Article

# کتاب دانیال — شماره یکصد و دو

کاربرد سه‌گانهٔ رسول: آشکارسازی پویایی‌های نبوی

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

کاربرد سه‌گانهٔ ایلیا، در طیِ دورهٔ زمانیِ داوریِ اجراییِ خدا، به پیام، پیام‌آور، و جنبش مربوط می‌شود؛ دوره‌ای که با قانون یک‌شنبه در ایالات متحده آغاز می‌گردد و تا پایانِ مهلتِ فیض ادامه می‌یابد. داوریِ اجرایی از دوره‌ای که در آن داوریِ خدا با رحمت درآمیخته است، تشدید می‌شود تا به زمانی برسد که داوری‌های او در هفت بلای آخر، بی‌هیچ رحمت، فرو ریخته می‌شوند.

کاربرد سه‌گانهٔ پیام‌آوری که راه را برای رسولِ عهد مهیا می‌سازد، در دورهٔ پایانیِ داوریِ تحقیقیِ خدا، پیام، پیام‌آور، و جنبش را مخاطب قرار می‌دهد؛ دوره‌ای که زمانِ مُهر شدنِ یکصد و چهل‌وچهار هزار تن را مشخص می‌سازد. آن دوره با قانون یکشنبه‌ایِ به‌زودی‌درراه در ایالات متحده پایان می‌یابد؛ همان زمانی که داوری‌های اجراییِ خدا آغاز می‌شوند.

یوحناى تعمیددهنده راه را براى مسیح، رسولِ عهد، آماده ساخت تا عهد را در تحققِ دانیال باب نهم، آیهٔ بیست و هفت، استوار گرداند. او با این کار همچنین راه را براى آن آماده کرد که مسیح ناگهان به هیکلِ خود بیاید و پسران لاوى را طاهر سازد؛ کارى که او در آغاز و پایانِ خدمتِ سه سال و نیمهٔ خود انجام داد. تطهیرِ هیکلِ ظاهرى، نمادِ کارِ او در پاک‌سازىِ هیکلِ نفسِ کسانى بود که به عنوان پسران لاوى نمایانده شده‌اند.

عملِ تحت‌اللفظیِ او در پاک‌سازیِ هیکل، تحققِ نبوت بود؛ و هنگامی که این عمل را در یوحنا، بابِ دو، آیاتِ سیزده تا بیست‌ودو، به انجام رسانید، روح‌القدس شاگردان را بر آن داشت تا بخشی از عهدِ عتیق را به یاد آورند که جزئی از کارِ او در تطهیر و پالایشِ شاگردان، در تحققِ ملاکی ۳، بود.

در این بخش از انجیل یوحنا، مسیح بیان کرد که چون هیکلِ بدنِ او ویران شود، آن را در سه روز برخواهد افراشت. گفت‌وگو با یهودیانِ خرده‌گیر نیز افزود که بازسازیِ هیکلِ ظاهری، که به دست هیرودیس انجام گرفته بود و در همان سال به پایان رسیده بود، چهل و شش سال به طول انجامیده بود. عیسی از طریق نمونه‌ای از یکی از قواعدِ مربوط به کلامِ نبوتی، که آن را به‌واسطهٔ کارِ فرشتگان، روح‌القدس و انبیا در کلامِ خود جای داده بود، شاگردان خویش را تطهیر می‌کرد.

او نمونهٔ نبوی را فراهم ساخت که در آن امرِ تحت‌اللفظی نمایانگرِ امرِ روحانی است. او کلیدِ نبویِ عددِ «چهل و شش» را به‌عنوان نمادی از هیکل برقرار نمود. «چهل و شش» شمارِ روزهایی بود که موسی بر کوه بود و دستورالعمل‌های مربوط به هیکل را دریافت می‌کرد. «چهل و شش» تعدادِ کروموزوم‌هایی است که هیکلِ انسانی را تشکیل می‌دهند. «چهل و شش» شمارِ سال‌ها (1798 تا 1844) است که در بازسازیِ هیکلِ روحانی، که نخست به‌وسیلهٔ بت‌پرستی و سپس به‌وسیلهٔ پاپ‌گرایی پایمال شده بود، تحقق یافت.

دو تطهیرِ ہیکل میں یہ علامت شامل ہے کہ تین دن چھیالیس برس کے برابر ہیں۔ اس میں یہ اصول بھی شامل ہے کہ لفظی، روحانی کی نمائندگی کرتا ہے۔ یہ نبوت کی تکمیل بھی تھا اور اس کی پیشین گوئی بھی۔ یہ دو تطہیر ایک ایسی سچائی کی نمائندگی کرتی ہیں جسے ایک طبقہ غلط سمجھتا ہے، اور جو دوسرے طبقہ پر منکشف کی جاتی ہے۔

آن دو تطهیر، دوره‌ای از زمان را مشخص می‌کنند که در آن کلیسای خدا تا بدان حد فاسد شده است که «نسلی زناکار از افعیان» است؛ نسلی که در پی نشانه‌ای می‌گردد، در حالی که آن نشانه به‌طور مستقیم برای ایشان تبیین می‌شود؛ زیرا تنها نشانه‌ای که داده خواهد شد، نشانهٔ ویرانی معبدی است که در سه روز برپا می‌گردد.

> اے سانپوں کے بچوں کی نسل! تم، جو بد ہو، بھلی باتیں کیسے کہہ سکتے ہو؟ کیونکہ جو دل میں بھرا ہوتا ہے، وہی منہ سے نکلتا ہے۔ ... اس پر بعض فقیہوں اور فریسیوں نے جواب میں کہا: اے استاد، ہم تجھ سے ایک نشان دیکھنا چاہتے ہیں۔ مگر اُس نے جواب دے کر اُن سے کہا: ایک شریر اور زناکار نسل نشان کی طالب ہوتی ہے؛ مگر اسے کوئی نشان نہ دیا جائے گا، سوائے یونس نبی کے نشان کے۔ کیونکہ جس طرح یونس تین دن اور تین رات مچھلی کے پیٹ میں رہا، اُسی طرح ابنِ آدم تین دن اور تین رات زمین کے دل میں رہے گا۔ متی 12:34، 38–40۔

تمام این پویایی‌های نبوی در هر سه تحققِ آمدنِ ناگهانیِ رسولِ عهد به هیکلِ خود، چنان‌که در فصل دومِ یوحنا چنین کرد، نمود یافته است.

> اور یہودیوں کی عیدِ فِصح نزدیک تھی، اور یسوع یروشلیم کو گیا۔ اور اُس نے ہیکل میں بیلوں اور بھیڑوں اور کبوتروں کے بیچنے والوں کو، اور زر بدلنے والوں کو بیٹھے ہوئے پایا۔ اور جب اُس نے چھوٹی رسیوں کا ایک کوڑا بنایا تو اُن سب کو، اور بھیڑوں اور بیلوں کو، ہیکل سے باہر نکال دیا؛ اور زر بدلنے والوں کے سکے بکھیر دیے اور اُن کی میزیں اُلٹ دیں۔ اور کبوتروں کے بیچنے والوں سے کہا، اِن چیزوں کو یہاں سے لے جاؤ؛ میرے باپ کے گھر کو تجارت کا گھر نہ بناؤ۔ تب اُس کے شاگردوں کو یاد آیا کہ لکھا ہے: تیرے گھر کی غیرت مجھے کھا گئی ہے۔ پھر یہودیوں نے جواب میں اُس سے کہا، تُو ہمیں کون سا نشان دکھاتا ہے، جو تُو یہ کام کرتا ہے؟ یسوع نے جواب میں اُن سے کہا، اِس ہیکل کو ڈھا دو، اور میں تین دن میں اسے کھڑا کر دوں گا۔ تب یہودیوں نے کہا، اِس ہیکل کے بننے میں چھیالیس برس لگے ہیں، اور کیا تُو اسے تین دن میں کھڑا کر دے گا؟ لیکن وہ اپنے بدن کی ہیکل کی بابت کہہ رہا تھا۔ پس جب وہ مُردوں میں سے جی اُٹھا تو اُس کے شاگردوں کو یاد آیا کہ اُس نے یہ بات اُن سے کہی تھی؛ اور اُنہوں نے نوشتۂ مقدس اور اُس کلام کا یقین کیا جو یسوع نے فرمایا تھا۔ یوحنا 2:13–22۔

فرستادهٔ عهد می‌بایست پسران لاوی را همچون «نقره» که نمایانگر کلام خداست، و «طلا» که نمایانگر ایمان است، هم تطهیر کند و هم از ناخالصی بزداید. فرستادهٔ عهد شاگردان خود را با فزونی بخشیدن به «ایمان» ایشان در «کلام» نبویِ خویش تطهیر می‌کرد. آن کلام نبوی برای آن مقرر شده بود که هم تطهیر کند و هم از ناخالصی بزداید. کلام نبویِ او همواره بیانگر یک آزمون است، و این از طریق همان کلام نبویِ اوست که پسران لاوی در آن دوره‌ای که او ناگهان به هیکل خود می‌آید، از ناخالصی زدوده می‌شوند.

> «“کہ اُس کا سوپ اُس کے ہاتھ میں ہے، اور وہ اپنے کھلیان کو خوب صاف کرے گا، اور اپنے گیہوں کو کوٹھے میں جمع کرے گا۔” متی 3:12۔ یہ پاک کرنے کے اوقات میں سے ایک تھا۔ کلامِ حق کے ذریعے بھوسہ گیہوں سے جدا کیا جا رہا تھا۔ چونکہ وہ ملامت قبول کرنے کے لیے حد سے زیادہ خود پسند اور خود راست باز تھے، اور فروتنی کی زندگی اختیار کرنے کے لیے دنیا سے حد سے زیادہ محبت رکھتے تھے، اس لیے بہت سے لوگ یسوع سے برگشتہ ہو گئے۔ آج بھی بہت سے لوگ یہی کر رہے ہیں۔ آج جانچ لوگوں کی روحوں کی بھی ویسی ہی ہو رہی ہے جیسی کفرنحوم کے عبادت خانہ میں اُن شاگردوں کی ہوئی تھی۔ جب سچائی دل پر اثر انداز ہوتی ہے تو وہ دیکھتے ہیں کہ اُن کی زندگیاں خدا کی مرضی کے مطابق نہیں ہیں۔ وہ اپنے اندر کامل تبدیلی کی ضرورت کو دیکھتے ہیں؛ لیکن وہ اس خود انکاری کام کو اختیار کرنے پر آمادہ نہیں ہوتے۔ اِس لیے جب اُن کے گناہ ظاہر کیے جاتے ہیں تو وہ غضب ناک ہو جاتے ہیں۔ وہ ٹھوکر کھا کر چلے جاتے ہیں، بالکل ویسے ہی جیسے شاگرد یسوع کو چھوڑ کر بڑبڑاتے ہوئے چلے گئے تھے، “یہ کلام سخت ہے؛ اسے کون سن سکتا ہے؟” The Desire of Ages, 392.»

آن «جان‌هایی که آزموده شدند» در «کنیسهٔ کَفَرناحوم» نپذیرفتند که بفهمند هنگامی که مسیح به ایشان گفت باید جسم او را بخورند و خون او را بنوشند، از بدنِ لفظیِ خویش برای رساندنِ حقیقتی روحانی استفاده می‌کرد. این همان بازنماییِ نبویِ یکسانی بود که او دربارهٔ هیکل در یوحنا فصلِ دو ارائه کرد. هنگامی که این اصل، که امرِ لفظی بر امرِ روحانی پیشی می‌گیرد و نمایندهٔ آن است، به‌عنوانِ «سخنی دشوار» شناخته شد که ایشان مایل نبودند آن را «بشنوند»، بازگشتند و دیگر هرگز با او راه نرفتند. این در یوحنا فصلِ شش، آیهٔ شصت‌وشش (666) رخ داد، که نمایانگرِ قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع است؛ قانونی که به‌وسیلهٔ 22 اکتبر 1844 نمونه‌سازی شده بود، و آن نیز به‌نوبهٔ خود به‌وسیلهٔ صلیبِ جلجتا نمونه‌سازی شده بود.

> از آن زمان بسیاری از شاگردان او بازگشتند و دیگر با او راه نرفتند. یوحنا ۶:۶۶.

در باب دومِ یوحنا، روح‌القدس ذهن‌های شاگردان را هدایت کرده بود تا نبوتی را که غیرتِ خدا را توصیف می‌کرد «به یاد آورند»، و واژهٔ «غیور» در هر دو زبانِ عبری و یونانی همان واژهٔ «حسود» است.

> کیونکہ تیرے گھر کی غیرت نے مجھے کھا لیا ہے؛ اور اُن کی ملامتیں جو تجھے ملامت کرتے تھے، مجھ پر آ پڑی ہیں۔ زبور 69:9۔

غیرتِ خدا، که همان حسدِ اوست، آن بُعد از شخصیتِ خدا را به‌منزلهٔ خدای غیور نشان می‌دهد؛ خدایی که غیرتش بر نسلِ سوم و چهارمِ آنان که از او نفرت دارند ظاهر می‌گردد. در باب دومِ یوحنا، روح‌القدس چنین مقرر می‌داشت که تطهیری که به‌وسیلهٔ رسولِ عهد به انجام می‌رسد، در نسلِ چهارم و نهایی واقع می‌شود، هرچند همواره برخی از نسلِ سوم هنوز برجا هستند هنگامی که جامِ نسلِ نهایی پُر می‌گردد. آن نسل، نسلی زناکار و افعی‌زادگان است.

موسیٰ چوتھی نسل کی نمائندگی کرتا تھا، اور اسی وقت موسیٰ نے چھیالیس دنوں کے دوران ہیکل کی تعمیر کے بارے میں ہدایت حاصل کی۔ انہی دنوں میں اُس نے شریعت بھی پائی، جس میں دوسرے حکم کے اندر یہ واضح کیا گیا ہے کہ خدا کی غیرت تیسری اور چوتھی نسلوں میں ظاہر ہوتی ہے۔

> اور اُس نے اَبرام سے کہا، یقین جان کہ تیری نسل اُس سرزمین میں پردیسی ہوگی جو اُن کی نہ ہوگی، اور وہ اُن کی غلامی کریں گے؛ اور وہ اُن کو چار سو برس تک دُکھ دیں گے۔ اور اُس قوم کو بھی، جس کی وہ غلامی کریں گے، میں سزا دوں گا؛ اور اُس کے بعد وہ بڑے مال و اسباب کے ساتھ نکل آئیں گے۔ اور تُو سلامتی کے ساتھ اپنے باپ دادا کے پاس جائے گا؛ تُو اچھی بڑھاپے میں دفن کیا جائے گا۔ لیکن چوتھی پشت میں وہ پھر یہاں لوٹ آئیں گے، کیونکہ اموریوں کی بدکرداری ابھی اپنے کمال کو نہیں پہنچی۔ پیدایش 15:13–16۔

در آخرین نسلِ اسرائیلِ باستان، هیکلِ کلیسای مسیحی، که پطرس آن را «خانه‌ای روحانی» نامید، برپا گردید. در طی آن تاریخ، خدا غیرتِ خویش را دو بار آشکار ساخت، آنگاه که در غیرتِ خود هیکل را تطهیر کرد. در سال ۱۸۴۴، خدا هیکلِ روحانیِ میلری‌ها را برپا کرده بود، و بار دیگر از قومِ برگزیدهٔ پیشین عبور کرده بود. در آن تاریخ، رسولِ عهد در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ ناگهان آمد.

ظاهر شدن او از طریق خدمت ویلیام میلر مهیا شده بود. همان‌گونه که پروتستان‌ها و میلری‌ها به ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ نزدیک می‌شدند، دو طبقه مورد آزمون قرار گرفتند. آزمونِ پروتستان‌ها در زمانِ آخر، با رسیدنِ فرشتهٔ اول در سال ۱۷۹۸ فرا رسید. پس از آن‌که پیامی که قرار بود پسران لاوی را هم «تطهیر» کند و هم «پاک سازد» در سال ۱۸۳۱ صورت‌بندی شد، آزمونِ پروتستان‌ها هنگامی آغاز گردید که پیامِ فرشتهٔ اول در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ با قدرت همراه شد. در ۱۹ آوریل ۱۸۴۴، پروتستان‌ها در این آزمون ناکام ماندند و به دخترانِ بابل بدل شدند.

سپس فرشتهٔ دوم فرا رسید و ایمانِ میلری‌ها آنگاه آزموده شد، و تطهیر و پالایشی به انجام رسید. هنگامی که پیامِ فرشتهٔ دوم در گردهمایی اردوییِ اِگزیتر از دوازدهم تا هفدهم اوت قدرت یافت، آزمونِ جداسازیِ میلری‌ها، یعنی تفکیکِ میلری‌های دانا و نادان، به انجام رسید.

تمایز میان دانایان و نادانان، روغن بود، که همان پیام نبوتیِ فریادِ نیمه‌شب بود. هنگامی که فرشتهٔ سوم در 22 اکتبر 1844 فرا رسید، هیکل برپا شده بود (در چهل و شش سال). در آن هنگام، رسولِ عهد ناگهان به هیکلِ خود آمد.

> «آمدنِ مسیح به‌عنوان کاهنِ اعظمِ ما به مکانِ اقدس، برای تطهیرِ قدس، که در دانیال ۸:۱۴ به نمایش گذارده شده است؛ آمدنِ پسرِ انسان نزد قدیم‌الایام، چنان‌که در دانیال ۷:۱۳ عرضه شده است؛ و آمدنِ خداوند به هیکلِ خود، که ملاکی آن را پیشگویی کرده است، همگی توصیف‌های یک رویداد واحد هستند؛ و این امر همچنین به‌وسیلهٔ آمدنِ داماد به عروسی، که مسیح آن را در مَثَلِ ده باکره در متی ۲۵ توصیف کرده است، به تصویر کشیده شده است.» The Great Controversy, 426.

در آن هنگام بود که رسولِ عهد، کارِ تطهیر و پالایشِ شاگردانِ میلری را، که در فصل سومِ ملاکی به‌عنوان پسرانِ لاوی شناخته شده‌اند، آغاز کرد.

> «بسیاری از کسانی که تحت پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم به استقبال داماد بیرون رفتند، پیام فرشتهٔ سوم را که آخرین پیامِ آزمون برای جهان است، نپذیرفتند؛ و هنگامی که آخرین ندا داده شود، موضعی مشابه نیز اتخاذ خواهد شد.»

> «هر جزء از این مَثَل باید با دقت مورد مطالعه قرار گیرد. ما یا به‌وسیلهٔ باکره‌های دانا یا به‌وسیلهٔ باکره‌های نادان نمایانده شده‌ایم.» Review and Herald، 31 اکتبر 1899.

جب 11 اگست 1840 کو پہلے فرشتے کے پیغام کو قوت عطا کی گئی، تو کثیر تعداد میں لوگ ملیرائٹ تحریک میں شامل ہو گئے۔ پھر 19 اپریل 1844 کو ایک بڑا گروہ اس تحریک سے الگ ہو گیا۔ 22 اکتوبر 1844 کے بارے میں روایتی نقطۂ نظر یہ ہے کہ تقریباً پچاس جانیں ایمان کے وسیلہ سے اقدس الاقداس میں داخل ہوئیں۔ اگر یہ مان لیا جائے کہ وہ تعداد تقریباً پچاس جانوں کی تھی جنہوں نے ابتدا میں تیسرے فرشتے کے نور کی پیروی کی، تو اس کا کیا مطلب ہے جب ہمیں بتایا جاتا ہے کہ “بہت سے” وہ لوگ جنہوں نے پہلے اور دوسرے فرشتے کے پیغامات کو قبول کیا تھا، “تیسرے، آخری آزمائشی پیغام کو رد کر دیا”؟

فرستادهٔ عهد ناگهان به هیکل خود آمد و نورِ قُدس را در آسمان و پیامِ فرشتهٔ سوم را بر آن پنجاه نفری که در تجربهٔ فرشتهٔ سوم به پیش رفتند، گشود؛ اما آنان در آغاز پراکنده شدند. نومیدیِ ایشان در آن هنگام از نومیدیِ نخستین بزرگ‌تر بود، هرچند به ما از سوی خواهر وایت آگاهی داده شده است که نومیدیِ آنان به بزرگیِ نومیدیِ شاگردان پس از صلیب نبود.

در هر دو تاریخِ موازی، مسیح کلامِ نبوتیِ خود را بر نومیدشدگان گشود، و تا سال 1850، خواهر وایت بیان می‌دارد که به او نشان داده شد که خداوند در آن زمان بار دیگر دست خویش را دراز می‌کرد تا قوم خود را گرد آورد.

> „۲۳ سپتامبر [۱۸۵۰] خداوند به من نشان داد که او برای بار دوم دست خود را دراز کرده است تا باقیماندهٔ قوم خویش را بازآورد، و اینکه در این زمانِ گردآوری، کوشش‌ها باید دوچندان شود. در زمانِ پراکندگی، اسرائیل مضروب و دریده شد؛ اما اکنون در زمانِ گردآوری، خدا قوم خود را شفا خواهد داد و زخم‌های ایشان را خواهد بست. در زمانِ پراکندگی، کوشش‌هایی که برای انتشار حقیقت به عمل می‌آمد، تأثیر اندکی داشت و اندک یا هیچ به انجام نمی‌رسانید؛ اما در زمانِ گردآوری، هنگامی که خدا دست خود را برای گرد آوردن قوم خویش به کار گرفته است، کوشش‌ها برای انتشار حقیقت اثر مقصودِ خود را خواهد داشت. همه باید در این کار متحد و غیور باشند. دیدم که برای هر کسی ننگ است که برای راهنماییِ ما اکنون در زمانِ گردآوری، به زمانِ پراکندگی به‌عنوان نمونه رجوع کند؛ زیرا اگر خدا اکنون بیش از آنچه آنگاه برای ما کرد، کاری نکند، اسرائیل هرگز گرد آورده نخواهد شد. همان‌قدر ضروری است که حقیقت در یک نشریه منتشر شود که موعظه گردد.» Review and Herald، 1 نوامبر 1850.

بر صلیب، شاگردان پراکنده شده بودند، و در آن تاریخ، سه روز بعد، او آغاز کرد که شاگردان پراکندهٔ خود را گرد آورد. تقریباً سه سال پس از پایان ۱۸۴۴ بود که مسیح آغاز کرد گلهٔ پراکندهٔ خود را گرد آورد. در آن تاریخ، او قوم خود را هدایت کرد تا کار نشر را آغاز کنند و دومینِ دو لوحِ حبقوق را منتشر سازند؛ لوحی که در پایان سال ۱۸۵۰ تهیه شد، و سپس از ژانویهٔ ۱۸۵۱ در Review and Herald برای فروش عرضه گردید.

ਚਾਰਟ 1843 ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਦੋਹਾਂ ਇਸਰਾਏਲਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਉਹ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀ, ਅਰਥਾਤ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ, ਉਠਾਈ ਰੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਹੋਸ਼ੂ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ, ਅਤੇ ਦਸ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਨਿਯਤ ਸੀ।

> «اگر اَدوِنتیست‌ها پس از نومیدیِ بزرگِ سال ۱۸۴۴ بر ایمان خود استوار می‌ماندند و در مشیتِ در حالِ گشایشِ خدا به‌گونه‌ای متحد پیش می‌رفتند، پیامِ فرشتهٔ سوم را می‌پذیرفتند و آن را در قدرتِ روح‌القدس به جهان اعلام می‌کردند، نجاتِ خدا را می‌دیدند، خداوند با تلاش‌های ایشان به‌طرزی عظیم عمل می‌کرد، کار به انجام می‌رسید، و مسیح پیش از این می‌آمد تا قومِ خود را برای پاداششان بپذیرد. اما در دورهٔ شک و عدمِ یقین که پس از آن نومیدی پدید آمد، بسیاری از مؤمنانِ اَدوِنت ایمان خود را واگذاشتند.... بدین‌سان کار به تأخیر افتاد و جهان در تاریکی رها شد. اگر تمامیِ بدنهٔ اَدوِنتیست بر احکامِ خدا و ایمانِ عیسی متحد می‌شد، تاریخِ ما چه‌قدر به‌گونه‌ای گسترده متفاوت می‌بود!» Evangelism, 695.

یوحناى تعمیددهنده و ویلیام میلر راه را آماده ساختند تا مسیح به‌طور ناگهانی بیاید و قومی را تطهیر کند که پیام نجات را تحت قدرت روح‌القدس به سراسر جهان برسانند. شاگردان مسیح مأموریت خود را به انجام رساندند، اما آغاز ادونتیسم چنین نکرد. تا سال ۱۸۵۶ آنان به وضعیت لائودیکیه سقوط کرده بودند، نور پیشرفتهٔ «هفت زمان» را رد کردند، و در سال ۱۸۶۳ فرایند شورشِ فزاینده را آغاز نمودند که یکسره تا قانون یکشنبهٔ در شُرُف وقوع ادامه می‌یابد. شورشِ ۱۸۶۳ به‌واسطهٔ شورشِ ده جاسوس نمونه‌سازی شده بود. در پایان چهل سال سرگردانی در بیابان، اسرائیلِ کهن بار دیگر به همان آزمون بازگردانده شد، و بدین‌سان نمونه‌ای فراهم آمد از بازگردانده شدن اسرائیلِ جدید به آزمونِ آغازین.

بغاوتِ کادش میں اُن دس جاسوسوں کی سرکشی، چالیس برس بعد کادش ہی میں دوبارہ دہرائی گئی۔ اُن دس جاسوسوں کی سرکشی، جس کے نتیجے میں بیابان میں چالیس سال کی آوارہ گردی واقع ہوئی، 1863 کی اُس بغاوت کی نمائندگی کرتی ہے، جب جدید اسرائیل نے لاودیکیہ کے بیابان میں اپنی ہی آوارہ گردی کا سبب پیدا کیا۔ اُن چالیس برسوں کے اختتام پر قدیم اسرائیل کو پھر کادش میں لایا گیا، یوں یہ ظاہر ہوتا ہے کہ وہ آزمائش جس نے 1863 کی بغاوت کے وقت میلیرائٹ ایڈونٹزم کو پاک کیا تھا، اُس وقت دوبارہ دہرائی جائے گی جب عہد کا قاصد ایک بار پھر اچانک اپنے ہیکل میں آئے گا۔

ہم اس مطالعہ کو اگلے مضمون میں جاری رکھیں گے۔

> «در فتح جلعاد و باشان، بسیاری بودند که رویدادهایی را به یاد می‌آوردند که نزدیک به چهل سال پیش، در قادش، اسرائیل را به سرگردانیِ طولانی در بیابان محکوم ساخته بود. آنان می‌دیدند که گزارش جاسوسان دربارهٔ سرزمینِ موعود، از جهات بسیاری، درست بود. شهرها حصاردار و بسیار بزرگ بودند، و غول‌آسایانی در آنها ساکن بودند که در مقایسه با ایشان، عبرانیان جز کوتوله‌گانی بیش نبودند. اما اکنون می‌توانستند دریابند که اشتباهِ مهلکِ پدرانشان این بود که به قدرت خدا بی‌اعتماد شدند. تنها همین امر مانع شده بود که بی‌درنگ به آن سرزمین نیکو داخل شوند.»

> «هنگامی که آنان در آغاز برای ورود به کنعان آماده می‌شدند، این اقدام با دشواری بسیار کمتری نسبت به اکنون همراه بود. خدا به قوم خود وعده داده بود که اگر از آواز او اطاعت کنند، او پیشاپیش ایشان خواهد رفت و برای آنان جنگ خواهد کرد؛ و نیز زنبوران را خواهد فرستاد تا ساکنان آن سرزمین را بیرون برانند. ترسِ ملت‌ها هنوز به‌طور عمومی برانگیخته نشده بود، و آمادگی اندکی برای مقابله با پیشروی ایشان فراهم شده بود. اما اکنون که خداوند به اسرائیل فرمان می‌داد پیش روند، می‌بایست در برابر دشمنانی بیدار و نیرومند پیشروی کنند، و با سپاهیان بزرگ و ورزیده‌ای که خود را برای مقاومت در برابر نزدیک شدن ایشان آماده ساخته بودند، پیکار نمایند.»

> «در کشمکش آنان با عوج و سیحون، قوم به همان آزمایشی آورده شدند که پدرانشان در زیر آن به‌گونه‌ای آشکار شکست خورده بودند. اما این امتحان اکنون بسیار سخت‌تر از زمانی بود که خدا به اسرائیل فرمان داده بود پیش روند. دشواری‌های موجود در راه آنان از زمانی که از پیشروی، هنگامی که در نام خداوند بدان مأمور شده بودند، سر باز زدند، بسیار افزوده شده بود. خدا هنوز نیز قوم خود را بدین‌سان می‌آزماید. و اگر آنان در تحمل این آزمایش ناکام شوند، او بار دیگر ایشان را به همان نقطه می‌آورد، و بار دوم آزمایش نزدیک‌تر خواهد آمد و از آزمایش پیشین شدیدتر خواهد بود. این روند ادامه می‌یابد تا آنان آزمون را تاب آورند، یا، اگر همچنان سرکش باشند، خدا نور خود را از ایشان بازمی‌گیرد و آنان را در تاریکی وا می‌گذارد.» مشایخ و انبیا، ۴۳۶، ۴۳۷.

Back to Articles