Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Eight

کتابِ دانی ایل — نمبر اٹھاون

Wisdom Unsealed: Exploring the Threefold Union and the Riddle of 666 in Prophecy

حکمتِ مکشوف: نبوت میں سہ گونہ اتحاد اور 666 کے معمّے کا جائزہ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

It has been established upon several witnesses that in history and in prophecy Rome always comes up eighth and is of the seven. The prophetic riddle of this symbol is part of what the Lion of the tribe of Judah unseals just before the close of probation. Christ never changes, and in the First and Great Disappointments of Millerite history, He revealed a truth which explained the mystery of the disappointment.

بر اساس چندین شاهد ثابت شده است که روم، در تاریخ و در نبوت، همواره به‌عنوان هشتم برمی‌خیزد و از آن هفت است. معمای نبویِ این نماد بخشی از آن چیزی است که شیرِ سبطِ یهودا درست پیش از بسته‌شدنِ زمانِ آزمایش می‌گشاید. مسیح هرگز تغییر نمی‌کند، و او در نخستین و بزرگِ ناامیدی‌های تاریخِ میلری، حقیقتی را آشکار ساخت که رازِ آن ناامیدی را توضیح می‌داد.

After the First Disappointment in Millerite history, He removed His hand from a mistake in some of the figures represented upon the 1843 chart. The mistake represented the prophetic misunderstanding that produced the Disappointment. The Millerites were ultimately led to a series of understandings, which firmly established the starting date of the twenty-three hundred days. With a firm starting point, that was primarily based upon the date of the cross, they then saw the same prophetic evidence that they had been employing to identify 1843, actually identified not only 1844, but the very day of October 22, 1844.

پس از نخستین سرخوردگی در تاریخ میلریتی، او دست خود را از خطایی که در برخی از ارقامِ نمایان‌شده بر نمودار 1843 وجود داشت، برداشت. آن خطا نمایانگرِ سوءبرداشتِ نبوی‌ای بود که آن سرخوردگی را پدید آورد. میلریتیان سرانجام به رشته‌ای از دریافت‌ها رهنمون شدند که تاریخ آغازِ دو هزار و سیصد روز را به‌طور استوار تثبیت کرد. با داشتنِ نقطه‌ای آغازینِ استوار، که عمدتاً بر تاریخ صلیب استوار بود، آنگاه دریافتند که همان شواهد نبوی‌ای که برای شناساییِ 1843 به کار گرفته بودند، در واقع نه تنها 1844، بلکه خودِ روزِ 22 اکتبر 1844 را نیز مشخص می‌ساخت.

After the second and Great Disappointment, the Lord once again revealed a truth which answered all the prophetic dilemmas created by their incorrect proclamation that October 22, 1844 was the Second Coming of Christ. The Lord opened the subject of the Sanctuary, and its connected truths, and the Great Disappointment was explained.

پس از دومین و «ناکامی بزرگ»، خداوند بار دیگر حقیقتی را آشکار ساخت که به همهٔ معماهای نبویِ پدیدآمده از اعلام نادرست ایشان مبنی بر این‌که ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ زمان بازگشتِ ثانویِ مسیح بود، پاسخ می‌داد. خداوند موضوعِ مَقْدَس و حقایقِ مرتبط با آن را گشود، و «ناکامی بزرگ» تبیین شد.

> “As a people, we should be earnest students of prophecy; we should not rest until we become intelligent in regard to the subject of the sanctuary, which is brought out in the visions of Daniel and John. This subject sheds great light on our present position and work, and gives us unmistakable proof that God has led us in our past experience. It explains our disappointment in 1844, showing us that the sanctuary to be cleansed was not the earth, as we had supposed, but that Christ then entered into the most holy apartment of the heavenly sanctuary, and is there performing the closing work of his priestly office, in fulfillment of the words of the angel to the prophet Daniel, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’

> «به‌عنوان یک قوم، باید دانشجویان جدّی نبوت باشیم؛ نباید آرام گیریم تا زمانی که دربارهٔ موضوع قُدس که در رؤیاهای دانیال و یوحنا آشکار شده است، آگاهی و فهمی روشن به دست آوریم. این موضوع بر موقعیت و کار کنونی ما نور عظیمی می‌افکند، و به ما برهانی انکارناپذیر می‌دهد که خدا در تجربهٔ گذشتهٔ ما رهبری‌مان کرده است. این، نومیدی ما را در سال 1844 توضیح می‌دهد و به ما نشان می‌دهد که قُدسی که باید تطهیر می‌شد، آن‌گونه که ما گمان می‌کردیم، زمین نبود، بلکه مسیح در آن زمان به قدس‌الاقداسِ قُدس آسمانی وارد شد، و در آنجا کار پایانی منصب کهانت خود را به انجام می‌رساند، در تحققِ سخنان فرشته به دانیال نبی: “تا دو هزار و سیصد روز؛ آنگاه قُدس تطهیر خواهد شد.”»

> “Our faith in reference to the messages of the first, second, and third angels was correct. The great way-marks we have passed are immovable. Although the hosts of hell may try to tear them from their foundation, and triumph in the thought that they have succeeded, yet they do not succeed. These pillars of truth stand firm as the eternal hills, unmoved by all the efforts of men combined with those of Satan and his host. We can learn much, and should be constantly searching the Scriptures to see if these things are so. God’s people are now to have their eyes fixed on the heavenly sanctuary, where the final ministration of our great High Priest in the work of the judgment is going forward,—where he is interceding for his people.” Review and Herald, November 27, 1883.

> «ایمان ما در ارتباط با پیام‌های فرشتۀ اول، دوم و سوم درست بود. نشانه‌های بزرگ راهی که از آن‌ها گذشته‌ایم، تغییرناپذیرند. هرچند لشکرهای جهنم بکوشند آن‌ها را از بنیادشان برکنند و با این اندیشه به وجد آیند که کامیاب شده‌اند، با این حال کامیاب نمی‌شوند. این ستون‌های حقیقت، همچون تپه‌های جاودانه، استوار می‌مانند و با همۀ کوشش‌های انسان‌ها، همراه با کوشش‌های شیطان و سپاهش، از جای جنبیده نمی‌شوند. ما می‌توانیم بسیار بیاموزیم، و باید پیوسته در کتب مقدس جست‌وجو کنیم تا ببینیم آیا این امور چنین است یا نه. اکنون قوم خدا باید چشمان خود را بر مقدس آسمانی ثابت دارند، جایی که خدمت نهایی کاهن اعظم بزرگ ما در کار داوری در جریان است—جایی که او برای قوم خود شفاعت می‌کند.» Review and Herald، 27 نوامبر 1883.

The disappointment of the disciples at the crucifixion was based upon an incorrect understanding of the kingdom which Christ was to establish at the cross. John the Baptist and the apostle Paul’s ministries included the work of identifying that the dispensation of literal Israel and the literal earthly sanctuary had transitioned unto spiritual Israel and the spiritual heavenly sanctuary. The Lion of the tribe of Judah always explains the disappointment to the “wise.” The explanation of the prophetic riddle of Rome being “the eighth, but is of the seven”, is part of the work the Lion of Judah is accomplishing to explain the disappointment of July 18, 2020.

مایوسی شاگردان در هنگام مصلوب‌شدن، بر مبنای درکی نادرست از پادشاهی‌ای بود که مسیح می‌بایست بر صلیب برقرار سازد. خدمات یحییِ تعمیددهنده و پولس رسول، شامل این کار نیز بود که مشخص سازند که تدبیرِ اسرائیلِ تحت‌اللفظی و مَقدِسِ زمینیِ تحت‌اللفظی، به اسرائیلِ روحانی و مَقدِسِ آسمانیِ روحانی منتقل شده است. شیرِ سبطِ یهودا همواره ناامیدی را برای «حکیمان» توضیح می‌دهد. تبیینِ معمای نبویِ این‌که روم «هشتمین است، اما از آن هفت است»، بخشی از کاری است که شیرِ یهودا برای توضیحِ ناامیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ انجام می‌دهد.

The Millerites saw Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, and they saw the distinction between paganism and papalism, but could not see papal Rome as the fifth kingdom of Bible prophecy. Shortly after 1844, the pioneers saw that the United States was the next kingdom of Bible prophecy.

میلری‌ها روم را به‌عنوان چهارمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس می‌دیدند، و تمایز میان بت‌پرستی و پاپ‌گرایی را نیز درمی‌یافتند، اما نمی‌توانستند رومِ پاپی را به‌عنوان پنجمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس ببینند. اندکی پس از ۱۸۴۴، پیشگامان دریافتند که ایالات متحده پادشاهیِ بعدیِ نبوتِ کتاب‌مقدس است.

That recognition is represented upon the 1850 pioneer chart, but their ability to recognize the full illustration of the kingdoms of Bible prophecy, as represented in Revelation chapter seventeen, was beyond their ability to comprehend, for they began to wander in the wilderness of Laodicea after their rejection of the “seven times” in 1863.

آن تشخیص بر نمودار پیشگامانِ ۱۸۵۰ بازنمایی شده است، اما توانایی آنان برای تشخیصِ تصویر کاملِ پادشاهی‌های نبوتِ کتاب‌مقدس، آن‌گونه که در فصل هفدهمِ مکاشفه بازنمایی شده است، فراتر از ظرفیت فهم ایشان بود؛ زیرا پس از ردِّ «هفت زمان» در سال ۱۸۶۳، در بیابانِ لائودکیه به سرگردانی آغاز کردند.

> “The history of ancient Israel is a striking illustration of the past experience of the Adventist body. God led His people in the advent movement, even as He led the children of Israel from Egypt. In the great disappointment their faith was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea. Had they still trusted to the guiding hand that had been with them in their past experience, they would have seen the salvation of God. If all who had labored unitedly in the work in 1844, had received the third angel’s message and proclaimed it in the power of the Holy Spirit, the Lord would have wrought mightily with their efforts. A flood of light would have been shed upon the world. Years ago the inhabitants of the earth would have been warned, the closing work completed, and Christ would have come for the redemption of His people.

> «تاریخ اسرائیلِ باستان، نمونه‌ای چشمگیر از تجربهٔ گذشتهٔ جماعت ادونتیست است. خدا قوم خود را در جنبش ادونتی رهبری کرد، همان‌گونه که بنی‌اسرائیل را از مصر هدایت نمود. در آن نومیدیِ عظیم، ایمان ایشان آزموده شد، چنان‌که ایمان عبرانیان در کنار دریای سرخ آزموده گردید. اگر آنان همچنان به دستِ هدایت‌گرِ او که در تجربهٔ گذشته‌شان با ایشان بود اعتماد می‌ورزیدند، نجاتِ خدا را می‌دیدند. اگر همهٔ کسانی که در سال 1844 در این کار با هم یکدلانه زحمت کشیده بودند، پیام فرشتهٔ سوم را پذیرفته و آن را در قدرتِ روح‌القدس اعلام کرده بودند، خداوند با مساعی ایشان به‌طرزی عظیم عمل می‌کرد. سیلی از نور بر جهان فرو ریخته می‌شد. سال‌ها پیش ساکنان زمین هشدار داده شده بودند، کار پایانی به انجام رسیده بود، و مسیح برای رستگاریِ قوم خود آمده بود.»

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> «این ارادۀ خدا نبود که اسرائیل چهل سال در بیابان سرگردان شود؛ او می‌خواست آنان را مستقیماً به سرزمین کنعان رهبری کند و در آنجا ایشان را به‌صورت قومی مقدس و سعادتمند مستقر سازد. اما “نتوانستند به سبب بی‌ایمانی داخل شوند.” عبرانیان ۳:۱۹. به سبب بازگشت از پیروی و ارتدادشان، در بیابان هلاک شدند، و دیگرانی برخاسته شدند تا به سرزمین موعود داخل شوند. به همین‌گونه، این نیز ارادۀ خدا نبود که آمدن مسیح تا این اندازه به تأخیر افتد و قوم او این همه سال در این جهانِ گناه و اندوه باقی بمانند. اما بی‌ایمانی آنان را از خدا جدا ساخت. چون از انجام کاری که او برای ایشان معین کرده بود سر باز زدند، دیگرانی برخاسته شدند تا آن پیام را اعلام کنند. از سر رحمت نسبت به جهان، عیسی آمدن خود را به تأخیر می‌اندازد تا گناهکاران فرصت داشته باشند هشدار را بشنوند و پیش از آنکه غضب خدا فرو ریخته شود، در او پناهگاهی بیابند.» جدال عظیم، ۴۵۸.

James and Ellen White both identified that the movement had transitioned into the movement of Laodicea in 1856, and in the previous passage she identifies that “if all who had labored unitedly in the work in 1844, had received the third angel’s message and proclaimed it in the power of the Holy Spirit, the Lord would have wrought mightily with their efforts.” Then she says, “In like manner,” the “backsliding and apostasy” that ancient Israel manifested, caused ancient Israel to “perish in the desert.” The passage is identifying that Laodicean Adventism began to wander in the wilderness in the time period when those who had proclaimed the message of the Midnight Cry were still alive.

جیمز و الن وایت هر دو تصریح کرده‌اند که این جنبش در سال 1856 به جنبش لائودیکیه انتقال یافته بود، و او در عبارت پیشین مشخص می‌سازد که «اگر همهٔ کسانی که در سال 1844 در کار به‌طور متحدانه زحمت کشیده بودند، پیام فرشتهٔ سوم را پذیرفته و آن را در قدرت روح‌القدس اعلام کرده بودند، خداوند به‌قدرت با تلاش‌های ایشان عمل می‌کرد.» سپس می‌گوید: «به همین‌سان»، «ارتداد و بی‌ایمانی»‌ای که اسرائیلِ باستان از خود ظاهر ساخت، سبب شد که اسرائیلِ باستان «در بیابان هلاک شود.» این عبارت نشان می‌دهد که ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای سرگردانی خود را در بیابان، در همان دورهٔ زمانی آغاز کرد که کسانی که پیام ندای نیمه‌شب را اعلام کرده بودند هنوز زنده بودند.

Today the theologians (the learned) identify various applications for Revelation chapter seventeen, that are either derived from the methodology of futurism that was invented by the Jesuits, or the corrupted theological practices of apostate Protestantism. The symbols of Revelation seventeen, are very simple. We have identified the necessary symbols, so we will return to the kingdoms represented there and align them with the kingdoms of Daniel chapter two, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

آج کے علمائے الٰہیات (اہلِ علم) مکاشفہ باب سترہ کے لیے مختلف اطلاقات متعین کرتے ہیں، جو یا تو یسوعیوں کی ایجاد کردہ فیوچرزم کی منہج سے ماخوذ ہیں، یا مرتد پروٹسٹنٹ ازم کے فاسد الٰہیاتی طریقِ کار سے۔ مکاشفہ سترہ کی علامات نہایت سادہ ہیں۔ ہم ضروری علامات کی نشان دہی کر چکے ہیں، اس لیے اب ہم وہاں ممثل مملکتوں کی طرف لوٹیں گے اور انہیں دانی ایل باب دو کی مملکتوں کے ساتھ ہم آہنگ کریں گے، کیونکہ یسوع ہمیشہ کسی چیز کے انجام کو اس کے آغاز کے ساتھ واضح کرتا ہے۔

> And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:10–12.

> اور وہاں سات بادشاہ ہیں: پانچ گر چکے ہیں، اور ایک ہے، اور دوسرا ابھی تک نہیں آیا؛ اور جب وہ آئے گا تو اسے تھوڑی دیر تک قائم رہنا ہوگا۔ اور وہ حیوان جو تھا اور نہیں ہے، وہی آٹھواں ہے، اور ساتوں میں سے ہے، اور ہلاکت میں جاتا ہے۔ اور وہ دس سینگ جو تُو نے دیکھے، دس بادشاہ ہیں، جنہوں نے ابھی تک کوئی بادشاہی نہیں پائی؛ لیکن وہ حیوان کے ساتھ ایک گھڑی کے لیے بادشاہوں کی مانند اختیار پاتے ہیں۔ مکاشفہ 17:10–12۔

In verse three, John was spiritually conveyed to 1798. At that vantage point in history, he was told that there were five kingdoms that had already fallen. Those kingdoms were Babylon, Medo-Persia, Greece, pagan Rome and papal Rome. William Miller could not unravel this passage in chapter seventeen, for he could not recognize that papal Rome was a distinct kingdom from pagan Rome. Yet the sequence is addressed in chapters twelve and thirteen of Revelation, for the dragon in chapter twelve represented pagan Rome, the beast that came from the sea in chapter thirteen was the papacy and the earth beast is the United States. Sister White identifies all three of these beasts as the dragon, the beast and the false prophet. In providing her testimony she identifies the sequence of the kingdoms, and the sequence agrees with the application we are making of Revelation seventeen.

در آیهٔ سوم، یوحنا به‌طور روحانی به سال ۱۷۹۸ منتقل شد. در آن نقطهٔ دید از تاریخ، به او گفته شد که پنج پادشاهی پیش از آن سقوط کرده بودند. آن پادشاهی‌ها عبارت بودند از بابل، ماد و پارس، یونان، رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی. ویلیام میلر نتوانست این بخش از فصل هفدهم را بگشاید، زیرا نمی‌توانست تشخیص دهد که رومِ پاپی پادشاهی‌ای متمایز از رومِ بت‌پرست بود. با این حال، این توالی در فصل‌های دوازدهم و سیزدهمِ مکاشفه مورد اشاره قرار گرفته است؛ زیرا اژدها در فصل دوازدهم نمایانگر رومِ بت‌پرست بود، وحشی که در فصل سیزدهم از دریا برآمد، پاپیّت بود، و وحشِ زمین ایالات متحده است. خواهر وایت هر سهٔ این وحوش را به‌عنوان اژدها، وحش و نبیِ کاذب معرفی می‌کند. او در ارائهٔ شهادت خود، توالیِ پادشاهی‌ها را مشخص می‌سازد، و این توالی با کاربردی که ما از مکاشفهٔ هفدهم به‌عمل می‌آوریم، موافق است.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> «زیر نمادهای اژدهای بزرگِ سرخ، وحشی شبیه پلنگ، و وحشی با شاخ‌هایی مانند برّه، حکومت‌های زمینی‌ای که به‌ویژه در پایمال کردن شریعت خدا و آزار رساندن به قوم او درگیر می‌شدند، به یوحنا نشان داده شدند. این جنگ تا پایان زمان ادامه می‌یابد. قوم خدا که به‌وسیلهٔ زنی مقدّس و فرزندانش نمادپردازی شده‌اند، چنین نشان داده شدند که به‌شدّت در اقلیت‌اند. در ایّام آخر، تنها باقیمانده‌ای هنوز وجود داشت. یوحنا دربارهٔ ایشان چنین سخن می‌گوید که آنان «احکام خدا را نگاه می‌دارند و شهادت عیسی مسیح را دارند.»»

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.

> «Մեծամոլության միջոցով, ապա՝ Պապականության միջոցով, սատանան դարերի ընթացքում գործադրեց իր զորությունը՝ ջանալով երկրի վրայից վերացնել Աստծու հավատարիմ վկաներին։ Հեթանոսներն ու պապականները նույն վիշապային ոգով էին ներշնչվում։ Նրանք միայն նրանով էին տարբերվում, որ Պապականությունը, Աստծուն ծառայելու ձևացում անելով, առավել վտանգավոր և դաժան թշնամի էր։ Հռոմեականության միջոցով սատանան աշխարհը գերության մատնեց։ Աստծու դավանող եկեղեցին տարվեց այս մոլորության շարքերը, և ավելի քան հազար տարի Աստծու ժողովուրդը տառապեց վիշապի ցասումի ներքո։ Եվ երբ Պապականությունը, իր զորությունից զրկված, հարկադրված եղավ դադարեցնելու հալածանքը, Հովհաննեսը տեսավ մի նոր իշխանություն, որ ելնում էր՝ արձագանքելու վիշապի ձայնին և շարունակելու նույն դաժան ու հայհոյական գործը։ Այս իշխանությունը, վերջինը, որ պատերազմ պիտի մղի եկեղեցու և Աստծու օրենքի դեմ, խորհրդանշված էր գառանման եղջյուրներ ունեցող մի գազանով»։

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> «اما ترسیمِ سخت‌گیرانۀ قلمِ نبوت، دگرگونی‌ای را در این صحنۀ آرام آشکار می‌سازد. وحشی که شاخ‌هایی چون بره دارد، با صدای اژدها سخن می‌گوید و “تمام قدرتِ وحشِ اول را در حضور او به کار می‌برد.” نبوت اعلام می‌دارد که او به ساکنان زمین خواهد گفت که برای آن وحش تمثالی بسازند، و اینکه “همه را، خرد و کلان، دولتمند و فقیر، آزاد و غلام، بر آن می‌دارد که بر دست راست خود یا بر پیشانی‌های خود نشانی بگیرند؛ و اینکه هیچ‌کس نتواند بخرد یا بفروشد، مگر آنکه آن نشان، یا نام وحش، یا شمارِ نام او را داشته باشد.” بدین‌سان پروتستانتیسم در گام‌های پاپیّت گام برمی‌دارد.» Signs of the Times, November 1, 1899.

In the first paragraph of the last passage, Sister White identifies pagan Rome, papal Rome and the United States as “earthly governments.” In the second paragraph she identifies that the governments were sequential when she says, “through paganism, and then through the Papacy,” and “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work.” She does not stop there though, for in the third paragraph she identifies that the United States was to force another kingdom upon the entire world. She says, “The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast.”

در پاراگراف نخستِ آخرین بخش، خواهر وایت رومِ بت‌پرست، رومِ پاپی، و ایالات متحده را به‌عنوان «حکومت‌های زمینی» مشخص می‌کند. در پاراگراف دوم، او تصریح می‌کند که این حکومت‌ها به‌صورت متوالی بودند، آنجا که می‌گوید: «از طریق بت‌پرستی، و سپس از طریق پاپی»، و «هنگامی که پاپی، چون از قوت خود محروم شده بود، ناگزیر از دست کشیدن از آزار و جفا گردید، یوحنا قدرتی تازه را دید که برمی‌خاست تا پژواکِ صدای اژدها باشد و همان کارِ ظالمانه و کفرآمیز را ادامه دهد.» با این حال، او در همان‌جا متوقف نمی‌شود، زیرا در پاراگراف سوم مشخص می‌کند که ایالات متحده قرار بود پادشاهیِ دیگری را بر تمام جهان تحمیل کند. او می‌گوید: «آن وحشِ دارای شاخ‌های برّه‌مانند با صدای اژدها سخن می‌گوید، و “تمام قدرتِ وحشِ نخستین را در حضور او به‌کار می‌برد.” نبوت اعلام می‌دارد که او به ساکنان زمین خواهد گفت که برای آن وحش تمثالی بسازند.»

Revelation chapters twelve and thirteen, identify pagan Rome, papal Rome, the United States and the world image of the beast, that is set up by the United States. The definition of the “image of the beast” is the combination of Church and State, and for the entire world to set up an image of the beast, by definition it identifies that in the last days, a one-world government will be forced upon the entire earth. The kingdom will consist of a State and a Church, with the Church ruling over the relationship. Revelation chapters twelve and thirteen, identify four sequential kingdoms, and those same kingdoms are represented in chapter seventeen, and also in Daniel chapter two.

مکاشفہ کے بارہویں اور تیرہویں ابواب بت‌پرست روم، پوپی روم، ریاستہائے متحدہ، اور اُس عالمگیر حیوان کی شبیہ کی شناخت کرتے ہیں جسے ریاستہائے متحدہ قائم کرتا ہے۔ “حیوان کی شبیہ” کی تعریف کلیسیا اور ریاست کے امتزاج سے عبارت ہے، اور تمام دنیا کا حیوان کی شبیہ قائم کرنا، تعریف کے اعتبار سے، اس امر کی نشان دہی کرتا ہے کہ آخری ایّام میں پوری زمین پر ایک عالمی حکومت مسلط کی جائے گی۔ یہ مملکت ایک ریاست اور ایک کلیسیا پر مشتمل ہوگی، اور کلیسیا اس تعلق پر حاکم ہوگی۔ مکاشفہ کے بارہویں اور تیرہویں ابواب چار متوالی سلطنتوں کی شناخت کرتے ہیں، اور یہی سلطنتیں سترہویں باب میں بھی ممثل کی گئی ہیں، نیز دانی ایل کے دوسرے باب میں بھی۔

In 1798, John saw the first five kingdoms of Bible prophecy had already fallen, and that in 1798, one kingdom then existed. The kingdom of Bible prophecy that began in 1798, was the earth beast of Revelation thirteen, that began as a lamb, but ends up speaking as a dragon. The United States is the two-horned sixth kingdom of Bible prophecy, that follows the fifth kingdom of spiritual Babylon that had received a deadly wound. The fifth kingdom was spiritual Babylon, who had been typified by the first kingdom of literal Babylon. The sixth kingdom with two horns had been typified by the two arms of silver.

در سال ۱۷۹۸، یوحنا دید که پنج پادشاهی نخستِ نبوتِ کتاب‌مقدس پیشاپیش سقوط کرده بودند، و این‌که در سال ۱۷۹۸، یک پادشاهی در آن زمان وجود داشت. پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس که در سال ۱۷۹۸ آغاز شد، همان وحشِ زمینِ مکاشفه سیزده بود که به صورت بره آغاز شد، اما سرانجام همچون اژدها سخن می‌گوید. ایالات متحده، ششمین پادشاهیِ دوشاخِ نبوتِ کتاب‌مقدس است که پس از پنجمین پادشاهی، یعنی بابلِ روحانی، می‌آید؛ همان که زخمِ مهلکی دریافت کرده بود. پنجمین پادشاهی، بابلِ روحانی بود که نمونه آن در نخستین پادشاهی، یعنی بابلِ تحت‌اللفظی، پیشاپیش به تصویر کشیده شده بود. ششمین پادشاهی با دو شاخ، به‌وسیله دو بازوی نقره، نمونه‌وار نشان داده شده بود.

In 1798, there was to be a kingdom that was yet in the future, for in 1798, “the other is not yet come.” When that seventh kingdom came into history, it would only “continue a short space.” The fifth kingdom received a deadly wound, the sixth kingdom had two horns and the seventh kingdom only continues for a brief period of time. The context of the passage identified that the seventh kingdom is represented by the “ten kings”, for when the “ten kings” become a kingdom, they only rule for “one hour,” and one “hour” is a short “space.” When the “ten kings” do reign, they rule together for the “one hour” with the beast.

در سال ۱۷۹۸، می‌بایست پادشاهی‌ای وجود می‌داشت که هنوز در آینده بود، زیرا در سال ۱۷۹۸، «دیگری هنوز نیامده است». هنگامی که آن پادشاهی هفتم وارد تاریخ می‌شد، تنها «مدت کوتاهی» دوام می‌یافت. پادشاهی پنجم زخمی致‌مرگبار دریافت کرد، پادشاهی ششم دو شاخ داشت، و پادشاهی هفتم فقط برای دوره‌ای کوتاه ادامه می‌یابد. سیاق این بخش نشان می‌دهد که پادشاهی هفتم به‌وسیلهٔ «ده پادشاه» نمایش داده شده است، زیرا هنگامی که «ده پادشاه» به صورت یک پادشاهی درمی‌آیند، تنها برای «یک ساعت» سلطنت می‌کنند، و یک «ساعت» همان «مدت»ی کوتاه است. هنگامی که «ده پادشاه» به سلطنت می‌رسند، در آن «یک ساعت» همراه با وحش با هم سلطنت می‌کنند.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:12.

> و آن ده شاخی که دیدی، ده پادشاه‌اند که هنوز سلطنتی نیافته‌اند؛ لیکن با آن وحش، برای یک ساعت، اقتدارِ پادشاهی می‌یابند. مکاشفه 17:12.

The “ten horns” are the seventh kingdom, but they rule together with the beast for “one hour”. The “one hour” is the period of the Sunday law crisis that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. They agree to rule with the beast, for they are forced to do so by the primary king, which is the United States. Sister White in the passage we just cited, identifies that the last power to persecute God’s people is the earth beast.

«ده شاخ» همان پادشاهی هفتم هستند، اما برای «یک ساعت» همراه با وحش سلطنت می‌کنند. «یک ساعت» دورهٔ بحرانِ قانون یکشنبه است که با قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحده برقرار خواهد شد آغاز می‌شود. آنان موافقت می‌کنند که با وحش سلطنت کنند، زیرا از سوی پادشاه اصلی، یعنی ایالات متحده، به این کار وادار می‌شوند. خواهر وایت در عبارتی که همین اکنون بدان استناد کردیم، مشخص می‌سازد که آخرین قدرتی که قوم خدا را آزار خواهد داد، وحشِ زمین است.

> “John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> «Յովհաննէսը տեսաւ, որ նոր իշխանութիւն մը վեր ելլէր՝ արձագանգելու վիշապին ձայնին եւ շարունակելու նոյն դաժան ու հայհոյական գործը։ Այս իշխանութիւնը, վերջինը որ պատերազմելու էր եկեղեցւոյ եւ Աստուծոյ օրէնքին դէմ, խորհրդանշուած էր գառանման եղջիւրներ ունեցող գազանով»։ Signs of the Times, November 1, 1899.

The last kingdom of Bible prophecy is brought about through the deception accomplished by the United States, as the False Prophet. The kingdom began as a lamb in 1798, but in the last days it forces the world to accept the worldwide image of the beast, which is by definition the combination of a Church and a State with the Church in control of the relationship. That kingdom is also identified as a three-fold union.

آخرین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس از طریق فریبی پدید می‌آید که ایالات متحده، به‌عنوان نبیِ کاذب، آن را به انجام می‌رساند. این پادشاهی در سال 1798 همچون برّه‌ای آغاز شد، اما در ایام آخر جهان را وادار می‌سازد که صورتِ جهانیِ وحش را بپذیرد؛ صورتی که بنا بر تعریف، ترکیبِ یک کلیسا و یک دولت است، با این کلیسا که بر این رابطه تسلط دارد. آن پادشاهی همچنین به‌عنوان اتحادی سه‌گانه نیز شناخته می‌شود.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> «پروتستان‌های ایالات متحده دراز کردن دستان خود بر فراز این شکاف، تا دست اسپیریتیسم را بفشارند، پیشگام خواهند بود؛ آنان از فراز این ورطه دست دراز خواهند کرد تا با قدرت رومی دست بدهند؛ و تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، این کشور در پایمال کردن حقوق وجدان، در گام‌های روم گام خواهد نهاد.» نبرد عظیم، 588.

The threefold union is the union of the dragon, the beast and the false prophet, which in Revelation sixteen go forth to the kings of the earth and lead the world to Armageddon.

اتحادِ سہ گانہ اژدہا، درندہ اور جھوٹے نبی کا اتحاد ہے، جو مکاشفہ سولہ میں زمین کے بادشاہوں کے پاس نکل کر جاتے ہیں اور دنیا کو آرمگڈون کی طرف لے جاتے ہیں۔

> And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Revelation 16:13, 14.

> اور میں نے تین ناپاک روحیں مینڈکوں کی مانند اژدہا کے منہ سے، اور حیوان کے منہ سے، اور جھوٹے نبی کے منہ سے نکلتی دیکھیں۔ کیونکہ وہ شیاطین کی روحیں ہیں، جو معجزے دکھاتی ہیں، اور زمین کے بادشاہوں اور تمام جہان کے بادشاہوں کے پاس جاتی ہیں، تاکہ ان کو قادرِ مطلق خدا کے اُس عظیم دن کی لڑائی کے لیے جمع کریں۔ مکاشفہ 16:13، 14۔

The “Roman power” is the papacy, the beast and the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound. The “Protestants” represent the United States, the false prophet, the sixth and final kingdom of Bible prophecy. “Spiritualism” is the United Nations, the dragon and the kingdom that agrees to rule for one hour with the beast. The threefold union is accomplished during the “one hour” that is the “hour” of the “great earthquake” in Revelation eleven, which is the soon-coming Sunday law.

«قدرت رومی» همان پاپیت است؛ همان وحش و پنجمین پادشاهیِ نبوت کتاب‌مقدس که زخمی致ی دریافت کرد. «پروتستان‌ها» نمایانگر ایالات متحده هستند؛ همان نبیِ کاذب و ششمین و آخرین پادشاهیِ نبوت کتاب‌مقدس. «اسپیریتیسم» همان سازمان ملل متحد است؛ اژدها و آن پادشاهی که موافقت می‌کند برای یک ساعت با وحش سلطنت کند. این اتحادِ سه‌گانه در خلالِ «یک ساعت» تحقق می‌یابد؛ همان «ساعت»ِ «زلزلهٔ عظیم» در مکاشفه یازده، که همان قانونِ یک‌شنبه است که به‌زودی خواهد آمد.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با فرمانی که در جهت تحمیل نهاد پاپی، برخلاف شریعت خدا، صادر شود، ملت ما خود را به‌طور کامل از عدالت جدا خواهد ساخت. هنگامی که پروتستانتیسم دست خود را از فراز این شکاف دراز کند تا دست قدرت رومی را بگیرد، هنگامی که بر فراز این ژرفا دست دراز کند تا با روح‌گرایی دست دهد، هنگامی که، تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری‌خواه مردود شمارد، و برای گسترش دروغ‌ها و فریب‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه می‌توانیم بدانیم که زمان کارکرد شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» Testimonies, جلد 5، 451.

In Daniel chapter two, Babylon, the first kingdom of Bible prophecy represented by the head of gold, typifies spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy. The twofold kingdom of the Medes and Persians, the shoulders and arms of silver, the second kingdom of Bible prophecy in Daniel two, represents the two-horned earth beast, the United States, the sixth kingdom of Bible prophecy. The brass of the image of Daniel two, representing Greece, the third kingdom of Bible prophecy, represents the United Nations, the seventh head that continues for “one hour”, and that agrees to accept a position in the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

در باب دوم دانیال، بابل، نخستین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس که به‌وسیلهٔ سرِ زرین نمایانده شده است، نمونهٔ بابلِ روحانی، یعنی پنجمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، است. پادشاهیِ دوگانهٔ مادها و پارسیان، یعنی شانه‌ها و بازوانِ سیمین، دومین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس در دانیال ۲، نمایانگرِ آن وحشِ دوشاخِ برخاسته از زمین، یعنی ایالات متحده، ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، است. برنجِ پیکرهٔ دانیال ۲، که نمایانگرِ یونان، سومین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس، است، نمایانگرِ سازمانِ مللِ متحد، یعنی هفتمین سر که برای «یک ساعت» باقی می‌ماند، و نیز با پذیرفتنِ جایگاهی در اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کذّاب موافقت می‌کند، می‌باشد.

The iron kingdom of Daniel chapter two, the fourth kingdom of Bible prophecy, represents the eighth kingdom, that is of the seven. Literal pagan Rome, the fourth kingdom, represents modern Rome, which is a kingdom that is structured with the combination of Church and State, with the Church ruling over the relationship. That kingdom is threefold in nature, for the premier king of the “ten kings” is the sixth kingdom which is the earth beast. The sixth kingdom is Ahab, who was married to Jezebel. The sixth kingdom when represented in its threefold union is modern Rome, that was preceded by the fifth kingdom that was papal Rome, which was preceded by the fourth kingdom of pagan Rome.

پادشاهی آهنینِ باب دومِ دانیال، یعنی چهارمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدّس، نمایانگر پادشاهی هشتم است، که از آن هفت است. رومِ بت‌پرستِ تحت‌اللفظی، یعنی پادشاهی چهارم، نمایانگر رومِ مدرن است، که پادشاهی‌ای است سازمان‌یافته بر پایهٔ ترکیبِ کلیسا و دولت، با این‌که کلیسا بر این رابطه حاکم است. آن پادشاهی از حیث ماهیّت سه‌گانه است، زیرا پادشاهِ برترِ «ده پادشاه» همان پادشاهی ششم است که حیوانِ زمین می‌باشد. پادشاهی ششم اَخاب است که با ایزابل ازدواج کرده بود. پادشاهی ششم، هنگامی که در اتحادِ سه‌گانهٔ خود بازنمایی می‌شود، رومِ مدرن است، که پیش از آن پادشاهی پنجم، یعنی رومِ پاپی، قرار داشت، و پیش از آن نیز پادشاهی چهارم، یعنی رومِ بت‌پرست، بوده است.

The Millerites only saw Rome as the fourth and final kingdom. They recognized it was twofold in nature, but could see no other following earthly kingdom. The fourth kingdom was pagan Rome, which preceded papal Rome the fifth kingdom, that is followed by modern Rome the sixth kingdom. The sixth kingdom is the third of three Roman manifestations.

میلری‌ها تنها روم را به‌عنوان پادشاهی چهارم و نهایی می‌دیدند. آنان تشخیص می‌دادند که این پادشاهی در ماهیت خود دوگانه است، اما هیچ پادشاهی زمینیِ دیگری را که پس از آن بیاید نمی‌دیدند. پادشاهی چهارم، رومِ بت‌پرست بود که پیش از رومِ پاپی، یعنی پادشاهی پنجم، قرار داشت؛ و پس از آن رومِ مدرن، یعنی پادشاهی ششم، می‌آید. پادشاهی ششم، سومینِ سه تجلّیِ رومی است.

The threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is both modern Rome and also Babylon the Great, whose deadly wound is healed. The United States, the United Nations and the whore of Tyre represent the eighth and final kingdom, but they are all three allies in the threefold union of the sixth kingdom, which is the last power “to wage war against the church and the law of God.”

اژدها، وحش، و نبیِ کذّاب—این اتحاد سه‌گانه—هم رومِ جدید است و هم بابلِ عظیم، که زخمِ مهلکِ آن شفا یافته است. ایالات متحده، سازمان ملل متحد، و فاحشهٔ صور نمایانگرِ پادشاهیِ هشتم و نهایی‌اند؛ اما هر سه نیز متحدانِ اتحادِ سه‌گانهٔ پادشاهیِ ششم هستند، که آخرین قدرتی است «برای جنگیدن با کلیسا و شریعتِ خدا».

The United States is one-third of the sixth kingdom. The United Nations, as part of the threefold union, is also one-third of the sixth kingdom, and the papacy is also one-third of the sixth kingdom. At this level the number for the United States is SIX, and the number for the United Nations is SIX and the number of the papacy is SIX. The threefold union represents the number of a man, the “man of sin”, and his number is SIX-SIX-SIX.

ایالات متحده یک‌سومِ مملکتِ ششم است. سازمان ملل متحد، به‌عنوان بخشی از اتحادِ سه‌گانه، نیز یک‌سومِ مملکتِ ششم است، و پاپیّت نیز یک‌سومِ مملکتِ ششم است. در این سطح، عددِ ایالات متحده شِش است، و عددِ سازمان ملل متحد شِش است، و عددِ پاپیّت شِش است. اتحادِ سه‌گانه نمایانگرِ عددِ یک انسان است، یعنی «مردِ گناه»، و عددِ او شِش-شِش-شِش است.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> در اینجا حکمت است. هر که فهم دارد، عدد وحش را بشمارد؛ زیرا که آن، عدد انسانی است؛ و عددش ششصد و شصت و شش است. مکاشفه 13:18.

The sixth and final separate kingdom is the United States, but it deceives the world, for it is the False Prophet.

ششمین و آخرین پادشاهیِ مستقل، ایالات متحده است؛ اما جهان را می‌فریبد، زیرا نبیِ کاذب است.

> And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:12–14.

> و او تمام قدرتِ وحشِ نخست را در حضورِ او به کار می‌گیرد، و زمین و ساکنانِ آن را بر آن می‌دارد که وحشِ نخست را بپرستند؛ همان که زخمِ مهلکِ او شفا یافته بود. و معجزاتِ عظیم به‌جا می‌آورد، چنان‌که در برابرِ دیدگانِ مردم، آتش را از آسمان بر زمین فرود می‌آورد، و ساکنانِ زمین را به‌واسطهٔ آن معجزاتی که به او قدرت داده شده بود تا در حضورِ وحش انجام دهد، فریب می‌دهد؛ و به ساکنانِ زمین می‌گوید که برای آن وحش که زخمِ شمشیر داشت و زنده ماند، تصویری بسازند. مکاشفه 13:12–14.

The “power of the first beast before him,” represents the power that was given to the papacy by the kings of Europe, beginning with Clovis in the year 496. The United States uses its military might, accompanied by its economic might to deceive and coerce the world. The United States forces the world to worship the papacy, through the enforcement of Sunday worship. The United States performs great wonders by making fire, (a symbol of a message) to come down out of heaven, that is to be accomplished by the Information Super-Highway, that represents the full development of brainwashing and propaganda, that is the modern manifestation of hypnosis. Because of the escalating crisis brought upon the earth by Islam, as they fulfill their role in angering the nations, the world is deceived to accept the worldwide system of the combination of Church and State that consists of the dragon, the beast and the false prophet.

«قدرت وحش اوّل در حضور او» نمایانگر قدرتی است که از سال 496 میلادی، با آغاز از کلوویس، از سوی پادشاهان اروپا به پاپیّت داده شد. ایالات متحده از اقتدار نظامی خود، همراه با قدرت اقتصادی خویش، برای فریب دادن و مجبور ساختن جهان استفاده می‌کند. ایالات متحده از طریق اجرای اجباری پرستش یکشنبه، جهان را وادار می‌سازد که پاپیّت را عبادت کند. ایالات متحده عجایب عظیم به‌جا می‌آورد، از این طریق که آتش را ــ که نماد یک پیام است ــ از آسمان فرو می‌آورد؛ امری که به‌وسیلهٔ بزرگراه فوق‌سریع اطلاعات تحقق می‌یابد، که نمایانگر رشد کامل شست‌وشوی مغزی و تبلیغات است، و همان تجلّی مدرن هیپنوتیزم به‌شمار می‌رود. به‌سبب بحران فزاینده‌ای که اسلام بر زمین وارد می‌آورد، در حالی که نقش خود را در به خشم آوردن ملّت‌ها ایفا می‌کند، جهان فریفته می‌شود تا نظام جهانیِ ترکیب کلیسا و دولت را که از اژدها، وحش و نبی کاذب تشکیل شده است، بپذیرد.

When verse eighteen of Revelation thirteen says count the number of the beast, the number is the three powers that come together to make up the sixth and final kingdom. When that kingdom of 666, is put in place, it will be the fulfillment of the prophetic riddle that the eighth king is of the seven. That prophetic riddle is part of the truth that is unsealed when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ.

هنگامی که آیهٔ هجده از باب سیزدهم مکاشفه می‌گوید: «عددِ وحش را بشمارید»، آن عدد همان سه قدرتی است که با یکدیگر جمع می‌شوند تا پادشاهی ششم و نهایی را تشکیل دهند. هنگامی که آن پادشاهیِ ۶۶۶ برقرار گردد، تحققِ معمای نبویِ این سخن خواهد بود که پادشاه هشتم از آن هفت است. آن معمای نبوی بخشی از آن حقیقتی است که هنگامی گشوده می‌شود که شیرِ سبطِ یهودا، مکاشفهٔ عیسی مسیح را می‌گشاید.

For this reason the riddle of the final kingdom that is the threefold sixth kingdom, that is also spiritual Babylon that was forgotten for seventy symbolic years, and who is modern Rome, and who is also the worldwide image of the beast, who was typified by the first kingdom of Babylon, and the fourth kingdom of pagan Rome, is twice witnessed to by the identification that it is the “wise” that will understand this truth, for the enigma of 666, is premised upon those who have wisdom, as is the enigma of the eighth king being of the seven.

لهذا السبب، فإن لغز المملكة الأخيرة، التي هي المملكة السادسة الثلاثية، والتي هي أيضًا بابل الروحية التي نُسيت سبعين سنة رمزية، والتي هي روما الحديثة، والتي هي أيضًا صورة الوحش العالمية، التي كان يرمز إليها بالمملكة الأولى، بابل، وبالمملكة الرابعة، روما الوثنية، يشهد له مرتين من خلال التحديد بأن «الحكماء» هم الذين سيفهمون هذه الحقيقة؛ لأن معمى 666 قائم على الذين لهم حكمة، كما هو معمى أن الملك الثامن هو من السبعة.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> اینجا حکمت است. هر که فهم دارد، عدد وحش را بشمارد؛ زیرا که آن عددِ انسانی است؛ و عدد او ششصد و شصت و شش است. مکاشفه ۱۳:۱۸.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. Revelation 17:9.

> اور یہ وہ ذہن ہے جس میں حکمت ہے۔ وہ سات سر سات پہاڑ ہیں، جن پر وہ عورت بیٹھی ہے۔ مکاشفہ 17:9۔

The unsealing of the Revelation of Jesus Christ is understood by the “wise,” not by the wicked. Both references of wisdom in the book of Revelation are about those who have “understanding,” and what the “wise” understand is the “increase of knowledge”. The “increase of knowledge” that is the Revelation of Jesus Christ is the revelation that the eighth kingdom, which is the threefold kingdom of 666, is also represented in Daniel chapter two, for the jewels of Miller’s dream are to shine ten times brighter in the last days.

گشوده شدن مُکاشفهٔ عیسی مسیح را «حکیمان» درمی‌یابند، نه شریران. هر دو اشاره به حکمت در کتاب مُکاشفه دربارهٔ کسانی است که «فهم» دارند، و آنچه «حکیمان» می‌فهمند همان «افزایش معرفت» است. این «افزایش معرفت» که همان مُکاشفهٔ عیسی مسیح است، این مکاشفه را آشکار می‌سازد که پادشاهی هشتم، که همان پادشاهی سه‌گانهٔ 666 است، در باب دوم دانیال نیز بازنمون شده است؛ زیرا جواهراتِ رؤیای میلر باید در ایام آخر ده برابر درخشان‌تر بتابند.

We will continue this study in the next article.

ما این بررسی را در مقالۀ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “In the Revelation are portrayed the deep things of God. The very name given to its inspired pages, ‘the Revelation,’ contradicts the statement that this is a sealed book. A revelation is something revealed. The Lord Himself revealed to His servant the mysteries contained in this book, and He designs that they shall be open to the study of all. Its truths are addressed to those living in the last days of this earth’s history, as well as to those living in the days of John. Some of the scenes depicted in this prophecy are in the past, some are now taking place; some bring to view the close of the great conflict between the powers of darkness and the Prince of heaven, and some reveal the triumphs and joys of the redeemed in the earth made new.

> «در مکاشفه، امور عمیق خدا به تصویر کشیده شده‌اند. خودِ نامی که به صفحات الهام‌شدهٔ آن داده شده است، یعنی «مکاشفه»، این ادعا را که این کتاب مُهر و موم‌شده است، نقض می‌کند. مکاشفه چیزی است که آشکار شده باشد. خودِ خداوند اسرار نهفته در این کتاب را بر خدمتگزار خویش آشکار ساخت، و ارادهٔ او این است که این اسرار برای مطالعهٔ همگان گشوده باشد. حقایق آن خطاب به کسانی است که در ایام آخر تاریخ این جهان زندگی می‌کنند، همان‌گونه که به کسانی نیز مربوط است که در روزگار یوحنا می‌زیستند. برخی از صحنه‌های ترسیم‌شده در این نبوت، در گذشته‌اند؛ برخی اکنون در حال وقوع‌اند؛ برخی پایانِ نبرد عظیم میان نیروهای تاریکی و شاهزادهٔ آسمان را به نمایش می‌گذارند؛ و برخی دیگر پیروزی‌ها و شادی‌های نجات‌یافتگان را در زمینی که تازه گردیده است، آشکار می‌سازند.»

> “Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> «کسی چنین میندیشد که چون نمی‌تواند معنای هر نماد را در مکاشفه توضیح دهد، پس برای او بی‌فایده است که این کتاب را در تلاشی برای شناخت معنای حقیقتی که در آن نهفته است، مورد جست‌وجو قرار دهد. آن یگانه‌ای که این اسرار را بر یوحنا مکشوف ساخت، به جویندۀ کوشای حقیقت، پیش‌چشیدنی از امور آسمانی عطا خواهد کرد. آنان که دل‌هایشان برای پذیرش حقیقت گشوده است، قادر خواهند شد تعالیم آن را دریابند، و آن برکتی را خواهند یافت که به کسانی وعده داده شده است که «کلام این نبوّت را می‌شنوند و آنچه در آن نوشته شده است، نگاه می‌دارند.»»

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.

> «در مکاشفه، همهٔ کتاب‌های کتاب‌مقدس به هم می‌رسند و پایان می‌یابند. اینجا متممِ کتاب دانیال است. یکی نبوت است؛ دیگری مکاشفه. آن کتابی که مُهر شده بود، مکاشفه نیست، بلکه آن بخشی از نبوت دانیال است که به ایام آخر مربوط می‌شود. فرشته فرمان داد: “اما تو، ای دانیال، کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمانِ آخر مُهر کن.” دانیال ۱۲:۴.» اعمال رسولان، ۵۸۴، ۵۸۵.

Back to Articles