Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-One

کتاب یوئیل و کلیسای لائودیکیه‌ای ادونتیست روز هفتم - شمارهٔ سی و یکم

Number Thirty-One

نمبر اکتیس

Author

Jeff Pippenger

Published

January 18, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last three Messianic fulfillments located within the Book of Matthew identify three elements of the Sunday law waymark; the scattering of God’s people at the Sunday law, as typified by the scattering of the little flock on October 22, 1844 and the scattering of the disciples at the cross. Both scatterings align with the Sunday law. In association with Galilee, which is a symbol of a prophetic turning point, the people who have been in darkness until the Sunday law are going to be called out of darkness. Those persons are God’s other flock, the eleventh-hour workers who are awakened to the issue of the Sabbath controversy as they are called out of Babylon. Their call out of Babylon is the second phase of the judgment, which begins at God’s house, and then at the Sunday law confronts those outside of Jerusalem.

سه تحققِ مسیحاییِ پایانی که در کتاب متی آمده‌اند، سه عنصر از نشانهٔ راهِ قانونِ یکشنبه را مشخص می‌کنند: پراکنده‌شدنِ قومِ خدا در قانونِ یکشنبه، چنان‌که به‌واسطهٔ پراکنده‌شدنِ گلهٔ کوچک در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ و پراکنده‌شدنِ شاگردان در هنگام صلیب نمونه‌وار نشان داده شده است. هر دو پراکندگی با قانونِ یکشنبه منطبق‌اند. در پیوند با جلیل، که نمادِ یک نقطهٔ عطفِ نبوی است، مردمی که تا قانونِ یکشنبه در تاریکی بوده‌اند، از تاریکی فراخوانده خواهند شد. این اشخاص، گلهٔ دیگرِ خدا هستند، کارگرانِ ساعتِ یازدهم که هنگامی که از بابل فراخوانده می‌شوند، نسبت به موضوعِ مناقشهٔ سبت بیدار می‌گردند. فراخوانده‌شدنِ آنان از بابل، مرحلهٔ دومِ داوری است که از خانهٔ خدا آغاز می‌شود و سپس در قانونِ یکشنبه با کسانی که بیرونِ اورشلیم هستند روبه‌رو می‌گردد.

## The Tenth Messianic Waymark is The Sunday law Scattering

دهمین نشانهٔ مسیحایی، پراکندگیِ قانون یکشنبه است.

> But all this was done, that the scriptures of the prophets might be fulfilled. Then all the disciples forsook him, and fled. Matthew 26:56.

> بل این همه واقع شد تا نوشته‌های انبیا به انجام رسد. آنگاه همهٔ شاگردان او را ترک کردند و گریختند. متی ۲۶:۵۶.

## Prediction

پیش‌گویی

> Awake, O sword, against my shepherd, and against the man that is my fellow, saith the Lord of hosts: smite the shepherd, and the sheep shall be scattered: and I will turn mine hand upon the little ones. Zechariah 13:7.

> اي شمشير، بر شبانِ من و بر آن مرد كه هم‌رتبهٔ من است بيدار شو، می‌گويد يَهُوَه صبايوت؛ شبان را بزن، و گوسفندان پراكنده خواهند شد؛ و من دست خود را بر كوچكان بازخواهم گردانيد. زكريا ۱۳:۷

> “We are going to be greatly scattered before long, and what we do must be done quickly.” Fundamentals of Christian Education, 535.

> «ما به‌زودی به‌گونه‌ای گسترده پراکنده خواهیم شد، و آنچه انجام می‌دهیم باید به‌سرعت انجام شود.» Fundamentals of Christian Education, 535.

> “The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

> «زمانی فرا می‌رسد که ما از یکدیگر جدا و پراکنده خواهیم شد، و هر یک از ما ناگزیر خواهد بود بدون امتیاز مشارکت با آنان که دارای همان ایمان گران‌بها هستند، بایستد؛ و چگونه می‌توانید پایدار بمانید، مگر آنکه خدا در کنار شما باشد، و بدانید که او شما را رهبری و هدایت می‌کند؟» Review and Herald، 25 مارس 1890.

## The Eleventh Messianic Waymark is the Calling of the Gentiles

یازدهمین نشانهٔ راهِ مسیحایی، فراخوانِ امت‌هاست.

> That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, The land of Zabulon, and the land of Nephthalim, by the way of the sea, beyond Jordan, Galilee of the Gentiles; The people which sat in darkness saw great light; and to them which sat in the region and shadow of death light is sprung up. Matthew 4:14–16.

> تا آنچه به‌وسیلۀ اشعیای نبی گفته شده بود، به انجام رسد که می‌گوید: «سرزمین زبولون و سرزمین نفتالی، در راه دریا، آن‌سوی اردن، جلیلِ امّت‌ها؛ مردمی که در تاریکی نشسته بودند، نوری عظیم دیدند؛ و بر آنان که در دیار و سایۀ مرگ نشسته بودند، نور طلوع کرد.» متی ۴:‏۱۴–۱۶

## Prediction

پیش‌بینی

> Nevertheless the dimness shall not be such as was in her vexation, when at the first he lightly afflicted the land of Zebulun and the land of Naphtali, and afterward did more grievously afflict her by the way of the sea, beyond Jordan, in Galilee of the nations. The people that walked in darkness have seen a great light: they that dwell in the land of the shadow of death, upon them hath the light shined. Isaiah 9:1, 2.

> با این حال، تاریكی چنان نخواهد بود كه در زمان تنگیِ آن بود، آنگاه كه در ابتدا سرزمین زبولون و سرزمین نفتالی را به خفّت مبتلا ساخت، و پس از آن، به سختیِ بیشتر او را از راه دریا، آن‌سوی اردن، در جلیلِ امّت‌ها مبتلا گردانید. قومی كه در تاریكی سلوك می‌كردند، نوری عظیم دیده‌اند؛ و بر آنان كه در سرزمینِ سایهٔ مرگ ساكن بودند، نور تابیده است. اشعیا ۹:۱، ۲

At the Sunday law the latter rain will be poured out without measure and the Gentiles will see great light. Persecution will scatter the faithful and spread the message.

در زمان قانون یکشنبه، بارانِ آخِر بی‌اندازه فرو ریخته خواهد شد و امّت‌ها نورِ عظیمی را خواهند دید. جفا، وفاداران را پراکنده خواهد ساخت و پیام را گسترش خواهد داد.

> “‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.

> «شما را به شوراها تسلیم خواهند کرد، … بلکه به‌خاطر من، شما را در حضور والیان و پادشاهان نیز خواهند آورد، تا برای ایشان و برای امت‌ها شهادتی باشد.» متی ۱۰:‏۱۷، ۱۸، R. V. آزار و جفا نور را گسترش خواهد داد. خادمان مسیح در برابر بزرگان این جهان حاضر خواهند شد؛ کسانی که اگر نه به‌سبب این، شاید هرگز انجیل را نمی‌شنیدند. حقیقت برای این مردان به‌گونه‌ای نادرست بازنموده شده است. آنان به اتهامات دروغین درباره ایمانِ شاگردان مسیح گوش سپرده‌اند. چه‌بسا تنها وسیله آنان برای آگاهی از ماهیت واقعی آن، شهادت کسانی باشد که به‌سبب ایمان خود به محاکمه کشانده می‌شوند. اینان در بازپرسی ملزم‌اند پاسخ دهند، و داورانشان نیز به شهادتی که ادا می‌شود گوش فرا دهند. فیض خدا به بندگان او عطا خواهد شد تا نیاز آن لحظه را برآورد. عیسی می‌گوید: «در همان ساعت به شما عطا خواهد شد که چه بگویید. زیرا گوینده شما نیستید، بلکه روحِ پدرِ شماست که در شما سخن می‌گوید.» هنگامی که روح خدا ذهن‌های بندگان او را روشن می‌سازد، حقیقت در قدرت و گران‌بهاییِ الهیِ خود عرضه خواهد شد. آنان که حقیقت را رد می‌کنند، برخواهند خاست تا شاگردان را متهم سازند و بر ایشان ستم روا دارند. اما در میان فقدان و رنج، حتی تا سرحد مرگ، فرزندان خداوند باید حلمِ نمونه الهیِ خویش را آشکار سازند. بدین‌سان، تقابل میان عاملان شیطان و نمایندگان مسیح دیده خواهد شد. نجات‌دهنده در برابر حاکمان و مردم سرافراز خواهد شد.

> “The disciples were not endowed with the courage and fortitude of the martyrs until such grace was needed. Then the Saviour’s promise was fulfilled. When Peter and John testified before the Sanhedrin council, men ‘marveled; and they took knowledge of them, that they had been with Jesus.’ Acts 4:13. Of Stephen it is written that ‘all that sat in the council, looking steadfastly on him, saw his face as it had been the face of an angel.’ Men ‘were not able to resist the wisdom and the spirit by which he spake.’ Acts 6:15, 10. And Paul, writing of his own trial at the court of the Caesars, says, ‘At my first defense no one took my part, but all forsook me…. But the Lord stood by me, and strengthened me; that through me the message might be fully proclaimed, and that all the Gentiles might hear: and I was delivered out of the mouth of the lion.’ 2 Timothy 4:16, 17, R. V.

> شاگردان تا زمانی که آن فیض لازم نشده بود، به شجاعت و استواریِ شهیدان آراسته نگردیده بودند. آنگاه وعدهٔ نجات‌دهنده به انجام رسید. هنگامی که پطرس و یوحنا در برابر شورای سَنهِدرین شهادت دادند، مردم «در حیرت شدند؛ و دریافتند که ایشان با عیسی بوده‌اند.» اعمال ۴:۱۳. دربارهٔ استیفان نوشته شده است که «همهٔ آنان که در شورا نشسته بودند، چون بدو خیره نگریستند، چهرهٔ او را همچون چهرهٔ فرشته‌ای دیدند.» مردمان «توان آن نداشتند که در برابر حکمتی و روحی که او بدان سخن می‌گفت، مقاومت کنند.» اعمال ۶:۱۵، ۱۰. و پولس، در نوشتن دربارهٔ محاکمهٔ خود در دربار قیصران، می‌گوید: «در نخستین دفاع من، هیچ‌کس به یاری من نایستاد، بلکه همه مرا ترک کردند.... اما خداوند در کنار من ایستاد و مرا قوّت بخشید تا به‌واسطهٔ من پیام به‌طور کامل اعلام شود و همهٔ امت‌ها آن را بشنوند؛ و من از دهان شیر رهایی یافتم.» دوم تیموتائوس ۴:۱۶، ۱۷، R. V.

> “The servants of Christ were to prepare no set speech to present when brought to trial. Their preparation was to be made day by day in treasuring up the precious truths of God’s word, and through prayer strengthening their faith. When they were brought into trial, the Holy Spirit would bring to their remembrance the very truths that would be needed.” The Desire of Ages, 354, 355.

> «خادمانِ مسیح نباید هیچ سخنِ ازپیش‌آماده‌ای را برای عرضه هنگامِ کشانده‌شدن به محاکمه تدارک می‌دیدند. آمادگیِ آنان می‌بایست روزبه‌روز، با گنجینه ساختنِ حقایقِ گران‌بهای کلامِ خدا در دل، و با تقویت ایمانِ خویش از طریق دعا، حاصل شود. هنگامی که به محکمه آورده می‌شدند، روح‌القدس همان حقایقی را که بدان نیاز بود، به یاد ایشان می‌آورد.» آرزوی اعصار، 354، 355.

Judgment begins with the house of God at 9/11 and ends at the Sunday law, when judgment then moves to God’s other flock outside of the house of God.

داوری از خانهٔ خدا در ۹/۱۱ آغاز می‌شود و در قانون یکشنبه به پایان می‌رسد؛ آنگاه داوری به گلهٔ دیگرِ خدا که بیرون از خانهٔ خداست منتقل می‌شود.

## The Twelfth Messianic Waymark is Judgment to the Gentiles

دوازدهمین نشانهٔ راهِ مسیحایی، داوری بر امّت‌هاست

> That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, Behold my servant, whom I have chosen; my beloved, in whom my soul is well pleased: I will put my spirit upon him, and he shall bring judgment to the Gentiles. He shall not strive, nor cry; neither shall any man hear his voice in the streets. A bruised reed shall he not break, and smoking flax shall he not quench, till he send forth judgment unto victory. And in his name shall the Gentiles trust. Matthew 12:17–21.

> تا آنچه به‌واسطۀ اِشَعْیای نبی گفته شده بود، به انجام رسد که می‌گوید: «اینک بندۀ من که او را برگزیده‌ام؛ حبیب من که جانم از او خشنود است. روح خود را بر او خواهم نهاد، و او داوری را برای امت‌ها آشکار خواهد ساخت. او نزاع نخواهد کرد و فریاد نخواهد زد؛ و هیچ‌کس آواز او را در کوچه‌ها نخواهد شنید. نیِ کوفته را نخواهد شکست، و فتیلۀ دودکننده را خاموش نخواهد کرد، تا آن‌گاه که داوری را به پیروزی رساند. و امت‌ها بر نام او توکل خواهند کرد.» متی ۱۲:‏۱۷–۲۱

## Prediction

پیش‌گویی

> Behold my servant, whom I uphold; mine elect, in whom my soul delighteth; I have put my spirit upon him: he shall bring forth judgment to the Gentiles. He shall not cry, nor lift up, nor cause his voice to be heard in the street. A bruised reed shall he not break, and the smoking flax shall he not quench: he shall bring forth judgment unto truth. He shall not fail nor be discouraged, till he have set judgment in the earth: and the isles shall wait for his law. Isaiah 42:1–4.

> اینک بندۀ من که او را تأیید می‌کنم؛ برگزیدۀ من که جانم از او خشنود است؛ روح خود را بر او نهاده‌ام؛ او عدالت را برای امت‌ها صادر خواهد کرد. او فریاد نخواهد زد، و آواز برنخواهد آورد، و صدای خود را در کوچه‌ها نخواهد شنوانید. نیِ شکسته را نخواهد شکست، و فتیلۀ دودکننده را خاموش نخواهد کرد؛ او عدالت را بر وفقِ حق صادر خواهد نمود. او سست نخواهد شد و مأیوس نخواهد گشت، تا عدالت را بر زمین برقرار سازد؛ و جزایر در انتظار شریعت او خواهند بود. اشعیا 42:1–4

The close of judgment for the house of God began in July of 2023, when a voice was heard in the streets where Moses and Elijah laid dead in a valley of dead dry bones. When the voice was heard, judgment began to close for the house of God, and proceeded towards the judgment of the Gentiles. There are twelve Messianic fulfillments in the book of Matthew which identify the major waymarks in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand. Those twelve waymarks are typified by the Messiah. 1989; 1996; 9/11, 2001; July 18, 2020; July 2023; 2024; the Midnight Cry, the separation of the priests and the Sunday law are all identified, with 9/11 having an internal and external witness and the Sunday law having an internal witness of a scattering, and then two witnesses of the judgment period of the eleventh-hour workers. Nine waymarks of the reform movement of the one hundred and forty-four thousand directly identified in the book of Matthew.

خاتمةُ الدينونة لبيت الله بدأت في تموز/يوليو من عام 2023، حين سُمِع صوتٌ في الشوارع حيث كان موسى وإيليا مطروحين ميتين في وادٍ من عظامٍ يابسةٍ ميتة. وعندما سُمِع الصوت، بدأت الدينونة تُختَم لبيت الله، ثم مضت نحو دينونة الأمم. توجد اثنا عشر إتمامًا مسيانيًا في سفر متّى تُحدِّد المعالمَ الرئيسية في حركة الإصلاح الخاصة بالمئة والأربعة والأربعين ألفًا. وهذه المعالم الاثنا عشر يمثّلها المسيحُ مثالًا. 1989؛ 1996؛ 11/9، 2001؛ 18 تموز/يوليو 2020؛ تموز/يوليو 2023؛ 2024؛ صرخة منتصف الليل، وفصل الكهنة، وسنّة الأحد، جميعها محدَّدة، مع كون 11/9 له شاهدٌ داخلي وشاهدٌ خارجي، ولسنّة الأحد شاهدٌ داخليٌّ هو تشتيت، ثم شاهدان لفترة الدينونة لعمّال الساعة الحادية عشرة. تسعة معالمَ من حركة الإصلاح الخاصة بالمئة والأربعة والأربعين ألفًا محدَّدةٌ مباشرةً في سفر متّى.

Matthew is the alpha of the New Testament and Revelation is the omega. Matthew is a prophetic masterpiece whose significance was sealed up until the latter days. It contains the omega twelve chapters, that correspond to the alpha of Genesis chapter eleven to twenty-two. As the alpha to Revelation, it parallels the inspired relationship of Daniel and Revelation. What is revealed of the books of Daniel and Revelation concerning their prophetic relationship, would hold true with the relationship of Matthew and Revelation. What we have been informed along those lines would equate to:

متی الفِ عهد جدید است و مکاشفه اُمگای آن. متی شاهکاری نبوی است که اهمیت آن تا ایام آخر مختوم مانده بود. این کتاب مشتمل بر دوازده فصلِ اُمگاست که با الفِ پیدایش، از باب یازده تا بیست‌ودو، متناظر است. به‌عنوان الفِ مکاشفه، با رابطهٔ الهامیِ دانیال و مکاشفه موازات دارد. آنچه دربارهٔ رابطهٔ نبویِ کتب دانیال و مکاشفه آشکار شده است، در خصوص رابطهٔ متی و مکاشفه نیز صادق خواهد بود. آنچه در این زمینه به ما اعلام شده است، معادل این خواهد بود:

In the book of Matthew, the same line of prophecy is taken up as in the book of Revelation.

در انجیل متّی، همان خطّ نبوّت دنبال می‌شود که در کتاب مکاشفه آمده است.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> «مکاشفه کتابی مُهرشده است، اما در عین حال کتابی گشوده نیز هست. این کتاب رویدادهای شگفت‌انگیزی را ثبت می‌کند که در روزهای آخر تاریخ این زمین به وقوع خواهند پیوست. تعالیم این کتاب قطعی است، نه رازآلود و نامفهوم. در آن، همان رشتهٔ نبوتی دنبال می‌شود که در دانیال آمده است. خدا بعضی از نبوت‌ها را تکرار کرده است، و بدین‌سان نشان داده است که باید به آن‌ها اهمیت داده شود. خداوند چیزهایی را که اهمیت چندانی ندارند تکرار نمی‌کند.» Manuscript Releases، جلد 9، 8.

The book of Matthew takes up the “same line of prophecy” as Revelation and Daniel, and it is brought to perfection in the book of Revelation, for the word “complement” means perfection.

کتابِ متی همان «سلسلهٔ نبوت» را که در مکاشفه و دانیال آمده است، دنبال می‌کند، و این سلسله در کتابِ مکاشفه به کمال می‌رسد، زیرا واژهٔ «متمم» به معنای کمال است.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> «در مکاشفه، همهٔ کتاب‌های کتاب‌مقدس به هم می‌رسند و پایان می‌یابند. در اینجا متممِ کتاب دانیال است. یکی نبوت است؛ دیگری مکاشفه. آن کتابی که مُهر شده بود، مکاشفه نیست، بلکه آن بخش از نبوت دانیال است که به ایام آخر مربوط می‌شود. فرشته فرمان داد: “اما تو، ای دانیال، کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمانِ آخر مُهر کن.” دانیال 12:4.» اعمال رسولان، 585.

Matthew, Daniel and Revelation are the same book.

متی، دانیال و مکاشفه یک کتاب واحدند.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «کتاب‌های دانیال و مکاشفه یکی هستند. یکی نبوت است و دیگری مکاشفه؛ یکی کتابی مُهرشده است و دیگری کتابی گشوده. یوحنا اسراری را که رعدها بیان کردند شنید، اما به او فرمان داده شد که آنها را ننویسد.» تفسیر کتاب‌مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد ۷، ۹۷۱.

It seemed important to take time to place the book of Matthew in context which could emphasize the prophetic significance of Peter being in Caesarea Philippi before I turned the study back to the book of Joel. I will try to summarize my observations of the book of Matthew in an attempt to illustrate the tremendous prophetic significance of Peter at Caesarea Philippi, which is Panium of Daniel eleven verses thirteen to fifteen.

بہت ضروری معلوم ہوا کہ میں کتابِ یوحنا پر دوبارہ مطالعہ لوٹانے سے پہلے کچھ وقت صرف کرکے انجیلِ متی کو اس کے سیاق و سباق میں رکھوں، تاکہ قیصریہ فلپی میں پطرس کی موجودگی کی نبوتی اہمیت کو نمایاں کیا جا سکے۔ میں اپنی مشاہداتِ کتابِ متی کا خلاصہ پیش کرنے کی کوشش کروں گا، تاکہ قیصریہ فلپی میں پطرس کی اس عظیم نبوتی اہمیت کو واضح کروں، جو دانی ایل باب گیارہ آیات تیرہ تا پندرہ کے پانیئم سے مطابقت رکھتی ہے۔

The book of Matthew is structured upon three distinct prophetic lines. The first line is the first ten chapters; the second line is the next twelve chapters that are followed by the third line made up of six chapters. The first ten chapters represent the first angel of Revelation fourteen, the next twelve chapters represent the second angel of Revelation fourteen and the last six chapters represent the third angel of Revelation fourteen. I have not yet clearly proven this observation, but it can easily be accomplished. Before we do that, I wish to continue drawing some of the broader strokes upon the canvas that is the book of Matthew.

کتابِ متی بر سه خطِ نبویِ متمایز سامان یافته است. خطِ نخست، ده بابِ اول است؛ خطِ دوم، دوازده بابِ بعدی است که در پیِ آن، خطِ سوم قرار دارد که از شش باب تشکیل شده است. ده بابِ نخست نمایانگر فرشتهٔ اولِ مکاشفهٔ چهارده است، دوازده بابِ بعدی نمایانگر فرشتهٔ دومِ مکاشفهٔ چهارده، و شش بابِ پایانی نمایانگر فرشتهٔ سومِ مکاشفهٔ چهارده است. من هنوز این مشاهده را به‌روشنی اثبات نکرده‌ام، اما این کار را به‌آسانی می‌توان انجام داد. پیش از آنکه به این امر بپردازیم، مایلم همچنان برخی از خطوطِ کلی‌تر را بر بومِ کتابِ متی ترسیم کنم.

The second line of chapters eleven through twenty-two are represented by the second angel, and the second angel always identifies a doubling, for Babylon is fallen, is fallen. Chapters eleven through twenty-two of Genesis set forth the promise and then the three-step covenant of God with a chosen people through the patriarch Abram. The very center verse of those twelve chapters identifies “circumcision” as the sign of the covenant, and it was established in the second of three steps. The very center verse of Matthew’s parallel covenant line is when Simon Barjona’s name is changed to Peter.

سطرِ دومِ فصل‌های یازده تا بیست‌ودو به‌وسیلهٔ فرشتهٔ دوم نمایانده می‌شود، و فرشتهٔ دوم همواره بر دوچندان‌شدن دلالت دارد، زیرا بابل سقوط کرده است، سقوط کرده است. فصل‌های یازده تا بیست‌ودوی پیدایش، نخست وعده و سپس عهدِ سه‌مرحله‌ایِ خدا را با قومی برگزیده از طریقِ نیای بزرگ، اَبرام، عرضه می‌کند. آیهٔ مرکزیِ همین دوازده فصل، «ختنه» را به‌عنوان نشانهٔ عهد مشخص می‌سازد، و آن در دومینِ سه مرحله برقرار گردید. آیهٔ مرکزیِ خطِ موازیِ عهد در متی، همان‌جاست که نامِ شمعون بن‌یونا به پطرس تغییر می‌یابد.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> اور میں بھی تجھ سے کہتا ہوں کہ تُو پطرس ہے، اور اِس چٹان پر میں اپنی کلیسیا تعمیر کروں گا؛ اور عالمِ ارواح کے دروازے اُس پر غالب نہ آئیں گے۔ متی 16:18۔

Peter’s name represents the one hundred and forty-four thousand, and he is representing the class who base their faith upon hearing the message of Christ. Not simply the message about Jesus, but the message which Jesus identified as having been given to Peter by the Lord Himself.

نامِ پطرس نمایندۀ یک‌صد و چهل‌وچهار هزار است، و او نمایندۀ آن طبقه‌ای است که ایمان خود را بر شنیدن پیام مسیح بنا می‌نهند. نه صرفاً پیام دربارۀ عیسی، بلکه پیامی که عیسی آن را چنین معرّفی کرد که خودِ خداوند آن را به پطرس عطا کرده است.

> He saith unto them, But whom say ye that I am?

> او به ایشان فرمود: «اما شما مرا که می‌گویید؟»

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him,

> اور شمعون پطرس نے جواب دے کر کہا، تو زندہ خدا کا بیٹا، مسیح ہے۔ اور یسوع نے جواب دے کر اُس سے کہا،

> Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. Matthew 16:15–17.

> مبارک ہو تُو، اے شمعون باریونا؛ کیونکہ یہ بات تجھ پر گوشت اور خون نے ظاہر نہیں کی، بلکہ میرے باپ نے جو آسمان پر ہے۔ متی 16:15–17۔

Peter’s faith is based upon Jesus becoming the Christ—the Messiah. Peter’s name is changed, as was Abram’s to mark a covenant relationship, and his name equates to 144,000, and in that very verse, the great controversy is identified as a Rock who is the foundation of a church, that would prevail against the churches of hell. The one hundred and forty-four thousand are the final manifestation of a chosen covenant people, and Peter represents that group.

ایمان پطرس بر این مبتنی است که عیسی، مسیح—مسیّا—گردید. نام پطرس تغییر می‌یابد، همان‌گونه که نام ابرام برای نشان‌دادن یک رابطهٔ عهدی تغییر یافت، و نام او با ۱۴۴٬۰۰۰ برابر است؛ و در همان آیه، نبرد عظیم چنین معرفی می‌شود: صخره‌ای که بنیاد کلیسایی است که بر کلیساهای جهنم غالب خواهد آمد. یکصد و چهل و چهار هزار، آخرین تجلّیِ قومِ برگزیدهٔ عهدی هستند، و پطرس نمایندهٔ آن گروه است.

Peter also simultaneously represents the first Christian church, the church of the disciples, for that is the history where Christ placed the foundation of His church. Christ is the foundation and He is also the capstone, and Peter is a symbol of the first Christian bride and the last Christian bride. Therefore, Peter is both an alpha and an omega symbol in one verse.

پطرس همچنین به‌طور هم‌زمان نمایانگر نخستین کلیسای مسیحی، یعنی کلیسای شاگردان، نیز هست؛ زیرا این همان تاریخ است که مسیح در آن بنیاد کلیسای خود را نهاد. مسیح بنیاد است و او همچنین سنگِ زاویهٔ سرِ بناست، و پطرس نماد نخستین عروس مسیحی و آخرین عروس مسیحی است. بنابراین، پطرس در یک آیه، هم نماد آلفا و هم نماد امگا است.

That one verse is the center verse of twelve chapters that represent the second angel’s message, and Peter “doubles” as the first bride and the last bride. The last bride will be in a war with the synagogue of Satan, and the last bride will be made up of two groups. One group, the one hundred and forty-four thousand, the other group are the great multitude. The great multitude are represented by Smyrna and the one hundred and forty-four thousand by Philadelphia.

وہ ایک آیت بارہ ابواب کی مرکزی آیت ہے جو دوسرے فرشتہ کے پیغام کی نمائندگی کرتے ہیں، اور پطرس پہلی دلہن اور آخری دلہن، دونوں کے طور پر “دوہرا کردار” ادا کرتا ہے۔ آخری دلہن شیطان کی عبادت گاہ کے ساتھ جنگ میں ہوگی، اور آخری دلہن دو گروہوں پر مشتمل ہوگی۔ ایک گروہ ایک لاکھ چوالیس ہزار ہے، اور دوسرا گروہ وہ عظیم ہجوم ہے۔ عظیم ہجوم کی نمائندگی سمرنہ کرتی ہے اور ایک لاکھ چوالیس ہزار کی نمائندگی فِلاڈلفیہ کرتا ہے۔

The one hundred and forty-four thousand are Philadelphians and Peter’s name change in verse eighteen represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand. He is the symbol of those who are sealed, and in the verse, the very center verse of the twelve covenant chapters, he aligns with the very center verse in the twelve chapters of Genesis, where circumcision is identified as the sign. Revelation chapters eleven through twenty-two provide the third line to the twelve chapters of covenant testimony, and the center verse of those twelve chapters identifies the marriage of the whore of Revelation seventeen with the kings of the earth.

صد و چهل و چهار هزار تن فیلادلفیایی‌اند، و تغییر نام پطرس در آیهٔ هجدهم، مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تن را نمایندگی می‌کند. او نمادِ کسانی است که مُهر شده‌اند، و در آن آیه، یعنی دقیقاً آیهٔ مرکزیِ دوازده فصلِ عهد، با دقیقاً آیهٔ مرکزیِ دوازده فصلِ پیدایش هم‌راستا می‌شود؛ جایی که ختنه به‌عنوان علامت معرفی می‌گردد. فصل‌های یازده تا بیست و دوِ مکاشفه، خط سومِ دوازده فصلِ شهادتِ عهد را فراهم می‌آورند، و آیهٔ مرکزیِ آن دوازده فصل، ازدواجِ فاحشهٔ مکاشفهٔ هفده را با پادشاهان زمین مشخص می‌سازد.

> And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.

> اور وہ حیوان جو تھا، اور نہیں ہے، وہی آٹھواں ہے، اور انہی سات میں سے ہے، اور ہلاکت میں جاتا ہے۔ مکاشفہ 17:11۔

This verse is involved with identifying the final fall of Babylon the great, and the first fall of Babel was in the first chapter of Genesis’ twelve-chapter covenant line. Peter is representing the one hundred and forty-four thousand in the center verse, that aligns with the center verse of Genesis. In the center verse of Revelation, the fall of Babylon the great, brings to the conclusion the story of Nimrod the great hunter of Babel.

این آیه به شناسایی سقوط نهاییِ بابلِ عظیم مربوط است، و نخستین سقوطِ بابل در فصل نخستِ خط عهدِ دوازده‌فصلیِ پیدایش رخ داد. پطرس در آیهٔ مرکزی نمایندهٔ صد و چهل و چهار هزار نفر است، که با آیهٔ مرکزیِ پیدایش هم‌راستا است. در آیهٔ مرکزیِ مکاشفه، سقوطِ بابلِ عظیم، داستانِ نمرود، شکارچیِ عظیمِ بابل را به فرجام می‌رساند.

The center verses of each of these three prophetic lines identify either the seal of God or the mark of the beast. The beginning Babylonian covenant of death in Genesis reaches its end in Revelation. In doing so it places a beginning and an ending upon all three lines, when they are brought together, line upon line. Where Peter is employed as a symbol of the great controversy between the Rock and the gates of Hell is the second angel’s message, for the second angel’s message is Babylon is fallen (Nimrod) is fallen (the whore of Rome). The second line in Matthew’s three lines is the second angel’s message for it identifies two falls of Babylon. It presents a counterfeit marriage right where the true marriage in consummated, at the Sunday law. It represents the number “8” as counterfeit of God’s people who are the true eight. The papacy is also portrayed as counterfeiting God, for it was, and yet is, and shall ascend. It ascends, right where the ensign ascends—the Sunday law.

آیاتِ مرکزیِ هر یک از این سه خطِ نبوی، یا مُهرِ خدا را مشخص می‌سازند یا نشانِ وحش را. عهدِ بابِلیِ مرگ که در پیدایش آغاز می‌شود، در مکاشفه به پایان خود می‌رسد. و بدین‌سان، هنگامی که این هر سه خط، سطر بر سطر، با یکدیگر گرد آورده می‌شوند، بر همگیِ آن‌ها آغازی و پایانی قرار می‌دهد. آنجا که پطرس به‌عنوان نمادی از جدالِ عظیم میان صخره و دروازه‌های جهنم به‌کار گرفته می‌شود، پیامِ فرشتهٔ دوم است، زیرا پیامِ فرشتهٔ دوم این است که بابِل ساقط شد (نمرود)، ساقط شد (فاحشهٔ روم). خطِ دوم در سه خطِ متّی، همان پیامِ فرشتهٔ دوم است، زیرا دو سقوطِ بابِل را شناسایی می‌کند. این خط، درست در همان‌جایی که ازدواجِ حقیقی در قانونِ یکشنبه به کمال می‌رسد، یک ازدواجِ جعلی را عرضه می‌دارد. همچنین، عددِ «8» را به‌مثابهٔ جعلِ قومِ خدا، که هشتِ حقیقی هستند، به تصویر می‌کشد. پاپیّت نیز به‌صورتِ جاعلانه‌ای که خدا را تقلید می‌کند ترسیم شده است، زیرا بود، و اکنون هست، و صعود خواهد کرد. آن صعود می‌کند، درست در همان‌جایی که عَلَم صعود می‌کند—قانونِ یکشنبه.

In Matthew there are twelve Messianic fulfillments, and there is between three hundred to five hundred prophecies of the Messiah in the Old Testament. Matthew contains twelve directly identified fulfillments, far and above any of the other three gospels. Those twelve fulfillments align with nine distinct waymarks in the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Nine symbolizes completeness, for there is no number beyond “nine,” for every other amount following “nine,” employs only the nine digits of one through nine, and the zero. Nine is fullness. Of those nine waymarks, two have more than one of Matthew’s fulfillments. 9/11 has two, and the Sunday law has three.

در انجیل متی دوازده تحققِ مسیحایی وجود دارد، و در عهد عتیق میان سیصد تا پانصد نبوت دربارهٔ مسیح یافت می‌شود. متی دوازده تحققِ به‌صراحت مشخص‌شده را در بر دارد، به‌مراتب بیش از هر یک از سه انجیل دیگر. این دوازده تحقق با نه نشانهٔ متمایز در حرکت اصلاحیِ صد و چهل و چهار هزار تناظر دارند. نه نماد کمال است، زیرا ورای «نه» عددی وجود ندارد؛ چراکه هر مقداری که پس از «نه» می‌آید، تنها از نه رقمِ یک تا نه، و صفر، استفاده می‌کند. نه، پُری است. از میان آن نه نشانه، دو مورد بیش از یکی از تحقق‌های متی را در بر دارند. 9/11 دو تا دارد، و قانون یکشنبه سه تا.

The time of the end in 1989, the formalization of the message in 1996, followed by 9/11, followed by the disappointment of July 18, 2020, followed by the voice in the wilderness in July of 2023, which led to the resurrection of 2024, which leads to the Midnight Cry, followed by the separation of the priests, that culminates at the Sunday law. Nine waymarks, one which has two witnesses and one that has three witnesses; 9/11 has two and the Sunday law three. This means that in the reform line of the one hundred and forty-four thousand, 9/11’s two witnesses unto the Sunday law’s three witnesses—marks the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The twelve waymarks align with every reformatory movement, and in doing so, they emphasize and identify the sealing time of the one hundred and forty-four thousand from 9/11 unto the Sunday law.

زمانِ آخر در 1989، رسمیت‌یافتنِ پیام در 1996، سپس 9/11، سپس نومیدیِ 18 ژوئیهٔ 2020، سپس آن صدا در بیابان در ژوئیهٔ 2023، که به رستاخیزِ 2024 انجامید، که به فریادِ نیمه‌شب منتهی می‌شود، و در پیِ آن جداییِ کاهنان، که در قانونِ یکشنبه به اوج می‌رسد. نه نشانهٔ راه: یکی که دو شاهد دارد و یکی که سه شاهد؛ 9/11 دو شاهد دارد و قانونِ یکشنبه سه شاهد. این بدان معناست که در خطِ اصلاحیِ صد و چهل و چهار هزار، دو شاهدِ 9/11 تا سه شاهدِ قانونِ یکشنبه—زمانِ مُهرشدنِ صد و چهل و چهار هزار را مشخص می‌سازد. دوازده نشانهٔ راه با هر جنبشِ اصلاحی هم‌راستا هستند، و بدین‌سان زمانِ مُهرشدنِ صد و چهل و چهار هزار را از 9/11 تا قانونِ یکشنبه برجسته و مشخص می‌کنند.

In doing so, it identifies two witnesses at 9/11, and three witnesses at the Sunday law. The two witnesses at 9/11 are the second angel’s message and the three witnesses at the Sunday law are the third angel’s message. Therefore, the line produced with Matthew’s fulfillments of Messianic prophecies isolates and magnifies the sealing time, while identifying the second angel as the alpha to the history of the sealing time, and the third angel as the omega. That means the sealing time is bookended between a number two and a number three, thus placing twenty-three, a symbol of the atonement—over the entire history of the sealing.

ایسا کرتے ہوئے، یہ 9/11 پر دو گواہوں کی، اور سنڈے لا کے وقت تین گواہوں کی نشان دہی کرتا ہے۔ 9/11 پر دو گواہ دوسرے فرشتے کا پیغام ہیں، اور سنڈے لا کے وقت تین گواہ تیسرے فرشتے کا پیغام ہیں۔ لہٰذا، متی میں مسیحائی نبوتوں کی تکمیلات کے ذریعہ قائم کی گئی لکیر مُہر کیے جانے کے زمانے کو الگ اور نمایاں کرتی ہے، جبکہ دوسرے فرشتے کو مُہر کیے جانے کے زمانے کی تاریخ کے لیے الفا، اور تیسرے فرشتے کو اومیگا کے طور پر متعین کرتی ہے۔ اس کا مطلب یہ ہے کہ مُہر کیے جانے کا زمانہ عدد دو اور عدد تین کے درمیان محدود ہے، اور یوں تئیس، جو کفّارہ کی ایک علامت ہے، مُہر کیے جانے کی پوری تاریخ پر قائم ہو جاتا ہے۔

In the book of Matthew there are three prophetic lines, that represent the first, second and third angels respectively, and that the twelve chapters in the second line of Matthew represents the covenant with the one hundred and forty-four thousand, for it is the omega to Genesis’ alpha covenant with Abram. This also means that as the second angel, when Peter represents both the first and last Christian bride, Peter’s doubling establishes the prophetic requirement of a doubling in the second angel. Upon three witnesses the number twelve is the rope that binds the three lines of twelve chapters together, so when we find another representation of the number twelve in the book of Matthew, it must be aligned with the other twelve in the book of Matthew.

در کتاب متّی سه خطّ نبوّتی وجود دارد که به‌ترتیب نمایانگر فرشتۀ اوّل، دوم و سوم هستند، و دوازده فصلِ خطّ دومِ متّی نمایانگر عهد با صد و چهل و چهار هزار تن است، زیرا آن امگایِ عهدِ آلفایِ پیدایش با اَبرام است. این همچنین بدین معناست که در مقامِ فرشتۀ دوم، هنگامی که پطرس نمایانگر هم عروسِ مسیحیِ نخستین و هم عروسِ مسیحیِ آخرین است، دوگانگیِ پطرس مقتضای نبوّتیِ یک دوگانگی را در فرشتۀ دوم برقرار می‌سازد. بر شهادتِ سه شاهد، عددِ دوازده ریسمانی است که سه خطّ دوازده‌فصلی را به یکدیگر می‌بندد؛ بنابراین، هنگامی که در کتاب متّی بازنماییِ دیگری از عددِ دوازده می‌یابیم، باید با دوازدۀ دیگر در کتاب متّی همسو باشد.

The twelve chapters of Matthew, that begin with the symbolic number eleven and end with its symbolic counterpart, number twenty-two, align with the reform line of the one hundred and forty-four thousand represented by the twelve Messianic fulfillments, thus manifesting a second “doubling” in the line of the second angel. The twelve Messianic fulfillments, together with the twelve chapters are the “doubling” of the second angel, but when multiplied they represent 144,000. Peter is doubled, and the number twelve is also doubled. Those doublings fulfill the doubling of Babylon falling twice.

دوازده بابِ متّی، که با عددِ نمادینِ یازده آغاز می‌شود و با همتای نمادینِ آن، یعنی عددِ بیست‌ودو، پایان می‌یابد، با خطِ اصلاحِ صد و چهل‌وچهار هزار که به‌واسطهٔ دوازده تحققِ مسیحایی نمایانده شده است، هم‌راستا هستند؛ و بدین‌سان، «دوبرابرشدنِ» دومی را در خطِ فرشتهٔ دوم ظاهر می‌سازند. دوازده تحققِ مسیحایی، همراه با دوازده باب، «دوبرابرشدنِ» فرشتهٔ دوم هستند، امّا هنگامی که در هم ضرب شوند، نمایانگرِ 144,000 می‌گردند. پطرس دوبرابر می‌شود، و عددِ دوازده نیز دوبرابر می‌شود. این دوبرابرشدن‌ها، دوبرابرشدنِ سقوطِ بابِل را در دو نوبت به انجام می‌رسانند.

Chapters eleven through twenty-two represent the second angel of Revelation fourteen. Ten is symbolic of a test, and the first of three tests, is the first ten chapters of Matthew. “Ten” symbolizes a test. Because Matthew is the alpha to Revelations omega, chapter one of either book begins with a revelation of Jesus Christ. In chapter one Joseph is tested over believing the angel or not. His counterpart was John the Baptist’s father Zechariah, who disbelieved and failed the same test. One accepted a providential birth, the other doubted.

باب‌های یازده تا بیست‌ودو نمایانگر فرشتهٔ دومِ مکاشفهٔ چهارده هستند. عدد ده نمادِ آزمون است، و نخستینِ سه آزمون، ده بابِ نخستِ متی است. «ده» نمادِ آزمون است. چون متی آلفای اومگای مکاشفه است، بابِ نخستِ هر یک از این دو کتاب با مکاشفه‌ای از عیسی مسیح آغاز می‌شود. در باب اول، یوسف در این‌باره آزموده می‌شود که آیا فرشته را باور خواهد کرد یا نه. همتای او زکریا، پدرِ یحیای تعمیددهنده، بود که ناباور شد و در همان آزمون شکست خورد. یکی ولادتی را که از عنایتِ الهی بود پذیرفت، و دیگری تردید کرد.

In chapter two Herod feared the birth of a new king, and Joseph and Mary fled into Egypt. John the Baptist brought the first test in chapter three, a first test which Sister White identifies as a life or death test, for she wrote that “those who rejected the message of John could not be benefitted by Jesus.” The first angel is a testing message that calls on men, as did John to fear God, for the hour of God’s judgment is coming. This is represented by John when he asked “who hath warned you to flee from the wrath to come?”

در باب دوم، هیرودیس از تولد پادشاهی جدید بیمناک شد، و یوسف و مریم به مصر گریختند. یحییِ تعمیددهنده در باب سوم نخستین آزمون را آورد؛ نخستین آزمونی که خواهر وایت آن را آزمونی مرگ و زندگی معرفی می‌کند، زیرا او نوشت که «آنان که پیام یحیی را رد کردند، نمی‌توانستند از عیسی بهره‌مند شوند.» فرشتهٔ اول پیامی آزمون‌کننده است که انسان‌ها را، همان‌گونه که یحیی نیز کرد، فرا می‌خواند تا از خدا بترسند، زیرا ساعت داوری خدا فرا می‌رسد. این امر در یحیی نمود یافته است، آنگاه که پرسید: «چه کسی شما را آگاه ساخت که از غضب آینده بگریزید؟»

Then in chapter four, Jesus is fasting for forty days that culminate with three distinct tests, for the three tests are always represented in the first angel’s message. Then Jesus began to build the foundations by selecting His disciples, for with Ezra and Nehemiah the foundations of the temple were laid in the history of the first decree, and with the Millerite’s, the foundations were laid in the history of the first angel. The foundations are the beatitudes, followed by His miracles that led to His sending out the twelve disciples to end chapter ten. The twelve disciples were then in place, and inspiration identifies the disciples were the foundation of the Christian church. By chapter eleven the foundations were finished.

سپس در فصل چهارم، عیسی چهل روز روزه می‌گیرد که به سه آزمون متمایز منتهی می‌شود، زیرا آن سه آزمون همواره در پیام فرشتهٔ اول بازنمایی شده‌اند. سپس عیسی با برگزیدن شاگردان خود آغاز به بنا نهادنِ بنیادها کرد، زیرا در مورد عزرا و نحمیا، بنیادهای هیکل در تاریخ فرمان اول نهاده شد، و در مورد میلری‌ها، بنیادها در تاریخ فرشتهٔ اول نهاده گردید. این بنیادها همان سعادت‌ها هستند، و پس از آن معجزات او می‌آیند که به فرستادن دوازده شاگرد از سوی او انجامید و تا پایان فصل دهم ادامه یافت. آنگاه دوازده شاگرد در جای خود قرار گرفتند، و وحی تصریح می‌کند که شاگردان، بنیاد کلیسای مسیحی بودند. تا فصل یازدهم، بنیادها به پایان رسیده بود.

In chapter eleven the disciples are ministering on their own, Jesus is alone identifying a distinct break between chapter ten and eleven. Chapters one through ten are the first angel’s message, that ended at the arrival of the second. The second angel produces a division, a separation as with the Millerites and the Protestants. Chapter ten ends with Jesus separating from the disciples, and in chapter eleven He is alone.

در باب یازدهم، شاگردان به‌تنهایی مشغول خدمت هستند و عیسی تنهاست؛ و این امر گسستی متمایز میان باب دهم و یازدهم را مشخص می‌سازد. باب‌های یک تا ده پیام فرشتهٔ اول را تشکیل می‌دهند، و آن پیام با فرارسیدن فرشتهٔ دوم به پایان رسید. فرشتهٔ دوم انقسام و جدایی پدید می‌آورد، همان‌گونه که در میان میلری‌ها و پروتستان‌ها بود. باب دهم با جدا شدن عیسی از شاگردان پایان می‌یابد، و در باب یازدهم او تنهاست.

Chapter eleven through twenty-two represents the second angel, leading to chapter twenty-three through to twenty-eight, as the third line of the third angel. Of course the third angel arrives at the Sunday law, which is what the Passover of chapters twenty-six through twenty-eight represents. “23” is the symbol of the atonement, and the first of those six chapters represent the first angel’s message and the last three chapters represent the third angel’s message. The two chapters in the middle (24 & 25) represent the second angel. The last three chapters contain “23” specific waymarks aligning chapter “23,” as the first angel or the beginning and chapters twenty-six through twenty-eight as the third, with “23” waymarks. Chapter 23 is the first angel, and the next two chapters are the second angel and the last three chapters are the third angel.

فصل‌های یازده تا بیست‌ودوّم نمایانگر فرشتهٔ دوم است و به فصل‌های بیست‌وسه تا بیست‌وهشت می‌انجامد که به‌مثابهٔ خط سومِ فرشتهٔ سوم هستند. البته فرشتهٔ سوم به قانون یکشنبه می‌رسد، که همان چیزی است که فِصَحِ فصل‌های بیست‌وشش تا بیست‌وهشت آن را نمایندگی می‌کند. «23» نماد کفاره است، و نخستینِ آن شش فصل پیام فرشتهٔ اول را نمایندگی می‌کند و سه فصل آخر پیام فرشتهٔ سوم را نمایندگی می‌کنند. دو فصلِ میانی (24 و 25) نمایانگر فرشتهٔ دوم هستند. سه فصل آخر مشتمل بر «23» نشانهٔ راهِ مشخص‌اند که فصل «23» را، به‌عنوان فرشتهٔ اول یا آغاز، و فصل‌های بیست‌وشش تا بیست‌وهشت را به‌عنوان سومی، با «23» نشانهٔ راه، هم‌تراز می‌سازند. فصل 23 فرشتهٔ اول است، و دو فصل بعدی فرشتهٔ دوم هستند و سه فصل آخر فرشتهٔ سوم‌اند.

The third line in Matthew represents the third angel, and it is divided into three steps. Chapter 23 is the first step, and the first angel. Chapters 24 and 25 are the second step, and the second angel. Chapters 26, 27, and 28 are the third step and the third angel. One chapter for the first angel, two chapters for the second angel and three chapters for the third. The third, which is Passover, which represents the cross, which in turn aligns with the Sunday law, is also represented by Pentecost.

خطِّ سوم در متّی نمایانگر فرشتهٔ سوم است، و به سه گام تقسیم می‌شود. فصل ۲۳ گام نخست و فرشتهٔ نخست است. فصل‌های ۲۴ و ۲۵ گام دوم و فرشتهٔ دوم‌اند. فصل‌های ۲۶، ۲۷ و ۲۸ گام سوم و فرشتهٔ سوم‌اند. یک فصل برای فرشتهٔ نخست، دو فصل برای فرشتهٔ دوم، و سه فصل برای فرشتهٔ سوم. فرشتهٔ سوم، که فِصَح است، که نمایانگر صلیب است، و آن نیز به نوبهٔ خود با قانون یکشنبه هم‌راستا می‌شود، همچنین به‌وسیلهٔ پنتیکاست نیز نمایانده می‌شود.

Pentecost is the number 50, and 50 is the symbol of the Jubilee. The Jubilee contains a forty-ninth year, the end of the seventh cycle of seven years. The number 49 precedes the number 50, but is directly connected to it. The third line in Matthew begins with chapter 23, it is then followed by two chapters (24, 25) that add up to 49, just before the third angel that represents the number 50.

پنتیکاست عدد ۵۰ است، و ۵۰ نماد یوبیل است. یوبیل دربرگیرندۀ سال چهل‌ونهم است، یعنی پایان هفتمین دورۀ هفت‌ساله. عدد ۴۹ بر عدد ۵۰ مقدّم است، اما به‌طور مستقیم با آن پیوند دارد. سطر سوم در متی با باب ۲۳ آغاز می‌شود، سپس دو باب (۲۴، ۲۵) در پی آن می‌آید که جمع آن‌ها ۴۹ می‌شود، درست پیش از فرشتۀ سوم که نمایانگر عدد ۵۰ است.

The beginning of the line of six chapters is “23” and the end is “23” waymarks and the amount that is derived from adding chapter 26, with 27 and 28 equals “81,” which is a symbol of the priests embedded in the very verses that identify the shedding of the blood that the Heavenly High Priest would use in His high priestly ministry. For this reason, the title of chapter “81” in The Desire of Ages is based upon Matthew 28.

آغازِ سلسلهٔ شش‌فصل «23» است و پایان آن نیز «23»؛ نشانه‌هایی، و مقداری که از جمعِ فصل 26 با 27 و 28 به‌دست می‌آید، برابر با «81» است، که نمادی از کاهنان است و در همان آیاتی تعبیه شده است که ریخته‌شدنِ خونی را مشخص می‌کنند که کاهنِ اعظمِ آسمانی در خدمتِ کهانتِ اعظمِ خویش از آن استفاده می‌کرد. از این‌رو، عنوانِ فصل «81» در کتاب آرزوی اعصار بر اساس متی 28 است.

> “Chapter 81— ‘The Lord Is Risen’

> «باب 81— “خداوند برخاسته است”»

> “This chapter is based on Matthew 28:2–4, 11–15.” The Desire of Ages, 780.

> «این فصل بر اساس متی ۲۸:‏۲–۴، ۱۱–۱۵ است.» آرزوی اعصار، ۷۸۰.

The number “81” represents the priesthood and in Leviticus 8 the seven days of consecration of the priests is set forth. In Numbers chapter 8, the purification of the Levites is set forth. In 2 Chronicles, “81” priests oppose king Uzziah, and the passage directly contributes to establishing the sealing message of the one hundred and forty-four thousand.

عدد «81» نمایانگر کهانت است و در لاویان 8، هفت روزِ تقدیسِ کاهنان بیان شده است. در باب 8 از کتاب اعداد، تطهیر لاویان بیان شده است. در دوم تواریخ، «81» کاهن در برابر پادشاه عزیا می‌ایستند، و این بخش مستقیماً در استقرار پیامِ مُهرِ یکصد و چهل و چهار هزار سهم دارد.

> But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God.

> لیکن جب وہ زورآور ہوا تو اُس کا دل اُس کی ہلاکت کے لیے مغرور ہو اُٹھا؛ کیونکہ اُس نے خداوند اپنے خدا سے سرکشی کی، اور خداوند کے ہیکل میں بخور کی قربان گاہ پر بخور جلانے کے لیے داخل ہوا۔ اور عزریاہ کاہن اُس کے پیچھے اندر گیا، اور اُس کے ساتھ خداوند کے اسّی کاہن تھے، جو دلیر آدمی تھے۔ اور اُنہوں نے عزّیاہ بادشاہ کا مقابلہ کیا اور اُس سے کہا، “اَے عزّیاہ، خداوند کے حضور بخور جلانا تیرا کام نہیں، بلکہ کاہنوں، یعنی ہارون کی اولاد کا، جو بخور جلانے کے لیے مقدّس کیے گئے ہیں۔ مقدِس میں سے نکل جا، کیونکہ تُو نے تعدّی کی ہے؛ اور خداوند خدا کی طرف سے یہ تیرے لیے عزّت کا باعث نہ ہوگا۔”

> Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. 2 Chronicles 26:16–21.

> پس عزّیا خشمگین شد، و در دست خود مَجمَره‌ای داشت تا بخور بسوزاند؛ و چون بر کاهنان خشم گرفته بود، جذام در حضور کاهنان، در خانهٔ خداوند، نزد مذبحِ بخور، بر پیشانی‌اش پدیدار شد. و عَزَریا، کاهنِ اعظم، و همهٔ کاهنان به او نگریستند، و اینک بر پیشانیِ خود مجذوم بود؛ پس او را از آنجا به شتاب بیرون راندند؛ بلکه خودِ او نیز برای بیرون رفتن شتافت، زیرا خداوند او را مبتلا ساخته بود. و عزّیا پادشاه تا روز وفاتش مجذوم بود، و چون مجذوم بود، در خانه‌ای جداگانه ساکن می‌زیست؛ زیرا از خانهٔ خداوند منقطع شده بود؛ و یوتام، پسرش، بر خانهٔ پادشاه گماشته بود و بر قومِ سرزمین داوری می‌کرد. دوم تواریخ 26:16–21.

Eighty-one as a symbol is associated with the priests who opposed Uzziah’s efforts to offer sacrifices in the sanctuary. The prophetic structure of the passage of Uzziah aligns with the prophetic structure of Daniel eleven verses eleven and twelve. Both passages identify a southern king, whose heart is lifted up from military victories, and especially the recent victory over a king of the north. When verse eleven of Daniel eleven was fulfilled by Ptolemy at the battle of Raphia, he, as did Uzziah, sought to offer a sacrifice in the sanctuary at Jerusalem, but was resisted by the priests. Line upon line the two witnesses identify the Ukrainian war that is almost ended.

هشتاد و یک، به‌عنوان نماد، با کاهنانی مرتبط است که با کوشش‌های عُزّیا برای تقدیم قربانی‌ها در مَقْدِس مخالفت کردند. ساختار نبویِ فرازِ مربوط به عُزّیا با ساختار نبویِ دانیال یازده، آیات یازده و دوازده، هم‌راستا است. هر دو فراز، پادشاهی جنوبی را معرفی می‌کنند که دلش از پیروزی‌های نظامی، و به‌ویژه از پیروزی اخیر بر پادشاهی از شمال، برافراشته می‌شود. هنگامی که آیه یازدهمِ دانیال یازده به‌وسیلهٔ بطلمیوس در نبرد رافیا تحقق یافت، او نیز، همانند عُزّیا، در پی آن بود که در مَقْدِسِ اورشلیم قربانی تقدیم کند، اما کاهنان در برابر او ایستادند. سطر بر سطر، آن دو شاهد، جنگ اوکراین را که نزدیک به پایان است، شناسایی می‌کنند.

Chapter eighty-one of The Desire of Ages, is based upon Matthew 28, and identifies Christ ascending to begin His work as the Heavenly High Priest.

باب هشتاد و یکم از کتاب «آرزوی اعصار» بر متی ۲۸ استوار است و مسیح را در حال صعود برای آغاز خدمت خویش به‌عنوان کاهن اعظم آسمانی معرفی می‌کند.

> Now of the things which we have spoken this is the sum: We have such an high priest, who is set on the right hand of the throne of the Majesty in the heavens. Hebrews 8:1.

> اکنون خلاصۀ آنچه گفتیم این است: ما چنین کاهن اعظمى داریم که به دست راست تخت کبریا در آسمان‌ها نشسته است. عبرانیان ۸:۱

The number “81” is a symbol of the priests, and chapters 26, 27, 28; the third step of the third line in Matthew adds up to 81. The second step adds up to 49 and the first step is 23. Eighty-one represents 80 priests and a high priest in the testimony of Uzziah. At this level the 80 priests are human, and the high priest is Divine. 81 represents the combination of Divinity with humanity. The number one in the number eighty-one represents Divinity.

عدد «81» نماد کاهنان است، و باب‌های 26، 27 و 28؛ گام سومِ سطر سوم در متی، جمعاً به 81 می‌رسد. گام دوم به 49 می‌رسد و گام نخست 23 است. هشتاد و یک، در شهادتِ عُزّیا، نمایانگر 80 کاهن و یک کاهن اعظم است. در این سطح، آن 80 کاهن انسانی‌اند و کاهن اعظم الهی است. 81 نمایانگر پیوند الوهیت با انسانیت است. رقم یک در عدد هشتاد و یک نمایانگر الوهیت است.

The number one in eleven represents humanity and also Divinity. The number one in the number twenty-one represents Divinity, and twenty humanity. The two and one combination can be seen in the disciples on the road to Emmaus.

عددِ ایک، عددِ گیارہ میں انسانیت اور الوہیت دونوں کی نمائندگی کرتا ہے۔ عددِ اکیس میں ایک الوہیت کی نمائندگی کرتا ہے، اور بیس انسانیت کی۔ دو اور ایک کا امتزاج عِمّاؤس کی راہ پر چلنے والے شاگردوں میں دیکھا جا سکتا ہے۔

The three and one combination is humanity and Divinity as represented by the fiery furnace of Shadrach, Meshach and Abednego.

ترکیبِ سه و یک، انسانیت و الوهیت است، چنان‌که در کورهٔ آتشینِ شَدرَک، میشَک و عَبدنَغو نمود یافته است.

The four and one combination identifies that the combination of Divinity with humanity is accomplished in the fourth generation.

ترکیبِ چهار و یک نشان می‌دهد که پیوندِ الوهیت با انسانیت در نسلِ چهارم به انجام می‌رسد.

The five and one combination identifies the five virgins waiting for the bridegroom.

ترکیبِ پنج و یک، آن پنج باکره را که در انتظار داماد بودند مشخص می‌سازد.

The six and one combination represents man’s relation to the seventh-day Sabbath, of which Divinity is the Lord of. The number “six” is a symbol of man, and the one is Christ.

ترکیبِ «شش و یک» نمایانگرِ رابطۀ انسان با سَبَّتِ روزِ هفتم است که الوهیت، خداوندِ آن است. عددِ «شش» نمادِ انسان است، و «یک» مسیح است.

The seven and one combination represents the transition of the seventh church of Laodicea into the Philadelphian experience.

ترکیبِ هفت و یک، نمایانگرِ گذارِ کلیسای هفتمِ لائودکیه به تجربهٔ فیلادلفیایی است.

81 is a symbol of the priests and their relation to the high priest.

81 نمادِ کاہنوں اور اُن کے سردار کاہن کے ساتھ تعلق کی علامت ہے۔

The nine and one combination identifies completion. Pregnancy is nine months. There were 9 generations leading to Noah, and nine generations after which led to the covenant. Jesus gave up the ghost at the ninth hour. The nine and one combination is identifying the finishing of the work of sealing His people.

ترکیبِ نه و یک، کمال را مشخص می‌کند. بارداری نه ماه است. نه نسل تا نوح بود، و نه نسل پس از آن که به عهد منتهی شد. عیسی در ساعت نهم روح را تسلیم کرد. ترکیبِ نه و یک، پایان یافتنِ کارِ مُهر نهادن بر قوم او را مشخص می‌کند.

In this context, one is the combination of humanity and Divinity, number two is the Divine teacher, teaching humanity. Number three is the three angel’s message, which is the message they are taught in number two. Number four identifies the fourth generation, thus identifying the prophetic history when the five wise virgins are manifested, and recreated as represented by the sixth creation day. Then the seventh step identifies the transition to Philadelphia and the enigma of the eight being of the seven. At which point the covenant is accomplished and the priesthood of “81” is lifted up to finish the work represented by the number nine. At each step number one is the Lion of the tribe of Judah, who is also Palmoni, the Wonderful Numberer. 81 is a symbol of the priests. Palmoni created all the numbers.

در این چارچوب، عدد یک ترکیبِ انسانیت و الوهیت است؛ عدد دو، معلّمِ الهی است که به انسانیت تعلیم می‌دهد. عدد سه، پیامِ سه فرشته است، یعنی همان پیامی که در عدد دو به آنان تعلیم داده می‌شود. عدد چهار، نسلِ چهارم را مشخص می‌سازد و بدین‌سان تاریخِ نبوی را تعیین می‌کند؛ همان زمانی که پنج باکرهٔ دانا ظاهر می‌شوند و همان‌گونه که روزِ ششمِ آفرینش نمایندگی می‌کند، از نو آفریده می‌گردند. سپس گامِ هفتم، گذار به فیلادلفیا و معمایِ آن هشت که از هفت است را مشخص می‌سازد. در آن هنگام، عهد به انجام می‌رسد و کهانتِ «81» برافراشته می‌شود تا کاری را که با عددِ نه نمایانده شده است، به انجام رساند. در هر گام، عدد یک همان شیرِ سبطِ یهودا است، که همچنین پالمونی، شمارندهٔ شگفت‌انگیز، می‌باشد. 81 نمادی از کاهنان است. پالمونی همهٔ اعداد را آفرید.

The number eleven represents half of twenty-two, and they both represent the combination of Divinity with humanity. In a recent article I included two statements that address the beginning and ending.

شماره یازده نمایانگر نیمهٔ بیست‌ودو است، و هر دوی آن‌ها بیانگر پیوند الوهیت با انسانیت‌اند. در مقاله‌ای اخیر، دو عبارت را درج کردم که به آغاز و انجام می‌پردازند.

The first statement identified that when Ellen White had her initial visions of the sanctuary, she was shown that the Sabbath commandment shown brighter than the other commandments. She was also shown that in the latter days the “doctrine of the incarnation” was invested with a soft radiance. The Sabbath was a light at the beginning that typified the doctrine of the incarnation at the end. The combination of Divinity with humanity is the doctrine of the incarnation, for it is the doctrine of Christ taking upon Himself human flesh, and thus setting the example that Divinity combined with humanity does not sin.

په لومړۍ څرګندونه کې څرګنده شوې وه چې کله ايلن وايټ د مقدس ځای په اړه خپلې لومړنۍ رؤياوې لرلې، هغې ته وښودل شول چې د سبت حکم د نورو حکمونو په پرتله لا روښانه ځلېده. همدارنګه هغې ته وښودل شول چې په وروستيو ورځو کې د «تجسد عقيده» په يوې نرمې ځلا پوښل شوې وه. سبت په پيل کې داسې يوه رڼا وه چې په پای کې يې د تجسد د عقيدې تمثيل کاوه. له انسانيت سره د الوهيت يوځای کېدل د تجسد عقيده ده، ځکه دا د مسيح د هغه عقيدې بيان دی چې هغه پر خپل ځان بشري جسد واخيست، او په دې توګه يې دا بېلګه وټاکله چې الوهيت چې له انسانيت سره يوځای شي، ګناه نه کوي.

Eleven plus eleven equals twenty-two, and the number eleven begins each of the twelve-chapter covenant lines, and each end with twenty-two. The chapters elevens and verse elevens within the Scriptures represent waymarks of the one hundred and forty-four thousand.

یازده به‌علاوهٔ یازده برابر با بیست‌ودو است، و عدد یازده هر یک از خطوط عهدیِ دوازده‌فصلی را آغاز می‌کند، و هر یک با بیست‌ودو پایان می‌یابد. فصل‌های یازدهم و آیه‌های یازدهم در درونِ کتبِ مقدس، نشانه‌های راهِ صد و چهل‌وچهار هزار را نمایندگی می‌کنند.

## 2014

2014

The Ukrainian war began in 2014, and is the external line of the sealing time of the one hundred and forty–four thousand.

جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، و خطّ بیرونیِ زمانِ مُهرشدنِ آن صد و چهل و چهار هزار تن است.

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. Daniel 11:11.

> اور جنوب کا بادشاہ غصہ میں آ کر نکلے گا اور اُس سے، یعنی شمال کے بادشاہ سے، جنگ کرے گا؛ اور وہ ایک بڑا ہجوم کھڑا کرے گا، لیکن وہ ہجوم اُس کے ہاتھ میں دے دیا جائے گا۔ دانی ایل 11:11۔

## July 18, 2020

۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰

The first disappointment was Jesus’ tarrying to go to raise Lazarus, the crowning miracle and the seal of God. Jesus waited four days before resurrecting Lazarus. The verse in John is identifying the last of seven miracles that are directly identified in the gospel of John. The first was changing water to wine. There is much light in considering the seven miracles that culminate with John 11:11, and all the theologians agree that there are only seven miracles in John, based upon those miracles being directly identified. For this reason, they do not include Christ’s resurrection as the eighth sign, but it was a miracle, and His resurrection is the sign of the covenant, so the resurrection in the book of John is the eighth miracle, that is of the seven, for each of the previous seven miracles was accomplished through the power of His resurrection.

نخستین نومیدی، درنگِ عیسی در رفتن برای برخیزانیدنِ ایلعازر بود؛ معجزهٔ تاج‌بخش و مُهرِ خدا. عیسی چهار روز درنگ کرد پیش از آنکه ایلعازر را زنده سازد. آن آیه در یوحنا، واپسینِ هفت معجزه‌ای را مشخص می‌کند که در انجیلِ یوحنا به‌طور مستقیم معرّفی شده‌اند. نخستینِ آن‌ها تبدیلِ آب به شراب بود. در تأمل بر این هفت معجزه که به یوحنا 11:11 منتهی می‌شوند، نورِ بسیار هست، و همهٔ الاهی‌دانان موافق‌اند که در یوحنا تنها هفت معجزه وجود دارد، بر این اساس که آن معجزات به‌طور مستقیم شناسایی شده‌اند. از این‌رو، آنان قیامِ مسیح را به‌عنوان نشانهٔ هشتم در شمار نمی‌آورند؛ اما آن نیز معجزه‌ای بود، و قیامِ او نشانهٔ عهد است؛ پس قیام در کتابِ یوحنا، معجزهٔ هشتم است، یعنی از آنِ هفت، زیرا هر یک از هفت معجزهٔ پیشین به‌واسطهٔ قدرتِ قیامِ او به انجام رسید.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. John 11:11.

> ایں باتاں اوہ نے آکھیاں؛ تے اِس توں بعد اوہناں نوں فرمایا، ساڈا دوست لعزر سُتّا پیا اے؛ پر مَیں جاندا ہاں تاکہ اوہنوں نیند وچوں جگاواں۔ یوحنا 11:11۔

## July, 2023

جولای، ۲۰۲۳

In July 2023, the voice in the wilderness began to cry out a message that possesses the Spirit of life.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، صدا در بیابان آغاز به فریاد برآوردنِ پیامی کرد که روحِ حیات را در خود دارد.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> وَ بَعْدَ سَهْ رُوزْ وَ نِيمْ، رُوحِ حَيَاتْ أَزْ خُدَا دَرْ آيِشَانْ دَاخِلْ شُدْ، وَ بَرْ پَاهَایِ خُودْ اِيستَادَنْدْ؛ وَ تَرْسِی عَظِيمْ بَرْ بَيْنَنْدِگَانِ آيِشَانْ مُسْتَوْلِی گَشْتْ. مکاشفه 11:11

John is born eight days before the Sunday law, for it is at the Sunday law that his father Zechariah speaks. John’s name is changed from Zechariah unto John at the Sunday law, when his name change identifies a covenant relationship. The birth typifies the resurrection of those slain in the streets on July 18, 2020.

یوحنا هشت روز پیش از قانون یکشنبه متولد می‌شود، زیرا پدرش زکریا در زمان قانون یکشنبه سخن می‌گوید. نام یوحنا در زمان قانون یکشنبه از زکریا به یوحنا تغییر می‌یابد، هنگامی که تغییر نام او یک رابطهٔ عهدی را مشخص می‌سازد. این تولد، نمونهٔ رستاخیز کسانی است که در خیابان‌ها در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ کشته شدند.

> Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. Matthew 11:11.

> به‌راستی به شما می‌گویم، در میان آنان که از زنان زاده شده‌اند، بزرگ‌تر از یحییِ تعمیددهنده برنخاسته است؛ با این همه، آن‌که در پادشاهی آسمان کمترین است، از او بزرگ‌تر است. متی ۱۱:۱۱.

## 2024

2024

Isaiah identifies the second gathering that was fulfilled in 1849. The second gathering began in July of 2023, and ends when God’s people are sealed.

اشعیا اس دوسری جمع‌آوری کی نشان دہی کرتا ہے جو 1849 میں پوری ہوئی۔ دوسری جمع‌آوری جولائی 2023 میں شروع ہوئی، اور اس وقت اختتام پذیر ہوتی ہے جب خدا کے لوگ مُہر بند کیے جاتے ہیں۔

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. Isaiah 11:11.

> ۽ ان ڏينھن ائين ٿيندو، جو خداوند ٻيھر، يعني ٻئي ڀيري، پنھنجو ھٿ وڌائيندو تہ پنھنجي ماڻھن جي بچيل باقيات کي، جيڪي باقي رھجي ويا ھوندا، اسوريہ مان، ۽ مصر مان، ۽ پٿروس مان، ۽ ڪوش مان، ۽ عيلام مان، ۽ شنعار مان، ۽ حمات مان، ۽ سمنڊ جي ٻيٽن مان واپس حاصل ڪري. يسعياه 11:11.

## Just Before the Sunday law

درست پیش از قانون یک‌شنبه

Jesus just finished the triumphal entry, thus identifying the transition from the Midnight Cry to the Sunday law, He has the twelve disciples with Him, for they are already chosen before the Sunday law.

عیسی به‌تازگی ورودِ ظفرمندانه را به پایان رسانده است؛ بدین‌سان گذار از ندای نیمه‌شب به قانون یکشنبه را مشخص می‌سازد. او آن دوازده شاگرد را با خود دارد، زیرا آنان پیش از قانون یکشنبه برگزیده شده‌اند.

> And Jesus entered into Jerusalem, and into the temple: and when he had looked round about upon all things, and now the eventide was come, he went out unto Bethany with the twelve. Mark 11:11.

> اور یسوع یروشلم میں، اور ہیکل میں داخل ہوا؛ اور جب اُس نے ہر چیز کو چاروں طرف دیکھ لیا، اور اب شام ہو چکی تھی، تو وہ اُن بارہ کے ساتھ بیت عنیاہ کو نکل گیا۔ مرقس 11:11۔

When the sealing is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand, just before the Sunday law, the joining together of the husband of Divinity with the wife of humanity is finished, and the two are eternally one, for the atonement is finished.

هنگامی که مُهر شدنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار تن، درست پیش از قانون یکشنبه، به انجام رسد، پیوستنِ شوهرِ الوهیت با همسرِ انسانیت به کمال می‌رسد، و آن دو تا ابد یکی می‌شوند، زیرا کفاره به انجام رسیده است.

> Nevertheless neither is the man without the woman, neither the woman without the man, in the Lord. 1 Corinthians 11:11.

> بااین‌حال، در خداوند نه مرد بی‌زن است و نه زن بی‌مرد. اول قرنتیان ۱۱:۱۱

The miracle birth of Sarah, a birth long overdue since the rebellion of 1863, is accomplished when the woman of Revelation twelve gives birth to twins. The first child arrives at the Midnight Cry and the second child at the Sunday law. The child who came out second, had the scarlet thread that represents the sign of Rahab at Jericho.

تولدِ معجزه‌آسای سارا، تولدی که از زمان طغیان ۱۸۶۳ دیرباز به تأخیر افتاده بود، هنگامی به انجام می‌رسد که زنِ مذکور در مکاشفه باب دوازدهم، دوقلو می‌زاید. طفل نخست در فریاد نیمه‌شب به دنیا می‌آید و طفل دوم در قانون یکشنبه. آن طفلی که دوم بیرون آمد، نخِ قرمزی را داشت که نشانِ راحاب در اریحا را نمایندگی می‌کند.

> Through faith also Sara herself received strength to conceive seed, and was delivered of a child when she was past age, because she judged him faithful who had promised. Hebrews 11:11.

> از راه ایمان، سارا نیز خود قوت یافت تا نطفه بپذیرد، و در حالی که از سن گذشته بود، فرزندی زایید، زیرا او آن‌که وعده داده بود امین شمرد. عبرانیان 11:11.

## The Sunday law for Laodicea

قانون الأحد للّاودكية

Jeremiah identifies the judgment of the Laodicean Seventh-day Adventist church.

ارمیا داوریِ کلیسای لاودیکیه‌ایِ ادونتیست‌های روز هفتم را مشخص می‌کند.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:11.

> پس خداوند چنین می‌فرماید: اینک بلایی بر ایشان خواهم آورد که نتوانند از آن بگریزند؛ و هرچند نزد من فریاد برآورند، ایشان را اجابت نخواهم کرد. ارمیا 11:11.

Ezekiel agrees with Jeremiah’s judgment upon Adventism.

حزقی‌ایل با داوریِ ارمیا دربارهٔ ادونتیسم موافق است.

> This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel. Ezekiel 11:11.

> این شهر دیگ شما نخواهد بود، و شما نیز گوشتِ درون آن نخواهید بود؛ بلکه من شما را بر سرحدّ اسرائیل داوری خواهم کرد. حزقیال ۱۱:۱۱.

The passing by of ancient Israel as God’s covenant people includes God provoking the former covenant people to jealousy over what they threw away. This is repeated upon Adventism at the Sunday law.

برگزشتہ اسرائیل کا خدا کی عہدی قوم ہونے کے منصب سے گزر جانا اس امر کو بھی شامل ہے کہ خدا سابقہ عہدی قوم کو اُس چیز کے بارے میں غیرت دلائے جسے انہوں نے رد کر دیا تھا۔ یہی بات اتوار کے قانون کے وقت ایڈونٹزم پر بھی دہرائی جاتی ہے۔

> I say then, Have they stumbled that they should fall? God forbid: but rather through their fall salvation is come unto the Gentiles, for to provoke them to jealousy. Romans 11:11.

> پس می‌گویم: آیا ایشان لغزش خوردند تا بیفتند؟ حاشا! بلکه به‌سبب لغزش ایشان، نجات به امّت‌ها رسید تا ایشان را به غیرت آورد. رومیان ۱۱:‏۱۱

Adventism, based upon the work of William Miller, which they reject, is still the movement that built the temple; but as with Solomon, who also built the temple, they broke the covenant and their kingdom will be taken from them, and given to a people who will manage God’s vineyard as He directs.

ادونتیسم، هرچند مبتنی بر کار ویلیام میلر است که آن را رد می‌کنند، همچنان همان جنبشی است که هیکل را بنا کرد؛ اما همان‌گونه که سلیمان، که او نیز هیکل را بنا نمود، عهد را شکست، ایشان نیز عهد را شکسته‌اند و پادشاهی‌شان از آنان گرفته خواهد شد و به قومی داده خواهد شد که تاکستان خدا را آنگونه که او هدایت می‌کند اداره خواهند کرد.

> Wherefore the Lord said unto Solomon, Forasmuch as this is done of thee, and thou hast not kept my covenant and my statutes, which I have commanded thee, I will surely rend the kingdom from thee, and will give it to thy servant. 1 Kings 11:11.

> پس خداوند به سلیمان گفت: «از آن‌رو که این کار از تو سر زده است و عهد مرا و فرایض مرا که به تو امر فرموده بودم نگاه نداشته‌ای، هرآینه سلطنت را از تو خواهم درید و آن را به بنده‌ات خواهم داد.» اول پادشاهان ۱۱:۱۱

## The Sunday law for Philadelphia

قانونِ یکشنبه برای فیلادلفیا

At the Sunday law the church triumphant is placed into its own land, according to the prophets, and that land is a land that is abundant with the message of the latter rain. Jericho was rebuilt in 1863, and at the Sunday law Jericho comes down.

در قانون یک‌شنبه، کلیسای ظافر، مطابق انبیا، در سرزمین خویش قرار داده می‌شود، و آن سرزمین، سرزمینی است که از پیام بارانِ آخرالزمان لبریز است. اَریحا در سال ۱۸۶۳ دوباره بنا شد، و در قانون یک‌شنبه اَریحا فرو می‌ریزد.

> But the land, whither ye go to possess it, is a land of hills and valleys, and drinketh water of the rain of heaven. Deuteronomy 11:11.

> بلکہ وہ ملک جس پر قبضہ کرنے کے لیے تم جا رہے ہو، پہاڑوں اور وادیوں کا ملک ہے، اور آسمان کی بارش کا پانی پیتا ہے۔ استثنا 11:11۔

A city is a kingdom, and the church triumphant represents Christ’s kingdom of glory. That kingdom of the church triumphant, begins at the Sunday law, when His church is lifted up and exalted above all the mountains and hills.

ایک شہر ایک بادشاہی ہے، اور کلیسیا غالب مسیح کی جلال کی بادشاہی کی نمائندگی کرتی ہے۔ کلیسیا غالب کی وہ بادشاہی اتوار کے قانون کے وقت شروع ہوتی ہے، جب اُس کی کلیسیا بلند کی جاتی ہے اور تمام پہاڑوں اور ٹیلوں سے بڑھ کر سرفراز کی جاتی ہے۔

> By the blessing of the upright the city is exalted: but it is overthrown by the mouth of the wicked. Proverbs 11:11.

> به برکتِ راست‌کرداران، شهر سرافراز می‌گردد؛ اما به دهانِ شریران واژگون می‌شود. امثال 11:11.

It was at the ninth hour that the angel came to Cornelious instructing him to send for Peter, thus identifying when the gospel goes to the Gentiles at the Sunday law. When Peter was instructed by God to go, it was in the context of a vision of eating unclean animals. This is fulfilled at the Sunday law. The ninth hour aligns with the ninth hour, when Christ died. The ninth hour represents the end of a period that begins at the third hour, when Jesus was crucified, dying six hours later. It is the same period of Peter who is in the upper room at the third hour, then in the temple at the ninth hour. One ninth hour ends at the death of Christ, the next ninth hour Peter is in the temple proclaiming the message of Joel. Christ death ended the covenant relation with Israel, and opened the door for the Gentiles, represented by Cornelious.

در ساعت نهم بود که فرشته نزد کورنلیوس آمد و به او دستور داد که در پیِ پطرس بفرستد، و بدین‌سان مشخص ساخت که در زمان قانون یکشنبه، انجیل به سوی امّت‌ها می‌رود. هنگامی که خدا به پطرس فرمان داد که برود، این امر در چارچوب رؤیایی دربارهٔ خوردن حیوانات ناپاک بود. این در زمان قانون یکشنبه به تحقق می‌پیوندد. ساعت نهم با ساعت نهمی مطابق است که مسیح در آن جان سپرد. ساعت نهم نمایانگر پایان دوره‌ای است که از ساعت سوم آغاز می‌شود، زمانی که عیسی مصلوب شد و شش ساعت بعد جان داد. این همان دورهٔ پطرس است که در ساعت سوم در بالاخانه است و سپس در ساعت نهم در معبد. یک ساعت نهم با مرگ مسیح پایان می‌یابد؛ در ساعت نهم بعدی، پطرس در معبد است و پیام یوئیل را اعلام می‌کند. مرگ مسیح رابطهٔ عهدی با اسرائیل را پایان داد و در را برای امّت‌ها، که به‌وسیلهٔ کورنلیوس نمایانده شده‌اند، گشود.

> And, behold, immediately there were three men already come unto the house where I was, sent from Caesarea unto me. Acts 11:11.

> و اینک، در همان دم، سه مرد به خانه‌ای که من در آن بودم رسیدند، که از قیصریه نزد من فرستاده شده بودند. اعمال ۱۱:۱۱.

> They shall be even an abomination unto you; ye shall not eat of their flesh, but ye shall have their carcases in abomination. Leviticus 11:11.

> و برای شما نیز مکروه خواهند بود؛ از گوشت آنها نخورید، بلکه لاشه‌های آنها را مکروه بشمارید. لاویان 11:11.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun. …

> «در خواب دیدم که خدا، به‌واسطۀ دستی نادیدنی، صندوقچۀ کوچک و ظریف‌ساختی به من فرستاد، به درازی تقریباً ده اینچ و به پهنا و ارتفاع شش اینچ، ساخته‌شده از آبنوس و مروارید که با هنرمندی در آن نشانده شده بود. کلیدی نیز به آن صندوقچه پیوسته بود. بی‌درنگ کلید را برداشتم و صندوقچه را گشودم؛ آنگاه، در کمال شگفتی و حیرت، دیدم که از هر گونه و هر اندازه جواهر، الماس، سنگ‌های گران‌بها، و سکّه‌های طلا و نقره با هر اندازه و ارزش، آکنده است، که همگی به زیبایی در جای‌های گوناگون خود در صندوقچه چیده شده بودند؛ و بدین‌گونه که چیده شده بودند، نوری و جلالی بازمی‌تاباندند که جز با خورشید برابری نمی‌کرد. …»

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> „Spogледах в ковчежето, но очите ми бяха заслепени от гледката. Те сияеха с десет пъти по-голяма слава от предишната си. Помислих, че са били изтъркани в пясъка от нозете на онези нечестиви личности, които ги бяха разпръснали и потъпкали в праха. Те бяха подредени в прекрасен ред в ковчежето, всеки на мястото си, без да се виждат каквито и да било следи от усилието на човека, който ги бе хвърлил вътре. Извиках от голяма радост и този вик ме събуди.“ Ранни писания, 81–83.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> «شما آمدن خداوند را بسیار دور می‌پندارید. دیدم که بارانِ آخر همانند [به‌ناگاه بودنِ] فریادِ نیمه‌شب، و با ده برابر قدرت، در حال آمدن بود.» Spalding and Magan, 5.

> And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.

> وَدر جمیع امورِ حکمت و فهم که پادشاه از ایشان پرس‌وجو کرد، ایشان را ده چندان برتر از تمامی مجوسیان و منجمانی یافت که در سراسر مملکت او بودند. دانیال 1:18–20.

Back to Articles