Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fifteen

مکاشفۀ عیسی مسیح ـ شمارهٔ پانزدهم

The Seventh Seal and the Unsealing of Prophetic Truth

هفتمین مُهر و گشوده‌شدن حقیقت نبوتی

Author

Jeff Pippenger

Published

November 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> اور جب اُس نے ساتویں مُہر کھولی تو آسمان میں قریب آدھے گھنٹے تک خاموشی رہی۔ اور مَیں نے اُن سات فرشتوں کو دیکھا جو خدا کے حضور کھڑے رہتے ہیں؛ اور اُنہیں سات نرسنگے دیے گئے۔ پھر ایک اَور فرشتہ آیا اور قربان گاہ پر کھڑا ہوا، اُس کے پاس سونے کا ایک عوددان تھا؛ اور اُسے بہت سا بخور دیا گیا تاکہ وہ اُسے سب مُقدّسوں کی دعاؤں کے ساتھ اُس سونے کی قربان گاہ پر جو تخت کے سامنے تھی، چڑھائے۔ اور بخور کا دھواں، جو مُقدّسوں کی دعاؤں کے ساتھ تھا، فرشتے کے ہاتھ سے خدا کے حضور اُوپر کو چڑھ گیا۔ پھر فرشتے نے عوددان لیا، اور اُسے قربان گاہ کی آگ سے بھر کر زمین پر ڈال دیا؛ اور آوازیں، اور گرجیں، اور بجلیاں، اور ایک زلزلہ پیدا ہوا۔ مکاشفہ 8:1–5۔

We are addressing the outpouring of holy fire from the heavenly sanctuary, during the history that the United States is going to bring down unholy fire from the first heaven. The revelation of what the seven thunders uttered in Revelation chapter ten, was to be sealed up until just before probation closed. Probation is also represented as on the verge of closing when the seventh seal is opened.

ما در حال پرداختن به افاضهٔ آتش مقدس از قدس آسمانی هستیم، در خلال آن دوره از تاریخ که ایالات متحده خواهد خواست از آسمانِ اول آتشی نامقدس فرو آورد. مکاشفهٔ آنچه هفت رعد در باب دهمِ کتاب مکاشفه گفتند، می‌بایست تا اندکی پیش از بسته‌شدنِ مهلتِ آزمایش مهر شود. مهلتِ آزمایش نیز هنگامی که مُهرِ هفتم گشوده می‌شود، چنین به تصویر کشیده شده است که بر آستانهٔ بسته‌شدن قرار دارد.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> اور اُس نے مجھ سے کہا، اِس کتاب کی نبوت کی باتوں پر مُہر نہ لگا، کیونکہ وقت نزدیک ہے۔ جو ناراست ہے، وہ ناراست ہی رہے؛ اور جو ناپاک ہے، وہ ناپاک ہی رہے؛ اور جو راست باز ہے، وہ راست باز ہی رہے؛ اور جو مُقدّس ہے، وہ مُقدّس ہی رہے۔ مکاشفہ 22:10، 11۔

The opening of the seventh seal takes place as the seven angels prepare to sound.

گشوده شدنِ مُهرِ هفتم در حالی رخ می‌دهد که آن هفت فرشته آماده می‌شوند تا بنوازند.

> And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:6.

> و آن هفت فرشته که هفت کرنا را داشتند، خود را مهیّا ساختند تا بنوازند. مکاشفه ۸:۶.

When probation closes, “no man” is “able to enter the temple,” for the intercession of Christ for men’s sins has ended. Probation has closed, and the seven angels are commanded to pour out the vials of God’s wrath.

هنگامی که مهلتِ آزمون به پایان می‌رسد، «هیچ‌کس» «نمی‌تواند به هیکل داخل شود»، زیرا شفاعتِ مسیح برای گناهانِ انسان‌ها پایان یافته است. مهلتِ آزمون پایان یافته است، و به هفت فرشته فرمان داده می‌شود که پیاله‌های خشمِ خدا را فرو ریزند.

> And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. And I heard a great voice out of the temple saying to the seven angels, Go your ways, and pour out the vials of the wrath of God upon the earth. Revelation 15:8, 16:1.

> و معبد از دودِ جلالِ خدا و از قدرت او پر شد؛ و هیچ‌کس نتوانست به معبد درآید تا آن‌گاه که هفت بلایِ هفت فرشته به انجام رسد. و آوازی بلند از معبد شنیدم که به آن هفت فرشته می‌گفت: بروید و پیاله‌های غضبِ خدا را بر زمین بریزید. مکاشفه ۱۵:۸، ۱۶:۱.

There is no indication that the seven angels that sound the seven trumpets in Revelation chapters nine through eleven, are different from the seven angels that pour out the seven last plagues. On the contrary, the prophetic characteristics of the judgments represented by the seven trumpets, parallel the location and the effects of the seven vials of God’s wrath in chapter sixteen. As a more direct linkage, the trumpet judgments are directly called plagues.

هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که هفت فرشته‌ای که در باب‌های نهم تا یازدهم مکاشفه هفت شیپور را می‌نوازند، با هفت فرشته‌ای که هفت بلای آخر را فرو می‌ریزند، متفاوت باشند. برعکس، ویژگی‌های نبویِ داوری‌هایی که به‌وسیلهٔ هفت شیپور نمادپردازی شده‌اند، با جایگاه و آثار هفت پیالهٔ غضب خدا در باب شانزدهم هم‌سو و موازی‌اند. و به‌عنوان پیوندی مستقیم‌تر، داوری‌های شیپورها صریحاً بلاها نامیده شده‌اند.

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk. Revelation 9:20.

> و باقیِ مردمانی که به این بلاها کشته نشدند، باز از اعمالِ دست‌های خویش توبه نکردند، تا دیوها و بت‌های زرّین و سیمین و برنجین و سنگی و چوبین را نپرستند؛ همان‌ها که نه می‌توانند دید، نه شنید، و نه راه رفت. مکاشفه 9:20

The opening of the seventh seal is purposely set within the context of the nearness of the close of probation. The seventh seal represents a second witness, of what the seven thunders “uttered,” that John and also Paul were forbidden to write.

گشایشِ مُهرِ هفتم عمداً در بسترِ نزدیکیِ پایانِ زمانِ مهلتِ توبه قرار داده شده است. مُهرِ هفتم نمایانگرِ شاهدی دوم است بر آنچه هفت رعد «گفتند»، که یوحنا و نیز پولس از نوشتنِ آن منع شده بودند.

> And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

> اور وہ بلند آواز سے پکارا، جیسے شیر دھاڑتا ہے؛ اور جب وہ پکار چکا تو سات گرجوں نے اپنی آوازیں نکالیں۔ اور جب سات گرجوں نے اپنی آوازیں نکال لیں تو میں لکھنے ہی والا تھا؛ اور میں نے آسمان سے ایک آواز سنی جو مجھ سے کہتی تھی، اُن باتوں پر مہر کر دے جو سات گرجوں نے بیان کی ہیں، اور انہیں نہ لکھ۔ مکاشفہ 10:3، 4۔

What was “uttered” by the seven thunders was sealed up, and in chapter twenty-two, the prophecy that had been sealed up in the book of Revelation was to be unsealed, and as with the seventh seal, it was to be unsealed just before probation closed.

آنچه هفت رعد «گفتند» مُهر شد، و در فصل بیست‌ودو، نبوتی که در کتاب مکاشفه مُهر شده بود، می‌بایست گشوده شود؛ و همان‌گونه که در مورد مُهر هفتم بود، این نیز می‌بایست درست پیش از بسته شدنِ مهلتِ فیض گشوده گردد.

Sister White identifies that the sealing up of what the seven thunders “uttered” represented the same action of the Lion of the tribe of Judah, as when He commanded Daniel to seal up his book, until the time of the end. The books of Daniel and Revelation are the same book, and in the Revelation Jesus is represented as the Lion of the tribe of Judah, when He unseals the book that was sealed with seven seals, so it was the Lion of the tribe of Judah, that also commanded Daniel to seal up his book until the time of the end. The Lion of the tribe of Judah is He who seals and unseals His Word, for He is the Word.

خواهر وایت تصریح می‌کند که مُهر و موم شدن آنچه هفت رعد «گفتند» همان عملِ شیرِ سبطِ یهودا را نمایان می‌ساخت؛ همان‌گونه که او به دانیال فرمان داد کتاب خود را تا زمانِ آخر مُهر و موم کند. کتاب‌های دانیال و مکاشفه یک کتابِ واحدند، و در مکاشفه، عیسی آن‌گاه که کتابِ مُهرشده به هفت مُهر را می‌گشاید، به‌صورتِ شیرِ سبطِ یهودا معرفی می‌شود؛ ازاین‌رو همان شیرِ سبطِ یهودا بود که به دانیال نیز فرمان داد کتاب خود را تا زمانِ آخر مُهر و موم کند. شیرِ سبطِ یهودا همان کسی است که کلامِ خود را مُهر و موم می‌کند و از مُهر بیرون می‌آورد، زیرا او خودِ کلام است.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «پس از آن‌که این هفت رعد صداهای خود را برآوردند، این فرمان به یوحنا می‌رسد، همان‌گونه که دربارهٔ کتاب کوچک به دانیال رسید: “آنچه را هفت رعد گفتند، مُهر کن.”» The Seventh-day Adventist Bible Commentary، جلد ۷، ص. ۹۷۱.

The internal evidence in the books of Daniel and Revelation identify that the unsealing of the seventh seal, is a second witness to the unsealing of what the seven thunders uttered. Both the unsealing of the book of Daniel and the unsealing of the book that was sealed with seven seals, identify that the truths that are revealed when a prophetic message is unsealed, is progressive in nature. This is why the book of Daniel identifies it as an increase of knowledge, and the book of Revelation portrays it as removing one seal after another.

شواهد درونی در کتاب‌های دانیال و مکاشفه نشان می‌دهند که گشوده شدن مُهر هفتم، شاهد دومی بر گشوده شدن آن چیزی است که هفت رعد بیان کردند. هم گشوده شدن کتاب دانیال و هم گشوده شدن کتابی که با هفت مُهر مُهر شده بود، نشان می‌دهند که حقایقی که هنگام گشوده شدن یک پیام نبوی آشکار می‌شوند، ماهیتی تدریجی دارند. از همین روست که کتاب دانیال آن را افزایشی در معرفت معرفی می‌کند، و کتاب مکاشفه آن را به صورت برداشته شدن یک مُهر پس از مُهری دیگر به تصویر می‌کشد.

It is a light that grows brighter and brighter unto the perfect day.

این نوری است که تا روز کامل هر دم درخشان‌تر و درخشان‌تر می‌شود.

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.

> اما راهِ عادلان همچون نورِ تابان است، که تا روزِ کامل، پیوسته فروزان‌تر می‌گردد. امثال ۴:۱۸.

When “truth” is unsealed, it is progressive.

جب ”حق“ پر سے مہر اٹھا دی جاتی ہے تو وہ تدریجاً منکشف ہوتا ہے۔

> “If it was necessary for God’s ancient people to often call to mind His dealings with them in mercy and judgment, in counsel and reproof, it is equally important that we contemplate the truths delivered to us in His Word,—truth which, if heeded, will lead us to humility and submission, and obedience to God. We are to be sanctified through the truth. The Word of God presents special truths for every age. The dealings of God with His people in the past should receive our careful attention. We should learn the lessons which they are designed to teach us. But we are not to rest content with them. God is leading out His people step by step. Truth is progressive. The earnest seeker will be constantly receiving light from heaven. What is truth? should ever be our inquiry.” Signs of the Times, May 26, 1881.

> «اگر برای قومِ باستانیِ خدا لازم بود که بارها و بارها رفتارهای او را با ایشان، در رحمت و داوری، در مشورت و توبیخ، به یاد آورند، به همان اندازه مهم است که ما نیز حقایقی را که در کلام او به ما سپرده شده است مورد تأمل قرار دهیم—حقایقی که اگر به آن‌ها توجه شود، ما را به فروتنی و تسلیم و اطاعت از خدا رهنمون خواهد ساخت. ما باید به‌واسطهٔ حقیقت تقدیس شویم. کلام خدا برای هر عصر، حقایق ویژه‌ای عرضه می‌دارد. رفتارهای خدا با قوم خود در گذشته باید مورد توجه دقیق ما قرار گیرد. ما باید درس‌هایی را که مقصود از آن‌ها تعلیم ماست، بیاموزیم. اما نباید به آن‌ها بسنده کنیم و بدان‌ها قانع بمانیم. خدا قوم خود را گام‌به‌گام به پیش می‌برد. حقیقت تدریجی است. جویندهٔ مخلص، پیوسته از آسمان نور دریافت خواهد کرد. «حقیقت چیست؟» باید همواره پرسش ما باشد.» Signs of the Times, May 26, 1881.

At the end of July, 2023, the Revelation of Jesus Christ began to be unsealed.

در پایان ماه ژوئیه سال ۲۰۲۳، مکاشفهٔ عیسی مسیح آغاز به گشوده شدن کرد.

As with the seventh seal and also the utterings of the seven thunders, the Revelation of Jesus Christ, is unsealed just before probation closes. It provides a third witness of the same message represented by the removal of the seventh seal, and the seven thunders. Those three representations in the book of Revelation are three witnesses that combine to make up the message of the Revelation of Jesus Christ. The unsealing of these three witnesses is progressive. Its effects are also progressive.

همان‌گونه که مُهر هفتم و نیز گفتارهای هفت رعد، مکاشفهٔ عیسی مسیح نیز اندکی پیش از بسته شدنِ مهلتِ آزمایش گشوده می‌شود. این، سومین شاهدِ همان پیامی را فراهم می‌آورد که با برداشته شدنِ مُهر هفتم و هفت رعد به تصویر کشیده شده است. این سه بازنمایی در کتاب مکاشفه، سه شاهدند که در کنار هم پیامِ مکاشفهٔ عیسی مسیح را تشکیل می‌دهند. گشوده شدنِ این سه شاهد تدریجی است. آثار آن نیز تدریجی است.

> “Obedience to the law of God is sanctification. There are many who have erroneous ideas in regard to this work in the soul, but Jesus prayed that His disciples might be sanctified through the truth, and added, ‘Thy word is truth’ ( John 17:17). Sanctification is not an instantaneous but a progressive work, as obedience is continuous. Just as long as Satan urges his temptations upon us, the battle for self-conquest will have to be fought over and over again; but by obedience, the truth will sanctify the soul. Those who are loyal to the truth will, through the merits of Christ, overcome all weakness of character that has led them to be molded by every varying circumstance of life.” Faith and Works, 85.

> «اطاعت از شریعت خدا، تقدیس است. بسیاری هستند که دربارهٔ این عمل در نفس، تصورات نادرست دارند؛ اما عیسی دعا کرد که شاگردانش به‌واسطهٔ راستی تقدیس شوند، و افزود: “کلام تو راستی است” (John 17:17). تقدیس کاری آنی نیست، بلکه عملی تدریجی است، همان‌گونه که اطاعت امری پیوسته است. تا زمانی که شیطان وسوسه‌های خود را بر ما وارد می‌سازد، نبرد برای چیرگی بر خویشتن باید بارها و بارها جنگیده شود؛ اما به‌واسطهٔ اطاعت، راستی نفس را تقدیس خواهد کرد. آنان که به راستی وفادارند، از طریق استحقاقات مسیح، بر هر ضعفِ منش که موجب شده است با هر اوضاع و احوال متغیر زندگی شکل بگیرند، غلبه خواهند یافت.» Faith and Works, 85.

The progressive development of the understanding of the Revelation of Jesus Christ began to be published at the end of July, 2023. The process of understanding the truths that began to be published at that time, began shortly after July 18, 2020.

انتشارِ تدریجیِ فہمِ مکاشفۂ یسوع مسیح کا آغاز جولائی 2023 کے آخر میں ہوا۔ اُن سچائیوں کو سمجھنے کا عمل، جن کی اشاعت اُس وقت شروع ہوئی، 18 جولائی 2020 کے کچھ ہی عرصہ بعد شروع ہوا۔

The truth that is identified in the message of the unsealing of the seventh seal is addressing the waymark of the Midnight Cry. The Midnight Cry in the Millerite history was a progressive development of truth, and that fact can be demonstrated by a historical review of the work of Samuel Snow. Jesus illustrates the movement of the third angel with the movement of the first angel, for he always illustrates the end with the beginning.

حقیقتی که در پیام گشوده‌شدن مُهر هفتم شناخته می‌شود، به نشانهٔ راهِ فریاد نیمه‌شب می‌پردازد. فریاد نیمه‌شب در تاریخ میلریتی، تکامل تدریجیِ حقیقت بود، و این واقعیت را می‌توان با مروری تاریخی بر کار ساموئل اسنو نشان داد. عیسی حرکت فرشتهٔ سوم را با حرکت فرشتهٔ اول تصویر می‌کند، زیرا او همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد.

The truths that come together to form the Midnight Cry message are an understanding of who God is, and how His character is represented in his Word. Those truths include a very detailed description of the historical process that those who ultimately proclaim the Midnight Cry message will fulfill. The hidden history of the seven thunders is what identifies that historical process. The seventh seal is a part of that detailed historical process, but its revelation is directed at the period of time that begins when the Midnight Cry message is finalized, thus marking when the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The progressive removal of the seventh seal begins when the message of the Midnight Cry is fully developed, as illustrated by the Exeter camp meeting in the summer of 1844. These articles represent your personal invitation to come to the Exeter camp meeting.

सत्यहरू, जो एकसाथ आएर मध्यरात्रिको पुकार सन्देशको निर्माण गर्छन्, परमेश्वर को हुनुहुन्छ भन्ने समझ, र उहाँको चरित्र उहाँको वचनमा कसरी प्रकट गरिएको छ भन्ने बुझाइ हुन्। ती सत्यहरूमा त्यस ऐतिहासिक प्रक्रियाको अति विस्तृत वर्णन पनि समावेश छ, जसलाई अन्ततः मध्यरात्रिको पुकार सन्देशको घोषणा गर्नेहरूले पूरा गर्नेछन्। सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासले नै त्यस ऐतिहासिक प्रक्रियालाई पहिचान गराउँछ। सातौँ मोहोर त्यस विस्तृत ऐतिहासिक प्रक्रियाको एक अंश हो, तर यसको प्रकाशन त्यस समयावधितर्फ निर्देशित छ, जुन मध्यरात्रिको पुकार सन्देश अन्तिम रूपले पूर्ण हुँदा आरम्भ हुन्छ; यसरी एक लाख चवालीस हजारको मोहोरबन्दी सम्पन्न भएको समयलाई चिह्नित गर्दै। सातौँ मोहोरको क्रमिक हटाइ मध्यरात्रिको पुकार सन्देश पूर्णतया विकसित भएपछि आरम्भ हुन्छ, जसरी १८४४ को गर्मीमा भएको एक्सेटर शिविर-सभाद्वारा चित्रित गरिएको छ। यी लेखहरूले तपाईंलाई एक्सेटर शिविर-सभामा आउनका लागि तपाईंको व्यक्तिगत निमन्त्रणा प्रस्तुत गर्छन्।

When the seventh seal is opened, fire from the altar is cast unto the earth, and there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” A “voice” represents a trumpet.

هنگامی که مُهر هفتم گشوده می‌شود، آتشی از مذبح بر زمین افکنده می‌شود، و «صداها و رعدها و برق‌ها و زلزله‌ای» پدید می‌آید. «صدا» نمایانگر شیپور است.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> با صدای بلند ندا کن، دریغ مکن، آواز خویش را همچون کرنا برآور، و به قوم من عصیان ایشان را بنمایان، و به خاندان یعقوب گناهانشان را. اشعیا 58:1.

The voice of a trumpet identifies a message that is warning of impending judgment. When Isaiah commands God’s people to lift up their voice like a trumpet, they are to “cry” aloud. The Midnight Cry message is unsealed just before the hour of the earthquake of the Sunday law. The Midnight Cry message which is unsealed just before the soon coming Sunday law, is the message that swells into a loud cry. When Isaiah says, “Cry aloud,” he is referencing a combination of the loud cry of the third angel, which is the second voice that joins the Midnight Cry message. The loud Midnight Cry message is a warning of the seventh trumpet, which is the third woe. God’s people must understand that when that trumpet message is blown, they are in the final moments of their probationary time. Therefore Isaiah’s command is a warning to prepare for the close of probation, a warning that the trumpet judgment of the third woe of Islam is about to strike the United States for rejecting God’s Sabbath. At the Sunday law, the Midnight Cry, which is the first of the two “voices” in Revelation chapter eighteen, swells to a loud cry. As God’s other children that are still in Babylon are called out.

صدای کرنا پیامی را معرّفی می‌کند که هشدارِ داوریِ قریب‌الوقوع را در بر دارد. هنگامی که اشعیا به قوم خدا فرمان می‌دهد که آواز خود را چون کرنا بلند کنند، باید با صدای بلند «ندا دهند». پیامِ ندای نیمه‌شب اندکی پیش از ساعتِ زلزلهٔ قانون یکشنبه گشوده می‌شود. پیامِ ندای نیمه‌شب که درست پیش از قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد گشوده می‌شود، همان پیامی است که به فریادی بلند اوج می‌گیرد. هنگامی که اشعیا می‌گوید: «بلند ندا ده»، او به ترکیبی از فریاد بلندِ فرشتهٔ سوم اشاره دارد، که همان صدای دومی است که به پیامِ ندای نیمه‌شب می‌پیوندد. پیامِ بلندِ ندای نیمه‌شب هشداری است از کرناى هفتم، که همان وایِ سوم است. قوم خدا باید درک کنند که وقتی آن پیامِ کرنا نواخته می‌شود، در واپسین لحظاتِ زمانِ امتحانِ خویش هستند. ازاین‌رو، فرمانِ اشعیا هشداری است برای آماده شدن جهت پایانِ زمانِ امتحان، هشداری که داوریِ کرنايیِ وایِ سومِ اسلام در شُرُف آن است که به سبب ردّ سَبَّتِ خدا بر ایالات متحده فرود آید. در زمانِ قانون یکشنبه، ندای نیمه‌شب، که نخستینِ دو «صدا» در مکاشفه فصل هجده است، به فریادی بلند اوج می‌گیرد؛ در حالی که دیگر فرزندانِ خدا که هنوز در بابل هستند، فراخوانده می‌شوند تا از آن بیرون آیند.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 710.

> «حقیقتِ حاضر، یعنی پیامِ فرشتهٔ سوم، باید با آوازی بلند اعلام شود»، یعنی با قدرتی فزاینده، هرچه به آزمون بزرگِ نهایی نزدیک‌تر می‌شویم. The 1888 Materials, 710.

The “increasing power” of the “loud cry” of the third angel was typified at Sinai when the Ten Commandments were proclaimed by Jehovah himself. The trumpet in that history increased in power as the mountain quaked and turned to smoke. The fear was so great, that even Moses greatly quaked. The people then raised their “voices” in fear, asking that God’s “voice” would cease to sound.

«قدرتِ فزاینده»ی «فریادِ بلند»ِ فرشتهٔ سوم در سینا به گونه‌ای نمادین پیش‌نمایی شد، آنگاه که ده فرمان به‌وسیلهٔ خودِ یهوه اعلام گردید. در آن واقعه، آوای کرنا، هم‌زمان با لرزیدنِ کوه و برخاستنِ دود از آن، فزونی می‌یافت. ترس چنان عظیم بود که حتی موسی نیز به‌شدت می‌لرزید. آنگاه قوم با ترس «صداهای» خود را بلند کردند و درخواست نمودند که «صدای» خدا دیگر طنین نیفکند.

> And the sound of a trumpet, and the voice of words; which voice they that heard entreated that the word should not be spoken to them any more: (For they could not endure that which was commanded, And if so much as a beast touch the mountain, it shall be stoned, or thrust through with a dart: And so terrible was the sight, that Moses said, I exceedingly fear and quake:). Hebrews 12:19–21.

> اور نرسنگے کی آواز، اور کلام کی آواز؛ جس آواز کو سن کر سننے والوں نے درخواست کی کہ یہ کلام ان سے پھر نہ کہا جائے: (کیونکہ وہ اس حکم کی برداشت نہ کر سکے، کہ اگر کوئی جانور بھی پہاڑ کو چھو لے تو وہ سنگسار کیا جائے، یا تیر سے مارا جائے: اور وہ منظر ایسا ہیبت ناک تھا کہ موسیٰ نے کہا، میں نہایت ڈرتا اور کانپتا ہوں:) عبرانیوں 12:19–21۔

The “voice” “they” had “heard” represents the “voice” of the warning message of the third angel. In fearful anguish they responded with their own “voices.” The voices at the Sunday law are also represented by the foolish virgins who are asking for oil, and the voices of the wise virgins tell them to go and buy for themselves. At the close of human probation, the “voices” of those that recognize they are lost, as do the foolish Adventist virgins at the Sunday law, cry out for the rocks and mountains to fall upon them. The Sunday law is typified by the giving of the law at Mount Sinai.

وہ “آواز” جو “انہوں نے” “سنی” تھی، تیسرے فرشتہ کے انتباہی پیغام کی “آواز” کی نمائندگی کرتی ہے۔ وہ خوفناک اذیت میں اپنی ہی “آوازوں” کے ساتھ جواب دیتے ہیں۔ اتوار کے قانون کے وقت کی آوازیں اُن بےوقوف کنواریوں سے بھی ظاہر کی گئی ہیں جو تیل مانگ رہی ہیں، اور عقلمند کنواریوں کی آوازیں اُن سے کہتی ہیں کہ اپنے لیے جا کر خرید لو۔ انسانی مہلتِ آزمائش کے اختتام پر، اُن لوگوں کی “آوازیں” جو یہ پہچان لیتے ہیں کہ وہ ہلاک ہو چکے ہیں، جیسا کہ اتوار کے قانون کے وقت بےوقوف ایڈونٹسٹ کنواریاں، چٹانوں اور پہاڑوں سے فریاد کرتی ہیں کہ وہ اُن پر آ گریں۔ اتوار کا قانون کوہِ سینا پر شریعت دیے جانے سے ممثَّل ہے۔

> “At the wonderful manifestations of divine power upon that solemn occasion,—the mysterious trumpet tones waxing louder and more terrible, the peals of thunder reverberating from every mountain side, the lightning’s flash illuminating the stern and solemn heights, and on Sinai’s summit, amid cloud, and tempest, and thick darkness, the glory of God as a devouring fire,—at these tokens of Jehovah’s presence, the hearts of Israel failed with fear, and the whole congregation ‘stood afar off.’ Even Moses exclaimed, ‘I exceedingly fear and quake.’ Then above the warring elements was heard the voice of Jehovah, speaking the ten precepts of his law.

> «در آن تجلیات شگفت‌انگیزِ قدرت الهی در آن مناسبتِ solemn—آواهای اسرارآمیزِ شیپور که هرچه بیشتر اوج می‌گرفت و هولناک‌تر می‌شد، غرش‌های رعد که از هر دامنهٔ کوه بازمی‌پیچید، درخششِ برق که بلندی‌های سخت و پرهیبت را روشن می‌ساخت، و بر فرازِ سینا، در میانِ ابر و توفان و ظلمتِ غلیظ، جلالِ خدا همچون آتشی سوزاننده—در برابرِ این نشانه‌های حضورِ یهوه، دل‌های اسرائیل از ترس فرو ریخت، و تمامی جماعت «از دور ایستادند». حتی موسی نیز ندا برآورد: «من بسیار می‌ترسم و می‌لرزم.» سپس، بر فرازِ عناصرِ در ستیز، آوازِ یهوه شنیده شد که ده فرمانِ شریعتِ خود را بیان می‌کرد.»

> “As God’s great mirror revealed to the people of Israel their true condition, their souls were overwhelmed with terror. The awful power of God’s utterances seemed more than their quaking frames could bear. They entreated Moses, ‘Speak thou with us, and we will hear; but let not God speak with us, lest we die.’ As God’s great rule of right was presented before them, they realized, as never before, the offensive character of sin, and their own guilt, in the sight of a pure and holy God.” Signs of the Times, March 3, 1881.

> «چون آیینهٔ عظیم خداوند حالت حقیقی ایشان را بر قوم اسرائیل آشکار ساخت، جان‌هایشان از هراس لبریز شد. قوّت هولناکِ سخنان خدا برای پیکرهای لرزان ایشان بیش از آن می‌نمود که بتوانند تحمّل کنند. از موسی التماس کردند: “تو با ما سخن بگو، و ما خواهیم شنید؛ امّا خدا با ما سخن نگوید، مبادا بمیریم.” هنگامی که معیار عظیمِ حقِ خدا در برابر ایشان نهاده شد، آنان، بیش از هر زمان دیگر، به ماهیّت نفرت‌انگیز گناه و نیز به تقصیر خویش در نظرِ خدای پاک و قدّوس پی بردند.» Signs of the Times, March 3, 1881.

When the fire from the altar is cast unto the earth, there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” “Thundering and lightning” are symbols of God’s judgments. At the Sunday law, the United States will have fully filled its “cup of iniquity,” and “national apostasy, will be followed by national ruin.” The “cup of iniquity” becomes full in the fourth generation, for both horns of the earth beast progress through four generations of escalating rebellion. The Sunday law marks where God’s judgments, represented by “thunderings and lightnings” are delivered, and they are delivered unto the fourth generation.

هنگامی که آتشِ مذبح بر زمین افکنده می‌شود، «صداها، و رعدها، و برق‌ها، و زلزله‌ای» پدید می‌آید. «رعد و برق» نمادهای داوری‌های خدا هستند. در هنگام قانون یک‌شنبه، ایالات متحده «جامِ بی‌عِدالتیِ» خود را به‌طور کامل پُر خواهد کرده بود، و «ارتدادِ ملّی، به‌دنبالِ آن خرابیِ ملّی خواهد آمد.» «جامِ بی‌عِدالتی» در نسل چهارم پُر می‌شود، زیرا هر دو شاخِ وحشِ برآمده از زمین در طی چهار نسلِ تمرّدِ فزاینده پیش می‌روند. قانون یک‌شنبه نقطه‌ای را مشخص می‌سازد که در آن داوری‌های خدا، که به‌وسیلهٔ «رعدها و برق‌ها» نمود یافته‌اند، فرو فرستاده می‌شوند، و این داوری‌ها بر نسل چهارم فرود می‌آیند.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> دربارهٔ اموریان، خداوند فرمود: «در نسل چهارم به اینجا بازخواهند گشت، زیرا گناه اموریان هنوز به کمال نرسیده است.» با آنکه این قوم به سبب بت‌پرستی و فساد خویش آشکارا ممتاز بود، هنوز پیمانهٔ گناه خود را لبریز نکرده بود، و خدا فرمان نابودی کامل آنان را صادر نمی‌کرد. مردم می‌بایست قدرت الهی را به‌گونه‌ای آشکار مشاهده کنند، تا هیچ عذری برای ایشان باقی نماند. آفریدگارِ مشفق می‌خواست تا نسل چهارم شکیبایی ورزد و گناه ایشان را تحمل کند. سپس، اگر هیچ دگرگونی به سوی صلاح دیده نمی‌شد، داوری‌های او بر آنان فرود می‌آمد.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.” Testimonies, volume 5, 208.

> «با دقتی خطاناپذیر، آن موجودِ لایتناهی هنوز با همهٔ امّت‌ها حسابی نگاه می‌دارد. تا زمانی که رحمتِ او همراه با فراخوان‌هایی به توبه عرضه می‌شود، این حساب باز خواهد ماند؛ امّا هنگامی که ارقام به مقدار معیّنی که خدا تعیین کرده است برسد، خدمتِ غضبِ او آغاز می‌گردد. حساب بسته می‌شود. شکیباییِ الهی پایان می‌پذیرد. دیگر هیچ استغاثه‌ای از رحمت به نفع ایشان وجود ندارد.» Testimonies, volume 5, 208.

Sister White identifies the judgments that begin at the Sunday law as “God’s destructive judgments.” She teaches that it is too late for the foolish Laodicean Adventists, who had an opportunity to prepare for the crisis at midnight, but had refused to do so. That time of destructive judgments for the foolish virgins, is “a time of mercy” for those who had not yet heard the truth.

خواهر وایت داوری‌هایی را که با قانون یکشنبه آغاز می‌شوند، «داوری‌های هلاکت‌بارِ خدا» می‌نامد. او تعلیم می‌دهد که برای ادونتیست‌های لائودیکیه‌ایِ جاهل، که در نیمه‌شب فرصتی برای آماده شدن جهت بحران داشتند اما از انجام آن سر باز زده بودند، دیگر بسیار دیر شده است. آن زمانِ داوری‌های هلاکت‌بار برای باکره‌های جاهل، «زمانی از رحمت» برای کسانی است که هنوز حقیقت را نشنیده بودند.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.” Testimonies, volume 9, 97.

> “کاش قومْ زمانِ تفقّدِ خود را می‌شناختند! بسیاری هستند که هنوز حقیقتِ آزمون‌کنندهٔ مخصوصِ این زمان را نشنیده‌اند. بسیاری هستند که روحِ خدا با آنان در کشاکش است. زمانِ داوری‌های هلاک‌کنندهٔ خدا، برای کسانی که فرصتی برای آموختنِ آنچه حق است نداشته‌اند، زمانِ رحمت است. خداوند با مهربانیِ لطیف بر آنان نظر خواهد کرد. دلِ رحمت‌آمیزِ او به شفقت آمده است؛ دستِ او هنوز برای نجات دراز است، حال آنکه درْ بر روی کسانی بسته شده است که نخواستند داخل شوند.” Testimonies, volume 9, 97.

When the seventh seal is opened there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The “hour” when the “earthquake” of Revelation eleven was first fulfilled was the French Revolution, and the perfect fulfillment of that “hour” is the “quake” of the “earth” beast, at the soon-coming Sunday law. It is in that “hour,” that the seventh seal is fully opened. The cross typifies the Sunday law, and there was a great earthquake at the cross.

هنگامی که مُهر هفتم گشوده می‌شود، «صداها، و رعدها، و برق‌ها، و زلزله‌ای» پدید می‌آید. «ساعت»ی که در آن «زلزلۀ» مکاشفۀ یازده نخستین بار به انجام رسید، انقلاب فرانسه بود، و تحقق کامل آن «ساعت»، «زلزلۀ» وحشِ «زمین» است، در قانون یک‌شنبۀ به‌زودی‌آینده. در همان «ساعت» است که مُهر هفتم به‌طور کامل گشوده می‌شود. صلیب نمونۀ قانون یک‌شنبه است، و در هنگام صلیب زلزلۀ عظیمی روی داد.

> Jesus, when he had cried again with a loud voice, yielded up the ghost. And, behold, the veil of the temple was rent in twain from the top to the bottom; and the earth did quake, and the rocks rent. Matthew 25:51.

> عیسیٰ نے پھر بلند آواز سے پکار کر اپنی روح سپرد کر دی۔ اور دیکھو، ہیکل کا پردہ اوپر سے نیچے تک دو ٹکڑے ہو گیا؛ اور زمین لرز اٹھی، اور چٹانیں پھٹ گئیں۔ متی 25:51۔

At the cross, a satanic kingdom was overthrown, as it will be at the Sunday law.

بر صلیب، پادشاهیِ شیطانی سرنگون شد، چنان‌که در زمان قانون یکشنبه نیز خواهد شد.

> “Christ did not yield up His life till He had accomplished the work which He came to do, and with His parting breath He exclaimed, ‘It is finished.’ John 19:30. The battle had been won. His right hand and His holy arm had gotten Him the victory. As a Conqueror He planted His banner on the eternal heights. Was there not joy among the angels? All heaven triumphed in the Saviour’s victory. Satan was defeated, and knew that his kingdom was lost.” The Desire of Ages, 758.

> «Քրիստոսը Իր կյանքը չհանձնեց, մինչև որ չէր կատարել այն գործը, որին համար եկել էր անելու, և Իր վերջին շնչով բացականչեց. «Կատարված է»։ Հովհաննես 19:30։ Մարտը շահված էր։ Նրա աջ ձեռքն ու Նրա սուրբ բազուկը Նրան հաղթանակ էին բերել։ Որպես Հաղթող՝ Նա Իր դրոշը կանգնեցրեց հավիտենական բարձունքների վրա։ Մի՞թե հրեշտակների մեջ ուրախություն չկար։ Ամբողջ երկինքը ցնծաց Փրկչի հաղթանակով։ Սատանան պարտված էր և գիտեր, որ իր թագավորությունը կորսված է»։ The Desire of Ages, 758.

The earthquake of the cross is a representation of “truth,” which is Alpha and Omega. “Truth” is the beginning, the middle and the ending; it is the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. There was an earthquake when Christ died and then another earthquake at His resurrection. At the cross there was a first earthquake, then the grave and then the earthquake at His resurrection. At both earthquakes graves were opened.

زلزلۀ صلیب نمایانگرِ «حقیقت» است، که آلفا و اُمگا می‌باشد. «حقیقت» آغاز، میانه و پایان است؛ این همان واژۀ عبری‌ای است که از به‌هم‌پیوستنِ نخستین، سیزدهمین و آخرین حرفِ الفبای عبری پدید آمده است. هنگامی که مسیح جان سپرد، زلزله‌ای روی داد و سپس در رستاخیز او نیز زلزله‌ای دیگر رخ داد. در صلیب، نخست زلزله‌ای بود، سپس قبر، و آنگاه زلزلۀ رستاخیز او. در هر دو زلزله، قبرها گشوده شدند.

> “When Jesus, as He hung upon the cross, cried out, ‘It is finished’, the rocks rent, the earth shook, and some of the graves were opened. When He arose a victor over death and the grave, while the earth was reeling and the glory of heaven shone around the sacred spot, many of the righteous dead, obedient to His call, came forth as witnesses that He had risen. Those favored, risen saints came forth glorified. They were chosen and holy ones of every age, from creation down even to the days of Christ. Thus while the Jewish leaders were seeking to conceal the fact of Christ’s resurrection, God chose to bring up a company from their graves to testify that Jesus had risen, and to declare His glory.” Early Writings, 184.

> «هنگامی که عیسی، در حالی که بر صلیب آویخته بود، فریاد برآورد: “تمام شد”، صخره‌ها شکافته شدند، زمین لرزید، و برخی از قبرها گشوده شد. هنگامی که او، پیروز بر مرگ و قبر، برخاست، در حالی که زمین در تلاطم بود و جلال آسمان پیرامون آن مکان مقدس می‌درخشید، بسیاری از عادلانِ مرده، در اطاعت از ندای او، بیرون آمدند تا گواهان این باشند که او قیام کرده است. آن مقدسانِ برخاسته و سعادتمند، با جلال بیرون آمدند. آنان برگزیدگان و مقدسانِ همهٔ اعصار بودند، از آفرینش تا حتی روزگار مسیح. بدین‌سان، در حالی که رهبران یهود در پی آن بودند که واقعیتِ قیام مسیح را پنهان سازند، خدا برگزید تا گروهی را از قبرهایشان برخیزاند تا شهادت دهند که عیسی قیام کرده است و جلال او را اعلام نمایند.» Early Writings, 184.

At the first earthquake graves were opened, and at the last earthquake the grave of Christ was opened. In Revelation eleven, the two witnesses come out of their graves in the same hour as the earthquake. The earthquake is the Sunday law, which is typified by the cross. There is to be therefore two resurrections in the hour of the Sunday law. The first represents the birth of the one hundred and forty-four thousand that occurs before the woman travails, the second takes place in her travail. The woman of Revelation twelve first births the man child that is to rule the nations with a rod of iron, without any labor pains. Then at the Sunday law, her travails begin and she brings forth the second child. First, she births Elijah, and last she births Moses. The Sunday law is the hour of the resurrection of the twins of Revelation seven.

در نخستین زلزله، قبرها گشوده شد، و در آخرین زلزله، قبر مسیح گشوده شد. در مکاشفه باب یازدهم، آن دو شاهد در همان ساعتی که زلزله واقع می‌شود، از قبرهای خود بیرون می‌آیند. زلزله همان قانون یک‌شنبه است که به‌وسیلهٔ صلیب نمونه‌وار گردیده است. بنابراین، در ساعت قانون یک‌شنبه دو قیامت باید واقع شود. نخستین، نمایانگر تولد آن صد و چهل و چهار هزار است که پیش از آن‌که زن درد زایمان بکشد رخ می‌دهد؛ دومین، در هنگام درد زایمان او واقع می‌شود. زنِ مکاشفه باب دوازدهم نخست آن طفل ذکور را که باید امت‌ها را با عصای آهنین حکومت کند، بدون هیچ درد زایمانی می‌زاید. سپس در زمان قانون یک‌شنبه، دردهای زایمان او آغاز می‌شود و فرزند دوم را به دنیا می‌آورد. نخست، ایلیا را می‌زاید و در آخر، موسی را می‌زاید. قانون یک‌شنبه ساعت قیام دوقلوهای مکاشفه باب هفتم است.

When the seventh seal is fully opened at the Sunday law, there is silence in heaven for half an hour.

هنگامی که مُهر هفتم در زمانِ قانونِ یکشنبه به‌طور کامل گشوده شود، در آسمان به مدت نیم ساعت سکوت برقرار می‌گردد.

> “But God suffered with His Son. Angels beheld the Saviour’s agony. They saw their Lord enclosed by legions of satanic forces, His nature weighed down with a shuddering, mysterious dread. There was silence in heaven. No harp was touched. Could mortals have viewed the amazement of the angelic host as in silent grief they watched the Father separating His beams of light, love, and glory from His beloved Son, they would better understand how offensive in His sight is sin.” The Desire of Ages, 693.

> «اما خدا با پسر خویش رنج کشید. فرشتگان جان‌کَندنِ نجات‌دهنده را نظاره کردند. آنان دیدند که خداوندشان در محاصرهٔ لژیون‌های نیروهای شیطانی قرار گرفته بود و سرشت او زیر بار هراسی لرزان و رازآلود سنگین شده بود. در آسمان سکوت حکم‌فرما بود. هیچ چنگی نواخته نشد. اگر فانیان می‌توانستند شگفتیِ سپاه فرشتگان را ببینند، آنگاه که در اندوهی خاموش می‌نگریستند که پدر، پرتوهای نور و محبت و جلال خویش را از پسر محبوبش جدا می‌ساخت، بهتر درمی‌یافتند که گناه در نظر او تا چه اندازه نفرت‌انگیز است.» آرزوی اعصار، 693.

The first half an hour of the hour of the earthquake, represents the first birth or resurrection of the two witnesses. In that half an hour, the two witnesses are sealed. They must be sealed in advance of the Sunday law, for they are the ensign that calls the other child, out of the grave during the remaining half an hour. The second child can only be brought to life by seeing men and women with the seal of God during the travails of the Sunday law crisis.

پہلے گھنٹے کے زلزلے کا ابتدائی آدھا گھنٹہ، دو گواہوں کی پہلی پیدائش یا قیامت کی نمائندگی کرتا ہے۔ اس آدھے گھنٹے میں دو گواہوں پر مہر کی جاتی ہے۔ انہیں اتوار کے قانون سے پہلے ہی مہر بند کیا جانا لازم ہے، کیونکہ وہی وہ عَلَم ہیں جو باقی ماندہ آدھے گھنٹے کے دوران دوسرے بچے کو قبر سے باہر بلاتا ہے۔ دوسرا بچہ صرف اسی صورت میں زندگی میں لایا جا سکتا ہے کہ وہ اتوار کے قانون کے بحران کی زچگی کی تکالیف کے دوران خدا کی مہر رکھنے والے مردوں اور عورتوں کو دیکھے۔

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> „Delo Svetega Duha je, da svet prepriča o grehu, o pravičnosti in o sodbi. Svet je mogoče posvariti samo tako, da vidi tiste, ki verujejo resnici, posvečene po resnici, kako ravnajo po vzvišenih in svetih načelih ter v visokem, vzvišenem smislu kažejo razločevalno mejo med tistimi, ki izpolnjujejo Božje zapovedi, in tistimi, ki jih teptajo pod svojimi nogami. Posvečenje po Duhu označuje razliko med tistimi, ki imajo Božji pečat, in tistimi, ki se držijo lažnega dneva počitka. Ko pride preizkus, bo jasno pokazano, kaj je znamenje zveri. To je obhajanje nedelje. Tisti, ki po tem, ko so slišali resnico, še naprej imajo ta dan za svet, nosijo podpis človeka greha, ki si je domišljal spremeniti čase in postavo.“ Bible Training School, 1. december 1903.

The first born of the woman are the one hundred and forty-four thousand that are identified as the first fruits in the book of Revelation. They represent the sign which the other flock must recognize in the crisis and conflict of the Sunday law battle. That sign is the Sabbath, that the one hundred and forty-four thousand uphold in the time when it is unlawful to do so. Sister White calls their ensign the “blood-stained banner of Prince Emmanuel.”

نخست‌زادگانِ زن همان یکصد و چهل و چهار هزار نفری هستند که در کتاب مکاشفه به‌عنوان نوبرگان معرفی شده‌اند. آنان آن نشانه‌ای را نمایندگی می‌کنند که گلهٔ دیگر باید آن را در بحران و کشمکشِ نبردِ قانونِ یکشنبه تشخیص دهد. آن نشانه، سَبَّت است که آن یکصد و چهل و چهار هزار تن در زمانی که نگاه داشتنِ آن غیرقانونی است، از آن پاسداری می‌کنند. خواهر وایت پرچمِ ایشان را «درفشِ خون‌آلودِ شاهزاده عمانوئیل» می‌خواند.

> “In vision I saw two armies in terrible conflict. One army was led by banners bearing the world’s insignia; the other was led by the blood-stained banner of Prince Emmanuel. Standard after standard was left to trail in the dust, as company after company from the Lord’s army joined the foe, and tribe after tribe from the ranks of the enemy united with the commandment-keeping people of God. An angel flying in the midst of heaven put the standard of Emmanuel into many hands, while a mighty general cried out with a loud voice: ‘Come into line. Let those who are loyal to the commandments of God and the testimony of Christ now take their position. Come out from among them, and be ye separate, and touch not the unclean, and I will receive you, and will be a Father unto you, and ye shall be My sons and daughters. Let all who will, come up to the help of the Lord, to the help of the Lord against the mighty.’” Testimonies, volume 8, 41.

> «در رؤیا دیدم که دو سپاه در نبردی هولناک با یکدیگر درگیر بودند. یک سپاه را بیرق‌هایی که نشانِ جهان را بر خود داشتند رهبری می‌کرد؛ و سپاه دیگر را بیرقِ خون‌آلودِ شاهزاده عمانوئیل. پرچم پس از پرچم بر خاک افکنده می‌شد، زیرا گروهی پس از گروهی از سپاه خداوند به دشمن می‌پیوستند، و قبیله‌ای پس از قبیله‌ای از صفوف دشمن با قومِ فرمان‌نگه‌دارِ خدا متحد می‌گردیدند. فرشته‌ای که در وسط آسمان پرواز می‌کرد، بیرق عمانوئیل را به دست‌های بسیاری می‌سپرد، در حالی که سرداری نیرومند با آوازی بلند ندا می‌داد: “در صف بایستید. آنان که به احکام خدا و شهادت مسیح وفادارند، اکنون جایگاه خود را بگیرند. از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید، و به چیز ناپاک دست مزنید، و من شما را خواهم پذیرفت، و برای شما پدر خواهم بود، و شما پسران و دختران من خواهید بود. هر که می‌خواهد، به یاری خداوند برآید، به یاری خداوند بر ضد زورآوران.”» شهادت‌ها، جلد 8، 41.

The blood-stained banner is what God’s other flock must see in the time of the Sunday law crisis. The banner is a rising light carried by the one hundred and forty-four thousand. That banner is red in color, for it is a blood-stained banner. That banner was typified in the battle of Jericho, when Rahab received and protected the spies, and then acknowledged her submission to Joshua’s army by placing a scarlet thread out of her window. Rahab represents God’s second born children in the Sunday law crisis, who see and accept the scarlet sign, and come into obedience to Joshua’s army. The scarlet thread that was used by Rahab, was a sign for the army of Joshua not to destroy Rahab’s household.

پرچمِ خون‌آلود همان چیزی است که گلهٔ دیگرِ خدا باید در زمانِ بحرانِ قانونِ یک‌شنبه ببیند. این پرچم نوری در حال طلوع است که به‌وسیلهٔ یکصد و چهل و چهار هزار حمل می‌شود. آن پرچم به رنگ سرخ است، زیرا پرچمی خون‌آلود است. آن پرچم در نبردِ اَریحا نمونه‌وار ظاهر شد، هنگامی که راحاب جاسوسان را پذیرفت و از آنان محافظت کرد، و سپس با قرار دادنِ رشته‌ای سرخ از پنجرهٔ خود، تسلیمِ خویش را به سپاهِ یوشع اعلام نمود. راحاب نمایانگرِ فرزندانِ نخست‌زادهٔ دومِ خدا در بحرانِ قانونِ یک‌شنبه است، که علامتِ سرخ را می‌بینند و می‌پذیرند، و در اطاعت از سپاهِ یوشع داخل می‌شوند. رشتهٔ سرخی که راحاب به کار برد، نشانه‌ای برای سپاهِ یوشع بود تا خاندانِ راحاب را هلاک نکنند.

Rahab represents those that are still in Babylon at the Sunday law crisis and Joshua’s army represents the first born of the one hundred and forty-four thousand. The scarlet thread is the symbol of God’s Sabbath. The scarlet thread was the command of the spies given to Rahab that she must follow if she would obtain God’s protection.

راحاب نمایندۀ کسانی است که در بحران قانون یکشنبه هنوز در بابل هستند، و لشکر یوشع نمایندۀ نخست‌زادگانِ صد و چهل و چهار هزار نفر است. نخِ سرخ نمادِ سبتِ خداست. نخِ سرخ فرمانی بود از سوی جاسوسان که به راحاب داده شد و او می‌بایست از آن پیروی کند اگر می‌خواست حفاظتِ خدا را به دست آورد.

> Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father’s household, home unto thee. Joshua 2:8.

> He aquí, cuando entremos en la tierra, atarás este cordón de hilo escarlata en la ventana por la cual nos descolgaste; y reunirás en tu casa a tu padre, a tu madre, a tus hermanos y a toda la casa de tu padre. Josué 2:8.

The sign that those still in Babylon must see is represented by the scarlet thread, which is the Sabbath, but which also identifies the distinction between the two twins. The first born twin is the one hundred and forty-four thousand, for they bear the blood-stained banner of Prince Emmanuel in their hands.

نشانه‌ای که آنان که هنوز در بابل‌اند باید ببینند، به‌وسیلهٔ رشتهٔ قرمزِ لاکی نمودار می‌شود، که همان سَبَّت است، اما در عین حال تمایز میان آن دو دوقلو را نیز مشخص می‌سازد. دوقلوی نخست‌زاده همان صد و چهل و چهار هزار نفر است، زیرا آنان در دستان خود عَلَمِ خون‌آلودِ شاهزاده عمانوئیل را حمل می‌کنند.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them. Isaiah 11:12–14.

> و او برای امت‌ها عَلَمی برپا خواهد کرد، و رانده‌شدگانِ اسرائیل را گرد خواهد آورد، و پراکندگانِ یهودا را از چهار گوشهٔ زمین جمع خواهد نمود. حسادتِ افرایم نیز زایل خواهد شد، و دشمنانِ یهودا منقطع خواهند گردید؛ افرایم بر یهودا حسد نخواهد برد، و یهودا افرایم را نخواهد آزرد. بلکه بر شانه‌های فلسطینیان به سوی مغرب فرود خواهند آمد؛ و با هم اهلِ مشرق را تاراج خواهند کرد؛ و دستِ خود را بر ادوم و موآب خواهند نهاد؛ و بنی‌عمون مطیعِ ایشان خواهند شد. اشعیا 11:12–14.

The first-born twin has the scarlet sign, which is the scarlet thread that marks the first born. The first born twin is Zarah, and the second born is Pharez.

نخست‌زادِ دوگانه دارای نشانِ سرخ است، که همان رشتهٔ سرخی است که نخست‌زاد را مشخص می‌کند. نخست‌زادِ این دوگانه زارَح است، و دومین مولود فارِص.

> And it came to pass in the time of her travail, that, behold, twins were in her womb. And it came to pass, when she travailed, that the one put out his hand: and the midwife took and bound upon his hand a scarlet thread, saying, This came out first. And it came to pass, as he drew back his hand, that, behold, his brother came out: and she said, How hast thou broken forth? this breach be upon thee: therefore his name was called Pharez. And afterward came out his brother, that had the scarlet thread upon his hand: and his name was called Zarah. Genesis 38:27–30.

> اور ایسا ہوا کہ اُس کے دردِ زہ کے وقت، دیکھو، اُس کے رحم میں جڑواں تھے۔ اور ایسا ہوا کہ جب وہ جننے لگی تو ایک نے اپنا ہاتھ نکالا؛ تب دایہ نے لے کر اُس کے ہاتھ پر سرخ دھاگا باندھا اور کہا، یہ پہلے نکلا ہے۔ اور ایسا ہوا کہ جب اُس نے اپنا ہاتھ واپس کھینچ لیا، تو دیکھو، اُس کا بھائی نکل آیا؛ تب اُس نے کہا، تُو یہ کیسا شگاف ڈال کر نکلا ہے! سو اُسی سبب اُس کا نام فارض رکھا گیا۔ اور بعد میں اُس کا بھائی نکلا، جس کے ہاتھ پر سرخ دھاگا تھا؛ اور اُس کا نام زارح رکھا گیا۔ پیدایش 38:27–30۔

Zarah means a rising light, and Pharez means to break out. When the twin Pharez sees the rising light of the sign of the scarlet thread on the hand of his twin brother Zarah, he “breaks out,” or comes out of Babylon. Zarah’s recognition of the rising light of the scarlet thread identifies the submission of the last born twin to the first born twin.

زارح به‌معنای نوری در حال طلوع است، و فارص به‌معنای رخنه کردن یا برون‌زدن است. هنگامی که فارصِ دوقلو، نورِ در حالِ طلوعِ نشانهٔ نخِ قرمزِ لاکی را بر دستِ برادرِ دوقلوی خود، زارح، می‌بیند، «رخنه می‌کند»؛ یعنی از بابل بیرون می‌آید. تشخیصِ زارح از نورِ در حالِ طلوعِ نخِ قرمزِ لاکی، تسلیمِ دوقلویِ آخرزاد را به دوقلویِ نخست‌زاد مشخص می‌سازد.

> And they shall come from the east, and from the west, and from the north, and from the south, and shall sit down in the kingdom of God. And, behold, there are last which shall be first, and there are first which shall be last. Luke 13:29, 30.

> و ایشان از مشرق و مغرب و شمال و جنوب خواهند آمد و در ملکوت خدا خواهند نشست. و اینک، آخرینی هستند که اوّلین خواهند شد، و اوّلینی هستند که آخرین خواهند شد. لوقا ۱۳:‏۲۹، ۳۰

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are disappointments. The period between the first disappointment and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the last disappointment.

تاریخ پنهانِ هفت رعد، سه نشانه را مشخص می‌سازد. نخستین و آخرین نشانه‌ها یأس‌ها هستند. دورهٔ میان نخستین یأس و پیامِ فریادِ نیمه‌شب، زمانِ تأخیر است. از فریادِ نیمه‌شب، که دومین نشانه است، دورهٔ زمانی، زمانِ مُهر شدن است. دوره‌ای که زمانِ مُهر شدن است، با آخرین یأس پایان می‌یابد.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are the opening of the graves at an earthquake. The period between the opening of the first grave and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the opening of the last grave.

تاریخِ پوشیدۀ هفت رعد، سه نشانه را مشخص می‌سازد. نخستین و آخرین نشانه‌ها، گشوده شدن قبرها در هنگام زلزله است. دورۀ میان گشوده شدن نخستین قبر و پیامِ نَدایِ نیمه‌شب، زمانِ تأخیر است. از نَدایِ نیمه‌شب، که دومین نشانه است، دورۀ زمانی، زمانِ مُهر و موم است. دوره‌ای که زمانِ مُهر و موم است، با گشوده شدن آخرین قبر به پایان می‌رسد.

These two witnesses of the three steps of the hidden history of the seven thunders are also testified to by Christ’s death and resurrection. The first opening of the grave was symbolized with Christ’s baptism into the watery grave, the last grave was the cross. Between the baptism of Christ and the cross, Christ proclaimed His message, that typified the Midnight Cry. He accomplished that proclamation in twelve hundred and sixty days. After the cross, in the person of His disciples, the Midnight Cry message was repeated for twelve hundred and sixty days until the death of Stephen.

این دو شاهدِ سه گامِ تاریخِ پنهانِ هفت رعد، به‌واسطۀ مرگ و قیامِ مسیح نیز مورد شهادت قرار می‌گیرند. نخستین گشایشِ قبر، به‌وسیلۀ تعمیدِ مسیح در قبرِ آبی نمادین گردید؛ آخرین قبر، صلیب بود. در فاصلهٔ میان تعمیدِ مسیح و صلیب، مسیح پیامِ خود را اعلام کرد، و آن نمونۀ فریادِ نیمه‌شب بود. او آن اعلام را در هزار و دویست و شصت روز به انجام رسانید. پس از صلیب، در شخصِ شاگردانِ خود، پیامِ فریادِ نیمه‌شب برای هزار و دویست و شصت روز تکرار شد، تا هنگامِ مرگِ استیفان.

The two witnesses of Revelation eleven were empowered to give the message of the Midnight Cry for twelve hundred and sixty days. They were then slain, and laid in the streets for twelve hundred and sixty days, until they were brought back to life, and empowered.

دو شاهدِ مکاشفهٔ یازدهم قدرت یافتند تا پیامِ ندای نیمه‌شب را به‌مدت هزار و دویست و شصت روز اعلام کنند. سپس کشته شدند و به‌مدت هزار و دویست و شصت روز در کوچه‌ها افکنده ماندند، تا آنکه دوباره به حیات بازگردانیده شدند و قدرت یافتند.

We will continue to investigate these truths in the next article.

ہم اگلے مضمون میں ان حقائق کی تحقیق جاری رکھیں گے۔

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> «مگر آنکه جان حقیقتاً به سوی خدا بازگشت کند؛ مگر آنکه نَفَسِ حیاتیِ خدا جان را به حیات روحانی زنده سازد؛ مگر آنکه معترفانِ به حقیقت به‌وسیلهٔ اصلی آسمانی به حرکت درآیند، از آن تخمِ فسادناپذیر که زنده است و تا ابد باقی می‌ماند، مولود نشده‌اند. مگر آنکه بر عدالتِ مسیح به‌عنوان یگانه تضمینِ خویش توکل کنند؛ مگر آنکه سیرتِ او را سرمشق خود سازند و در روحِ او عمل نمایند، ایشان عریان‌اند و ردای عدالتِ او را بر تن ندارند. مردگان را غالباً به‌جای زندگان می‌گذرانند؛ زیرا آنان که آنچه را به زعمِ خود نجات می‌نامند، بر وفقِ تصوراتِ خویش به انجام می‌رسانند، خدا را در خود ندارند تا در ایشان هم اراده پدید آورد و هم عمل، بر حسبِ رضامندیِ نیکویِ خویش.»

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> «این طبقه به‌خوبی با وادیِ استخوان‌های خشکیده‌ای که حزقیال در رؤیا دید، نمود یافته است.» Review and Herald, January 17, 1893.

Back to Articles