Article

# Elijah - Number Fourteen

الیاس - شمارهٔ چهارده

The Prophetic Parallel: From the Millerites to Future for America in the Spirit of Elijah

موازیِ نبوتی: از میلری‌ها تا Future for America در روحِ ایلیا

Author

Jeff Pippenger

Published

October 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

At the time of the end in 1798, the prophetic message of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed, and William Miller was raised up in the spirit and power of Elijah to announce the nearness of God’s judgment.

در زمانِ پایان در سال ۱۷۹۸، پیام نبویِ رودِ اُولای در فصل‌های هشت و نهِ دانیال گشوده شد، و ویلیام میلر در روح و قوّتِ ایلیا برانگیخته شد تا نزدیکیِ داوریِ خدا را اعلام کند.

> “To William Miller and his co-laborers it was given to preach the warning in America. This country became the center of the great Advent movement. It was here that the prophecy of the first angel’s message had its most direct fulfillment. The writings of Miller and his associates were carried to distant lands. Wherever missionaries had penetrated in all the world, were sent the glad tidings of Christ’s speedy return. Far and wide spread the message of the everlasting gospel, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his Judgment is come.’” The Great Controversy, 368.

> به ویلیام میلر و همکارانش عطا شد که این هشدار را در آمریکا موعظه کنند. این کشور به مرکز جنبش عظیم ادونت مبدل شد. در اینجا بود که نبوتِ پیامِ فرشتهٔ اول مستقیم‌ترین تحقق خود را یافت. نوشته‌های میلر و یارانش به سرزمین‌های دوردست برده شد. در هر جا که میسیونران در سراسر جهان نفوذ کرده بودند، بشارتِ بازگشتِ قریب‌الوقوعِ مسیح فرستاده شد. این پیامِ انجیل جاودانی به دور و نزدیک منتشر گردید: «از خدا بترسید و او را تمجید نمایید، زیرا ساعتِ داوری او فرا رسیده است.» نبرد عظیم، ۳۶۸.

At the time of the end in 1989, the prophetic message of the Hiddekel river of Daniel chapters ten through twelve was unsealed, and Future for America was raised up in the spirit and power of Elijah to announce the nearness of God’s judgment.

در زمان آخر در سال ۱۹۸۹، پیام نبویِ نهر حِدِّقِل در باب‌های دهم تا دوازدهمِ دانیال از مُهر و ختم گشوده شد، و «آینده برای آمریکا» در روح و قوتِ ایلیا برانگیخته گردید تا نزدیکیِ داوریِ خدا را اعلام کند.

The Millerites announced the opening of the judgment, and Future for America announces the close of the judgment. The Millerites’ prophetic framework was the two desolating powers of paganism, followed by papalism. The prophetic framework of Future for America is the three desolating powers of paganism, followed by papalism and then followed by apostate Protestantism.

میلری‌ها آغازِ داوری را اعلام کردند، و «فیوچر فور امریکا» پایانِ داوری را اعلام می‌کند. چارچوبِ نبویِ میلری‌ها عبارت بود از دو قدرتِ ویرانگرِ بت‌پرستی، که پس از آن پاپ‌گرایی می‌آمد. چارچوبِ نبویِ «فیوچر فور امریکا» سه قدرتِ ویرانگرِ بت‌پرستی است، که پس از آن پاپ‌گرایی می‌آید و سپس پروتستانتیسمِ مرتد.

The Millerites began as Philadelphians, and transitioned into Laodiceans. Future for America began as Laodiceans, and transitions into Philadelphians. The transition from Philadelphia unto Laodicea for the Millerites was in connection with the death of Elijah and his message of Moses’ oath. The transition of Future for America is in connection with the death and resurrection of Elijah and Moses in Revelation eleven.

میلری‌ها به‌عنوان فیلادلفیاییان آغاز کردند و به لائودیکیه‌ایان انتقال یافتند. فیوچر فور آمریکا به‌عنوان لائودیکیه‌ایان آغاز کرد و به فیلادلفیاییان انتقال می‌یابد. انتقال از فیلادلفیا به لائودیکیه برای میلری‌ها در ارتباط با مرگِ ایلیا و پیام او دربارهٔ سوگندِ موسی بود. انتقالِ فیوچر فور آمریکا در ارتباط با مرگ و رستاخیزِ ایلیا و موسی در مکاشفهٔ یازده است.

At the opening of the judgment in 1844, the Millerites had fulfilled the work of Elijah at Mount Carmel. At the close of judgement, at the Sunday law, the movement of Future for America will have fulfilled the work of Elijah at Mount Carmel. In Millerite history the three waymarks of the sixty-five year prophecy that are identified in Isaiah chapter seven, verse eight, were repeated as two nations were joined together as one nation to establish the Protestant horn of the earth beast of Revelation thirteen. In the history of Future for America the three waymarks of the same sixty-five years are repeated when two nations come together to form the horn of Republicanism that speaks as a dragon.

در آغازِ داوری در سال ۱۸۴۴، میلری‌ها کارِ ایلیا را بر کوه کرمل به انجام رسانده بودند. در پایانِ داوری، در هنگامِ قانونِ یک‌شنبه، جنبشِ «آینده برای آمریکا» کارِ ایلیا را بر کوه کرمل به انجام رسانده خواهد بود. در تاریخِ میلری، سه نشانِ راهِ نبوتِ شصت‌وپنج‌ساله که در اشعیا فصل هفت، آیهٔ هشت، مشخص شده‌اند، تکرار شدند؛ آنگاه که دو ملت با یکدیگر متحد شدند تا به صورتِ یک ملت درآیند و شاخِ پروتستانِ وحشِ زمینیِ مکاشفهٔ سیزده را برپا سازند. در تاریخِ «آینده برای آمریکا»، سه نشانِ راهِ همان شصت‌وپنج سال تکرار می‌شوند، هنگامی که دو ملت با هم گرد می‌آیند تا شاخِ جمهوری‌خواهی را تشکیل دهند که همچون اژدها سخن می‌گوید.

The first of those three waymarks in the prophetic history of Future for America, was the time of the end in 1989. The second was September 11, 2001 and the third will be the soon coming Sunday law. In Millerite history the sequence of waymarks identified in Isaiah seven was reversed from the sequence of waymarks in the history of Isaiah. In the history of Future for America the sequence aligns with the first reference of the sixty-five years, though at the end there is no longer any element of time. Since October 22, 1844, any application of prophetic time is a satanic delusion.

نخستینِ آن سه نشانۀ راه در تاریخ نبویِ Future for America، زمانِ پایان در سال ۱۹۸۹ بود. دومین، یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ بود و سومین، قانون یک‌شنبۀ به‌زودی‌آمدنی خواهد بود. در تاریخ میلریتی، توالیِ نشانه‌های راهی که در اشعیا هفت شناسایی شده‌اند، نسبت به توالیِ نشانه‌های راه در تاریخ اشعیا معکوس بود. در تاریخ Future for America، این توالی با نخستین ارجاعِ شصت‌وپنج سال منطبق است، هرچند در پایان دیگر هیچ عنصری از زمان باقی نمی‌ماند. از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، هرگونه کاربردِ زمانِ نبوی، فریبی شیطانی است.

The prophetic justification for holding to the sequence of the three waymarks as they are set forth in Isaiah seven, as opposed to their reversed order in Millerite history, is partially based upon the rule of first mention. The order of the sixty-five years is first mentioned in Isaiah seven, and though there is no longer an element of the time of sixty-five years, when the final fulfillment of the prophetic history represented with those years occurs in the movement at the end, the three waymarks are still identified, and they retain the order as in Isaiah’s history.

توجیه نبویِ پایبندی به توالیِ سه نشانه، آن‌گونه که در اشعیا هفت بیان شده‌اند، در برابر ترتیبِ معکوسِ آنها در تاریخِ میلری، تا اندازه‌ای بر قاعدهٔ نخستین اشاره مبتنی است. ترتیبِ شصت‌وپنج سال نخستین‌بار در اشعیا هفت ذکر شده است، و هرچند دیگر عنصری از زمانِ شصت‌وپنج ساله وجود ندارد، هنگامی که تحققِ نهاییِ تاریخِ نبوی‌ای که با آن سال‌ها نمود یافته است در جنبشِ پایان روی می‌دهد، آن سه نشانه همچنان مشخص می‌شوند و ترتیبِ خود را همان‌گونه که در تاریخِ اشعیا آمده است حفظ می‌کنند.

A second justification for retaining the first order of the waymarks, is the relationship of the Millerite history where the sixty-five years were fulfilled, and the continuity that the Millerite movement has with the movement of Future for America. Millerite history was the beginning and Future for America is the ending.

دومین دلیل برای حفظ ترتیب نخستِ نشانه‌های راه، رابطهٔ تاریخ میلریتی است که در آن شصت‌وپنج سال به انجام رسید، و نیز پیوستگی‌ای که جنبش میلری با جنبش Future for America دارد. تاریخ میلریتی آغاز بود و Future for America پایان است.

The movement of the Millerites ended in 1863, when the legally organized Seventh-day Adventist church began. At that point the Elijah messenger that had arrived at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river was unsealed, was silenced and sealed up. In 1989, at the time of the end, when the vision of the Hiddekel river was unsealed the Elijah messenger returned.

جنبش میلریت‌ها در سال 1863 پایان یافت، هنگامی که کلیسای ادونتیست روز هفتم به‌صورت قانونی سازمان یافت. در آن زمان، پیام‌آور ایلیا که در وقت آخر در سال 1798، هنگامی که رؤیای نهر اولای از مُهر گشوده شد، آمده بود، خاموش گردید و مُهر و موم شد. در سال 1989، در وقت آخر، هنگامی که رؤیای نهر حدّاقل از مُهر گشوده شد، پیام‌آور ایلیا بازگشت.

A third justification for retaining the original sequence of waymarks, is found in the line of prophecy that addresses the earth beast and its two horns. In Millerite history, two nations were joined to form the horn of Protestantism. In the history of Future for America the two horns of apostate Protestantism and apostate Republicanism will be joined to form the one nation that is an “image of,” and also an “image to” the beast. The two nations that come together in the ending history to form the single horn of church and state, reach that fulfillment at the Sunday law.

توَجیهِ سومی برای حفظِ ترتیبِ اصلیِ نشانه‌های راه، در خطِّ نبوّت یافت می‌شود که به حیوانِ زمین و دو شاخِ آن می‌پردازد. در تاریخِ میلری، دو ملت به هم پیوستند تا شاخِ پروتستانیسم را تشکیل دهند. در تاریخِ Future for America، دو شاخِ پروتستانیسمِ مرتد و جمهوری‌خواهیِ مرتد به هم خواهند پیوست تا آن یک ملتی را تشکیل دهند که هم «تصویری از» آن حیوان است، و هم «تصویری برای» آن. آن دو ملتی که در تاریخِ پایانی با هم متحد می‌شوند تا شاخِ واحدِ کلیسا و دولت را تشکیل دهند، در قانونِ یکشنبه به آن تحقق می‌رسند.

When the image of the beast is fully developed, its conclusion is attested to by its ability to pass the Sunday law. The development of that image is a process of time, but the mark of the beast is a point in time. The time of developing the image is represented by the forty-six years that the temple was erected from 1798 to 1844. The Republican horn erects a religious-political temple during the period of time that the image of the beast is being developed.

هنگامی که صورتِ وحش به‌طور کامل تکامل یابد، فرجام آن با توانایی‌اش در به‌تصویب‌رساندنِ قانون یک‌شنبه گواهی می‌شود. تکامل آن صورت فرایندی در طول زمان است، اما نشانِ وحش نقطه‌ای در زمان است. زمانِ تکاملِ آن صورت با چهل‌وشش سالی نشان داده می‌شود که هیکل از 1798 تا 1844 برپا می‌شد. شاخِ جمهوری‌خواه در دوره‌ای از زمان که صورتِ وحش در حال تکامل است، هیکلی دینی-سیاسی برپا می‌سازد.

The development of the image of the beast began prophetically on September 11, 2001. That crisis marked the arrival of the Patriot Act, which marked the change in Constitutional law from the premise of English law unto the premise of Roman law. English law is based upon the principle that a person is innocent until proven guilty, and Roman law is based upon the principle that a person is guilty until proven innocent.

توسعهٔ تصویرِ وحش، از دیدگاه نبوتی، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد. آن بحران، ظهور «قانون میهن‌دوستی» را رقم زد؛ قانونی که تغییر در حقوق اساسی را از مبنای حقوق انگلستان به مبنای حقوق روم نشان داد. حقوق انگلستان بر این اصل استوار است که انسان بی‌گناه است تا هنگامی که گناهکار بودن او ثابت شود، و حقوق روم بر این اصل استوار است که انسان گناهکار است تا هنگامی که بی‌گناهی او ثابت شود.

The political temple that is erected from September 11, 2001 until the Sunday law is also illustrated by the formation of the image of the beast. Prophetic time is no longer applicable, so the forty-six years that the horn of Protestantism erected the spiritual temple, illustrates a period, not a point in time, when the horn of Republicanism raises up its religious-political temple.

معبد سیاسی‌ای که از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبه برپا می‌شود، همچنین به‌وسیلهٔ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش به تصویر کشیده شده است. زمانِ نبوی دیگر قابلِ اِعمال نیست؛ ازاین‌رو، آن چهل‌وشش سالی که شاخِ پروتستانتیسم معبدِ روحانی را بنا کرد، بیانگرِ یک دوره است، نه یک نقطه در زمان، که در آن شاخِ جمهوری‌خواهی معبدِ دینی‌ـ‌سیاسیِ خود را برپا می‌سازد.

The three primary justifications for applying the same sequence of three waymarks of the sixty-five years represented in Isaiah seven are; first, the rule of first mention; 742 BC, 723 BC and 677 BC, thus nineteen years followed by forty-six years. It was opposite in Millerite history; 1798, 1844 and 1863, thus forty-six years followed by nineteen years.

سه توجیه اصلی برای به‌کار بردن همان توالیِ سه نشانهٔ راهِ شصت‌وپنج سالِ مذکور در اشعیا هفت عبارت‌اند از: نخست، قاعدهٔ نخستین اشاره؛ 742 ق.م، 723 ق.م و 677 ق.م، یعنی نوزده سال و سپس چهل‌وشش سال. در تاریخ میلری، این ترتیب معکوس بود؛ 1798، 1844 و 1863، یعنی چهل‌وشش سال و سپس نوزده سال.

The second justification is continuity of the message of the role and work of Elijah. Elijah arrived at the time of the end in 1798, when the book of Daniel was unsealed (Daniel 8:14) and then arrived at the contest at Mount Carmel from 1840 to 1844, and he was then sealed up with the theology of custom and tradition in 1863. Elijah arrived again at the time of the end in 1989, when the book of Daniel was unsealed. He prophetically traveled to September 11, 2001, where the contest of Mount Carmel begins, only to end at the soon coming Sunday law. The continuity of the role and work of Elijah supports the sequence of waymarks identified in Isaiah seven.

دومین توجیه، تداومِ پیامِ نقش و کارِ ایلیا است. ایلیا در زمانِ آخر در سال 1798 ظاهر شد، هنگامی که کتابِ دانیال گشوده شد (دانیال 8:14)، و سپس در فاصلهٔ 1840 تا 1844 به صحنهٔ نبردِ کوه کرمل آمد، و آنگاه در سال 1863 همراه با الهیاتِ رسم و سنّت مُهر و موم شد. ایلیا بار دیگر در زمانِ آخر در سال 1989 ظاهر شد، هنگامی که کتابِ دانیال گشوده شد. او به‌گونه‌ای نبوی تا 11 سپتامبر 2001 پیش رفت، جایی که نبردِ کوه کرمل آغاز می‌شود، تا آنکه در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد پایان یابد. تداومِ نقش و کارِ ایلیا، توالیِ نشانه‌های راه را که در اشعیا هفت شناسایی شده‌اند، تأیید می‌کند.

The context of the two horns of the earth beast identifies that both horns transition from two powers unto one, one in the beginning and one in the ending of the sixth kingdom of Bible prophecy. When the two sticks of either the beginning or ending are gathered and joined together as one nation, they are represented as building either a spiritual temple in the beginning or as a religious-political spiritual temple at the end. The counterfeit temple is an image of the papal temple, where the pope is seated in the temple of God proclaiming himself to be God.

پس‌منظرِ دو شاخِ وحشِ زمین آشکار می‌سازد که هر دو شاخ از دو قدرت به یک قدرت انتقال می‌یابند؛ یکی در آغاز و دیگری در پایانِ پادشاهیِ ششمِ نبوتِ کتاب‌مقدس. هنگامی که دو چوبِ مربوط به آغاز یا پایان گرد آورده شده و چون یک ملت به هم پیوسته می‌شوند، چنین نمود می‌یابند که یا در آغاز هیکلی روحانی بنا می‌کنند، یا در پایان هیکلی روحانیِ دینی-سیاسی. هیکلِ جعلی، تصویری از هیکلِ پاپی است، جایی که پاپ در هیکلِ خدا نشسته، خود را خدا اعلام می‌کند.

When the United States speaks as a dragon at the Sunday law, it will be fulfilling that very image, for it will have built a counterfeit temple where church and state are combined into one stick, and the church will be in control of the relationship.

هرگاه ایالات متحده در مسئلۀ قانون یکشنبه همچون اژدها سخن بگوید، همان صورت را به انجام خواهد رسانید، زیرا معبدی جعلی بنا کرده خواهد بود که در آن کلیسا و دولت در یک عصا با هم متحد شده‌اند، و کلیسا بر این رابطه حاکم خواهد بود.

In Isaiah seven the prophet Isaiah, took his son, to proclaim the message to king Ahaz by the conduit of the upper pool, by the fuller’s field.

در اشعیا باب هفت، نبی، اشعیا، پسر خود را برگرفت تا پیام را نزد پادشاه آحاز، در کنار مجرای برکهٔ بالایی، در راهِ زمینِ گازران، اعلام کند.

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> آنگاه خداوند به اشعیا فرمود: اکنون تو و پسرت، شِئاریاشوب، بیرون بروید و در انتهای نهرِ استخرِ بالا، در راهِ مزرعهٔ گازران، به ملاقات آحاز بروید. اشعیا ۷:۳.

The word “shearjashub” means “a remnant will return.” The remnant of the beginning movement of Millerites returned in the movement of Future for America in 1989. Isaiah and his son represent a beginning and an ending, through their relationship as father and son. They convey the spirit of Elijah that was to turn the hearts of the fathers to the children and the hearts of the children to the fathers. Isaiah was proclaiming an Elijah message to the wicked king Ahaz. Among other wicked acts, Ahaz is known for closing down the services of the sanctuary and erecting a copy of an Assyrian temple in its place.

واژهٔ «شیعاریاشوب» به این معناست که «باقیمانده‌ای بازخواهد گشت». باقیماندهٔ جنبش آغازین میلری‌ها در جنبش Future for America در سال 1989 بازگشت. اشعیا و پسرش، از طریق رابطهٔ پدر و پسریِ خود، نمایانگر یک آغاز و یک پایان هستند. آنان روح ایلیا را منتقل می‌کنند؛ همان روحی که قرار بود دل‌های پدران را به سوی فرزندان و دل‌های فرزندان را به سوی پدران بازگرداند. اشعیا پیامی ایلیایی را به اَحازِ پادشاهِ شریر اعلام می‌کرد. اَحاز، در میان دیگر اعمال شریرانه، به این شناخته می‌شود که خدمات قدس را تعطیل کرد و به جای آن، نسخه‌ای از یک معبد آشوری برپا ساخت.

> Twenty years old was Ahaz when he began to reign, and reigned sixteen years in Jerusalem, and did not that which was right in the sight of the Lord his God, like David his father. But he walked in the way of the kings of Israel, yea, and made his son to pass through the fire, according to the abominations of the heathen, whom the Lord cast out from before the children of Israel. And he sacrificed and burnt incense in the high places, and on the hills, and under every green tree. Then Rezin king of Syria and Pekah son of Remaliah king of Israel came up to Jerusalem to war: and they besieged Ahaz, but could not overcome him. At that time Rezin king of Syria recovered Elath to Syria, and drave the Jews from Elath: and the Syrians came to Elath, and dwelt there unto this day. So Ahaz sent messengers to Tiglathpileser king of Assyria, saying, I am thy servant and thy son: come up, and save me out of the hand of the king of Syria, and out of the hand of the king of Israel, which rise up against me. And Ahaz took the silver and gold that was found in the house of the Lord, and in the treasures of the king’s house, and sent it for a present to the king of Assyria. And the king of Assyria hearkened unto him: for the king of Assyria went up against Damascus, and took it, and carried the people of it captive to Kir, and slew Rezin. And king Ahaz went to Damascus to meet Tiglathpileser king of Assyria, and saw an altar that was at Damascus: and king Ahaz sent to Urijah the priest the fashion of the altar, and the pattern of it, according to all the workmanship thereof. And Urijah the priest built an altar according to all that king Ahaz had sent from Damascus: so Urijah the priest made it against king Ahaz came from Damascus. And when the king was come from Damascus, the king saw the altar: and the king approached to the altar, and offered thereon. And he burnt his burnt offering and his meat offering, and poured his drink offering, and sprinkled the blood of his peace offerings, upon the altar. And he brought also the brazen altar, which was before the Lord, from the forefront of the house, from between the altar and the house of the Lord, and put it on the north side of the altar. And king Ahaz commanded Urijah the priest, saying, Upon the great altar burn the morning burnt offering, and the evening meat offering, and the king’s burnt sacrifice, and his meat offering, with the burnt offering of all the people of the land, and their meat offering, and their drink offerings; and sprinkle upon it all the blood of the burnt offering, and all the blood of the sacrifice: and the brazen altar shall be for me to inquire by. Thus did Urijah the priest, according to all that king Ahaz commanded. And king Ahaz cut off the borders of the bases, and removed the laver from off them; and took down the sea from off the brazen oxen that were under it, and put it upon a pavement of stones. And the covert for the sabbath that they had built in the house, and the king’s entry without, turned he from the house of the Lord for the king of Assyria. 2 Kings 16:2–18.

> آحاز بیست‌ساله بود هنگامی که به پادشاهی رسید، و شانزده سال در اورشلیم سلطنت کرد؛ و آنچه را که در نظر یهوه خدای او راست بود، مانند داود پدرش، به‌جا نیاورد. بلکه به راه پادشاهان اسرائیل رفت، و حتی پسر خود را از میان آتش گذرانید، موافق رجاسات امّت‌هایی که یهوه از پیش روی بنی‌اسرائیل بیرون رانده بود. و بر مکان‌های بلند و بر تپّه‌ها و زیر هر درخت سبز قربانی می‌گذرانید و بخور می‌سوزانید. آنگاه رَصین، پادشاه اَرام، و فَقَح، پسر رَمَلیا، پادشاه اسرائیل، برای جنگ با اورشلیم برآمدند؛ و آحاز را محاصره کردند، اما نتوانستند بر او غلبه یابند. در آن زمان رَصین، پادشاه اَرام، ایلات را برای اَرام بازپس گرفت، و یهودیان را از ایلات بیرون راند؛ و آرامیان به ایلات آمدند و تا امروز در آنجا ساکن شده‌اند. پس آحاز رسولانی نزد تِغْلَت‌فَلاسر، پادشاه آشور، فرستاد و گفت: «من بنده تو و پسر تو هستم؛ برآی و مرا از دست پادشاه اَرام و از دست پادشاه اسرائیل که بر من برخاسته‌اند، نجات ده.» و آحاز نقره و طلایی را که در خانه یهوه و در خزانه‌های خانه پادشاه یافت می‌شد، برگرفت و آن را به‌عنوان هدیه برای پادشاه آشور فرستاد. و پادشاه آشور سخن او را پذیرفت؛ زیرا پادشاه آشور بر ضد دمشق برآمد و آن را گرفت، و مردمش را به قیر به اسیری برد، و رَصین را کشت. و آحاز پادشاه به دمشق رفت تا تِغْلَت‌فَلاسر، پادشاه آشور، را ملاقات کند، و مذبحی را که در دمشق بود دید؛ و آحاز پادشاه صورت آن مذبح و نقشه آن را، مطابق تمامی صنعتش، برای اوریای کاهن فرستاد. و اوریای کاهن مذبحی بنا کرد، موافق هر آنچه آحاز پادشاه از دمشق فرستاده بود؛ پس اوریای کاهن آن را پیش از آنکه آحاز پادشاه از دمشق بازآید، ساخت. و چون پادشاه از دمشق آمد، مذبح را دید؛ و پادشاه به مذبح نزدیک شد و بر آن قربانی گذرانید. و قربانی سوختنی و هدیه آردی خود را سوزانید، و هدیه ریختنی خود را ریخت، و خون قربانی‌های سلامتی خود را بر مذبح پاشید. و مذبح برنجین را نیز که در حضور یهوه بود، از پیش روی خانه، از میان مذبح و خانه یهوه، آورد و آن را در جانب شمالی مذبح نهاد. و آحاز پادشاه اوریای کاهن را امر فرموده، گفت: «بر مذبح بزرگ، قربانی سوختنی بامداد و هدیه آردی شامگاه، و قربانی سوختنی پادشاه و هدیه آردی او، و نیز قربانی سوختنی تمامی قوم زمین و هدیه آردی ایشان و هدیه‌های ریختنی ایشان را بسوزان؛ و تمامی خون قربانی سوختنی و تمامی خون ذبیحه را بر آن بپاش؛ و مذبح برنجین برای من باشد تا به‌وسیله آن استفسار کنم.» و اوریای کاهن موافق هر آنچه آحاز پادشاه امر فرموده بود، عمل کرد. و آحاز پادشاه حاشیه‌های پایه‌ها را برید، و حوضچه را از روی آنها برداشت؛ و دریا را از روی گاوان برنجینی که زیر آن بودند پایین آورد، و آن را بر فرشی از سنگ‌ها نهاد. و سایبان سَبَّت را که در خانه ساخته بودند، و مدخل بیرونی پادشاه را، به‌سبب پادشاه آشور، از خانه یهوه برگردانید. دوم پادشاهان 16:2–18.

The king of Assyria represents the king of the north, which is a symbol of the papacy. The wicked king Ahaz was the literal leader of Judah, the literal glorious land. When Isaiah and his son met with him at the conduit of the upper pool by the fuller’s field, with the message that a remnant would return, the wicked king was in the crisis of a civil war between the north and the south. In that crisis, he rejected the message offered by God through the prophet Isaiah, and reached out to the literal king of the north for protection.

پادشاه آشور نمایانگر پادشاه شمال است، که نمادی از پاپیّت می‌باشد. آحازِ شریر، رهبرِ تحت‌اللفظیِ یهودا، یعنی سرزمینِ جلالِ تحت‌اللفظی، بود. هنگامی که اشعیا و پسرش نزد او در مجرای برکۀ بالایی، نزدیک مزرعۀ رخت‌شویان، با این پیام که «باقی‌مانده‌ای بازخواهد گشت» رفتند، آن پادشاه شریر در بحرانِ یک جنگ داخلی میان شمال و جنوب قرار داشت. در آن بحران، او پیامی را که خدا از طریق نبی، اشعیا، عرضه کرده بود رد کرد، و برای حفاظت به سوی پادشاهِ تحت‌اللفظیِ شمال دست دراز کرد.

The setting of Isaiah seven portrays a leader of the spiritual glorious land who reaches out to the papacy for an alliance in a time of civil war, instead of reaching out to God. Ahaz’s rebellion against God is represented by him visiting the king of the north and making a pattern of the temple of the god of the king of the north, and sending the pattern of the temple to the high priest in Jerusalem, who then erected a duplicate of the counterfeit temple in the sacred grounds of God’s sanctuary. Wicked king Ahaz represents the state, and the high priest’s cooperation represents a combination of church and state.

د صُحیفې اوووم باب داسې صحنه انځوروي چې د روحاني جلالي ځمکې یو مشر د کورنۍ جګړې په مهال، د خدای پر ځای، له پاپیت سره د ائتلاف لپاره لاس غځوي. د خدای پر وړاندې د آحاز بغاوت په دې سره تمثیل شوی چې هغه د شمال د پاچا لیدو ته ځي، د شمال د پاچا د خدای د معبد یوه بڼه جوړوي، او د هماغه معبد هغه بڼه په اورشلیم کې لوی کاهن ته لېږي؛ نو هغه بیا د خدای د مقدسې حرم پر سپېڅلو ساحو کې د هغه جعلي معبد یو نقل ودروي. شریر پاچا آحاز د دولت استازیتوب کوي، او د لوی کاهن همکاري د کلیسا او دولت د یوځای کېدو استازیتوب کوي.

That literal rebellion represents the rebellion of the leader of the spiritual glorious land who duplicates the worship service of the papacy (the king of the north) and shuts down the true worship of God’s sanctuary. Ahaz’s rebellion represents the leadership of the United States, that erects a counterfeit temple in the glorious land, that is a copy of the temple of the king of the north.

آن شورشِ تحت‌اللفظی، نمایانگرِ شورشِ رهبرِ سرزمینِ جلالِ روحانی است که خدمتِ عبادیِ پاپیّت را (پادشاهِ شمال) عیناً تکرار می‌کند و عبادتِ حقیقیِ قدسِ خدا را متوقف می‌سازد. شورشِ آحاز نمایانگرِ رهبریِ ایالات متحده است که در سرزمینِ جلال، هیکلی جعلی برپا می‌کند که نسخه‌ای از هیکلِ پادشاهِ شمال است.

The prophetic setting of Isaiah seven represents the beginning sixty-five years of the earth beast, and more directly the ending period of the earth beast. There is much light to be gleaned from the prophetic setting of Isaiah seven, but at this point we are simply employing the principle that Christ illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. We are here making this application, not so much to dig deeply into the ramifications of the historical setting of Isaiah seven. We are identifying that when the horn of apostate Republicanism joins with the horn of apostate Protestantism it is a representation of the erection of a counterfeit temple.

تنظیمِ نبوتیِ اشعیا بابِ ہفتم در حکمِ آغازِ شصت و پنج سالِ نخستِ وحشِ زمینی است، و به‌طورِ مستقیم‌تر، دورهٔ پایانیِ وحشِ زمینی را نیز نشان می‌دهد. از تنظیمِ نبوتیِ اشعیا بابِ ہفتم نورِ فراوانی می‌توان برگرفت، اما در این مقام ما صرفاً از این اصل استفاده می‌کنیم که مسیح پایانِ یک چیز را با آغازِ آن به تصویر می‌کشد. ما در اینجا این تطبیق را به کار می‌بریم، نه چندان برای آنکه به ژرفایِ پیامدهایِ بسترِ تاریخیِ اشعیا بابِ ہفتم فرو رویم. ما مشخص می‌سازیم که هنگامی که شاخِ جمهوری‌خواهیِ مرتد با شاخِ پروتستانتیسمِ مرتد متحد می‌شود، این نموداری از برپاییِ یک هیکلِ جعلی است.

The erection of the counterfeit temple, that is patterned after the temple of the king of the north, represents the history when the image of the beast is formed, and it is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

برپا شدن هیکلِ جعلی، که بر الگوی هیکلِ پادشاهِ شمال ساخته شده است، نمایانگر آن دوره‌ای از تاریخ است که در آن صورتِ وحش تشکیل می‌شود؛ و این آزمونِ عظیم برای قومِ خداست که به‌وسیلهٔ آن، سرنوشتِ ابدیِ ایشان تعیین خواهد شد.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> «خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که صورتِ وحش پیش از بسته‌شدنِ درِ فیض تشکیل خواهد شد؛ زیرا این همان آزمون بزرگ برای قوم خدا خواهد بود که به‌وسیلهٔ آن، سرنوشت ابدی ایشان تعیین خواهد شد.»

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> «این آزمونی است که قوم خدا باید پیش از آن‌که مُهر شوند، از آن بگذرند. همهٔ کسانی که با نگاه‌داشتن شریعت او و امتناع از پذیرفتن سَبَّتِ جعلی، وفاداری خود را به خدا ثابت کرده‌اند، زیر پرچم یهوه، خداوندگارْ خدا، قرار خواهند گرفت و مُهر خدای زنده را دریافت خواهند کرد. اما آنان که حقیقتِ با منشأ آسمانی را واگذارند و سَبَّتِ یکشنبه را بپذیرند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

Seventh-day Adventists, who are the Laodicean “people of God,” have a “great test” that takes place before probation closes. It is “the test” they must pass “before they are sealed.” The seal of God and the close of probation take place at the Sunday law. The formation of the image of the beast takes place in a period that leads to and culminates at the Sunday law. The image of the beast and its formation is a truth that will decide our eternal destiny. The formation of that image has been illustrated as the joining of two sticks to make one nation. The joining of the two sticks happens at the beginning of the history of the United States and then again at its ending. Two sticks were joined in the beginning to establish the Protestant horn and two sticks are joined at the end to establish the Republican horn.

ادونتیست‌های روز هفتم، که «قوم خدا»ی لائودیکیه هستند، دارای «آزمونی عظیم»اند که پیش از بسته شدن زمانِ آزمایش رخ می‌دهد. این «آزمون»ی است که آنان باید «پیش از آن‌که مُهر شوند» از آن کامیاب بیرون آیند. مُهر خدا و بسته شدن زمانِ آزمایش در هنگام قانون یکشنبه واقع می‌شود. تشکیلِ تصویرِ وحش در دوره‌ای رخ می‌دهد که به قانون یکشنبه منتهی می‌شود و در آن به اوج خود می‌رسد. تصویر وحش و تشکیل آن حقیقتی است که سرنوشت ابدی ما را تعیین خواهد کرد. تشکیل آن تصویر به‌صورت پیوستن دو چوب برای ساختن یک ملت به تصویر کشیده شده است. پیوستن آن دو چوب در آغاز تاریخ ایالات متحده رخ می‌دهد و سپس بار دیگر در پایان آن. در آغاز، دو چوب به هم پیوستند تا شاخِ پروتستان برقرار شود، و در پایان، دو چوب به هم می‌پیوندند تا شاخِ جمهوری‌خواه برقرار گردد.

In the beginning history of 1798 to 1844, the temple of the Protestant horn was erected. Nineteen years later, the first Republican president of the Republican horn spake as a lamb, and in so doing began the process of freeing the slaves, but it cost him his life. The Lamb of God died on the cross to free mankind from the slavery of sin, but it cost him his life. The cross is the Emancipation Proclamation. In the history where the Republican horn was freeing the slaves, the Protestant horn rejected the prophecy of slavery. In the history of the Sunday law, when the Republican horn is re-establishing spiritual slavery, the Protestant horn will be proclaiming the message that sets the captives free.

در تاریخ آغازینِ 1798 تا 1844، معبدِ شاخِ پروتستان برپا شد. نوزده سال بعد، نخستین رئیس‌جمهورِ جمهوری‌خواهِ شاخِ جمهوری‌خواه همچون برّه سخن گفت، و بدین‌سان فرایندِ آزاد ساختنِ بردگان را آغاز کرد، اما این کار به بهای جان او تمام شد. برّهٔ خدا بر صلیب مرد تا نوعِ بشر را از بندگیِ گناه آزاد سازد، اما این نیز به بهای جان او تمام شد. صلیب همان اعلامیهٔ آزادیِ بردگان است. در تاریخی که شاخِ جمهوری‌خواه بردگان را آزاد می‌کرد، شاخِ پروتستان نبوتِ بردگی را رد کرد. در تاریخِ قانونِ یکشنبه، هنگامی که شاخِ جمهوری‌خواه بردگیِ روحانی را از نو برقرار می‌سازد، شاخِ پروتستان پیامی را اعلام خواهد کرد که اسیران را آزاد می‌سازد.

The last president of the earth beast’s Republican horn will speak as a dragon, and when he does, the true Protestant horn will be lifted up as an ensign. That is typified in the two horns of the literal and spiritual Medo-Persian Empire. The literal Medo-Persian Empire was the second kingdom of Bible prophecy, and the sixth kingdom of Bible prophecy is the spiritual Medo-Persian Empire. In the book of Daniel, the ram of Medo-Persia had two horns, as does the United States, but the second horn came up last.

آخرین رئیس‌جمهورِ شاخِ جمهوری‌خواهِ وحشِ زمین همچون اژدها سخن خواهد گفت، و چون چنین کند، شاخِ حقیقیِ پروتستان به‌عنوان عَلَم برافراشته خواهد شد. این امر در دو شاخِ امپراتوری ماد و فارسِ لفظی و روحانی نمونه‌وار گردیده است. امپراتوری لفظیِ ماد و فارس دومین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس بود، و ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس امپراتوری روحانیِ ماد و فارس است. در کتاب دانیال، قوچِ ماد و فارس دو شاخ داشت، همان‌گونه که ایالات متحده نیز دارد، اما شاخِ دوم در آخر برآمد.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> پس چشمان خود را برافراشتم و نگریستم، و اینک در برابر نهر، قوچی ایستاده بود که دو شاخ داشت؛ و آن دو شاخ بلند بودند، اما یکی از دیگری بلندتر بود، و آن که بلندتر بود، بعدتر برآمد. دانیال ۸:۳

In the prophetic history of the earth beast and its two horns, the Protestant horn was identified first, but instead of ascending and finishing the work it retreated into the wilderness of Laodicean blindness. In the history when the Republican horn speaks as a dragon, and passes the soon-coming Sunday law, the true Protestant horn will at last be lifted up as an ensign. Only those Laodicean Seventh-day Adventists that recognize the test represented by the formation of the image of the beast will receive the seal of God when probation closes. The message that identifies this testing process is now being unsealed for any who wish to be benefited thereby.

در تاریخ نبویِ وحشِ زمین و دو شاخ آن، شاخِ پروتستان نخست شناخته شد، اما به‌جای آن‌که صعود کند و کار را به انجام رسانَد، به بیابانِ کوریِ لائودیکیه عقب نشست. در تاریخی که شاخِ جمهوری‌خواه چون اژدها سخن می‌گوید و قانونِ یکشنبه را که به‌زودی خواهد آمد، به تصویب می‌رساند، شاخِ حقیقیِ پروتستان سرانجام همچون عَلَمی برافراشته خواهد شد. تنها آن اَدونتیست‌های روزِ هفتمِ لائودیکیه‌ای که آزمونی را که با تشکیلِ تصویرِ وحش نمود یافته است تشخیص دهند، هنگامی که مهلتِ فیض بسته شود، مُهرِ خدا را دریافت خواهند کرد. پیامی که این فرایندِ آزمون را مشخص می‌سازد، اکنون برای هر که بخواهد از آن بهره‌مند گردد، در حالِ گشوده شدنِ مُهر است.

> And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. 1 Kings 18:21.

> و ایلیا نزد تمامی قوم آمد و گفت: تا به کی میان دو رأی مردد خواهید ماند؟ اگر خداوند خداست، از او پیروی کنید؛ و اگر بَعَل، پس از او پیروی کنید. و قوم او را به یک کلمه نیز پاسخ ندادند. ۱ پادشاهان ۱۸:۲۱

Back to Articles