Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Three

پوشیدہ تاریخِ آیت چالیس — نمبر تین

The Sunday Law and the Prophetic Journey: From the Patriot Act to the Final Test

قانون یکشنبه و سفر نبوی: از پاتریوت اکت تا آزمون نهایی

Author

Jeff Pippenger

Published

September 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> «به‌موجب فرمانی که در نقض شریعت خدا، بر تأسیس نهاد پاپی الزام می‌آورد، ملت ما خود را به‌کلی از پارسایی جدا خواهد ساخت. هنگامی که پروتستانتیسم دست خود را از فراز این شکاف دراز کند تا دست قدرت روم را بفشارد، هنگامی که از فراز این مغاک دست دراز کند تا با روح‌باوری دست دهد، هنگامی که، تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، کشور ما هر اصلِ قانون اساسیِ خود را به‌مثابه حکومتی پروتستان و جمهوری‌خواه مردود شمارد و برای اشاعهٔ اکاذیب و اوهام پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمانِ کارکرد شگفت‌انگیز شیطان فرارسیده و پایان نزدیک است.»

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’

> «چنان‌که نزدیک شدن لشکرهای روم برای شاگردان نشانه‌ای از ویرانی قریب‌الوقوع اورشلیم بود، این ارتداد نیز می‌تواند برای ما نشانه‌ای باشد که حدّ بردباری خدا به پایان رسیده است، پیمانهٔ شرارتِ قومِ ما لبریز شده است، و فرشتهٔ رحمت در آستانهٔ پرواز خویش است، تا هرگز بازنگردد. آنگاه قومِ خدا در آن صحنه‌های مصیبت و تنگی فرو خواهند رفت که انبیا آن را زمانِ تنگیِ یعقوب وصف کرده‌اند. فریادهای وفادارانِ تحتِ آزار به آسمان برمی‌خیزد. و همان‌گونه که خون هابیل از زمین فریاد برمی‌آورد، صداهایی نیز از قبرهای شهیدان، از مدفن‌های دریا، از غارهای کوهستان، از سردابه‌های صومعه‌ها، به سوی خدا فریاد می‌زنند: “ای خداوندِ قدوس و حق، تا به کی داوری نمی‌کنی و خون ما را از ساکنان زمین انتقام نمی‌گیری؟”»

> “The Lord is doing His work. All heaven is astir. The Judge of all the earth is soon to arise and vindicate His insulted authority. The mark of deliverance will be set upon the men who keep God’s commandments, who revere His law, and who refuse the mark of the beast or of his image.

> «خداوند کار خویش را به انجام می‌رساند. تمامی آسمان در جنب‌وجوش است. داورِ تمامِ زمین به‌زودی برخواهد خاست و اقتدارِ اهانت‌دیدهٔ خویش را اعاده خواهد کرد. نشانِ رهایی بر مردانی نهاده خواهد شد که احکامِ خدا را نگاه می‌دارند، به شریعتِ او حرمت می‌نهند، و از پذیرفتنِ نشانِ وحش یا تصویرِ او سر باز می‌زنند.»

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

> خداوند آنچه را که در ایام آخر واقع خواهد شد آشکار ساخته است تا قوم او آماده باشند که در برابر توفانِ مخالفت و غضب ایستادگی کنند. کسانی که از رویدادهای پیشِ روی خود هشدار یافته‌اند، نباید در انتظارِ آرامِ توفانِ در حالِ آمدن بنشینند و خود را به این دلخوش دارند که خداوند در روزِ تنگی از وفادارانِ خویش محافظت خواهد کرد. ما باید همچون مردمانی باشیم که منتظرِ خداوندِ خویش‌اند؛ نه در انتظارِ بطالت‌آمیز، بلکه در کارِ جدی، با ایمانی استوار و تزلزل‌ناپذیر. اکنون زمانی نیست که بگذاریم ذهن‌های ما به امورِ کم‌اهمیت مشغول گردد. هنگامی که مردم در خواب‌اند، شیطان فعالانه اوضاع را چنان ترتیب می‌دهد که قومِ خداوند از رحمت یا عدالت برخوردار نشوند. جنبشِ یکشنبه اکنون در تاریکی راهِ خود را می‌گشاید. رهبران، موضوعِ واقعی را پنهان می‌دارند، و بسیاری از آنان که به این جنبش می‌پیوندند، خود نیز نمی‌بینند که این جریانِ زیرین به کجا متمایل است. ادعاهای آن ملایم و در ظاهر مسیحی است، اما چون سخن بگوید، روحِ اژدها را آشکار خواهد ساخت. وظیفهٔ ماست که هر آنچه در توان داریم انجام دهیم تا خطرِ تهدیدکننده را دفع کنیم. باید بکوشیم با قرار دادنِ خود در جایگاهی درست در برابر مردم، تعصب را خلع سلاح کنیم. باید مسئلهٔ حقیقیِ موردِ نزاع را در برابر ایشان قرار دهیم و بدین‌سان مؤثرترین اعتراض را در برابر اقداماتی که آزادیِ وجدان را محدود می‌سازد، مطرح کنیم. باید کتاب‌مقدس را جست‌وجو کنیم و بتوانیم دلیلِ ایمانِ خود را بیان نماییم. نبی می‌گوید: «شریران شرارت خواهند ورزید، و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما حکیمان خواهند فهمید.» شهادت‌ها، جلد ۵، صص. ۴۵۱، ۴۵۲.

When the “Sunday movement” “shall speak it will reveal the spirit of the dragon.” The four paragraphs identify that at the Sunday law the United States “will disconnect herself fully from righteousness.” At the Sunday law “the time has come for the marvelous working of Satan.” At the Sunday law the threefold union is accomplished. At the Sunday law the United States “repudiates every principle of its Constitution as a Protestant republican government”, and they also “make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions.” That Sunday law is a “sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return.” That sign was typified by the warning given by Jesus identifying the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. It is there that the prayer given by the martyrs of the fifth seal ask, “How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?” is accomplished. It is also at that waymark that the foolish and wise virgins manifest their characters.

هرگاه «جنبش یکشنبه» «به سخن درآید، روح اژدها را آشکار خواهد ساخت.» این چهار بند نشان می‌دهد که در هنگام قانون یکشنبه، ایالات متحده «خود را به‌طور کامل از پارسایی جدا خواهد کرد.» در قانون یکشنبه، «زمانِ کار شگفت‌انگیزِ شیطان فرا رسیده است.» در قانون یکشنبه، اتحادِ سه‌گانه تحقق می‌یابد. در قانون یکشنبه، ایالات متحده «هر اصلِ قانون اساسیِ خود را به‌عنوان حکومتی جمهوری‌خواهِ پروتستان انکار می‌کند»، و نیز «برای اشاعهٔ اکاذیب و اوهامِ پاپی تمهیداتی فراهم می‌آورد.» آن قانون یکشنبه «برای ما نشانه‌ای است که حدِّ بردباریِ خدا به آن رسیده است، که پیمانهٔ شرارتِ ملتِ ما لبریز شده است، و اینکه فرشتهٔ رحمت در آستانهٔ پرواز خویش است تا هرگز بازنگردد.» این نشانه به‌وسیلهٔ هشداری که عیسی داد و مکروهِ ویرانیِ مذکور به زبان دانیالِ نبی را مشخص ساخت، به‌طور نمونه پیش‌نمایی شده بود. در همان‌جا است که دعایی که شهیدانِ مُهرِ پنجم بر زبان می‌آورند، یعنی «ای خداوندِ قدوس و حق، تا به کی داوری نمی‌کنی و خونِ ما را از ساکنانِ زمین انتقام نمی‌گیری؟» به انجام می‌رسد. همچنین در همان علامتِ راه است که باکره‌گانِ دانا و نادان، خصلت‌های خود را آشکار می‌سازند.

At the Sunday law, the United States “repudiates every principle of its Constitution.” The period of time when this work was accomplished began with the Patriot Act in 2001. 2001 until the Sunday law represents a progressive work of repudiating the Constitution. That progressive work corresponds to the line of prophecy where the formation of the image of the beast is accomplished. The line of the image of the beast may appear a bit more complicated, but the complication is worth understanding. What complicates the line of the image of the beast is that it represents two lines.

در قانون یکشنبه، ایالات متحده «هر اصلِ قانون اساسیِ خود را انکار می‌کند.» دورهٔ زمانی‌ای که طی آن این عمل به انجام رسید، با «قانون میهن‌دوستی» در سال ۲۰۰۱ آغاز شد. از سال ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبه، نمایانگرِ روندی تدریجی در انکارِ قانون اساسی است. این روند تدریجی متناظر با آن خطِ نبوت است که در آن، تشکیلِ صورتِ وحش به انجام می‌رسد. خطِ صورتِ وحش ممکن است اندکی پیچیده‌تر به نظر برسد، اما این پیچیدگی ارزشِ فهمیدن دارد. آنچه خطِ صورتِ وحش را پیچیده می‌سازد این است که نمایانگرِ دو خط است.

For the earth beast the two lines are the horns of Republicanism and Protestantism. Those two horns come together into a church-state relationship and thus fulfill the formation of the image of the beast. The line of the formation of the image of the beast therefore has two lines within the one line, for the Republican and Protestant horns run parallel to one another through history, but their individual lines also have their own prophetic testimony to bear. One prophetic line, with two parallel subjects, is more complicated than simply marking the waymarks of political actions that represent the speaking associated with the Constitution.

برای وحشِ زمین، آن دو خط همان شاخ‌های جمهوریت و پروتستانیسم‌اند. این دو شاخ در یک رابطهٔ کلیسا و دولت به هم می‌پیوندند و بدین‌سان تشکیلِ تصویرِ وحش را به انجام می‌رسانند. بنابراین، خطِ تشکیلِ تصویرِ وحش در درونِ آن یک خط، دو خط را دربر دارد، زیرا شاخ‌های جمهوریت و پروتستان، در طول تاریخ، به‌طور موازی با یکدیگر امتداد می‌یابند؛ اما خطوطِ منفردِ ایشان نیز هر یک شهادتِ نبویِ خاصِ خود را برای ادا کردن دارند. یک خطِ نبوی، با دو موضوعِ موازی، از صرفِ نشانه‌گذاریِ علائمِ راهِ اعمالِ سیاسی‌ای که نمایانگرِ سخن گفتنِ مرتبط با قانون اساسی هستند، پیچیده‌تر است.

The two lines of Republican and Protestant horns is further complicated by the prophetic fact that within the Republican horn is the history of the struggle between proslavery Democrats, and antislavery Republicans; and further that within the Protestant horn there is a continual testing process that follows the wise and the foolish virgins within the history of the Protestant horn. Still, it is highly important to settle into these truths.

دو خطِ شاخ‌های جمهوری‌خواه و پروتستان با این واقعیت نبوی بیش از پیش پیچیده می‌شود که در درون شاخ جمهوری‌خواه، تاریخِ کشمکش میان دموکرات‌های طرفدار برده‌داری و جمهوری‌خواهانِ ضد برده‌داری قرار دارد؛ و افزون بر این، در درون شاخ پروتستان نیز فرایندی پیوسته از آزمون وجود دارد که در تاریخِ شاخ پروتستان، از باکره‌های دانا و باکره‌های نادان پیروی می‌کند. با این همه، بس مهم است که در این حقایق استقرار یابیم.

Within the line represented by the earth beast’s two horns is the parallel illustration of either forming a character of Christ or a character of Satan, which equates to either forming an image of Christ or an image of the beast, for in this context the “beast” represents a created being in contrast with the Creator. The formation of these attributes is accomplished internally among all men, for when probation closes there are only two classes. The formation is also accomplished externally with the alliance between the papal power and the United Nations.

اس زمین کے حیوان کے دو سینگوں سے ممثل سلسلۂ نسب کے اندر یہ متوازی تمثیل پائی جاتی ہے کہ یا تو مسیح کا کردار تشکیل پاتا ہے یا شیطان کا کردار؛ اور یہ اسی کے مساوی ہے کہ یا تو مسیح کی شبیہ قائم کی جاتی ہے یا حیوان کی شبیہ، کیونکہ اس سیاق میں "حیوان" خالق کے مقابل ایک مخلوق ہستی کی نمائندگی کرتا ہے۔ ان اوصاف کی تشکیل باطنی طور پر تمام انسانوں کے درمیان انجام پاتی ہے، کیونکہ جب مہلتِ آزمائش ختم ہو جاتی ہے تو صرف دو ہی جماعتیں باقی رہ جاتی ہیں۔ یہ تشکیل ظاہری طور پر بھی پاپائی اقتدار اور اقوامِ متحدہ کے درمیان اتحاد کے ذریعے انجام پاتی ہے۔

So, the testing time for the formation of the image of the beast began in 2001, and it ends at the Sunday law in the United States. In that period of time the prophetic history of the earth beast’s two horns illustrates an internal and external controversy within their respective horns, whether it be religious or political, and also a struggle between the two horns themselves.

پس، زمانِ آزمایش برای شکل‌گیریِ صورتِ وحش در سال ۲۰۰۱ آغاز شد و با قانونِ یکشنبه در ایالات متحده به پایان می‌رسد. در آن دورهٔ زمانی، تاریخِ نبویِ دو شاخِ وحشِ زمین، مناقشه‌ای درونی و بیرونی را در درونِ شاخ‌های مربوطهٔ آن، خواه دینی باشد یا سیاسی، و نیز کشاکشی را میانِ خودِ آن دو شاخ به تصویر می‌کشد.

The Sunday law in the United States represents the warning to flee which Jesus identified as “the abomination of desolation.” The Sunday law in the United States is the conclusion of the period that began in 2001. The Patriot Act was the “abomination of desolation spoken of by Daniel”, and identified by Jesus as a sign to flee from a coming destruction.

قانون یکشنبه در ایالات متحده، نمایانگر آن هشدارِ گریختنی است که عیسی آن را «مکروهِ ویرانی» نامید. قانون یکشنبه در ایالات متحده، پایانِ دوره‌ای است که در سال ۲۰۰۱ آغاز شد. قانون پاتریوت همان «مکروهِ ویرانی که دانیال نبی از آن سخن گفته است» بود، و عیسی آن را به‌عنوان نشانه‌ای برای گریختن از هلاکتی در شُرُف وقوع معرفی کرد.

The Patriot Act includes the prophetic light of 1888, and the Blair Bill. The Patriot Act then also prophetically contains the typification of the Sunday law, so the period from 2001 begins with a Sunday law as typified by 1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, and it ends with the Sunday law.

قانون «باتريوت» يشتمل على النور النبوي لعام 1888، وعلى «مشروع قانون بلير». ومن ثمّ فإن قانون «باتريوت» يتضمّن نبويًّا أيضًا التنميط الرمزي لقانون الأحد؛ ولذلك فإن الفترة التي تبدأ من عام 2001 تبدأ بقانون أحد كما تمّ تمثيله رمزيًّا في 1888—«مشروع قانون بلير»، 2001—«قانون باتريوت»، وتنتهي بقانون الأحد.

The warning to flee the cities in 2001, typifies the warning to flee from Babylon at the Sunday law. The judgment brought upon the United States at the Sunday law typifies the judgment brought upon the entire world when Michael stands up and human probation closes. Christ’s signature as Alpha and Omega is repeatedly represented within the truths represented by the Blair Bill in 1888, and all that 1888 represents, repeating in 2001.

هشدارِ خروج از شهرها در سال ۲۰۰۱، نمونه‌ای از هشدارِ بیرون آمدن از بابل در زمانِ قانونِ یکشنبه است. داوری‌ای که در زمانِ قانونِ یکشنبه بر ایالات متحده وارد می‌شود، نمونه‌ای از داوری‌ای است که هنگامی بر تمامی جهان وارد خواهد شد که میکائیل برخیزد و مهلتِ آزمایشِ بشر پایان پذیرد. امضای مسیح به‌عنوان آلفا و اُمگا، به‌طور مکرر در درونِ حقایقی که به‌وسیلهٔ لایحهٔ بلیر در ۱۸۸۸ بازنمایی می‌شوند، و در هر آنچه ۱۸۸۸ نمایندگی می‌کند که در ۲۰۰۱ تکرار می‌شود، به تصویر کشیده شده است.

2001, which was typified by 1888, represents not only the sign to flee as represented by the abomination of desolation, but it was also represented by 66 AD and the siege of Cestius. The siege of Titus in 70 AD represents the Sunday law in the United States. The Sunday law in the United States is represented by the year 321 and the first Sunday law of Constantine, and 538 represents when the last nation of the earth succumbs to the mark of the beast.

۲۰۰۱، که به‌واسطهٔ ۱۸۸۸ به‌گونه‌ای نمادین پیش‌نموده شده بود، نه‌تنها علامتِ فرار را—چنان‌که در مکروهِ ویرانی نمود یافته است—نمایندگی می‌کند، بلکه همچنین به‌وسیلهٔ سال ۶۶ میلادی و محاصرهٔ سستیوس نیز بازنمایی شده بود. محاصرهٔ تیتوس در سال ۷۰ میلادی نمایانگر قانونِ یکشنبه در ایالات متحده است. قانونِ یکشنبه در ایالات متحده به‌وسیلهٔ سال ۳۲۱ و نخستین قانونِ یکشنبهٔ کنستانتین بازنمایی می‌شود، و ۵۳۸ زمانی را نمایندگی می‌کند که آخرین ملتِ زمین تسلیمِ نشانِ وحش می‌گردد.

2001 is 1888, Cestius and the year 66 AD. The Sunday law is Titus and the years 70 and 321. 2001 is also the baptism of Jesus, and His descent in Revelation chapter ten on August 11, 1840. All these symbols contribute to the line of the Constitution.

۲۰۰۱، ۱۸۸۸، سِستیوس و سال ۶۶ میلادی است. قانونِ یکشنبه، تیتوس و سال‌های ۷۰ و ۳۲۱ است. ۲۰۰۱ همچنین تعمیدِ عیسی و نزولِ او در مکاشفه باب دهم در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ است. همهٔ این نمادها در شکل‌گیری خطِّ قانون اساسی سهیم‌اند.

The prophetic history of the United States runs parallel to the history of Adventism. In 1798 the papacy received its deadly wound, and 1798 was the time of the end when the portion of the prophecies of Daniel that related to the history of the first and second angels of Revelation fourteen was unsealed. There in 1798, Adventism’s prophetic beginning is marked, and in 1798 the earth-beast with lamblike horns became the sixth kingdom of Bible prophecy.

تاریخ نبویِ ایالات متحده به‌موازات تاریخ اَدونتیسم جریان دارد. در سال 1798، پاپیّت زخمِ مهلکِ خود را دریافت کرد، و 1798 زمانِ آخر بود؛ هنگامی که آن بخش از نبوت‌های دانیال که به تاریخِ فرشتهٔ اول و دومِ مکاشفهٔ چهارده مربوط می‌شد، گشوده گردید. در همان‌جا، در 1798، آغازِ نبویِ اَدونتیسم مشخص می‌شود، و در 1798 آن وحشِ زمین با شاخ‌های برّه‌مانند به ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس تبدیل شد.

1798 was preceded by three prophetic waymarks associated with the line of the earth beast, and therefore with the speaking of the United States, and the Constitution of the United States. Those three waymarks were the Declaration of Independence, spoken in 1776, then the Constitution in 1789, and then the Alien and Sedition Acts of 1798.

1798 سے پہلے تین نبوتی نشانِ راہ موجود تھے جو زمین کے حیوان کی لکیر سے متعلق تھے، اور اس لیے ریاستہائے متحدہ کے کلام کرنے، اور ریاستہائے متحدہ کے آئین سے بھی متعلق تھے۔ یہ تین نشانِ راہ یہ تھے: اعلانِ آزادی، جو 1776 میں صادر ہوا؛ پھر 1789 میں آئین؛ اور پھر 1798 کے ایلین اور سیڈیشن ایکٹس۔

Those three waymarks address the prophetic line of the Constitution and mark the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy. The Sunday law is the end of the sixth kingdom of Bible prophecy’s reign, and therefore there must be of prophetic necessity three waymarks that precede the end, as typified by the three waymarks that preceded the beginning.

آن سه نشانه، خطِ نبویِ قانون اساسی را مورد خطاب قرار می‌دهند و آغازِ ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس را مشخص می‌سازند. قانونِ یکشنبه پایانِ سلطنتِ ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس است؛ و ازاین‌رو، به ضرورتِ نبوی، باید سه نشانه پیش از آن پایان وجود داشته باشد، چنان‌که به‌وسیلهٔ آن سه نشانه‌ای که پیش از آغاز قرار داشتند، تمثیل شده است.

In 2001, at the fall of the towers, the Patriot Act, is typified by the Blair Bill of 1888, along with the manifest rebellion of Adventism’s leadership at the Minneapolis General Conference. A rebellion which an angel told Sister White was typified by the rebellion against Moses by Korah, Dathan and Abiram is also typified by the baptism of Christ in 27 AD, the restraint of Islam on August 11, 1840 and the Declaration of Independence in 1776, as well as the “abomination of desolation, spoken by Daniel the prophet” as a sign to flee from the coming wrath, as represented by Cestius and 66 AD.

در سال 2001، هم‌زمان با سقوط برج‌ها، «قانون پاتریوت» به‌وسیلهٔ «لایحهٔ بلر» سال 1888 ممثل می‌گردد، همراه با عصیان آشکار رهبری ادونتیسم در کنفرانس عمومی مینیاپولیس. این عصیان، که فرشته‌ای به خواهر وایت گفت ممثلِ شورش قورح، داتان و ابیرام بر ضد موسی است، همچنین به‌وسیلهٔ تعمید مسیح در سال 27 میلادی، مهار اسلام در 11 اوت 1840، و اعلامیهٔ استقلال در 1776 ممثل می‌گردد؛ و نیز به‌وسیلهٔ «مکروهِ ویرانی که دانیال نبی از آن خبر داد» به‌عنوان نشانه‌ای برای گریختن از غضبِ در شرفِ وقوع، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ کستیوس و سال 66 میلادی represented می‌شود.

If you can still remember that the line of prophecy we are now considering is the line of the Constitution of the United States, all of the aforementioned prophetic lines contribute to and establish the prophetic theme represented by the line of the Constitution. Yet the line which appears to be the most interconnected line is the line of the formation of the image of the beast. The image of the beast is an image of the papal beast, which is represented as a beast with a woman reigning over the beast, which is the combination of church and state with the church in control of the relationship. In order for the United States to form an image to the beast, apostate Protestantism must so control the government to the point where the government will pass and enforce religious statutes, and ultimately the Sunday law.

اگر هنوز بتوانید به یاد داشته باشید که خط نبوتی‌ای که اکنون در حال بررسی آن هستیم، خطِ قانون اساسی ایالات متحده است، همهٔ خطوط نبوتیِ پیش‌گفته به موضوع نبوتی‌ای که توسط خطِ قانون اساسی نمایانده می‌شود یاری می‌رسانند و آن را تثبیت می‌کنند. با این حال، خطی که به نظر می‌رسد بیش از همه با سایر خطوط درهم‌تنیده باشد، خطِ تشکیلِ تصویرِ وحش است. تصویرِ وحش، تصویری از وحشِ پاپی است، که به صورت وحشی به تصویر کشیده شده است که زنی بر آن سلطنت می‌کند؛ و این همان ترکیبِ کلیسا و دولت است، با این تفاوت که کلیسا بر این رابطه حاکم است. برای آن‌که ایالات متحده برای آن وحش تصویری بسازد، پروتستانیسمِ مرتد باید چنان بر حکومت تسلط یابد که حکومت قوانین دینی، و در نهایت قانون یکشنبه را، تصویب و اجرا کند.

As the process of forming the image of the beast is accomplished, the Constitution, written with a premier principle which Thomas Jefferson penned as “separation of church and state,” is to be overturned. When the Protestant horn has the power to direct the Republican horn to enforce religious mandates, the very heart of the Constitution is torn apart, thus you have the prophetic relationship between the line of the Constitution and the line of the image of the beast.

همزمان با تکمیل فرایند شکل‌گیری تصویرِ وحش، قانون اساسی ــ که با اصلی بنیادین نگاشته شد که توماس جفرسون آن را «جدایی کلیسا و دولت» نامید ــ باید واژگون شود. هنگامی که شاخِ پروتستان قدرت آن را می‌یابد که شاخِ جمهوری‌خواه را هدایت کند تا الزامات دینی را به اجرا گذارد، قلبِ خودِ قانون اساسی از هم دریده می‌شود؛ ازاین‌رو، رابطهٔ نبوی میان خطِ قانون اساسی و خطِ تصویرِ وحش پدیدار می‌گردد.

The period where the image of the beast is formed began in 2001, with the Patriot Act, and it ends at the Sunday law, when the mark of the beast is enforced. During that period the latter rain is sprinkled, for the latter rain begins to fall when the mighty angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with His glory, which, according to Sister White, would occur when the great buildings of New York City were brought down by a touch of the Lord.

د هغه دورې پیل، په کومه کې چې د وحش انځور جوړېږي، په ۲۰۰۱ کال کې د پیټریاټ اېکټ له تصویب سره وشو، او هغه د یکشنبې په قانون پای ته رسېږي، هغه مهال چې د وحش نښه نافذه کېږي. د هماغې دورې په ترڅ کې وروستی باران شیندل کېږي، ځکه وروستی باران هغه وخت اورېدل پیلوي چې د مکاشفې اتلسم قوي فرښته راکوزېږي او ځمکه د خپل جلال په رڼا روښانه کوي؛ او دا، د خور وایټ په وینا، هغه مهال واقع کېږي کله چې د نیویارک ښار سترې ودانۍ د څښتن په یوه لمس راپرځول شوې وي.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> «بارانِ آخر باید بر قومِ خدا فرو ریزد. فرشته‌ای نیرومند باید از آسمان فرود آید، و تمامی زمین از جلال او منور گردد.» Review and Herald، 21 آوریل 1891.

The period of the sprinkling of the latter rain represents a period of time when the wheat and tares of Adventism’s last generation are being sifted and purged. That sifting and purging ends at the Sunday law, and the wise virgins who possess the oil when the crisis of the Sunday law arrives, are sealed and then the Holy Spirit is poured out without measure until Michael stands up and human probation closes.

دورِ آخری بارش کے چھڑکاؤ کا زمانہ اُس مدتِ وقت کی نمائندگی کرتا ہے جس میں ایڈونٹ ازم کی آخری نسل کے گیہوں اور کُھنڈک کو چھانا اور پاک کیا جا رہا ہوتا ہے۔ یہ چھاننا اور پاک کرنا اتوار کے قانون پر اختتام پذیر ہوتا ہے، اور دانا کنواریاں، جو اتوار کے قانون کے بحران کے پہنچنے پر تیل کی مالک ہوتی ہیں، مُہر کی جاتی ہیں، اور پھر رُوحُ القدس بے پیمانہ انڈیلا جاتا ہے، یہاں تک کہ میکائیل کھڑا ہو جاتا ہے اور انسانی مہلتِ آزمائش بند ہو جاتی ہے۔

During the formation of the image of the beast in the United States the latter rain will be sprinkling, and during the formation of the image of the beast in the world the latter rain will be poured out without measure.

در جریان شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در ایالات متحده، بارانِ آخر در حالِ باریدنِ خفیف خواهد بود؛ و در جریانِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در جهان، بارانِ آخر بی‌حد و اندازه فرو ریخته خواهد شد.

In 2001 the testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church began, as typified by the Protestants of August 11, 1840, and by ancient Israel when Christ was baptized.

در سال ۲۰۰۱، آزمون کلیسای لاودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روز هفتم آغاز شد؛ چنان‌که به‌گونه‌ای نمادین در پروتستان‌های ۱۱ اوت ۱۸۴۰، و در اسرائیل باستان هنگامی که مسیح تعمید یافت، پیش‌نموده شده بود.

> “The time of test is just upon us, for the loud cry of the third angel has already begun in the revelation of the righteousness of Christ, the sin-pardoning Redeemer. This is the beginning of the light of the angel whose glory shall fill the whole earth.” Selected Messages, book 1, 362.

> «زمانِ آزمایش درست بر ما فرارسیده است، زیرا فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم هم‌اکنون در آشکار شدنِ عدالتِ مسیح، آن نجات‌دهندهٔ آمرزندهٔ گناه، آغاز شده است. این آغازِ نورِ آن فرشته‌ای است که جلالش تمامی زمین را پر خواهد ساخت.» Selected Messages, book 1, 362.

The final testing process for the former covenant people begins when the light of the angel of Revelation eighteen begins to present His message. His message is also represented in the first three verses of chapter eighteen of Revelation, and those three verses were, according to Sister White fulfilled when the great buildings of New York City came down.

فرآیند نهاییِ آزمون برای قومِ عهدِ پیشین، از آن هنگام آغاز می‌شود که نورِ فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده شروع به ارائهٔ پیامِ او می‌کند. پیامِ او همچنین در سه آیهٔ نخستِ بابِ هجدهمِ مکاشفه نیز به تصویر کشیده شده است، و آن سه آیه، بنا بر گفتهٔ خواهر وایت، هنگامی تحقق یافت که ساختمان‌های عظیمِ شهرِ نیویورک فرو ریختند.

The testing process then began, as represented by John in chapter ten of Revelation. The test was whether you would take the little book that was in the angel’s hand, and then eat it. During this testing period, while the latter rain is being sprinkled it is falling only upon those who choose to take the little book and eat it.

سپس فرایند آزمون آغاز شد، چنان‌که یوحنا در باب دهم مکاشفه آن را به تصویر می‌کشد. آزمون این بود که آیا کتاب کوچک را که در دست فرشته بود برمی‌گرفتید و سپس آن را می‌خوردید یا نه. در طی این دورهٔ آزمون، هنگامی که باران آخِر در حال باریدن است، تنها بر کسانی فرو می‌ریزد که برمی‌گزینند کتاب کوچک را برگیرند و آن را بخورند.

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> بسیاری تا حد زیادی در دریافت باران اوّل کوتاهی کرده‌اند. آنان همهٔ برکاتی را که خدا بدین‌سان برای ایشان فراهم کرده است، به دست نیاورده‌اند. انتظار دارند که این کمبود به‌وسیلهٔ باران آخر جبران شود. هنگامی که غنی‌ترین فراوانیِ فیض عطا گردد، قصد دارند دل‌های خود را برای دریافت آن بگشایند. آنان مرتکب اشتباهی هولناک می‌شوند. کاری که خدا با بخشیدن نور و معرفت خویش در قلب انسان آغاز کرده است، باید پیوسته ادامه یابد. هر فرد باید ضرورتِ شخصیِ خود را دریابد. قلب باید از هر آلودگی تهی و برای سُکونتِ روح پاک ساخته شود. شاگردان نخستین با اعتراف به گناه و ترک آن، با دعای جدّی و وقفِ خویشتن به خدا، خود را برای ریزش روح‌القدس در روز پنتیکاست آماده ساختند. اکنون نیز همان کار، امّا به درجه‌ای بیشتر، باید انجام شود. آن‌گاه عامل انسانی فقط می‌بایست برکت را بطلبد و منتظر خداوند بماند تا کاری را که دربارهٔ اوست کامل سازد. این خداست که کار را آغاز کرده است، و او کار خود را به پایان خواهد رساند و انسان را در عیسی مسیح کامل خواهد ساخت. امّا نباید نسبت به فیضی که باران اوّل نمایانگر آن است، هیچ غفلتی روا شود. تنها کسانی که مطابق نوری که یافته‌اند زندگی می‌کنند، نور بیشتر را دریافت خواهند کرد. مگر آنکه ما روزانه در تجسّمِ فضایلِ فعّالِ مسیحی پیشرفت کنیم، ظهوراتِ روح‌القدس را در باران آخر تشخیص نخواهیم داد. ممکن است آن بر دل‌های اطرافِ ما فرو ریزد، امّا ما آن را نه تشخیص خواهیم داد و نه دریافت خواهیم کرد.» شهادت‌ها برای خادمان، ۵۰۶، ۵۰۷.

Those who ate the message of 2001 were receiving a message appropriate for that period, but they were to be tested in order to manifest if they truly internalized the message into an experience prepared for the seal of God. In that period the latter rain is therefore represented as sprinkling, for the wheat and tares are still together. Therefore, Sister White says, “It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” When the wise are separated from the foolish, the latter rain is then poured out without measure, as it was at Pentecost, which typifies the Sunday law.

کسانی که پیام سال ۲۰۰۱ را خوردند، پیامی متناسب با آن دوره دریافت می‌کردند، اما می‌بایست آزموده شوند تا آشکار گردد که آیا حقیقتاً آن پیام را به‌گونه‌ای درونی ساخته‌اند که به تجربه‌ای مهیا برای مُهر خدا تبدیل شده باشد یا نه. ازاین‌رو، در آن دوره، باران آخر به‌صورت پاشش نمایانده می‌شود، زیرا گندم و کَرکاس هنوز با هم هستند. بنابراین، خواهر وایت می‌گوید: «ممکن است بر دل‌های اطراف ما در حال باریدن باشد، اما ما آن را تشخیص نخواهیم داد یا دریافت نخواهیم کرد.» هنگامی که دانایان از جاهلان جدا شوند، آنگاه باران آخر بی‌پیمانه فرو ریخته می‌شود، همان‌گونه که در پنطیکاست بود، که نمونه‌ای از قانون یکشنبه است.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> باز این مَثَل‌ها تعلیم می‌دهند که پس از داوری، دیگر فرصتی برای آزمون باقی نخواهد ماند. هنگامی که کارِ انجیل به کمال برسد، بی‌درنگ جدایی میان نیکان و بدان فرا می‌رسد، و سرنوشت هر یک از این دو گروه برای همیشه تثبیت می‌گردد.» مسیح در مَثَل‌ها، ۱۲۳.

The period of the sprinkling of the latter rain, followed by a period when the latter rain is poured out without measure, are also illustrated as two periods where judgment is accomplished upon God’s people. The first period of judgment upon God’s people began with the house of God on September 11, 2001, and at the Sunday law judgment is then accomplished for God’s other flock who are responding to or rejecting the loud cry of the third angel that begins at the Sunday law in the United States, and ends when Michael stands up, and human probation closes.

دورانِ چھڑکاؤِ بارانِ متأخر، اور اس کے بعد وہ زمانہ جب بارانِ متأخر بے پیمانہ انڈیلی جاتی ہے، دو ایسے ادوار کے طور پر بھی پیش کیے گئے ہیں جن میں خدا کے لوگوں پر عدالت پوری کی جاتی ہے۔ خدا کے لوگوں پر عدالت کا پہلا دور 11 ستمبر 2001 کو خدا کے گھر سے شروع ہوا، اور پھر اتوار کے قانون کے وقت خدا کے دوسرے گلّہ کے لیے عدالت پوری کی جاتی ہے، جو ریاستہائے متحدہ میں اتوار کے قانون سے شروع ہونے والے تیسرے فرشتہ کی بلند پکار کو قبول کر رہے ہیں یا رد کر رہے ہیں، اور یہ اُس وقت ختم ہوتی ہے جب میکائیل اٹھ کھڑا ہوتا ہے اور انسانی مہلتِ آزمائش بند ہو جاتی ہے۔

The two periods of the latter rain, which are also the two periods of the judgment which begins with the house of God, and then moves to God’s other flock, are also the two periods of the formation of the image of the beast.

دو دورهٔ باران آخِر، که همچنین دو دورهٔ داوری‌اند که از خانهٔ خدا آغاز می‌شود و سپس به سوی گلّهٔ دیگرِ خدا پیش می‌رود، همچنین همان دو دورهٔ شکل‌گیری تصویرِ وحش هستند.

Within the first of those two prophetic periods, when judgment is brought upon God’s church and also the United States, is the very same history where the Republican horn and the Protestant horn are both judged. Right where Laodicean Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, the United States fills its probationary cup, and national ruin is brought upon the nation, and Satan then appears and begins his marvelous work. The one hundred and forty-four thousand are sealed and lifted up as an ensign at the Sunday law.

در نخستینِ آن دو دورهٔ نبوی، هنگامی که داوری بر کلیسای خدا و نیز بر ایالات متحده وارد می‌شود، همان تاریخِ واحدی است که در آن هم شاخِ جمهوری‌خواه و هم شاخِ پروتستان هر دو داوری می‌شوند. درست در همان‌جا که ادونتیسمِ لاادیکیه‌ای از دهان خداوند بیرون افکنده می‌شود، ایالات متحده جامِ مهلتِ آزمون خود را پر می‌کند، و ویرانیِ ملی بر آن ملت وارد می‌گردد، و سپس شیطان ظاهر شده، کار شگفت‌انگیز خود را آغاز می‌کند. یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر در هنگام قانونِ یکشنبه مُهر می‌شوند و همچون عَلَمی برافراشته می‌گردند.

We are informed that it is impossible to give any idea of “the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended.”

به ما آگاهانیده شده است که محال است هیچ تصوری از «تجربۀ قوم خدا که در آن هنگام که جلال آسمانی و تکرارِ آزارهای گذشته درهم آمیخته باشد، زنده بر زمین خواهند بود» ارائه شود.

> “Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.” Testimonies, volume 9, 16.

> «شیطان شاگردی کوشای کتاب‌مقدس است. او می‌داند که وقتش کوتاه است، و در هر نقطه می‌کوشد تا در کار خداوند بر این زمین اخلال کند. محال است بتوان تصوری از تجربهٔ قوم خدا که در آن هنگام بر زمین زنده خواهند بود به دست داد، آنگاه که جلال آسمانی و تکرار جفاهای گذشته درهم آمیخته باشند. آنان در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود گام خواهند زد. به‌واسطهٔ فرشتگان، ارتباطی پیوسته میان آسمان و زمین برقرار خواهد بود. و شیطان، که در احاطهٔ فرشتگان شریر است و ادعا می‌کند که خداست، انواع معجزات را به عمل خواهد آورد تا اگر ممکن باشد، برگزیدگان را نیز بفریبد. قوم خدا ایمنی خود را در انجام معجزات نخواهند یافت، زیرا شیطان معجزاتی را که به‌عمل خواهد آمد جعل خواهد کرد. قوم آزموده و امتحان‌شدهٔ خدا قوت خود را در آن نشانه‌ای خواهند یافت که در خروج 31:12–18 از آن سخن گفته شده است. ایشان باید بر کلام زنده بایستند: «مکتوب است.» این تنها بنیادی است که بر آن می‌توانند استوار و ایمن بایستند. آنان که عهد خود را با خدا شکسته‌اند، در آن روز بی‌خدا و بی‌امید خواهند بود.» شهادت‌ها، جلد 9، 16.

The repetition of the persecutions of the past begins at the Sunday law in the United States, for Satan begins his marvelous work at that time, and the wise virgins who have already been “tried and tested,” will then “walk in the light proceeding from the throne of God.” This will be accomplished through the work of angels, for “by means of the angels there will be constant communication between heaven and earth.”

تکرار جفاهای گذشته از زمانِ قانونِ یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود، زیرا شیطان در آن هنگام کار شگفت‌انگیز خود را آغاز می‌کند، و باکره‌گانِ حکیم که پیش‌تر «آزموده و امتحان شده‌اند»، آنگاه «در نوری که از تختِ خدا صادر می‌شود» سلوک خواهند کرد. این امر از طریق خدمتِ فرشتگان به انجام خواهد رسید، زیرا «به‌واسطۀ فرشتگان، میان آسمان و زمین ارتباطی دائمی برقرار خواهد بود.»

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> «مسح‌شدگانی که در حضور خداوندِ تمامی زمین ایستاده‌اند، همان مقامی را دارند که زمانی به شیطان به‌عنوان کروبیِ سایه‌گستر داده شده بود. خداوند، به‌واسطۀ موجودات قدّوسی که پیرامون تخت او هستند، پیوسته ارتباطی مداوم با ساکنان زمین برقرار می‌سازد. روغنِ زرین نمایانگر آن فیضی است که خدا به‌وسیلۀ آن چراغ‌های ایمانداران را پیوسته فراهم می‌دارد تا سوسو نزنند و خاموش نگردند. اگر این روغنِ مقدّس از آسمان در پیام‌های روحِ خدا فرو ریخته نمی‌شد، عوامل شرّ به‌طور کامل بر انسان‌ها تسلّط می‌یافتند.»

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> «خداوند هنگامی بی‌حرمت می‌شود که ما پیام‌هایی را که او برای ما می‌فرستد، نپذیریم. بدین‌سان، روغنِ طلایی را که او می‌خواهد در جان‌های ما بریزد تا به کسانی که در تاریکی‌اند رسانیده شود، رد می‌کنیم. هنگامی که ندا دررسد: “اینک داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون روید”، آنان که روغنِ مقدس را دریافت نکرده‌اند و فیض مسیح را در دل‌های خود گرامی نداشته‌اند، همچون باکره‌های نادان خواهند یافت که برای ملاقات خداوند خویش آماده نیستند. آنان در خود توانی برای به‌دست آوردن آن روغن ندارند، و زندگی‌شان تباه می‌گردد. اما اگر روح‌القدسِ خدا درخواست شود، اگر همچون موسی استغاثه کنیم: “جلال خود را به من بنمایان”، محبت خدا در دل‌های ما ریخته خواهد شد. از طریق لوله‌های طلایی، روغنِ طلایی به ما منتقل خواهد شد. “نه به قوت و نه به قدرت، بلکه به روح من، می‌گوید یهوه صبایوت.” فرزندان خدا با دریافت پرتوهای درخشانِ آفتابِ عدالت، همچون نورها در جهان می‌درخشند.» Review and Herald, July 20, 1897.

The wise are those who are sealed in Revelation chapter seven and Ezekiel chapter nine, and who are contrasted with the foolish who dishonor the Lord, by refusing “the communications he sends.” The foolish are those “who have broken their covenant with God who will in that day be without God and without hope.” Those two classes were tested and brought to a point where they manifested their character based upon whether they accepted or rejected the message of the hour. The message of the hour since September 11, 2001 has been the message of the latter rain.

حکیمان همان کسانی‌اند که در مکاشفه فصل هفتم و حزقیال فصل نهم مُهر شده‌اند، و در تقابل با جاهلان قرار دارند؛ آنان که با نپذیرفتن «پیام‌هایی که او می‌فرستد»، خداوند را بی‌حرمت می‌سازند. جاهلان کسانی‌اند «که عهد خود را با خدا شکسته‌اند و در آن روز، بی‌خدا و بی‌امید خواهند بود.» آن دو طبقه آزموده شدند و به نقطه‌ای رسانیده شدند که شخصیت خود را بر اساس این‌که پیامِ ساعت را پذیرفتند یا رد کردند، آشکار ساختند. پیامِ ساعت از 11 سپتامبر 2001، پیامِ بارانِ آخر بوده است.

The message of the latter rain is recognized by the methodology of line upon line as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The methodology of line upon line is God’s appointed method of biblical study, and therefore to reject that methodology is not only to reject the message represented through the application of line upon line, from here a little and there a little, it is also to reject the Giver of the methodology.

پیام باران آخر بر اساس روش «خط بر خط» شناخته می‌شود، چنان‌که در فصل بیست‌وهشتم کتاب اشعیا بیان شده است. روش «خط بر خط» همان شیوه‌ای است که خدا برای مطالعهٔ کتاب‌مقدس مقرر کرده است؛ ازاین‌رو، رد کردن آن روش نه تنها به معنای رد کردن پیامی است که از طریق به‌کارگیری «خط بر خط»، «اینجا اندکی و آنجا اندکی» ارائه می‌شود، بلکه همچنین به معنای رد کردن بخشندهٔ این روش است.

Because of the inspired parameters revealed in the testing process that leads to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, it is apparent that the only way a child of God can navigate through the history where “celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended,” is to be in an experience where the light from the throne of God can be recognized. It must be recognized, or it is useless, and we are lost.

به‌سبب حدودِ الهام‌شده‌ای که در فرایندِ آزمونی که به مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن می‌انجامد آشکار گردیده است، روشن است که تنها راهی که فرزندِ خدا می‌تواند از خلالِ آن تاریخ عبور کند، تاریخی که در آن «جلالِ آسمانی و تکرارِ آزارهای گذشته درهم آمیخته‌اند»، این است که در تجربه‌ای باشد که در آن نورِ صادر از تختِ خدا بتواند شناخته شود. آن نور باید شناخته شود، وگرنه بی‌فایده است، و ما هلاک شده‌ایم.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> «ما نباید در انتظار باران آخر بمانیم. آن بر همهٔ کسانی خواهد آمد که شبنم و بارش‌های فیضی را که بر ما فرو می‌ریزد، تشخیص دهند و به خود اختصاص دهند. هنگامی که پاره‌های نور را گرد می‌آوریم، هنگامی که رحمت‌های یقینیِ خدا را که دوست دارد ما به او اعتماد کنیم، ارج می‌نهیم، آنگاه هر وعده‌ای تحقق خواهد یافت. [اشعیا ۶۱:۱۱ نقل شده است.] تمامی زمین باید از جلال خدا پر شود.» تفسیری بر کتاب مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد ۷، ۹۸۴.

In the period that began when the angel of Revelation eighteen fills the whole earth with His glory, beginning on September 11, 2001, the latter rain has only come “upon” those “who” have “recognized and appropriated the dew and showers of grace that” is “falling upon us.” The “great mistake” identified earlier by Sister White, was when the foolish virgins thought they could wait until the latter rain was poured out without measure, for then they thought they could catch up. Not so, only those who are growing in their understanding of God’s prophetic Word receive more light.

در دوره‌ای که از زمانی آغاز شد که فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده، از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، تمامی زمین را از جلال خود منوّر می‌سازد، باران آخر تنها «بر» آنانی آمده است «که» «شبنم و باران‌های فیضی را که» «بر ما می‌بارد» «شناخته و به خود اختصاص داده‌اند». «اشتباه بزرگ»ی که خواهر وایت پیش‌تر بدان اشاره کرده بود، آن بود که باکره‌های جاهل می‌پنداشتند می‌توانند تا زمانی که باران آخر بی‌مقدار بر آن‌ها ریخته شود، انتظار بکشند، زیرا آنگاه گمان می‌کردند می‌توانند عقب‌ماندگی خود را جبران کنند. چنین نیست؛ تنها کسانی که در فهم خود از کلام نبوی خدا رشد می‌کنند، نور بیشتری دریافت می‌نمایند.

As we conclude this article, the point I wish to identify is in connection with the purpose of the testing time we are now in. If we are to “walk in the light proceeding from the throne of God” in the time when the persecutions of the past are repeated, we will need to master the prophetic Word in advance of the crisis.

چنان‌که این مقاله را به پایان می‌بریم، نکته‌ای که مایلم مشخص سازم، در ارتباط با هدفِ زمانِ آزمایشی است که اکنون در آن به‌سر می‌بریم. اگر قرار است در زمانی که جفاهای گذشته تکرار می‌شوند، «در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود» گام برداریم، لازم خواهد بود که پیش از فرا رسیدن بحران، کلام نبوتی را به‌خوبی فراگیریم.

In chapter one, Daniel and the three worthies had already perfected their education before they went in to be tested by Nebuchadnezzar. For forty days Christ opened the prophetic Word to the understanding of the disciples in advance of the ten days where the disciples perfected their unity. Then came Pentecost, which typifies the Sunday law.

در باب اول، دانیال و آن سه یار شایسته، پیش از آنکه برای آزموده‌شدن نزد نبوکدنصر حاضر شوند، آموزش خود را به کمال رسانیده بودند. مسیح، به مدت چهل روز، کلام نبوی را پیشاپیش بر فهم شاگردان گشود، پیش از آن ده روزی که در آن شاگردان وحدت خود را کامل کردند. سپس پنطیکاست فرا رسید که مظهرِ قانون یکشنبه است.

In Daniel chapter three, Shadrach, Meshach and Abednego informed Nebuchadnezzar they needed no extra time, for they were already settled as to what they were to do in the Sunday law testing time. Their faithfulness was magnified when they walked in the furnace with Christ, and the message they had already settled into before the test was carried to all the then-known world by all the visiting dignitaries that witnessed the miracle in the furnace.

در باب سوم دانیال، شدرک، میشک و عبدنغو به نبوکدنصر اعلام کردند که به هیچ مهلت اضافی نیاز ندارند، زیرا از پیش دربارهٔ آنچه می‌بایست در زمان آزمونِ قانونِ یکشنبه انجام دهند، تصمیم خود را گرفته بودند. وفاداری ایشان هنگامی بزرگ‌نمایانیده شد که با مسیح در کوره راه رفتند، و پیامی که پیش از آزمون از قبل بر آن استوار شده بودند، به‌وسیلهٔ همهٔ بزرگانِ میهمان که معجزهٔ درون کوره را مشاهده کردند، به سراسر جهانِ آن روزِ شناخته‌شده رسانیده شد.

We will continue these thoughts in the next article.

موږ به دا افکار په راتلونکې مقاله کې تعقیب کړو.

Back to Articles