Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Six

کتاب دانیال — شمارهٔ چهل‌وشش

The Rest and Refreshing

آرام و تازگی‌بخشی

Author

Jeff Pippenger

Published

January 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> او که را معرفت خواهد آموخت؟ و که را به تعلیم فهم خواهدانید؟ آنان را که از شیر بازگرفته شده‌اند و از پستان جدا گردیده‌اند. زیرا حکم بر حکم، حکم بر حکم؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ اندکی اینجا و اندکی آنجا. زیرا با لب‌های لکنت‌دار و به زبانی دیگر با این قوم سخن خواهد گفت. همانان را که به ایشان گفت: «این است آرامش که با آن می‌توانید خسته را آرامی بخشید؛ و این است تازگی و آسایش»؛ با این همه نخواستند بشنوند. اما کلام خداوند برای ایشان حکم بر حکم، حکم بر حکم؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ اندکی اینجا و اندکی آنجا شد، تا بروند و به عقب افتند و شکسته شوند و به دام افتند و گرفتار گردند. پس کلام خداوند را بشنوید، ای مردمان استهزاکننده، که بر این قومی که در اورشلیم است حکمرانی می‌کنید. زیرا گفته‌اید: «ما با موت عهد بسته‌ایم، و با هاویه موافقت کرده‌ایم؛ چون تازیانهٔ سرازیر بگذرد، به ما نخواهد رسید؛ زیرا دروغ را پناهگاه خود ساخته‌ایم، و زیر کذب خویشتن را نهان کرده‌ایم.» بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: «اینک من در صهیون سنگی را به‌عنوان بنیاد می‌نهم، سنگی آزموده، سنگ زاویه‌ای گران‌بها، بنیادی استوار؛ هر که ایمان آورد شتاب نخواهد کرد. و داوری را به ریسمان، و عدالت را به شاغول قرار خواهم داد؛ و تگرگ پناهگاه دروغ را خواهد روبید، و آب‌ها مخفیگاه را فرو خواهد گرفت. و عهد شما با موت باطل خواهد شد، و موافقت شما با هاویه برقرار نخواهد ماند؛ چون تازیانهٔ سرازیر بگذرد، آنگاه به‌وسیلهٔ آن پایمال خواهید شد.» اشعیا 28‏:9–18.

In 1863, the scornful men that ruled Jerusalem began a progressive work of covering up Miller’s jewels and replacing them with counterfeit coins and jewels. In doing so they “made a covenant with death,” they “made lies” their “refuge and “hid” “under falsehood.” But they were to be tested with the last day message of the “rest” and the “refreshing,” which Peter speaks of in the book of Acts.

در سال 1863، مردان استهزاکننده‌ای که بر اورشلیم فرمان می‌راندند، کاری تدریجی را آغاز کردند تا جواهرات میلر را بپوشانند و به جای آن‌ها سکه‌ها و جواهرات تقلبی بنهند. با این کار، ایشان «با مرگ عهد بستند»، «دروغ» را «ملجأ» خود ساختند و «در زیرِ» «باطل» «پنهان شدند». اما مقرر بود که با پیام روزهای آخرِ «آرامی» و «تازگی» آزموده شوند، همان که پطرس در کتاب اعمال از آن سخن می‌گوید.

> But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.

> लेकिन परमेश्वर ने जिन बातों को अपने सब भविष्यद्वक्ताओं के मुख से पहले से प्रकट किया था कि मसीह दुःख उठाएगा, उन्हें उसने इस प्रकार पूरा किया है। इसलिए मन फिराओ और परिवर्तित हो जाओ, ताकि तुम्हारे पाप मिटा दिए जाएँ, जब प्रभु की उपस्थिति से ताज़गी के समय आएँ; और वह यीशु मसीह को, जो पहले से तुम्हारे लिए प्रचारित किया गया था, भेजे। स्वर्ग को अवश्य है कि वह उसे उन सब बातों की पुनर्स्थापना के समय तक ग्रहण किए रहे, जिनके विषय में परमेश्वर ने जगत के आरम्भ से अपने सब पवित्र भविष्यद्वक्ताओं के मुख से कहा है। क्योंकि मूसा ने सचमुच पितरों से कहा, “प्रभु तुम्हारा परमेश्वर तुम्हारे भाइयों में से तुम्हारे लिए मेरे समान एक भविष्यद्वक्ता उठाएगा; जो कुछ वह तुमसे कहे, उन सब बातों में तुम उसकी सुनना। और ऐसा होगा कि जो कोई उस भविष्यद्वक्ता की न सुनेगा, वह लोगों के बीच से नाश किया जाएगा।” और शमूएल से लेकर उसके बाद आनेवाले सब भविष्यद्वक्ता, जितनों ने भी कहा है, उन्होंने भी इन दिनों का पूर्वकथन किया है। प्रेरितों के काम 3:18–24।

Peter identifies that all the prophets spoke of the times of refreshing and latter rain, and Isaiah is identifying the class that reject the final times of refreshing that occurs at the conclusion of the investigative judgment, when sin is being blotted out and the latter rain is falling. At that time, the class who have made a covenant of death that Isaiah is referring to, according to Peter will “be destroyed from among the people.” Sister White often addresses this very time of Isaiah’s rest and refreshing.

پطرس بیان می‌دارد که جمیع انبیا از اوقاتِ تازگی و بارانِ آخِر سخن گفته‌اند، و اشعیا آن طبقه‌ای را مشخص می‌سازد که اوقاتِ نهاییِ تازگی را که در پایانِ داوریِ تحقیقی واقع می‌شود رد می‌کنند؛ زمانی که گناه محو می‌گردد و بارانِ آخِر فرو می‌بارد. در آن هنگام، طبقه‌ای که عهدی با مرگ بسته‌اند و اشعیا به ایشان اشاره می‌کند، بنا بر گفتهٔ پطرس، «از میان قوم هلاک خواهند شد.» خواهر وایت بارها به همین زمانِ استراحت و تازگیِ مذکور در اشعیا اشاره می‌کند.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> «آن فرشته‌ای که در اعلام پیام فرشتهٔ سوم متحد می‌شود، باید تمام زمین را با جلال خویش روشن سازد. در اینجا کاری با گستره‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. نهضت ادونتیِ سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیام فرشتهٔ اول به هر مرکز بشارتی در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها عظیم‌ترین علاقهٔ دینی که از زمان اصلاحات سدهٔ شانزدهم در هیچ سرزمینی مشاهده شده بود پدید آمد؛ اما اینها باید به‌وسیلهٔ جنبش نیرومندِ زیر آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم پشت سر گذاشته شوند.»

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> «این کار مشابه روزِ پنتیکاست خواهد بود. همان‌گونه که «بارانِ اوّل» در ریزشِ روح‌القدس در آغازِ انجیل عطا شد تا سببِ رویشِ بذرِ گران‌بها گردد، همچنین «بارانِ آخر» در پایانِ آن عطا خواهد شد تا محصول برای درو رسیدگی یابد. «پس اگر در پیِ شناختنِ خداوند باشیم، آنگاه خواهیم شناخت؛ خروجِ او همچون سپیده‌دم مقرّر است، و او برای ما مانند باران خواهد آمد، مانند بارانِ آخر و اوّل بر زمین.» هوشع ۶:۳. «پس ای فرزندانِ صهیون، شادمان باشید و در یهوه خدای خود وجد نمایید، زیرا او بارانِ اوّل را به اندازه به شما داده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، بارانِ اوّل و بارانِ آخر را.» یوئیل ۲:۲۳. «خدا می‌گوید: در ایامِ آخر از روحِ خود بر تمامیِ بشر خواهم ریخت.» «و چنین خواهد شد که هر که نامِ خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» اعمال ۲:۱۷، ۲۱.»

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> «کار بزرگ انجیل نباید با ظهوری کمتر از قدرت خدا نسبت به آنچه آغاز آن را مشخص ساخت، به پایان رسد. نبوت‌هایی که در ریزش باران اول در آغاز انجیل تحقق یافتند، بار دیگر در باران آخر در پایان آن نیز تحقق خواهند یافت. اینک همان «اوقات تازگی» است که رسول پطرس به آن نظر داشت، آنگاه که گفت: «پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، وقتی که اوقات تازگی از حضور خداوند فرا رسد؛ و او عیسی را خواهد فرستاد.» اعمال ۳:‏۱۹، ۲۰.» نبرد عظیم، ۶۱۱.

The test is based upon the methodology of the latter rain, as represented as “line upon line.” The testing message is delivered by watchmen who are of “another tongue,” who are represented as having “stammering lips.” The testing message of the latter rain would be delivered by watchmen who had not been trained in the methodology of apostate Protestantism and Catholicism, which Adventism has adopted throughout its history of rebellion.

یہ آزمائش آخری بارش کی اس منہج پر مبنی ہے جس کی نمائندگی “line upon line” کے طور پر کی گئی ہے۔ آزمائشی پیغام ایسے نگہبانوں کے ذریعے پہنچایا جاتا ہے جو “another tongue” کے ہیں، اور جنہیں “stammering lips” رکھنے والوں کے طور پر پیش کیا گیا ہے۔ آخری بارش کا آزمائشی پیغام ایسے نگہبانوں کے ذریعے دیا جائے گا جنہیں مرتد پروٹسٹنٹ ازم اور کیتھولک ازم کی اس منہج میں تربیت نہیں دی گئی ہوگی، جسے ایڈونٹ ازم نے اپنی بغاوت کی تمام تاریخ کے دوران اختیار کیے رکھا ہے۔

> “The time is not far distant when the test will come to every soul. The mark of the beast will be urged upon us. Those who have step by step yielded to worldly demands and conformed to worldly customs will not find it a hard matter to yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. The contest is between the commandments of God and the commandments of men. In this time the gold will be separated from the dross in the church. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliancy will then go out in darkness. Chaff like a cloud will be borne away on the wind, even from places where we see only floors of rich wheat. All who assume the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will appear in the shame of their own nakedness.

> «آن زمان چندان دور نیست که آزمون بر هر جانى وارد خواهد شد. نشانِ وحش بر ما تحمیل خواهد گردید. آنان که قدم به قدم در برابر مطالبات جهان تسلیم شده و با رسوم دنیوى هم‌شکل گشته‌اند، به جاى آنکه خود را در معرض استهزا، اهانت، تهدید به زندان و مرگ قرار دهند، دشوار نخواهند یافت که در برابر قدرت‌هاى حاکم سر فرود آورند. این کشمکش میان احکام خدا و احکام انسان است. در آن هنگام، طلا از ناخالصى در کلیسا جدا خواهد شد. دیندارى راستین به‌روشنى از ظاهر و زَرْق‌وبرق آن متمایز خواهد گردید. بسیارى از ستارگانى که به سبب درخشششان مورد تحسین ما بوده‌اند، آنگاه در تاریکى خاموش خواهند شد. کاه همچون ابرى بر باد خواهد رفت، حتى از جاهایى که ما در آن جز خرمنگاه‌هاى گندمِ فربه نمى‌بینیم. همه کسانى که زیورهاى قدس را بر خود مى‌آویزند، اما به عدالتِ مسیح ملبّس نیستند، در شرمسارىِ عریانىِ خود ظاهر خواهند شد.»

> “When trees without fruit are cut down as cumberers of the ground, when multitudes of false brethren are distinguished from the true, then the hidden ones will be revealed to view, and with hosannas range under the banner of Christ. Those who have been timid and self-distrustful will declare themselves openly for Christ and His truth. The most weak and hesitating in the church will be as David—willing to do and dare. The deeper the night for God’s people, the more brilliant the stars. Satan will sorely harass the faithful; but, in the name of Jesus, they will come off more than conquerors. Then will the church of Christ appear ‘fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’

> «هنگامی که درختان بی‌ثمر، چون بارِ زائدِ زمین، بریده می‌شوند، و آنگاه که انبوهی از برادرانِ کاذب از برادرانِ حقیقی متمایز می‌گردند، آن پنهانان به منظر خواهند آمد و با هوساناها زیرِ درفشِ مسیح صف خواهند بست. آنان که ترسو و بی‌اعتماد به خویشتن بوده‌اند، آشکارا خود را برای مسیح و حقیقتِ او اعلام خواهند کرد. ضعیف‌ترین و مرددترین افراد در کلیسا همچون داود خواهند بود—آماده برای عمل و جرأت. هرچه شب برای قومِ خدا عمیق‌تر باشد، ستارگان درخشان‌تر خواهند بود. شیطان به‌سختی امینان را آزار خواهد داد؛ اما آنان، به نامِ عیسی، بیش از غالبان پیروز بیرون خواهند آمد. آنگاه کلیسای مسیح «زیبا چون ماه، روشن چون آفتاب، و هولناک چون لشکری با درفش‌ها» ظاهر خواهد شد.»

> “The seeds of truth that are being sown by missionary efforts will then spring up and blossom and bear fruit. Souls will receive the truth who will endure tribulation and praise God that they may suffer for Jesus. ‘In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.’ When the overflowing scourge shall pass through the earth, when the fan is purging Jehovah’s floor, God will be the help of His people. The trophies of Satan may be exalted on high, but the faith of the pure and holy will not be daunted.

> بذرهای حقیقت که به‌وسیلهٔ تلاش‌های بشارتی افشانده می‌شوند، آنگاه خواهند رویید و شکوفه خواهند داد و میوه خواهند آورد. جان‌ها حقیقت را خواهند پذیرفت؛ جان‌هایی که محنت را تحمل خواهند کرد و خدا را ستایش خواهند نمود که ایشان را لایق شمرده است تا برای عیسی رنج بکشند. «در جهان برای شما زحمت خواهد بود؛ لیکن خاطر جمع دارید، من بر جهان غالب شده‌ام.» هنگامی که تازیانهٔ سرازیرشونده از میان زمین بگذرد، آنگاه که بادبیزن در حال پاک‌کردن خرمنگاه یهوه باشد، خداوند یاور قوم خود خواهد بود. غنیمت‌های شیطان ممکن است به بلندا برافراشته شوند، اما ایمان پاکان و مقدسان هرگز مرعوب نخواهد شد.

> “Elijah took Elisha from the plow and threw upon him his mantle of consecration. The call to this great and solemn work was presented to men of learning and position; had these been little in their own eyes and trusted fully in the Lord, He would have honored them with bearing His standard in triumph to the victory. But they separated from God, yielded to the influence of the world, and the Lord rejected them.

> «ایلیا، الیشع را از گاوآهن برگرفت و ردای تقدیس خویش را بر او افکند. دعوت به این کار بزرگ و خطیر به مردانی دانشمند و صاحب‌منصب عرضه شده بود؛ اگر آنان در نظر خود خُرد می‌بودند و به‌تمامی بر خداوند توکل می‌کردند، او ایشان را سرافراز می‌ساخت تا عَلَم او را ظفرمندانه تا پیروزی حمل کنند. اما آنان از خدا جدا شدند، تسلیم نفوذ جهان گشتند، و خداوند ایشان را رد کرد.»

> “Many have exalted science and lost sight of the God of science. This was not the case with the church in the purest times.

> «بسیاری علم را exalted کرده‌اند و خدای علم را از نظر دور داشته‌اند. اما در خالص‌ترین دوران‌ها، در مورد کلیسا چنین نبود.»

> “God will work a work in our day that but few anticipate. He will raise up and exalt among us those who are taught rather by the unction of His Spirit than by the outward training of scientific institutions. These facilities are not to be despised or condemned; they are ordained of God, but they can furnish only the exterior qualifications. God will manifest that He is not dependent on learned, self-important mortals.” Testimonies, volume 5, 81, 82.

> «خدا در روزگار ما کاری خواهد کرد که جز اندکی آن را انتظار دارند. او در میان ما کسانی را برخواهد انگیخت و سرافراز خواهد ساخت که تعلیم‌یافتهٔ مسحِ روح اویند، بیش از آنکه از آموزش ظاهریِ مؤسسات علمی بهره گرفته باشند. این امکانات را نباید خوار شمرد یا محکوم کرد؛ آن‌ها به فرمان خدا مقرر شده‌اند، اما تنها می‌توانند شایستگی‌های ظاهری را فراهم آورند. خدا آشکار خواهد ساخت که به انسان‌های فاضل و خودبزرگ‌بینِ فانی وابسته نیست.» شهادت‌ها، جلد ۵، ۸۱، ۸۲.

The “overflowing scourge” is a symbol of the Sunday law, which begins at the hour of the great earthquake of Revelation eleven. It represents the progressive Sunday law testing time.

«تازیانۀ طغیان‌کننده» نمادی از قانون یکشنبه است که در ساعتِ زلزلۀ عظیمِ مذکور در مکاشفۀ یازده آغاز می‌شود. این، زمانِ آزمونِ تدریجیِ قانون یکشنبه را نمایان می‌سازد.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> «اقوامِ غیر ملکی ریاستہائے متحدہ کی مثال کی پیروی کریں گی۔ اگرچہ وہ پیش قدمی کرتی ہے، تاہم یہی بحران دنیا کے ہر حصے میں ہمارے لوگوں پر بھی آئے گا۔» Testimonies، جلد 6، ص 395۔

Just before the Sunday law, the counterfeit coins of Miller’s dream are swept out of the window, as Laodicean Adventists are spewed out of the mouth of the Lord. Then the church is lifted up as an ensign, “fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners”. Isaiah’s message that proceeds from “another tongue” and “stammering lips,” represents those who are raised up and exalted and who are taught by the unction of His Spirit rather than by the outward training of scientific institutions. The drunkards of Ephraim fail the test of “line upon line,” for the wisdom of their wise men is gone. Prophecy to them has become as a book that is sealed.

درست پیش از قانون یکشنبه، سکه‌های تقلبیِ رؤیای میلر از پنجره به بیرون جاروب می‌شوند، همان‌گونه که ادونتیست‌های لاودیکیه از دهان خداوند بیرون افکنده می‌شوند. آنگاه کلیسا چون عَلَمی برافراشته می‌شود، «زیبا چون ماه، روشن چون آفتاب، و هراس‌انگیز چون لشکری با درفش‌ها». پیام اشعیا که از «زبانی دیگر» و «لب‌های لکنت‌دار» صادر می‌شود، نمایانگر کسانی است که برافراشته و سرافراز گردانیده می‌شوند و به‌جای تعلیم بیرونیِ مؤسسات علمی، به مسحِ روح او تعلیم می‌یابند. مستانِ افرایم در آزمونِ «حکم بر حکم» مردود می‌شوند، زیرا حکمتِ حکیمانشان نابود شده است. نبوت برای ایشان همچون کتابی مُهرشده شده است.

The history, which according to Peter, all the prophets since Samuel have spoken of, provides several illustrations of the destruction of Adventists who reject the latter rain message, but it is not physical death that they suffer at the Sunday law, but a spiritual death which is accompanied by the recognition of the reality of being lost for eternity, as represented by the foolish virgins, who in the book of Amos awaken to the fact that they are lost.

وہ تاریخ جس کے بارے میں پطرس کے مطابق سموئیل سے لے کر تمام نبیوں نے کلام کیا ہے، اُن ایڈونٹسٹوں کی ہلاکت کی کئی مثالیں فراہم کرتی ہے جو بارِشِ آخِر کے پیغام کو رد کرتے ہیں؛ لیکن اتوار کے قانون کے وقت جو موت اُن پر واقع ہوتی ہے وہ جسمانی موت نہیں، بلکہ ایک روحانی موت ہے، اور اس کے ساتھ اس حقیقت کا ادراک بھی شامل ہوتا ہے کہ وہ ابدیت کے لیے کھو چکے ہیں، جیسا کہ بیوقوف کنواریوں سے ظاہر ہے، جو عاموس کی کتاب میں اس حقیقت پر بیدار ہوتی ہیں کہ وہ کھو چکی ہیں۔

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> ببینید، ایامی می‌آید، خداوند یهوه می‌گوید، که من قحطی‌ای بر زمین خواهم فرستاد؛ نه قحطیِ نان و نه تشنگیِ آب، بلکه قحطیِ شنیدنِ کلام خداوند. و ایشان از دریا تا دریا سرگردان خواهند شد، و از شمال تا مشرق به هر سو خواهند دوید تا کلام خداوند را بطلبند، اما آن را نخواهند یافت. در آن روز، دوشیزگانِ زیبا و جوانان از تشنگی بی‌حال خواهند شد. آنان که به گناه سامره قسم می‌خورند و می‌گویند: «ای دان، خدای تو زنده است»، و «طریقتِ بئرشبع زنده است»، همانان خواهند افتاد و دیگر هرگز برنخواهند خاست. عاموس ۸:‏۱۱–۱۴.

After referencing the hour of the Sunday law with the symbol of the “overflowing scourge,” Isaiah addresses the ongoing fear and anxiety of those who made a covenant with death.

پس از اشاره به ساعتِ قانونِ یکشنبه با نمادِ «تازیانهٔ جاری»، اشعیا به هراس و اضطرابِ مداومِ کسانی می‌پردازد که با مرگ عهد بسته بودند.

> And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. From the time that it goeth forth it shall take you: for morning by morning shall it pass over, by day and by night: and it shall be a vexation only to understand the report. Isaiah 28:18, 19.

> اور تمہارا موت کے ساتھ عہد منسوخ کر دیا جائے گا، اور پاتال کے ساتھ تمہارا معاہدہ قائم نہ رہے گا؛ جب وہ اُمڈتا ہوا عذاب گزرے گا، تب تم اُس سے پامال کیے جاؤ گے۔ جب سے وہ نکلے گا، وہ تمہیں آ لے گا؛ کیونکہ صبح بہ صبح وہ گزرے گا، دن کو بھی اور رات کو بھی؛ اور صرف یہ خبر سمجھنا ہی دہشت کا باعث ہوگا۔ یسعیاہ 28:18، 19۔

The understanding of the increase of knowledge represented by Miller’s jewels will then be unavailable, but the “understanding” of the report of the progressive Sunday law crisis will identify that their covenant with death has been disannulled. Those who have hidden “under falsehood,” will then recognize that “the Lord God,” had laid “in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation,” but it will be too late. The falsehoods that they have hidden under as they progressed through history are then swept away. Many of those obvious lies, can easily be recognized in the vision of the Ulai River.

در آن هنگام، فهمِ افزایشِ معرفتی که به‌وسیلهٔ جواهراتِ میلر نمایان شده است، دیگر در دسترس نخواهد بود؛ اما «فهمِ» گزارشِ بحرانِ تدریجیِ قانونِ یک‌شنبه آشکار خواهد ساخت که عهدِ ایشان با موت باطل گردیده است. آنان که خود را «زیرِ دروغ» پنهان ساخته‌اند، آنگاه درخواهند یافت که «یهوه خداوند» «در صهیون، برای بنیاد، سنگی نهاده بود، سنگی آزموده، سنگِ زاویه‌ای گران‌بها، بنیادی استوار»؛ اما دیگر بسیار دیر خواهد بود. دروغ‌هایی که ایشان در طول سیرِ تاریخ در زیرِ آن‌ها پنهان شده بودند، آنگاه روبیده خواهد شد. بسیاری از آن دروغ‌های آشکار را می‌توان به‌آسانی در رؤیای نهرِ اولای بازشناخت.

The Millerites, in agreement with their understanding of Daniel chapter two, identified the kingdoms in Daniel eight, as the same kingdoms which are represented in chapter seven. The distinction between the two chapters is that chapter seven represents the political elements of the kingdoms, and chapter eight represents the religious elements of the kingdoms. For this reason, Daniel chapter eight is portrayed with sanctuary terms.

میلیری‌ها، مطابق با فهم خود از باب دوم دانیال، پادشاهی‌های مذکور در دانیال هشت را همان پادشاهی‌هایی دانستند که در باب هفتم به تصویر کشیده شده‌اند. تمایز میان این دو باب در آن است که باب هفتم عناصر سیاسیِ پادشاهی‌ها را بازنمایی می‌کند، و باب هشتم عناصر دینیِ پادشاهی‌ها را. از این‌رو، باب هشتم دانیال با اصطلاحاتِ مربوط به مَقْدِس به تصویر کشیده شده است.

Daniel chapter eight, employs sanctuary symbolism to represent the kingdoms, but every sanctuary symbol represented in the chapter is corrupted, thus identifying a distinction between the true religion of Christ and the false religion of Satan. A ram is an animal that was used as an offering in God’s sanctuary, but every sanctuary offering was to be perfect. The ram in chapter eight, was disqualified from being used as an offering in God’s sanctuary, for the horns were not identical.

دانیال، باب هشتم، از نمادهای قُدس برای بازنمایی پادشاهی‌ها بهره می‌گیرد، اما هر نماد قُدسی که در این باب به تصویر کشیده شده، فاسد گردیده است؛ و بدین‌سان تمایزی میان دینِ راستینِ مسیح و دینِ باطلِ شیطان آشکار می‌شود. قوچ حیوانی بود که به‌عنوان قربانی در قُدسِ خدا به کار می‌رفت، اما هر قربانیِ قُدسی می‌بایست کامل و بی‌عیب باشد. قوچِ باب هشتم از آن‌رو برای استفاده به‌عنوان قربانی در قُدسِ خدا فاقد صلاحیت بود که شاخ‌هایش همانند و یکسان نبودند.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> پس چشمان خود را بلند کردم و نگریستم، و اینک در برابر نهر، قوچی ایستاده بود که دو شاخ داشت؛ و آن دو شاخ بلند بودند، اما یکی از دیگری بلندتر بود، و آن که بلندتر بود، پس از آن دیگری برآمد. دانیال ۸:۳

A ram with two differing lengths of horns would not be allowed as an offering in God’s sanctuary, but the symbolism is not of God’s true religion, it is of Satan’s counterfeit religion of paganism. The next kingdom was represented by a goat, which is also a sanctuary offering, but once again, the goat was corrupted for it had a horn between his eyes, lacking the symmetry of the perfection required of a sanctuary offering.

قوچی با دو شاخِ نابرابر برای قربانی در مَقدِسِ خدا پذیرفته نمی‌شد؛ اما این نماد، از دینِ راستینِ خدا نیست، بلکه از دینِ جعلیِ شیطان، یعنی بت‌پرستی، سخن می‌گوید. پادشاهیِ بعدی به‌وسیلهٔ بُزی نمایش داده شد که آن نیز از قربانی‌های مَقدِس است؛ اما بار دیگر، بُز تباه شده بود، زیرا شاخی میان چشمان خود داشت و از تقارنِ کمالی که برای قربانیِ مَقدِس لازم است، بی‌بهره بود.

> And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. Daniel 8:5.

> اور میں غور ہی کر رہا تھا کہ دیکھو، ایک بکرا مغرب کی طرف سے تمام روئے زمین پر آ نکلا، اور زمین کو چھوتا نہ تھا؛ اور اُس بکرے کی آنکھوں کے درمیان ایک نمایاں سینگ تھا۔ دانی ایل 8:5۔

Ultimately the horn of the goat was broken and produced four horns, which also disqualifies it from being an offering in God’s sanctuary.

در نهایت، شاخِ بز شکسته شد و چهار شاخ پدید آورد، و این نیز آن را از این‌که قربانی‌ای در قدسِ خدا باشد، ساقط می‌سازد.

> Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:8.

> لہٰذا وہ بکرا نہایت عظیم ہو گیا؛ اور جب وہ زور آور تھا تو وہ بڑا سینگ ٹوٹ گیا؛ اور اس کی جگہ چار نمایاں سینگ آسمان کی چاروں ہواؤں کی طرف نکل آئے۔ دانی ایل 8:8۔

Daniel chapter eight, begins without the kingdom of Babylon being referenced with a symbol. Babylon, the first kingdom of Bible prophecy has already been biblically established upon the two witnesses of chapter two, and chapter seven; but in chapter eight Babylon is purposely hidden to emphasize the prophetic attribute of the papacy receiving a deadly wound that is ultimately healed. During the period from its deadly wound, until it is healed, the papacy is hidden, or forgotten, prophetically. The hiding was also represented by Nebuchadnezzar’s kingdom being removed and thereafter being restored.

دانیال کے آٹھویں باب کا آغاز بابِلی سلطنت کے کسی نشان کے ذریعے ذکر کے بغیر ہوتا ہے۔ بائبل کی نبوت کی پہلی سلطنت، یعنی بابل، پہلے ہی باب دوم اور باب ہفتم کے دو گواہوں کی بنیاد پر کتابِ مقدس کے مطابق قائم کی جا چکی ہے؛ لیکن باب ہشتم میں بابل کو جان بوجھ کر پوشیدہ رکھا گیا ہے تاکہ پاپائیت کی اُس نبوتی صفت پر زور دیا جائے کہ وہ ایک مہلک زخم پاتی ہے جو بالآخر شفا پا جاتا ہے۔ اپنے مہلک زخم کے زمانے سے لے کر اس کے شفا پانے تک، پاپائیت نبوتی طور پر پوشیدہ، یا فراموش، رہتی ہے۔ یہ پوشیدگی نبوکدنضر کی سلطنت کے ہٹا دیے جانے اور پھر اس کے بعد بحال کیے جانے کے ذریعے بھی ظاہر کی گئی تھی۔

Daniel chapter eight begins with a direct symbol of the second kingdom by introducing the ram representing the Medo-Persian kingdom, which is followed by the corrupted goat representing the kingdom of Greece. Then out of one of the four winds which the four horns of Greece had disintegrated into, Daniel sees a little horn representing the fourth kingdom of Rome. The little horn represents both phases of Rome, which are represented in four verses. Pagan Rome is represented by the little horn in the masculine gender, and papal Rome as the little horn in the feminine gender.

دانیال بابِ ہشت کا آغاز دوسری مملکت کی ایک براہِ راست علامت سے ہوتا ہے، جہاں مینڈھا مادی-فارسی سلطنت کی نمائندگی کرتا ہے، اور اس کے بعد بگڑا ہوا بکرا آتا ہے جو یونان کی مملکت کی نمائندگی کرتا ہے۔ پھر اُن چار ہواؤں میں سے ایک کی جانب سے، جن میں یونان کے چار سینگ ٹوٹ کر بکھر گئے تھے، دانیال ایک چھوٹا سا سینگ دیکھتا ہے جو روم کی چوتھی مملکت کی نمائندگی کرتا ہے۔ یہ چھوٹا سینگ روم کے دونوں ادوار کی نمائندگی کرتا ہے، اور یہ نمائندگی چار آیات میں کی گئی ہے۔ مشرکانہ روم کی نمائندگی یہ چھوٹا سینگ مذکر صیغے میں کرتا ہے، اور پاپائی روم کی بطورِ چھوٹا سینگ مؤنث صیغے میں۔

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.

> और उनमें से एक में से एक छोटा सींग निकला, जो दक्षिण की ओर, और पूर्व की ओर, और उस मनोहर देश की ओर अत्यन्त बड़ा होता गया। और वह इतना बड़ा हुआ कि स्वर्ग की सेना तक पहुँच गया; और उसने उस सेना और तारों में से कुछ को भूमि पर गिरा दिया, और उन्हें पैरों तले रौंदा। हाँ, उसने अपने आप को सेना के प्रधान तक भी बड़ा ठहराया, और उसके द्वारा नित्य बलिदान हटा दिया गया, और उसके पवित्रस्थान का स्थान गिरा दिया गया। और अपराध के कारण नित्य बलिदान के विरुद्ध एक सेना उसे सौंप दी गई, और उसने सत्य को भूमि पर पटक दिया; और वह कार्य करता रहा, और सफल हुआ। दानिय्येल 8:9–12॥

The little horn of Rome that enters the narrative in verse nine, is represented in the masculine tense, and then in verse ten, the little horn is represented in the feminine tense, then in verse eleven, the little horn is represented in the masculine tense, and then in verse twelve the little horn is once again represented in the feminine tense.

شاخِ کوچکِ روم که در آیهٔ نهم وارد روایت می‌شود، در صیغهٔ مذکر بیان شده است؛ سپس در آیهٔ دهم، شاخِ کوچک در صیغهٔ مؤنث بیان می‌شود؛ آنگاه در آیهٔ یازدهم، شاخِ کوچک در صیغهٔ مذکر بیان شده است؛ و سپس در آیهٔ دوازدهم، شاخِ کوچک بار دیگر در صیغهٔ مؤنث بیان می‌گردد.

Daniel chapter eight, hides the first kingdom, then the next two kingdoms are represented as corrupted sanctuary beasts, and the fourth kingdom is represented by a horn. The horn is prophetically corrupted for it appears as a man, then a woman, then a man and then a woman.

دانیال باب هشت، نخستین پادشاهی را پنهان می‌دارد؛ سپس دو پادشاهی بعدی به‌صورت حیواناتِ فاسدِ حَرَمِ مقدّس بازنمایی می‌شوند، و پادشاهی چهارم به‌صورت شاخی نمایان می‌گردد. این شاخ از نظر نبوی فاسد است، زیرا گاه به هیئت مردی ظاهر می‌شود، سپس زنی، آنگاه مردی و سپس زنی.

> The woman shall not wear that which pertaineth unto a man, neither shall a man put on a woman’s garment: for all that do so are abomination unto the Lord thy God. Deuteronomy 22:5.

> زن نباید آنچه به مرد تعلق دارد بر تن کند، و مرد نیز نباید جامهٔ زنانه بپوشد؛ زیرا هر که چنین کند، نزد یهوه، خدای تو، مکروه است. تثنیه 22:5.

The male manifestation of the little horn of pagan Rome, is located in verses nine and eleven, while the feminine manifestation of the little horn of papal Rome, is located in verses ten and twelve. The gender of the little horn is recognized by considering the words of Daniel at the level of the original text, something that Miller could not have seen, for he only used Cruden’s Concordance, and Cruden’s Concordance provides no information about the original language. The oscillation of genders through the four verses was recognized by the translators of the King James Bible, and they did preserve the genders in the passage, if you know what to look for.

مظهرُ القرنِ الصغير الذكوريّ لروما الوثنية يقع في الآيتين التاسعة والحادية عشرة، بينما يقع مظهرُ القرنِ الصغير الأنثويّ لروما البابوية في الآيتين العاشرة والثانية عشرة. ويُعرَف جنسُ القرن الصغير بالنظر في ألفاظ دانيال على مستوى النص الأصلي، وهو أمرٌ لم يكن ميلر ليستطيع أن يراه، لأنه لم يستخدم إلا «فهرس كرودن»، و«فهرس كرودن» لا يقدّم أي معلومات عن اللغة الأصلية. وقد أدرك مترجمو ترجمة الملك جيمس تذبذب الأجناس عبر الآيات الأربع، وحافظوا فعلًا على الأجناس في هذا المقطع، إن كنتَ تعرف ما الذي ينبغي أن تبحث عنه.

The translators recognized the distinction between the masculine and the feminine little horn of verses nine through twelve, and they represented the distinction by the word “it.” The word “it” is employed for the little horn when it is in its feminine tense. See Daniel chapter eight, verse ten:

مترجمان تفاوت میان شاخِ کوچکِ مذکر و شاخِ کوچکِ مؤنثِ آیات نه تا دوازده را تشخیص دادند، و این تمایز را با واژۀ «آن» نشان دادند. واژۀ «آن» برای شاخِ کوچک هنگامی به کار رفته است که در حالتِ مؤنثِ خود باشد. بنگرید به دانیال، باب هشت، آیۀ ده:

> And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.

> اور وہ بڑھتے بڑھتے آسمان کے لشکر تک جا پہنچا، اور اُس نے لشکر اور ستاروں میں سے بعض کو زمین پر گرا دیا اور اُنہیں پاؤں تلے روند ڈالا۔ دانی ایل 8:10۔

It “waxed great,” and “it cast down,” thus identifying the little horn as the woman. Verse twelve states:

آن «بزرگ شد» و «فرو افکند»، و بدین‌سان شاخِ کوچک را به‌عنوان آن زن معرفی می‌کند. آیهٔ دوازده بیان می‌دارد:

> And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.

> اور بسببِ معصیت اُس کے خلاف قربانیِ دائمی پر ایک لشکر مقرر کیا گیا، اور اُس نے سچائی کو زمین پر پٹخ دیا؛ اور وہ اپنی مرضی چلاتا رہا اور کامیاب ہوا۔ دانی ایل 8:12۔

In verse twelve, the word “him” is added, and does not accurately represent the little horn, for the little horn in the verse is twice identified as “it,” thus representing the feminine. The translators obviously recognized Daniel’s gender distinction, but were not certain about what Daniel intended, and they attempted to make the little horn in the verse male in gender by adding the italicized word “him,” but it is not sustained by Daniel’s actual words. His words identify the little horn as feminine and “it” (the feminine little horn), cast the truth to the ground, and “it” (the feminine little horn), practiced and prospered.

در آیهٔ دوازدهم، واژهٔ «him» افزوده شده است و به‌درستی نمایانگر شاخِ کوچک نیست، زیرا شاخِ کوچک در آن آیه دو بار با ضمیر «it» مشخص شده است و بدین‌سان مؤنث را بازنمایی می‌کند. مترجمان آشکارا تمایزِ جنسیتیِ دانیال را تشخیص داده بودند، اما دربارهٔ آنچه دانیال قصد داشته است یقین نداشتند؛ ازاین‌رو کوشیدند با افزودن واژهٔ مورّبِ «him»، شاخِ کوچکِ مذکور در آیه را از نظر جنسیت مذکر سازند، حال آنکه این امر با الفاظِ واقعیِ دانیال تأیید نمی‌شود. الفاظِ او شاخِ کوچک را مؤنث معرفی می‌کند و «it» (شاخِ کوچکِ مؤنث) حقیقت را بر زمین افکند، و «it» (شاخِ کوچکِ مؤنث) عمل کرد و کامیاب شد.

In verse nine, the phrase “a little horn” is in the masculine gender and represents pagan Rome. It came from one of the “four winds” the Grecian Empire had dissolved into. In the verse, in agreement with history, pagan Rome conquered three geographical areas as it took its position upon the throne of the earth.

در آیهٔ نهم، عبارتِ «شاخی کوچک» در جنسِ مذکر است و نمایانگرِ رومِ بت‌پرست می‌باشد. این شاخ از یکی از «چهار باد»ی برآمد که امپراتوریِ یونان به آن‌ها تجزیه شده بود. در این آیه، مطابق با تاریخ، رومِ بت‌پرست در حالی که جایگاهِ خود را بر تختِ زمین استوار می‌ساخت، سه ناحیهٔ جغرافیایی را فتح کرد.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> و از یکی از آنها شاخ کوچکی بیرون آمد که به‌غایت بزرگ شد، به سوی جنوب، و به سوی مشرق، و به سوی سرزمینِ زیبا. دانیال ۸:۹.

In verse eleven (which is where the controversy over “the daily” finds one of its primary battlegrounds), the little horn is represented as “he,” “him” and “his.”

در آیهٔ یازدهم (که یکی از مهم‌ترین میدان‌های نزاع دربارهٔ «قربانیِ دائمی» در آن یافت می‌شود)، شاخِ کوچک با ضمایر «او»، «وی» و «ـش» معرفی شده است.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> آری، او خویشتن را تا به رئیسِ لشکر بزرگ ساخت، و قربانیِ دائمی به‌واسطهٔ او برداشته شد، و مکانِ مقدسِ او سرنگون گردید. دانیال ۸:۱۱.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

> «در کلام خدا هر اصلی جایگاه خود را دارد، و هر واقعیتی دلالت خاص خود را. و کل این ساختار، هم در طرح و هم در اجرا، به پدیدآورندۀ خود شهادت می‌دهد. ساختاری چنین را هیچ ذهنی جز ذهن نامتناهی نمی‌توانست تصور کند یا پدید آورد.» Education, 123.

Back to Articles