Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Four

کتاب دانیال — شماره یکصد و سی و چهار

The Prophetic Unfolding: From September 11, 2001, to the Impending Sunday Law in the United States

پیشرفت نبوی: از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع در ایالات متحده

Author

Jeff Pippenger

Published

March 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand from September 11, 2001, unto the soon coming Sunday law in the United States is the prophetic period where every vision of God’s Word is fulfilled in the last days.

مُدَّةُ خَتْمِ الْمِئَةِ وَالأَرْبَعَةِ وَالأَرْبَعِينَ أَلْفًا، مِنْ 11 سِبْتَمْبِر/أَيْلُول 2001 إِلَى قُرْبِ صُدُورِ قَانُونِ الأَحَدِ فِي الوِلَايَاتِ الْمُتَّحِدَةِ، هِيَ الْفَتْرَةُ النَّبَوِيَّةُ الَّتِي يَتَحَقَّقُ فِيهَا كُلُّ رُؤْيَا فِي كَلِمَةِ اللهِ فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ.

> Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. Ezekiel 12:23.

> پس بدیشان بگو: خداوند یهوه چنین می‌فرماید: این مثل را از میان خواهم برداشت، و دیگر آن را در اسرائیل به صورت مثل به کار نخواهند برد؛ بلکه به ایشان بگو: روزها نزدیک است، و تحققِ هر رؤیا. حزقیال ۱۲:۲۳

In that line, the third angel arrives again, and in so doing, it is represented by the arrival of the third angel on October 22, 1844, unto the rebellion of 1863. The rebellion of 1863 was represented by the first rebellion of ancient Israel at Kadesh, and therefore is represented by the whole history from the Red Sea crossing until the first Kadesh rebellion. The first Kadesh rebellion typified the second Kadesh rebellion, and thus the line from the death of Aaron to the second Kadesh rebellion is repeated in the line of the sealing.

در آن خط، فرشتهٔ سوم بار دیگر فرا می‌رسد، و بدین‌سان، این امر به‌وسیلهٔ فرارسیدن فرشتهٔ سوم در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ تا عصیانِ ۱۸۶۳ بازنمایی می‌شود. عصیانِ ۱۸۶۳ به‌وسیلهٔ نخستین عصیانِ اسرائیلِ باستان در قادش نمایانده شد، و ازاین‌رو به‌وسیلهٔ تمام تاریخ از عبور از دریای سرخ تا نخستین عصیانِ قادش بازنمایی می‌گردد. نخستین عصیانِ قادش نمونهٔ پیشگویانهٔ دومین عصیانِ قادش بود، و بنابراین خطِ از مرگِ هارون تا دومین عصیانِ قادش در خطِ مُهر شدن تکرار می‌شود.

It is repeated in the history of the Millerites, from 1840 unto 1844, which was typified by Christ’s baptism unto the cross, which also represented the history of the cross to the stoning of Stephen. Line upon line, each of the ancient prophets spoke about this period of time more than the days in which they lived.

یہ بات ملریوں کی تاریخ میں، 1840 سے 1844 تک، دوبارہ دہرائی جاتی ہے، جس کی تمثیل مسیح کے بپتسمہ سے صلیب تک کے عرصہ میں پائی جاتی ہے، اور جو صلیب سے استفانُس کے سنگسار کیے جانے تک کی تاریخ کی بھی نمائندگی کرتی تھی۔ سطر پر سطر، قدیم انبیا میں سے ہر ایک نے اس زمانی دور کے بارے میں اُن ایام سے بھی زیادہ کلام کیا جن میں وہ خود زندہ تھے۔

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> «هر یک از انبیای باستانی کمتر برای زمان خود سخن گفتند تا برای زمان ما، از این‌رو نبوت ایشان برای ما نافذ است. «و این همه بر ایشان واقع شد تا عبرت‌ها باشد، و مکتوب شد برای تنبیه ما که انتهای عالم‌ها بر ما رسیده است.» 1 Corinthians 10:11. «نه برای خودشان، بلکه برای ما آن چیزها را خدمت می‌کردند که اکنون به شما خبر داده شده است به‌واسطهٔ آنان که انجیل را به شما بشارت دادند، با روح‌القدس که از آسمان فرستاده شد؛ اموری که فرشتگان آرزومندند در آن‌ها بنگرند.» 1 Peter 1:12....»

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> «کتاب‌مقدس گنجینه‌های خود را برای این نسلِ آخر گرد آورده و به هم پیوسته است. همهٔ رویدادهای عظیم و وقایعِ پرهیبتِ تاریخِ عهد عتیق، در این ایامِ آخر، در کلیسا تکرار شده‌اند و می‌شوند.» Selected Messages, book 3, 338, 339.

The “last generation” is Peter’s chosen generation, which is the one hundred and forty-four thousand, and they are chosen from September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law, where they are then lifted up as an ensign. “All,” not some, but “all the great events and solemn transactions” of God’s Word, are “repeating themselves” in the “last generation” of “the church” of the “last days.” In the line of the sealing, all the books of the Bible meet and end.

„آخری نسل“ پطرس کی برگزیدہ نسل ہے، یعنی ایک لاکھ چوالیس ہزار، اور وہ 11 ستمبر 2001 سے لے کر جلد آنے والے اتوار کے قانون تک چنے جاتے ہیں، جہاں پھر وہ ایک جھنڈے کے طور پر بلند کیے جاتے ہیں۔ خدا کے کلام کے „تمام“—بعض نہیں، بلکہ „تمام عظیم واقعات اور سنجیدہ معاملات“—„اپنے آپ کو دہرا رہے ہیں“ „آخری ایام“ کی „کلیسیا“ کی „آخری نسل“ میں۔ مُہر لگنے کی لکیر میں، بائبل کی تمام کتابیں آپس میں ملتی ہیں اور اختتام کو پہنچتی ہیں۔

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> «در مکاشفه، همهٔ کتاب‌های کتاب‌مقدس به هم می‌رسند و پایان می‌پذیرند. اینجا متممِ کتاب دانیال است. یکی نبوت است؛ دیگری مکاشفه. کتابی که مُهر شده بود، مکاشفه نیست، بلکه آن بخش از نبوت دانیال است که به ایام آخر مربوط می‌شود. فرشته فرمان داد: “اما تو، ای دانیال، کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمان آخر مُهر کن.” دانیال ۱۲:۴.» اعمال رسولان، ۵۸۵.

The “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that was unsealed, is the visions given to Daniel by the two great rivers of Shinar, the Ulai and the Hiddekel. Those visions represent Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, and chapter eleven verses forty through forty-five. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history where Christ, as the heavenly High Priest, eternally seals the chosen of the final generation into a relationship consisting of divine and human. Verse forty of Daniel eleven, identifies the relationship of the dragon, the beast and false prophet who together are now leading the world to Armageddon, as represented by the history of the horn of Republicanism on the earth beast that rules as the sixth kingdom of Bible prophecy during the history of verse forty. Verse forty also identifies the separation of the wise and foolish that defines the history of the horn of Protestantism in the same history, beginning in 1798 unto the soon-coming Sunday law.

«بخشِ نبوتِ دانیال مربوط به ایام آخر» که مُهر آن گشوده شد، همان رؤیاهایی است که نزد دو نهر بزرگِ شنعار، یعنی اولای و حدّاقل، به دانیال داده شد. آن رؤیاها دانیال باب هشت، آیات سیزده و چهارده، و باب یازده، آیات چهل تا چهل‌وپنج را نمایندگی می‌کنند. زمانِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار، آن تاریخ است که در آن مسیح، به‌عنوان کاهن اعظم آسمانی، برگزیدگانِ نسلِ نهایی را برای ابد در رابطه‌ای مرکب از الهی و انسانی مُهر می‌نهد. آیهٔ چهلِ دانیال یازده، رابطهٔ اژدها، وحش و نبیِ کذّاب را مشخص می‌سازد که اکنون با هم جهان را به‌سوی هارمَجِدّون رهبری می‌کنند؛ چنان‌که در تاریخِ شاخِ جمهوری‌خواهی بر وحشِ زمینی بازنمایی شده است، همان وحشی که در طی تاریخِ آیهٔ چهل به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس حکم می‌راند. آیهٔ چهل همچنین جداییِ حکیمان و جاهلان را مشخص می‌سازد که تاریخِ شاخِ پروتستانیسم را در همان دوره تعریف می‌کند، از 1798 آغاز شده تا قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد.

All “the books of the Bible” “meet and end” in the book of Revelation, and when they meet, the book of Revelation “complements” the book of Daniel, and the word “complement” means to bring to perfection. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, as represented in the book of Revelation, the prophecies of Daniel that were unsealed in the last days are brought to perfection, when they are brought together line upon line, over the line of history represented in chapter eighteen of Revelation, that begins with the voice in verses one through three, and ends with the second voice of verse four.

تمامِ «کتاب‌های کتابِ مقدّس» در کتابِ مکاشفه «به هم می‌رسند و پایان می‌یابند»، و هنگامی که به هم می‌رسند، کتابِ مکاشفه کتابِ دانیال را «تکمیل» می‌کند، و واژهٔ «تکمیل» به معنای به کمال رساندن است. در زمانِ مُهر شدنِ آن صد و چهل و چهار هزار، چنان‌که در کتابِ مکاشفه به تصویر کشیده شده است، نبوّت‌های دانیال که در ایّامِ آخر گشوده شدند، به کمال رسانده می‌شوند، آنگاه که سطر بر سطر، بر خطّ تاریخِ نمایانده‌شده در بابِ هجدهمِ مکاشفه، که با صدای آیاتِ یک تا سه آغاز می‌شود و با صدای دومِ آیهٔ چهار پایان می‌یابد، با یکدیگر گرد آورده می‌شوند.

The perfection of the prophetic vision represented by the Hiddekel River in the book of Daniel, represents the perfection of the external vision of the enemies of God’s people who trample down the sanctuary and host. The perfection of the prophetic vision represented by the Ulai River in the book of Daniel, represents the perfection of the internal vision of Christ appearing within His people when He accomplishes the covenant promise of joining divinity with humanity upon the final chosen generation.

کمالِ رؤیای نبوی که در کتاب دانیال به‌وسیلهٔ نهر حِدِّقِل نمایانده شده است، بیانگر کمالِ رؤیتِ بیرونیِ دشمنانِ قومِ خداست که مقدس و لشکر را پایمال می‌کنند. کمالِ رؤیای نبوی که در کتاب دانیال به‌وسیلهٔ نهر اولای نمایانده شده است، بیانگر کمالِ رؤیتِ درونیِ مسیح است که آنگاه که وعدهٔ عهد را در پیوند دادنِ الوهیت با انسانیت بر نسلِ نهاییِ برگزیده به انجام می‌رساند، در میان قومِ خود ظاهر می‌شود.

The history of the sealing that focuses upon the Republican horn of the earth beast, begins with the earth beast speaking the Patriot Act in 2001, and ends with the speaking that was represented by the Alien and Sedition Acts of 1798, which in Revelation chapter thirteen, are represented as the earth beast speaking as a dragon. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of a line that began with the speaking of the Declaration of Independence in 1776. In the middle of that period of prophetic history, the earth beast spoke the Constitution into effect in 1789.

تاریخِ مُہرگزاری، جو زمینی درندہ کے ریپبلکن سینگ پر مرکوز ہے، 2001 میں زمینی درندہ کے پیٹریاٹ ایکٹ بولنے سے شروع ہوتی ہے، اور اُس بولنے پر ختم ہوتی ہے جس کی نمائندگی 1798 کے ایلین اور سیڈیشن ایکٹس نے کی، جو مکاشفہ باب تیرہ میں یوں پیش کیے گئے ہیں کہ زمینی درندہ اژدہا کی مانند بولتا ہے۔ 1798 کے ایلین اور سیڈیشن ایکٹس ایک ایسی لکیر کے اختتام کی نمائندگی کرتے ہیں جو 1776 میں اعلانِ آزادی کے بولے جانے سے شروع ہوئی۔ نبوتی تاریخ کے اُس دورانیے کے وسط میں، زمینی درندہ نے 1789 میں آئین کو نافذالعمل ہونے کے لیے بول دیا۔

The speaking of 1776, aligns with the speaking of the Patriot Act, and the Alien and Sedition Acts represent the soon coming Sunday law in the United States. In the middle of that history there should be another speaking which aligns with 1789. The first voice of Revelation eighteen, verses one through three, is plainly identified as arriving when the great buildings of New York City were thrown down. The second voice of verse four, is also plainly identified as the soon-coming Sunday law. Both of those voices are divine voices, for they are both the voice of the angel who is to lighten the earth with His glory, who Sister White identifies as the first angel of Revelation fourteen. Jesus was the first angel, and He always illustrates the end of a thing with the beginning, so He is also the third angel, who is the angel that lightens the earth with His glory.

بیانِ 1776 با بیانِ قانون میهن‌دوستی هم‌راستا است، و قوانین بیگانگان و فتنه نمایانگر قانون یکشنبه‌ای است که به‌زودی در ایالات متحده خواهد آمد. در میانهٔ آن تاریخ، باید بیانِ دیگری نیز باشد که با 1789 هم‌راستا باشد. صدای نخستِ مکاشفهٔ هجده، آیاتِ یک تا سه، آشکارا چنین شناخته می‌شود که در زمانی وارد شد که بناهای عظیمِ شهر نیویورک فرو افکنده شدند. صدای دومِ آیهٔ چهار نیز به‌روشنی به‌عنوان قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد شناخته می‌شود. هر دوی آن صداها، صداهای الهی‌اند، زیرا هر دو صدای آن فرشته‌ای هستند که قرار است زمین را با جلالِ خود منوّر سازد، همان که خواهر وایت او را فرشتهٔ اولِ مکاشفهٔ چهارده معرفی می‌کند. عیسی نخستین فرشته بود، و او همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ آن به تصویر می‌کشد؛ پس او همچنین فرشتهٔ سوم نیز هست، همان فرشته‌ای که زمین را با جلالِ خود منوّر می‌سازد.

The first angel is also portrayed in Revelation chapter ten, as descending on August 11, 1840, thus typifying the descent of the angel on September 11, 2001. Sister White directly states that the angel who descended in chapter ten, was “no less a personage than Jesus Christ.” The first and second voices of Revelation eighteen, are the voice of Christ. That history is typified by 1776, 1789 and 1798, when the earth beast spoke three times. The voice of Christ that speaks in between the two voices of Revelation eighteen, is when He speaks in Revelation chapter eleven.

فرشتهٔ نخست همچنین در باب دهمِ مکاشفه به تصویر کشیده شده است، در حالی‌که در 11 اوت 1840 فرود می‌آید، و بدین‌سان نزول آن فرشته را در 11 سپتامبر 2001 به‌گونه‌ای نمادین پیش‌نمایی می‌کند. خواهر وایت به‌صراحت بیان می‌دارد که فرشته‌ای که در باب دهم فرود آمد، «کسی کمتر از خودِ عیسی مسیح نبود.» صدای نخست و دومِ مکاشفهٔ هجده، صدای مسیح است. آن تاریخ به‌گونه‌ای نمادین در 1776، 1789 و 1798 بازنمایی شده است، هنگامی که حیوانِ زمین سه بار سخن گفت. صدای مسیح که در میان آن دو صدای مکاشفهٔ هجده سخن می‌گوید، زمانی است که او در باب یازدهمِ مکاشفه سخن می‌گوید.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> اور ساڑھے تین دن کے بعد خدا کی طرف سے زندگی کی روح اُن میں داخل ہوئی، اور وہ اپنے پاؤں پر کھڑے ہو گئے؛ اور جنہوں نے اُنہیں دیکھا اُن پر بڑا خوف طاری ہو گیا۔ اور اُنہوں نے آسمان سے ایک بڑی آواز سنی جو اُن سے کہتی تھی، یہاں اوپر آ جاؤ۔ اور وہ بادل پر سوار ہو کر آسمان پر چڑھ گئے؛ اور اُن کے دشمن اُنہیں دیکھتے رہے۔ مکاشفہ 11:11، 12۔

In July of 2023, a voice from heaven (the voice of Christ) began raising up the two witnesses who had been slain in the streets by the atheistic dragon from the bottomless pit. At that point, the issues associated with the Constitution of the United States became a prophetic subject, for at the next voice, represented by 1798, the Constitution will be fully overthrown. Each of the three waymarks of 1776, 1789 and 1798, align with the three divine voices that are marked as September 11, 2001, July 2023, and the soon coming Sunday law.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ندایی از آسمان (ندای مسیح) آغاز به برانگیختن آن دو شاهدی کرد که به‌دست اژدهای بی‌خدای برآمده از هاویه در کوچه‌ها کشته شده بودند. از آن نقطه، مسائل مرتبط با قانون اساسی ایالات متحده به موضوعی نبوی بدل شد، زیرا در ندای بعدی که به‌وسیلهٔ ۱۷۹۸ نمایانده می‌شود، قانون اساسی به‌طور کامل سرنگون خواهد شد. هر یک از سه نشانِ راهِ ۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸، با سه ندای الهی که به‌عنوان ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ژوئیهٔ ۲۰۲۳، و قانون یکشنبهٔ به‌زودی فرارسنده مشخص شده‌اند، هم‌تراز هستند.

Those three steps align with three steps of the third woe, represented by September 11, 2001, October 7, 2023 and the soon coming Sunday law when the seventh trumpet, which is the third Woe, suddenly arrives in the hour of the “great earthquake”. In 2023, the transition of both horns of the earth beast began, as represented by the secret image dream of Nebuchadnezzar. Nebuchadnezzar’s dream in chapter two, was a secret that only God could reveal, and He revealed it to those who had passed the first test represented in chapter one of Daniel.

این سه گام با سه مرحلهٔ مصیبت سوم هماهنگ‌اند؛ مصیبتی که با ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ۷ اکتبر ۲۰۲۳، و قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد نمود یافته است؛ زمانی که شیپور هفتم، که همان مصیبت سوم است، ناگهان در ساعتِ «زلزله‌ای عظیم» فرا می‌رسد. در سال ۲۰۲۳، انتقالِ هر دو شاخِ وحشِ زمین آغاز شد، چنان‌که در خوابِ پنهانیِ تمثالِ نبوکدنصر به تصویر کشیده شده است. خواب نبوکدنصر در باب دوم، رازی بود که تنها خدا می‌توانست آن را آشکار سازد، و او آن را بر کسانی آشکار کرد که از نخستین آزمون، که در باب اول دانیال به تصویر درآمده است، گذشته بودند.

Daniel and the three worthies in chapter one who passed the first test, were those who chose to eat the heavenly food and reject the diet of Babylon. They are those represented by John in Revelation chapter ten, who take the little book out of the angel’s hand, who is no less a personage than Jesus Christ, and eat the message contained therein. They are those in John chapter six, who chose to eat the flesh and drink the blood of the heavenly manna, that the other class rejected and who then turned away from Christ and walked no more with Him forever, in chapter SIX, verse SIXTY-SIX.

انیال و آن سه یارِ شایسته در فصل نخست، که از نخستین آزمون سرافراز بیرون آمدند، همان کسانی بودند که برگزیدند خوراک آسمانی را بخورند و از رژیم بابِل سر باز زنند. ایشان همان کسانی‌اند که یوحنا در مکاشفه فصل دهم از آنان سخن می‌گوید؛ آنان که کتاب کوچک را از دست فرشته می‌گیرند—که مقامی جز خودِ عیسی مسیح ندارد—و پیامِ مندرج در آن را می‌خورند. آنان همان کسانی‌اند که در یوحنا فصل ششم، برگزیدند گوشت را بخورند و خونِ مَنّای آسمانی را بنوشند؛ همان چیزی که طبقهٔ دیگر آن را رد کرد و آنگاه از مسیح روی برتافت و دیگر هرگز با او راه نرفت، در فصل ششم، آیهٔ شصت‌وشش.

In that line Christ was teaching in Galilee, which means “a hinge” or “a turning point”. There He presented the message of the heavenly manna, that His disciples were to eat, just as John had eaten in Revelation chapter ten, and as Ezekiel had eaten in chapter three, and Jeremiah had eaten in chapter fifteen. The history represented by John in Revelation chapter ten, when he ate the little book, represented the history of the Millerites from 1840 to 1844, but it more directly represented the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand than the history of the Millerites. This is apparent in the chapter by the directions John was given when told to eat the little book.

در آن سیر، مسیح در جلیل تعلیم می‌داد، که معنای آن «لولا» یا «نقطهٔ تحول» است. او در آنجا پیامِ مَنِّ آسمانی را عرضه کرد، که شاگردانش می‌بایست آن را بخورند؛ همان‌گونه که یوحنا در مکاشفه باب دهم خورد، و حزقیال در باب سوم، و ارمیا در باب پانزدهم. تاریخی که یوحنا در مکاشفه باب دهم، هنگامی که کتابچه را خورد، نمایان ساخت، تاریخ میلیری‌ها از ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ را مجسم می‌کرد؛ اما بیش از آن‌که به‌طور مستقیم نمایانگر تاریخ میلیری‌ها باشد، به‌طور مستقیم‌تر نمایانگر دورهٔ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر بود. این امر از خودِ باب آشکار است، از رهگذرِ دستورهایی که به یوحنا داده شد، آنگاه که به او گفته شد کتابچه را بخورد.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.

> وَسِرْتُ إِلَى الْمَلَاكِ، وَقُلْتُ لَهُ: أَعْطِنِي السِّفْرَ الصَّغِيرَ. فَقَالَ لِي: خُذْهُ وَكُلْهُ؛ فَإِنَّهُ سَيَجْعَلُ بَطْنَكَ مُرًّا، وَلَكِنَّهُ يَكُونُ فِي فَمِكَ حُلْوًا كَالْعَسَلِ. رؤيا 10:9

In the verse, John was told in advance of his taking and eating the little book what experience would be produced by the message he ate. The Millerites did not understand the bitter-sweet experiences in advance of their historical fulfillment of John’s symbolism of their line of prophetic history. But the one hundred and forty-four thousand have been told in advance, and are required to know. When John illustrates either the history of the movement of the first angel or the history of the third angel, the message produces two classes of worshippers, and then ends with the bitter disappointment. When Jeremiah ate the little book, he then refused to associate with the “assembly of the mockers.”

در این آیه، پیشاپیش به یوحنا گفته شد که گرفتن و خوردنِ کتابِ کوچک چه تجربه‌ای را از پیامی که می‌خورد پدید خواهد آورد. میلری‌ها پیش از تحقق تاریخیِ نمادپردازیِ یوحنا دربارهٔ خطِّ تاریخِ نبویِ خویش، تجربه‌های تلخ و شیرین را درنمی‌یافتند. اما به یکصد و چهل و چهار هزار نفر از پیش گفته شده است، و از ایشان خواسته شده است که بدانند. هنگامی که یوحنا یا تاریخِ حرکتِ فرشتهٔ اول را به تصویر می‌کشد یا تاریخِ فرشتهٔ سوم را، آن پیام دو طبقه از عبادت‌کنندگان را پدید می‌آورد، و سپس با آن نومیدیِ تلخ پایان می‌یابد. هنگامی که ارمیا کتابِ کوچک را خورد، آنگاه از معاشرت با «مجمعِ استهزاکنندگان» سر باز زد.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> در مجلسِ استهزاکنندگان ننشستم و شادی نکردم؛ به سببِ دستِ تو تنها نشستم، زیرا مرا از خشم پر ساخته‌ای. ارمیا ۱۵:۱۷.

When Ezekiel ate the little book, he was told to give the message to the rebels of the house of Israel, who would not listen.

وقتی حزقیال طومار کوچک را خورد، به او گفته شد که پیام را به شورشیانِ خاندانِ اسرائیل برساند، که گوش فرا نخواهند داد.

> Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. . .. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Ezekiel 3:1,7.

> علاوه بر این، به من گفت: «ای پسر انسان، آنچه را می‌یابی بخور؛ این طومار را بخور و برو و با خاندان اسرائیل سخن بگو.... اما خاندان اسرائیل به تو گوش نخواهند داد؛ زیرا به من گوش نمی‌دهند؛ چون تمامی خاندان اسرائیل گستاخ و سخت‌دل‌اند.» حزقیال ۳:‏۱، ۷

When Christ offered the heavenly bread, that was His flesh and His blood, to His home church at Galilee, the class that turned away never walked with Him again, and the fact that this occurred in chapter SIX, verse SIXTY-SIX, identifies that the eating is the first of a three-step testing process, which begins with the descent of the angel. The second test is where the two classes are manifested, whether it be the contrast of Ezekiel with the hard-hearted house of Israel, or the wise and foolish virgins of both the beginning and ending of Adventism, or Jeremiah with the assembly of mockers, or by Daniel and the three worthies in contrast with the wise men of Babylon in chapter two of Daniel.

Όταν ο Χριστός πρόσφερε τον επουράνιο άρτο, που ήταν η σάρκα Του και το αίμα Του, στην κατ’ οίκον εκκλησία Του στη Γαλιλαία, η τάξη που απομακρύνθηκε δεν περπάτησε πλέον μαζί Του, και το γεγονός ότι αυτό συνέβη στο κεφάλαιο ΕΞΙ, εδάφιο ΕΞΗΝΤΑ ΕΞΙ, προσδιορίζει ότι η βρώση είναι το πρώτο μέρος μιας δοκιμαστικής διαδικασίας τριών σταδίων, η οποία αρχίζει με την κάθοδο του αγγέλου. Η δεύτερη δοκιμασία είναι εκεί όπου φανερώνονται οι δύο τάξεις, είτε πρόκειται για την αντίθεση του Ιεζεκιήλ προς τον σκληρόκαρδο οίκο του Ισραήλ, είτε για τις φρόνιμες και τις μωρές παρθένες τόσο της αρχής όσο και του τέλους του Αντβεντισμού, είτε για τον Ιερεμία σε αντιπαράθεση προς τη σύναξη των εμπαικτών, είτε διά του Δανιήλ και των τριών αξίων σε αντιδιαστολή προς τους σοφούς της Βαβυλώνας στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ.

In the line of John chapter six, the arrival at Galilee is September 11, 2001. The message to eat the flesh and drink the blood is the history that ultimately leads to the soon-coming Sunday law. “You are what you eat”, as represented by Daniel and the three worthies in chapter one, and in John six, those who chose to eat Christ’s flesh and drink His blood, became the image of what they ate. They became the image of Christ, while the other class that turned and walked no more with Christ manifested the image of the beast. One class was the image of the Creator, the other the image of the creation. John chapter six adds the meaning of “Galilee” to September 11, 2001, for the meaning is “hinge”, thus marking the turning point for the disciples. Would they turn to the heavenly diet or the diet of Babylon? It is at prophetic turning points that Christ manifests the light for the following period, as represented by His descent in 2001, when the earth was lightened with His glory.

در امتدادِ یوحنا باب شش، رسیدن به جلیل برابر است با ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱. پیامِ خوردنِ جسم و نوشیدنِ خون، همان تاریخی است که در نهایت به قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد منتهی می‌شود. «انسان همان چیزی است که می‌خورد»؛ چنان‌که در دانیال و آن سه یارِ برگزیده در باب یک نمایان شده است، و در یوحنا شش، آنان که برگزیدند جسمِ مسیح را بخورند و خونِ او را بنوشند، به صورتِ همان چیزی درآمدند که خوردند. آنان به صورتِ مسیح درآمدند، در حالی که آن طبقهٔ دیگر که برگشتند و دیگر با مسیح راه نرفتند، صورتِ وحش را ظاهر ساختند. یک طبقه صورتِ خالق بود، و دیگری صورتِ مخلوق. یوحنا باب شش معنای «جلیل» را نیز به ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ می‌افزاید، زیرا معنای آن «لولا» است، و بدین‌سان نقطهٔ عطفِ شاگردان را مشخص می‌سازد. آیا آنان به سوی خوراکِ آسمانی بازمی‌گشتند یا به سوی خوراکِ بابل؟ در نقاطِ عطفِ نبوی است که مسیح نورِ دورهٔ بعدی را ظاهر می‌سازد، چنان‌که نزولِ او در سال ۲۰۰۱ این معنا را مجسم کرد، هنگامی که زمین از جلالِ او روشن گردید.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> «از تاریخ گذشته درس‌هایی باید آموخته شود؛ و توجه به این درس‌ها جلب می‌شود تا همه دریابند که خدا اکنون نیز بر همان اصولی عمل می‌کند که همواره عمل کرده است. دست او اکنون نیز در کار او و در میان امت‌ها دیده می‌شود، درست همان‌گونه که از زمانی که انجیل نخستین بار به آدم در عدن اعلام شد، همواره دیده شده است.»

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ایسے ادوار آتے ہیں جو اقوام اور کلیسیا کی تاریخ میں نقاطِ انقلاب ہوتے ہیں۔ خدا کی عنایت میں، جب یہ مختلف بحران آ پہنچتے ہیں، تو اُس وقت کے لیے نور عطا کیا جاتا ہے۔ اگر اسے قبول کر لیا جائے تو روحانی ترقی ہوتی ہے؛ اور اگر اسے رد کر دیا جائے تو روحانی زوال اور تباہیِ کامل اس کے پیچھے آتی ہے۔ خداوند نے اپنے کلام میں انجیل کے جارحانہ کام کو، جیسا کہ وہ ماضی میں انجام دیا گیا ہے اور مستقبل میں بھی انجام دیا جائے گا، آخری تصادم تک آشکارا کیا ہے، جب شیطانی قوتیں اپنی آخری حیرت انگیز جنبش کریں گی۔” Bible Echo، 26 اگست 1895۔

God always works upon the same lines of past history, and He never changes. There are “turning points” (Galilee), that are “crises,” and at those “turning points” the “light for that time is given.” The light for the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was given at the crisis that began on September 11, 2001. If that light “is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” The light produces two classes of worshippers. The light that follows the turning point represents the message which produces two classes of worshippers.

خدا همواره بر همان خطوط تاریخ گذشته عمل می‌کند و هرگز تغییر نمی‌یابد. «نقاط عطفی» (جلیل) وجود دارد که «بحران‌ها» هستند، و در آن «نقاط عطف»، «نورِ مخصوصِ آن زمان داده می‌شود.» نورِ مربوط به دورهٔ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن، در بحرانی داده شد که در 11 سپتامبر 2001 آغاز گردید. اگر آن نور «پذیرفته شود، پیشرفت روحانی حاصل می‌شود؛ و اگر رد شود، انحطاط روحانی و شکستِ کشتی در پی خواهد آمد.» این نور دو طبقه از پرستش‌کنندگان را پدید می‌آورد. نوری که پس از نقطهٔ عطف می‌آید، نمایانگر پیامی است که دو طبقه از پرستش‌کنندگان را پدید می‌آورد.

Daniel chapter two illustrates the second test, the test which follows the dietary test of chapter one. In verse one of chapter one of Daniel, Judah had just been conquered by Nebuchadnezzar, who then became the first kingdom of Bible prophecy. It was a turning point in both the history of nations and of the church, it was a great crisis and the light of a dietary test was then given. Daniel and the three worthies passed the test, and then in chapter two, they again represented those who passed the second test. The second test was a test over a secret that no man, not even Nebuchadnezzar knew.

باب دوم دانیال، آزمون دوم را به تصویر می‌کشد؛ آزمونی که در پیِ آزمون خوراکیِ باب اول می‌آید. در آیهٔ اولِ باب اولِ دانیال، یهودا تازه به‌دست نبوکدنصر مغلوب شده بود، که سپس نخستین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس گردید. این نقطهٔ عطفی هم در تاریخ ملت‌ها و هم در تاریخ کلیسا بود؛ بحرانی عظیم بود، و آنگاه نورِ یک آزمون خوراکی داده شد. دانیال و آن سه یارِ برگزیده از آزمون کامیاب بیرون آمدند، و سپس در باب دوم، بار دیگر نمایندگانِ کسانی شدند که از آزمون دوم نیز سرافراز گذشتند. آزمون دوم، آزمونی دربارهٔ رازی بود که هیچ انسانی، حتی نبوکدنصر، آن را نمی‌دانست.

The symbol of the test was the image of Nebuchadnezzar’s dream. It was a life and death test over an image that no one knew. The image identified the kingdoms of Bible prophecy, and in chapters seven and eight of Daniel, the same kingdoms of Daniel two are represented as beasts. Nebuchadnezzar’s test was the test of “the image of the beasts”, that in the last days, occurs during the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

د آزمښت نښه د نبوکدنصر د خوب انځور و. دا د ژوند او مرګ هغه ازموینه وه چې د داسې انځور په اړه وه چې هېچا نه پېژانده. دغه انځور د کتاب‌مقدس د نبوت سلطنتونه وپېژندل، او د دانیال په اووم او اتم فصلونو کې د دانیال د دوهم فصل هماغه سلطنتونه د ځناورو په بڼه انځور شوي دي. د نبوکدنصر ازموینه د «ځناورو د انځور» ازموینه وه، چې په وروستیو ورځو کې د یوسل او څلوېښتو زرو د مهر لګېدو د دورې پر مهال واقع کېږي.

In the last days, the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, represented by Daniel and the three worthies. It is the test they must pass, before they are sealed, so it is the sealing-testing message that either produces a class that receives the seal of God and reflects the image of God, or a class that receives the seal of the beast, and therefore reflects the image of the beast. In Daniel chapter two the message of the image of the beast was sealed until the history when it became a life and death question. Nebuchadnezzar’s image was understood correctly by the Millerites, but in the history of the sealing a secret truth that is connected with Nebuchadnezzar’s image is unsealed, but only to those who have taken the message that was to be eaten when the turning point arrived.

در ایام آخر، تشکیلِ صورتِ وحش، آزمونِ عظیم برای قومِ خداست که به‌وسیلهٔ دانیال و آن سه یارِ برگزیده نمایانده شده‌اند. این همان آزمونی است که ایشان باید پیش از آنکه مُهر شوند از آن سرافراز بیرون آیند؛ ازاین‌رو، این پیامِ مُهر و آزمون است که یا گروهی را پدید می‌آورد که مُهرِ خدا را دریافت می‌کنند و صورتِ خدا را منعکس می‌سازند، یا گروهی را که مُهرِ وحش را می‌گیرند و بنابراین صورتِ وحش را منعکس می‌کنند. در بابِ دومِ دانیال، پیامِ صورتِ وحش تا آن تاریخ که به مسئله‌ای مرگ و زندگی بدل می‌گردد مُهر شده بود. صورتِ نبوکدنصر به‌درستی از سوی میلری‌ها فهمیده شد، اما در تاریخِ مُهر شدن، حقیقتی سرّی که با صورتِ نبوکدنصر مرتبط است گشوده می‌شود، لیکن تنها بر کسانی که آن پیامی را که هنگامِ فرا رسیدنِ نقطهٔ عطف می‌بایست خورده شود پذیرفته‌اند.

That food is the latter rain message that began when the angel of Revelation eighteen descended, and the latter rain message is the methodology of line upon line. Without eating that truth, the secret message of the formation of the image of the beast cannot be seen.

آن خوراک، پیام بارانِ آخر است که هنگامی آغاز شد که فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده نازل گردید، و پیام بارانِ آخر همان روشِ «خط بر خط» است. بدون خوردنِ آن حقیقت، پیامِ پنهانِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش دیده نمی‌شود.

Ellen White was “clearly shown, that the image of the beast would be formed before probation closes.” The message of the formation of the image of the beast in Daniel two, represents a formation of the image that would only been seen in the history that followed the “turning point”, when the light would then be given. What is now understood about Nebuchadnezzar’s image is that it did not simply identify the first four kingdoms of Bible prophecy, it identified all eight kingdoms, and that understanding produces a new formation of the image-beast.

الن وایت «به‌روشنی نشان داده شد که صورتِ وحش پیش از بسته شدنِ زمانِ آزمایش تشکیل خواهد شد.» پیامِ تشکیلِ صورتِ وحش در دانیال دو، نمایانگرِ شکل‌گیریِ آن صورتی است که تنها در تاریخی که پس از «نقطهٔ عطف» در پی آمد دیده می‌شد، هنگامی که نور آنگاه داده می‌شد. آنچه اکنون دربارهٔ تمثالِ نبوکدنصر فهمیده می‌شود این است که آن صرفاً چهار پادشاهیِ نخستِ نبوتِ کتاب‌مقدس را مشخص نمی‌کرد، بلکه هر هشت پادشاهی را مشخص می‌ساخت، و آن فهم، آرایشِ تازه‌ای از صورتِ وحش پدید می‌آورد.

That truth identifies that the eighth beast, is of the seven, and it further identifies that the United States, who first forms an image of the beast, and thereafter forces the entire world to do the same, will possess the prophetic characteristic of the beast which it forms an image of. That image includes that it is the eighth, that is of the seven, and in the history of the three voices of Christ, it is marking the turning point of September 11, 2001, the voice of 2023 calling the dead, dry bones of the two witnesses to their feet, and the voice of the call out of Babylon.

آن حقیقت آشکار می‌سازد که وحش هشتم از آنِ هفت است، و نیز روشن می‌سازد که ایالات متحده، که نخست صورتِ وحش را پدید می‌آورد و سپس تمام جهان را وادار می‌سازد که همان را انجام دهد، ویژگیِ نبویِ همان وحشی را که صورتِ آن را می‌سازد، دارا خواهد بود. آن صورت دربرگیرندهٔ این حقیقت است که آن، هشتم است، و از آنِ هفت؛ و در تاریخِ سه صدای مسیح، نقطهٔ عطفِ یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، صدای سال ۲۰۲۳ که استخوان‌های خشک و مردهٔ دو شاهد را بر پاهایشان فرا می‌خوانَد، و صدای دعوت به بیرون آمدن از بابل را نشان‌گذاری می‌کند.

The voice of 2023 is the voice that identifies the secret of Nebuchadnezzar’s image and when it speaks.

صدای ۲۰۲۳ همان صدایی است که راز تصویر نبوکدنصر را شناسایی می‌کند و زمانی را که آن به سخن درمی‌آید.

September 11, 2001 represents the period that begins there, and ends on July 18, 2020. The period of the second voice from chapter eleven, represents the period from July 18, 2020, unto the third voice at the soon-coming Sunday law. The second period that begins on July 18, 2020, includes the waymark of November 3, 2020, and the waymark of January 6, 2021, when those that had slain the two witnesses and began to rejoice and send gifts, and it includes July, 2023, when the voice in the wilderness began to sound the warning of the seventh trumpet.

۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نمایانگر دوره‌ای است که از آنجا آغاز می‌شود و در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ پایان می‌یابد. دورهٔ صدای دوم از فصل یازدهم، نمایانگر دوره‌ای است از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا صدای سوم در قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد. دورهٔ دوم که در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ آغاز می‌شود، شامل نشانهٔ ۳ نوامبر ۲۰۲۰ و نشانهٔ ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱ است، زمانی که آنان که آن دو شاهد را کشته بودند، شروع به شادی کردن و فرستادن هدایا کردند؛ و نیز شامل ژوئیهٔ ۲۰۲۳ است، هنگامی که صدا در بیابان آغاز کرد به نواختنِ هشدارِ شیپور هفتم.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

> بر کناره‌های رود خابور، حزقیال گردبادی را دید که گویا از شمال می‌آمد، «ابری عظیم، و آتشی که در خود می‌پیچید، و در اطراف آن درخششی بود، و از میان آن چیزی مانند رنگ کهربا.» شماری از چرخ‌ها که در یکدیگر تلاقی داشتند، به‌وسیلهٔ چهار موجود زنده به حرکت درمی‌آمدند. بسیار فراتر از همهٔ اینها «شباهت تختی بود، مانند منظر سنگ یاقوت کبود؛ و بر آنچه شبیه تخت بود، شباهتی مانند منظر انسانی بر فراز آن.» «و در کروبیان، زیر بال‌هایشان، صورت دست انسانی ظاهر بود.» حزقیال 1:4، 26؛ 10:8. چرخ‌ها از حیث ترتیب چنان پیچیده بودند که در نگاه نخست آشفته می‌نمودند؛ اما در هماهنگی کامل حرکت می‌کردند. موجودات آسمانی، که به‌وسیلهٔ دستی در زیر بال‌های کروبیان نگاه داشته و هدایت می‌شدند، این چرخ‌ها را به پیش می‌راندند؛ و بر فراز آنها، بر تخت یاقوت کبود، آن وجود ازلی قرار داشت؛ و گرداگرد تخت، رنگین‌کمانی بود، نماد رحمت الهی.

> “As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

> «چنان‌که پیچیدگی‌های همانندِ چرخ‌ها زیر هدایتِ آن دستی بود که در زیر بال‌های کروبیان قرار داشت، همچنین بازیِ پیچیدهٔ رویدادهای انسانی نیز تحت مهار الهی است. در میان کشمکش و آشوبِ ملت‌ها، آن که بر فراز کروبیان نشسته است، هنوز هم امور زمین را هدایت می‌کند.»

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> “Usoro ntolite nke mba dị iche iche nke, n’otu n’otu, biri n’oge na n’ọnọdụ e kenyere ha, ebe ha na-agba àmà n’amaghị ama nye eziokwu ahụ nke ha onwe ha amaghị ihe ọ pụtara, na-agwa anyị okwu. Nye mba ọ bụla na nye onye ọ bụla nke taa, Chineke ekenyela ọnọdụ n’ime nnukwu atụmatụ Ya. Taa, a na-atụ ndị mmadụ na mba dị iche iche site n’akpụkpọ ịtụ ihe dị n’aka Onye ahụ na-adịghị emehie emehie. Ha niile, site n’nhọpụta nke aka ha, na-ekpebi ọdịnihu ha, Chineke na-achịkwa ihe niile ka e wee mezuo nzube Ya.”

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 177, 178.

> "وہ تاریخ جسے عظیم "میں ہوں" نے اپنے کلام میں متعین فرمایا ہے، نبوتی زنجیر میں ایک کڑی کو دوسری کڑی سے ملاتے ہوئے، ماضی کی ابدیت سے مستقبل کی ابدیت تک، ہمیں بتاتی ہے کہ آج ہم زمانوں کے تسلسل میں کہاں کھڑے ہیں، اور آنے والے وقت میں کس چیز کی توقع کی جا سکتی ہے۔ نبوت نے جو کچھ رونما ہونے کے بارے میں پیشین گوئی کی تھی، زمانۂ حاضر تک، وہ تاریخ کے صفحات پر ثبت ہو چکا ہے، اور ہم اس بات کا یقین رکھ سکتے ہیں کہ جو کچھ ابھی آنا باقی ہے وہ بھی اپنے مقررہ ترتیب کے مطابق پورا ہوگا۔" Education, 177, 178.

Back to Articles