and the priests of the grove represented the female goddess Ashtaroth. Together they typify the false prophet of the last days who forms and image of the beast as represented by the female priests and the male prophets.

رومِ بت‌پرست اژدها است، رومِ پاپی وحش است، و ایالات متحده نبیِ کاذب است. اَخاب آن پادشاهِ اژدها، بر ده پادشاه، است که با ایزابلِ فاحشه ازدواج کرده است؛ همان که بر مجموعه‌ای دوگانه از انبیای کاذب فرمان می‌راند. انبیای مذکر، انبیای بَعْل بودند، و کاهنانِ بیشه نمایانگر الههٔ مؤنث، عَشتاروت، بودند. اینان با هم نبیِ کاذبِ ایامِ آخر را نمونه‌وار مجسم می‌سازند؛ همان که صورتی از وحش را پدید می‌آورد، چنان‌که در کاهنانِ مؤنث و انبیای مذکر نمود یافته است.

The dragon is Ahab, who is a symbol of the ten kings of Revelation seventeen, and is the seventh kingdom of eight kingdoms. The sixth kingdom is the United States, Jezebel’s false prophets; the seventh kingdom is the ten kings, the United Nations, the dragon power, and the eighth kingdom, that is of the seven is the fifth kingdom that received a deadly wound, who is resurrected as the eighth and final kingdom which is the beast, that the United States and thereafter the entire world makes an image to and of.

اژدها اَخاب است، که نمادی از ده پادشاهِ مکاشفه هفده است، و هفتمین پادشاهی از هشت پادشاهی می‌باشد. پادشاهی ششم، ایالات متحده است، انبیای کذبهٔ ایزابل؛ پادشاهی هفتم، ده پادشاه، یعنی سازمان ملل متحد، قدرت اژدهاست؛ و پادشاهی هشتم، که از آن هفت است، همان پادشاهی پنجم است که زخمِ مهلک برداشت، و به‌عنوان پادشاهی هشتم و نهایی، یعنی وحش، زنده می‌شود، که ایالات متحده و سپس تمام جهان برای آن و از آن صورتی می‌سازند.

Daniel chapter one identifies a final prophetic test that involves understanding Rome as represented within God’s Word. 2 Thessalonians identifies that the final prophetic test includes light concerning the structure of Modern Rome, as represented by the prophetic and political relationship between pagan and papal Rome.

دانیال باب اول یک آزمون نهاییِ نبوی را مشخص می‌کند که مستلزم درکِ روم است، آن‌گونه که در کلام خدا بازنمایی شده است. دوم تسالونیکیان مشخص می‌سازد که آزمون نهاییِ نبوی شامل نوری دربارهٔ ساختارِ رومِ مدرن است، آن‌گونه که به‌واسطهٔ رابطهٔ نبوی و سیاسی میان رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی بازنمایی شده است.

Daniel chapter two illustrates that there is a secret that is unsealed in the last days that tests the one hundred and forty-four thousand, for Daniel and the three worthies in chapter two represent God’s last-day people. The prophetic secret that is unsealed, and therefore tests them, is Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of the beasts, thus representing the last test for the one hundred and forty-four thousand which is, as Sister White recorded, “the formation of the image of the beast.”

دانیال کے باب دو سے واضح ہوتا ہے کہ آخری ایام میں ایک بھید کھولا جاتا ہے جو ایک لاکھ چوالیس ہزار کو آزماتا ہے، کیونکہ باب دو میں دانیال اور اُس کے تین رفیق خدا کے آخری زمانہ کے لوگوں کی نمائندگی کرتے ہیں۔ وہ نبوی بھید جو کھولا جاتا ہے، اور یوں اُنہیں آزماتا ہے، نبوکدنضر کا اُس مورت سے متعلق مخفی خواب ہے جو درندوں کی علامت ہے؛ پس یہ ایک لاکھ چوالیس ہزار کے لیے آخری آزمائش کی نمائندگی کرتا ہے، جو، جیسا کہ سسٹر وائٹ نے قلم بند کیا، “حیوان کی مورت کی تشکیل” ہے۔

The test represented by chapter two of Daniel is placed under the threat of death. As an illustration of the last days, it is confirming what Paul taught when he identified the strong delusion that comes upon those who do not love the truth. In Daniel’s history, his understanding saved the wise men of Babylon, but there is no probation after the final test of the last days.

آزمایشی که باب دوم دانیال آن را نمایندگی می‌کند، تحت تهدید مرگ قرار داده شده است. این امر، به‌منزلهٔ تصویری از ایام آخر، آنچه را تأیید می‌کند که پولس تعلیم داد هنگامی که آن فریبِ عظیم را که بر کسانی عارض می‌شود که حقیقت را محبت نمی‌ورزند، مشخص ساخت. در تاریخ دانیال، فهم او مردان حکیمِ بابل را نجات داد، اما پس از آزمون نهاییِ ایام آخر، دیگر مهلت توبه‌ای وجود ندارد.

Every line of the controversy over Rome as a symbol that we have identified provides direct witness to the controversy that is now under way. As the movement for Sunday legislation is now making its way in darkness, God’s prophetic Word is identifying its approach, though very few souls are children of the day, and those who are not children of the day, are therefore unaware that the sands of probationary time are rapidly running out. This is occurring in the context identified by Sister White, where the final movements will be rapid ones. In July, 2023, Michael descended to bring His mighty army to its feet, but to be part of the army there is a prophetic work that must first be accomplished, and it is accomplished in the political environment where the image of the beast is being formed.

هر خط از مجادله دربارهٔ روم به‌عنوان نمادی که ما شناسایی کرده‌ایم، شهادتی مستقیم بر مجادله‌ای فراهم می‌آورد که اکنون در جریان است. همان‌گونه که جنبشِ قانون‌گذاری یکشنبه اکنون در تاریکی راه خود را می‌گشاید، کلام نبوی خداوند، نزدیک شدن آن را مشخص می‌سازد، هرچند نفوسِ بسیار اندکی فرزندان روز هستند، و آنان که فرزندان روز نیستند، از این‌رو آگاه نیستند که ریگ‌های زمانِ آزمایش به‌شتاب در حال فروریختن است. این امر در چارچوبی رخ می‌دهد که خواهر وایت آن را مشخص کرده است، جایی که حرکات نهایی، حرکاتی سریع خواهند بود. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، میکائیل فرود آمد تا لشکر عظیم خود را برپا دارد، اما برای آنکه کسی جزئی از آن لشکر باشد، نخست باید کاری نبوی به انجام برسد، و آن کار در محیط سیاسی‌ای به انجام می‌رسد که در آن، تصویرِ وحش در حال شکل‌گیری است.

The prophetic work that must be accomplished includes a recognition of the formation of the image of the beast. The student of prophecy must recognize by the events taking place in the current history that the religious and political factors that produce the image of the beast in the United States are under way. The student must also recognize how the image of the beast is prophetically formed as set forth in God’s Word. He must also recognize that as the image of the beast is being formed in the United States, that the image of God is being formed in the one hundred and forty-four thousand. He must understand the parallel of last-day history with the Millerites during the development of the Midnight Cry message in their history, when they were awakened to the fact that they were in the tarrying time of the parable, and therefore they themselves are the virgins. All three elements are part of the prophetic test which began to play out in July of 2023.

کاری نبوتی که باید به انجام برسد، دربرگیرندهٔ تشخیصِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش است. دانشجوی نبوت باید از رهگذرِ رویدادهایی که در تاریخِ جاری در حال وقوع است، تشخیص دهد که عواملِ مذهبی و سیاسی‌ای که صورتِ وحش را در ایالات متحده پدید می‌آورند، در جریان‌اند. دانشجو همچنین باید تشخیص دهد که صورتِ وحش از لحاظِ نبوتی چگونه، آن‌گونه که در کلامِ خدا بیان شده است، شکل می‌گیرد. او نیز باید تشخیص دهد که هم‌زمان با شکل‌گیریِ صورتِ وحش در ایالات متحده، صورتِ خدا در آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر در حال شکل گرفتن است. او باید موازاتِ تاریخِ ایامِ آخر را با میلری‌ها در طیِ شکل‌گیریِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب در تاریخِ ایشان درک کند، آنگاه که به این واقعیت بیدار شدند که در زمانِ درنگِ مَثَل قرار دارند، و بنابراین خودِ ایشان همان باکره‌ها هستند. هر سه عنصر بخشی از آزمونِ نبوتی‌اند که از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به آشکار شدن کرد.

“Line upon line” each controversy over Rome that has arisen in Advent history was sacred history that is repeated in the last days. The final controversy over Rome is in direct consequence of God’s people refusing to awaken at the message that arrived in July of 2023.

«حکم بر حکم» هر مجادله‌ای دربارهٔ روم که در تاریخ ادونتیستی پدید آمده است، تاریخ مقدّسی بوده است که در ایّام آخر تکرار می‌شود. مجادلهٔ نهایی بر سرِ روم، پیامدی مستقیم از امتناع قوم خدا از بیدار شدن در برابر پیامی است که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ رسید.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> «خدا قوم خویش را بیدار خواهد کرد؛ اگر وسایل دیگر کارگر نیفتد، بدعت‌ها در میان ایشان راه خواهد یافت که آنان را غربال کند و کاه را از گندم جدا سازد. خداوند همهٔ کسانی را که به کلام او ایمان دارند فرامی‌خواند که از خواب برخیزند. نور گران‌بهایی آمده است که مناسب این زمان است. این نور، حقیقت کتاب‌مقدسی است که خطرهایی را که درست در برابر ما قرار دارند آشکار می‌سازد. این نور باید ما را به مطالعه‌ای مجدّانه در کتب مقدّس و به دقیق‌ترین بررسیِ مواضعی که بر آن ایستاده‌ایم رهنمون شود. خواست خدا این است که همهٔ جنبه‌ها و مواضعِ حقیقت، با دعا و روزه، به‌طور کامل و پیگیرانه مورد جست‌وجو قرار گیرد. ایمانداران نباید در فرضیات و تصوّرات مبهم از آنچه حقیقت را تشکیل می‌دهد آرام گیرند. ایمان آنان باید استوارانه بر کلام خدا بنا شود، تا چون زمان آزمایش فرا رسد و ایشان برای پاسخ‌گویی دربارهٔ ایمان خود در برابر شوراها حاضر شوند، بتوانند با حلم و ترس، علّت امیدی را که در ایشان است بیان کنند.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> «هَلان دهید، هَلان دهید، هَلان دهید. موضوعاتی که ما به جهان عرضه می‌کنیم، باید برای ما واقعیتی زنده باشند. مهم است که در دفاع از تعالیمی که آنها را اصول بنیادین ایمان می‌شماریم، هرگز به خود اجازه ندهیم استدلال‌هایی به کار بریم که از هر جهت استوار نباشند. این‌گونه استدلال‌ها ممکن است برای خاموش ساختن یک مخالف سودمند باشند، اما حقیقت را حرمت نمی‌نهند. ما باید استدلال‌های استوار ارائه کنیم؛ استدلال‌هایی که نه فقط مخالفان ما را خاموش سازند، بلکه نزدیک‌ترین و موشکافانه‌ترین وارسی را نیز تاب آورند. در میان کسانی که خود را برای مناظره‌گری تربیت کرده‌اند، این خطر بزرگ وجود دارد که کلام خدا را با انصاف به کار نبرند. در رویارویی با یک مخالف، باید کوشش صمیمانهٔ ما این باشد که موضوعات را چنان عرضه کنیم که در ذهن او اعتقاد پدید آورند، نه اینکه صرفاً در مؤمن اطمینان ایجاد کنیم.»

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies, Volume 5, 708.

> «هر اندازه که پیشرفت فکری انسان باشد، مبادا حتی برای لحظه‌ای بیندیشد که نیازی به کاوشی ژرف و پیوسته در کتب مقدس برای نور بیشتر نیست. ما به‌عنوان قومی، فرداً فراخوانده شده‌ایم که شاگردان نبوت باشیم. باید با جدیت مراقب باشیم تا هر پرتوی از نوری را که خدا به ما عرضه خواهد کرد، تشخیص دهیم. ما باید نخستین درخشش‌های حقیقت را دریابیم؛ و از طریق مطالعه‌ای آمیخته با دعا، می‌توان نور روشن‌تری به دست آورد که بتوان آن را در برابر دیگران قرار داد.» Testimonies, Volume 5, 708.

The Protestants of Miller’s time refused to be governed by the rules of grammar, and chose to ignore the word “also” in verse fourteen, which grammatically defines that “the robbers of thy people” represented a new power being introduced to the flow of events that were represented in the verses where verse fourteen is located. Uriah Smith did the very same thing when he ignored the grammatical evidence that proves the king of the north in verse thirty-six and later in verse forty had to be the same king of the north that had been the subject since verse thirty-one.

پروتستان‌های روزگار میلر نپذیرفتند که تابع قواعد دستور زبان باشند، و بر آن شدند که واژهٔ «نیز» را در آیهٔ چهاردهم نادیده بگیرند؛ واژه‌ای که از حیث دستوری نشان می‌دهد «غارتگرانِ قوم تو» نمایانگر قدرتی تازه بودند که به جریان رویدادهایی که در آیاتی ــ که آیهٔ چهاردهم در میان آن‌ها قرار دارد ــ بازنمایی شده‌اند، وارد می‌شد. اوریا اسمیت نیز دقیقاً همین کار را کرد، آنگاه که شواهد دستوری‌ای را نادیده گرفت که ثابت می‌کند پادشاهِ شمال در آیهٔ سی‌وششم و سپس در آیهٔ چهلم، همان پادشاهِ شمالی می‌بایست باشد که از آیهٔ سی‌ویکم بدین‌سو موضوع سخن بوده است.

Today those who teach the United States is the “robbers” employ a passage from Sister White that identifies the papal power and the United States as the two primary persecuting powers of the last days, and twist the grammar to argue that the reference of “old world” which Sister White uses to define Europe actually represents past history. The grammar in the passage proves this to be an incorrect assumption, and the way in which Sister White uses “old world” in the passage agrees with how she uses it other places in her writings. When she does so she is also in agreement with historians who use the expression “old world” in relation to the “new world” to make a distinction between Europe and the Americas.

امروز کسانی که تعلیم می‌دهند ایالات متحده همان «دزدان» است، از عبارتی از خواهر وایت استفاده می‌کنند که در آن قدرت پاپی و ایالات متحده به‌عنوان دو قدرت اصلیِ آزاردهنده در روزهای آخر معرفی شده‌اند، و با تحریف دستور زبان استدلال می‌کنند که مرادِ عبارتِ «دنیای قدیم» که خواهر وایت برای تعریف اروپا به‌کار می‌برد، در واقع تاریخ گذشته است. دستور زبانِ این عبارت ثابت می‌کند که این فرض نادرست است، و شیوه‌ای که خواهر وایت در این عبارت از «دنیای قدیم» استفاده می‌کند، با نحوه‌ای که او در دیگر بخش‌های نوشته‌هایش این اصطلاح را به‌کار می‌برد، هماهنگ است. او در این کاربرد، همچنین با مورخانی هم‌نظر است که تعبیرِ «دنیای قدیم» را در نسبت با «دنیای جدید» برای تمایز گذاشتن میان اروپا و قاره‌های آمریکا به‌کار می‌برند.

> “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.

> «رومنیت در جهان کهن و پروتستانتیسم مرتد در جهان نو، در قبال کسانی که همهٔ فرامین الهی را حرمت می‌نهند، همان مسیری مشابه را در پیش خواهند گرفت.» نبرد عظیم، ۶۱۵.

Grammatically the expression “will pursue” identifies that both powers represented by the “old world” and the “new” both “pursue” the persecution of God’s people in the last days, and it is grammatically flawed to claim this sentence is referring to the “old world” as past history, and “new” as the last days. “Line upon line” all the old controversies of Rome inform the student of prophecy of the last days that when they are awakened to the image of the beast test, it will include an environment where the correct identification of the robbers of thy people is manifested. The correct understanding of the “robbers,” is set forth upon the 1843 pioneer chart, and is therefore a foundational truth, that was confirmed by the authority of the Spirit of Prophecy. This identifies that when the students of prophecy awaken to their final test, the subject of the “robbers,” will also represent the final attack upon the foundational truths, and the Spirit of Prophecy.

از نظر دستوری، عبارت «تعقیب خواهد کرد» نشان می‌دهد که هر دو قدرتی که به‌وسیلهٔ «جهان قدیم» و «جهان جدید» نمایان شده‌اند، هر دو در ایام آخر، آزار قوم خدا را «تعقیب می‌کنند»؛ و از نظر دستوری نادرست است که ادعا شود این جمله به «جهان قدیم» به‌عنوان تاریخ گذشته، و به «جدید» به‌عنوان ایام آخر اشاره دارد. «حکم بر حکم» همهٔ منازعات کهنِ روم، دانشجوی نبوتِ ایام آخر را آگاه می‌سازد که هنگامی که به آزمونِ صورتِ حیوان بیدار شوند، آن آزمون محیطی را نیز دربر خواهد داشت که در آن، شناسایی درستِ «غارتگرانِ قومِ تو» آشکار می‌گردد. فهم درستِ «غارتگران» بر نمودار پیشگامانِ 1843 بیان شده است، و ازاین‌رو حقیقتی بنیادین است که به‌واسطهٔ اقتدارِ روح نبوت تأیید گردیده است. این امر نشان می‌دهد که هنگامی که دانشجویان نبوت به آزمون نهایی خود بیدار می‌شوند، موضوعِ «غارتگران» همچنین نمایانگر حملهٔ نهایی بر حقایق بنیادین و روح نبوت خواهد بود.

We will continue these thoughts in the next article.

ما این افکار را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles