Article

# Rome Establishes the Vision - Number Sixteen

رومی رویت کو قائم کرتی ہے — نمبر سولہ

The Final Test: Understanding the Symbolism of Rome and the Triple Application of Prophecy

آزمون نهایی: درک نمادگرایی روم و کاربرد سه‌گانهٔ نبوت

Author

Jeff Pippenger

Published

September 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Those on the wrong side of this final controversy of the symbol of Rome lean upon a flawed application of a triple application of prophecy as they suggest that the three Rome’s are defined by the three Sunday laws of the years 321, 538 and the soon-coming Sunday law in the United States. In doing so they place an incorrect slant upon the rule and the prophetic history they select, as was also done in the controversy over the four insects of Joel. The four generations followed by four devouring insects in the first six verses of Joel address how God’s people are progressively decimated over four generations, and that the decimation was accomplished by Adventism’s acceptance of the theology of Rome and apostate Protestantism.

آنان که در سوی نادرستِ این مناقشۀ نهاییِ مربوط به نمادِ روم قرار دارند، بر به‌کارگیریِ معیوبی از یک کاربستِ سه‌گانۀ نبوت تکیه می‌کنند؛ بدین‌سان که ادعا می‌نمایند سه روم به‌وسیلۀ سه قانونِ یکشنبه در سال‌های ۳۲۱، ۵۳۸، و قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحدۀ آمریکا خواهد آمد، تعریف می‌شوند. با این کار، آنان بر قاعده و نیز بر تاریخِ نبوی‌ای که برمی‌گزینند، جهتی نادرست تحمیل می‌کنند؛ همان‌گونه که در مناقشه بر سرِ چهار حشرۀ یوئیل نیز چنین شد. چهار نسل که در شش آیۀ نخستِ یوئیل با چهار حشرۀ بلعنده دنبال می‌شوند، بیانگر آن است که قومِ خدا چگونه در طی چهار نسل به‌تدریج تارومار می‌شوند، و این تاروماری به‌واسطۀ پذیرشِ الهیاتِ روم و پروتستانیسمِ مرتد از سوی ادونتیسم تحقق یافت.

In the current controversy those who attempt to employ the Sunday law to define the three Rome’s, avoid the truth that there are actually four Sunday laws that are identified in God’s prophetic Word, and that the year 321 represents the soon-coming Sunday law in the United States, and the Sunday law of 538 typifies the Sunday law which is enforced upon all the nations of the world. Four Sunday laws does not identify three Sunday laws, especially when the third manifestation in a triple application of prophecy represents the final fulfillment. The soon-coming Sunday law in the United States is not the final Sunday law, it actually marks the beginning of a series of Sunday laws as each nation on the globe progressively accepts the mark of papal authority.

در مناقشهٔ کنونی، کسانی که می‌کوشند از قانون یکشنبه برای تعریف سه روم استفاده کنند، از این حقیقت چشم می‌پوشند که در واقع چهار قانون یکشنبه وجود دارد که در کلام نبوی خدا شناسایی شده‌اند، و این‌که سال ۳۲۱ نمایانگر قانون یکشنبه‌ای است که به‌زودی در ایالات متحده پدید خواهد آمد، و قانون یکشنبهٔ ۵۳۸ نمونهٔ قانون یکشنبه‌ای است که بر تمامی ملل جهان تحمیل می‌شود. چهار قانون یکشنبه، سه قانون یکشنبه را مشخص نمی‌سازد، به‌ویژه هنگامی که سومین ظهور در یک کاربرد سه‌گانهٔ نبوت، نمایانگر تحقق نهایی باشد. قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحده پدید خواهد آمد، قانون یکشنبهٔ نهایی نیست؛ بلکه در واقع آغاز سلسله‌ای از قوانین یکشنبه را نشان می‌دهد، زیرا هر ملت بر روی کرهٔ زمین به‌تدریج نشان اقتدار پاپی را می‌پذیرد.

Those who were awakened in July, 2023, are required to understand that the prophetic test that confronts them occurs during the outpouring of the Holy Spirit, and that during that outpouring one class is receiving the “oil,” and the other class is receiving “strong delusion.” The primary representation of those who receive strong delusion is represented in the very chapter where the expression strong delusion is located, and in that chapter the truth that is either loved or rejected is the truth which defines the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome.

کسانی که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ بیدار شدند، لازم است دریابند که آزمون نبوی‌ای که با آن روبه‌رو می‌شوند، در خلال ریزش روح‌القدس رخ می‌دهد، و این‌که در طی آن ریزش، یک گروه «روغن» را دریافت می‌کند، و گروه دیگر «ضلالتِ شدید» را. نمود اصلیِ کسانی که ضلالت شدید را دریافت می‌کنند، در همان فصلی به تصویر کشیده شده است که تعبیر «ضلالت شدید» در آن قرار دارد؛ و در آن فصل، حقیقتی که یا محبت می‌شود یا رد می‌گردد، همان حقیقتی است که رابطهٔ نبوی میان رومِ مشرک و رومِ پاپی را تعریف می‌کند.

The prophetic relationship between 321 and 538 is shown by the prophetic relationship between the church of Pergamos and the church of Thyatira. In the last days, pagan Rome, represented by 321 and Pergamos, is a symbol of the United States, and papal Rome, represented by 538 and Thyatira, is a symbol of Modern Rome.

رابطهٔ نبوی میان ۳۲۱ و ۵۳۸ به‌واسطهٔ رابطهٔ نبوی میان کلیسای پرغامس و کلیسای طیاتیرا آشکار می‌شود. در ایام آخر، رومِ بت‌پرست، که با ۳۲۱ و پرغامس نمایانده شده است، نمادی از ایالات متحده است؛ و رومِ پاپی، که با ۵۳۸ و طیاتیرا نمایانده شده است، نمادی از رومِ مدرن است.

The first Rome of 321 was a singular power state, and the second Rome of 538 was a dual power representing a combination of church and state with the church in control of the relationship. The third and final Rome, which is modern Rome, is a threefold power that consists of the dragon, the beast and the false prophet.

رومِ نخستِ سال 321 یک دولتِ قدرتِ یگانه بود، و رومِ دومِ سال 538 قدرتی دوگانه بود که ترکیبی از کلیسا و دولت را نمایندگی می‌کرد، با این‌که کلیسا بر این رابطه تسلط داشت. رومِ سوم و نهایی، که رومِ معاصر است، قدرتی سه‌گانه است که از اژدها، وحش، و نبیِ کاذب تشکیل شده است.

Paul taught that to not understand the prophetic and historic relationship of pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast) was to manifest a hatred of the truth which brought about strong delusion. All the prophets, including Paul were more specifically addressing the last days, so the relationship between the two powers in Paul’s history represents the relationship between the three powers of Modern Rome in the last days. To reject the prophetic relationship that “forms” the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet in the last days is to secure strong delusion for yourself.

پولس تعلیم داد که نفهمیدنِ رابطۀ نبوی و تاریخیِ رومِ بت‌پرست (اژدها) و رومِ پاپی (وحش)، به‌منزلۀ اظهارِ نفرت از حقیقت است؛ همان نفرتی که موجبِ گمراهیِ شدید می‌گردد. همۀ انبیا، از جمله پولس، به‌گونه‌ای مشخص‌تر ایام آخر را مورد خطاب قرار می‌دادند؛ ازاین‌رو، رابطۀ میان آن دو قدرت در تاریخِ مورد نظرِ پولس، نمایانگرِ رابطۀ میان سه قدرتِ رومِ مدرن در ایام آخر است. رد کردنِ رابطۀ نبوی‌ای که در ایام آخر اتحادِ سه‌گانۀ اژدها، وحش و نبیِ کاذب را «شکل می‌دهد»، به این معناست که برای خود گمراهیِ شدید را تضمین کرده‌اید.

Uriah Smith’s private interpretation of the king of the north represented a “cause” that produced an “effect.” But the class that is on the wrong side of the controversies about Rome is specifically identified as being unable to reason from cause to effect. Smith did not see that his flawed application of the king of the north would produce a prophetic platform which would lead him to also misrepresent the sixth plague, where there is a warning to keep or lose the garment of Christ’s righteousness.

تعبیر شخصی اوریا اسمیت از پادشاه شمال، «علّتی» را نمایندگی می‌کرد که «معلولی» پدید آورد. اما گروهی که در سوی نادرستِ مجادلات مربوط به روم قرار دارند، به‌طور مشخص چنین معرفی شده‌اند که قادر نیستند از علت به معلول استدلال کنند. اسمیت درنیافت که به‌کاربست معیوب او از پادشاه شمال، بستری نبوی پدید خواهد آورد که او را به این نیز خواهد کشانید که بلای ششم را به‌نادرستی بازنمایی کند؛ جایی که در آن هشداری وجود دارد مبنی بر اینکه جامهٔ پارساییِ مسیح را نگاه دارد یا از دست بدهد.

As with Paul’s emphasis in 2 Thessalonians, John in chapter sixteen of Revelation and the sixth plague emphasizes the necessity of understanding who the three powers who lead the world to Armageddon are. Smith’s flawed application of the king of the north provides witness to an inability to rightly apply types and antitypes.

همان‌گونه که تأکید پولس در ۲ تسالونیکیان است، یوحنا نیز در باب شانزدهم مکاشفه و در بلای ششم بر ضرورتِ شناختِ این امر تأکید می‌ورزد که آن سه قدرتی که جهان را به سوی هارمجدون رهبری می‌کنند چه کسانی هستند. کاربرد نادرست اسمیت از پادشاه شمال، گواهی بر ناتوانی او در به‌کارگیری صحیحِ نمونه‌ها و پادنمونه‌ها فراهم می‌آورد.

Smith could not, or would not, apply the principle so strongly set forth in the writings of Paul that the literal before the time-period of the cross represented the spiritual after the time-period of the cross. When this principle is carefully and correctly followed it is easily demonstrated that the “king of the north” is one of many symbols that represent the spiritual “king of the north” in the last days. Seventh-day Adventists above any other people should know that one of the primary structures that prophecy is based upon is the controversy between Christ and Satan. Christ is the true King of the north, and Satan has been attempting to manifest himself as the counterfeit king of the north.

اسمیت نتوانست، یا نخواست، آن اصلی را که در نوشته‌های پولُس با چنان قوّتی بیان شده است به کار بندد؛ اصلی که بر اساس آن، امرِ تحت‌اللفظی پیش از دورهٔ زمانیِ صلیب، نمایانگرِ امرِ روحانی پس از دورهٔ زمانیِ صلیب بود. هنگامی که این اصل با دقت و به‌درستی پی گرفته شود، به‌آسانی می‌توان نشان داد که «پادشاه شمال» یکی از نمادهای بسیاری است که «پادشاه شمالِ» روحانی را در ایام آخر بازنمایی می‌کنند. ادونتیست‌های روز هفتم، بیش از هر قومِ دیگر، باید بدانند که یکی از ساختارهای بنیادی‌ای که نبوت بر آن استوار است، منازعهٔ میان مسیح و شیطان است. مسیح پادشاهِ حقیقیِ شمال است، و شیطان در پی آن بوده است که خود را به‌عنوانِ پادشاهِ جعلیِ شمال ظاهر سازد.

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalms 48:1–3.

> مزموری و سرودی برای پسران قورح. خداوند بزرگ است و در شهر خدای ما، در کوه قدس او، بسیار ستوده است. کوه صهیون، در کرانه‌های شمال، شهرِ پادشاه عظیم، به زیباییِ جایگاه، شادیِ تمامیِ زمین است. خدا در قصرهای آن به‌عنوان پناهگاه شناخته شده است. مزامیر ۴۸:‏۱–۳.

Satan’s efforts to counterfeit the true King of the north, includes employing the pope of Rome as his earthly representative. Satan is antichrist, and so is the pope of Rome, who is Satan’s proxy in his work of deception.

تلاش‌های شیطان برای جعل پادشاه حقیقی شمال، شامل به‌کار گرفتن پاپ روم به‌عنوان نمایندهٔ زمینیِ اوست. شیطان ضدّمسیح است، و پاپ روم نیز چنین است؛ او وکیلِ شیطان در کارِ فریبِ اوست.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> «برای به‌دست آوردن منافع و افتخارات دنیوی، کلیسا به سوی جلب التفات و حمایت بزرگان زمین سوق داده شد؛ و بدین‌سان، چون مسیح را رد کرده بود، بر آن داشته شد که اطاعت و وفاداری خود را به نمایندهٔ شیطان—اسقف روم—تسلیم کند.» جدال عظیم، 50.

In the breakup of Alexander the Great’s kingdom, Seleucus Nicator became the first king of the north in the history represented in Daniel chapter eleven. His father, Antiochus, had been an influential leader in Alexander’s kingdom, and his son, Seleucus, was made the satrap of Babylon. A “satrap” is a governor, and when Seleucus had secured three of the four geographical areas that Alexander’s kingdom divided into, he became the king of the north.

در تجزیهٔ پادشاهی اسکندرِ کبیر، سلوکوس نیکاتور در تاریخی که در فصل یازدهم دانیال به تصویر کشیده شده است، نخستین پادشاهِ شمال گردید. پدر او، آنتیوخوس، در پادشاهی اسکندر رهبری بانفوذ بود، و پسرش، سلوکوس، به ساتراپِ بابل منصوب شد. «ساتراپ» به معنای حاکم است، و هنگامی که سلوکوس سه ناحیه از چهار ناحیهٔ جغرافیایی‌ای را که پادشاهی اسکندر به آن‌ها تقسیم شده بود تثبیت کرد، پادشاهِ شمال شد.

Smith’s private interpretation and avoidance of grammatical rules led him to assume the final powers that made up Satan’s confederacy of evil in the last days were represented in prophecy as literal powers, not spiritual powers. Thus, he could not see that Seleucus Nicator as the first king of the north, the governor of Babylon, would of prophetic necessity represent the final spiritual king of the north who was the power that controlled modern spiritual Babylon.

تفسیرِ شخصیِ اسمیت و پرهیز او از قواعد دستوری، وی را بر آن داشت که بپندارد قدرت‌های نهایی‌ای که در ایام آخر کنفدراسیون شرارتِ شیطان را تشکیل می‌دادند، در نبوت به‌صورت قدرت‌های لفظیِ واقعی نمایان شده‌اند، نه قدرت‌های روحانی. ازاین‌رو، او نمی‌توانست دریابد که سلوکوس نیکاتور، به‌عنوان نخستین پادشاه شمال، حاکمِ بابل، به ضرورتِ نبوی نمایندهٔ پادشاه روحانیِ نهاییِ شمال بود؛ همان قدرتی که بابلِ روحانیِ معاصر را تحت سیطرهٔ خود داشت.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:1-6.

> اور اُن سات فرشتوں میں سے ایک، جن کے پاس سات پیالے تھے، آیا اور مجھ سے کلام کرتے ہوئے بولا، یہاں آ؛ میں تجھے اُس بڑی کسبی کی عدالت دکھاؤں گا جو بہت سے پانیوں پر بیٹھی ہے؛ جس کے ساتھ زمین کے بادشاہوں نے حرام کاری کی، اور زمین کے باشندے اُس کی حرام کاری کی مَے سے متوالے کیے گئے۔ پھر وہ مجھے رُوح میں بیابان میں لے گیا؛ اور میں نے ایک عورت کو ایک ارغوانی رنگ کے درندے پر بیٹھے دیکھا، جو کفر کے ناموں سے بھرا ہوا تھا، اور اُس کے سات سر اور دس سینگ تھے۔ اور وہ عورت ارغوانی اور سُرخ لباس پہنے ہوئے تھی، اور سونے اور قیمتی پتھروں اور موتیوں سے آراستہ تھی، اور اُس کے ہاتھ میں سونے کا ایک پیالہ تھا جو مکروہات اور اُس کی حرام کاری کی ناپاکی سے بھرا ہوا تھا۔ اور اُس کی پیشانی پر ایک نام لکھا ہوا تھا، راز، بابلِ عظیم، کسبیوں اور زمین کی مکروہات کی ماں۔ اور میں نے اُس عورت کو مقدسوں کے خون سے، اور یسوع کے شہیدوں کے خون سے، متوالی دیکھا؛ اور جب میں نے اُسے دیکھا تو نہایت حیران ہوا۔ مکاشفہ 17:1-6۔

The power that governs Babylon in the last days is the papal church, and she is therefore also the spiritual king of the north.

قدرتی که در ایام آخر بر بابِل حکومت می‌کند، کلیسای پاپی است، و ازاین‌رو او همچنین پادشاه روحانی شمال است.

> “The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4-6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome. The purple and scarlet color, the gold and precious stones and pearls, vividly picture the magnificence and more than kingly pomp affected by the haughty see of Rome. And no other power could be so truly declared ‘drunken with the blood of the saints’ as that church which has so cruelly persecuted the followers of Christ. Babylon is also charged with the sin of unlawful connection with ‘the kings of the earth.’ It was by departure from the Lord, and alliance with the heathen, that the Jewish church became a harlot; and Rome, corrupting herself in like manner by seeking the support of worldly powers, receives a like condemnation.” The Great Controversy, 382.

> “مکاشفه 17 کی عورت (بابل) کو یوں بیان کیا گیا ہے کہ وہ ‘ارغوانی اور سُرخ رنگ کے لباس میں ملبّس تھی، اور سونے اور قیمتی پتھروں اور موتیوں سے آراستہ تھی، اور اُس کے ہاتھ میں سونے کا ایک پیالہ تھا جو مکروہات اور اُس کی ناپاکی سے بھرا ہوا تھا: …اور اُس کے ماتھے پر ایک نام لکھا ہوا تھا، راز، بابلِ عظیم، کسبیوں کی ماں۔’ نبی کہتا ہے: ‘میں نے اُس عورت کو مقدسوں کے خون اور یسوع کے شہیدوں کے خون سے متوالا دیکھا۔’ مزید یہ بھی اعلان کیا گیا ہے کہ بابل ‘وہ بڑا شہر ہے، جو زمین کے بادشاہوں پر حکومت کرتا ہے۔’ مکاشفہ 17:4-6، 18۔ وہ قوت جس نے بہت سی صدیوں تک مسیحی دنیا کے بادشاہوں پر مطلق العنان تسلط قائم رکھا، روم ہے۔ ارغوانی اور سُرخ رنگ، اور سونا اور قیمتی پتھر اور موتی، نہایت جاندار طور پر اُس جاہ و جلال اور شاہانہ سے بھی بڑھ کر تکبر آمیز شان و شوکت کی تصویر پیش کرتے ہیں جسے روم کی متکبر کرسی نے اختیار کر رکھا تھا۔ اور کسی دوسری قوت کے بارے میں اتنے درست طور پر یہ نہیں کہا جا سکتا تھا کہ وہ ‘مقدسوں کے خون سے متوالی’ ہے، جتنا اُس کلیسیا کے بارے میں جس نے مسیح کے پیروکاروں پر نہایت بے رحمانہ ظلم و ستم ڈھایا۔ بابل پر یہ گناہ بھی عائد کیا گیا ہے کہ اُس نے ‘زمین کے بادشاہوں’ کے ساتھ ناجائز تعلق قائم کیا۔ یہوؔدی کلیسیا خداوند سے برگشتہ ہو کر اور غیر قوموں سے اتحاد کر کے کسبی بن گئی؛ اور روم بھی، اسی طرح دنیوی قوتوں کی حمایت حاصل کرنے کی کوشش کے ذریعے اپنے آپ کو فاسد کر کے، ویسی ہی مذمت کا مستحق ٹھہرتا ہے۔” The Great Controversy, 382.

The governor is the king, and according to Isaiah, a king is a kingdom and is also the capital city of a kingdom.

حاکمْ پادشاه است، و بنا بر اشعیا، پادشاهْ یک پادشاهی است و نیز پایتختِ آن پادشاهی به شمار می‌آید.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> زیرا سرِ اَرام، دمشق است، و سرِ دمشق، رَصین؛ و در مدت شصت و پنج سال، افرایم چنان شکسته خواهد شد که دیگر قومی نخواهد بود. و سرِ افرایم، سامره است، و سرِ سامره، پسرِ رَمَلیا. اگر ایمان نیاورید، یقیناً استوار نخواهید ماند. اشعیا ۷:۸، ۹

According to the witness of Isaiah, a student of prophecy who awakens in July of 2023 to a prophetic testing process must recognize the prophetic symbolism of the “head” if he wishes to be established. If he doesn’t recognize and apply the symbolism of a “head” when called for, then he is not established. Those who disbelieve are not established, and therefore Isaiah is identifying two classes of worshippers in the last days who either are established or are not established. They are the same two classes who either have the “oil,” or they don’t have the “oil.”

بر اساس شهادتِ اشعیا، شاگردِ نبوتی که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ به فرایندِ آزمایشِ نبوی بیدار می‌شود، اگر بخواهد استوار گردد، باید نمادگراییِ نبویِ «سر» را بشناسد. اگر هنگامی که لازم است نمادگراییِ «سر» را نشناسد و به کار نبندد، آنگاه استوار نیست. آنان که ایمان نمی‌آورند استوار نمی‌گردند، و بنابراین اشعیا دو طبقه از پرستندگان را در ایام آخر مشخص می‌سازد که یا استوار هستند یا استوار نیستند. ایشان همان دو طبقه‌اند که یا «روغن» را دارند، یا «روغن» را ندارند.

One class that is established and has oil, receives the message of the Midnight Cry that began to be opened up in July of 2023, or they receive the strong delusion of 2 Thessalonians. Their test is the formation of the image of the beast, and the way in which the beast is formed, whether the papal beast of the Dark Ages, or its image that is formed by the United States, or the threefold union that leads the world to Armageddon. This includes the necessity of recognizing that the “head,” the “king” the ruler of the other two powers that make up the threefold union, is the papal power.

یک طبقه که استوار شده و روغن دارد، یا پیام فریاد نیمه‌شب را که گشایش آن از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد دریافت می‌کند، یا دچار همان فریبِ نیرومندِ 2 Thessalonians می‌شود. آزمون آنان، تشکیلِ صورتِ وحش است، و نیز شیوه‌ای که به آن وحش شکل می‌گیرد؛ خواه وحشِ پاپیِ قرونِ تاریک باشد، یا صورتِ آن که به‌وسیلهٔ ایالات متحده تشکیل می‌شود، یا اتحادِ سه‌گانه‌ای که جهان را به‌سوی هارمجدون رهبری می‌کند. این همچنین شاملِ ضرورتِ تشخیصِ این حقیقت است که «سر»، «پادشاه»، فرمانروای آن دو قدرتِ دیگر که اتحادِ سه‌گانه را تشکیل می‌دهند، قدرتِ پاپی است.

The “head,” the capital city of Judah was Jerusalem, the city that the Lord chose to place His name.

“سر”، یعنی پایتخت یهودا، اورشلیم بود؛ شهری که خداوند آن را برگزید تا نام خود را در آن قرار دهد.

> And Rehoboam the son of Solomon reigned in Judah. Rehoboam was forty and one years old when he began to reign, and he reigned seventeen years in Jerusalem, the city which the Lord did choose out of all the tribes of Israel, to put his name there. And his mother’s name was Naamah an Ammonitess. 1 Kings 14:21.

> وَرَحُبْعَامُ بْنُ سُلَيْمَانَ مَلَكَ عَلَى يَهُوذَا. وَكَانَ رَحُبْعَامُ ابْنَ إِحْدَى وَأَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ سَبْعَ عَشْرَةَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ، الْمَدِينَةِ الَّتِي اخْتَارَهَا الرَّبُّ مِنْ جَمِيعِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ لِيَجْعَلَ اسْمَهُ فِيهَا. وَاسْمُ أُمِّهِ نَعْمَةُ الْعَمُّونِيَّةُ. ١ ملوك ١٤:٢١.

In the great controversy between Christ and Satan, Christ’s capital city, where He places His name, is Jerusalem, and Satan’s counterfeit was the literal city of Babylon that represents spiritual Babylon that great city in the last days. Satan places his name upon the head as a counterfeit of God’s city and capitol. The king that resides there is the mother of harlots who commits fornication with the kings of the earth. The mother of harlots is the papal power, and her daughters are the fallen Protestant churches, of which the premier fallen apostate church is the apostate Protestants of the United States.

در آن نبرد عظیم میان مسیح و شیطان، پایتختِ مسیح، شهری که او نام خویش را بر آن می‌نهد، اورشلیم است؛ و جعلِ شیطان، شهرِ حقیقیِ بابل بود که نمایندهٔ بابلِ روحانی، آن شهرِ عظیم در ایام آخر، می‌باشد. شیطان نام خود را بر پیشانی می‌نهد تا جعلِ شهر و پایتختِ خدا را به‌جا آورد. پادشاهی که در آنجا ساکن است، مادرِ فاحشه‌هاست که با پادشاهانِ زمین زنا می‌کند. مادرِ فاحشه‌ها قدرتِ پاپی است، و دخترانِ او کلیساهای پروتستانِ ساقط‌شده‌اند، که در میان آن‌ها برجسته‌ترین کلیسای ساقط و مرتد، پروتستان‌های مرتدِ ایالات متحده هستند.

Those apostate Protestants represent the Protestant horn of the earth beast, and they are connected with their mother since their rejection of the prophetic message that was unsealed in 1798. Their counterpart, the Republican horn, is connected with the kings of the earth through their relationship with the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen. The threefold union which leads the world to Armageddon is represented by its head, where its name is placed, and spiritual modern Rome is spiritual modern Babylon. Its “head” is the papal power.

آن پروتستان‌های مرتد، شاخ پروتستانِ وحشِ زمین را نمایندگی می‌کنند، و از آن‌رو که پیام نبویِ مُهرگشوده‌شده در ۱۷۹۸ را رد کرده‌اند، با مادر خویش پیوند دارند. همتای آنان، یعنی شاخ جمهوری‌خواه، از طریق رابطه‌اش با سازمان ملل متحد، یعنی ده پادشاهِ مکاشفه هفده، با پادشاهان زمین مرتبط است. اتحادیه سه‌گانه‌ای که جهان را به آرماگدون می‌کشاند، به‌وسیله سرِ آن، جایی که نامش بر آن نهاده شده است، نمایان می‌شود، و رومِ نوینِ روحانی، بابلِ نوینِ روحانی است. «سر» آن، قدرت پاپی است.

The first represents the last and whether you apply Daniel chapter two as did the Millerites, as representing four kingdoms, or as has been opened up in the last days as representing eight kingdoms, the first kingdom was literal Babylon. The Millerites would inform you the last was literal Rome. Babylon and Rome are interchangeable symbols, for they are the first and the last of a prophetic line.

اولی نمایانگر آخری است، و خواه فصل دوم دانیال را همان‌گونه که میلری‌ها به کار بردند، نمایانگر چهار پادشاهی بدانید، یا همان‌گونه که در ایام آخر گشوده شده است، نمایانگر هشت پادشاهی، نخستین پادشاهی بابلِ حقیقی بود. میلری‌ها به شما می‌گفتند که آخری رومِ حقیقی بود. بابل و روم نمادهایی قابل‌تبادل‌اند، زیرا آنان نخستین و آخرینِ یک سلسلهٔ نبوی هستند.

In the last days the first kingdom of literal Babylon represents the eighth and last kingdom which is spiritual modern Babylon, and is also spiritual modern Rome. Upon the two witnesses represented in Daniel chapter two Babylon and Rome are interchangeable symbols.

در ایام آخر، نخستین پادشاهیِ بابلِ حقیقی نمایانگر هشتمین و آخرین پادشاهی است که بابلِ نوینِ روحانی است، و نیز رومِ نوینِ روحانی می‌باشد. بر اساس دو شاهدی که در باب دوم دانیال ترسیم شده‌اند، بابل و روم نمادهایی قابلِ جایگزینی با یکدیگرند.

When the papal whore is portrayed with a name on her forehead that identifies “Mystery Babylon,” it is also identifying “mystery Rome.” A prophetic “mystery” represents a truth that is so profound that it is impossible to understand the depth of the truth represented therein, especially without the influence of the Holy Spirit. But a biblical “mystery” also demands that what is revealed in connection with the mystery is a required understanding for those who seek to pass the test. This is why two witnesses in Revelation emphasize the need to understand modern Rome.

جب فاحشۂ پاپی کو اُس کی پیشانی پر ایک ایسے نام کے ساتھ پیش کیا جاتا ہے جو “رازدار بابل” کی نشان دہی کرتا ہے، تو وہ “رازدار روم” کی بھی نشان دہی کرتا ہے۔ نبوتی “راز” ایک ایسی سچائی کی نمائندگی کرتا ہے جو اس قدر عمیق ہو کہ اُس میں مضمر سچائی کی گہرائی کو سمجھنا ناممکن ہو، خصوصاً روح القدس کے اثر کے بغیر۔ لیکن بائبلی “راز” یہ تقاضا بھی کرتا ہے کہ جو کچھ اُس راز کے ساتھ متعلق ہو کر ظاہر کیا گیا ہے، وہ اُن لوگوں کے لیے ایک لازم فہم ہو جو آزمائش میں کامیاب ہونا چاہتے ہیں۔ یہی وجہ ہے کہ مکاشفہ میں دو گواہ جدید روم کو سمجھنے کی ضرورت پر زور دیتے ہیں۔

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> در اینجاست حکمت. هر که فهم دارد، عدد وحش را بشمارد، زیرا که عددِ انسانی است؛ و عدد او ششصد و شصت و شش است. مکاشفه ۱۳:۱۸.

“Wisdom” understands the number of the beast, which is the number of a man whose number is six, six, six. The “man of sin” is the head of the beast. Wisdom is an attribute of the wise virgins in the last days, and it is also a symbol of those who understand the increase of knowledge in the last days. Those who do not understand are foolish virgins and are the wicked. The “wisdom” they do not understand must of prophetic necessity be in the context of the final prophetic test, for this is when the wise and foolish virgins exist. They must understand “six, six, six.” The mind that has wisdom is also located by John in the last days in Revelation chapter seventeen.

«حکمت» عددِ وحش را درمی‌یابد، که عددِ انسانی است و عددش شش، شش، شش است. «مردِ گناه» سرِ وحش است. حکمت از ویژگی‌های باکره‌های دانا در ایام آخر است، و نیز نمادی از کسانی است که افزایشِ معرفت را در ایام آخر درک می‌کنند. آنان که درک نمی‌کنند، باکره‌های جاهل‌اند و از شریران هستند. آن «حکمتی» که ایشان درک نمی‌کنند، به ضرورتِ نبوی باید در چارچوبِ آزمونِ نهاییِ نبوی باشد، زیرا در همین زمان است که باکره‌های دانا و جاهل وجود دارند. ایشان باید «شش، شش، شش» را درک کنند. ذهنی که حکمت دارد، یوحنا آن را نیز در ایام آخر، در مکاشفه فصل هفدهم، مشخص می‌سازد.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> و این است آن ذهنی که حکمت دارد. آن هفت سر، هفت کوه‌اند که زن بر آنها نشسته است. و هفت پادشاه هستند: پنج تن سقوط کرده‌اند، و یکی هست، و آن دیگری هنوز نیامده است؛ و چون بیاید، باید اندک زمانی بماند. و آن وحش که بود و نیست، خود او هشتمین است و از آن هفت است، و به هلاکت می‌رود. مکاشفه 17:9–11

The “mind” that has the wisdom to understand the number “six, six, six,” is a wise virgin who has obtained the “mind of Christ.”

آن «ذهنی» که حکمتِ فهمیدنِ عددِ «شش، شش، شش» را دارد، باکره‌ای حکیم است که «ذهنِ مسیح» را به دست آورده است.

> For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ. 1 Corinthians 2:16.

> زیرا کیست که ذهنِ خداوند را شناخته باشد تا او را تعلیم دهد؟ اما ما ذهنِ مسیح را داریم. اول قرنتیان ۲:۱۶.

The class of wise virgins have the mind of Christ, and the foolish wicked virgins have the mind of Christ’s adversary.

گروه باکره‌های دانا ذهنِ مسیح را دارند، و باکره‌های نادانِ شریر ذهنِ دشمنِ مسیح را دارند.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

> «وقت آن رسیده است که نورِ حقیقی در میان تاریکیِ اخلاقی بدرخشد. پیامِ فرشتهٔ سوم به جهان فرستاده شده است تا مردم را هشدار دهد که نشانِ وحش یا تصویرِ او را بر پیشانی‌های خود یا بر دست‌های خود نپذیرند. دریافتِ این نشان به این معناست که انسان به همان تصمیمی برسد که وحش اتخاذ کرده است، و همان اندیشه‌ها را، در مخالفتی مستقیم با کلامِ خدا، ترویج کند.» Review and Herald, July 13, 1897.

The formation of the image of the beast is the final test for the virgins of the parable, and the wise have the mind of Christ, for they have come to the same decision as Christ, for they have submitted their wills unto the Holy Spirit’s direction. The formation of the image of Christ in the wise virgins contrasts with the formation of the image of the beast in the foolish virgins. The foolish virgins come to the same decision as the beast, for they became confused upon the test question concerning the correct identification of the antichrist, who is the counterfeit king of the north and the head of modern Rome.

تشکیلِ شبیهِ وحش، آزمونِ نهایی برای باکره‌های این مَثَل است، و حکیمان دارای ذهنِ مسیح‌اند، زیرا به همان تصمیمی رسیده‌اند که مسیح رسید، چون اراده‌های خویش را به هدایتِ روح‌القدس تسلیم کرده‌اند. تشکیلِ شبیهِ مسیح در باکره‌های حکیم، در تقابل است با تشکیلِ شبیهِ وحش در باکره‌های جاهل. باکره‌های جاهل به همان تصمیمی می‌رسند که وحش می‌رسد، زیرا در هنگامِ پرسشِ آزمون دربارهٔ شناساییِ درستِ ضدّمسیح، که پادشاهِ تقلّبیِ شمال و سرِ رومِ مدرن است، دچارِ سردرگمی شدند.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> «کسانی که در فهمِ کلام دچار سردرگمی می‌شوند و از درکِ معنای ضدّمسیح ناتوان می‌مانند، بی‌تردید خود را در جانبِ ضدّمسیح قرار خواهند داد.» Kress Collection, 105.

The foolish virgins in the testing time that is represented as the formation of the image of the beast become confused in their understanding of the Word. Their confusion is premised upon misunderstanding God’s prophetic Word, and failing to see the correct meaning of Modern Rome, they receive strong delusion, come to the same decision as the beast, and advocate the same papal ideas in direct opposition to the Word of God, and place themselves on the side of antichrist.

लापरवाह कुँआरी स्त्रियाँ, परीक्षा के उस समय में, जिसका चित्रण पशु की मूरत की रचना के रूप में किया गया है, वचन की अपनी समझ में भ्रमित हो जाती हैं। उनका यह भ्रम परमेश्वर के भविष्यद्वाणीपूर्ण वचन की गलत समझ पर आधारित होता है; और आधुनिक रोम का सही अर्थ न देख पाने के कारण वे प्रबल भ्रांति को ग्रहण करती हैं, पशु के समान ही वही निर्णय लेती हैं, और परमेश्वर के वचन के प्रत्यक्ष विरोध में उन्हीं पोपीय विचारों का समर्थन करती हैं, और अपने को मसीह-विरोधी के पक्ष में रख देती हैं।

We will continue these thoughts in the next article in this category.

ما این اندیشه‌ها را در مقالهٔ بعدیِ این بخش ادامه خواهیم داد.

Back to Articles