Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twenty-Three

پرده کی تاریخِ چہلم آیت — عدد تئیس

Ezekiel Number Four

څلورم حزقیال

Author

Jeff Pippenger

Published

August 9, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ezekiel is identified as the “mourning prophet” for he is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who in chapter nine of his book are mourning (sighing and crying) for the abominations done in the land and in the church. In the passage from Testimonies we cited in the last article Sister White penned, “The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night.”

حزقیایل به‌عنوان «نبیِ ماتم» شناخته می‌شود، زیرا او نمادی از آن یکصد و چهل و چهار هزار تن است که در فصل نهمِ کتاب او، برای رجاساتِ به‌جا آورده‌شده در سرزمین و در کلیسا ماتم می‌کنند (آه می‌کشند و فریاد برمی‌آورند). در بخشی از کتابِ «شهادت‌ها» که در مقالهٔ پیشین نقل کردیم، خواهر وایت نوشت: «خودِ نبی نیز در سرزمینی بیگانه، غریبی بود، جایی که جاه‌طلبیِ بی‌حد و قساوتِ وحشیانه به‌طور کامل حکم‌فرما بود. آنچه او از استبداد و ستمِ انسانی می‌دید و می‌شنید، جان او را به اندوه می‌آورد، و او شب و روز به‌تلخی ماتم می‌کرد.»

The one hundred and forty-four thousand are the “outcasts of Israel,” who were scattered, as represented by Ezekiel being taken into captivity. The sealing process represented in Ezekiel nine is the same as Revelation seven, and both those chapters are represented as taking place in the latter days.

یک‌صد و چهل‌وچهار هزار نفر همان «راندگانِ اسرائیل» هستند که پراکنده شدند، چنان‌که به‌واسطهٔ به اسارت برده شدنِ حزقیال به تصویر کشیده شده است. فرایندِ مُهر شدن که در حزقیال ۹ بازنمایی شده، همان فرایندی است که در مکاشفه ۷ آمده است، و هر دوی آن فصل‌ها به‌منزلهٔ وقایعی در ایامِ آخر به تصویر کشیده شده‌اند.

> “This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.

> "این مهر کردنِ بندگانِ خدا همان چیزی است که در رؤیا به حزقیال نشان داده شد." Testimonies to Ministers, 445.

From the throne, God directs the cherubim who in turn manage the wheels. Ezekiel was to understand from the vision that God was in control, even in the period when everything appeared to be in confusion. Sister White says “in like manner” after setting forth the structure of God on the throne, directing the cherubim who managed the affairs of earth, as she describes John in the sanctuary where Christ walked among the seven churches. Ezekiel and John are symbols of those who live in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who, as inspiration records, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of.”

از تخت، خدا کروبیان را هدایت می‌کند و آنان نیز به نوبهٔ خود چرخ‌ها را اداره می‌کنند. حزقیال می‌بایست از رؤیا درمی‌یافت که خدا زمام امور را در دست دارد، حتی در دوره‌ای که همه‌چیز در آشفتگی می‌نمود. خواهر وایت پس از بیان ساختار حکومت خدا بر تخت، که کروبیانِ اداره‌کنندهٔ امور زمین را هدایت می‌کند، و همان‌گونه که یوحنا را در قُدس توصیف می‌کند، جایی که مسیح در میان هفت کلیسا گام برمی‌داشت، می‌گوید: «به همین‌سان». حزقیال و یوحنا نماد کسانی هستند که در زمان مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار زندگی می‌کنند؛ همانانی که، چنان‌که الهام ثبت کرده است، «صحنه‌هایی که قرار است در جهان ما به وقوع پیوندد، هنوز حتی به خواب و خیال کسی نیز نیامده است.»

Certainly when Sister White penned those words, those words were true, but in the sealing time they find their perfect fulfillment. Twenty years ago or so, would you have thought that what is now transpiring in the world in conjunction with the swarming of the locusts of Islam? Locusts as a symbol of Islam in chapter nine of Revelation includes the migration in nature of the Locusts of northern Africa. Those swarming locusts of Africa's migration path aligns with the geography that was taken over by Islam. Islam is a descendant of Ishmael, and Ishmael’s mother was Hagar. Hagar means “flight” or “to flee.” In Arabic the name is usually rendered Hajar (هاجر), and it is connected to the same root that gives us Hijra (the migration/flight of Muhammad). The roots of Islam are associated with not only the swarming of locusts, but the roots include the meaning of migration. Did anyone ever dream that illegal immigration was a manifestation of the locust of Islam?

یقیناً هنگامی که خواهر وایت آن سخنان را نگاشت، آن سخنان درست بودند؛ اما در زمانِ مُهرگذاری، کمالِ تحققِ خود را می‌یابند. حدود بیست سال پیش، آیا می‌پنداشتید که آنچه اکنون در جهان در حال وقوع است، همراه با هجومِ انبوهِ ملخ‌های اسلام، رخ دهد؟ ملخ‌ها، به‌عنوان نمادی از اسلام در باب نهمِ مکاشفه، مهاجرتِ طبیعیِ ملخ‌های شمال آفریقا را نیز در بر می‌گیرد. مسیرِ مهاجرتِ آن ملخ‌های مهاجمِ آفریقا با جغرافیایی که اسلام آن را به تصرف درآورد، هم‌راستا است. اسلام از نسلِ اسماعیل است، و مادرِ اسماعیل هاجر بود. هاجر به‌معنای «گریز» یا «فرار کردن» است. در عربی، این نام معمولاً به‌صورت Hajar (هاجر) آورده می‌شود، و با همان ریشه‌ای مرتبط است که واژهٔ Hijra (هجرت/گریزِ محمد) از آن به دست می‌آید. ریشه‌های اسلام نه‌تنها با هجومِ انبوهِ ملخ‌ها پیوند دارد، بلکه این ریشه‌ها معنای مهاجرت را نیز در بر می‌گیرد. آیا هیچ‌کس هرگز تصور می‌کرد که مهاجرتِ غیرقانونی جلوه‌ای از ملخِ اسلام باشد؟

Did anyone dream that the global communists would form an alliance with the Islamic hordes? Both Islam and the globalists dragon power ascend from the bottomless pit in Revelation 9/11 respectively, and the bottomless pit represents a manifestation of satanic power. Both of the current allies are instruments of Satan according to the Scriptures of truth.

آیا کسی در خواب می‌دید که کمونیست‌های جهانی با انبوه لشکریان اسلام پیمان اتحاد ببندند؟ هم اسلام و هم قدرت اژدهای جهانی‌گرایان، به‌ترتیب در مکاشفه ۹ و ۱۱، از هاویه برمی‌آیند، و هاویه نمایانگر ظهوری از قدرت شیطانی است. هر دوِ این متحدان کنونی، بر وفقِ کتبِ حق، ابزارهای شیطان‌اند.

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> «وقتی شهادت خود را به پایان رسانند [در حال به پایان رساندن آن باشند].» دوره‌ای که در آن دو شاهد می‌بایست در پلاس نبوت کنند، در سال 1798 به پایان رسید. هنگامی که به پایان کار خود در گمنامی نزدیک می‌شدند، می‌بایست به‌وسیله قدرتی که به‌عنوان «آن وحشی که از هاویه برمی‌آید» معرفی شده است، بر ضد ایشان جنگی برپا شود. در بسیاری از ملت‌های اروپا، قدرت‌هایی که در کلیسا و دولت فرمان می‌راندند، طی قرن‌ها از طریق دستگاه پاپی، زیر کنترل شیطان بوده‌اند. اما در اینجا جلوه‌ای تازه از قدرت شیطانی به معرض دید آورده می‌شود.» جدال عظیم، 268.

Sister White here identifies the arrival of socialism in the French Revolution period, while also noting that Satan also controls the papal power. The papal power also comes out of the bottomless pit in Revelation seventeen and in chapter nine of Revelation, Islam is the smoke which came from the bottomless pit. The point still remains; did inspiration truly mean, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of?” Who dreamed that Islam would now be spread across Europe and now descending upon the Americas? Did you dream the locusts would be spread across the globe by the globalists of the United Nations, the European Union and the democratic party of the United States?

هنا تُحدِّد الأخت وايت ظهورَ الاشتراكية في فترة الثورة الفرنسية، مع ملاحظتها أيضًا أن الشيطان يسيطر كذلك على السلطة البابوية. والسلطة البابوية أيضًا تخرج من الهاوية في الأصحاح السابع عشر من سفر الرؤيا، وفي الأصحاح التاسع من سفر الرؤيا يكون الإسلام هو الدخان الذي صعد من الهاوية. وتبقى النقطة قائمة؛ فهل قصد الوحي حقًّا: «إن المشاهد التي ستُجرى في عالمنا لم تُحلم بها بعدُ حتى»؟ من الذي كان يتصوَّر أن الإسلام سينتشر الآن في أنحاء أوروبا ثم ينحدر الآن إلى الأمريكتين؟ وهل كنتَ تتصوَّر أن الجراد سينتشر في أرجاء العالم على يد العولميين في الأمم المتحدة، والاتحاد الأوروبي، والحزب الديمقراطي في الولايات المتحدة؟

Who dreamed that the educational institutions would be overcome by the communist and Islamic alliance that is now being paid for by tax dollars of citizens that never intended their tax dollars would be employed to destroy the nation supplying the tax dollars.

چه کسی تصور می‌کرد که نهادهای آموزشی به دست ائتلاف کمونیستی و اسلامی مغلوب شوند؛ ائتلافی که اکنون با دلارهای مالیاتیِ شهروندانی تأمین مالی می‌شود که هرگز قصد نداشتند مالیاتشان برای نابودی همان کشوری به کار گرفته شود که این دلارهای مالیاتی را فراهم می‌آورد.

Who dreamed Great Britain would promote an uphold white girls being gang raped, kidnapped and imprisoned and murdered by Islam? Many point out the fact that every communist system ever located in human history has been a complete failure, but the fruit of the socialism of Britain is as much a condemnation of socialism, as the failure of the system’s economic and political philosophies.

چه کسی تصور می‌کرد که بریتانیای کبیر در برابر تجاوز گروهی، آدم‌ربایی، زندانی‌کردن و به‌قتل‌رساندن دختران سفیدپوست به‌دست اسلام، موضعی حمایتی و تأییدکننده اختیار کند؟ بسیاری بر این واقعیت انگشت می‌گذارند که هر نظام کمونیستی‌ای که در سراسر تاریخ بشر پدید آمده است، به‌طور کامل شکست خورده است؛ اما ثمرهٔ سوسیالیسمِ بریتانیا نیز به همان اندازه محکومیتی علیه سوسیالیسم است که ناکامیِ فلسفه‌های اقتصادی و سیاسی آن نظام.

Who would have dreamed that the merchants of the earth would be allowed to introduce poisons to accomplish mass murder of over seventeen million people?

چه کسی تصور می‌کرد که به بازرگانان زمین اجازه داده شود تا سمومی را وارد کنند و بدین‌وسیله قتل‌عامی گسترده با بیش از هفده میلیون قربانی را به انجام رسانند؟

Who dreamed men such as George Soros, Bill Gates and Anthony Fauci would be allowed to accomplish their demonic deeds of evil with absolutely no consequences?

چه کسی گمان می‌برد که به مردانی چون جورج سوروس، بیل گیتس و آنتونی فائوچی اجازه داده شود اعمال شیطانی و شریرانهٔ خود را بی‌هیچ پیامدی مطلق به انجام رسانند؟

When Sister White stated the scenes enacted would not be dreamed about, she did so in the context of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. She was following her comments on Christ warning in Matthew twenty-four where she recorded, “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming.”

जब सिस्टर व्हाइट ने कहा कि जो दृश्य घटित होंगे, उनका स्वप्न में भी विचार नहीं किया जाएगा, तब उन्होंने यह बात एक लाख चवालीस हज़ार के मुद्रांकन के समय के संदर्भ में कही। वह मत्ती चौबीस में मसीह की चेतावनी पर अपनी टिप्पणियों का अनुसरण कर रही थीं, जहाँ उन्होंने लिखा, “ये शिक्षाएँ हमारे लाभ के लिए हैं। हमें अपनी आस्था को परमेश्वर पर स्थिर रखना चाहिए, क्योंकि ठीक हमारे सामने ऐसा समय है जो मनुष्यों के प्राणों की परीक्षा लेगा। मसीह ने, जैतून के पर्वत पर, उन भयानक न्यायों का वर्णन किया जो उनके दूसरे आगमन से पहले होने वाले थे।”

The lessons she had just referred to were the illustrations of both Ezekiel and John in the sanctuary learning to understand that God is in control of all things. In the confusion and rebellion that is now under way, a confusion and rebellion that will only escalate as history moves forward, those who are God’s messengers, as represented by not only Ezekiel and John in the temple, but also Isaiah will only navigate the history in a fashion that glorifies the Lord if they understand that even the things we never dreamed of are still under the control of God.

درس‌هایی که او به‌تازگی به آن‌ها اشاره کرده بود، همان تمثیل‌های حزقیال و یوحنا در قدس بود که می‌آموختند دریابند خدا بر همه‌چیز حاکم است. در میان آشوب و طغیانی که اکنون در جریان است، آشوب و طغیانی که تنها هرچه تاریخ به پیش می‌رود فزونی خواهد یافت، آنان که پیام‌آوران خدا هستند ــ چنان‌که نه تنها حزقیال و یوحنا در هیکل، بلکه نیز اشعیا، نمودار آن‌اند ــ تنها در صورتی تاریخ را به‌گونه‌ای خواهند پیمود که خداوند را جلال دهد، که دریابند حتی اموری که هرگز به خواب و خیال ما نیز نمی‌آمد، همچنان تحت اقتدار خداست.

Those wheels intersecting the other wheels include the events that were never dreamed of, and they are the events that transpire in the sealing time that began on 9/11. The lessons that are to be learned are only learned by those who by faith enter into the Most Holy Place and see Christ and His light shining from the Ark of the Covenant. When that glory is viewed as represented by Daniel in chapter ten, the class that is benefitted from the light is separated from those who fled from the vision.

ان چرخ‌هایی که با چرخ‌های دیگر تقاطع دارند، شامل رویدادهایی هستند که هرگز در خواب نیز دیده نشده بودند، و این‌ها همان رویدادهایی‌اند که در زمان مُهر شدن، که از 9/11 آغاز شد، به وقوع می‌پیوندند. درس‌هایی که باید آموخته شوند، تنها به‌وسیلهٔ کسانی آموخته می‌شوند که به ایمان به قدس‌الاقداس داخل می‌شوند و مسیح و نور او را می‌بینند که از تابوت عهد می‌درخشد. هنگامی که آن جلال، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ دانیال در فصل دهم به تصویر کشیده شده است، مشاهده می‌شود، آن گروهی که از نور بهره‌مند می‌شوند، از کسانی که از رؤیا گریختند، جدا می‌گردند.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.

> اور میں، دانی ایل، اکیلا ہی اُس رؤیا کو دیکھا؛ کیونکہ جو آدمی میرے ساتھ تھے اُنہوں نے اُس رؤیا کو نہ دیکھا، لیکن ایک بڑی کپکپی اُن پر طاری ہو گئی، یہاں تک کہ وہ اپنے آپ کو چھپانے کے لیے بھاگ گئے۔ دانی ایل 10:7۔

There is much more to be derived from the passage in the previous article, but we will address a wheel as we close this article. We have noted in the last article the symbolism of the number twenty-five and before that we spent time on the number thirty. The light from the book of Ezekiel is not simply symbolic numbers, but it is worthwhile to first familiarize ourselves with some of those numerical symbols before beginning to bring some clarity out of the confusion.

از بخشی که در مقالهٔ پیشین آمد، مطالب بسیار بیشتری می‌توان استخراج کرد؛ اما در پایان این مقاله، به یک چرخ خواهیم پرداخت. در مقالهٔ گذشته، به نمادپردازیِ عدد بیست‌وپنج اشاره کردیم و پیش از آن نیز مدتی را صرف عدد سی نمودیم. نوری که از کتاب حزقیال می‌تابد، صرفاً اعداد نمادین نیست؛ با این همه، شایسته است که نخست با برخی از آن نمادهای عددی آشنا شویم، پیش از آنکه به روشن ساختنِ این آشفتگی بپردازیم.

## Seventeen

هفده

The three two-hundred and fifty-year prophecies identify a seventeen-year period that begins at the end of the history of the church of Smyrna. From 313 to 330, seventeen years typify the setting up of the image of the beast.

سه نبوتِ دویست‌وپنجاه‌ساله، دوره‌ای هفده‌ساله را مشخص می‌کنند که در پایان تاریخ کلیسای اسمیرنا آغاز می‌شود. از سال ۳۱۳ تا ۳۳۰، هفده سال، نمونه‌ای از برپا شدنِ تصویرِ وحش را مجسم می‌سازد.

The two hundred and fifty years that began in 457 BC ended in 207 BC, ten years after the battle of Raphia and seven years before the battle of Panium. From Raphia to Panium was seventeen years, and it represents the hidden history of verse forty as set forth in verses eleven through fifteen of Daniel eleven.

دویست و پنجاه سالی که در ۴۵۷ پیش از میلاد آغاز شد، در ۲۰۷ پیش از میلاد، ده سال پس از نبرد رافیا و هفت سال پیش از نبرد پانیوم، به پایان رسید. از رافیا تا پانیوم هفده سال بود، و این نمایانگر تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل است، چنان‌که در آیات یازده تا پانزدهِ دانیال یازده بیان شده است.

Ptolemy IV Philopator (also known as Ptolemy IV) was the ruler who won the Battle of Raphia in 217 BC. He reigned as king (and pharaoh) of Ptolemaic Egypt from 221 BC to 204 BC, thus he reigned for seventeen years. He began his reign before the battle of Raphia, but died before the battle of Panium.

بطلیموس چهارم فیلوپاتور (که با نام بطلیموس چهارم نیز شناخته می‌شود) فرمانروایی بود که در سال ۲۱۷ پیش از میلاد در نبرد رفح پیروز شد. او از سال ۲۲۱ پیش از میلاد تا ۲۰۴ پیش از میلاد به‌عنوان پادشاه (و فرعون) مصر بطلمیوسی سلطنت کرد؛ ازاین‌رو، هفده سال سلطنت نمود. او سلطنت خود را پیش از نبرد رفح آغاز کرد، اما پیش از نبرد پانیوم درگذشت.

The battle of Raphia representing the Ukrainian War began in 2014 when the United States brought about a color revolution in the Ukraine. Ptolemy IV, the king of the south typifies Vladimir Putin, who began his reign in 2000, the year before the sealing of the one hundred and forty-four thousand in 2001 began. As with Ptolemy, Putin began to reign before the Ukrainian war, typified by the battle of Raphia beginning in 2014. Before Panium, Putin, as typified by Ptolemy, is removed. Putin began to reign in 2000, thus aligning with the beginning of the sealing time that began the next year in 2001. Seventeen symbolic years as represented by Ptolemy identifies the period Putin reigns, and he does so during the sealing time.

نبرد رافیا، که نمایانگر جنگ اوکراین است، در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، هنگامی که ایالات متحده در اوکراین یک انقلاب رنگی را پدید آورد. بطلمیوس چهارم، پادشاه جنوب، نمونهٔ ولادیمیر پوتین است که سلطنت خود را در سال ۲۰۰۰ آغاز کرد، یعنی یک سال پیش از آن‌که مهر و موم شدن صد و چهل و چهار هزار در سال ۲۰۰۱ آغاز شود. همان‌گونه که در مورد بطلمیوس بود، پوتین نیز پیش از جنگ اوکراین، که با نبرد رافیا و آغاز آن در سال ۲۰۱۴ نمادین شده است، به سلطنت رسید. پیش از پانیوم، پوتین، چنان‌که به‌وسیلهٔ بطلمیوس نمونه‌سازی شده است، برکنار می‌شود. پوتین سلطنت خود را در سال ۲۰۰۰ آغاز کرد، و بدین‌سان با آغاز زمان مهر و موم شدن که در سال بعد، یعنی ۲۰۰۱، شروع شد، هم‌راستا می‌گردد. هفده سال نمادین، چنان‌که به‌وسیلهٔ بطلمیوس نمایان شده است، دوره‌ای را مشخص می‌سازد که پوتین در آن سلطنت می‌کند، و او این کار را در طول زمان مهر و موم شدن انجام می‌دهد.

Trump represented by the conclusion of the two hundred and fifty years that began in 457 BC is located in the same hidden history as Putin, a history that is seventeen years long beginning at the battle of Raphia. The dragon (Putin) and false prophet (Trump) are located within the hidden history. In that history the beast, represented as “the robbers of thy people” symbolizing the papal power is located at the end of the seventeen years from Raphia to Panium.

ٹرمپ، جس کی نمائندگی 457 قبلِ مسیح میں شروع ہونے والے دو سو پچاس برسوں کے اختتام سے ہوتی ہے، اسی مخفی تاریخ میں واقع ہے جس میں پیوٹن واقع ہے؛ ایک ایسی تاریخ جو رافیہ کی جنگ سے شروع ہو کر سترہ برس پر مشتمل ہے۔ اژدہا (پیوٹن) اور جھوٹا نبی (ٹرمپ) اس مخفی تاریخ کے اندر واقع ہیں۔ اسی تاریخ میں وہ حیوان، جس کی نمائندگی “تیرے لوگوں کے لٹیروں” کے طور پر کی گئی ہے اور جو پاپائی اقتدار کی علامت ہے، رافیہ سے پانیئم تک کے سترہ برسوں کے اختتام پر واقع ہے۔

The year 321 represents the Sunday law in the United States, and 321 is located within a seventeen-year period from the Edict of Milan in 313 unto the division of the empire in 330.

سال ۳۲۱ نمایانگر قانون یکشنبه در ایالات متحده است، و ۳۲۱ در درون یک دورهٔ هفده‌ساله، از فرمان میلان در ۳۱۳ تا تقسیم امپراتوری در ۳۳۰، قرار دارد.

The history represented from Josiah’s Great Passover as it is called, begins the seventeenth Jubilee cycle of the Jews. From Josiah’s Passover, which is the greatest revival in the Old Testament unto October 22, represents the Millerite history from August 11, 1840 unto October 22, 1844, but more importantly it represents the history of 9/11 unto the Sunday law. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is represented by the seventeenth Jubilee cycle from Josiah unto October 22. Seventeen is a symbol associated with the major events of the sealing time, and the number seventeen is a point where Ezekiel’s wheels intersect.

تاریخی که از آنچه «فِصَحِ عظیمِ یوشیا» نامیده می‌شود بازنمایی شده است، هفدهمین چرخهٔ یوبیلِ یهودیان را آغاز می‌کند. از فِصَحِ یوشیا، که بزرگ‌ترین احیای عهد عتیق است، تا ۲۲ اکتبر، تاریخ میلری را از ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تا ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ بازنمایی می‌کند؛ اما مهم‌تر از آن، تاریخ ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه را بازنمایی می‌نماید. زمان مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن، به‌وسیلهٔ هفدهمین چرخهٔ یوبیل از یوشیا تا ۲۲ اکتبر بازنمایی شده است. عدد هفده نمادی است که با رویدادهای عمدهٔ زمان مُهر شدن مرتبط است، و عدد هفده نقطه‌ای است که در آن چرخ‌های حزقیال با یکدیگر تلاقی می‌کنند.

In the hidden history of verse forty of Daniel, as represented in verses ten through fifteen of the same chapter the dragon is associated with the number “17” by Ptolemy’s reign. The history of verses eleven’s battle of Raphia unto verse fifteen’s battle of Raphia is “17” years. That history places Donald Trump in the middle of the seventeen years represented by those two battles. The image of the beast that is formed and set up by Trump in the United States is represented by “17” years from 313 to 330. In verse one of chapter one Ezekiel is in the thirtieth year of the “17th” Jubilee cycle. Did you ever dream that the number seventeen represented one of the wheels Ezekiel saw in the Most Holy Place?

در تاریخ پنهانِ آیهٔ چهلِ دانیال، چنان‌که در آیات ده تا پانزدهٔ همان فصل بازنمایی شده است، اژدها به‌واسطهٔ سلطنت بطلمیوس با عدد «17» مرتبط است. تاریخِ از نبردِ رافیا در آیهٔ یازده تا نبردِ رافیا در آیهٔ پانزده، «17» سال است. آن تاریخ، دونالد ترامپ را در میانهٔ آن هفده سالی قرار می‌دهد که آن دو نبرد نمایانگر آن هستند. تصویرِ وحش که به‌وسیلهٔ ترامپ در ایالات متحده شکل داده شده و برپا می‌گردد، با «17» سالِ از 313 تا 330 نشان داده می‌شود. در آیهٔ یکِ فصلِ یک، حزقیال در سال سی‌امِ هفدهمین چرخهٔ یوبیل است. آیا هرگز در خیال آورده بودید که عدد هفده نمایانگر یکی از چرخ‌هایی باشد که حزقیال در قدس‌الاقداس دید؟

Ezekiel is a symbol of those during the sealing time who have by faith entered into the Most Holy Place. They are Peter’s priests.

حزقی‌ئیل نماد کسانی است که در زمانِ مُهرگذاری، به‌وسیلهٔ ایمان به قدس‌الاقداس وارد شده‌اند. آنان کاهنانِ پطرس‌اند.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> شما نیز، چون سنگ‌های زنده، به‌صورت خانه‌ای روحانی و کهانتی مقدس بنا می‌شوید تا قربانی‌های روحانی را که به‌واسطۀ عیسی مسیح نزد خدا مقبول است، تقدیم کنید. اول پطرس ۲:۵.

They have been commissioned to present a message to God’s former covenant people who are then being passed by, though they are forewarned, God’s former covenant people will not see or hear.

آنان مأمور شده‌اند پیامی را به قومِ عهدِ پیشینِ خدا ابلاغ کنند؛ قومی که در آن هنگام از کنارشان گذشته می‌شود؛ با آنکه از پیش هشدار داده شده‌اند، قومِ عهدِ پیشینِ خدا نه خواهد دید و نه خواهد شنید.

> And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Ezekiel 3:3–9.

> و به من گفت: ای پسر انسان، شکمت را بخوران و اندرونت را از این طوماری که به تو می‌دهم پر ساز. پس آن را خوردم، و در دهانم از شیرینی همچون عسل بود. و به من گفت: ای پسر انسان، برخیز، نزد خاندان اسرائیل برو و سخنان مرا به ایشان بگو. زیرا تو نزد قومی با زبان بیگانه و گفتاری دشوار فرستاده نشده‌ای، بلکه نزد خاندان اسرائیل؛ نه نزد قوم‌های بسیار با زبان بیگانه و گفتاری دشوار که سخنان ایشان را نتوانی فهمید. یقیناً اگر تو را نزد آنان فرستاده بودم، به تو گوش می‌دادند. لیکن خاندان اسرائیل به تو گوش نخواهند داد، زیرا به من گوش نمی‌دهند؛ چون تمامی خاندان اسرائیل گستاخ‌روی و سخت‌دل‌اند. اینک من روی تو را در برابر روی‌های ایشان استوار ساخته‌ام، و پیشانی تو را در برابر پیشانی‌های ایشان استوار گردانیده‌ام. پیشانی تو را چون الماس، سخت‌تر از سنگ خارا ساخته‌ام؛ از ایشان مترس و از چهره‌های ایشان هراسان مشو، هرچند ایشان خاندان فتنه‌جو باشند. حزقیال ۳:‏۳–۹

Ezekiel is directed to proclaim a message to the former covenant people as represented by the Protestants of Millerite history and the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days. If he refuses to proclaim the message the blood of those left unwarned will be upon him.

حزقیال مأمور است پیامی را به قومِ پیشینِ عهد اعلام کند؛ قومی که در تاریخ میلری به‌وسیلهٔ پروتستان‌ها و در ایام آخر به‌وسیلهٔ کلیسای لائودیکیه‌ایِ ادونتیست‌های روز هفتم نمایانده می‌شوند. اگر او از اعلام این پیام خودداری کند، خونِ آنان که بی‌هشدار باقی مانده‌اند بر گردن او خواهد بود.

> Son of man, I have made thee a watchman unto the house of Israel: therefore hear the word at my mouth, and give them warning from me. When I say unto the wicked, Thou shalt surely die; and thou givest him not warning, nor speakest to warn the wicked from his wicked way, to save his life; the same wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at thine hand. Yet if thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his wicked way, he shall die in his iniquity; but thou hast delivered thy soul. Again, When a righteous man doth turn from his righteousness, and commit iniquity, and I lay a stumblingblock before him, he shall die: because thou hast not given him warning, he shall die in his sin, and his righteousness which he hath done shall not be remembered; but his blood will I require at thine hand. Nevertheless if thou warn the righteous man, that the righteous sin not, and he doth not sin, he shall surely live, because he is warned; also thou hast delivered thy soul. Ezekiel 3:17–21.

> اے فرزندِ آدم، میں نے تجھے اسرائیل کے گھرانے کے لیے نگہبان مقرر کیا ہے؛ پس تو میرے منہ سے کلام سن، اور میری طرف سے اُنہیں آگاہ کر۔ جب میں شریر سے کہوں، تو یقیناً مرے گا؛ اور تو اُسے آگاہ نہ کرے، نہ شریر کو اُس کی شریر راہ سے باز آنے کے لیے تنبیہ کرے تاکہ اُس کی جان بچ جائے؛ تو وہی شریر شخص اپنی بدکرداری میں مرے گا، لیکن اُس کا خون میں تیرے ہاتھ سے طلب کروں گا۔ لیکن اگر تو شریر کو آگاہ کرے، اور وہ اپنی شرارت سے، اور اپنی شریر راہ سے باز نہ آئے، تو وہ اپنی بدکرداری میں مرے گا؛ مگر تو نے اپنی جان بچا لی۔ پھر اگر کوئی راستباز اپنی راستبازی سے پھر جائے، اور بدکرداری کرے، اور میں اُس کے آگے ٹھوکر کا سبب رکھوں، تو وہ مرے گا: چونکہ تو نے اُسے آگاہ نہیں کیا، وہ اپنے گناہ میں مرے گا، اور اُس کی وہ راستبازیاں جو اُس نے کی تھیں یاد نہ کی جائیں گی؛ لیکن اُس کا خون میں تیرے ہاتھ سے طلب کروں گا۔ تاہم اگر تو اُس راستباز کو آگاہ کرے کہ راستباز گناہ نہ کرے، اور وہ گناہ نہ کرے، تو وہ یقیناً زندہ رہے گا، کیونکہ اُسے آگاہ کیا گیا؛ اور تو نے بھی اپنی جان بچا لی۔ حزقی ایل 3:17–21۔

In the first ‘eleven’ chapters of Ezekiel, he is shown the destruction of Jerusalem, illustrated by the visions by the river Chebar, the plain and Jerusalem. He is commissioned to proclaim a warning of the impending judgment upon Jerusalem. The warning message of the impending judgment upon Jerusalem is the warning given first to the Laodicean Seventh-day Adventist church. The warning identifies the judgment and rejection of God’s people in Jerusalem who do not possess the seal of God. The warning typified by Ezekiel is the warning of the soon-coming Sunday law.

در یازده فصل نخستِ حزقیال، ویرانی اورشلیم به او نشان داده می‌شود که به‌وسیلهٔ رؤیاها در کنار نهر خابور، دشت و اورشلیم به تصویر کشیده شده است. او مأمور می‌شود که هشدارِ داوریِ قریب‌الوقوع بر اورشلیم را اعلام کند. پیامِ هشدارِ داوریِ قریب‌الوقوع بر اورشلیم، همان هشداری است که نخست به کلیسای لاودیکیه‌ایِ ادونتیست‌های روز هفتم داده شده است. این هشدار، داوری و طردِ قومِ خدا را در اورشلیم، که مُهرِ خدا را ندارند، مشخص می‌سازد. هشداری که حزقیال نمونهٔ آن بود، هشدارِ قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع است.

In those first eleven chapters where these truths are set forth, Ezekiel is made dumb, and only speaks thereafter when God specifically opens his mouth, and this continues until the destruction of Jerusalem, when he again can speak.

در آن یازده فصل نخست که این حقایق در آن‌ها بیان شده است، حزقیال لال گردانیده می‌شود، و از آن پس تنها زمانی سخن می‌گوید که خدا به‌طور خاص دهان او را بگشاید؛ و این وضعیت تا زمان ویرانی اورشلیم ادامه می‌یابد، آنگاه که او بار دیگر می‌تواند سخن بگوید.

> Then the spirit entered into me, and set me upon my feet, and spake with me, and said unto me, Go, shut thyself within thine house. But thou, O son of man, behold, they shall put bands upon thee, and shall bind thee with them, and thou shalt not go out among them: And I will make thy tongue cleave to the roof of thy mouth, that thou shalt be dumb, and shalt not be to them a reprover: for they are a rebellious house. But when I speak with thee, I will open thy mouth, and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God; He that heareth, let him hear; and he that forbeareth, let him forbear: for they are a rebellious house. Ezekiel 3:24–27.

> پس روح در من داخل شد و مرا بر پاهایم برپا داشت، و با من سخن گفت و به من فرمود: «برو و خویشتن را در اندرونِ خانه‌ات محبوس کن. اما تو، ای پسر انسان، اینک بر تو بندها خواهند نهاد و تو را با آنها خواهند بست، و در میان ایشان بیرون نخواهی رفت. و من زبانت را به کام دهانت خواهم چسبانید، تا گنگ شوی و برای ایشان توبیخ‌کننده نباشی؛ زیرا که ایشان خاندانِ یاغی‌اند. اما چون با تو سخن گویم، دهانت را خواهم گشود، و به ایشان خواهی گفت: خداوند یهوه چنین می‌فرماید؛ هر که می‌شنود، بشنود؛ و هر که بازمی‌ایستد، بازایستد؛ زیرا که ایشان خاندانِ یاغی‌اند.» حزقیال ۳:‏۲۴–۲۷.

When Jerusalem fell, Ezekiel could once again speak.

وقتی اورشلیم سقوط کرد، حزقیال بار دیگر توانست سخن بگوید.

> And it came to pass in the twelfth year of our captivity, in the tenth month, in the fifth day of the month, that one that had escaped out of Jerusalem came unto me, saying, The city is smitten. Now the hand of the Lord was upon me in the evening, afore he that was escaped came; and had opened my mouth, until he came to me in the morning; and my mouth was opened, and I was no more dumb. Ezekiel 33:21, 22.

> و چنین واقع شد که در سال دوازدهمِ اسارتِ ما، در ماه دهم، در روز پنجمِ ماه، یکی که از اورشلیم گریخته بود نزد من آمد و گفت: شهر فروافتاده است. و دستِ خداوند در شامگاه، پیش از آنکه آن گریخته‌آمده برسد، بر من بود؛ و دهانم را گشوده بود، تا آنگاه که بامدادان نزد من آمد؛ و دهانم گشوده شد، و دیگر لال نبودم. حزقیال ۳۳:‏۲۱، ۲۲.

The fall of Jerusalem represents the fall of the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days. That fall occurs while those who were sealed in Jerusalem in chapter nine are then lifted up as the church triumphant. The Laodicean’s within Jerusalem are taken out, and the one hundred and forty-four thousand are lifted up as the kingdom of glory is established. That kingdom of glory was typified by the establishment of the kingdom of grace at the cross. The kingdom of grace at the cross aligns with the kingdom of glory at the Sunday law, and those two kingdoms are placed into the sequence of prophetic history located in the book of Ezekiel. The first eleven chapters, when Ezekiel is placed within the context of the sanctuary is about the purification of God’s church as His people change from the church militant, that is defined as being made up of wheat and tares, into the church triumphant, that is made up of the wheat offering of Pentecost.

سقوط اورشلیم، نمودار سقوط کلیسای لائودیکیه‌ای ادونتیست روز هفتم در ایام آخر است. آن سقوط در حالی رخ می‌دهد که کسانی که در فصل نهم در اورشلیم مُهر شده بودند، آنگاه به‌عنوان کلیسای ظافر برکشیده می‌شوند. لائودیکیه‌ای‌های درون اورشلیم بیرون گرفته می‌شوند، و صد و چهل و چهار هزار تن برکشیده می‌شوند، آنگاه که ملکوت جلال برقرار می‌گردد. آن ملکوت جلال به‌وسیلهٔ برپایی ملکوت فیض بر صلیب به‌طور نمونه پیش‌نمایی شده بود. ملکوت فیض بر صلیب با ملکوت جلال در قانون یکشنبه منطبق است، و این دو ملکوت در توالی تاریخ نبویِ مذکور در کتاب حزقیال قرار داده شده‌اند. یازده فصل نخست، هنگامی که حزقیال در چارچوب مَقدِس قرار داده می‌شود، دربارهٔ تطهیر کلیسای خداست، آنگاه که قوم او از کلیسای مجاهد، که چنین تعریف می‌شود که از گندم و کَرکَس تشکیل شده است، به کلیسای ظافر تبدیل می‌شوند، که از هدیهٔ گندمیِ پنتیکاست تشکیل شده است.

> And thou, profane wicked prince of Israel, whose day is come, when iniquity shall have an end, Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: this shall not be the same: exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him. Ezekiel 21:25–27.

> اور تُو اے اسرائیل کے ناپاک شریر شہزادے، جس کا دن آ پہنچا ہے، جب بدکرداری کا انجام ہوگا، خداوند خدا یوں فرماتا ہے: عمامہ اتار دے اور تاج اُتار رکھ؛ یہ حال اب ایک سا نہ رہے گا؛ جو پست ہے اسے سرفراز کیا جائے، اور جو بلند ہے اسے پست کیا جائے۔ میں اسے اُلٹ دوں گا، اُلٹ دوں گا، اُلٹ دوں گا؛ اور وہ نہ رہے گا، جب تک وہ نہ آئے جس کا حق ہے؛ اور میں اسے اُسی کو دوں گا۔ حزقی ایل 21:25–27۔

Zedekiah was the final king of Judah, and he is the “wicked prince of Israel, whose day is come” in the verses. Nebuchadnezzar was about to take Jerusalem and Zedekiah’s crown was to be removed by Babylon who would be overturned by the Medes and Persians, who would in turn be overturned by the Greeks, who would be overturned by Rome. The third overturning arrives at Rome, which is the history when the King “whose right it is” will receive the crown of the kingdom of grace at the setting up of that kingdom at the cross.

صدقیاہ یہوداہ کا آخری بادشاہ تھا، اور انہی آیات میں وہی "اسرائیل کا شریر رئیس، جس کا دن آپہنچا ہے" ہے۔ نبوکدنضر یروشلیم پر قبضہ کرنے والا تھا اور صدقیاہ کا تاج بابل کے وسیلہ سے اُتار لیا جانا تھا؛ پھر بابل مادیوں اور فارسیوں کے ہاتھوں الٹ دیا جانا تھا، پھر انہیں یونانیوں کے ہاتھوں، اور پھر یونانیوں کو روم کے ہاتھوں الٹ دیا جانا تھا۔ تیسری الٹ پھیر روم پر آ پہنچتی ہے، جو تاریخ کا وہ مرحلہ ہے جب وہ بادشاہ "جس کا حق ہے" صلیب پر اُس مملکت کے قائم کیے جانے کے وقت، فضل کی بادشاہی کا تاج حاصل کرے گا۔

> “To the ‘profane wicked prince’ had come the day of final reckoning. ‘Remove the diadem,’ the Lord decreed, ‘and take off the crown.’ Not until Christ Himself should set up His kingdom was Judah again to be permitted to have a king. ‘I will overturn, overturn, overturn, it,’ was the divine edict concerning the throne of the house of David; ‘and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:25–27.” Prophets and Kings, 451.

> «برای آن “رئیس شریرِ بی‌حرمتی‌ورز” روزِ حسابرسی نهایی فرا رسیده بود. خداوند فرمان داد: “دستار را بردار، و تاج را از سر بردار.” تا زمانی که خودِ مسیح پادشاهی خویش را برپا سازد، یهودا دیگر اجازه نمی‌یافت پادشاهی داشته باشد. دربارهٔ تختِ خاندان داود، فرمان الهی چنین بود: “آن را واژگون خواهم کرد، واژگون خواهم کرد، واژگون خواهم کرد؛” “و دیگر نخواهد بود، تا آن‌که آن کسی بیاید که حق از آنِ اوست؛ و آن را به او خواهم داد.” حزقیال ۲۱:‏۲۵–۲۷.» انبیا و پادشاهان، ۴۵۱.

In the time of the latter rain, which began when the judgment of the living began on 9/11 Christ sets up his kingdom of glory.

در زمانِ بارانِ آخر، که هنگامی آغاز شد که داوریِ زندگان در ۹/۱۱ آغاز گردید، مسیح پادشاهیِ جلالِ خویش را برپا می‌سازد.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom.” Spalding and Magan, 3.

> «هنگامی که آن چهار فرشته رها کنند، مسیح پادشاهی خود را برقرار خواهد ساخت.» Spalding and Magan, 3.

A period of preparation begins at 9/11 and at the Sunday law the glorious holy mountain is lifted up above all the hills and mountains.

د چمتووالي يوه دوره د ۹/۱۱ څخه پيلېږي، او د يکشنبې د قانون په وخت کې د جلاله‌ناک سپېڅلی غر له ټولو غونډيو او غرونو څخه پورته لوړ کړل کېږي.

> The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.

> وہ کلام جو یسعیاہ بن آموص نے یہوداہ اور یروشلیم کے حق میں رؤیا میں دیکھا۔ اور آخری ایام میں یوں ہوگا کہ خداوند کے گھر کا پہاڑ پہاڑوں کی چوٹی پر قائم کیا جائے گا اور ٹیلوں سے بلند ہوگا؛ اور سب قومیں اس کی طرف رواں ہوں گی۔ اور بہت سے لوگ جائیں گے اور کہیں گے، آؤ، ہم خداوند کے پہاڑ پر، یعقوب کے خدا کے گھر کو چڑھیں؛ اور وہ ہمیں اپنی راہوں کی تعلیم دے گا، اور ہم اس کے راستوں پر چلیں گے؛ کیونکہ شریعت صیون سے صادر ہوگی، اور خداوند کا کلام یروشلیم سے۔ یسعیاہ 2:1–3۔

On 9/11 the winds were released and then restrained, thus marking the beginning of the setting up of the kingdom of Daniel two, that is represented as a rock cut out of the mountain that fills the whole earth.

در ۱۱ سپتامبر، بادها رها شدند و سپس بازداشته گردیدند؛ و بدین‌سان آغاز برپایی پادشاهیِ دانیال دو رقم خورد، همان پادشاهی‌ای که به صورت سنگی بریده‌شده از کوه تصویر شده است که تمامی زمین را پر می‌سازد.

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> «این رؤیا در سال ۱۸۴۷ داده شد، در زمانی که تنها شمار بسیار اندکی از برادران ادونتیست سَبْت را نگاه می‌داشتند، و از میان ایشان نیز فقط معدودی بر این باور بودند که رعایت آن از چنان اهمیتی برخوردار است که خط تمایزی میان قوم خدا و بی‌ایمانان ترسیم کند. اکنون تحقق آن رؤیا آغاز شده است که دیده شود. «آغاز آن زمانِ تنگی» که در اینجا از آن یاد شده است، اشاره به زمانی ندارد که بلاها شروع به ریخته شدن خواهند کرد، بلکه به دوره‌ای کوتاه درست پیش از ریخته شدن آنها مربوط می‌شود، در حالی که مسیح در قدس است. در آن زمان، هنگامی که کار نجات به پایان خود نزدیک می‌شود، تنگی بر زمین فرود خواهد آمد، و امت‌ها خشمگین خواهند شد، اما مهار خواهند گردید تا مانع کار فرشتهٔ سوم نشوند. در آن زمان، «باران آخر»، یا تازگی‌بخشی از حضور خداوند، خواهد آمد تا به آواز بلند فرشتهٔ سوم قدرت بخشد و مقدسان را برای ایستادگی در دوره‌ای آماده سازد که در آن هفت بلای آخر ریخته خواهد شد.» Early Writings, 85.

Christ sets up His everlasting kingdom during the time of the latter rain, and His kingdom includes the kingdom of grace that was established at the cross and also His kingdom of glory at the Sunday law. Zedekiah to Babylon (1st kingdom), to Medo-Persia (2nd kingdom), to Greece (3rd kingdom) and on to pagan Rome (4th kingdom) identifies the history leading to the kingdom of grace. That history identifies a parallel historical sequence from Papal Rome (spiritual Babylon 5th kingdom), unto the United States (spiritual Medo-Persia 6th kingdom), unto the United Nations (spiritual Greece 7th kingdom) and on unto the threefold union of the dragon, the beast and false prophet, that together make up modern Rome (spiritual Rome 8th kingdom that is of the seven).

مسیح در زمان باران آخر، پادشاهی جاودانی خویش را برپا می‌سازد، و پادشاهی او شامل پادشاهی فیض است که بر صلیب تأسیس شد، و نیز پادشاهی جلال او در قانون یکشنبه. از صدقیا تا بابل (پادشاهی اول)، تا ماد و فارس (پادشاهی دوم)، تا یونان (پادشاهی سوم)، و سپس تا روم بت‌پرست (پادشاهی چهارم)، تاریخ منتهی به پادشاهی فیض را مشخص می‌سازد. آن تاریخ، توالی تاریخیِ موازی‌ای را مشخص می‌کند: از روم پاپی (بابل روحانی، پادشاهی پنجم)، تا ایالات متحده (ماد و فارس روحانی، پادشاهی ششم)، تا سازمان ملل متحد (یونان روحانی، پادشاهی هفتم)، و سپس تا اتحاد سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبی کاذب، که مجموعاً روم جدید را تشکیل می‌دهند (روم روحانی، پادشاهی هشتم که از آن هفت است).

The triumph of that kingdom in Daniel two is represented by a rock, and God’s faithful are stones in the temple.

پیروزی آن پادشاهی در دانیال دو به‌وسیلهٔ صخره‌ای نمایانده شده است، و وفادارانِ خدا سنگ‌ها در هیکل‌اند.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> شما نیز، همچون سنگ‌های زنده، بنایی روحانی ساخته می‌شوید، کهانتِ مقدس، تا قربانی‌های روحانی را که به‌واسطهٔ عیسی مسیح مقبولِ خداست، تقدیم کنید. ۱ پطرس ۲:۵

That everlasting kingdom triumphs over the kingdoms of the world and fills the entire world. In Ezekiel chapter forty to the end of his book, that same kingdom is represented as a temple which fills the world with the water of life.

آن پادشاهی جاودان بر پادشاهی‌های جهان چیره می‌شود و سراسر جهان را پر می‌سازد. در فصل چهلم حزقیال تا پایان کتاب او، همان پادشاهی به صورت هیکلی به تصویر کشیده شده است که جهان را از آبِ حیات سرشار می‌سازد.

We will continue these things in the next article.

این امور را در مقالهٔ بعدی پی خواهیم گرفت.

Back to Articles