Article

# Panium - Number Nine

پانیوم — شمارهٔ نُه

Fourth Line

لائنعاس رلاین

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:11, 12.

> و پادشاهِ جنوب به خشم خواهد آمد و بیرون آمده، با او، یعنی با پادشاهِ شمال، جنگ خواهد کرد؛ و او انبوهی عظیم بسیج خواهد نمود؛ اما آن انبوه به دستِ او سپرده خواهد شد. و چون آن انبوه را از میان بردارد، دلش مغرور خواهد شد؛ و ده‌ها هزار تن را فرو خواهد افکند؛ اما از این رو نیرومند نخواهد شد. دانیال 11:11، 12

Verses eleven and twelve identifies the victory of Putin over the Ukraine and the European Union and the aftermath and fallout for Putin after his victory in the Ukrainian War as represented by Ptolemy in his victory at Raphia in 217 BC and his demise in verse twelve. The theme in the verses is the rise and fall of the king of the south.

آیات یازده و دوازده، پیروزی پوتین بر اوکراین و اتحادیۀ اروپا، و نیز پیامدها و تبعات آن برای پوتین پس از پیروزی‌اش در جنگ اوکراین را مشخص می‌کند؛ چنان‌که این امر به‌وسیلهٔ بطلمیوس در پیروزی او در رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد، و زوال او در آیۀ دوازده، بازنمایی شده است. مضمون این آیات، عروج و سقوط پادشاه جنوب است.

Up to this point the articles have been identifying the basic themes of the prophetic lines of chapter eleven. Verse eleven needs a little more time before we move forward in the chapter. Daniel eleven, verse eleven aligns with Revelation eleven verse eleven.

تا اینجا، مقالات در حال شناسایی مضامین اساسیِ خطوط نبویِ فصل یازدهم بوده‌اند. آیهٔ یازدهم پیش از آن‌که در فصل به پیش برویم، به اندکی زمان بیشتر نیاز دارد. دانیال ۱۱:۱۱ با مکاشفه ۱۱:۱۱ هم‌راستا است.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> اور ساڑھے تین دن کے بعد خدا کی طرف سے زندگی کی روح اُن میں داخل ہوئی، اور وہ اپنے پاؤں پر کھڑے ہو گئے؛ اور جنہوں نے اُنہیں دیکھا اُن پر بڑا خوف طاری ہو گیا۔ مکاشفہ 11:11

In 2023, the two witnesses who had been slain by the beast from the bottomless pit stood upon their feet. The witness of the Republican horn had begun in 2015 with Donald Trump’s announcement to run for the presidency and in 2020 the dragon, represented by the globalists in the world, and the globalists that are the Democratic party in conjunction with the globalists of the Republican party (RINO’s) stole the election and installed Joe Biden, thus slaying Donald Trump in the street. The Protestant horn represented by the ministry Future for America was slain through propagating an erroneous prediction describing an attack by Islam against Nashville. In 2023, both the Republican and Protestant horns were resurrected. Verse eleven identifies the beginning of the Ukrainian War in 2014 onward through the ultimate victory of Putin and Russia.

در سال ۲۰۲۳، آن دو شاهد که به دست وحشِ برآمده از هاویۀ بی‌انتها کشته شده بودند، بر پای‌های خود ایستادند. شهادتِ شاخِ جمهوری‌خواه در سال ۲۰۱۵ با اعلام نامزدیِ دونالد ترامپ برای ریاست‌جمهوری آغاز شد، و در سال ۲۰۲۰ اژدها، که به‌وسیلهٔ جهانی‌گرایانِ موجود در جهان نمایانده می‌شود، و جهانی‌گرایانی که حزب دموکرات را تشکیل می‌دهند، همراه با جهانی‌گرایانِ حزب جمهوری‌خواه (RINO’s)، انتخابات را ربودند و جو بایدن را بر سر کار نشاندند؛ و بدین‌سان دونالد ترامپ را در کوچه کشتند. شاخِ پروتستان، که به‌وسیلهٔ خدمتِ Future for America نمایانده می‌شود، از طریق ترویجِ پیشگوییِ نادرستی که حمله‌ای از سوی اسلام علیه نشویل را توصیف می‌کرد، کشته شد. در سال ۲۰۲۳، هر دو شاخِ جمهوری‌خواه و پروتستان دوباره زنده شدند. آیۀ یازدهم آغازِ جنگ اوکراین را از سال ۲۰۱۴ به بعد تا پیروزیِ نهاییِ پوتین و روسیه مشخص می‌سازد.

Verse eleven is the visual test which culminates at judgment for Adventism in general, but also for those who have accepted the light of 9/11 and the arrival of the third woe, but primarily it is for those who will be held accountable to the light of prophecy that was unsealed progressively since July of 2023.

آیهٔ یازدهم آزمونِ بصری‌ای است که در داوری برای اَدونتیسم به‌طور کلی به اوج می‌رسد، اما همچنین برای کسانی که نورِ ۹/۱۱ و فرا رسیدنِ وایِ سوم را پذیرفته‌اند؛ با این همه، در درجهٔ نخست برای کسانی است که در برابر نورِ نبوتی که از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ به‌طور تدریجی گشوده شد، مسئول شناخته خواهند شد.

The leadership of Adventism was passed by in 1989, as typified by the birth of Christ in that prophetic period. At Christ’s baptism He began to call the disciples who were “the foundation” of the Christian Church, thus typifying 9/11, when with the arrival of Islam of the third woe the Lord led His people back to Jeremiah’s old paths, which represent the foundations of Adventism. On 9/11 the judgment of the living began with the house of God, and Adventism rejected the light of the angel of Revelation eighteen as certainly as the Jews rejected Jesus as the Messiah. Those who accepted the light of the angel of Revelation eighteen were then tested by the disappointment of July 18, 2020.

رهبری اَدونتیسم در سال ۱۹۸۹ کنار گذاشته شد، چنان‌که این امر به‌وسیلهٔ تولد مسیح در آن دورهٔ نبوی به‌گونه‌ای نمادین نشان داده شده بود. در تعمید مسیح، او فراخواندن شاگردانی را آغاز کرد که «بنیاد» کلیسای مسیحی بودند، و بدین‌سان نمادی از ۱۱ سپتامبر شد؛ زمانی که با ظهور اسلامِ وایِ سوم، خداوند قوم خود را به راه‌های قدیمِ ارمیا بازگردانید، که نمایانگر بنیادهای اَدونتیسم هستند. در ۱۱ سپتامبر، داوری زندگان از خانهٔ خدا آغاز شد، و اَدونتیسم نورِ فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده را همان‌قدر به‌طور قطع رد کرد که یهودیان عیسی را به‌عنوان مسیحا رد کردند. کسانی که نورِ فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده را پذیرفتند، سپس به‌وسیلهٔ نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ آزموده شدند.

In July of 2023, the light of Daniel eleven, verse eleven identifies the external line of present truth. That light of external prophetic fulfillment found in verse eleven of Daniel eleven was opened up to the resurrected virgins in verse eleven of Revelation chapter eleven. Revelation identifies the internal history that Daniel opens up as the external history.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، نورِ دانیال ۱۱:۱۱ خطّ بیرونیِ حقیقتِ حاضر را مشخص می‌سازد. آن نورِ تحققِ نبویِ بیرونی که در آیهٔ یازدهمِ دانیال ۱۱ یافت می‌شود، برای باکرگانِ برخاسته در آیهٔ یازدهمِ مکاشفهٔ فصل یازدهم گشوده شد. مکاشفه تاریخِ درونی را که دانیال به‌مثابهٔ تاریخِ بیرونی می‌گشاید، معرفی می‌کند.

Those who have considered the light that was opened up beginning in July of 2023 represent two distinct classes, for there have already been those who once walked together after July, 2023 who no longer walk together. The judgment is progressive and beginning at 9/11 the Seventh-day Adventist church was given “time to repent” of her rejection of the “rules of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates,” which they have progressively rejected beginning in 1863. Beginning at 9/11 until July 18, 2020 the Seventh-day Adventist church was given its final opportunity to repent, and at that point those who had participated in the 2020 Nashville proclamation were tested. In July, the final phase of purification is represented by verses eleven of chapters eleven in the books of Daniel and the Revelation.

آنان که نوری را که از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آشکار شدن آن آغاز شد مورد توجه قرار داده‌اند، نمایانگر دو طبقهٔ متمایزند، زیرا از پیش کسانی بوده‌اند که زمانی پس از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ با یکدیگر گام برمی‌داشتند، اما دیگر با هم گام برنمی‌دارند. داوری تدریجی است، و از ۱۱ سپتامبر، به کلیسای ادونتیست روز هفتم «فرصتی برای توبه» از ردّ «قواعد تفسیر نبوی که به‌وسیلهٔ میلر و همکارانش پذیرفته شده بود» داده شد، قواعدی که آنان از سال ۱۸۶۳ به این سو به‌تدریج رد کرده‌اند. از ۱۱ سپتامبر تا ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، آخرین فرصت برای توبه به کلیسای ادونتیست روز هفتم داده شد، و در آن مقطع، کسانی که در اعلامیهٔ نشویلِ ۲۰۲۰ مشارکت داشتند آزموده شدند. در ژوئیه، مرحلهٔ نهاییِ تطهیر به‌وسیلهٔ آیهٔ یازدهم از فصل یازدهم در کتاب‌های دانیال و مکاشفه بازنمایی می‌شود.

It is in this testing process that the second of three tests is accomplished. The second test is a visual test, that is preceded by a test of appetite and that concludes with the third test, which unlike the prior two tests is a litmus test. When the virgins awake at Midnight to the call “Behold the Bridegroom cometh,” one class has the necessary oil and the other is lost. The Millerites fulfilled this very experience and in so doing they manifested an understanding of both an external and internal line of prophecy.

ترجمہ درج ذیل ہے: اسی آزمائشی عمل میں تین آزمائشوں میں سے دوسری آزمائش پوری ہوتی ہے۔ دوسری آزمائش بصری آزمائش ہے، جس سے پہلے اشتہا کی آزمائش ہوتی ہے، اور جو تیسری آزمائش پر منتج ہوتی ہے؛ اور یہ تیسری آزمائش پہلی دو آزمائشوں کے برعکس ایک کسوٹی آزمائش ہے۔ جب کنواریاں آدھی رات کے وقت اس پکار پر جاگ اٹھتی ہیں کہ “دیکھو، دولہا آتا ہے”، تو ایک جماعت کے پاس ضروری تیل ہوتا ہے اور دوسری ہلاک ہو جاتی ہے۔ میلرائٹس نے بعینہٖ اسی تجربے کو پورا کیا، اور ایسا کرتے ہوئے انہوں نے نبوت کی ایک خارجی اور ایک داخلی دونوں لائنوں کی سمجھ کا اظہار کیا۔

When they proclaimed the second angel’s message by identifying the fallen Protestant churches as the daughters of Babylon, they were proclaiming a message that was external to their experience. In order to proclaim the message of the Midnight Cry they first needed to see themselves as the virgins who had been in a tarrying time. In verse eleven of both Daniel and the Revelation chapter eleven the internal and external messages were opened up as present truth since July of 2023.

جب انہوں نے گرے ہوئے پروٹسٹنٹ کلیسیاؤں کو بابل کی بیٹیاں قرار دے کر دوسرے فرشتے کا پیغام علانیہ پیش کیا، تو وہ ایک ایسا پیغام پیش کر رہے تھے جو اُن کے تجربہ سے خارج تھا۔ نصفُ اللیل کی پکار کے پیغام کا اعلان کرنے کے لیے اُن کے لیے پہلے یہ دیکھنا ضروری تھا کہ وہ خود وہ کنواریاں ہیں جو تاخیر کے وقت میں رہی تھیں۔ دانی ایل اور مکاشفہ دونوں کے باب گیارہ کی آیت گیارہ میں، اندرونی اور بیرونی پیغامات جولائی 2023 سے موجودہ سچائی کے طور پر منکشف کیے گئے۔

In chapter one of Daniel, the second and visual test was when they found Daniel and the three worthies countenances fairer and fatter in “appearance” than those who ate the Babylonian fare. In chapter two the visual test is represented as a prophetic test that demands to correctly interpret a hidden message that is ultimately shown to be the image of the kingdoms of Bible prophecy. Chapters one, two and three of Daniel represent the first, second and third angels of Revelation fourteen.

در باب اول دانیال، دومین آزمون، و آزمونی دیداری، زمانی بود که دانیال و آن سه یار را در «ظاهر» نیکوتر و فربه‌تر از کسانی یافتند که از خوراک بابلی می‌خوردند. در باب دوم، آزمون دیداری به صورت آزمونی نبوی نمودار می‌شود که اقتضا دارد پیامی پنهان به‌درستی تفسیر شود؛ پیامی که در نهایت آشکار می‌گردد که همان تصویرِ پادشاهی‌های نبوتِ کتاب‌مقدس است. باب‌های اول، دوم و سوم دانیال نمایانگر فرشتهٔ اول، دوم و سومِ مکاشفهٔ چهارده هستند.

The second angel of Revelation fourteen addresses the external message of the Millerite history, and chapter two of Daniel also addresses the external line with the image of the beasts of prophetic history. The visual test in chapter one was based upon Daniel and the three worthies, and is therefore the internal line. The external and internal lines of prophecy represented with the parallel of Daniel chapters one through three with the three angels of Revelation fourteen, produce another witness to the second angels’ message as fulfilled by the Millerites.

فرشتهٔ دومِ مکاشفهٔ چهارده به پیامِ بیرونیِ تاریخِ میلریتی می‌پردازد، و بابِ دومِ دانیال نیز با تصویرِ حیواناتِ تاریخِ نبوی، خطِ بیرونی را مورد خطاب قرار می‌دهد. آزمونِ بصری در بابِ اول بر دانیال و آن سه یارِ شایسته مبتنی بود، و ازاین‌رو خطِ درونی است. خطوطِ بیرونی و درونیِ نبوت، که با موازاتِ باب‌های یک تا سهِ دانیال با سه فرشتهٔ مکاشفهٔ چهارده بازنمایی شده‌اند، شاهدی دیگر بر پیامِ فرشتهٔ دوم، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ میلریتی‌ها به انجام رسید، پدید می‌آورند.

The Millerites proclaimed both an external and internal message when they fulfilled the proclamation of the Midnight Cry. Their external message was the second angel of Revelation fourteen, thus directly tying the Millerite’s message with the second angel and the image of Daniel two. The image represents the external kingdoms of Bible prophecy from literal Babylon unto modern Babylon that comes to its end at the close of human probation. The Millerites connect again with the external message of Babylon. Daniel’s visual test was based upon the diet which he chose to eat, and the first angel of Revelation ten who came down and placed one foot on the earth and the other on the sea had a little book open, which John was commanded to eat. The first angel is represented by appetite and is followed by a visual test. The visual test includes and internal and external line of truth.

میلری‌ها هنگامی که اعلام فریاد نیمه‌شب را به انجام رساندند، هم پیامی بیرونی و هم پیامی درونی را اعلام کردند. پیام بیرونی ایشان همان فرشتهٔ دومِ مکاشفهٔ چهارده بود، و بدین‌سان پیام میلری‌ها را به‌طور مستقیم با فرشتهٔ دوم و تمثالِ دانیال دو پیوند می‌داد. آن تمثال نمایانگر پادشاهی‌های بیرونیِ نبوت کتاب‌مقدس است، از بابلِ حقیقی تا بابلِ معاصر که در پایانِ مهلتِ آزمایشِ بشر به انتهای خود می‌رسد. میلری‌ها بار دیگر با پیام بیرونیِ بابل ارتباط می‌یابند. آزمونِ بصریِ دانیال بر پایهٔ غذایی بود که او برگزید تا بخورد، و فرشتهٔ اولِ مکاشفهٔ ده که فرود آمد و یک پا بر زمین و پای دیگر بر دریا نهاد، کتابچه‌ای گشوده در دست داشت که به یوحنا فرمان داده شد آن را بخورد. فرشتهٔ اول با اشتها بازنمایی می‌شود و پس از آن آزمونی بصری می‌آید. آزمون بصری هم خطِ درونیِ حقیقت را در بر می‌گیرد و هم خطِ بیرونیِ آن را.

Verse eleven of Daniel eleven, in parallel with verse eleven of Revelation eleven represents the two-fold visual test. The test concludes at the litmus test, when the virgins manifest whether they have the oil or not. That manifestation occurs just before the close of probation at the Sunday law in the United States. The close of probation at the Sunday law was typified by October 22, 1844. Just before October 22, 1844 on August 17, 1844 the Millerites carried the message like a tidal wave across the eastern seaboard of the United States.

دانیال باب یازدهم، آیهٔ یازدهم، در موازات با مکاشفه باب یازدهم، آیهٔ یازدهم، آزمون بصریِ دوگانه را نمایندگی می‌کند. این آزمون در محک نهایی به پایان می‌رسد، آنگاه که باکره‌ها آشکار می‌سازند که آیا روغن دارند یا نه. این آشکارشدن درست اندکی پیش از بسته‌شدنِ درِ فیض، در هنگام قانون یکشنبه در ایالات متحده، روی می‌دهد. بسته‌شدنِ درِ فیض در قانون یکشنبه، به‌وسیلهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، به‌طور نمادین پیش‌نموده شده بود. درست پیش از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، در ۱۷ اوت ۱۸۴۴، میلری‌ها این پیام را همچون موجی خروشان در سراسر کرانهٔ شرقی ایالات متحده به پیش بردند.

1989 is the time of the end when the book of Daniel was unsealed and when the book of Daniel is unsealed there is always an increase of knowledge which produces two classes of worshippers. 1989 is the first of those three testing waymarks as typified by the arrival of the first angel in 1798. When the first angel descended on August 11, 1840 he typified the angel of Revelation eighteen descending on 9/11. The first disappointment of Millerite history marked the arrival of the second angel and typified July 18, 2020, and the beginning of the tarrying time. The Millerites progressively awakened to the message of the second angel and that they were the virgins in the parable of the ten virgins. They were fully awakened at the Exeter camp meeting in August of 1844. The one hundred and forty-four thousand were awakened in July 2023 when the message of the Midnight Cry began to be progressively unsealed.

۱۹۸۹ زمانِ آخر است؛ هنگامی که کتابِ دانیال مُهرگشایی شد، و هرگاه کتابِ دانیال مُهرگشایی می‌شود، همواره افزایشی در معرفت پدید می‌آید که دو طبقه از عبادت‌کنندگان را به وجود می‌آورد. ۱۹۸۹ نخستینِ آن سه نشانهٔ آزمون است، چنان‌که به‌گونه‌ای نمادین با ورودِ فرشتهٔ اول در ۱۷۹۸ پیش‌نموده شد. هنگامی که فرشتهٔ اول در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ فرود آمد، او فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده را که در ۹/۱۱ فرود می‌آید، پیش‌نمونه ساخت. نخستین یأسِ تاریخِ میلری، ورودِ فرشتهٔ دوم را مشخص کرد و به‌گونه‌ای نمادین ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ و آغازِ زمانِ درنگ را پیش‌نموده ساخت. میلریان به‌تدریج نسبت به پیامِ فرشتهٔ دوم و این حقیقت که آنان باکره‌های مَثَلِ ده باکره بودند، بیدار شدند. آنان در گردهماییِ اردوییِ اکستر در اوتِ ۱۸۴۴ به‌طور کامل بیدار شدند. یکصد و چهل و چهار هزار تن در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ بیدار شدند، هنگامی که پیامِ نالهٔ نیمه‌شب آغاز به مُهرگشاییِ تدریجی کرد.

The tarrying time ended for the Millerites at Exeter, just as it ended for the family of Lazarus when Jesus resurrected Lazarus to become the crowning act of Christ ministry, when Lazarus became the “seal” of His ministry. Lazarus resurrection marks the end of the tarrying time, and the sealing of God’s people. The Triumphal Entry that followed typified the proclamation of the Midnight Cry message in Millerite history. The theme of verse eleven of Daniel chapter eleven is the rise and fall of the king of the south and it leads to the battle of Panium in verses thirteen to fifteen. Those verses are the litmus test where the seal is placed upon the foreheads of the men and women who are to be lifted up as an ensign in verse sixteen.

وقتِ تأخیر برای میلری‌ها در اکستر به پایان رسید، همان‌گونه که برای خانوادهٔ لازاروس پایان یافت، آنگاه که عیسی، لازاروس را برخیزانید تا اوج‌بخش‌ترین عملِ خدمتِ مسیح پدید آید، هنگامی که لازاروس «مُهر» خدمتِ او گردید. قیامِ لازاروس نشانگرِ پایانِ وقتِ تأخیر و مُهر شدنِ قومِ خداست. ورودِ ظفرمندانه‌ای که در پی آن آمد، نمونهٔ اعلانِ پیامِ ندای نیمه‌شب در تاریخِ میلریتی بود. مضمونِ آیهٔ یازدهمِ بابِ یازدهمِ دانیال، صعود و سقوطِ پادشاهِ جنوب است و به نبردِ پانیوم در آیاتِ سیزده تا پانزده می‌انجامد. آن آیات، سنگِ محکّی هستند که در آن مُهر بر پیشانی‌های مردان و زنانی نهاده می‌شود که در آیهٔ شانزدهم باید همچون عَلَمی برافراشته شوند.

Verse fifteen was fulfilled at the Battle of Panium which aligns with Christ’s visit to Caesarea Philippi. There at Caesarea Philippi Christ turned Simon Barjonah’s name unto Peter marking the sealing of the one hundred and forty-four thousand. From then on the light of the soon-coming cross was opened up to the disciples. When Christ changed Simon’s name to Peter just before the cross, it aligned with the litmus test of Exeter and Lazarus leading the Triumphal Entry into Jerusalem. The Exeter camp meeting from the 12th to the 17th of August represents the final settling into the truth before the shaking that is the earthquake of the Sunday law in chapters eleven of Daniel and Revelation.

آیهٔ پانزدهم در نبرد پانیوم به انجام رسید، که با دیدار مسیح از قیصریهٔ فیلپی هم‌راستا است. در آن‌جا، در قیصریهٔ فیلپی، مسیح نام شمعون بار‌یونا را به پطرس تغییر داد، و بدین‌سان مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر را نشان نهاد. از آن زمان به بعد، نورِ صلیبِ قریب‌الوقوع بر شاگردان گشوده شد. هنگامی که مسیح نام شمعون را درست پیش از صلیب به پطرس تغییر داد، این امر با سنگِ محکِ اکستر و ایلعازر هم‌سو بود که به ورودِ ظفرمندانه به اورشلیم منتهی شد. اردوی اجتماعِ اکستر از دوازدهم تا هفدهم اوت، استقرار نهایی در حقیقت را پیش از آن تکان عظیم نمایندگی می‌کند؛ تکانی که همان زلزلهٔ قانون یک‌شنبه در فصل یازدهم دانیال و مکاشفه است.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> «کار در بتل کریک نیز از همان سنخ است. رهبران آسایشگاه با بی‌ایمانان درآمیخته‌اند و آنان را کمابیش به شوراهای خود راه داده‌اند، اما این همچون آن است که با چشمان بسته به کار پردازند. آنان از بصیرت لازم برای دیدن آنچه ممکن است هر لحظه بر ما فرود آید، بی‌بهره‌اند. روحی از استیصال، جنگ و خونریزی در کار است، و آن روح تا واپسین پایان زمان فزونی خواهد گرفت. به‌محض آنکه قوم خدا بر پیشانی‌های خود مُهر شوند—و این نه مُهر یا نشانی‌ای است که بتوان آن را دید، بلکه استقرار یافتن در حقیقت است، هم از لحاظ فکری و هم روحانی، به‌گونه‌ای که نتوان آنان را متزلزل ساخت—به‌محض آنکه قوم خدا مُهر شوند و برای تکان دادن آماده گردند، آن واقع خواهد شد. در حقیقت، هم‌اکنون نیز آغاز شده است. داوری‌های خدا اکنون بر این سرزمین وارد آمده است تا به ما هشدار دهد، تا بدانیم چه چیزی در پیش است.» Manuscript Releases, جلد 10، 252.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand was represented by the Exeter camp meeting, Christ changing Simon’s name to Peter and the resurrection of Lazarus. That resurrection typifies the resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven. Verses ten through sixteen represent the hidden history of verse forty. The unsealing of the hidden history of verse forty began within the historical fulfillment of verse eleven and the Ukrainian war. From July of 2023 that hidden history has been in the process of being unsealed by the Lion of the tribe of Judah.

مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر به‌وسیلهٔ گردهمایی اردوگاهیِ اِکستر، تغییر نام شمعون به پطرس از سوی مسیح، و رستاخیز ایلعازر به تصویر کشیده شد. آن رستاخیز، نمونهٔ رستاخیزِ دو شاهد در باب یازدهم مکاشفه است. آیات ده تا شانزده، تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل را نشان می‌دهند. گشوده شدنِ این تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل، در درونِ تحققِ تاریخیِ آیهٔ یازده و جنگ اوکراین آغاز شد. از ژوئیهٔ ۲۰۲۳، آن تاریخِ پنهان در فرآیندِ گشوده شدن به‌وسیلهٔ شیرِ سبطِ یهودا بوده است.

When the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand were resurrected in verse eleven of Revelation chapter eleven the visual prophetic test that must be passed before probation closes at the Sunday law, which Sister White identifies as the test of the image of the beast, began.

هنگامی که نامزدهای قرار گرفتن در میان یکصد و چهل و چهار هزار نفر در آیهٔ یازدهمِ مکاشفهٔ باب یازدهم زنده شدند، آزمون بصریِ نبوی‌ای که باید پیش از بسته شدنِ مهلتِ فیض در قانونِ یکشنبه گذرانده شود—آزمونی که خواهر وایت آن را آزمونِ تصویرِ وحش معرفی می‌کند—آغاز شد.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be t he great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> «خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که صورتِ وحش پیش از بسته شدنِ زمانِ آزمایش شکل خواهد گرفت؛ زیرا آن آزمونِ بزرگِ قومِ خدا خواهد بود که به‌وسیلهٔ آن، سرنوشتِ ابدیِ ایشان تعیین خواهد شد. موضع شما چنان درهم‌آمیخته‌ای از ناسازگاری‌هاست که جز اندکی فریب نخواهند خورد.»

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> «در مکاشفه ۱۳ این موضوع به‌روشنی مطرح شده است؛ [مکاشفه ۱۳:‏۱۱–۱۷، نقل‌قول شده].»

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «این آزمایشی است که قوم خدا باید پیش از آنکه مُهر شوند از آن بگذرند. همهٔ کسانی که با نگاه‌داشتن شریعت او و امتناع از پذیرفتن سَبَّتی جَعلی، وفاداری خود را به خدا ثابت کردند، زیر درفشِ یهوه، خداوندگار، قرار خواهند گرفت و مُهرِ خدای زنده را دریافت خواهند کرد. اما آنان که حقیقتِ آسمانی‌منشأ را واگذارند و سَبَّتِ یکشنبه را بپذیرند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد.» Manuscript Releases، جلد 15، ص. 15.

The external line of prophecy is unsealed in the history of verse eleven of Daniel eleven and the internal line is unsealed in Revelation chapter eleven verse eleven. The external line identifies how the image of the beast, which represents the combination of church and state with the church in control of the relationship is formed during the period of the judgment of the living. The internal line identifies how the image of Christ which represents a combination of divinity with humanity is formed during the judgment of the living.

بیرونی خطِ نبوت در تاریخِ آیهٔ یازدهمِ دانیال یازده گشوده می‌شود و درونی خط در مکاشفه باب یازده آیهٔ یازده گشوده می‌شود. خطِ بیرونی مشخص می‌سازد که چگونه صورتِ وحش، که نمایانگرِ ترکیبِ کلیسا و دولت است با کلیسا در مقامِ مسلط بر این رابطه، در خلالِ دورهٔ داوریِ زندگان شکل می‌گیرد. خطِ درونی مشخص می‌سازد که چگونه صورتِ مسیح، که نمایانگرِ ترکیبِ الوهیت با انسانیت است، در خلالِ داوریِ زندگان شکل می‌گیرد.

The reform movement of the third angel and the one hundred and forty-four thousand began at the time of the end in 1989 as represented in verse ten of Daniel eleven. The perfect fulfillment of Daniel chapter twelve then began.

جنبش اصلاحیِ فرشتهٔ سوم و صد و چهل و چهار هزار تن در زمانِ آخر، در سال ۱۹۸۹، آغاز شد؛ چنان‌که در آیهٔ دهمِ دانیال یازدهم نمایانده شده است. سپس تحققِ کاملِ باب دوازدهمِ دانیال آغاز گردید.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> او گفت: «ای دانیال، به راه خود برو، زیرا این سخنان تا زمان آخر بسته و مُهر شده خواهد ماند. بسیاری طاهر خواهند شد، و سفید گردیده، آزموده خواهند شد؛ اما شریران به شرارت رفتار خواهند کرد؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ لیکن حکیمان خواهند فهمید.» دانیال ۱۲:۹، ۱۰

Verse ten of chapter eleven represents the beginning of a “purification process” that is represented by the first angel as fearing God. Verses eleven and twelve represent where the one hundred and forty-four thousand are made white. The book of Zechariah identifies that experience.

آیهٔ دهمِ باب یازدهم، آغازِ «فرایندِ تطهیر» را نشان می‌دهد که به‌وسیلهٔ فرشتهٔ اول، به‌صورتِ ترسیدن از خدا، به تصویر کشیده شده است. آیات یازدهم و دوازدهم، مرحله‌ای را نشان می‌دهند که در آن، آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر سفید ساخته می‌شوند. کتابِ زکریا آن تجربه را مشخص می‌سازد.

> And he shewed me Joshua the high priest standing before the angel of the Lord, and Satan standing at his right hand to resist him. And the Lord said unto Satan, The Lord rebuke thee, O Satan; even the Lord that hath chosen Jerusalem rebuke thee: is not this a brand plucked out of the fire? Now Joshua was clothed with filthy garments, and stood before the angel. And he answered and spake unto those that stood before him, saying, Take away the filthy garments from him. And unto him he said, Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment. And I said, Let them set a fair mitre upon his head. So they set a fair mitre upon his head, and clothed him with garments. And the angel of the Lord stood by. Zechariah 3:1–5.

> اور اُس نے مجھے یشوع سردار کاہن کو دکھایا جو خداوند کے فرشتہ کے حضور کھڑا تھا، اور شیطان اُس کے دہنے ہاتھ پر اُس کی مخالفت کرنے کے لیے کھڑا تھا۔ اور خداوند نے شیطان سے کہا، اے شیطان، خداوند تجھے ملامت کرے؛ بلکہ وہی خداوند جس نے یروشلیم کو چُن لیا ہے تجھے ملامت کرے۔ کیا یہ آگ میں سے نکالا ہوا ایک انگارا نہیں؟ اور یشوع میلے کپڑے پہنے ہوئے فرشتہ کے حضور کھڑا تھا۔ تب اُس نے اُن سے جو اُس کے سامنے کھڑے تھے، یہ کہتے ہوئے کلام کیا کہ اِس کے میلے کپڑے اُتار دو۔ اور اُس سے کہا، دیکھ، میں نے تیری بدکرداری تجھ سے دُور کر دی ہے، اور میں تجھے نفیس پوشاک پہناؤں گا۔ اور میں نے کہا، اُس کے سر پر ایک پاکیزہ عمامہ رکھیں۔ چنانچہ اُنہوں نے اُس کے سر پر ایک پاکیزہ عمامہ رکھا، اور اُسے پوشاک پہنائی۔ اور خداوند کا فرشتہ پاس کھڑا رہا۔ زکریاہ 3:1–5۔

This passage is fulfilled in the final work of Christ as the High Priest and represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

این عبارت در کار نهایی مسیح به‌عنوان کاهن اعظم تحقق می‌یابد و نشان‌دهندهٔ مُهر شدن یکصد و چهل و چهار هزار نفر است.

> “Zechariah’s vision of Joshua and the Angel applies with peculiar force to the experience of God’s people in the closing scenes of the great day of atonement. The remnant church will then be brought into great trial and distress. Those who keep the commandments of God and the faith of Jesus will feel the ire of the dragon and his hosts. Satan numbers the world as his subjects; he has gained control even of many professing Christians. But here is a little company who are resisting his supremacy. If he could blot them from the earth, his triumph would be complete. As he influenced the heathen nations to destroy Israel, so in the near future he will stir up the wicked powers of earth to destroy the people of God. Men will be required to render obedience to human edicts in violation of the divine law.” Prophets and Kings, 587.

> «رؤیای زکریا دربارهٔ یوشَع و فرشته، با نیرویی ویژه بر تجربهٔ قوم خدا در صحنه‌های پایانیِ روز بزرگِ کفاره منطبق می‌شود. کلیسای باقی‌مانده آنگاه در معرض آزمایش و تنگیِ عظیم قرار خواهد گرفت. آنان که احکام خدا و ایمانِ عیسی را نگاه می‌دارند، خشمِ اژدها و لشکریان او را احساس خواهند کرد. شیطان جهان را از جملهٔ رعایای خویش می‌شمارد؛ او حتی بر بسیاری از مسیحیانِ معترف نیز سلطه یافته است. اما در اینجا گروهی اندک هستند که در برابر سیادت او مقاومت می‌کنند. اگر می‌توانست آنان را از روی زمین محو کند، پیروزی او کامل می‌شد. همان‌گونه که بر امت‌های بت‌پرست تأثیر گذاشت تا اسرائیل را هلاک کنند، در آینده‌ای نزدیک نیز نیروهای شریرِ زمین را برخواهد انگیخت تا قوم خدا را نابود سازند. از مردم خواسته خواهد شد که در نقضِ شریعت الهی، از فرامین بشری اطاعت کنند.» انبیا و پادشاهان، ۵۸۷.

The “closing scenes of the great day of atonement” is the sealing of first the one hundred and forty-four thousand which is followed thereafter with the sealing of God’s other children wo are currently in Babylon.

«صحنه‌های پایانیِ روز بزرگِ کفاره» عبارت است از مُهر شدنِ نخستِ آن یکصد و چهل و چهار هزار، که پس از آن مُهر شدنِ دیگر فرزندان خدا که اکنون در بابل هستند، دنبال می‌شود.

> “As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments,’ and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ Zechariah 3:4. The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. A ‘fair miter’ is set upon their heads.

> "جیسے خدا کے لوگ اُس کے حضور اپنی جانوں کو فروتن کرتے ہوئے، دل کی پاکیزگی کے لیے التجا کرتے ہیں، حکم دیا جاتا ہے، 'میلے کپڑے اُتار دو،' اور یہ حوصلہ افزا الفاظ کہے جاتے ہیں، 'دیکھ، میں نے تیری بدکرداری تجھ سے دور کر دی ہے، اور میں تجھے نفیس پوشاک پہناؤں گا۔' زکریاہ 3:4۔ مسیح کی راست‌بازی کا بے داغ چوغہ خدا کے آزمائے ہوئے، آزمایش میں پڑے ہوئے، وفادار فرزندوں کو پہنایا جاتا ہے۔ وہ حقیر سمجھی جانے والی بقیّت جلالی لباس سے ملبّس کی جاتی ہے، تاکہ پھر کبھی دنیا کی خرابیوں سے آلودہ نہ ہو۔ اُن کے نام برّہ کی کتابِ حیات میں برقرار رکھے جاتے ہیں، اور تمام زمانوں کے وفاداروں میں درج کیے جاتے ہیں۔ انہوں نے فریب دینے والے کی مکّاریوں کا مقابلہ کیا ہے؛ اژدہا کی گرج نے انہیں اُن کی وفاداری سے نہیں ہٹایا۔ اب وہ آزمائش میں ڈالنے والے کی تدبیروں سے ابد تک کے لیے محفوظ ہیں۔ اُن کے گناہ گناہ کے موجد کی طرف منتقل کر دیے جاتے ہیں۔ اُن کے سروں پر ایک 'خوبصورت عمامہ' رکھا جاتا ہے۔"

> “While Satan has been urging his accusations, holy angels, unseen, have been passing to and fro, placing upon the faithful ones the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’ Revelation 14:4, 5.

> «در حالی که شیطان اتهامات خود را القا می‌کرد، فرشتگان مقدّس، نادیده، پیوسته در رفت‌وآمد بودند و مُهرِ خدای زنده را بر وفاداران می‌نهادند. اینان همان کسانی‌اند که با برّه بر کوه صهیون ایستاده‌اند و نام پدر را بر پیشانی‌های خود نوشته دارند. آنان سرود تازه را در برابر تخت می‌سرایند، همان سرودی را که هیچ‌کس نمی‌تواند بیاموزد مگر آن صد و چهل و چهار هزار نفری که از زمین فدیه داده شدند. «اینان‌اند که برّه را هر جا که برود پیروی می‌کنند. اینان از میان آدمیان فدیه داده شدند تا نوبرِ خدا و برّه باشند. و در دهان ایشان هیچ حیله‌ای یافت نشد، زیرا در حضور تخت خدا بی‌عیب‌اند.» مکاشفه 14:4، 5.»

> “Now is reached the complete fulfillment of the words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My Servant the Branch.’ Zechariah 3:8. Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.’ Isaiah 4:2, 3.” Prophets and Kings, 591, 592.

> «اکنون تحقق کامل سخنان فرشته فرا رسیده است: “پس الآن بشنو، ای یهوشَعِ کاهنِ اعظم، تو و رفیقانت که پیش روی تو نشسته‌اند؛ زیرا ایشان مردانی شگفت‌انگیزند؛ زیرا اینک من بندهٔ خود، شاخه را خواهم آورد.” زکریا ۳:۸. مسیح به‌عنوان فدیه‌دهنده و رهانندهٔ قوم خویش مکشوف می‌گردد. اکنون به‌راستی باقیماندگان “مردانی شگفت‌انگیز” هستند، زیرا اشک‌ها و خواریِ ایام غربتِ ایشان جای خود را به شادی و اکرام در حضور خدا و برّه می‌دهد. “در آن روز، شاخهٔ خداوند زیبا و جلیل خواهد بود، و ثمرهٔ زمین برای نجات‌یافتگانِ اسرائیل عالی و دلپسند خواهد شد. و واقع خواهد شد که هر که در صهیون باقی مانده و هر که در اورشلیم مانده باشد، مقدس خوانده خواهد شد، یعنی هر که در میان زندگان در اورشلیم مکتوب است.” اشعیا ۴:۲، ۳.» انبیا و پادشاهان، ۵۹۱، ۵۹۲.

The sealing is the second step of Daniel’s “purified, made white and tried.” Verses eleven and twelve identify the final rise and fall of Russia, the prophetic king of the south which precedes the Battle of Panium in verses thirteen through fifteen. When the one hundred and forty-four thousand have their filthy garments removed by Christ in the closing scenes of the great day of atonement, they receive a “fair miter,” which is Daniel’s promotion to the third ruler, along with the scarlet robe and the golden chain. That is also Joseph’s gift of the golden chain, his promotion to the second ruler and the gift of the king’s ring. The “ring” represents the royal seal which a ruler used to impress his laws with the royal seal.

مُهر شدن، گام دومِ «طاهر شدن و سفید شدن و آزموده شدنِ» دانیال است. آیات یازدهم و دوازدهم، برآمدن و سقوط نهاییِ روسیه را ــ که پادشاه نبیّانهٔ جنوب است و پیش از نبرد پانیوم در آیات سیزدهم تا پانزدهم واقع می‌شود ــ مشخص می‌سازند. هنگامی که در صحنه‌های پایانیِ روز عظیمِ کفاره، یکصد و چهل و چهار هزار نفر جامه‌های چرکینِ خود را به‌وسیلهٔ مسیح از تن بیرون می‌کنند، «عمامه‌ای نیکو» دریافت می‌دارند، که همان ترفیعِ دانیال به مقامِ حاکمِ سوم است، همراه با ردای ارغوانی و زنجیرِ زرین. این همچنین همان بخششِ یوسف، یعنی زنجیرِ زرین، ترفیعِ او به مقامِ حاکمِ دوم، و عطای انگشترِ پادشاه است. «انگشتر» نمایانگرِ مُهرِ سلطنتی است که فرمانروا قوانینِ خود را با آن به مُهرِ شاهانه ممهور می‌ساخت.

Darius used his signet to seal the pit where Daniel was placed among the lions.

داریوش از انگشتر مُهرِ خود استفاده کرد تا گودالی را که دانیال در میان شیرها در آن نهاده شده بود، مُهر و موم کند.

> Then the king commanded, and they brought Daniel, and cast him into the den of lions. Now the king spake and said unto Daniel, Thy God whom thou servest continually, he will deliver thee. And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:16, 17.

> پھر بادشاہ نے حکم دیا، اور دانی ایل کو لایا گیا اور شیروں کی ماند میں ڈال دیا گیا۔ تب بادشاہ نے دانی ایل سے کہا اور یوں فرمایا: تیرا خدا، جس کی تو ہمیشہ عبادت کرتا ہے، وہی تجھے رہائی دے گا۔ اور ایک پتھر لایا گیا اور ماند کے منہ پر رکھ دیا گیا؛ اور بادشاہ نے اس پر اپنی مہر سے، اور اپنے امیروں کی مہروں سے مہر کر دی، تاکہ دانی ایل کے بارے میں یہ ارادہ تبدیل نہ ہونے پائے۔ دانی ایل 6:16، 17۔

The Hebrew word translated as “signet” is H5824 in Strongs, and it is derived from a root word corresponding to H5823; meaning a signet ring (as engraved). Joshua before the angel, Daniel in the lion’s den, Joseph before Pharaoh represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the second test in Daniel twelve where those who have been purified, are then “made white,” in advance of being “tried.” These lines are also represented by “ Zerubbabel,” “the son of Shealtiel.”

واژهٔ عبری که به «نگینِ مُهر» ترجمه شده است، در استرانگ H5824 است و از واژه‌ای ریشه‌ای مشتق شده که با H5823 متناظر است؛ به‌معنای انگشترِ مُهر (چون منقوش شده است). یوشع در حضور فرشته، دانیال در چاهِ شیران، و یوسف در حضور فرعون، مُهر شدنِ آن یک‌صد و چهل‌وچهار هزار را نمایندگی می‌کنند، که همان آزمونِ دوم در دانیال دوازده است، جایی که آنان که تطهیر شده‌اند، سپس «سفید گردانیده می‌شوند»، پیش از آنکه «آزموده شوند». این خطوط همچنین به‌وسیلهٔ «زَروبابل»، «پسرِ شَألتیئیل» نیز نمود یافته‌اند.

> In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:23.

> در آن روز، خداوندِ لشکرها می‌گوید، ای زَروبّابل، بندهٔ من، پسرِ شَألتی‌ئیل، تو را خواهم گرفت، خداوند می‌گوید، و تو را همچون نگینِ مُهر خواهم ساخت؛ زیرا تو را برگزیده‌ام، خداوندِ لشکرها می‌گوید. حَجّی 2:23.

Zerubbabel means offspring of Babylon, and his father was Shealtiel, meaning “asked of God.” Zerubbabel represents the second angel’s message which calls the offspring of Babylon into God’s flock in the last days. The element of “prayer” is associated with the one hundred and forty-four thousand who call the final offspring of Babylon out, for that revival only occurs with prayer.

زرُبابل به‌معنای نسلِ بابل است، و پدر او شَأَلتئیل بود که معنای آن «از خدا خواسته‌شده» است. زرُبابل نمایانگر پیامِ فرشتهٔ دوم است که در ایامِ آخر، نسلِ بابل را به گلّهٔ خدا فرا می‌خواند. عنصرِ «دعا» با آن یکصد و چهل و چهار هزار تن مرتبط است که آخرین نسلِ بابل را بیرون می‌خوانند، زیرا آن احیا تنها با دعا رخ می‌دهد.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer. While the people are so destitute of God’s Holy spirit, they cannot appreciate the preaching of the Word; but when the Spirit’s power touches their hearts, then the discourses given will not be without effect. Guided by the teachings of God’s Word, with the manifestation of His Spirit, in the exercise of sound discretion, those who attend our meetings will gain a precious experience, and returning home, will be prepared to exert a healthful influence.

> احیای دینداریِ راستین در میان ما بزرگ‌ترین و فوری‌ترینِ همهٔ نیازهای ماست. جستنِ این امر باید نخستین کار ما باشد. باید کوششی جدّی برای به‌دست آوردن برکتِ خداوند به‌عمل آید، نه از آن رو که خدا مایل نیست برکتِ خود را بر ما ارزانی دارد، بلکه از آن رو که ما برای دریافتِ آن آماده نیستیم. پدر آسمانیِ ما بسی مایل‌تر است که روح‌القدسِ خود را به آنان که از او درخواست می‌کنند عطا فرماید، تا والدینِ زمینی که هدایای نیکو به فرزندانِ خویش می‌دهند. امّا وظیفهٔ ماست که به‌وسیلهٔ اعتراف، فروتنی، توبه، و دعای مشتاقانه، شرایطی را به‌جا آوریم که خدا بر پایهٔ آن‌ها وعده داده است برکتِ خود را به ما عطا کند. احیا را فقط در پاسخ به دعا باید انتظار داشت. تا هنگامی که مردم تا این اندازه از روح‌القدسِ خدا تهی‌اند، نمی‌توانند موعظهٔ کلام را ارج نهند؛ امّا هنگامی که قدرتِ روح دل‌های ایشان را لمس کند، آنگاه مواعظِ ارائه‌شده بی‌اثر نخواهد بود. آنان که با هدایتِ تعالیمِ کلامِ خدا، همراه با تجلّیِ روحِ او، و در به‌کارگیریِ تشخیصی استوار، در جلساتِ ما حضور می‌یابند، تجربه‌ای گران‌بها به‌دست خواهند آورد، و چون به خانه‌های خود بازگردند، آماده خواهند بود تا تأثیری سودمند بر جای گذارند.

> “The old standard bearers knew what it was to wrestle with God in prayer, and to enjoy the outpouring of His Spirit. But these are passing off from the stage of action; and who are coming up to fill their places? How is it with the rising generation? Are they converted to God? Are we awake to the work that is going on in the heavenly sanctuary, or are we waiting for some compelling power to come upon the church before we shall arouse? Are we hoping to see the whole church revived? That time will never come.

> قدیم عَلَم برداراں جان دے سَن کہ دعا وچ خُدا نال کِس طرح کشتی کیتی جاندی اے، اتے اُدے رُوح دے انڈیلے جان دا لطف کِس طرح مانیا جاندا اے۔ پر ایہ ہُن عمل دے میدان توں رخصت ہُندے جا رہے نیں؛ تے اُناں دی جگہ پُرن لئی کون اُٹھ رہیا اے؟ نَو اُبھرن والی نسل دا حال کیہ اے؟ کی اوہ خُدا ول رجوع کر چُکی اے؟ کی اسّی آسمانی مقدِس وچ جاری کم ول بیدار ہاں، یا اس گل دی اُڈیک وچ ہاں کہ کلیسیا اُتے کوئی زبردست قوّت نازل ہووے تے فیر اسّی جاگ اُٹھیے؟ کی اسّی اِس آس وچ ہاں کہ ساری کلیسیا وچ احیا واقع ہووے؟ اوہ وقت کدی نہیں آوے گا۔

> “There are persons in the church who are not converted, and who will not unite in earnest, prevailing prayer. We must enter upon the work individually. We must pray more, and talk less. Iniquity abounds, and the people must be taught not to be satisfied with a form of godliness without the spirit and power. If we are intent upon searching our own hearts, putting away our sins, and correcting our evil tendencies, our souls will not be lifted up unto vanity; we shall be distrustful of ourselves, having an abiding sense that our sufficiency is of God.” Selected Messages, book 1, 121, 122.

> «در کلیسا اشخاصی هستند که توبه نکرده‌اند و در دعای جدّی و غالبْ همدل و هم‌صدا نخواهند شد. ما باید هر یک به‌طور فردی به این کار وارد شویم. باید بیشتر دعا کنیم و کمتر سخن بگوییم. گناه فراوان شده است، و مردم باید تعلیم داده شوند که به صورتی از دینداری، بدون روح و قدرت آن، قانع نباشند. اگر بر کاوش دل‌های خود، دور ساختن گناهانمان، و اصلاح تمایلات شریرانه‌مان مصمّم باشیم، جان‌های ما به سوی بطالت برنخواهد خاست؛ به خود بی‌اعتماد خواهیم بود، و همواره این احساس را خواهیم داشت که کفایت ما از خداست.» Selected Messages, book 1, 121, 122.

The waymark of prayer is set forth in Daniel, describing a prayer to understand the external message in chapter two, and also a prayer to fulfill the internal message represented in chapter nine. Zerubbabel and his father Shealtiel represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand at the second test, which is the visual test of the image of the beast, which is also the internal test represented in Revelation chapter eleven, verse eleven, and also the external test represented in Daniel chapter eleven, verse eleven.

El hito de la oración se presenta en Daniel, describiendo una oración para comprender el mensaje externo en el capítulo dos, y también una oración para cumplir el mensaje interno representado en el capítulo nueve. Zorobabel y su padre Sealtiel representan el sellamiento de los ciento cuarenta y cuatro mil en la segunda prueba, que es la prueba visible de la imagen de la bestia, la cual es también la prueba interna representada en Apocalipsis capítulo once, versículo once, y asimismo la prueba externa representada en Daniel capítulo once, versículo once.

We will continue to address verse eleven in the next article.

ما در مقالۀ بعدی به بررسی آیۀ یازدهم ادامه خواهیم داد.

Back to Articles