Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Twelve

مکاشفۀ عیسی مسیح — شمارۀ دوازده

Two Tests

دو آزمائشیں

Author

Jeff Pippenger

Published

November 7, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are in the process of considering Revelation chapters eleven through thirteen, where we find all the antagonists in the final probationary battle of the great controversy that occurs on the battlefield of the first heaven. The antagonists are the one hundred and forty-four thousand and the great multitude that comes out of Babylon as a secondary force, against the United Nations, the Catholic Church, the United States and Satan himself. The one hundred and forty-four thousand and the great multitude are God’s army, representing the third angel’s message, and both sides in the warfare are also confronted with the army of God’s judgment, represented not by the third angel, but by the third woe.

ما در فرایند بررسی مکاشفه، فصل‌های یازده تا سیزده، هستیم؛ جایی که همهٔ ضدقهرمانانِ نبرد نهاییِ زمانِ امتحان در کشمکش عظیم را می‌یابیم؛ نبردی که در میدانِ جنگِ آسمانِ اول رخ می‌دهد. این ضدقهرمانان عبارت‌اند از صد و چهل و چهار هزار نفر و آن جماعت عظیم که به‌عنوان نیرویی ثانوی از بابل بیرون می‌آید، در برابر سازمان ملل متحد، کلیسای کاتولیک، ایالات متحده و خودِ شیطان. صد و چهل و چهار هزار نفر و آن جماعت عظیم، سپاه خدا هستند که پیام فرشتهٔ سوم را نمایندگی می‌کنند، و هر دو سوی این جنگ نیز با سپاهِ داوریِ خدا مواجه‌اند؛ سپاهی که نه به‌وسیلهٔ فرشتهٔ سوم، بلکه به‌وسیلهٔ وایِ سوم نمایانده می‌شود.

In order to identify certain characteristics that contributed to the murder of the Republican and Protestant horns in 2020, we are seeking to identify prophetic characteristics that occur in the battle of mankind in the first heaven, from the Sunday law until Michael stands up. In that history the entire world is forced to erect an image to the beast. That history is a repetition of the history of the United States from September 11, 2001, until the soon coming Sunday law, which divides those two parallel histories. As parallel histories they both represent a witness to the other history. What takes place in one of those histories, will also take place in the other history. It is the second history that is the focus of Revelation chapters twelve and thirteen, and we intend to understand the second witness, in order to shed prophetic light upon the first history, which is now almost finished.

به‌منظور شناسایی برخی ویژگی‌هایی که در قتلِ شاخ‌های جمهوری‌خواه و پروتستان در سال ۲۰۲۰ نقش داشتند، می‌کوشیم ویژگی‌های نبوی‌ای را که در نبردِ بشریت در آسمانِ اول، از قانون یکشنبه تا زمانی که میکائیل برمی‌خیزد، رخ می‌دهند شناسایی کنیم. در آن تاریخ، تمام جهان مجبور می‌شود تمثالی برای وحش برپا کند. آن تاریخ، تکرارِ تاریخِ ایالات متحده از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبه‌ای است که به‌زودی خواهد آمد و این دو تاریخِ موازی را از هم جدا می‌سازد. این دو، به‌عنوان تاریخ‌های موازی، هر یک شهادتی برای تاریخِ دیگر به‌شمار می‌آیند. آنچه در یکی از آن تاریخ‌ها روی می‌دهد، در تاریخِ دیگر نیز روی خواهد داد. این تاریخِ دوم است که کانونِ مکاشفه، فصل‌های دوازده و سیزده، می‌باشد، و قصد ما آن است که این شاهدِ دوم را درک کنیم تا نورِ نبوی بر تاریخِ نخست، که اکنون تقریباً به پایان رسیده است، بتابانیم.

The three powers that lead the world to Armageddon are represented in chapters twelve and thirteen. The dragon power is first mentioned.

سه قدرتی که جهان را به آرمگدون رهبری می‌کنند، در فصل‌های دوازده و سیزده به تصویر کشیده شده‌اند. نخست، قدرت اژدها ذکر می‌شود.

> And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. Revelation 12:3, 4.

> و نشانیِ شگرفِ دیگری در آسمان پدیدار شد؛ و اینک اژدهایی بزرگِ سرخ‌فام، که هفت سر و ده شاخ داشت، و بر سرهایش هفت تاج بود. و دُمِ او یک‌سومِ ستارگانِ آسمان را با خود کشید و آنان را بر زمین افکند؛ و اژدها در برابر آن زن که در شُرُفِ زایمان بود ایستاد، تا چون فرزندش زاده شود، او را ببلعد. مکاشفه 12:3، 4

Sister White informs us that the dragon in this chapter is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome. Both Satan and pagan Rome typify the United Nations. The beast’s ten horns represent the evil confederacy of ten kings in Revelation seventeen. Those ten kings are represented in Revelation seventeen, and they are there identified as the seventh kingdom of Bible prophecy. The beast is represented as having seven heads with seven crowns, marking it as the seventh kingdom of Bible prophecy. In Daniel two they are represented as spiritual Greece, and they are also Ahab in the testimony of Mount Carmel, and they are the ten enemies of Psalms eighty-three.

خواهر وایت به ما آگاه می‌سازد که اژدها در این باب، شیطان است؛ اما در معنایی ثانوی، رومِ بت‌پرست نیز هست. هم شیطان و هم رومِ بت‌پرست، نمونهٔ سازمان ملل متحد هستند. ده شاخِ وحش، نمایانگر اتحاد شریرانهٔ ده پادشاه در مکاشفه هفده است. آن ده پادشاه در مکاشفه هفده به تصویر کشیده شده‌اند، و در همان‌جا به‌عنوان هفتمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس معرفی می‌شوند. وحش دارای هفت سر با هفت تاج به تصویر کشیده شده است، که آن را به‌عنوان هفتمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس مشخص می‌سازد. در دانیال دو، ایشان به‌صورت یونانِ روحانی معرفی شده‌اند؛ همچنین در شهادتِ کوه کرمل، اخاب هستند؛ و نیز همان ده دشمنِ مزمور هشتاد و سه می‌باشند.

The second earthly power of the enemy mentioned in Revelation chapters twelve and thirteen, is the beast that comes out of the sea, who Sister White directly identifies as Catholicism.

دشمن کی دوسری زمینی قوت، جس کا ذکر مکاشفہ کے بارہویں اور تیرہویں ابواب میں کیا گیا ہے، وہ درندہ ہے جو سمندر سے نکلتا ہے، اور جسے سسٹر وائٹ براہِ راست کیتھولکیت کے طور پر متعین کرتی ہیں۔

> And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:1–3.

> اور میں سمندر کی ریت پر کھڑا ہوا، اور میں نے ایک حیوان کو سمندر میں سے نکلتے دیکھا، جس کے سات سر اور دس سینگ تھے، اور اس کے سینگوں پر دس تاج تھے، اور اس کے سروں پر کفر کا نام تھا۔ اور جو حیوان میں نے دیکھا وہ چیتے کی مانند تھا، اور اس کے پاؤں ریچھ کے پاؤں جیسے تھے، اور اس کا منہ شیر کے منہ کی مانند تھا؛ اور اژدہا نے اسے اپنی قدرت، اور اپنا تخت، اور بڑا اختیار دیا۔ اور میں نے اس کے سروں میں سے ایک کو گویا جان لیوا گھاؤ کھایا ہوا دیکھا؛ اور اس کا جان لیوا گھاؤ اچھا ہو گیا؛ اور ساری دنیا اس حیوان کے پیچھے حیران ہوئی۔ مکاشفہ 13:1–3۔

John was standing on the seashore in verse one, and he sees a beast rise from the sea, and thereafter, he sees a beast coming up out of the earth. Sister White identifies that the time in which John saw the two beasts was 1798, for that was the year the papacy was “robbed of its strength,” thus receiving a deadly wound that would ultimately be healed.

یوحنا در آیهٔ نخست بر ساحل دریا ایستاده بود و می‌بیند که وحشی از دریا برمی‌خیزد، و پس از آن، وحشی را می‌بیند که از زمین بالا می‌آید. خواهر وایت زمانی را که یوحنا این دو وحش را دید، سال ۱۷۹۸ مشخص می‌کند؛ زیرا آن سالی بود که پاپیّت «از قوّت خود محروم شد» و بدین‌سان زخمِ مهلکی دریافت کرد که سرانجام شفا می‌یافت.

> “At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

> «در زمانی که پاپیّت، پس از آنکه از نیروی خود محروم شده بود، ناگزیر گردید از جفا دست بردارد، یوحنا قدرتی تازه را دید که سر برمی‌آورد تا پژواکِ صدای اژدها باشد و همان کارِ بی‌رحمانه و کفرآمیز را ادامه دهد. این قدرت، که آخرین قدرتی است که علیه کلیسا و شریعتِ خدا جنگ خواهد کرد، به‌صورت حیوانی با شاخ‌هایی همچون برّه تصویر شده است. حیواناتی که پیش از آن آمده بودند، از دریا برآمده بودند؛ اما این یکی از زمین برآمد، که نمایانگرِ ظهورِ آرامِ آن ملتی است که آن را نمادین می‌سازد—ایالات متحده.» Signs of the Times، 8 فوریهٔ 1910.

John is looking backward into history when he sees the sea beast, which is the papacy. Looking forward in history, he sees the earth beast, which is the United States. This is why the beast from the sea is prophetically constructed as it is. Looking back from 1798, John first sees “seven heads and ten horns,” marking the point in history that three of the horns were plucked up to make room for the stout horn of the papacy, which spake great things.

یوحنا هنگامی که وحشِ دریا را، که همان پاپیّت است، می‌بیند، به گذشتهٔ تاریخ می‌نگرد. و چون به آیندهٔ تاریخ می‌نگرد، وحشِ زمین را می‌بیند که همان ایالات متحده است. از همین روست که وحشِ برخاسته از دریا از لحاظ نبوی بدان‌گونه تصویر شده است. یوحنا با نگریستن به گذشته از سال ۱۷۹۸، نخست «هفت سر و ده شاخ» را می‌بیند، و بدین‌سان آن نقطه از تاریخ را مشخص می‌سازد که در آن سه شاخ از جا کنده شدند تا برای شاخِ بزرگِ پاپیّت، که سخنان عظیم می‌گفت، جا باز شود.

> Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:19, 20.

> آنگاه خواهم دانست حقیقتِ حیوانِ چهارم را، که از همهٔ دیگران متفاوت بود، به‌غایت هولناک، که دندان‌هایش از آهن و چنگال‌هایش از برنج بود؛ که می‌بلعید، خرد می‌کرد، و با پاهای خود باقیمانده را پایمال می‌نمود؛ و نیز دربارهٔ ده شاخی که بر سرش بود، و آن شاخِ دیگر که برآمد و سه شاخ در برابرش افتادند؛ یعنی آن شاخی که چشمان داشت و دهانی که سخنان بسیار بزرگ می‌گفت، و منظرش از همگنانش استوارتر بود. دانیال ۷:۱۹، ۲۰

Before those three horns of the Heruli, Ostrogoths and Vandals were removed, pagan Rome was represented by “ten crowns.” Those ten crowns represent pagan Rome. Then John identifies the leopard of Greece, then the bear of Medo-Persia and then the lion of Babylon.

پیش از آن‌که آن سه شاخِ هِرولیان، استروگوت‌ها و وندال‌ها برطرف شوند، رومِ بت‌پرست با «ده تاج» نمایانده شده بود. آن ده تاج نمایانگر رومِ بت‌پرست است. سپس یوحنا پلنگِ یونان، آنگاه خرسِ ماد و پارس، و سپس شیرِ بابل را مشخص می‌کند.

> The first was like a lion, and had eagle’s wings: I beheld till the wings thereof were plucked, and it was lifted up from the earth, and made stand upon the feet as a man, and a man’s heart was given to it. And behold another beast, a second, like to a bear, and it raised up itself on one side, and it had three ribs in the mouth of it between the teeth of it: and they said thus unto it, Arise, devour much flesh. After this I beheld, and lo another, like a leopard, which had upon the back of it four wings of a fowl; the beast had also four heads; and dominion was given to it. Daniel 7:4–6.

> اولین همچون شیری بود و بال‌های عقاب داشت. نگریستم تا آنکه بال‌هایش کنده شد، و از زمین برداشته شد، و همچون انسان بر دو پا برپا گردانیده شد، و دلِ انسان به آن داده شد. و اینک حیوانی دیگر، دومین، مانند خرس، و آن بر یک جانب برخاست؛ و در دهانش، میان دندان‌هایش، سه دنده بود؛ و بدو چنین گفتند: برخیز و گوشت بسیار بخور. پس از این نگریستم، و اینک دیگری، مانند پلنگ، که بر پشت خود چهار بالِ پرنده داشت؛ و آن حیوان نیز چهار سر داشت؛ و سلطنت به آن داده شد. دانیال ۷:۴–۶.

There is not one element of Catholicism that is Christian, and the sea beast represents the combination of all the previous pagan kingdoms of Bible prophecy. The sea beast is represented in reverse historical order, for John is looking back into history. He first saw the power that was established when the three horns were removed—the papacy. Then he saw ten horns with ten crowns—pagan Rome. Then he saw the leopard—Greece. Then he saw the bear—Medo-Persia. Then he saw the lion—Babylon. The description of the sea beast consists of elements of each of the preceding pagan kingdoms, and the description establishes that the papacy is a conglomeration of every form of paganism that has existed in biblical history. There is not one element of Catholicism that is Christian. Anything that might appear as Christian in Catholicism is a counterfeit.

در کاتولیسیزم حتی یک عنصر نیز مسیحی نیست، و وحشِ برآمده از دریا نمایانگر ترکیبِ همهٔ پادشاهی‌های بت‌پرستانهٔ پیشینِ نبوتِ کتاب‌مقدس است. وحشِ دریا به ترتیبِ معکوسِ تاریخی به تصویر کشیده شده است، زیرا یوحنا به گذشتهٔ تاریخ می‌نگرد. او نخست آن قدرتی را دید که پس از برکنده شدنِ سه شاخ برقرار شد—پاپیّت. سپس ده شاخ با ده تاج را دید—رومِ بت‌پرست. آنگاه پلنگ را دید—یونان. سپس خرس را دید—ماد و پارس. سپس شیر را دید—بابل. توصیفِ وحشِ دریا از عناصری از هر یک از پادشاهی‌های بت‌پرستانهٔ پیشین تشکیل شده است، و این توصیف ثابت می‌کند که پاپیّت آمیزه‌ای از هر گونه بت‌پرستی‌ای است که در تاریخِ کتاب‌مقدس وجود داشته است. در کاتولیسیزم حتی یک عنصر نیز مسیحی نیست. هر آنچه در کاتولیسیزم ممکن است مسیحی به نظر آید، جعلی است.

At Mount Carmel, when Elijah did battle with Jezebel’s prophets and her apostate husband, Jezebel was back home in Samaria. The whore of Tyre is forgotten during the history of the earth beast with two horns. Jezebel is always hidden away, and in Revelation chapters twelve and thirteen the world wonders after her, but she is not portrayed as a marvel that is wondered after in the heavens, as is the United Nations, the United States and Satan. She is back in her command center of Samaria—the city of Rome.

در کوه کرمل، هنگامی که ایلیا با انبیای ایزابل و شوهر مرتد او به نبرد برخاست، ایزابل در سامره، در خانهٔ خویش، بود. فاحشهٔ صور در خلال تاریخِ وحشِ زمینیِ دوشاخ به فراموشی سپرده می‌شود. ایزابل همواره در نهان پنهان است، و در باب‌های دوازده و سیزدهِ مکاشفه جهان در پی او با شگفتی می‌رود، اما او در آسمان‌ها همچون شگفتی‌ای که مورد حیرت واقع شود به تصویر کشیده نمی‌شود، آن‌گونه که سازمان ملل متحد، ایالات متحده، و شیطان چنین‌اند. او در مرکز فرماندهی خود، یعنی سامره—شهر روم—بازگشته است.

The history of the earth beast is where the test of the image of the beast for the whole world is identified. That test takes place during the warfare of the first heaven. This is what we wish to consider at this point. I will substitute the United States for the word “he” in the verses we are now going to consider.

تاریخِ وحشِ زمینی همان‌جاست که آزمونِ صورتِ وحش برای تمامی جهان مشخص می‌شود. این آزمون در جریانِ جنگِ آسمانِ اول رخ می‌دهد. این همان چیزی است که اکنون مایلیم بدان بپردازیم. من در آیاتی که اکنون در نظر خواهیم گرفت، به‌جای واژهٔ «او»، «ایالات متحده» را قرار خواهم داد.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and the United States had two horns like a lamb, and the United States spake as a dragon. And the United States exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And the United States doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which the United States had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And the [United States] had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And the United States causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:11–17.

> اور من جانورِ دیگری را دیدم که از زمین برمی‌آمد؛ و ایالات متحده دو شاخ مانند برّه داشت، و ایالات متحده چون اژدها سخن می‌گفت. و ایالات متحده تمامی قدرتِ جانورِ نخستین را در حضورِ او به کار می‌بَرَد، و زمین و ساکنانِ آن را وامی‌دارد که جانورِ نخستین را، که زخمِ مهلکش شفا یافته بود، پرستش کنند. و ایالات متحده معجزاتِ عظیم به‌جا می‌آورد، چندان‌که در برابرِ دیدگانِ مردم، آتش را از آسمان بر زمین فرود می‌آورد؛ و ساکنانِ زمین را به‌وسیلهٔ آن معجزاتی که قدرت داشت در حضورِ جانور انجام دهد، فریب می‌دهد؛ و به ساکنانِ زمین می‌گوید که برای آن جانور، که زخمِ شمشیر داشت و زنده ماند، تصویری بسازند. و [ایالات متحده] قدرت یافت که به تصویرِ جانور جان ببخشد، تا تصویرِ جانور هم سخن بگوید و هم سبب شود هر که تصویرِ جانور را پرستش نکند، کشته شود. و ایالات متحده همه را، خرد و کلان، دولتمند و تهیدست، آزاد و بنده، بر آن می‌دارد که نشانی بر دستِ راستِ خود یا بر پیشانیِ خود بگیرند؛ و تا هیچ‌کس نتواند خرید و فروش کند، مگر آن‌که نشان، یا نامِ جانور، یا عددِ نامِ او را داشته باشد. مکاشفه ۱۳:‏۱۱–۱۷.

In Revelation chapter thirteen, the dragon of pagan Rome gave the papacy three things as it placed the papacy on the throne of the earth.

در مکاشفه، باب سیزدهم، اژدهای رومِ بت‌پرست، هنگامی که پاپیّت را بر تختِ زمین نشاند، سه چیز به آن بخشید.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> و آن وحشی که دیدم، مانند پلنگ بود، و پاهایش چون پاهای خرس، و دهانش چون دهان شیر؛ و اژدها قدرت خویش، و تخت خود، و اقتداری عظیم به او بخشید. مکاشفه ۱۳:۲

The ten kings who represent pagan Rome (France being the premier king of the ten as represented by Ahab) gave the papacy three things: power, seat and authority. When the emperor Constantine moved the capital from the city of Rome in the west, unto the east and made Constantinople the new capital of the Roman Empire in the year 330, pagan Rome then gave the church of Rome its “seat.”

ده پادشاهی که نمایندۀ رومِ بت‌پرست هستند (که فرانسه، چنان‌که در اخاب نمایان شده، پادشاه برجستۀ آن ده است) سه چیز به پاپیّت دادند: قدرت، کرسی و اقتدار. هنگامی که امپراتور کنستانتین در سال ۳۳۰ میلادی پایتخت را از شهر روم در غرب به شرق منتقل کرد و قسطنطنیه را پایتخت جدید امپراتوری روم ساخت، رومِ بت‌پرست آنگاه «کرسی» خود را به کلیسای روم داد.

When Clovis, king of the Franks (France), converted to Catholicism and began to war against the powers that had been resisting the rise of the papacy to the throne of the earth in the year 496, pagan Rome then gave the papacy its “power.”

هنگامی که کلوویس، پادشاه فرانک‌ها (فرانسه)، به کاتولیسیسم گروید و در سال ۴۹۶ جنگ با قدرت‌هایی را آغاز کرد که در برابر برآمدن پاپیّت به تختِ زمین مقاومت کرده بودند، رومِ بت‌پرست آنگاه «قدرت» خود را به پاپیّت بخشید.

In 533, Justinian made a decree which identified the Roman church as both the head of all churches, and also as the corrector of heretics. At that point, the authority of pagan Rome had been given to the papacy.

در سال ۵۳۳، یوستی‌نیان فرمانی صادر کرد که کلیسای روم را هم سرِ همهٔ کلیساها معرفی می‌کرد و هم اصلاح‌کنندهٔ بدعت‌گذاران. در آن زمان، اقتدار رومِ بت‌پرست به پاپیّت واگذار شده بود.

In verse twelve, “the [United States] exerciseth all the power of the first beast before him.” The power that was exercised by the papacy is represented by Clovis, who dedicated his military and economic might unto the papacy. This is why Catholicism calls Clovis “the first born of the Catholic church,” and France the “eldest daughter of the Catholic church.” The United States will do the same dirty work for the papacy that Clovis began in 496.

در آیهٔ دوازدهم، «آن [ایالات متحده] تمام قدرتِ وحشِ نخست را در حضور او به کار می‌برد.» قدرتی که از سوی پاپیّت اعمال شد، به‌وسیلهٔ کلوویس به تصویر کشیده شده است، که توان نظامی و اقتصادی خود را وقف پاپیّت نمود. از همین روست که کاتولیسیسم، کلوویس را «نخست‌زادهٔ کلیسای کاتولیک» و فرانسه را «دختر ارشدِ کلیسای کاتولیک» می‌خواند. ایالات متحده همان کار آلوده‌ای را برای پاپیّت انجام خواهد داد که کلوویس در سال ۴۹۶ آغاز کرد.

The power of the United States will be employed to cause “the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed.” The United States will employ its military and economic strength to cause the entire world to accept Sunday as a day of rest. The whore of Tyre will first commit fornication with the earth beast at the soon coming Sunday law, and then she will go forth and commit fornication with all the other kings of the earth.

قدرت ایالات متحده به کار گرفته خواهد شد تا «زمین و ساکنان آن را وادارد که وحش نخست را، که زخمِ مهلکش شفا یافته بود، پرستش کنند.» ایالات متحده از توان نظامی و اقتصادی خود استفاده خواهد کرد تا سراسر جهان را وادار سازد که یکشنبه را به‌عنوان روز استراحت بپذیرد. فاحشهٔ صور نخست در قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد، با وحشِ زمین زنا خواهد کرد، و سپس بیرون خواهد رفت و با همهٔ پادشاهان دیگرِ زمین زنا خواهد نمود.

In verse thirteen, “the [United States] doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men.” Fire represents an unholy message. Tongues of fire on the day of Pentecost represented a holy message that was accompanied with the ability to convey that message to the entire world. The fire that is brought down out of heaven by the United States will also impact every nation, and every tongue.

در آیهٔ سیزدهم، «[ایالات متحدهٔ آمریکا] معجزات عظیم می‌نماید، چندان که آتش را از آسمان بر زمین در نظر مردمان فرود می‌آورد.» آتش نمایانگر پیامی نامقدس است. زبان‌های آتشین در روز پنطیکاست نمایانگر پیامی مقدس بودند که با توانایی رساندن آن پیام به تمامی جهان همراه بود. آتشی که ایالات متحدهٔ آمریکا از آسمان فرو می‌آورد نیز بر هر ملت و هر زبان تأثیر خواهد گذاشت.

In verse fourteen, the United States deceives “them that dwell on the earth by the means of those miracles which the [United States] had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.” The deception that is employed to deceive the world by the United States is represented by the fire that came down from heaven in the previous verse. The fire from heaven produces miracles that are employed by the United States to command the world to establish a one-world government that consists of the combination of church and state with the church in control of the relationship.

در آیهٔ چهاردهم، ایالات متحده «ساکنان زمین را به‌وسیلهٔ آن معجزاتی که [ایالات متحده] قدرت داشت در حضور وحش انجام دهد، فریب می‌دهد؛ و به ساکنان زمین می‌گوید که برای آن وحش که زخمِ شمشیر داشت و زنده ماند، تمثالی بسازند.» فریبی که ایالات متحده برای گمراه ساختن جهان به کار می‌برد، به‌وسیلهٔ آتشی که در آیهٔ پیشین از آسمان فرود آمد، به تصویر کشیده شده است. آن آتش از آسمان معجزاتی پدید می‌آورد که ایالات متحده از آنها بهره می‌گیرد تا جهان را فرمان دهد که حکومتی واحد برای سراسر جهان برپا سازد؛ حکومتی که از پیوند کلیسا و دولت تشکیل شده باشد، با این شرط که کلیسا بر این رابطه حاکم باشد.

This is what the relationship of Ahab and Jezebel represented when Elijah was raised up. Elijah’s battle at Mount Carmel was fulfilled in the beginning of the United States during the movement of the first angel from 1840 to 1844, for the purpose of distinguishing the true prophet of Protestantism from all of the false prophets of Protestantism.

این همان چیزی است که رابطهٔ اخاب و ایزابل، هنگامی که ایلیا برانگیخته شد، نمایندگی می‌کرد. نبرد ایلیا بر کوه کرمل در آغاز ایالات متحده، در خلال جنبش فرشتهٔ اول از 1840 تا 1844، به‌منظور تمییز دادن نبیِ راستینِ پروتستانیسم از همهٔ انبیای کاذبِ پروتستانیسم، به تحقق رسید.

It is fulfilled again at the ending of the United States, during the test of the formation of the image of the beast that began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law.

این بار دیگر در پایان ایالات متحده، در خلال آزمونِ تشکیلِ تصویرِ وحش که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و با قانون یکشنبه‌ایِ قریب‌الوقوع به پایان می‌رسد، تحقق می‌یابد.

Elijah’s perfect fulfillment takes place before the great and dreadful day of the Lord, which is the seven last plagues. Therefore, Mount Carmel, Elijah, Ahab and Jezebel are represented in the work of the United States forcing planet earth to accept the one-world government of the United Nations that is ruled over by the Catholic Church. The United States accomplishes this act through its military might, its economic strength and the corrupted hypnotic communications that it directs and controls, represented by what is called the “information super highway” of the worldwide web.

تکمیل کامل ایلیا پیش از روز عظیم و هولناک خداوند واقع می‌شود، که همان هفت بلای آخر است. بنابراین، کوه کرمل، ایلیا، اخاب و ایزابل در عمل ایالات متحده بازنمود می‌یابند؛ آن‌گاه که زمین را وادار می‌سازد حکومت واحد جهانیِ سازمان ملل متحد را، که تحت سلطهٔ کلیسای کاتولیک است، بپذیرد. ایالات متحده این اقدام را از طریق قدرت نظامی خود، توان اقتصادی خود، و ارتباطات فاسد و مسحورکننده‌ای که هدایت و کنترل می‌کند به انجام می‌رساند؛ همان چیزی که «بزرگراه ابر اطلاعاتی» شبکهٔ جهانی وب نامیده می‌شود.

In verse fifteen, we are informed that “the [United States] had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed.” The threat of death by the military might of the United States, then representing the premier king of the United Nations, empowers the one-world government of the United Nations to speak. The action of speaking is accomplished through a legislative and judicial authority. The legislative branch of the United Nations is in New York and the judicial branch of the United Nations is in The Hague, Netherlands. The Hague represents the Old World and New York the New World. Both the United States and the Netherlands have past histories where they stood out as premier defenders of liberty and freedom, but both end their respective histories—speaking as a dragon.

در آیهٔ پانزدهم به ما گفته می‌شود که «[ایالات متحده] قدرت داشت که به تصویرِ وحش حیات ببخشد، تا تصویرِ وحش هم سخن بگوید و هم باعث شود هر که تصویرِ وحش را پرستش نکند، کشته شود.» بنابراین، تهدیدِ مرگ به‌وسیلهٔ قدرتِ نظامیِ ایالات متحده، که در آن هنگام نمایندهٔ پادشاهِ برترِ سازمانِ مللِ متحد بود، به حکومتِ تک‌جهانیِ سازمانِ مللِ متحد قدرت می‌بخشد تا سخن بگوید. عملِ سخن گفتن از طریقِ اقتدارِ قانون‌گذاری و قضایی انجام می‌شود. شاخهٔ قانون‌گذاریِ سازمانِ مللِ متحد در نیویورک است و شاخهٔ قضاییِ سازمانِ مللِ متحد در لاهه، هلند. لاهه نمایانگرِ جهانِ قدیم است و نیویورک نمایانگرِ جهانِ جدید. هم ایالات متحده و هم هلند در گذشته تاریخ‌هایی داشته‌اند که در آن‌ها به‌عنوان مدافعانِ برجستهٔ آزادی و رهایی ممتاز بودند، اما هر دو تاریخ‌های respective خود را این‌گونه به پایان می‌برند—در حالی که چون اژدها سخن می‌گویند.

> “As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. . .. and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.

> «چون سبت در سراسر عالم مسیحیت به نقطهٔ ویژهٔ مناقشه بدل شده است، و مقامات دینی و مدنی برای تحمیل نگاه‌داشتِ یکشنبه با یکدیگر متحد شده‌اند، امتناعِ پیگیرِ اقلیتی کوچک از تسلیم شدن به خواستِ عامه، آنان را هدفِ نفرتِ همگانی خواهد ساخت.... و سرانجام فرمانی بر ضد کسانی صادر خواهد شد که سبتِ فرمانِ چهارم را مقدس می‌شمارند، و ایشان را مستحقِ سخت‌ترین مجازات اعلام خواهد کرد و به مردم اجازه خواهد داد که پس از مدتی معین آنان را به قتل برسانند. کاتولیسیزم در جهانِ قدیم و پروتستانیسمِ مرتد در جهانِ جدید، نسبت به کسانی که همهٔ فرایضِ الهی را گرامی می‌دارند، مسیری مشابه در پیش خواهند گرفت. »

> “The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress described by the prophet as the time of Jacob’s trouble.” The Great Controversy, 615, 616.

> «قومِ خدا آنگاه در همان صحنه‌های مصیبت و تنگی فرو خواهند رفت که نبی آن را زمانِ تنگیِ یعقوب توصیف کرده است.» جدال عظیم، ۶۱۵، ۶۱۶.

In verse sixteen and seventeen, after the image of the beast has been set up and empowered to speak, the “[United States] causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.”

در آیات شانزده و هفده، پس از آنکه تصویرِ وحش برپا شده و قدرتِ سخن گفتن یافته است، «[ایالات متحده] همه را، از کوچک و بزرگ، دولتمند و فقیر، آزاد و غلام، بر آن می‌دارد که نشانی بر دستِ راستِ خود یا بر پیشانیِ خویش بپذیرند؛ و اینکه هیچ‌کس نتواند خرید و فروش کند، جز آنکه آن نشان، یا نامِ وحش، یا عددِ نامِ او را داشته باشد.»

The formation of the image of the beast is the test that precedes the test of the mark of the beast. If we do not pass the test that is represented by the formation of the image of the beast, we will fail the test of the mark of the beast. They are two different tests, and they are two different types of tests.

تشکیلِ شبیه وحش، آزمونی است که پیش از آزمونِ نشانِ وحش قرار دارد. اگر از آزمونی که با تشکیلِ شبیه وحش نمایانده می‌شود سربلند بیرون نیاییم، در آزمونِ نشانِ وحش شکست خواهیم خورد. این‌ها دو آزمونِ متفاوت‌اند، و دو نوعِ متفاوت از آزمون نیز هستند.

The formation of the image of the beast that began on September 11, 2001, is the prophetic warning that the close of probation is about to take place. It is the Elijah message that identifies that Mount Carmel is on the near horizon, and that God’s people need to secure the oil of character, the oil of the Holy Spirit and the oil of the message of the Midnight Cry before the final call is made. They need to awaken, so that when Elijah asks them, “How long halt ye between two opinions?”—they will not be speechless, for to be speechless then is to receive the mark of the beast. The image of the beast test represents the work of understanding the message that announces the close of the judgment, just as the message of the Millerites announced the opening of the judgment.

تشکیلِ تصویرِ وحش که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، هشدارِ نبویِ این است که پایانِ مهلتِ آزمون در شُرُفِ وقوع است. این همان پیامِ ایلیا است که نشان می‌دهد کوه کرمل در افقِ نزدیک قرار دارد، و اینکه قومِ خدا باید پیش از آنکه ندای نهایی داده شود، روغنِ منش، روغنِ روح‌القدس، و روغنِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب را فراهم سازند. آنان باید بیدار شوند، تا هنگامی که ایلیا از ایشان می‌پرسد: «تا به کی میان دو عقیده مردّد خواهید بود؟»—بی‌پاسخ نمانند، زیرا بی‌پاسخ ماندن در آن هنگام، به معنای دریافتِ نشانِ وحش است. آزمونِ تصویرِ وحش بیانگرِ کارِ فهمیدنِ پیامی است که پایانِ داوری را اعلام می‌کند، همان‌گونه که پیامِ میلری‌ها آغازِ داوری را اعلام کرد.

The mark of the beast test, involves no choice, for it contains no element of probationary time. It is a point in time, not a period of time. It is a crisis, and therefore it is a litmus test that will identify the character of those Israelites that have been summoned to Mount Carmel by Ahab at the Sunday law. They will then demonstrate the character that they have developed during the previous period of time, prophetically called the image of the beast test.

نشانِ وحش کی آزمائش میں کوئی اختیار شامل نہیں ہوتا، کیونکہ اس میں مہلتِ آزمائش کا کوئی عنصر موجود نہیں ہوتا۔ یہ ایک معین لمحہ ہوتا ہے، کوئی مدت نہیں۔ یہ ایک بحران ہے، اور اسی لیے یہ ایک فیصلہ کن کسوٹی ہے جو ان اسرائیلیوں کے کردار کو ظاہر کرے گی جنہیں اتوار کے قانون کے وقت اخی اب نے کوہِ کرمل پر بلایا ہے۔ وہ پھر اس کردار کا اظہار کریں گے جو انہوں نے اس سے پہلے کے عرصۂ وقت میں، جسے نبوتی طور پر شبیہِ وحش کی آزمائش کہا جاتا ہے، تشکیل دیا تھا۔

> Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.) Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end; While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. Hebrews 3:7–15.

> لهٰذا، چنان‌که روح‌القدس می‌فرماید: «امروز، اگر آواز او را بشنوید، دل‌های خود را سخت مسازید، چنان‌که در وقتِ اغوا، در روزِ آزمایش در بیابان؛ آن‌گاه که پدران شما مرا آزمودند، مرا امتحان کردند، و اعمال مرا چهل سال دیدند. ازاین‌رو از آن نسل اندوهگین شدم و گفتم: ایشان پیوسته در دل خود گمراه می‌شوند، و راه‌های مرا نشناخته‌اند. پس در خشم خود قسم خوردم که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.» ای برادران، باخبر باشید مبادا در کسی از شما دلِ شریرِ بی‌ایمانی باشد، به‌گونه‌ای که از خدای زنده روی‌گردان شود. بلکه هر روز یکدیگر را نصیحت کنید، مادام که «امروز» نامیده می‌شود، مبادا کسی از شما به فریبندگیِ گناه سخت‌دل گردد. زیرا اگر ابتدای اطمینان خود را تا به آخر استوار نگاه داریم، در مسیح شریک گردیده‌ایم؛ تا وقتی که گفته می‌شود: «امروز، اگر آواز او را بشنوید، دل‌های خود را سخت مسازید، چنان‌که در وقتِ اغوا.» عبرانیان ۳:‏۷–۱۵.

Back to Articles