Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Five

کتابِ دانی ایل — ایک سو پینتالیسواں حصہ

Interpretation of Biblical Prophecy and Current Events: A Perspective on Modern Politics and Religious Symbolism

تفسیر نبوت کتاب‌مقدسی و رویدادهای جاری: دیدگاهی دربارهٔ سیاست معاصر و نمادپردازی دینی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The religion of woke-ism (Sodom) and the politics of Communism (Egypt) rose up when the richest president announced his intent to run for president in 2015, and after he gave his political testimony, he was slain in 2020. The pope was slain prophetically in 1798, after he gave his satanic testimony for three and a half prophetic days. Yet God’s prophetic Word identifies that the pope prevails in his war with the dragon.

مذهبُ الوعيَّةِ الزائفة (سدوم) وسياسةُ الشيوعية (مصر) نهضا عندما أعلن أغنى رئيسٍ عزمه على الترشح للرئاسة في عام 2015، وبعد أن أدلى بشهادته السياسية، قُتل في عام 2020. أمّا البابا فقد قُتل نبوياً في عام 1798، بعد أن أدلى بشهادته الشيطانية لمدة ثلاثة أيامٍ ونصف نبوية. ومع ذلك، فإن كلمة الله النبوية تُبيّن أن البابا يغلب في حربه مع التنين.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> اے ابنِ آدم، اپنا رُخ مصر کے بادشاہ فرعون کی طرف کر، اور اُس کے خلاف، بلکہ تمام مصر کے خلاف نبوت کر۔ کلام کر اور کہہ: خداوند خدا یوں فرماتا ہے: دیکھ، اے فرعون، مصر کے بادشاہ، مَیں تیرے خلاف ہوں، اے بڑے اژدہا، جو اپنے دریاؤں کے درمیان پڑا رہتا ہے، اور کہتا ہے، "میرا دریا میرا اپنا ہے، اور مَیں نے اُسے اپنے لیے بنایا ہے۔" حزقی ایل 29:2، 3

Egypt is the great dragon, and the atheism of Pharaoh typified the atheism of the French Revolution, and the globalism of the twenty-first century. That globalism in the confines of the earth-beast of the twenty-first century is represented by the Democratic party. Ezekiel identifies that God is against Egypt, and further on in the chapter, Ezekiel identifies that God will give Egypt to the king of the north, who, in the passage is identified as Nebuchadnezzar, and who represents the counterfeit king of the north of the last days. The counterfeit king of the north is the papacy, and God identifies through Ezekiel, that God will give Egypt to the king of the north for the service that Nebuchadnezzar had provided as the rod of His chastisement. He identifies that He will give Egypt to the pope in the period when the latter rain arrives.

مصر اژدهای بزرگ است، و الحادِ فرعون نمادِ الحادِ انقلاب فرانسه و جهانی‌گراییِ قرن بیست‌ویکم بود. آن جهانی‌گرایی در محدودهٔ حیوانِ زمینیِ قرن بیست‌ویکم، به‌وسیلهٔ حزب دموکرات نمایانده می‌شود. حزقیال تصریح می‌کند که خدا بر ضدّ مصر است، و سپس در ادامهٔ فصل، حزقیال بیان می‌دارد که خدا مصر را به پادشاهِ شمال خواهد سپرد؛ کسی که در آن passage به‌عنوان نبوکدنصر شناخته شده است، و نمایندهٔ پادشاهِ مقلّدِ شمال در ایام آخر می‌باشد. پادشاهِ مقلّدِ شمال، پاپیّت است، و خدا از طریق حزقیال تصریح می‌کند که خدا مصر را به پادشاهِ شمال خواهد سپرد، در برابر خدمتی که نبوکدنصر به‌عنوان عصای تأدیبِ او انجام داده بود. او تصریح می‌کند که مصر را به پاپ در دوره‌ای خواهد سپرد که بارانِ آخر فرامی‌رسد.

> And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadnezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadnezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.

> اور یوں ہوا کہ ستائیسویں سال میں، پہلے مہینے کی پہلی تاریخ کو، خداوند کا کلام مجھ پر نازل ہوا کہ، اے آدم زاد، بابل کے بادشاہ نبوکدنضر نے اپنی فوج سے صور کے خلاف بڑی سخت خدمت لی؛ ہر سر گنجا ہو گیا اور ہر کندھا چھل گیا؛ تو بھی نہ اسے اور نہ اس کی فوج کو صور کی بابت، اس خدمت کے عوض جو اس نے اس کے خلاف انجام دی، کوئی مزدوری ملی۔ اس لیے خداوند خدا یوں فرماتا ہے: دیکھ، میں مصر کی سرزمین بابل کے بادشاہ نبوکدنضر کو دیتا ہوں؛ اور وہ اس کی کثرت کو لے جائے گا، اور اس کا مالِ غنیمت لے گا، اور اس کا شکار لے جائے گا؛ اور یہ اس کی فوج کی مزدوری ہوگا۔ میں نے مصر کی سرزمین اسے اس کی اس محنت کے عوض دی ہے جو اس نے اس کے خلاف کی، کیونکہ انہوں نے میرے لیے کام کیا، خداوند خدا فرماتا ہے۔ اُس دن میں اسرائیل کے گھرانے کے سینگ کو پھوٹ نکلنے دوں گا، اور میں ان کے درمیان تجھے منہ کھولنے کی قدرت دوں گا؛ تب وہ جان لیں گے کہ میں ہی خداوند ہوں۔ حزقی ایل 29:17–21۔

The “day” that God causes “the horn of the house of Israel to bud forth” is September 11, 2001 when the latter rain began to sprinkle. At that time the Lord raised up watchmen saying “hearken to the sound of the trumpet” of the third woe, for He identified that God would “give thee the opening of the mouth in the midst of them.” In the “midst” identifies the period of time between the sprinkling of the latter rain which began on September 11, 2001, and which concludes at the Sunday law, when the Holy Spirit is poured out without measure. In the middle (the midst) of those two waymarks, two witnesses, or two horns would give their testimony, until they were both slain in the street in 2020.

وہ “دن” جب خدا “اسرائیل کے گھرانے کے سینگ کو شگوفہ زن ہونے” کا سبب بنتا ہے، 11 ستمبر 2001 ہے، جب پچھلی بارش کی چھینٹیں پڑنی شروع ہوئیں۔ اُس وقت خداوند نے نگہبانوں کو برپا کیا اور فرمایا کہ تیسرے ہائے کے “نرسنگے کی آواز کو سنو”، کیونکہ اُس نے یہ ظاہر کیا کہ خدا “تجھے اُن کے درمیان منہ کھولنے کی قدرت دے گا۔” “درمیان” اُس عرصۂ وقت کی نشان دہی کرتا ہے جو پچھلی بارش کی چھینٹوں کے آغاز، یعنی 11 ستمبر 2001، سے شروع ہوتا ہے اور اتوار کے قانون پر ختم ہوتا ہے، جب روح القدس بے اندازہ انڈیلا جاتا ہے۔ اُن دو نشاناتِ راہ کے درمیان—درمیانی مدت میں—دو گواہ، یا دو سینگ، اپنی گواہی دیتے رہیں گے، یہاں تک کہ 2020 میں وہ دونوں گلی میں قتل کر دیے گئے۔

Before they were slain, they gave their testimony, and after they were slain, they were revived as the eighth, that is of the seven. They were slain by the dragon power of atheism (Egypt) and immorality (Sodom). For the service they had rendered to God, He promised to give them Egypt as their reward. When the king of the north captures the glorious land of the United States in verse forty-one of Daniel eleven, he then takes Egypt, for this is his payment for services rendered in God’s providential work.

مخکې له دې چې ووژل شي، هغوی خپله شاهدي ورکړه، او وروسته له دې چې ووژل شول، د اتم په توګه بېرته راژوندي شول، چې هغه له اوو څخه دی. هغوی د الحاد (مصر) او بې‌اخلاقۍ (سدوم) د اژدهايي ځواک له خوا ووژل شول. د هغې خدمتګذارۍ په بدل کې چې هغوی خدای ته ترسره کړې وه، هغه ژمنه وکړه چې مصر به د هغوی د اجر په توګه ورکړي. کله چې د شمال پاچا د دانيال یوولسم فصل په يوڅلوېښتم آيت کې د متحده ايالاتو د جلال ځمکه ونيسي، نو بيا مصر هم نيسي، ځکه دا د هغو خدمتونو بدله ده چې د خدای د تدبيري کار په بهیر کې ترسره شوي دي.

> O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

> ای آشوری، عصای خشم من، و چوبی که در دست ایشان است، غضب من می‌باشد. او را بر ضدّ امّتی منافق خواهم فرستاد، و بر ضدّ قوم مورد غضب خویش به او فرمان خواهم داد تا غارت کند و تاراج نماید، و ایشان را چون گِل کوچه‌ها پایمال سازد. اشعیا 10:5، 6.

The Assyrian is the northern king, who represents the papacy, the counterfeit king of the north in the last days. Assyria and Babylon were used to bring judgment upon Israel, both the northern and southern kingdoms, due to their continuous rebellion.

آشوری همان پادشاهِ شمال است که نمایندهٔ پاپیّت، یعنی پادشاهِ جعلیِ شمال در ایّامِ آخر، می‌باشد. آشور و بابل هر دو برای اِعمالِ داوری بر اسرائیل، بر هر دو پادشاهیِ شمالی و جنوبی، به سببِ عصیانِ پیوستهٔ آنان، به کار گرفته شدند.

> “‘So was Israel carried away out of their own land to Assyria,’ ‘because they obeyed not the voice of the Lord their God, but transgressed His covenant, and all that Moses the servant of the Lord commanded.’ 2 Kings 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

> «پس اسرائیل از سرزمین خویش به آشور به اسیری برده شد»، «زیرا آواز یهوه خدای خود را اطاعت نکردند، بلکه از عهد او و از هر آنچه موسی، بندهٔ یهوه، فرمان داده بود، تجاوز نمودند.» دوم پادشاهان 17:7، 11، 14–16، 20، 23؛ 18:12.

> “In the terrible judgments brought upon the ten tribes the Lord had a wise and merciful purpose. That which He could no longer do through them in the land of their fathers He would seek to accomplish by scattering them among the heathen. His plan for the salvation of all who should choose to avail themselves of pardon through the Saviour of the human race must yet be fulfilled; and in the afflictions brought upon Israel, He was preparing the way for His glory to be revealed to the nations of earth. Not all who were carried captive were impenitent. Among them were some who had remained true to God, and others who had humbled themselves before Him. Through these, ‘the sons of the living God’ (Hosea 1:10), He would bring multitudes in the Assyrian realm to a knowledge of the attributes of His character and the beneficence of His law.” Prophets and Kings, 292.

> «در داوری‌های هولناکی که بر ده سبط وارد شد، خداوند مقصودی حکیمانه و رحیمانه داشت. آنچه را که دیگر نمی‌توانست به‌وسیلهٔ ایشان در سرزمین پدرانشان به انجام رساند، می‌خواست از راه پراکنده ساختن آنان در میان امت‌ها تحقق بخشد. نقشهٔ او برای نجات همهٔ کسانی که برمی‌گزینند از آمرزش از طریق نجات‌دهندهٔ نسل بشر بهره‌مند شوند، هنوز باید به انجام می‌رسید؛ و او در مصیبت‌هایی که بر اسرائیل وارد آورد، راه را آماده می‌ساخت تا جلال او بر ملت‌های زمین آشکار گردد. همهٔ آنان که به اسارت برده شدند، توبه‌ناپذیر نبودند. در میان ایشان کسانی بودند که نسبت به خدا وفادار مانده بودند، و نیز کسانی که در حضور او فروتنی کرده بودند. از طریق اینان، «پسران خدای حی» (هوشع 1:10)، او جماعت‌های کثیری را در قلمرو آشور به شناخت صفات منش خویش و نیکویی شریعت خود خواهد رسانید.» انبیا و پادشاهان، 292.

The Lord employed the northern kings as His tool of judgment, and the principle in the Bible that He followed towards those northern kings was that they needed to be paid for services rendered.

خداوند از پادشاهان شمالی همچون ابزار داوری خویش استفاده کرد، و اصلی که در کتاب مقدس در قبال آن پادشاهان شمالی بر اساس آن عمل نمود این بود که می‌بایست برای خدماتی که انجام داده بودند، پاداش داده شوند.

> And in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house. Luke 10:7.

> और उसी घर में ठहरे रहो, और जो कुछ वे दें उसे खाते-पीते रहो; क्योंकि मजदूर अपनी मजदूरी का योग्य है। घर-घर न फिरो। लूका 10:7।

The Lord uses the papacy to punish the United States when they fill up their cup of probationary time at the soon-coming Sunday law, and His payment is that He gives Egypt to the papacy for services rendered. God’s prophetic Word is clear that Egypt is given to the papacy, and verses forty-two and three of Daniel chapter eleven, confirm this fact. The pope’s payment for services rendered is that he becomes the head that the ten kings lift up, and who rules over the worldwide image of the beast.

خداوند از پاپیت برای مجازات ایالات متحده استفاده می‌کند، هنگامی که آنان در قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، پیمانهٔ زمانِ آزمونِ خود را پر می‌سازند؛ و اجرت او این است که مصر را در برابر خدمات انجام‌شده به پاپیت می‌بخشد. کلام نبویِ خدا به‌روشنی اعلام می‌کند که مصر به پاپیت داده می‌شود، و آیات چهل‌ودو و چهل‌وسه از فصل یازدهم دانیال این حقیقت را تأیید می‌کنند. اجرت پاپ برای خدمات انجام‌شده این است که او همان سری می‌گردد که ده پادشاه آن را برافراشته می‌سازند، و بر صورتِ جهانیِ وحش حکومت می‌کند.

Trump prevails over the dragon powers, for he is the eighth head, that is of the seven, in the time of the image of the beast in the United States. The collapse of the Democratic party, the dragon power that slew Trump in 2020 is now happening. God’s Word never fails. The “straw that breaks the camel’s back” of the Democratic party is the false prophet of Islam. The attack of October 7, 2023, placed a wedge within its base of support that can only be attributed to the role of Islam angering and distressing the nations. This will be accompanied by further attacks, producing greater division, while uniting a class of citizens of the earth beast, who recognize the foolishness of the flood of illegal immigration that has been released by the forces of the dragon. It will also produce an economic crisis, though that crisis is already here.

ٹرمپ اژدہا کی قدرتوں پر غالب آتا ہے، کیونکہ وہ آٹھواں سر ہے، جو ساتوں میں سے ہے، حیوان کی صورت کے زمانہ میں، ریاستہائے متحدہ میں۔ ڈیموکریٹک پارٹی کا زوال، یعنی وہ اژدہا کی قدرت جس نے 2020 میں ٹرمپ کو ہلاک کیا، اب وقوع پذیر ہو رہا ہے۔ خدا کا کلام کبھی ناکام نہیں ہوتا۔ ڈیموکریٹک پارٹی کے لیے “وہ تنکا جو اونٹ کی کمر توڑ دیتا ہے” اسلام کا جھوٹا نبی ہے۔ 7 اکتوبر 2023 کے حملہ نے اس کے حامیوں کی بنیاد کے اندر ایسی دراڑ ڈال دی ہے جسے صرف اس امر سے منسوب کیا جا سکتا ہے کہ اسلام کا کردار قوموں کو غضب ناک اور مضطرب کر رہا ہے۔ اس کے ساتھ مزید حملے بھی ہوں گے، جو زیادہ بڑی تقسیم پیدا کریں گے، جبکہ زمین کے حیوان کے شہریوں کے ایک طبقہ کو متحد کریں گے، جو اس بے وقوفی کو پہچانتے ہیں کہ غیر قانونی ہجرت کا سیلاب اژدہا کی قوتوں کی طرف سے چھوڑا گیا ہے۔ یہ ایک معاشی بحران بھی پیدا کرے گا، اگرچہ وہ بحران پہلے ہی یہاں موجود ہے۔

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> «و آنگاه آن فریب‌دهندۀ بزرگ مردم را متقاعد خواهد ساخت که آنان که خدا را خدمت می‌کنند، سبب این شرارت‌ها هستند. گروهی که ناخشنودی آسمان را برانگیخته‌اند، همۀ مصیبت‌های خود را بر کسانی بار خواهند کرد که اطاعتشان از احکام خدا برای متجاوزان توبیخی دائمی است. اعلام خواهد شد که مردم با نقض سبتِ یکشنبه، خدا را می‌رنجانند؛ که این گناه بلاهایی را پدید آورده است که تا زمانی که رعایت یکشنبه به‌طور سخت‌گیرانه الزام نگردد، پایان نخواهد یافت؛ و اینکه کسانی که مطالبات حکم چهارم را ارائه می‌کنند و بدین‌سان حرمت یکشنبه را از میان می‌برند، آشوبگران قوم‌اند و مانع بازگشت ایشان به لطف الهی و سعادت زمانی می‌شوند. بدین‌گونه، همان اتهامی که در روزگار گذشته بر خادم خدا وارد شد، بار دیگر و بر پایه‌هایی به همان اندازه استوار تکرار خواهد شد: «و واقع شد چون اخاب ایلیا را دید، اخاب به او گفت: آیا تویی که اسرائیل را مضطرب می‌سازی؟ و او پاسخ داد: من اسرائیل را مضطرب نساخته‌ام، بلکه تو و خاندان پدرت، از آن‌رو که اوامر خداوند را ترک کرده‌اید و تو بَعَلیم را پیروی کرده‌ای.» 1 پادشاهان 18:17, 18. همچنان‌که خشم مردم به‌وسیلۀ اتهامات دروغین برانگیخته خواهد شد، رفتاری را نسبت به سفیران خدا در پیش خواهند گرفت که بسیار مشابه رفتاری است که اسرائیل مرتد نسبت به ایلیا در پیش گرفت.» نبرد عظیم، 590.

Sabbath-keepers are going to be identified as the reason “divine favor and temporal prosperity” have been removed. In describing this period that is just ahead of us, she refers to Elijah, and his interaction with Ahab. Their mutual accusations of one another took place before Mount Carmel. Temporal prosperity and divine favor are removed by escalating judgments, before the soon-coming Sunday law. The passage just cited refers to a series of events that occur during the Sunday law testing time, but there are two testing times. The image of the beast test that occurs within the confines of the United States, thereafter is repeated in the entire world. All the events described in the passage find a prophetic fulfillment in the history leading up to the soon coming Sunday law, and in the history of the world Sunday law crisis which follows thereafter.

نگه‌دارانِ سَبْت به‌عنوان علتِ این‌که «لطفِ الهی و رفاهِ زمانی» سلب شده است، شناخته خواهند شد. او در توصیفِ این دوره که درست پیشِ روی ماست، به ایلیا و تعاملِ او با اَخاب اشاره می‌کند. اتهام‌های متقابلِ ایشان نسبت به یکدیگر، در برابرِ کوه کرمل روی داد. رفاهِ زمانی و لطفِ الهی، به‌واسطهٔ داوری‌های فزاینده، پیش از قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، از میان برداشته می‌شوند. عبارتی که همین‌اکنون نقل شد، به سلسله‌ای از رویدادها اشاره دارد که در زمانِ آزمونِ قانونِ یکشنبه رخ می‌دهند، اما دو زمانِ آزمون وجود دارد. آزمونِ تصویرِ وحش که در محدودهٔ ایالاتِ متحده واقع می‌شود، پس از آن در سراسرِ جهان تکرار می‌گردد. همهٔ رویدادهایی که در آن عبارت توصیف شده‌اند، در تاریخِ منتهی به قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، و نیز در تاریخِ بحرانِ قانونِ یکشنبهٔ جهانی که پس از آن در پی می‌آید، تحققی نبوی می‌یابند.

The first paragraph of Testimonies volume nine, which begins on page eleven, thus identifying NINE-ELEVEN, states: “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” As the narrative continues on, we find on page fourteen, “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.”

پہلے پیراگرافِ **Testimonies, volume nine**، جو صفحہ گیارہ سے شروع ہوتا ہے، اور یوں **NINE-ELEVEN** کی نشان دہی کرتا ہے، میں یوں بیان ہے: “ہم اخیر زمانہ میں زندگی بسر کر رہے ہیں۔ زمانہ کی تیزی سے پوری ہونے والی نشانیاں اعلان کرتی ہیں کہ مسیح کی آمد نزدیک ہے۔ وہ ایام جن میں ہم رہتے ہیں، سنجیدہ اور نہایت اہم ہیں۔ خدا کا رُوح بتدریج مگر یقینی طور پر زمین سے واپس لیا جا رہا ہے۔ وبائیں اور عدالتیں خدا کے فضل کی تحقیر کرنے والوں پر پہلے ہی نازل ہو رہی ہیں۔ خشکی اور سمندر کی آفات، معاشرہ کی غیرمستحکم حالت، جنگ کے خطرات، سب نہایت معنی خیز ہیں۔ یہ انتہائی عظیم اہمیت کے حامل قریب آنے والے واقعات کی پیش خبری دیتے ہیں۔” جب یہ بیان آگے بڑھتا ہے تو صفحہ چودہ پر ہم پڑھتے ہیں، “زیادہ نہیں، بلکہ معلمین اور اہلِ سیاست میں سے بھی بہت کم ایسے ہیں جو اُن اسباب کو سمجھتے ہوں جو موجودہ معاشرتی حالت کی بنیاد میں کارفرما ہیں۔ جو لوگ حکومت کی باگ ڈور تھامے ہوئے ہیں وہ اخلاقی فساد، افلاس، ناداری، اور بڑھتے ہوئے جرم کے مسئلہ کا حل کرنے کے قابل نہیں۔ وہ کاروباری معاملات کو زیادہ محفوظ بنیاد پر استوار کرنے کے لیے عبث جدوجہد کر رہے ہیں۔ اگر انسان خدا کے کلام کی تعلیم پر زیادہ توجہ دیتے تو وہ اُن مسائل کا حل پا لیتے جو انہیں پریشان کرتے ہیں۔”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.”

> «نوشتارهای مقدس، وضعیت جهان را درست پیش از بازگشت دوم مسیح توصیف می‌کنند. دربارهٔ کسانی که به‌وسیلهٔ غارت و ستمگری، ثروت‌های عظیم می‌اندوزند، چنین نوشته شده است: “برای ایام آخر، گنج‌ها اندوخته‌اید. اینک مزدِ کارگرانی که کشتزارهای شما را درو کرده‌اند و شما آن را به فریب بازداشته‌اید، فریاد برمی‌آورد؛ و فریادهای دروکنندگان به گوش‌های خداوندِ صبایوت رسیده است. شما بر زمین در عیش و عشرت زیسته و به عیاشی پرداخته‌اید؛ دل‌های خود را، همچون در روز ذبح، پروار ساخته‌اید. پارسا را محکوم کرده و کشته‌اید؛ و او با شما مقاومت نمی‌کند.” یعقوب ۵:‏۳–۶.»

In the last days men are “struggling in vain to place business operations on a more secure basis.” The Democrats, their propaganda machine, and the globalist bankers are struggling in vain, and they are lying about the actual financial stability they claim the Biden administration has accomplished. One of the symbols of “the world just before Christ’s second coming,” is “men who by robbery and extortion” have “amassed great riches.” The three verses that preceded the verses from the book of James, that Sister White cited are:

در ایام آخر، مردم «بیهوده می‌کوشند تا عملیات تجاری را بر بنیادی امن‌تر استوار سازند.» دموکرات‌ها، دستگاه تبلیغاتی آنان، و بانکداران جهانی‌گرا بیهوده تقلا می‌کنند، و دربارهٔ ثبات مالی واقعی‌ای که مدعی‌اند دولت بایدن به آن دست یافته است، دروغ می‌گویند. یکی از نمادهای «جهان درست پیش از بازگشت دوم مسیح» این است که «مردمانی که به‌واسطهٔ دزدی و اخاذی» «ثروت‌های عظیم اندوخته‌اند.» سه آیه‌ای که پیش از آیاتی از کتاب یعقوب قرار دارند، و خواهر وایت به آنها استناد کرده بود، اینها هستند:

> Go to now, ye rich men, weep and howl for your miseries that shall come upon you. Your riches are corrupted, and your garments are motheaten. Your gold and silver is cankered; and the rust of them shall be a witness against you, and shall eat your flesh as it were fire. Ye have heaped treasure together for the last days. James 5:1–3.

> اے مال دارو، اب سنو: اپنی اُن مصیبتوں پر جو تم پر آنے والی ہیں، روؤ اور ماتم کرو۔ تمہاری دولت بگڑ گئی ہے، اور تمہارے لباس کیڑا کھا گیا ہے۔ تمہارا سونا اور چاندی زنگ آلود ہو گئے ہیں؛ اور اُن کا زنگ تمہارے خلاف گواہی دے گا، اور آگ کی مانند تمہارا گوشت کھا جائے گا۔ تم نے آخری دنوں کے لیے خزانہ جمع کر رکھا ہے۔ یعقوب 5:1–3۔

A prophetic characteristic of the “last days” is when there are men that are recognized by their amazing wealth, which had been produced by fraud. Those men are in the news every day. That time is here. In that time the wealth of those world-bankers and billionaires is represented as gold and silver, that becomes rusted. Silver and gold do not rust, so the Scriptures are identifying something totally unexpected that happens to the wealth of the rich men in the last days, for their gold and silver is to become rusted. The harbinger of that economic crash occurred with the arrival of the third woe, on September 11, 2001. Islam of the third Woe is the east wind of Bible prophecy, and in the last days it is the east wind that sinks the economy, as represented by the ships of Tarshish.

یکی از ویژگی‌های نبویِ «ایام آخر» آن است که مردانی شناخته می‌شوند به‌سبب ثروت شگفت‌انگیز خود، ثروتی که از راه تقلب و فریب به دست آمده است. این مردان هر روز در اخبار هستند. آن زمان اکنون فرا رسیده است. در آن زمان، ثروت آن بانکداران جهانی و میلیاردرها به‌صورت طلا و نقره به تصویر کشیده می‌شود که زنگ‌زده می‌گردد. نقره و طلا زنگ نمی‌زنند؛ پس کتاب‌مقدس امری کاملاً غیرمنتظره را درباره ثروت مردان ثروتمند در ایام آخر معرفی می‌کند، زیرا طلا و نقره ایشان باید زنگ‌زده شود. نشانه پیشینِ آن فروپاشی اقتصادی با فرارسیدن وایِ سوم، در 11 سپتامبر 2001، پدیدار شد. اسلامِ وایِ سوم، باد شرقیِ نبوت کتاب‌مقدس است، و در ایام آخر این باد شرقی است که اقتصاد را غرق می‌کند، چنان‌که به‌وسیله کشتی‌های ترشیش به تصویر کشیده شده است.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> زیرا اینک پادشاهان گرد آمدند؛ با هم گذشتند. چون آن را دیدند، در شگفت شدند؛ مضطرب گشتند و شتابان گریختند. در آنجا ترس آنان را فرا گرفت، و درد، همچون دردِ زنِ در حالِ زایمان. تو کشتی‌های ترشیش را با بادِ شرقی درهم می‌شکنی. مزامیر 48:4–7

The globalists kings, billionaires and bankers are troubled with fear and pain when the east wind, which represents the escalating angering of the nations (as a woman in travail), that is produced by Islam of the third woe, sinks the ships of Tarshish. Islam is about to break the local and global economy and produce an economic and political environment that plays perfectly into the strengths of Trump, not the Democrats and globalists, for the dragon power is given to the eighth head, that is of the seven, for “services rendered”. God used Trump to stir up the entire realm of the Grecians, for God is now bringing about the circumstances where the entire world is to be divided into two classes.

پادشاهان جهانی‌گرا، میلیاردرها و بانکداران، آنگاه که بادِ شرقی ــ که نمایانگرِ خشمِ فزایندهٔ ملت‌هاست (چون زنی در حالِ دردِ زایمان) ــ که از اسلامِ وایِ سوم پدید می‌آید، کشتی‌های ترشیش را غرق می‌سازد، به ترس و درد مضطرب می‌شوند. اسلام در آستانهٔ آن است که اقتصادِ محلی و جهانی را درهم بشکند و محیطی اقتصادی و سیاسی پدید آورد که به‌طور کامل با نقاطِ قوتِ ترامپ، نه دموکرات‌ها و جهانی‌گرایان، سازگار است؛ زیرا قدرتِ اژدها به سرِ هشتم، که از آنِ هفت است، در برابرِ «خدماتِ انجام‌شده» داده می‌شود. خدا از ترامپ استفاده کرد تا تمامی قلمروِ یونانیان را به جنبش درآورد، زیرا خدا اکنون در حالِ فراهم آوردنِ اوضاعی است که در آن، تمامی جهان باید به دو طبقه تقسیم شود.

The economic system that now is operated by the globalists was first introduced in the presidency of Woodrow Wilson, a Democrat that was elected by promising to keep the United States out of the impending First World War, but ended up as the president who presided over the First World War. Wilson is best known for pushing the League of Nations, the precursor to the United Nations. In his presidency the financial structure of the United States was given into the hands of the globalists, when Wilson gave the economic direction of the nation into the auspices of the Federal Reserve System in 1913.

سیستم اقتصادی‌ای که اکنون به‌وسیلهٔ جهانی‌گرایان اداره می‌شود، نخستین‌بار در دوران ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون، یک دموکرات که با وعدهٔ دور نگه‌داشتن ایالات متحده از جنگ جهانی اولِ در شرف وقوع انتخاب شد، معرفی گردید؛ اما در نهایت همان رئیس‌جمهوری شد که بر جنگ جهانی اول ریاست داشت. ویلسون بیش از هر چیز به سبب پیشبرد «جامعهٔ ملل»، که پیش‌درآمد «سازمان ملل متحد» بود، شناخته می‌شود. در دوران ریاست‌جمهوری او، هنگامی که ویلسون در سال ۱۹۱۳ هدایت اقتصادی کشور را تحت نظارت نظام ذخیرهٔ فدرال قرار داد، ساختار مالی ایالات متحده به دست جهانی‌گرایان سپرده شد.

The prophetic characteristics of the president of the First World War, was his promise not to go to war, which was a lie. He was the leading historical figure promoting the one-world government of the League of Nations, and he presided over turning the finances of the United States over to the world bankers. He reigned from 1913 to 1921. In 1919, the third generation of Adventism, which is symbolized by compromise with the world, ran parallel with Wilson’s compromise with the world, for the two horns run parallel with each other. In the third generation of Laodicean Adventism they surrendered the control of their medical and educational systems into the hands of those outside their spiritual sovereignty. At the same time, Wilson surrendered the financial sovereignty of the United States to the globalist bankers, and he tirelessly worked, but failed, to surrender the United States’ political sovereignty to the globalists.

ویژگی‌های نبویِ رئیس‌جمهورِ جنگ جهانی اول، وعدهٔ او مبنی بر نرفتن به جنگ بود، که دروغی بیش نبود. او برجسته‌ترین شخصیت تاریخیِ مروّجِ حکومت واحد جهانیِ «جامعهٔ ملل» بود، و بر واگذاری امور مالیِ ایالات متحده به بانکداران جهانی ریاست کرد. او از ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۱ حکومت کرد. در سال ۱۹۱۹، نسل سومِ ادونتیسم، که نمادِ مصالحه با جهان است، با مصالحهٔ ویلسون با جهان به موازات پیش رفت، زیرا آن دو شاخ با یکدیگر به موازات جریان دارند. در نسل سومِ ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای، آنان زمامِ نظام‌های پزشکی و آموزشیِ خود را به دست کسانی سپردند که خارج از حاکمیت روحانیِ ایشان بودند. در همان زمان، ویلسون حاکمیت مالیِ ایالات متحده را به بانکداران جهانی‌گرا واگذار کرد، و خستگی‌ناپذیر کوشید، اما ناکام ماند، که حاکمیت سیاسیِ ایالات متحده را نیز به جهانی‌گرایان تسلیم کند.

Wilson, as president during the First World War, represents prophetic characteristics which identify the Third World War. He represents a history where the Federal Reserve is involved in controlling the global economy in the direction which is best suited for the globalist agenda, not the sovereignty of America. He represents a president who is there when the New World Order finally achieves its goal in becoming the seventh kingdom of Bible prophecy, though their reign is short-lived. This fact is established upon two witnesses, for Wilson’s failed attempt to join the League of Nations after World War One, typified the United States joining the United Nations immediately after World War Two. On these two witnesses, the soon coming Sunday law, which brings national ruin in its wake, leads to the implementation of the United Nations as the one-world government the globalists have been pushing for since Woodrow Wilson’s presidency.

ویلسون، به‌عنوان رئیس‌جمهور در دوران جنگ جهانی اول، ویژگی‌های نبوی‌ای را نمایندگی می‌کند که جنگ جهانی سوم را شناسایی می‌نمایند. او نمایانگر تاریخی است که در آن «فدرال رزرو» در کنترل اقتصاد جهانی، در جهتی که برای دستورکار جهانی‌گرایان مناسب‌تر است، دخیل است، نه در جهت حاکمیت آمریکا. او نمایندهٔ رئیس‌جمهوری است که در زمانی حضور دارد که نظم نوین جهانی سرانجام به هدف خود در تبدیل شدن به هفتمین پادشاهیِ نبوت کتاب‌مقدس دست می‌یابد، هرچند سلطنت آنان کوتاه‌مدت است. این حقیقت بر اساس دو شاهد تثبیت می‌شود، زیرا تلاش نافرجام ویلسون برای پیوستن به جامعهٔ ملل پس از جنگ جهانی اول، نمونه‌ای بود از پیوستن ایالات متحده به سازمان ملل متحد بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم. بر پایهٔ این دو شاهد، قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد و ویرانی ملی را در پی خود می‌آورد، به اجرای سازمان ملل متحد به‌عنوان حکومت واحد جهانی می‌انجامد؛ همان حکومتی که جهانی‌گرایان از زمان ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون در پیِ تحقق آن بوده‌اند.

These prophetic characteristics must exist in the presidency of the eighth and final president, who is of the seven. Wilson was followed by Warren Harding a Republican, who ushered in the period called “the roaring twenties,” which led to the crash of 1929, which led to the Great Depression, which led to World War Two. Trump’s first presidency was the “roaring twenties,” and Biden is about to usher in the greatest depression in the history of the earth beast. That depression was typified by the crash of 1929, but also by the “panic of 1837” in Ellen White’s day.

این ویژگی‌های نبوی باید در ریاست‌جمهوریِ هشتمین و آخرین رئیس‌جمهور، که از آن هفت است، وجود داشته باشد. پس از ویلسون، وارن هاردینگِ جمهوری‌خواه آمد؛ کسی که دوره‌ای را آغاز کرد که «دههٔ بیستِ خروشان» نامیده شد، و آن دوره به سقوط ۱۹۲۹ انجامید، و آن سقوط به رکود بزرگ منتهی شد، و رکود بزرگ به جنگ جهانی دوم انجامید. نخستین ریاست‌جمهوریِ ترامپ همان «دههٔ بیستِ خروشان» بود، و بایدن در آستانهٔ آغاز بزرگ‌ترین رکود در تاریخِ حیوانِ زمین است. آن رکود، هم با سقوط ۱۹۲۹ و هم با «وحشت ۱۸۳۷» در روزگارِ الن وایت، به‌گونه‌ای نمونه‌وار پیشاپیش نشان داده شده بود.

The depression of the 1830s in the United States is commonly referred to as the “Panic of 1837.” It was a severe economic downturn that lasted from 1837 to the mid-1840s, encompassing much of the 1830s decade. The Panic of 1837 was characterized by a financial crisis, bank failures, widespread unemployment, and a prolonged period of economic hardship.

رکود دهۀ ۱۸۳۰ در ایالات متحده معمولاً با عنوان «وحشت ۱۸۳۷» شناخته می‌شود. این یک بحران اقتصادی شدید بود که از ۱۸۳۷ تا اواسط دهۀ ۱۸۴۰ ادامه یافت و بخش عمده‌ای از دهۀ ۱۸۳۰ را دربر گرفت. وحشت ۱۸۳۷ با بحران مالی، ورشکستگی بانک‌ها، بیکاری گسترده، و دوره‌ای طولانی از دشواری اقتصادی مشخص می‌شد.

The Panic of 1837 was triggered by a “Speculative Bubble,” as was the crash of 1929. In 1837, when the bubble burst, it led to widespread bankruptcies and financial losses. A series of bank failures occurred in the wake of the speculative bubble, leading to a loss of confidence in the banking system and widespread financial panic. A global economic downturn, exacerbated by a decline in international trade and a decrease in demand for American exports, contributed to the economic woes in the United States.

بحرانِ 1837 ایک “Speculative Bubble” کے پھٹنے سے رونما ہوا، جیسا کہ 1929 کا انہدام بھی۔ 1837 میں، جب یہ قیاسی بلبلا پھٹا، تو اس کے نتیجے میں وسیع پیمانے پر دیوالیہ پن اور مالی نقصانات واقع ہوئے۔ قیاسی بلبلا پھٹنے کے بعد بینکوں کی ناکامیوں کا ایک سلسلہ شروع ہوا، جس سے بینکاری نظام پر اعتماد مجروح ہوا اور ہمہ گیر مالی گھبراہٹ پھیل گئی۔ عالمی معاشی مندی، جو بین الاقوامی تجارت میں کمی اور امریکی برآمدات کی طلب میں گراوٹ کے باعث مزید شدید ہو گئی تھی، ریاستہائے متحدہ میں معاشی مصائب میں اضافے کا سبب بنی۔

The crash of 1929, which marked the beginning of the Great Depression, was preceded by a speculative bubble in the Stock Market. During the 1920s, there was a period of economic prosperity in the United States, known as the Roaring Twenties, characterized by rapid industrial growth, technological innovation, and widespread optimism. During this time, speculation in the Stock Market soared, fueled by easy credit, margin trading (buying stocks with borrowed money), and speculative buying of stocks on the basis of anticipated future price increases rather than underlying value. Stock prices rose to unsustainable levels, far exceeding the intrinsic value of the companies they represented.

سقوط سال ۱۹۲۹، که آغاز رکود بزرگ را رقم زد، با یک حباب سفته‌بازانه در بازار سهام پیشی گرفته شده بود. در طول دههٔ ۱۹۲۰، در ایالات متحده دوره‌ای از شکوفایی اقتصادی پدید آمد که به «دههٔ غرّان بیست» شهرت یافت و با رشد سریع صنعتی، نوآوری فناورانه، و خوش‌بینی فراگیر مشخص می‌شد. در این دوران، سفته‌بازی در بازار سهام به‌شدت اوج گرفت و از اعتبار آسان، معامله با اعتبارِ تضمینی (خرید سهام با پول قرض‌گرفته‌شده)، و خرید سفته‌بازانهٔ سهام بر پایهٔ انتظار افزایش‌های آیندهٔ قیمت، نه ارزشِ زیربنایی، نیرو می‌گرفت. قیمت سهام به سطوحی ناپایدار افزایش یافت و به‌مراتب از ارزش ذاتی شرکت‌هایی که نمایندگی می‌کردند فراتر رفت.

From March, 2000 to October 2002 the “dot-com bubble” burst. September 11, 2001 was embedded within that economic crash. Then the housing bubble burst in 2008, which was called the Global Financial Crisis or the Great Recession.

از مارس ۲۰۰۰ تا اکتبر ۲۰۰۲، «حباب دات‌کام» ترکید. یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ در دلِ آن فروپاشی اقتصادی جای داشت. سپس در سال ۲۰۰۸ حباب مسکن ترکید؛ رخدادی که «بحران مالی جهانی» یا «رکود بزرگ» نامیده شد.

Leading up to the Sunday law the temporal prosperity of the citizens of the United States is removed. The removal of temporal prosperity occurs during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The first waymark of the sealing time was embedded in an economic crash. September 11, 2001 was the empowerment of the third angel, and when that very same angel arrived in 1844, that history was embedded in an economic crash. 1844 typifies the soon coming Sunday law, and September 11, 2001 is the beginning of the period of the sealing. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The crash of 1929 preceded and led to the Second World War.

منتهی به قانون یک‌شنبه، رفاه دنیویِ شهروندان ایالات متحده برچیده می‌شود. برچیده شدنِ رفاه دنیوی در زمانِ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار تن رخ می‌دهد. نخستین نشانه از زمانِ مُهر شدن در یک فروپاشی اقتصادی نهفته بود. یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ اعطای اقتدار به فرشتهٔ سوم بود، و هنگامی که همان فرشته در سال ۱۸۴۴ آمد، آن تاریخ نیز در یک فروپاشی اقتصادی نهفته بود. سال ۱۸۴۴ نمونه‌ای از قانون یک‌شنبه‌ای است که به‌زودی خواهد آمد، و یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز دورهٔ مُهر شدن است. عیسی همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ چیزی دیگر به تصویر می‌کشد. فروپاشی سال ۱۹۲۹ پیش از جنگ جهانی دوم آمد و به آن انجامید.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “There has been a slothful neglect, and a criminal unbelief among us as a people which has kept us back from doing the work God has left us to do in letting our light shine forth to those of other nations. There is a fearfulness to venture out and to run risks in this great work, fearing that the expenditure of means would not bring returns. What if means are used and yet we cannot see that souls have been saved by it? What if there is a dead loss of a portion of our means? Better work and keep at work than to do nothing. You know not which shall prosper this or that. Men will invest in patent rights and meet with heavy losses, and it is taken as a matter of course. But in the work and cause of God, men are afraid to venture. Money seems to them to be a dead loss that does not bring immediate returns when invested in the work of saving souls. The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” The True Missionary, January 1, 1874.

> «در میان ما به‌عنوان یک قوم، غفلتی کاهلانه و بی‌ایمانیِ مجرمانه وجود داشته است که ما را از انجام آن کاری که خدا برای ما واگذار کرده است بازداشته، یعنی اینکه نور خود را بر کسانی از ملت‌های دیگر بتابانیم. ترسی وجود دارد از اینکه در این کار عظیم قدم به پیش نهیم و خطر کنیم، از بیم آنکه صرفِ امکانات بازگشتی به همراه نداشته باشد. اگر امکانات به‌کار گرفته شود و با این حال نتوانیم ببینیم که به‌وسیلهٔ آن جان‌هایی نجات یافته‌اند، چه؟ اگر بخشی از دارایی ما به زیانی کامل بینجامد، چه؟ بهتر آن است که کار کنیم و بر کار مداومت ورزیم تا اینکه هیچ نکنیم. شما نمی‌دانید کدام‌یک کامیاب خواهد شد، این یا آن. مردم در حقوق اختراع سرمایه‌گذاری می‌کنند و با زیان‌های سنگین روبه‌رو می‌شوند، و این امری عادی تلقی می‌شود. اما در کار و آرمان خدا، مردم از خطر کردن می‌ترسند. در نظر ایشان، مالی که در کار نجات جان‌ها صرف شود و بازدهی فوری نیاورد، زیانی مرده می‌نماید. همان امکاناتی که اکنون با این‌همه خساست در راه خدا صرف می‌شود و خودخواهانه نگاه داشته می‌شود، اندکی بعد همراه با همهٔ بت‌ها نزد کورموش‌ها و خفاش‌ها افکنده خواهد شد. ارزش پول به‌زودی و به‌ناگاه به‌شدت سقوط خواهد کرد، آنگاه که واقعیت صحنه‌های ابدی بر حواس انسان گشوده شود.» The True Missionary، 1 ژانویهٔ 1874.

Back to Articles