Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Eight

کتاب دانیال — شماره نود و هشت

The Triple Application of Elijah and the Last Days’ Judgment: Understanding the Investigative and Executive Phases

ایلیاہ کے تین گُنا اطلاق اور آخری ایّام کی عدالت: تحقیقی اور تعزیری مراحل کی تفہیم

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The triple application of Elijah identified that in the last days there would be an Elijah at the beginning of the last days and at the ending of the last days. The “last days” are the days of judgment, which is progressive and divided into two types of judgment. The investigative judgment which began in the beginning of the last days, and the executive judgment which takes place in the ending of the last days. The triple application of Elijah is primarily representing the history of the executive judgment which begins at the soon-coming Sunday law.

کاربرد سه‌گانۀ ایلیا مشخص ساخت که در ایام آخر، ایلیایی در آغاز ایام آخر و ایلیایی در پایان ایام آخر وجود خواهد داشت. «ایام آخر» ایام داوری‌اند؛ داوری‌ای که تدریجی است و به دو نوع داوری تقسیم می‌شود: داوری تحقیقی که در آغاز ایام آخر شروع شد، و داوری اجرایی که در پایان ایام آخر واقع می‌شود. کاربرد سه‌گانۀ ایلیا در درجۀ نخست نمایانگر تاریخچۀ داوری اجرایی است که با قانون یک‌شنبۀ قریب‌الوقوع آغاز می‌شود.

The investigative judgment is restricted to those who have made a profession to be a follower of God, primarily by direct profession, but also in a minority of occurrences by an indirect profession of lifestyle.

قضاوتِ تفتیشی محدود به کسانی است که ادعا کرده‌اند پیرو خدا هستند؛ عمدتاً از طریق اقرارِ مستقیم، اما همچنین در اقلیتی از موارد از طریق اقرارِ غیرمستقیمِ سبکِ زندگی.

> (For not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. For when the Gentiles, which have not the law, do by nature the things contained in the law, these, having not the law, are a law unto themselves: Which show the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts the mean while accusing or else excusing one another.) Romans 2:13–15.

> (کیونکہ شریعت کے سننے والے خدا کے حضور راستباز نہیں ٹھہرتے، بلکہ شریعت پر عمل کرنے والے راستباز ٹھہرائے جائیں گے۔ کیونکہ جب غیرقومیں، جن کے پاس شریعت نہیں، فطرتاً شریعت کی باتوں پر عمل کرتی ہیں، تو یہ، اگرچہ شریعت نہیں رکھتیں، اپنے لیے آپ ہی شریعت ہیں: جو ظاہر کرتی ہیں کہ شریعت کا تقاضا اُن کے دلوں پر لکھا ہوا ہے، اور اُن کا ضمیر بھی گواہی دیتا ہے، اور اُن کے خیالات باہمی طور پر کبھی الزام لگاتے اور کبھی عذر کرتے ہیں۔) رومیوں 2:13–15۔

The investigative judgment has two primary divisions, for it began with the investigation of the lives of the dead (from the days of Adam onward), who had professed to believe in the true God, and on September 11, 2001, it began the process of the investigative “judgment of the living.” The investigative judgment has another division beyond dead to living, for judgment begins with God’s house, and in the last days God’s house is Laodicean Adventism. Once the judgment of God’s house concludes at the soon-coming Sunday law, then God’s other flock that are then in Babylon are judged.

داورىِ تحقيقى دو بخشِ اساسى دارد، زيرا با بررسىِ زندگىِ مردگان آغاز شد (از روزهاى آدم به بعد)، آنان كه اظهار مى‌كردند به خداى حقيقى ايمان دارند، و در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، فرايندِ «داورىِ زندگان» تحقيقى را آغاز كرد. داورىِ تحقيقى تقسيمى ديگر نيز فراتر از مردگان تا زندگان دارد، زيرا داورى از خانهٔ خدا آغاز مى‌شود، و در ايامِ آخر خانهٔ خدا، اَدونتيسمِ لائوديكه‌اى است. چون داورىِ خانهٔ خدا در قانونِ يكشنبهٔ قريب‌الوقوع به پايان رسد، آنگاه گلّهٔ ديگرِ خدا كه در آن زمان در بابل هستند، داورى مى‌شوند.

The executive judgment is God’s punishment upon those who rejected His offer of salvation. The executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. The United States will then have filled up its cup of wrath, which is also the cup of its probationary time, and national apostasy will be followed by national ruin. Every nation on planet earth will follow the example of the United States in enforcing a Sunday law, and each of those nations will then fill up their cups and also suffer national ruin.

قضای اجرایی، مجازات خدا بر کسانی است که پیشنهاد نجات او را رد کردند. قضای اجرایی از قانون یک‌شنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد آغاز می‌شود. در آن هنگام، ایالات متحده پیمانهٔ غضب خود را، که همان پیمانهٔ زمانِ آزمایشیِ آن نیز هست، پُر کرده خواهد بود، و ارتداد ملی در پیِ آن با نابودی ملی دنبال خواهد شد. هر امتی بر سراسر سیارهٔ زمین از نمونهٔ ایالات متحده در اجرای قانون یک‌شنبه پیروی خواهد کرد، و هر یک از آن امّت‌ها نیز آنگاه پیمانه‌های خود را پُر خواهند ساخت و همچنین دچار نابودی ملی خواهند شد.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> «هنگامی که آمریکا، سرزمین آزادی مذهبی، با پاپیّت متحد شود تا وجدان را به اجبار وادارد و مردم را مجبور سازد که سبتِ دروغین را احترام نهند، مردمِ هر کشوری در سراسر جهان به پیروی از نمونهٔ او رهنمون خواهند شد.» شهادت‌ها، جلد ۶، ص. ۱۸.

The executive judgment is also divided into two parts. From the Sunday law in the United States until human probation closes when Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but when Michael stands up, God’s wrath, as represented by the pouring out of the seven last plagues, contains no mercy. During the period of the Sunday law crisis the executive judgments upon men and nations will be mixed with mercy, for there will still be some in Babylon that are then being given opportunity to understand the distinction between the worship of Sabbath and Sunday.

قضاوت اجرایی نیز به دو بخش تقسیم می‌شود. از زمان قانون یکشنبه در ایالات متحده تا هنگامی که مهلت آزمایش انسان با برخاستن میکائیل پایان می‌یابد، احکام خدا با رحمت آمیخته است؛ اما چون میکائیل برخیزد، غضب خدا، چنان‌که در ریخته شدن هفت بلای آخر به تصویر کشیده شده است، هیچ رحمتی در بر ندارد. در طول دورهٔ بحران قانون یکشنبه، احکام اجرایی بر انسان‌ها و ملت‌ها با رحمت آمیخته خواهد بود، زیرا هنوز برخی در بابل خواهند بود که در آن زمان فرصت می‌یابند تمایز میان پرستشِ سبت و یکشنبه را درک کنند.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> «ای کاش قوم زمانِ تفقّدِ خود را می‌شناختند! بسیاری هستند که هنوز حقیقتِ آزمایش‌کنندهٔ این زمان را نشنیده‌اند. بسیاری هستند که روحِ خدا با آنان در کشاکش است. زمانِ داوری‌های هلاک‌کنندهٔ خدا، برای کسانی که فرصتی برای آموختنِ حقیقت نداشته‌اند، زمانِ رحمت است. خداوند با مهربانی بر آنان نظر خواهد افکند. دلِ رحیمِ او متأثر می‌گردد؛ و دستِ او هنوز برای نجات دراز است، در حالی که در بر روی کسانی بسته شده است که نخواستند داخل شوند.»

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> «رحمتِ خداوند در بردباریِ دیرپای او آشکار می‌شود. او داوری‌های خویش را بازمی‌دارد و در انتظار است تا پیامِ هشدار به همگان رسانده شود. آه، اگر قومِ ما آن‌گونه که باید، مسئولیتی را که بر عهده دارند برای رساندنِ آخرین پیامِ رحمت به جهان احساس می‌کردند، چه کارِ شگفت‌انگیزی انجام می‌گرفت!» شهادت‌ها، جلد ۹، ص. ۹۷.

The “time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” Those two “times” begin together when “the door is closed” upon Laodicean Adventists “who would not enter.”

«زمانِ داوری‌های هلاک‌کنندهٔ خدا، زمانِ رحمت برای کسانی است که هیچ فرصتی برای شناختِ آنچه حقیقت است نداشته‌اند.» آن دو «زمان» به‌طور هم‌زمان آغاز می‌شوند، آنگاه که «در بسته می‌شود» بر ادونتیست‌های لائودیکیه‌ای که «نخواستند داخل شوند».

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were f illed with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> “میں نے دیکھا کہ مقدس سبت ہے، اور ہوگا، خدا کے حقیقی اسرائیل اور بے ایمانوں کے درمیان جدا کرنے والی دیوار؛ اور یہ کہ سبت وہ عظیم مسئلہ ہے جو خدا کے عزیز منتظر مقدسین کے دلوں کو متحد کرتا ہے۔ اور اگر کوئی ایمان لاتا، اور سبت کو مانتا، اور اس کے ساتھ وابستہ برکت کو حاصل کرتا، اور پھر اسے چھوڑ دیتا، اور اس مقدس حکم کو توڑتا، تو وہ اپنے ہی خلاف مقدس شہر کے پھاٹک بند کر لیتا، اتنا ہی یقیناً جتنا کہ ایک خدا ہے جو اوپر آسمان میں حکومت کرتا ہے۔ میں نے دیکھا کہ خدا کے ایسے بچے بھی ہیں جو سبت کو نہ دیکھتے ہیں اور نہ مانتے ہیں۔ انہوں نے اس کے بارے میں نور کو رد نہیں کیا تھا۔ اور مصیبت کے وقت کے آغاز پر، ہم روح القدس سے معمور ہو گئے جبکہ ہم نکلے اور سبت کا زیادہ کامل طور پر اعلان کیا۔ اس سے کلیسیا اور نام کے ایڈونٹسٹ غضبناک ہو گئے، کیونکہ وہ سبت کی سچائی کی تردید نہ کر سکے۔ اور اس وقت، خدا کے برگزیدہ سب نے صاف طور پر دیکھ لیا کہ سچائی ہمارے پاس ہے، اور وہ نکل آئے اور ہمارے ساتھ ایذارسانی برداشت کی۔” A Word to the Little Flock, 18, 19.

The door is closed at the soon-coming Sunday law, making the period which precedes the Sunday law “the time” of God’s people’s “visitation.”

درِ بسته، در قانون یک‌شنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، واقع می‌شود و بدین‌سان، دوره‌ای که پیش از قانون یک‌شنبه قرار دارد، «زمانِ» «بازدید» قوم خدا را تشکیل می‌دهد.

> How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Therefore will I give their wives unto others, and their fields to them that shall inherit them: for everyone from the least even unto the greatest is given to covetousness, from the prophet even unto the priest every one dealeth falsely. For they have healed the hurt of the daughter of my people slightly, saying, Peace, peace; when there is no peace. Were they ashamed when they had committed abomination? nay, they were not at all ashamed, neither could they blush: therefore shall they fall among them that fall: in the time of their visitation they shall be cast down, saith the Lord. Jeremiah 8:8–12.

> तुम कैसे कहते हो, हम बुद्धिमान हैं, और यहोवा की व्यवस्था हमारे साथ है? देखो, निश्चय ही उसने उसे व्यर्थ बनाया; शास्त्रियों की लेखनी व्यर्थ है। बुद्धिमान लोग लज्जित हुए हैं, वे भयभीत और पकड़े गए हैं; देखो, उन्होंने यहोवा के वचन को तुच्छ जाना है; तब उनमें कैसी बुद्धि है? इसलिए मैं उनकी पत्नियों को दूसरों को दे दूँगा, और उनके खेत उन्हें जो उनके अधिकारी होंगे; क्योंकि छोटे से लेकर बड़े तक हर एक लोभ में पड़ा है; भविष्यद्वक्ता से लेकर याजक तक हर एक छल से काम करता है। क्योंकि उन्होंने मेरी प्रजा की पुत्री के घाव को ऊपर-ही-ऊपर चंगा किया है, यह कहकर, शांति, शांति; जबकि शांति है ही नहीं। क्या वे घृणित काम करके लज्जित हुए? नहीं, वे तनिक भी लज्जित न हुए, और न वे लज्जा से लाल हो सके; इसलिए वे गिरनेवालों के बीच गिरेंगे; उनके दंड के समय वे गिरा दिए जाएँगे, यहोवा की यही वाणी है। यिर्मयाह 8:8–12।

As with ancient Israel, so with modern Israel, they are both destroyed, for they knew not the time of their visitation. The time of God’s visitation for Laodicean Adventism began on September 11, 2001, and concludes at the soon coming Sunday law.

همان‌گونه که با اسرائیلِ باستان بود، با اسرائیلِ معاصر نیز چنین است؛ هر دو هلاک می‌شوند، زیرا زمانِ تفقّدِ خود را نشناختند. زمانِ تفقّدِ خدا برای ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و با قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به پایان می‌رسد.

> And when he was come near, he beheld the city, and wept over it, Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation. Luke 19:41–44.

> اور جب وہ نزدیک آیا تو اُس نے شہر کو دیکھا اور اُس پر رویا، اور کہا: کاش تو بھی، کم از کم اپنے اِس دن میں، اُن باتوں کو جان لیتا جو تیری سلامتی سے متعلق ہیں! لیکن اب وہ تیری آنکھوں سے پوشیدہ کر دی گئی ہیں۔ کیونکہ تجھ پر وہ دن آئیں گے کہ تیرے دشمن تیرے گرد مورچہ باندھیں گے، اور تجھے چاروں طرف سے گھیر لیں گے، اور ہر طرف سے تجھے تنگی میں رکھیں گے، اور تجھے اور تیرے اندر کے بچوں کو زمین کے ساتھ برابر کر دیں گے؛ اور تجھ میں ایک پتھر پر دوسرا پتھر نہ چھوڑیں گے؛ اِس لیے کہ تو نے اپنی خبرگیری کے وقت کو نہ پہچانا۔ لوقا 19:41–44۔

At the time of God’s visitation the wise and foolish are forever separated.

در زمان بازدیدِ خدا، دانایان و نادانان برای همیشه از یکدیگر جدا می‌شوند.

> “We know that unconsecrated Seventh-day Adventists, who have a knowledge of the truth, but who have linked themselves with worldlings will depart entirely from the faith, giving heed to seducing spirits. The enemy will gladly hold out inducements to them, to lead them to carry on a warfare against the people of God. But those who are true and steadfast will have a strong and powerful defense in God.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

> «ما می‌دانیم که اَدونتیست‌های روز هفتمِ ناتقدیس‌یافته، که معرفتِ حقیقت را دارند، اما خود را با اهلِ دنیا پیوند داده‌اند، به‌کلی از ایمان منحرف خواهند شد و به ارواحِ مُضِلّ گوش فرا خواهند داد. دشمن با شادی انگیزه‌ها و وسوسه‌هایی پیشِ روی آنان خواهد نهاد تا ایشان را برانگیزد که علیه قومِ خدا به جنگ برخیزند. اما آنان که راستین و استوارند، در خدا دفاعی نیرومند و مقتدر خواهند داشت.» Manuscript Releases, جلد 7، 186.

Their time of visitation began on September 11, 2001, as typified by the time of visitation upon the Protestant churches on August 11, 1840, and as the time of visitation had begun for ancient Israel when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ.

زمانِ بازخواستِ ایشان در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، چنان‌که زمانِ بازخواست بر کلیساهای پروتستان در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ به‌صورت نمادین بر آن دلالت می‌کرد، و همان‌گونه که زمانِ بازخواست برای اسرائیلِ باستان هنگامی آغاز شده بود که روح‌القدس در تعمید مسیح نازل شد.

The executive judgment begins when the United States fills the cup of its probationary time at the soon coming Sunday law, which is also when the Laodicean Adventist church has filled their cup. Judgment begins with the house of God, and the cup of probationary time for both corrupted horns of the United States. The corrupted horn of Protestantism that has previously been represented by the Laodicean Adventist church then ceases, and the Philadelphian movement of the third angel is then the true horn of Protestantism, and spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. At that point Jerusalem changes from the church militant into the church triumphant.

قضاوت اجرایی زمانی آغاز می‌شود که ایالات متحده در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، پیمانهٔ زمانِ آزمایشیِ خود را پر کرده باشد؛ و این همچنین همان زمانی است که کلیسای ادونتیستِ لائودیکیه نیز پیمانهٔ خود را پر کرده است. قضاوت از خانهٔ خدا آغاز می‌شود، و از پیمانهٔ زمانِ آزمایشی برای هر دو شاخِ فاسدِ ایالات متحده. شاخِ فاسدِ پروتستانیسم که پیش‌تر به‌وسیلهٔ کلیسای ادونتیستِ لائودیکیه نمایانده شده بود، آنگاه از میان می‌رود، و جنبشِ فیلادلفیاییِ فرشتهٔ سوم، آنگاه شاخِ حقیقیِ پروتستانیسم و اورشلیمِ روحانی است که به‌عنوان عَلَم برافراشته می‌شود. در آن هنگام، اورشلیم از کلیسای مجاهد به کلیسای ظافر تبدیل می‌شود.

The executive judgment begins, with the time of God’s destructive judgments, which is also a time of mercy for God’s other flock that is still in Babylon. It begins when the time of God’s visitation upon Laodicean Adventism ends. The executive judgment progresses to the Seven Last Plagues where the judgments are no longer mixed with mercy, and then Jesus returns.

قضاوت اجرایی آغاز می‌شود؛ همراه با زمان داوری‌های هلاک‌کنندۀ خدا، که در عین حال زمانی از رحمت برای سایر گلۀ خدا نیز هست که هنوز در بابل‌اند. این آغاز می‌شود هنگامی که زمان بازدید خدا از ادونتیسم لائودیکیه به پایان می‌رسد. قضاوت اجرایی تا هفت بلای آخر پیش می‌رود، جایی که داوری‌ها دیگر با رحمت آمیخته نیستند، و سپس عیسی بازمی‌گردد.

When Jesus returns, the millennium (one thousand years), of Revelation chapter twenty, identifies that Satan is bound upon a desolated earth, alone with only the rebellious angels that participated in the attack against God.

هنگامی که عیسی بازگردد، هزاره (یک‌هزار سال)، در باب بیستم مکاشفه، نشان می‌دهد که شیطان بر زمینی ویران بسته شده است، تنها و جز با فرشتگان سرکش که در حمله بر ضد خدا مشارکت داشتند.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. Revelation 20:1–3.

> اور میں نے ایک فرشتہ کو آسمان سے اُترتے دیکھا، جس کے ہاتھ میں اتھاہ گڑھے کی کنجی اور ایک بڑی زنجیر تھی۔ اور اُس نے اژدہا کو، یعنی اُس پرانے سانپ کو، جو ابلیس اور شیطان ہے، پکڑ لیا اور اُسے ایک ہزار برس کے لیے باندھ دیا، اور اُسے اتھاہ گڑھے میں ڈال دیا، اور اُسے بند کر دیا، اور اُس پر مہر کر دی، تاکہ وہ قوموں کو پھر گمراہ نہ کرے، جب تک کہ وہ ایک ہزار برس پورے نہ ہو جائیں؛ اور اُس کے بعد ضروری ہے کہ وہ تھوڑے عرصہ کے لیے کھولا جائے۔ مکاشفہ 20:1–3۔

During that thousand years the redeemed will perform an investigative judgment upon the lost who are still sleeping in their graves waiting for the conclusion of the individual judgments. The redeemed will consider the lives and circumstances of the lost, including Satan and his angels, in order to determine which deserves greater punishment at the end of the thousand years.

در طول آن هزار سال، نجات‌یافتگان داوریِ تحقیقی را دربارهٔ گمراهانی که هنوز در قبرهای خود خفته‌اند و در انتظار پایان داوری‌های فردی هستند، به انجام خواهند رساند. نجات‌یافتگان زندگی‌ها و شرایطِ گمراهان، از جمله شیطان و فرشتگان او، را بررسی خواهند کرد تا تعیین کنند چه کسی در پایان آن هزار سال سزاوار مجازاتی شدیدتر است.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:4.

> اور میں نے تخت دیکھے، اور لوگ اُن پر بیٹھ گئے، اور عدالت اُن کے سپرد کی گئی؛ اور میں نے اُن کی جانیں دیکھیں جن کے سر یسوع کی گواہی اور خدا کے کلام کے سبب قلم کیے گئے تھے، اور جنہوں نے نہ اُس حیوان کی پرستش کی تھی، نہ اُس کی مورت کی، اور نہ اُس کی چھاپ اپنے ماتھوں پر یا اپنے ہاتھوں میں لی تھی؛ اور وہ زندہ ہوئے اور مسیح کے ساتھ ایک ہزار برس تک بادشاہی کرتے رہے۔ مکاشفہ 20:4۔

The millennium therefore contains an investigative judgment, that when finished brings the final executive judgment when the wicked dead are raised, and Satan who then has entire control over them convinces the wicked to attack Jerusalem which at the end of the thousand years comes down out of heaven. As the wicked mount their attack, fire comes down out of heaven and the final executive judgment is accomplished.

لہٰذا ہزاریہ اپنے اندر ایک تفتیشی عدالتِ الٰہی کو شامل ہے، جو مکمل ہو جانے پر آخری اجرائی عدالتِ الٰہی تک پہنچاتی ہے، جب شریر مردے زندہ کیے جاتے ہیں، اور شیطان، جو اس وقت ان پر کامل اختیار رکھتا ہے، شریروں کو اس بات پر آمادہ کرتا ہے کہ وہ یروشلیم پر حملہ کریں، جو ہزار برس کے اختتام پر آسمان سے نیچے اترتا ہے۔ جب شریر اپنا حملہ شروع کرتے ہیں تو آسمان سے آگ نازل ہوتی ہے اور آخری اجرائی عدالتِ الٰہی انجام پاتی ہے۔

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. Revelation 20:7–9.

> اور جب وہ ہزار برس پورے ہو جائیں گے تو شیطان اپنی قید سے چھوڑ دیا جائے گا، اور وہ نکل کر زمین کی چاروں سمتوں میں بسنے والی قوموں، یعنی جوج اور ماجوج، کو گمراہ کرے گا تاکہ انہیں جنگ کے لیے جمع کرے؛ اور ان کی تعداد سمندر کی ریت کے برابر ہوگی۔ اور وہ زمین کی وسعت پر چڑھ آئے اور مقدسین کی چھاؤنی اور اُس محبوب شہر کو گھیر لیا؛ تب آسمان سے خدا کی طرف سے آگ نازل ہوئی اور انہیں بھسم کر دیا۔ مکاشفہ 20:7–9۔

Though the triple applications of Elijah and the messenger that prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple are closely related, a distinction of their work can be noted in that Elijah is primarily identifying the work of the messenger, and the movement associated with the message of the messenger, that is accomplished during the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law. The messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant primarily identifies a work that is accomplished during the investigative judgment. Laodicean Adventism does not know the time of their visitation, which represents a specific time period of judgment.

اگرچه سه کاربردِ ایلیا و آن رسولی که راه را برای رسولِ عهد مهیا می‌سازد تا ناگهان به هیکلِ خود بیاید، به‌طور نزدیک با یکدیگر مرتبط‌اند، با این حال می‌توان تمایزی در کار ایشان مشاهده کرد، از این جهت که ایلیا در درجهٔ نخست کارِ آن رسول و جنبشی را که با پیامِ آن رسول مرتبط است مشخص می‌سازد؛ کاری که در خلالِ داوریِ اجرایی انجام می‌شود، داوری‌ای که با قانونِ یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد آغاز می‌گردد. آن رسولی که راه را برای رسولِ عهد مهیا می‌کند، در درجهٔ نخست کاری را مشخص می‌سازد که در خلالِ داوریِ تحقیقی انجام می‌شود. ادونتیسمِ لائودیکیه زمانِ تفقدِ خود را نمی‌شناسد، و این نمایانگرِ یک دورهٔ زمانیِ مشخص از داوری است.

Neither do they understand the “present truth” message that is proclaimed during the time of their visitation. They were required to know both the judgment, and the message of those days. They were also required to know the messenger of that period of time. In their Laodicean blindness they oppose the message of the hour, deny the time of their visitation with a message of “peace and safety,” and are uncertain who the chosen messenger of that period is. This truth was clearly identified in the witness of the second Elijah, who was John the Baptist.

اور نہ ہی وہ “موجودہ حق” کے اُس پیغام کو سمجھتے ہیں جو اُن کی معائنہ کے وقت میں منادی کیا جاتا ہے۔ اُن پر لازم تھا کہ وہ عدالت کو بھی جانتے، اور اُن دنوں کے پیغام کو بھی۔ اُن پر یہ بھی لازم تھا کہ اُس عرصۂ وقت کے قاصد کو پہچانتے۔ اپنی لاودیکیائی نابینائی میں وہ گھڑی کے پیغام کی مخالفت کرتے ہیں، “سلامتی اور اطمینان” کے پیغام کے ساتھ اپنی معائنہ کے وقت کا انکار کرتے ہیں، اور اس بارے میں غیر یقینی کا شکار ہیں کہ اُس دور کا برگزیدہ قاصد کون ہے۔ یہ سچائی دوسرے ایلیاہ کی گواہی میں واضح طور پر نمایاں کی گئی تھی، جو یوحنا بپتسمہ دینے والا تھا۔

The Jews knew that prophecy identified a messenger to come, and Jesus directly taught that John was that messenger who was to come.

یهودیان می‌دانستند که نبوت از فرستاده‌ای خبر داده است که خواهد آمد، و عیسی به‌صراحت تعلیم داد که یحیی همان فرستاده‌ای بود که می‌بایست بیاید.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> زیرا جمیع انبیا و شریعت تا یحیی نبوت کردند. و اگر می‌خواهید آن را بپذیرید، این همان الیاس است که می‌بایست بیاید. هر که گوش شنوا دارد، بشنود. متی 11:13–15.

At the very conclusion of the period of their visitation (the time in the history of Christ that typifies the soon-coming Sunday law), as Christ hung upon the cross the Jews conjectured whether Elijah would then come to save Jesus. If they did not recognize the messenger that was to prepare for the Messenger of the Covenant, that was then confirming the covenant with His own blood, they could not recognize their Messiah. Laodicean Adventism in the last days is required to know their judgment, which is the time of their visitation. They are required to recognize the message of that period of time, and they are required to recognize the chosen messenger of that time. The rebellion of 1888, represented September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended. The rebels of 1888, refused to acknowledge the chosen messengers of the history that was typifying the last days.

در واپسین پایانِ دورانِ افتقادِ ایشان (آن زمان در تاریخِ مسیح که مُمَثِّلِ قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع است)، هنگامی که مسیح بر صلیب آویخته بود، یهودیان گمان می‌بردند که آیا ایلیا در آن هنگام خواهد آمد تا عیسی را نجات دهد. اگر آنان آن پیام‌آوری را که می‌بایست راه را برای رسولِ عهد آماده سازد—همان که در آن هنگام با خونِ خود عهد را استوار می‌کرد—نشناختند، پس نمی‌توانستند مسیحِ خود را نیز بشناسند. ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای در ایامِ آخر موظف است داوریِ خود را بشناسد، که همان زمانِ افتقادِ اوست. آنان موظف‌اند پیامِ آن دورهٔ زمانی را بشناسند، و نیز موظف‌اند پیام‌آورِ برگزیدهٔ آن زمان را تشخیص دهند. شورشِ ۱۸۸۸، که با ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بازنمایی شد، زمانی بود که فرشتهٔ مکاشفه باب هجده نازل گردید. یاغیانِ ۱۸۸۸ از اذعان به پیام‌آورانِ برگزیدهٔ تاریخی که ایامِ آخر را به تمثیل می‌کشید، سر باز زدند.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> For thus saith the Lord God of Israel unto me; Take the wine cup of this fury at my hand, and cause all the nations, to whom I send thee, to drink it. And they shall drink, and be moved, and be mad, because of the sword that I will send among them. Then took I the cup at the Lord’s hand, and made all the nations to drink, unto whom the Lord had sent me: To wit, Jerusalem, and the cities of Judah, and the kings thereof, and the princes thereof, to make them a desolation, an astonishment, an hissing, and a curse; as it is this day; Pharaoh king of Egypt, and his servants, and his princes, and all his people; And all the mingled people, and all the kings of the land of Uz, and all the kings of the land of the Philistines, and Ashkelon, and Azzah, and Ekron, and the remnant of Ashdod, Edom, and Moab, and the children of Ammon, And all the kings of Tyrus, and all the kings of Zidon, and the kings of the isles which are beyond the sea, Dedan, and Tema, and Buz, and all that are in the utmost corners, And all the kings of Arabia, and all the kings of the mingled people that dwell in the desert, And all the kings of Zimri, and all the kings of Elam, and all the kings of the Medes, And all the kings of the north, far and near, one with another, and all the kingdoms of the world, which are upon the face of the earth: and the king of Sheshach shall drink after them. Therefore thou shalt say unto them, Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Drink ye, and be drunken, and spue, and fall, and rise no more, because of the sword which I will send among you. And it shall be, if they refuse to take the cup at thine hand to drink, then shalt thou say unto them, Thus saith the Lord of hosts; Ye shall certainly drink. For, lo, I begin to bring evil on the city which is called by my name, and should ye be utterly unpunished? Ye shall not be unpunished: for I will call for a sword upon all the inhabitants of the earth, saith the Lord of hosts. Therefore prophesy thou against them all these words, and say unto them, The Lord shall roar from on high, and utter his voice from his holy habitation; he shall mightily roar upon his habitation; he shall give a shout, as they that tread the grapes, against all the inhabitants of the earth. A noise shall come even to the ends of the earth; for the Lord hath a controversy with the nations, he will plead with all flesh; he will give them that are wicked to the sword, saith the Lord. Thus saith the Lord of hosts, Behold, evil shall go forth from nation to nation, and a great whirlwind shall be raised up from the coasts of the earth. And the slain of the Lord shall be at that day from one end of the earth even unto the other end of the earth: they shall not be lamented, neither gathered, nor buried; they shall be dung upon the ground. Jeremiah 25:15–33.

> زیرا یهوه، خدای اسرائیل، چنین به من گفت: «جامِ شرابِ این غضب را از دست من بگیر و همهٔ امت‌هایی را که تو را نزد ایشان می‌فرستم، بنوشان. و خواهند نوشید و متزلزل خواهند شد و دیوانه خواهند گشت، به سبب شمشیری که در میان ایشان خواهم فرستاد.» پس جام را از دست یهوه گرفتم و همهٔ امت‌هایی را که یهوه مرا نزد ایشان فرستاده بود، نوشانیدم: یعنی اورشلیم و شهرهای یهودا و پادشاهان آن و سروران آن را، تا ایشان را ویرانی و مایهٔ حیرت و صفیر و لعنت گرداند، چنان‌که امروز هست؛ فرعون، پادشاه مصر، و خادمانش و سرورانش و تمامی قومش؛ و تمامی اقوام درآمیخته، و تمامی پادشاهان سرزمین عوص، و تمامی پادشاهان سرزمین فلسطینیان، و اشقلون و غزه و عقرون و باقی‌ماندهٔ اَشدود؛ ادوم و موآب و بنی‌عمون؛ و تمامی پادشاهان صور و تمامی پادشاهان صیدون، و پادشاهان جزایری که آن‌سوی دریا هستند؛ دَدان و تیما و بوز و همهٔ آنان که در دورترین کرانه‌ها هستند؛ و تمامی پادشاهان عربستان و تمامی پادشاهان اقوام درآمیخته که در بیابان ساکن‌اند؛ و تمامی پادشاهان زمری و تمامی پادشاهان عیلام و تمامی پادشاهان مادیان؛ و تمامی پادشاهان شمال، دور و نزدیک، یکی با دیگری، و همهٔ مملکت‌های جهان که بر روی زمین هستند؛ و پادشاه شیشک بعد از ایشان خواهد نوشید. پس به ایشان بگو: «یهوه صبایوت، خدای اسرائیل، چنین می‌گوید: بنوشید و مست شوید و قی کنید و بیفتید و دیگر برنخیزید، به سبب شمشیری که در میان شما خواهم فرستاد.» و اگر واقع شود که از گرفتن جام از دست تو برای نوشیدن امتناع ورزند، آنگاه به ایشان بگو: «یهوه صبایوت چنین می‌گوید: یقیناً خواهید نوشید. زیرا اینک من آغاز کرده‌ام که بلا را بر شهری بیاورم که به نام من خوانده می‌شود، و آیا شما به‌کلی بی‌مجازات خواهید ماند؟ بی‌مجازات نخواهید ماند، زیرا من شمشیری را بر تمامی ساکنان زمین فراخواهم خواند،» یهوه صبایوت می‌گوید. پس تو بر ضد ایشان تمامی این سخنان را نبوت کن و به ایشان بگو: «یهوه از اعلیٰ غرش خواهد کرد و آواز خویش را از مسکن قدس خود برخواهد آورد؛ او بر مسکن خود به‌شدت غرش خواهد کرد؛ مانند آنان که انگور را می‌فشارند، بانگ شادمانی بر ضد تمامی ساکنان زمین سر خواهد داد. غوغایی تا اقصای زمین خواهد رسید، زیرا یهوه با امت‌ها مرافعه دارد؛ او با تمامی بشر داوری خواهد کرد؛ شریران را به شمشیر خواهد سپرد،» یهوه می‌گوید. یهوه صبایوت چنین می‌گوید: «اینک بلا از امتی به امت دیگر بیرون خواهد رفت، و گردبادی عظیم از کرانه‌های زمین برانگیخته خواهد شد. و کشتگان یهوه در آن روز از یک کران زمین تا کران دیگر زمین خواهند بود؛ نه برای ایشان نوحه‌سرایی خواهد شد، نه جمع‌آوری خواهند شد، و نه دفن خواهند گردید؛ ایشان بر روی زمین چون سرگین خواهند بود.» ارمیا 25:15–33.

Back to Articles