Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Eight

کتاب دانیال — شمارهٔ یکصد و بیست و هشت

The Prophetic Significance of Christ’s Baptism and Temptation: Unveiling the Characteristics of Three World Powers

اهمیت نبویِ تعمید و وسوسهٔ مسیح: آشکار ساختن ویژگی‌های سه قدرت جهانی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The sealing began on September 11, 2001 when the mighty angel of chapter eighteen of Revelation descended. His descent was typified by the descent of the angel of Revelation ten on August 11, 1840, and also by the descent of the Holy Spirit at Christ’s baptism. Christ’s baptism points forward to the latter rain descending when the great buildings of New York City were brought down. The power from above began, and also at that time the power from beneath (bottomless pit) would be manifested, for God’s Word never fails.

مُهر کردن در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، هنگامی که فرشتهٔ نیرومندِ باب هجدهم مکاشفه فرود آمد. فرود او به‌واسطهٔ فرودِ فرشتهٔ مکاشفه ۱۰ در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، و نیز به‌واسطهٔ فرود روح‌القدس در تعمید مسیح، به‌صورت نمادین پیش‌نمایی شده بود. تعمید مسیح به نزول باران آخِر در آینده اشاره دارد، آن‌گاه که بناهای عظیم شهر نیویورک فرو افکنده شدند. قدرت از اعلی آغاز شد، و نیز در همان زمان قدرت از اسفل (هاویه) آشکار می‌گردید، زیرا کلام خدا هرگز شکست نمی‌خورد.

When Christ was baptized, He immediately went into the wilderness and fasted for forty days, after which He was tempted by Satan with three temptations. Each of those three temptations represent primary characteristics of each of the three powers who lead the world to Armageddon. Those three temptations were pride, a characteristic of the dragon; appetite, a characteristic of the beast, and presumption, a characteristic of the false prophet. Pride and self-exaltation are represented by Lucifer in the classic description of Isaiah.

هنگامی که مسیح تعمید یافت، بی‌درنگ به بیابان رفت و چهل روز روزه گرفت، پس از آن شیطان او را با سه وسوسه آزمود. هر یک از آن سه وسوسه، نمودار ویژگی‌های اصلی هر یک از آن سه قدرتی است که جهان را به آرماگدون رهبری می‌کنند. آن سه وسوسه عبارت بودند از تکبّر، که از ویژگی‌های اژدهاست؛ اشتها، که از ویژگی‌های وحش است؛ و جسارتِ آزمونگرانه، که از ویژگی‌های نبیِ کاذب است. تکبّر و خودبزرگ‌بینی در توصیف کلاسیک اشعیا به‌وسیلهٔ لوسیفر به تصویر کشیده شده‌اند.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Yet thou shalt be brought down to hell, to the sides of the pit. They that see thee shall narrowly look upon thee, and consider thee, saying, Is this the man that made the earth to tremble, that did shake kingdoms. Isaiah 14:12–16.

> چگونه از آسمان فرو افتاده‌ای، ای لوسیفر، پسر صبح! چگونه به زمین افکنده شده‌ای، تو که ملت‌ها را ناتوان می‌ساختی! زیرا در دل خود گفتی: «به آسمان صعود خواهم کرد، و تخت خویش را بر فراز ستارگان خدا برپا خواهم داشت؛ و بر کوه جماعت نیز خواهم نشست، در اقصای شمال؛ از بلندی‌های ابرها بالاتر خواهم رفت؛ و مانند حضرت اعلی خواهم شد.» اما به هاویه فرود آورده خواهی شد، به ژرفای هاویه. آنان که تو را ببینند، به دقت بر تو خواهند نگریست و در تو تأمل خواهند کرد و خواهند گفت: «آیا این همان مردی است که زمین را به لرزه درمی‌آورد، که پادشاهی‌ها را می‌لرزاند؟» اشعیا ۱۴:‏۱۲–۱۶

Five times Lucifer proclaims in his heart “I will.” Satan, once named the “light bearer” (Lucifer), who now only bears darkness, is he “that did shake the nations.” Prophetically he is associated with the “nations,” for he is the leader of the evil confederacy of the nations, and the confederacy of merchants identified in Revelation chapters seventeen and eighteen.

پانچ مرتبہ لوسیفر اپنے دل میں اعلان کرتا ہے: ’’میں کروں گا۔‘‘ شیطان، جسے کبھی ’’نور بردار‘‘ (لوسیفر) کہا جاتا تھا، اور جو اب فقط تاریکی ہی کا حامل ہے، وہی ہے ’’جس نے قوموں کو لرزا دیا تھا۔‘‘ نبوتی طور پر اس کا تعلق ’’قوموں‘‘ کے ساتھ ہے، کیونکہ وہ قوموں کی شریر متحدہ جماعت کا رہنما ہے، اور تاجروں کی اُس متحدہ انجمن کا بھی جو مکاشفہ کے ابواب سترہ اور اٹھارہ میں مذکور ہے۔

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> «پادشاهان و حاکمان و فرمانروایان، نشانِ ضدّمسیح را بر خود نهاده‌اند، و به‌صورت اژدهایی تصویر شده‌اند که می‌رود تا با مقدسان جنگ کند—با آنان که احکام خدا را نگاه می‌دارند و ایمانِ عیسی را دارند.» شهادت‌ها برای خادمان، 38.

At Christ’s baptism the Holy Spirit descended, typifying post-September 11, 2001. After His baptism Satan tempted Christ with the offer to give Christ the power Satan uses to rule the kingdoms of the world, for at the fall of Adam, Satan had become the ruler of the kingdoms of the world.

در تعمیدِ مسیح، روح‌القدس نازل شد، که نمونه‌ای از دورهٔ پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بود. پس از تعمید او، شیطان مسیح را وسوسه کرد و به او پیشنهاد داد قدرتی را که خود برای فرمانروایی بر پادشاهی‌های جهان به کار می‌برد به مسیح ببخشد، زیرا در سقوط آدم، شیطان حاکم پادشاهی‌های جهان شده بود.

> And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Luke 4:5–8.

> اور ابلیس او را بر کوهی بسیار بلند برد و در لحظه‌ای از زمان، همهٔ ممالک جهان را به او نشان داد. و ابلیس بدو گفت: تمام این قدرت و جلال آنها را به تو خواهم داد، زیرا اینها به من سپرده شده است و آن را به هر که بخواهم می‌دهم. پس اگر تو مرا سجده کنی، همه از آنِ تو خواهد بود. و عیسی در پاسخ او گفت: ای شیطان، از من دور شو، زیرا مکتوب است: خداوند، خدای خود را سجده خواهی کرد و تنها او را عبادت خواهی نمود. لوقا ۴:۵–۸.

Two primary characteristics of papal Rome (the beast), is her fornication and the poisoned “food” and drink she distributes.

دو ویژگی اصلیِ رومِ پاپی (وحش)، یکی زنای او و دیگری «خوراک» و نوشیدنیِ مسمومی است که توزیع می‌کند.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. Revelation 2:14.

> با این همه، چند چیز بر تو دارم، زیرا آن زن، ایزابل را که خود را نبیه می‌خوانَد، وا می‌گذاری که بندگان مرا تعلیم دهد و ایشان را بفریبد تا مرتکب زنا شوند و از قربانی‌های بت‌ها بخورند. مکاشفه ۲:۱۴.

The “food” and drink she provides is her false doctrines.

«غذا» و نوشیدنی‌ای که او فراهم می‌آورد، تعالیمِ باطلِ اوست.

> “The great sin charged against Babylon is that she ‘made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ This cup of intoxication which she presents to the world represents the false doctrines that she has accepted as the result of her unlawful connection with the great ones of the earth.” The Great Controversy, 388.

> «گناهِ عظیمی که بر بابل نسبت داده شده این است که او «همهٔ امت‌ها را از شرابِ خشمِ زنای خود نوشانید.» این جامِ مستی که او به جهان عرضه می‌کند، نمایانگرِ تعالیمِ کاذبی است که در نتیجهٔ پیوندِ نامشروعِ خود با بزرگانِ زمین پذیرفته است.» The Great Controversy, 388.

The beast of Catholicism also deceives the world by her sorceries, which is once again something that is taken internally.

هَيولای کاتولیسیزم نیز جهان را به‌واسطۀ جادوگری‌های خود فریب می‌دهد، که این نیز بار دیگر چیزی است که به‌طور درونی اخذ می‌شود.

> And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. Revelation 18:23.

> اور شمع کا نور تجھ میں پھر کبھی نہ چمکے گا؛ اور دولہا اور دلہن کی آواز تجھ میں پھر کبھی نہ سنی جائے گی؛ کیونکہ تیرے سوداگر زمین کے بڑے لوگ تھے؛ کیونکہ تیری جادوگری کے سبب سب قومیں گمراہ ہوئیں۔ مکاشفہ 18:23۔

The Greek word translated as “sorceries,” is pharmakeia, meaning medications. The golden cup in her hand, represents not only a cup to drink wine from, but also the cup where her magical medical potions are prepared and delivered. In the modern world today, those magical potions are delivered in needles, not so much in a cup. When Satan appears after the soon-coming Sunday law, he will perform miracles of healing. The miracles associated with the potions and false doctrines of the papacy, was represented by Satan telling Christ to perform a miracle in turning the stone into bread.

واژهٔ یونانی که به «جادوگری‌ها» ترجمه شده است، pharmakeia است، به معنای داروها. جامِ زرّین در دست او، نه‌تنها نمایانگر جامی برای نوشیدن شراب است، بلکه همچنین جامی را نمایندگی می‌کند که در آن معجون‌های جادوییِ پزشکیِ او آماده و عرضه می‌شود. در جهانِ مدرنِ امروز، آن معجون‌های جادویی بیشتر در سوزن‌ها عرضه می‌شوند، نه چندان در جام. هنگامی که شیطان پس از قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد ظاهر شود، معجزاتِ شفا انجام خواهد داد. معجزاتی که با معجون‌ها و تعالیمِ کاذبِ پاپیّت مرتبط بود، با آن صحنه نمایانده شد که در آن شیطان به مسیح گفت معجزه‌ای انجام دهد و سنگ را به نان تبدیل کند.

The prophetic history before and after the Sunday law possesses the same characteristics. The image of the beast testing period for Adventism leading to the Sunday law in the United States typifies the image of the beast testing period for the entire world. This is why we are informed that, “the same crisis will come upon our people in all parts of the world.”

تاریخِ نبوتی پیش و پس از قانونِ یک‌شنبه، واجد همان خصوصیات است. دورانِ آزمونِ تصویرِ وحش برای ادونتیسم که به قانونِ یک‌شنبه در ایالات متحده منتهی می‌شود، نمونهٔ دورانِ آزمونِ تصویرِ وحش برای سراسر جهان است. از همین‌رو به ما اعلام شده است که: «همان بحران بر قومِ ما در جمیعِ اطرافِ جهان واقع خواهد شد.»

The miracles of satanic healings that are accomplished by Satan after the Sunday law, represent the “sorceries” of so-called medicine that are pawned off during the history beginning on September 11, 2001. Jesus stated that, “man shall not live by bread alone, but by every word of God.” Rome’s “food” is traditions and customs which she places above the Word of God.

معجزاتِ شفاهای شیطانی که شیطان پس از قانونِ یک‌شنبه به انجام می‌رساند، بازنمایانگرِ «جادوگری‌ها»ی آنچه به‌اصطلاح طب نامیده می‌شود است که در طول تاریخی که از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز می‌شود، به مردم قالب می‌گردد. عیسی فرمود که: «انسان تنها به نان زنده نخواهد بود، بلکه به هر کلامِ خدا.» «غذای» روم، سنّت‌ها و آدابی است که او آنها را برتر از کلامِ خدا قرار می‌دهد.

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World. And that which gives greater significance to this movement is the fact that the principal object contemplated is the enforcement of Sunday observance—a custom which originated with Rome, and which she claims as the sign of her authority. It is the spirit of the papacy—the spirit of conformity to worldly customs, the veneration for human traditions above the commandments of God—that is permeating the Protestant churches and leading them on to do the same work of Sunday exaltation which the papacy has done before them.” The Great Controversy, 573.

> «در جنبش‌هایی که اکنون در ایالات متحده برای جلب حمایت دولت از نهادها و رسوم کلیسا در جریان است، پروتستان‌ها در جای پای پاپ‌گرایان گام برمی‌دارند. بلکه افزون بر این، آنان در را برای پاپیّت می‌گشایند تا در آمریکای پروتستان، آن برتری‌ای را که در جهان قدیم از دست داده است، باز یابد. و آنچه به این جنبش اهمیتی فزون‌تر می‌بخشد، این واقعیت است که مقصود اصلیِ مورد نظر، تحمیل رعایت یکشنبه است—رسمی که منشأ آن روم است و روم آن را نشانه اقتدار خود می‌داند. این روحِ پاپیّت است—روحِ همنوایی با رسوم دنیوی، و حرمت نهادن به سنّت‌های انسانی بالاتر از احکام خدا—که در کلیساهای پروتستان نفوذ کرده و آنان را به همان کارِ برکشیدن یکشنبه سوق می‌دهد که پاپیّت پیش از ایشان انجام داده است.» جدال عظیم، 573.

Tradition and custom are the doctrinal “food” which the beast replaces for the Word of God, in order that it might lift up its pagan idolatry.

رِوایت اور رَسم و رواج وہ عقیدتی “خوراک” ہیں جنہیں درندہ کلامِ خدا کے بدلے میں رکھتا ہے، تاکہ وہ اپنی مشرکانہ بت‌پرستی کو بلند کرے۔

> “How the Roman Church can clear herself from the charge of idolatry we cannot see. True, she professes to worship God through these images; so did the Israelites when they bowed before the golden calf. But the Lord’s wrath was kindled against them, and many were slain. God pronounced them impious idolaters, and the same record is made today in the books of heaven against those who adore images of saints and so-called holy men.

> “كيف تستطيع الكنيسة الرومانية أن تبرّئ نفسها من تهمة عبادة الأوثان، فهذا ما لا نستطيع أن نرى سبيلًا إليه. صحيح أنها تعلن أنها تعبد الله من خلال هذه الصور؛ وهكذا فعل بنو إسرائيل حين سجدوا أمام العجل الذهبي. لكن غضب الرب اشتعل عليهم، وقُتل كثيرون. لقد حكم الله عليهم بأنهم عبدة أوثان أثمة، ويُسجَّل اليوم الحكم عينه في أسفار السماء على الذين يعبدون صور القديسين وما يُسمَّون رجالًا مقدسين.”

> “And this is the religion which Protestants are beginning to look upon with so much favor, and which will eventually be united with Protestantism. This union will not, however, be effected by a change in Catholicism; for Rome never changes. She claims infallibility. It is Protestantism that will change. The adoption of liberal ideas on its part will bring it where it can clasp the hand of Catholicism. ‘The Bible, the Bible, is the foundation of our faith,’ was the cry of Protestants in Luther’s time, while the Catholics cried, ‘The Fathers, custom, tradition.’ Now many Protestants find it difficult to prove their doctrines from the Bible, and yet they have not the moral courage to accept the truth which involves a cross; therefore they are fast coming to the ground of Catholics, and, using the best arguments they have to evade the truth, cite the testimony of the Fathers, and the customs and precepts of men. Yes, the Protestants of the nineteenth century are fast approaching the Catholics in their infidelity concerning the Scriptures. But there is just as wide a gulf today between Rome and the Protestantism of Luther, Cranmer, Ridley, Hooper, and the noble army of martyrs, as there was when these men made the protest which gave them the name of Protestants.

> «و این همان دینی است که پروتستان‌ها دارند با چنان نظر مساعدی به آن می‌نگرند، و که سرانجام با پروتستانیسم متحد خواهد شد. با این همه، این اتحاد از راه تغییری در کاتولیسیسم تحقق نخواهد یافت؛ زیرا روم هرگز تغییر نمی‌کند. او مدعی عصمت است. این پروتستانیسم است که تغییر خواهد کرد. پذیرفتن اندیشه‌های آزادمنشانه از سوی آن، وی را به جایی خواهد رساند که بتواند دست کاتولیسیسم را بفشارد. «کتاب‌مقدس، کتاب‌مقدس، بنیاد ایمان ماست»، این فریاد پروتستان‌ها در زمان لوتر بود، حال آنکه کاتولیک‌ها فریاد می‌زدند: «پدران، عادت، سنت.» اکنون بسیاری از پروتستان‌ها دشوار می‌یابند که تعالیم خود را از کتاب‌مقدس اثبات کنند، و با این حال شجاعت اخلاقی آن را ندارند که حقیقتی را بپذیرند که مستلزم صلیب است؛ از این رو، به‌شتاب به موضع کاتولیک‌ها نزدیک می‌شوند و، با به‌کار بردن بهترین استدلال‌هایی که برای گریز از حقیقت در اختیار دارند، به شهادت پدران، و به عادات و اوامر انسان‌ها استناد می‌کنند. آری، پروتستان‌های قرن نوزدهم در بی‌ایمانی خود نسبت به کتب مقدس، به‌شتاب به کاتولیک‌ها نزدیک می‌شوند. اما امروز نیز میان روم و پروتستانیسمِ لوتر، کرنمر، ریدلی، هوپر، و آن سپاه شریف شهیدان، همان‌قدر دره‌ای ژرف و پهناور فاصله است که در زمانی بود که این مردان آن اعتراضی را به‌عمل آوردند که نام پروتستان را به ایشان بخشید.»

> “Christ was a protestant. He protested against the formal worship of the Jewish nation, who rejected the counsel of God against themselves. He told them that they taught for doctrines the commandments of men, and that they were pretenders and hypocrites. Like whited sepulchers they were beautiful without, but within full of impurity and corruption. The Reformers date back to Christ and the apostles. They came out and separated themselves from a religion of forms and ceremonies. Luther and his followers did not invent the reformed religion. They simply accepted it as presented by Christ and the apostles. The Bible is presented to us as a sufficient guide; but the pope and his workers remove it from the people as if it were a curse, because it exposes their pretensions and rebukes their idolatry.” Review and Herald, June 1, 1886.

> «مسیح یک پروتستان بود. او بر ضد عبادت صوریِ قوم یهود اعتراض کرد؛ همانانی که مشورت خدا را بر ضد خود رد کردند. او به ایشان گفت که احکام انسان را به‌جای تعالیم عرضه می‌کنند، و مدعیان و ریاکاران‌اند. مانند قبرهای سفیدشده، از بیرون زیبا بودند، اما درونْ آکنده از ناپاکی و فساد. مصلحان به مسیح و رسولان بازمی‌گردند. آنان بیرون آمدند و خود را از دینی مبتنی بر صورت‌ها و تشریفات جدا ساختند. لوتر و پیروانش دین اصلاح‌شده را ابداع نکردند. آنان صرفاً آن را همان‌گونه که به‌وسیلهٔ مسیح و رسولان ارائه شده بود پذیرفتند. کتاب مقدس به ما به‌عنوان راهنمایی کافی ارائه شده است؛ اما پاپ و کارگزارانش آن را از مردم دور می‌سازند، گویی که لعنتی است، زیرا تظاهرهای ایشان را آشکار می‌کند و بت‌پرستی‌شان را نکوهش می‌نماید.» Review and Herald, June 1, 1886.

Miracles of healing, that form the basis of spiritualism, are her stock and trade.

معجزاتِ شفا، جو روحانیت کی بنیاد بنتی ہیں، اسی کا اصل سرمایہ اور ذریعۂ کسب ہیں۔

> “Many endeavor to account for spiritual manifestations by attributing them wholly to fraud and sleight of hand on the part of the medium. But while it is true that the results of trickery have often been palmed off as genuine manifestations, there have been, also, marked exhibitions of supernatural power. The mysterious rapping with which modern spiritualism began was not the result of human trickery or cunning, but was the direct work of evil angels, who thus introduced one of the most successful of soul-destroying delusions. Many will be ensnared through the belief that spiritualism is a merely human imposture; when brought face to face with manifestations which they cannot but regard as supernatural, they will be deceived, and will be led to accept them as the great power of God.

> بسیاری می‌کوشند تظاهرات روحانی را چنین توجیه کنند که آن‌ها را یکسره به تقلب و تردستیِ مدیوم نسبت دهند. اما هرچند درست است که نتایج نیرنگ، بارها به‌عنوان تظاهراتی حقیقی قالب شده است، با این همه، نمایش‌های آشکاری از قدرتی مافوقِ طبیعی نیز وجود داشته است. آن کوبش‌های مرموزی که اسپیریتیسمِ جدید با آن آغاز شد، حاصلِ فریب یا زیرکیِ انسانی نبود، بلکه عملِ مستقیمِ فرشتگانِ شریر بود که بدین‌سان یکی از کامیاب‌ترین فریب‌های هلاک‌کنندهٔ جان‌ها را وارد ساختند. بسیاری، از راه این باور که اسپیریتیسم صرفاً فریبی انسانی است، به دام خواهند افتاد؛ چون رو‌در‌روِ تظاهراتی قرار گیرند که نتوانند جز مافوقِ طبیعی‌شان بدانند، فریب خواهند خورد و به پذیرفتن آن‌ها به‌مثابه قدرت عظیم خدا سوق داده خواهند شد.

> “These persons overlook the testimony of the Scriptures concerning the wonders wrought by Satan and his agents. It was by satanic aid that Pharaoh’s magicians were enabled to counterfeit the work of God. Paul testifies that before the second advent of Christ there will be similar manifestations of satanic power. The coming of the Lord is to be preceded by ‘the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9,10. And the apostle John, describing the miracle-working power that will be manifested in the last days, declares: ‘He doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, and deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do.’ Revelation 13:13, 14. No mere impostures are here foretold. Men are deceived by the miracles which Satan’s agents have power to do, not which they pretend to do.” The Great Controversy, 553.

> „این اشخاص شهادتِ کتبِ مقدّس را دربارهٔ شگفتی‌هایی که شیطان و عاملانِ او به‌عمل می‌آورند، نادیده می‌گیرند. به‌واسطهٔ یاریِ شیطانی بود که جادوگرانِ فرعون قادر شدند کارِ خدا را جعل و تقلید کنند. پولس شهادت می‌دهد که پیش از ظهورِ دومِ مسیح، ظهوراتِ مشابهی از قدرتِ شیطانی وجود خواهد داشت. آمدنِ خداوند باید با ‘عملِ شیطان با هر گونه قوّت و آیات و عجایبِ دروغین، و با هر فریبِ ناراستی’ پیشی گرفته شود. 2 Thessalonians 2:9,10. و رسولِ یوحنا، در توصیفِ قدرتِ معجزه‌گری که در ایّامِ آخر ظاهر خواهد شد، اعلام می‌دارد: ‘و عجایبِ عظیم می‌نماید، چنان‌که آتش را از آسمان در برابرِ مردمان بر زمین فرومی‌آورد، و ساکنانِ زمین را به‌وسیلهٔ آن معجزاتی که قدرتِ انجامِ آن‌ها را یافته بود، فریب می‌دهد.’ Revelation 13:13, 14. در اینجا صرفاً فریب‌کاری‌های ظاهری پیشگویی نشده است. مردم به‌وسیلهٔ معجزاتی فریب می‌خورند که عاملانِ شیطان قدرتِ انجامِ آن‌ها را دارند، نه آنچه را که فقط تظاهر به انجامِ آن می‌کنند.” The Great Controversy, 553.

The false doctrines built upon customs and traditions, the spiritualistic manifestations of miracles, the counterfeit medical-industrial industry and the combination of churchcraft with statecraft are all the attributes of the beast of Catholicism. Pride is a characteristic of the dragon power. Presumption is the characteristic of the false prophet of apostate Protestantism.

تعلیماتِ باطلہ جو رسوم و روایات پر قائم کی گئی ہیں، معجزات کی روحانیت پرستانہ مظاہرات، جعلی طبی و صنعتی صنعت، اور کلیسائی چالبازی کا ریاستی سیاست کے ساتھ امتزاج—یہ سب کیتھولکیت کے حیوان کی صفات ہیں۔ تکبر اژدہا کی قوت کی ایک خصوصیت ہے۔ گستاخانہ خوداعتمادی مرتد پروٹسٹنٹ ازم کے جھوٹے نبی کی خصوصیت ہے۔

> And Jesus being full of the Holy Ghost returned from Jordan, and was led by the Spirit into the wilderness, Being forty days tempted of the devil. And in those days he did eat nothing: and when they were ended, he afterward hungered. And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. Luke 4:1–4.

> او عیسیٰ، جو رُوحُ القُدس سے معمور تھا، یردن سے لوٹا اور رُوح کی ہدایت سے بیابان میں لے جایا گیا، جہاں وہ چالیس دن تک ابلیس کے ہاتھوں آزمایا جاتا رہا۔ اور اُن دنوں میں اُس نے کچھ نہ کھایا؛ اور جب وہ دن پورے ہوئے تو اُسے بھوک لگی۔ تب ابلیس نے اُس سے کہا، اگر تُو خدا کا بیٹا ہے تو اِس پتھر سے کہہ کہ روٹی بن جائے۔ اور عیسیٰ نے اُسے جواب دیا، یہ لکھا ہے کہ آدمی صرف روٹی ہی سے زندہ نہ رہے گا بلکہ خدا کے ہر کلام سے۔ لوقا 4:1–4۔

Presumption is a noun that refers to the act or instance of assuming something to be true without sufficient evidence or proof. It involves making a judgment or drawing a conclusion based on incomplete or insufficient information. Presumption can also imply a certain level of confidence in one’s assumption, even when it may not be entirely justified.

گمانِ بےجا ایک اسم ہے جو کسی بات کو کافی شہادت یا ثبوت کے بغیر درست سمجھ لینے کے عمل یا مثال کے لیے بولا جاتا ہے۔ اس میں نامکمل یا ناکافی معلومات کی بنیاد پر کوئی رائے قائم کرنا یا کوئی نتیجہ اخذ کرنا شامل ہوتا ہے۔ گمانِ بےجا اس امر پر بھی دلالت کر سکتا ہے کہ انسان اپنے اس مفروضے پر ایک درجہ کا اعتماد رکھتا ہے، اگرچہ وہ اعتماد پوری طرح جائز نہ بھی ہو۔

Apostate Protestantism has accepted Sunday as God’s day of worship without any evidence to support that flawed idea from God’s Word, and they do so while knowingly professing that they are Protestants, whose motto is “God’s word alone,” or as Martin Luther proclaimed, “Sola Scriptura!” They choose to accept it based upon the traditions and customs of the Roman church, or perhaps as simply an accepted inheritance from their forefathers. At the loud cry of the third angel the truth that there is absolutely no justification for worshipping the sun that can be provided from the Bible will be clearly revealed, and then those who continue in their flawed presumption will receive the mark of the beast.

پروتستانتیسمِ مرتد، روزِ یکشنبه را به‌عنوان روزِ عبادتِ خدا پذیرفته است، بی‌آنکه هیچ دلیلی از کلامِ خدا برای پشتیبانی از آن اندیشهٔ باطل داشته باشد؛ و این کار را در حالی انجام می‌دهد که آگاهانه خود را پروتستان می‌خواند، جماعتی که شعارشان «تنها کلامِ خدا» است، یا چنان‌که مارتین لوتر اعلام کرد: «Sola Scriptura!» آنان بر آن‌اند که این امر را بر بنیادِ سنن و آدابِ کلیسای روم بپذیرند، یا شاید صرفاً به‌عنوان میراثی پذیرفته‌شده از نیاکانِ خویش. در فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم، این حقیقت که مطلقاً هیچ توجیهی برای پرستشِ خورشید که از کتاب‌مقدس بتوان ارائه کرد وجود ندارد، به‌روشنی آشکار خواهد شد؛ و آنگاه کسانی که در این پندارِ باطلِ خود پافشاری کنند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد.

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘my holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.” Review and Herald, April 27, 1911.

> “اگر نورِ حقیقت به شما عرضه شده باشد، به‌گونه‌ای که سَبَّتِ فرمانِ چهارم را بر شما آشکار سازد و نشان دهد که در کلامِ خدا هیچ بنیانی برای نگاه‌داشتِ یکشنبه وجود ندارد، و با این همه شما همچنان به سَبَّتِ کاذب بچسبید و از مقدّس شمردنِ سَبَّتی که خدا آن را «روزِ مقدّسِ من» می‌خواند سر باز زنید، آنگاه نشانِ وحش را دریافت می‌کنید. این در چه زمانی رخ می‌دهد؟—آنگاه که از فرمانی اطاعت می‌کنید که شما را امر می‌کند روزِ یکشنبه از کار دست بکشید و خدا را عبادت کنید، در حالی که می‌دانید در کتابِ مقدّس حتی یک کلمه نیز وجود ندارد که نشان دهد یکشنبه چیزی جز یک روزِ عادیِ کار است، شما به دریافتِ نشانِ وحش رضایت می‌دهید و مُهرِ خدا را رد می‌کنید. اگر این نشان را بر پیشانی‌های خود یا بر دست‌های خود دریافت کنیم، داوری‌هایی که بر نافرمانان اعلام شده است، ناگزیر بر ما فرود خواهد آمد. امّا مُهرِ خدایِ زنده بر کسانی نهاده می‌شود که با وجدانِ بیدار، سَبَّتِ خداوند را نگاه می‌دارند.” Review and Herald, April 27, 1911.

The commonly understood weakness of the Republican party is their willingness to assume their political opponents are fair and honest, when the fruits of the Democratic party clearly reveal that they are the children of the father of lies. Repeatedly and consistently the Republicans take their political opponents at their word, when they have been shown over and over that their opponents never keep their word. They project honest motivations upon those who repeatedly have manifested no rational justification to support the Republicans flawed projections of expected honesty and integrity. It is true also that many Republicans refuse to uphold principle for personal financial gain, or because of secret immoral circumstances that allow them to be easily manipulated, but the primary prophetic attribute of the Republican party is presumption.

کمزوری‌ای که عموماً برای حزب جمهوری‌خواه شناخته می‌شود، آمادگی ایشان برای این فرض است که رقیبان سیاسی‌شان منصف و صادق‌اند، حال آنکه ثمرات حزب دموکرات به‌روشنی آشکار می‌سازد که آنان فرزندان پدرِ دروغ‌ها هستند. جمهوری‌خواهان بارها و به‌طور مستمر رقیبان سیاسی خود را بر اساس سخن خودشان می‌پذیرند، در حالی که بارها و بارها به ایشان نشان داده شده است که رقیبانشان هرگز به قول خود وفا نمی‌کنند. آنان انگیزه‌های صادقانه را به کسانی نسبت می‌دهند که مکرراً هیچ توجیه عقلانی‌ای برای پشتیبانی از این فرافکنی‌های معیوبِ جمهوری‌خواهان درباره صداقت و درستکاریِ مورد انتظار از خود بروز نداده‌اند. همچنین درست است که بسیاری از جمهوری‌خواهان از پایداری بر اصول، به‌سبب منفعت مالی شخصی، یا به‌سبب اوضاع پنهانِ غیراخلاقی که موجب می‌شود به‌آسانی تحت نفوذ و دستکاری قرار گیرند، سر باز می‌زنند؛ اما صفت نبویِ اصلیِ حزب جمهوری‌خواه، گستاخیِ presumptuous است.

It is the attribute of presumption which is prophetically marked in apostate Protestants, that allows them to pretend they have taken the higher moral and political ground, when in reality they have abdicated their civil responsibilities under the empty expectation that their political opponents will keep their word. The very common definition of insanity is to try and do the same thing over and over, while expecting a different outcome, yet the Republicans argue that it is the Democrats that have been infected with insanity as manifested in their hatred of Trump.

این صفتِ جسارتِ خودسرانه است که در پروتستان‌های مرتد، به‌گونه‌ای نبوی مشخص شده و به آنان مجال می‌دهد وانمود کنند که موضع برترِ اخلاقی و سیاسی را اختیار کرده‌اند؛ حال آنکه در واقع، مسئولیت‌های مدنیِ خویش را با این انتظارِ پوچ وانهاده‌اند که مخالفان سیاسی‌شان به وعدهٔ خود وفا خواهند کرد. تعریفِ بسیار رایجِ جنون آن است که کسی بارها و بارها همان کار را انجام دهد، در حالی که انتظار نتیجه‌ای متفاوت داشته باشد؛ بااین‌همه، جمهوری‌خواهان استدلال می‌کنند که این دموکرات‌ها هستند که به جنون مبتلا شده‌اند، چنان‌که این امر در نفرتِ ایشان از ترامپ آشکار شده است.

Yet the insanity of the Republicans is repeatedly illustrated as they agree to compromises, under the premise of compromise being the work of the legislative process, while their political compromises, which they claim are based upon the principle of “the legislative process,” is made with a class who never compromise. Democrats only give ground in the political process when they are fully restrained by the numbers against them. They have never provided evidence of truly working for a middle ground with the political process. The insanity of Republicans is their repeated optimistic expectations of others that are fully unwarranted.

بااین‌حال، جنون جمهوری‌خواهان بارها و بارها آشکار می‌شود، آنگاه که با این فرض که سازش جزئی از کارکرد فرایند قانون‌گذاری است، به سازش تن می‌دهند؛ حال آنکه مصالحه‌های سیاسیِ ایشان، که مدعی‌اند بر اصلِ «فرایند قانون‌گذاری» مبتنی است، با طبقه‌ای صورت می‌گیرد که هرگز سازش نمی‌کند. دموکرات‌ها تنها زمانی در فرایند سیاسی از موضع خود عقب‌نشینی می‌کنند که به‌سبب شمار مخالفانِ خود به‌طور کامل مهار شده باشند. آنان هرگز هیچ شاهدی بر این ارائه نکرده‌اند که در فرایند سیاسی حقیقتاً در پیِ موضعی میانه باشند. جنون جمهوری‌خواهان در خوش‌بینی‌های مکرر و بی‌وجه آنان نسبت به دیگران است.

By far and away the majority of those who are supportive of Donald Trump will testify to the fact that the worst attribute of Trump is his willingness to accept men as supporters of his agenda, when the available evidence identifies that it was totally presumption on Trump’s part to make that choice. Presumption is the prophetic attribute of apostate Protestantism. Satan tempted Christ by quoting the Bible, but in so doing, Satan twisted the passage into an unwarranted and unscriptural test.

بےشک ڈونلڈ ٹرمپ کے حامیوں کی بہت بڑی اکثریت اس حقیقت کی گواہی دے گی کہ ٹرمپ کی بدترین صفت یہ ہے کہ وہ اپنی مہم و مقصد کے حامیوں کے طور پر آدمیوں کو قبول کرنے پر آمادہ ہے، حالانکہ دستیاب شواہد یہ ظاہر کرتے ہیں کہ یہ انتخاب کرنا ٹرمپ کی جانب سے سراسر جسارتِ ناروا تھا۔ جسارتِ ناروا مرتد پروٹسٹنٹیت کی نبوتی صفت ہے۔ شیطان نے بائبل کا حوالہ دے کر مسیح کو آزمایا، لیکن ایسا کرتے ہوئے شیطان نے اس عبارت کو توڑ مروڑ کر ایک بےجا اور غیر کتاب‌مقدسی آزمائش میں بدل دیا۔

> And he brought him to Jerusalem, and set him on a pinnacle of the temple, and said unto him, If thou be the Son of God, cast thyself down from hence: For it is written, He shall give his angels charge over thee, to keep thee: And in their hands they shall bear thee up, lest at any time thou dash thy foot against a stone. And Jesus answering said unto him, It is said, Thou shalt not tempt the Lord thy God. Luke 4:9–12.

> او او را به اورشلیم برد و بر فراز کنگرهٔ هیکل قرار داد و به او گفت: اگر پسر خدا هستی، خود را از اینجا به زیر افکن؛ زیرا مکتوب است: «او به فرشتگان خود دربارهٔ تو فرمان خواهد داد تا تو را محافظت کنند»؛ «و ایشان تو را بر دست‌های خود خواهند برداشت، مبادا پای خود را به سنگی بزنی.» و عیسی در پاسخ او گفت: «گفته شده است: یهوه خدای خود را میازما.» لوقا ۴:۹–۱۲.

At the soon-coming Sunday law it will be the Protestants of the United States who will take the biblical mandate to cease from labor on the Sabbath day, and twist the commandment to worship God on the seventh-day Sabbath into a fabricated command that it is actually paganism’s day of the sun that men are required to worship upon. They will twist a biblical passage into an unwarranted and unscriptural test.

در قانون قریب‌الوقوع یکشنبه، این پروتستان‌های ایالات متحده خواهند بود که حکم کتاب‌مقدسیِ بازایستادن از کار در روز سَبَّت را گرفته، و فرمان عبادت خدا در سَبَّتِ روز هفتم را به حکمی ساختگی تحریف خواهند کرد، بدین معنا که در واقع این روزِ خورشیدِ متعلق به بت‌پرستی است که انسان‌ها ملزم‌اند در آن عبادت کنند. آنان عبارتی از کتاب‌مقدس را به آزمونی ناروا و غیرکتاب‌مقدسی تحریف خواهند کرد.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.

> "میں نے دیکھا کہ دو سینگوں والے حیوان کا منہ اژدہا کا سا تھا، اور یہ کہ اس کی قدرت اس کے سر میں تھی، اور یہ کہ فرمان اس کے منہ سے صادر ہوگا۔ پھر میں نے فاحشاؤں کی ماں کو دیکھا؛ کہ ماں بیٹیاں نہ تھی، بلکہ اُن سے الگ اور ممتاز تھی۔ اُس کا اپنا زمانہ رہا ہے، اور وہ گزر چکا ہے، اور اُس کی بیٹیاں، یعنی پروٹسٹنٹ فرقے، اسٹیج پر آنے اور اُسی ذہنیت کو عمل میں لانے کے لیے اگلی تھیں جو ماں کے پاس تھی جب اُس نے مقدسین پر ایذارسانی کی۔ میں نے دیکھا کہ جس طرح ماں اقتدار میں گھٹتی جا رہی تھی، اُسی طرح بیٹیاں بڑھتی جا رہی تھیں، اور عنقریب وہ اُس قدرت کو استعمال کریں گی جو کبھی ماں استعمال کرتی تھی۔"

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> "میں نے دیکھا کہ برائے نام کلیسیا اور برائے نام ایڈونٹسٹ، یہوداہ کی مانند، ہمیں کیتھولکوں کے حوالے کر دیں گے تاکہ ان کا اثر و رسوخ حاصل کر کے حق کے خلاف آئیں۔ اُس وقت مقدسین ایک گمنام اور غیر معروف قوم ہوں گے، کیتھولکوں کے درمیان بہت کم جانے جاتے ہوں گے؛ لیکن کلیسیائیں اور برائے نام ایڈونٹسٹ، جو ہمارے ایمان اور ہمارے طور طریقوں سے واقف ہیں (کیونکہ وہ سبت کے سبب ہم سے نفرت رکھتے تھے، اس لیے کہ وہ اس کی تردید نہ کر سکتے تھے)، مقدسین سے غداری کریں گے اور اُن کی خبر کیتھولکوں کو دیں گے کہ یہ وہ لوگ ہیں جو لوگوں کے مروجہ اداروں کو خاطر میں نہیں لاتے؛ یعنی یہ کہ وہ سبت کو مانتے ہیں اور اتوار کو نظر انداز کرتے ہیں۔"

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> “پھر کیتھولک پروٹسٹنٹوں کو آگے بڑھنے کا کہیں گے، اور ایک فرمان جاری کریں گے کہ جو کوئی ہفتہ کے ساتویں دن کے بجائے ہفتہ کے پہلے دن کی پابندی نہ کرے، وہ قتل کر دیا جائے۔ اور کیتھولک، جن کی تعداد بہت زیادہ ہے، پروٹسٹنٹوں کا ساتھ دیں گے۔ کیتھولک اپنی قوت حیوان کی شبیہ کو دے دیں گے۔ اور پروٹسٹنٹ، جس طرح اُن کی ماں نے اُن سے پہلے کیا تھا، مقدسین کو ہلاک کرنے کے لیے عمل کریں گے۔ لیکن اُن کے فرمان کے نتیجہ لانے یا ثمرآور ہونے سے پہلے، مقدسین خدا کی آواز کے ذریعے نجات پائیں گے۔” Spalding and Magan, 1, 2.

Back to Articles