Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Nine

کتاب دانیال - شماره یکصد و نود و نه

Political Decline and Prophetic Destiny: The End of the Democratic and Republican Parties in the Context of Biblical Prophecy

زوال سیاسی و سرنوشت نبوی: پایان احزاب دموکرات و جمهوری‌خواه در بستر نبوت کتاب‌مقدسی

Author

Jeff Pippenger

Published

May 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are identifying the end of the Democratic and Republican parties in the history of the earth beast. The earth beast of Revelation thirteen is divided into the Republican and Democratic parties who struggle within the prophetic history of the Republican horn. Horns are symbols of powers, and both horns contain microcosms of their prophetic relationship within their own prophetic history. For the Republican horn that microcosm is illustrated by the two primary political parties that pervade the history of the United States. The United States is one of a handful of kingdoms identified in prophetic history that are made up of two powers. All of the previous nations of Bible prophecy that are represented with two powers typify the United States. The Medo-Persian empire, France (Sodom and Egypt), and Israel with its northern and southern kingdoms all contribute to the prophetic characteristics of the United States.

ما پایانِ احزاب دموکرات و جمهوری‌خواه را در تاریخِ وحشِ زمین شناسایی می‌کنیم. وحشِ زمینِ مذکور در مکاشفه سیزدهم به احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات تقسیم می‌شود که در درونِ تاریخِ نبویِ شاخِ جمهوری‌خواه با یکدیگر کشمکش دارند. شاخ‌ها نمادِ قدرت‌ها هستند، و هر دو شاخ در درونِ تاریخِ نبویِ خود، خُرده‌جهان‌هایی از رابطهٔ نبویِ خویش را در بر دارند. برای شاخِ جمهوری‌خواه، آن خُرده‌جهان به‌وسیلهٔ دو حزبِ اصلیِ سیاسی که سراسرِ تاریخِ ایالات متحده را فراگرفته‌اند، به تصویر کشیده می‌شود. ایالات متحده یکی از معدود پادشاهی‌هایی است که در تاریخِ نبوی شناسایی شده و از دو قدرت تشکیل یافته است. تمامی ملت‌های پیشینِ نبوتِ کتاب‌مقدس که با دو قدرت نمایانده شده‌اند، نمونهٔ ایالات متحده هستند. امپراتوریِ ماد و پارس، فرانسه (سدوم و مصر)، و اسرائیل با پادشاهی‌های شمالی و جنوبیِ آن، همگی در ویژگی‌های نبویِ ایالات متحده سهیم‌اند.

The Medo-Persian empire in Daniel chapter eight had two horns and the last horn (Persia) came up higher. We have identified this element in identifying that the Democratic party came into history before the Republican party, so the Republican party will ultimately be the last of the two parties. The first Republican president came into history in response to the proslavery position of the Democratic party, and the first Republican president proclaimed the Emancipation Proclamation in 1863, which was the middle of the US Civil War, and the year of rebellion for the Laodicean Seventh-day Adventist church.

امپراتوری مادها و پارس در دانیال باب هشت دو شاخ داشت، و شاخ اخیرالظهور (پارس) بلندتر برآمد. ما این عنصر را در این شناسایی کرده‌ایم که حزب دموکرات پیش از حزب جمهوری‌خواه وارد صحنهٔ تاریخ شد؛ بنابراین، حزب جمهوری‌خواه در نهایت واپسینِ این دو حزب خواهد بود. نخستین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه در واکنش به موضع طرفدار برده‌داریِ حزب دموکرات وارد تاریخ شد، و نخستین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه در سال 1863، که میانهٔ جنگ داخلی ایالات متحده و سال عصیان برای کلیسای ادونتیستِ روز هفتمِ لائودیکیه بود، اعلامیهٔ رهایی بردگان را صادر کرد.

The last Republican president is typified by the first Republican president, so the last president will come into history in the middle of a civil war between the Democratic proslavery party and his Republican antislavery party. The slavery being promoted by the Democratic party of the last days is global slavery. As with the first Republican president, the last Republican president will be assassinated by the proslavery party, as was Trump politically assassinated in the stolen 2020 election. As the sixth president since the time of the end in 1989, Trump would be the richest president and he would stir up the globalists of not only the United States, but the entire world. Thus, in his announcement to run for president in 2015, the political civil war between the proslavery globalists’ Democratic party and the antislavery Republican party was initiated.

آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه به‌وسیلهٔ نخستین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه نمونه‌سازی شده است؛ ازاین‌رو، آخرین رئیس‌جمهور در میانهٔ جنگی داخلی میان حزب دموکراتِ طرفدار برده‌داری و حزب جمهوری‌خواهِ ضدبرده‌داریِ خویش وارد صحنهٔ تاریخ خواهد شد. برده‌داری‌ای که حزب دموکراتِ ایام آخر ترویج می‌کند، برده‌داری جهانی است. همان‌گونه که نخستین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه به‌دست حزب طرفدار برده‌داری ترور شد، آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه نیز به‌دست همان حزب ترور خواهد شد، چنان‌که ترامپ در انتخابات دزدیده‌شدهٔ ۲۰۲۰ از نظر سیاسی ترور شد. ترامپ، به‌عنوان ششمین رئیس‌جمهور از زمان آخر در سال ۱۹۸۹، ثروتمندترین رئیس‌جمهور می‌بود و نه‌تنها جهانی‌گرایانِ ایالات متحده، بلکه جهانی‌گرایانِ سراسر جهان را نیز به جنب‌وجوش درمی‌آورد. ازاین‌رو، با اعلام نامزدی او برای ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۱۵، جنگ داخلی سیاسی میان حزب دموکراتِ جهانی‌گرایانِ طرفدار برده‌داری و حزب جمهوری‌خواهِ ضدبرده‌داری آغاز شد.

In fulfillment of Revelation chapter eleven, Trump was politically assassinated in the stolen 2020 election, and the Democratic party began to rejoice in the street, until it became evident that in 2022, that Trump was going to once again run for President. Then great fear came upon the globalists in fulfillment of chapter eleven of Revelation and their warfare intensified. The testimony of the Medo-Persian horns identifies that the last horn to arise (the Republican party) would come up last, and come up higher. The last Republican president will prevail over the Democratic party.

در تحققِ باب یازدهمِ مکاشفه، ترامپ در انتخاباتِ دزدیده‌شدۀ ۲۰۲۰ از لحاظ سیاسی ترور شد، و حزب دموکرات در خیابان‌ها به شادی پرداخت، تا آنکه آشکار گردید که در سال ۲۰۲۲ ترامپ بار دیگر برای ریاست‌جمهوری نامزد خواهد شد. آنگاه، در تحققِ باب یازدهمِ مکاشفه، ترسی عظیم بر جهانی‌گرایان مستولی شد و جنگ‌آوریِ آنان تشدید گردید. شهادتِ شاخ‌های مادی ـ پارسی نشان می‌دهد که آخرین شاخی که برمی‌خیزد (حزب جمهوری‌خواه) پس از همه برخواهد خاست و برتر برخواهد آمد. آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه بر حزب دموکرات غلبه خواهد یافت.

The election of 2024 marks the end of the Democratic party, for they will never have another opportunity to run a presidential candidate before the Sunday law ends the prophetic history of the earth beast. At the Sunday law the Republican party also ceases. The Democratic party ends at the election of 2024, and the Republican party ends at the Sunday law. The Sunday law, being the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, was illustrated by the beginning of the earth beast in 1798. The primary prophetic characteristic of the earth beast is its “speaking.” In 1798, the United States enacted the Alien and Sedition Acts, which therefore typify the Sunday law, when the United States speaks as a dragon.

انتخابات سال ۲۰۲۴ پایان حزب دموکرات را رقم می‌زند، زیرا آنان پیش از آنکه قانون یکشنبه به تاریخ نبویِ وحشِ زمین پایان دهد، هرگز فرصت دیگری برای معرفی نامزد ریاست‌جمهوری نخواهند داشت. در هنگام قانون یکشنبه، حزب جمهوری‌خواه نیز به پایان می‌رسد. حزب دموکرات در انتخابات سال ۲۰۲۴ پایان می‌یابد، و حزب جمهوری‌خواه در قانون یکشنبه به پایان می‌رسد. قانون یکشنبه، که پایان پادشاهی ششمِ نبوت کتاب‌مقدس است، به‌وسیله آغاز وحشِ زمین در سال ۱۷۹۸ به تصویر کشیده شد. ویژگی نبویِ اصلیِ وحشِ زمین «سخن گفتن» آن است. در سال ۱۷۹۸، ایالات متحده «قوانین بیگانگان و فتنه» را به تصویب رساند، که از این‌رو نمونه‌ای از قانون یکشنبه است، آنگاه که ایالات متحده همچون اژدها سخن می‌گوید.

From 1776 to 1798, the United States, though not yet the sixth kingdom of Bible prophecy represents three waymarks of the United States speaking. That period led to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the ending of the earth beast’s reign as the sixth kingdom. The Declaration of Independence in 1776, followed by the Constitution in 1789 and the Alien and Sedition Acts of 1798, represent three waymarks in the history leading to the ending of the earth beast as the sixth kingdom at the Sunday law. The fulfillment of those three waymarks are represented differently within the history of both the Democratic and Republican parties.

از سال 1776 تا 1798، ایالات متحده، هرچند هنوز ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس نبود، سه نشانِ راه را از سخن گفتنِ ایالات متحده نمایان می‌سازد. آن دوره به آغاز سلطنتِ وحشِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس انجامید، و ازاین‌رو نمایانگر دوره‌ای است که به پایان یافتنِ سلطنتِ وحشِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهی منتهی می‌شود. «اعلامیهٔ استقلال» در 1776، و پس از آن «قانون اساسی» در 1789 و «قوانین بیگانگان و فتنه» در 1798، سه نشانِ راه را در تاریخی نمایندگی می‌کنند که به پایانِ وحشِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهی در قانونِ یکشنبه می‌انجامد. تحققِ آن سه نشانِ راه، در درونِ تاریخِ هر دو حزبِ دموکرات و جمهوری‌خواه، به‌گونه‌ای متفاوت بازنمایی می‌شود.

The Patriot Act of 2001, identifies the beginning of the removal of independence for the citizens of the United States, and was typified by the proclamation that the genuine patriots of American history enacted with the Declaration of Independence. The waymark of the Patriot Act is the first of three waymarks for both the Republican and Democratic parties.

قانون «پاتریوت» سال ۲۰۰۱، آغازِ سلبِ استقلال از شهروندان ایالات متحده را مشخص می‌کند، و نمونه‌وار با آن اعلامیه‌ای پیش‌نموده شده بود که میهن‌دوستانِ راستینِ تاریخ آمریکا با «اعلامیهٔ استقلال» به اجرا درآوردند. نشانهٔ راهِ قانون پاتریوت، نخستینِ سه نشانهٔ راه برای هر دو حزبِ جمهوری‌خواه و دموکرات است.

The Democratic party ends in the election of 2024, which ushers in Trump’s Executive Orders that were prefigured by the Alien and Sedition Acts. The Executive Orders Trump then enacts are not the Sunday law, but they are a type of speaking as a dragon, for they will be used by Trump as he fulfills Sister White’s identification that “active despotism” will occur in the last days. Despotism is a word identifying a dictatorship, which is accomplished by the Executive Orders that are typified in the Alien and Sedition Acts. When Trump implements his Executive Orders, there will be a reversal of the Pelosi Trials that marked the failed presidency of Biden.

حزب دموکرات با انتخابات سال ۲۰۲۴ به پایان می‌رسد؛ انتخاباتی که راه را برای فرمان‌های اجرایی ترامپ می‌گشاید، فرمان‌هایی که پیشاپیش در «قوانین بیگانگان و فتنه» به‌صورت نمادین ترسیم شده بودند. فرمان‌های اجرایی‌ای که ترامپ سپس به اجرا درمی‌آورد، قانون یکشنبه نیستند؛ با این حال، گونه‌ای از «سخن گفتن همچون اژدها» به‌شمار می‌آیند، زیرا ترامپ در جریان اجرای آن‌ها، تشخیص خواهر وایت را محقق خواهد ساخت که «استبدادِ فعال» در ایام آخر رخ خواهد داد. استبداد واژه‌ای است که بر دیکتاتوری دلالت دارد، و این دیکتاتوری به‌وسیله فرمان‌های اجرایی‌ای تحقق می‌یابد که نمونهٔ آن‌ها در «قوانین بیگانگان و فتنه» دیده می‌شود. هنگامی که ترامپ فرمان‌های اجرایی خود را به اجرا بگذارد، محاکمات پلوسی که نشانهٔ ریاست‌جمهوریِ ناکام بایدن بود، معکوس خواهد شد.

The period of time that identifies the end of the Democratic and the Republican parties possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning of each period represents the ending. For this reason, the first waymark for the Democratic party is the Patriot Act of 2001, and the second waymark is the Pelosi Trials that began in 2021. Those trials represent a complete rejection of the Constitution of 1789. The Pelosi Trials represent the middle waymark in the line of the Democratic party, which was typified when the Constitution was ratified by thirteen colonies, thirteen years after 1776. The Pelosi Trials represent rebellion against the Constitution and were typified by 1789. The third waymark for the Democratic line is where they end as a political party.

مدتِ زمانی که پایانِ احزابِ دموکرات و جمهوری‌خواه را مشخص می‌سازد، مُهرِ آلفا و اُمگا را در خود دارد، زیرا آغازِ هر دوره نمایانگرِ پایانِ آن است. از این‌رو، نخستین وَیمارک برای حزبِ دموکرات، قانونِ پاتریوتِ سالِ ۲۰۰۱ است، و دومین وَیمارک، محاکماتِ پلوسی است که در سالِ ۲۰۲۱ آغاز شد. آن محاکمات، ردِّ کاملِ قانونِ اساسیِ ۱۷۸۹ را نمایندگی می‌کنند. محاکماتِ پلوسی، وَیمارکِ میانی در خطِّ حزبِ دموکرات را نمایندگی می‌کنند؛ امری که نمونه‌وار هنگامی به نمایش درآمد که قانونِ اساسی، سیزده سال پس از ۱۷۷۶، به‌وسیلهٔ سیزده مستعمره به تصویب رسید. محاکماتِ پلوسی نمایانگرِ عصیان بر ضدِّ قانونِ اساسی هستند و در سالِ ۱۷۸۹ به‌گونهٔ نمونه‌وار پیشاپیش ترسیم شده بودند. سومین وَیمارک برای خطِّ دموکرات، همان‌جاست که آنان به‌عنوان یک حزبِ سیاسی به پایان می‌رسند.

They end at the election of 2024, and once the inauguration of 2025 is accomplished the second set of Pelosi Trials will be brought about by Executive Orders which were typified by the Alien and Sedition Acts. Thus, the third waymark for the Democratic party is the Alien and Sedition Acts of 1798. The period representing the end of the Democratic party begins with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare, and it ends with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare.

این‌ها به انتخابات ۲۰۲۴ ختم می‌شوند، و هنگامی که مراسم تحلیف ۲۰۲۵ به انجام رسد، دومین مجموعه از «آزمایش‌های پلوسی» به‌واسطهٔ فرمان‌های اجرایی پدید آورده خواهد شد که به‌گونه‌ای نمادین به‌وسیلهٔ قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی نشان داده شده بودند. ازاین‌رو، سومین نشانِ راه برای حزب دموکرات، قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزیِ ۱۷۹۸ است. دوره‌ای که نمایانگر پایان حزب دموکرات است، با یک انتخابات، یک مراسم تحلیف، و آغازِ جنگ حقوقیِ سیاسیِ شیطانی شروع می‌شود، و با یک انتخابات، یک مراسم تحلیف، و آغازِ جنگ حقوقیِ سیاسیِ شیطانی پایان می‌یابد.

For the Republican party the first waymark is the Patriot Act of 2001, typified by the Declaration of Independence in 1776. The second waymark is not the same as was the second waymark for the Democratic party. The second waymark, represented by the Constitution of 1789 for the Democrats was the first Pelosi Trials, but the second waymark for the Republicans represented by the Constitution of 1789, is the Alien and Sedition Act, that is fulfilled once the second inauguration of Trump is accomplished in 2025. How can the Alien and Sedition Acts of 1798, represent the Constitution of 1789?

برای حزب جمهوری‌خواه، نخستین نشانهٔ راه «قانون میهن‌پرستی» سال ۲۰۰۱ است که به‌واسطهٔ «اعلامیهٔ استقلال» در سال ۱۷۷۶ نمونه‌وار گردیده است. دومین نشانهٔ راه همان نیست که دومین نشانهٔ راه برای حزب دموکرات بود. دومین نشانهٔ راه، که برای دموکرات‌ها به‌وسیلهٔ «قانون اساسی» ۱۷۸۹ نمایانده شد، نخستین محاکمات پلوسی بود؛ اما دومین نشانهٔ راه برای جمهوری‌خواهان، که به‌وسیلهٔ «قانون اساسی» ۱۷۸۹ نمایانده می‌شود، «قانون بیگانگان و فتنه» است، که پس از تحقق دومین مراسم تحلیف ترامپ در سال ۲۰۲۵ به انجام می‌رسد. چگونه «قوانین بیگانگان و فتنه» ۱۷۹۸ می‌توانند نمایانگر «قانون اساسی» ۱۷۸۹ باشند؟

At Trump’s second inauguration his Executive Orders, that are typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, initiate not only a second set of Pelosi Trials, but the acts also initiate the formation of the image of the beast. The period of the formation of the image of the beast begins and ends with the speaking as a dragon. The speaking at the beginning of the period represents the establishment of the kingly powers that are represented as a dictatorship, or as Sister White calls it, “despotism.” The speaking of a dragon at the end of the period of the formation of the image of the beast identifies the authority of the religious powers being established over the political powers.

در دومین مراسم تحلیف ترامپ، فرامین اجرایی او، که به‌واسطهٔ «قوانین بیگانگان و فتنه» مصوب 1798 نمونه‌وار شده‌اند، نه تنها دومین سلسله از محاکمات پلوسی را آغاز می‌کنند، بلکه این اعمال همچنین آغازگر شکل‌گیری تصویر وحش نیز هستند. دورهٔ شکل‌گیری تصویر وحش با سخن گفتن همچون اژدها آغاز می‌شود و با همان سخن گفتن همچون اژدها پایان می‌یابد. این سخن گفتن در آغازِ این دوره، نمایانگر برپایی قدرت‌های پادشاهانه‌ای است که به صورت یک دیکتاتوری، یا آن‌گونه که خواهر وایت آن را می‌نامد، «استبداد»، به تصویر کشیده می‌شوند. سخن گفتنِ اژدها در پایانِ دورهٔ شکل‌گیری تصویر وحش، اقتدار قدرت‌های مذهبی را که بر فراز قدرت‌های سیاسی برقرار می‌گردد، مشخص می‌سازد.

The Declaration of Independence was a declaration against the tyranny of both the political authority of the kings of Europe and the religious authority of the Roman church. The period of the formation of the image of the beast is where these two corrupt powers are merged together, with the religious authority in control of the relationship. In the formation, or the merging of these two powers it is the religious authority that comes up last and is higher. Therefore, the beginning of that period represents the ending of the period. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of the Democratic party, and it is their third waymark, but it simultaneously represents the second waymark in the ending period of the Republican party. The third waymark for the Republican party is Sunday enforcement.

اعلامیۀ استقلال، اعلامیّه‌ای علیه استبدادِ هم اقتدار سیاسیِ پادشاهان اروپا و هم اقتدار دینیِ کلیسای روم بود. دورۀ شکل‌گیریِ صورتِ وحش، همان جایی است که این دو قدرتِ فاسد با یکدیگر ادغام می‌شوند، به‌گونه‌ای که اقتدار دینی بر این رابطه حاکم است. در شکل‌گیری، یا در ادغامِ این دو قدرت، این اقتدار دینی است که در آخر سر برمی‌خیزد و برتر است. بنابراین، آغازِ آن دوره نمایانگرِ پایانِ آن دوره است. قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزیِ ۱۷۹۸، نمایانگرِ پایانِ حزب دموکرات است، و این سومین علامتِ راهِ آن است، اما هم‌زمان نمایانگرِ دومین علامتِ راه در دورۀ پایانیِ حزب جمهوری‌خواه نیز هست. سومین علامتِ راه برای حزب جمهوری‌خواه، اجرای اجباریِ یکشنبه است.

For the Democratic party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the first Pelosi Trials of 2021 (1789), and the second Pelosi Trials of 2025 (1798).

برای حزب دموکرات، سه نشانهٔ راه که به‌وسیلهٔ 1776، 1789 و 1798 نمایان شده‌اند، به‌ترتیب نمونهٔ 2001 (1776)، نخستین محاکمات پلوسی در 2021 (1789)، و دومین محاکمات پلوسی در 2025 (1798) هستند.

For the Republican party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the second Pelosi Trials of 2025 (1789), and the Sunday law (1798).

برای حزب جمهوری‌خواه، سه نشانهٔ راه که با 1776، 1789 و 1798 نمایان شده‌اند، به‌ترتیب نماد 2001 (1776)، دومین محاکمات پلوسی در سال 2025 (1789)، و قانون یک‌شنبه (1798) هستند.

1776, 1789 and 1798 represent twenty-two years, and twenty-two is the symbol of the combination of Divinity with humanity. These three waymarks bear the testimony of “Truth”, for they represent that the first and last waymark identify the same truth. 1776 identifies the establishment of independence, and 1798 identifies the removal of independence. They therefore represent the first and last letters of the Hebrew alphabet that consists of twenty-two letters. The thirteenth letter is a symbol of rebellion, and together those three letters; the first, the thirteenth and the last combined to form the Hebrew word “Truth”.

1776، 1789 و1798 بیست‌ودو سال را نمایندگی می‌کنند، و بیست‌ودو نمادِ اتحادِ الوهیت با انسانیت است. این سه نشانهْ شهادتِ «حق» را بر دوش دارند، زیرا بیانگر آن‌اند که نخستین و آخرین نشانه، همان حقیقت واحد را مشخص می‌سازند. 1776 بر استقرارِ استقلال دلالت دارد، و 1798 بر برداشته شدنِ استقلال دلالت می‌کند. ازاین‌رو، آن‌ها نمایندهٔ نخستین و آخرین حروفِ الفبای عبری هستند که از بیست‌ودو حرف تشکیل شده است. حرفِ سیزدهم نمادِ عصیان است، و این سه حرف با هم؛ نخستین، سیزدهمین و آخرین، در ترکیب، واژهٔ عبریِ «حق» را تشکیل می‌دهند.

1776 represents September 11, 2001, and marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It marks the beginning of the sprinkling of the latter rain, which is the period of time when the dragon is given to the beast for services rendered, as the Democratic dragon party will be defeated by the Republican beast party.

۱۷۷۶ نمایانگر ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ است و آغاز زمانِ مهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر را نشان می‌دهد. همچنین آغازِ پاشیده شدنِ بارانِ آخِر را مشخص می‌سازد، که همان دوره‌ای از زمان است که در آن اژدها در ازای خدماتِ انجام‌شده به وحش واگذار می‌شود، زیرا حزب اژدهای دموکرات به‌دست حزب وحشِ جمهوری‌خواه شکست خواهد خورد.

During that history the sealing of the true Protestant horn is accomplished during the period of time when the Lord stretches His hand forth a second time to gather the people who are identified as the outcasts of Israel, and who will be lifted up as an ensign at the Sunday law.

در طی آن تاریخ، مُهر و مومِ شاخِ حقیقیِ پروتستان در آن دورهٔ زمانی به انجام می‌رسد که خداوند دست خود را بارِ دوم دراز می‌کند تا قومی را که به‌عنوان مطرودانِ اسرائیل شناخته می‌شوند، گرد آورد؛ همانان که در هنگام قانونِ یکشنبه همچون عَلَمی برافراشته خواهند شد.

On July 18, 2020 the true Protestant horn was scattered and twenty-two years after 2001, in July of 2023 the work of the second gathering was initiated by a voice crying in the wilderness. The first gathering took place in 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended as the great buildings of New York city came down. The descent of that angel represented the beginning of the sealing time, and the descent of Michael the archangel on July 18, 2020 represented the ending of the sealing time. Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so the prophetic elements of the first gathering that began on September 11, 2001, represent the prophetic elements that occur in the second gathering.

در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، شاخِ راستینِ پروتستان پراکنده شد، و بیست‌ودو سال پس از ۲۰۰۱، در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، کارِ گردآوریِ دوم به‌وسیلهٔ صدایی که در بیابان ندا می‌داد آغاز گردید. گردآوریِ نخست در سال ۲۰۰۱ رخ داد، هنگامی که فرشتهٔ مکاشفه، باب هجدهم، هم‌زمان با فروریختنِ ساختمان‌های عظیمِ شهر نیویورک، فرود آمد. فرودِ آن فرشته نمایانگرِ آغازِ زمانِ مُهر زدن بود، و فرودِ میکائیلِ فرشتهٔ اعظم در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نمایانگرِ پایانِ زمانِ مُهر زدن بود. عیسی، به‌عنوانِ آلفا و اُمگا، همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد؛ ازاین‌رو، عناصرِ نبویِ گردآوریِ نخست که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، نمایانگرِ عناصرِ نبوی‌ای هستند که در گردآوریِ دوم رخ می‌دهند.

There are three clear illustrations of the second gathering that represent the ending history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which are the history of Christ, the history of the first and second angels’ messages from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of the third angel from October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Those three witnesses establish the second gathering of the one hundred and forty-four thousand from July 2023, unto the soon coming Sunday law. If we isolate one distinct element from each history we find the evidence of the role of the third woe.

سه تصویر روشن از گردآوری دوم وجود دارد که نمایانگر تاریخ پایانی زمانِ مُهر کردنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر است؛ و آن‌ها عبارت‌اند از: تاریخ مسیح، تاریخ پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم از ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تا ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، و نیز تاریخ فرشتهٔ سوم از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ تا شورش سال ۱۸۶۳. این سه شاهد، گردآوری دومِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر را از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ تا قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، استوار می‌سازند. اگر از هر تاریخ یک عنصر متمایز را جدا سازیم، شواهدِ نقشِ وایِ سوم را خواهیم یافت.

At the conclusion of the Exeter camp meeting on August 17, 1844, the message of the Midnight Cry was proclaimed. That proclamation represented the proclamation of the Midnight Cry message in the history of the one hundred and forty-four thousand, for both histories were and are a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White identifies that Christ’s triumphal entry into Jerusalem represented the proclamation of the Midnight Cry in 1844. The only time Christ ever rode an animal was in His entry into Jerusalem, and the animal He rode was an ass, which is the symbol of Islam. In the period of the second gathering of 1844 unto 1863, in 1848 Sister White identifies that the European nations were being angered, and the angering of the nations in that history was accomplished by the threats of continued warfare being brought upon Europe by Islam. In each of the three histories of a second gathering, the role of Islam of the third woe is identified.

در پایان گردهمایی خیمه‌ای اکستر در ۱۷ اوت ۱۸۴۴، پیامِ فریادِ نیمه‌شب اعلام شد. آن اعلام، نمودارِ اعلامِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب در تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر بود، زیرا هر دو تاریخ، تحققِ مَثَلِ ده باکره بوده‌اند و هستند. خواهر وایت تصریح می‌کند که ورودِ پیروزمندانهٔ مسیح به اورشلیم، نمایانگرِ اعلامِ فریادِ نیمه‌شب در سال ۱۸۴۴ بود. تنها زمانی که مسیح هرگز بر حیوانی سوار شد، در ورودِ او به اورشلیم بود، و حیوانی که بر آن سوار شد، الاغی بود که نمادِ اسلام است. در دورهٔ گردآوریِ دوم، از ۱۸۴۴ تا ۱۸۶۳، خواهر وایت در سال ۱۸۴۸ مشخص می‌سازد که ملت‌های اروپا برانگیخته به خشم می‌شدند، و برانگیخته شدنِ ملت‌ها به خشم در آن تاریخ، به‌وسیلهٔ تهدیدهای جنگِ مداومی که اسلام بر اروپا تحمیل می‌کرد، به انجام رسید. در هر یک از سه تاریخِ گردآوریِ دوم، نقشِ اسلامِ وایِ سوم مشخص شده است.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with a surprise attack from Islam of the third woe, upon the modern glorious land of the United States. Twenty-two years later on October 7, 2023, Islam of the third woe, brought a surprise attack upon the ancient glorious land. At the soon coming Sunday law, which is the great earthquake of Revelation eleven, the third woe suddenly comes again, as it once again accomplishes a surprise attack upon the modern glorious land.

زمانِ مُہر بندیِ ایک لاکھ چوالیس ہزار کا آغاز 11 ستمبر 2001 کو تیسرے افسوس کے اسلام کی جانب سے ریاستہائے متحدہ کی جدید ارضِ جلال پر ایک ناگہانی حملے کے ساتھ ہوا۔ بائیس برس بعد، 7 اکتوبر 2023 کو، تیسرے افسوس کے اسلام نے قدیم ارضِ جلال پر ایک ناگہانی حملہ کیا۔ آنے والے اتوار کے قانون کے وقت، جو مکاشفہ گیارہ کا عظیم زلزلہ ہے، تیسرا افسوس یکایک پھر آتا ہے، کیونکہ وہ ایک بار پھر جدید ارضِ جلال پر ایک ناگہانی حملہ سرانجام دیتا ہے۔

The rebellion represented by literal Israel, as a symbol of those who crucified their Messiah, and the three surprise attacks of Islam of the third woe bear the signature of “Truth.” The message that seals the one hundred and forty-four thousand accomplishes the work of gathering God’s last-day people a second time occurs during a period of time when the activities of Islam of the third woe are active.

بغاوت، جس کی نمائندگی حقیقی اسرائیل کرتا ہے بطور اُن لوگوں کی علامت جنہوں نے اپنے مسیحا کو مصلوب کیا، اور تیسرے وَیل کے اسلام کے تین اچانک حملے، “حق” کی مہر رکھتے ہیں۔ وہ پیغام جو ایک لاکھ چوالیس ہزار کو مہر کرتا ہے، اور جو خدا کے آخری ایّام کے لوگوں کو دوسری بار جمع کرنے کا کام انجام دیتا ہے، اُس زمانۂ مدت میں وقوع پذیر ہوتا ہے جب تیسرے وَیل کے اسلام کی سرگرمیاں جاری ہوتی ہیں۔

The prophetic period represented as the “second gathering,” distinctly identifies specific prophetic periods that make up the entire history of the “second gathering”. The descent of Christ after His resurrection marks the beginning of His work to gather those who had been scattered at the cross.

مدّتِ نبوتی که به‌عنوان «گردآوریِ دوم» بازنمایی شده است، به‌روشنی دوره‌های مشخصِ نبوتی را که تمام تاریخِ «گردآوریِ دوم» را تشکیل می‌دهند، مشخص می‌سازد. فرودِ مسیح پس از رستاخیزِ او آغازِ کارِ او را برای گرد آوردنِ کسانی که بر صلیب پراکنده شده بودند، نشان می‌دهد.

> Then saith Jesus unto them, All ye shall be offended because of me this night: for it is written, I will smite the shepherd, and the sheep of the flock shall be scattered abroad. Matthew 26:31.

> پس عیسیٰ نے اُن سے فرمایا: تم سب آج رات میرے سبب ٹھوکر کھاؤ گے، کیونکہ لکھا ہے: میں چرواہے کو ماروں گا، اور گلّہ کی بھیڑیں پراگندہ ہو جائیں گی۔ متی 26:31۔

After the three days in the tomb, Christ descended unto the disciples, initiating a forty-day period of personal instruction, which was followed by a ten-day period of unification and prayer in advance of the outpouring of the Holy Spirit without measure at Pentecost.

پس از آن سه روز در قبر، مسیح بر شاگردان ظاهر شد و دوره‌ای چهل‌روزه از تعلیم شخصی را آغاز کرد؛ دوره‌ای که در پیِ آن، دوره‌ای ده‌روزه از اتحاد و دعا در انتظارِ افاضهٔ بی‌حدوحصرِ روح‌القدس در پنتیکاست فرا رسید.

> The former treatise have I made, O Theophilus, of all that Jesus began both to do and teach, Until the day in which he was taken up, after that he through the Holy Ghost had given commandments unto the apostles whom he had chosen: To whom also he showed himself alive after his passion by many infallible proofs, being seen of them forty days, and speaking of the things pertaining to the kingdom of God: And, being assembled together with them, commanded them that they should not depart from Jerusalem, but wait for the promise of the Father, which, saith he, ye have heard of me. For John truly baptized with water; but ye shall be baptized with the Holy Ghost not many days hence. When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. . .. And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. Acts 1:1–9, 2:1, 2.

> مقالهٔ نخست را، ای تیوفیلوس، دربارهٔ همهٔ آنچه عیسی به انجام دادن و تعلیم دادن آغاز کرد، نوشتم؛ تا آن روز که بالا برده شد، پس از آنکه به‌واسطهٔ روح‌القدس به رسولانی که برگزیده بود، فرمان‌ها داده بود. او همچنین پس از رنج خویش، خود را با براهین بسیار خطاناپذیر زنده بر ایشان ظاهر ساخت، و مدت چهل روز بر ایشان دیده می‌شد و از اموری که مربوط به ملکوت خداست سخن می‌گفت. و چون با ایشان گرد آمده بود، ایشان را امر فرمود که از اورشلیم بیرون نروند، بلکه منتظر وعدهٔ پدر باشند که گفت: «آن را از من شنیده‌اید. زیرا یحیی به‌راستی با آب تعمید داد؛ اما شما نه چندان روزی بعد، با روح‌القدس تعمید خواهید یافت.» پس چون ایشان با هم گرد آمدند، از او پرسیدند و گفتند: «خداوندا، آیا در این زمان ملکوت را دوباره به اسرائیل بازخواهی گردانید؟» او به ایشان گفت: «دانستن زمان‌ها یا موسم‌ها از آنِ شما نیست، که پدر آنها را در اختیار خویش مقرر داشته است. لیکن چون روح‌القدس بر شما آید، قوت خواهید یافت؛ و شاهدان من خواهید بود، هم در اورشلیم و در تمامی یهودیه و سامره، و تا اقصای زمین.» و چون این سخنان را گفت، در حالی که ایشان می‌نگریستند، بالا برده شد؛ و ابری او را از نظر ایشان برگرفت.... و چون روز پنتیکاست به‌کمال رسید، همه با یکدل در یک جا بودند. ناگاه آوازی از آسمان آمد، مانند صدای وزش بادی سخت و توفنده، و تمامی آن خانه را که در آن نشسته بودند پر ساخت. اعمال 1:1–9، 2:1، 2.

For forty days, followed by the ten days the disciples were to “wait” for the promise of the Father, Christ was gathering His disciples a second time. The period of waiting in Jerusalem, is a symbol of a tarrying time, in agreement with the tarrying times of Matthew twenty-five and Habakkuk two. The entire period is identified by Christ as beginning at the work of Elijah, when John was baptizing, and the entire period ended with the baptism of the Holy Spirit at Pentecost. Baptism is a symbol of death, burial and resurrection, so the middle waymark in the entire period was the cross, for the entire period bears the signature of “Truth”.

به‌مدت چهل روز، و پس از آن ده روزی که شاگردان می‌بایست برای وعدهٔ پدر «انتظار بکشند»، مسیح برای بار دوم شاگردان خود را گرد می‌آورد. دورهٔ انتظار در اورشلیم، نمادی از زمانِ درنگ است، در توافق با اوقاتِ تأخیرِ مذکور در متی بیست‌وپنج و حبقوق دو. تمام این دوره از سوی مسیح چنین شناسانده می‌شود که از زمانِ کارِ ایلیا آغاز می‌گردد، آنگاه که یوحنا تعمید می‌داد، و سراسر این دوره با تعمیدِ روح‌القدس در پنتیکاست پایان یافت. تعمید نمادی از مرگ، دفن و قیامت است؛ ازاین‌رو، نشانهٔ میانی در سراسر این دوره صلیب بود، زیرا تمام این دوره مُهرِ «حقیقت» را بر خود دارد.

The entire period begins with the baptism of Christ by John, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Then the work of gathering the disciples who were to be the foundation of the Christian temple began. At the end of that period Christ gathers His disciples a second time, and the period of the second gathering is a repetition of the period of the first gathering, for Christ illustrates the ending of a thing with its beginning.

تمامِ دور کا آغاز یوحنا کے ہاتھوں مسیح کے بپتسمہ سے ہوتا ہے، جب روح القدس کبوتر کی صورت میں نازل ہوا۔ پھر اُن شاگردوں کو جمع کرنے کا کام شروع ہوا جو مسیحی ہیکل کی بنیاد ہونے والے تھے۔ اُس دور کے اختتام پر مسیح اپنے شاگردوں کو دوسری بار جمع کرتا ہے، اور دوسری جمع‌آوری کا دور پہلی جمع‌آوری کے دور کی تکرار ہے، کیونکہ مسیح کسی چیز کے انجام کو اُس کے آغاز سے واضح کرتا ہے۔

The cross had been typified by Christ’s baptism, and both events began a work of gathering disciples. The waymark that identifies the beginning and the ending represents death, burial and resurrection. After the resurrection, forty days of testing in the wilderness represented forty days of instruction after His descent unto the disciples. The forty days both represent a primary truth that is expressed by Jesus as, “It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.”

صلیب با تعمیدِ مسیح پیش‌نمونه‌وار نمایانده شده بود، و هر دو رویداد آغازگرِ کاری برای گرد آوردنِ شاگردان بودند. نشانهٔ راهی که آغاز و پایان را مشخص می‌کند، نمایانگرِ مرگ، دفن و رستاخیز است. پس از رستاخیز، چهل روزِ آزمایش در بیابان، نمایانگرِ چهل روزِ تعلیم پس از نزولِ او نزدِ شاگردان بود. هر دو دورهٔ چهل‌روزه بیانگرِ حقیقتی بنیادی هستند که عیسی آن را چنین اظهار می‌دارد: «مکتوب است، انسان نه فقط به نان زنده است، بلکه به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر می‌شود.»

In that period of time Jesus opened up to the disciples all that the prophets had testified about Christ, thus identifying that period as an opening of His prophetic Word.

در آن مقطع زمانی، عیسی همهٔ آنچه را که انبیا دربارهٔ مسیح شهادت داده بودند، بر شاگردان گشود؛ و بدین‌سان آن دوره را به‌منزلهٔ گشایش کلام نبویِ خود معرّفی کرد.

> And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs. And they talked together of all these things which had happened. And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. . .. Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:13–16, 26–31.

> اور دیکھو، اُن میں سے دو اُسی دن عِمواس نام ایک گاؤں کو جا رہے تھے، جو یروشلیم سے قریباً ساٹھ فرلانگ کے فاصلے پر تھا۔ اور جو کچھ واقع ہوا تھا اُس سب کے بارے میں آپس میں گفتگو کر رہے تھے۔ اور یوں ہوا کہ جب وہ باہم کلام اور بحث کر رہے تھے تو یسوع خود نزدیک آ پہنچا اور اُن کے ساتھ چلنے لگا۔ لیکن اُن کی آنکھیں بند سی رکھی گئی تھیں تاکہ وہ اُسے پہچان نہ سکیں۔ ... پھر اُس نے اُن سے کہا، اے نادانو اور اُن سب باتوں کے ماننے میں دل کے سُست، جو نبیوں نے کہی ہیں! کیا مسیح کے لیے ضروری نہ تھا کہ وہ یہ دُکھ اُٹھاتا اور اپنے جلال میں داخل ہوتا؟ اور موسیٰ سے شروع کر کے اور سب نبیوں سے ہوتا ہوا اُس نے تمام نوشتوں میں اپنے متعلق باتیں اُن پر کھول کھول کر بیان کیں۔ پھر وہ اُس گاؤں کے نزدیک پہنچے جہاں وہ جا رہے تھے، اور اُس نے ایسا ظاہر کیا گویا آگے بڑھ جانا چاہتا ہو۔ لیکن اُنہوں نے اُسے اصرار سے روکا اور کہا، ہمارے ساتھ ٹھہر، کیونکہ شام ڈھلنے کو ہے اور دن بہت گزر چکا ہے۔ پس وہ اُن کے ساتھ ٹھہرنے کے لیے اندر گیا۔ اور یوں ہوا کہ جب وہ اُن کے ساتھ کھانے بیٹھا تو اُس نے روٹی لی، برکت دی، توڑی، اور اُنہیں دی۔ تب اُن کی آنکھیں کھل گئیں اور وہ اُسے پہچان گئے؛ اور وہ اُن کی نظروں سے اوجھل ہو گیا۔ لوقا 24:13–16، 26–31۔

Christ tarried with the disciples who did not recognize who He was, until He opened their eyes, “and beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.” Their eyes were opened when they were given “bread” to eat. After forty days Christ ascended unto heaven, and “vanished out of their sight,” as He had done with the disciples of Emmaus in the beginning of the forty days of instruction. They then began the ten days of preparation for Pentecost, which typifies the soon coming Sunday law.

مسیح با شاگردانی که او را نمی‌شناختند درنگ کرد، تا آن‌گاه که چشمان ایشان را گشود، «و از موسی و جمیع انبیا آغاز کرده، در همهٔ کتب آنچه را که دربارهٔ خود او بود، برای ایشان شرح داد.» چشمان ایشان هنگامی گشوده شد که «نان» برای خوردن به ایشان داده شد. پس از چهل روز، مسیح به آسمان صعود کرد و «از نظر ایشان ناپدید شد»، همان‌گونه که در آغازِ آن چهل روزِ تعلیم، با شاگردانِ عِمائوس کرده بود. آنگاه ایشان ده روزِ آمادگی برای پنتیکاست را آغاز کردند، که نمونهٔ شریعتِ یکشنبه‌ای است که به‌زودی خواهد آمد.

At the great earthquake, which is the Sunday law, the third woe of Islam comes quickly, and Islam is Isaiah’s “rough” “east wind,” that is Ezekiel’s breath that comes from John’s four winds that are restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

در زلزلهٔ عظیم، که همان قانون یکشنبه است، سومین وایِ اسلام به‌زودی فرا می‌رسد، و اسلام همان «باد شرقیِ» «تند»ِ اشعیاست؛ یعنی همان نَفَسِ حزقیال که از چهار بادِ یوحنا می‌آید، بادهایی که در هنگام مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر، بازداشته می‌شوند.

Once the one hundred and forty-four thousand are sealed then the four winds are loosed, and “suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house.” Islam of the third woe strikes “suddenly” and unexpectedly, and produces the “sound from heaven” that is the seventh trumpet, which identifies when the mystery of God is finished, and the mystery of God is finished for the one hundred and forty-four thousand when Divinity (the outpouring of the Holy Spirit) is permanently combined with humanity, and the Lord suddenly comes to His temple (the house where the disciples were gathered) and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

چون آن یکصد و چهل و چهار هزار مُهر شوند، آنگاه چهار باد رها می‌شوند، و «ناگاه آوازی از آسمان چون صدای بادی تند و سهمگین برخاست و تمامی آن خانه را پر ساخت.» اسلامِ وایِ سوم «ناگهان» و به‌طور غیرمنتظره ضربه می‌زند، و آن «صدا از آسمان» را پدید می‌آورد که همان شیپور هفتم است؛ شیپوری که زمانِ به‌انجام‌رسیدنِ سِرِّ خدا را مشخص می‌سازد. و سِرِّ خدا برای آن یکصد و چهل و چهار هزار، هنگامی به پایان می‌رسد که الوهیت (ریزش روح‌القدس) به‌طور دائمی با انسانیت متحد گردد، و خداوند ناگهان به هیکل خود (آن خانه‌ای که شاگردان در آن گرد آمده بودند) بیاید و با آن یکصد و چهل و چهار هزار داخل عهد شود.

We will continue this study in the next article.

ہم اس مطالعے کو اگلے مضمون میں جاری رکھیں گے۔

> “The Lord wants us to come up into the mount,—more directly into his presence. We are coming to a crisis which, more than any previous time since the world began, will demand the entire consecration of every one who has named the name of Christ.

> “خداوند می‌خواهد که ما به کوه برآییم—یعنی مستقیم‌تر به حضور او داخل شویم. ما به بحرانی نزدیک می‌شویم که بیش از هر زمان دیگری از آغاز جهان تاکنون، تقدیس کامل هر کسی را که نام مسیح را بر خود نهاده است، مطالبه خواهد کرد.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. We must have the holy unction from God, the baptism of his Spirit; for this is the only efficient agent in the promulgation of sacred truth. It is the Spirit of God that quickens the lifeless faculties of the soul to appreciate heavenly things, and attracts the affections toward God and the truth.

> احیای دینداریِ راستین در میان ما، بزرگ‌ترین و فوری‌ترینِ همهٔ نیازهای ماست. ما باید مسحِ مقدسِ خدا، یعنی تعمیدِ روحِ او را، داشته باشیم؛ زیرا این تنها عاملِ کارآمد در اشاعهٔ حقیقتِ مقدس است. این روحِ خداست که قوای بی‌جانِ جان را زنده می‌سازد تا امورِ آسمانی را ارج نهند، و عواطف را به سوی خدا و حقیقت جذب می‌کند.

> “It is our privilege to take God at his word. As Jesus was about to leave his disciples, to ascend into heaven, he commissioned them to bear the gospel message to all nations, tongues, and peoples. He told them to tarry in Jerusalem till they were endued with power from on high. This was essential to their success. The holy unction must come upon the servants of God. All who were fully identified as disciples of Christ and associated with the apostles as evangelists, assembled together at Jerusalem. They put away all differences. They continued with one accord in prayer and supplication, that they might receive the fulfillment of the promise of the Holy Spirit; for they were to preach the gospel in the demonstration of the Spirit and in the power of God. It was a time of great danger to the followers of Christ. They were as sheep in the midst of wolves, yet they were of good courage, because Christ had risen from the dead, and had revealed himself to them, and had promised them a special blessing which would qualify them to go forth to preach his gospel to the world. They were waiting in expectation of the fulfillment of his promise, and were praying with special fervency.

> “یہ ہمارا امتیاز ہے کہ ہم خدا کے کلام کو ویسا ہی مانیں جیسا وہ فرماتا ہے۔ جب یسوع اپنے شاگردوں کو چھوڑ کر آسمان پر صعود کرنے ہی والا تھا، تو اُس نے انہیں مامور کیا کہ وہ انجیل کا پیغام تمام قوموں، زبانوں اور لوگوں تک پہنچائیں۔ اُس نے اُن سے کہا کہ یروشلم میں ٹھہرے رہیں جب تک کہ وہ عالمِ بالا سے قدرت نہ پا لیں۔ یہ اُن کی کامیابی کے لیے نہایت ضروری تھا۔ مقدس مسح خدا کے خادموں پر آنا لازم تھا۔ جو سب لوگ مسیح کے شاگرد ہونے میں پوری طرح شناخته جاتے تھے اور مبشروں کی حیثیت سے رسولوں کے ساتھ وابستہ تھے، یروشلم میں ایک ساتھ جمع ہوئے۔ اُنہوں نے تمام اختلافات کو دور کر دیا۔ وہ یک دل ہو کر دعا اور مناجات میں لگے رہے، تاکہ روح القدس کے وعدہ کی تکمیل کو حاصل کریں؛ کیونکہ اُنہیں انجیل کی منادی روح کے اظہار اور خدا کی قدرت میں کرنی تھی۔ یہ مسیح کے پیروکاروں کے لیے بڑے خطرے کا زمانہ تھا۔ وہ بھیڑیوں کے درمیان بھیڑوں کی مانند تھے، تاہم وہ دلیر تھے، کیونکہ مسیح مُردوں میں سے جی اُٹھا تھا، اور اپنے آپ کو اُن پر ظاہر کر چکا تھا، اور اُن سے ایک خاص برکت کا وعدہ کیا تھا جو اُنہیں اس قابل بناتی کہ وہ نکل کر اُس کی انجیل کی منادی دنیا سے کریں۔ وہ اُس کے وعدہ کی تکمیل کے انتظار میں تھے، اور خاص جوش و خروش کے ساتھ دعا کر رہے تھے۔”

> “This is the very course that should be pursued by those who act a part in the work of proclaiming the coming of the Lord in the clouds of heaven; for a people are to be prepared to stand in the great day of God. Although Christ had given the promise to his disciples that they should receive the Holy Spirit, this did not remove the necessity of prayer. They prayed all the more earnestly; they continued in prayer with one accord. Those who are now engaged in the solemn work of preparing a people for the coming of the Lord, should also continue in prayer. The early disciples were of one accord. They had no speculations, no curious theory to advance as to how the promised blessing was to come. They were one in faith and spirit. They were agreed.

> «این دقیقاً همان مسیری است که باید از سوی کسانی پیموده شود که در کار اعلام آمدن خداوند در ابرهای آسمان سهمی بر عهده دارند؛ زیرا قومی باید آماده شوند تا در روز عظیم خدا بایستند. اگرچه مسیح به شاگردان خود وعده داده بود که روح‌القدس را خواهند یافت، این امر ضرورت دعا را از میان نبرد. آنان با جدیتی هرچه بیشتر دعا کردند؛ و همدلانه در دعا مداومت ورزیدند. کسانی که اکنون در کار خطیر آماده ساختن قومی برای آمدن خداوند مشغول‌اند نیز باید در دعا مداومت کنند. شاگردان نخستین هم‌داستان بودند. ایشان هیچ گمانه‌زنی و هیچ نظریه کنجکاوانه‌ای برای عرضه نداشتند تا درباره این‌که برکت موعود چگونه خواهد آمد سخن گویند. آنان در ایمان و روح یک بودند. ایشان متفق بودند.»

> “Put away all doubt. Dismiss your fears, obtain the experience that Paul had when he exclaimed, ‘I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’ [Galatians 2:20.] Surrender everything to Christ, and let your life be hid with Christ in God. Then you will be a power for good. One shall chase a thousand, and two put ten thousand to flight.” Gospel Workers, 369–371.

> “تمام شک را از خود دور کنید. ترس‌های خود را کنار بگذارید؛ آن تجربه‌ای را به دست آورید که پولس داشت، آنگاه که ندا درداد: «با مسیح مصلوب شده‌ام؛ و دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند؛ و این زندگی را که اکنون در جسم می‌گذرانم، به ایمانِ پسرِ خدا می‌گذرانم، که مرا محبت نمود و خویشتن را برای من تسلیم کرد.» [Galatians 2:20.] همه‌چیز را به مسیح تسلیم کنید، و بگذارید زندگی شما با مسیح در خدا مستور باشد. آنگاه شما نیرویی برای نیکی خواهید بود. یک تن هزار نفر را خواهد راند، و دو تن ده‌هزار نفر را به گریز خواهند افکند.” Gospel Workers, 369–371.

Back to Articles