Article

# کتاب دانیال — شمارهٔ یکصد و هشتاد و هفتم

مکاشفۀ شیر: از پانیوم تا مُهرگذاری نهایی

Author

Jeff Pippenger

Published

April 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

جڏهن يسوع ڪنهن نبوتي سچائيءَ کي کولي ظاهر ڪري ٿو، تڏهن هن جي نمائندگي يهوداہ جي قبيلي جي شير طور ڪئي وڃي ٿي، ۽ قيصريه فلپي وٽ يهوداہ جي قبيلي جي شير “ته هن کي يروشلم وڃڻو آهي، ۽ بزرگن، سردار ڪاھنن ۽ فقيهن جي هٿان گهڻيون تڪليفون سَهڻيون آهن، ۽ قتل ڪيو وڃڻ آهي، ۽ ٽئين ڏينهن ٻيهر جيئرو ڪيو وڃڻو آهي” کي کولڻ شروع ڪيو. اهي سچايون اُن پيغام سان هم آهنگ آهن، جيڪو هن هڪ لک چوئيتاليهه هزارن جي مُهر لڳڻ واري زماني جي شروعات ۾ کوليو، ۽ پوءِ وري بلڪل انهيءَ ساڳئي عرصي جي پڇاڙيءَ ۾ به. اهي سچايون دانيال جي يارهين باب جي تيرهين کان پندرهين آيتن ۾ پيش ڪيل پيغام سان هم آهنگ آهن.

Cuando Él desella esa verdad a los ciento cuarenta y cuatro mil, lo hace mediante la metodología de línea sobre línea, porque es allí donde se hallan las “llaves” del reino de Dios. Esas verdades deben ser comidas, pues son las llaves del reino de Dios, y el reino de Dios ha de estar dentro de Su pueblo.

> اور جب فریسیوں نے اُس سے پوچھا کہ خدا کی بادشاہی کب آئے گی، تو اُس نے اُن کو جواب میں کہا، خدا کی بادشاہی ظاہری نشانوں کے ساتھ نہیں آتی۔ اور نہ لوگ کہیں گے، دیکھو یہاں! یا، دیکھو وہاں! کیونکہ دیکھو، خدا کی بادشاہی تمہارے اندر ہے۔ لوقا 17:20، 21۔

شیاطین نیز ایمان دارند، و با این حال می‌لرزند، زیرا صرفاً ایمان آوردن به «حقیقت» کافی نیست. حقیقت باید جزئی از وجود تو گردد، همان‌گونه که خوراک جسمانیِ خورده‌شده بخشی از بدن می‌شود. در تاریخِ آیات سیزده تا پانزده، شیرِ سبطِ یهودا حقایقِ مرتبط با قانونِ یکشنبهِ قریب‌الوقوع را می‌گشاید، و آن حقایق مُهر را پیش از بحرانِ در شُرفِ وقوع، بر پیشانی‌های باکره‌های دانا نقش می‌زند. شیرِ سبطِ یهودا به‌خوبی از شهادتِ باب شانزدهمِ متی آگاه بود، و دیدار او از قیصریهٔ فیلپی با شهادتِ پانیوم در دانیال همسو بود، و او می‌دانست که سایهٔ صلیبی که او و شاگردش در قیصریهٔ فیلپی زیر آن ایستاده بودند، نمودارِ سایهٔ قانونِ یکشنبهٔ آینده در تاریخِ قومِ ایامِ آخرِ او بود.

> از آن زمان به بعد، عیسی آغاز کرد که به شاگردان خود نشان دهد که او باید به اورشلیم برود، و از مشایخ و رؤسای کاهنان و کاتبان رنج بسیار بکشد، و کشته شود، و در روز سوم برخیزانیده شود. آنگاه پطرس او را به کناری کشید و آغاز کرد به ملامت کردنش و گفت: خداوندگارا، این از تو دور باد؛ هرگز این بر تو واقع نخواهد شد. اما او برگشت و به پطرس گفت: ای شیطان، از پیش روی من دور شو؛ تو برای من سنگ لغزشی، زیرا نه امور خدا را در نظر داری، بلکه امور انسان را. سپس عیسی به شاگردان خود گفت: اگر کسی بخواهد از پی من آید، باید خود را انکار کند و صلیب خویش را بردارد و از پی من بیاید. زیرا هر که بخواهد جان خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد؛ و هر که جان خود را به خاطر من از دست بدهد، آن را خواهد یافت. زیرا انسان را چه سود، اگر تمام جهان را ببرد و جان خویش را ببازد؟ یا انسان در عوض جان خویش چه خواهد داد؟ زیرا پسر انسان در جلال پدر خویش با فرشتگان خود خواهد آمد، و آنگاه هر کس را بر حسب اعمالش جزا خواهد داد. هرآینه به شما می‌گویم، بعضی از ایستادگان در اینجا هستند که تا پسر انسان را نبینند که در ملکوت خود می‌آید، ذائقه موت را نخواهند چشید. متی 16:21–28.

پہلی، اور اس لیے “پہلے ذکر کے اصول” کے مطابق، سب سے اہم بات جو یسوع نے اپنے شاگردوں کو صلیب کی تکالیف کے بارے میں بتائی، یہ تھی کہ اگر وہ اُس کی پیروی کرنا چاہتے ہیں تو اُنہیں اپنی اپنی صلیب اُٹھانی ہوگی۔ سسٹر وائٹ واضح طور پر بیان کرتی ہیں کہ جوّا بھی صلیب ہی ہے۔ جوّا اور صلیب انسان کی ذاتی مرضی کی علامتیں ہیں، اور سارا انحصار مرضی کے درست استعمال پر ہے۔ وہ قوت جو خدا کی ہیکل کو سنبھالے رکھتی ہے، ایک ایسا برّہ ہے جو ذبح کیا گیا تھا اور ایک “ستون” پر لٹکایا گیا تھا۔ ذبح کیا ہوا برّہ نچلی جسمانی فطرت کی مصلوبیت کی نمائندگی کرتا ہے، اور وہ “ستون” جس پر مُردہ جسم لٹکایا جاتا ہے، مرضی ہے۔ مسیح نے غالب آنے کا اپنا نمونہ یوں فراہم کیا کہ وہ ہمیشہ اپنی مرضی کو اپنے باپ کی مرضی کے تابع رکھتا تھا، اور اس کام کو پورا کرنے کے باعث وہ اپنے باپ کے ساتھ تخت پر جا بیٹھا۔ غالب آنے کی علامت وہ ذبح کیا ہوا برّہ ہے جو ستون پر لٹکایا گیا ہے۔ یہ تمام حقائق براہِ راست اُن لوگوں سے وابستہ ہیں جن کی نمائندگی پطرس کے طور پر کی گئی ہے۔

به فیلادلفیا، که به‌وسیلهٔ خیمهٔ اکستر نمایانده شده است، چنین گفته می‌شود:

> جو غالب آئے، اُسے میں اپنے خدا کے ہیکل میں ایک ستون بنا دوں گا، اور وہ پھر کبھی باہر نہ جائے گا؛ اور میں اُس پر اپنے خدا کا نام، اور اپنے خدا کے شہر کا نام، یعنی نئے یروشلیم کا، جو میرے خدا کی طرف سے آسمان سے اُترتا ہے، لکھوں گا؛ اور میں اُس پر اپنا نیا نام بھی لکھوں گا۔ جس کے کان ہوں، وہ سنے کہ روح کلیسیاؤں سے کیا فرماتا ہے۔ مکاشفہ 3:12، 13۔

آن‌که همان‌گونه که مسیح غالب شد، غالب آید، نامی تازه خواهد یافت، چنان‌که شمعون بار‌یونا یافت؛ و ستونی در هیکل خدا خواهد شد، همان‌گونه که مسیح آن برّه‌ای است که ذبح شد و بر ستونی در هیکل خدا آویخته گردید. و چون همان‌گونه که مسیح غالب شد، غالب آیند، ایشان نیز همچون مسیح بر تخت در جای‌های آسمانی خواهند نشست.

به لاودکیه، که به‌وسیلهٔ خیمهٔ واترتاون نمایانده شده است، چنین گفته می‌شود:

> ਹੇਖੋ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਟਖਟਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਹ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 3:20–22.

نخستین حقیقتی که عیسی هنگامی که آغاز به آشکار ساختن رنج‌های صلیب برای شاگردان کرد، به آنان گفت، این بود که انسان‌ها باید دقیقاً همان‌گونه غالب آیند که او نمونه‌ای از غلبه کردن را فراهم کرده بود. انسان‌ها باید جسم را با هوس‌ها و شهوات آن مصلوب سازند. چون این به انجام رسد، در جای‌های آسمانی نشانیده خواهند شد.

> حتی هنگامی که در گناهان مرده بودیم، ما را با مسیح زنده گردانید (که به فیض نجات یافته‌اید)، و با او برخیزانید، و در جای‌های آسمانی در مسیح عیسی با او نشانید. افسسیان ۲:۵، ۶.

پس از بیانِ حقیقتِ مصلوب‌شدن، از منظرِ مسئولیتِ شخصی، شیرِ قبیلۀ یهودا حقیقتی دیگر را افزود که به ایامِ آخر مربوط می‌شود.

> زیرا انسان را چه سود که تمامی جهان را به دست آورد، اما جان خود را از دست بدهد؟ یا انسان چه چیزی خواهد داد تا جان خویش را بازخرد؟ زیرا پسر انسان در جلال پدر خویش با فرشتگانش خواهد آمد، و آنگاه هر کس را موافق اعمالش جزا خواهد داد. هرآینه به شما می‌گویم، بعضی از ایستادگان در اینجا طعم مرگ را نخواهند چشید تا پسر انسان را ببینند که در ملکوت خود می‌آید. متی 16:26–28.

जब यहूदा के गोत्र के सिंह द्वारा एक लाख चवालीस हजार की मुहरबंदी की समाप्तिकालीन अवधि में मध्यरात्रि की पुकार का संदेश अनमुद्रित किया जाएगा, तब कुछ ऐसे होंगे जो मृत्यु का स्वाद न चखेंगे। तब उसने विशेष रूप से उन एक लाख चवालीस हजार पर ध्यान दिया, जो उसके अंतिम-दिवसों के लोग हैं और जो मृत्यु का स्वाद नहीं चखते। इसलिए, कैसरिया फिलिप्पी की उसकी भेंट के छह दिन बाद, यहूदा के गोत्र के सिंह ने एक ऐसे सत्य को अनमुद्रित किया, जो आनेवाले क्रूस के संकट के लिए उसके चेलों को दृढ़ करने वाला था, परन्तु उससे भी अधिक महत्त्वपूर्ण रूप से वह शीघ्र आनेवाले रविवार के विधान के विषय में बोलता था।

> اور چھ دن کے بعد یسوع پطرس اور یعقوب اور اُس کے بھائی یوحنا کو اپنے ساتھ لے گیا، اور اُنہیں الگ ایک اونچے پہاڑ پر چڑھا لے گیا۔ اور اُن کے سامنے اُس کی صورت بدل گئی؛ اور اُس کا چہرہ سورج کی مانند چمکا، اور اُس کے کپڑے نور کی مانند سفید ہو گئے۔ اور دیکھو، موسیٰ اور ایلیاہ اُنہیں دکھائی دیے، جو اُس کے ساتھ باتیں کر رہے تھے۔ تب پطرس نے یسوع سے کہا، اے خداوند، ہمارا یہاں ہونا اچھا ہے؛ اگر تو چاہے تو ہم یہاں تین جھونپڑیاں بنائیں، ایک تیرے لیے، ایک موسیٰ کے لیے، اور ایک ایلیاہ کے لیے۔ وہ ابھی بول ہی رہا تھا کہ دیکھو، ایک نورانی بادل نے اُن پر سایہ کر لیا؛ اور دیکھو، بادل میں سے ایک آواز آئی، جس نے کہا، یہ میرا پیارا بیٹا ہے، جس سے میں خوش ہوں؛ تم اُس کی سنو۔ اور جب شاگردوں نے یہ سنا تو اپنے منہ کے بل گر پڑے اور نہایت ڈر گئے۔ اور یسوع نے پاس آ کر اُنہیں چھوا، اور کہا، اُٹھو اور ڈرو نہیں۔ اور جب اُنہوں نے اپنی آنکھیں اٹھائیں تو یسوع کے سوا کسی کو نہ دیکھا۔ اور جب وہ پہاڑ سے اتر رہے تھے تو یسوع نے اُنہیں حکم دیا، کہ جب تک ابنِ آدم مُردوں میں سے جی نہ اٹھے، اِس رویا کو کسی سے نہ کہنا۔ اور اُس کے شاگردوں نے اُس سے پوچھا، پھر فقیہ کیوں کہتے ہیں کہ ایلیاہ کا پہلے آنا ضرور ہے؟ یسوع نے جواب میں اُن سے کہا، ایلیاہ البتہ پہلے آئے گا اور سب کچھ بحال کرے گا۔ لیکن میں تم سے کہتا ہوں کہ ایلیاہ تو آ چکا، اور اُنہوں نے اُسے نہ پہچانا، بلکہ جو کچھ چاہا اُس کے ساتھ کیا۔ اسی طرح ابنِ آدم بھی اُن کے ہاتھوں دکھ اٹھائے گا۔ تب شاگرد سمجھ گئے کہ اُس نے اُن سے یوحنا بپتسمہ دینے والے کی بابت کہا تھا۔ متی 17:1–13۔

در این بخش، شیرِ سبطِ یهودا در آستانهٔ پایانِ مهلتِ آزمایش، حقایقی را که صد و چهل و چهار هزار را مُهر می‌زنند می‌گشاید، زیرا «وقت نزدیک است.» او نخست رنجِ صلیب را معرّفی کرد، و آن تجربه را به‌عنوان تفاوتِ تعیین‌کننده میان یک طبقه که از به‌کار گرفتنِ ارادهٔ خود برای مصلوب ساختنِ جسم سر باز می‌زدند، و طبقه‌ای که از نمونهٔ مسیح پیروی می‌کردند، به تصویر کشید. سپس به آنان ارائه کرد که ایشان نمایانگرِ آخرین نسلِ تاریخِ زمین بودند، آنگاه که مردمانی می‌بودند که از زمانِ گشوده شدنِ مُهرها که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ رخ داد، تا بازگشتِ او زندگی می‌کردند.

سپس او رؤیایی از وجودِ جلال‌یافتهٔ خویش ارائه کرد، و موسی و ایلیا نیز با او بودند. پیامِ مُهر و موم که گشوده شده است، همان مکاشفهٔ عیسی مسیح است که با موسی و ایلیا مرتبط است، و آن پیام در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به گشوده شدن کرد، زمانی که آن دو شاهدِ مکاشفه، باب یازدهم، که موسی و ایلیا هستند، سطر بر سطر، به‌عنوان نمادهایی که مُهر و مومِ یکصد و چهل و چهار هزار را نمایندگی می‌کردند، برقرار گردیدند. هنگامی که آن سه شاگرد رؤیا را دیدند و آوازِ خدا را شنیدند، «بر روی افتادند و سخت ترسان شدند. و عیسی نزدیک آمده، ایشان را لمس کرده، گفت: برخیزید و مترسید.»

رویایی که آن سه شاگرد دیدند، نمودارِ رؤیای جلالِ مسیح در ایامِ آخر است؛ و ازاین‌رو همان رؤیایی است که دانیال در فصل دهم دید.

> اور میں، دانی ایل، اکیلا ہی وہ رویا دیکھتا رہا؛ کیونکہ جو آدمی میرے ساتھ تھے انہوں نے وہ رویا نہ دیکھی، لیکن ان پر ایک بڑی لرزش طاری ہوئی، یہاں تک کہ وہ اپنے آپ کو چھپانے کے لیے بھاگ گئے۔ پس میں اکیلا رہ گیا، اور میں نے یہ عظیم رویا دیکھی، اور مجھ میں کچھ قوت باقی نہ رہی؛ کیونکہ میری رونق مجھ میں بگڑ کر فساد میں بدل گئی، اور مجھ میں کوئی طاقت نہ رہی۔ توبھی میں نے اُس کے کلام کی آواز سنی؛ اور جب میں نے اُس کے کلام کی آواز سنی تو میں اپنے منہ کے بل گہری نیند میں تھا، اور میرا منہ زمین کی طرف تھا۔ اور دیکھو، ایک ہاتھ نے مجھے چھوا، جس نے مجھے میرے گھٹنوں اور میرے ہاتھوں کی ہتھیلیوں پر سنبھال کر کھڑا کیا۔ اور اُس نے مجھ سے کہا، اے دانی ایل، اے نہایت محبوب مرد، اُن باتوں کو سمجھ جو میں تجھ سے کہتا ہوں، اور سیدھا کھڑا ہو جا؛ کیونکہ اب میں تیرے پاس بھیجا گیا ہوں۔ اور جب اُس نے یہ بات مجھ سے کہی تو میں کانپتا ہوا کھڑا ہو گیا۔ پھر اُس نے مجھ سے کہا، اے دانی ایل، خوف نہ کر؛ کیونکہ پہلے ہی دن سے جب تُو نے سمجھنے کے لیے اپنا دل لگایا اور اپنے خدا کے حضور اپنے آپ کو فروتن کیا، تیری باتیں سن لی گئی تھیں، اور میں تیری باتوں کے سبب آیا ہوں۔ دانی ایل 10:7–12۔

‫رویای تجلّی در متّی فصل هفدهم، رؤیای آینه‌وارِ دانیال فصل دهم است که در هنگامی واقع می‌شود که استخوان‌های خشکِ مردهٔ حزقیال قیام داده می‌شوند. این رؤیا، و پیامی که بدان وابسته است، دو طبقه از پرستندگان را آشکار می‌سازد: یکی در خیمهٔ اکستر، و دیگری در خیمهٔ واترتاون، که همان جماعتِ ریشخندکنندگانِ ارمیاست و کنيسهٔ شیطانِ یوحنّا. همان‌گونه که آثار این رؤیا در شهادتِ دانیال ظاهر شد، همچنین «چون شاگردان این را شنیدند، بر روی خود به خاک افتادند و بسیار ترسان شدند. و عیسی آمده، ایشان را لمس کرد و گفت: برخیزید و مترسید.» این رؤیا در هر دو مورد هم شنیدنی بود و هم دیدنی، و در هر دو نمونه ترس پدید آورد. در هر دو شهادت، «لمس»ی لازم بود تا قوّت بخشیده شود.‬

دگرگونیِ هیئت، از جمله، گواهی بود بر این‌که کلامِ خدا هرگز فرو نمی‌افتد؛ زیرا در بابِ شانزدهمِ متّی، در آیهٔ پایانی، عیسی فرموده بود: «در اینجا بعضی ایستاده‌اند که تا پسرِ انسان را نبینند که در ملکوتِ خود می‌آید، ذائقهٔ مرگ را نخواهند چشید.» دگرگونیِ هیئت، نمونه‌ای از آمدنِ «پسرِ انسان» در ملکوتِ او بود.

> «موسیٰ کوہِ تجلی پر مسیح کی گناہ اور موت پر فتح کا گواہ تھا۔ وہ اُن لوگوں کی نمائندگی کرتا تھا جو راستبازوں کے جی اُٹھنے کے وقت قبر سے نکلیں گے۔ ایلیاہ، جو موت دیکھے بغیر آسمان پر اُٹھا لیا گیا تھا، اُن لوگوں کی نمائندگی کرتا تھا جو مسیح کی دوسری آمد کے وقت زمین پر زندہ ہوں گے، اور جو “ایک دم میں، پلک جھپکتے میں، آخری نرسنگے پر” “بدل جائیں گے؛” جب “اس فناپذیر کو بقاپذیری پہننا ضروری ہے،” اور “اس فانی کو لافانیّت پہننا ضروری ہے۔” 1 کرنتھیوں 15:51–53۔ یسوع آسمان کے نور سے ملبس تھا، جیسا کہ وہ اُس وقت ظاہر ہوگا جب وہ “بغیر گناہ کے نجات کے لیے دوسری بار” آئے گا۔ کیونکہ وہ “اپنے باپ کے جلال میں مقدس فرشتوں کے ساتھ” آئے گا۔ عبرانیوں 9:28؛ مرقس 8:38۔ نجات دہندہ کا شاگردوں سے کیا گیا وعدہ اب پورا ہو گیا تھا۔ پہاڑ پر آئندہ جلالی بادشاہی کی ایک مختصر تمثیل پیش کی گئی تھی،—مسیح بادشاہ، موسیٰ جی اُٹھے ہوئے مقدسین کا نمائندہ، اور ایلیاہ اُن کا جو تبدیل کیے گئے ہیں۔» مخلصیِ عالم، 421۔

سچائیِ مُہر میں یہ شناخت بھی شامل ہے کہ ایک لاکھ چوالیس ہزار وہ ہیں جن کی نمائندگی مکاشفہ باب سات میں کی گئی ہے، جو موت نہیں چکھتے، اور جن کی نمائندگی ایلیاہ کرتا ہے؛ اور یہ کہ مکاشفہ باب سات کی بڑی جماعت وہ ہے جن کی نمائندگی موسیٰ کرتا ہے، جو وفات پاتے ہیں۔ ایک گروہ کو مکاشفہ باب اٹھارہ کی پہلی صدا پر بلایا جاتا ہے، اور دوسرے گروہ کو مکاشفہ باب اٹھارہ کی دوسری صدا پر بلایا جاتا ہے۔

پس از آن لمس، عیسی آنگاه که گفت: «این رؤیا را به هیچ‌کس مگویید تا پسر انسان از مردگان برخیزد»، به شاگردان تعلیم بیشتری داد. رؤیای دگرگونیِ هیئت، که همان رؤیای آینه است، و رؤیای اشعیا در باب ششم، و رؤیای پولس در هنگامی که در آسمان سوم بود، و رؤیای حزقیال از چرخ‌ها در میان چرخ‌ها، به دست شیرِ سبطِ یهودا مُهر شده بود تا پس از قیام مسیح.

رستاخیز مسیح، نمودارِ رستاخیزِ آن دو شاهدی است که در همان رؤیا با مسیح بودند، و مقرر بود که ایشان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ برخیزانیده شوند. در آن هنگام، پیامِ مهرشده برای آن دو شاهدِ مکاشفهٔ یازده و برای آن دو گروهِ امین گشوده می‌شد، و در چارچوبِ رؤیای آینه‌سانِ جلالِ مسیح در پایانِ جهان قرار داده می‌شد.

پیامِ مُهر نیز در چارچوبِ سه آیهٔ نخستِ بابِ اوّلِ مکاشفه قرار داده خواهد شد؛ جایی که زنجیرهٔ ارتباطی‌ای که نمایانگرِ پیوندِ الوهیت با انسانیت است، در روندی گام‌به‌گام از چگونگیِ ارائه شدنِ پیامِ مُهر به کسانی که نامزدِ قرار گرفتن در شمارِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر هستند، بیان می‌شود.

روند گام‌به‌گام چنین بود: از پدر، به پسر، به فرشته جبرائیل، به یوحنا، به کلیساها. از پدرِ الهی، به پسرِ الهی و انسانی، به مخلوقی ساقط‌نشده (جبرائیل)، به مخلوقی ساقط‌شده (یوحنا)، تا به کلیساهایی که در آسیا هستند (جهان). این پنج گام، به‌طور مشخص، در همان نخستین ذکرِ مکاشفهٔ عیسی مسیح معرفی شده‌اند، و انکار هر گام، انکار همهٔ آنهاست.

مطابق آن مکاشفه، شاگردان آنگاه از عیسی پرسیدند: «پس چرا کاتبان می‌گویند که الیاس باید نخست بیاید؟» عیسی در پاسخ ایشان گفت: «بی‌گمان الیاس نخست خواهد آمد و همه‌چیز را اعاده خواهد کرد. اما به شما می‌گویم که الیاس پیش از این آمده است، و او را نشناختند، بلکه هر آنچه خواستند با او کردند. به همین‌سان، پسر انسان نیز از ایشان رنج خواهد کشید.» آنگاه شاگردان دریافتند که او با ایشان دربارهٔ یحییِ تعمیددهنده سخن می‌گفت.

نقش نبویِ یحییِ تعمیددهنده و یوحنای مکاشفه‌گر عنصری از پیامِ مُهر است، و آنان که در خیمهٔ واترتاون برگزیدند که پیامِ ساموئل اسنو را نادیده بگیرند، نمایانگرِ کسانی هستند که مایل نیستند اذعان کنند که خداوند مردانی را که خود برمی‌گزیند، برمی‌گزیند. آن صدا که در سال 1989 برگزیده شد، که نخستین بار پیام خود را دویست و بیست سال پس از 1776، در 1996، منتشر کرد، که آن دیده‌بانی بود که تشخیص داد وایِ سوم در 11 سپتامبر 2001 فرا رسیده است، که پیامِ گناه‌آلودِ 18 ژوئیهٔ 2020 را عرضه کرد، بخشی از پیامِ مُهر است، و نقش او به‌وسیلهٔ یحییِ تعمیددهنده نمایانده می‌شود.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> «من گروهی را دیدم که نیکو پاسداری‌شده و استوار ایستاده بودند و هیچ مجال و اعتباری به کسانی که می‌خواستند ایمانِ استوارِ بدنه را متزلزل سازند، نمی‌دادند. خدا با رضامندی بر آنان نظر افکند. سه گام به من نشان داده شد—پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم، و سوم. فرشته‌ای که همراه من بود گفت: “وای بر آن‌که از این پیام‌ها قطعه‌ای را جابه‌جا کند یا حتی سوزنی را به حرکت درآورد. فهم راستینِ این پیام‌ها اهمیتی حیاتی دارد. سرنوشتِ جان‌ها به چگونگیِ دریافتِ آن‌ها وابسته است.” بار دیگر از خلال این پیام‌ها به پایین آورده شدم، و دیدم که قومِ خدا تجربهٔ خود را به چه بهای گزافی به دست آورده بودند. این تجربه از میان رنج بسیار و کشمکشی سخت حاصل شده بود. خدا آنان را گام‌به‌گام هدایت کرده بود تا آن‌که ایشان را بر سکویی استوار و تغییرناپذیر قرار داده بود. دیدم افرادی به آن سکو نزدیک شدند و بنیاد آن را بررسی کردند. برخی با شادمانی بی‌درنگ بر آن گام نهادند. برخی دیگر آغاز به خرده‌گیری از بنیاد کردند. آنان خواهان آن بودند که اصلاحاتی صورت گیرد، و آنگاه سکو کامل‌تر خواهد بود و مردم بسیار شادتر خواهند شد. برخی از سکو پایین رفتند تا آن را بررسی کنند و اعلام داشتند که آن به خطا بنا شده است. اما دیدم که تقریباً همه بر سکو استوار ایستاده بودند و آنان را که از آن پایین رفته بودند، ترغیب می‌کردند که از شکایت‌های خود دست بردارند؛ زیرا خدا معمارِ اعظم بود و آنان بر ضد او می‌جنگیدند. آنان کارِ شگفت‌انگیزِ خدا را که ایشان را به آن سکوی استوار رسانده بود بازگو کردند و در یگانگی چشمان خود را به آسمان برافراشتند و با آوازی بلند خدا را جلال دادند. این امر بر برخی از کسانی که شکایت کرده و سکو را ترک گفته بودند، تأثیر گذاشت، و آنان نیز با چهره‌ای فروتن بار دیگر بر آن گام نهادند.»

> «مرا به اعلان آمدنِ نخستِ مسیح بازگردانده شد. یوحنا در روح و قدرتِ ایلیا فرستاده شد تا راهِ عیسی را مهیا سازد. آنان که شهادتِ یوحنا را رد کردند، از تعلیماتِ عیسی بهره‌مند نشدند. مخالفتِ ایشان با پیامی که آمدنِ او را پیشگویی می‌کرد، آنان را در وضعیتی قرار داد که نتوانند به‌آسانی نیرومندترین شواهد را که او همان مسیحا بود، بپذیرند. شیطان کسانی را که پیامِ یوحنا را رد کرده بودند، پیش راند تا باز هم فراتر روند و مسیح را رد کنند و به صلیب کشند. با این کار، خود را در وضعیتی قرار دادند که نتوانند در روزِ پنتیکاست آن برکت را دریافت کنند؛ برکتی که راهِ ورود به مقدسِ آسمانی را به ایشان می‌آموخت. دریده شدنِ پردهٔ هیکل نشان داد که قربانی‌ها و آیین‌های یهودی دیگر پذیرفته نخواهد شد. آن قربانیِ عظیم تقدیم شده و پذیرفته شده بود، و روح‌القدسی که در روزِ پنتیکاست نازل شد، اذهانِ شاگردان را از مقدسِ زمینی به مقدسِ آسمانی معطوف ساخت؛ جایی که عیسی به واسطهٔ خونِ خویش داخل شده بود تا فوایدِ کفارهٔ خود را بر شاگردانش فرو ریزد. اما یهودیان در تاریکیِ کامل واگذاشته شدند. آنان تمام نوری را که می‌توانستند دربارهٔ نقشهٔ نجات داشته باشند از دست دادند، و همچنان بر قربانی‌ها و هدایای بی‌فایدهٔ خود اعتماد می‌کردند. مقدسِ آسمانی جایِ مقدسِ زمینی را گرفته بود، با این حال آنان از این تغییر هیچ آگاهی نداشتند. از این‌رو، نمی‌توانستند از شفاعتِ مسیح در مکانِ مقدس بهره‌مند شوند.»

> «بسیاری با وحشت به رفتار یهودیان در رد کردن و مصلوب ساختن مسیح می‌نگرند؛ و چون تاریخ بدرفتاری شرم‌آور با او را می‌خوانند، می‌پندارند که او را دوست دارند و اگر به جای پطرس بودند، او را انکار نمی‌کردند، یا همچون یهودیان او را مصلوب نمی‌ساختند. اما خدایی که دل‌های همگان را می‌خواند، آن محبتی را که مدعی بودند نسبت به عیسی احساس می‌کنند، به آزمون آورده است. سراسر آسمان با عمیق‌ترین علاقه، نحوهٔ پذیرش پیام فرشتهٔ اول را نظاره می‌کرد. اما بسیاری که مدعی محبت به عیسی بودند، و چون سرگذشت صلیب را می‌خواندند اشک می‌ریختند، مژدهٔ آمدن او را به ریشخند گرفتند. آنان به جای آنکه پیام را با شادی بپذیرند، اعلام کردند که آن فریبی بیش نیست. ایشان کسانی را که ظهور او را دوست می‌داشتند دشمن داشتند و آنان را از کلیساها بیرون راندند. کسانی که پیام نخست را رد کردند، از پیام دوم نیز نتوانستند بهره‌مند شوند؛ و نیز از فریاد نیمه‌شب، که برای آماده ساختن ایشان بود تا به‌وسیلهٔ ایمان، همراه با عیسی، به قدس‌الاقداسِ قدس آسمانی داخل شوند، بهره‌ای نبردند. و با رد کردن آن دو پیام پیشین، فهم خود را چنان تاریک ساخته‌اند که هیچ نوری را در پیام فرشتهٔ سوم، که راه ورود به قدس‌الاقداس را نشان می‌دهد، نمی‌توانند ببینند. من دیدم که همان‌گونه که یهودیان عیسی را مصلوب کردند، کلیساهای اسمی نیز این پیام‌ها را مصلوب ساخته‌اند؛ و از این‌رو، هیچ شناختی از راه ورود به قدس‌الاقداس ندارند، و نمی‌توانند از شفاعت عیسی در آنجا بهره‌مند شوند. همچون یهودیان که قربانی‌های بی‌فایدهٔ خود را تقدیم می‌کردند، ایشان نیز دعاهای بی‌فایدهٔ خود را به آن بخشی تقدیم می‌کنند که عیسی آن را ترک کرده است؛ و شیطان که از این فریب خشنود است، سیمایی دینی به خود می‌گیرد و ذهن این مسیحیانِ مدعی را به سوی خود رهبری می‌کند، و با قدرت خود و آیات و شگفتی‌های دروغین خویش، آنان را در دام خود استوار می‌سازد. بعضی را به یک شیوه فریب می‌دهد و بعضی را به شیوه‌ای دیگر. برای تأثیر نهادن بر ذهن‌های گوناگون، گمراهی‌های متفاوتی آماده کرده است. برخی با وحشت به یک فریب می‌نگرند، حال آنکه فریب دیگری را به‌آسانی می‌پذیرند. شیطان بعضی را به‌وسیلهٔ اسپیریتیسم می‌فریبد. او همچنین همچون فرشته‌ای از نور می‌آید و نفوذ خود را از طریق اصلاحات کاذب در سراسر سرزمین می‌گستراند. کلیساها به وجد می‌آیند و می‌پندارند که خدا به‌طرزی شگفت‌انگیز برای ایشان عمل می‌کند، حال آنکه این کارِ روحی دیگر است. این هیجان فرو خواهد نشست و جهان و کلیسا را در وضعی بدتر از پیش بر جای خواهد گذاشت.»

> «من دیدم که خدا در میان ادونتیست‌های اسمی و کلیساهای سقوط‌کرده، فرزندان صادقی دارد؛ و پیش از آنکه بلاها فرو ریخته شوند، خادمان و مردم از این کلیساها فراخوانده خواهند شد و با شادی حقیقت را خواهند پذیرفت. شیطان این را می‌داند؛ و پیش از آنکه فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم داده شود، در این محافل مذهبی هیجانی برمی‌انگیزد، تا آنان که حقیقت را رد کرده‌اند، گمان کنند که خدا با ایشان است. او امید دارد صادقان را بفریبد و آنان را به این اندیشه بکشاند که خدا هنوز برای کلیساها در کار است. اما نور خواهد درخشید، و همهٔ آنان که صادق‌اند، کلیساهای سقوط‌کرده را ترک خواهند کرد و در کنارِ باقی‌ماندگان جای خواهند گرفت.» Early Writings, 258–261.

Back to Articles