Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Six

کتاب یوئیل و کلیسای لاادیکیه‌ایِ ادونتیست‌های روز هفتم - شمارهٔ سی‌وشش

Number Thirty-Six

شمارهٔ سی‌وشش

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the “bustle,” which James White identifies as the scattering of the Millerites following October 22, 1844, William Miller experienced a dream in 1847, and two years later he was laid to rest.

در «آشفتگی»، که جیمز وایت آن را به‌عنوان پراکندگی میلری‌ها پس از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ شناسایی می‌کند، ویلیام میلر در سال ۱۸۴۷ رؤیایی را تجربه کرد، و دو سال بعد به خاک سپرده شد.

> “If William Miller could have seen the light of the third message, many things which looked dark and mysterious to him would have been explained. But his brethren professed so deep love and interest for him, that he thought he could not tear away from them. His heart would incline toward the truth, and then he looked at his brethren; they opposed it. Could he tear away from those who had stood side by side with him in proclaiming the coming of Jesus? He thought they surely would not lead him astray.

> «اگر ویلیام میلر می‌توانست نورِ پیامِ سوم را ببیند، بسیاری از چیزهایی که برای او تاریک و اسرارآمیز می‌نمود، برایش توضیح داده می‌شد. اما برادران او چنان محبت و علاقه‌ای عمیق نسبت به وی ابراز می‌کردند که او می‌پنداشت نمی‌تواند خود را از آنان جدا سازد. دل او به سوی حقیقت متمایل می‌شد، و آنگاه به برادران خود می‌نگریست؛ آنان با آن مخالفت می‌کردند. آیا او می‌توانست از کسانی جدا شود که دوشادوش او در اعلام آمدنِ عیسی ایستاده بودند؟ او می‌اندیشید که یقیناً ایشان او را به بیراهه نخواهند کشاند.»

> “God suffered him to fall under the power of Satan, the dominion of death, and hid him in the grave from those who were constantly drawing him from the truth. Moses erred as he was about to enter the Promised Land. So also, I saw that William Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan, in suffering his influence to go against the truth. Others led him to this; others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God, and he will come forth at the sound of the last trump.

> «خدا او را واگذاشت تا زیر قدرت شیطان، سلطنتِ مرگ، سقوط کند، و او را در قبر از کسانی که پیوسته او را از حقیقت دور می‌ساختند، پنهان نمود. موسی درست در آستانهٔ ورود به سرزمین موعود خطا کرد. همچنین دیدم که ویلیام میلر نیز، چون نزدیک بود به کنعانِ آسمانی داخل شود، در این‌که اجازه داد نفوذش بر ضد حقیقت به کار رود، خطا کرد. دیگران او را به این امر کشانیدند؛ دیگران باید پاسخگوی آن باشند. اما فرشتگان بر غبارِ گران‌بهای این خادمِ خدا دیده‌بانی می‌کنند، و او با صدای آخرین کرنا بیرون خواهد آمد.»

> “A Firm Platform

> «یک سکوی استوار»

> “I saw a company who stood well guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.” Early Writings, 258.

> «मैंने एक दल को देखा जो भली-भाँति संरक्षित और दृढ़ खड़ा था, और उन लोगों को तनिक भी समर्थन नहीं दे रहा था जो कलीसिया के स्थापित विश्वास को अस्थिर करना चाहते थे। परमेश्वर ने उन पर प्रसन्नता की दृष्टि की। मुझे तीन चरण दिखाए गए—पहले, दूसरे, और तीसरे स्वर्गदूतों के सन्देश। मेरे साथ रहने वाले स्वर्गदूत ने कहा, “हाय उस पर जो इन सन्देशों का एक खंड भी हटाए या एक पिन भी हिलाए। इन सन्देशों की सच्ची समझ अत्यन्त महत्त्वपूर्ण है। आत्माओं का भाग्य इस बात पर निर्भर करता है कि उन्हें किस प्रकार ग्रहण किया जाता है।” मुझे फिर इन सन्देशों के माध्यम से नीचे लाया गया, और मैंने देखा कि परमेश्वर की प्रजा ने अपने अनुभव को कितने महँगे मूल्य पर प्राप्त किया था। वह बहुत कष्ट और कठोर संघर्ष के द्वारा प्राप्त हुआ था। परमेश्वर ने उन्हें क्रमशः, एक-एक कदम करके, आगे बढ़ाया था, यहाँ तक कि उसने उन्हें एक दृढ़, अचल मंच पर खड़ा कर दिया था। मैंने कुछ व्यक्तियों को उस मंच के पास आते और उसकी नींव की जाँच करते देखा। कुछ ने आनन्द के साथ तुरन्त उस पर कदम रख दिया। अन्य ने नींव में दोष निकालना आरम्भ किया। वे चाहते थे कि उसमें सुधार किए जाएँ, तब वह मंच अधिक पूर्ण हो जाएगा, और लोग कहीं अधिक सुखी होंगे। कुछ मंच से उतर गए ताकि उसकी जाँच करें, और उन्होंने घोषित किया कि वह गलत ढंग से रखा गया है। परन्तु मैंने देखा कि लगभग सभी उस मंच पर दृढ़ खड़े रहे और जो उतर गए थे उन्हें अपनी शिकायतें बन्द करने की चेतावनी देते रहे; क्योंकि परमेश्वर प्रधान निर्माणकर्ता था, और वे उसी के विरुद्ध लड़ रहे थे। उन्होंने परमेश्वर के उस अद्भुत कार्य का वर्णन किया, जिसने उन्हें उस दृढ़ मंच तक पहुँचाया था, और एकता में अपनी आँखें स्वर्ग की ओर उठाकर ऊँचे स्वर से परमेश्वर की महिमा की। इसका प्रभाव उन में से कुछ पर पड़ा जिन्होंने शिकायत की थी और मंच छोड़ दिया था, और वे नम्र मुखमुद्रा के साथ फिर से उस पर चढ़ गए।» Early Writings, 258.

## Miller’s Wonderful Works

اعمال شگفت‌انگیز میلر

The “wonderful work” of William Miller led to “the firm foundation” that was the “solid, immovable platform.” The “foundation” of the “immovable platform,” and the subsequent attack upon both the “platform” and the “foundation” that were introduced after Miller’s death in 1849 is identified in his dream.

«کار شگفت‌انگیز» ویلیام میلر به «بنیادِ استوار» انجامید که همان «سکّویِ محکم و تزلزل‌ناپذیر» بود. «بنیادِ» «سکّویِ تزلزل‌ناپذیر»، و نیز حملۀ بعدی بر هر دوِ «سکّو» و «بنیاد» که پس از مرگ میلر در سال ۱۸۴۹ پدید آمد، در رؤیای او شناسایی شده است.

William Miller is the symbol of the foundations of Adventism.

ویلیام میلر نمادِ بنیان‌های اَدونتیسم است.

He is also the symbol of Millerite history from 1798 unto 1863.

او همچنین نماد تاریخ میلری از ۱۷۹۸ تا ۱۸۶۳ است.

He is also the symbol of Millerite history from 1798 unto 1844.

او همچنین نماد تاریخ میلری از 1798 تا 1844 است.

He is also the symbol of the history of the three angels from 1798 unto the Sunday law.

او نیز نماد تاریخِ سه فرشته از سال ۱۷۹۸ تا قانونِ یکشنبه است.

He is represented by the forty-six years from 1798 unto 1844.

او با چهل‌وشش سالِ فاصله از 1798 تا 1844 نشان داده شده است.

He is represented by the number “220,” in relation to the 2,520 and the 2,300.

او در ارتباط با ۲٬۵۲۰ و ۲٬۳۰۰، با عدد «۲۲۰» نشان داده شده است.

He is represented by the “seven times”—the 2,520.

او با «هفت زمان»—یعنی ۲٬۵۲۰—نشان داده شده است.

He is represented by the 2,300.

او به‌وسیلهٔ ۲٬۳۰۰ نمادین شده است.

Miller’s two dreams were typified by Nebuchadnezzar’s two dreams in chapter two and chapter four of Daniel.

دو خوابِ میلر با دو خوابِ نبوکدنصر در باب دوم و باب چهارمِ دانیال نمونه‌وار پیش‌تصویر شده بود.

The period of 1798 begins with Nebuchadnezzar and ends in 1863 with Belshazzar.

د ۱۷۹۸ مودې پيل له نبوکدنصر سره کېږي او په ۱۸۶۳ کې له بلشصر سره پای ته رسېږي.

The period of 1798 to the Sunday law begins with Nebuchadnezzar and ends with Belshazzar.

د ۱۷۹۸ کال نه تر یکشنبې د قانون پورې موده له نبوکدنصر څخه پیلېږي او په بلشصر پای ته رسېږي.

As the symbol of the history of the Millerites, he is the symbol of the foundations, which represent the truths that were discovered between the alpha discovery of the 2,520 and the omega discovery of 2,300. Commenting on William Miller’s dream, James White identified that the “key” was Miller’s method of studying the Bible. The methodology is the key of David that was laid upon Miller’s shoulder, for he presented the prophecy of 2300 years that ended when Isaiah 22:22 was fulfilled on October 22, 1844.

چنان‌که او نماد تاریخ میلری‌هاست، نمادِ بنیادها نیز هست، که نمایانگر حقایقی‌اند که میان کشفِ آلفای ۲٬۵۲۰ و کشفِ اومگای ۲٬۳۰۰ آشکار شدند. جیمز وایت، در تفسیرِ رؤیای ویلیام میلر، تصریح کرد که «کلید» همان روشِ مطالعهٔ کتاب‌مقدسِ میلر بود. این روش‌شناسی همان کلیدِ داوود است که بر شانهٔ میلر نهاده شد، زیرا او نبوتِ ۲٬۳۰۰ سال را عرضه کرد که با تحققِ اشعیا 22:22 در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ به پایان رسید.

The truths that began to be unsealed from 2023 onward, are the truths that were already identified in Habakkuk’s Tables 95 presentations, and those truths are now being set within a new framework of “Truth.”

حقایقی که از سال ۲۰۲۳ به بعد آغاز به گشوده شدن کردند، همان حقایقی هستند که پیش‌تر در ارائه‌های Habakkuk’s Tables 95 شناسایی شده بودند، و اکنون آن حقایق در چارچوبی جدید از «Truth» قرار داده می‌شوند.

The call of the voice in the wilderness in July 2023 identified that weeping and mourning were necessary for those who were to repent for the proclamation of July 18, 2020. Those who would be among the wise virgins were to repent in agreement with the prayer of Daniel nine, which is the prayer of those in Leviticus 26 that recognize they have been scattered.

ندای آن صدا در بیابان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آشکار ساخت که گریه و ماتم برای کسانی که می‌بایست نسبت به اعلامیهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ توبه کنند، ضروری بود. آنان که قرار بود در شمار باکره‌های دانا باشند، می‌بایست در توافق با دعای دانیال نه توبه کنند؛ دعایی که دعایِ کسانی در لاویان ۲۶ است که تشخیص می‌دهند پراکنده شده‌اند.

When Miller states, “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

هنگامی که میلر می‌گوید: «در حالی که بدین‌سان بر زیان عظیم و مسئولیت خویش می‌گریستم و ماتم می‌گرفتم، خدا را به یاد آوردم و با جدیت دعا کردم که او برای من یاری بفرستد. بی‌درنگ در گشوده شد و مردی به اتاق درآمد؛ آنگاه همهٔ مردم آن را ترک کردند؛ و او، در حالی که برسِ گردگیری در دست داشت، پنجره‌ها را گشود و شروع کرد به زدودن خاک و زباله از اتاق.»

The door that opened was Miller’s heart when he “prayed earnestly” for “help.” Jesus as the True Witness to Laodicea is knocking on hearts seeking entrance. When the door opened a separation process began. When the door opened, the “windows” also opened, and the “windows” are the windows of heaven.

درى که گشوده شد، دلِ میلر بود، آنگاه که برای «یاری» «با جدّیت دعا کرد.» عیسی، به‌عنوان شاهدِ راستین برای لائودیکیه، بر دل‌ها می‌کوبد و در پیِ ورود است. چون در گشوده شد، فرایندِ جداسازی آغاز گردید. هنگامی که در گشوده شد، «پنجره‌ها» نیز گشوده شدند، و «پنجره‌ها» همان پنجره‌های آسمان‌اند.

John saw the windows in heaven opened in chapter nineteen of Revelation as the Lord raised up His army of white horses, immediately after the bride had made herself ready. That army, is Ezekiel’s army that stand up in response to the message of the rough east wind. That army is the church triumphant that changes from the church militant unto the church triumphant when the separation of the wheat and tares is accomplished. That separation is also represented as changing from the Laodicean experience unto the Philadelphian experience. Miller opened his heart and let the True witness enter in, as He separated the wheat and tares, thus raising His white horse army to life.

یوحنا در فصل نوزدهم مکاشفه دید که چون عروس خود را مهیّا ساخته بود، خداوند سپاه اسبان سفید خویش را برانگیخت و پنجره‌های آسمان گشوده شد. آن سپاه، همان سپاه حزقیال است که در پاسخ به پیامِ بادِ شرقیِ تند برمی‌خیزد. آن سپاه، کلیسای ظافر است که چون جدایی گندم از کَرْکاس‌ها به انجام می‌رسد، از کلیسای مجاهد به کلیسای ظافر مبدّل می‌شود. این جدایی همچنین به‌صورت گذار از تجربهٔ لائودکیه به تجربهٔ فیلادلفیه نیز به تصویر کشیده شده است. میلر دل خود را گشود و به شاهدِ امین اجازتِ ورود داد، آنگاه که او گندم را از کَرْکاس‌ها جدا می‌ساخت، و بدین‌سان سپاه اسبان سفید خویش را به حیات برانگیخت.

On December 31, 2023 the Dirt Brush man entered into the room after the people left, and began the work of removing the rubbish of error, while placing the old truths of Habakkuk’s Tables in a new framework of truth.

در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، مردِ قلم‌موی گرد و غبار پس از آنکه مردم اتاق را ترک کردند، به درون اتاق وارد شد و کارِ زدودن زباله‌های خطا را آغاز کرد، در حالی که حقایق کهنِ الواحِ حبقوق را در چارچوبی نو از حقیقت قرار می‌داد.

> “The Saviour had not come to set aside what patriarchs and prophets had spoken; for He Himself had spoken through these representative men. All the truths of God’s word came from Him. But these priceless gems had been placed in false settings. Their precious light had been made to minister to error. God desired them to be removed from their settings of error and replaced in the framework of truth. This work only a divine hand could accomplish. By its connection with error, the truth had been serving the cause of the enemy of God and man. Christ had come to place it where it would glorify God, and work the salvation of humanity.” The Desire of Ages, 287.

> «نجات‌دهنده نیامده بود تا آنچه را مشایخ و انبیا گفته بودند باطل سازد؛ زیرا خودِ او از طریق این مردانِ نماینده سخن گفته بود. تمامی حقایقِ کلامِ خدا از او سرچشمه گرفته بود. اما این گوهرهای گران‌بها در قاب‌های نادرست نهاده شده بودند. نورِ گران‌قدرِ آن‌ها به خدمتِ خطا گمارده شده بود. خدا می‌خواست که آن‌ها از جایگاه‌های خطاآلودِ خود برداشته شوند و در چارچوبِ حقیقت قرار گیرند. این کار را تنها دستی الهی می‌توانست انجام دهد. حقیقت، به سببِ پیوندش با خطا، در خدمتِ آرمانِ دشمنِ خدا و انسان قرار گرفته بود. مسیح آمده بود تا آن را در جایگاهی بنهد که خدا را جلال دهد و برای نجاتِ بشریت عمل کند.» The Desire of Ages, 287.

One of the first truths taught in 2024 was the explanation of the disappointment of July 18, 2020. Line upon line it was recognized that the first disappointments of every reform line identified July 18, 2020 as a primary waymark in the parable of the ten virgins. The subject of the disappointment became the “key” to unlock the truth of the sanctuary; whereas in the great disappointment of 1844, the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment.

یکی از نخستین حقایقی که در سال ۲۰۲۴ تعلیم داده شد، تبیینِ ناامیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ بود. سطر بر سطر، تشخیص داده شد که نخستین ناامیدی‌های هر خطِ اصلاح، ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ را به‌عنوان یک نشانهٔ اصلی در مَثَلِ ده باکره مشخص می‌ساخت. موضوعِ ناامیدی به «کلید»ی برای گشودنِ حقیقتِ مَقدِس بدل شد؛ حال آنکه در ناامیدیِ بزرگِ ۱۸۴۴، مَقدِس «کلید»ی بود که ناامیدی را گشود.

The dirt brush man, who is also the Lion of the tribe of Judah began unsealing the message of the Midnight Cry in 2023. We have now reached the place in Miller’s dream that He is placing the larger casket upon the table and casting in the truths that are to shine ten times brighter than the sun. One of those jewels is the revelation of who He is in the prophetic narrative.

مردِ خاک‌روب، که همچنین شیرِ سبطِ یهودا است، در سال ۲۰۲۳ آغاز به گشودنِ مُهرهای پیامِ فریادِ نیمه‌شب نمود. اکنون به آن جایگاه در رؤیای میلر رسیده‌ایم که او صندوقچۀ بزرگ‌تر را بر میز می‌نهد و حقایقی را در آن می‌افکند که باید ده بار درخشان‌تر از خورشید بتابند. یکی از آن جواهرات، مکاشفۀ این است که او در روایتِ نبوی کیست.

When the prophecy is unsealed, He is the Lion of the tribe of Judah, who takes old truths and places them into a new framework of the three steps of “truth.” That framework is held together by Christ as the Alpha and Omega, the first and last. As the Word of God, He orchestrated every element of His Word. As Palmoni He designed every aspect a mathematics.

जब भविष्यवाणी की मुहर खोली जाती है, तब वह यहूदा के गोत्र का सिंह है, जो प्राचीन सत्यों को लेकर उन्हें “सत्य” के तीन चरणों की एक नई रूपरेखा में स्थापित करता है। वह रूपरेखा मसीह द्वारा, जो अल्फा और ओमेगा, आदि और अंत है, एक साथ धारण की हुई है। परमेश्वर के वचन के रूप में उसने अपने वचन के प्रत्येक तत्व का संयोजन किया। पल्मोनी के रूप में उसने प्रत्येक पक्ष को एक गणित के रूप में विन्यस्त किया।

When Peter is at Caesarea Philippi, in the third hour, He introduces Himself as Palmoni, with an emphasis upon “prophetic fractals.” One of the final revelations of Christ as the Lord of prophecy, is the emphasis upon prophetic fractals as represented by Peter in Matthew 16:18, which is the symbol of 1.618, called the golden ratio in the natural world, but “prophetic fractals” by Palmoni.

چون پطرس در قیصریهٔ فیلپی است، در ساعتِ سوم، او خود را به‌عنوانِ پالمونی معرّفی می‌کند، با تأکید بر «فراکتال‌های نبوّتی». یکی از واپسین مکاشفاتِ مسیح به‌عنوانِ خداوندِ نبوّت، تأکید بر فراکتال‌های نبوّتی است؛ چنان‌که در پطرس در متّی 16:18 بازنمایی شده است، که نمادِ 1.618 است؛ نسبتی که در جهانِ طبیعی «نسبتِ طلایی» نامیده می‌شود، امّا از سوی پالمونی «فراکتال‌های نبوّتی» خوانده می‌شود.

We have only begun to identify the prophetic fractals that are located within the sacred week of 27 to 34. Before we return there on our way to the book of Joel the emphasis of prophetic fractals needed to be added into our consideration of Miller’s dream.

ما تنها آغاز کرده‌ایم که فراکتال‌های نبویِ نهفته در هفتهٔ مقدّسِ ۲۷ تا ۳۴ را شناسایی کنیم. پیش از آنکه در مسیر خود به سوی کتاب یوئیل بدانجا بازگردیم، لازم بود تأکید بر فراکتال‌های نبوی را به بررسیِ رؤیای میلر بیفزاییم.

The period from Miller calling people to “come and see,” and Christ, as the dirt brush man calling Miller to “come and see” is 1798 unto the Sunday law, but it contains a fractal within that overall history with the period of 1798 unto 1863. It contains another fractal from 9/11 unto the Sunday law, and another from 2023 unto the Sunday law.

دوره‌ای که از دعوت میلر از مردم به «بیا و ببین» آغاز می‌شود، و از مسیح، به‌عنوان مردِ جارویِ خاک که میلر را به «بیا و ببین» فرا می‌خواند، از 1798 تا قانون یکشنبه امتداد دارد؛ اما در درون آن تاریخِ کلی، یک فراکتال با دورهٔ 1798 تا 1863 نهفته است. همچنین فراکتال دیگری از 11 سپتامبر تا قانون یکشنبه، و فراکتالی دیگر از 2023 تا قانون یکشنبه را در بر می‌گیرد.

When Miller closed his eyes in the bustle, he represented the history of 1849, when the Lord was attempting to finish the work, but to no avail. He is resurrected in 2023, for he is Elijah that was slain in the street with Moses. He died in 1849, and then he died again on July 18, 2020.

وقتی میلر در میان هیاهو چشمان خود را بست، او نمایانگر تاریخ ۱۸۴۹ بود؛ زمانی که خداوند در پی آن بود که کار را به انجام رساند، اما بی‌نتیجه. او در سال ۲۰۲۳ برانگیخته می‌شود، زیرا او همان ایلیایی است که همراه با موسی در کوچه کشته شد. او در سال ۱۸۴۹ مرد، و سپس بار دیگر در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ مرد.

His dream was given in 1847, then the Lord stretched forth His hand a second time and published the 1850 chart. When the Lord stretches forth His hand a second time in the history of the one hundred and forty-four thousand, Miller is resurrected.

خوابِ او در سال ۱۸۴۷ داده شد؛ سپس خداوند بارِ دیگر دستِ خویش را دراز کرد و نمودارِ ۱۸۵۰ را منتشر ساخت. هنگامی که خداوند در تاریخِ صد و چهل و چهار هزار، بارِ دوم دستِ خویش را دراز می‌کند، میلر قیام می‌کند.

The starting point for the scattering of both Israel and Judah is set forth in Isaiah.

نقطۀ آغاز پراکندگیِ هر دو، اسرائیل و یهودا، در کتاب اشعیا بیان شده است.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> زیرا سرِ اَرام، دمشق است، و سرِ دمشق، رَصین؛ و در مدت شصت و پنج سال، افرایم چنان شکسته خواهد شد که دیگر قومی نخواهد بود. و سرِ افرایم، سامره است، و سرِ سامره، پسرِ رَمَلیا. اگر ایمان نیاورید، هرآینه استوار نخواهید ماند. اشعیا ۷:۸، ۹

The prophecy was given in 742 BC, and nineteen years later, in 723 BC Israel was scattered by the Assyrians, and then forty-six years later Judah was scattered by Babylon. The three dates represent a period of nineteen years, followed by forty-six years. When those two prophecies ended in 1798 and 1844 respectively, the nineteen-year period at the beginning from 742 BC unto 723 BC was the alpha nineteen years, that represented the omega nineteen years from 1844 unto 1863.

این نبوت در سال ۷۴۲ ق.م. داده شد، و نوزده سال بعد، در سال ۷۲۳ ق.م. اسرائیل به‌دست آشوریان پراکنده گردید، و سپس چهل‌وشش سال بعد، یهودا به‌دست بابل پراکنده شد. این سه تاریخ نمایانگر دوره‌ای نوزده‌ساله است که پس از آن دوره‌ای چهل‌وشش‌ساله می‌آید. هنگامی که آن دو نبوت به‌ترتیب در سال‌های ۱۷۹۸ و ۱۸۴۴ به پایان رسیدند، آن دوره نوزده‌ساله در آغاز، از ۷۴۲ ق.م. تا ۷۲۳ ق.م.، نوزده سالِ آلفا بود که نمایانگر نوزده سالِ اُمگا از ۱۸۴۴ تا ۱۸۶۳ بود.

Miller died five years into the omega nineteen years and seven years later Hiram Edson’s articles on the “seven times,” was published. Seven years later the “seven times” was rejected. 1856 was to be the sealing that preceded the Sunday law of 1863, but it was not to be.

میلر پنج سال پس از آغاز اومگا درگذشت، و نوزده سال و هفت سال بعد، مقالات هیرام ادسون دربارهٔ «هفت زمان» منتشر شد. هفت سال بعد، «هفت زمان» رد شد. قرار بود ۱۸۵۶ مُهری باشد که پیش از قانون یکشنبهٔ ۱۸۶۳ واقع شود، اما چنین نشد.

The third angel arrived in 1844, 1888 and at 9/11. Sister White identified that when the great buildings of New York City came down, the first three verses of Revelation eighteen would be fulfilled.

فرشتهٔ سوم در سال‌های ۱۸۴۴، ۱۸۸۸، و در ۱۱ سپتامبر آمد. خواهر وایت تصریح کرد که هنگامی که ساختمان‌های عظیم شهر نیویورک فرو ریزند، سه آیهٔ نخستِ مکاشفهٔ هجده تحقق خواهند یافت.

## Revelation 18

مکاشفه ۱۸

Verse ONE—And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.

آیۂ اوّل—اور اِن باتوں کے بعد مَیں نے ایک اَور فرشتہ آسمان سے اُترتے دیکھا، جس کے پاس بڑا اختیار تھا؛ اور زمین اُس کے جلال سے منوّر ہو گئی۔

Verse TWO—And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird.

آیهٔ دوّم — و او به آواز بلند و نیرومند فریاد برآورد و گفت: «بابلِ عظیم سقوط کرده است، سقوط کرده است، و مسکنِ دیوان، و مأمنِ هر روحِ پلید، و قفسِ هر پرندهٔ ناپاک و نفرت‌انگیز گردیده است.»

Verse THREE—For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies.

آیتِ سوم—اس لیے کہ سب قومیں اُس کی زناکاری کے غضب کی مے پی چکی ہیں، اور زمین کے بادشاہوں نے اُس کے ساتھ زناکاری کی ہے، اور زمین کے سوداگر اُس کی عیش و عشرت کی فراوانی سے دولتمند ہو گئے ہیں۔

The mighty first angel came down with a message in his hand and John was commanded to go and take the little book and eat it. That first angel performs the same work as the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with its glory. This is because the first angel is the alpha and the third angel is the omega, and the beginning always illustrates the end.

نخستین فرشتهٔ نیرومند با پیامی در دست خود فرود آمد، و به یوحنا فرمان داده شد که پیش رفته، آن کتابچهٔ کوچک را بگیرد و بخورد. آن فرشتهٔ نخست همان کاری را انجام می‌دهد که فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده انجام می‌دهد، همان که زمین را با جلال خویش منور می‌سازد. این از آن روست که فرشتهٔ نخست آلفا است و فرشتهٔ سوم امگا، و آغاز همواره پایان را به تصویر می‌کشد.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> «عیسی فرشته‌ای نیرومند را مأمور ساخت تا فرود آید و ساکنان زمین را هشدار دهد که برای ظهور دوم او آماده شوند. هنگامی که آن فرشته حضور عیسی را در آسمان ترک می‌کرد، نوری بس درخشان و پرجلال پیشاپیش او می‌رفت. به من گفته شد که مأموریت او این بود که زمین را با جلال خویش روشن سازد و انسان را از غضبِ در شرفِ وقوعِ خدا آگاه کند.» Early Writings, 245.

The first angel is verse one of Revelation eighteen.

فرشتهٔ اول، آیهٔ یکِ مکاشفهٔ هجده است.

And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.

اور ان چیزوں کے بعد میں نے ایک اور فرشتہ کو آسمان سے اترتے دیکھا، جس کے پاس بڑا اختیار تھا؛ اور زمین اس کے جلال سے منور ہو گئی۔

The second angel is verse two of Revelation eighteen.

فرشتہِ دوم مکاشفہ اٹھارہ کی دوسری آیت ہے۔

And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird.

और उसने बड़े सामर्थ्य के साथ ऊँचे शब्द से पुकारकर कहा, “गिर पड़ा, गिर पड़ा, महान बाबुल; और वह दुष्टात्माओं का निवास, और हर एक अशुद्ध आत्मा का अड्डा, और हर एक अशुद्ध और घृणित पक्षी का पिंजरा बन गया है।”

The third angel is verse three of Revelation eighteen.

فرشتۂ سوم مکاشفہ اٹھارہ کی تیسری آیت ہے۔

For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies.

زیرا همهٔ امت‌ها از شرابِ خشمِ زناکاریِ او نوشیده‌اند، و پادشاهانِ زمین با او زنا کرده‌اند، و بازرگانانِ زمین از فراوانیِ عیش و نوشِ او دولتمند شده‌اند.

All the kings commit fornication with the whore at the Sunday law, as typified in verse three. The second angel’s message is that Babylon is fallen, and that is verse two. The first angel’s mission was to lighten the earth with his glory and that is verse one. Verse one is 9/11. Verse two is the separation process that has been going on throughout mankind since 9/11, and verse three is the Sunday law. For this reason, 9/11 is the third angel’s message, and so is the Sunday law. 9/11 is the warning of the approaching Sunday law as represented in the first three verses, and the other voice of verse four is the Sunday law. The first voice of Revelation eighteen is the warning of the approaching Sunday law, and that warning changes to a living reality at the Sunday law.

همهٔ پادشاهان در قانون یکشنبه با آن فاحشه زنا می‌کنند، چنان‌که در آیهٔ سه به‌طور نمادین نشان داده شده است. پیام فرشتهٔ دوم این است که بابل سقوط کرده است، و آن همان آیهٔ دو است. مأموریت فرشتهٔ اول این بود که زمین را با جلال خود منوّر سازد، و آن همان آیهٔ یک است. آیهٔ یک ۱۱ سپتامبر است. آیهٔ دو فرایند جدایی است که از زمان ۱۱ سپتامبر در سراسر نوع بشر جریان داشته است، و آیهٔ سه قانون یکشنبه است. از این رو، ۱۱ سپتامبر پیام فرشتهٔ سوم است، و قانون یکشنبه نیز چنین است. ۱۱ سپتامبر هشدارِ نزدیک شدنِ قانون یکشنبه است، چنان‌که در سه آیهٔ نخست بازنمایی شده است، و آن صدای دیگرِ آیهٔ چهار، قانون یکشنبه است. نخستین صدا در مکاشفهٔ هجده، هشدارِ نزدیک شدنِ قانون یکشنبه است، و آن هشدار در هنگام قانون یکشنبه به واقعیتی زنده تبدیل می‌شود.

9/11 unto the Sunday law is typified by the period of the alpha “come and see” of Miller’s dream unto the omega “come and see.” Between 9/11 and the Sunday law the jewels get placed upon Miller’s table in the center of the room, scattered and buried, and then restored by the dirt brush man. The angel that descended in 1840 with the little book was the first and alpha angel that represented the angel that descended at 9/11. That angel is identified in chapter ten, when John is told that the book would be sweet, but turn bitter.

۹/۱۱ تا قانون یکشنبه به‌واسطۀ دورۀ «بیا و ببین» آلفا تا «بیا و ببین» اُمگا در رؤیای میلر نمونه‌سازی شده است. در فاصله میان ۹/۱۱ و قانون یکشنبه، جواهرات بر روی میز میلر در مرکز اتاق نهاده می‌شوند، پراکنده و مدفون می‌گردند، و سپس به‌وسیله مردِ برسِ خاک‌روب بازگردانده می‌شوند. فرشته‌ای که در سال ۱۸۴۰ با کتابچۀ کوچک نازل شد، نخستین و آلفاییِ آن فرشته‌ای بود که نمایانگر فرشته‌ای است که در ۹/۱۱ نازل شد. آن فرشته در فصل دهم شناسانده می‌شود، آن‌جا که به یوحنا گفته می‌شود که کتاب شیرین خواهد بود، اما تلخ خواهد شد.

John was representing the movement of the first angel, represented by the Millerites, and he was also illustrating the movement of the one hundred and forty-four thousand. First and foremost, he represented the latter days, as prophets always do. For this reason, he was told in advance that the book was going to be sweet and then bitter. The Millerites did not know this in advance, but the one hundred and forty-four thousand are required to know this.

جان نمایندۀ حرکتِ فرشتۀ اوّل بود که به‌وسیلۀ میلری‌ها نمایان شد، و نیز حرکتِ صد و چهل و چهار هزار را به تصویر می‌کشید. پیش از هر چیز، او نمایندۀ ایّام آخر بود، چنان‌که انبیا همواره چنین‌اند. از این رو، از پیش به او گفته شد که آن کتاب نخست شیرین و سپس تلخ خواهد بود. میلری‌ها این را از پیش نمی‌دانستند، امّا از صد و چهل و چهار هزار خواسته می‌شود که این را بدانند.

Miller, as the messenger of the first angel is the premier symbol of one who ate the little book. As a miller he was to separate the wheat from the chaff, then process the grain into flour, and make the bread that was to be eaten. He shared the bread by placing it in the center of his room and calling all who would to “come and see.” But as a symbol of the one who took the book out of the angel’s hand, Miller like unto John, is addressing the latter days of the third angel, more than the early days of the first angel. In his dream he begins by informing us that he received his message by an unseen hand. The first angel in Revelation ten has a little book in his hand, but the angel of Revelation eighteen, which is the omega to the alpha of 1840, has no book represented in his hand, and that is the book that Miller received—the book from an unseen hand. Miller’s “come and see” is 9/11, and the dirt brush man’s “come and see” is the Sunday law.

میلر، به‌عنوان پیام‌آورِ فرشتهٔ اول، برجسته‌ترین نمادِ کسی است که کتابچه را خورد. او، چونان آسیابان، می‌بایست گندم را از کاه جدا سازد، سپس دانه را به آرد تبدیل کند، و نانی را فراهم آورد که باید خورده می‌شد. او آن نان را با نهادن آن در میانِ اتاقش و فراخواندنِ هر که مایل بود تا «بیاید و ببیند» تقسیم کرد. اما میلر، به‌عنوان نمادِ کسی که کتاب را از دستِ فرشته گرفت، همانندِ یوحنا، بیش از آنکه متوجهِ روزهای آغازینِ فرشتهٔ اول باشد، روزهای واپسینِ فرشتهٔ سوم را مخاطب قرار می‌دهد. او در رؤیای خود با این خبر آغاز می‌کند که پیامش را به‌وسیلهٔ دستی نادیدنی دریافت کرده است. فرشتهٔ اول در مکاشفهٔ ده کتابچه‌ای در دست دارد، اما فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده، که امگای آلفای 1840 است، هیچ کتابی در دستش به تصویر کشیده نشده است، و آن همان کتابی است که میلر دریافت کرد—کتابی از دستی نادیدنی. «بیایید و ببینید» میلر همان 9/11 است، و «بیایید و ببینید» مردِ برسِ خاک، همان قانونِ یکشنبه است.

Between the alpha and omega “come and see” you have the second angel’s message, for the alpha is 9/11, which is verse one of chapter eighteen, and verse two is the second angel that concludes at verse three, which is the Sunday law and the omega “come and see.” In Miller’s dream the second angel, and the fall of Babylon is represented by the seven times the word scatter is employed, while the overall narrative identifies truth being overcome with error.

میان «بیا و ببین»ِ آلفا و اُمگا، پیام فرشتهٔ دوم قرار دارد؛ زیرا آلفا ۹/۱۱ است که آیهٔ یکِ باب هجدهم می‌باشد، و آیهٔ دو همان فرشتهٔ دوم است که در آیهٔ سه به پایان می‌رسد، که همان قانون یکشنبه و «بیا و ببین»ِ اُمگاست. در رؤیای میلر، فرشتهٔ دوم و سقوط بابل با هفت باری که واژهٔ «پراکنده» به کار رفته است، بازنمایی می‌شود، حال آنکه روایتِ کلی، مغلوب شدنِ حقیقت به دستِ خطا را مشخص می‌سازد.

The first and third angels descended with the message that must be taken and eaten on August 11, 1840 and 9/11 respectively. The two dates correspond to verse one of Revelation eighteen.

فرشتۂ اوّل اور فرشتۂ سوم اس پیغام کے ساتھ نازل ہوئے جسے بالترتیب 11 اگست 1840 اور 9/11 کو لیا اور کھایا جانا لازم ہے۔ یہ دونوں تاریخیں مکاشفہ اٹھارہ کی پہلی آیت سے مطابقت رکھتی ہیں۔

The foundational truths were published in May of 1842, with the 1843 pioneer chart as the alpha of Habakkuk’s two tables. In 2012 Habakkuk’s Tables were published, aligning with May of 1842.

حقایقِ بنیادی در ماهِ مه ۱۸۴۲ منتشر شد، و نمودارِ پیشگامِ ۱۸۴۳ به‌منزلهٔ الفایِ دو لوحِ حبقوق بود. در سال ۲۰۱۲، لوح‌های حبقوق منتشر شد، در انطباق با ماهِ مه ۱۸۴۲.

The Millerite’s experienced their first disappointment on April 19, 1844, typifying July 18, 2020. At that point the second angel arrived, and his arrival aligned with verse two of Revelation eighteen. That disappointment marked the end of the first angel. There the second angel arrived, the tarrying time in the virgin’s parable began. The history of the first angel is to run parallel with the history of the second, and when applied in this fashion, the arrival of the second angel is aligned with the arrival of the first angel in 1840 and 9/11.

میلری‌ها نخستین نومیدیِ خود را در ۱۹ آوریل ۱۸۴۴ تجربه کردند که نمونه‌وار بر ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ دلالت دارد. در آن نقطه، فرشتهٔ دوم وارد شد، و ورود او با آیهٔ دوِ مکاشفهٔ هجده منطبق بود. آن نومیدی پایان فرشتهٔ اول را رقم زد. در آنجا فرشتهٔ دوم وارد شد و زمانِ تأخیر در مَثَلِ باکره‌ها آغاز گردید. تاریخِ فرشتهٔ اول باید به موازاتِ تاریخِ فرشتهٔ دوم جریان یابد، و هنگامی که به این صورت به‌کار برده شود، ورودِ فرشتهٔ دوم با ورودِ فرشتهٔ اول در ۱۸۴۰ و ۱۱ سپتامبر هم‌راستا می‌شود.

A tarrying time arrived at 9/11, which was typified by April 19, 1844. At 9/11 the four winds of Islam were released, and then held in check. Those four winds of John are the rough winds of Isaiah, and the east wind of prophecy, and the sealing angel ascends from the east. When He ascends, He cries out “hold, hold, hold, hold” four times according to Sister White. The tarrying time that begins with the arrival of the second angel is represented as the four winds being held in check until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

دورانِ تأخیر در 11/9 فرا رسید، که نمونهٔ آن 19 آوریل 1844 بود. در 11/9، چهار بادِ اسلام رها شدند، و سپس مهار گشتند. آن چهار بادِ یوحنا، همان بادهای تندِ اشعیا هستند، و نیز بادِ شرقیِ نبوت؛ و فرشتهٔ مُهرکننده از مشرق صعود می‌کند. هنگامی که او صعود می‌کند، بنا بر گفتهٔ خواهر وایت، چهار بار ندا می‌دهد: «نگه دارید، نگه دارید، نگه دارید، نگه دارید.» دورانِ تأخیری که با فرارسیدنِ فرشتهٔ دوم آغاز می‌شود، چنین به تصویر کشیده شده است که چهار باد مهار می‌شوند تا آن‌گاه که یکصد و چهل و چهار هزار تن مُهر شوند.

After the first disappointment, Samuel Snow was led to put together the message of the Midnight Cry, thus typifying the voice in the wilderness in July of 2023.

پس از نخستین نومیدی، سموئیل اسنو هدایت شد تا پیام «فریاد نیمه‌شب» را گرد آورد، و بدین‌سان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ به‌گونه‌ای نمادین، مصداق آن صدای نداکننده در بیابان گردید.

At the Exeter camp meeting, the separation of the virgins based upon the testing oil, purged and also purified the Millerites in agreement with the work of the Messenger of the Covenant. The Exeter camp meeting represented the sealing, for the work then went forward like a tidal wave, or a mighty army, until the third angel arrived on October 22, 1844. The key of the history is the separation.

در گردهمایی اردویی اکستر، جداسازیِ باکره‌ها بر اساس روغنِ آزمایش، در هماهنگی با کارِ رسولِ عهد، میلری‌ها را نیز پالود و تطهیر کرد. گردهمایی اردویی اکستر نمایانگرِ مهر و موم بود، زیرا کار از آن پس همچون موجی خروشان، یا لشکری عظیم، به پیش رفت تا آنکه فرشتهٔ سوم در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ فرا رسید. کلیدِ این تاریخ، جداسازی است.

The second angel does a work of separating when it arrives, as it did at the first disappointment, and it ended with the separation of October 22. In the middle of the two separations the second angel’s message was proclaimed. The second angel is a progressive separation until the final test of the oil. The final test of oil leads to the litmus test of the third angel. That litmus test was the cross for Jesus, and the Garden of Gethsemane, meaning the “garden of the oil press” preceded the litmus test of the cross, and the test of the virgin’s oil preceded the close door of 1844.

دومین فرشته، هنگامی که فرا می‌رسد، کارِ جداسازی را انجام می‌دهد، چنان‌که در نخستین نومیدی چنین کرد، و این کار با جداییِ ۲۲ اکتبر به پایان رسید. در میانهٔ این دو جدایی، پیامِ فرشتهٔ دوم اعلام شد. فرشتهٔ دوم، جدایی‌ای تدریجی است تا آزمونِ نهاییِ روغن. آزمونِ نهاییِ روغن به آزمونِ تعیین‌کنندهٔ فرشتهٔ سوم منتهی می‌شود. آن آزمونِ تعیین‌کننده برای عیسی صلیب بود، و باغِ جتسیمانی، به‌معنای «باغِ چرخُشتِ روغن»، پیش از آزمونِ تعیین‌کنندهٔ صلیب قرار داشت، و آزمونِ روغنِ باکره‌ها پیش از درِ بستهٔ ۱۸۴۴ واقع شد.

The final test, followed by judgment was the tenth test for ancient Israel. They were then assigned to die in the wilderness. Whether Kadesh, Gethsemane or Exeter; the final test before judgment, where the two classes are separated, identifies a final test post 2023, that precedes the closed-door judgment of the Sunday law. That final test is the sealing. A final or last test infers a first test.

آزمون نهایی، که داوری در پی آن آمد، دهمین آزمون برای اسرائیل باستان بود. سپس به ایشان مقرر شد که در بیابان بمیرند. خواه قادِش باشد، خواه جتسیمانی یا اَکستر؛ آزمون نهایی پیش از داوری، جایی که آن دو طبقه از یکدیگر جدا می‌شوند، بر آزمون نهاییِ پس از 2023 دلالت می‌کند که پیش از داوریِ درِ بستهِ قانون یکشنبه واقع می‌شود. آن آزمون نهایی، مُهر شدن است. آزمون نهایی یا آخرین، مستلزمِ وجودِ آزمونی نخستین است.

In 2023, the tarrying time ended as the Lion of the tribe of Judah unsealed the vision that was to tarry, by removing His hand. Then began the work of Samuel Snow.

در سال ۲۰۲۳، زمانِ تأخیر به پایان رسید، هنگامی که شیرِ سبطِ یهودا، با برداشتنِ دستِ خود، آن رؤیایی را که می‌بایست درنگ کند، از مُهر گشود. آنگاه کارِ ساموئل اسنو آغاز شد.

If we align the period of the first and second angels in parallel to one another they identify the descent of an angel with a message that tests God’s people by their response to the command to take and eat the message. The foundational message is then placed into the public, until the foundational message fails. Then the third angel arrives. The period of the third angel is the nineteen years that were the omega nineteen years of 742 BC unto 723 BC.

اگر دورهٔ فرشتهٔ اول و دوم را به‌صورت موازی با یکدیگر منطبق سازیم، آنان نزولِ فرشته‌ای را با پیامی مشخص می‌سازند که قومِ خدا را از طریق پاسخ ایشان به فرمانِ گرفتن و خوردنِ پیام می‌آزماید. سپس پیامِ بنیادی به عرصهٔ عمومی عرضه می‌گردد، تا آن‌گاه که پیامِ بنیادی ناکام شود. سپس فرشتهٔ سوم فرا می‌رسد. دورهٔ فرشتهٔ سوم همان نوزده سالی است که نوزده سالِ اومگای 742 ق.م. تا 723 ق.م. بود.

The period of 1844 unto 1863, and the period of 742 BC to 723 BC run parallel to one another, and also parallel to the periods of the first and second angels. Those four lines of prophetic history align with 9/11 unto the Sunday law. Those five lines are the history of Miller’s alpha “come and see” and Christ’s omega “come and see.”

دورهٔ ۱۸۴۴ تا ۱۸۶۳، و نیز دورهٔ ۷۴۲ ق.م. تا ۷۲۳ ق.م. با یکدیگر به‌طور موازی جریان دارند، و همچنین با دوره‌های فرشتهٔ اول و فرشتهٔ دوم نیز موازی هستند. آن چهار خطِ تاریخِ نبوی با بازهٔ ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه هم‌راستا هستند. آن پنج خط، تاریخِ آلفای «بیا و ببین» میلر و اُمگای «بیا و ببین» مسیح را تشکیل می‌دهند.

## Four times Seven

چهار بار هفت

Rightly understood Leviticus twenty-six identifies the “seven times,” four times, and the “seven times” is a symbol of Miller and his message. In 1842, Miller’s understanding of the “seven times” was enshrined upon the 1843 chart that Sister White states, “was directed by the hand of the Lord,” and “should not be altered.” Seven years later Miller died in 1849, and seven years later the message of the “seven times” is put into the record by Hiram Edson, and seven years later it is rejected.

چنان‌که لاویان باب بیست‌وشش به‌درستی فهمیده شود، «هفت زمان» را مشخص می‌سازد؛ چهار بار، و «هفت زمان» نمادی از میلر و پیام اوست. در سال ۱۸۴۲، فهم میلر از «هفت زمان» بر روی نمودار ۱۸۴۳ ثبت و تثبیت شد؛ نموداری که خواهر وایت اظهار می‌دارد «به هدایت دست خداوند» بود و «نباید تغییر داده شود». هفت سال بعد، میلر در ۱۸۴۹ درگذشت، و هفت سال بعد پیامِ «هفت زمان» به‌وسیلهٔ هیرام ادسن در سجل ثبت می‌شود، و هفت سال بعد رد می‌گردد.

In 1842 the first table of Habakkuk was published.

در سال ۱۸۴۲، نخستین جدولِ حبقوق منتشر شد.

In 1849 the alpha messenger of the “seven times” upon the 1843 chart dies.

در سال ۱۸۴۹، پیام‌آورِ آلفای «هفت زمان» بر روی نمودار ۱۸۴۳ می‌میرد.

In 1856 the omega messenger of the “seven times” upon the 1850 chart is ignored.

در سال ۱۸۵۶، پیام‌آورِ اُمگایِ «هفت زمان» بر روی نمودار ۱۸۵۰ نادیده گرفته می‌شود.

In 1863 Habakkuk’s two tables are rejected and the 1863 chart was published.

در سال ۱۸۶۳، دو لوحِ حبقوق رد شد و نمودارِ ۱۸۶۳ منتشر گردید.

A Divine chart published at the beginning and a human chart published at the end. In the middle, two messengers are identified, for the second message always has a doubling.

الهی نقشہ ابتدا میں شائع ہوا اور انسانی نقشہ انتہا میں شائع ہوا۔ درمیان میں دو پیغام رساں نمایاں کیے گئے ہیں، کیونکہ دوسرا پیغام ہمیشہ دوہرا ہوتا ہے۔

## First angel

فرشتۂ اوّل

In 1842 the first table of Habakkuk was published.

در سال ۱۸۴۲ نخستین لوحِ حبقوق منتشر شد.

## Second angel

فرشتۂ دوم

In 1849 the old messenger of the 1843 chart dies.

در سال ۱۸۴۹، پیام‌آور سالخوردهٔ نمودار ۱۸۴۳ درگذشت.

In 1856 the new messenger of the 1850 chart is ignored.

در سال ۱۸۵۶، پیام‌آور جدیدِ نمودار ۱۸۵۰ نادیده گرفته می‌شود.

## Third angel

فرشتۂ سوم

In 1863 the message is rejected and the 1863 chart was published.

در سال ۱۸۶۳، این پیام رد شد و نمودار ۱۸۶۳ منتشر گردید.

A twenty-one-year period that represents four symbols of the “seven times,” equally spaced seven years apart. The alpha message is published (1842), the alpha messenger dies (1849), the omega messenger is ignored (1856) and the omega message is rejected (1863), typifying 2012; July 18, 2020; 2023; and the soon-coming Sunday law. Miller’s death in 1849 aligns with July 18, 2020. The messenger, and the message was resurrected in 2023. The omega message is now being unsealed, and it is followed by the Sunday law of 1863.

دورۀ بیست‌ویک‌ساله‌ای که نمایانگر چهار نماد از «هفت زمان» است، با فواصل مساویِ هفت‌ساله از یکدیگر. پیام آلفا منتشر می‌شود (1842)، قاصد آلفا می‌میرد (1849)، قاصد اُمگا نادیده گرفته می‌شود (1856) و پیام اُمگا رد می‌گردد (1863)، که به‌ترتیب نمونۀ 2012؛ 18 ژوئیهٔ 2020؛ 2023؛ و قانون یک‌شنبۀ به‌زودی‌آمدنی است. مرگ میلر در 1849 با 18 ژوئیهٔ 2020 انطباق دارد. قاصد، و پیام، در 2023 قیام داده شدند. پیام اُمگا اکنون در حال گشوده شدن است، و پس از آن قانون یک‌شنبۀ 1863 می‌آید.

In the Millerite movement, the message was established and then the messenger died. In the parallel movement the message was established and then the message died. The message was resurrected in 1856 and 2023. Apostasy is the label of 1863, and victory is the label of its counterpart at the Sunday law. Before the apostasy and victory of the Sunday law and 1863, the unsealing of the capstone omega light of the “seven times” of 1856 is set forth, as it has been since 2023.

در جنبش میلری، پیام برقرار شد و سپس پیام‌آور درگذشت. در جنبشِ موازی، پیام برقرار شد و سپس خودِ پیام مرد. این پیام در سال‌های 1856 و 2023 قیام کرد. ارتداد، عنوانِ 1863 است، و پیروزی، عنوانِ همتای آن در قانون یکشنبه. پیش از ارتداد و پیروزیِ قانون یکشنبه و 1863، گشوده‌شدنِ نورِ امگایِ سنگِ سرزاویه از «هفت زمان»ِ 1856 ارائه می‌شود، همان‌گونه که از 2023 نیز چنین بوده است.

We will continue in the next article.

ما در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

## William Miller: 1782–1849

ویلیام میلر: ۱۷۸۲–۱۸۴۹

> William: “will” and “helmet”— “resolute protector”, “determined guardian”, or “strong-willed warrior.”

> ویلیام: «اراده» و «کلاه‌خود» — «حامیِ استوار»، «نگهبانِ مصمّم»، یا «جنگاورِ نیرومنداراده».

> Miller: a person who operates a mill, especially. a mill that grinds grain into flour.

> ملر: وہ شخص جو چکی چلاتا ہے، خصوصاً ایسی چکی جو اناج کو پیس کر آٹا بناتی ہے۔

## Strong-willed warrior

جنگجوی نیرواَراده

> “An Upright, honest-hearted farmer, who had been led to doubt the divine authority of the Scriptures, yet who sincerely desired to know the truth, was the man specially chosen of God to lead out in the proclamation of Christ’s second coming. Like many other reformers, William Miller had in early life battled with poverty and had thus learned the great lessons of energy and self-denial. The members of the family from which he sprang were characterized by an independent, liberty-loving spirit, by capability of endurance, and ardent patriotism—traits which were also prominent in his character. His father was a captain in the army of the Revolution, and to the sacrifices which he made in the struggles and sufferings of that stormy period may be traced the straitened circumstances of Miller’s early life.

> «کشاورزی راست‌کردار و پاک‌دل، که به شک در اقتدار الهیِ کتب مقدس کشانیده شده بود، اما صمیمانه آرزومندِ شناخت حقیقت بود، همان مردی بود که خدا او را به‌طور ویژه برگزید تا در اعلانِ آمدنِ دوبارۀ مسیح پیشگام شود. ویلیام میلر، همچون بسیاری دیگر از مصلحان، در سال‌های آغازین زندگی با فقر دست‌وپنجه نرم کرده بود و بدین‌سان درس‌های بزرگِ تلاش و ازخودگذشتگی را آموخته بود. اعضای خانواده‌ای که او از آن برخاسته بود، به روحیۀ استقلال‌طلب و آزادی‌دوست، به توانِ پایداری، و میهن‌دوستیِ پرشور شناخته می‌شدند—ویژگی‌هایی که در شخصیت او نیز برجسته بودند. پدر او در سپاهِ انقلاب درجه‌دارِ کاپیتان بود، و تنگناهای زندگیِ نخستینِ میلر را می‌توان به فداکاری‌هایی نسبت داد که او در کشاکش‌ها و رنج‌های آن دورۀ پرآشوب متحمل شد.»

> “He had a sound physical constitution, and even in childhood gave evidence of more than ordinary intellectual strength. As he grew older, this became more marked. His mind was active and well developed, and he had a keen thirst for knowledge. Though he did not enjoy the advantages of a collegiate education, his love of study and a habit of careful thought and close criticism rendered him a man of sound judgment and comprehensive views. He possessed an irreproachable moral character and an enviable reputation, being generally esteemed for integrity, thrift, and benevolence. By dint of energy and application he early acquired a competence, though his habits of study were still maintained. He filled various civil and military offices with credit, and the avenues to wealth and honor seemed wide open to him.” The Great Controversy, 317.

> «او از بنیۀ جسمانی نیرومندی برخوردار بود، و حتی در دوران کودکی نشانه‌هایی از نیروی عقلانیِ فراتر از حد معمول از خود بروز می‌داد. هرچه بزرگ‌تر می‌شد، این امر آشکارتر می‌گردید. ذهن او فعال و خوب پرورش‌یافته بود، و تشنگی تیزی برای معرفت داشت. هرچند از مزایای تحصیلات دانشگاهی بهره‌مند نبود، محبت او به مطالعه و عادت به تفکر سنجیده و نقد دقیق، او را مردی با داوری استوار و دیدگاه‌هایی جامع ساخته بود. او از شخصیتی اخلاقی و بی‌عیب برخوردار بود و شهرتی رشک‌برانگیز داشت، و عموماً به سبب راستی، صرفه‌جویی، و نیکوکاری مورد احترام بود. به یمن نیرو و پشتکار، در همان اوان زندگی به تمکن مالی دست یافت، هرچند عادات مطالعه‌اش همچنان حفظ شده بود. او مناصب گوناگون کشوری و نظامی را با سربلندی عهده‌دار شد، و راه‌های رسیدن به ثروت و افتخار در نظرش کاملاً گشوده می‌نمود.» The Great Controversy, 317.

> “The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently search for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do his will, he shall know of the teaching.’ John 7:17, Revised Version.

> «معرفتِ خداوند، بدون تلاشِ ذهنی و بدون دعا برای حکمت به‌دست نمی‌آید، تا بتوانید کاه را که انسان‌ها و شیطان به‌وسیلهٔ آن تعالیمِ حقیقت را تحریف کرده‌اند، از دانهٔ خالصِ حقیقت جدا سازید. شیطان و همدستانِ او از میانِ عاملانِ انسانی کوشیده‌اند کاهِ خطا را با گندمِ حقیقت درآمیزند. ما باید با جدیت گنجِ نهفته را بجوییم و از آسمان حکمت بطلبیم تا اختراعاتِ بشری را از اوامرِ الهی جدا کنیم. روح‌القدس جوینده را در یافتنِ حقایقِ عظیم و گرانبهایی که به نقشهٔ نجات مربوط می‌شود یاری خواهد داد. مایلم این واقعیت را بر همگان تأکید کنم که قرائتِ گذرای کتاب‌مقدس کافی نیست. ما باید جست‌وجو کنیم، و این به‌معنای انجام دادنِ هر آن چیزی است که این کلمه در بر دارد. همان‌گونه که معدن‌کار با اشتیاق زمین را می‌کاود تا رگه‌های طلا را کشف کند، شما نیز باید کلامِ خدا را برای یافتنِ گنجِ نهفته‌ای که شیطان چنین دیرزمانی در پیِ پنهان ساختنِ آن از انسان بوده است، بکاوید. خداوند می‌فرماید: “اگر کسی بخواهد ارادهٔ او را به‌جا آورد، دربارهٔ این تعلیم خواهد دانست.” یوحنا ۷:۱۷، ترجمهٔ بازنگری‌شده.»

> “The word of God is truth and light, and is to be a lamp unto your feet, to guide you every step of the way to the gates of the city of God. It is for this reason that Satan has made such desperate efforts to obstruct the path that has been cast up for the ransomed of the Lord to walk in. You are not to take your ideas to the Bible, and make your opinions a center around which truth is to revolve. You are to lay aside your ideas at the door of investigation, and with humble, subdued hearts, with self hid in Christ, with earnest prayer, you are to seek wisdom from God. You should feel that you must know the revealed will of God, because it concerns your personal, eternal welfare. The Bible is a directory by which you may know the way to eternal life. You should desire above all things that you may know the will and ways of the Lord. You should not search for the purpose of finding texts of Scripture that you can construe to prove your theories; for the word of God declares that this is wresting the Scriptures to your own destruction. You must empty yourselves of every prejudice, and come in the spirit of prayer to the investigation of the word of God.” Review and Herald, September 11, 1894.

> „خدا کا کلام حق اور نور ہے، اور تمہارے پاؤں کے لیے چراغ ہونا چاہیے تاکہ خدا کے شہر کے پھاٹکوں تک جانے والی راہ میں ہر قدم پر تمہاری رہنمائی کرے۔ اسی سبب سے شیطان نے ایسی بےتاب کوششیں کی ہیں کہ اُس راہ کو روک دے جو خداوند کے مخلصی یافتگان کے چلنے کے لیے بلند کی گئی ہے۔ تمہیں اپنے خیالات بائبل پر نہیں تھوپنے، اور اپنی آرا کو ایسا مرکز نہیں بنانا جس کے گرد حق گردش کرے۔ تمہیں تحقیق کے دروازے پر اپنے خیالات کو ایک طرف رکھ دینا چاہیے، اور فروتن، نرم دلوں کے ساتھ، اپنی ذات کو مسیح میں پوشیدہ کرکے، اور earnest prayer کے ساتھ، خدا سے حکمت طلب کرنی چاہیے۔ تمہیں یہ احساس ہونا چاہیے کہ تم پر لازم ہے کہ خدا کی ظاہر کی ہوئی مرضی کو جانو، کیونکہ اس کا تعلق تمہاری شخصی اور ابدی بھلائی سے ہے۔ بائبل ایک رہنما نامہ ہے جس کے ذریعے تم ابدی زندگی کی راہ جان سکتے ہو۔ سب چیزوں سے بڑھ کر تمہاری خواہش یہ ہونی چاہیے کہ تم خداوند کی مرضی اور اُس کی راہوں کو جانو۔ تمہیں اس غرض سے تلاش نہیں کرنا چاہیے کہ کلامِ مقدس میں ایسی آیات مل جائیں جنہیں تم اپنی تھیوریوں کے ثبوت میں ڈھال سکو؛ کیونکہ خدا کا کلام اعلان کرتا ہے کہ ایسا کرنا صحائف کو اپنی ہی ہلاکت کے لیے توڑ مروڑنا ہے۔ تم پر لازم ہے کہ اپنے آپ کو ہر تعصب سے خالی کرو، اور دعا کی روح کے ساتھ خدا کے کلام کی تحقیق کے لیے آؤ۔“ Review and Herald، 11 ستمبر 1894۔

> “William Miller was born at Pittsfield, Massachusetts. His formal schooling consisted of only 18 months, but he became self-taught through his strong habit of reading. He also early began to write, composing poetry and keeping a diary. His reading exposed him to infidel authors who influenced him in the direction of deism. He became a justice of the peace in his late twenties, and fought in the War of 1812. Several experiences during this conflict turned his mind toward a personal God. By 1816 he was converted, and began Bible study in earnest. He wrote, ‘The Scriptures . . . became my delight, and in Jesus I found a friend.’

> «ویلیام میلر در پیتسفیلدِ ماساچوست زاده شد. تحصیلات رسمی او تنها ۱۸ ماه بود، اما به سبب عادت نیرومندش به مطالعه، خودآموخته گردید. او همچنین از همان اوان به نوشتن آغاز کرد، شعر می‌سرود و یادداشت‌های روزانه نگه می‌داشت. مطالعه‌اش او را با نویسندگانِ بی‌دین آشنا ساخت که بر او در جهت دئیسم تأثیر گذاشتند. او در اواخر دهۀ سوم زندگی خود به مقام قاضی صلح رسید و در جنگ ۱۸۱۲ شرکت کرد. چندین تجربه در خلال این نبرد، ذهن او را به سوی خدای شخصی معطوف ساخت. تا سال ۱۸۱۶ ایمان آورده بود و به‌جد به مطالعۀ کتاب‌مقدس پرداخت. او نوشت: «کتاب‌مقدس... مایۀ سرور من شد، و در عیسی دوستی یافتم.»»

> “By 1818 in his study of the prophecies he concluded that Jesus would return ‘about 1843.’ In 1831 he began to share his studies in public in small settings, after strong conviction and providential guidance to do so. After meeting J. V. Himes, a prominent editor, in 1839, the way was opened to preach to large groups in major cities. While opposed by many, his preaching, and that of others who caught the Advent message, made a significant impact, with up to 100,000 accepting belief in the soon coming of Christ. Ellen Harmon heard him in Portland, Maine, in March of 1840 when she was 12 years old. She recounted, “Mr. Miller traced down the prophecies with an exactness that struck conviction to the hearts of his hearers. He dwelt upon the prophetic periods, and brought many proofs to strengthen his position. Then his solemn and powerful appeals and admonitions to those who were unprepared, held the crowds as if spellbound.” Life Sketches, 20.

> «او تا سال ۱۸۱۸، در مطالعهٔ نبوت‌ها، به این نتیجه رسید که عیسی «در حدود سال ۱۸۴۳» بازخواهد گشت. در سال ۱۸۳۱، پس از احساس الزام شدید و هدایت عنایتمندانه برای انجام این کار، در محافل کوچک به‌طور علنی به اشتراک‌گذاری مطالعات خود آغاز کرد. پس از ملاقات با J. V. Himes، یک ویراستار برجسته، در سال ۱۸۳۹، راه برای موعظه به گروه‌های بزرگ در شهرهای عمده گشوده شد. هرچند بسیاری با او مخالفت می‌کردند، موعظهٔ او و نیز موعظهٔ دیگرانی که پیام آمدن را پذیرفته بودند، تأثیر قابل‌توجهی بر جای گذاشت، به‌گونه‌ای که تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر ایمان به آمدن قریب‌الوقوع مسیح را پذیرفتند. الن هارمون در مارس ۱۸۴۰، هنگامی که ۱۲ ساله بود، او را در پورتلندِ ایالت مین شنید. او چنین بازگو کرد: «آقای میلر نبوت‌ها را با دقتی دنبال می‌کرد که در دل‌های شنوندگانش یقین پدید می‌آورد. او بر ادوار نبوی تأمل می‌کرد و شواهد بسیاری برای تقویت دیدگاه خود ارائه می‌داد. سپس استغاثه‌ها و هشدارهای جدی و پرقدرت او خطاب به کسانی که آماده نبودند، جمعیت‌ها را چنان در بند خود نگاه می‌داشت که گویی افسون شده بودند.» Life Sketches, 20.»

Back to Articles