Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Three

کتاب دانیال - یکصد و سی و سوم

Unveiling the Prophetic Tapestry: Insights into the Sealing Time of the 144,000

فاش‌سازیِ بافتِ نبوی: بینش‌هایی دربارهٔ زمانِ مُهر شدنِ ۱۴۴٬۰۰۰ نفر

Author

Jeff Pippenger

Published

March 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

All the prophets agree with one another, and they all testify more specifically about the end of the world than the days in which they lived. Their testimony is to be applied in the prophetic period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for that is where the effect of every vision occurs. Isaiah, in chapter six, in vision was allowed to look into the Most Holy Place, during the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, where He saw God’s glory. We know it was post-September 11, 2001, for he heard the angels in verse three, identify that the earth was then full of His glory.

همۀ انبیا با یکدیگر توافق دارند، و همۀ ایشان به‌طور خاص‌تر دربارۀ پایان جهان شهادت می‌دهند تا دربارۀ ایامی که خود در آن می‌زیستند. شهادت آنان باید در دورۀ نبویِ زمانِ مُهرگذاریِ یکصد و چهل و چهار هزار به‌کار گرفته شود، زیرا اثر هر رؤیا در همان‌جاست که واقع می‌شود. اشعیا، در باب ششم، در رؤیا اجازه یافت که به قدس‌الاقداس نظر افکند، در طی دورۀ زمانِ مُهرگذاریِ یکصد و چهل و چهار هزار، جایی که جلال خدا را دید. می‌دانیم که این پس از 11 سپتامبر 2001 بود، زیرا او در آیۀ سه فرشتگان را شنید که تصدیق می‌کردند زمین در آن هنگام از جلال او مملو بود.

> “When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

> «هنگامی که خدا در آستانهٔ فرستادنِ اشعیا با پیامی به سوی قوم خویش بود، نخست به آن نبی اجازه داد که در رؤیا به قدس‌الاقداسِ درونِ مَقْدِس بنگرد. ناگهان دروازه و حجابِ درونیِ هیکل چنان می‌نمود که برافراشته یا کنار زده شده است، و به او اجازت داده شد که به درون، به قدس‌الاقداس، نظر افکند؛ همان‌جا که حتی پایِ نبی نیز نمی‌توانست بدان داخل شود. در برابر او رؤیایی از یهوه پدیدار شد که بر تختی بلند و برافراشته نشسته بود، و دامانِ جلالِ او هیکل را پر کرده بود. گرداگردِ تخت، سرافین همچون نگهبانانی پیرامونِ آن پادشاهِ عظیم ایستاده بودند، و جلالی را که ایشان را احاطه کرده بود بازمی‌تاباندند. چون سرودهای ستایشِ ایشان با نغمه‌های ژرفِ پرستش طنین‌انداز شد، ستون‌های دروازه به لرزه درآمد، گویی از زلزله‌ای به تکان آمده باشد. این فرشتگان با لب‌هایی که به گناه آلوده نشده بود، ستایش‌های خدا را فرو می‌ریختند. «قدوس، قدوس، قدوس، یهوه صبایوت است؛ تمامیِ زمین از جلالِ او مملو است»، ندا دردادند. [نگاه کنید به اشعیا ۶:‏۱–۸.]»

> “The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; abiding in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His bidding, in worshiping Him, their highest ambition is reached.” Gospel Workers, 21.

> سرافیمِ گرداگرد تخت، آنگاه که جلالِ خدا را می‌نگرند، چنان از هیبتِ آمیخته با حرمت سرشارند که حتی لحظه‌ای به خویشتن با تحسین نمی‌نگرند. ستایشِ ایشان از آنِ یهوه صبایوت است. چون به آینده می‌نگرند، هنگامی که تمامیِ زمین از جلالِ او مملو خواهد شد، سرودِ ظفرمندانه به‌صورت آوازی دلنشین از یکی به دیگری طنین می‌افکند: «قدّوس، قدّوس، قدّوس، یهوه صبایوت است.» ایشان به‌تمامی خرسندند که خدا را تمجید کنند؛ در حضورِ او ساکن بوده، زیرِ لبخندِ رضامندیِ او، هیچ چیزِ بیشتری آرزو نمی‌کنند. در حملِ صورتِ او، در به‌جاآوردنِ امرِ او، و در پرستشِ او، والاترین آرمانِ ایشان تحقق می‌یابد.» Gospel Workers, 21.

In agreement with Isaiah, the prophet Ezekiel was also allowed to see into the Most Holy Place. Ezekiel’s vision began in chapter one, verse one.

در توافق با اشعیا، به حزقیالِ نبی نیز اجازت داده شد که به قُدس‌الاقداس نظر افکند. رؤیای حزقیال در باب اول، آیهٔ اول آغاز شد.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> و واقع شد در سال سی‌ام، در ماه چهارم، در روز پنجمِ ماه، هنگامی که در میان اسیران نزد نهر خابور بودم، آسمان‌ها گشوده شد و رؤیاهای خدا را دیدم. حزقیال ۱:۱.

His vision continues on for chapters, and it is a continuation of the same vision in chapters eight and nine, which identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand. We know this by his careful testimony.

تھان جو رويا بابن تائين جاري رھي ٿو، ۽ اھو ئي ساڳيو رويو باب اٺين ۽ نائين ۾ ڏنل روئي جو تسلسل آھي، جيڪو ھڪ لک چووالھہ ھزارن جي مُھر ھڻڻ کي سڃاڻپ ڏئي ٿو۔ اسان اھو سندس محتاط شاھديءَ وسيلي ڄاڻون ٿا۔

> And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Ezekiel 8:1–4.

> و در سال ششم، در ماه ششم، در روز پنجمِ ماه، واقع شد که چون در خانهٔ خود نشسته بودم و مشایخ یهودا پیش روی من نشسته بودند، دستِ یهوه خداوند در آنجا بر من فرود آمد. آنگاه نگریستم، و اینک شباهتی چون منظر آتش: از منظر کمر او به پایین، آتش؛ و از کمر او به بالا، چون منظرِ درخشندگی، همچون رنگ کهربا. و او صورتِ دستی را دراز کرد و مرا از گیسویی از سرم گرفت؛ و روح، مرا میان زمین و آسمان برگرفت و در رؤیاهای خدا به اورشلیم آورد، به درِ دروازهٔ اندرونی که رو به شمال دارد؛ جایی که جایگاهِ تمثالِ غیرت بود که به غیرت برمی‌انگیزاند. و اینک جلالِ خدای اسرائیل در آنجا بود، مطابق رؤیایی که در هامون دیده بودم. حزقیال ۸:‏۱–۴

The vision of chapters eight and nine that identify the two classes that are developed during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, was, “according to the vision that” Ezekiel had seen “in the plain.” The vision he had seen in the plain is identified in chapter three.

رؤیای باب‌های هشت و نه، که دو طبقه‌ای را مشخص می‌کند که در جریان مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تن پدید می‌آیند، «مطابق رؤیایی بود که» حزقیال آن را «در هامون» دیده بود. رؤیایی که او در هامون دیده بود، در باب سوم معرّفی شده است.

> And the hand of the Lord was there upon me; and he said unto me, Arise, go forth into the plain, and I will there talk with thee. Then I arose, and went forth into the plain: and, behold, the glory of the Lord stood there, as the glory which I saw by the river of Chebar: and I fell on my face. Ezekiel 3:22, 23.

> اور وہاں مجھ پر خداوند کا ہاتھ تھا؛ اور اُس نے مجھ سے کہا، اُٹھ، میدان میں نکل جا، اور میں وہاں تجھ سے کلام کروں گا۔ تب میں اُٹھا اور میدان میں نکل گیا؛ اور دیکھو، خداوند کا جلال وہاں قائم تھا، اُسی جلال کی مانند جو میں نے دریائے کبار کے پاس دیکھا تھا؛ اور میں اپنے منہ کے بل گر پڑا۔ حزقی ایل 3:22، 23۔

Ezekiel’s vision of the “plain,” was as the “glory which” Ezekiel “saw by the river of Chebar,” and that was the vision of chapter one, verse one. The vision of the sealing in chapter nine, and the vision of the “plain,” were simply continuations of the vision of the river Chebar. It was a vision of the glory of God in the Most Holy Place, during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, just as was Isaiah’s vision. Isaiah’s vision was identifying God’s work of raising up messengers during the sealing time, and in chapter two and three, Ezekiel identifies that very work in greater detail than Isaiah, for he illustrates a messenger who is to carry a message to Laodicean Adventism, and in order to understand the message he is to carry to the rebellious people who are being passed by, Ezekiel is commanded to eat the little book, that was in the angel’s hand when He descended on September 11, 2001.

رؤیای حزقیال از «صحرا» همان «جلالی» بود که حزقیال «نزد نهر خِبار» دید، و آن همان رؤیای فصل اوّل، آیهٔ اوّل بود. رؤیای مُهرگذاری در فصل نهم، و رؤیای «صحرا»، صرفاً ادامه‌های رؤیای نهر خِبار بودند. آن، رؤیایی از جلال خدا در مکان اقدس بود، در هنگام مُهرگذاریِ یکصد و چهل و چهار هزار، همان‌گونه که رؤیای اشعیا نیز چنین بود. رؤیای اشعیا کار خدا را در برانگیختنِ رسولان در زمان مُهرگذاری مشخص می‌ساخت، و در فصل‌های دو و سه، حزقیال همان کار را با جزئیاتی بیشتر از اشعیا معرفی می‌کند، زیرا او رسولی را به تصویر می‌کشد که باید پیامی را به ادونتیسمِ لائودیکیه حمل کند؛ و برای آنکه پیامی را که باید به آن قوم سرکش، که از کنارشان می‌گذرند، برساند، درک کند، به حزقیال فرمان داده می‌شود که کتاب کوچک را بخورد؛ همان کتابی که در دست آن فرشته بود، هنگامی که او در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ فرود آمد.

> Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Ezekiel 3:1–9.

> و نیز به من گفت: ای پسر انسان، آنچه می‌یابی بخور؛ این طومار را بخور و برو و با خاندان اسرائیل سخن بگو. پس دهان خود را گشودم، و او آن طومار را به من خورانید. و به من گفت: ای پسر انسان، شکمت را بخوران و اندرونت را از این طوماری که به تو می‌دهم پر کن. آنگاه آن را خوردم؛ و در دهانم از شیرینی چون عسل بود. و به من گفت: ای پسر انسان، برخیز و به سوی خاندان اسرائیل برو و سخنان مرا به ایشان بگو. زیرا تو به نزد قومی با زبان بیگانه و گفتاری دشوار فرستاده نشده‌ای، بلکه به نزد خاندان اسرائیل؛ نه به نزد قوم‌های بسیار با زبان بیگانه و گفتاری دشوار که سخنان ایشان را نتوانی فهمید. یقیناً اگر تو را به نزد ایشان فرستاده بودم، به تو گوش می‌دادند. اما خاندان اسرائیل به تو گوش نخواهند داد، زیرا به من گوش نمی‌دهند؛ چون تمامی خاندان اسرائیل گستاخ و سخت‌دل‌اند. اینک من روی تو را در برابر روی‌های ایشان استوار ساخته‌ام، و پیشانی تو را در برابر پیشانی‌های ایشان نیرومند گردانیده‌ام. پیشانی تو را چون الماس، سخت‌تر از سنگ خارا ساخته‌ام؛ از ایشان مترس، و از نگاه‌هایشان هراسان مشو، هرچند خانه‌ای عاصی باشند. حزقیال ۳‏:۱‏–۹.

A Gentile in the Bible is a stranger, and a stranger speaks strange speech. Ezekiel was sent to the house of modern Israel, which in the sealing time is the Laodicean Seventh-day Adventist church, which is being passed by. The message during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is for God’s church, which is first judged, and then at the soon-coming Sunday law, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s Gentile flock out of Babylon. When Isaiah, in chapter six, is representing those who accept the calling of being sent to the rebellious house with the Laodicean message, he is forewarned that they are a people who in seeing, do not perceive, and in hearing, do not understand. Isaiah records the very attribute that Jesus quoted from Isaiah, chapter six, when He assigned that very attribute to the quibbling Jews who were being passed by in the history of Christ.

در کتاب‌مقدس، امّت شخصی بیگانه است، و بیگانه به زبانی نامأنوس سخن می‌گوید. حزقیال به‌سوی خاندان اسرائیلِ معاصر فرستاده شد؛ که در زمانِ مُهرگذاری، کلیسای ادونتیستِ روز هفتمِ لائودیکیه است، که از آن عبور می‌شود. پیام در خلالِ زمانِ مُهرگذاریِ یکصد و چهل و چهار هزار، برای کلیسای خداست که نخست داوری می‌شود؛ و سپس، در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، ندای دومِ مکاشفه باب هجده، گلهٔ امّتیِ خدا را از بابل فرا می‌خواند. هنگامی که اشعیا، در باب شش، نمایندهٔ کسانی است که دعوتِ فرستاده شدن به‌سوی خاندانِ سرکش را با پیامِ لائودیکیه می‌پذیرند، از پیش به او هشدار داده می‌شود که آنان قومی هستند که با آنکه می‌بینند، ادراک نمی‌کنند، و با آنکه می‌شنوند، نمی‌فهمند. اشعیا همان صفتی را ثبت می‌کند که عیسی از اشعیا باب شش نقل کرد، آنگاه که همان صفت را به یهودیانِ خرده‌گیر، که در تاریخِ مسیح از آنان عبور می‌شد، نسبت داد.

In chapter twelve, Ezekiel also employs the very same terminology, thus specifically placing chapter twelve, into the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

در باب دوازدهم، حزقیال نیز دقیقاً از همان اصطلاحات بهره می‌گیرد و بدین‌سان باب دوازدهم را به‌طور مشخص در زمانِ مُهر کردنِ یکصد و چهل و چهار هزار قرار می‌دهد.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> کلامِ خداوند نیز بر من نازل شد و گفت: «ای پسر انسان، تو در میان خاندانِ عاصی ساکنی؛ که چشمانی برای دیدن دارند، و نمی‌بینند؛ گوش‌هایی برای شنیدن دارند، و نمی‌شنوند؛ زیرا آنان خاندانِ عاصی‌اند.» حزقیال ۱۲:‏۱، ۲

Ezekiel chapter twelve, is identifying the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and in so doing he addresses the counterfeit latter rain message that is offered by the drunkards of Ephraim who rule the people of Jerusalem, the drunkards who cannot read the book that is sealed. Their counterfeit latter rain message is based upon placing the prophetic visions of God’s Word far off into the future.

حزقی‌اِیل باب دوازدهم، زمانِ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن را مشخص می‌سازد، و بدین‌وسیله به پیامِ جعلیِ بارانِ آخِر می‌پردازد که مستانِ افرایم، که بر قومِ اورشلیم حکم می‌رانند، عرضه می‌کنند؛ همان مستانی که نمی‌توانند کتابِ مُهرشده را بخوانند. پیامِ جعلیِ بارانِ آخِرِ ایشان بر این اساس استوار است که رؤیاهای نبویِ کلامِ خدا را به آینده‌ای بسیار دور منتقل می‌سازند.

In verses three through fifteen, Ezekiel is instructed to illustrate God’s people going into the captivity in Babylon. The captivity in Babylon represents the soon-coming Sunday law, and then in verses sixteen through twenty, he identifies the famine that accompanies the destruction of the cities that begins at the hour of the great earthquake, which is the soon-coming Sunday law. The benefits of country living during that crisis time are there represented, and then in verses twenty-one to twenty-eight, we have the passage that was recognized as present truth in Millerite history. The passage is quoted word for word in The Great Controversy in the description of Millerite history in the book.

در آیات سه تا پانزده، به حزقیال دستور داده می‌شود که به اسارت رفتن قوم خدا به بابل را به تصویر بکشد. اسارت در بابل نمایانگر قانون یکشنبه‌ای است که به‌زودی خواهد آمد؛ سپس در آیات شانزده تا بیست، او قحطی‌ای را که destruction شهرها را همراهی می‌کند و از ساعت زلزلهٔ عظیم آغاز می‌شود—که همان قانون یکشنبه‌ایِ در شرف وقوع است—مشخص می‌سازد. مزایای زندگی در روستا در خلال آن زمانِ بحران نیز در آنجا به تصویر کشیده شده است، و سپس در آیات بیست‌ویک تا بیست‌وهشت، با آن بخشی روبه‌رو هستیم که در تاریخ میلری به‌عنوان حقیقت حاضر شناخته شد. آن بخش در کتاب جدال عظیم، در شرح تاریخ میلری در آن کتاب، کلمه به کلمه نقل شده است.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> اور خداوند کا کلام مجھ پر نازل ہوا کہ، اے آدم زاد، یہ کیا مثل ہے جو تم اسرائیل کی سرزمین میں کہتے ہو کہ دن لمبے ہوتے جاتے ہیں اور ہر رویا باطل ٹھہرتا ہے؟ پس اُن سے کہہ، خداوند خدا یوں فرماتا ہے: میں اس مثل کو موقوف کر دوں گا، اور وہ اسے اسرائیل میں پھر مثل کے طور پر استعمال نہ کریں گے؛ بلکہ اُن سے کہہ، دن نزدیک ہیں اور ہر رویا کی تکمیل بھی۔ کیونکہ اسرائیل کے گھرانے میں نہ پھر کوئی باطل رویا ہوگا اور نہ خوشامدی فال گیری۔ کیونکہ میں خداوند ہوں: میں کلام کروں گا، اور جو کلام میں کروں گا وہ پورا ہوگا؛ اب وہ مزید مؤخر نہ ہوگا؛ کیونکہ اے باغی گھرانے، تمہارے ہی دنوں میں میں یہ کلام کہوں گا اور اسے پورا بھی کروں گا، خداوند خدا فرماتا ہے۔ پھر خداوند کا کلام مجھ پر نازل ہوا کہ، اے آدم زاد، دیکھ، اسرائیل کے گھرانے کے لوگ کہتے ہیں، جو رویا وہ دیکھتا ہے وہ بہت دنوں کے بعد کے لیے ہے، اور وہ اُن زمانوں کی نبوت کرتا ہے جو بہت دُور ہیں۔ اس لیے اُن سے کہہ، خداوند خدا یوں فرماتا ہے: میرے کلام میں سے اب کوئی بھی مزید مؤخر نہ ہوگا، بلکہ جو کلام میں نے فرمایا ہے وہی پورا ہوگا، خداوند خدا فرماتا ہے۔ حزقی ایل 12:21–28۔

The counterfeit latter rain message that is presented in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand claims “the days are prolonged, and every vision faileth.” After all, did not those messengers represented by Moses, Elijah, Ezekiel, Isaiah and John fail in their prediction of July 18, 2020? The Laodicean Adventist’s message at that time is “the vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” In that history not only will every vision come to pass, but the messenger is to tell the lost house of modern Israel, “Thus saith the Lord God,” “I will make” the counterfeit “proverb” of Laodicean Adventism “to cease.” Tell them, “The days are at hand, and the effect of every vision.” “There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God.”

پیامِ بارانِ آخِرِ جعلی که در زمانِ مُهرگذاریِ صد و چهل و چهار هزار ارائه می‌شود، ادعا می‌کند که «ایّام به درازا کشیده می‌شود و هر رؤیایی باطل می‌گردد.» مگر نه این است که آن رسولانی که به‌وسیلهٔ موسی، ایلیا، حزقیال، اشعیا و یوحنا نمایانده شده‌اند، در پیشگوییِ خود دربارهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ ناکام ماندند؟ پیامِ ادونتیستِ لائودیکیه‌ای در آن زمان این است که «رؤیایی که او می‌بیند برای روزهای بسیار آینده است، و او دربارهٔ زمان‌های دور نبوت می‌کند.» در آن تاریخ، نه تنها هر رؤیا به وقوع خواهد پیوست، بلکه رسول مأمور است به خانهٔ گمشدهٔ اسرائیلِ مدرن بگوید: «خداوندگار یهوه چنین می‌فرماید»، «من» این «مَثَل» جعلیِ ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای را «باطل خواهم ساخت.» به ایشان بگو: «ایّام نزدیک است، و تحققِ هر رؤیا.» «دیگر هیچ‌یک از سخنان من به درازا نخواهد کشید، بلکه کلامی که گفته‌ام به انجام خواهد رسید، خداوندگار یهوه می‌فرماید.»

The Laodicean message requires that the message identifies that the days are at hand when the effect of every vision is to take place, and those days are the days of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The essential point that should not be missed in the passage is that God directly states that in the “days,” which represent the period of the sealing time, He would cause Laodicean Adventism’s “vain vision,” their “flattering divination,” and their counterfeit “proverb” to cease. God causes their counterfeit latter rain message to cease before the soon-coming Sunday law, for He causes it to cease in the days He is addressing. He causes it to cease, by confirming the true latter rain message as He is lifting up those who are chosen to be the ensign at the soon coming Sunday law. Those chosen ones are sealed before the “earthquake”.

پیام لائودکیه اقتضا می‌کند که این پیام تصریح نماید که روزهایی نزدیک است که تحققِ اثرِ هر رؤیا فرا می‌رسد، و آن روزها، روزهای مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار است. نکتهٔ اساسی که نباید در این عبارت از نظر دور بماند، این است که خداوند به‌طور مستقیم اعلام می‌دارد که در «روزها»یی که نمایانگرِ دورهٔ زمانِ مُهر شدن است، «رؤیای باطلِ» ادونتیسمِ لائودکیه‌ای، «غیب‌گوییِ چاپلوسانهٔ» آنان، و «مَثَلِ» جعلیِ ایشان را از میان خواهد برد. خداوند پیامِ بارانِ آخرِ تقلبیِ آنان را پیش از قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع متوقف می‌سازد، زیرا آن را در همان روزهایی که مورد خطاب اوست به پایان می‌رساند. او آن را از میان می‌برد، بدین‌سان که پیامِ حقیقیِ بارانِ آخر را تأیید می‌کند، در حالی که آنان را که برای آن برگزیده شده‌اند تا در قانونِ یکشنبهٔ به‌زودی‌فرا‌رسنده عَلَم باشند، برمی‌افرازد. این برگزیدگان پیش از «زلزله» مُهر می‌شوند.

The other way He causes the vain proverb of the counterfeit latter rain message to cease is by the arrival of the unexpected and escalating judgments of God, that come as an overwhelming surprise to the children of darkness, but are part of the very message the children of light will have been predicting. The history we are now entering into is about to be confronted by God’s judgments. Those judgments are represented repeatedly in God’s Word, and the period of the sealing, which began on September 11, 2001, is where every vision, including the visions of God’s judgments, must arrive, for His Word never fails.

وہ دوسرا طریقہ جس کے ذریعہ وہ جعلی آخری بارش کے پیغام کی باطل مثل کو موقوف کر دیتا ہے، خدا کے ان غیر متوقع اور بتدریج شدت اختیار کرتے ہوئے عدالتوں کی آمد ہے، جو تاریکی کے فرزندوں پر ایک ہمہ گیر اور عظیم حیرت کے طور پر آتی ہیں، لیکن عین اسی پیغام کا حصہ ہوتی ہیں جس کی پیشین گوئی نور کے فرزند کرتے آئے ہوں گے۔ جس تاریخ میں ہم اب داخل ہو رہے ہیں، وہ خدا کی عدالتوں کا سامنا کرنے والی ہے۔ ان عدالتوں کی نمائندگی خدا کے کلام میں بار بار کی گئی ہے، اور مُہر کرنے کا زمانہ، جو 11 ستمبر 2001 کو شروع ہوا، وہ مقام ہے جہاں ہر رویا، بشمول خدا کی عدالتوں کی رویا کے، ضرور پہنچنا ہے، کیونکہ اُس کا کلام کبھی ناکام نہیں ہوتا۔

In previous articles we demonstrated that the first three chapters in the book of Daniel, represent the three angel’s messages of Revelation chapter fourteen. Chapter two, is the second angel’s message, and is therefore an illustration of the second test in the sealing period. The first test was chapter one, and it was the dietary test of whether a person would choose heavenly food or the food of Babylon. Chapter two, was represented by the hidden truth within Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts, which are kingdoms.

در مقالات پیشین نشان دادیم که سه باب نخستِ کتاب دانیال، نمایانگر پیام‌های سه‌فرشته‌ایِ باب چهاردهمِ مکاشفه‌اند. باب دوم، پیام فرشتهٔ دوم است، و از این‌رو تصویری از دومین آزمون در دورهٔ مُهرگذاری به شمار می‌آید. نخستین آزمون، باب اول بود، و آن آزمونِ خوراک بود: اینکه آیا شخص خوراک آسمانی را برمی‌گزیند یا خوراک بابل را. باب دوم، به‌وسیلهٔ حقیقتِ نهفته در رؤیای نبوکدنصر دربارهٔ تمثالِ حیوانات، که همان پادشاهی‌ها هستند، به تصویر کشیده شده بود.

Daniel two, represents the image of the beast test during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and it contains an understanding that is hidden, for Nebuchadnezzar was unable to remember the dream. It represents a hidden truth that is unsealed in the history of the one hundred and forty-four thousand, and a hidden truth concerning the kingdoms of Bible prophecy represented in the image. It represented a life-or-death test for Daniel and the three worthies, and also for the Chaldean wise men who ate of the Babylonian diet.

دانیال دو، آزمونِ صورتِ وحش را در زمانِ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نمایندگی می‌کند، و دربردارندهٔ فهمی پنهان است، زیرا نبوکدنصر نتوانست خواب را به یاد آورد. این، حقیقتی نهفته را مجسم می‌سازد که در تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار گشوده می‌شود، و نیز حقیقتی پنهان را دربارهٔ ممالکِ نبوّتِ کتاب‌مقدّسی که در آن صورت بازنمایی شده‌اند. این امر برای دانیال و آن سه مردِ برگزیده آزمونی مرگ و زندگی بود، و همچنین برای حکیمانِ کَلدانی که از خوراکِ بابِل می‌خوردند.

Ellen White was shown that the image of the beast would be formed “before probation closes, for it is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.” The hidden dream of Nebuchadnezzar represents that test. The hidden truth of the image that has been revealed in these days, when the effect of every vision is no longer prolonged, is that Jesus, as Alpha and Omega, identified in the first and the last references to the kingdoms of Bible prophecy that the eighth beast is of the seven.

به الن وین نشان داده شد که صورت وحش «پیش از بسته‌شدنِ زمانِ آزمایش» تشکیل خواهد شد، «زیرا آن، آزمونِ عظیم برای قومِ خداست که به‌واسطهٔ آن سرنوشتِ ابدیِ ایشان تعیین خواهد شد.» رؤیای پنهانِ نبوکدنصر نمایانگرِ آن آزمون است. حقیقتِ نهفتهٔ آن صورت که در این ایام مکشوف شده است، آنگاه که تأثیرِ هر رؤیا دیگر به تأخیر انداخته نمی‌شود، این است که عیسی، به‌عنوانِ آلفا و امگا، در نخستین و آخرین اشارات به پادشاهی‌های نبوتِ کتاب‌مقدس، مشخص ساخت که وحشِ هشتم از آنِ هفت است.

The eighth beast of Revelation chapter seventeen, that is of the seven, is the papal power who has been returned to the throne of the earth, and the deeper hidden secret that has been revealed is that as the United States forms an image of the beast in this nation, it also will represent the phenomenon of the eighth, being of the seven. The sixth president since the time of the end in 1989, who is the rich president who stirred up all the realm of the dragon received a deadly political wound at the hands of the progressive, woke, liberal globalists in 2020, as the Republican horn was assassinated in the streets by the atheistic beast of Revelation chapter eleven.

هشتمین وحشِ مکاشفه باب هفدهم، که از آن هفت است، همان قدرت پاپی است که به تختِ زمین بازگردانیده شده است؛ و رازِ پنهانِ ژرف‌تری که آشکار شده این است که همان‌گونه که ایالات متحده در این ملت، تصویری از وحش را تشکیل می‌دهد، همچنین پدیدهٔ هشتم را نیز نمایندگی خواهد کرد، در حالی که از آن هفت است. ششمین رئیس‌جمهور از زمانِ آخر در سال ۱۹۸۹، که همان رئیس‌جمهورِ ثروتمند است و تمام قلمروِ اژدها را به هیجان آورد، در سال ۲۰۲۰ به دستِ جهانی‌گرایانِ مترقی، ووک، و لیبرال، زخمی سیاسیِ致ی مرگبار دریافت کرد، آنگاه که شاخِ جمهوری‌خواه در خیابان‌ها به دستِ وحشِ بی‌خدایِ مکاشفه باب یازدهم ترور شد.

At the same time the movement of the third angel, received a deadly wound on July 18, 2020, at the hands of the atheistic beast of Revelation chapter eleven. That movement had been made up of Laodicean Seventh-day Adventists, and in 2023, the movement was raised up as the Philadelphian movement of the third angel. Both horns were slain in 2020, and both horns stand up after three and a half symbolic days. The formation of the political image of the beast consists of the combination of Church and State in the United States, and the beast they make an image of in the last days is the eighth beast, that is of the seven. When the image beast is formed in the United States it will possess that very prophetic attribute of the eighth beast of Rome.

هم‌زمان، جنبشِ فرشتهٔ سوم در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به دستِ وحشِ بی‌خدایِ مکاشفه فصل یازدهم، جراحتی کشنده دریافت کرد. آن جنبش از اَدوِنتیست‌های روز هفتمِ لائودیکیه تشکیل شده بود، و در سال ۲۰۲۳، آن جنبش به‌عنوان جنبشِ فیلادلفیاییِ فرشتهٔ سوم برانگیخته شد. هر دو شاخ در سال ۲۰۲۰ کشته شدند، و هر دو شاخ پس از سه روز و نیمِ نمادین برمی‌خیزند. تشکیلِ تصویرِ سیاسیِ وحش عبارت است از اتحادِ کلیسا و دولت در ایالات متحده، و وحشی که آنان در ایامِ آخر از آن تصویر می‌سازند، وحشِ هشتم است که از آن هفت می‌باشد. هنگامی که وحشِ تصویر در ایالات متحده تشکیل شود، همان خصیصهٔ دقیقاً نبویِ وحشِ هشتمِ روم را دارا خواهد بود.

When the image of the beast test is fulfilled upon the true Protestant horn, those who recognize the prophetic truths associated with the formation of the image of the beast in both horns of the earth beast, will be sealed for eternity with the image of Christ. Those foolish virgins that have accepted the vain and flattering vision will have formed the image of the beast for eternity.

هرگاه آزمونِ تصویرِ وحش بر شاخِ پروتستانِ حقیقی به انجام رسد، آنان که حقایقِ نبویِ مرتبط با تشکیلِ تصویرِ وحش را در هر دو شاخِ وحشِ زمین درمی‌یابند، برای ابدیت با تصویرِ مسیح مُهر خواهند شد. آن باکرگانِ جاهل که رؤیای باطل و فریبنده را پذیرفته‌اند، تصویرِ وحش را برای ابدیت تشکیل داده خواهند بود.

> “It was this that the prophet Ezekiel saw when before his astonished gaze were portrayed symbols that revealed a Power overruling the affairs of earthly rulers. Wheels intersecting one another were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, in appearance like sapphire; and seated above the likeness of a throne was a likeness as it were of a human form.’ Ezekiel 1:26, RSV.

> یہی وہ منظر تھا جو نبی حزقی ایل نے دیکھا، جب اس کی حیران نگاہوں کے سامنے ایسی علامتیں پیش کی گئیں جو ایک ایسی قدرت کو ظاہر کرتی تھیں جو زمینی حاکموں کے معاملات پر حاکم و متصرف ہے۔ ایک دوسرے کو کاٹتے ہوئے پہیے چار جاندار مخلوقات کے ذریعے حرکت دیے جا رہے تھے۔ ان سب کے بہت اوپر “تخت کی شبیہ تھی، جس کی صورت یاقوتِ کبود جیسی تھی؛ اور اس تخت کی شبیہ کے اوپر ایک شبیہ ایسی تھی گویا انسانی صورت ہو۔” حزقی ایل 1:26، RSV۔

> “The wheels, so complicated that at first sight they appeared to be in confusion, moved in perfect harmony. Heavenly beings were impelling those wheels. The complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations He that sits above the cherubim still guides the affairs of this earth. To every nation and individual God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> «چرخ‌ها، که آن‌قدر پیچیده بودند که در نخستین نگاه درهم و آشفته می‌نمودند، در هماهنگی کامل حرکت می‌کردند. موجودات آسمانی آن چرخ‌ها را به حرکت درمی‌آوردند. جریان پیچیدهٔ رویدادهای انسانی زیر نظارت الهی است. در میان کشاکش و غوغای ملت‌ها، آن که بر فراز کروبیان نشسته است، هنوز هم امور این زمین را هدایت می‌کند. خدا برای هر ملت و هر فرد، در طرح عظیم خود جایگاهی معین کرده است. امروز انسان‌ها و ملت‌ها به انتخاب خود، سرنوشت خویش را رقم می‌زنند، و خدا بر همه‌چیز حاکم است تا مقاصد خود را به انجام رساند.»

> “The prophecies which the great I AM has given in His Word tell us where we are in the procession of the ages. All that prophecy has foretold until the present time has been traced on the pages of history, and all which is yet to come will be fulfilled in its order.

> «پیشگویی‌هایی که منِ هستمِ عظیم در کلام خویش عطا فرموده است، به ما می‌گویند که در سیرِ اعصار در کجا ایستاده‌ایم. هر آنچه نبوت تا زمان حاضر پیشگویی کرده است، بر صفحات تاریخ نقش بسته است، و هر آنچه هنوز در پیش است، در ترتیبِ خود به انجام خواهد رسید.»

> “The signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. The Saviour prophesied of events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars… . Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7. Rulers and statesmen recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> «نشانه‌های زمان اعلام می‌دارند که ما بر آستانهٔ رویدادهایی عظیم و هولناک ایستاده‌ایم. همه‌چیز در دنیای ما در تلاطم است. نجات‌دهنده از وقایعی که پیش از آمدن او رخ خواهند داد، نبوت فرمود: «و از جنگ‌ها و اخبار جنگ‌ها خواهید شنید…. امّتی بر امّتی، و مملکتی بر مملکتی خواهد برخاست؛ و قحطی‌ها و وباها و زلزله‌ها در جاهای مختلف پدید خواهد آمد.» متی 24:6, 7. حاکمان و رجال سیاسی درمی‌یابند که چیزی عظیم و سرنوشت‌ساز در شُرُف وقوع است—اینکه جهان بر لبهٔ بحرانی سهمگین ایستاده است.»

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear. ‘Behold, the Lord will lay waste the earth and make it desolate, and He will twist its surface and scatter its inhabitants.’ ‘For they have transgressed the laws, violated the statutes, broken the everlasting covenant. Therefore a curse devours the earth, and its inhabitants suffer for their guilt.’ Isaiah 24:1, 5, 6, RSV.

> “انجیلِ مقدس، اور صرف انجیلِ مقدس ہی، اُن واقعات کا درست منظر پیش کرتی ہے جو پہلے ہی اپنی پرچھائیاں آگے ڈال رہے ہیں، اور جن کی آمد کی آہٹ زمین کو لرزا رہی ہے اور خوف کے باعث لوگوں کے دل بیٹھے جاتے ہیں۔ ‘دیکھو، خداوند زمین کو ویران اور سنسان کر دے گا، اور اس کی سطح کو الٹ پلٹ دے گا اور اس کے باشندوں کو پراگندہ کر دے گا۔’ ‘کیونکہ انہوں نے شریعتوں سے سرکشی کی، آئین کو توڑا، ابدی عہد کو شکستہ کیا۔ اِس لیے لعنت زمین کو نگل جاتی ہے، اور اس کے باشندے اپنی بدکرداری کے باعث سزا پاتے ہیں۔’ یسعیاہ 24:1، 5، 6، RSV۔

> “‘Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.’ Jeremiah 30:7.

> «آه! زیرا آن روز عظیم است، و هیچ‌یک مانند آن نیست؛ و آن، زمان تنگیِ یعقوب است؛ اما او از آن نجات خواهد یافت.» ارمیا 30:7.

> “’Because thou hast made the Lord, which is my refuge, Even the most High, thy habitation; There shall no evil befall thee, Neither shall any plague come nigh thy dwelling.’ Psalm 91:9, 10.

> «زیرا تو خداوند را که ملجأ من است، یعنی حضرتِ اعلی را، مسکنِ خود ساخته‌ای؛ هیچ بدی بر تو عارض نخواهد شد، و هیچ بلایی به خیمهٔ تو نزدیک نخواهد آمد.» مزمور ۹۱:‏۹، ۱۰.

> “God will not fail His church in the hour of her greatest peril. He has promised deliverance. The principles of His kingdom will be honored by all beneath the sun.” Historical Sketches 277–279.

> «خداوند در ساعتِ بزرگ‌ترین خطرِ کلیسای خویش، او را وانخواهد گذاشت. او رهایی را وعده داده است. اصولِ ملکوتِ او از سوی همگان در زیرِ آفتاب حرمت خواهد یافت.» Historical Sketches, 277–279.

The “complicated play of human events” is what was represented by the wheels intersecting the wheels in Ezekiel’s vision of the Most Holy Place, during the sealing time. Those events are under divine control, for those events are the fulfillment of all the visions of God’s Word, that find their final and perfect effect in the sealing time. There is a “sound” that identifies “a stupendous crisis” which the “world is on the verge” of realizing. That “sound” causes “the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Both the shaking of the earth, and the causing of men’s hearts to fail for fear are symbols of the sound of the seventh and final Trumpet, which is the third woe.

«پیچیدگیِ بازیِ رویدادهای انسانی» همان چیزی است که در رؤیای حزقیال از قدس‌الاقداس، در زمان مُهر شدن، به‌وسیلهٔ چرخ‌هایی که در میان چرخ‌ها تلاقی می‌کردند، به تصویر کشیده شد. آن رویدادها تحت مهار الهی هستند، زیرا آن رویدادها تحققِ همهٔ رؤیاهای کلام خداوندند که اثر نهایی و کامل خود را در زمان مُهر شدن می‌یابند. «آوایی» وجود دارد که «بحرانی عظیم» را مشخص می‌سازد؛ بحرانی که «جهان در آستانه»ٔ درک آن است. آن «آوا» سبب می‌شود که «زمین بلرزد و دل‌های مردمان از ترس از کار بیفتد.» هم لرزش زمین و هم از کار افتادن دل‌های مردمان از ترس، نمادهای صدای شیپور هفتم و نهایی است که همان وایِ سوم است.

The angering of the nations by Islam of the third woe, is as a woman in travail, thus representing an increasing, escalating crisis. That escalating crisis began on September 11, 2001; and on October 7, 2023, the next extreme birth pain hit, and because God’s Word never fails, the next birth pang is coming very soon, and it will be even more destructive. Are you still living in a city?

برآشفتنِ ملت‌ها به‌وسیلهٔ اسلامِ وایِ سوم، همچون زنی در حالِ زایمان است؛ و بدین‌سان نمایانگر بحرانی فزاینده و تشدیدشونده می‌باشد. آن بحرانِ تشدیدشونده در 11 سپتامبر 2001 آغاز شد؛ و در 7 اکتبر 2023، دردِ شدیدِ بعدیِ زایمان فرارسید، و چون کلامِ خدا هرگز ناکام نمی‌ماند، دردِ زایمانِ بعدی بسیار به‌زودی در راه است، و از این نیز ویرانگرتر خواهد بود. آیا هنوز در شهری زندگی می‌کنید؟

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “To the prophet the wheel within a wheel, the appearance of living creatures connected with them, all seemed intricate and unexplainable. But the hand of Infinite Wisdom is seen among the wheels, and perfect order is the result of its work. Every wheel, directed by the hand of God, works in perfect harmony with every other wheel. I have been shown that human instrumentalities are liable to seek after too much power and try to control the work themselves. They leave the Lord God, the Mighty Worker, too much out of their methods and plans, and do not trust to Him everything in regard to the advancement of the work. No one should for a moment fancy that he is able to manage those things that belong to the great I AM. God in His providence is preparing a way so that the work may be done by human agents. Then let every man stand at his post of duty, to act his part for this time and know that God is his instructor.” Testimonies, volume 9, 259.

> «برای نبی، چرخی در میان چرخ، و نمودِ موجودات زنده‌ای که با آنها پیوسته بودند، همه پیچیده و غیرقابل تبیین می‌نمود. اما دستِ حکمتِ نامتناهی در میانِ چرخ‌ها دیده می‌شود، و نظمِ کامل حاصلِ کارِ آن است. هر چرخ که به دستِ خدا هدایت می‌شود، با هر چرخِ دیگر در هماهنگیِ کامل عمل می‌کند. به من نشان داده شده است که عواملِ انسانی در معرضِ آن‌اند که در پیِ قدرتی بیش از حد باشند و بکوشند خودْ کار را مهار کنند. آنان در روش‌ها و نقشه‌های خود، یَهُوَه خدا، آن عاملِ مقتدر، را بیش از اندازه کنار می‌گذارند و در هر آنچه به پیشرفتِ کار مربوط است، همه‌چیز را به او واگذار نمی‌کنند. هیچ‌کس نباید حتی برای لحظه‌ای گمان کند که قادر است اموری را که به «من هستم» عظیم تعلق دارد، اداره کند. خدا در مشیّتِ خود راهی آماده می‌سازد تا کار به‌وسیلهٔ عاملانِ انسانی انجام پذیرد. پس هر کس در جایگاهِ وظیفهٔ خود بایستد، تا سهمِ خویش را برای این زمان به انجام رساند و بداند که خدا آموزگارِ اوست.» شهادت‌ها، جلد ۹، ص. ۲۵۹.

Back to Articles