Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Nine

تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل و نُه

Power, Glory and Suffering

قدرت، جلال اور مصیبت

Author

Jeff Pippenger

Published

May 6, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Peter is at Panium (Caesarea Philippi), which is just six or eight days before the middle of the three times Peter, John and James went alone with Jesus. The first was the demonstration of His power at the resurrection of Jarius’ twelve-year-old daughter; the second was the demonstration of His glory at the mount of transfiguration; and the third was Gethsemane the demonstration of His suffering. At Panium in chapter eleven Peter is aligned just before the cross of verse sixteen. The mount was the midpoint of the three exclusive trips of three disciples. At the mount the heavenly Father also spoke the second of three times; the Father spoke at the baptism, the mount and then just before the cross. Peter is twice at a midpoint of three specific events. He is also the midpoint of chapters eleven through twenty-two of Matthew.

پطرس در پانیاس (قیصریهٔ فیلپی) است، و این تنها شش یا هشت روز پیش از میانهٔ آن سه باری است که پطرس، یوحنا و یعقوب به‌تنهایی با عیسی رفتند. نخستین بار، نمایش قدرت او در رستاخیز دختر دوازده‌سالهٔ یایروس بود؛ دومین بار، نمایش جلال او بر کوه تجلی؛ و سومین بار، جتسیمانی، نمایش رنج او. در پانیاس، در فصل یازدهم، پطرس درست پیش از صلیبِ آیهٔ شانزدهم قرار می‌گیرد. کوه، نقطهٔ میانیِ آن سه سفرِ اختصاصیِ سه شاگرد بود. بر کوه، پدر آسمانی نیز برای دومین بار از سه بار سخن گفت؛ پدر در تعمید، بر کوه، و سپس درست پیش از صلیب سخن گفت. پطرس دو بار در نقطهٔ میانیِ سه رویدادِ مشخص قرار دارد. او همچنین نقطهٔ میانیِ فصل‌های یازده تا بیست‌ودوی متی است.

## The Ass

آشوری قوم کی مثال دیتا ہے۔ یہ اُس لاٹھی کی مانند ہے جو ہمارے آسمانی باپ کی طرف سے ہمیں سزا دینے کے لیے استعمال ہوتی ہے۔ وہ اپنے ان بچوں کو درست کرنے کے لیے جو گمراہ ہو جاتے ہیں، غیر قوموں کو استعمال کرتا ہے۔ یہی وہ بات ہے جو یسعیاہ 10:5-7 میں مذکور ہے: ‘‘اَے آشُور! تُو میرے غضب کی لاٹھی ہے، اور میرے قہر کا عصا تیرے ہاتھ میں ہے۔ مَیں اُسے ایک بے‌دین قوم کے خلاف بھیجوں گا، اور اپنی خفگی کی قوم پر حکم دوں گا کہ لُوٹ مار کرے اور مالِ غنیمت لے جائے، اور اُن کو کوچوں کی کیچڑ کی طرح پامال کرے۔ لیکن اُس کا یہ خیال نہ ہو گا، اور اُس کے دل میں یہ ارادہ نہ ہو گا؛ بلکہ اُس کے دل میں تو یہ ہو گا کہ بہت سی قوموں کو ہلاک اور نیست کرے۔’’

The mount came before the triumphal entry, which began with the ass being loosed to carry the offering into Jerusalem, the way Abraham’s ass carried the wood for the offering on Moriah, the ancient cite of the temple in Jerusalem. The feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three marks the loosing of the ass, so the experience of the mount of transfiguration preceded the triumphal entry, thus placing Peter in the history of the thirty days of Leviticus twenty-three aligned with the Pentecostal season. In those thirty days the temple (the middle test) is brought upon the candidates to be among the eighty valiant priests. In the testimony of king Uzziah’s rebellion in the holy place the eighty priests are identified as valiant, thus suggesting there were priests who did not participate.

کوه پیش از ورودِ ظفرمندانه آمد؛ ورودی که با گشوده شدنِ الاغ آغاز شد تا قربانی را به اورشلیم حمل کند، همان‌گونه که الاغِ ابراهیم هیزمِ قربانی را بر موریا حمل کرد، جایگاهِ باستانیِ هیکل در اورشلیم. عیدِ کرناها در امتدادِ لاویان بیست‌وسه، گشوده شدنِ الاغ را نشان می‌دهد؛ ازاین‌رو تجربهٔ کوهِ تبدیلِ هیئت پیش از ورودِ ظفرمندانه قرار گرفت، و بدین‌سان پطرس را در تاریخِ آن سی روزِ لاویان بیست‌وسه، همسو با فصلِ پنطیکاست، جای می‌دهد. در آن سی روز، هیکل (آزمونِ میانی) بر نامزدها وارد می‌شود تا از جملهٔ هشتاد کاهنِ دلیر باشند. در شهادتِ طغیانِ عزیا پادشاه در مکانِ مقدس، آن هشتاد کاهن دلیر شناخته می‌شوند؛ و این دلالت دارد بر اینکه کاهنانی بوده‌اند که مشارکت نکردند.

> And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. 2 Chronicles 26:17, 18.

> وَعَزَرْيَا الْكَاهِنُ دَخَلَ وَرَاءَهُ، وَمَعَهُ ثَمَانُونَ كَاهِنًا لِلرَّبِّ، وَكَانُوا ذَوِي بَأْسٍ. فَوَقَفُوا فِي وَجْهِ عُزِّيَّا الْمَلِكِ وَقَالُوا لَهُ: لَيْسَ لَكَ، يَا عُزِّيَّا، أَنْ تُوقِدَ بَخُورًا لِلرَّبِّ، بَلْ لِلْكَهَنَةِ بَنِي هَارُونَ الْمُكَرَّسِينَ لِإِيقَادِ الْبَخُورِ. اخْرُجْ مِنَ الْمَقْدِسِ، لِأَنَّكَ خُنْتَ، وَلَنْ يَكُونَ ذَلِكَ لَكَ كَرَامَةً مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ الإِلَهِ. 2 أخبار الأيام 26:17، 18.

The valiant priests are those who follow the Lamb whithersoever He goes.

کاهنانِ دلیر آنان‌اند که به هر جا که برّه می‌رود، از او پیروی می‌کنند.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> اینان‌اند که با زنان آلوده نشدند، زیرا باکره‌اند. اینان‌اند که برّه را هر جا که برود پیروی می‌کنند. اینان از میان آدمیان فدیه داده شدند تا نوبرها برای خدا و برای برّه باشند. مکاشفه ۱۴:۴

The Lion of the tribe of Judah leads His people into the Most Holy Place and has them gaze into the ark of the covenant, and consider the High Priest who is there ministering in His final work of blotting out sin. Peter was resurrected on December 31, 2023 and then was confronted with the foundation test over the role of Rome in establishing the external vision of prophecy. Then the second test of the temple arrived for Peter, and it is there that the vision of the internal line is represented in the looking glass vision of Daniel chapter ten.

شیرِ سبطِ یہوداہ اپنے لوگوں کو قُدسُ الاقداس میں لے جاتا ہے اور انہیں عہد کے صندوق پر نگاہ کرنے، اور اُس سردار کاہن پر غور کرنے کو کہتا ہے جو وہاں گناہ کے مٹائے جانے کے اپنے آخری کام میں خدمت انجام دے رہا ہے۔ پطرس 31 دسمبر 2023 کو زندہ کیا گیا، اور پھر اُسے اُس بنیادی آزمائش کا سامنا کرنا پڑا جو نبوت کے خارجی رُویا کی بنیاد قائم کرنے میں روم کے کردار سے متعلق تھی۔ پھر ہیکل کی دوسری آزمائش پطرس پر آئی، اور وہیں داخلی خط کی رُویا، دانی ایل کے باب دس کی آئینہ نما رُویا میں ممثل کی گئی ہے۔

Peter had denied his Lord on July 18, 2020, and he did so three times.

پطرس در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ خداوند خود را انکار کرده بود، و این کار را سه بار انجام داد.

> “Three times Peter had openly denied his Lord, and three times Jesus drew from him the assurance of his love and loyalty, pressing home that pointed question, like a barbed arrow to his wounded heart. Before the assembled disciples Jesus revealed the depth of Peter’s repentance, and showed how thoroughly humbled was the once boasting disciple.” The Desire of Ages, 812.

> «سه بار پطرس آشکارا خداوند خود را انکار کرده بود، و سه بار عیسی از او اطمینانِ محبت و وفاداری‌اش را گرفت، و آن پرسشِ نافذ را همچون تیری خاردار بر دلِ مجروح او فرو نشاند. عیسی در برابرِ شاگردانِ گردآمده، ژرفای توبۀ پطرس را آشکار ساخت و نشان داد که آن شاگردِ روزگاری فخرفروش تا چه اندازه به فروتنی رسیده بود.» آرزوی اعصار، ۸۱۲.

Peter represented two classes of worshippers.

پطرس نمایانگر دو طبقه از پرستندگان بود.

> “For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.

> «برای هر یک از دو طبقه‌ای که به‌وسیلهٔ فریسی و باجگیر نمودار شده‌اند، در سرگذشت رسول پطرس درسی نهفته است. پطرس در آغاز شاگردیِ خود، خویشتن را نیرومند می‌پنداشت. او نیز همچون فریسی، در برآوردِ خود از خویشتن، «مثل سایر مردم» نبود. هنگامی که مسیح در شبِ پیش از تسلیم شدنِ خویش، شاگردان خود را از پیش آگاه ساخت و فرمود: «همهٔ شما امشب به سبب من خواهید لغزید»، پطرس با اطمینان اعلام کرد: «اگرچه همه بلغزند، من هرگز نخواهم لغزید.» مرقس 14:27، 29. پطرس خطرِ خود را نمی‌شناخت. اعتماد به نفس او را به گمراهی کشانید. او می‌پنداشت که می‌تواند در برابر وسوسه پایدار بماند؛ اما تنها چند ساعت بعد، آزمایش فرا رسید، و او با لعن و قسم، خداوندِ خویش را انکار کرد.» — درس‌های تمثیلی مسیح، ص. 152

The Publican went to his home justified.

خراج‌گیرنده به خانهٔ خود رفته، عادل شمرده شد.

> “The Pharisee and the publican represent two great classes into which those who come to worship God are divided. Their first two representatives are found in the first two children that were born into the world.” Christ’s Object Lessons, 152.

> «فریسی و باجگیر نمایندۀ دو طبقۀ بزرگ‌اند که آنان که برای عبادت خدا می‌آیند، به آن‌ها تقسیم می‌شوند. نخستین دو نمایندۀ ایشان در دو نخستین فرزندی یافت می‌شوند که در جهان زاده شدند.» *Christ’s Object Lessons*, 152.

Abel and the publican are a symbol of justification by faith.

هابيل والعشّار رمزٌ للتبرير بالإيمان.

> And the publican, standing afar off, would not lift up so much as his eyes unto heaven, but smote upon his breast, saying, God be merciful to me a sinner. I tell you, this man went down to his house justified rather than the other: for every one that exalteth himself shall be abased; and he that humbleth himself shall be exalted. Luke 18:13, 14.

> و باجگیر، در دوردست ایستاده، حتی نمی‌خواست چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند، بلکه بر سینهٔ خود می‌زد و می‌گفت: «خدایا، بر منِ گناهکار رحم فرما.» به شما می‌گویم، این مرد بیش از آن دیگری، عادل‌شمرده به خانهٔ خود رفت؛ زیرا هر که خود را برافرازد، خوار خواهد شد؛ و آن که خود را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید. لوقا ۱۸:۱۳، ۱۴

The message of 1888 was accompanied by the descent of the angel of Revelation eighteen.

پیام ۱۸۸۸ با فرود آمدنِ فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده همراه بود.

> “The Lord in His great mercy sent a most precious message to His people through Elders Waggoner and Jones. This message was to bring more prominently before the world the uplifted Saviour, the sacrifice for the sins of the whole world. It presented justification through faith in the Surety; it invited the people to receive the righteousness of Christ, which is made manifest in obedience to all the commandments of God. Many had lost sight of Jesus. They needed to have their eyes directed to His divine person, His merits, and His changeless love for the human family. All power is given into His hands, that He may dispense rich gifts unto men, imparting the priceless gift of His own righteousness to the helpless human agent. This is the message that God commanded to be given to the world. It is the third angel’s message, which is to be proclaimed with a loud voice, and attended with the outpouring of His Spirit in a large measure.” Testimonies to Ministers, 91.

> "خداوند در رحمت عظیم خویش، از طریق مشایخ واگنر و جونز، پیامی بس گران‌بها برای قوم خود فرستاد. این پیام می‌بایست نجات‌دهندهٔ مرفوع را، که قربانی برای گناهان تمامی جهان است، به گونه‌ای برجسته‌تر در برابر جهان قرار دهد. این پیام، عادل‌شمردگی از راه ایمان به ضامن را عرضه می‌کرد؛ مردم را فرامی‌خوانْد تا عدالت مسیح را بپذیرند، همان عدالتی که در اطاعت از همهٔ احکام خدا آشکار می‌گردد. بسیاری عیسی را از نظر دور داشته بودند. آنان نیاز داشتند که چشمانشان به سوی شخص الهی او، شایستگی‌های او، و محبت تغییرناپذیر او نسبت به خاندان بشری معطوف گردد. تمامی قدرت به دستان او سپرده شده است تا عطایای غنی را به انسان‌ها ببخشد، و موهبت گران‌سنگِ عدالت خویش را به عامل انسانیِ ناتوان اعطا کند. این همان پیامی است که خدا فرمان داده است به جهان داده شود. این پیامِ فرشتهٔ سوم است، که باید با آواز بلند اعلام گردد و با فروبارش روح او به مقداری عظیم همراه باشد." Testimonies to Ministers, 91.

## The Laodicean Message

پیام لائودکیه

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> «پیامی که به‌وسیلهٔ A. T. Jones و E. J. Waggoner به ما داده شد، پیام خدا به کلیسای لائودیکیه است، و وای بر هر کس که ادعا می‌کند به حقیقت ایمان دارد، و بااین‌حال پرتوهای خداداد را به دیگران منعکس نمی‌سازد.» The 1888 Materials, 1053.

## The Latter Rain Message

پیامِ بارانِ آخرالزمانی

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> «بارانِ آخر باید بر قومِ خدا نازل شود. فرشته‌ای توانا باید از آسمان فرود آید، و تمامی زمین از جلال او منوّر گردد.» Review and Herald، 21 آوریل 1891.

## New York City and 9/11

شهر نیویورک و ۱۱ سپتامبر

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> «اکنون این سخن از کجا آمده است که من اعلام کرده‌ام نیویورک باید به‌وسیلهٔ موجی عظیم روبیده شود؟ من هرگز چنین نگفته‌ام. آنچه گفته‌ام این است که، هنگامی که به ساختمان‌های عظیمی که در آنجا طبقه بر طبقه سر برمی‌آوردند می‌نگریستم، می‌گفتم: “چه صحنه‌های هولناکی روی خواهد داد آنگاه که خداوند برخیزد تا زمین را به‌شدت بلرزاند! آنگاه کلمات مکاشفه ۱۸:‏۱–۳ تحقق خواهد یافت.” تمام باب هجدهم مکاشفه هشداری است دربارهٔ آنچه بر زمین خواهد آمد. اما من به‌طور خاص نوری دربارهٔ آنچه بر نیویورک خواهد آمد ندارم، جز این‌که می‌دانم روزی ساختمان‌های عظیم آنجا به‌وسیلهٔ چرخش و واژگون‌سازی قدرت خدا فرو افکنده خواهند شد. از نوری که به من داده شده است، می‌دانم که هلاکت در جهان است. یک کلام از خداوند، یک لمس از قدرت عظیم او، و این بناهای سترگ فرو خواهند ریخت. صحنه‌هایی روی خواهد داد که هراس‌انگیزیِ آنها را نمی‌توانیم تصور کنیم.» Review and Herald, July 5, 1906.

Peter the publican, represents a soul who is justified by faith, and justification by faith is the third angel’s message, it is the Laodicean message that arrived at 9/11, when the great buildings of New York came down and Revelation 18:1–3 was fulfilled. Then the latter rain began to sprinkle and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. At the ending of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the angel of Revelation eighteen descended as Michael the archangel and resurrected Peter by three tests. The first test began on December 31, 2023, and represented the foundational truth that Rome is the power in verse fourteen of Daniel eleven that establishes the vision. That vision is the chazon vision, that represents the external line of prophecy, which Solomon says is life or death.

پطرسِ باجگیر، نمایانگرِ نفسی است که به‌واسطۀ ایمان عادل شمرده می‌شود، و عادل‌شمردگی به‌واسطۀ ایمان همان پیامِ فرشتۀ سوم است؛ این همان پیامِ لائودکیه است که در 9/11 فرا رسید، هنگامی که بناهای عظیمِ نیویورک فرو ریختند و مکاشفه 18:1–3 تحقق یافت. سپس بارانِ آخر آغاز به باریدنِ اندک‌اندک کرد و مُهرشدنِ یکصد و چهل و چهار هزار آغاز شد. در پایانِ زمانِ مُهرشدنِ یکصد و چهل و چهار هزار، فرشتۀ باب هجدهِ مکاشفه به‌صورتِ میکائیلِ رئیس‌فرشتگان نازل شد و پطرس را به‌واسطۀ سه آزمون زنده کرد. آزمونِ نخست در 31 دسامبر 2023 آغاز شد و نمایانگرِ حقیقتِ بنیادی‌ای بود که بر طبقِ آن، روم همان قدرتِ مذکور در آیۀ چهاردهِ دانیال یازده است که رؤیا را استوار می‌سازد. آن رؤیا، رؤیای چازون است که خطِ خارجیِ نبوت را نمایندگی می‌کند؛ خطی که سلیمان آن را حیات یا ممات می‌خواند.

> Where there is no [chazon] vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> جہاں [chazon] رویا نہیں ہوتی، وہاں لوگ ہلاک ہو جاتے ہیں؛ لیکن جو شریعت پر عمل کرتا ہے، وہ مبارک ہے۔ امثال 29:18۔

Peter’s second test is the temple test that requires entering the Most Holy Place by faith as Sister White illustrated in her first visions. There she saw the seventh-day Sabbath commandment glowing above the other nine commandments. That doctrine at the opening of the judgment represents the doctrine of the incarnation that glows above the other prophetic doctrines in the latter days, during the closing of the judgment. The incarnation of Christ the Divine, taking upon Himself fallen sinful flesh, though He knew no sin, is represented in a variety of illustrations. The most significant is the doctrine of the seven times. The doctrine of the seven times was the alpha of Miller’s prophetic discoveries, and it was the doctrine in 1856, that represented the omega doctrine of Millerite history where Millerite Philadelphian Adventism rebelled over seven years and became the Laodicean Seventh-day Adventist church in 1863.

دومین آزمونِ پطرس، آزمونِ هیکل است که مستلزمِ ورود به قدس‌الاقداس به‌واسطۀ ایمان است، چنان‌که خواهر وایت در نخستین رؤیاهای خود آن را به تصویر کشید. در آنجا او دید که حکمِ سبتِ روزِ هفتم، بر فرازِ نُه حکمِ دیگر، درخشان است. آن تعلیم، در آغازِ داوری، نمودارِ تعلیمِ تجسّد است که در ایامِ آخر، در هنگامِ اختتامِ داوری، بر فرازِ دیگر تعالیمِ نبوی می‌درخشد. تجسّدِ مسیحِ الهی، که با آنکه گناهی نشناخت، بر خود جسمِ ساقطِ گناه‌آلود را گرفت، در طیفی از تمثیل‌ها بازنمایی شده است. مهم‌ترینِ آن‌ها تعلیمِ هفت زمان است. تعلیمِ هفت زمان، آلفای اکتشافاتِ نبویِ میلر بود، و همان تعلیمی بود که در سالِ 1856، نمودارِ تعلیمِ اُمگای تاریخِ میلری شد؛ جایی که ادونتیسمِ میلریِ فیلادلفیایی طی هفت سال عصیان ورزید و در سالِ 1863 به کلیسای ادونتیستِ روزِ هفتمِ لائودیکیه‌ای مبدّل گردید.

The two sticks of Ezekiel thirty-seven represent the two 2,520-year judgments against the northern and southern kingdoms. The northern kingdom represents human flesh and the southern kingdom represents the mind that was designed to be united with the mind of Christ; thus, Divinity would be united with humanity. That is the doctrine of the incarnation in a simplified representation. The seven times was the alpha and omega of Millerite history and as it represents the incarnation it is also the omega of Seventh-day Adventist history in relation to the alpha Sabbath doctrine in 1844. One is a sign of the seventh-day Sabbath and the other is the sign of the seventh-year Sabbath.

دو چوبِ حزقیال سی‌وهفت نمایانگرِ دو داوریِ ۲٬۵۲۰ ساله بر ضدِّ پادشاهی‌های شمالی و جنوبی هستند. پادشاهیِ شمالی نمایانگرِ جسمِ انسانی است و پادشاهیِ جنوبی نمایانگرِ ذهنی است که برای آن طراحی شده بود که با ذهنِ مسیح متحد گردد؛ بدین‌سان، الوهیت با بشریت متحد می‌شد. این، آموزهٔ تجسّد در صورتی ساده‌شده است. «هفت زمان» آلفا و اُمگای تاریخِ میلری بود، و چون نمایانگرِ تجسّد است، در نسبت با آموزهٔ سَبَتِ آلفا در سال ۱۸۴۴، اُمگای تاریخِ ادونتیست‌های روز هفتم نیز هست. یکی نشانهٔ سَبَتِ روز هفتم است و دیگری نشانهٔ سَبَتِ سال هفتم.

Peter’s name is changed at Panium, which was the second step for Abraham’s representation of the first covenant with a chosen people, and Peter becomes the representative of the last covenant with a chosen people at his second step. It is the second step in the line of chapters eleven through twenty-two, and it is the second of three times Peter, James and John went with Jesus away from the other disciples and the second of three times the heavenly Father spoke. Nero’s line ends at the midpoint between the battles of Raphia and Panium, for it aligns with the other two periods of 250 years that began in 457 BC and 1776. 457 BC ended in 207 BC and 1776 ends in 2026. Peter is at 207 BC, 2026, 313 and the temple test that precedes the third and litmus test of the loosing of the ass, which is represented as the feast of trumpets.

نامِ پطرس در پانیوم تغییر می‌یابد؛ و این، گام دومِ بازنماییِ ابراهیم از عهدِ نخست با قومی برگزیده بود، و پطرس در گام دومِ خود نمایندهٔ عهدِ آخر با قومی برگزیده می‌گردد. این، دومین گام در امتدادِ فصل‌های یازده تا بیست‌ودو است؛ و دومین بار از سه باری است که پطرس و یعقوب و یوحنا همراهِ عیسی، جدا از دیگر شاگردان، رفتند؛ و نیز دومین بار از سه باری است که پدرِ آسمانی سخن گفت. خطِّ نرون در نقطهٔ میانیِ میانِ نبردهای رافیا و پانیوم پایان می‌پذیرد، زیرا با دو دورهٔ دیگرِ ۲۵۰ ساله هم‌راستا است که در ۴۵۷ ق.م. و ۱۷۷۶ آغاز شدند. ۴۵۷ ق.م. در ۲۰۷ ق.م. پایان یافت و ۱۷۷۶ در ۲۰۲۶ پایان می‌یابد. پطرس در ۲۰۷ ق.م.، ۲۰۲۶، ۳۱۳، و آزمونِ هیکل قرار دارد که پیش از سومین و آزمونِ محکِ گشودنِ الاغ می‌آید، که به‌صورتِ عیدِ شیپورها بازنمایی شده است.

Peter’s test is to follow Christ into the Most Holy Place, and his work is to correct and then proclaim the corrected message of the fireballs of Nashville. Peter’s message of the fireballs of Nashville is the message of Pentecost that was first presented in the upper room and thereafter in the temple. He presents his message identifying the fireballs of Nashville, and the fulfillment of the battle of Raphia, in conjunction with the battle of Panium, which becomes the battle of Actium at the Sunday law of verse sixteen. The Sunday law of verse sixteen is also the Sunday law of verse forty-one and of verse twenty-two. Those three verses also align with verse thirty-one where the papacy took control in 538 and passed a Sunday law at the third Council of Orleans. The verses that lead to verse thirty-one identify waymarks that led to the Sunday law of 538 and typify the history that precedes the soon coming Sunday law.

آزمایشِ پطرس آن است که مسیح را تا قدس‌الاقداس پیروی کند، و کار او این است که نخست پیامِ اصلاح‌شدهٔ گلوله‌های آتشینِ نشویل را تصحیح کند و سپس آن پیامِ تصحیح‌شده را اعلام نماید. پیامِ پطرس دربارهٔ گلوله‌های آتشینِ نشویل، همان پیامِ پنطیکاست است که نخست در بالاخانه عرضه شد و پس از آن در هیکل. او پیام خود را با شناساییِ گلوله‌های آتشینِ نشویل و تحققِ نبردِ رافیا، در پیوند با نبردِ پانیوم، ارائه می‌کند؛ نبردی که در قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزده، به نبردِ آکتیوم بدل می‌شود. قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزده، همچنین همان قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ چهل‌ویک و آیهٔ بیست‌ودو است. این سه آیه همچنین با آیهٔ سی‌ویک نیز هم‌راستا هستند؛ جایی که پاپیّت در سال 538 زمامِ امور را به دست گرفت و در سومین شورای اورلئان قانونی یکشنبه وضع کرد. آیاتی که به آیهٔ سی‌ویک منتهی می‌شوند، نشانه‌های راهی را مشخص می‌سازند که به قانونِ یکشنبهٔ 538 انجامیدند و به‌منزلهٔ نمونه‌ای از تاریخی هستند که بر قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع پیشی می‌گیرد.

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:30, 31.

> زیرا کشتی‌های کِتّیم بر ضدّ او خواهند آمد؛ ازاین‌رو اندوهگین خواهد شد و بازخواهد گشت و بر عهدِ مقدّس خشم خواهد گرفت؛ و چنین خواهد کرد؛ بلکه بازخواهد گشت و با آنان که عهدِ مقدّس را ترک می‌کنند، هم‌داستان خواهد شد. و لشکرها از جانب او برپا خواهند شد، و ایشان مقدِسِ حصین را نجس خواهند ساخت، و قربانیِ دائمی را برخواهند داشت، و رجاستِ ویرانگر را برپا خواهند کرد. دانیال ۱۱:‏۳۰، ۳۱

The “ships of Chittim” represented the Vandals, who are also represented as the second trumpet in Revelation chapter eight. The progressive demise of Rome began in 330, when Constantine divided the kingdom into east and west. He thereafter divided it up to his three sons. The Roman Empire that had been invincible from the battle of Actium was then divided into two parts, then three parts, then the first four trumpets of Revelation eight represented the onslaught of enemies that brought western Rome to a conclusion in 476. Eastern Rome at Constantinople continued until the end of the fifth and beginning of the sixth trumpets, which are also the first and second woes. The time prophecy of one hundred and fifty years of the first woe ended on the date that the time prophecy of the second woe began. That date was the fall of Constantinople to the Ottoman Turks in 1453.

«کشتی‌های کِتّیم» نمایندهٔ واندال‌ها بودند، که همچنین در مکاشفه باب هشت به‌صورت شیپور دوم نمایانده شده‌اند. زوال تدریجی روم در سال ۳۳۰ آغاز شد، هنگامی که کنستانتین پادشاهی را به شرق و غرب تقسیم کرد. سپس آن را میان سه پسر خود تقسیم نمود. امپراتوری روم که از زمان نبرد آکتیوم شکست‌ناپذیر بوده بود، آنگاه به دو بخش، سپس به سه بخش تقسیم شد؛ سپس چهار شیپور نخستِ مکاشفه ۸ هجوم دشمنانی را نمایان ساختند که روم غربی را در سال ۴۷۶ به پایان رساندند. روم شرقی در قسطنطنیه تا پایان شیپور پنجم و آغاز شیپور ششم، که همان وای اول و وای دوم نیز هستند، ادامه یافت. نبوت زمانیِ یکصد و پنجاه‌سالهٔ وای اول در همان تاریخی به پایان رسید که نبوت زمانیِ وای دوم آغاز شد. آن تاریخ، سقوط قسطنطنیه به دست ترکان عثمانی در سال ۱۴۵۳ بود.

Babylon fell in one night, maybe you would argue that Cyrus first had to divert the river and that took a period of time, but the fall of Babylon was in one night; whereas, the fall of Rome covered 1123 years. Those years contained specific prophetic waymarks that describe the progressive demise of Imperial Rome, and Imperial pagan Rome typifies the United States in its work of placing the papacy upon the throne as the fifth kingdom of Bible prophecy in 538. The papacy is placed upon the throne at the Sunday law of verse sixteen of Daniel eleven. The waymarks that typify the work of the United States are represented in the waymarks of pagan Rome’s progressive demise.

بابل در یک شب سقوط کرد؛ شاید استدلال کنید که کورش نخست می‌بایست مسیر رود را منحرف سازد و این مستلزم مدتی زمان بود، اما سقوط بابل در یک شب واقع شد؛ حال آنکه سقوط روم ۱۱۲۳ سال را دربر گرفت. آن سال‌ها حاوی نشانه‌های راهِ نبویِ مشخصی بودند که زوال تدریجی روم امپراتوری را توصیف می‌کنند، و روم امپراتوریِ بت‌پرست، در کارِ ایالات متحده برای نشاندن پاپیّت بر تخت به‌عنوان پادشاهی پنجمِ نبوتِ کتاب‌مقدس در سال ۵۳۸، نمونه به‌شمار می‌رود. پاپیّت در قانون یکشنبهِ آیه شانزدهمِ دانیال یازده بر تخت نشانده می‌شود. نشانه‌های راهی که کارِ ایالات متحده را به‌مثابه نمونه نشان می‌دهند، در نشانه‌های راهِ زوال تدریجیِ رومِ بت‌پرست بازنمایی شده‌اند.

The ships of Chittim represented a financial disaster for Rome, for the navy of the Vandals brought havoc to the shipping lanes of the Mediterranean. In the latter days, Islam is portrayed as a financial disaster for the kings of the earth. The Vandals and their ships were the second trumpet power and the three woes are Islamic trumpet powers. The first was Arabia, the second Turkey and the third is worldwide.

کشتی‌های کِتّیم نمایانگر فاجعه‌ای مالی برای روم بودند، زیرا نیروی دریایی وندال‌ها بر راه‌های کشتیرانی دریای مدیترانه ویرانی آورد. در ایام آخر، اسلام به‌صورت فاجعه‌ای مالی برای پادشاهان زمین به تصویر کشیده شده است. وندال‌ها و کشتی‌های ایشان قدرتِ شیپورِ دوم بودند، و سه وایْ، قدرت‌های شیپوریِ اسلامی‌اند. نخستین آن عربستان بود، دومین ترکیه، و سومی جهانی است.

Ships are a symbol of economic power, and in the Scriptures the ships of Chittim are the premier symbols of economic power. Those ships are sunk by an angry east wind in the midst of the seas, and in the Scriptures Islam is the children of the east. When Islam is noted in the prophetic sequence of events it produces an economic crisis. Islam is represented with Balaam as an ass, which is the Hebrew word that is translated as “wild man” in the first introduction of Ishmael in the Scriptures. Ishmael is the father of Islam at the prophetic level, not denying Abraham as Ishmael’s father, but Ishmael’s twelve tribes become known as the children of the east in the Scriptures.

کشتی‌ها نماد قدرت اقتصادی هستند، و در کتاب‌مقدس کشتی‌های کِتّیم برجسته‌ترین نمادهای قدرت اقتصادی به‌شمار می‌روند. آن کشتی‌ها در میان دریاها به‌وسیلهٔ بادِ شرقیِ خشمگین غرق می‌شوند، و در کتاب‌مقدس اسلام همان فرزندانِ مشرق است. هنگامی که اسلام در توالیِ نبویِ رویدادها مورد اشاره قرار می‌گیرد، بحران اقتصادی پدید می‌آورد. اسلام در ارتباط با بَلعام به‌صورتِ الاغی نمود می‌یابد، که همان واژهٔ عبری‌ای است که در نخستین معرفیِ اسماعیل در کتاب‌مقدس به «مردِ وحشی» ترجمه شده است. اسماعیل در سطحِ نبوی پدرِ اسلام است، بی‌آنکه پدر بودنِ ابراهیم نسبت به اسماعیل انکار شود؛ بلکه دوازده قبیلهٔ اسماعیل در کتاب‌مقدس به‌عنوانِ فرزندانِ مشرق شناخته می‌شوند.

In the latter days Balaam, symbol of the United States as a false prophet, strikes his ass three times, representing three strikes of Islam. 9/11 was the first of those strikes and marked the arrival of the sealing angel, who ascends from the east during the rough east winds of strife. The second strike of Islam is twofold, for the second step marks a doubling. October 7, 2023 Islam unexpectedly struck literal Israel and when Nashville, Tennessee is unexpectedly struck by Islam spiritual Israel will have been struck. In the story of Balaam, the second waymark came between two vineyards and the two vineyards of the Lord of Hosts were ancient literal Israel and the United States, modern spiritual Israel. Balaam’s third waymark was when the ass spoke; and the symbol of speaking that marks the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began at 9/11 is the Sunday law, when the United States speaks as a dragon. The great earthquake of Revelation eleven is that Sunday law, where the third woe cometh quickly, where the United States, the ass and Zechariah speak.

در ایام آخر، بلعام که نماد ایالات متحده به‌عنوان نبیِ کاذب است، الاغِ خود را سه بار می‌زند، که نمایانگر سه ضربهٔ اسلام است. یازدهم سپتامبر نخستینِ آن ضربه‌ها بود و ورودِ فرشتهٔ مُهرکننده را مشخص ساخت، آن فرشته‌ای که در میان بادهای سختِ شرارت از مشرق صعود می‌کند. دومین ضربهٔ اسلام دوگانه است، زیرا گامِ دوم نشانِ مضاعف شدن است. در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسلام به‌طور غیرمنتظره بر اسرائیلِ تحت‌اللفظی ضربه زد، و هنگامی که نَشویل، تنسی، به‌طور غیرمنتظره از سوی اسلام مورد ضربه قرار گیرد، اسرائیلِ روحانی ضربه خورده خواهد بود. در سرگذشتِ بلعام، دومین راه‌نشان در میان دو تاکستان قرار داشت، و آن دو تاکستانِ یهوهٔ صبایوت، اسرائیلِ کهنِ تحت‌اللفظی و ایالات متحده، اسرائیلِ روحانیِ جدید، بودند. سومین راه‌نشانِ بلعام هنگامی بود که الاغ سخن گفت؛ و نمادِ سخن گفتن که پایانِ زمانِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تن را که از ۹/۱۱ آغاز شد مشخص می‌سازد، قانونِ یکشنبه است، هنگامی که ایالات متحده چون اژدها سخن می‌گوید. زلزلهٔ عظیمِ مکاشفهٔ یازده همان قانونِ یکشنبه است، جایی که سومین وای به‌زودی فرا می‌رسد، جایی که ایالات متحده، الاغ و زکریا سخن می‌گویند.

The father of John the Baptist was of the eighth of twenty-four courses of priests set up by David to serve in the temple. Zechariah the priest, was struck dumb due to disbelief until the birth of his son John and is a symbol of the number eight, (a symbol of the priesthood). At the Sunday law the final generation of priests, represented by John the Baptist, will speak as represented by His father Zechariah. Christ identified John as Elijah, and Elijah’s latter-day message is represented by a father and child relationship, as was Zechariah and John. John was typified by Jeremiah who had been told that if he would return, he would be God’s mouth.

پدرِ یحییِ تعمیددهنده از هشتمینِ بیست‌وچهار فرقهٔ کاهنانی بود که داود برای خدمت در هیکل برقرار ساخته بود. زکریای کاهن به سببِ بی‌ایمانی تا زمانِ تولدِ پسرش یحیی لال گردید و نمادی از عددِ هشت است (نمادی از کهانت). در قانونِ یکشنبه، نسلِ نهاییِ کاهنان که به‌وسیلهٔ یحییِ تعمیددهنده نمایانده شده‌اند، چنان‌که پدرش زکریا نمایان ساخت، سخن خواهند گفت. مسیح، یحیی را ایلیا معرفی کرد، و پیامِ ایلیای آخرالزمان در قالبِ رابطهٔ پدر و فرزند بازنمایی می‌شود، همان‌گونه که در زکریا و یحیی بود. یحیی به‌وسیلهٔ ارمیا نمونه‌سازی شده بود؛ همان که به او گفته شده بود اگر بازگردد، دهانِ خدا خواهد بود.

Jeremiah was lamenting the first disappointment of July 18, 2020 and if he returned, he would become God’s mouth at the Sunday law, when he presented the prophetic message of Habakkuk, which had tarried, but was to “speak” at the end. Jeremiah, and therefore John, and therefore Peter was to speak the message of Habakkuk at the point that the ass of Islam speaks, and when the United States speaks as a dragon.

یرمیا در سوگِ نخستین نومیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ بود، و اگر بازمی‌گشت، در هنگامِ قانون یکشنبه دهانِ خدا می‌شد، آنگاه که پیامِ نبویِ حبقوق را عرضه می‌داشت؛ پیامی که درنگ کرده بود، اما مقرر بود در پایان «سخن بگوید». یرمیا، و بنابراین یوحنا، و بنابراین پطرس، می‌بایست پیامِ حبقوق را در همان نقطه‌ای بیان کند که الاغِ اسلام سخن می‌گوید، و هنگامی که ایالات متحده همچون اژدها سخن می‌گوید.

Peter at Caesarea Philippi, which is Panium is in a period of time that preceded the waymark of the “mount” that was to be followed by the triumphal entry which led to the cross, or the Sunday law. The period of time is represented by the battle of Panium, which ends in victory for the pope and his proxy power of the United States. Panium is the third of three proxy wars, the first of which concluded at the wall of Berlin in 1989, and the last or third proxy war concludes at the tearing down of the “wall” of separation of church and state. 1989 marked the climax of a proxy war called the “cold war” that had began at the end of the second World War, and Panium represents a cold war that ends at the third World War represented by the battle of Actium. In the middle of the first and third waymarks of three proxy wars the literal war in the Ukraine, represented by the battle of Raphia in verses eleven and twelve.

پطرس در قیصریهٔ فیلیپی، که پانیاوم است، در دوره‌ای از زمان قرار دارد که پیش از راه‌نشانِ «کوه» بود؛ راه‌نشانی که می‌بایست به ورود ظفرمندانه‌ای منتهی شود که به صلیب، یا قانون یکشنبه، انجامید. این دورهٔ زمانی به‌وسیلهٔ نبرد پانیاوم نمایش داده می‌شود؛ نبردی که با پیروزی برای پاپ و قدرت نیابتی او، یعنی ایالات متحده، پایان می‌پذیرد. پانیاوم سومینِ سه جنگ نیابتی است که نخستینِ آنها در دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ به پایان رسید، و آخرین یا سومین جنگ نیابتی با فرو ریختن «دیوار» جدایی کلیسا و دولت به پایان می‌رسد. سال ۱۹۸۹ اوج یک جنگ نیابتی موسوم به «جنگ سرد» را رقم زد که در پایان جنگ جهانی دوم آغاز شده بود، و پانیاوم نمایانگر جنگ سردی است که در جنگ جهانی سوم، که به‌وسیلهٔ نبرد آکتیوم نمایش داده می‌شود، پایان می‌یابد. در میانِ نخستین و سومین راه‌نشان از سه جنگ نیابتی، جنگِ واقعی در اوکراین قرار دارد که در آیات یازده و دوازده به‌وسیلهٔ نبرد رافیا نمایش داده شده است.

Panium is a cold war that leads to the third World War as represented by the cold war that ended at the time of the end in 1989, and that had begun at the end of the second World War. In the waymarks represented by verse ten and 1989, verse eleven and twelve and the Ukrainian War that began in 2014 and verses thirteen through fifteen and the current cold war between MAGA-ism and globalism there were three presidents that marked alliances between the papacy and the United States.

Panium جنگی سرد است که به جنگ جهانی سوم می‌انجامد؛ چنان‌که جنگ سردی که در زمان پایان در سال 1989 به پایان رسید، نماد آن است، و آن جنگ سرد در پایان جنگ جهانی دوم آغاز شده بود. در راه‌نشان‌هایی که با آیه ده و سال 1989، آیات یازده و دوازده و جنگ اوکراین که در سال 2014 آغاز شد، و آیات سیزده تا پانزده و جنگ سرد کنونی میان MAGA-ism و globalism نمایانده شده‌اند، سه رئیس‌جمهور وجود داشتند که اتحادهایی میان پاپیّت و ایالات متحده را رقم زدند.

Ronald Reagan was a secret alliance with Pope John Paul II, a conservative pope in terms of the satanic Fatima prophecies and is connected with the prophetic history of verse ten. Obama’s presidency aligns with the history of the battle of Raphia in verse eleven and twelve. In his presidency there were two symbolic popes, for the second waymark identifies a doubling. The third waymark of verses thirteen to fifteen the pope is the first pope from the United States. We initially assumed Pope Leo was a conservative pope as typified by John Paul II, but when applied under the prophetic application of a triple application, the third waymark possesses the characteristics of the first two fulfillment's, so Leo is the conservative John Paul II and he is the former head of the Office of the Inquisition, Benedict XVI, who resigned for the woke pope Francis during Obama’s term.

رونالد ریگن در ائتلافی پنهانی با پاپ ژان پل دوم بود؛ پاپی محافظه‌کار از حیث نبوت‌های شیطانیِ فاطیما، و او با تاریخ نبویِ آیهٔ ده مرتبط است. ریاست‌جمهوری اوباما با تاریخ نبرد رافیا در آیات یازده و دوازده مطابقت دارد. در دوران ریاست‌جمهوری او دو پاپِ نمادین وجود داشت، زیرا نشانهٔ دومِ راه، دوچندان شدن را مشخص می‌کند. در سومین نشانهٔ راهِ آیات سیزده تا پانزده، پاپ نخستین پاپ از ایالات متحده است. ما در آغاز فرض کرده بودیم که پاپ لئو پاپی محافظه‌کار است، چنان‌که به‌واسطهٔ ژان پل دوم نمونه‌سازی شده است؛ اما هنگامی که این امر تحت کاربرد نبویِ یک کاربردِ سه‌گانه اعمال می‌شود، سومین نشانهٔ راه ویژگی‌های دو تحققِ نخست را در خود دارد؛ ازاین‌رو لئو همان ژان پل دومِ محافظه‌کار است و همان بندیکت شانزدهم، رئیس پیشینِ دفتر تفتیش عقاید، که در دوران اوباما به سود پاپ بیدارگر، فرانسیس، کناره‌گیری کرد.

The first proxy war is represented by one verse, the second by two and the third by three verses. The cold war that ended in 1989, began at the end of the second World War and the third World War represented by the battle of Actium begins at the end of the cold war that is represented by the battle of Panium. The three world wars, as with the three proxy wars are governed by the principles associated with a triple application of prophecy. The end of the second world war began a cold war that ended with the eighth president from Roosevelt in 1945, who was Reagan. Reagan at the time of the end in 1989 began a series of eight presidents leading to Trump (who is of the seven). The cold war of Trump began in 2015, when he announced his candidacy for president and stirred up the globalists, in fulfillment of Daniel eleven verse two. That cold war ends at the Sunday law, which is the battle of Actium, the third obstacle of Rome before she rules supremely.

پہلی پراکسی جنگ ایک آیت سے ظاہر کی گئی ہے، دوسری دو آیات سے، اور تیسری تین آیات سے۔ سرد جنگ جو 1989 میں ختم ہوئی، دوسری عالمی جنگ کے اختتام پر شروع ہوئی؛ اور تیسری عالمی جنگ، جس کی نمائندگی ایکٹیئم کی لڑائی کرتی ہے، اس سرد جنگ کے اختتام پر شروع ہوتی ہے جس کی نمائندگی پانیئم کی لڑائی کرتی ہے۔ تینوں عالمی جنگیں، جیسا کہ تین پراکسی جنگیں بھی، نبوت کے سہ گونہ اطلاق سے متعلق اصولوں کے تحت منضبط ہیں۔ دوسری عالمی جنگ کے خاتمہ نے ایک سرد جنگ کا آغاز کیا جو 1945 میں روزویلٹ سے شمار کیے جانے والے آٹھویں صدر، یعنی ریگن، پر ختم ہوئی۔ ریگن نے 1989 میں، وقتِ آخر پر، آٹھ صدور کا ایک سلسلہ شروع کیا جو ٹرمپ تک پہنچتا ہے (جو اُن سات میں سے ہے)۔ ٹرمپ کی سرد جنگ 2015 میں شروع ہوئی، جب اس نے صدارتی امیدوار ہونے کا اعلان کیا اور عالم گیروں کو برانگیختہ کیا، دانی ایل باب 11 آیت 2 کی تکمیل میں۔ وہ سرد جنگ اتوار کے قانون پر ختم ہوتی ہے، جو ایکٹیئم کی لڑائی ہے، یعنی روم کی تیسری رکاوٹ، اس سے پہلے کہ وہ کامل برتری کے ساتھ حکومت کرے۔

Roosevelt began eight presidents to Reagan which began eight presidents to Trump. Roosevelt marks the second World War, dying on April 12th of 1945, and then Truman was president when the European war ended on May 8th, and the Pacific war ended on September 2nd. The European war was largely a land battle and the Pacific war was a sea battle, just as Panium represents a land battle and Actium represents a sea battle. The first illustrates the last, and the sequence of eight presidents is established upon the witness of Daniel eleven, verses two and three, and also upon the enigma of the eighth being of the seven. In the first two Continental Congresses at the beginning of the history of the earth beast of Revelation thirteen, there were seven terms of presidents. In that history George Washington was appointed as Commander and Chief. As the first official president, Washington’s appointment in the Second Continental Congress symbolizes Washington in the very beginning as the eighth of seven presidents.

روزولت آغازگر هشت رئیس‌جمهور تا ریگان بود، همان‌گونه که ریگان آغازگر هشت رئیس‌جمهور تا ترامپ بود. روزولت نشانهٔ جنگ جهانی دوم است؛ او در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ درگذشت، و سپس ترومن رئیس‌جمهور بود هنگامی که جنگ اروپا در ۸ مه پایان یافت و جنگ اقیانوس آرام در ۲ سپتامبر به پایان رسید. جنگ اروپا عمدتاً نبردی زمینی بود و جنگ اقیانوس آرام نبردی دریایی، همان‌گونه که پانیوم نمایانگر نبردی زمینی است و آکتیوم نمایانگر نبردی دریایی. نخستین، واپسین را به تصویر می‌کشد، و توالی هشت رئیس‌جمهور بر گواهی دانیال یازده، آیات دو و سه، و نیز بر معمای هشتمی که از آنِ هفت است، استوار شده است. در دو کنگرهٔ قاره‌ای نخست، در آغاز تاریخ وحشِ زمینِ مکاشفهٔ سیزده، هفت دورهٔ ریاست وجود داشت. در آن تاریخ، جرج واشینگتن به‌عنوان فرمانده کل منصوب شد. واشینگتن، به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور رسمی، در انتصابش در دومین کنگرهٔ قاره‌ای، نماد واشینگتن در همان آغاز به‌مثابه هشتمینِ هفت رئیس‌جمهور است.

The first president was the eighth of the first seven presidents, and the last president is the eighth that is of the seven. The priest Zechariah speaks at the birth of John, when the ass speaks, and when the earth beast speaks. This is where the vision of Habakkuk speaks as well. The birth of John, typifying the ensign of the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law is the last generation of Zechariah the priest. Zechariah was in the eighth of twenty-four courses of priests. At the Sunday law Zechariah (the priests) speak, when Islam (the ass) speaks and the United States speaks as a dragon. At that waymark the papal deadly wound is healed and she becomes the eighth that is of the seven. Trump is also the eighth that is of the seven, and it is he that forms the image of the beast that is finalized at the Sunday law. The priesthood of the one hundred and forty-four thousand then become God’s mouth, and speak the message in the loud cry of the third angel. That priesthood is the eight church that is of the seven.

نخستین رئیس‌جمهور، هشتمِ هفت رئیس‌جمهورِ نخست بود، و آخرین رئیس‌جمهور همان هشتمی است که از آن هفت است. کاهن، زکریا، در هنگام تولد یوحنا سخن می‌گوید، آنگاه که الاغ سخن می‌گوید، و هنگامی که وحشِ زمین سخن می‌گوید. این همان‌جاست که رؤیای حبقوق نیز سخن می‌گوید. تولد یوحنا، که نمونه‌ای از عَلَمِ صد و چهل و چهار هزار در قانون یکشنبه است، آخرین نسلِ زکریای کاهن می‌باشد. زکریا در هشتمینِ بیست‌وچهار نوبتِ کاهنان بود. در قانون یکشنبه، زکریا (کاهنان) سخن می‌گویند، هنگامی که اسلام (الاغ) سخن می‌گوید و ایالات متحده همچون اژدها سخن می‌گوید. در آن Waymark زخمِ مهلکِ پاپی شفا می‌یابد و او همان هشتمی می‌شود که از آن هفت است. ترامپ نیز همان هشتمی است که از آن هفت است، و اوست که صورتِ وحش را پدید می‌آورد؛ صورتی که در قانون یکشنبه نهایی می‌گردد. سپس کهانتِ صد و چهل و چهار هزار، دهانِ خدا می‌شود و پیام را در فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم اعلام می‌کند. آن کهانت، کلیسای هشتم است که از آن هفت است.

Roosevelt begins eight presidents that lead to the time of the end in 1989, and he marks the transition from the second World War unto the cold war that ends in 1989. President Truman followed Roosevelt and reigned when the earth and sea battles that made up the second world war ended. As president, Truman reigned when the United Nations began on October 24, 1945. The relation of Roosevelt and Truman is established by the year 1945. Both were presidents in that year, and in that year the twofold war that was the second World War ended, and the United Nations was formed, and the cold war began.

روزولت آغازگر هشت رئیس‌جمهوری است که تا زمان آخر در سال ۱۹۸۹ امتداد می‌یابند، و او گذار از جنگ جهانی دوم به جنگ سردی را نشان می‌دهد که در سال ۱۹۸۹ پایان می‌یابد. رئیس‌جمهور ترومن پس از روزولت آمد و در زمانی سلطنت کرد که نبردهای زمین و دریا، که جنگ جهانی دوم را تشکیل می‌دادند، به پایان رسیدند. ترومن، در مقام رئیس‌جمهور، در زمانی سلطنت کرد که سازمان ملل متحد در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ آغاز شد. رابطهٔ روزولت و ترومن به‌وسیلهٔ سال ۱۹۴۵ برقرار می‌شود. هر دو در آن سال رئیس‌جمهور بودند، و در همان سال جنگ دوگانه‌ای که جنگ جهانی دوم بود پایان یافت، و سازمان ملل متحد تشکیل شد، و جنگ سرد آغاز گردید.

In 1989 there also were two presidents, as with 1945; Ronald Reagan and George Bush the first. Reagan ended the cold war and George Bush the first, announced that he was first and foremost a globalist when he addressed the “forty-fifth” UN General Assembly on October 1, 1990, where he spoke about building a “new world order.” In the speech he stated, “It is in our hands to leave these dark machines behind, in the Dark Ages where they belong, and to press forward to cap a historic movement towards a new world order and a long era of peace.”

در سال ۱۹۸۹ نیز، همانند سال ۱۹۴۵، دو رئیس‌جمهور وجود داشتند: رونالد ریگان و جورج بوشِ پدر. ریگان به جنگ سرد پایان داد و جورج بوشِ پدر، هنگامی که در اول اکتبر ۱۹۹۰ در «چهل‌وپنجمین» مجمع عمومی سازمان ملل متحد سخنرانی کرد، اعلام نمود که پیش و بیش از هر چیز یک جهانی‌گراست؛ جایی که از بنای «نظم نوین جهانی» سخن گفت. او در آن سخنرانی اظهار داشت: «این در دستان ماست که این ماشین‌های تاریک را پشت سر بگذاریم، در همان اعصار ظلمانی که بدان تعلق دارند، و به پیش بتازیم تا حرکتی تاریخی را به سوی یک نظم نوین جهانی و عصری طولانی از صلح به کمال رسانیم.»

In this speech, Bush linked the concept to post-Cold War cooperation, the Gulf Crisis (Iraq’s invasion of Kuwait), strengthening the UN, and a new partnership of nations based on the rule of law. Bush first popularized the phrase “new world order” a few weeks earlier in a September 11, 1990, address to a joint session of Congress.

در این سخنرانی، بوش این مفهوم را به همکاریِ پس از جنگ سرد، بحران خلیج فارس (تهاجم عراق به کویت)، تقویت سازمان ملل متحد، و مشارکت تازه‌ای میان ملت‌ها بر پایهٔ حاکمیت قانون پیوند داد. بوش نخستین بار چند هفته پیش‌تر، در سخنرانی ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۰ خطاب به نشست مشترک کنگره، عبارت «نظم نوین جهانی» را رواج داد.

Notice the fact that Bush placed his UN speech in a context where he identified the recent cold war ending in terms of the “Dark Ages.” The Dark Ages ended at the time of the end in 1798, and Bush was at the time of the end of 1989. Notice that his first coining of the phrase “new world order,” Islam was angering the nations, and the speech was given on 9/11. Roosevelt to Carter was eight presidents, and from Reagan to Trump was eight presidents. Trump is the last president and he was typified by the first president, who was the eighth of the first seven presidents.

به این واقعیت توجه کنید که بوش سخنرانی خود در سازمان ملل را در بستری ایراد کرد که در آن پایان جنگ سرد اخیر را با اصطلاح «قرون تاریک» معرفی نمود. قرون تاریک در زمان آخر، یعنی در سال 1798، به پایان رسید، و بوش در آن هنگام در زمان آخرِ 1989 قرار داشت. توجه کنید که در نخستین بار که عبارت «نظم نوین جهانی» را وضع کرد، اسلام ملت‌ها را به خشم می‌آورد، و آن سخنرانی در 9/11 ایراد شد. از روزولت تا کارتر هشت رئیس‌جمهور بودند، و از ریگان تا ترامپ نیز هشت رئیس‌جمهور بودند. ترامپ آخرین رئیس‌جمهور است و نمونه او در نخستین رئیس‌جمهور دیده شد، که هشتمینِ هفت رئیس‌جمهور نخست بود.

The time of the end in 1798 identifies the deadly wound of the papacy, and the papacy was the power that reigned over the kings of Europe during the Dark Ages. In Revelation seventeen that relationship is portrayed as a whore that is riding upon, and reigning over a beast. In 1798 the support of European kings was removed and the beast was dead. In 1799 the pope died in exile. 1798 and 1799 represent the time of the end in its fullest sense, just as the time of the end in the time of Christ is marked by the birth of John the Baptist and then six months later the birth of Christ. Bush’s remarks of 1990 represent Bush as the second of two presidents that mark the time of the end, and mark the movement towards globalism, which is the dragon power. Bush’s symbolism marks a step towards the Sunday law when the United States ends as the sixth kingdom of Bible prophecy by speaking as a dragon. At the Sunday law the United States becomes the voice of the United Nations. In that very context Islam is angering the nations, and 9/11 is marked. September 11, 1990 when Bush the first spoke about his globalist agenda to the Congress he was typifying when Islam would again anger the nations at 9/11 in 2001, but then the president would be Bush the last.

زمانِ آخر در سال 1798 زخمِ مهلکِ پاپیّت را مشخص می‌سازد، و پاپیّت همان قدرتی بود که در طول اعصارِ تاریکی بر پادشاهانِ اروپا فرمان می‌راند. در مکاشفه هفده، آن رابطه به‌صورت فاحشه‌ای به تصویر کشیده شده است که بر وحشی سوار است و بر آن سلطنت می‌کند. در سال 1798، حمایتِ پادشاهانِ اروپا برداشته شد و آن وحش مرده بود. در سال 1799، پاپ در تبعید درگذشت. سال‌های 1798 و 1799 زمانِ آخر را در کامل‌ترین معنای آن نمایندگی می‌کنند، همان‌گونه که زمانِ آخر در زمانِ مسیح با تولدِ یحیای تعمیددهنده مشخص می‌شود و سپس شش ماه بعد با تولدِ مسیح. اظهاراتِ بوش در سال 1990، بوش را به‌عنوان دومینِ دو رئیس‌جمهوری معرفی می‌کند که زمانِ آخر را مشخص می‌سازند، و حرکت به‌سوی جهانی‌گرایی را نشان می‌دهند، که همان قدرتِ اژدهاست. نمادپردازیِ بوش گامی به‌سوی قانونِ یکشنبه را مشخص می‌کند، هنگامی که ایالات متحده با سخن گفتن همچون اژدها، به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس به پایان می‌رسد. در قانونِ یکشنبه، ایالات متحده به صدای سازمانِ مللِ متحد تبدیل می‌شود. دقیقاً در همان بستر، اسلام ملت‌ها را به خشم می‌آورد، و 9/11 مشخص می‌شود. 11 سپتامبر 1990، هنگامی که بوشِ اول درباره دستورکارِ جهانی‌گرایانه خود با کنگره سخن گفت، نمونه‌ای بود از زمانی که اسلام بار دیگر در 9/11 در سال 2001 ملت‌ها را به خشم می‌آورد، اما در آن هنگام رئیس‌جمهور بوشِ آخر بود.

Roosevelt, the first of eight presidents marked the end of the second World War in 1945, and was followed by the next president ushering in the United Nations. Reagan, the first of eight presidents marked the end of the cold war in 1989, and was followed by the next president promoting the United Nations. The last president of eight presidents will end a cold war that started when he announced his intent to run in 2015, and begin the third World War. He will transition the sixth kingdom of Bible prophecy into the head of the seventh kingdom of Bible prophecy (the UN), and then agree to give that kingdom to the beast at the Sunday law.

روزولت، نخستینِ هشت رئیس‌جمهوری، پایان جنگ جهانی دوم را در سال ۱۹۴۵ رقم زد، و پس از او رئیس‌جمهور بعدی آمد که سازمان ملل متحد را پدید آورد. ریگان، نخستینِ هشت رئیس‌جمهوری، پایان جنگ سرد را در سال ۱۹۸۹ رقم زد، و پس از او رئیس‌جمهور بعدی آمد که سازمان ملل متحد را ترویج کرد. آخرین رئیس‌جمهور از این هشت رئیس‌جمهور، جنگ سردی را که هنگامی آغاز شد که او در سال ۲۰۱۵ قصد خود را برای نامزدی اعلام کرد، به پایان خواهد رساند و جنگ جهانی سوم را آغاز خواهد کرد. او پادشاهی ششمِ نبوت کتاب‌مقدس را به سرِ پادشاهی هفتمِ نبوت کتاب‌مقدس (سازمان ملل متحد) منتقل خواهد کرد، و سپس در زمان قانون یکشنبه موافقت خواهد کرد که آن پادشاهی را به وحش بسپارد.

Just as the second World War was made up of a ground and a sea war, the last president will have a cold war, represented by the land battle of Panium that leads to the sea battle of Actium. At the Sunday law the cold war that began with Trump stirring up the globalists in 2015, changes to the third World War as represented by the land and sea battles of World War II. At the end of World War II the next step was the globalism of the United Nations, just as was the case at the end of the cold war with Reagan and Bush. First the United States ends at the Sunday law, then Bush’s “new world order” introduces the seventh kingdom, which immediately agrees to give their authority to the eighth kingdom.

همان‌گونه که جنگ جهانی دوم از یک جنگ زمینی و یک جنگ دریایی تشکیل شده بود، رئیس‌جمهور آخر نیز یک جنگ سرد خواهد داشت که با نبرد زمینی پانیوم، که به نبرد دریایی آکتیوم منتهی می‌شود، به تصویر کشیده شده است. در هنگام قانون یکشنبه، جنگ سردی که با برانگیختن جهانی‌گرایان به‌وسیلهٔ ترامپ در سال ۲۰۱۵ آغاز شد، به جنگ جهانی سوم تبدیل می‌شود، چنان‌که با نبردهای زمینی و دریایی جنگ جهانی دوم نشان داده شده است. در پایان جنگ جهانی دوم، گام بعدی جهانی‌گراییِ سازمان ملل متحد بود، همان‌گونه که در پایان جنگ سرد با ریگان و بوش نیز چنین بود. نخست ایالات متحده در هنگام قانون یکشنبه به پایان می‌رسد، سپس «نظم نوین جهانی» بوش پادشاهی هفتم را معرفی می‌کند، که بی‌درنگ موافقت می‌کند اقتدار خود را به پادشاهی هشتم واگذارد.

Bush the first and Bush the last are tied together by the first’s announcement of the “new world order” to Congress at 9/11 and the last’s Patriot Act of 2001. Both waymarks are placed within the context of Islam angering the nations.

بوش الأوّل وبوش الأخير مرتبطان معًا بإعلان الأوّل عن «النظام العالمي الجديد» أمام الكونغرس عند 11/9، وبقانون باتريوت لعام 2001 الذي ارتبط بالأخير. وكلا العلامتين موضوعتان ضمن سياق إثارة الإسلام لغضب الأمم.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles