Article

# The Book of Daniel - Number Nine

کتابِ دانیال — نمبر نو

The First Angels’ Message

پیام فرشتهٔ اول

Author

Jeff Pippenger

Published

December 4, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one, represents the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Jehoiakim symbolically identifies that it is the empowerment of the first angel’s message, not its arrival at the “time of the end.” All prophets are identifying the “last days” of the investigative judgment, so the chapter is representing September 11, 2001, when the testing process of the one hundred and forty-four thousand began. In Malachi chapter three, that process has been represented as a cleansing process when a messenger prepares the way for the messenger of the covenant to come suddenly to his temple. The messenger that prepares the way, who is also the “voice” that cries in the wilderness is also a test, which is part of the cleansing process. In Malachi chapter three, the hundred and forty-four thousand are represented as the sons of Levi. The sons of Levi represent those who stood with the messenger Moses, in the rebellion of the golden calf which represented the image of the beast.

باب اول دانیال، نمایانگر پیام فرشتهٔ اولِ مکاشفه باب چهارده است. یهویاقیم به‌گونه‌ای نمادین مشخص می‌سازد که آنچه در میان است، توانمندسازیِ پیام فرشتهٔ اول است، نه ظهور آن در «زمان آخر». همهٔ انبیا در حال شناسایی «ایام آخر» داوریِ تحقیقی هستند؛ از این‌رو، این باب نمایانگر یازده سپتامبر ۲۰۰۱ است، هنگامی که فرایند آزمونِ صد و چهل و چهار هزار آغاز شد. در ملاکی باب سه، آن فرایند به‌صورت فرایندی پالاینده بازنمایی شده است، آنگاه که رسولی راه را برای رسولِ عهد مهیا می‌سازد تا ناگهان به هیکل خویش بیاید. آن رسولی که راه را مهیا می‌سازد، و نیز همان «آوازی» است که در بیابان ندا می‌کند، خود نیز آزمونی است که بخشی از فرایند پالایش به‌شمار می‌آید. در ملاکی باب سه، صد و چهل و چهار هزار به‌صورت پسران لاوی بازنمایی شده‌اند. پسران لاوی نمایانگر کسانی هستند که در شورشِ گوسالهٔ زرین، که تمثالِ وحش را بازنمایی می‌کرد، با رسول، موسی، ایستادند.

Passing the test of the image of the beast, is another biblical illustration of the second of the three tests that make up the cleansing process. The sons of Levi must pass that test before they are sealed.

گذر از آزمونِ تصویرِ حیوان، نمونه‌ای دیگر در کتاب‌مقدس از دومینِ آن سه آزمونی است که فرایندِ تطهیر را تشکیل می‌دهند. پسرانِ لاوی باید پیش از آنکه مُهر شوند، از آن آزمون بگذرند.

The sealing of Ezekiel chapters eight and nine, is another illustration of the cleansing process that began on September 11, 2001. In chapter eight, those in Jerusalem who ultimately bow down to the sun, represent the four generations of Laodicean Adventism. In chapter nine, those who receive the seal are sighing and crying for the abominations that are taking place within Jerusalem. Jerusalem is God’s church.

مُهر کردنِ فصل‌های هشت و نهِ حزقیال، نمونه‌ای دیگر از فرایند تطهیری است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد. در فصل هشتم، آنان که در اورشلیم سرانجام در برابر خورشید سجده می‌کنند، نمایانگر چهار نسلِ ادونتیسمِ لائودیکیایی هستند. در فصل نهم، آنان که مُهر را دریافت می‌کنند، برای مکروهاتی که درون اورشلیم واقع می‌شود، آه و ناله سر می‌دهند. اورشلیم کلیسای خداست.

The three angels’ messages are also an illustration of the cleansing process. The three messages represent a three-step testing process, and it is required that the sons of Levi pass the first test to even be involved with the second test. The third test is a different type of test, for it represents a test that identifies whether the sons of Levi successfully passed the first two tests. It is a prophetic litmus test. The first test is a dietary test (in spiritual terms), for it is passed or failed, based upon whether the sons of Levi accept the message provided by the Holy Spirit through Elijah, the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant.

پیام‌های سه‌گانۀ فرشتگان همچنین تصویری از فرایند تطهیر هستند. این سه پیام نمایانگر یک فرایند آزمون سه‌مرحله‌ای‌اند، و لازم است که پسران لاوی از آزمون نخست عبور کنند تا اساساً درگیر آزمون دوم شوند. آزمون سوم از نوعی دیگر است، زیرا نمایانگر آزمونی است که مشخص می‌سازد آیا پسران لاوی دو آزمون نخست را با موفقیت گذرانده‌اند یا نه. این یک آزمون نبوتیِ محک‌زننده است. آزمون نخست، آزمونی خوراکی است (از لحاظ روحانی)، زیرا قبولی یا مردودی در آن بر این اساس است که آیا پسران لاوی پیامی را که روح‌القدس از طریق ایلیا، آن پیام‌آوری که راه را برای پیام‌آورِ عهد مهیا می‌سازد، ارائه می‌کند، می‌پذیرند یا نه.

The first verse of the book of Revelation emphasizes the seriousness of that message. It purposely identifies that the message which the human messenger, represented as John, sends to the churches, was given to him by Gabriel, who received it from Christ, who in turn received it from the Father. The message of Elijah possesses the authority of divinity, and to reject the message of John, or Elijah, or the “voice crying in the wilderness”, is to reject the Revelation of Jesus Christ.

آیتِ نخستِ کتابِ مکاشفه بر جدیتِ آن پیام تأکید می‌ورزد. آن آگاهانه تصریح می‌کند که پیامی که فرستادهٔ بشری، که در هیئتِ یوحنا نمود یافته است، به کلیساها می‌فرستد، به‌وسیلهٔ جبرائیل به او داده شد؛ جبرائیلی که آن را از مسیح دریافت کرد، و او نیز به نوبهٔ خود آن را از پدر دریافت نمود. پیامِ ایلیا از اقتدارِ الوهیت برخوردار است، و رد کردنِ پیامِ یوحنا، یا ایلیا، یا «صدای نداکننده در بیابان»، به‌منزلهٔ رد کردنِ مکاشفهٔ عیسی مسیح است.

The second test is a visual test, for once the sons of Levi have eaten the message of Elijah, that was in the hand of the angel that descended to lighten the earth with his glory, they have accepted the biblical methodology that allows them to rightly discern the signs of the times. That methodology allows the sons of Levi to recognize that those signs of the times are demonstrating that church and state are coming together in the United States, in fulfillment of the image of the beast test. More importantly, those signs of the times, when placed within the context of the sacred reform lines, are the essence of Alpha and Omega, the beginning illustrating the ending. The sacred reform lines identify that God’s people must do all in their power to cooperate in the work of preparing themselves for the seal of God.

دومین آزمون، آزمونی بصری است؛ زیرا چون پسران لاوی پیام ایلیا را، که در دست آن فرشته‌ای بود که فرود آمد تا زمین را به جلال خویش منوّر سازد، خورده‌اند، روش‌شناسیِ کتاب‌مقدسی را پذیرفته‌اند که به آنان امکان می‌دهد نشانه‌های زمان را به‌درستی تشخیص دهند. آن روش‌شناسی به پسران لاوی اجازه می‌دهد تشخیص دهند که آن نشانه‌های زمان نشان می‌دهند که کلیسا و دولت در ایالات متحده در حال پیوستن به یکدیگرند، در تحققِ آزمونِ تصویرِ وحش. مهم‌تر از آن، آن نشانه‌های زمان، هنگامی که در چارچوبِ خطوطِ اصلاحیِ مقدس قرار داده شوند، جوهرِ آلفا و امگا هستند؛ آغاز، پایان را به تصویر می‌کشد. خطوط اصلاحیِ مقدس مشخص می‌سازند که قومِ خدا باید هر آنچه در قدرت دارند به کار گیرند تا در کارِ آماده ساختنِ خویشتن برای مُهرِ خدا همکاری کنند.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> پس، ای حبیبان من، چنان‌که همیشه اطاعت کرده‌اید، نه فقط در حضور من، بلکه اکنون بسیار بیشتر در غیاب من، نجات خود را با ترس و لرز به انجام رسانید. زیرا این خداست که در شما هم اراده و هم عمل را برای خشنودی نیکوی خویش پدید می‌آورد. همه‌چیز را بدون همهمه و مجادله به‌جا آورید، تا بی‌عیب و پاک باشید، فرزندان خدا، بی‌ملامت، در میان نسلی کج‌رو و فاسد، که در میان ایشان همچون نورها در جهان می‌درخشید. فیلیپیان ۲:‏۱۲–۱۵

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, four in number, represent Seventh-day Adventists around the world, who recognize September 11, 2001 as the identification of the descent of the angel of Revelation eighteen, and they choose to take the hidden manna that is in his hand and eat it. The hidden manna that is to be eaten, as the apostle Paul just cited, represents God (the hidden manna), that works within His people to do His will and good pleasure. Paul represents the messenger to the Philadelphians, and to reject his message was death. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent those who choose to eat the hidden manna.

دانیال، حننیا، میشائیل و عزریا، که چهار تن بودند، نمایانگر ادونتیست‌های روز هفتم در سراسر جهان‌اند که یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ را به‌عنوان نشانهٔ شناساییِ فرودِ فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده درمی‌یابند، و برمی‌گزینند که مَنِّ پنهانی را که در دست اوست برگیرند و بخورند. مَنِّ پنهانی که باید خورده شود، چنان‌که رسول پولس به‌تازگی نقل کرد، نمایانگر خداست (مَنِّ پنهانی)، که در درون قوم خویش عمل می‌کند تا اراده و رضامندی نیکوی خود را به‌جا آورد. پولس نمایندهٔ رسولِ خطاب به فیلادلفیان است، و رد کردن پیام او مرگ بود. دانیال، حننیا، میشائیل و عزریا نمایانگر کسانی هستند که برمی‌گزینند مَنِّ پنهانی را بخورند.

> Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:6–8.

> اور ان کے درمیان بنی یہوداہ میں سے دانی ایل، حننیاہ، میسائیل اور عزریاہ تھے۔ اور خواجہ سراؤں کے سردار نے اُن کے نام رکھے: چنانچہ اُس نے دانی ایل کا نام بلطشضر رکھا؛ اور حننیاہ کا شدرک؛ اور میسائیل کا میسک؛ اور عزریاہ کا عبدنگو۔ لیکن دانی ایل نے اپنے دل میں ارادہ کر لیا کہ وہ اپنے آپ کو بادشاہ کے کھانوں کے حصے سے، نہ اُس مے سے جو وہ پیتا تھا، ناپاک کرے؛ اس لیے اُس نے خواجہ سراؤں کے سردار سے درخواست کی کہ وہ اپنے آپ کو ناپاک نہ کرے۔ دانی ایل 1:6–8۔

Daniel determines that he desires to eat the message that was brought down out of heaven on September 11, 2001, and also to refuse the message represented as the diet and drink of Babylon. Ashpenaz had selected which of the Judean captives should be brought before the king.

دانیال عزم می‌کند که پیامی را که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ از آسمان فرود آورده شد، تناول کند، و نیز پیامی را که به‌صورت خوراک و شراب بابل مجسّم شده است، رد نماید. اَشْپَناز برگزیده بود که کدام‌یک از اسیران یهودا به حضور پادشاه آورده شوند.

> And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. Daniel 1:4, 5.

> و پادشاه به اَشْفَنَز، رئیس خواجه‌سرایان خود، فرمود که گروهی از بنی‌اسرائیل، از نسل پادشاه و از امیرزادگان را بیاورد؛ نوجوانانی که در ایشان هیچ عیبی نباشد، بلکه خوش‌سیما باشند و در هر حکمت ماهر، و در معرفت دانا، و در دانش فهیم، و دارای شایستگی برای ایستادن در قصر پادشاه؛ و بتوانند ایشان را تعلیمِ دانش و زبانِ کَلدانیان دهند. دانیال ۱:۴، ۵

If we follow the chain of command identified in Revelation chapter one, and verse one, Nebuchadnezzar had instructed Ashpenaz to select the children who fulfilled the prediction that Isaiah had proclaimed to Hezekiah. Ashpenaz took the message and then gave it to Melzar, the prince of the eunuchs. Nebuchadnezzar represents the heavenly father; Ashpenaz represents Christ and Melzar represents Gabriel. Ashpenaz knew which children to select, and he knew Daniel would make the right dietary decision, before he brought him before the king.

اگر ہم مکاشفہ باب اوّل، آیت اوّل میں بیان کردہ سلسلۂ اختیار کی پیروی کریں، تو نبوکدنضر نے اشپناز کو ہدایت دی تھی کہ وہ اُن لڑکوں کو منتخب کرے جو اُس پیشین گوئی پر پورا اترتے تھے جس کا اعلان یسعیاہ نے حزقیاہ سے کیا تھا۔ اشپناز نے یہ پیغام لیا اور پھر اسے میلزر، خصیوں کے رئیس، کو دے دیا۔ نبوکدنضر آسمانی باپ کی نمائندگی کرتا ہے؛ اشپناز مسیح کی نمائندگی کرتا ہے اور میلزر جبرائیل کی نمائندگی کرتا ہے۔ اشپناز جانتا تھا کہ کن لڑکوں کو منتخب کرنا ہے، اور بادشاہ کے سامنے لانے سے پہلے وہ یہ بھی جانتا تھا کہ دانی ایل خوراک کے بارے میں درست فیصلہ کرے گا۔

> Now God had brought Daniel into favour and tender love with the prince of the eunuchs. And the prince of the eunuchs said unto Daniel, I fear my lord the king, who hath appointed your meat and your drink: for why should he see your faces worse liking than the children which are of your sort? then shall ye make me endanger my head to the king. Daniel 1:9, 10.

> اور خدا دانیال را در نظرِ رئیسِ خواجه‌سرایان به التفات و محبتِ دل‌سوزانه رسانید. و رئیسِ خواجه‌سرایان به دانیال گفت: «من از آقایم پادشاه می‌ترسم که خوراک و نوشیدنیِ شما را معین کرده است؛ زیرا چرا باید رخسارهای شما را از پسرانی که هم‌رتبهٔ شما هستند، پژمرده‌تر ببیند؟ آنگاه شما سبب خواهید شد که سرِ من نزد پادشاه به خطر افتد.» دانیال ۱:‏۹، ۱۰

Melzar here identifies the first step of the three angels’ messages. The first step is to fear God, as illustrated by Melzar’s fear of Nebuchadnezzar. The Hebrew word “truth” that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet has previously been demonstrated in these articles to represent the three-step testing process of the three angels. In doing so, it was established upon several witnesses that the first angel’s message contained all three of the three tests that are represented by the three angels’ messages. The first angel’s message is identified as the everlasting gospel, defining it as the same gospel from the days of Adam through to the Second Coming of Christ.

ملزر در اینجا نخستین گام از پیام‌های سه فرشته را مشخص می‌سازد. گام نخست، ترسیدن از خداست، چنان‌که با ترسِ ملزر از نبوکدنصر به تصویر کشیده شده است. واژۀ عبریِ «راستی» که از کنار هم قرار دادنِ حرف نخست، سیزدهم، و آخرِ الفبای عبری پدید آمده است، پیش‌تر در این مقالات نشان داده شده که نمایندۀ فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ایِ سه فرشته است. بدین‌سان، بر پایۀ چندین شاهد ثابت گردید که پیام فرشتۀ اول هر سه آزمون از آن سه آزمون را که به‌وسیلۀ پیام‌های سه فرشته بازنمایی می‌شوند، در بر دارد. پیام فرشتۀ اول به‌عنوان انجیل جاودان شناخته می‌شود، و این آن را همان انجیلی تعریف می‌کند که از روزگار آدم تا زمان بازگشتِ دومِ مسیح برقرار بوده است.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> و فرشته‌ای دیگر را دیدم که در وسط آسمان پرواز می‌کرد و انجیل جاودانی را داشت تا آن را به ساکنان زمین، و به هر امت و قبیله و زبان و قوم بشارت دهد؛ و به آواز بلند می‌گفت: از خدا بترسید و او را تمجید نمایید، زیرا ساعت داوری او فرا رسیده است؛ و او را که آسمان و زمین و دریا و چشمه‌های آب را آفرید، پرستش کنید. مکاشفه 14:6، 7.

The first step of the first angel’s message is the fear of God. The second step is to give him glory and the third is the arrival of the hour of his judgment. In relation to the other two angels’ messages, the first angel’s message is, “fear God.” The second angel’s message then announces the fall of Babylon, and whether in the Millerite movement of the first angel, or the movement of the third angel the call out of Babylon is where the manifestation of the outpouring of the Holy Spirit is accomplished. In that period of time, whether it is represented as the Midnight Cry, the loud cry, or the latter rain those proclaiming the message glorify God. The second angel’s message is where God is given glory, and that period of time leads to a point in time where the investigative judgment began in the Millerite history, or the judgment of the whore of Babylon which takes place in the Sunday law crisis.

نخستین گامِ پیامِ فرشتهٔ اول، ترس از خداست. دومین گام، جلال دادن به اوست، و سومین گام، فرا رسیدنِ ساعتِ داوری او. در نسبت با دو پیامِ دیگرِ فرشتگان، پیامِ فرشتهٔ اول این است: «از خدا بترسید.» سپس پیامِ فرشتهٔ دوم سقوطِ بابل را اعلام می‌کند، و چه در جنبشِ میلریِ فرشتهٔ اول، و چه در جنبشِ فرشتهٔ سوم، فراخوانِ خروج از بابل همان‌جاست که ظهورِ ریزشِ روح‌القدس تحقق می‌یابد. در آن بازهٔ زمانی، خواه به صورتِ فریادِ نیمه‌شب، فریادِ بلند، یا بارانِ آخر نمایش داده شود، آنان که پیام را اعلام می‌کنند خدا را جلال می‌دهند. پیامِ فرشتهٔ دوم همان‌جاست که به خدا جلال داده می‌شود، و آن بازهٔ زمانی به نقطه‌ای از زمان منتهی می‌گردد که در تاریخِ میلری، داوریِ تحقیقی آغاز شد، یا داوریِ فاحشهٔ بابل که در بحرانِ قانونِ یکشنبه واقع می‌شود.

Melzar’s fear represents the first angel’s message, and it begins the dietary testing of ten days, which the number ten also signifies a test. Melzar’s expression of fearing the king, was the same as Daniel fearing God more than the king, and purposing in his heart not to be defiled with the diet of Babylon. The period of time that the testing of Daniel and the three worthies was three years, thus representing the three steps of the three angels’ messages.

ترسِ مَلصَر نمایانگرِ پیامِ فرشتۀ اوّل است، و آزمونِ خوراکیِ ده‌روزه را آغاز می‌کند؛ و عددِ ده نیز دلالت بر آزمون دارد. بیانِ مَلصَر مبنی بر ترس از پادشاه، همانندِ آن بود که دانیال بیش از پادشاه از خدا می‌ترسید و در دلِ خود قصد کرده بود که با خوراکِ بابل نجس نشود. دورۀ زمانیِ آزمودنِ دانیال و آن سه جوانِ برگزیده، سه سال بود؛ و بدین‌سان، نمایانگرِ سه گامِ پیام‌های سه فرشته است.

> And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Daniel 1:5.

> و پادشاه برای ایشان جیره‌ای روزانه از خوراک پادشاه و از شرابی که خود می‌نوشید مقرر داشت؛ تا سه سال ایشان را پرورش دهند، تا در پایان آن بتوانند به حضور پادشاه بایستند. دانیال ۱:۵.

Daniel chapter one represents the empowerment of the first angel’s message, and there marks the beginning of the dietary test, which in Millerite history was represented by the eating of the little book. The testing period for Daniel and the three worthies was accomplished in the initial ten days, of those three years. Ten is a symbol of a testing process as represented by ancient Israel when they rejected the tenth test represented by the message of Joshua and Caleb. It is also represented in the time of persecution in the church of Smyrna.

دانیال باب اول نمایانگر توان‌بخشیِ پیام فرشتهٔ اول است، و در آن‌جا آغازِ آزمونِ خوراکی رقم می‌خورد؛ آزمونی که در تاریخ میلری به‌وسیلهٔ خوردنِ کتابِ کوچک بازنمایی شد. دورهٔ آزمایش برای دانیال و آن سه یارِ برگزیده، در ده روزِ آغازینِ آن سه سال به انجام رسید. عدد ده نمادِ فرایندِ آزمون است، چنان‌که در اسرائیلِ باستان نمود یافت، آنگاه که آنان دهمین آزمون را که به‌وسیلهٔ پیامِ یوشع و کالب نمایان شده بود، رد کردند. این معنا همچنین در زمانِ جفا در کلیسای اسمیرنا نیز بازنمایی شده است.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> از آن چیزهایی که خواهی کشید، هیچ مترس. اینک ابلیس بعضی از شما را به زندان خواهد افکند تا آزموده شوید؛ و شما را ده روز مصیبت خواهد بود. تا دم مرگ امین باش، و تاج حیات را به تو خواهم داد. مکاشفه ۲:۱۰

The counsel to the church of Smyrna was to not fear the testing process, for if they feared God, He would reward their godly fear with a crown of life. That godly fear is represented by Daniel’s desire to eat the heavenly manna.

مشورت به کلیسای سمورنا این بود که از فرایند آزمون هراس نداشته باشند؛ زیرا اگر از خدا می‌ترسیدند، او ترس خداترسانهٔ ایشان را با تاج حیات پاداش می‌داد. آن ترس خداترسانه با اشتیاق دانیال برای خوردن مَنّای آسمانی به تصویر کشیده شده است.

> Then said Daniel to Melzar, whom the prince of the eunuchs had set over Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah, Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. Daniel 1:10–14.

> آنگاه دانیال به ملصر، که رئیس خواجه‌سرایان او را بر دانیال و حننیا و میشائیل و عزریا گماشته بود، گفت: «تمنا دارم بندگانت را ده روز بیازمایی؛ و بگذارند که برای خوردن به ما بنبوبات بدهند و برای نوشیدن آب. سپس سیمای ما را در حضور تو، و سیمای آن پسرانی را که از خوراک پادشاه می‌خورند، بنگر؛ و آن‌گونه که می‌بینی، با بندگانت رفتار کن.» پس او در این امر سخن ایشان را پذیرفت و ایشان را ده روز آزمود. دانیال ۱:۱۰–۱۴.

The first test was to fear God, as illustrated by Melzar and Daniel purposing in his heart to not defile himself with Babylonian food and drink. The second element of the first angel’s message is to give God glory, which represents a visual manifestation of the effects of the diet. At the end of ten days, Daniel and the three worthies glorified God by their physical appearance.

پہلا امتحان خدا کا خوف رکھنا تھا، جیسا کہ ملصر اور دانیال کی مثال سے ظاہر ہوتا ہے، جب اس نے اپنے دل میں ارادہ کیا کہ وہ بابلی کھانوں اور مشروبات سے اپنے آپ کو ناپاک نہ کرے۔ پہلے فرشتے کے پیغام کا دوسرا جزو خدا کو جلال دینا ہے، جو خوراک کے اثرات کے ایک مرئی ظہور کی نمائندگی کرتا ہے۔ دس دن کے اختتام پر، دانیال اور وہ تینوں لائق اشخاص اپنی جسمانی صورت کے ذریعے خدا کو جلال دے رہے تھے۔

> And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Thus Melzar took away the portion of their meat, and the wine that they should drink; and gave them pulse. As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:15–17.

> اور دس دن کے آخر میں اُن کے چہرے اُن سب لڑکوں سے زیادہ شاداب اور جسم میں زیادہ فربہ دکھائی دیے جو بادشاہ کے کھانے کا حصہ کھاتے تھے۔ پس مَلزار اُن کے کھانے کا حصہ اور وہ مَے جو اُنہیں پینی تھی، لے لیتا تھا اور اُنہیں سبزیاں دیتا تھا۔ اور ان چاروں لڑکوں کو خدا نے ہر قسم کے علم اور حکمت میں معرفت اور مہارت عطا کی؛ اور دانی ایل کو ہر طرح کے رویا اور خواب کی سمجھ بخشی۔ دانی ایل 1:15–17۔

The four children passed the first test of diet, which is where Adam and Eve fell, and which represented the first test Christ addressed immediately after His baptism. Christ’s baptism was the empowerment of the first message in his prophetic line. It empowered and endorsed the message proclaimed by the “voice in the wilderness”. Then, as with Daniel and the three worthies, Christ was tested upon diet for forty days, as was Daniel for ten days. Daniel and Christ were typifying the test of the hidden manna in the angel’s hand that descended on September 11, 2001. Two tests would follow for Christ, and for Daniel. The second test was where Daniel and the three worthies glorified God by their countenances. The test that followed the dietary test for Christ also represented glory.

آن چهار فرزند از نخستین آزمونِ خوراکی گذشتند؛ همان‌جا که آدم و حوّا سقوط کردند، و همان چیزی که نمایانگر نخستین آزمایشی بود که مسیح بلافاصله پس از تعمید خود با آن روبه‌رو شد. تعمیدِ مسیح، توان‌بخشیِ نخستین پیام در خطّ نبویِ او بود. این تعمید، پیامی را که «صدایی در بیابان» اعلام می‌کرد، قوّت بخشید و تأیید نمود. سپس، همان‌گونه که دربارهٔ دانیال و آن سه یارِ ممتاز بود، مسیح نیز به مدّت چهل روز در باب خوراک آزموده شد، چنان‌که دانیال نیز به مدّت ده روز آزموده شد. دانیال و مسیح، آزمونِ مَنِّ پنهان را که در دستِ فرشته‌ای بود که در 11 سپتامبر 2001 فرود آمد، به گونه‌ای نمادین مجسّم می‌ساختند. دو آزمونِ دیگر برای مسیح، و برای دانیال، در پی می‌آمد. آزمونِ دوم، همان‌جایی بود که دانیال و آن سه یارِ ممتاز با سیماهای خویش خدا را جلال دادند. آزمونی که برای مسیح پس از آزمونِ خوراکی آمد نیز نمایانگرِ جلال بود.

> And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Matthew 4:3–8.

> اور ابلیس نے اُس سے کہا، اگر تُو خدا کا بیٹا ہے تو اِس پتھر کو حکم دے کہ روٹی بن جائے۔ اور یسوع نے اُسے جواب دیا: لکھا ہے کہ آدمی صرف روٹی ہی سے زندہ نہ رہے گا بلکہ خدا کے ہر ایک کلام سے۔ پھر ابلیس اُسے ایک بہت اونچے پہاڑ پر لے گیا اور ایک لمحہ میں دُنیا کی سب سلطنتیں اُسے دکھائیں۔ اور ابلیس نے اُس سے کہا، یہ سارا اختیار اور اُن کی شان و شوکت میں تجھے دوں گا، کیونکہ یہ مجھے سونپ دی گئی ہے، اور جسے چاہوں دے دیتا ہوں۔ پس اگر تُو میرے آگے سجدہ کرے تو یہ سب تیرا ہو جائے گا۔ اور یسوع نے جواب میں اُس سے کہا، اے شیطان، میرے پیچھے ہٹ جا، کیونکہ لکھا ہے: تُو خداوند اپنے خدا ہی کو سجدہ کر، اور صرف اُسی کی عبادت کر۔ متی 4:3–8۔

After Christ passed the test of diet, Satan then offered the “glory” of all the kingdoms of the world, and Christ instead chose to glorify the King of all kings. Adam and Eve failed the first test, and immediately sought to hide their countenances with fig leaves, for they no longer demonstrated the glory of God, as represented by the robe of light they had previously worn. When Daniel and the three worthies passed the dietary test, they were then given “knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams.”

پس از آن‌که مسیح آزمون خوراک را پشت سر گذاشت، آنگاه شیطان «جلال» همهٔ ممالک جهان را به او عرضه کرد، و مسیح در عوض برگزید که پادشاهِ پادشاهان را جلال دهد. آدم و حوا در نخستین آزمون ناکام ماندند، و بی‌درنگ کوشیدند با برگ‌های انجیر چهره‌های خویش را بپوشانند، زیرا دیگر جلال خدا را، چنان‌که در ردای نور که پیش‌تر بر تن داشتند نمایان بود، ظاهر نمی‌ساختند. هنگامی که دانیال و آن سه یار برگزیده آزمون خوراک را با موفقیت گذراندند، آنگاه به ایشان «دانش و مهارت در هرگونه تعلیم و حکمت» عطا شد؛ «و دانیال در همهٔ رؤیاها و خواب‌ها فهم داشت.»

They passed the second test, which was a visual test that had been administered by Melzar. In Millerite history, the second angel’s message marked the distinction between those who accepted and those who rejected the message of the “voice” crying in the wilderness, as represented by William Miller. Prophetically the Millerite movement then became the visible and only true horn of Protestantism, and those who rejected the message and movement became the daughters of Rome. They had chosen to eat the diet and drink the wine of Babylon, as opposed to the little book. At the end of three years, Daniel and the worthies were brought in to be judged by Nebuchadnezzar.

انہوں نے دوسرا امتحان پاس کیا، جو ایک بصری امتحان تھا اور جو ملصر کے ذریعے لیا گیا تھا۔ میلرائٹ تاریخ میں دوسرے فرشتے کے پیغام نے اُن لوگوں کے درمیان امتیاز ظاہر کیا جنہوں نے بیابان میں پکارنے والی “آواز” کے پیغام کو، جیسا کہ ولیم میلر کے ذریعے ممثل ہے، قبول کیا، اور اُن کے درمیان جنہوں نے اسے رد کیا۔ نبوتی طور پر پھر میلرائٹ تحریک پروٹسٹنٹ ازم کا مرئی اور واحد سچا سینگ بن گئی، اور جنہوں نے اُس پیغام اور تحریک کو رد کیا وہ روم کی بیٹیاں بن گئیں۔ انہوں نے بابل کی خوراک کھانے اور اس کی مے پینے کو چن لیا، اُس چھوٹی کتاب کے برخلاف۔ تین سال کے اختتام پر، دانی ایل اور اُن معززین کو نبوکدنضر کے سامنے عدالت کے لیے لایا گیا۔

> Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:18–21.

> اکنون در پایان روزهایی که پادشاه گفته بود ایشان را حاضر کنند، رئیس خواجه‌سرایان آنان را به حضور نبوکدنصر آورد. و پادشاه با ایشان سخن گفت؛ و در میان همهٔ آنان، هیچ‌کس مانند دانیال، حننیا، میشائیل و عزریا یافت نشد؛ از این‌رو در حضور پادشاه ایستادند. و در هر امرِ حکمت و فهم که پادشاه از ایشان می‌پرسید، آنان را ده برابر برتر از تمامی جادوگران و منجمانی یافت که در سراسر مملکت او بودند. و دانیال تا سال اول کورش پادشاه برقرار ماند. دانیال ۱:‏۱۸–۲۱.

Daniel and the three worthies passed the test of “ten” days, and then were found to be “ten” times wiser than all the others when they passed their final exam/test.

دانیال و آن سه جوانِ برگزیده، آزمونِ «ده» روزه را با کامیابی پشت سر گذاشتند، و سپس هنگامی که در امتحان نهاییِ خود پذیرفته شدند، «ده» برابر از همگان حکیم‌تر یافته شدند.

Daniel chapter one, is the first reference to the first angel’s message in the book that consists of the books of Daniel and Revelation. It possesses the identical characteristics as the first angel of Revelation chapter fourteen. It upholds the truth first mentioned in Revelation’s first verse, for Nebuchadnezzar gave a message to Ashpenaz, who in turn gave the message to Melzar, who then interacted with Daniel. The Father gave a message to Christ, who in turn gave the message to Gabriel, who then interacted with John.

دانیال باب اول، نخستین اشاره به پیام فرشتۀ اول در کتابی است که از دو کتاب دانیال و مکاشفه تشکیل شده است. این باب همان ویژگی‌های یکسانِ فرشتۀ اولِ مکاشفه باب چهارده را داراست. این بخش از حقیقتی که نخستین بار در آیۀ اول مکاشفه ذکر شده است پشتیبانی می‌کند؛ زیرا نبوکدنصر پیامی به اَشْفَنَز داد، و او نیز به نوبۀ خود پیام را به مِلْصَر رسانید، و سپس او با دانیال تعامل کرد. پدر پیامی به مسیح داد، و او نیز به نوبۀ خود پیام را به جبرائیل سپرد، و سپس او با یوحنا تعامل کرد.

The message that is conveyed, which is the message that is now being unsealed, identifies the communication process of the Father to His church. The first thing the Father chooses to identify for His church, is the three-step testing process of the three angels. God’s prophetic Word has very carefully detailed the process with several lines of prophecy, and also with the history of the Millerites. These truths are an essential element of the hidden manna that was in the angel’s hand, when he descended on September 11, 2001.

پیامی که ابلاغ می‌گردد، و همان پیامی است که اکنون مُهرگشایی می‌شود، فرایند ارتباطی پدر با کلیسای خویش را مشخص می‌سازد. نخستین چیزی که پدر برمی‌گزیند برای کلیسای خود آشکار سازد، فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ایِ سه فرشته است. کلام نبوتیِ خدا این فرایند را با چندین خط نبوت، و نیز با تاریخ میلری‌ها، با نهایت دقت تشریح کرده است. این حقایق جزئی اساسی از مَنِّ پنهان بودند که در دست آن فرشته بود، هنگامی که او در 11 سپتامبر 2001 فرود آمد.

It is impossible to participate, and therefore to pass the second test, if you have not passed the first test. This truth was clearly represented in the history of Christ and the Millerites. Daniel chapter two is the second test, by which as Sister White states, “our eternal destiny will be decided.” She further states that it is the test we must “pass, before we are sealed.” That test is now almost finished.

اگر آپ پہلا امتحان پاس نہیں کر چکے، تو شریک ہونا، اور اسی لیے دوسرا امتحان پاس کرنا، ناممکن ہے۔ یہ سچائی مسیح اور ملیریوں کی تاریخ میں واضح طور پر پیش کی گئی تھی۔ دانی ایل باب دو دوسرا امتحان ہے، جس کے ذریعے، جیسا کہ سسٹر وائٹ بیان کرتی ہیں، “ہماری ابدی تقدیر کا فیصلہ کیا جائے گا۔” وہ مزید بیان کرتی ہیں کہ یہ وہ امتحان ہے جسے ہمیں “مہر کیے جانے سے پہلے، پاس کرنا” ہے۔ وہ امتحان اب تقریباً اختتام کو پہنچ چکا ہے۔

Daniel chapter two, is about the test of the image of the beast, and it is only fitting that the chapter is about a great image, and that it was only because Daniel had passed the dietary test, and been blessed with “ten times” more “understanding” and “wisdom” that he could recognize that test. As with the warning of the test in the writings of Ellen White, the image test in Daniel chapter two is a test representing life or death consequences.

دانیال باب دو دربارهٔ آزمونِ تصویرِ وحش است، و کاملاً بجاست که این باب دربارهٔ تمثالی عظیم باشد، و نیز اینکه تنها بدان سبب که دانیال آزمونِ خوراک را با کامیابی پشت سر گذاشته بود و به «ده چندان» «فهم» و «حکمت» برکت یافته بود، توانست آن آزمون را بازشناسد. همان‌گونه که در هشدارِ مربوط به این آزمون در نوشته‌های الن وایت آمده است، آزمونِ تصویر در دانیال باب دو، آزمونی است که نمایانگرِ پیامدهای مرگ و زندگی است.

> For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Daniel 2:12, 13.

> به این سبب پادشاه خشمگین و بسیار غضبناک شد، و فرمان داد که همهٔ حکیمان بابل را هلاک کنند. و این فرمان صادر شد که حکیمان کشته شوند؛ و در پی دانیال و یارانش برآمدند تا آنان را نیز بکشند. دانیال ۲:۱۲، ۱۳.

There are a few other prophetic issues in Daniel chapter one we need to address, and we will continue with those issues in the next article.

در فصل اول کتاب دانیال چند موضوع نبوی دیگر نیز هست که باید به آن‌ها بپردازیم، و در مقالهٔ بعدی این موضوعات را ادامه خواهیم داد.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> «मैंने एक ऐसे समूह को देखा जो सु-सुरक्षित और दृढ़ खड़ा था, और जो उन लोगों को तनिक भी समर्थन नहीं दे रहा था जो कलीसिया के स्थिर किए हुए विश्वास को विचलित करना चाहते थे। परमेश्वर ने उन पर प्रसन्नतापूर्वक दृष्टि की। मुझे तीन चरण दिखाए गए—पहले, दूसरे, और तीसरे स्वर्गदूतों के संदेश। मेरे साथ रहने वाले स्वर्गदूत ने कहा, ‘उस पर हाय, जो इन संदेशों का एक भी खंड हिलाए या एक भी खूंटी सरकाए। इन संदेशों की सच्ची समझ अत्यंत महत्वपूर्ण है। प्राणों की नियति इस बात पर निर्भर करती है कि उन्हें किस प्रकार ग्रहण किया जाता है।’ मुझे फिर इन संदेशों के माध्यम से नीचे ले जाया गया, और मैंने देखा कि परमेश्वर की प्रजा ने अपना अनुभव कितने मूल्य पर प्राप्त किया था। वह बहुत दुःख और कठोर संघर्ष के द्वारा प्राप्त हुआ था। परमेश्वर ने उन्हें चरण-ब-चरण मार्ग दिखाया था, यहाँ तक कि उसने उन्हें एक दृढ़, अचल मंच पर खड़ा कर दिया। मैंने व्यक्तियों को उस मंच के पास आते और उसकी नींव की जाँच करते देखा। कुछ आनन्द के साथ तुरंत उस पर चढ़ गए। दूसरों ने नींव में दोष निकालना आरम्भ किया। वे चाहते थे कि उसमें सुधार किए जाएँ, तब मंच और भी अधिक पूर्ण हो जाएगा और लोग बहुत अधिक प्रसन्न होंगे। कुछ लोग उसकी जाँच करने के लिए मंच से उतर गए और यह घोषित किया कि वह गलत रीति से रखा गया है। परन्तु मैंने देखा कि लगभग सभी उस मंच पर दृढ़ खड़े रहे और जो उतर गए थे उन्हें अपनी शिकायतें बंद करने के लिए समझाते रहे; क्योंकि परमेश्वर प्रधान निर्माणकर्ता था, और वे उसी के विरुद्ध लड़ रहे थे। उन्होंने परमेश्वर के उस अद्भुत कार्य का वर्णन किया, जिसने उन्हें उस दृढ़ मंच तक पहुँचाया था, और एकता में अपनी आँखें स्वर्ग की ओर उठाकर ऊँचे शब्द से परमेश्वर की महिमा की। इसका प्रभाव उन में से कुछ पर पड़ा, जिन्होंने शिकायत की थी और मंच छोड़ दिया था, और वे दीन दृष्टि के साथ फिर उस पर चढ़ गए।»

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The [rending] of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> «به اعلامِ آمدنِ نخستِ مسیح بازنموده شدم. یوحنا در روح و قوتِ الیاس فرستاده شد تا راهِ عیسی را مهیا سازد. آنان که شهادتِ یوحنا را رد کردند، از تعالیمِ عیسی بهره‌مند نشدند. مخالفتِ ایشان با پیامی که آمدنِ او را پیشگویی می‌کرد، آنان را در وضعیتی قرار داد که نتوانند به‌آسانی نیرومندترین شواهد را مبنی بر اینکه او مسیحا بود، بپذیرند. شیطان کسانی را که پیامِ یوحنا را رد کرده بودند، پیش راند تا یک گام فراتر نهاده، مسیح را نیز رد کنند و مصلوب سازند. با این کار، خود را در وضعیتی قرار دادند که نتوانند در روزِ پنطیکاست برکتی را دریافت کنند که می‌توانست راهِ ورود به قدسِ آسمانی را به ایشان بیاموزد. دریده شدنِ پردهٔ هیکل نشان داد که قربانی‌ها و فرایضِ یهود دیگر پذیرفته نخواهد شد. آن قربانیِ عظیم تقدیم شده و مقبول افتاده بود، و روح‌القدس که در روزِ پنطیکاست نازل شد، ذهنِ شاگردان را از قدسِ زمینی به سوی قدسِ آسمانی معطوف ساخت، جایی که عیسی به خونِ خود داخل شده بود تا فوایدِ کفارهٔ خویش را بر شاگردانِ خود جاری سازد. اما یهودیان در تاریکیِ کامل واگذاشته شدند. ایشان تمامی نوری را که می‌توانستند دربارهٔ نقشهٔ نجات داشته باشند، از دست دادند و همچنان بر قربانی‌ها و هدایای بی‌فایدهٔ خود اعتماد می‌ورزیدند. قدسِ آسمانی جای قدسِ زمینی را گرفته بود، با این حال ایشان از این تغییر هیچ آگاهی نداشتند. از این‌رو، نمی‌توانستند از شفاعتِ مسیح در مکانِ مقدس بهره‌مند شوند.»

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> «بسیاری با وحشت به رفتار یهودیان در رد کردن و مصلوب ساختن مسیح می‌نگرند؛ و هنگامی که تاریخ بدرفتاری شرم‌آور با او را می‌خوانند، می‌پندارند که او را دوست دارند و هرگز همچون پطرس او را انکار نمی‌کردند یا همچون یهودیان او را مصلوب نمی‌ساختند. اما خدایی که دل‌های همه را می‌خواند، آن محبتی را که مدعی بودند نسبت به عیسی احساس می‌کنند، به آزمایش آورده است. تمامی آسمان با عمیق‌ترین علاقه، نحوهٔ پذیرش پیام فرشتهٔ اول را نظاره می‌کرد. اما بسیاری که ادعا می‌کردند عیسی را دوست دارند و هنگام خواندن سرگذشت صلیب اشک می‌ریختند، مژدهٔ آمدن او را به ریشخند گرفتند. به‌جای آنکه پیام را با شادی بپذیرند، اعلام کردند که آن فریبی بیش نیست. آنان از کسانی که ظهور او را دوست می‌داشتند نفرت ورزیدند و ایشان را از کلیساها بیرون راندند. کسانی که پیام اول را رد کردند، نتوانستند از پیام دوم بهره‌مند شوند؛ و نیز از فریاد نیمه‌شب، که می‌بایست ایشان را آماده سازد تا با ایمان همراه عیسی به قدس‌الاقداسِ مقدس آسمانی داخل شوند، بهره‌ای نبردند. و با رد کردن آن دو پیام پیشین، فهم خود را چنان تاریک ساخته‌اند که هیچ نوری را در پیام فرشتهٔ سوم، که راه ورود به قدس‌الاقداس را نشان می‌دهد، نمی‌توانند ببینند. دیدم که همان‌گونه که یهودیان عیسی را مصلوب کردند، کلیساهای اسمی نیز این پیام‌ها را مصلوب کرده‌اند؛ و از این‌رو، هیچ شناختی از راه ورود به قدس‌الاقداس ندارند و نمی‌توانند از شفاعت عیسی در آنجا بهره‌مند شوند. همچون یهودیان که قربانی‌های بی‌ثمر خود را تقدیم می‌کردند، ایشان نیز دعاهای بی‌ثمر خود را به آن بخشی تقدیم می‌کنند که عیسی آن را ترک کرده است؛ و شیطان که از این فریب خشنود است، هیأتی دینی به خود می‌گیرد و ذهن این مسیحیانِ معترف را به سوی خود می‌کشاند و با قدرت خویش و آیات و عجایب دروغین خود عمل می‌کند تا ایشان را در دام خود استوار سازد.» Early Writings, 258–261.

Back to Articles