Article

# Panium - Number Two

پانیوم — شمارهٔ دو

The Rise and Fall of the King of the South

ظهور و سقوطِ بادشاہِ جنوب

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We left off the last article by writing, “Verses 10–15 represent three proxy wars accomplished by the king of the north, the papal power, from 1989 to the Sunday law.” These three proxy wars begin with the identification of the United States in verse 40 as “chariots, ships, and horsemen.”

ما مقالهٔ پیشین را با این عبارت به پایان بردیم: «آیات ۱۰ تا ۱۵ بیانگر سه جنگ نیابتی است که از سوی پادشاه شمال، یعنی قدرت پاپی، از سال ۱۹۸۹ تا قانون یکشنبه به انجام می‌رسد.» این سه جنگ نیابتی با شناسایی ایالات متحده در آیهٔ ۴۰ به‌عنوان «ارابه‌ها، کشتی‌ها، و سواران» آغاز می‌شود.

The next proxy war, represented by verse 11 and its historical fulfillment at the Battle of Raphia in 217 BC, was between Ptolemy IV Philopator, the southern king of Egypt, and Antiochus the Great, also called Antiochus Magnus, of the Seleucid Empire. Antiochus had fulfilled verse 10 when he retaliated against Egypt for his northern kingdom’s defeat and loss of possessions, retaking all the geography the southern kingdom had previously seized from his kingdom. He did so but stopped at the border of Egypt, thus fulfilling verse 10 and typifying 1989.

جنگ نیابتیِ بعدی، که در آیهٔ ۱۱ بازنمایی شده و تحقق تاریخیِ آن در نبرد رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد رخ داد، میان بطلمیوس چهارم فیلوباتور، پادشاه جنوبیِ مصر، و آنتیوخوس بزرگ، که آنتیوخوس ماگنوس نیز خوانده می‌شود، از امپراتوری سلوکی بود. آنتیوخوس آیهٔ ۱۰ را محقق ساخته بود، آنگاه که در واکنش به شکستِ پادشاهیِ شمالیِ خود و از دست رفتن متصرفاتش، از مصر انتقام گرفت و تمامی سرزمین‌هایی را که پادشاهیِ جنوبی پیش‌تر از قلمرو او تصرف کرده بود، بازپس گرفت. او چنین کرد، اما در مرز مصر متوقف شد؛ و بدین‌سان آیهٔ ۱۰ را محقق ساخت و نمونهٔ نمادینِ ۱۹۸۹ گردید.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> لیکن اُس کے بیٹے برانگیختہ ہوں گے اور بڑی افواج کی کثرت جمع کریں گے؛ اور اُن میں سے ایک یقیناً آئے گا اور سیلاب کی مانند بڑھتا ہوا گزر جائے گا؛ پھر وہ لوٹ کر اپنے قلعہ تک برانگیختہ ہوگا۔ دانی ایل 11:10۔

The second proxy war was the Battle of Raphia. Raphia means the borderland. That battleground marks the point where Antiochus had ceased his previous invasion of verse 10. The three proxy wars are governed by truth, in the sense that the first proxy war aligns with the last proxy war. All three wars—verses 10, 11, and then the third war of verses 13–15—are waged by the same historical figure in their initial fulfillment. Antiochus Magnus is present in each of the three battles, prophetically tying them together into one line. Antiochus wins the first and last battles, but not the middle one, where the king of the south prevails.

دومین جنگ نیابتی، نبردِ رافیا بود. رافیا به معنای سرزمینِ مرزی است. آن میدانِ نبرد، نقطه‌ای را مشخص می‌کند که در آن آنتیوخوس تهاجم پیشینِ خود را در آیهٔ ۱۰ متوقف کرده بود. سه جنگِ نیابتی تحت حاکمیتِ حقیقت قرار دارند، بدین معنا که نخستین جنگِ نیابتی با آخرین جنگِ نیابتی هم‌راستا است. هر سه جنگ—آیات ۱۰، ۱۱، و سپس جنگِ سومِ آیات ۱۳ تا ۱۵—در تحققِ نخستینِ خود به‌وسیلهٔ همان شخصیتِ تاریخی به راه انداخته می‌شوند. آنتیوخوسِ مگنوس در هر یک از این سه نبرد حضور دارد و به‌گونه‌ای نبوی آن‌ها را در یک خط به هم پیوند می‌دهد. آنتیوخوس در نخستین و آخرین نبرد پیروز می‌شود، اما نه در نبردِ میانی، که در آن پادشاهِ جنوب غالب می‌آید.

Just as Raphia means borderland, so does Ukraine. The second proxy war, first fulfilled by the Battle of Raphia, is now being fulfilled in the Ukrainian war. Vladimir Putin is the king of the south, the prophetic descendant of the first modern king of the south, Vladimir Lenin. Putin has repeatedly claimed that Russia’s response to Ukraine is based on a disputed agreement that, upon Germany’s reunification, NATO would not expand further into former USSR territory. Putin’s motivation mirrors Ptolemy’s in verses 5–9 and Napoleon’s in 1797. All three southern kings justify their actions against the northern king based on a broken treaty.

همان‌گونه که «رافیا» به معنای سرزمین مرزی است، اوکراین نیز چنین است. دومین جنگ نیابتی، که نخستین‌بار در نبرد رافیا تحقق یافت، اکنون در جنگ اوکراین در حال تحقق است. ولادیمیر پوتین پادشاه جنوب است، وارثِ نبویِ نخستین پادشاهِ مدرنِ جنوب، یعنی ولادیمیر لنین. پوتین بارها ادعا کرده است که واکنش روسیه به اوکراین بر پایهٔ توافقی مورد مناقشه است که مطابق آن، پس از اتحاد دوبارهٔ آلمان، ناتو دیگر به درون سرزمین‌های پیشین اتحاد جماهیر شوروی گسترش نمی‌یافت. انگیزهٔ پوتین بازتاب‌دهندهٔ انگیزهٔ بطلمیوس در آیات ۵–۹ و ناپلئون در سال ۱۷۹۷ است. هر سه پادشاه جنوب، اقدامات خود را علیه پادشاه شمال بر اساس عهدنامه‌ای نقض‌شده توجیه می‌کنند.

According to Isaiah 23, the whore of Tyre, representing the papal power, would be forgotten for seventy years, as the days of one king—a period repeatedly shown to be the time when the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation 13 (the United States), rules.

مطابق اشعیا ۲۳، فاحشهٔ صور، که نمایانگر قدرت پاپی است، به مدت هفتاد سال به فراموشی سپرده خواهد شد، همچون ایام یک پادشاه—دوره‌ای که بارها نشان داده شده است همان زمانی است که ششمین پادشاهیِ نبوت کتاب‌مقدس، یعنی وحشِ زمینیِ مکاشفه ۱۳ (ایالات متحده)، فرمان می‌راند.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> و در آن روز واقع خواهد شد که صور، هفتاد سال به فراموشی سپرده شود، بر حسب ایام یک پادشاه؛ و پس از پایان هفتاد سال، صور مانند فاحشه‌ای سرود خواهد خواند. ای فاحشه‌ای که به فراموشی سپرده شده‌ای، بربطی برگیر و در شهر بگرد؛ نغمه‌ای دلنشین بنواز، و سرودهای بسیار بخوان، تا به یاد آورده شوی. و واقع خواهد شد که پس از پایان هفتاد سال، خداوند به صور توجه خواهد فرمود، و او به مزد خویش بازخواهد گشت، و با همهٔ ممالِک جهان بر روی زمین زنا خواهد کرد. اشعیا 23:15–17.

The symbolic seventy-year period spans from 1798 to the Sunday law, which is the history represented by verse 40. It is not until the ending of the seventy years, or the approach of the Sunday law, that the whore reappears. For this reason, the warfare of the three battles in verses 10–15 is carried out by a proxy of the papal power, for she is prophetically forgotten during this period.

مدّتِ نمادینِ هفتاد سال از ۱۷۹۸ تا قانونِ یکشنبه امتداد دارد، که همان تاریخی است که در آیهٔ ۴۰ بازنمایی شده است. تا پایانِ این هفتاد سال، یا نزدیک‌شدنِ قانونِ یکشنبه، آن فاحشه دوباره ظاهر نمی‌شود. از این‌رو، جنگاوریِ سه نبردِ مذکور در آیاتِ ۱۰–۱۵ به‌وسیلهٔ نایبی از قدرتِ پاپی انجام می‌گیرد، زیرا او در این دوره از نظرِ نبوی به فراموشی سپرده شده است.

In the first and last proxy battles, the king of the north prevails over the king of the south. In the middle battle, the king of the south prevails over the king of the north. The Battle of Raphia was the initial historical fulfillment of verse 11, and the verse and their historical fulfillment make up two witnesses that are to be combined with the parallel passages of papal Rome’s three and a half prophetic days of rule. Thus, two passages of Scripture within Daniel 11, accompanied by their historical fulfillments, set forth the prophetic characteristics of verse 11’s battle of the borderland, first fulfilled at the Battle of Raphia and then again at the time of the end in 1798.

در نخستین و آخرین جنگ‌های نیابتی، پادشاه شمال بر پادشاه جنوب غلبه می‌کند. در جنگ میانی، پادشاه جنوب بر پادشاه شمال غالب می‌شود. نبرد رافیه نخستین تحقق تاریخی آیهٔ 11 بود، و آن آیه و تحقق تاریخیِ آن، دو شاهد را تشکیل می‌دهند که باید با آیات موازیِ مربوط به سه روز و نیمِ نبویِ حاکمیتِ روم پاپی در هم آمیخته شوند. از این‌رو، دو بخش از کلامِ مقدّس در دانیال 11، همراه با تحقق‌های تاریخیِ آنها، ویژگی‌های نبویِ نبردِ سرزمین مرزیِ آیهٔ 11 را بیان می‌کنند؛ نبردی که نخست در نبرد رافیه تحقق یافت و سپس بار دیگر در زمان آخر، در سال 1798، به انجام رسید.

These lines of witness uphold that Vladimir Putin is the last Vladimir of the modern king of the south. “Vladimir” is often defined as meaning “ruler of the world,” but the word mir also correctly means “community.” Thus, Vladimir means “ruler of the community,” or “ruler of communism.” Putin identifies his involvement with Ukraine as based on a broken agreement addressing his concerns about NATO’s encroachment beyond the borders agreed upon after Germany’s unification. Putin’s direction is as much focused against NATO and the EU as it is against Zelenskyy and Ukraine. NATO and the EU’s encroachment upon territory Putin insists was to remain NATO-free parallels Ptolemy’s rage when the Seleucid king set the Egyptian princess bride aside for his former wife. That broken treaty pointed forward to the broken Treaty of Tolentino in 1797. In Daniel 11, when the southern king prevails over the northern king, it involves a broken treaty.

این سطورِ شهادت تأیید می‌کنند که ولادیمیر پوتین آخرین «ولادیمیر» در سلسلهٔ پادشاهِ جنوبیِ معاصر است. «ولادیمیر» را غالباً به معنای «فرمانروای جهان» تعریف می‌کنند، اما واژهٔ mir به‌درستی همچنین به معنای «جامعه» نیز هست. ازاین‌رو، ولادیمیر به معنای «فرمانروای جامعه» یا «فرمانروای کمونیسم» است. پوتین مداخلهٔ خود در اوکراین را مبتنی بر توافقی نقض‌شده می‌داند که به نگرانی‌های او دربارهٔ پیشروی ناتو فراتر از مرزهایی می‌پرداخت که پس از اتحاد آلمان بر سر آن‌ها توافق شده بود. جهت‌گیری پوتین همان‌قدر که علیه زلنسکی و اوکراین است، علیه ناتو و اتحادیهٔ اروپا نیز معطوف است. تعدّی ناتو و اتحادیهٔ اروپا به سرزمینی که پوتین اصرار دارد می‌بایست از ناتو عاری بماند، با خشم بطلمیوس هنگامی که پادشاه سلوکی، شاهدختِ مصری را که به عقد او درآمده بود کنار نهاد و به همسر پیشین خود بازگشت، موازات دارد. آن عهدِ نقض‌شده، پیشاپیش به پیمانِ شکستهٔ تولنتینو در سال 1797 اشاره داشت. در دانیال 11، هنگامی که پادشاه جنوبی بر پادشاه شمالی غلبه می‌یابد، این امر متضمنِ نقضِ یک پیمان است.

This broken treaty concerns the EU’s unwillingness to restrict NATO’s expansion beyond its borders when Germany was reunified. In this sense, Putin, the king of the south, is in a battle against the king of the north, represented by his proxy power. Just as the Nazis of World War II were a proxy for the Catholic Church, the Nazis of Ukraine become the symbol of the second proxy war of verses 10–15. Three world wars and three proxy wars—and in both lines, the Nazis are the proxy representative of the Catholic Church during the middle conflict.

یہ ٹوٹا ہوا معاہدہ اُس امر سے متعلق ہے کہ یورپی یونین جرمنی کے دوبارہ اتحاد کے وقت نیٹو کی اپنی سرحدوں سے آگے توسیع کو محدود کرنے پر آمادہ نہ تھی۔ اس مفہوم میں، پوتن، جنوب کے بادشاہ کی حیثیت سے، شمال کے بادشاہ کے خلاف جنگ میں ہے، جس کی نمائندگی اُس کی نیابتی قوت کرتی ہے۔ جس طرح دوسری عالمی جنگ کے نازی کیتھولک کلیسیا کے نیابتی نمائندہ تھے، اسی طرح یوکرین کے نازی آیات 10–15 کی دوسری نیابتی جنگ کی علامت بن جاتے ہیں۔ تین عالمی جنگیں اور تین نیابتی جنگیں—اور دونوں سلسلوں میں، درمیانی تصادم کے دوران نازی کیتھولک کلیسیا کے نیابتی نمائندہ ہیں۔

In the three original historical fulfillments of these proxy wars, Antiochus Magnus was in each battle. It has often been shown how the etymology of “Antiochus” and the symbolism associated with the Seleucid kingdom as the king of the north identify Antiochus as a symbol of the antichrist—the pope of Rome. But in the history of the three proxy wars, the whore of Tyre is forgotten, so the symbol of the “pope” represented in the name “Antiochus” stands for his proxy power. In the first and last battles, it is the United States openly doing the bidding for Rome. In verse 11, the proxy power is the Nazism of Ukraine, but it was and still is the ships and chariots of the United States that propped up Zelenskyy in the war. On the surface of the second proxy war, the United States is hidden, as is the pope during the seventy years of Isaiah 23. The United States is hidden in the very history where it develops all the characteristics of the beast, making it prophetically fitting that, once the second proxy war is underway, the United States is obscured by the proxy power of Nazism in Ukraine, though it remains the military and economic might of the earth beast that props up Ukraine until their demise.

در سه تحقق تاریخیِ اصلیِ این جنگ‌های نیابتی، انطیوخوس ماگنوس در هر نبرد حضور داشت. بارها نشان داده شده است که چگونه ریشه‌شناسیِ «انطیوخوس» و نمادگراییِ مرتبط با پادشاهیِ سلوکی به‌عنوان پادشاه شمال، انطیوخوس را به‌عنوان نمادی از دجّال—یعنی پاپِ روم—معرّفی می‌کند. امّا در تاریخِ این سه جنگ نیابتی، فاحشهٔ صور به فراموشی سپرده شده است؛ ازاین‌رو، نمادِ «پاپ» که در نامِ «انطیوخوس» بازنمایی شده، بر قدرتِ نیابتیِ او دلالت دارد. در نخستین و آخرین نبردها، این ایالات متحده است که آشکارا اوامرِ روم را اجرا می‌کند. در آیهٔ 11، قدرتِ نیابتی، نازیسمِ اوکراین است، امّا این کشتی‌ها و ارابه‌های ایالات متحده بود و همچنان هست که زلنسکی را در جنگ سرِ پا نگه داشت. در ظاهرِ جنگ نیابتیِ دوم، ایالات متحده پنهان است، همان‌گونه که پاپ در طیّ هفتاد سالِ اشعیا 23 پنهان است. ایالات متحده درست در همان تاریخی پنهان است که در آن همهٔ ویژگی‌های وحش را در خود پرورش می‌دهد، و این امر از لحاظ نبوّتی مناسب می‌سازد که، هنگامی که جنگ نیابتیِ دوم آغاز شده است، ایالات متحده به‌وسیلهٔ قدرتِ نیابتیِ نازیسم در اوکراین از نظر پنهان بماند، هرچند همچنان این توانِ نظامی و اقتصادیِ وحشِ زمین است که اوکراین را تا هلاکتشان برپا نگه می‌دارد.

When the king of the south went to Babylon and took the king of the north captive, and also when General Berthier took the pope captive, he walked right into the Vatican suggesting that the Ukrainian war will end with Putin’s victory at a point when any resistance from the Ukraine has been removed. The kingdom Ptolemy captured was Babylon, and the kingdom Napoleon captured was spiritual Babylon. Thus, Zelenskyy’s kingdom is represented by those subjects which provide him support. Now that Trump has withdrawn the support of the earth beast’s chariots horsemen and ships, Ukraine’s support is the EU, the very group that has been unwilling to hear Putin’s claims of the broken treaty concerning the encroachment of NATO.

هنگامی که پادشاه جنوب به بابل رفت و پادشاه شمال را به اسارت گرفت، و نیز هنگامی که ژنرال برتیه پاپ را به اسارت گرفت، او درست به درون واتیکان گام نهاد؛ امری که دلالت می‌کند جنگ اوکراین با پیروزی پوتین در زمانی پایان خواهد یافت که هرگونه مقاومت از سوی اوکراین برطرف شده باشد. پادشاهی‌ای که بطلمیوس به تصرف درآورد، بابل بود، و پادشاهی‌ای که ناپلئون به تصرف درآورد، بابل روحانی بود. از این‌رو، پادشاهی زلنسکی با همان تابعانی نمودار می‌شود که پشتیبانی او را فراهم می‌کنند. اکنون که ترامپ حمایت ارابه‌ها و سواران و کشتی‌های وحشِ زمین را واپس کشیده است، پشتیبانی اوکراین اتحادیه اروپا است، یعنی همان گروهی که نخواسته است به ادعاهای پوتین دربارهٔ پیمانِ نقض‌شده در خصوص پیشروی ناتو گوش فرا دهد.

The philosophy that guides the eurocrats of the EU is the Greenpeace movement. For this reason, Zelenskyy means, “green.” Zelenskyy is the symbolic head of the warmongers of the EU who are guided by the foolish global agenda of environmentalism. When the Ukraine war concludes Putin will celebrate not only a victory over Ukraine, but the entire EU and NATO.

فلسفه‌ای که بوروکرات‌های اروپاییِ اتحادیهٔ اروپا را هدایت می‌کند، جنبش «گرین‌پیس» است. از این رو، زلنسکی به معنای «سبز» است. زلنسکی سرِ نمادینِ جنگ‌طلبانِ اتحادیهٔ اروپا است که به‌وسیلهٔ دستورکار جهانیِ نابخردانهٔ محیط‌زیست‌گرایی هدایت می‌شوند. هنگامی که جنگ اوکراین به پایان برسد، پوتین نه تنها پیروزی بر اوکراین، بلکه بر تمام اتحادیهٔ اروپا و ناتو را جشن خواهد گرفت.

The three proxy wars therefore possess the signature of truth. The first and last proxy war the king of the south is defeated through an alliance between the sea beast and earth beast of Revelation thirteen. In the beginning the victory for the king of the north was brought about by an alliance between a conservative, Vatican I pope, who in the context of the Fatima secrets of Catholicism lore is the white or good pope. The current pope, who as I write this is on his deathbed is a Vatican II, liberal pope, who in the context of the Fatima secrets is the black or bad pope.

لہٰذا یہ تینوں نیابتی جنگیں نشانِ حق رکھتی ہیں۔ پہلی اور آخری نیابتی جنگ میں جنوب کا بادشاہ مکاشفہ تیرہ کے سمندری درندے اور زمینی درندے کے درمیان اتحاد کے ذریعے شکست کھاتا ہے۔ ابتدا میں شمال کے بادشاہ کی فتح ایک ایسے اتحاد کے سبب واقع ہوئی جو ایک قدامت پسند، ویٹیکن اوّل کے پوپ کے ساتھ قائم ہوا، جو کیتھولک روایات میں فاطمہ کے اسرار کے تناظر میں سفید یا نیک پوپ کہلاتا ہے۔ موجودہ پوپ، جو اس تحریر کے وقت بسترِ مرگ پر ہے، ویٹیکن دوم کا، لبرل پوپ ہے، جو فاطمہ کے اسرار کے تناظر میں سیاہ یا بد پوپ کہلاتا ہے۔

Verse fourteen identifies that when the “robbers of thy people” who exalt themselves and fall, enter into prophetic history the vision is established. In the fulfillment of verses thirteen through fifteen in the Battle of Panium in 200 BC pagan Rome inserted itself into the issues concerning that very battle. In the three verses which address the Battle of Panium, verse fourteen identifies that the vision is established by Rome.

آیهٔ چهاردهم نشان می‌دهد که هنگامی که «غارتگرانِ قومِ تو» که خویشتن را برمی‌افرازند و سقوط می‌کنند، وارد تاریخ نبوی می‌شوند، رؤیا استوار می‌گردد. در تحقق آیات سیزدهم تا پانزدهم در نبرد پانیوم در سال ۲۰۰ پیش از میلاد، رومِ مشرک خود را در مسائل مربوط به همان نبرد دخالت داد. در آن سه آیه‌ای که به نبرد پانیوم می‌پردازند، آیهٔ چهاردهم مشخص می‌سازد که رؤیا به‌وسیلهٔ روم استوار می‌شود.

In the Battle of Panium history a conservative, Vatican I white pope will join forces with the last of the eight presidents that began in the period of Reagan, who previously formed an alliance with a conservative Vatican I pope. They did so in 1989 to bring down the former USSR, and at the end they do so to bring down the last ruler of that very kingdom.

در نبرد پانیومِ تاریخ، یک پاپِ سفیدِ محافظه‌کارِ واتیکان اوّل با آخرینِ آن هشت رئیس‌جمهوری که در دورهٔ ریگان آغاز شدند، هم‌پیمان خواهد شد؛ همان کسی که پیش‌تر با یک پاپِ محافظه‌کارِ واتیکان اوّل اتحادی تشکیل داده بود. آنان در سال ۱۹۸۹ چنین کردند تا اتحاد جماهیر شورویِ سابق را سرنگون کنند، و در پایان نیز چنین می‌کنند تا آخرین فرمانروای همان پادشاهی را از میان بردارند.

In the Reagan years and with the alliance of pope John Paul II and the USA, John Paul II came to believe he was the good pope of the prophecies of Fatima. Motivated by that conviction he began to travel the world to promote what he understood to be a fulfillment of the predictions of Fatima. In doing so he became the most travelled pope in history, as well as the most recognized pope of all time as he fulfilled Revelation thirteen’s prediction that there would be a time when the whole world would wonder after the beast. Pope John Paul II’s public persona typifies the conservative Vatican I pope who comes into an alliance with the last president of the USA.

در سال‌های ریگان و با اتحاد پاپ یوحنّا پل دوم و ایالات متحدهٔ آمریکا، یوحنّا پل دوم به این باور رسید که او همان پاپ نیکِ پیشگویی‌های فاطیماست. به انگیزهٔ آن یقین، او سفر به سراسر جهان را آغاز کرد تا آنچه را تحقق پیشگویی‌های فاطیما می‌پنداشت، ترویج کند. بدین‌سان، او به سفرکرده‌ترین پاپ در تاریخ بدل شد، و نیز شناخته‌شده‌ترین پاپِ همهٔ اعصار، زیرا پیشگویی باب سیزدهم مکاشفه را به انجام می‌رسانْد که زمانی خواهد بود که تمامی جهان از پیِ وحش در شگفتی خواهد رفت. سیمای عمومیِ پاپ یوحنّا پل دوم نمونهٔ همان پاپ محافظه‌کارِ واتیکان اوّل است که با آخرین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا وارد اتحاد می‌شود.

Therefore, one of the prophetic characteristics of the Reagan contemporary pope is that there is a point where his public image is marked as a waymark. That mark is in verse fourteen, when the robbers of thy people establish the vision. Pope John Paul II fulfills a prophetic characteristic of being the pope that the entire world wondered after, thus pointing forward to the conservative end time Vatican I pope who comes into an alliance with Trump. When that happens the vision is established, and what establishes the vision is the pope inserting himself into the history of Panium and the year 200 BC.

لہٰذا، ریگن کے معاصر پوپ کی نبوتی خصوصیات میں سے ایک یہ ہے کہ ایک مقام ایسا آتا ہے جہاں اس کی عوامی شبیہ ایک نشانِ راہ کے طور پر ثبت ہو جاتی ہے۔ وہ نشان آیت چودہ میں ہے، جب "تیرے لوگوں کے لٹیرے رویا کو قائم کرتے ہیں۔" پوپ جان پال دوم اس نبوتی خصوصیت کو پورا کرتا ہے کہ وہ ایسا پوپ ہے جس کے پیچھے تمام دنیا حیران ہوئی؛ یوں وہ آگے اس قدامت پسند آخری زمانے کے ویٹیکن اوّل کے پوپ کی طرف اشارہ کرتا ہے جو ٹرمپ کے ساتھ اتحاد میں آتا ہے۔ جب ایسا ہوتا ہے تو رویا قائم ہو جاتی ہے، اور جو چیز رویا کو قائم کرتی ہے وہ یہ ہے کہ پوپ اپنے آپ کو پانیئم کی تاریخ اور 200 قبل مسیح کے سال میں داخل کرتا ہے۔

The beginning of the eight presidents illustrates the ending of the eight presidents and just before the Sunday law of verse sixteen the whore of Tyre who has been forgotten returns to open history as she forms an alliance with Reagan’s counterpart, Donald Trump. Together as represented by the alliance of Antiochus and Philip of Macedon they bring down the final generation of the southern kingdom as represented by the child king Ptolemy. A child in Bible prophecy is a symbol of the final generation, and after the Ukraine war Putin will repeat the history of the southern kings who are lifted up from military victories and lose their way in some type of church and state dilemma.

شروعِ هشت رئیس‌جمهور، پایانِ هشت رئیس‌جمهور را به تصویر می‌کشد، و درست پیش از قانونِ یکشنبه در آیهٔ شانزده، فاحشهٔ صور که به فراموشی سپرده شده بود، هنگامی که با همتای ریگان، دونالد ترامپ، اتحادی تشکیل می‌دهد، به تاریخِ آشکار بازمی‌گردد. آنان با هم، چنان‌که در اتحادِ آنتیوخوس و فیلیپِ مقدونی بازنمایی شده است، نسلِ نهاییِ پادشاهیِ جنوبی را، که در پادشاهِ کودک، بطلمیوس، نمود یافته است، سرنگون می‌کنند. کودک در نبوتِ کتاب‌مقدس نمادی از نسلِ نهایی است، و پس از جنگِ اوکراین، پوتین تاریخِ پادشاهانِ جنوبی را که از پیروزی‌های نظامی سرافراز می‌شوند و در نوعی معضلِ کلیسا و دولت راهِ خود را گم می‌کنند، تکرار خواهد کرد.

Thus, verse ten, representing 1989 and the first proxy war is the beginning, or the first letter of the Hebrew alphabet. The Battle of Raphia in verse eleven representing the Ukraine war is the thirteenth letter in the Hebrew alphabet. The number 13 is a symbol of rebellion, and the proxy army in the Ukrainian war are Nazi’s, the premier symbol of rebellion in the modern world. Panium is the last letter in the Hebrew alphabet, which is made up of twenty-two letters. Thus, the Hebrew word truth which is created by bringing the first, thirteenth and twenty-second letters of the alphabet together to form the Hebrew word “truth,” identifies the structure of these three proxy wars as truth. The twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet is a symbol of divinity being combined with humanity, and the fulfillment of the Battle of Panium in the near future takes place during Trump’s presidency. Trump is the twenty-second president to have served two terms.

بنابراین، آیهٔ دهم، که نمایانگر سال ۱۹۸۹ و نخستین جنگ نیابتی است، آغاز، یا نخستین حرفِ الفبای عبری است. نبرد رافیا در آیهٔ یازدهم، که نمایانگر جنگ اوکراین است، سیزدهمین حرف در الفبای عبری است. عدد ۱۳ نماد عصیان است، و ارتش نیابتی در جنگ اوکراین نازی‌ها هستند، که برجسته‌ترین نماد عصیان در جهان معاصرند. پانیوم آخرین حرفِ الفبای عبری است، که از بیست‌ودو حرف تشکیل شده است. بنابراین، واژهٔ عبریِ «حقیقت» که از کنار هم نهادنِ نخستین، سیزدهمین، و بیست‌ودومین حروف الفبا برای تشکیل واژهٔ عبریِ «حقیقت» پدید می‌آید، ساختار این سه جنگ نیابتی را به‌عنوان حقیقت مشخص می‌سازد. بیست‌ودومین و آخرین حرفِ الفبای عبری نمادی از پیوند الوهیت با انسانیت است، و تحقق نبرد پانیوم در آیندهٔ نزدیک در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ رخ می‌دهد. ترامپ بیست‌ودومین رئیس‌جمهوری است که دو دوره خدمت کرده است.

Panium has a double witness to a twofold alliance and in both references the alliance represents an alliance identifying a hierarchical relationship between two parties. The alliance between Philip and Antiochus was strategic, aimed at countering Ptolemaic and Roman influence in the eastern Mediterranean. However, their collaboration was not focused on the Battle of Panium itself—Antiochus conducted this campaign independently, without Philip’s direct military involvement. Philip’s role was more indirect, providing political and strategic support by tying down Roman and Ptolemaic allies in Greece and the Aegean, allowing Antiochus to focus on Coele-Syria. The historians all identify that Antiochus was the more powerful in the alliance, and that it was only Antiochus who actually fought the battle. Their alliance was concerning the broader area associated with Alexander’s former kingdom. Thus, the alliance has a premier leader and a lesser subordinate as represented by the name Caesarea-Philippi, the name for Panium when Christ walked among men. Caesarea-Philippi therefore aligns with Antiochus and Philip, for Caesar was the more powerful in the alliance symbolized by both Caesar Augustus and Herod Philip the tetrarch.

پانیوم دارای شهادتی مضاعف بر اتحادی دوگانه است، و در هر دو اشاره، این اتحاد نمایانگر پیوندی است که رابطه‌ای سلسله‌مراتبی میان دو طرف را مشخص می‌سازد. اتحاد میان فیلیپ و آنتیوخوس ماهیتی راهبردی داشت و هدف آن مقابله با نفوذ بطلمیوسی و رومی در بخش شرقی مدیترانه بود. با این حال، همکاری ایشان بر خودِ نبرد پانیوم متمرکز نبود—آنتیوخوس این لشکرکشی را به‌طور مستقل و بدون مشارکت مستقیم نظامیِ فیلیپ به انجام رساند. نقش فیلیپ بیشتر غیرمستقیم بود؛ بدین‌گونه که با درگیر نگاه داشتن متحدان رومی و بطلمیوسی در یونان و حوزهٔ اژه، پشتیبانی سیاسی و راهبردی فراهم می‌کرد و به آنتیوخوس امکان می‌داد تا توجه خود را بر کوله‌سوریه متمرکز سازد. همگیِ مورخان تصدیق می‌کنند که آنتیوخوس در این اتحاد، طرف نیرومندتر بود و آنکه عملاً نبرد را جنگید، تنها آنتیوخوس بود. اتحاد ایشان ناظر به قلمرو وسیع‌تری بود که با پادشاهی پیشین اسکندر ارتباط داشت. از این‌رو، این اتحاد دارای رهبری برتر و تابعی فروتر است، چنان‌که در نام «قیصریه-فیلیپی»، که نام پانیوم در زمانی بود که مسیح در میان آدمیان سلوک می‌کرد، بازنمایی شده است. بنابراین، قیصریه-فیلیپی با آنتیوخوس و فیلیپ همسو است، زیرا در اتحادی که به‌وسیلهٔ قیصر آگوستوس و هیرودیس فیلیپِ تتراخ نمادینه شده است، قیصر طرف نیرومندتر بود.

The word “Tetrarch” means ruler over a fourth. Caesar ruled the entire kingdom, and Philip ruled over a fourth of a territory thus placing the symbol of Philip in a subjective relationship in the alliances of Panium and Caesarea-Philippi. With Herod Philip we see the symbol of two blood lines which are both symbols of a broken covenant relationship with God. We also see echoes of one fourth of the division of Alexander’s kingdom into four parts, or four tetrarchs. Philip means lover of horses.

لفظ «تترارخ» به معنای حاکم بر یک‌چهارم است. قیصر بر سراسر پادشاهی فرمان می‌راند، و فیلیپ بر یک‌چهارمِ قلمرویی حکومت می‌کرد؛ و بدین‌سان نمادِ فیلیپ را در رابطه‌ای ذهنی در ائتلاف‌های پانیوم و قیصریه-فیلیپی قرار می‌دهد. در هیرودیس فیلیپ، نمادِ دو خطِ خونی را می‌بینیم که هر دو، نمادهای رابطه‌ای عهدشکسته با خدا هستند. همچنین پژواک‌هایی از یک‌چهارمِ تقسیمِ پادشاهیِ اسکندر به چهار بخش، یا چهار تترارخ، را می‌بینیم. فیلیپ به معنای دوستدارِ اسبان است.

At the Battle of Panium which is fulfilled at the conclusion of the Ukrainian war Antiochus Magnus, the United States will defeat Russia and will enter into an alliance with a lesser player represented by Philip. That lesser player will be involved but not directly in the battle. The battle will be between the USA and Putin, evidently directly connected with a religious controversy produced by Putin’s irritation and pride as illustrated by both Ptolemy IV Philopator after the Battle of Raphia, and by king Uzziah of Judah. Ptolemy and Uzziah were southern kings lifted up in pride by their military success who then desired to take up a sacred work which was only to be accomplished by the priests. Uzziah received leprosy for his efforts and Ptolemy in a rage slew 50,000 Jews in Alexandria.

در نبرد پانیوم که در پایان جنگ اوکراین تحقق می‌یابد، آنتیوخوسِ کبیر، یعنی ایالات متحده، روسیه را شکست خواهد داد و با بازیگری کوچک‌تر که به‌وسیلهٔ فیلیپ نمایان شده است، وارد اتحاد خواهد شد. آن بازیگر کوچک‌تر درگیر خواهد بود، اما نه به‌طور مستقیم در نبرد. نبرد میان ایالات متحده و پوتین خواهد بود، و ظاهراً به‌طور مستقیم با یک مناقشهٔ دینی مرتبط است که از آزردگی و غرور پوتین پدید آمده است؛ همان‌گونه که این امر هم به‌وسیلهٔ بطلمیوس چهارم فیلُپاتور پس از نبرد رافیا، و هم به‌وسیلهٔ عزیا، پادشاه یهودا، به تصویر کشیده شده است. بطلمیوس و عزیا پادشاهانی جنوبی بودند که به سبب کامیابی نظامی خویش در غرور برافراشته شدند و سپس خواستند به کاری مقدس دست یازند که تنها می‌بایست به‌وسیلهٔ کاهنان انجام پذیرد. عزیا به سبب تلاش‌هایش به برص مبتلا شد، و بطلمیوس در خشم خود ۵۰٬۰۰۰ یهودی را در اسکندریه به قتل رساند.

Verse thirteen identifies the battle between the final generation of the modern king of the community, or communism, Vladimir Putin’s Russia and the USA. Trump prevails in the battle, but he does so with an ally from a fourth part of the kingdom, who is not actually at the battle. We are near the conclusion of verse eleven as testified to by the current events. Putin will be victorious over Ukraine, as represented by Raphia. He will then begin his progressive demise as represented by Uzziah being placed into a house until his death, due to leprosy. After his victory at Raphia in 217 BC, Ptolemy IV Philopator’s reign deteriorated due to corruption, extravagance, and reliance on unscrupulous advisors. He died in 204 BC, likely assassinated or poisoned by his ministers, Sosibius and Agathocles, as part of a conspiracy to secure power for his young son, Ptolemy V. This turbulent end reflects the instability and intrigue common in Hellenistic royal courts, marking a significant turning point in the decline of Ptolemaic Egypt.

آیۀ سیزدهم نبرد میان نسل نهاییِ پادشاه مدرنِ جامعۀ کمونیستی، یا کمونیسم، یعنی روسیۀ ولادیمیر پوتین، و ایالات متحدۀ امریکا را مشخص می‌کند. ترامپ در این نبرد پیروز می‌شود، اما این پیروزی را با یاریِ متحدی از بخش چهارمِ پادشاهی به دست می‌آورد، که در واقع در خودِ نبرد حضور ندارد. ما، چنان‌که رویدادهای کنونی گواهی می‌دهند، به پایان آیۀ یازدهم نزدیک هستیم. پوتین بر اوکراین، که به‌وسیلۀ رافیا نمادپردازی شده است، پیروز خواهد شد. سپس زوال تدریجیِ او آغاز خواهد شد، چنان‌که عزیا، به سبب جذام، تا هنگام مرگ در خانه‌ای نگاه داشته شد، این امر نماد آن است. پس از پیروزی‌اش در رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد، سلطنت بطلمیوس چهارم فیلوباتور به سبب فساد، اسراف، و اتکا به مشاوران بی‌وجدان رو به افول گذاشت. او در سال ۲۰۴ پیش از میلاد درگذشت و به احتمال زیاد به دست وزیرانش، سوسیبیوس و آگاتوکلس، ترور یا مسموم شد؛ و این بخشی از توطئه‌ای بود برای تضمین قدرت برای پسر خردسالش، بطلمیوس پنجم. این پایان پرآشوب، بی‌ثباتی و دسیسه‌های رایج در دربارهای سلطنتیِ هلنیستی را بازمی‌تاباند و نقطۀ عطفی مهم در روند افول مصرِ بطلمیوسی را رقم می‌زند.

A characteristic of the spiritual fulfillment of the king of the south which was typified by the literal fulfillments which took place in the struggle for world domination following Alexander’s death is “revolution.” France becomes the spiritual king of the south in the French Revolution time period. The modern king of the south, Russia was born in the Russian Revolution. As the philosophy introduced into the French Revolution matured from the anarchy of the French Revolution unto the communism of the Soviet revolution is a characteristic of the king of the south. Communism spread through the world with revolutions.

یکی از ویژگی‌های تحقق روحانیِ پادشاه جنوب، که به‌وسیلهٔ تحقق‌های لفظی‌ای که در کشمکش برای سلطهٔ جهانی پس از مرگ اسکندر رخ داد، نمونه‌وار نشان داده شد، «انقلاب» است. فرانسه در دورهٔ انقلاب فرانسه به پادشاه روحانیِ جنوب تبدیل می‌شود. پادشاه مدرنِ جنوب، یعنی روسیه، در انقلاب روسیه زاده شد. همان‌گونه که فلسفه‌ای که در انقلاب فرانسه معرفی شد، از هرج‌ومرجِ انقلاب فرانسه تا کمونیسمِ انقلاب شوروی به بلوغ رسید، این نیز از ویژگی‌های پادشاه جنوب است. کمونیسم از طریق انقلاب‌ها در سراسر جهان گسترش یافت.

In modern times the CIA through the use of Non-Governmental Agencies has worked to overthrow nations around the globe, and the step-by-step plan which they have repeatedly employed is what is called color revolutions. The king of the south is a dragon power, and globalists are also the dragon power and the color revolutions of the CIA are markers of a dragon power. The history of France as the spiritual king of the south possesses a unique history that marks a conclusion of that particular line of prophecy.

در زمان‌های معاصر، سازمان سیا از طریق به‌کارگیری نهادهای غیردولتی برای سرنگون‌ساختن ملت‌ها در سراسر جهان عمل کرده است، و طرح گام‌به‌گامی که بارها از آن استفاده کرده‌اند همان چیزی است که «انقلاب‌های رنگی» نامیده می‌شود. پادشاه جنوب یک قدرت اژدهایی است، و جهانی‌گرایان نیز همان قدرت اژدهایی‌اند، و انقلاب‌های رنگیِ سیا نشانه‌های یک قدرت اژدهایی به‌شمار می‌آیند. تاریخ فرانسه، به‌عنوان پادشاه جنوبِ روحانی، دارای تاریخی منحصربه‌فرد است که پایان آن خطّ خاصّ نبوت را مشخص می‌سازد.

That conclusion is represented by Napoleon. The French Revolution marks the beginning of France as the king of the south and Napoleon marks its end. Historians identify a series a steps which led Napoleon to his Waterloo, thus identifying a progressive ending to the first spiritual king of the south, as opposed to Babylon and Belshazzar being taken in one night. The first Vladimir of the modern king of the south, Vladimir Lenin died over a two-year period from a series of strokes. Some speculate Joseph Stalin poisoned him, just as some speculate the Ptolemy IV was poisoned by his counselors. The end of the modern king of the south as represented with the Soviet Union was also accomplished by a revolution.

آن نتیجه با ناپلئون به تصویر کشیده می‌شود. انقلاب فرانسه آغاز فرانسه به‌عنوان پادشاه جنوب را نشان می‌دهد و ناپلئون پایان آن را رقم می‌زند. مورخان مجموعه‌ای از مراحل را که ناپلئون را به واترلوی او رساند شناسایی می‌کنند، و بدین‌سان پایانی تدریجی برای نخستین پادشاه روحانیِ جنوب را مشخص می‌سازند؛ در تقابل با بابل و بلشصر که در یک شب به تصرف درآمدند. نخستین ولادیمیرِ پادشاهِ جنوبِ مدرن، ولادیمیر لنین، در طی یک دورهٔ دوساله بر اثر سلسله‌ای از سکته‌ها درگذشت. برخی گمان می‌کنند یوسف استالین او را مسموم کرد، همان‌گونه که برخی گمان می‌کنند بطلمیوس چهارم به‌دست مشاورانش مسموم شد. پایان پادشاهِ جنوبِ مدرن، آن‌گونه که با اتحاد جماهیر شوروی نمایانده شده است، نیز به‌وسیلهٔ یک انقلاب تحقق یافت.

The protest in Moscow that contributed to the demise of the USSR was the massive public resistance during the August 1991 Coup (August 19–21, 1991). This event, centered around the defense of the White House and Boris Yeltsin’s leadership, directly undermined the Soviet hardliners, exposed the regime’s fragility, and accelerated the USSR’s collapse. While earlier protests in Moscow (e.g., 1987–1990) and the Baltic Way (1989) built momentum, the August 1991 protests were the critical tipping point in Moscow, leading to the Soviet Union’s dissolution by the end of 1991. The beginning of Russia as the king of the south begins and ends in revolution. The ending of the USSR was a progressive disintegration of the kingdom, as was Ptolemy, Uzziah, Napoleon and even Vladimir Lenin. The ending of Putin is a progressive fall, which begins as soon as the Ukraine war is finished. His end is brought about at the Battle of Panium, when the USA takes control of the kingdom, while receiving support from an ally who is not actually at the battle.

اعتراضی که در مسکو به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی کمک کرد، همان مقاومت گستردهٔ مردمی در خلال کودتای اوت ۱۹۹۱ (۱۹ تا ۲۱ اوت ۱۹۹۱) بود. این رویداد که حول دفاع از کاخ سفید و رهبری بوریس یلتسین متمرکز بود، مستقیماً اقتدار تندروهای شوروی را تضعیف کرد، شکنندگی رژیم را آشکار ساخت، و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را شتاب بخشید. هرچند اعتراضات پیشین در مسکو (برای مثال، ۱۹۸۷–۱۹۹۰) و راه بالتیک (۱۹۸۹) زمینه‌ساز این روند بودند، اعتراضات اوت ۱۹۹۱ نقطهٔ عطف تعیین‌کننده در مسکو بود که تا پایان سال ۱۹۹۱ به انحلال اتحاد شوروی انجامید. آغاز روسیه به‌عنوان پادشاه جنوب، در انقلاب آغاز می‌شود و در انقلاب پایان می‌یابد. پایان اتحاد جماهیر شوروی، همچون بطلمیوس، عُزّیا، ناپلئون، و حتی ولادیمیر لنین، فروپاشی تدریجی آن پادشاهی بود. پایان پوتین نیز سقوطی تدریجی است که به‌محض پایان یافتن جنگ اوکراین آغاز می‌شود. فرجام او در نبرد پانیوم رقم زده می‌شود، آنگاه که ایالات متحده کنترل آن پادشاهی را به دست می‌گیرد، در حالی که از پشتیبانی هم‌پیمانی برخوردار است که در واقع در خودِ نبرد حضور ندارد.

We will continue these lines in the next article.

ما این مباحث را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles