Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Five

آیندهٔ آمریکا و ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ - شمارهٔ پنج

The Ensign

نشان

Author

Jeff Pippenger

Published

September 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> اے دنیا کے سب باشندو، اور زمین کے سب رہنے والو، دیکھو جب وہ پہاڑوں پر جھنڈا بلند کرے؛ اور جب وہ نرسنگا پھونکے، تو سنو۔ یسعیاہ 18:3۔

The messenger represented as Elijah proclaiming the message represented by Moses is slain in the streets by a beast that ascends from the bottomless pit. After being trampled down for a period represented by the “curse” of Moses which is the “scattering” of Leviticus twenty-six the Holy Spirit enters into their dead bodies through God’s Word. They then stand up and thereafter ascend up into heaven. A message that is represented as in heaven is the everlasting gospel of the three angels.

پیام‌آوری که به‌صورت ایلیا تصویر شده و پیامی را که به‌وسیلهٔ موسی نمایانده شده است اعلام می‌کند، در کوچه‌ها به دست وحشی که از هاویهٔ بی‌انتها برمی‌آید کشته می‌شود. پس از آنکه برای مدتی که به‌وسیلهٔ «لعنت» موسی، یعنی «پراکنده‌شدنِ» مذکور در لاویان بیست‌وشش، نمود یافته است پایمال می‌گردند، روح‌القدس از طریق کلام خدا به اجساد مردهٔ ایشان وارد می‌شود. آنگاه بر پا می‌ایستند و پس از آن به آسمان صعود می‌کنند. پیامی که به‌صورت موجود در آسمان تصویر شده است، همان انجیل جاودانیِ سه فرشته است.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people. Revelation 14:6.

> اور میں نے ایک اور فرشتہ کو آسمان کے بیچ میں اڑتے دیکھا، جس کے پاس ابدی خوشخبری تھی تاکہ اسے زمین پر بسنے والوں کو، اور ہر قوم، اور قبیلہ، اور زبان، اور امت کو سنائے۔ مکاشفہ 14:6۔

Before Elijah and Moses ascend into heaven they first would stand upon their feet.

پیش از آن‌که ایلیا و موسی به آسمان صعود کنند، نخست بر پاهای خود خواهند ایستاد.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> و پس از سه روز و نیم، روحِ حیات از جانب خدا به ایشان داخل شد، و بر پای‌های خود ایستادند؛ و خوفی عظیم بر آنان که ایشان را دیدند مستولی گشت. و آوازی عظیم از آسمان شنیدند که به ایشان می‌گفت: به اینجا صعود کنید. پس در ابری به آسمان بالا رفتند؛ و دشمنانشان ایشان را نگریستند. مکاشفه 11:11، 12

Every prophet agrees with the other prophets and they all come together in the book of Revelation. The book of Ezekiel teaches that when the Spirit enters into men they stand upon their feet.

ہر نبی دوسرے انبیا کے ساتھ متفق ہے، اور وہ سب مکاشفہ کی کتاب میں یکجا ہوتے ہیں۔ حزقی ایل کی کتاب یہ تعلیم دیتی ہے کہ جب رُوح انسانوں میں داخل ہوتی ہے تو وہ اپنے پاؤں پر کھڑے ہو جاتے ہیں۔

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> او به من گفت: «ای پسر انسان، بر پاهای خویش بایست، و با تو سخن خواهم گفت.» و چون با من سخن می‌گفت، روح به اندرون من درآمد و مرا بر پاهایم برپا داشت، تا آن‌که او را که با من سخن می‌گفت، شنیدم. حزقیال ۲:۱، ۲

Ezekiel represents God’s people in the “last days” who are dead, yet they hear God speak, and the reception of God’s Word brings the presence of the Holy Spirit and they then stand upon their feet. Those in Revelation who have been slain and left in the street to be trampled down for twelve hundred and sixty symbolic days also hear God’s Word, which conveys the Holy Spirit into their hearts and minds and they stand upon their feet. Ezekiel informs us what the Word of God is that they hear, which in turn brings the entire movement represented by Moses and Elijah that has been dead in the streets back to life, and causes them to stand.

حزقیال نمایانگر قوم خدا در «ایام آخر» است که مرده‌اند، بااین‌حال سخن خدا را می‌شنوند، و دریافت کلام خدا حضور روح‌القدس را به ارمغان می‌آورد و آنگاه بر پای‌های خود می‌ایستند. آنان که در مکاشفه کشته شده‌اند و در کوچه رها شده‌اند تا به مدت هزار و دویست و شصت روزِ نمادین پایمال شوند نیز کلام خدا را می‌شنوند؛ کلامی که روح‌القدس را به دل‌ها و ذهن‌های ایشان منتقل می‌سازد، و آنان بر پای‌های خود می‌ایستند. حزقیال به ما اعلام می‌دارد که آن کلام خدا که ایشان می‌شنوند چیست؛ همان کلامی که به‌نوبهٔ خود تمام جنبشی را که به‌وسیلهٔ موسی و ایلیا نمایانده شده و در کوچه‌ها مرده بوده است، دوباره زنده می‌سازد و سبب می‌شود که آنان بایستند.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:1–14.

> دَ خُدائ پاک لاس پر ما وو، او هغه زه د خُدائ پاک په رُوح کښې بهر يووړم، او د هغې درې په منځ کښې يې کښېنولم چې له هډوکو ډکه وه. او زه يې د هغو شا وخوا تېر کړم؛ او ګوره، په هواره درې کښې ډېر زيات وو؛ او وګوره، ډېر وچ وو. بيا يې راته وفرمايل: اې د آدم زويه، آيا دا هډوکي ژوندی کېدای شي؟ ما عرض وکړ: اې مالِک خُدائ، ته پوهېږې. بيا يې راته وفرمايل: پر دې هډوکو نبوت وکړه، او ورته ووايه: اې وچو هډوکو، د خُدائ پاک کلام واورئ. مالِک خُدائ دې هډوکو ته داسې فرمائي: ګوره، زه به ساه درننه کړم، او تاسو به ژوندي شئ. او زه به پر تاسو رګونه کېږدم، او پر تاسو به غوښه راوخېژوم، او په پوستکي به مو پټ کړم، او ساه به درکښې واچوم، او تاسو به ژوندي شئ؛ او تاسو به پوه شئ چې زه خُدائ پاک يم. نو ما لکه څنګه چې راته امر شوی و، هماغسې نبوت وکړ؛ او کله چې ما نبوت کاوه، يو شور جوړ شو، او ګوره، يو لړزېدل وو، او هډوکي سره يو ځای شول، هر هډوکی له خپل هډوکي سره. او کله چې ما وکتل، ګوره، پر هغو رګونه او غوښه راوخته، او له پاسه يې پوستکي وپوښل؛ خو لا په هغو کښې ساه نه وه. بيا يې راته وفرمايل: باد ته نبوت وکړه، نبوت وکړه، اې د آدم زويه، او باد ته ووايه: مالِک خُدائ داسې فرمائي: اې ساه، له څلورو بادونو څخه راشه، او پر دې وژل شويو پو کړه، څو ژوندي شي. نو ما لکه څنګه چې يې راته امر کړی و، هماغسې نبوت وکړ، او ساه په هغو کښې ننوته، او هغوی ژوندي شول، او پر خپلو پښو ودرېدل، يو بې‌اندازې لوی لښکر. بيا يې راته وفرمايل: اې د آدم زويه، دا هډوکي د اسرائيلو ټوله خانه ده؛ ګوره، هغوی وايي: زمونږ هډوکي وچ شوي دي، او زمونږ هيله له منځه تللې ده؛ مونږ د خپلو برخو نه پرې شوي يو. نو ځکه نبوت وکړه او ورته ووايه: مالِک خُدائ داسې فرمائي: ګوره، اې زما قومه، زه به ستاسو قبرونه خلاص کړم، او تاسو به له خپلو قبرونو راوباسم، او د اسرائيلو خاورې ته به مو راولم. او تاسو به پوه شئ چې زه خُدائ پاک يم، کله چې زه ستاسو قبرونه خلاص کړم، اې زما قومه، او تاسو له خپلو قبرونو راوباسم. او زه به خپله رُوح په تاسو کښې واچوم، او تاسو به ژوندي شئ، او زه به تاسو په خپله خاوره کښې ځای پر ځای کړم؛ بيا به پوه شئ چې ما، يعنې خُدائ پاک، دا ويلي دي او ترسره کړي مې دي، خُدائ پاک فرمائي. حزقي‌ايل ۳۷:۱–۱۴۔

Daniel and John represent God’s one hundred and forty-four thousand in the “last days” who have been symbolically killed and resurrected. John in the boiling oil, Daniel in the lion’s den. The movement that was an offspring of its Laodicean mother is symbolically slain and thereafter resurrected, thus becoming the eighth that is of the seven. It is the resurrection of the sixth church, which was Philadelphia that becomes the eighth, though it is not a church but a movement. At the end of a period where they remain unburied, that they might be trampled down by those that are celebrating their deaths, they stand upon their feet as a mighty army. They stand up because they hear a message from God’s Word. Any corpse that has been in the street for over three years has rotted away to the point that all that would remain would be bones.

دانیال و یوحنا نمایندۀ یک‌صد و چهل و چهار هزارِ خدا در «ایّام آخر» هستند که به‌طور نمادین کشته شده و قیام یافته‌اند. یوحنا در روغنِ جوشان، و دانیال در چاهِ شیران. آن جنبشی که فرزندِ مادرِ لاودکیاییِ خود بود، به‌طور نمادین کشته می‌شود و پس از آن قیام می‌یابد، و بدین‌سان هشتمین می‌گردد که از آن هفت است. این، قیامِ کلیسای ششم است، که فیلادلفیا بود و هشتمین می‌شود، هرچند کلیسا نیست بلکه یک جنبش است. در پایانِ دوره‌ای که در آن بی‌دفن باقی می‌مانند تا از سوی کسانی که مرگِ ایشان را جشن می‌گیرند پایمال شوند، بر پاهای خود می‌ایستند همچون لشکری عظیم. آنان برمی‌خیزند، زیرا پیامی از کلامِ خدا می‌شنوند. هر جسدی که بیش از سه سال در کوچه افتاده باشد، چنان پوسیده است که دیگر از آن جز استخوان‌ها چیزی باقی نمانده است.

> “The dry bones need to be breathed upon by the Holy Spirit of God, that they may come into action, as by a resurrection from the dead.” Bible Training School, December 1, 1903.

> "استخوان‌های خشک باید از روح‌القدسِ خدا نفس یابند، تا به حرکت درآیند، چنان‌که گویی به‌واسطۀ رستاخیزی از مردگان." Bible Training School, December 1, 1903.

We are required to participate in the work of resurrecting ourselves. We do this by reading, hearing and keeping the things which are written.

ما موظفیم در کارِ برخیزانیدنِ خویشتنِ خود مشارکت کنیم. این کار را با خواندن، شنیدن و نگاه داشتنِ آنچه مکتوب است، انجام می‌دهیم.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

> «تجدید حیاتِ دینداریِ حقیقی در میان ما، بزرگ‌ترین و فوری‌ترینِ همهٔ نیازهای ماست. جست‌وجوی این باید نخستین کارِ ما باشد.» Selected Messages, book 1, 121.

The prophetic “Word” that produces this resurrection from a Laodicean experience unto the experience of Philadelphia comes from a message found in the books of Daniel and Revelation.

آن نبوی «کلام» که این رستاخیز را از تجربهٔ لائودیکیه به سوی تجربهٔ فیلادلفیا پدید می‌آورد، از پیامی سرچشمه می‌گیرد که در کتاب‌های دانیال و مکاشفه یافت می‌شود.

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience.” Testimonies to Ministers, 112–114.

> «هنگامی که کتاب‌های دانیال و مکاشفه بهتر فهمیده شوند، ایمانداران تجربه‌ای دینی به‌کلی متفاوت خواهند داشت.» شهادت‌ها برای خادمان، 112–114.

The experience of the legal religion of Laodicea is changed by a life-giving message. The message of the Revelation of Jesus Christ is the message of His creative power, which most certainly is the power of God unto salvation for everyone that believes.

تجربهٔ دینِ شریعت‌گرایِ لائودیکیه به‌واسطهٔ پیامی حیات‌بخش دگرگون می‌شود. پیامِ مکاشفهٔ عیسی مسیح، پیامِ قدرتِ آفرینندهٔ اوست؛ و این بی‌تردید همان قدرتِ خدا برای نجاتِ هر که ایمان آورد می‌باشد.

> “What power must we have from God that icy hearts, having only a legal religion, should see the better things provided for them—Christ and His righteousness! A life-giving message was needed to give life to the dry bones.” Manuscript Releases, volume 12, 205.

> «چه قدرتی باید از جانب خدا داشته باشیم تا دل‌های یخ‌زده‌ای که تنها دیانتی شریعت‌گرایانه دارند، چیزهای نیکوترِ مهیاشده برای ایشان را ببینند—مسیح و عدالت او! پیامی حیات‌بخش لازم بود تا به استخوان‌های خشکیده حیات ببخشد.» Manuscript Releases، جلد ۱۲، ۲۰۵.

The legal religion is a backslidden religion as represented by Adventism’s departure from the foundations in 1863 and onward.

مذهبِ شریعت‌گرا، مذهبی مرتد و از راه بازگشته است؛ چنان‌که این امر در انحراف ادونتیسم از بنیادهای خود از سال ۱۸۶۳ به بعد نمایان شده است.

> “I lay down my pen and lift up my soul in prayer, that the Lord would breathe upon his backslidden people, which are as dry bones, that they may live.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

> «میں اپنا قلم رکھ دیتا ہوں اور اپنی جان کو دعا میں بلند کرتا ہوں، تاکہ خداوند اپنی برگشتہ قوم پر پھونک مارے، جو خشک ہڈیوں کی مانند ہیں، تاکہ وہ زندہ ہوں۔» جنرل کانفرنس بلیٹن، 4 فروری 1893۔

Jesus is “the faithful witness” in the Revelation.

عیسی در مکاشفه «شاهدِ امین» است.

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God. Revelation 3:14.

> و به فرشتهٔ کلیسای لاودکیان بنویس: این است آنچه آمین، شاهد امین و راستین، و مبدأ آفرینش خدا می‌گوید. مکاشفه ۳:۱۴

Sister White informs us that it is Jesus who is the “faithful witness” that presents a “straight testimony” to the Laodiceans who are dead in trespasses and sin, and that just as with the message to the valley of dead dry bones, the message causes a shaking.

خواهر وایت به ما آگاهی می‌دهد که این عیسی است که «شاهد امین» می‌باشد و «شهادتی صریح» را به لائودیکیانی که در خطایا و گناهان مرده‌اند، عرضه می‌دارد، و اینکه همان‌گونه که در پیام به وادی استخوان‌های خشک مرده بود، این پیام نیز سبب تزلزل می‌گردد.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.

> «من معنیِ لرزشی را که دیده بودم پرسیدم، و به من نشان داده شد که آن به سبب شهادتِ صریحی خواهد بود که به‌وسیلهٔ مشورتِ شاهدِ امین و راستین به لائودیکیان برانگیخته شده است. این بر دلِ پذیرندهٔ آن اثر خواهد گذاشت و او را برخواهد انگیخت که معیار را برافرازد و حقیقتِ صریح را اعلام کند. برخی این شهادتِ صریح را برنخواهند تافت. آنان در برابر آن برخواهند خاست، و همین است که موجبِ لرزشی در میان قومِ خدا خواهد شد.»

> “I saw that the testimony of the True Witness has not been half heeded. The solemn testimony upon which the destiny of the church hangs has been lightly esteemed, if not entirely disregarded. This testimony must work deep repentance; all who truly receive it will obey it and be purified.

> «دیدم که به شهادتِ شاهدِ امین حتی نیمی نیز اعتنا نشده است. آن شهادتِ خطیری که سرنوشتِ کلیسا بدان وابسته است، خفیف شمرده شده، اگر نه آنکه به‌کلی نادیده انگاشته شده باشد. این شهادت باید توبه‌ای عمیق پدید آورد؛ و همهٔ کسانی که آن را به‌راستی بپذیرند، از آن اطاعت خواهند کرد و پاک ساخته خواهند شد.»

> “Said the angel, ‘List ye!’ Soon I heard a voice like many musical instruments all sounding in perfect strains, sweet and harmonious. It surpassed any music I had ever heard, seeming to be full of mercy, compassion, and elevating, holy joy. It thrilled through my whole being. Said the angel, ‘Look ye!’ My attention was then turned to the company I had seen, who were mightily shaken. I was shown those whom I had before seen weeping and praying in agony of spirit. The company of guardian angels around them had been doubled, and they were clothed with an armor from their head to their feet. They moved in exact order, like a company of soldiers. Their countenances expressed the severe conflict which they had endured, the agonizing struggle they had passed through. Yet their features, marked with severe internal anguish, now shone with the light and glory of heaven. They had obtained the victory, and it called forth from them the deepest gratitude and holy, sacred joy.

> فرشته گفت: «گوش فرا دهید!» به‌زودی آوازی شنیدم همچون صدای سازهای بسیار که همگی در نغمه‌هایی کامل، شیرین و هماهنگ نواخته می‌شدند. این نغمه از هر موسیقی‌ای که تا آن زمان شنیده بودم برتر بود، و چنان می‌نمود که سرشار از رحمت، شفقت، و شادیِ تعالی‌بخش و مقدس است. سراسر وجودم از آن به لرزه درآمد. فرشته گفت: «بنگرید!» آنگاه توجهم به سوی آن جماعتی معطوف شد که دیده بودم به‌شدت تکان خورده بودند. به من کسانی نشان داده شدند که پیش‌تر دیده بودم در عذابِ جان، گریان و دعاگو بودند. شمار فرشتگانِ نگهبانِ پیرامون ایشان دو برابر شده بود، و از سر تا پا به زرهی ملبس بودند. آنان با نظمی دقیق، همچون گروهی از سربازان، حرکت می‌کردند. سیمای ایشان نبردِ سختی را که تحمل کرده بودند و کشاکشِ جانکاهی را که از سر گذرانده بودند، بازمی‌نمود. با این همه، چهره‌هایشان که نشانِ اندوهِ شدیدِ درونی بود، اکنون به نور و جلال آسمان می‌درخشید. ایشان نصرت یافته بودند، و این امر از ایشان عمیق‌ترین شکرگزاری و شادیِ مقدس و متبرک را برمی‌انگیخت.

> “The numbers of this company had lessened. Some had been shaken out and left by the way. The careless and indifferent, who did not join with those who prized victory and salvation enough to perseveringly plead and agonize for it, did not obtain it, and they were left behind in darkness, and their places were immediately filled by others taking hold of the truth and coming into the ranks. Evil angels still pressed around them, but could have no power over them.

> شمار این گروه کاهش یافته بود. برخی غربال شده و در میان راه بازمانده بودند. بی‌پروایان و بی‌تفاوتان، که با کسانی که پیروزی و نجات را آن‌قدر گران‌قدر می‌شمردند که برای آن با پایداری التماس کنند و جان‌کاهانه مجاهده ورزند همراه نشدند، آن را به دست نیاوردند، و در تاریکی واگذاشته شدند، و جای آنان بی‌درنگ به‌وسیلهٔ دیگرانی پر شد که به حقیقت چنگ زدند و به صفوف پیوستند. فرشتگان شریر همچنان آنان را در میان گرفته و بر ایشان فشار می‌آوردند، اما هیچ قدرتی بر آنان نداشتند.

> “I heard those clothed with the armor speak forth the truth with great power. It had effect. Many had been bound; some wives by their husbands, and some children by their parents. The honest who had been prevented from hearing the truth now eagerly laid hold upon it. All fear of their relatives was gone, and the truth alone was exalted to them. They had been hungering and thirsting for truth; it was dearer and more precious than life. I asked what had made this great change. An angel answered, ‘It is the latter rain, the refreshing from the presence of the Lord, the loud cry of the third angel.’” Early Writings, 270, 271.

> «د هغو کسانو غږ مې واورېد چې د زغرې په وسلو سمبال وو، او دوی حق په لوی ځواک سره اعلانوه. دې اغېز وکړ. ډېر کسان تړلي ساتل شوي وو؛ ځینې ښځې د خپلو مېړونو له خوا، او ځینې ماشومان د خپلو والدینو له خوا. هغه رښتیني کسان چې د حق له اورېدو څخه منع شوي وو، اوس یې په شوق سره منګولې پرې ولګولې. د خپلو خپلوانو هر ډول وېره له منځه تللې وه، او یوازې حق د هغوی په وړاندې لوړ ګڼل کېده. هغوی د حق لپاره وږي او تږي وو؛ دا ورته له ژوند څخه هم ګران او ډېر ارزښتمن و. ما وپوښتل چې دا ستر بدلون د څه له امله راغی؟ یوې فرښتې ځواب راکړ: “دا وروستنی باران دی، د څښتن له حضور څخه تازګي ده، د درېیمې فرښتې لوړ فریاد دی.”» Early Writings, 270, 271.

The straight testimony to Laodicea that raises up an army after a severe shaking is the message to the valley of dead dry bones, and those bones represent the message of Moses and the messenger Elijah that were slain in the street on July 18, 2020 by a beast from the bottomless pit.

شهادتِ راستین به لائودیکیه که پس از تکانی سخت، لشکری را برمی‌انگیزد، همان پیامی است به درّهٔ استخوان‌های خشکِ مرده؛ و آن استخوان‌ها نمایانگر پیامِ موسی و رسولِ ایلیا هستند که در خیابان، در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، به‌دستِ حیوانی از هاویه کشته شدند.

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> «گواهیِ صریح باید به کلیساها و مؤسسات ما رسانده شود تا خفتگان بیدار شوند.»

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> «هرگاه کلام خداوند ایمان آورده شود و اطاعت گردد، پیشرفتی استوار حاصل خواهد شد. اکنون بگذارید نیاز عظیم خود را ببینیم. خداوند نمی‌تواند از ما استفاده کند تا آن‌گاه که در استخوان‌های خشک حیات بدمد. این سخنان را شنیدم که گفته می‌شد: “بدون تأثیر عمیق و جنبش نافذ روح خدا بر دل، و بدون نفوذ حیات‌بخش آن، حقیقت به حرفی مرده تبدیل می‌شود.”» Review and Herald، 18 نوامبر 1902.

We have shown that the four waymarks that represent the history of the seven thunders are represented in every reform line. In connection with that is the fact that in each reform line each of the four waymarks represent the same prophetic theme. With Moses the theme at each of the four waymarks typifying the seven thunders was the covenant with a chosen people. With David it was the ark of God. With Christ it was death and resurrection. With the Millerites it was the day for a year principle.

موږ ښودلې ده چې هغه څلور نښې، چې د اوو تندرونو تاریخ استازولي کوي، په هره اصلاحي کرښه کې تمثیل شوې دي. له دې سره تړلی حقیقت دا دی چې په هره اصلاحي کرښه کې له دغو څلورو نښو څخه هره یوه د هماغې نبوي موضوع استازولي کوي. د موسی په اړه، په هغو څلورو نښو کې موضوع، چې د اوو تندرونو تمثیل یې کاوه، له غوره شوي قوم سره عهد و. د داود په اړه، هغه د خدای تابوت و. د مسیح په اړه، هغه مرګ او قیامت و. د مېلرایټانو په اړه، هغه د یو کال پر ځای د یوې ورځې اصل و.

With Future for America, it is Islam. Islam on September 11, 2001. It was again Islam on July 18, 2020 with the failed prediction, the first disappointment and the beginning of a tarrying time. The third waymark that produces a mighty army that stands up is the message of the four winds, which represents Islam, the “angry horse” of Bible prophecy.

با «آینده برای آمریکا»، آن اسلام است. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، اسلام بود. بار دیگر در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نیز اسلام بود، همراه با پیشگوییِ ناموفق، نخستین یأس، و آغازِ زمانیِ تأخیر. سومین نشانهٔ راه که سپاهی عظیم را پدید می‌آورد تا برخیزد، پیامِ چهار باد است که نمایانگرِ اسلام، «اسب خشمگین»ِ نبوتِ کتاب‌مقدس، می‌باشد.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> «فرشتے چار ہواؤں کو تھامے ہوئے ہیں، جنہیں ایک مشتعل گھوڑے کے طور پر پیش کیا گیا ہے جو بندھن توڑ کر نکل بھاگنے اور تمام روئے زمین پر دوڑ جانے کے درپے ہے، اور اپنے راستے میں ہلاکت اور موت اٹھائے ہوئے ہے۔»

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

> «آیا باید درست بر لبهٔ جهان ابدی به خواب رویم؟ آیا باید کُند و سرد و مرده باشیم؟ آه، کاش در کلیساهای ما روح و نَفَسِ خدا در قوم او دمیده می‌شد، تا ایشان بر پاهای خود بایستند و زنده شوند. ما نیاز داریم ببینیم که راه تنگ است و دروازه باریک. اما چون از دروازهٔ تنگ بگذریم، فراخیِ آن بی‌حد و حصر است.» Manuscript Releases، جلد 20، 216، 217.

Immediately after Elijah and Moses stand up, they are lifted up to heaven as an ensign.

بلافاصله پس از آن‌که ایلیا و موسی برخیزند، به‌عنوان عَلَمی به آسمان برداشته می‌شوند.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:12.

> و ایشان آوازی عظیم از آسمان شنیدند که به آنان می‌گفت: «به اینجا بالا آیید.» و در ابری به آسمان صعود کردند؛ و دشمنانشان ایشان را نگریستند. مکاشفه 11:12.

We will address the ensign represented by Moses and Elijah in the next article.

ما در مقالهٔ بعدی به درفشی که به‌وسیلهٔ موسی و ایلیا نمایان شده است، خواهیم پرداخت.

Back to Articles