Article

# کتاب دانیال — شمارهٔ هفتاد و سه

آشکارسازیِ همانندی‌های تاریخی: فریبِ یَرُبعام و آزمونِ ایمانِ جنبشِ ادونتیست

Author

Jeff Pippenger

Published

February 6, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

پادشاهی‌های شمالی و جنوبی، در تحقق عهد شکسته‌شدۀ لاویان بیست‌وپنج و بیست‌وشش، به مدت دو هزار و پانصد و بیست سال زیر خشم خدا پراکنده شدند. چهل‌وشش سالِ میان پایان نخستین و آخرین خشم‌ها، گردآوری آن دو پادشاهی را در یک پادشاهیِ اسرائیلِ روحانیِ مدرن در سال 1844 نمایان می‌ساخت. گردآوری آن دو ملت، به‌وسیلۀ دو چوبی که حزقیال به یکدیگر پیوست و دو چوبی که بیوۀ صارِفَه در حکایت ایلیا گرد آورد، به تصویر کشیده شده بود. در 22 اکتبر 1844، تاریخ نبویِ پادشاهی‌های شمالی و جنوبی به پایان رسید و بدین‌سان، تاریخ آغاز آن دو پادشاهی را تکرار کرد.

یربعام در پادشاهی شمالی نظامی جعلی برای عبادت برقرار کرد تا رعایای خود را از رفتن به یهودا و پرستش خدا در مَقْدِسِ اورشلیم بازدارد.

> اور یربعام نے اپنے دل میں کہا، اب سلطنت داؤد کے گھرانے کی طرف لوٹ جائے گی۔ اگر یہ لوگ یروشلیم میں خداوند کے گھر میں قربانی کرنے کو جائیں، تو اس قوم کا دل پھر اپنے مالک، یعنی یہوداہ کے بادشاہ رحبعام کی طرف مائل ہو جائے گا، اور وہ مجھے قتل کر ڈالیں گے، اور یہوداہ کے بادشاہ رحبعام کے پاس پھر چلے جائیں گے۔ تب بادشاہ نے مشورہ کیا، اور سونے کے دو بچھڑے بنائے، اور ان سے کہا، تمہارے لیے یروشلیم جانا بہت ہے؛ اے اسرائیل، اپنے معبودوں کو دیکھ، جو تجھے ملکِ مصر سے نکال لائے۔ اور اس نے ایک کو بیت ایل میں رکھا، اور دوسرے کو دان میں نصب کیا۔ اور یہ بات گناہ بن گئی، کیونکہ لوگ ایک کے حضور سجدہ کرنے کو دان تک جاتے تھے۔ اور اس نے اونچے مقاموں کا ایک گھر بنایا، اور عام لوگوں میں سے کاہن مقرر کیے جو لاوی کے بیٹوں میں سے نہ تھے۔ اور یربعام نے آٹھویں مہینے کی پندرہویں تاریخ کو، اُس عید کے مانند جو یہوداہ میں ہوتی تھی، ایک عید مقرر کی، اور مذبح پر قربانی چڑھائی۔ اسی طرح اُس نے بیت ایل میں بھی اُن بچھڑوں کے لیے جو اُس نے بنائے تھے قربانی کی؛ اور بیت ایل میں اُن اونچے مقاموں کے کاہنوں کو ٹھہرایا جو اُس نے بنائے تھے۔ سو اُس نے اُس مذبح پر جو اُس نے بیت ایل میں بنایا تھا، آٹھویں مہینے کی پندرہویں تاریخ کو، یعنی اُسی مہینے میں جو اُس نے اپنے دل سے ٹھہرایا تھا، قربانی چڑھائی؛ اور بنی اسرائیل کے لیے ایک عید مقرر کی؛ اور مذبح پر چڑھا، اور بخور جلایا۔ 1 سلاطین 12:26–33۔

د هغه د عبادت نظام د کاتولیکیزم (بت‌پرستۍ) نمونه‌يي بڼه لرله، ځکه لکه د هارون د بغاوت په څېر، هغه د ځناور لپاره او د ځناور په بڼه یو انځور جوړ کړ. د خوسيانو دغه دوه انځورونه له سرو زرو جوړ شوي وو، چې د بابل نښه وه. دغه انځورونه د مصر خدایانو ته وقف شوي وو، هغه خدایان چې هغوی یې هماغسې وپېژندل لکه هارون چې هم پېژندلي وو؛ یعنې «هغه خدایان چې هغوی یې د مصر له خاورې راویستلي وو.» هغه په دوو ښارونو کې دوه قربان‌ځایونه جوړ کړل، چې کله یوځای وکتل شي، د کلیسا (بیت‌ایل) او دولت (دان) ګډوالی تمثیلوي. دغه قربان‌ځایونه د ریښتوني قربان‌ځای جعلي بڼې وې، چې هغه مسیح دی، هماغسې لکه څنګه چې کاتولیکیزم ادعا کوي چې د مسیح ځمکنی استازی دی. هغه یو فاسد کهانت راپاڅاوه، لکه څنګه چې د کاتولیکیزم کاهنان دي. هغه د خپل عبادت لپاره داسې ورځ وټاکله چې په ځانګړي ډول د خدای د رښتینو اخترونو له هرې ورځې څخه بېله وه، نو ځکه دا د عبادت د ریښتینې او دروغجنې ورځې پر سر شخړه تمثیلوي.

در آغاز برپایی نظام کاذب عبادت او، خدا نبی‌ای از یهودا فرستاد تا نظام جعلی عبادت او را توبیخ کند.

> और देखो, यहोवा के वचन से यहूदा में से एक परमेश्वर का जन बेतेल को आया; और यारोबाम वेदी के पास धूप जलाने को खड़ा था। तब उसने यहोवा के वचन से वेदी के विरुद्ध पुकारकर कहा, हे वेदी, वेदी, यहोवा यों कहता है: देख, दाऊद के घराने में एक बालक उत्पन्न होगा, जिसका नाम योशिय्याह होगा; और वह तुझ पर उन ऊँचे स्थानों के याजकों को, जो तुझ पर धूप जलाते हैं, बलि करेगा, और मनुष्यों की हड्डियाँ तुझ पर जलाई जाएँगी। और उसने उसी दिन एक चिन्ह दिया, यह कहकर, यह वही चिन्ह है जिसकी यहोवा ने बात कही है: देख, वेदी फट जाएगी, और उस पर की राख बिखेर दी जाएगी। 1 राजा 13:1–3॥

نبیِ یہوداہ نے ایک سہ جہتی پیشین گوئی کا اعلان کیا جس میں بادشاہ یوسیاہ کی آئندہ پیدائش کی نشان دہی کی گئی۔ اُس نے پیشین گوئی کی کہ یوسیاہ اُن شریر کاہنوں کو قتل کرے گا جو جعلی قربان گاہ پر خدمت انجام دے رہے تھے، اور یہ بھی کہ یوسیاہ اسی قربان گاہ پر آدمیوں کی ہڈیاں جلائے گا۔ اُس نے یربعام کو ایک نشان بھی دیا، جس کے ذریعے یہ ظاہر کیا کہ یربعام کی قربان گاہ پھاڑی جائے گی اور اُس کی راکھ بہ نکلے گی۔ یہ سب باتیں خداوند کے کلام کے مطابق پوری ہوئیں، لیکن جب یربعام نے نبی کے اعلان کو سنا تو وہ غضب ناک ہوا اور نبی سے نمٹنے کا ارادہ کیا، مگر خدا قابض تھا۔

> و چنین واقع شد که چون یَربُعامِ پادشاه سخنِ مردِ خدا را شنید، که بر مذبحِ بیت‌ئیل ندا در داده بود، دست خود را از روی مذبح دراز کرده، گفت: او را بگیرید. و دستی که بر ضدّ او دراز کرده بود، خشک شد، به‌گونه‌ای که نتوانست آن را دیگر به سوی خود بازکشد. مذبح نیز شکافته شد، و خاکسترها از مذبح فرو ریخت، بر حسب آن آیتی که مردِ خدا به کلامِ خداوند داده بود. اول پادشاهان ۱۳:۴، ۵

نشان فوراً به انجام رسید، و دستِ یَرُبعام فلج شد.

> اور بادشاہ نے جواب دے کر مردِ خدا سے کہا، اب خداوند اپنے خدا کے حضور التجا کر اور میرے لیے دعا کر تاکہ میرا ہاتھ پھر مجھے بحال ہو جائے۔ تب مردِ خدا نے خداوند سے منت کی، اور بادشاہ کا ہاتھ پھر اسے بحال ہو گیا، اور جیسا پہلے تھا ویسا ہی ہو گیا۔ پھر بادشاہ نے مردِ خدا سے کہا، میرے ساتھ گھر چل اور تازہ دم ہو، اور میں تجھے انعام دوں گا۔ اور مردِ خدا نے بادشاہ سے کہا، اگر تو اپنا آدھا گھر بھی مجھے دے دے، تب بھی میں تیرے ساتھ اندر نہ جاؤں گا، اور نہ اس جگہ روٹی کھاؤں گا اور نہ پانی پیوں گا۔ کیونکہ مجھے خداوند کے کلام سے یہ حکم دیا گیا تھا کہ نہ روٹی کھانا، نہ پانی پینا، اور نہ اسی راستے سے لوٹنا جس سے تو آیا تھا۔ چنانچہ وہ دوسرے راستے سے چلا گیا، اور اس راستے سے واپس نہ لوٹا جس سے وہ بیت ایل آیا تھا۔ 1 سلاطین 13:6–10۔

عیسی همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ آن به تصویر می‌کشد، و آغازِ پادشاهی‌های شمالی و جنوبیِ اسرائیلِ باستانِ واقعی در همان تاریخی به پایان می‌رسد که در آن دو چوب به یک چوب پیوند داده می‌شوند، که نمایانگرِ قومِ اسرائیلِ روحانیِ مدرن است.

در آن تاریخ که دو چوب به هم پیوستند، در زمان آخر در سال ۱۷۹۸ فرایندی سه‌مرحله‌ای از آزمایش آغاز شد. هر دو چوب (پادشاهی) پیش از فرو‌ریختن روح‌القدس در فریاد نیمه‌شب در حال گرد آورده شدن بودند. در نخستین ناامیدی، در بهار ۱۸۴۴، پروتستان‌ها در این فرایند آزمایش مردود شدند و دختران کاتولیسیزم گردیدند؛ و بدین‌سان، همچون آنچه به‌وسیلهٔ یربعام نمونه‌وار شده بود، افتتاح یک نظام جعلی عبادت را تکرار کردند.

اصلاحِ پروٹسٹنٹ ایک ایسا کام تھا جسے خدا نے اس غرض سے انجام دیا کہ بیابان میں موجود کلیسیا کو رومی کلیسیا کی توہمات، روایات اور رسوم سے باہر نکالے۔ مارٹن لوتھر کے زمانے سے بتدریج مزید حقائق منکشف ہوتے گئے، جنہوں نے صور کی فاحشہ کو اس سے زیادہ کچھ نہ ٹھہرایا کہ وہ مسیحیت کے جھوٹے اقرار سے ڈھکا ہوا ایک بت‌پرستانہ نظامِ عبادت تھی۔ خداوند کا مقصد یہ تھا کہ وہ اپنی اسیر قوم کو تاریکی سے باہر لائے، جیسا کہ اُس نے اُس وقت کیا تھا جب اُس کی قوم مصر میں غلام تھی۔ اُس نے اُنہیں مصر کی غلامی سے نجات دی تاکہ اُنہیں اپنی شریعت عطا کرے۔ 1798 میں مہر کشادہ ہونے والے علم کی بڑھتی ہوئی روشنی کے پیچھے چلنے سے پروٹسٹنٹوں کے انکار نے اُنہیں 1844 میں شریعت اور مسیح کے حقیقی تقدس‌گاہی کام کو پہچاننے سے باز رکھا۔

ان کے پیغامِ ساعتِ عدالت کو رد کر دینے نے اس امر کی نمائندگی کی کہ وہ رومی کلیسیا کی بیٹیاں بن گئیں، اور پھر انہوں نے عبادت کا ایک جھوٹا نظام قائم کیا جس کی شناخت صحائف میں جھوٹے نبی (مرتد پروٹسٹنٹ ازم) کے طور پر کی گئی ہے۔ وفادار میلرائیٹس، جو 22 اکتوبر 1844 کو ایمان کے وسیلہ سے مقدِس میں داخل ہوئے، تیسرے فرشتے کی روشنی کے حامل ہوئے اور انہوں نے عبادت کے اُس جھوٹے نظام کے خلاف ملامت پیش کی جو اپنے آپ کو پروٹسٹنٹ ظاہر کرتا ہے، جبکہ بت‌پرستی کی بنیادی روایت، یعنی سورج کی پرستش، پر قائم رہتا ہے۔ یہوداہ سے آنے والا نبی میلرائیٹ ایڈونٹ ازم کی تمثیل تھا، جو 22 اکتوبر 1844 کو آنے والے تیسرے فرشتے کے پیغام کو پہچاننے اور پیش کرنے والا تھا۔

هنگامی که پیامبر با درخواست یُرُبعام روبه‌رو شد که به خانهٔ او بیاید و خود را تازه‌سازد، پیامبر دستورهای مشخصی را که از سوی خداوند به او داده شده بود، بیان کرد. همین فرمان به اَدوِنتیسمِ میلری نیز داده شده بود. فرمان این بود که از همان راهی که آمده بودند بازنگردند، و اَدوِنتیسمِ میلری از درونِ فرقه‌های پروتستان بیرون آمده بود. آنان در نخستین ناامیدی، در بهار سال 1844، از پروتستان‌ها جدا شده بودند، و ارمیا نمونه‌ای از همان دستورهای عیناً یکسانی را فراهم می‌آورد که به پیامبر یهودایی داده شده بود.

> क्योंकि तेरे वचन मुझे प्राप्त हुए, और मैं ने उन्हें ग्रहण किया; और तेरा वचन मेरे हृदय के लिए आनन्द और हर्ष का कारण हुआ; क्योंकि हे सेनाओं के परमेश्वर यहोवा, मैं तेरे नाम से कहलाता हूँ। मैं उपहास करनेवालों की सभा में न बैठा, और न मगन हुआ; तेरे हाथ के कारण मैं अकेला बैठा रहा, क्योंकि तू ने मुझे रोष से भर दिया था। मेरा दुःख क्यों निरन्तर बना रहता है, और मेरा घाव क्यों असाध्य है, जो चंगा होने से इन्कार करता है? क्या तू मेरे लिए सर्वथा छल करनेवाले के समान, और उन जलधाराओं के समान होगा जो सूख जाती हैं? इसलिए यहोवा यों कहता है, यदि तू फिर लौटे, तो मैं तुझे फिर लौटा लाऊँगा, और तू मेरे सम्मुख खड़ा रहेगा; और यदि तू तुच्छ में से बहुमूल्य को अलग करे, तो तू मेरे मुख के समान होगा; वे तेरी ओर फिरें, परन्तु तू उनकी ओर न फिरना। और मैं तुझे इस प्रजा के साम्हने काँसे की गढ़ी हुई दीवार ठहराऊँगा; वे तुझ से लड़ेंगे, परन्तु तुझ पर प्रबल न होंगे; क्योंकि मैं तेरे संग हूँ, तेरा उद्धार करने और तुझे छुड़ाने के लिए, यहोवा की यही वाणी है। और मैं तुझे दुष्टों के हाथ से छुड़ाऊँगा, और भयानक जनों के हाथ से तेरा उद्धार करूँगा। यिर्मयाह 15:16–21।

در تکمیل نبوت زمانیِ وایِ دوم، در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، آن فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ ده، با کتابچه‌ای گشوده در دست خود، فرود آمد، و به یوحنا گفته شد که برود و کتاب را بگیرد و آن را بخورد. ارمیا نمایانگر کسانی است که در آن مقطع از تاریخ آن کتابچه را خوردند، و کلمات چون عسل شیرین بود، زیرا «شادی و وجدِ» «دلِ» او بود. اما به‌سبب «دست» خدا، ارمیا «از خشم» «پر» شد، «مجروح» گردید، و در «دردی دائمی» بود. به‌سبب «دست» خدا، ارمیا چنین القا کرد که خدا برای ارمیا «مانند دروغگو» و همچون «آب‌های ناپایدار» بوده است. خداوند «دست» خود را بر خطایی در برخی از اَشکالِ جدول ۱۸۴۳ نگاه داشته بود.

یرمیا نمایانگر نخستین نومیدیِ میلریتیان است، آنگاه که رؤیای حبقوق درنگ نمود. برای کسانی که به‌وسیلهٔ ارمیا نمایانده شده‌اند، چنین می‌نمود که آن پیام، که به‌صورت «باران» تصویر شده است، ناکام مانده بود. اما حبقوق گفته بود: «زیرا رؤیا هنوز برای زمانِ معین است؛ اما در آخر سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه درنگ نماید، برایش انتظار بکش؛ زیرا یقیناً خواهد آمد، و تأخیر نخواهد کرد.» ارمیا پنداشته بود که خدا دروغ گفته است، و اینکه آن پیام (باران) ناکام مانده است، اما آن فقط درنگ کرده بود.

آنگاه خدا به اِرَمیا تعلیم داد که: «اگر بازگشت نمایی، آنگاه تو را باز خواهم آورد، و تو در حضور من خواهی ایستاد؛ و اگر گران‌بها را از پست جدا سازی، همچون دهان من خواهی بود؛ ایشان به سوی تو بازگردند، اما تو به سوی ایشان بازنگرد.» پس از آن نومیدی، اِرَمیا نمایندۀ قوم خداست که باید به خدمت خداوند بازگردند و دلسردی‌ای را که بر اثر این پندار پدید آمده بود که پیام ناکام مانده است، از خود دور سازند. اگر اِرَمیا شرایط تعیین‌شده را برآورده می‌ساخت، خدا او را مجاز می‌داشت که سخنگوی او باشد.

مهم‌تر برای مطالعۀ ما در این زمان، آن چیزی است که خداوند به ارمیا دربارۀ «مجمعِ استهزاکنندگان» گفت؛ آنان که از نومیدی او «شادمانی» می‌کردند. او به ارمیا فرمود که استهزاکنندگان می‌توانند نزد ارمیا بازگردند، اما او هرگز نباید نزد آنان بازگردد. ارمیا نمایندۀ کسانی بود که در برابر پروتستان‌هایی ایستادند که به‌تازگی برگزیده بودند به دامن کاتولیسیسم بازگردند و دختران بابل، انبیای کاذبِ بَعَل و عشتاروت، شوند. ارمیا نمایندۀ آن نبی یهودایی بود که در همان نقطه از خط نبوی، نظام کاذبِ عبادتِ یربعام را در آغاز پادشاهی شمالی توبیخ کرده بود؛ و بدین‌سان، نمونۀ معرفیِ نظامی کاذب از عبادت را پیش‌نگاشت می‌کرد که در پایان تاریخ پادشاهی شمالی، تصویری از کاتولیسیسم بود. آن نبی به یربعام گفت، هنگامی که یربعام پیشنهادِ برقراری اتحاد داد، که او نباید بخورد، بنوشد، یا از همان راهی که آمده بود بازگردد.

> اور بادشاہ نے مردِ خدا سے کہا، میرے ساتھ گھر چل، اور تازہ دم ہو جا، اور میں تجھے انعام دوں گا۔ اور مردِ خدا نے بادشاہ سے کہا، اگر تو اپنا آدھا گھر بھی مجھے دے، تو بھی میں تیرے ساتھ اندر نہ جاؤں گا، اور نہ میں اس جگہ روٹی کھاؤں گا اور نہ پانی پیوں گا؛ کیونکہ مجھے خداوند کے کلام سے یوں حکم دیا گیا تھا کہ نہ روٹی کھانا، نہ پانی پینا، اور نہ اسی راستہ سے پھر واپس لوٹنا جس راستہ سے تو آیا تھا۔ 1 سلاطین 13:7–9۔

بیانِ نبیِ یهودا با عملِ انبیای کاذبِ بعل و عشتاروت در حکایتِ ایلیا هماهنگ است. البته تاریخِ میلری‌ها نیز تاریخِ ایلیا است، زیرا میلر همان ایلیا بود. در حکایتِ ایلیا، انبیای بعل و عشتاروت رقصی از فریب به‌جا آوردند که چون آتش از جانبِ خدا فرود آمد و قربانیِ ایلیا را بلعید، حماقتِ آن آشکار شد؛ و این، به‌این‌سان، نمادی از افاضهٔ روح‌القدس در ندای نیمه‌شبِ تاریخِ میلری بود. رویاروییِ آن تاریخ، نمودارِ رویاروییِ ایلیای دوم بود، یعنی یحییِ تعمیددهنده، در خلالِ رقصِ فریبی که دخترِ هیرودیا، یعنی سالومه، به‌جا آورد. هیرودیا به‌وسیلهٔ ایزابل به‌صورتِ نمادین پیش‌نموده شده بود، و ایزابل نمادی از کلیسای کاتولیک است.

در سال ۱۸۴۴، کلیساهای پروتستان به سالومه، دختر هیرودیا‌س (ایزابل)، مبدّل شدند. در آن رقصِ فریب، هیرود وعده داده بود که نیمی از پادشاهی خود را ببخشد، و این کار را در روز تولّد خود انجام داد؛ بدین‌سان، ایّام آخر را نمونه‌وار نشان می‌دهد، هنگامی که ده پادشاه، که به‌واسطهٔ اخاب (پادشاه ده مملکت شمالی) تمثیل شده‌اند، موافقت می‌کنند که پادشاهی خود را به پاپیّت (ایزابل) بسپارند. بخشیدنِ «نیمی از پادشاهی تو» نمادی از یک هم‌پیمانی است، و نبیِ یهودیه به‌روشنی یربعام را آگاه می‌ساخت که هرگز با آن پادشاهِ مرتدّ اتحاد نخواهد بست و از نظامِ عبادتِ جعلیِ او حمایت نخواهد کرد.

این همان چیزی است که خداوند نیز به ارمیا گفت، آنگاه که فرمود «مجمع استهزاکنندگان» (پروتستانیسم مرتد) می‌تواند به سوی ارمیا بازگردد، اما ارمیا هرگز نباید به سوی آنان بازگردد، یا از همان راهی که آمده بود بازگردد. اما آن نبی یهودا دقیقاً همین کار را کرد، زیرا پیش از آنکه به یهودا بازگردد—پیش از آنکه کاری را که به او سپرده شده بود به انجام رساند—به‌وسیلهٔ نبی‌ای دروغین و کاذب فریب خورد.

> اور بیت‌ئیل میں ایک بوڑھا نبی رہتا تھا؛ اور اس کے بیٹے آ کر اسے وہ سب کام سنانے لگے جو مردِ خدا نے اُس دن بیت‌ئیل میں کیے تھے؛ اور جو باتیں اُس نے بادشاہ سے کہی تھیں، وہ بھی انہوں نے اپنے باپ کو بتائیں۔ تب ان کے باپ نے ان سے کہا، وہ کس راہ سے گیا؟ کیونکہ اس کے بیٹوں نے دیکھ لیا تھا کہ وہ مردِ خدا، جو یہوداہ سے آیا تھا، کس راہ سے گیا ہے۔ پھر اُس نے اپنے بیٹوں سے کہا، میرے لیے گدھے پر زین کسو۔ سو انہوں نے اُس کے لیے گدھے پر زین کسی، اور وہ اُس پر سوار ہوا، اور مردِ خدا کے پیچھے گیا، اور اسے ایک بلوط کے درخت کے نیچے بیٹھے ہوئے پایا؛ اور اُس نے اُس سے کہا، کیا تو وہی مردِ خدا ہے جو یہوداہ سے آیا تھا؟ اُس نے کہا، میں ہی ہوں۔ تب اُس نے اُس سے کہا، میرے گھر میرے ساتھ چل اور روٹی کھا۔ اُس نے کہا، میں تیرے ساتھ واپس نہیں جا سکتا، نہ تیرے ساتھ اندر جا سکتا ہوں؛ اور نہ میں اس جگہ تیرے ساتھ روٹی کھاؤں گا اور نہ پانی پیوں گا؛ کیونکہ مجھ سے خداوند کے کلام کے وسیلہ سے کہا گیا تھا کہ وہاں نہ روٹی کھانا، نہ پانی پینا، اور نہ اُس راستہ سے لوٹنا جس سے تُو آیا ہے۔ اُس نے اُس سے کہا، میں بھی تیری مانند ایک نبی ہوں؛ اور خداوند کے کلام کے مطابق ایک فرشتے نے مجھ سے کہا ہے: اسے اپنے ساتھ اپنے گھر واپس لے آ، تاکہ وہ روٹی کھائے اور پانی پیے۔ لیکن اُس نے اُس سے جھوٹ کہا۔ سو وہ اُس کے ساتھ واپس گیا، اور اُس کے گھر میں روٹی کھائی اور پانی پیا۔ اور یوں ہوا کہ جب وہ دسترخوان پر بیٹھے تھے تو خداوند کا کلام اُس نبی پر نازل ہوا جو اُسے واپس لایا تھا؛ اور اُس نے اُس مردِ خدا پر جو یہوداہ سے آیا تھا، پکار کر کہا، خداوند یوں فرماتا ہے: چونکہ تُو نے خداوند کے حکم سے سرکشی کی، اور اُس فرمان کو نہ مانا جو خداوند تیرے خدا نے تجھے دیا تھا، بلکہ واپس آیا، اور اُس جگہ روٹی کھائی اور پانی پیا جس کے بارے میں خداوند نے تجھ سے کہا تھا کہ نہ روٹی کھانا اور نہ پانی پینا، اس لیے تیری لاش تیرے باپ دادا کی قبر میں نہ پہنچے گی۔

> و واقع شد که پس از آن‌که نان خورده بود و نوشیده بود، برای او الاغ را زین کرد، یعنی برای آن نبی که او را بازگردانیده بود. و چون روانه شد، شیری او را در راه ملاقات کرد و او را کشت؛ و جسدش در راه افکنده شد، و الاغ در کنار آن ایستاده بود، و شیر نیز در کنار جسد ایستاده بود. و اینک مردمانی از آنجا می‌گذشتند و جسد را که در راه افکنده شده بود و شیر را که در کنار جسد ایستاده بود دیدند؛ پس آمدند و در شهری که آن نبی پیر در آن ساکن بود خبر دادند. و چون آن نبی که او را از راه بازگردانیده بود این را شنید، گفت: این همان مرد خداست که از کلام خداوند نافرمانی کرد؛ از این رو خداوند او را به شیر سپرده است، و آن او را دریده و کشته است، بر وفق کلام خداوند که به او گفته بود. سپس به پسران خود گفت: الاغ را برای من زین کنید. و آنان زین کردند. و او رفت و جسدش را یافت که در راه افکنده شده بود، و الاغ و شیر در کنار جسد ایستاده بودند؛ شیر نه جسد را خورده بود و نه الاغ را دریده بود. و آن نبی جسدِ مرد خدا را برداشت و آن را بر الاغ نهاد و بازگردانید؛ و نبی پیر به شهر آمد تا بر او نوحه کند و او را دفن نماید. و جسد او را در قبر خود نهاد؛ و بر او ماتم گرفتند و گفتند: آه، ای برادر من! و واقع شد که پس از آن‌که او را دفن کرد، به پسران خود گفت: چون من بمیرم، مرا در قبری که مرد خدا در آن دفن شده است دفن کنید؛ استخوان‌های مرا در کنار استخوان‌های او بگذارید. زیرا آن سخنی که او به کلام خداوند بر ضد مذبحی که در بیت‌ئیل است، و بر ضد تمامی خانه‌های مکان‌های بلند که در شهرهای سامره هستند، ندا داد، یقیناً واقع خواهد شد. اول پادشاهان 13:11–32.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> „عندما تشهد قدرةُ الله لماهية الحق، فإن ذلك الحق يجب أن يثبت إلى الأبد على أنه الحق. ولا يجوز الإصغاء إلى افتراضات لاحقة تناقض النور الذي أعطاه الله. سيقوم أناسٌ بتفاسير للكتاب المقدس تكون عندهم حقًّا، لكنها ليست حقًّا. إن الحق لهذا الزمان قد أعطانا الله إياه أساسًا لإيماننا. وهو نفسه قد علَّمنا ما هو الحق. سيقوم واحد، ثم آخر أيضًا، بنور جديد يناقض النور الذي أعطاه الله تحت برهان روحه القدوس. ولا يزال قليلون أحياء ممَّن اجتازوا الخبرة المكتسَبة في تثبيت هذا الحق. وقد أبقى الله حياتهم بنعمته لكي يكرِّروا، ويكرِّروا حتى ختام حياتهم، الخبرة التي اجتازوها، كما فعل يوحنا الرسول إلى نهاية حياته عينها. وأما حاملو الراية الذين سقطوا في الموت، فليتكلموا من خلال إعادة طباعة كتاباتهم. وقد أُعلِمتُ أن أصواتهم ينبغي أن تُسمَع هكذا. وعليهم أن يؤدوا شهادتهم عمَّا يُكوِّن الحق لهذا الزمان.“

> «ما نباید سخنان کسانی را بپذیریم که با پیامی می‌آیند که با نکات ویژهٔ ایمان ما در تضاد است. آنان انبوهی از آیات کلام مقدس را گرد می‌آورند و آن را همچون برهانی پیرامون نظریه‌های ادعایی خود بر هم می‌انبارند. این کار بارها و بارها در خلال پنجاه سال گذشته انجام شده است. و حال آنکه کتب مقدس کلام خداست و باید حرمت داشته شود، به‌کاربردن آنها، اگر چنین کاربردی یکی از ستون‌ها را از بنیانی که خدا در این پنجاه سال استوار داشته است جابه‌جا کند، خطایی بزرگ است. کسی که چنین کاربردی می‌کند، آن ظهور شگفت‌انگیز روح‌القدس را که به پیام‌های گذشته‌ای که به قوم خدا رسیده است قدرت و نیروی اثر بخشید، نمی‌شناسد.»

> ’’بزرگ جي ثبوت معتبر نه آهن. جيڪڏهن اهي قبول ڪيا وڃن، ته اهي خدا جي ماڻهن جي انهيءَ سچائيءَ تي ايمان کي تباهه ڪري ڇڏيندا، جنهن اسان کي اهو بڻايو آهي، جيڪي اسين آهيون۔‘‘

> “ما باید در این موضوع قاطع باشیم؛ زیرا نکاتی که او می‌کوشد به‌وسیلهٔ کلام مقدس ثابت کند، استوار نیستند. آن‌ها ثابت نمی‌کنند که تجربهٔ گذشتهٔ قوم خدا باطل بوده است. ما حقیقت را داشتیم؛ ما به‌وسیلهٔ فرشتگان خدا هدایت شدیم. عرضهٔ موضوع قدس تحت رهبری روح‌القدس ارائه شد. برای هر کس فصاحت در این است که دربارهٔ ویژگی‌های ایمان ما که در آن‌ها هیچ نقشی نداشته است، سکوت اختیار کند. خدا هرگز با خود تناقض ندارد. اگر دلایل کتاب‌مقدسی وادار شوند بر آنچه حقیقت ندارد شهادت دهند، به‌نادرستی به کار برده شده‌اند. یکی و سپس دیگری برخواهد خاست و نورِ به‌ظاهر عظیمی خواهد آورد و ادعاهای خود را مطرح خواهد کرد. اما ما بر نشانه‌های کهن استوار می‌مانیم. [1 John 1:1–10 quoted.]”

> «به من دستور داده شده است که بگویم این سخنان را می‌توانیم متناسب با این زمان به کار بریم، زیرا زمانی فرارسیده است که گناه باید به نام درست خود خوانده شود. در کار خود به‌وسیلهٔ مردانی که ایمان نیاورده‌اند مانع می‌شویم؛ مردانی که در پی جلال خویش‌اند. آنان می‌خواهند مبتکر نظریه‌های جدید پنداشته شوند؛ نظریه‌هایی که آن‌ها را عرضه می‌کنند و مدعی‌اند که حقیقت‌اند. اما اگر این نظریه‌ها پذیرفته شوند، به انکار آن حقیقتی خواهند انجامید که خدا در طی پنجاه سال گذشته به قوم خود عطا کرده است و آن را با ظهور روح‌القدس به اثبات رسانده است.» Selected Messages، کتاب 1، ص. 161.

Back to Articles