Article

# Rome Establishes the Vision - Number Seven

روم چشم‌انداز را برقرار می‌سازد — شمارهٔ هفت

The Final Controversy: Rome’s Symbolism in Adventist Prophecy and the Close of Probation

آخری کشمکش: ایڈونٹسٹ نبوت میں روم کی علامتیت اور مہلتِ آزمائش کا اختتام

Author

Jeff Pippenger

Published

August 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are considering six historical lines within the history of Adventism where controversies over the symbol of Rome was the issue. We are employing the methodology of the latter rain, which is “line upon line” from “here a little” and “there a little.” We began by identifying that the first controversy over the symbol of Rome illustrates the current controversy, and therefore emphasizes that we are now in the last controversy before probation closes.

ما در تاریخ ادونتیسم شش خطّ تاریخی را بررسی می‌کنیم که در آنها مجادلات مربوط به نماد روم، موضوع مورد اختلاف بوده است. ما از روش‌شناسیِ بارانِ آخر استفاده می‌کنیم که «خط بر خط» از «اندکی اینجا» و «اندکی آنجا» است. ما با این شناسایی آغاز کردیم که نخستین مجادله بر سر نماد روم، مجادله کنونی را به تصویر می‌کشد، و از این‌رو تأکید می‌کند که اکنون در آخرین مجادله پیش از بسته شدنِ زمانِ آزمایش هستیم.

The seriousness of this final controversy about the symbol of Rome is also represented by verses ten through sixteen of Daniel eleven, which typify the hidden history of verse forty of Daniel eleven. The history of verse forty brings the student of prophecy to 1989 and the collapse of the Soviet Union as represented in verse ten. The next verse, verse forty-one, which identifies the soon-coming Sunday law in the United States, is typified by verse sixteen. Inspiration has identified that what was sealed was “the portion of the book of Daniel that related to the last days”.

اس مناقشۀ نهایی دربارۀ نماد روم نیز در آیات ده تا شانزدۀ دانیال یازدهم به تصویر کشیده شده است؛ آیاتی که تاریخ پنهانِ آیۀ چهلِ دانیال یازدهم را به‌گونه‌ای نمادین نشان می‌دهند. تاریخِ آیۀ چهل، دانشجوی نبوت را به سال ۱۹۸۹ و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می‌رساند، چنان‌که در آیۀ ده بازنمایی شده است. آیۀ بعدی، یعنی آیۀ چهل‌ویک، که قانون یکشنبۀ قریب‌الوقوع در ایالات متحده را مشخص می‌سازد، در آیۀ شانزدهم به‌گونه‌ای نمادین ارائه شده است. الهام تصریح کرده است که آنچه مُهر شده بود، «آن بخشی از کتاب دانیال بود که به ایام آخر مربوط می‌شد».

1989 unto the Sunday law is the sealed portion of the last days, and it is typified in verses ten through sixteen. It is therefore the increase of knowledge that leads to the close of probation for Seventh-day Adventists, for Adventism’s probation in the United States is finished at the Sunday law. In verses ten through sixteen we find verse fourteen, which identifies that it is the “robbers” of God’s people that establish the vision.

۱۹۸۹ تا قانون یک‌شنبه بخشِ مُهرشدهٔ ایام آخر است، و در آیات ده تا شانزده به‌صورت نمادین نشان داده شده است. بنابراین، این افزایشِ معرفت است که به پایانِ زمانِ آزمایش برای ادونتیست‌های روز هفتم می‌انجامد، زیرا زمانِ آزمایشِ ادونتیسم در ایالات متحده با قانون یک‌شنبه به پایان می‌رسد. در آیات ده تا شانزده، آیهٔ چهارده را می‌یابیم که مشخص می‌سازد این «راهزنان» از میان قومِ خدا هستند که رؤیا را برقرار می‌سازند.

Therefore, the Millerite controversy that is represented upon the 1843 pioneer chart is the first controversy of Rome in Adventism’s history. The fact that the very same controversy has again arrived, informs anyone who wishes to see that Jesus, as the Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning. The current controversy is the final controversy which sifts the wise and foolish virgins.

لہٰذا 1843 کے پیش رو چارٹ پر جس کی نمائندگی کی گئی ہے، وہ میلرائٹی تنازعہ ایڈونٹ ازم کی تاریخ میں روم کا پہلا تنازعہ ہے۔ یہ حقیقت کہ بعینہٖ وہی تنازعہ دوبارہ آ پہنچا ہے، ہر اُس شخص پر واضح کرتی ہے جو دیکھنا چاہتا ہو کہ یسوع، الفا اور اومیگا ہونے کے ناطے، ہمیشہ انجام کو ابتدا کے ذریعے واضح کرتا ہے۔ موجودہ تنازعہ وہ آخری تنازعہ ہے جو دانا اور نادان کنواریوں کو چھانٹتا ہے۔

Sanctified prophetic logic teaches that the one hundred and forty-four thousand come into perfect unity before their close of probation at the soon-coming Sunday law. The refining fire of Malachi’s Messenger of the Covenant is now purifying the Levites as gold and silver. The Dirt Brush Man is now purging His floor with words of truth.

منطق نبوتیِ تقدیس‌شده تعلیم می‌دهد که آن صد و چهل و چهار هزار تن، پیش از پایانِ مهلتِ آزمایشِ خویش در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به وحدتِ کامل می‌رسند. آتشِ تصفیه‌کنندهٔ رسولِ عهدِ ملاکی اکنون لاویان را همچون طلا و نقره پاک می‌سازد. مردِ جاروبِ خاک اکنون خرمنگاهِ خویش را با کلماتِ حقیقت تطهیر می‌کند.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> «“جس کا سُوپا اُس کے ہاتھ میں ہے، اور وہ اپنے کھلیان کو خوب صاف کرے گا، اور اپنے گیہوں کو کوٹھری میں جمع کرے گا۔” متی 3:12۔ یہ پاک کرنے کے اوقات میں سے ایک تھا۔ کلامِ حق کے وسیلہ سے بھوسہ گیہوں سے جدا کیا جا رہا تھا۔ چونکہ وہ ملامت قبول کرنے کے لیے حد سے زیادہ باطل فخر اور خود راست‌باز تھے، اور فروتنی کی زندگی کو قبول کرنے کے لیے دنیا سے حد سے زیادہ محبت رکھتے تھے، اس لیے بہت سے لوگ یسوع سے پھر گئے۔ آج بھی بہتیرے یہی کر رہے ہیں۔ آج جانچ اُسی طرح روحوں کی ہو رہی ہے جیسے کفرنحوم کی عبادت گاہ میں اُن شاگردوں کی ہوئی تھی۔ جب سچائی دل پر مؤثر کی جاتی ہے تو وہ دیکھتے ہیں کہ اُن کی زندگیاں خدا کی مرضی کے مطابق نہیں ہیں۔ وہ اپنے اندر کامل تبدیلی کی ضرورت کو دیکھتے ہیں؛ لیکن وہ اس خودانکاری کے کام کو اختیار کرنے پر آمادہ نہیں ہوتے۔ اس لیے جب اُن کے گناہ ظاہر کیے جاتے ہیں تو وہ غضب ناک ہو جاتے ہیں۔ وہ ٹھوکر کھا کر چلے جاتے ہیں، بالکل اُسی طرح جیسے شاگرد یسوع کو چھوڑ کر یہ بڑبڑاتے ہوئے چلے گئے تھے، “یہ کلام سخت ہے؛ اسے کون سن سکتا ہے؟” مسیح کی تمنا، 392۔

The fact that the first sixteen verses are the beginning of Daniel’s last prophecy, and that those verses align with the last six verses of the chapter, indicates that the Alpha and Omega is using the verses in the beginning to accomplish the final separation of the wise and wicked, as represented by Daniel in chapter twelve, which is now occurring.

این حقیقت که شانزده آیهٔ نخست، آغاز آخرین نبوت دانیال است، و اینکه آن آیات با شش آیهٔ پایانی فصل مطابقت دارند، نشان می‌دهد که آلفا و امگا از آیات آغازین برای تحقق بخشیدن به جدایی نهایی حکیمان و شریران ــ آنگونه که دانیال در باب دوازدهم به تصویر می‌کشد ــ که اکنون در حال وقوع است، استفاده می‌کند.

A third witness to the serious nature of the controversy is the fact that inspiration, through the writings of Sister White, clearly upholds the 1843 pioneer chart, which represents the controversy of Rome in verse fourteen. The beginning controversy represents the ending controversy, and the inspired endorsement of the Millerite understanding of verse fourteen’s “robbers of thy people,” means that if that foundational truth is rejected, it is simultaneously a rejection of the authority of the Spirit of Prophecy. In agreement with the previous two witnesses that emphasize that this controversy occurs just before probation closes is the certainty that the last, or final, deception for those who profess to uphold the Spirit of Prophecy, is a rejection of the Spirit of Prophecy.

سومین شاهد بر جدی‌بودن این مناقشه، این حقیقت است که الهام، از طریق نوشته‌های خواهر وایت، به‌روشنی از نمودار پیشگامانِ ۱۸۴۳ پشتیبانی می‌کند؛ نموداری که مناقشهٔ روم را در آیهٔ چهاردهم به تصویر می‌کشد. مناقشهٔ آغازین، نمایانگر مناقشهٔ پایانی است، و تأیید الهام‌شدهٔ برداشت میلریِ عبارتِ «دزدانِ قومِ تو» در آیهٔ چهاردهم، بدین معناست که اگر آن حقیقتِ بنیادی رد شود، این امر هم‌زمان به‌منزلهٔ رد اقتدار روح نبوت نیز هست. در هماهنگی با دو شاهد پیشین که تأکید می‌کنند این مناقشه درست پیش از بسته‌شدنِ زمانِ آزمایش رخ می‌دهد، این یقین نیز وجود دارد که آخرین، یا نهایی‌ترین، فریب برای کسانی که profess to uphold the Spirit of Prophecy، ردِ روح نبوت است.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> “شیطان... پیوسته در کارِ پیش‌راندنِ امرِ مجعول است—تا مردم را از حقیقت منحرف سازد. واپسین فریبِ شیطان این خواهد بود که شهادتِ روحِ خدا را بی‌اثر گرداند. «جایی که رؤیا نیست، قوم هلاک می‌شوند» (امثال 29:18). شیطان به‌گونه‌ای ماهرانه، به شیوه‌های گوناگون و از طریقِ عامل‌های مختلف، عمل خواهد کرد تا اعتمادِ قومِ باقی‌ماندهٔ خدا را نسبت به شهادتِ راستین متزلزل سازد.

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> «شهادت‌ها مورد نفرتی قرار خواهند گرفت که منشأ آن شیطانی است. عملکردهای شیطان این خواهد بود که ایمان کلیساها را به آن‌ها متزلزل سازد، و علت این امر چنین است: اگر هشدارها و توبیخ‌ها و اندرزهای روح خدا مورد توجه قرار گیرند، شیطان نمی‌تواند با چنین راهی هموار فریب‌های خود را وارد سازد و جان‌ها را در اوهام خویش به بند کشد.» Selected Messages، کتاب ۱، ۴۸.

The making of none effect, or the rejection of the authority of the “testimony of the Spirit of God” through the writings of Ellen White, is the “very last deception of Satan.” Sister White wrote that she was “shown” that the “1843 chart was directed by the hand of the Lord, and should not be altered.” The previous passage directly associates the rejection of the authority of the Spirit of Prophecy with the vision of the last days, for all the prophets speak most directly of the last days. Therefore when Daniel says in verse fourteen that “the robbers” establish the vision, it is Solomon’s vision of Proverbs 29:18, which says that those who do not have the vision “perish,” and the word “perish” means “to be made naked”.

باطل شمردن، یا ردّ اقتدارِ «شهادتِ روحِ خدا» از طریق نوشته‌های الن وایت، «آخرین فریبِ شیطان» است. خواهر وایت نوشت که به او «نشان داده شد» که «نقشهٔ ۱۸۴۳ به هدایتِ دستِ خداوند تنظیم شده بود و نباید تغییر داده شود.» عبارت پیشین، ردّ اقتدارِ روحِ نبوت را به‌طور مستقیم با رؤیای ایامِ آخر مرتبط می‌سازد، زیرا همهٔ انبیا به‌مستقیم‌ترین وجه از ایامِ آخر سخن می‌گویند. بنابراین، هنگامی که دانیال در آیهٔ چهاردهم می‌گوید که «غارتگران» رؤیا را استوار می‌سازند، مقصود همان رؤیای سلیمان در امثال ۲۹:۱۸ است، که می‌گوید آنان که رؤیا ندارند «هلاک می‌شوند»، و واژهٔ «هلاک می‌شوند» به معنای «عریان گردانیده شدن» است.

“Perish” is therefore identifying that those who profess to uphold the Spirit of Prophecy in the last days, but who reject the authority represented therein, become naked, and perish, which is a description of the Laodiceans, who are “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.” They are counseled to buy “white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear.” If they refuse the counsel they are spewed out of the mouth of the Lord.

پس «هلاک شوند» بدین معناست که کسانی که در ایام آخر مدعیِ پشتیبانی از روح نبوت هستند، اما اقتداری را که در آن نمایانده شده است رد می‌کنند، برهنه می‌گردند و هلاک می‌شوند؛ و این وصفِ لاودکیه‌ایان است که «بیچاره و رقت‌انگیز و فقیر و کور و برهنه» هستند. به آنان اندرز داده می‌شود که «لباس سفید» بخرند، «تا پوشیده شوی و رسواییِ برهنگیِ تو ظاهر نگردد.» اگر این اندرز را نپذیرند، از دهان خداوند بیرون افکنده می‌شوند.

Thus, we find another witness that this nakedness is manifested just before probation closes. At the soon-coming Sunday law those naked souls will receive the mark of the beast, as they are overthrown, as represented in verse forty-one of Daniel eleven. The reason they will be overthrown is that they rejected the authority of the Spirit of Prophecy, which upholds the 1843 pioneer chart, which represents the foundations of Adventism, and includes the “key” which establishes the vision with the identification that Rome is the power represented as “the robbers of thy people” in verse fourteen.

پس، شاهدی دیگر می‌یابیم که این برهنگی درست پیش از بسته‌شدن زمانِ آزمایش آشکار می‌گردد. در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، آن جان‌های برهنه، هنگامی که سرنگون می‌شوند، همان‌گونه که در آیهٔ چهل‌ویکِ دانیال یازده به تصویر کشیده شده است، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد. سببِ سرنگون‌شدن آنان این است که اقتدارِ روحِ نبوت را رد کردند؛ همان اقتداری که نمودارِ پیشگامانِ 1843 را تأیید می‌کند، نموداری که مبانیِ ادونتیسم را نمایندگی می‌کند و «کلید»ی را دربر دارد که رؤیا را با این شناسایی استوار می‌سازد که روم همان قدرتی است که در آیهٔ چهارده به‌عنوان «غارتگرانِ قومِ تو» معرفی شده است.

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> یک چیز قطعی است: آن اَدوِنتیست‌های روز هفتم که موضع خود را زیر لوای شیطان می‌گیرند، نخست ایمان خویش را به هشدارها و توبیخ‌های مندرج در «شهادت‌های روحِ خدا» واخواهند نهاد.

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> «دعوت به تکریسِ بیشتر و خدمتِ مقدّس‌تر در حال اعلام شدن است و همچنان اعلام خواهد شد. برخی که اکنون تلقیناتِ شیطان را بر زبان می‌آورند، به خود خواهند آمد. کسانی هستند که در مناصبِ مهمِ امانت قرار دارند و حقیقتِ مخصوصِ این زمان را درک نمی‌کنند. پیام باید به ایشان داده شود. اگر آن را بپذیرند، مسیح آنان را خواهد پذیرفت و ایشان را همکارانِ خود خواهد ساخت. امّا اگر از شنیدنِ پیام سر باز زنند، جایگاهِ خود را زیرِ بیرقِ سیاهِ رئیسِ تاریکی اختیار خواهند کرد.»

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.” Spalding and Magan, 305, 306.

> «به من تعلیم داده شده است که بگویم حقیقت گران‌بهای مختص این زمان، هرچه بیشتر و روشن‌تر بر اذهان بشری گشوده می‌شود. به معنایی خاص، مردان و زنان باید از جسم مسیح بخورند و خون او را بنوشند. فهم و ادراک، توسعه خواهد یافت، زیرا حقیقت قابلیت گسترش پیوسته را دارد. پدیدآورندهٔ الهیِ حقیقت، در مشارکتی نزدیک‌تر و باز هم نزدیک‌تر با کسانی که برای شناختن او پیش می‌روند، وارد خواهد شد. چون قوم خدا کلام او را همچون نان آسمان دریافت کنند، خواهند دانست که طلوع او مانند صبح مهیا شده است. آنان قوت روحانی خواهند یافت، همان‌گونه که بدن هنگامی که خوراک خورده می‌شود، قوت جسمانی می‌یابد.» Spalding and Magan, 305, 306.

In our last article we identified that Uriah Smith was the champion of the rebellion of 1863, for it was he who introduced the counterfeit 1863 chart. The chart he produced in 1863 removed the seven times of Leviticus twenty-six from Laodicean Adventism’s prophetic message, thus marking the beginning of the progressive tearing down of the foundations, and also the beginning of the construction of the counterfeit Laodicean Adventist foundation, which is built upon sand. Later in Advent history, his private interpretation of the king of the north, bore the fruits of his prophetic model as people fled the church.

در مقالۀ پیشین خود نشان دادیم که اوریا اسمیت قهرمان شورشِ ۱۸۶۳ بود، زیرا این او بود که نمودارِ جعلیِ ۱۸۶۳ را معرفی کرد. نموداری که او در سال ۱۸۶۳ پدید آورد، «هفت زمان» لاویان بیست‌وشش را از پیام نبویِ ادونتیسمِ لاودیکیه‌ای حذف کرد، و بدین‌سان آغازِ ویران‌سازیِ تدریجیِ بنیادها را رقم زد، و نیز آغازِ ساختنِ بنیادِ جعلیِ ادونتیسمِ لاودیکیه‌ای را، که بر شن بنا شده است. بعدها در تاریخ ادونتیسم، تفسیرِ شخصیِ او از پادشاهِ شمال، میوه‌های الگوی نبویِ او را به بار آورد، آنگاه که مردم از کلیسا گریختند.

> Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Not everyone that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity. Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock. And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it. Matthew 7:15–27.

> از انبیای کذبه برحذر باشید که در لباس میش نزد شما می‌آیند، اما در باطن گرگان درنده‌اند. ایشان را از میوه‌هایشان خواهید شناخت. آیا مردم از خار، انگور می‌چینند، یا از خسک، انجیر؟ همچنین هر درخت نیکو، میوهٔ نیکو می‌آورد؛ اما درخت فاسد، میوهٔ بد می‌آورد. درخت نیکو نمی‌تواند میوهٔ بد بیاورد، و نه درخت فاسد می‌تواند میوهٔ نیکو بیاورد. هر درختی که میوهٔ نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده می‌شود. پس ایشان را از میوه‌هایشان خواهید شناخت. نه هر که مرا، خداوندا، خداوندا، گوید، داخل ملکوت آسمان گردد، بلکه آن که ارادهٔ پدر مرا که در آسمان است به‌جا آورد. بسیاری در آن روز به من خواهند گفت: خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوت ننمودیم؟ و به نام تو دیوها را بیرون نراندیم؟ و به نام تو اعمال عظیم بسیار به‌جا نیاوردیم؟ و آنگاه آشکارا به ایشان خواهم گفت: من هرگز شما را نشناختم؛ از من دور شوید، ای عاملان بی‌شرعی. پس هر که این سخنان مرا بشنود و به آنها عمل کند، او را به مردی دانا مانند می‌کنم که خانهٔ خود را بر صخره بنا کرد: و باران بارید، و سیلاب‌ها آمد، و بادها وزید، و بر آن خانه زد؛ اما فرو نریخت، زیرا بر صخره بنیاد شده بود. و هر که این سخنان مرا بشنود و به آنها عمل نکند، به مردی نادان مانند خواهد شد که خانهٔ خود را بر شن بنا کرد: و باران بارید، و سیلاب‌ها آمد، و بادها وزید، و بر آن خانه کوبید؛ و آن فرو ریخت، و سقوط آن عظیم بود. متی ۷:‏۱۵–۲۷.

The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by in 1989, as assuredly as the leadership of the Jewish church was passed by at the birth of Christ.

رهبریِ اَدونتیسمِ روزِ هفتمِ لائودیکیه‌ای در سال ۱۹۸۹ کنار گذاشته شد، همان‌گونه که بی‌گمان رهبریِ کلیسای یهود در زمان تولد مسیح کنار گذاشته شد.

> “Men know it not, but the tidings fill heaven with rejoicing. With a deeper and more tender interest the holy beings from the world of light are drawn to the earth. The whole world is brighter for His presence. Above the hills of Bethlehem are gathered an innumerable throng of angels. They wait the signal to declare the glad news to the world. Had the leaders in Israel been true to their trust, they might have shared the joy of heralding the birth of Jesus. But now they are passed by.

> «آدمیان آن را نمی‌دانند، اما این بشارت آسمان را از شادی سرشار می‌سازد. موجوداتِ مقدسِ جهانِ نور، با علاقه‌ای ژرف‌تر و لطیف‌تر، به سوی زمین کشیده می‌شوند. تمامی جهان از حضور او روشن‌تر است. بر فراز تپه‌های بیت‌لحم، انبوهی بی‌شمار از فرشتگان گرد آمده‌اند. آنان در انتظارِ علامت‌اند تا این خبرِ مسرّت‌بخش را به جهان اعلام کنند. اگر رهبرانِ اسرائیل در امانتِ خویش صادق می‌بودند، می‌توانستند در شادیِ بشارت دادنِ ولادتِ عیسی سهیم باشند. اما اکنون از ایشان گذشته شده است.»

> “God declares, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ ‘Unto the upright there ariseth light in the darkness.’ Isaiah 44:3; Psalm 112:4. To those who are seeking for light, and who accept it with gladness, the bright rays from the throne of God will shine.” The Desire of Ages, 47.

> خدا اعلام می‌کند: «بر تشنه آب خواهم ریخت، و نهرها بر زمین خشک.» «برای راست‌قامتان، در تاریکی نور طلوع می‌کند.» اشعیا ۴۴:۳؛ مزمور ۱۱۲:۴. «بر آنان که در جست‌وجوی نورند و آن را با شادی می‌پذیرند، پرتوهای درخشان از تخت خدا خواهد تابید.» آرزوی اعصار، ۴۷.

The time of the end in the line of Christ was His birth, and it was then that the message which would test that generation was unsealed. 1989 was the time of the end for the candidates who are called to be among the one hundred and forty-four thousand. Uriah Smith’s prophetic model rejected the foundational truths which are represented on the 1843 chart. Those truths were the “Rock.”

پایانِ زمان در سلسلهٔ مسیح، تولد او بود، و در همان هنگام بود که پیامی که آن نسل را خواهد آزمود، گشوده شد. سال ۱۹۸۹ زمانِ پایان برای نامزدهایی بود که فراخوانده شده‌اند تا در شمارِ صد و چهل و چهار هزار باشند. الگوی نبویِ اوریاه اسمیت، حقایقِ بنیادی‌ای را که بر نمودار ۱۸۴۳ نمایان شده‌اند، رد کرد. آن حقایق «صخره» بودند.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> «هشدار داده شده است: نباید اجازه داده شود چیزی وارد شود که بنیان ایمانی را که از زمانی که پیام در سال‌های ۱۸۴۲، ۱۸۴۳ و ۱۸۴۴ آمد، بر آن بنا می‌کرده‌ایم، برهم زند. من در این پیام بوده‌ام، و از آن زمان تاکنون در برابر جهان ایستاده‌ام، وفادار به نوری که خدا به ما عطا کرده است. ما قصد نداریم پاهای خود را از سکویی که بر آن نهاده شدند برداریم، همان‌گونه که روز به روز با دعای earnest خداوند را می‌طلبیدیم و در پی نور بودیم. آیا گمان می‌کنید که بتوانم از نوری که خدا به من داده است دست بردارم؟ آن باید همچون صخرهٔ اعصار باشد. از زمانی که به من داده شد، همواره مرا هدایت کرده است.» Review and Herald, April 14, 1903.

On September 11, 2001 the latter rain began to sprinkle as the winds representing Islam of the third woe were released, and the Patriot Act marked a transition from English to Roman law prophetically announcing that the flood of the papal power had begun to flow. The final testing process for the house of Laodicean Adventism began, and “the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it”.

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، بارانِ آخرین به باریدن آغاز کرد، آنگاه که بادها ــ که نمایانگر اسلامِ وَیلِ سوم بودند ــ رها شدند، و «قانون میهن‌پرستی» نشانهٔ گذار از حقوق انگلیسی به حقوق رومی بود و به‌گونه‌ای نبوی اعلام می‌کرد که سیلابِ قدرتِ پاپی آغاز به جاری شدن کرده است. فرایندِ نهاییِ آزمون برای خانهٔ ادونتیسمِ لاودیکیه‌ای آغاز شد، و «باران بارید، و سیلاب‌ها آمد، و بادها وزید، و بر آن خانه زد؛ و آن فرو افتاد: و سقوط آن چه عظیم بود».

The message that the mighty angel announced at that time identified that all nations had drunk the wine of Babylon, and the counterfeit methodology of papal Rome and apostate Protestantism which had been progressively adopted since the rebellion of 1863, is represented by the wine (doctrine) of Babylon.

پیامی که آن فرشتهٔ نیرومند در آن زمان اعلام کرد، نشان می‌داد که همهٔ امت‌ها از شرابِ بابل نوشیده‌اند، و روش‌شناسیِ جعلیِ رومِ پاپی و پروتستانتیسمِ مرتد، که از زمان شورشِ 1863 به‌تدریج پذیرفته شده بود، به‌وسیلهٔ شرابِ (تعلیمِ) بابل نمود یافته است.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> اور ان باتوں کے بعد میں نے ایک اور فرشتہ کو آسمان سے اترتے دیکھا، جس کے پاس بڑا اختیار تھا؛ اور زمین اس کے جلال سے روشن ہو گئی۔ اور اُس نے بڑی قوت سے بلند آواز میں پکار کر کہا، بڑا بابل گر گیا، گر گیا، اور وہ شیاطین کا مسکن، اور ہر ناپاک روح کا ٹھکانا، اور ہر ناپاک اور مکروہ پرندے کا پنجرہ بن گیا ہے۔ کیونکہ سب قومیں اُس کی زناکاری کے غضب کی مے پی چکی ہیں، اور زمین کے بادشاہوں نے اُس کے ساتھ زناکاری کی ہے، اور زمین کے سوداگر اُس کی عیش و عشرت کی فراوانی سے دولتمند ہو گئے ہیں۔ مکاشفہ 18:1–3۔

At the disappointment of July 18, 2020, the testing process was over for the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the testing process of those who were the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand began. When Michael began to awaken those candidates in July of 2023, the message, represented as oil in the parable of Adventism was again unsealed. Whether post September 11, 2001 or post July 2023, there was an outpouring of the oil, and the message that was unsealed in July 2023, when fully developed, is the Midnight Cry message of the parable.

در زمانِ ناامیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، فرایندِ آزمون برای کلیسای لاودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روزِ هفتم به پایان رسید، و فرایندِ آزمونِ کسانی که نامزدِ آن بودند که در شمارِ یکصد و چهل و چهار هزار باشند آغاز شد. هنگامی که میخائیل در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به بیدار کردنِ آن نامزدها کرد، پیام، که در مَثَلِ ادونتیسم به صورتِ روغن نمود یافته است، بار دیگر مُهرگشایی شد. خواه پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و خواه پس از ژوئیهٔ ۲۰۲۳، افاضه‌ای از آن روغن واقع شد، و پیامی که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ مُهرگشایی شد، هنگامی که به‌طور کامل بسط یابد، همان پیامِ فریادِ نیمه‌شبِ آن مَثَل است.

It begins in the testing time as the message for the wise and foolish virgins, but it swells to the loud cry message. That message arrives at the soon-coming Sunday law, and when it arrives the second voice of Revelation chapter eighteen calls God’s other flock out of Babylon.

این در زمانِ آزمون، همچون پیامی برای باکرگانِ دانا و نادان آغاز می‌شود، اما به پیامِ فریادِ بلند فزونی می‌یابد. آن پیام در آستانهٔ قانونِ یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد، فرا می‌رسد، و چون فرا رسد، ندایِ دومِ بابِ هجدهمِ مکاشفه، سایرِ گلهٔ خدا را از بابِل بیرون می‌خواند.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> اور میں نے آسمان سے ایک اور آواز سنی، جو کہہ رہی تھی، اے میرے لوگو، اُس میں سے نکل آؤ، تاکہ تم اُس کے گناہوں میں شریک نہ ہو، اور اُس کی آفتوں میں سے کچھ نہ پاؤ۔ کیونکہ اُس کے گناہ آسمان تک پہنچ گئے ہیں، اور خدا نے اُس کی بدکرداریوں کو یاد کیا ہے۔ مکاشفہ 18:4، 5۔

The first voice of verse one through three announced the arrival of a testing time, and the sprinkling of the latter rain then began. The second voice identifies the end of that testing time, and announces the testing time for God’s other flock that is still in Babylon.

صدای نخستِ آیاتِ یک تا سه، فرارسیدنِ زمانی برای آزمون را اعلام کرد، و سپس پاشیده شدنِ بارانِ آخر آغاز شد. صدای دوم، پایانِ آن زمانِ آزمون را مشخص می‌سازد و زمانِ آزمونِ گلهٔ دیگرِ خدا را که هنوز در بابِل است، اعلام می‌کند.

> “So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.

> پس در آخرین کار برای هشدار دادن به جهان، دو فراخوانِ متمایز به کلیساها داده می‌شود. پیام فرشتهٔ دوم این است: «بابل سقوط کرده است، سقوط کرده است، آن شهر بزرگ، زیرا که همهٔ امت‌ها را از شرابِ خشمِ زنای خود نوشانیده است.» و در فریادِ بلندِ پیام فرشتهٔ سوم، صدایی از آسمان شنیده می‌شود که می‌گوید: «ای قومِ من، از او بیرون آیید.» Review and Herald، 6 دسامبر 1892.

It is during the outpouring of the Holy Spirit that Paul’s strong delusion of 2 Thessalonians is accomplished. Whether it was the testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church that began on September 11, 2001 or the testing of the virgins who experienced the disappointment of July 18, 2020, the testing occurs during an outpouring of the Holy Spirit. That outpouring represents a testing message.

در هنگام انسكابِ روح‌القدس است كه آن گمراهیِ شدیدِ پولُس در ۲ تسالونیکیان به انجام می‌رسد. خواه این، آزمونِ كلیسای لاودیكیه‌ایِ ادونتیستِ روزِ هفتم باشد كه در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، و خواه آزمونِ باكرگانی كه یأسِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ را تجربه كردند، این آزمون در خلالِ انسكابِ روح‌القدس واقع می‌شود. آن انسكاب، پیامِ آزمون را نمایندگی می‌كند.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> «ممسوحانِ ایستاده نزد خداوندِ تمامیِ زمین، همان جایگاهی را دارند که زمانی به شیطان به‌عنوان کروبیِ سایه‌گستر داده شده بود. خداوند به‌وسیلهٔ موجوداتِ مقدسی که گرداگردِ تخت او هستند، ارتباطی پیوسته با ساکنانِ زمین برقرار می‌سازد. روغنِ زرین نمایانگرِ فیضی است که خدا به‌واسطهٔ آن چراغ‌های ایمانداران را پیوسته فراهم می‌دارد تا سوسو نزنند و خاموش نگردند. اگر این روغنِ مقدس در پیام‌های روحِ خدا از آسمان فرو ریخته نمی‌شد، عواملِ شرارت بر انسان‌ها سلطه‌ای کامل می‌یافتند.»

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> «خداوند آنگاه بی‌حرمت می‌گردد که ما پیام‌هایی را که او برای ما می‌فرستد، دریافت نکنیم. بدین‌سان، آن روغنِ زرین را که او می‌خواهد در جان‌های ما فرو ریزد تا به آنان که در تاریکی‌اند رسانیده شود، رد می‌کنیم. هنگامی که ندا دررسد: “اینک داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون آیید”، کسانی که روغنِ مقدس را دریافت نکرده‌اند و فیض مسیح را در دل‌های خود گرامی نداشته‌اند، همچون باکره‌گان نادان خواهند یافت که برای ملاقات با خداوند خویش آماده نیستند. آنان در خود توانی برای به‌دست آوردن آن روغن ندارند، و زندگی‌شان تباه می‌شود. اما اگر روح‌القدسِ خدا درخواست شود، اگر همان‌گونه که موسی التماس کرد، ما نیز التماس کنیم: “جلال خود را به من بنما”، محبت خدا در دل‌های ما ریخته خواهد شد. از طریق لوله‌های زرین، آن روغنِ زرین به ما رسانیده خواهد شد. “نه به قوت و نه به قدرت، بلکه به روح من، یهوه صبایوت می‌گوید.” فرزندان خدا با دریافتِ پرتوهای درخشانِ آفتابِ عدالت، چون چراغ‌ها در جهان می‌درخشند.» Review and Herald, July 20, 1897.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, and it represents two testing periods. The first is the final testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the second is for those who are the subjects of the parable of the ten virgins. To be either a wise or a foolish virgin requires that all the virgins experience a tarrying time.

زمانِ مُہر لگنے کا آغاز ایک لاکھ چوالیس ہزار کے لیے 11 ستمبر 2001ء کو ہوا، اور یہ دو آزمائشی ادوار کی نمائندگی کرتا ہے۔ پہلا، لاؤدیکیہ کی سیونتھ ڈے ایڈونٹسٹ کلیسیا کی آخری آزمائش ہے، اور دوسرا اُن لوگوں کے لیے ہے جو دس کنواریوں کی تمثیل کا موضوع ہیں۔ دانا یا نادان کنواری ہونے کے لیے ضروری ہے کہ سب کنواریاں ایک تاخیر کے زمانہ سے گزریں۔

In Millerite history the tarrying time began with the arrival of the second angel, which occurred at the first disappointment. At that point the Protestants, who were God’s former covenant chosen people were passed by. On July 18, 2020 the former covenant chosen people were passed by, and the testing process that occurred during the tarrying time in the Millerite history began to be repeated. The message of the Midnight Cry was then developed in Millerite history, as it is currently being developed. When it fully arrived at the Exeter Camp meeting it was manifested who had the message (oil) and who did not. The former covenant chosen people of either history is the first to be tested and passed by.

در تاریخ میلری، زمانِ تأخیر با فرارسیدنِ فرشتهٔ دوم آغاز شد، که در نخستین نومیدی رخ داد. در آن مقطع، پروتستان‌ها که قومِ برگزیدهٔ عهدِ پیشینِ خدا بودند، واگذاشته شدند. در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، قومِ برگزیدهٔ عهدِ پیشین واگذاشته شد، و فرایندِ آزمونی که در زمانِ تأخیر در تاریخِ میلری رخ داده بود، آغاز به تکرار کرد. سپس پیامِ فریادِ نیمه‌شب در تاریخِ میلری شکل گرفت، همان‌گونه که اکنون نیز در حال شکل‌گیری است. هنگامی که آن پیام به‌طور کامل در گردهماییِ اردوگاهیِ اکستر فرا رسید، آشکار شد که چه کسانی آن پیام (روغن) را داشتند و چه کسانی نداشتند. قومِ برگزیدهٔ عهدِ پیشین در هر یک از این دو تاریخ، نخستین گروهی است که آزموده می‌شود و واگذاشته می‌گردد.

> “‘A new heart will I give you and a new spirit will I put within you.’ I believe with all my heart that the Spirit of God is being withdrawn from the world, and those who have had great light and opportunities and have not improved them, will be the first to be left. They have grieved away the Spirit of God. The present activity of Satan in working upon hearts, and upon churches and nations should startle every student of prophecy. The end is near. Let our churches arise. Let the converting power of God be experienced in the heart of the individual members, and then we shall see the deep moving of the Spirit of God. Mere forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus. He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God.” Selected Messages, book 3, 154.

> «”Eseun kor-e noya dibo ami, ebong tomader bhitore ek notun atma sthapan korbo।” Ami amar samasta hriday diye bishwas kori je Ishwarer Atma jagat theke pratyahrita hochchhe, ebong jara mahan alok o sujog peyechhilo kintu segulir sathik byabohar koreni, tara-i prathame parityakta hobe. Tara Ishwarer Atmake shoke dure sarie diyechhe. Hridayer upore, ebong mandali o jatigulir upore shoytaner bartaman kriyashilata bhobishyobani-r prati pratyek shikkharthike chonchito kore tola uchit. Shesh nikat. Amader mandaliguli uthe darak. Ishwarer rupantarakari shakti byaktigata sadasyader hridaye anubhut hok, ebong tahole amra Ishwarer Atmar gobhir aloron dekhte pabo. Kebal papkshama-i Yishur mrityur ekmatra phal noy. Tini sei asim balidan diyechhilen kebal ei jonno noy je pap dur kora jabe, barong ei jonno-o je manab-svabhav punaruddharito hobe, punah-saundaryamandita hobe, tar dhwansabashes theke punargathita hobe, ebong Ishwarer upasthitir jogya kora hobe।” Selected Messages, book 3, 154.

In either testing period, those who rejected the message that is unsealed receive Paul’s strong delusion.

در هر یک از این دو دورهٔ آزمون، آنان که پیامی را که از مُهر گشوده شده است رد کردند، به ضلالتِ شدیدِ پولُس گرفتار می‌شوند.

> “It is a fearful thing to treat lightly the truth which has convinced our understanding and touched our hearts. We cannot with impunity reject the warnings which God in mercy sends us. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and the salvation of men depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate.’ Looking down to the last days, the same infinite power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ As they reject the teachings of His Word, God withdraws His Spirit, and leaves them to the deceptions which they love.” Early Writings, 46.

> «ترس‌آور است که با حقیقتی که فهم ما را قانع کرده و دل‌های ما را متأثر ساخته است، به‌سبکی رفتار کنیم. ما نمی‌توانیم بی‌کیفر هشدارهایی را که خدا از روی رحمت برای ما می‌فرستد، رد کنیم. در روزگار نوح، پیامی از آسمان برای جهان فرستاده شد، و نجات انسان‌ها به نحوهٔ برخورد ایشان با آن پیام بستگی داشت. چون هشدار را رد کردند، روح خدا از آن نسل گناهکار بازداشته شد، و آنان در آب‌های طوفان هلاک شدند. در زمان ابراهیم، رحمت دیگر برای ساکنان گناهکار سدوم شفاعت نکرد، و همه، جز لوط با همسرش و دو دخترش، در آتشی که از آسمان فرود آمد، نابود شدند. در روزهای مسیح نیز چنین بود. پسر خدا به یهودیان بی‌ایمان آن نسل اعلام کرد: «خانهٔ شما برای شما ویران واگذاشته می‌شود.» با نظر به روزهای آخر، همان قدرت نامتناهی دربارهٔ کسانی که «محبتِ حق را نپذیرفتند تا نجات یابند» اعلام می‌دارد: «و از این سبب، خدا برای ایشان عملِ گمراه‌کننده‌ای خواهد فرستاد تا دروغ را باور کنند؛ تا همهٔ آنان که به حق ایمان نیاوردند بلکه از ناراستی خشنود شدند، محکوم گردند.» هنگامی که تعالیم کلام او را رد می‌کنند، خدا روح خود را از ایشان بازمی‌گیرد و آنان را به فریب‌هایی که دوست می‌دارند، وا می‌گذارد.» Early Writings, 46.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles