Article

# Panium - Number Twenty-Two

پانیوم — عدد بیست‌ودو

December 31, 2023

۳۱ دسمبر، ۲۰۲۳

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Since December 31, 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing prophetic truths in a specific order. The order can easily be ascertained by reviewing the articles that have been posted on the website of Future for America. Over the recent months the truths which have been unsealed are many, and profound! The order is not random, it is purposeful. The sequence clearly identifies a purposeful sequential process that Christ, as the Lion of the tribe of Judah accomplishes as He unseals the final testing messages to the church and thereafter to the world. In the book of Revelation, the Lion of the tribe of Judah takes the book that is sealed with seven seals and removes the seals one at a time—in order.

از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، شیرِ سبطِ یهودا حقایق نبوی را به ترتیبی مشخص مهرگشایی کرده است. این ترتیب را می‌توان به‌سادگی با مرور مقالاتی که در وب‌سایت Future for America منتشر شده‌اند، تشخیص داد. در ماه‌های اخیر، حقایقی که مهرگشایی شده‌اند بسیارند و عمیق! این ترتیب تصادفی نیست، بلکه هدفمند است. این توالی به‌روشنی فرایندی پی‌درپی و هدفمند را نشان می‌دهد که مسیح، به‌عنوان شیرِ سبطِ یهودا، آن را در هنگام مهرگشاییِ پیام‌های نهاییِ آزمایش برای کلیسا و پس از آن برای جهان، به انجام می‌رساند. در کتاب مکاشفه، شیرِ سبطِ یهودا کتابی را که به هفت مهر مختوم است برمی‌گیرد و مهرها را یکی‌یکی—به ترتیب—برمی‌دارد.

## Will be Disclosed in Their Order

به‌ترتیبِ خویش آشکار خواهند شد

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> «پس از آن‌که این هفت رعد صداهای خود را برآوردند، همان‌گونه که دربارهٔ کتاب کوچک به دانیال فرمان داده شد، به یوحنا نیز این دستور می‌رسد: «آنچه را که هفت رعد گفتند، مُهر کن.» اینها به وقایع آینده مربوط می‌شوند که به‌ترتیب خود آشکار خواهند شد. دانیال در پایان ایام در نصیب خویش خواهد ایستاد. یوحنا کتاب کوچک را گشوده می‌بیند. آنگاه نبوت‌های دانیال جایگاه شایستهٔ خود را در پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم و سوم، که باید به جهان داده شوند، می‌یابند. گشوده شدن کتاب کوچک، همان پیام مربوط به زمان بود.»

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> «کتاب‌های دانیال و مکاشفه یکی هستند. یکی نبوت است و دیگری مکاشفه؛ یکی کتابی مُهرشده، و دیگری کتابی گشوده. یوحنا اسراری را که رعدها بیان کردند شنید، اما به او فرمان داده شد که آنها را ننویسد.»

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed. The first and second angels’ messages were to be proclaimed, but no further light was to be revealed before these messages had done their specific work. This is represented by the angel standing with one foot on the sea, proclaiming with a most solemn oath that time should be no longer.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «آن نور خاصی که به یوحنا داده شد و در هفت رعد بیان گردید، ترسیمی از وقایعی بود که تحت پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم به وقوع می‌پیوست. مصلحت نبود که مردم از این امور آگاه شوند، زیرا ایمان ایشان الزاماً باید آزموده می‌شد. در ترتیب الهی، شگفت‌انگیزترین و پیشرفته‌ترین حقایق اعلام می‌گردید. پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم باید اعلام می‌شد، اما پیش از آن‌که این پیام‌ها کار ویژهٔ خود را به انجام رسانند، هیچ نور بیشتری نباید آشکار می‌گردید. این امر به‌وسیلهٔ آن فرشته‌ای نشان داده شده است که یک پا بر دریا نهاده، با سوگندی بس جدّی اعلام می‌کند که دیگر زمانی نخواهد بود.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The final revelation of the “seven thunders” was opened up post-2023, and it revealed that the “seven thunders” represent the first alpha disappointment unto the last omega disappointment. John was not allowed to define the seven thunders for the revelation of the “seven thunders” was not a singular fulfillment of history, but an illustration of a “delineation of events” that took place in Millerite history, that would take place again in the latter days. The perfect fulfillment was shown to illustrate the history of July 18, 2020 unto the soon-coming Sunday law. The Lion opened that light up to shine upon the history of the erection of the temple of the one hundred and forty-four thousand.

مکاشفۀ نهاییِ «هفت رعد» پس از سال ۲۰۲۳ گشوده شد، و آشکار ساخت که «هفت رعد» نمایانگر نخستین ناامیدیِ آلفا تا واپسین ناامیدیِ اُمگا است. به یوحنا اجازه داده نشد که هفت رعد را تعریف کند، زیرا مکاشفۀ «هفت رعد» تحققِ منفردِ تاریخ نبود، بلکه تصویری از یک «ترسیمِ رویدادها» بود که در تاریخ میلری واقع شد و قرار بود در ایام آخر بار دیگر واقع شود. تحققِ کامل برای این به نمایش گذاشته شد که تاریخِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا قانونِ یک‌شنبهٔ قریب‌الوقوع را به تصویر کشد. شیر آن نور را گشود تا بر تاریخِ برپا شدنِ هیکلِ صد و چهل و چهار هزار بتابد.

In the Millerite history the “seven thunders” represented 1798 unto 1844, when the Millerite’s presented “most wonderful and advanced truths.” In prosecuting the work they were given, the Millerites were tested. They did not fully understand the message they were proclaiming, or the history they were fulfilling. The truths they proclaimed were what Sister White defines as “advanced truths,” that were not to be understood until after the messages of the first and second angels had accomplished their work.

در تاریخ میلریتی، «هفت رعد» نمایانگر دورهٔ ۱۷۹۸ تا ۱۸۴۴ بود؛ زمانی که میلریتی‌ها «شگفت‌انگیزترین و پیشرفته‌ترین حقایق» را عرضه کردند. در پیگیری کاری که به آنان سپرده شده بود، میلریتی‌ها آزموده شدند. آنان پیامى را که اعلام می‌کردند، یا تاریخى را که در حال تحقق بخشیدن به آن بودند، به‌طور کامل درک نمی‌کردند. حقایقی که آنان اعلام کردند، همان چیزهایی بود که خواهر وایت آن‌ها را «حقایق پیشرفته» تعریف می‌کند؛ حقایقی که قرار نبود تا پس از آنکه پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم کار خود را به انجام رسانده باشند، فهمیده شوند.

When the “seven thunders” reach their perfect fulfillment, those “future events” are represented by the messages of the three angels’ of Revelation fourteen in combination with the book of Daniel. The work of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the “future events” of the “seven thunders” is combining the book of Daniel with the three angels.

هنگامی که «هفت رعد» به کمال تحقق خود برسند، آن «وقایع آینده» به‌وسیلهٔ پیام‌های سه فرشتهٔ مکاشفهٔ چهارده، در ترکیب با کتاب دانیال، نمود می‌یابند. کارِ صد و چهل و چهار هزار نفر، که به‌وسیلهٔ «وقایع آینده»یِ «هفت رعد» نمایانده شده است، در هم آمیختنِ کتاب دانیال با پیام‌های سه فرشته است.

> “The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

> «خداوند در شُرُف آن است که جهان را به سبب گناهش مجازات کند. او در شُرُف آن است که هیئت‌های مذهبی را به سبب ردّ نور و حقیقتی که به آنان داده شده است، مجازات نماید. پیام عظیم، که پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم و سوم را در هم می‌آمیزد، باید به جهان اعلام شود. این باید بارِ رسالتِ ما باشد.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary، جلد 7، ص. 950.

Since December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing prophetic truths in a specific “order.”

از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، شیرِ سبطِ یهودا حقایق نبوی را در «نظمی» مشخص از مُهرگشایی بوده است.

## Millerite History

تاریخ میلریتی‌ها

> “There are those now living who, in studying the prophecies of Daniel and John, received great light from God as they passed over the ground where special prophecies were in process of fulfillment in their order. They bore the message of time to the people. The truth shone out clearly as the sun at noonday. Historical events, showing the direct fulfillment of prophecy, were set before the people, and the prophecy was seen to be a figurative delineation of events leading down to the close of this earth’s history.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> «در حال حاضر کسانی هستند که، در حین مطالعهٔ نبوت‌های دانیال و یوحنا، هنگامی که از عرصه‌ای عبور می‌کردند که در آن نبوت‌های خاص به‌ترتیب خود در جریان تحقق بود، نور عظیمی از جانب خدا دریافت کردند. آنان پیام زمان را به مردم رساندند. حقیقت همچون خورشید در نیمروز به‌روشنی درخشید. رویدادهای تاریخی، که تحقق مستقیم نبوت را نشان می‌داد، در برابر مردم قرار داده شد، و نبوت چنین دیده شد که ترسیم نمادینی از وقایعی است که تا پایان تاریخ این زمین امتداد می‌یابد.» Selected Messages, book 2, 101, 102.

The “order” which Christ has been unsealing the message of the Midnight Cry represent “historical events” that show a “direct fulfillment of prophecy” that lead to the close of probation. The direct fulfillment of prophecy in the latter days is not a revelation of prophecies that are based upon time, but Palmoni still employs numbers to identify the direct fulfillments of prophecy. Time is no longer, and though the Millerite’s “bore the message of time” to their generation, the message of the third angel is stronger than “time.”

«ترتیب»ی که مسیح در حال گشودنِ مهرهای پیامِ فریادِ نیمه‌شب بوده است، بیانگرِ «رویدادهای تاریخی» است که «تحقق مستقیمِ نبوت» را نشان می‌دهند؛ رویدادهایی که به بسته‌شدنِ زمانِ فیض منتهی می‌شوند. تحققِ مستقیمِ نبوت در ایامِ آخر، مکاشفه‌ای از نبوت‌هایی که بر زمان مبتنی‌اند نیست؛ اما پالمونی همچنان از اعداد برای شناساییِ تحقق‌های مستقیمِ نبوت استفاده می‌کند. دیگر زمانی در کار نیست، و هرچند میلری‌ها «پیامِ زمان» را به نسلِ خود حمل کردند، پیامِ فرشتهٔ سوم از «زمان» نیرومندتر است.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> «خداوند به من نشان داده است که پیام فرشتهٔ سوم باید برود و به فرزندان پراکندهٔ خداوند اعلام شود، و این‌که نباید بر زمان آویخته شود؛ زیرا زمان هرگز دیگر آزمون نخواهد بود. دیدم که برخی از موعظهٔ زمان به هیجانی کاذب دچار می‌شوند؛ و این‌که پیام فرشتهٔ سوم از آنچه زمان بتواند باشد نیرومندتر است. دیدم که این پیام می‌تواند بر بنیاد خودِ خویش استوار بایستد، و نیازی به زمان ندارد تا آن را تقویت کند، و این‌که با قدرتی عظیم پیش خواهد رفت و کار خود را انجام خواهد داد، و در عدالت کوتاه خواهد شد.» Experience and Views, 48.

The sequential “order” of the unsealing of the prophetic truths identify a progressive history, but they also identify the development of the message. The “order” of the history represented and also the footsteps of how the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message since December 31, are both salvational to understand. In July of 2023, a voice in the wilderness began to prepare the way for the unsealing of December 31, 2023. Then the Lion of the tribe of Judah unsealed Revelation chapter one.

ترتیبی «نظم» که در گشودنِ مُهرهای حقایق نبوی دیده می‌شود، یک تاریخِ تدریجی را مشخص می‌کند، اما همچنین تکاملِ پیام را نیز معین می‌سازد. «نظمِ» تاریخِ بازنمایی‌شده، و نیز ردّ پاهای این‌که شیرِ قبیلهٔ یهودا از ۳۱ دسامبر چگونه پیام را گشوده است، هر دو برای درکِ نجات‌بخش‌اند. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ندایی در بیابان آغاز کرد تا راه را برای گشودنِ مُهرهای ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ مهیا سازد. سپس شیرِ قبیلهٔ یهودا بابِ نخستِ مکاشفه را گشود.

## Nothing Else

اور کچھ نہیں

> “The solemn messages that have been given in their order in the Revelation are to occupy the first place in the minds of God’s people. Nothing else is to be allowed to engross our attention.” Testimonies, volume 8, 301, 302.

> "پیام‌های جدّی‌ای که به ترتیب خود در مکاشفه داده شده‌اند، باید جای نخست را در ذهن قوم خدا اشغال کنند. نباید اجازه داده شود که هیچ چیز دیگری توجه ما را به خود مشغول سازد." شهادت‌ها، جلد 8، 301، 302.

The articles that began in 2023 are to “occupy the first place in the minds of God’s people.”

مقالاتی که در سال ۲۰۲۳ آغاز شدند، باید «جایگاه نخست را در اذهان قومِ خدا» اشغال کنند.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> «هر آنچه خدا در تاریخ نبوی معیّن کرده است که در گذشته به انجام رسد، به انجام رسیده است؛ و هر آنچه هنوز در ترتیب خود در پیش است، واقع خواهد شد. دانیال، نبیِ خدا، در جایگاه خود ایستاده است. یوحنا در جایگاه خود ایستاده است. در مکاشفه، شیرِ سبطِ یهودا کتاب دانیال را بر شاگردانِ نبوت گشوده است، و بدین‌سان دانیال در جایگاه خود ایستاده است. او شهادتِ خود را ادا می‌کند؛ یعنی آنچه خداوند در رؤیا دربارهٔ وقایع عظیم و پرهیبت که ما باید آنها را بدانیم، در حالی که بر آستانهٔ تحققِ آنها ایستاده‌ایم، بر او مکشوف ساخت.»

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated.” Selected Messages, book 2, 109.

> «در تاریخ و نبوت، کلام خدا کشمکشِ طولانی‌مدتِ میان حقیقت و خطا را به تصویر می‌کشد. این کشمکش هنوز هم ادامه دارد. آنچه بوده است، بار دیگر تکرار خواهد شد.» Selected Messages، کتاب ۲، ص. ۱۰۹.

## Thirty

سی```

The message of Daniel eleven verse forty was unsealed and formalized in 1996. Thirty years later, the hidden history of the very same verse is now being unsealed in connection with the formalization of the message of the Midnight Cry, a message that consists of a corrected external prediction of Islam in connection with a corrected internal message of the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry is proclaimed before verse sixteen’s Sunday law, for it is at the Sunday law where the door closes in the parable.

پیام دانیال یازده آیهٔ چهل در سال ۱۹۹۶ مُهرگشایی شد و به‌صورت رسمی تدوین گردید. سی سال بعد، تاریخ پنهانِ همان آیه اکنون در ارتباط با رسمیت‌یافتنِ پیامِ فریاد نیمه‌شب در حال مُهرگشایی است؛ پیامی که مشتمل است بر پیش‌بینیِ بیرونیِ اصلاح‌شده دربارهٔ اسلام، در پیوند با پیامِ درونیِ اصلاح‌شدهٔ فریاد نیمه‌شب. پیامِ فریاد نیمه‌شب پیش از قانون یکشنبهٔ آیهٔ شانزدهم اعلام می‌شود، زیرا در تمثیل، این درِ بسته‌شدن در قانون یکشنبه رخ می‌دهد.

## Peter

پطرس

This places Peter in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Peter had a message he proclaimed in the upper room, and a message he proclaimed in the temple. The upper room message is the parable’s Midnight Cry and the temple message is the loud cry of the third angel. In order for Peter to proclaim the upper room message of the Midnight Cry, Peter’s message would first be corrected and formalized. The correction and formalization are accomplished by bringing together the lines of prophecy the Lion of the tribe of Judah has been identifying since December 31, 2023.

این امر پطرس را در تاریخِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار قرار می‌دهد. پطرس پیامی داشت که آن را در بالاخانه اعلام کرد، و پیامی که آن را در هیکل اعلام نمود. پیامِ بالاخانه همان فریادِ نیمه‌شبِ مَثَل است، و پیامِ هیکل همان فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم. برای آن‌که پطرس بتواند پیامِ بالاخانه، یعنی فریادِ نیمه‌شب، را اعلام کند، لازم بود که پیامِ او نخست اصلاح و صورت‌بندی شود. این اصلاح و صورت‌بندی از طریق گرد آوردنِ خطوطِ نبوتی‌ای انجام می‌گیرد که شیرِ سبطِ یهودا از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ تاکنون در حال شناساییِ آن‌ها بوده است.

The work is now to formalize the message of the Midnight Cry. The formalization of the message has been typified by William Miller in 1831, and The Time of the End magazine in 1996. The correction of the message that produced the first disappointment on July 18, 2020 has been typified by both Josiah Litch and by Samuel Snow. The work they each performed ‘caused’ the ‘effect’ that followed in the wake of August 11, 1840, and the wake of the seventh-month movement. In 1840 the message was carried to every mission station in the world and in 1844 the message of the Midnight Cry swept over the eastern seaboard of the United States like a tidal wave. The work of men ‘caused’ the ‘effect’ of an outpouring of the Holy Spirit. 1840 went to the world, represented by the sea and 1844 went to the United States, represented by the earth. The symbol of 1840 was Christ standing upon the earth and sea in Revelation ten, and that very chapter identifies the history of 1840 unto 1844, and portrays Christ standing upon the earth and the sea.

اکنون کار آن است که پیامِ فریادِ نیمه‌شب صورت‌بندی شود. صورت‌بندیِ این پیام به‌وسیلهٔ ویلیام میلر در سال 1831، و مجلهٔ The Time of the End در سال 1996، نمونه‌وار پیش‌نگاشته شده است. اصلاحِ پیامی که نخستین نومیدی را در 18 ژوئیهٔ 2020 پدید آورد، هم به‌وسیلهٔ جوسایا لیچ و هم به‌وسیلهٔ ساموئل اسنو نمونه‌وار پیش‌نگاشته شده است. کاری که هر یک از ایشان انجام دادند، «سبب» آن «اثری» شد که در پیِ 11 اوت 1840، و در پیِ جنبشِ ماهِ هفتم، آمد. در 1840 این پیام به هر ایستگاهِ بشارتی در جهان برده شد و در 1844 پیامِ فریادِ نیمه‌شب همچون موجی خروشان بر سراسر کرانهٔ شرقیِ ایالات متحده درنوردید. کارِ مردان، «سبب» آن «اثرِ» ریزشِ روح‌القدس شد. 1840 به جهان رفت، که به‌وسیلهٔ دریا نمایانده شده است، و 1844 به ایالات متحده رفت، که به‌وسیلهٔ زمین نمایانده شده است. نمادِ 1840، مسیح بود که در مکاشفهٔ بابِ ده بر زمین و دریا ایستاده است، و همان باب، تاریخِ 1840 تا 1844 را مشخص می‌سازد و مسیح را در حالی ترسیم می‌کند که بر زمین و دریا ایستاده است.

In both 1840 and 1844, the adjustment to the prediction was an adjustment forward in time, to the perfect date. One was a prediction of Islam and the other a prediction of the parable of the ten virgins. One was external and one was internal. 1844 also included an error of misunderstanding the sanctuary. Was the sanctuary the earth, or was it the heavenly sanctuary? The misunderstanding was even deeper than simply the definition of the sanctuary, for it also represented a test as to whether a soul would follow Christ from the holy place to the Most Holy Place.

در هر دو سالِ 1840 و 1844، اصلاحِ پیش‌بینی، اصلاحی رو به جلو در زمان بود، تا رسیدن به تاریخِ دقیق. یکی پیش‌بینیِ اسلام بود و دیگری پیش‌بینیِ مَثَلِ ده باکره. یکی بیرونی بود و دیگری درونی. سالِ 1844 همچنین مشتمل بر خطایِ سوءفهمِ قُدس بود. آیا قُدس، زمین بود، یا قُدسِ آسمانی؟ این سوءفهم حتی عمیق‌تر از صرفِ تعریفِ قُدس بود، زیرا همچنین آزمونی را نمایندگی می‌کرد که آیا نفسی، مسیح را از مکانِ مقدس تا قدس‌الاقداس پیروی خواهد کرد یا نه.

> “I saw the Father rise from the throne, and in a flaming chariot go into the holy of holies within the veil, and sit down. Then Jesus rose up from the throne, and the most of those who were bowed down arose with Him. I did not see one ray of light pass from Jesus to the careless multitude after He arose, and they were left in perfect darkness. Those who arose when Jesus did, kept their eyes fixed on Him as He left the throne and led them out a little way. Then He raised His right arm, and we heard His lovely voice saying, ‘Wait here; I am going to My Father to receive the kingdom; keep your garments spotless, and in a little while I will return from the wedding and receive you to Myself.’ Then a cloudy chariot, with wheels like flaming fire, surrounded by angels, came to where Jesus was. He stepped into the chariot and was borne to the holiest, where the Father sat. There I beheld Jesus, a great High Priest, standing before the Father. On the hem of His garment was a bell and a pomegranate, a bell and a pomegranate. Those who rose up with Jesus would send up their faith to Him in the holiest, and pray, ‘My Father, give us Thy Spirit.’ Then Jesus would breathe upon them the Holy Ghost. In that breath was light, power, and much love, joy, and peace.

> «میں نے دیکھا کہ باپ تخت سے اُٹھا، اور ایک شعلہ زن رتھ میں سوار ہو کر پردہ کے اندر، قدس الاقداس میں گیا اور وہاں جا بیٹھا۔ پھر یسوع تخت سے اُٹھ کھڑا ہوا، اور جو لوگ سجدہ میں جھکے ہوئے تھے اُن میں سے اکثر اُس کے ساتھ اُٹھے۔ میں نے یہ نہیں دیکھا کہ یسوع کے اُٹھنے کے بعد اُس سے بے پرواہ ہجوم کی طرف نور کی ایک بھی کرن گئی ہو، اور وہ کامل تاریکی میں چھوڑ دیے گئے۔ جو لوگ یسوع کے اُٹھنے پر اُس کے ساتھ اُٹھے تھے، وہ اُس وقت تک اپنی نظریں اُسی پر جمائے رکھے رہے جب وہ تخت کو چھوڑ کر اُنہیں کچھ فاصلے تک باہر لے گیا۔ پھر اُس نے اپنا دہنا بازو اُٹھایا، اور ہم نے اُس کی دلنشیں آواز سنی جو کہہ رہی تھی، ‘یہیں ٹھہرو؛ میں اپنے باپ کے پاس بادشاہی لینے جا رہا ہوں؛ اپنے لباس بے داغ رکھو، اور تھوڑی ہی دیر میں میں شادی سے لوٹ کر آؤں گا اور تمہیں اپنے پاس لے لوں گا۔’ پھر ایک ابریلا رتھ، جس کے پہیے شعلہ زن آگ کی مانند تھے اور جو فرشتوں سے گھرا ہوا تھا، وہاں آیا جہاں یسوع تھا۔ وہ رتھ میں سوار ہوا اور قدس الاقداس میں لے جایا گیا، جہاں باپ متمکن تھا۔ وہاں میں نے یسوع کو، ایک عظیم سردار کاہن کے طور پر، باپ کے حضور کھڑا دیکھا۔ اُس کے لباس کے دامن پر ایک گھنٹی اور ایک انار، ایک گھنٹی اور ایک انار تھا۔ جو لوگ یسوع کے ساتھ اُٹھے تھے، وہ اپنی ایمان بھری التجا قدس الاقداس میں اُس کی طرف بلند کرتے اور دعا کرتے، ‘اے میرے باپ، ہمیں اپنی روح عطا فرما۔’ پھر یسوع اُن پر روح القدس پھونکتا۔ اُس سانس میں نور، قدرت، اور بہت سا محبت، خوشی، اور سلامتی تھی۔»

> “I turned to look at the company who were still bowed before the throne; they did not know that Jesus had left it. Satan appeared to be by the throne, trying to carry on the work of God. I saw them look up to the throne, and pray, ‘Father, give us Thy Spirit.’ Satan would then breathe upon them an unholy influence; in it there was light and much power, but no sweet love, joy, and peace. Satan’s object was to keep them deceived and to draw back and deceive God’s children.” Early Writings, 55, 56.

> “Volví para contemplar al grupo que aún permanecía postrado ante el trono; no sabían que Jesús lo había dejado. Satanás parecía estar junto al trono, procurando continuar la obra de Dios. Vi que ellos alzaban la vista hacia el trono y oraban: ‘Padre, danos Tu Espíritu’. Entonces Satanás soplaba sobre ellos una influencia impía; en ella había luz y mucho poder, pero no había amor dulce, gozo ni paz. El propósito de Satanás era mantenerlos engañados y hacer retroceder y engañar a los hijos de Dios.” Primeros Escritos, 55, 56.

The sanctuary was identified as the “key” that explained all of the misunderstandings that were engendered by the misunderstanding of the sanctuary. It was the “key” that explained the disappointment. In the latter days, the “key” is the disappointment, which explains the misunderstanding of the temple.

مقدِس کو اُس “کنجی” کے طور پر شناخت کیا گیا تھا جو اُن تمام غلط فہمیوں کی توضیح کرتی تھی جو مقدِس کی غلط فہمی سے پیدا ہوئی تھیں۔ وہی “کنجی” تھی جس نے مایوسی کی توضیح کی۔ آخری ایّام میں “کنجی” مایوسی ہے، جو ہیکل کی غلط فہمی کی توضیح کرتی ہے۔

As of October 22, 1844 “time is no longer,” and the error of the disappointment of July 18, 2020 must now be corrected, but not in terms of time, for time is no longer.

از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، «زمان دیگر نخواهد بود»، و اکنون باید خطای نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ اصلاح شود، اما نه از حیثِ زمان، زیرا زمان دیگر نیست.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.

> اور جس فرشتے کو مَیں نے سمندر اور زمین پر کھڑا دیکھا تھا، اُس نے اپنا ہاتھ آسمان کی طرف اُٹھایا، اور اُس کی قسم کھائی جو ابدالآباد زندہ ہے، جس نے آسمان اور اُس کی سب چیزوں کو، اور زمین اور اُس کی سب چیزوں کو، اور سمندر اور اُس کی سب چیزوں کو پیدا کیا، کہ پھر مہلت نہ رہے گی؛ بلکہ ساتویں فرشتے کی آواز کے دنوں میں، جب وہ نرسنگا پھونکنا شروع کرے گا، تو خدا کا بھید پورا ہو جائے گا، جیسا اُس نے اپنے بندوں یعنی نبیوں پر ظاہر کیا تھا۔ مکاشفہ 10:5–7۔

The location of the prediction that must be corrected is Nashville, Tennessee, and the location cannot be changed, for it is identified not by Future for America, but by Ellen White, and the Spirit of Prophecy never fails.

مکانِ پیشگویی‌ای که باید اصلاح شود نشویل، تنسی است، و این مکان را نمی‌توان تغییر داد؛ زیرا آن را نه Future for America، بلکه الن وایت تعیین کرده است، و روح نبوت هرگز خطا نمی‌کند.

> “When I was in Nashville, I had been speaking to the people, and in the night season, there was an immense ball of fire that came right from heaven and settled in Nashville. There were flames going out like arrows from that ball; houses were being consumed; houses were tottering and falling. Some of our people were standing there. ‘It is just as we expected,’ they said, ‘we expected this.’ Others were wringing their hands in agony and crying unto God for mercy. ‘You knew it,’ said they ‘you knew that this was coming, and never said a word to warn us!’ They seemed as though they would almost tear them to pieces, to think they had never told them or given them any warning at all.” Manuscript 188, 1905.

> «جب میں نیشول میں تھی، میں لوگوں سے خطاب کر رہی تھی، اور رات کے وقت آسمان ہی سے آگ کا ایک نہایت عظیم گولا آیا اور نیشول پر آ ٹھہرا۔ اس گولے سے تیر کی مانند شعلے نکل رہے تھے؛ گھر جل کر خاک ہو رہے تھے؛ گھر ہچکولے کھا رہے تھے اور گر رہے تھے۔ ہمارے بعض لوگ وہاں کھڑے تھے۔ اُنہوں نے کہا، ’یہ بالکل ویسا ہی ہے جیسا ہم نے توقع کی تھی؛ ہم اسی کی توقع رکھتے تھے۔‘ دوسرے لوگ کرب میں اپنے ہاتھ مل رہے تھے اور خدا سے رحم کے لیے فریاد کر رہے تھے۔ اُنہوں نے کہا، ’تم جانتے تھے، تم جانتے تھے کہ یہ آنے والا تھا، اور ہمیں خبردار کرنے کے لیے ایک لفظ بھی نہ کہا!‘ وہ ایسے معلوم ہوتے تھے گویا ہمیں ٹکڑے ٹکڑے کر ڈالیں گے، یہ سوچ کر کہ ہم نے اُنہیں کبھی کچھ بتایا ہی نہیں اور نہ ذرا بھی کوئی انتباہ دیا۔» مخطوطہ 188، 1905۔

The internal issue of the fireballs upon Nashville is that it identifies that Laodicean Seventh-day Adventism knew of the Nashville warning message, but kept silent. This is the point in prophetic history where the “shame” or “joy” of the message of the Midnight Cry is manifested. This is the point that those who are to become the ensign begin to be lifted up in distinction with those who then being shamed by those in the world who are exasperated and angry that Laodicean Seventh-day Adventism gave no Nashville warning. This same prophetic distinction was represented at Mount Carmel between Elijah and the prophets of Baal, and in the history of the second angel of Millerite history, when the Protestants changed to apostate Protestants and began their role as the false prophet, becoming the daughters of Rome. In 1989, the political horn through Reagan did the very same thing, only Reagan did not become the daughters of Rome, he became Ahab and Clovis the first, paramours of Rome.

مسئلهٔ درونیِ گوی‌های آتشینِ فرودآمده بر نشویل این است که آشکار می‌سازد ادونتیسمِ روز هفتمِ لائودیکیه از پیامِ هشدارِ نشویل آگاه بود، اما خاموشی گزید. این همان نقطه در تاریخ نبوی است که در آن «شرم» یا «شادیِ» پیامِ فریادِ نیمه‌شب آشکار می‌گردد. این همان نقطه‌ای است که در آن کسانی که قرار است به عَلَم بدل شوند، در تمایز از کسانی که سپس به‌وسیلهٔ مردمِ جهان ــ که از این‌که ادونتیسمِ روز هفتمِ لائودیکیه هیچ هشدارِ نشویلی نداد، به ستوه آمده و خشمگین‌اند ــ شرمسار می‌شوند، آغاز به برافراشته شدن می‌کنند. همین تمایزِ نبوی در کوه کرمل میان ایلیا و انبیای بعل به تصویر کشیده شد، و نیز در تاریخِ فرشتهٔ دوم در تاریخِ میلری، آنگاه که پروتستان‌ها به پروتستان‌های مرتد بدل شدند و نقش خود را به‌عنوان نبیِ کاذب آغاز کردند و به دخترانِ روم مبدل گشتند. در سال ۱۹۸۹، شاخِ سیاسی از طریق ریگان دقیقاً همین کار را انجام داد، با این تفاوت که ریگان به دخترانِ روم بدل نشد، بلکه به اَخاب و کلوویسِ اوّل، دلدادگانِ روم، بدل گردید.

> “There was a scene presented to me. It was the night before the Sabbath. That is when that scene was presented. I looked out of the window, and there was an immense ball of fire that had come from heaven, and it fell where they were casting buildings with pillars, especially the pillars were presented to me. And it seemed as if the ball came right to the building and crushed it, and they saw that it was branching out, branching out, enlarging, and they began to cry and mourn and mourn, and wring their hands; and I thought some of our people stood by there, saying, ‘Well, it is just what we have been expecting; it is just what we have been talking about; it is just what we have been talking about.’ ‘You knew it?’ said the people. ‘You knew it, and never told us about it?’ I thought there was such an agony in their face, such an agony in their appearance.’” Manuscript 152; 1904.

> «مرا منظره‌ای نشان داده شد. شبِ پیش از سَبَّت بود. در همان هنگام آن منظره به من ارائه شد. از پنجره به بیرون نگریستم، و گوی عظیمی از آتش بود که از آسمان آمده بود، و در جایی فرود آمد که آنان بناهایی با ستون‌ها برپا می‌کردند؛ به‌ویژه ستون‌ها به من نشان داده شدند. و چنان می‌نمود که گویی آن گوی درست به سوی آن بنا آمد و آن را درهم کوبید، و ایشان دیدند که آن آتش شاخه‌شاخه می‌شود، شاخه‌شاخه می‌شود، گسترش می‌یابد، و شروع به فریاد و زاری کردند و زاری کردند، و دست‌های خود را می‌فشردند؛ و من گمان کردم که برخی از افرادِ ما در آنجا ایستاده بودند و می‌گفتند: “خوب، این همان چیزی است که ما انتظارش را داشتیم؛ این همان چیزی است که درباره‌اش سخن گفته‌ایم؛ این همان چیزی است که درباره‌اش سخن گفته‌ایم.” “شما آن را می‌دانستید؟” مردم گفتند. “شما آن را می‌دانستید، و هرگز درباره‌اش به ما نگفتید؟” گمان کردم که چه جانکاهی‌ای در چهره‌شان بود، چه جانکاهی‌ای در ظاهرشان بود.» Manuscript 152; 1904.

The disappointment of July 18, 2020 is the “key” to identify the temple that is to be lifted up as an ensign. The distinction of two classes of Adventists is a major theme of biblical prophecy. Jeremiah refused to join with the “assembly of mockers,” and the churches of Smyrna and Philadelphia were both contrasted with the synagogue of Satan, who claimed they were Jews, but were not. The distinction between the two classes of professed Adventists is represented by the methodology they employ to study the Bible. It is the distinction between true education and “higher education, so-called” as Sister White calls it.

سرخوردگیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ «کلید» شناساییِ معبدی است که باید همچون عَلَمی برافراشته شود. تمایزِ میانِ دو طبقه از ادونتیست‌ها یکی از مضامینِ اصلیِ نبوتِ کتاب‌مقدس است. ارمیا از پیوستن به «مجمعِ استهزاکنندگان» امتناع ورزید، و کلیساهای سِمیرنا و فیلادلفیا هر دو در تقابل با کنیسهٔ شیطان قرار داده شدند؛ همانانی که ادعا می‌کردند یهودی‌اند، اما نبودند. تمایزِ میانِ این دو طبقه از ادونتیست‌های معترف، در روش‌شناسی‌ای که برای مطالعهٔ کتاب‌مقدس به کار می‌برند، بازنمایی می‌شود. این همان تمایزِ میانِ تعلیمِ حقیقی و «آموزشِ عالی، به‌اصطلاح» است، چنان‌که خواهر وایت آن را می‌نامد.

Nashville is known as the “Athens of the South,” and the most famous building that represents Greece in Nashville is the Parthenon in Centennial Park, built in 1897 as a full-scale replica of the ancient Greek Parthenon. It was built to celebrate the centennial of Tennessee’s entrance into statehood in 1796, and was intended to be torn down after the celebration. Instead, the land was turned into a park in 1903 and the Parthenon was rebuilt permanently from 1920 unto 1931.

نَشْوِيل تُعرَف بلقب «أثينا الجنوب»، وأشهرُ مبنًى يُمثّل اليونان في نَشْوِيل هو البارثينون في حديقة سنتينيال، الذي بُني سنة 1897 بوصفه نُسخةً مطابقة بالحجم الكامل للبارثينون اليوناني القديم. وقد شُيِّد احتفالًا بالذكرى المئوية لانضمام تينيسي إلى الاتحاد سنة 1796، وكان المقصود أن يُهدَم بعد الاحتفال. لكن الأرض حُوِّلت بدلًا من ذلك إلى حديقة سنة 1903، وأُعيد بناء البارثينون بناءً دائمًا من سنة 1920 إلى سنة 1931.

The name “Parthenon” derives from the Greek word parthénos, meaning “virgin” or “maiden,” referring to Athena in her aspect as the untouched, wise, and warlike goddess of wisdom, strategy, arts, crafts, and civilization. Built between 447–432 BC on the Acropolis in Athens, it housed a massive chryselephantine (gold and ivory) statue of Athena by the sculptor Phidias—essentially serving as her “house” or divine residence, where she was believed to be present.

نام «پارتنون» از واژهٔ یونانی parthénos گرفته شده است که به معنای «دوشیزه» یا «باکره» است و به آتنا در جلوهٔ او به‌عنوان الههٔ دست‌نخورده، فرزانه، و جنگاورِ حکمت، راهبرد، هنرها، صناعات، و تمدن اشاره دارد. این بنا که میان سال‌های 447 تا 432 پیش از میلاد بر فراز آکروپولیسِ آتن ساخته شد، مجسمه‌ای عظیمِ کریزلفانتین (از طلا و عاج) از آتنا، اثر پیکرتراش فیدیاس، را در خود جای می‌داد—و در اصل به‌منزلهٔ «خانه» یا اقامتگاه الهی او عمل می‌کرد، جایی که باور داشتند او در آن حاضر است.

The Western educational system’s emphasis on broad knowledge, critical inquiry, civic preparation, and the liberal arts framework is fundamentally rooted in ancient Greek philosophy and practice. Without Plato’s Academy, Aristotle’s Lyceum, or the Athenian paideia, modern schooling as we know it would look very different.

نظامُ التعليمِ الغربيّ، بما يُوليه من تأكيدٍ على المعرفة الواسعة، والبحث النقدي، والإعداد للمواطنة، وإطار الفنون الحرة، يرتكز في أساسه على الفلسفة والممارسة اليونانيتين القديمتين. فلولا أكاديمية أفلاطون، وليسيوم أرسطو، أو البايديا الأثينية، لكان التعليم الحديث كما نعرفه اليوم مختلفًا اختلافًا كبيرًا.

In 1904, the Madison School was founded nine miles outside of Nashville. Ellen White was a charter board member of the original Madison School (formally the Nashville Agricultural and Normal Institute, and later known as Madison College). She served as a charter member of the board of directors from its inception in 1904. She remained on the board until around 1914 (the year before her death in 1915).

در سال ۱۹۰۴، مدرسهٔ مدیسون در نه مایلیِ خارج از نشویل تأسیس شد. الن وایت از اعضای مؤسس هیئت امنای مدرسهٔ اولیهٔ مدیسون بود (که به‌طور رسمی «مؤسسهٔ کشاورزی و تربیت‌معلم نشویل» نام داشت و بعدها با نام «کالج مدیسون» شناخته شد). او از آغاز تأسیس آن در سال ۱۹۰۴، به‌عنوان عضو مؤسس هیئت‌مدیره خدمت کرد. او تا حدود سال ۱۹۱۴ (یعنی یک سال پیش از مرگش در ۱۹۱۵) در هیئت‌مدیره باقی ماند.

This was the only college or institutional board she ever agreed to join or serve on. She deliberately limited such formal positions in other Adventist organizations, but made an exception for Madison because of its alignment with her educational counsels (self-supporting, farm-based, missionary-focused training emphasizing Bible, manual labor, and practical preparation for service in the South and beyond). The Nashville messages from Sister White came in 1904 and 1905, the same time period Madison School was beginning, and the Parthenon exhibit was being changed into a permanent fixture at permanent park. The symbol of Greek education and heavenly education both marking their beginnings in the same short period of time, which was the same period of time the visions of Nashville’s fireballs were given.

این تنها هیئت امنای کالج یا مؤسسه‌ای بود که او هرگز پذیرفت به آن بپیوندد یا در آن خدمت کند. او عمداً چنین مناصب رسمی را در دیگر سازمان‌های ادونتیست محدود ساخت، اما برای مدیسون استثنا قائل شد، زیرا با رهنمودهای آموزشی او هم‌سو بود (خوداتکا، مبتنی بر مزرعه، معطوف به آموزشِ مأموریتی با تأکید بر کتاب مقدس، کار یدی، و آمادگی عملی برای خدمت در جنوب و فراتر از آن). پیام‌های نشویل از خواهر وایت در سال‌های 1904 و 1905 آمد، همان دوره زمانی که مدرسه مدیسون در آغاز راه بود، و نمایشگاه پارتنون در حال تبدیل شدن به بنایی دائمی در پارک دائمی بود. نماد آموزش یونانی و آموزش آسمانی، هر دو، آغازهای خود را در همان بازه کوتاه زمانی رقم می‌زدند؛ همان بازه زمانی‌ای که رؤیاهای گلوله‌های آتشِ نشویل داده شد.

> “Last night a scene was presented before me. I may never feel free to reveal all of it, but I will reveal a little.

> «دیشب صحنه‌ای در برابر من به نمایش گذاشته شد. شاید هرگز احساس نکنم که در بیان همهٔ آن آزاد هستم، اما اندکی از آن را آشکار خواهم کرد.»

> “It seemed that an immense ball of fire came down upon the world and crushed large houses. From place to place rose the cry, ‘The Lord has come! The Lord has come!’ Many were unprepared to meet Him, but a few were saying, ‘Praise the Lord!’

> «چنین می‌نمود که گوی عظیمی از آتش بر جهان فرود آمد و خانه‌های بزرگ را درهم کوبید. از جایی به جای دیگر این فریاد برمی‌خاست: “خداوند آمده است! خداوند آمده است!” بسیاری برای ملاقات او آماده نبودند، اما اندکی می‌گفتند: “خداوند را حمد باد!”»

> “‘Why are you praising the Lord?’ enquired those upon whom was coming sudden destruction.

> «چرا خداوند را حمد می‌کنید؟» آنان که هلاکتِ ناگهانی بر ایشان فرامی‌رسید، پرسیدند.

> “’Because we now see what we have been looking for.’

> «زیرا اکنون آنچه را که در پیِ آن بوده‌ایم، می‌بینیم.»

> “‘If you believed that these things were coming, why did you not tell us?’ was the terrible response. ‘We did not know about these things. Why did you leave us in ignorance? Again and again you have seen us; why did you not become acquainted with us and tell us of the judgment to come, and that we must serve God, lest we perish? Now we are lost!’” Manuscript 102, 1904.

> «اگر ایمان داشتید که این امور در راه‌اند، چرا ما را آگاه نساختید؟» این پاسخ هولناک بود. «ما از این امور آگاهی نداشتیم. چرا ما را در بی‌خبری رها کردید؟ بارها و بارها ما را دیده‌اید؛ چرا با ما آشنا نشدید و از داوریِ در شُرُفِ وقوع به ما خبر ندادید، و اینکه باید خدا را خدمت کنیم، مبادا هلاک شویم؟ اکنون ما از دست رفته‌ایم!» دست‌نوشته 102، 1904.

The context of the Nashville messages was geographically placed into a spiritual setting of true or false education. An education that prepares a soul to be a citizen of either heaven or earth. There is no reference to Islam in Sister White’s Nashville visions, so what would be the justification to attach Islam to the vision of fireballs on Nashville? How would a correction of the Nashville message of 2020 align with the work of Josiah Litch and Samuel Snow? Their corrections were made when they recognized that the same evidence that had led to the first prediction, was the evidence that established the corrected prediction.

پس‌زمینهٔ پیام‌های نشویل از لحاظ جغرافیایی در چارچوبی روحانی از تعلیم راستین یا تعلیم کاذب قرار داده شد؛ تعلیمی که جان را آماده می‌سازد تا شهروند یا آسمان باشد یا زمین. در رؤیاهای خواهر وایت دربارهٔ نشویل هیچ اشاره‌ای به اسلام وجود ندارد؛ پس چه توجیهی می‌تواند برای پیوند دادن اسلام با رؤیای گلوله‌های آتش بر فراز نشویل وجود داشته باشد؟ اصلاح پیام نشویل در سال 2020 چگونه با کار یوشیا لیچ و ساموئل اسنو هماهنگ می‌بود؟ اصلاحات آنان هنگامی انجام شد که دریافتند همان شواهدی که به پیش‌بینی نخست انجامیده بود، همان شواهدی نیز بود که پیش‌بینی اصلاح‌شده را استوار می‌ساخت.

The evidence of Islam was established long before it was connected with the warning message of Nashville. The message of Islam is directly attached to the message of the third angel. This fact is illustrated upon several biblical witnesses. The warning of the third angel represents a warning about the mark of the king of the north’s authority, and the warning of Islam is represented by the warning of the children of the east.

شواهد اسلام مدت‌ها پیش از آن‌که با پیام هشدارِ نشویل مرتبط شود، برقرار شده بود. پیام اسلام به‌طور مستقیم به پیام فرشتهٔ سوم پیوسته است. این حقیقت بر پایهٔ چندین شاهد کتاب‌مقدسی به تصویر کشیده شده است. هشدارِ فرشتهٔ سوم، هشداری دربارهٔ نشانِ اقتدارِ پادشاه شمال را نمایندگی می‌کند، و هشدارِ اسلام به‌وسیلهٔ هشدارِ پسرانِ مشرق represented می‌شود.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.

> اما اخباری از مشرق و از شمال او را مضطرب خواهد ساخت؛ از این‌رو با خشم عظیم بیرون خواهد رفت تا بسیاری را هلاک کند و به‌کلی نابود سازد. دانیال ۱۱:۴۴.

The third angel arrived into history on October 22, 1844 when the seventh trumpet began to sound. The seventh trumpet is also the third woe of Islam. The rebellion of 1863 silenced the sounding of the seventh trumpet until 9/11, when the third angel descended in Revelation chapter eighteen as the great buildings of New York were brought down by a touch of God’s power.

فرشتۂ سوم 22 اکتوبر 1844 کو تاریخ کے منظر پر وارد ہوا، جب ساتویں نرسنگے نے بجنا شروع کیا۔ ساتواں نرسنگا اسلام کی تیسری ہلاکت بھی ہے۔ 1863 کی بغاوت نے ساتویں نرسنگے کی صدا کو 9/11 تک خاموش رکھا، جب تیسرا فرشتہ مکاشفہ باب اٹھارہ میں نازل ہوا، اور نیویارک کی عظیم عمارتیں خدا کی قدرت کے ایک لمس سے گرا دی گئیں۔

9/11 was the alpha or beginning of the sealing time, which ends at the omega or ending of the sealing of the one hundred and forty-four thousand at the soon-coming Sunday law.

۱۱/۹ آلفا یا آغازِ زمانِ مهر نهادن بود؛ زمانی که با اُمگا یا پایانِ مهر نهادنِ یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر، در قانون یک‌شنبه‌ایِ در شُرُفِ وقوع، به انجام می‌رسد.

9/11 is the alpha of the image of the beast testing time in the United States, which ends at the omega of the image of the beast testing time in the United States, which occurs when the mark of the beast is enforced in the United States.

۹/۱۱ در ایالات متحده، آلفای زمانِ آزمونِ «صورتِ حیوان» است؛ زمانی که در ایالات متحده به اُمگای زمانِ آزمونِ «صورتِ حیوان» پایان می‌یابد، و آن هنگامی رخ می‌دهد که نشانِ حیوان در ایالات متحده به اجرا گذاشته می‌شود.

9/11 is the alpha or beginning of the judgment of the living upon the earth beast, including its Republican and Protestant horns, which ends at the soon-coming Sunday law.

۱۱/۹ آلفا، یا آغازِ داوریِ زندگان بر وحشِ زمین است، همراه با شاخ‌های جمهوری‌خواه و پروتستانِ آن، که در قانون یکشنبه‌ایِ نزدیک‌الوقوع به پایان می‌رسد.

9/11 is the alpha of “the day of the Lord’s preparation,” which ends at the test over the day of the Lord’s Sabbath.

۹/۱۱ آلفای «روزِ آمادگیِ خداوند» است، که در آزمون مربوط به روزِ سَبَّتِ خداوند به پایان می‌رسد.

9/11 is the alpha of the temple erection represented by the foundation stone which ends when the omega capstone is placed upon the temple.

۹/۱۱ آلفای برپاییِ هیکل است که به‌وسیلهٔ سنگِ بنیاد نمادین شده است، و هنگامی به پایان می‌رسد که اومگا، یعنی سنگِ سرِ زاویه، بر هیکل نهاده شود.

9/11 is the alpha of the third woe in the United States, which ends at the earthquake of Revelation eleven, which is the soon-coming Sunday law. At that earthquake the third woe cometh quickly. The history of the Nashville fireballs is before probation closes at the Sunday law, in spite of the proclamation of those who condemn the Laodicean Adventists claiming, “Now we are lost.”

9/11 در ایالات متحده آلفای وای سوم است، که در زلزلهٔ مکاشفهٔ یازده پایان می‌یابد؛ همان قانونی که به‌زودی دربارهٔ یکشنبه خواهد آمد. در آن زلزله، وای سوم به‌شتاب فرا می‌رسد. تاریخِ گوی‌های آتشینِ نشویل پیش از بسته‌شدنِ زمانِ آزمایش در قانونِ یکشنبه رخ می‌دهد، با وجودِ اعلامِ کسانی که اَدوِنتیست‌های لائودیکیه‌ای را محکوم می‌کنند و می‌گویند: «اکنون ما هلاک شده‌ایم.»

The book of Joel and its fulfillment at Pentecost set forth the debate of the message of the Midnight Cry when one class who cannot understand the increase of knowledge accuses those who understand of being drunk. The confrontation of the drunkards of Ephraim and the wise is a subject that is often addressed in God’s prophetic Word. One element of the truth is that the message is a two-step message, as illustrated by Peter in the upper room and thereafter in the temple. It is represented by judgment beginning upon God’s house and then followed by those outside of God’s house. The judgment process is also represented by the two voices of Revelation eighteen, where the first voice is 9/11 unto the Sunday law, and then the second voice of verse four marks the Sunday law. The distinction of the true and false prophetic message of the latter rain is also illustrated by Elijah, who Malachi identifies as returning just before the close of probation.

کتاب یوئیل و تحقق آن در پنتیکاست، مناظرهٔ پیامِ فریادِ نیمه‌شب را مطرح می‌سازد؛ آنگاه که گروهی که قادر به درک افزایش معرفت نیستند، کسانی را که می‌فهمند به مستی متهم می‌کنند. رویاروییِ مستانِ افرایم و حکیمان، موضوعی است که در کلام نبویِ خدا بارها بدان پرداخته شده است. یکی از عناصرِ حقیقت این است که این پیام، پیامی دو مرحله‌ای است؛ چنان‌که پطرس در بالاخانه و سپس در هیکل آن را به تصویر کشید. این امر به‌صورت داوری‌ای بازنمایی می‌شود که از خاندان خدا آغاز می‌گردد و سپس کسانی را که بیرون از خاندان خدا هستند دربر می‌گیرد. فرایند داوری همچنین به‌وسیلهٔ دو صدا در مکاشفهٔ هجده بازنمایی شده است، که در آن صدای نخست، 9/11 تا قانون یکشنبه است، و سپس صدای دومِ آیهٔ چهار، قانون یکشنبه را مشخص می‌سازد. تمایز میان پیام نبویِ راستین و دروغینِ باران آخِر نیز به‌وسیلهٔ ایلیا به تصویر کشیده شده است؛ همان کسی که ملاکی او را چنین معرفی می‌کند که درست پیش از بسته‌شدنِ زمانِ فیض بازمی‌گردد.

The symbols of the wise and foolish on Mount Carmel was ‘Elijah the wise” and the foolish prophets of Baal. Elijah is Peter and the prophets of Baal are the drunkards of Ephraim. Once the foolish drunkards are manifested as the false prophets of Baal, through the outpouring of fire; the people finally answer that, “the Lord He is God.” Laodicean Seventh-day Adventists are manifested as such, at the fulfillment of the Nashville prediction. Those outside of Adventism who are then awakened to the unfaithfulness of the foolish are brought under conviction, but their probation has not yet closed. The illustration of the manifestation of the wise and foolish virgins represented by the Nashville warning message is a waymark in the final perfect fulfillment of the parable of the ten virgins.

نمادهای دانایان و نادانان بر کوه کرمل، «ایلیای دانا» و انبیای نادانِ بَعَل بودند. ایلیا، پطرس است و انبیای بعل، مستانِ افرایم هستند. هنگامی که این مستانِ نادان، به‌واسطهٔ فرو‌ریختن آتش، به‌عنوان انبیای کاذبِ بعل آشکار شوند، آنگاه قوم سرانجام پاسخ می‌دهند که: «یهوه، او خداست.» اَدوِنتیست‌های لائودیکیاییِ روز هفتم، در تحقق پیشگویی نشویل، بدین‌سان آشکار می‌شوند. آنان که بیرون از اَدوِنتیسم‌اند و سپس به بی‌وفاییِ نادانان بیدار می‌شوند، تحت تأثیرِ محکومیت وجدان قرار می‌گیرند، اما مهلتِ آزمایشِ ایشان هنوز به پایان نرسیده است. تمثیلِ آشکار شدنِ باکره‌های دانا و نادان، که به‌وسیلهٔ پیامِ هشدارِ نشویل نمایانده شده است، نشانه‌ای راهنما در تحقق نهایی و کاملِ مَثَلِ ده باکره است.

The disappointment of July 18, 2020 defines the message which must be corrected, and the manifestation of those within Adventism who have the oil, and those who don’t. Those who lacked the message of oil that warns Nashville are then contrasted with those who do possess the oil. Of the two classes that either do or do not have the oil of the message, one class has experienced a disappointment that was represented by the first disappointment of Millerite history, the other does not have that experience. Without the disappointment typified by the Millerites there is no correction to be made to any failed prediction. The fact that the Nashville prediction of 2020 was identifying Islam is consistent with an element of a failed message which needs to be corrected.

سرخوردگیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، پیامی را که باید اصلاح شود تعریف می‌کند، و نیز آشکارشدنِ کسانی را در درون ادونتیسم که روغن دارند و کسانی را که ندارند. آنگاه کسانی که فاقدِ پیامِ روغنی بودند که به نشویل هشدار می‌دهد، در تقابل قرار می‌گیرند با آنان که واقعاً روغن را در اختیار دارند. از میانِ دو طبقه‌ای که یا روغنِ پیام را دارند یا ندارند، یک طبقه سرخوردگی‌ای را تجربه کرده است که به‌وسیلهٔ نخستین سرخوردگیِ تاریخِ میلری نمایانده شد، و طبقهٔ دیگر آن تجربه را ندارد. بدون آن سرخوردگی‌ای که به‌واسطهٔ میلریان نمادین شده است، هیچ اصلاحی برای هیچ پیشگوییِ تحقق‌نیافته‌ای صورت‌پذیر نیست. این واقعیت که پیشگوییِ نشویل در سال ۲۰۲۰ در حال شناساییِ اسلام بود، با عنصری از یک پیامِ ناکام که نیازمندِ اصلاح است، سازگار می‌باشد.

An evidence of this is found in the fact that the history where the fireballs of Nashville arrive is not only that it agrees with the history of the Millerites first disappointment, and the correction of the message thereafter, but also because it occurs within a history that begins with the arrival of the third angel on 9/11, marking the arrival of Islam of the third woe, and that Islam arrives prophetically again at the Sunday law earthquake of Revelation eleven. Retaining Islam in the message without any direct reference by Sister White to Islam and the Nashville warning is based upon the theme of the history, being Islam.

یکی از شواهد این امر در این واقعیت یافت می‌شود که تاریخی که در آن گوی‌های آتشین نشویل پدیدار می‌شوند، نه تنها از آن روست که با تاریخ نخستین مأیوس‌شدن میلریتی‌ها و اصلاح پیام پس از آن مطابقت دارد، بلکه نیز از آن جهت که در درون تاریخی رخ می‌دهد که با ورود فرشتهٔ سوم در 11/9 آغاز می‌شود، و این امر رسیدن اسلامِ وایِ سوم را علامت‌گذاری می‌کند، و این‌که اسلام به‌طور نبوی بار دیگر در زلزلهٔ قانونِ یکشنبه در مکاشفهٔ یازده وارد می‌شود. حفظ اسلام در این پیام، با وجود آن‌که هیچ اشارهٔ مستقیمی از سوی خواهر وایت به اسلام و هشدار نشویل وجود ندارد، بر اساس مضمون آن تاریخ است که همانا اسلام می‌باشد.

In the one hundredth and fifty-third article of the series titled The Book of Daniel we identified that in agreement with the testimony of Balaam and the ass Islam, represented by the ass would have three primary interactions with the United States in the history of 9/11 unto the Sunday law. We identified 9/11 as the first, then October 7, 2022 as the second. We noted that the first attack was on the spiritual glorious land and the second attack was upon the literal glorious land of Israel, and that the third attack would be the attack at the earthquake of the Sunday law. We pointed out that the history of Balaam at this prophetic level bore the signature of truth, for the first and last attack was upon the spiritual glorious land and the middle attack was upon the literal glorious land, which is a symbol of rebellion. We now see that a fourth strike which marks the beginning of the Midnight Cry message will take place in the spiritual glorious land when Nashville’s fireballs are fulfilled. This means that the second strike of Balaam and his ass is double with the first of two strikes upon the literal and the second upon the spiritual glorious land.

در یکصد و پنجاه و سومین مقاله از مجموعه‌ای با عنوان «کتاب دانیال»، تشخیص دادیم که مطابق با شهادت بلعام و الاغ، اسلام که به‌وسیلهٔ الاغ نمایندگی می‌شود، در تاریخِ از ۹/۱۱ تا قانون یکشنبه، سه تعامل اصلی با ایالات متحده خواهد داشت. ۹/۱۱ را به‌عنوان نخستین تعامل شناسایی کردیم، سپس ۷ اکتبر ۲۰۲۲ را به‌عنوان دومین. توجه نمودیم که نخستین حمله بر سرزمین جلالیِ روحانی بود و دومین حمله بر سرزمین جلالیِ تحت‌اللفظیِ اسرائیل، و این‌که سومین حمله، حمله‌ای خواهد بود در زلزلهٔ قانون یکشنبه. خاطرنشان ساختیم که تاریخ بلعام در این سطح نبوی، مُهر حقیقت را بر خود داشت، زیرا نخستین و آخرین حمله بر سرزمین جلالیِ روحانی بود و حملهٔ میانی بر سرزمین جلالیِ تحت‌اللفظی، که نمادی از عصیان است. اکنون می‌بینیم که ضربهٔ چهارمی که آغاز پیام فریاد نیمه‌شب را مشخص می‌سازد، در سرزمین جلالیِ روحانی هنگامی رخ خواهد داد که گلوله‌های آتشینِ نشویل تحقق یابند. این بدان معناست که دومین ضربهٔ بلعام و الاغ او مضاعف است، به‌گونه‌ای که نخستینِ دو ضربه بر سرزمین جلالیِ تحت‌اللفظی و دومین بر سرزمین جلالیِ روحانی وارد می‌شود.

The article presented an incomplete truth which the Lion of the tribe of Judah has now revealed as another witness of the prophetic connection of Islam to the fireballs of Nashville. Another argument to support the association of Islam with the fireballs is found within the reform lines of sacred history. Every reform movement has its own peculiar theme unto itself that permeates the entire reform movement. In the reform movement of Moses, it was about entering into covenant with a chosen people. With Christ’s reform line it was about the Messiah. With the reform line of David, it was about the Ten Commandments and the sanctuary. With the Millerites the theme was prophetic time, for the Millerites bore the “message of time.” With the arrival of the third angel at 9/11 the theme for the reform line of the one hundred and forty-four thousand was identified as Islam of the third woe, the children of the east, the ass of Bible prophecy, the war horses of Revelation nine, the east wind, the locusts, and the angering of the nations.

اس مضمون نے ایک نامکمل سچائی پیش کی تھی جسے اب یہوداہ کے قبیلہ کے شیر نے نیشول کے آگ کے گولوں کے ساتھ اسلام کے نبوتی تعلق کی ایک اور گواہی کے طور پر ظاہر کیا ہے۔ آگ کے گولوں کے ساتھ اسلام کے ربط کی تائید میں ایک اور دلیل مقدس تاریخ کی اصلاحی لکیروں کے اندر پائی جاتی ہے۔ ہر اصلاحی تحریک کا اپنا ایک مخصوص موضوع ہوتا ہے جو پوری اصلاحی تحریک میں سرایت کیے رہتا ہے۔ موسیٰ کی اصلاحی تحریک میں یہ ایک برگزیدہ قوم کے ساتھ عہد میں داخل ہونے کے بارے میں تھا۔ مسیح کی اصلاحی لکیر میں یہ مسیحا کے بارے میں تھا۔ داؤد کی اصلاحی لکیر میں یہ دس احکام اور مقدِس کے بارے میں تھا۔ ملیرائیٹوں کے ہاں موضوع نبوتی وقت تھا، کیونکہ ملیرائیٹ “وقت کے پیغام” کو اٹھائے ہوئے تھے۔ 9/11 پر تیسرے فرشتے کی آمد کے ساتھ ایک سو چوالیس ہزار کی اصلاحی لکیر کا موضوع تیسرے افسوس کا اسلام، مشرق کے فرزند، بائبلی نبوت کا گدھا، مکاشفہ نو کے جنگی گھوڑے، مشرقی ہوا، ٹڈیاں، اور اقوام کو غضب ناک کرنا قرار دیا گیا۔

The earthquake of Revelation eleven marks Islam of the third woe, while also representing the conclusion of the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was typified by the triumphal entry of Christ into Jerusalem, which began with the releasing of the ass. The beginning of the Midnight Cry in Millerite history was the arrival of Samuel Snow on horseback at the Exeter camp meeting. The beginning of the period of the Midnight Cry is marked by symbols of Islam. There is abundant witnesses to confirm that the corrected message of July 18, 2020 includes Islam as part of the warning message. There is not a date identified, but Nashville’s fireballs identify the controversy of “new wine” in the latter days, so Nashville’s fireballs include Islam, but what about the identification of the fireballs as nuclear weapons?

زلزله‌ی مکاشفه‌ی یازده، اسلامِ وایِ سوم را مشخص می‌سازد، و در عین حال نمایانگر پایان پیامِ ندای نیمه‌شب نیز هست. ندای نیمه‌شب به‌وسیله‌ی ورودِ ظفرمندانه‌ی مسیح به اورشلیم نمونه‌سازی شده بود، که با رها کردنِ الاغ آغاز شد. آغازِ ندای نیمه‌شب در تاریخِ میلری، رسیدنِ ساموئل اسنو سوار بر اسب به گردهماییِ اردوییِ اکستر بود. آغازِ دوره‌ی ندای نیمه‌شب با نمادهای اسلام مشخص می‌شود. شواهدِ فراوانی وجود دارد که تأیید می‌کند پیامِ اصلاح‌شده‌ی ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، اسلام را به‌عنوان بخشی از پیامِ هشدار در بر می‌گیرد. تاریخی مشخص نشده است، اما گوی‌های آتشینِ نشویل مناقشه‌ی «شرابِ تازه» را در ایامِ آخر مشخص می‌سازند؛ بنابراین، گوی‌های آتشینِ نشویل شامل اسلام نیز هستند، اما درباره‌ی شناساییِ گوی‌های آتشین به‌عنوان سلاح‌های هسته‌ای چه می‌توان گفت؟

The message must retain the designation of Islam as the antagonist in the attack based upon many witnesses. The error of time-setting which needs to be corrected is typified by both 1840 and 1844. Time is no longer to be part of the prophetic message, though numbers still are. The error represented by the sanctuary misunderstanding must also be resolved, but before it can be resolved and incorporated into the corrected message, the error which was typified by the sanctuary misunderstanding must be identified. What did that sanctuary misunderstanding represent in the July 18 Nashville warning?

پیام باید بر پایهٔ شهادت‌های بسیار، اطلاقِ اسلام را به‌عنوان خصم در این حمله حفظ کند. خطای وقت‌گذاری که نیازمند اصلاح است، هم به‌وسیلهٔ 1840 و هم 1844 نمونه‌سازی شده است. زمان دیگر نباید بخشی از پیام نبوتی باشد، هرچند اعداد همچنان هستند. خطایی که به‌وسیلهٔ بدفهمیِ معبد مقدّس نمایان شده است نیز باید حل‌وفصل گردد؛ اما پیش از آن‌که بتوان آن را حل کرد و در پیامِ اصلاح‌شده گنجانید، باید خطایی که بدفهمیِ معبد مقدّس نمونهٔ آن بود شناسایی شود. آن بدفهمیِ معبد مقدّس در هشدارِ نشویلِ 18 ژوئیه نمایانگرِ چه بود؟

I contend that the answers are to be found in the light that has been being unsealed since the end of 2023. The three parallel lines of eleven chapters, beginning with chapters eleven and ending with chapter twenty-two in Genesis, Matthew and Revelation are the renewal of God’s covenant with the one hundred and forty-four thousand. Do we reject His offer of mercy by acting as if we did not hear His call, or do we bow down and proclaim in our human strength, “all that He commands, I will do?” Or do we allow the Holy Spirit to write His law upon our hearts and minds?

من بر این باورم که پاسخ‌ها در نوری یافت می‌شوند که از پایان سال ۲۰۲۳ در حال گشوده شدن بوده است. سه خط موازیِ یازده‌فصلی، که از فصل یازدهم آغاز می‌شوند و در فصل بیست‌ودوم در پیدایش، متّی و مکاشفه پایان می‌پذیرند، تجدید عهد خدا با صد و چهل و چهار هزار نفر هستند. آیا ما با چنان رفتار کردن که گویی ندای او را نشنیده‌ایم، پیشنهاد رحمت او را رد می‌کنیم، یا سر فرود می‌آوریم و در قوّت انسانیِ خود اعلام می‌کنیم: «هر آنچه او امر فرماید، انجام خواهم داد»؟ یا آن‌که به روح‌القدس اجازه می‌دهیم شریعت خویش را بر دل‌ها و اذهان ما بنگارد؟

The answers are also found in Daniel chapter twelve’s unsealing of the three verses that present time as the first, second and third angels’ messages. Those three verses also mark December 31, 2023 in verse seven, July 18, 2020 in verse twelve and then 1989 unto the Sunday law and on to the close of probation is represented in verse eleven. Those three truths, within those three verses are located in the very passage of Scripture where the threefold testing process that always occurs when a prophecy is unsealed is set forth!

پاسخ‌ها همچنین در گشوده شدنِ دانیال فصل دوازدهم، در آن سه آیه‌ای یافت می‌شوند که زمان را همچون پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم و سوم ارائه می‌کنند. آن سه آیه نیز به‌ترتیب، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ را در آیهٔ هفتم، ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ را در آیهٔ دوازدهم، و سپس سال ۱۹۸۹ تا قانون یکشنبه و تا پایانِ مهلتِ آزمون را در آیهٔ یازدهم مشخص می‌سازند. آن سه حقیقت، در درونِ آن سه آیه، درست در همان بخش از کلامِ مقدس قرار دارند که در آن فرایندِ آزمونِ سه‌گانه‌ای که هرگاه نبوتی گشوده می‌شود همواره رخ می‌دهد، بیان شده است!

Christ didn’t simply unseal Daniel twelves’ threefold test, but He also identified those tests as a foundational test, followed by a temple test, followed by a litmus test. He further identified the foundational test began on December 31, 2023 and was based upon the foundational test of the Millerite movement, as represented by the antichrist being the symbol that establishes the external vision.

مسیح نه تنها آزمون سه‌گانهٔ دانیال دوازدهم را مُهرگشایی کرد، بلکه آن آزمون‌ها را نیز به‌عنوان آزمونی بنیادی، سپس آزمونی هیکلی، و پس از آن آزمونی محک‌زننده مشخص نمود. افزون بر این، او تعیین کرد که آزمون بنیادی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ آغاز شد و بر آزمون بنیادی جنبش میلریتی مبتنی بود؛ چنان‌که ضدّ مسیح به‌مثابهٔ نمادی که رؤیای خارجی را برقرار می‌سازد، بازنمایی شده است.

He then identified the second and temple test as represented by Daniel’s vision of Christ in the temple in chapter ten. That test is currently under way. Daniel twelves unsealing of the dates of 1989, July 18, 2020, December 31, 2023, and the Sunday law includes the vision of Rome and the vision of Christ. Both visions are set forth in the very same vision where the unsealing of chapter twelve is found. The three chapters are one vision, and the vision of Christ is the temple test in chapter ten, the vision of antichrist is the foundation test in chapter eleven and the waymarks of the one hundred and forty-four thousand in chapter twelve represent the third and litmus test where the foolish are separated from the wise as many are purified, made white and tried.

سپس او آزمون دوم، یعنی آزمون هیکل، را همان‌گونه شناسایی کرد که در رؤیای دانیال از مسیح در هیکل در باب دهم بازنمایی شده است. این آزمون اکنون در حال اجراست. بازگشاییِ مُهرهای دانیال دوازده از تاریخ‌های ۱۹۸۹، ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، و قانون یکشنبه، شامل رؤیای روم و رؤیای مسیح است. هر دو رؤیا در همان رؤیای واحدی ارائه شده‌اند که بازگشاییِ مُهرهای باب دوازدهم در آن یافت می‌شود. این سه باب یک رؤیا هستند، و رؤیای مسیح آزمون هیکل در باب دهم است، رؤیای ضدّمسیح آزمون بنیاد در باب یازدهم است، و نشانه‌های راهِ صد و چهل و چهار هزار نفر در باب دوازدهم، نمایانگر آزمون سوم و آزمون محک‌اند؛ جایی که نادانان از دانایان جدا می‌شوند، چنان‌که بسیاری پاک می‌شوند، سفید می‌گردند و آزموده می‌شوند.

The temple test opened the light of Leviticus twenty-three, which was the light of the ark of the covenant, which is the alpha light of the seventh-day Sabbath and the omega light of the seventh-year Sabbath. The light of the alpha and omega Sabbaths identify the light of the incarnation. That light identifies God taking human flesh for the purpose of restoring the combination of Divinity with humanity, which is the work which Christ began on October 22, 1844; the work He is now concluding in the judgment of the living.

محنهٔ هیکل، نور لاویان بیست‌وسه را گشود؛ نوری که نورِ تابوت عهد بود، و همان نورِ الفای سبتِ روز هفتم و نورِ اُمگای سبتِ سال هفتم است. نورِ سبت‌های الفا و اُمگا، نورِ تجسّد را معرّفی می‌کند. آن نور، خدا را در حالِ پذیرفتنِ جسمِ انسانی به‌منظورِ اعادهٔ پیوندِ الوهیت با بشریت معرّفی می‌کند؛ همان کاری که مسیح در 22 اکتبر 1844 آغاز کرد، و اکنون آن را در داوریِ زندگان به پایان می‌رساند.

The light of Leviticus twenty-three brought together the alpha spring feasts with the omega fall feasts to produce the very history of December 31, 2023 through to the close of human probation. Within the line, the foundational test is marked as arriving on December 31, 2023, and the temple test is identified as beginning in 2025, which continues until the litmus test of the feast of trumpets. The voice in the wilderness that began in July of 2023 is marked by the feast of unleavened bread that ended five days after the waymark of three parts. Then a thirty-day period which was followed by a waymark of three parts that was followed by five days, thus illustrating the three steps of the everlasting gospel. The alpha waymark of three parts followed by five days being the first angel, the thirty days being the second angel and the omega waymark of three parts followed by five days to the Sunday law of Pentecost is the third angel.

نورِ لاویان بیست‌وسه، اعیاد بهاریِ آلفا را با اعیاد پاییزیِ امگا به هم پیوست تا همان تاریخِ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ تا بسته‌شدنِ مهلتِ آزمایشِ بشر را پدید آورد. در درون این خط، آزمونِ بنیادی چنین مشخص شده است که در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ فرا می‌رسد، و آزمونِ هیکل چنین شناخته می‌شود که در سال ۲۰۲۵ آغاز می‌گردد و تا آزمونِ محکِ عیدِ شیپورها ادامه می‌یابد. آن صدا در بیابان که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد، با عیدِ فطیر مشخص می‌گردد که پنج روز پس از راه‌نشانِ سه‌بخشی پایان یافت. سپس دوره‌ای سی‌روزه، که پس از آن راه‌نشانِ سه‌بخشی آمد و پس از آن پنج روز، و بدین‌سان سه گامِ انجیلِ جاودان را به تصویر کشید. راه‌نشانِ آلفای سه‌بخشی، که پنج روز در پیِ آن است، فرشتهٔ اول است؛ آن سی روز، فرشتهٔ دوم است؛ و راه‌نشانِ امگای سه‌بخشی، که پنج روز در پیِ آن است تا قانونِ یکشنبهٔ پنتیکاست، فرشتهٔ سوم است.

Christ also opened the light of Leviticus twenty-three constructing the ark of the covenant in the temple testing time. The message or angel of the seventh-day Sabbath on one side of the ark, and the angel of the seventh-year Sabbath on the other side of the ark represent the covering cherubs looking into the ark. In the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the dual light of those two angels represent the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation represent a subject that will be studied for eternity.

مسیح همچنین نور لاویان بیست‌وسه را در ساختنِ تابوتِ عهد در آزمونِ زمانِ هیکل گشود. پیام، یا فرشتهٔ سَبَّتِ روزِ هفتم، در یک سویِ تابوت، و فرشتهٔ سَبَّتِ سالِ هفتم، در سویِ دیگرِ تابوت، کروبیانِ پوشاننده را که به درونِ تابوت می‌نگرند، نمایندگی می‌کنند. در تاریخِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار، نورِ دوگانهٔ آن دو فرشته نمایانگرِ سَبَّتِ روزِ هفتم و تعلیمِ تجسّد است و موضوعی را تشکیل می‌دهد که تا ابد موردِ مطالعه خواهد بود.

Of course, if you aren’t able to see the seven times as the symbol of the jubilee, the spiritual Emancipation Proclamation of 1863, then you will not see that the alpha and omega prophecies of William Miller were the seven times and the twenty-three hundred days. Not being able to see the significance of those two related time prophecies prevents any recognition that 1798 represents the seven times, and 1844 represents the twenty-three hundred days. With that lack of knowledge it would be virtually impossible to see that when Leviticus twenty-three is brought together line upon line, placing its first twenty-two verses that set forth the spring feasts with the last twenty-two verses of the fall feasts; that the line begins with the seventh-day Sabbath represented by 1844, and the Sabbath that ends the line of forty-four verses is the Sabbath of the land represented by 1798.

البته، اگر نتوانید «هفت زمان» را به‌مثابهٔ نمادِ یوبیل، یعنی اعلامیهٔ رهاییِ روحانیِ سال 1863، ببینید، آنگاه نخواهید دید که نبوت‌های آلفا و اُمگای ویلیام میلر همان «هفت زمان» و «دو هزار و سیصد روز» بودند. ناتوانی در دیدن اهمیت این دو نبوتِ زمانیِ مرتبط، هرگونه تشخیص این حقیقت را مانع می‌شود که 1798 نمایانگرِ «هفت زمان» است و 1844 نمایانگرِ «دو هزار و سیصد روز». با چنین فقدانِ معرفتی، دیدن این مطلب عملاً ناممکن خواهد بود که هنگامی که لاویان بیست‌وسه، سطر بر سطر، در کنار هم قرار داده می‌شود، به‌گونه‌ای که بیست‌ودو آیهٔ نخستِ آن که اعیاد بهاری را بیان می‌کنند با بیست‌ودو آیهٔ پایانیِ اعیاد پاییزی همراه شوند، آن خط با سبتِ روزِ هفتم که با 1844 نمایانده شده آغاز می‌گردد، و سبتی که این خطِ چهل‌وچهار آیه‌ای را به پایان می‌رساند، سبتِ زمین است که با 1798 نمایانده شده است.

The inability to see the relation of the two Sabbaths represents the inability to see that the seven times of 1798 is humanity and the twenty-three hundred days of 1844 is Divinity. With a blindness that deep, it would seem virtually impossible to recognize that the alpha light of the seventh-day Sabbath and the omega light of the doctrine of the incarnation is identifying the work of Christ in combining His Divinity with fallen man’s humanity. The work of Christ in combining His Divinity with our humanity is the work of combining 1798 with 1844, for 1798 represents human flesh and 1844 represents Divinity.

دو سبت کے باہمی تعلق کو نہ دیکھ سکنے کی ناتوانی، دراصل اس ناتوانی کی نمائندگی کرتی ہے کہ 1798 کے سات زمانے انسانیت ہیں اور 1844 کے تئیس سو دن الوہیت ہیں۔ ایسی گہری نابینائی کے ساتھ، بظاہر یہ تقریباً ناممکن معلوم ہوتا ہے کہ ساتویں دن کے سبت کی الفا روشنی اور تجسّد کے عقیدہ کی اومیگا روشنی، مسیح کے اُس کام کی نشان دہی کر رہی ہیں جس میں وہ اپنی الوہیت کو سقوط یافتہ انسان کی انسانیت کے ساتھ متحد کرتا ہے۔ مسیح کا اپنی الوہیت کو ہماری انسانیت کے ساتھ متحد کرنے کا کام، 1798 کو 1844 کے ساتھ جمع کرنے ہی کا کام ہے، کیونکہ 1798 انسانی جسم کی نمائندگی کرتا ہے اور 1844 الوہیت کی نمائندگی کرتا ہے۔

Humanity was created in the image of God, possessing a higher and lower nature. The higher nature of man is carnal and sold to sin. Christ gives a converted soul His mind at the moment of conversion, for conversion is where justification takes place, and to be justified is to be made righteous. The lower nature cannot be redeemed instantaneously, and the gospel promise of the lower nature is that we receive a glorified body at Christ’s return. The higher nature is the mind and the lower nature is the flesh. The higher nature is the prophecy of seven times that concluded on October 22, 1844 on the Day of Atonement when the seventh trumpet and the jubilee trumpet both began to sound. The seven times of the lower nature ended in 1798, for it cannot be renewed until the Second Coming of Christ.

انسان در صورت خدا آفریده شد و دارای طبیعتی برتر و طبیعتی فروتر بود. طبیعت برتر انسان جسمانی و به گناه فروخته شده است. مسیح در همان لحظهٔ تبدیل، ذهن خود را به جانِ توبه‌کرده عطا می‌کند، زیرا تبدیل همان‌جاست که در آن عادل‌شمردگی واقع می‌شود، و عادل‌شمرده شدن یعنی عادل گردانیده شدن. طبیعت فروتر را نمی‌توان به‌طور آنی فدیه داد، و وعدهٔ انجیل دربارهٔ طبیعت فروتر این است که در بازگشت مسیح، بدنی جلال‌یافته دریافت می‌کنیم. طبیعت برتر همان ذهن است و طبیعت فروتر همان جسم. طبیعت برتر، نبوتِ «هفت زمان» است که در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، در روز کفاره، به پایان رسید؛ هنگامی که شیپور هفتم و شیپور یوبیل هر دو آغاز به نواختن کردند. «هفت زمان» طبیعت فروتر در ۱۷۹۸ پایان یافت، زیرا تا آمدن دوم مسیح نمی‌تواند نو شود.

The seven times of 1798, the seven times of 1844 and the twenty-three hundred years of 1844 represent the work of Christ that began on October 22, 1844. That work was to combine His Divinity with humanity, but when the temple that is made up of humanity and Divinity was to be united in 1844, 1798 was not to be included, for it represents the courtyard of the Gentiles.

هفت زمانِ 1798، هفت زمانِ 1844 و دو هزار و سیصد سالِ 1844، نمایانگر کار مسیح است که در 22 اکتبر 1844 آغاز شد. آن کار این بود که الوهیتِ او با انسانیت متحد گردد؛ اما هنگامی که معبدی که از انسانیت و الوهیت تشکیل شده است، می‌بایست در 1844 به هم پیوسته شود، 1798 نباید در آن منظور می‌گردید، زیرا آن نمایانگر صحنِ امت‌هاست.

The temple test includes the measuring of the temple, and early in the history of the unsealing that began in 2023, the unsealing of the seven thunders identified the history of the first disappointment to the great disappointment as the final and perfect manifestation of the history represented by the seven thunders, which inspiration says represent the events that transpired during the history of the first and second angels, and also of future events that would be disclosed in their order. The perfect fulfillment was placed within the framework of truth that was one of the first revelations that came in 2023. The disappointment at the beginning represented the omega disappointment, and in the middle was the Exeter camp meeting where the wise and foolish were separated based upon the “oil” of the message.

آزمون هیکل شامل اندازه‌گیری هیکل است، و در اوایل تاریخِ گشوده‌شدنِ مُهرها که در سال ۲۰۲۳ آغاز شد، گشوده‌شدنِ هفت رعدْ تاریخِ نخستین نومیدی تا نومیدیِ عظیم را به‌عنوان آخرین و کامل‌ترین ظهورِ تاریخی که به‌وسیلهٔ هفت رعد نمادپردازی شده است، مشخص ساخت؛ تاریخی که الهام می‌گوید نمایانگر وقایعی است که در خلال تاریخِ فرشتهٔ اول و دوم روی داد، و نیز وقایع آینده‌ای که به‌ترتیب خود مکشوف می‌گردید. این تحققِ کامل در چارچوبِ حقیقتی قرار داده شد که یکی از نخستین مکاشفاتِ پدیدآمده در سال ۲۰۲۳ بود. نومیدیِ آغازین، نمایانگرِ نومیدیِ اُمگا بود، و در میانه، اجتماعِ اردوییِ اکستر قرار داشت؛ جایی که دانایان و جاهلان بر اساس «روغنِ» پیام از یکدیگر جدا شدند.

The temple of the Millerites was erected from disappointment to disappointment, thus identifying the temple of the one hundred and forty-four thousand is erected from July 18, 2020 unto the soon-coming Sunday law where the door closes in the parable, just as it did on October 22, 1844. The history represented by the seven thunders is the same history represented in the light of Daniel twelve. The light of Daniel twelve’s twelve hundred and ninety days directly connects to the thirty year period that is represented in verse eleven. It is also connected in the thirty years that are distinguished by the first representative of the covenant with a chosen people and the prophet who was raised up to identify the change of covenant relationship of literal Israel to spiritual Israel. The 30-days in the middle of the framework of Leviticus twenty-three is the same thirty years of the first step of Abraham’s threefold covenant with God. The thirty years from 508 to 538 in verse eleven is a symbol of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

معبدُ المیلریین از یأس به یأس بنا شد؛ و بدین‌سان، شناسانده می‌شود که معبدِ صد و چهل و چهار هزار نفر از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع، که در آن درِ مَثَل بسته می‌شود، برپا می‌گردد، درست همان‌گونه که در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ چنین شد. تاریخی که به‌وسیلهٔ هفت رعد بازنمایی شده است، همان تاریخی است که در پرتوِ دانیال دوازده بازنمایی می‌شود. نورِ هزار و دویست و نود روزِ دانیال دوازده به‌طور مستقیم به دورهٔ سی‌ساله‌ای متصل است که در آیهٔ یازدهم بازنمایی شده است. همچنین این امر با آن سی سالی نیز مرتبط است که به‌وسیلهٔ نخستین نمایندهٔ عهد با قومی برگزیده و آن نبی‌ای که برای مشخص ساختنِ تغییرِ رابطهٔ عهد از اسرائیلِ تحت‌اللفظی به اسرائیلِ روحانی برانگیخته شد، ممتاز گردیده است. آن سی روز در میانهٔ چارچوبِ لاویان بیست و سه، همان سی سالِ نخستین گامِ عهدِ سه‌گانهٔ ابراهیم با خداست. آن سی سال از ۵۰۸ تا ۵۳۸ در آیهٔ یازدهم، نمادی از کهانتِ صد و چهل و چهار هزار نفر است.

The 30-days in the Leviticus twenty-three structure are part of the forty days Christ taught His disciples face to face until He ascended. Thirty is a symbol of the priests who would begin to serve at thirty years of age. The thirty years of 508 unto 538 identify the transition of pagan Rome unto papal Rome, and in doing so they identify the transition of the Laodicean priesthood of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian priesthood of the one hundred and forty-four thousand. The transition takes place in three steps as represented by 508 when the “daily” was taken away, the decree of Justinian in 533, followed by the Sunday law of 538, as the transition was finalized.

سی روز در ساختار لاویان بیست‌وسه بخشی از آن چهل روزی است که مسیح تا هنگام عروج خویش، رو در رو به شاگردانش تعلیم می‌داد. عدد سی نماد کاهنانی است که خدمت خود را در سی‌سالگی آغاز می‌کردند. سی سالِ ۵۰۸ تا ۵۳۸، انتقال از رومِ بت‌پرست به رومِ پاپی را مشخص می‌سازد، و بدین‌سان انتقال از کهانتِ لائودیکیه‌ایِ صد و چهل و چهار هزار به کهانتِ فیلادلفیاییِ صد و چهل و چهار هزار را نیز معین می‌کند. این انتقال در سه گام رخ می‌دهد: چنان‌که ۵۰۸ نمودار زمانی است که «دائمی» برداشته شد، فرمان یوستینیان در ۵۳۳، و سپس قانون یکشنبه در ۵۳۸، که با آن این انتقال نهایی گردید.

Those thirty years represent 1989 unto the Sunday law, where God’s sealed Philadelphian people, will as His temple, be lifted up for all the world to see. The world will then judge between Christ who is represented by His people, who are seated in heavenly places with Christ and therefore are in the temple of God; or with the man of sin who is seated in the temple of God showing himself that he is God. At the soon-coming Sunday law the eleventh-hour workers, who are also the great multitude will be confronted with a foundational test. Is the seventh-day Sabbath God’s Sabbath or is the day of the sun, God’s Sabbath.

آن سی سال، از 1989 تا قانون یکشنبه را نمایندگی می‌کند؛ جایی که قوم مُهرشدهٔ فیلادلفیای خدا، به‌منزلهٔ هیکل او، برای آن‌که تمامی جهان ببیند، افراشته خواهند شد. آنگاه جهان میان مسیح، که به‌وسیلهٔ قوم خود نمود یافته است، که با مسیح در جای‌های آسمانی نشسته‌اند و ازاین‌رو در هیکل خدا هستند؛ و میان آن مردِ گناه، که در هیکل خدا نشسته و خود را چنین می‌نمایاند که خداست، داوری خواهد کرد. در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، کارگرانِ ساعت یازدهم، که همان گروه عظیم نیز هستند، با آزمونی بنیادی روبه‌رو خواهند شد. آیا سَبَّتِ روز هفتم، سَبَّتِ خداست، یا روز خورشید، سَبَّتِ خداست.

> “And now another scene passed before him. He had been shown the work of Satan in leading the Jews to reject Christ, while they professed to honor His Father’s law. He now saw the Christian world under a similar deception in professing to accept Christ while they rejected God’s law. He had heard from the priests and elders the frenzied cry, ‘Away with Him!’ ‘Crucify Him, crucify Him!’ and now he heard from professedly Christian teachers the cry, ‘Away with the law!’ He saw the Sabbath trodden under foot, and a spurious institution established in its place. Again Moses was filled with astonishment and horror. How could those who believed in Christ reject the law spoken by His own voice upon the sacred mount? How could any that feared God set aside the law which is the foundation of His government in heaven and earth? With joy Moses saw the law of God still honored and exalted by a faithful few. He saw the last great struggle of earthly powers to destroy those who keep God’s law. He looked forward to the time when God shall arise to punish the inhabitants of the earth for their iniquity, and those who have feared His name shall be covered and hid in the day of His anger. He heard God’s covenant of peace with those who have kept His law, as He utters His voice from His holy habitation and the heavens and the earth do shake. He saw the second coming of Christ in glory, the righteous dead raised to immortal life, and the living saints translated without seeing death, and together ascending with songs of gladness to the City of God.” Patriarchs and Prophets, 476.

> «و اکنون صحنه‌ای دیگر از برابر او گذشت. به او کار شیطان نشان داده شده بود در هدایت یهودیان به رد کردن مسیح، در حالی که دعوی می‌کردند شریعت پدر او را حرمت می‌نهند. اکنون او جهان مسیحیت را در فریبی مشابه دید، که در ظاهر اقرار به پذیرش مسیح می‌کردند، حال آنکه شریعت خدا را رد می‌نمودند. او از کاهنان و مشایخ آن فریاد دیوانه‌وار را شنیده بود: “او را دور کنید!” “مصلوبش کن، مصلوبش کن!” و اکنون از معلمانِ ظاهراً مسیحی این فریاد را می‌شنید: “این شریعت را دور کنید!” او دید که سَبَت زیر پا لگدمال می‌شود و نهادی مجعول به جای آن برقرار می‌گردد. بار دیگر موسی از شگفتی و هراس لبریز شد. چگونه ممکن بود آنان که به مسیح ایمان دارند، شریعتی را که با صدای خود او بر کوه مقدس گفته شده بود، رد کنند؟ چگونه ممکن بود کسی که از خدا می‌ترسد، شریعتی را که بنیاد حکومت او در آسمان و زمین است، کنار بگذارد؟ موسی با شادی دید که شریعت خدا هنوز به وسیله اندکی امین حرمت داشته می‌شود و سرافراز می‌گردد. او آخرین نبرد عظیم قدرت‌های زمینی را برای نابود کردن کسانی دید که شریعت خدا را نگاه می‌دارند. او به زمانی نظر افکند که خدا برخواهد خاست تا ساکنان زمین را به سبب گناهشان مجازات کند، و آنان که از نام او ترسیده‌اند، در روز خشم او پوشیده و پنهان خواهند شد. او عهد صلحِ خدا را با کسانی شنید که شریعت او را نگاه داشته‌اند، آنگاه که او از مسکن قدوس خویش آواز می‌دهد و آسمان‌ها و زمین به لرزه درمی‌آیند. او آمدنِ دوباره مسیح را در جلال دید، و مردگان عادل را که به حیات جاودانه برانگیخته می‌شوند، و مقدسان زنده را که بی‌آنکه مرگ را ببینند متبدل می‌گردند، و همه با هم با سرودهای شادمانی به سوی شهر خدا صعود می‌کنند.» مشایخ و انبیا، 476.

The great multitude, who are Gentiles and one-hour laborers are tested by a foundational test, that is immediately followed by a temple test. Is the human temple of Rome with the man of sin going to be the rock or the sand which you build your faith upon? Or is it the temple of the incarnation, which is Divinity and humanity combined, which is the temple of the one hundred and forty-four thousand that Peter calls “a spiritual house?” In that period of testing of the foundation and temple the persecution will accomplish the litmus test of the third step and then human probation will close.

و آن گروه عظیم، که امّت‌ها و کارگرانِ یک‌ساعته‌اند، به‌وسیلهٔ آزمونی بنیادی امتحان می‌شوند، که بی‌درنگ آزمونی مربوط به هیکل در پی آن می‌آید. آیا هیکلِ انسانیِ روم، با مردِ گناه، آن صخره خواهد بود یا آن شن که ایمان خود را بر آن بنا می‌کنید؟ یا آن هیکلِ تجسّد است، که الوهیت و انسانیتِ متحد با یکدیگر است، که هیکلِ آن یکصد و چهل و چهار هزار تن است که پطرس آن را «خانه‌ای روحانی» می‌خواند؟ در آن دورهٔ آزمونِ بنیاد و هیکل، آزار و جفا آزمونِ تعیین‌کنندهٔ گامِ سوم را به انجام خواهد رساند، و آنگاه زمانِ امتحانِ انسان به پایان خواهد رسید.

The Lion of the tribe of Judah is now filling in the hidden history of verse forty, and has introduced even more light with the three, two hundred and fifty-year prophecies of Cyrus, Nero and Trump; and he did so in the very time when He had emphasized the work of proclaiming the corrected message of Nashville. Nero’s line provides the framework of the final setting up of the image of the beast in the United States and then the world. Cyrus’ line of 457 BC identifies the history between Raphia and Panium, the history between the Ukrainian War and the Third World War that begins as Panium combines with Actium at the soon-coming Sunday law. Trump’s line ends this year on July 4th.

شیرِ سبطِ یہوداہ اب آیت چالیس کی پوشیدہ تاریخ کو پُر کر رہا ہے، اور اُس نے خورس، نیرو اور ٹرمپ کی تین، ڈھائی سو سالہ پیشین گوئیوں کے ذریعے مزید روشنی بھی متعارف کرائی ہے؛ اور اُس نے یہ عین اُسی وقت کیا جب وہ نیشول کے تصحیح شدہ پیغام کے اعلان کے کام پر زور دے چکا تھا۔ نیرو کی لکیر ریاستہائے متحدہ اور پھر دنیا میں حیوان کے بُت کے آخری قیام کا ڈھانچہ فراہم کرتی ہے۔ خورس کی 457 قبلِ مسیح کی لکیر رافیہ اور پانیئم کے درمیان کی تاریخ کی نشان دہی کرتی ہے، یعنی یوکرینی جنگ اور تیسری عالمی جنگ کے درمیان کی تاریخ، جو اُس وقت شروع ہوتی ہے جب پانیئم جلد آنے والے اتوار کے قانون پر ایکٹیئم کے ساتھ متحد ہو جاتا ہے۔ ٹرمپ کی لکیر اس سال 4 جولائی کو ختم ہوتی ہے۔

Nero is a symbol of persecution; the church of Smyrna identifies the history that continues until persecution ends 250 years later at the church of Pergamos and compromise. The line identifies the setting up of the image, and therefore aligns with the history when the image of Christ is being set up in His temple. The “edict” is the starting point that leads to the first Sunday law that is followed by the closed door of division between east and west, wise and foolish, wheat and tares and the saved or lost. The “edict” that begins the period is also the “edict” that begins the same testing period for the world. The “edict” is therefore the first and the last. Every waymark of Nero’s seventeen-year line is identifying the escalating persecution of the Sunday law crisis that begins with an “edict,” something of the order of a presidential “executive order.”

نرون نمادِ جفا است؛ کلیسای سِمیرنا آن تاریخ را مشخص می‌کند که ادامه می‌یابد تا جفا ۲۵۰ سال بعد در کلیسای پِرغامُس و مصالحه پایان پذیرد. این خط، برپا کردنِ تمثال را مشخص می‌سازد، و ازاین‌رو با تاریخی منطبق است که در آن تمثالِ مسیح در هیکلِ او برپا می‌شود. «فرمان» نقطۀ آغازینی است که به نخستین قانونِ یکشنبه منتهی می‌شود؛ قانونی که پس از آن درِ بستهٔ جدایی میان شرق و غرب، دانا و نادان، گندم و کَرکاس، و نجات‌یافتگان یا هالکان فرا می‌رسد. «فرمانی» که این دوره را آغاز می‌کند، همان «فرمانی» نیز هست که همان دورۀ آزمون را برای جهان آغاز می‌نماید. بنابراین، «فرمان» هم نخستین است و هم آخرین. هر نشانهٔ راه در خطِ هفده‌سالۀ نرون، جفای فزایندۀ بحرانِ قانونِ یکشنبه را مشخص می‌سازد که با یک «فرمان» آغاز می‌شود، چیزی در حدّ یک «فرمان اجرایی» ریاست‌جمهوری.

Cyrus’s three decrees of 457 BC identify a seventeen-year period with three waymarks at the end, as does Nero’s line and as does Cyrus’s other line, that ended with the arrival of the first, second and third angels from 1798 unto 1844. Cyrus’s three steps are the battle of Raphia, then ten years to the second step, and then seven years to the battle of Panium. The beginning and ending are both battles, thus bear the signature of the Alpha and Omega. The first period of ten years represents a period of testing that began in 2014 with the Ukrainian War and the second period ends seven years later at the battle of Panium.

فرمان‌های سه‌گانۀ کورش در ۴۵۷ ق.م. دورۀ هفده‌ساله‌ای را با سه نشانۀ راه در پایان آن مشخص می‌کند؛ همان‌گونه که خطّ نیرون چنین می‌کند و نیز خطّ دیگرِ کورش، که با آمدن فرشتۀ اول، دوم و سوم از ۱۷۹۸ تا ۱۸۴۴ به پایان رسید. سه گام کورش عبارت‌اند از: نبرد رافیا، سپس ده سال تا گام دوم، و آنگاه هفت سال تا نبرد پانیوم. آغاز و پایان هر دو نبردند، ازاین‌رو امضای آلفا و اُمگا را بر خود دارند. دورۀ نخستِ ده‌ساله نمایانگر دورۀ آزمایشی است که در ۲۰۱۴ با جنگ اوکراین آغاز شد، و دورۀ دوم هفت سال بعد در نبرد پانیوم به پایان می‌رسد.

## Palmoni

پالمونی

Palmoni unsealed the message of time to the Millerites of the first and second angels’ history, and He unseals the message of numbers in the history of the one hundred and forty-four thousand, which is the history of the third angel.

پَلمونی پیامِ زمان را برای میلری‌های تاریخِ فرشتهٔ اول و دوم گشود، و او پیامِ اعداد را در تاریخِ آن یک‌صد و چهل و چهار هزار، که تاریخِ فرشتهٔ سوم است، می‌گشاید.

The symbolic prophetic histories, such as the twenty-two years from 1776 unto 1798 represented by the Maccabean revolt identify the cause of the sixth kingdom’s beginning, and the cause of the fifth kingdom’s ending. The twenty-second president, Grover Cleveland was the alpha of presidents typifying the omega president of Donald Trump, as the only two presidents that served two non-consecutive terms. Trump is the twenty-second president to win a second term, when counting the other presidents who took over in a previous president’s term, together with the presidents that won a second term for themselves. The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, after the twenty-two years from the Declaration of Independence. 1798 unto 2026 is represented by 22 at the alpha date and 22 at the omega date.

تاریخ‌های نمادینِ نبوی، همچون بیست‌ودو سال از 1776 تا 1798 که به‌وسیلهٔ شورش مکابیان بازنمایی شده‌اند، علت آغاز پادشاهی ششم و علت پایان پادشاهی پنجم را مشخص می‌سازند. بیست‌ودومین رئیس‌جمهور، گروور کلیولند، آلفایِ رؤسای‌جمهوری بود که رئیس‌جمهور اومگا، دونالد ترامپ، را نمونه‌سازی می‌کرد، زیرا آن دو تنها رئیس‌جمهوری هستند که دو دورهٔ غیرمتوالی خدمت کرده‌اند. ترامپ بیست‌ودومین رئیس‌جمهوری است که در کسبِ دوره‌ای دوم پیروز شده است، اگر آن دسته از رؤسای‌جمهوری که در خلال دورهٔ رئیس‌جمهوری پیشین جانشین او شدند، همراه با رؤسای‌جمهوری‌ای که خود برای دوره‌ای دوم پیروز شدند، محاسبه شوند. پادشاهی ششمِ نبوتِ کتاب‌مقدس در 1798، پس از بیست‌ودو سال از اعلامیهٔ استقلال، آغاز شد. 1798 تا 2026 با 22 در تاریخِ آلفا و 22 در تاریخِ اومگا بازنمایی می‌شود.

Three lines of eleven chapters that begin with the eleventh chapter and end in the twenty-second chapter. Each of the three eleven chapter lines contain an exact middle point represented by three verses. Genesis identifies when “circumcision” was given as the symbol of a covenant relationship with a chosen people. It was the first time a chosen people were given a sign representing a covenant people, and in Matthew the center three verses identify the Rock on which Christ would build His church. Those verses identify when Simon Barjona’s name was changed to Peter, which equates to one hundred and forty-four thousand. The middle of the line in Revelation identifies the covenant of death as it identifies the papacy as the eighth head that is of the seven. What do you suppose the implications are that chapter eleven in the Desire of Ages identifies the message of John the Baptist, and that chapter twenty-two identifies John’s death?

گیارہ ابواب کی تین سطریں، جو گیارہویں باب سے شروع ہو کر بائیسویں باب پر ختم ہوتی ہیں۔ ان تینوں گیارہ-بابی سطروں میں ایک عین درمیانی نقطہ ہے، جس کی نمائندگی تین آیات کرتی ہیں۔ پیدایش یہ متعین کرتی ہے کہ کب “ختنہ” ایک برگزیدہ قوم کے ساتھ عہدی تعلق کی علامت کے طور پر دیا گیا۔ یہ پہلی بار تھا کہ ایک منتخب قوم کو عہدی قوم کی نمائندگی کرنے والی ایک نشانی دی گئی، اور متی میں درمیانی تین آیات اُس چٹان کی نشان دہی کرتی ہیں جس پر مسیح اپنی کلیسیا تعمیر کرے گا۔ وہ آیات یہ ظاہر کرتی ہیں کہ کب شمعون برجونا کا نام بدل کر پطرس رکھا گیا، جو ایک لاکھ چوالیس ہزار کے مساوی ہے۔ مکاشفہ میں اس سلسلے کا درمیانی حصہ موت کے عہد کی نشان دہی کرتا ہے، کیونکہ وہ پاپائیت کو اُس آٹھویں سر کے طور پر ظاہر کرتا ہے جو اُن سات میں سے ہے۔ آپ کے خیال میں اس کے مضمرات کیا ہیں کہ The Desire of Ages میں باب گیارہ یوحنا بپتسمہ دینے والے کے پیغام کی نشان دہی کرتا ہے، اور باب بائیس یوحنا کی موت کی؟

The middle of those chapters takes you to page 168, where the chapter titled Nicodemus begins. Chapter eleven is titled The Baptism and chapter twenty-two is titled Imprisonment and Death of John. Chapter eleven is a symbol of death, burial and resurrection, as is chapter seventeen and Nicodemus, and as is the death of John.

La parte central de esos capítulos lo lleva a la página 168, donde comienza el capítulo titulado Nicodemo. El capítulo once se titula El bautismo, y el capítulo veintidós se titula Encarcelamiento y muerte de Juan. El capítulo once es un símbolo de muerte, sepultura y resurrección, como también lo son el capítulo diecisiete y Nicodemo, así como la muerte de Juan.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles