Article

# کتابِ دانیال — نمبر ایک سو تین

گشودن نبوت: درکِ کاربرد سه‌گانۀ چارچوب‌های نبوی

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ما در حال بررسی کاربردهای سه‌گانهٔ نبوت بوده‌ایم. این کار را بدان منظور انجام می‌دهیم که روشن سازیم هنگامی که خداوند با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در «زمانِ آخر» در سال ۱۹۸۹، شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازده را مُهرگشایی کرد، «افزایشِ معرفت»ی پدید آمد که قرار بود آن نسل از قوم خدا را بیازماید.

> و او گفت: ای دانیال، راه خود را پیش گیر، زیرا این سخنان تا زمانِ آخر بسته و مُهر شده است. بسیاری پاک خواهند شد، سفید خواهند گردید، و آزموده خواهند شد؛ اما شریران به شرارت خواهند ورزید؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ لیکن دانایان خواهند فهمید. دانیال 12:9، 10.

هرگاه حقیقتی به‌وسیلهٔ شیرِ سبطِ یهودا مُهرگشایی شود، شیطان می‌کوشد تا در برابر آن پیام مقاومت کند. مقاومتی که در برابر حقایقِ آشکارشده در آن آیاتِ پایانیِ دانیال یازده صورت گرفت، مطالعه‌ای عمیق‌تر دربارهٔ حقایقِ مرتبط با آن آیات را ضروری ساخت، تا دفاعی تقدیس‌شده در برابر خطاهایی که برای تضعیفِ حقایقِ مکشوف پیشنهاد می‌شدند، پابرجا نماند. یکی از اصولی که در میانهٔ آن مباحثه آشکار شد، کاربرد سه‌گانهٔ نبوت بود. این اصل نخست در ارتباط با ضرورتِ درست بودن در این‌که «قربانیِ دائمی» در کتاب دانیال نمایندهٔ چه چیزی بود (بت‌پرستی)، و نیز تاریخِ صحیحِ مرتبط با «برداشته شدنِ قربانیِ دائمی» (۵۰۸ میلادی)، شناخته شد.

شناختِ سه قدرتِ ویرانگر به‌عنوان چارچوب نبوت، که با چارچوب نبویِ میلری‌ها یعنی دو قدرتِ ویرانگرِ نخست، و نیز با شناساییِ «قربانیِ دائمی» از سوی میلری‌ها به‌عنوان بت‌پرستی، همسو بود، تاریخی را فراهم آورد که با شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازده سازگار بود، چنان‌که خواهر وایت گفته بود که باید چنین باشد. ازاین‌رو، مقاومت در برابر دانشِ از مُهرگشوده‌شده در زمانِ آخر در سال 1989، نورِ بیشتری پدید آورد، زیرا دانش افزون شد؛ و همچنین قواعدِ مشخصی را برای حرکتِ فرشتهٔ سوم شناسایی کرد که با تکاملِ برخی قواعدِ نبوی، که ویلیام میلر آن‌ها را در حرکتِ فرشتهٔ اول گرد آورده و به‌کار گرفته بود، همسو بود.

ہم تین روموں کے ثلاثی اطلاق، بابل کے تین سقوط، اور تین ایلیاہوں پر غور کر چکے ہیں، اور اب اُن تین قاصدوں پر گفتگو کر رہے ہیں جو عہد کے قاصد کے لیے راہ تیار کرتے ہیں۔ ہم تین روموں کے درمیان، بابل کے تین سقوط کے ساتھ، ایک قریبی تداخل اور مماثلت کی نشان دہی کر چکے ہیں، اور اسی طرح تین ایلیاہوں اور اُن تین قاصدوں کے ساتھ بھی ایک گہری مماثلت پائی جاتی ہے جو راہ تیار کرتے ہیں۔ آخری ایام میں ولیم ملر اور فیوچر فار امریکہ، دونوں، تیسرے ایلیاہ اور نیز اُس تیسرے قاصد کی نمائندگی کرتے ہیں جو راہ تیار کرتا ہے۔ یسوع ہمیشہ کسی چیز کے آغاز کے ذریعے اُس کے انجام کو واضح کرتا ہے، اور پہلے فرشتے کی تحریک تیسرے فرشتے کی تحریک کے متوازی ہے۔

> «خداوند پیام‌های مکاشفهٔ ۱۴ را در جایگاه خود در سلسلهٔ نبوت قرار داده است، و کار آنها تا پایان تاریخ این زمین نباید متوقف شود. پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم هنوز برای این زمان حقیقت‌اند، و باید به موازات این پیامی که در پی می‌آید پیش روند. فرشتهٔ سوم هشدار خود را با صدایی بلند اعلام می‌کند. یوحنا گفت: “بعد از این امور، فرشته‌ای دیگر را دیدم که از آسمان نازل می‌شد و قدرتی عظیم داشت، و زمین از جلال او منوّر شد.” در این روشنایی، نور هر سه پیام با هم درآمیخته است.» The 1888 Materials, 803, 804.

جنبشِ فرشتۀ اول و دوم، به رهبری ویلیام میلر انجام شد. خواهر وایت، میلر را «پیام‌آورِ برگزیده» معرفی می‌کند.

> «ویلیام میلر پادشاهی شیطان را به آشوب افکنده بود، و آن دشمن اعظم نه تنها می‌کوشید اثر این پیام را خنثی سازد، بلکه خودِ پیام‌آور را نیز نابود کند.» روح نبوت، جلد ۴، ص. ۲۱۹.

او نیز تصریح می‌کند که میلر به‌واسطهٔ هر دو شخصیتِ ایلیا و یحییِ تعمیددهنده نمونه‌وار پیش‌نمایی شده بود.

> «هزاران نفر به پذیرش حقیقتی که ویلیام میلر موعظه می‌کرد، رهنمون شدند، و خادمان خدا در روح و قوتِ ایلیا برانگیخته شدند تا این پیام را اعلام کنند. همچون یحیی، پیشاهنگِ عیسی، آنان که این پیامِ خطیر را موعظه می‌کردند، خود را ناگزیر می‌دیدند که تبر را بر ریشهٔ درخت نهند و مردم را فراخوانند تا ثمراتی شایستهٔ توبه به بار آورند.» Early Writings, 233.

یوحنای تعمیددهنده، که به گفتهٔ عیسی همان ایلیای دوم بود، همچنین نخستین رسولی بود که می‌بایست راه را برای رسول عهد مهیا سازد. بنابراین آشکار است که جنبش فرشتهٔ سوم نیز «رسولی برگزیده» خواهد داشت. آن رسول را ایلیا، یوحنای تعمیددهنده و ویلیام میلر به‌صورت نمونه پیش‌نگاری کرده‌اند. این دو رسول برگزیده، همراه با میلر، نمایانگر آغاز و پایان جنبش سه فرشتهٔ مکاشفهٔ چهارده هستند، و بدین‌سان، با هم، هم ایلیای سوم را نمایندگی می‌کنند و هم رسول سوم را که باید راه را برای رسول عهد مهیا سازد.

ردِّ رسالةَ الرسول المختار، سواء في البداية أو في النهاية، هو موت، ورسالةُ Future for America قائمةٌ على التطبيق النبوي لعبارة «سطرًا على سطر»، وهي المنهجيةُ الخاصة بالمطر المتأخر. ومن خلال تطبيق «سطرًا على سطر» يتبيَّن أن الحركة المِلّارية كانت نموذجًا مسبقًا لحركة Future for America. ومن معالم تاريخ المِلّاريين وليم ميلر، «الرسول المختار». وردُّ ذلك المَعْلَم هو ردٌّ للرسالة؛ وهكذا يثبت، من خلال بداية الأدفنتية ونهايتها، أن رفض الرسول هو أيضًا رفضٌ للرسالة، لأن الرسالة تُعرِّف رسولًا مختارًا. ولذلك، فإن رفض الرسالة هو رفضٌ للرسول، وبالعكس. فبدون راقصٍ لا تكون رقصة.

> “مجھے مسیح کی پہلی آمد کی منادی کی طرف پھر متوجہ کیا گیا۔ یوحنا کو ایلیاہ کی روح اور قدرت میں بھیجا گیا تاکہ یسوع کی راہ تیار کرے۔ جنہوں نے یوحنا کی گواہی کو رد کیا، وہ یسوع کی تعلیمات سے فائدہ نہ اٹھا سکے۔ اُس کے آنے کی پیشین گوئی کرنے والے پیغام کے خلاف اُن کی مخالفت نے اُنہیں ایسی حالت میں لا کھڑا کیا کہ وہ اس مضبوط ترین ثبوت کو آسانی سے قبول نہ کر سکے کہ وہی مسیحا تھا۔ شیطان نے اُن لوگوں کو، جنہوں نے یوحنا کے پیغام کو رد کیا تھا، مزید آگے بڑھایا تاکہ وہ مسیح کو بھی رد کریں اور اُسے مصلوب کریں۔ ایسا کر کے انہوں نے اپنے آپ کو وہاں پہنچا دیا جہاں وہ پنتیکست کے دن کی اُس برکت کو قبول نہ کر سکتے تھے، جو انہیں آسمانی مقدِس میں داخل ہونے کی راہ سکھاتی۔ ہیکل کے پردہ کا پھٹ جانا اس بات کو ظاہر کرتا تھا کہ یہودی قربانیاں اور رسوم اب مزید قبول نہ کی جائیں گی۔ عظیم قربانی پیش کی جا چکی تھی اور قبول کر لی گئی تھی، اور وہ روح القدس جو پنتیکست کے دن نازل ہوا، اُس نے شاگردوں کے ذہنوں کو زمینی مقدِس سے آسمانی مقدِس کی طرف منتقل کر دیا، جہاں یسوع اپنے ہی خون کے وسیلہ سے داخل ہوا تھا تاکہ اپنے شاگردوں پر اپنے کفارے کے فوائد نازل کرے۔ لیکن یہودی مکمل تاریکی میں چھوڑ دیے گئے۔ نجات کے منصوبہ کے بارے میں وہ ساری روشنی، جو انہیں حاصل ہو سکتی تھی، اُن سے جاتی رہی، اور وہ اب بھی اپنی بے فائدہ قربانیوں اور نذرانوں پر بھروسا کرتے رہے۔ آسمانی مقدِس نے زمینی مقدِس کی جگہ لے لی تھی، مگر انہیں اس تبدیلی کا کوئی علم نہ تھا۔ لہٰذا وہ مقدس مقام میں مسیح کی شفاعت سے فائدہ نہ اٹھا سکے۔

> “بہت سے لوگ یہودیوں کے اُس طرزِ عمل کو، جس میں اُنہوں نے مسیح کو رد کیا اور مصلوب کیا، دہشت کے ساتھ دیکھتے ہیں؛ اور جب وہ اُس کے نہایت رسوا کن سلوک کی تاریخ پڑھتے ہیں تو وہ سمجھتے ہیں کہ وہ اُس سے محبت کرتے ہیں، اور اگر وہ اُس زمانہ میں ہوتے تو نہ پطرس کی مانند اُس کا انکار کرتے اور نہ یہودیوں کی طرح اُس کو مصلوب کرتے۔ لیکن خدا، جو سب کے دلوں کو پڑھتا ہے، اُس محبت کو، جس کا وہ دعویٰ کرتے تھے کہ وہ یسوع کے لیے رکھتے ہیں، آزمائش میں لے آیا ہے۔ سارے آسمان نے پہلے فرشتہ کے پیغام کے قبول کیے جانے کو نہایت گہری دل چسپی سے دیکھا۔ لیکن بہت سے ایسے لوگ، جو یسوع سے محبت کرنے کا دعویٰ کرتے تھے، اور صلیب کی کہانی پڑھتے وقت آنسو بہاتے تھے، اُس کی آمد کی خوش خبری کا مذاق اڑانے لگے۔ پیغام کو خوشی سے قبول کرنے کے بجائے، اُنہوں نے اعلان کیا کہ یہ ایک فریب ہے۔ اُنہوں نے اُن لوگوں سے عداوت رکھی جو اُس کے ظہور سے محبت رکھتے تھے، اور اُنہیں کلیسیاؤں سے باہر نکال دیا۔ جنہوں نے پہلے پیغام کو رد کیا، وہ دوسرے سے فائدہ نہ اٹھا سکے؛ نہ ہی اُنہیں نصف شب کی للکار سے کوئی فائدہ پہنچا، جو اُنہیں اس کے لیے تیار کرنے والی تھی کہ وہ ایمان کے ذریعے یسوع کے ساتھ آسمانی مقدِس کے انتہائی مقدس مقام میں داخل ہوں۔ اور پہلے دو پیغامات کو رد کر کے، اُنہوں نے اپنی سمجھ کو ایسا تاریک کر لیا ہے کہ وہ تیسرے فرشتہ کے پیغام میں کوئی نور نہیں دیکھ سکتے، جو انتہائی مقدس مقام تک پہنچنے کی راہ دکھاتا ہے۔ میں نے دیکھا کہ جس طرح یہودیوں نے یسوع کو مصلوب کیا، اسی طرح رسمی کلیسیاؤں نے اِن پیغامات کو مصلوب کیا ہے، اور اس لیے اُنہیں انتہائی مقدس مقام کی راہ کا کوئی علم نہیں، اور نہ وہ وہاں یسوع کی شفاعت سے فائدہ اٹھا سکتے ہیں۔ یہودیوں کی مانند، جو اپنی بے فائدہ قربانیاں پیش کرتے تھے، یہ بھی اپنی بے فائدہ دُعائیں اُس حجرہ کی طرف چڑھاتے ہیں جسے یسوع چھوڑ چکا ہے؛ اور شیطان، جو اس فریب سے خوش ہے، ایک مذہبی صورت اختیار کر لیتا ہے، اور نام کے مسیحیوں کے اذہان کو اپنی طرف کھینچ لیتا ہے، اور اپنی قدرت، اپنی نشانیوں، اور جھوٹے عجائب کے ذریعے عمل کرتا ہے تاکہ اُنہیں اپنے پھندے میں جکڑ دے۔” Early Writings, 259–261.

آنان‌که «شهادتِ یوحنا را رد کردند، از تعالیمِ عیسی بهره‌مند نشدند»، و آنان‌که «پیامِ نخست را رد کردند، نمی‌توانستند از پیامِ دوم بهره‌مند شوند؛ و نیز از فریادِ نیمه‌شب بهره‌ای نبردند.» خدمتِ یوحنا پیش از تعمیدِ مسیح بود، که اندکی پس از آن، در آغازِ خدمتِ خویش، هیکل را تطهیر کرد. خدمتِ میلر برای این آماده می‌ساخت که مسیح، هنگامی که در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ ناگهان آمد، پسرانِ لاوی را تطهیر کند. در هر یک از آن دو شاهد، رد کردنِ پیام‌آوری که راه را مهیا می‌سازد، معادلِ مرگ است.

پاک‌سازی و تطهیری که مسیح در کار خویش به‌عنوان رسولِ عهد به انجام رسانید، به این منظور بود که قومی را برانگیزد تا کار رساندنِ پیام نجات به جهان را به انجام رسانند. این کار پیشاپیشِ آن دورهٔ زمانی به انجام می‌رسد که نمایانگر آغاز داوریِ اجرایی است. ویرانیِ اورشلیم در تاریخِ شاگردان، نمایندهٔ داوریِ اجرایی است، و اَدونتیسم از مسئولیتِ خود برای انجام آن کار روی گرداند، اما خداوند کوشیده بود آنان را گرد آورد. او قومِ خود را هدایت کرده بود تا نمودارِ 1850 را به‌عنوان بازنماییِ گرافیکیِ پیامی که می‌توانستند به جهان حمل کنند، منتشر سازند.

> «خدا کی مرضی یہ نہ تھی کہ اسرائیل چالیس برس تک بیابان میں آوارہ گردی کرتا رہے؛ اُس کی خواہش تھی کہ اُنہیں سیدھا کنعان کی سرزمین میں لے جائے اور وہاں اُنہیں ایک مقدس اور خوش حال قوم کے طور پر قائم کرے۔ لیکن “وہ بےایمانی کے سبب اندر نہ جا سکے۔” عبرانیوں 3:19۔ اُن کی برگشتگی اور ارتداد کے باعث وہ بیابان میں ہلاک ہوئے، اور موعودہ ملک میں داخل ہونے کے لیے دوسرے کھڑے کیے گئے۔ اِسی طرح، خدا کی مرضی یہ نہ تھی کہ مسیح کی آمد اِس قدر طویل مدت تک مؤخر ہو اور اُس کی قوم گناہ اور غم کی اِس دنیا میں اتنے برس تک باقی رہے۔ لیکن بےایمانی نے اُنہیں خدا سے جدا کر دیا۔ چونکہ اُنہوں نے اُس کام کو کرنے سے انکار کیا جو اُس نے اُن کے لیے مقرر کیا تھا، اِس لیے پیغام کی منادی کے لیے دوسرے کھڑے کیے گئے۔ دنیا پر رحم کرتے ہوئے، یسوع اپنی آمد میں تأخیر کرتا ہے، تاکہ گنہگاروں کو موقع ملے کہ وہ تنبیہ سنیں اور اُس میں پناہ پائیں، پیشتر اِس کے کہ خدا کا غضب اُنڈیل دیا جائے۔» دی گریٹ کانٹروورسی، 458۔

اگر ادونتیسم فقط بر ایمان خود استوار می‌ماند، «کار ایشان به انجام رسیده بود.»

> «اگر ادونتیست‌ها پس از نومیدی عظیمِ سال ۱۸۴۴، ایمان خود را استوار نگاه می‌داشتند و در تدبیر گشایندهٔ خدا به‌گونه‌ای متحد پیش می‌رفتند، پیام فرشتهٔ سوم را پذیرفته، و آن را در قدرتِ روح‌القدس به جهان اعلام می‌کردند، نجاتِ خدا را می‌دیدند، خداوند همراه با تلاش‌های ایشان به‌گونه‌ای عظیم عمل می‌کرد، کار به انجام می‌رسید، و مسیح پیش از این آمده بود تا قوم خود را برای پاداششان بپذیرد. اما در دورهٔ شک و عدمِ اطمینانی که در پی آن نومیدی آمد، بسیاری از ایماندارانِ ادونت ایمان خود را وانهادند.... بدین‌سان کار به تأخیر افتاد، و جهان در تاریکی واگذاشته شد. اگر تمام بدنهٔ ادونتیست بر احکامِ خدا و ایمانِ عیسی متحد می‌شد، تاریخ ما تا چه اندازه به‌گونه‌ای گسترده متفاوت می‌بود!» Evangelism, 695.

در بهار سال ۱۸۴۴، رسولِ عهد، جنبش میلری‌ها را تطهیر کرد، و سپس در پاییز، پیامِ فرشتهٔ سوم را آورد. میلر، پیام او، و جنبشی که نمایندگی می‌کرد، مَثَلِ ده باکره را به انجام رسانده بود. در اجتماع اردویی اکستر، نیوهمپشایر، پیامِ فریادِ نیمه‌شب رسید و در مدتِ دو ماهِ کوتاه آشکار شد که کدام‌یک از باکرگان روغن داشتند. آن دو طبقه ظاهر شدند، و فرشتهٔ سوم با پیامی در دستش آمد که می‌بایست خورده شود، اما باکرگانِ حکیم در «دورهٔ شک و عدمِ یقین»، «ایمان خود را واگذار کردند».

«د شک او بې‌باورۍ دوره» د هغه د مرګ پر مهال د شاګردانو له خوا تمثیل شوې وه، خو په درېیمه ورځ هغه خپلو شاګردانو ته د خپل قیامت پیغام پرانیستل پیل کړل، او هغوی خپله «ایمان پرېنښود». د لومړۍ او دویمې فرښتې د پیغامونو د خوځښت د هوښیارو پېغلو لپاره د شک او بې‌باورۍ دوره نږدې درې کاله روانه وه، تر هغه چې رب خور وایټ ته ښکاره کړه چې هغه یو ځل بیا د خپل قوم د پاتې شونو د راټولولو لپاره خپل لاس غځولی و. هغه خپل قوم رهبري کړ چې خپل د خپرونو کار پیل کړي او د حبقوق دویم لوح تولید کړي، خو «د اډونت ډېر مؤمنان له خپل ایمانه واوښتل.... په دې توګه کار وځنډېد، او نړۍ په تیاره کې پرېښوول شوه.»

در سال ۱۸۴۹، ویلیام میلر، پیام‌آور برگزیدهٔ پیام فرشتۀ اول و دوم، به خاک سپرده شد. اگر باکره‌های دانای ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ «ایمان خود را استوار نگاه می‌داشتند و در گشایش مشیت خدا به‌اتفاق پیش می‌رفتند»، خداوند پیام‌آور دیگری را در روح و قوتِ ایلیا برمی‌انگیخت. امّا در عوض، «آمدن مسیح» «به تأخیر افتاد و قوم او» «به همان‌گونه» که اسرائیلِ باستان، «سال‌های بسیار» در این جهانِ گناه و اندوه «باقی می‌ماندند.»

یک‌صد و بیست‌وشش سال پس از شورش ۱۸۶۳، خداوند پیام‌آور برگزیدهٔ فرشتهٔ سوم را برانگیخت. کار او هم این بود که راه را برای آنکه رسولِ عهد ناگهان به هیکل خود بیاید و در خلال صحنه‌های پایانیِ داوریِ تحقیقی با یک‌صد و چهل‌وچهار هزار نفر به رابطه‌ای عهدی درآید، آماده سازد؛ و نیز این بود که پیامی ارائه کند که با اتحاد سه‌گانهٔ اخاب، ایزابل و انبیای او در دورهٔ داوریِ اجرایی، که با قانون یکشنبهٔ در شُرُفِ وقوع آغاز می‌شود، روبه‌رو گردد.

سومین پیام‌آوری که راه را مهیا می‌سازد، نمایانگر یک کار، یک پیام، یک پیام‌آور و یک جنبش در خلال صحنه‌های پایانیِ داوریِ تحقیقی است. سومین ایلیا نمایانگر یک کار، یک پیام، یک پیام‌آور و یک جنبش در خلال صحنه‌های پایانیِ داوریِ اجرایی است. پیامِ آن پیام‌آوری که راه را مهیا می‌سازد، و پیامِ ایلیا، همان پیامِ سومینِ سه وایِ مذکور در مکاشفه، باب‌های هشت تا یازده، است.

در تاریخی که به‌وسیلهٔ آن پیام‌آوری که راه را مهیا می‌سازد نمایانده شده است، پیامِ وایِ سوم، بیانگر آن شیپور است که ادونتیسمِ لائودیکیه را فرا می‌خواند تا «از من زرِ آزموده‌شده در آتش بخری تا دولتمند شوی؛ و جامه‌های سفید تا پوشیده شوی و رسواییِ عریانیِ تو ظاهر نگردد؛ و چشمان خود را به سرمهٔ چشم تدهین کن تا بینا شوی.» این پیامِ محبتِ خداست که تعدیاتِ قومِ خدا را به ایشان نشان می‌دهد، زیرا «هر که را» او محبت می‌نماید، «توبیخ و تأدیب» می‌کند. این پیامِ عدالتِ مسیح است که آدمیان را فرا می‌خواند تا سیرتِ او را بپذیرند، سیرتی که در دورهٔ زمانی‌ای متجلی می‌شود که در آن، رسولِ عهد در حال به انجام رساندنِ کارِ تطهیرِ هیکلِ نفس است؛ و ازاین‌رو، او کسانی را که محبت می‌نماید فرا می‌خواند تا سیرتِ او را ظاهر سازند و «پس غیور باش و توبه کن»، زیرا او «بر» درِ این تدبیرِ الهی «ایستاده» است، تدبیری که نمایانگرِ بسته‌شدنِ زمانِ امتحان است، جایی که «لائودیکیه‌ایِ ادونتیسم را از» «دهان» خود «قی خواهم کرد.» آن «درِ» تدبیری همان دری است که او «می‌گشاید و هیچ‌کس نمی‌بندد؛ و می‌بندد و هیچ‌کس نمی‌گشاید.»

تناقضی ظاهری وجود دارد که با به‌کارگیری «حکم بر حکم» حل می‌شود، اما بسیاری حتی ممکن است این تناقض ظاهری را نیز تشخیص ندهند. هنگامی که این تناقض حل شود، بر انتقال از داوریِ تحقیقی به داوریِ اجرایی که در قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع رخ می‌دهد، روشنی بیشتری می‌افزاید. این امر با پذیرفتن این حقیقت حل می‌شود که پنطیکاست نمونهٔ قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع در ایالات متحده است. برای آنکه بررسی خود را دربارهٔ پیام‌آور سوم که به‌عنوان نمادی در داوریِ تحقیقی راه را مهیا می‌سازد، در تقابل با ایلیای سوم که نمادی از داوریِ اجرایی است، به پایان برسانیم، به این تناقض ظاهری خواهیم پرداخت.

ہم اس مطالعہ کو اگلے مضمون میں جاری رکھیں گے۔

> «فرشته‌ای که در اعلان پیام فرشتۀ سوم با او متحد می‌شود، باید تمام زمین را با جلال خویش روشن سازد. در اینجا کاری با گستره‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. جنبش ادونتیِ ۱۸۴۰–۴۴ ظهوری پرجلال از قدرت خدا بود؛ پیام فرشتۀ اول به هر ایستگاه بشارتی در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها عظیم‌ترین علاقه‌مندی دینی پدید آمد که از زمان اصلاحات قرن شانزدهم تاکنون در هیچ سرزمینی دیده شده بود؛ اما همۀ اینها به‌وسیلهٔ آن جنبش عظیم، تحت آخرین هشدار فرشتۀ سوم، پشت سر گذاشته خواهد شد.»

> „این کار مشابهِ کارِ روزِ پنتیکاست خواهد بود. چنان‌که «بارانِ اول» در ریزشِ روح‌القدس در آغازِ انجیل عطا شد تا موجبِ رویشِ بذرِ گران‌بها گردد، همچنین «بارانِ آخر» در پایانِ آن عطا خواهد شد تا محصول برای درو رسیدگی یابد. «آنگاه خواهیم دانست، اگر در پیِ شناختنِ خداوند باشیم: طلوعِ او چون صبح آماده است؛ و او نزدِ ما همچون باران خواهد آمد، مانندِ بارانِ آخر و بارانِ اول بر زمین.» هوشع 6:3. «پس ای فرزندانِ صهیون، شادمان باشید و در یهوه خدای خود وجد کنید؛ زیرا او بارانِ اول را به اندازه به شما داده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، بارانِ اول و بارانِ آخر را.» یوئیل 2:23. «در ایامِ آخر، خدا می‌گوید، از روحِ خود بر تمامی بشر خواهم ریخت.» «و واقع خواهد شد که هر که نامِ خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» اعمال 2:17، 21.

> «کارِ عظیمِ انجیل نباید با ظهوری کمتر از قدرتِ خدا نسبت به آنچه آغازِ آن را ممتاز ساخت، به پایان رسد. نبوت‌هایی که در ریزشِ بارانِ اول در آغازِ انجیل تحقق یافتند، بار دیگر در بارانِ آخر هنگامِ اختتامِ آن تحقق خواهند یافت. اینک همان “اوقاتِ تازگی” است که رسول پطرس بدان چشم دوخته بود، آنگاه که گفت: “پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، چونکه اوقاتِ تازگی از حضورِ خداوند فرا رسد؛ و او عیسی را خواهد فرستاد.” اعمال 3:19، 20.» نبرد عظیم، 611.

Back to Articles