Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Seven

کتاب یوئیل و کلیسای ادونتیست روز هفتمِ لائودکیه‌ای - شمارهٔ سی‌وهفتم

Number Thirty-Seven

شمارہ سینتیس

Author

Jeff Pippenger

Published

January 29, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In William Miller’s dream, the “bustle” at the beginning, when the people began to trouble the jewels was preceded by Miller assembling the jewels and calling “come and see.” Christ as the dirt brush man, uses the broom to sweep out the rubbish, assemble the jewels in a much larger casket, and He then called Miller to “come and see.” When Christ begins His broom-work, the room is empty, for Miller recorded that a “door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

در رؤیای ویلیام میلر، «هیاهو» در آغاز، هنگامی که مردم شروع به دست‌درازی به جواهرات کردند، مسبوق بود به این‌که میلر جواهرات را گرد آورد و ندا درداد: «بیایید و ببینید.» مسیح، در مقام مردِ جاروی گرد و غبار، از جاروب استفاده می‌کند تا زباله‌ها را بروبد، جواهرات را در صندوقچه‌ای بسیار بزرگ‌تر گرد آورد، و سپس میلر را فراخواند که «بیایید و ببینید.» هنگامی که مسیح کار جاروبِ خود را آغاز می‌کند، اتاق خالی است، زیرا میلر ثبت کرده است که «دری گشوده شد، و مردی به اتاق داخل شد، و چون مردم همه از آن بیرون رفتند، او که جاروی گرد و غبار در دست داشت، پنجره‌ها را گشود و آغاز کرد به روبیدنِ گرد و خاک و زباله از اتاق.»

The dirt brush man enters the room when all the people had left it. In 2023, the dirt brush man entered the empty room, for the movement of the one hundred and forty-four thousand had been shattered and scattered. The truths represented by Habakkuk’s Tables of 2012 was buried in rubbish, and the room was empty. The dirt brush man is He who came after John the Baptist, who John said had a fan, and that He would use that fan to thoroughly purge His floor.

مردِ جاروخاکی هنگامی به اتاق وارد می‌شود که همهٔ مردم آن را ترک کرده باشند. در سال ۲۰۲۳، مردِ جاروخاکی به آن اتاقِ خالی وارد شد، زیرا حرکتِ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر درهم شکسته و پراکنده شده بود. حقایقی که به‌وسیلهٔ الواحِ حبقوق در سال ۲۰۱۲ نمایانده شده بود، زیر زباله مدفون شده بود، و اتاق خالی بود. مردِ جاروخاکی اوست که پس از یحییِ تعمیددهنده آمد، همان که یحیی گفت دارای بادبیزنی است، و اینکه آن بادبیزن را به‌کار خواهد برد تا خرمنگاهِ خود را به‌کلی پاک سازد.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Then cometh Jesus from Galilee to Jordan unto John, to be baptized of him. Matthew 3:11–13.

> من در حقیقت شما را به آب برای توبه تعمید می‌دهم؛ اما آن که پس از من می‌آید، از من نیرومندتر است، و من شایسته آن نیستم که کفش‌های او را برگیرم؛ او شما را به روح‌القدس و آتش تعمید خواهد داد؛ که غربال او در دست اوست، و او خرمنگاه خویش را به‌کمال پاک خواهد ساخت، و گندم خود را در انبار گرد خواهد آورد؛ اما کاه را به آتشی خاموشی‌ناپذیر خواهد سوزانید. آنگاه عیسی از جلیل نزد یحیی به اردن آمد تا از او تعمید یابد. متی ۳:‏۱۱–۱۳.

Galilee is a symbol of a turning point, and the point on the Jordan where Jesus came to be baptized is named Bethabara, and it means “the ferry crossing,” and it marks the place where ancient Israel crossed over to the Promised Land. When Jesus was baptized, He then became Jesus Christ. Galilee, Jordan, Bethabara and Jesus becoming the Christ are all emphasizing a change of dispensation, which is also what a door represents, especially for Philadelphians who are given the key of the open and shut door.

جلیل نمادِ یک نقطۀ عطف است، و آن نقطه بر رود اردن که عیسی برای تعمید گرفتن به آنجا آمد، بیت‌عباره نام دارد، و معنای آن «گذرگاهِ کشتی» است، و آن مکان را نشان‌گذاری می‌کند که اسرائیلِ باستان از آنجا به سوی سرزمینِ موعود عبور کرد. هنگامی که عیسی تعمید یافت، آنگاه عیسی مسیح شد. جلیل، اردن، بیت‌عباره، و عیسی که مسیح شد، همگی بر تغییرِ یک تدبیر تأکید دارند؛ همان چیزی که در نیز آن را بازمی‌نمایاند، به‌ویژه برای فیلادلفیاییان که کلیدِ درِ گشوده و بسته به ایشان داده شده است.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> اور فِلدلفیہ کی کلیسیا کے فرشتہ کو لکھ: یہ باتیں وہ فرماتا ہے جو قدوس ہے، جو برحق ہے، جو داؤد کی کنجی رکھتا ہے، جو کھولتا ہے اور کوئی بند نہیں کر سکتا، اور بند کرتا ہے اور کوئی کھول نہیں سکتا؛ میں تیرے اعمال کو جانتا ہوں۔ دیکھ، میں نے تیرے سامنے ایک کھلا ہوا دروازہ رکھ دیا ہے، اور کوئی اسے بند نہیں کر سکتا؛ کیونکہ تجھ میں تھوڑی سی قوت ہے، اور تو نے میرے کلام کو محفوظ رکھا ہے، اور میرے نام کا انکار نہیں کیا۔ مکاشفہ 3:7، 8۔

When Christ “opened” the “door” and “entered the room,” the room was “His room,” for He thoroughly purges “His floor.” If it is His floor, it is His room.

هنگامی که مسیح «در» را «گشود» و «به اتاق وارد شد»، آن اتاق «اتاقِ او» بود، زیرا او «خرمنگاهِ خود» را به‌کلی پاک می‌سازد. اگر آن خرمنگاه، خرمنگاهِ اوست، آن اتاق نیز اتاقِ اوست.

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> «در کَفْرَناحوم، عیسی در فاصله‌های میان رفت‌وآمدهای خود اقامت می‌گزید، و آنجا به عنوان «شهر خود او» شناخته شد. آن شهر بر کرانه‌های دریای جلیل، و نزدیک به حدود دشت زیبای جِنّیسارت، اگر نه بر خودِ آن، قرار داشت.» آرزوی اعصار، ۲۵۲.

He enters His room to gather His wheat and to gather and burn the tares. The change of dispensation represented by Galilee, Jordan, Bethabara, the baptism, the transition from John to Jesus aligns with the transition of the church militant of Laodicea unto the church triumphant of Philadelphia. He entered His room in July of 2023. Miller had closed his eyes in the bustle of July 18, 2020, and when he opened his eyes, the room was empty of people; truth was buried beneath error, and then the dirt brush man opened the windows and began to sweep the rubbish out.

او به حجرهٔ خود داخل می‌شود تا گندم خویش را گرد آورد و کرکاس‌ها را جمع کرده بسوزاند. تغییرِ دورهٔ تدبیر که به‌وسیلهٔ جلیل، اُردن، بیت‌عباره، تعمید، و انتقال از یحیی به عیسی نمایش داده می‌شود، با انتقالِ کلیسای مجاهدِ لائودیکیه به کلیسای ظفرمندِ فیلادلفیه منطبق است. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ به حجرهٔ خود داخل شد. میلر در هیاهوی ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ چشمان خود را بسته بود، و چون چشمان خود را گشود، حجره از مردم خالی بود؛ حقیقت در زیرِ خطا مدفون شده بود، و سپس مردِ جاروب‌زنِ خاک، پنجره‌ها را گشود و آغاز کرد که زباله‌ها را بیرون بروبد.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> «“جس کے ہاتھ میں اپنا چھاج ہے، اور وہ اپنے کھلیان کو اچھی طرح پاک کرے گا، اور اپنے گیہوں کو کوٹھے میں جمع کرے گا۔” متی 3:12۔ یہ پاک کرنے کے اوقات میں سے ایک تھا۔ کلامِ حق کے ذریعے بھوسی کو گیہوں سے جدا کیا جا رہا تھا۔ چونکہ وہ ملامت قبول کرنے کے لیے حد سے زیادہ باطل فخر اور خودراستی میں مبتلا تھے، اور فروتنی کی زندگی اختیار کرنے کے لیے دنیا سے حد سے زیادہ محبت رکھتے تھے، اس لیے بہت سے لوگ یسوع سے پھر گئے۔ بہت سے آج بھی یہی کر رہے ہیں۔ آج بھی جانچ اسی طرح ہوتی ہے جیسے کفرنحوم کی عبادت گاہ میں اُن شاگردوں کی ہوئی تھی۔ جب سچائی دل پر مؤثر کی جاتی ہے تو وہ دیکھتے ہیں کہ اُن کی زندگیاں خدا کی مرضی کے مطابق نہیں ہیں۔ وہ اپنے اندر ایک کامل تبدیلی کی ضرورت کو دیکھتے ہیں؛ لیکن وہ اس خودانکاری کے کام کو اُٹھانے پر آمادہ نہیں ہوتے۔ اس لیے جب اُن کے گناہ ظاہر کیے جاتے ہیں تو وہ غضب ناک ہو جاتے ہیں۔ وہ رنجیدہ ہو کر چلے جاتے ہیں، بالکل اُسی طرح جیسے شاگرد یسوع کو چھوڑ کر یہ بڑبڑاتے ہوئے چلے گئے تھے، “یہ کلام سخت ہے؛ اسے کون سن سکتا ہے؟”” The Desire of Ages, 392۔

On the last day of 2023, which touches the first day of 2024, the Lion of the tribe of Judah began to progressively unseal the revelation of Himself. In accordance with the three-step testing process of Daniel twelve’s unsealing, there would then be three tests, represented as “purified, made white and tried.”

در آخرین روز سال ۲۰۲۳، که به نخستین روز سال ۲۰۲۴ متصل می‌شود، شیرِ سبطِ یهودا آغاز کرد که مکاشفهٔ خویش را به‌تدریج مُهرگشایی کند. مطابق با فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ایِ مُهرگشاییِ باب دوازدهمِ دانیال، در آن هنگام سه آزمون نیز وجود می‌داشت که با این عبارات نمایان شده‌اند: «تطهیر شوند، سفید گردند و آزموده شوند».

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> و او گفت: «ای دانیال، به راه خود برو؛ زیرا این سخنان تا زمانِ آخر بسته و مُهر شده است. بسیاری طاهر خواهند شد و سفید گردانیده خواهند شد و آزموده خواهند شد؛ اما شریران شرارت خواهند ورزید؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ لیکن حکیمان خواهند فهمید.» دانیال ۱۲:۹، ۱۰

The first angel represents purification, as the convicted sinner places his sins upon the sacrifice in the courtyard, where he is justified by the blood.

نخستین فرشته نمایانگرِ تطهیر است، آنگاه که گناهکارِ ملزم گناهان خود را بر قربانی در صحن می‌نهد، جایی که به‌واسطۀ خون عادل شمرده می‌شود.

The blood is then taken into the holy place where the sanctification process of holiness is represented as being made white through the washing of the blood from the courtyard. Righteousness is there manifested in those who overcome with the blood and the word of their testimony.

پس خون به مکان مقدّس برده می‌شود، جایی که فرایندِ تقدیسِ قدوسیت به‌صورتِ سفید گردیدن از طریق شست‌وشو به‌وسیلهٔ خونِ برگرفته از صحن به نمایش گذاشته می‌شود. در آنجا پارسایی در کسانی ظاهر می‌گردد که به‌وسیلهٔ خون و کلامِ شهادتِ خویش غالب می‌آیند.

They are then tried, and in the latter days they are found to be ten times better than all the other wise men of Babylon. The third test is where they are glorified in the Most Holy Place and distinguished from the other class of professed wise men. That third test is the Sunday law, and the first test is the first angel’s call to return to the foundations, for in the next step the temple is erected. That next step is the second angel’s separation message, which is followed by the litmus test of the third angel.

سپس ایشان آزموده می‌شوند، و در ایام آخر معلوم می‌گردد که ده چندان از جمیع سایر حکیمان بابل بهترند. آزمون سوم آنجاست که ایشان در اقدس‌الاقداس جلال می‌یابند و از طبقهٔ دیگرِ حکیمانِ مدّعی ممتاز می‌گردند. آن آزمون سوم، قانونِ یکشنبه است، و آزمون نخست، دعوتِ فرشتهٔ اوّل به بازگشت به بنیادهاست، زیرا در گام بعدی، هیکل برپا می‌شود. آن گام بعدی، پیامِ جداییِ فرشتهٔ دوم است، که در پیِ آن آزمونِ محکِ فرشتهٔ سوم می‌آید.

In 2023, the first angel arrived as He had done on August 11, 1840, when he came down with a message of Islam of the second woe. He came down as He had done at 9/11, with a message of Islam of the third woe, and the call to return to the old paths. The foundations of Millerite history were set up once the message of the second woe was fulfilled on August 11, 1840. The angel of Revelation chapter ten then descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation chapter eighteen and the arrival of the third woe.

در سال ۲۰۲۳، فرشتهٔ نخست آمد، همان‌گونه که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ آمده بود، هنگامی که با پیامی دربارهٔ اسلامِ وایِ دوم فرود آمد. او همان‌گونه که در ۱۱ سپتامبر آمده بود، با پیامی دربارهٔ اسلامِ وایِ سوم و دعوت به بازگشت به طریق‌های قدیم فرود آمد. بنیادهای تاریخ میلریتی پس از آن‌که پیام وایِ دوم در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تحقق یافت، برپا گردید. سپس فرشتهٔ باب دهمِ مکاشفه فرود آمد، و بدین‌سان، نزول فرشتهٔ باب هجدهمِ مکاشفه و فرا رسیدن وایِ سوم را به‌گونه‌ای نمادین پیش‌نمون ساخت.

Josiah Litch is the historical figured associated with the foundations being established on August 11, 1840. The name “Josiah” means “the foundation of God,” and king Josiah in sacred history represents Josiah’s reformation, which included the discovery of the curse of Moses, buried among the rubbish in the sanctuary, just as Miller’s jewels were buried in the room.

یوشیا لیچ آن شخصیت تاریخی است که با بنیان‌هایی که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ نهاده شد، مرتبط می‌باشد. نام «یوشیا» به معنای «بنیادِ خدا» است، و پادشاه یوشیا در تاریخ مقدس، نمایانگر اصلاحات یوشیاست؛ اصلاحاتی که دربرگیرندهٔ کشف لعنتِ موسی بود، که در میان خاکروبه‌های حرم مدفون شده بود، همان‌گونه که جواهراتِ میلر در اتاق مدفون شده بود.

King Josiah died at Megiddo, which is Armageddon of Revelation chapter sixteen. The reformation of Josiah was a fulfillment of the prophecy set forth by the disobedient prophet, when Jeroboam set up the two altars in Bethel and Dan. That disobedient prophet died between the ass and the lion. King Josiah had been predicted, by name, and his reformation was part of the prediction, which included that the future king Josiah would beat down the very altar where the disobedient prophet confronted the wicked king Jeroboam.

پادشاه یوشیا در مجدّو، که همان هارمَجِدّونِ مکاشفه فصل شانزدهم است، درگذشت. اصلاحات یوشیا تحقق نبوتی بود که آن نبیِ نافرمان بیان کرده بود، آنگاه که یربعام آن دو مذبح را در بیت‌ئیل و دان برپا ساخت. آن نبیِ نافرمان در میان الاغ و شیر جان سپرد. نام پادشاه یوشیا از پیش در نبوت آمده بود، و اصلاحات او نیز بخشی از آن پیشگویی بود؛ پیشگویی‌ای که دربرمی‌گرفت اینکه یوشیای پادشاه در آینده همان مذبحی را فرو خواهد کوبید که در آنجا نبیِ نافرمان با یربعامِ پادشاهِ شریر رویارو شده بود.

Josiah means the foundation of God, and king Josiah fulfilled the prediction given about 340 years before his reign. He led out in a revival and reformation that ultimately arrived at the altar where the prophet from Judah confronted king Jeroboam. Once there, Josiah smashed the altar down, as the prophecy said he would do. Those two altars of Jeroboam were purposeful counterfeits of the temple in Jerusalem, even to the depth that Jeroboam instituted counterfeit feast days. In doing so, he was simply doing what Aaron did with the golden calf. Aaron’s rebellion was at the foundation of ancient Israel’s sacred history. It occurred when Moses was receiving the Law, which is the foundation of God’s government.

یوشیا به‌معنای «بنیادِ خدا» است، و پادشاه یوشیا پیشگویی‌ای را که حدود ۳۴۰ سال پیش از سلطنتش داده شده بود، به انجام رساند. او پیشواییِ احیا و اصلاحی را بر عهده گرفت که سرانجام به همان مذبحی رسید که نبیِ یهودا در آنجا با پادشاه یربعام رویارو شده بود. چون بدان‌جا رسید، یوشیا مذبح را درهم شکست، چنان‌که نبوت گفته بود چنین خواهد کرد. آن دو مذبحِ یربعام، بدل‌هایی عمدی از هیکلِ اورشلیم بودند، تا بدان حد که یربعام حتی عیدهای تقلبی نیز برقرار کرد. او در این کار، صرفاً همان کاری را انجام می‌داد که هارون با گوسالهٔ زرین انجام داده بود. عصیانِ هارون در بنیادِ تاریخِ مقدسِ اسرائیلِ باستان قرار داشت. این امر هنگامی رخ داد که موسی شریعت را دریافت می‌کرد، شریعتی که بنیادِ حکومتِ خداست.

Aaron’s rebellion was a foundational rebellion, and it was repeated when Jeroboam founded the ten northern tribes as Israel. Moses rebuked Aaron, and Moses is the alpha, or foundation in relation to Christ the omega. Aaron and Moses represent two classes in the foundational rebellion and a third class are the heroes who stood with Moses—the Levites. King Jeroboam and the prophet from Judah are the two classes in the foundation rebellion of the northern kingdom, and once again the Levites are the heroes.

شورشِ هارون شورشی بنیادین بود، و آن هنگام که یربعام ده قبیلهٔ شمالی را به‌عنوان اسرائیل بنیان نهاد، همان شورش تکرار شد. موسی هارون را توبیخ کرد، و موسی در نسبت با مسیحِ اُمگا، آلفا یا بنیاد است. هارون و موسی در شورشِ بنیادین نمایندهٔ دو طبقه‌اند، و طبقهٔ سومی نیز قهرمانانی هستند که با موسی ایستادند—لاویان. ملک یربعام و نبیِ یهودا دو طبقه در شورشِ بنیادینِ پادشاهیِ شمالی هستند، و بار دیگر لاویان قهرمانان‌اند.

At Jeroboam’s foundational rebellion the prophet from Judah rebukes him and prophesies of a king that would be named “the foundation of God”—Josiah. The fulfillment of the predicted reformation included that when Josiah began his revival and reformation, the curse of Moses was discovered, and the reading of the sacred words of Moses empowered a revival and reformation that had already begun. Josiah, clearly a prophetic symbol, represents a revival and reformation that is empowered when a prophecy from the writings of Moses is discovered.

در شورشِ بنیانیِ یَرُبعام، نبی‌ای از یهودا او را توبیخ کرد و دربارهٔ پادشاهی نبوت نمود که «بنیادِ خدا» نامیده خواهد شد—یوشیا. تحققِ اصلاحِ پیش‌گویی‌شده بدین‌گونه بود که چون یوشیا احیا و اصلاحِ خود را آغاز کرد، لعنتِ موسی کشف شد، و قرائتِ کلماتِ مقدسِ موسی احیا و اصلاحی را که از پیش آغاز شده بود، توان بخشید. یوشیا، که آشکارا نمادی نبوی است، نمایانگرِ احیا و اصلاحی است که هنگامی نیرو می‌گیرد که نبوتی از نوشته‌های موسی کشف شود.

The foundational rebellion in the story of king Jeroboam is represented by the king of Israel, and also by the prophet from Judah who was sent with a divine pronouncement against Jeroboam’s foundational rebellion and instructions for the prophet identifying which path to avoid when returning to Judah. The prophet from Judah rejects Jeroboam’s request to stay, but thereafter accepts the invitation of the lying prophet of Bethel, and seals his fate. The disobedient prophet would die between the ass and the lion, and then be buried in the tomb of the lying prophet.

بنیادی بغاوت، در سرگذشتِ پادشاه یربعام، هم به‌وسیلهٔ پادشاه اسرائیل نمایانده می‌شود و هم به‌وسیلهٔ نبی‌ای از یهودا که با اعلامی الهی بر ضدّ بغاوتِ بنیادیِ یربعام فرستاده شد، همراه با دستورالعمل‌هایی برای آن نبی که معیّن می‌کرد در بازگشت به یهودا از کدام راه باید اجتناب کند. نبیِ یهودا درخواستِ یربعام را برای ماندن رد می‌کند، اما پس از آن دعوتِ نبیِ دروغگویِ بیت‌ئیل را می‌پذیرد و بدین‌سان سرنوشتِ خود را مُهر می‌زند. آن نبیِ نافرمان میان الاغ و شیر خواهد مرد، و سپس در مقبرهٔ نبیِ دروغگو دفن خواهد شد.

On August 11, 1840, a prophecy of the second woe was fulfilled, and the foundations of Adventism was laid. Josiah Litch presented the prophecy in 1838, and then ten days before August 11, 1840 he fined tuned his calculations and predicted August 11, 1840, as the day the Ottoman supremacy would cease, in fulfillment of the prophecy of Islam of the second woe.

در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، نبوتِ وایِ دوم به تحقق پیوست و بنیان‌های اَدونتیسم نهاده شد. جوزایا لیچ این نبوت را در سال ۱۸۳۸ ارائه کرد، و سپس ده روز پیش از ۱۱ اوت ۱۸۴۰، محاسبات خود را دقیق‌تر تنظیم نمود و ۱۱ اوت ۱۸۴۰ را به‌عنوان روزی پیشگویی کرد که در آن برتریِ امپراتوری عثمانی پایان خواهد یافت، در تحققِ نبوتِ اسلام دربارهٔ وایِ دوم.

King Josiah symbolizes the final revival and reformation, for every prophet speaks more directly of the latter days, than any prior days. King Josiah symbolizes the final revival and reformation, and that reformation has been set forth in the Bible by a prediction. The book of Joel identifies the final revival and reformation that takes place among those who will be the one hundred and forty-four thousand. Josiah’s revival was two steps, it began, then a prophecy was unsealed that added momentum to the work. The two steps are the early and latter rain, as set forth in the book of Joel, and fulfilled in the books of Acts, and then fulfilled again in the Millerite history.

بادشاه یوشیا نماد احیا و اصلاح نهایی است، زیرا هر نبی بیش از هر ایام پیشین، به‌گونه‌ای مستقیم‌تر از ایام آخر سخن می‌گوید. بادشاه یوشیا نماد احیا و اصلاح نهایی است، و آن اصلاح در کتاب‌مقدس به‌واسطهٔ یک پیشگویی بیان شده است. کتاب یوئیل احیا و اصلاح نهایی را که در میان کسانی واقع می‌شود که آن یکصد و چهل و چهار هزار تن خواهند بود، مشخص می‌سازد. احیای یوشیا در دو گام بود؛ آغاز شد، سپس پیشگویی‌ای گشوده گردید که به آن کار شتاب بیشتری بخشید. آن دو گام، باران اوّل و آخر است، چنان‌که در کتاب یوئیل بیان شده و در کتاب اعمال تحقق یافت، و سپس بار دیگر در تاریخ میلری تحقق پیدا کرد.

At the foundational rebellions of Aaron, king Jeroboam and the prophet from Judah to king Josiah, and then on to Josiah Litch, identifies a line of testimony concerning the foundational test. The foundational test is the first test, that is followed by the temple test when the capstone is placed. After that the third test, the litmus test arrives.

در شورش‌های بنیادینِ هارون، از پادشاه یَرُبعام و نبیِ برخاسته از یهودا تا پادشاه یوشیا، و سپس تا یوشیا لیچ، خطی از شهادت را در خصوصِ آزمونِ بنیادین شناسایی می‌کند. آزمونِ بنیادین، نخستین آزمون است که پس از آن، هنگامی که سنگِ سرگوشه نهاده می‌شود، آزمونِ هیکل فرا می‌رسد. پس از آن، سومین آزمون، یعنی آزمونِ محک، از راه می‌رسد.

From the golden calf, unto Jeroboam’s altars at Bethel and Dan, to king Josiah, unto Josiah Litch represents a series of prophetic footsteps that lead to the foundational test of 9/11. When the great buildings of New York came down at 9/11, a prophecy of the third woe identified the test calling for a return to the old foundational paths, for the parallel of August 11, 1840 and 9/11 could be seen by any Laodicean Seventh-day Adventist who chose to see. Al Qaeda’s involvement in 9/11 is often brought into question in these days of conspiracy theories that generally are true, but Al Qaeda means “the foundation,” and they began as an organization one year before the time of the end in 1989, in fact on August 11, 1988.

از گوسالهٔ زرین، تا مذبح‌های یربعام در بیت‌ئیل و دان، تا پادشاه یوشیا، تا یوشیا لیچ، رشته‌ای از گام‌های نبوی نمایان می‌شود که به آزمون بنیادیِ ۱۱ سپتامبر رهنمون می‌گردد. هنگامی که در ۱۱ سپتامبر بناهای عظیم نیویورک فرو ریخت، نبوتی از وایِ سوم آن آزمونی را معین ساخت که دعوت به بازگشت به راه‌های کهنِ بنیادین می‌کرد؛ زیرا موازاتِ ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و ۱۱ سپتامبر را هر ادونتیستِ هفتمِ روزِ لائودیکیه‌ای که می‌خواست ببیند، می‌توانست ببیند. نقش القاعده در ۱۱ سپتامبر، در این روزهای نظریه‌های توطئه که عموماً درست هستند، غالباً مورد تردید قرار می‌گیرد؛ اما القاعده به معنای «بنیاد» است، و آنان به‌عنوان یک سازمان، یک سال پیش از زمان آخر، یعنی در ۱۹۸۹، آغاز کردند؛ و در واقع در ۱۱ اوت ۱۹۸۸.

If these details about the prophetic symbolism of the foundations is not noticed, much is lost. At 9/11 the foundations were laid in the first step. The second step the temple is finished as the capstone is placed. The third step is the closed door of the Sunday law. From 9/11 unto the Sunday law the message is primarily directed to Laodicean Seventh-day Adventists, for judgment begins at the house of God, and it ends for the house of God at the Sunday law. There and then Laodicean Seventh-day Adventism is passed by; as were the Protestants in Millerite history, and the Jews in the history of Christ, and as were those who died over forty years in the history of Moses.

اگر این جزئیات مربوط به نمادپردازی نبویِ بنیادها مورد توجه قرار نگیرد، بسیاری چیزها از دست می‌رود. در ۹/۱۱، بنیادها در گام نخست نهاده شد. در گام دوم، معبد با قرار گرفتن سنگِ سرپوش به اتمام می‌رسد. گام سوم، درِ بستهٔ قانون یکشنبه است. از ۹/۱۱ تا قانون یکشنبه، این پیام اساساً خطاب به ادونتیست‌های روز هفتمِ لائودیکیه است، زیرا داوری از خانهٔ خدا آغاز می‌شود، و برای خانهٔ خدا در قانون یکشنبه پایان می‌یابد. در آنجا و در آن هنگام، از ادونتیسمِ روز هفتمِ لائودیکیه عبور می‌شود؛ چنان‌که در تاریخ میلری، از پروتستان‌ها عبور شد، و در تاریخ مسیح، از یهودیان، و نیز چنان‌که در تاریخ موسی، از کسانی که در طی چهل سال مردند، عبور شد.

The third woe of 9/11 was typified by the second woe of August 11, 1840, and at that level both waymarks are represented by the ass, the first symbol of Islam in Bible prophecy. The Sunday law is the mark of the beast, and that beast is often represented as a lion, thus counterfeiting the Lion of the tribe of Judah. The Sunday law is the lion and the disobedient prophet from Judah died between the ass and the lion, and was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel. He died in the prophetic period from 9/11 unto the Sunday law, which is the prophetic period from the ass unto the lion. That testing period is the grave of the lying prophet of Bethel, who had the disobedient prophet from Judah buried in his very own grave.

سومین وایِ 11/9 به‌واسطهٔ دومین وایِ 11 اوت 1840 نمونه‌سازی شده بود، و در آن سطح، هر دو نشانهٔ راه به‌وسیلهٔ الاغ نمایانده می‌شوند؛ نخستین نماد اسلام در نبوتِ کتاب‌مقدسی. قانون یکشنبه نشانِ وحش است، و آن وحش غالباً به‌صورت شیری به تصویر کشیده می‌شود، و بدین‌سان شیرِ سبطِ یهودا را جعل و بدل می‌سازد. قانون یکشنبه همان شیر است، و نبیِ نافرمان از یهودا میان الاغ و شیر جان سپرد، و در همان قبرِ نبیِ دروغگویِ بیت‌ئیل دفن شد. او در دورهٔ نبویِ از 11/9 تا قانون یکشنبه مرد، که همان دورهٔ نبویِ از الاغ تا شیر است. آن دورهٔ آزمون، قبرِ نبیِ دروغگویِ بیت‌ئیل است، که نبیِ نافرمان از یهودا را در قبرِ خودِ خویش دفن کرد.

Jeroboam’s kingdom, which is represented as a counterfeit of the kingdom of Judah, where Jerusalem and the temple are located, represented the Protestants of Millerite history, that were no longer God’s people. They lost their covenant designation between August 11, 1840 and the closed door of October 22, 1844. That history aligns with 9/11 unto the Sunday law, and for this reason, the disobedient prophet of Judah is buried in the same tomb as were the apostate Protestants, who were represented by the lying prophet of Bethel.

پادشاهی یَربُعام، که به‌عنوان بدلیِ پادشاهی یهودا به تصویر کشیده شده است، جایی که اورشلیم و هیکل در آن قرار دارند، نمایانگر پروتستان‌های تاریخ میلریتی بود که دیگر قوم خدا نبودند. آنان میان ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و درِ بستهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، عنوان عهدیِ خود را از دست دادند. آن تاریخ با ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه هم‌راستا است، و به همین سبب، نبیِ نافرمانِ یهودا در همان مقبره‌ای دفن می‌شود که پروتستان‌های مرتد، که به‌وسیلهٔ نبیِ دروغینِ بیت‌ئیل نمایانده شده بودند، در آن بودند.

Overall king Josiah was a good king, but he did die at Megiddo, an obvious and direct application to Armageddon. He went astray by refusing the warning message of Necho. Necho, the king of Egypt, and therefore the king of the south was on his way to do battle with Babylon, the king of the north. Josiah represents the Judeans that die at Armageddon, because they rejected the warning message of the battle of the king of the south and the king of the north in Daniel 11:40–45. That message became the foundation at 9/11.

به‌طور کلی، پادشاه یوشیا پادشاهی نیکو بود، اما در مِجِدّو جان سپرد؛ امری که کاربردی آشکار و مستقیم بر آرماگدون دارد. او با نپذیرفتن پیام هشدارآمیز نِخو از راه راست منحرف شد. نِخو، پادشاه مصر، و بنابراین پادشاه جنوب، در راه بود تا با بابل، پادشاه شمال، بجنگد. یوشیا نمایانگر یهودیانی است که در آرماگدون می‌میرند، زیرا پیام هشدارآمیزِ نبردِ پادشاه جنوب و پادشاه شمال را در دانیال ۱۱:۴۰–۴۵ رد کردند. آن پیام در ۱۱ سپتامبر به بنیان تبدیل شد.

The first test is the first angel’s call to return to the foundations.

پہلا امتحان پہلے فرشتے کی اس پکار پر مشتمل ہے کہ بنیادوں کی طرف واپس لوٹو۔

The second test is the second angel’s call to separate and finish the temple.

دومین آزمون، دعوتِ فرشتهٔ دوم است به جدایی و به اتمام رساندنِ هیکل.

The third test is the third angel’s litmus test of the seal or the mark.

تیسرا امتحان، مہر یا نشان کے بارے میں تیسرے فرشتے کی کسوٹی ہے۔

The first test is a test upon the foundations, and in 2024 roughly half of those involved with the Sabbath zoom meetings left over the only doctrinal argument that is represented upon the 1843 chart. That argument was over the symbol that establishes the vision of God’s people in the latter days. The Millerite controversy had the Protestants claiming Antiochus Epiphanes, or Islam was the power who exalts himself, and falls, to establish the vision in verse fourteen of Daniel eleven.

پہلا امتحان بنیادوں پر ایک امتحان ہے، اور 2024 میں سبت کی زوم مجالس سے وابستہ لوگوں میں سے تقریباً نصف صرف اُس واحد اصولی اختلاف کی بنا پر الگ ہو گئے جو 1843 کے چارٹ پر نمایاں ہے۔ یہ اختلاف اُس نشان کے بارے میں تھا جو آخری ایّام میں خدا کے لوگوں کی رؤیا کو قائم کرتا ہے۔ میلری تحریک کے زمانہ کا تنازع یہ تھا کہ پروٹسٹنٹ یہ دعویٰ کرتے تھے کہ انطیوخس ایپیفینس، یا اسلام، وہ قوت تھی جو اپنے آپ کو سرفراز کرتی ہے اور گرتی ہے، تاکہ دانی ایل 11 کی آیت چودہ میں رؤیا کو قائم کرے۔

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> و در آن زمان‌ها بسیاری بر پادشاه جنوب خواهند شورید؛ و نیز عیارانِ قومِ تو سر بر خواهند افراشت تا رؤیا را استوار سازند؛ اما سقوط خواهند کرد. دانیال ۱۱:۱۴.

Was Islam or Antiochus Epiphanes the robbers of thy people, or was it Rome, as Miller identified. Miller had understood that the desolating powers of paganism and papalism were both the power that exalted themselves, who fell and who were the robbers of God’s people. The argument is represented on the chart that was “directed by the hand of God, and should not be altered,” and is the only representation on either of Habakkuk’s tables which identifies an event that had no direct reference in the prophetic Word. The reference on the chart was to highlight that foundational argument as a symbol of the separating power of God’s prophetic Word.

آیا اسلام یا آنتیوخوس اپیفانِس غارتگران قوم تو بودند، یا آن‌گونه که میلر شناسایی کرد، روم بود؟ میلر دریافته بود که نیروهای ویرانگرِ بت‌پرستی و پاپ‌گرایی، هر دو همان قدرتی بودند که خویشتن را برمی‌افراشتند، سقوط کردند، و غارتگران قوم خدا بودند. این استدلال بر آن نموداری بازنمایی شده است که «به هدایت دست خدا ترسیم شد و نباید تغییر یابد»، و تنها بازنمایی بر هر یک از دو لوح حبقوق است که رویدادی را مشخص می‌کند که در کلام نبوی ارجاعی مستقیم به آن وجود نداشت. ارجاعِ موجود بر نمودار برای برجسته ساختن آن استدلالِ بنیادی بود، به‌منزلهٔ نمادی از قدرتِ جداکنندهٔ کلام نبویِ خدا.

In 2024, roughly half of the zoom group left over the false understanding that it is the United States that establishes the vision, and not Rome, as the Millerites so aptly defended.

در سال ۲۰۲۴، تقریباً نیمی از گروه زوم به سبب این برداشت نادرست جدا شدند که این ایالات متحده است که رؤیا را برقرار می‌سازد، نه روم؛ چنان‌که میلری‌ها به‌درستی از آن دفاع کردند.

The purging that began in 2023, began when Christ entered the room with His fan, and the fan is His words of truth. When He entered His room, it was empty of people, so He raised up a voice in the wilderness to prepare the way of the Lord. The voice was to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come unto His temple; His temple of the one hundred and forty-four thousand.

تزکیه‌ای که در سال ۲۰۲۳ آغاز شد، هنگامی آغاز گردید که مسیح با بادبیزنِ خود به آن حجره درآمد، و بادبیزنْ کلماتِ حقیقتِ اوست. چون او به حجرهٔ خود درآمد، آن از مردم خالی بود؛ از این‌رو آوازی را در بیابان برانگیخت تا راه خداوند را مهیا سازد. آن آواز برای این بود که راه را برای رسولِ عهد آماده کند تا ناگهان به هیکلِ خود، یعنی هیکلِ یکصد و چهل و چهار هزار، بیاید.

Then in 2024, the first test, the test of the foundations, the test of who establishes the vision—that vision that seals the remnant. The internal vision that seals the remnant is the vision of Christ in chapter ten, and the external vision is the vision that is established by the antichrist, and the antichrist is Rome. An internal vision of Christ and an external vision of antichrist. The sealing is a settling into truth, both spiritually and intellectually; and the internal vision of chapter ten is the spiritual, and chapter eleven’s external vision is the intellectual. The understanding and corresponding experience of both visions is the required criteria for anyone who would be sealed, as Daniel represented in the first verse of Daniel chapter ten.

پس در سال ۲۰۲۴، نخستین آزمون فرا می‌رسد: آزمونِ بنیادها، آزمونِ این‌که چه کسی رؤیا را برقرار می‌سازد—آن رؤیایی که باقی‌ماندگان را مُهر می‌کند. رؤیای درونی که باقی‌ماندگان را مُهر می‌کند، رؤیای مسیح در باب دهم است؛ و رؤیای بیرونی، رؤیایی است که به‌وسیلهٔ ضدّمسیح برقرار می‌شود، و ضدّمسیح روم است. یک رؤیای درونی از مسیح و یک رؤیای بیرونی از ضدّمسیح. مُهر شدن، استقرار یافتن در حقیقت است، هم از لحاظ روحانی و هم از لحاظ فکری؛ و رؤیای درونیِ باب دهم بُعد روحانی است، و رؤیای بیرونیِ باب یازدهم بُعد فکری. فهم و تجربهٔ متناظرِ هر دو رؤیا، معیار لازم برای هر کسی است که بخواهد مُهر شود؛ چنان‌که دانیال در آیهٔ نخستِ باب دهمِ کتاب دانیال نمایندگی می‌کند.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> در سال سوم کورش، پادشاه فارس، امری بر دانیال که بلطشصر نامیده می‌شد، مکشوف گردید؛ و آن امر راست بود، لیکن زمانِ معینْ دراز بود؛ و او آن امر را فهمید و رؤیا را درک کرد. دانیال ۱۰:۱.

The alpha test of the foundations was over verse fourteen of Daniel eleven, and it was a parallel to the same foundational test of the Millerites, and that test was the only controversy from Millerite history that is represented upon the table Habakkuk’s watchman was commanded to write and make plain. The foundational test of 2024, was the first angel’s descent, as represented by August 11, 1840, 1888 and 9/11.

آزمایش آلفای مبانی بر سر آیهٔ چهاردهِ دانیال یازده بود، و این، موازیِ همان آزمایشِ بنیادیِ میلری‌ها بود؛ و آن آزمایش، یگانه مجادله‌ای از تاریخ میلری بود که بر جدولی که به حَبَقّوقِ دیده‌بان فرمان داده شد آن را بنویسد و روشن سازد، نمایان شده است. آزمایش بنیادیِ ۲۰۲۴، نزولِ فرشتهٔ اول بود، چنان‌که به‌وسیلهٔ ۱۱ اوت ۱۸۴۰، ۱۸۸۸ و ۱۱ سپتامبر بازنمایی شده است.

That angel had also descended as Michael, for Michael is the one who resurrected Moses, who with Elijah was resurrected on the last day of 2023. That resurrection is represented by Ezekiel as being accomplished by a prophecy of the four winds, which Sister White calls the angry restrained horse, which is Islam of August 11, 1840 and 9/11. The alpha test was the foundational testing external vision. The omega test would be an internal capstone vision.

وہ فرشتہ میکائیل کے طور پر بھی نازل ہوا تھا، کیونکہ میکائیل ہی وہ ہے جس نے موسیٰ کو زندہ کیا، جو ایلیاہ کے ساتھ 2023 کے آخری دن زندہ کیا گیا۔ اس قیامت کی نمائندگی حزقی ایل یوں کرتا ہے کہ وہ چار ہواؤں کی ایک نبوت کے وسیلہ سے انجام پاتی ہے، جسے سسٹر وائٹ غضبناک مگر روکے گئے گھوڑے سے تعبیر کرتی ہیں، جو 11 اگست 1840 اور 9/11 کے اسلام کی علامت ہے۔ الفا آزمائش بنیاد رکھنے والی، بیرونی رویا تھی۔ اومیگا آزمائش ایک اندرونی، تکمیلی رویا ہوگی۔

Why would there be an alpha and omega to be followed by a third test? This is the very issue I am identifying. The alpha external testing vision of 2024, is the first of three tests. That foundational test must be passed to be involved in the capstone omega test. Those two tests are of a different prophetic nature than the third test. The third test is a litmus test which demonstrates if the candidate has truly passed the previous two steps.

چرا باید الفا و اُمگایی وجود داشته باشد که آزمونی سوم در پیِ آن بیاید؟ این دقیقاً همان مسئله‌ای است که من بدان اشاره می‌کنم. رؤیای آزمونِ بیرونیِ الفای ۲۰۲۴، نخستینِ سه آزمون است. آن آزمونِ بنیادین باید با موفقیت گذرانده شود تا شخص بتواند در آزمونِ نهاییِ اُمگا، یعنی آزمونِ سنگِ سرزاویه، مشارکت داشته باشد. آن دو آزمون، از حیثِ ماهیتِ نبوی، با آزمونِ سوم متفاوت‌اند. آزمونِ سوم، آزمونی محک‌زننده است که نشان می‌دهد آیا داوطلب حقیقتاً دو مرحلهٔ پیشین را با موفقیت پشت سر گذاشته است یا نه.

The first test is the foundation, and the second test is the temple completed. The foundation of the temple was laid during the history of the first decree to come out of Babylon. In the history of the second decree the temple was completed. The third decree was different, for in that decree, Judah’s national sovereignty was restored giving them the authority to prosecute civil and religious crimes. Judgment is restored at the third decree. In 2024, the foundational alpha test separated those in the dirt brush man’s virtually empty room.

پہلا امتحان بنیاد ہے، اور دوسرا امتحان ہیکل کی تکمیل ہے۔ ہیکل کی بنیاد بابل سے نکلنے والی پہلی فرمان کی تاریخ میں ڈالی گئی تھی۔ دوسری فرمان کی تاریخ میں ہیکل مکمل کیا گیا۔ تیسرا فرمان مختلف تھا، کیونکہ اُس فرمان میں یہوداہ کی قومی حاکمیت بحال کی گئی، اور انہیں شہری اور مذہبی جرائم کی قانونی پیروی کا اختیار دیا گیا۔ تیسرے فرمان پر عدالت بحال ہوتی ہے۔ 2024 میں، بنیادی الفا امتحان نے ڈرٹ برش مین کے تقریباً خالی کمرے میں موجود لوگوں کو الگ کر دیا۔

The omega test is where the temple is finished, as represented by the capstone being placed. The completion of the temple is the church triumphant that is established when the tares are removed. The completion of the temple in Miller’s dream was when the jewels were cast back into the larger casket “without any visible pains of the man who cast them in.” After Miller identifies the dirt brush man casting the jewels into the larger casket, he ends his testimony with the words, “I shouted with very joy, and that shout awoke me.”

آزمونِ اُمگا جایی است که هیکل به اتمام می‌رسد، چنان‌که با نهاده شدنِ سنگِ سرزاویه نمادین شده است. تکمیلِ هیکل همان کلیسای ظافر است که هنگامی استقرار می‌یابد که کَرکَسان برداشته شوند. تکمیلِ هیکل در رؤیای میلر آنگاه بود که جواهرات به صندوقچۀ بزرگ‌تر بازافکنده شدند «بی‌آنکه هیچ‌گونه رنجِ آشکاری از جانبِ آن مردی که آنها را در آن می‌افکند دیده شود.» پس از آنکه میلر مردِ جاروب‌به‌دستِ خاک را در حال افکندنِ جواهرات به صندوقچۀ بزرگ‌تر مشخص می‌کند، شهادتِ خود را با این کلمات به پایان می‌برد: «از شدتِ شادی فریاد برآوردم، و همان فریاد مرا بیدار کرد.»

Take note that Miller’s loud cry that awakens, was empowered by “joy.” Joy is the symbol of those in Joel who have the “new wine,” and “shame” is upon those other drinkers of wine who have been cut off from the new wine. The Midnight Cry that awakens Miller, follows after the dirt brush man casts the jewels into the larger casket. The larger casket is full of the jewels that have been separated from the rubbish and cast into the casket, which is both the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the message of the Midnight Cry. The temple is finished in the second decree, or the second angel, or the second and omega test. In Miller’s dream, the omega test is represented when the windows of heaven are opened.

توجّهوا إلى أنَّ الصرخة العظيمة التي أطلقها ميلر، والتي تُوقِظ، قد مُنِحَت قوةً بواسطة «الفرح». والفرح هو رمز أولئك المذكورين في يوئيل الذين لديهم «الخمر الجديدة»، أمّا «الخزي» فعلى أولئك الشاربين الآخرين للخمر الذين انقطعوا عن الخمر الجديدة. إن صرخة منتصف الليل التي تُوقِظ ميلر تأتي بعد أن يُلقي رجلُ فرشاةِ التراب الجواهرَ في التابوت الأكبر. والتابوت الأكبر مملوء بالجواهر التي فُصِلَت عن القمامة وأُلقيت في التابوت، الذي هو معًا هيكل المئة والأربعة والأربعين ألفًا، ورسالة صرخة منتصف الليل. ويُكمَّل الهيكل في المرسوم الثاني، أو الملاك الثاني، أو الاختبار الثاني واختبار الأوميغا. وفي حلم ميلر، يتمثّل اختبار الأوميغا عندما تُفتَح كُوًى السماء.

> And I heard as it were the voice of a great multitude, and as the voice of many waters, and as the voice of mighty thunderings, saying, Alleluia: for the Lord God omnipotent reigneth. Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. Revelation 19:6–9.

> و شنیدم آوازی را، گویی آواز جمعیتی عظیم، و چون آواز آب‌های بسیار، و چون آواز رعدهای سهمگین، که می‌گفتند: هللویاه، زیرا خداوندِ خدای قادرِ مطلق سلطنت می‌کند. شادی کنیم و وجد نماییم و او را جلال دهیم، زیرا عروسیِ برّه فرارسیده است، و همسر او خویشتن را مهیا ساخته است. و به او عطا شد که به کتانِ نازک، پاک و سفید، آراسته گردد؛ زیرا آن کتانِ نازک، عدالت‌های مقدسان است. و به من گفت: بنویس، خوشا به حال آنان که به ضیافتِ عروسیِ برّه خوانده شده‌اند. و به من گفت: اینها سخنانِ راستینِ خداست. مکاشفه ۱۹:‏۶–۹

On October 22, 1844, “four comings of Christ” were fulfilled, and each of those four comings are more perfectly fulfilled at the soon-coming Sunday law. He came as the Messenger of the Covenant, in fulfillment of the purging and purification of the Levites in Malachi three. He came to receive a kingdom in fulfillment of Daniel 7:13. He came to cleanse the sanctuary in fulfillment of Daniel 8:14 and He also came to the marriage. The marriage takes place when the bride has made herself ready.

در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، «چهار آمدنِ مسیح» به انجام رسید، و هر یک از آن چهار آمدن در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به‌گونه‌ای کامل‌تر تحقق می‌یابد. او به‌عنوان رسولِ عهد آمد، در تحققِ پالایش و تطهیرِ لاویان در ملاکی باب ۳. او آمد تا پادشاهی‌ای را دریافت کند، در تحققِ دانیال ۷:۱۳. او آمد تا قدس را تطهیر کند، در تحققِ دانیال ۸:۱۴، و نیز به عروسی آمد. عروسی هنگامی واقع می‌شود که عروس خود را آماده ساخته باشد.

> “‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons, 69.

> «هرگاه میوه حاصل شود، بی‌درنگ داس را به کار می‌برد، زیرا وقتِ درو رسیده است.» مسیح با اشتیاقی سوزان در انتظار ظهور خویش در کلیسای خود است. هنگامی که سیرتِ مسیح به‌طور کامل در قوم او بازتاب یابد، آنگاه خواهد آمد تا ایشان را به‌عنوان آنِ خود مطالبه کند.» درس‌های تمثیلی مسیح، ص. 69.

The “world can only be warned,” according to inspiration, by “seeing men and women” with the seal of God during the Sunday law crisis.

به‌موجب الهام، «جهان تنها زمانی می‌تواند هشدار داده شود» که در خلال بحرانِ قانونِ یک‌شنبه، «مردان و زنان» را با مُهرِ خدا ببیند.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> «کارِ روح‌القدس این است که جهان را از گناه، و از عدالت، و از داوری ملزم سازد. جهان تنها هنگامی می‌تواند هشدار یابد که کسانی را ببیند که به حقیقت ایمان دارند و به‌وسیلهٔ حقیقت تقدیس شده‌اند، و بر اساس اصولی والا و مقدس عمل می‌کنند، و به‌گونه‌ای برتر و متعالی، خطِ تمایز میان آنان را که احکام خدا را نگاه می‌دارند و آنان را که آنها را زیر پا لگدمال می‌کنند، آشکار می‌سازند. تقدیسِ روح، تفاوت میان کسانی را که مُهر خدا را دارند و کسانی را که روزِ استراحتی جَعلی را نگاه می‌دارند، مشخص می‌سازد. هنگامی که آزمون فرا رسد، به‌روشنی آشکار خواهد شد که نشانِ وحش چیست. آن، نگاه‌داشتنِ یکشنبه است. کسانی که پس از شنیدن حقیقت، همچنان این روز را مقدس می‌شمارند، امضای مردِ گناه را بر خود دارند؛ همان که پنداشت زمان‌ها و شریعت را تغییر دهد.» Bible Training School, December 1, 1903.

When the bride makes herself ready the harvest is come. The harvest begins with the gathering together of the first fruit wheat offering that is lifted up as a wave offering ensign. First the first fruits, which are the one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation, are gathered, and then the other flock, who are the great multitude. The ensign is his mighty army, and his mighty army is arrayed in fine white linen. At the marriage, the temple of the one hundred and forty-four is finished in advance of the judgment of the Sunday law, and that temple is not only Miller’s larger casket, but it is the church triumphant that possesses all the gifts, including the spirit of prophecy.

जब दुल्हन अपने आप को तैयार कर लेती है, तब कटनी आ पहुँचती है। कटनी का आरम्भ पहिलौठे गेहूँ की भेंट को एक लहराई हुई अर्पण-ध्वजा के रूप में एकत्र करने से होता है। पहले पहिलौठे फल, अर्थात प्रकाशितवाक्य की पुस्तक के एक लाख चवालीस हजार, एकत्र किए जाते हैं, और उसके बाद दूसरा झुंड, अर्थात वह बड़ी भीड़। वह ध्वजा उसकी पराक्रमी सेना है, और उसकी पराक्रमी सेना उज्ज्वल श्वेत मलमल से विभूषित है। विवाह के समय, रविवार की व्यवस्था के न्याय से पूर्व, एक लाख चवालीस हजार का मंदिर पूर्ण कर दिया जाता है, और वह मंदिर केवल मिलर का बड़ा संदूक ही नहीं, बल्कि वह विजयी कलीसिया भी है, जिसके पास आत्मा की भविष्यवाणी सहित सब वरदान हैं।

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> پس من بر قدم‌های او افتادم تا او را پرستش کنم. و او به من گفت: زنهار چنین مکن؛ من هم‌غلام تو و برادران تو هستم که شهادتِ عیسی را دارند. خدا را پرستش کن، زیرا شهادتِ عیسی روحِ نبوت است. مکاشفه 19:10.

The one hundred and forty-four thousand are those who have the testimony of Jesus, and the testimony of Jesus is set forth “line upon line” in both the Bible and Spirit of Prophecy. When the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transforms into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand, they will all employ the line upon line methodology to present their testimony. That testimony is a combination of the Divine blood and the human witness.

یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر کسانی هستند که شهادت عیسی را دارند، و شهادت عیسی هم در کتاب‌مقدس و هم در روح نبوت «حکم بر حکم» بیان شده است. هنگامی که جنبش لائودیکیهٔ یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر به جنبش فیلادلفیهٔ یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر تبدیل شود، آنان همگی برای ارائهٔ شهادت خود از روشِ حکم بر حکم استفاده خواهند کرد. آن شهادت، ترکیبی است از خونِ الهی و شهادتِ انسانی.

> And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Revelation 12:11.

> و ایشان بر او به‌واسطهٔ خونِ برّه و به‌سببِ کلامِ شهادتِ خویش غلبه یافتند؛ و جان‌های خود را تا به مرگ عزیز نداشتند. مکاشفه 12:11.

The testimony of humanity combined with the blood of Divinity is the testimony of Moses and the Lamb. Moses was humanity, the alpha to the blood of the omega Lamb’s divinity. All the gifts are restored as soon as the bride makes herself ready, and as a mighty army clothed in white linen, she takes her position as the ensign of the Lord’s advancing army. That battle march begins when the bride is made ready and clothed in white, which is when the windows of heaven are opened, as they were in Miller’s dream.

شهادتِ انسانیت، آمیخته با خونِ الوهیت، همان شهادتِ موسی و برّه است. موسی انسانیت بود، آلفا در نسبت با خونِ الوهیتِ برّه، که اومگا است. همهٔ عطایا بازگردانده می‌شوند، به‌محض آن‌که عروس خویشتن را مهیا سازد؛ و چون لشکری عظیم، ملبّس به کتانِ سفید، جایگاه خود را به‌عنوان عَلَمِ لشکرِ پیش‌روندهٔ خداوند اختیار می‌کند. آن رژهٔ جنگی از هنگامی آغاز می‌شود که عروس مهیا گردیده و به سفید ملبّس شده باشد؛ و آن همان زمانی است که پنجره‌های آسمان گشوده می‌شوند، چنان‌که در رؤیای میلر بودند.

> And I saw heaven opened, and behold a white horse; and he that sat upon him was called Faithful and True, and in righteousness he doth judge and make war. His eyes were as a flame of fire, and on his head were many crowns; and he had a name written, that no man knew, but he himself. And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God. And the armies which were in heaven followed him upon white horses, clothed in fine linen, white and clean. And out of his mouth goeth a sharp sword, that with it he should smite the nations: and he shall rule them with a rod of iron: and he treadeth the winepress of the fierceness and wrath of Almighty God. And he hath on his vesture and on his thigh a name written, KING OF KINGS, AND LORD OF LORDS. Revelation 19:11–16.

> اور میں نے آسمان کو کھلا ہوا دیکھا، اور دیکھو ایک سفید گھوڑا تھا؛ اور جو اُس پر سوار تھا وہ امین اور برحق کہلاتا ہے، اور وہ راستبازی سے انصاف کرتا اور جنگ کرتا ہے۔ اُس کی آنکھیں آگ کے شعلہ کی مانند تھیں، اور اُس کے سر پر بہت سے تاج تھے؛ اور اُس پر ایک نام لکھا ہوا تھا جسے کوئی نہ جانتا تھا سوائے اُس کے۔ اور وہ خون میں ڈوبی ہوئی پوشاک پہنے ہوئے تھا: اور اُس کا نام خدا کا کلام کہلاتا ہے۔ اور جو لشکر آسمان میں تھے وہ سفید گھوڑوں پر سوار اُس کے پیچھے تھے، اور باریک کتانی لباس پہنے ہوئے تھے، سفید اور پاک۔ اور اُس کے منہ سے ایک تیز تلوار نکلتی ہے تاکہ وہ اُس سے قوموں کو مارے: اور وہ اُن پر لوہے کے عصا سے حکومت کرے گا: اور وہ قادرِ مطلق خدا کے سخت غضب اور قہر کی مے کے حوض کو روندتا ہے۔ اور اُس کی پوشاک اور اُس کی ران پر یہ نام لکھا ہوا ہے، بادشاہوں کا بادشاہ، اور خداوندوں کا خداوند۔ مکاشفہ 19:11–16۔

When the dirt brush man enters the empty room and opens the windows He gathers up the jewels and cast them into the larger omega casket. James White would identify those jewels as God’s people, but William Miller would tell you symbols have more than one meaning, and the jewels represent not only the scattered foundational truths, but also the scattered jewels that are on the crown that is lifted up representing Christ’s kingdom of glory.

هنگامی که مردِ جاروکنندهٔ غبار وارد اتاقِ خالی می‌شود و پنجره‌ها را می‌گشاید، جواهرات را گرد می‌آورد و آنها را درون تابوتِ اُمگای بزرگ‌تر می‌افکند. جیمز وایت آن جواهرات را قومِ خدا معرفی می‌کرد، اما ویلیام میلر به شما می‌گفت که نمادها بیش از یک معنا دارند، و جواهرات نه تنها نمایانگرِ حقایقِ بنیادینِ پراکنده‌اند، بلکه نیز آن جواهراتِ پراکنده‌ای را مجسم می‌سازند که بر تاجی قرار دارند که برافراشته می‌شود و نمایانگرِ پادشاهیِ پرجلالِ مسیح است.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. Zechariah 9:16.

> وَيُخَلِّصُهُمُ الرَّبُّ إِلَهُهُمْ فِي ذٰلِكَ الْيَوْمِ كَقَطِيعِ شَعْبِهِ، لِأَنَّهُمْ يَكُونُونَ كَحِجَارَةِ تَاجٍ مَرْفُوعَةً كَرَايَةٍ عَلَى أَرْضِهِ. زكريا 9:16.

The omega and second test after the foundational alpha test of Rome establishing the vision, is the capstone omega test. It is the finishing of the temple test, that precedes the third litmus test of judgment. The test purges the two classes of worshippers from each other, separating the wise and foolish based upon the oil, which is the message, or as Sister White identified in her commentary of the synagogue at Capernaum—the “words of truth.”

اومگا اور روم کے بنیاد گزار الفا امتحان، جس نے رویاؔ کو قائم کیا، کے بعد دوسرا امتحان، اختتامی اومگا امتحان ہے۔ یہ ہیکل کے امتحان کی تکمیل ہے، جو عدالت کے تیسرے فیصلہ کن امتحان سے پہلے واقع ہوتی ہے۔ یہ امتحان عبادت گزاروں کے دو طبقوں کو ایک دوسرے سے پاک طور پر جدا کرتا ہے، اور تیل کی بنیاد پر داناؤں اور نادانوں میں تفریق کرتا ہے؛ اور تیل ہی پیغام ہے، یا جیسا کہ سسٹر وائٹ نے کفرنحوم کی عبادت گاہ پر اپنی تفسیر میں اسے متعین کیا—“سچائی کے کلمات۔”

Capernaum is where in John 6:66, Jesus lost the greatest number of disciples at one time, and those disciples never returned. As the largest test of discipleship in the time of Christ, Capernaum is a symbol of the omega test of discipleship in the time of Christ, which in turn would typify the omega test of discipleship in the three-step testing process that began in 2023. In Capernaum, the test was represented by the Bread of Heaven, and it identified the failure of the Jews in the context of their inability to understand prophecy, due to their unwillingness to accept that when Jesus’ spoke of natural things, it was to be understood in a spiritual application.

کفرناحوم همان جایی است که در یوحنا ۶:۶۶، عیسی در یک زمان بیشترین شمار شاگردان را از دست داد، و آن شاگردان هرگز بازنگشتند. کفرناحوم، به‌عنوان بزرگ‌ترین آزمون شاگردی در زمان مسیح، نمادی است از آزمون اُمگای شاگردی در زمان مسیح، که آن نیز به‌نوبهٔ خود نمونهٔ نوعیِ آزمون اُمگای شاگردی در فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ای است که در سال ۲۰۲۳ آغاز شد. در کفرناحوم، این آزمون با نانِ آسمان نمایان شد، و ناکامی یهودیان را در زمینهٔ ناتوانی‌شان از درک نبوت آشکار ساخت، و این به سبب عدم تمایل ایشان به پذیرفتن این حقیقت بود که هنگامی که عیسی از امور طبیعی سخن می‌گفت، مقصود آن بود که آن سخنان در کاربردی روحانی فهمیده شوند.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Christ’s discourse in the synagogue concerning the bread of life was the turning point in the history of Judas. He heard the words, ‘Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink His blood, ye have no life in you.’ John 6:53. He saw that Christ was offering spiritual rather than worldly good. He regarded himself as farsighted, and thought he could see that Jesus would have no honor, and that He could bestow no high position upon His followers. He determined not to unite himself so closely to Christ but that he could draw away. He would watch. And he did watch.

> «Սինագոգում Քրիստոսի խոսքը կյանքի հացի վերաբերյալ եղավ Հուդայի պատմության բեկումնային պահը։ Նա լսեց այս խոսքերը. «Եթե չուտեք Մարդու Որդու մարմինը և չխմեք Նրա արյունը, կյանք չեք ունենա ձեր մեջ»։ Հովհաննես 6:53։ Նա տեսավ, որ Քրիստոսն առաջարկում էր ոչ թե աշխարհիկ, այլ հոգևոր բարիք։ Նա իրեն հեռատես էր համարում և կարծում էր, թե տեսնում է, որ Հիսուսը պատիվ չի ունենալու, և որ Նա Իր հետևորդներին որևէ բարձր դիրք չի կարող շնորհել։ Նա որոշեց իրեն Քրիստոսի հետ այնքան սերտ չկապել, որ չկարողանա հեռանալ։ Նա պիտի հետևեր։ Եվ նա հետևեց»։

> “From that time he expressed doubts that confused the disciples. …” The Desire of Ages, 719.

> «از آن زمان به بعد او تردیدهایی ابراز می‌کرد که شاگردان را دچار سردرگمی می‌ساخت. …» اشتیاق اعصار، 719.

## First Test

نخستین آزمون

> “The look that Jesus cast upon the selfish Judas convinced him that the Master had penetrated his hypocrisy, and read his base, contemptible character. This was a more direct reproof than Judas had before received. He was provoked by it, and thus a door was opened through which Satan entered to control his thoughts. Instead of repenting, he planned revenge. Stung by the knowledge of his sin, and provoked to madness because his guilt was known, he rose from the table, and went to the palace of the high priest, where he found the council assembled. He was imbued with the spirit of Satan, and acted like one bereft of reason. The reward promised for the betrayal of his Master was thirty pieces of silver; and for a far less sum than the box of ointment cost he sold the Savior.

> نظره‌ای که عیسی بر یهودای خودخواه افکند، او را متقاعد ساخت که استاد، به ریاکاری او پی برده و سرشت پست و حقیرش را خوانده است. این توبیخی مستقیم‌تر از هر آن چیزی بود که یهودا پیش از آن دریافت کرده بود. از این رو، او برانگیخته شد، و بدین‌سان دری گشوده شد که شیطان از آن درآمد تا افکار او را تحت سلطهٔ خود گیرد. به جای آنکه توبه کند، در اندیشهٔ انتقام افتاد. از آگاهی به گناه خویش گزیده، و از آن رو که تقصیرش آشکار شده بود تا سرحد جنون برانگیخته، از سفره برخاست و به قصر رئیس کهنه رفت، جایی که شورا را گردآمده یافت. او آکنده از روح شیطان شده بود و چون کسی رفتار می‌کرد که از عقل بی‌بهره گشته باشد. مزدی که برای تسلیم کردن استادش وعده داده شده بود، سی پاره نقره بود؛ و او نجات‌دهنده را به بهایی بسیار کمتر از هزینهٔ آن صندوقچهٔ عطر فروخت.

> “In spirit and practice many resemble Judas. As long as there is silence in regard to the plague-spot in their character, no open enmity is seen; but when they are reproved, bitterness fills their hearts.” Youth Instructor, July 12, 1900.

> «در روح و عمل، بسیاری به یهودا شباهت دارند. تا زمانی که دربارهٔ لکهٔ آفت‌گونِ موجود در منش آنان سکوت برقرار است، هیچ دشمنیِ آشکاری دیده نمی‌شود؛ اما هنگامی که توبیخ می‌شوند، تلخی دل‌هایشان را پر می‌سازد.» Youth Instructor, July 12, 1900.

## The Second Test

دومرا امتحان

> “Before the Passover Judas had met a second time with the priests and scribes, and had closed the contract to deliver Jesus into their hands. . . . Judas was now offended at Christ’s act in washing the feet of His disciples. If Jesus could so humble Himself, he thought, He could not be Israel’s king. All hope of worldly honor in a temporal kingdom was destroyed. Judas was satisfied that there was nothing to be gained by following Christ. After seeing Him degrade Himself, as he thought, he was confirmed in his purpose to disown Him, and confess himself deceived. He was possessed by a demon, and he resolved to complete the work he had agreed to do in betraying his Lord.” The Desire of Ages, 645.

> «પસ્કા પહેલાં યહૂદાએ યાજકો અને શાસ્ત્રીઓ સાથે બીજી વાર મુલાકાત કરી હતી અને ઈસુને તેમના હાથમાં સોંપી દેવાનો કરાર પૂર્ણ કર્યો હતો.... શિષ્યોના પગ ધોઈ આપવાના ખ્રિસ્તના કાર્યથી યહૂદા હવે અપમાનિત અને રોષિત થયો. તેણે વિચાર્યું કે જો ઈસુ પોતાને આટલા નમ્ર બનાવી શકે, તો તે ઇઝરાયેલનો રાજા હોઈ જ નહીં શકે. સમયિક રાજ્યમાં સાંસારિક સન્માનની તેની બધી આશા નષ્ટ થઈ ગઈ. યહૂદાને ખાતરી થઈ ગઈ કે ખ્રિસ્તનું અનુસરણ કરીને કંઈ મેળવવાનું નથી. પોતાના વિચારે તેને પોતાને આટલા નીચા ઉતારતાં જોયા પછી, તેને તેને અસ્વીકાર કરવાની અને પોતે છેતરાયો હોવાનો સ્વીકાર કરવાની પોતાની મનશા વધુ દૃઢ થઈ. તે એક દુષ્ટાત્માના વશમાં આવી ગયો, અને પોતાના પ્રભુને દ્રોહ કરીને સોંપી દેવા માટે જે કાર્ય કરવા તે સંમત થયો હતો, તેને પૂર્ણ કરવાનો તેણે નિશ્ચય કર્યો.» The Desire of Ages, 645.

## The Final Decision

فیصلۂ آخر

> “In surprise and confusion at the exposure of his purpose, Judas rose hastily to leave the room. ‘Then said Jesus unto him, That thou doest, do quickly. . . . He then having received the sop went immediately out: and it was night.’ Night it was to the traitor as he turned away from Christ into the outer darkness.

> «با شگفتی و سردرگمی از افشا شدن مقصودش، یهودا با شتاب برخاست تا اتاق را ترک کند. “آنگاه عیسی بدو گفت: آنچه می‌کنی، زود بکن.... او پس از آنکه لقمه را گرفت، بی‌درنگ بیرون رفت؛ و شب بود.” برای آن خائن، آنگاه که از مسیح روی برتافت و به ظلمتِ بیرونی قدم نهاد، شب بود.»

> “Until this step was taken, Judas had not passed beyond the possibility of repentance. But when he left the presence of his Lord and his fellow disciples, the final decision had been made. He had passed the boundary line.

> «تا هنگامی که این گام برداشته نشده بود، یهودا از امکان توبه هنوز فراتر نرفته بود. اما هنگامی که حضور سرور خود و همشاگردان خویش را ترک گفت، تصمیم نهایی گرفته شده بود. او از خط مرزی گذشته بود.»

> “Wonderful had been the long-suffering of Jesus in His dealing with this tempted soul. Nothing that could be done to save Judas had been left undone. After he had twice covenanted to betray his Lord, Jesus still gave him opportunity for repentance. By reading the secret purpose of the traitor’s heart, Christ gave to Judas the final, convincing evidence of His divinity. This was to the false disciple the last call to repentance. No appeal that the divine-human heart of Christ could make had been spared. The waves of mercy, beaten back by stubborn pride, returned in a stronger tide of subduing love. But although surprised and alarmed at the discovery of his guilt, Judas became only the more determined. From the sacramental supper he went out to complete the work of betrayal.

> شکیباییِ عیسی در رفتار با این نفسِ در معرضِ وسوسه، شگفت‌انگیز بود. هیچ آنچه برای نجاتِ یهودا می‌شد انجام داد، فروگذار نشده بود. پس از آنکه او دو بار پیمان بست تا خداوندِ خود را تسلیم کند، عیسی باز هم به او فرصتِ توبه داد. مسیح با خواندنِ قصدِ پنهانِ دلِ خائن، به یهودا آخرین و قانع‌کننده‌ترین برهانِ الوهیتِ خویش را عطا کرد. این برای آن شاگردِ دروغین، آخرین دعوت به توبه بود. هیچ استغاثه‌ای که دلِ الهی-انسانیِ مسیح می‌توانست به عمل آورد، دریغ نشده بود. امواجِ رحمت که از سویِ غرورِ لجوج واپس رانده شده بودند، در مدّی نیرومندتر از محبتِ رام‌کننده بازگشتند. اما یهودا، هرچند از آشکار شدنِ گناهِ خویش شگفت‌زده و هراسان شده بود، تنها مصمم‌تر گردید. او از شامِ آیینی بیرون رفت تا کارِ خیانت را به انجام رساند.

> “In pronouncing the woe upon Judas, Christ also had a purpose of mercy toward His disciples. He thus gave them the crowning evidence of His Messiahship. ‘I tell you before it come,’ He said, ‘that, when it is come to pass, ye may believe that I AM.’ Had Jesus remained silent, in apparent ignorance of what was to come upon Him, the disciples might have thought that their Master had not divine foresight, and had been surprised and betrayed into the hands of the murderous mob. A year before, Jesus had told the disciples that He had chosen twelve, and that one was a devil. Now His words to Judas, showing that his treachery was fully known to his Master, would strengthen the faith of Christ’s true followers during His humiliation. And when Judas should have come to his dreadful end, they would remember the woe that Jesus had pronounced upon the betrayer.” The Desire of Ages, 653–655.

> “یحیٰوَدَا پر افسوس کا اعلان کرتے ہوئے مسیح کا اپنے شاگردوں کی طرف بھی رحمت کا ایک مقصد تھا۔ اس طرح اُس نے انہیں اپنی مسیحائیّت کا فیصلہ کن ثبوت دیا۔ اُس نے فرمایا، ‘میں تم سے اس کے وقوع میں آنے سے پہلے کہتا ہوں، تاکہ جب یہ واقع ہو جائے تو تم ایمان لاؤ کہ میں ہوں۔’ اگر یسوع خاموش رہتا، اور بظاہر اُس پر آنے والی باتوں سے بے خبر دکھائی دیتا، تو شاگرد یہ سمجھ سکتے تھے کہ اُن کے استاد کو الٰہی پیش بینی حاصل نہ تھی، اور یہ کہ وہ قاتل ہجوم کے ہاتھوں اچانک گرفتار اور دھوکے سے سپرد کر دیا گیا۔ ایک سال پہلے یسوع نے شاگردوں سے کہا تھا کہ اُس نے بارہ کو چُنا ہے، اور اُن میں سے ایک ابلیس ہے۔ اب یہوداہ سے اُس کے یہ کلام، جو ظاہر کرتے تھے کہ اُس کی غدّاری اُس کے استاد پر پوری طرح منکشف تھی، مسیح کے سچے پیروکاروں کے ایمان کو اُس کی ذلّت کے دوران مضبوط کریں گے۔ اور جب یہوداہ اپنے ہولناک انجام کو پہنچ چکا ہوگا، تو وہ اُس افسوس کو یاد کریں گے جو یسوع نے غدار پر نازل کیا تھا۔” The Desire of Ages, 653–655.

Back to Articles