Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twelve

تاریخِ پوشیدهٔ آیهٔ چهل — شمارهٔ دوازدهم

Number Twelve

شمارهٔ دوازده

Author

Jeff Pippenger

Published

May 23, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

It is commonly claimed that if five people saw the same car accident, the five witnesses would identify five different versions of the same wreck, though today, in the time period where the Holy Spirit is being withdrawn from mankind, those witnesses would no doubt include those who would invent and lie about what they saw in order to uphold their personal world-view, while believing they were being virtuous for doing so. In the hidden history there are several various lines of prophetic truth, which represents different witnesses of the same events. With God’s Word there is no falsehood, though there is often flawed human interpretation of those events, but the biblical witnesses of this history, rightly divided, all agree with one another.

معمولاً چنین ادعا می‌شود که اگر پنج نفر یک سانحهٔ واحدِ رانندگی را ببینند، آن پنج شاهد پنج روایت متفاوت از همان حادثه ارائه خواهند کرد؛ هرچند امروزه، در این دوره‌ای که روح‌القدس از میان بشر در حال برداشته شدن است، بی‌گمان در میان آن شاهدان کسانی نیز خواهند بود که برای حفظ جهان‌بینی شخصیِ خود، دربارهٔ آنچه دیده‌اند چیزهایی بسازند و دروغ بگویند، و در عین حال باور داشته باشند که با این کار اهل فضیلت‌اند. در تاریخِ پنهان، چندین شاخهٔ گوناگون از حقیقتِ نبوی وجود دارد که نمایانگر شاهدان متفاوتِ همان رویدادهاست. در کلامِ خدا هیچ دروغی نیست، هرچند غالباً تفسیر انسانیِ آن رویدادها معیوب است؛ اما شاهدانِ کتاب‌مقدسیِ این تاریخ، اگر به‌درستی تقسیم شوند، همگی با یکدیگر موافق‌اند.

Peter is a symbol of the one hundred and forty-four thousand in this history, and his testimony represents a progressive history from the disappointment of July 18, 2020, to the awakening of December 31, 2023, then as one involved in the first test of the external vision, then the second test of the internal vision to be followed by the litmus test of the fireballs of Nashville, unto the lifting up of the ensign to the Gentiles.

پیتر در این تاریخ نمادی از یکصد و چهل و چهار هزار است، و شهادت او نمایانگر تاریخی تدریجی است از نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا بیداریِ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، سپس همچون کسی که در نخستین آزمونِ رؤیای خارجی درگیر است، و آنگاه در دومین آزمونِ رؤیای داخلی، که پس از آن آزمونِ محکِ گوی‌های آتشینِ نشویل خواهد آمد، تا بر افراشته شدنِ عَلَم برای امّت‌ها.

Donald Trump is in that hidden history as the one who stirs up all the globalists consisting of the world globalists, the Democratic party and the RINO’s of the Republican party. He fulfills the prophetic characteristics associated with the image of the beast, being resurrected from political death as the eighth that is of the seven. He is located throughout the hidden history, destined to be ruling when “active despotism” is enforced first upon the United States and thereafter the world. Apostate Protestantism, as Trump’s counterpart in the two horns of the earth beast is there in the history of the Maccabees. The various manifestations of the dragon power in the United Nations and Russia bear witness in the history. The papacy, as the robbers of thy people, is there to tie everything together and establish the vision.

ډونالډ ټرمپ په هغه پټ تاریخ کې د هغه چا په توګه راځي چې ټول نړیوالپالان راپاروي، چې پکې د نړۍ نړیوالپالان، دیموکرات ګوند، او د جمهوري‌پال ګوند RINO ګان شامل دي. هغه د نبوي ځانګړنو پوره کوونکی دی چې د حیوان د انځور له تصور سره تړاو لري، ځکه چې هغه د سیاسي مرګ څخه راژوندی شوی، د اوو څخه د اتم په توګه راڅرګندېږي. هغه په ټول پټ تاریخ کې خپل ځای لري، او ټاکل شوی دی چې هغه مهال به واکمن وي کله چې «فعاله استبداد» لومړی پر متحده ایالاتو او له هغه وروسته پر نړۍ وتپل شي. مرتد پروتستانتزم، د ځمکني حیوان په دوو ښکرونو کې د ټرمپ د مقابل لوري په توګه، د مکابیانو په تاریخ کې حاضر دی. د ملګرو ملتونو او روسیې په چوکاټ کې د اژدهايي ځواک بېلابېلې څرګندونې په تاریخ کې شاهدي ورکوي. پاپیتوب، د «ستا د خلکو غله» په توګه، هلته شته څو هر څه سره وتړي او رؤیا ټینګه کړي.

Peter is you, dear reader. Peter is a candidate to be among the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Peter is standing in the middle, the midpoint of several prophetic lines, by faith entering into the Most Holy Place and receiving the transformation that is accomplished by the vision of Christ. Peter is on the Mount of Transfiguration, where he is to be transformed into the image of Christ, while the United States is forming the image of the beast.

پیتر شما هستید، خوانندۀ عزیز. پیتر نامزدی است تا در زمرۀ عَلَمِ صد و چهل و چهار هزار تن باشد. پیتر در میانه ایستاده است، در نقطۀ میانیِ چندین خط نبوی، و به‌وسیلۀ ایمان به قدس‌الاقداس داخل می‌شود و آن تحولی را دریافت می‌کند که به‌واسطۀ رؤیتِ مسیح به انجام می‌رسد. پیتر بر کوهِ تجلی است، جایی که باید به صورتِ مسیح متحول گردد، در حالی که ایالات متحدۀ آمریکا در حال شکل دادنِ صورتِ وحش است.

> “Brethren, we must have less of self and more of God. He claims the energies of the Church; but to a great extent the ability of our people is absorbed by unworthy objects. Too much time is devoted to petty ideas and claims. God wants us to come up into the mount, more directly into his presence. We are coming into a crisis, which, more than any previous time since the world began, will demand the entire consecration of every one that has named the name of Christ. God’s work demands all there is of us. But our people will never make this consecration until their hearts are changed. They need conversion as much as did Peter. When they have been thus quickened, Christ can say to them, ‘Strengthen thy brethren,’ ‘Feed my sheep,’ ‘Feed my lambs.’

> «برادران، ما باید از خویشتن کمتر و از خدا بیشتر داشته باشیم. او نیروهای کلیسا را مطالبه می‌کند؛ اما توانایی قوم ما تا حد زیادی در راه مقاصد ناشایست صرف می‌شود. زمان بسیار زیادی به اندیشه‌ها و مطالبات خرد اختصاص می‌یابد. خدا می‌خواهد که ما بر کوه برآییم، مستقیم‌تر به حضور او داخل شویم. ما به بحرانی نزدیک می‌شویم که بیش از هر زمان دیگری از آغاز جهان تاکنون، تخصیص کامل هر کسی را که نام مسیح را بر خود نهاده است، مطالبه خواهد کرد. کار خدا همهٔ آنچه را که از ما هست، می‌طلبد. اما قوم ما هرگز این تخصیص را به‌جا نخواهند آورد مگر آنکه دل‌هایشان دگرگون شود. آنان همان‌قدر به توبه و بازگشت نیاز دارند که پطرس داشت. هنگامی که بدین‌سان زنده گردند، مسیح می‌تواند به ایشان بگوید: “برادرانت را استوار ساز”، “گوسفندان مرا خوراک ده”، “بره‌های مرا خوراک ده.”»

> “When divine power is combined with human effort, the work will spread like fire in the stubble. God will employ agencies whose origin man will be unable to discern; angels will do a work which men might have had the blessing of accomplishing, had they not neglected to answer the claims of God. The work is now presented to man. Will he take it? There are at the present time many doors unbolted and thrown open to the workers. Will they enter these doors? Who is ready at the bidding of the Master to say, ‘Here am I, Lord, send me’? The Macedonian cry comes to us in pitiful appeals from all parts of the world, ‘Come over and help us.’” Review and Herald, December 15, 1885.

> «چون قدرت الهی با کوشش انسانی همراه گردد، کار همچون آتش در کاه‌خشک گسترش خواهد یافت. خداوند ابزارهایی را به کار خواهد گرفت که منشأ آنها از درک انسان بیرون خواهد بود؛ فرشتگان کاری را انجام خواهند داد که آدمیان می‌توانستند از برکتِ انجام آن برخوردار شوند، اگر از پاسخ دادن به مطالبات خدا غفلت نورزیده بودند. اکنون این کار به انسان عرضه شده است. آیا او آن را خواهد پذیرفت؟ در این زمان، درهای بسیاری از بند گشوده و به روی کارگران باز شده است. آیا از این درها داخل خواهند شد؟ چه کسی آماده است که به فرمان استاد بگوید: “لبیک، خداوندا، مرا بفرست”؟ فریاد مقدونی با استغاثه‌های جانسوز از همه اطراف جهان به ما می‌رسد: “عبور کرده، ما را یاری دهید.”» Review and Herald, December 15, 1885.

We are to come to the mount and be converted as was Peter, and when we do, we shall be purified, as was Isaiah. The purification is represented as being fulfilled when Divine power is combined with human effort. The Macedonian call occurs in the hidden history of verse forty.

ما باید به کوه بیاییم و همچون پطرس متحوّل شویم، و چون چنین کنیم، همان‌گونه که اشعیا شد، تطهیر خواهیم شد. این تطهیر آنگاه به‌منزلهٔ امری تحقق‌یافته به تصویر کشیده می‌شود که قدرت الهی با تلاش انسانی درهم آمیخته گردد. ندای مقدونی در تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل رخ می‌دهد.

> “The time has come for decided efforts to be made in our cities. Read Luke 21. This is the message for this time, and it is written to this generation of the end. We must let nothing interpose between us and the work God has given us to do. Special efforts must be made to bring the truth before those in the cities.

> زمان آن فرا رسیده است که در شهرهای ما کوشش‌های قاطعانه به عمل آید. لوقا ۲۱ را بخوانید. این پیام برای این زمان است، و برای این نسلِ آخر نوشته شده است. ما نباید اجازه دهیم هیچ چیز میان ما و کاری که خدا به ما سپرده است تا انجام دهیم، حائل شود. باید تلاش‌های ویژه‌ای به عمل آید تا حقیقت در برابر دیدگان کسانی که در شهرها هستند قرار گیرد.

> “Let no time be lost in picking others to pieces. All contention is to cease. We are to love as brethren. Let us go up into the mount with God, that we may come back with the reflection of the glory of God upon us. The only place we can obtain it is in the mount with God. There is a work to be done in studying the Word of the Lord as revealed in His law. There has been much casual reading, but how much real study? Christ lived among men and preached the very precepts of that law in the world.

> «نباید هیچ زمانی را در عیب‌جویی از دیگران تلف کرد. هرگونه مجادله باید پایان یابد. ما باید همچون برادران یکدیگر را محبت کنیم. بیایید با خدا به کوه برآییم، تا بازگردیم در حالی که بازتاب جلال خدا بر ما باشد. تنها جایی که می‌توانیم آن را به دست آوریم، کوه با خداست. کاری هست که باید در مطالعهٔ کلام خداوند، آن‌گونه که در شریعت او آشکار شده است، انجام گیرد. بسیار خواندنِ سطحی بوده است، اما چه مقدار مطالعهٔ واقعی؟ مسیح در میان انسان‌ها زیست و در جهان، همان احکام شریعت را موعظه کرد.»

> “The work will soon be cut short in righteousness. We must become more persistent and more devout in our efforts to carry it forward to completion. The time has come that we must not only be active, but we must concentrate that activity so as to make it tell. If we spent more time in the mount with God our work would be more effectual.

> «کار به‌زودی در عدالت به اختصار پایان خواهد یافت. ما باید در کوشش‌های خود برای پیش بردن آن تا به کمال، پافشارتر و پارساتر شویم. زمانی فرا رسیده است که نه تنها باید فعال باشیم، بلکه باید آن فعالیت را چنان متمرکز سازیم که ثمربخش واقع شود. اگر وقت بیشتری را بر کوه با خدا می‌گذراندیم، کار ما مؤثرتر می‌بود.»

> “There must come more convincing power into our preaching. The sword of the spirit must be edged anew and sent forth with power. Shall we put ourselves to it like men with all the realities of eternity before them? We want the Holy Ghost power to go forward and complete God’s work in the earth.” Australian Union Conference Recorder, October 1, 1906.

> «باید قدرتی قانع‌کننده‌تر به موعظهٔ ما درآید. شمشیرِ روح باید از نو تیز گردد و با قدرت به پیش فرستاده شود. آیا خویشتن را بدان خواهیم گماشت، چونان مردانی که همهٔ واقعیاتِ ابدیت را پیشِ روی خود دارند؟ ما خواهان آنیم که قدرتِ روح‌القدس به پیش رود و کارِ خدا را در زمین به کمال رساند.» Australian Union Conference Recorder، 1 اکتبر 1906.

It is on the mount, which is also the Most Holy Place, where Divinity is combined with our humanity, and Luke 21 is the message for the final generation, who are to give the final warning to the cities. The warning to the cities is a work that angels will accomplish if we refuse to come to the mount and be transformed into His image. The work is for the cities, for the last generation lives in a period when “thousands of cities” are to be destroyed. The prophetic period of the destruction of the cities begins with the fireballs of Nashville, and the work of warning begins there, and that work is identified in Luke 21. Through the years we have repeatedly shown that Luke 21 is a warning about Islam of the third woe.

بر کوہ، جو مقامِ اقدس بھی ہے، الوہیت ہماری انسانیت کے ساتھ متحد ہوتی ہے، اور لوقا 21 آخری نسل کے لیے پیغام ہے، جسے شہروں کو آخری انتباہ دینا ہے۔ شہروں کے لیے یہ انتباہی کام فرشتے انجام دیں گے اگر ہم کوہ پر آنے اور اُس کی صورت میں ڈھل جانے سے انکار کریں۔ یہ کام شہروں کے لیے ہے، کیونکہ آخری نسل اُس زمانے میں زندہ ہے جب “ہزاروں شہر” ہلاک کیے جانے ہیں۔ شہروں کی تباہی کا نبوی دور نیش ول کے آتشی گولوں سے شروع ہوتا ہے، اور انتباہ کا کام بھی وہیں سے آغاز پاتا ہے، اور اس کام کی نشان دہی لوقا 21 میں کی گئی ہے۔ برسوں کے دوران ہم بارہا یہ دکھا چکے ہیں کہ لوقا 21 تیسرے افسوس کے اسلام کے بارے میں ایک انتباہ ہے۔

In Luke 21 Jesus traced the history beginning with the rejection of ancient Israel as God’s chosen people on through to the end of the Dark Ages of papal persecution, and then in to the signs that ushered in the Millerite history. The Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand.

در لوقا ۲۱، عیسی تاریخ را از ردّ اسرائیل باستان به‌عنوان قوم برگزیدۀ خدا آغاز کرد و آن را تا پایان اعصار تاریکِ آزار و جفای پاپی دنبال نمود، و سپس به نشانه‌هایی پرداخت که تاریخ میلری را آغاز کردند. تاریخ میلری، تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر را به تصویر می‌کشد.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. And there shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars; and upon the earth distress of nations, with perplexity; the sea and the waves roaring; Men’s hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth: for the powers of heaven shall be shaken. And then shall they see the Son of man coming in a cloud with power and great glory. Luke 21:24–27.

> و ایشان به دمِ شمشیر فرو خواهند افتاد، و به اسیری در میان جمیع امت‌ها برده خواهند شد؛ و اورشلیم پایمالِ امت‌ها خواهد شد، تا زمان‌های امت‌ها به کمال رسد. و در خورشید و ماه و ستارگان علامت‌ها خواهد بود؛ و بر زمین، تنگیِ امت‌ها با حیرت؛ دریا و امواج در خروش؛ و دل‌های مردمان از ترس و از انتظارِ آنچه بر جهان می‌آید، از حال خواهد رفت؛ زیرا قوای آسمان متزلزل خواهد شد. و آنگاه پسر انسان را خواهند دید که با قوت و جلال عظیم بر ابری می‌آید. لوقا 21:24–27.

John, in chapter eleven of Revelation identifies that the 1,260 years of papal rule was prophetically given “to the Gentiles,” and Luke identifies that in 1798, the time of the Gentiles was fulfilled. Then Christ addressed the signs in the sun, moon and stars that mark the Millerite movement, concluding with “distress of nations, with perplexity; the sea and the waves roaring; Men’s hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth.” The “distress of nations” in Luke is the “angering of nations” in Revelation.

یوحنا در فصل یازدهمِ مکاشفه تصریح می‌کند که ۱,۲۶۰ سالِ حاکمیت پاپی به‌طور نبوی «به امّت‌ها» داده شد، و لوقا مشخص می‌سازد که در سال ۱۷۹۸، زمانِ امّت‌ها به کمال رسید. سپس مسیح به نشانه‌ها در خورشید و ماه و ستارگان پرداخت که جنبش میلری را علامت‌گذاری می‌کنند، و سخن را با این عبارت به پایان برد: «تنگیِ امّت‌ها، با حیرت؛ دریا و امواج در خروش؛ و دل‌های مردمان از ترس و از انتظارِ آن چیزهایی که بر جهان خواهد آمد، از حال می‌رود.» «تنگیِ امّت‌ها» در لوقا، همان «خشمگین شدنِ امّت‌ها» در مکاشفه است.

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> اور قومیں غضبناک ہوئیں، اور تیرا غضب آ پہنچا، اور مُردوں کے انصاف کا وقت بھی، تاکہ اُن کا فیصلہ کیا جائے، اور تاکہ تو اپنے بندوں یعنی نبیوں کو، اور مقدسین کو، اور اُن کو جو تیرے نام سے ڈرتے ہیں، چھوٹے اور بڑے سب کو، اجر دے؛ اور اُن کو ہلاک کرے جو زمین کو ہلاک کرتے ہیں۔ مکاشفہ 11:18۔

God’s “wrath” occurs in the seven last plagues, and begins when Michael stands up and human probation closes. The angering of the nations is a period that leads to the close of probation. The angering of the nation’s began at 9/11, when Islam of the third woe arrived, thus marking the arrival of the latter rain.

“غضب” خدا در هفت بلای آخر واقع می‌شود و از هنگامی آغاز می‌گردد که میکائیل برمی‌خیزد و زمانِ آزمونِ بشر به پایان می‌رسد. به خشم آمدنِ امت‌ها دوره‌ای است که به پایانِ زمانِ آزمون منتهی می‌شود. به خشم آمدنِ امت‌ها از ۱۱ سپتامبر آغاز شد، هنگامی که اسلامِ وایِ سوم فرا رسید، و بدین‌سان فرارسیدنِ بارانِ آخر را علامت‌گذاری کرد.

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

> «J’ai vu que la colère des nations, la colère de Dieu, et le temps de juger les morts étaient des événements séparés et distincts, se succédant l’un à l’autre; j’ai vu aussi que Michel ne s’était pas encore levé, et que le temps de détresse tel qu’il n’y en a jamais eu n’avait pas encore commencé. Les nations s’irritent maintenant; mais lorsque notre Souverain Sacrificateur aura achevé Son œuvre dans le sanctuaire, Il se lèvera, revêtira les vêtements de la vengeance, et alors les sept dernières plaies seront déversées. »

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> «میں نے دیکھا کہ چار فرشتے چار ہواؤں کو روکے رکھیں گے جب تک کہ یسوع کا کام مقدِس میں مکمل نہ ہو جائے، اور پھر آخری سات آفتیں نازل ہوں گی۔» ابتدائی تحریریں، 36۔

In the Millerite history the angering of the nations, or as Luke records, “the distress of nations” was accomplished by Islam.

در تاریخ میلری، خشمگین شدن امت‌ها، یا آن‌گونه که لوقا ثبت کرده است، «پریشانی امت‌ها»، به‌وسیلهٔ اسلام تحقق یافت.

> “In 1838 Turkey became involved in war with Egypt. The Egyptians bid fair to overthrow the Turkish power. To prevent this, the four great powers of Europe, England, Russia, Austria, and Prussia, interfered to sustain the Turkish government.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

> «در سال ۱۸۳۸، ترکیه در جنگ با مصر درگیر شد. مصریان به‌گونه‌ای پیش می‌رفتند که قدرت ترکیه را سرنگون سازند. برای جلوگیری از این امر، چهار قدرت بزرگ اروپا، یعنی انگلستان، روسیه، اتریش و پروس، مداخله کردند تا حکومت ترکیه را حفظ کنند.» اوریا اسمیت، Synopsis of Present Truth، 218.

In 1838, the so-called “eastern question” was shaking the nations, and the “eastern question” was Islam, the biblical east wind. Millerite history saw the nations shaken by Islam and then the Lord came in the clouds to the Most Holy Place, thus typifying when the Lord comes in the clouds at His Second Coming. Before His coming in the clouds Islam distresses the nations, and this is the message that Peter is given to proclaim to the cities in advance of the destruction of “thousands of cities.” The period of the destruction of the cities begins with the fireballs of Nashville.

در سال 1838، آنچه «مسئلهٔ شرقی» نامیده می‌شد، ملت‌ها را به لرزه درآورده بود، و «مسئلهٔ شرقی» همان اسلام بود، باد شرقیِ کتاب‌مقدسی. تاریخ میلریتی نشان داد که ملت‌ها به‌وسیلهٔ اسلام متزلزل شدند و سپس خداوند در ابرها به سوی قدس‌الاقداس آمد، و بدین‌سان نمونه‌ای شد از زمانی که خداوند در ابرها در آمدنِ دومِ خویش می‌آید. پیش از آمدن او در ابرها، اسلام ملت‌ها را به تنگی می‌افکند، و این همان پیامی است که به پطرس داده شده است تا آن را پیشاپیشِ نابودیِ «هزاران شهر» به شهرها اعلام کند. دورهٔ نابودیِ شهرها با گلوله‌های آتشینِ نشویل آغاز می‌شود.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy,... neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> «کاش قوم خدا از ویرانی قریب‌الوقوعِ هزاران شهر، که اکنون تقریباً یکسره به بت‌پرستی سپرده شده‌اند، آگاهی و احساسی می‌داشتند! اما بسیاری از کسانی که می‌بایست حقیقت را اعلام کنند، برادران خود را متهم می‌سازند و محکوم می‌کنند. هنگامی که قدرتِ تبدیل‌کنندهٔ خدا بر اذهان فرود آید، تغییری آشکار پدید خواهد آمد. انسان‌ها دیگر میلی به انتقاد کردن و ویران ساختن نخواهند داشت. آنان در موضعی نخواهند ایستاد که مانع تابیدن نور به جهان شود. انتقادهای ایشان، اتهام‌زنی‌های ایشان، پایان خواهد یافت. قوای دشمن برای نبرد بسیج می‌شوند. کشاکش‌های سخت در پیشِ روی ماست. به یکدیگر نزدیک شوید، ای برادران و خواهران من، به یکدیگر نزدیک شوید. با مسیح پیوند یابید. «شما مگویید: فتنه‌ای؛... و از آنچه آنان از آن می‌ترسند، مترسید، و بیمناک مشوید. یهوهٔ صبایوت را تقدیس نمایید، و او ترس شما باشد و او هراس شما. و او مقدّسی خواهد بود؛ لیکن برای هر دو خاندان اسرائیل سنگِ مصادمَه و صخرهٔ لغزش، و برای ساکنان اورشلیم دام و تله خواهد شد. و بسیاری از ایشان خواهند لغزید و خواهند افتاد و شکسته خواهند شد و در دام گرفتار آمده، اسیر خواهند گردید.»

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «جهان صحنه‌ای تئاتری است. بازیگران آن، یعنی ساکنانش، خود را آماده می‌سازند تا نقش خویش را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. خدا از نظرها دور مانده است. در میان توده‌های عظیم بشر هیچ وحدتی وجود ندارد، مگر آنگاه که انسان‌ها برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خویش با یکدیگر هم‌پیمان می‌شوند. خدا نظاره‌گر است. مقاصد او دربارهٔ رعایای سرکش خویش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا برای مدتی به عناصر آشفتگی و بی‌نظمی اجازه داده است که سلطه یابند. قدرتی از زیر در کار است تا آخرین صحنه‌های بزرگ این نمایش را پدید آورد—شیطان که همچون مسیح می‌آید و با همهٔ فریبِ ناراستی در میان کسانی عمل می‌کند که خویشتن را در انجمن‌های سری به یکدیگر پیوند می‌دهند. آنان که تسلیم شور هم‌پیمانی می‌شوند، نقشه‌های دشمن را به اجرا درمی‌آورند. علت، به‌دنبال خود معلول را خواهد آورد.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «تعدی تقریباً به حد نهایی خود رسیده است. آشفتگی جهان را فرا گرفته، و به‌زودی هراسی عظیم بر آدمیان فرود خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم، باید خود را برای آنچه به‌زودی همچون شگفتی‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد، آماده سازیم.» Review and Herald, September 10, 1903.

The “elements of confusion and disorder” are being manufactured as the fruit of the system which Sister White identifies as “higher education,” which she also identifies as “the mystery of iniquity.” Nashville’s Parthenon temple is the symbol of false education that is now producing the “confusion and disorder” that bears “sway for a season.” The fireballs on Nashville are brought by Islam and they represent God’s judgment upon the “tree of the knowledge of good and evil.” When Nashville is hit the short period of the proclamation of the midnight cry begins and leads to the Sunday law, where Isaiah’s evil “confederacy” makes its final movement as the world is forced to accept the one-world government identified as the image of the beast in Revelation thirteen. Isaiah’s identification of the evil confederacy aligns with the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

«عناصرِ الجھن اور بدنظمی» اُس نظام کے ثمر کے طور پر تیار کی جا رہی ہیں جسے سسٹر وائٹ «اعلیٰ تعلیم» قرار دیتی ہیں، اور جسے وہ «رازِ بےدینی» بھی قرار دیتی ہیں۔ نیش وِل کا پارتھینون مندر اُس جھوٹی تعلیم کی علامت ہے جو اب اُس «الجھن اور بدنظمی» کو پیدا کر رہی ہے جو «کچھ عرصہ تک غلبہ» رکھتی ہے۔ نیش وِل پر آتشیں گولے اسلام کے ذریعے لائے جاتے ہیں اور وہ «نیکی اور بدی کی پہچان کے درخت» پر خدا کی عدالت کی نمائندگی کرتے ہیں۔ جب نیش وِل پر ضرب لگتی ہے تو نصف شب کی صدا کی منادی کے مختصر عرصہ کا آغاز ہوتا ہے، اور یہ اتوار کے قانون تک لے جاتا ہے، جہاں یسعیاہ کی شریر «سازباز» اپنی آخری حرکت کرتی ہے جبکہ دنیا کو مجبور کیا جاتا ہے کہ وہ اُس ایک عالمی حکومت کو قبول کرے جسے مکاشفہ تیرہ میں حیوان کی شبیہ کے طور پر شناخت کیا گیا ہے۔ شریر سازباز کی بابت یسعیاہ کی شناخت ایک لاکھ چوالیس ہزار کی مہر کے ساتھ ہم آہنگ ہے۔

> Say ye not, A confederacy, to all them to whom this people shall say, A confederacy; neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offence to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.

> تم یہ نہ کہو: "سازش"، ہر اس بات کے بارے میں جسے یہ لوگ "سازش" کہتے ہیں؛ اور نہ تم ان کے خوف سے ڈرو، اور نہ ہراساں ہو۔ ربُّ الافواج ہی کو مقدس جانو؛ اور وہی تمہارا خوف ہو، اور وہی تمہاری ہیبت ہو۔ اور وہ مقدِس کے طور پر ہوگا؛ لیکن اسرائیل کے دونوں گھروں کے لیے ٹھوکر کا پتھر اور لغزش کی چٹان، اور یروشلم کے باشندوں کے لیے پھندا اور جال ہوگا۔ اور ان میں سے بہت سے ٹھوکر کھائیں گے، اور گریں گے، اور ٹکڑے ٹکڑے کیے جائیں گے، اور پھندے میں پھنسیں گے، اور پکڑے جائیں گے۔

> Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. And when they shall say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter: should not a people seek unto their God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them. Isaiah 8:12–20.

> گواهی را ببند، و شریعت را در میان شاگردان من مُهر کن. و من برای خداوند که روی خود را از خاندان یعقوب پنهان می‌دارد، انتظار خواهم کشید، و به او نظر خواهم داشت. اینک، من و فرزندانی که خداوند به من داده است، از جانب یَهُوَه صبایوت که در کوه صهیون ساکن است، در اسرائیل برای آیات و شگفتی‌ها هستیم. و چون به شما بگویند: «به صاحبان ارواح آشنا و به جادوگرانی که پچ‌پچ می‌کنند و زمزمه می‌نمایند، رجوع کنید»، آیا قومی نباید به خدای خود رجوع کند؟ آیا برای زندگان به مردگان روی آورند؟ به شریعت و به گواهی! اگر ایشان بر وفق این کلام سخن نگویند، از آن روست که در ایشان هیچ نوری نیست. اشعیا ۸:۱۲–۲۰.

The passage from Sister White identifies that a season of “confusion and disorder” leads to “Satan coming as Christ.” Satan appears impersonating Christ at the Sunday law.

مقطعِ خواہر وائٹ اس بات کی نشاندہی کرتا ہے کہ “ابتری اور بے نظمی” کا ایک زمانہ “شیطان کے مسیح کے طور پر آنے” پر منتج ہوتا ہے۔ اتوار کے قانون کے وقت شیطان مسیح کا روپ دھار کر ظاہر ہوتا ہے۔

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «به‌موجب فرمانی که در نقض شریعت خدا، استقرار پاپیّت را به اجرا گذارد، ملت ما خود را به‌طور کامل از عدالت جدا خواهد ساخت. هنگامی که پروتستانیسم دست خود را از فراز این شکاف دراز کند تا دست قدرت رومی را بفشارد، هنگامی که از فراز این ورطه دست خود را دراز کند تا با روح‌گرایی دست دهد، هنگامی که، تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، کشور ما هر اصل قانون اساسی خویش را به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری‌خواه مردود شمارد، و برای گسترش اکاذیب و فریب‌های پاپی تمهید فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمانِ عملکرد شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» Testimonies، جلد 5، ص. 451.

The season of “confusion and disorder” occurs leading up to the Sunday law. Just before the Sunday law, in the period typified by the Exeter camp meeting and the ten days in the upper room before Pentecost the one hundred and forty-four thousand are to “press together, my brethren and sisters, … bind up with Christ.” The sealing takes place before the Sunday law, and it is in that history that the evil confederacy begins its final work of setting up a one-world government.

دورانِ «الجھن اور بے ترتیبی» اتوار کے قانون سے پہلے وقوع پذیر ہوتا ہے۔ اتوار کے قانون سے ذرا پہلے، اُس مدت میں جس کی تمثیل ایکسیٹر کی کیمپ میٹنگ اور پنتیکست سے قبل بالا خانے میں گزارے گئے دس دنوں سے ہوتی ہے، ایک لاکھ چوالیس ہزار کو «آپس میں مل کر قریب آؤ، میرے بھائیو اور بہنو، … مسیح کے ساتھ بندھ جاؤ»۔ مہر لگائے جانے کا عمل اتوار کے قانون سے پہلے ہوتا ہے، اور اسی تاریخ میں وہ شریر اتحاد ایک عالمی حکومت قائم کرنے کے اپنے آخری کام کا آغاز کرتا ہے۔

In the sealing time Christ will be a sanctuary for the righteous, but a stone of stumbling for the wicked. He will be “a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem,” who are the “many” that fall, but to the few who are sealed “He” will be their “fear.”

در زمانِ مُهر شدن، مسیح برای پارسایان مَحرَمی مقدّس خواهد بود، امّا برای شریران سنگِ لغزش. او برای ساکنان اورشلیم «دامی و تله‌ای» خواهد بود؛ همان «بسیارانی» که سقوط می‌کنند، امّا برای آن اندکانی که مُهر شده‌اند، «او» مایهٔ «ترس» ایشان خواهد بود.

“Fear” of God is what Eve lacked, and those that do fear God possess a different type of fear than the fear brought upon the many who stumble. The two types of fear mark those who pass and those who fail the testing process. Those who pass are sealed, those who don’t are represented by the number five, for they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” The sealing time that is represented as occurring before the Sunday law, when there is a period of confusion and disorder, is when the parable of the ten virgins is fulfilled.

„Božiazeň“ voči Bohu bola to, čo Eve chýbalo, a tí, ktorí sa Boha boja, majú iný druh bázne než strach, ktorý prichádza na mnohých, čo sa potkýnajú. Tieto dva druhy bázne označujú tých, ktorí prejdú skúšobným procesom, a tých, ktorí v ňom zlyhajú. Tí, ktorí prejdú, sú zapečatení; tí, ktorí neprejdú, sú znázornení číslom päť, lebo „sa potknú, a padnú, a budú dolámaní, a budú lapení, a budú zajatí.“ Čas pečatenia, ktorý je predstavený ako nastávajúci pred nedeľným zákonom, keď panuje obdobie zmätku a nepokoja, je časom, keď sa napĺňa podobenstvo o desiatich pannách.

The few who are sealed in contrast with the many who stumble are those who “wait” for the Lord, thus identifying the wise virgins who “waited.” There is also a sanctified and unsanctified prophetic waiting within the two classes of virgins, that corresponds to the two types of fear.

آن اندک کسانی که در تقابل با بسیاریِ لغزش‌خورده مُهر شده‌اند، همان‌هایی هستند که برای خداوند «انتظار می‌کشند»، و بدین‌سان با باکره‌های دانا که «در انتظار بودند» شناخته می‌شوند. همچنین در درون این دو دسته از باکره‌ها، گونه‌ای انتظارِ نبویِ تقدیس‌شده و تقدیس‌ناشده وجود دارد که با دو نوع ترس مطابقت دارد.

> “‘While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.’ By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. ‘They all slumbered and slept;’ one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself.” The Great Controversy, 395.

> «“و چون داماد تأخیر نمود، همگی در خواب‌آلودگی فرو رفتند و خفتند.” از تأخیر داماد، گذشتِ زمانی مراد است که در آن انتظار می‌رفت خداوند بیاید، نیز نومیدی و این تأخیرِ ظاهری. در این دورانِ عدمِ یقین، علاقهٔ سطحی‌نگران و دودلان به‌زودی رو به سستی نهاد و کوشش‌هایشان کاهش یافت؛ اما آنان که ایمانشان بر شناختی شخصی از کتاب‌مقدس استوار بود، صخره‌ای زیر پای خود داشتند که امواجِ نومیدی نمی‌توانست آن را بشوید و از میان ببرد. “همگی در خواب‌آلودگی فرو رفتند و خفتند؛” یک گروه در بی‌اعتنایی و وانهادنِ ایمان خویش، و گروه دیگر با شکیبایی در انتظار تا نوری روشن‌تر عطا گردد. با این همه، در شبِ آزمایش، گروه اخیر نیز تا اندازه‌ای شور و اخلاصِ خود را از دست‌رفته می‌نمودند. آن سطحی‌نگران و دودلان دیگر نمی‌توانستند بر ایمانِ برادرانِ خود تکیه کنند. هر کس باید خود برای خویش بایستد یا سقوط کند.» نبرد عظیم، ۳۹۵.

Those who wait in a sanctified fashion are to be “signs and for wonders” as they are lifted up as an ensign to the world at the Sunday law, when the issue of the tree of knowledge of good and evil represents the knowledge of “those who have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter” and the knowledge identified by “the law and to the testimony.” It is the same test as it was for Eve and Adam. Do we accept education that has truth mixed and blended with error, or do we stand upon a “thus saith the Lord,” for if they speak not according to this Word, it is because there is no light in them. True and false education is a primary line of truth in the great controversy between Christ and Satan. Nashville is the symbol of rebellion against the Word of God, as certainly as Sodom is a symbol of licentiousness, and as New York is a symbol of the economic power of the United States and the Pentagon is a symbol of its military might.

وہ لوگ جو تقدیس یافتہ انداز میں انتظار کرتے ہیں، اُنہیں “نشانیاں اور عجائبات” ہونا ہے، جبکہ اتوار کے قانون کے وقت اُنہیں دنیا کے سامنے ایک عَلَم کے طور پر بلند کیا جاتا ہے، جب نیکی اور بدی کی پہچان کے درخت کا مسئلہ اُس معرفت کی نمائندگی کرتا ہے جو “آشنا ارواح والوں اور غیب گوؤں کی، جو چیں چیں کرتے اور بڑبڑاتے ہیں” سے منسوب ہے، اور اُس معرفت کی بھی جو “شریعت اور شہادت” سے متعین کی گئی ہے۔ یہ وہی آزمائش ہے جو حوّا اور آدم کے لیے تھی۔ کیا ہم ایسی تعلیم کو قبول کرتے ہیں جس میں حق، خطا کے ساتھ مخلوط اور ممزوج ہو، یا ہم “یوں فرماتا ہے خداوند” پر قائم رہتے ہیں، کیونکہ اگر وہ اس کلام کے مطابق نہ بولیں تو اِس لیے کہ اُن میں کوئی نور نہیں۔ سچی اور جھوٹی تعلیم، مسیح اور شیطان کے درمیان عظیم تنازع میں حق کی ایک بنیادی لکیر ہے۔ نیش وِل کلامِ خدا کے خلاف بغاوت کی علامت ہے، اسی یقینی طور پر جیسے سدوم عیاشی کی علامت ہے، اور جیسے نیو یارک ریاستہائے متحدہ کی معاشی قوت کی علامت ہے اور پینٹاگون اُس کی عسکری قوت کی علامت ہے۔

Peter is standing on the threshold of the fireballs of Nashville, in Panium and at the mount, that represents the temple test. He recognizes that Laodicean Seventh-day Adventism is about to be rebuked and made ashamed when the fireballs fall, and that Nashville, the United States and the world need to be warned. The message of Islam confirms the messengers just as the fire that fell at Carmel confirmed that Elijah was the true prophet. Yet the warning to Nashville is not simply Islam of the third woe, let alone what type of weapons are employed in the surprise attack. The message of warning must identify why Islam is being allowed to bring judgment, a judgment that begins a period where thousands of cities are destroyed. Identifying in advance that Islam would produce a surprise attack upon Nashville, will validate the messengers, but it is an incomplete warning if that is all that it does.

پیٹر نیش وِل کے آگ کے گولوں کی دہلیز پر، پانیئم میں اور پہاڑ پر کھڑا ہے، اور یہ ہیکل کی آزمائش کی نمائندگی کرتا ہے۔ وہ پہچانتا ہے کہ لاodicean سیونتھ ڈے ایڈونٹزم کو، جب آگ کے گولے گریں گے، ملامت کیا جانے والا اور شرمندہ کیا جانے والا ہے، اور یہ کہ نیش وِل، ریاستہائے متحدہ اور دنیا کو خبردار کیا جانا ضروری ہے۔ اسلام کا پیغام ایلچیوں کی تصدیق کرتا ہے، بالکل اسی طرح جیسے کرمل پر نازل ہونے والی آگ نے اس بات کی تصدیق کی تھی کہ ایلیاہ سچا نبی تھا۔ تاہم نیش وِل کے لیے انتباہ محض تیسرے ہائے کا اسلام نہیں ہے، چہ جائیکہ یہ کہ اچانک حملے میں کس نوعیت کے ہتھیار استعمال کیے جاتے ہیں۔ انتباہ کے پیغام کو یہ واضح کرنا لازم ہے کہ اسلام کو عدالت لانے کی اجازت کیوں دی جا رہی ہے، ایسی عدالت جو ایک ایسے دور کا آغاز کرتی ہے جس میں ہزاروں شہر تباہ کر دیے جاتے ہیں۔ پیشگی یہ نشان زد کر دینا کہ اسلام نیش وِل پر ایک اچانک حملہ برپا کرے گا، ایلچیوں کی توثیق کرے گا، لیکن اگر انتباہ صرف اتنا ہی کرے تو وہ ایک نامکمل انتباہ ہے۔

The fireballs of Nashville are a judgment of God that begins a short period that ends at the Sunday law, which as in the beginning of the period is also a judgment of God. God told Adam and Eve in advance what the test was, and what the consequences would be should they fail the test. Sister White identifies the importance of being able to reason “from cause to effect,” and the Bible identifies that a “curse” without a “cause” will not come.

गोیا नैशविलका आगाका गोलाहरू परमेश्वरको एउटा न्याय हुन्, जसले एउटा छोटो अवधिको आरम्भ गर्दछ, र त्यो अवधि आइतबार-व्यवस्थामा समाप्त हुन्छ; जसरी त्यस अवधिको आरम्भमा यो पनि परमेश्वरकै न्याय हो। परमेश्वरले आदम र हव्वालाई पहिले नै त्यो परीक्षा के थियो, र यदि तिनीहरूले त्यो परीक्षामा असफल भए भने त्यसका परिणामहरू के हुनेछन्, भनी बताउनुभएको थियो। सिस्टर ह्वाइटले “कारणदेखि परिणामसम्म” तर्क गर्न सक्ने क्षमताको महत्त्व पहिचान गर्नुहुन्छ, र बाइबलले पनि “कारण” बिना आउने “श्राप” आउँदैन भनी स्पष्ट गर्दछ।

> As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come. Proverbs 26:2.

> چنان‌که گنجشک به آوارگی و پرستو به پرواز می‌رود، لعنتِ بی‌سبب نیز نخواهد آمد. امثال ۲۶:۲

The fireballs of Nashville are the “effect,” and the “curse” that comes. The warning message must include the “cause.” The prophet Jonah’s message was not simply an identification of destruction in forty days, but it produced a revival and reformation from the king throughout the population. What was identified caused the king and his people to turn from their evil ways. Jonah had told them of the coming destruction, and he told them it was because of their wicked and evil lifestyle.

نَشْوِل کے آگ کے گولے آنے والے “اثر” اور “لعنت” ہیں۔ تنبیہی پیغام میں “سبب” کا شامل ہونا لازمی ہے۔ نبی یوناہ کا پیغام محض چالیس دن میں آنے والی ہلاکت کی نشان دہی نہ تھا، بلکہ اس نے بادشاہ سے لے کر پوری آبادی تک بیداری اور اصلاح پیدا کی۔ جس بات کی نشان دہی کی گئی، اسی نے بادشاہ اور اس کی قوم کو اپنی بُری راہوں سے پھرنے پر آمادہ کیا۔ یوناہ نے انہیں آنے والی ہلاکت کی خبر دی تھی، اور یہ بھی بتایا تھا کہ وہ ان کی شرارت اور بدکار طرزِ زندگی کے سبب ہے۔

> For word came unto the king of Nineveh, and he arose from his throne, and he laid his robe from him, and covered him with sackcloth, and sat in ashes. And he caused it to be proclaimed and published through Nineveh by the decree of the king and his nobles, saying, Let neither man nor beast, herd nor flock, taste anything: let them not feed, nor drink water: But let man and beast be covered with sackcloth, and cry mightily unto God: yea, let them turn every one from his evil way, and from the violence that is in their hands. Jonah 3:6–8.

> زیرا خبر به پادشاه نینوا رسید، و او از تخت خود برخاست، و ردای خویش را از بر کند، و پلاس در بر گرفت، و در خاکستر نشست. و فرمان داد که در سراسر نینوا، به حکم پادشاه و بزرگانش، ندا کنند و اعلام نمایند که نه انسان و نه حیوان، نه گله و نه رمه، چیزی نچشند؛ نه بچرند و نه آب بنوشند. بلکه انسان و حیوان پلاس در بر کنند، و با تمامی قوت نزد خدا فریاد برآورند؛ آری، هر یک از راه شریرانهٔ خویش و از ظلمی که در دست‌های ایشان است بازگردند. یونس ۳:۶–۸.

Islam is a trumpet power, and the seven trumpets of Revelation eight through eleven, and also chapter sixteen possess specific prophetic characteristics. The first four trumpets were judgments upon imperial Rome for passing the first Sunday law in 321. The next two trumpets were judgments upon papal Rome for passing a Sunday law in 538. The seven trumpets of Revelation eight through eleven, typify the seven last plagues of Revelation sixteen, which is God’s judgment upon mankind for Sunday enforcement.

اسلام ایک نرسنگے کی قدرت ہے، اور مکاشفہ کی کتاب کے باب آٹھ سے گیارہ تک کے سات نرسنگے، نیز باب سولہ، مخصوص نبوی خصوصیات کے حامل ہیں۔ پہلے چار نرسنگے 321 میں پہلے اتوار کے قانون کے نفاذ کے سبب شاہی روم پر نازل ہونے والے عدالت کے احکام تھے۔ اگلے دو نرسنگے 538 میں اتوار کے ایک قانون کے نفاذ کے سبب پاپائی روم پر نازل ہونے والے عدالت کے احکام تھے۔ مکاشفہ کی کتاب کے باب آٹھ سے گیارہ تک کے سات نرسنگے، مکاشفہ باب سولہ کی سات آخری آفتوں کی تمثیل ہیں، جو اتوار کے نفاذ کے باعث بنی نوع انسان پر خدا کا فیصلہ ہیں۔

The warning message of Nashville must identify the footsteps leading to a Sunday law, and based upon the prophetic testimony, the judgment follows, and does not precede the cause. The judgment is the effect of Sunday enforcement. The five witnesses of the hidden history of verse forty we are considering provide different testimonies, but unlike the human witnesses, all the prophetic lines blend together. To identify the footsteps of the ultimate Sunday law in the United States, is accomplished when Peter combines the testimony of Donald Trump to explain the effect of the fireballs of Nashville.

پیام هشداردهندهٔ نشویل باید گام‌هایی را که به سوی قانون یک‌شنبه رهنمون می‌شوند، مشخص سازد؛ و بر بنیاد شهادت نبوی، داوری در پی می‌آید و بر علت پیشی نمی‌گیرد. داوری، اثرِ اجرای اجباریِ یک‌شنبه است. پنج شاهدِ تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل که اکنون بدان‌ها می‌پردازیم، شهادت‌های متفاوتی ارائه می‌کنند؛ اما برخلاف شاهدان بشری، همهٔ خطوط نبوی با یکدیگر درهم می‌آمیزند. شناساییِ گام‌های قانون نهاییِ یک‌شنبه در ایالات متحده، هنگامی به انجام می‌رسد که پطرس شهادت دونالد ترامپ را با هم درمی‌آمیزد تا اثر گلوله‌های آتشینِ نشویل را تبیین کند.

The warning of Nashville to the world is that God begins His final judgment of men and nations at that point in time. A period of the destruction of the cities then begins and quickly leads to the Sunday law where national apostasy is followed by national ruin. Satan then arrives to personate Christ, and the evil confederacy is set up as the ten kings agree to give their kingdom to the robbers of thy people, that establish the vision. The warning of Nashville is represented by the history that precedes Nashville as represented by Donald Trump forming an image to the beast. The message of Trump is the warning trumpet that precedes the fireballs of Nashville.

هشدار نشویل به جهان این است که خداوند در همان مقطع زمانی، داوری نهایی خود را بر انسان‌ها و امت‌ها آغاز می‌کند. سپس دوره‌ای از ویرانی شهرها آغاز می‌شود و به‌سرعت به قانون یکشنبه منتهی می‌گردد، جایی که ارتداد ملی با هلاکت ملی پی گرفته می‌شود. آنگاه شیطان می‌آید تا مسیح را جعل کند، و آن اتحادیهٔ شریر برپا می‌شود، هنگامی که آن ده پادشاه موافقت می‌کنند پادشاهی خود را به دزدانِ قوم تو، که رؤیا را برقرار می‌سازند، بسپارند. هشدار نشویل به‌وسیلهٔ تاریخی بازنمایی می‌شود که بر نشویل تقدّم دارد، چنان‌که با اقدام دونالد ترامپ در ساختن تمثالی برای وحش بازنموده شده است. پیام ترامپ، شیپورِ هشدار است که پیش از گلوله‌های آتشینِ نشویل به صدا درمی‌آید.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالۀ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles