Article

# What is Truth? - Number Five

حقیقت چیست؟ - شماره پنج

The Comforter

تسلی‌دهنده

Author

Jeff Pippenger

Published

September 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The prophetic history that has been opened up within the seven thunders identifies the history we are now in. The secret was hidden until the history it represented arrived. It is the time when the Comforter, the Spirit of “truth” reveals the truth that John called the Revelation of Jesus Christ, for Jesus Christ is the Truth. It is not simply that the word “truth” represents the character of God. And it is not simply a revelation of the wonderful linguist, that the Hebrew word “truth” is used in such profound ways throughout the Scriptures. But is also the amazing miracle that when understood becomes the key for opening the prophecies of the book of Revelation, and in so doing it opens the entire Bible. But it is only for those willing to see, hear, and keep those things written therein for the time is at hand.

تاریخِ نبوتی‌ای که در درون هفت رعد گشوده شده است، تاریخی را که اکنون در آن به سر می‌بریم شناسایی می‌کند. این سرّ پنهان بود تا زمانی که تاریخی که نمایندگی می‌کرد فرا رسید. این همان زمانی است که تسلّی‌دهنده، روحِ «راستی»، آن حقیقتی را آشکار می‌سازد که یوحنا آن را مکاشفهٔ عیسی مسیح نامید، زیرا عیسی مسیح همان حق است. موضوع صرفاً این نیست که واژهٔ «راستی» نمایانگرِ سیرتِ خداست. و نیز صرفاً مکاشفه‌ای از زبان‌شناسِ شگفت‌انگیز نیست که واژهٔ عبریِ «راستی» در سراسرِ کتب مقدّس به شیوه‌هایی چنین عمیق به کار رفته است. بلکه همچنین آن معجزهٔ شگفت‌انگیزی است که چون فهمیده شود، به کلیدِ گشودنِ نبوت‌های کتابِ مکاشفه بدل می‌گردد، و با این کار، تمامِ کتاب مقدّس را می‌گشاید. امّا این تنها برای کسانی است که مایل‌اند آنچه را در آن مکتوب است ببینند، بشنوند، و نگاه دارند، زیرا وقت نزدیک است.

In order for men to recognize the “truth” in such a way to be sanctified by it, requires the presence of the Holy Spirit. Men can intellectually understand the word “truth,” and even be amazed at the significance of it, but the “truth” must be eaten. It must be internalized and made a part of a person’s experience, for the word conveys the creative power of God to those who seek to be transformed into the image of Christ. One of the starting places of my personal investigation of the Hebrew word translated as “truth” was the Hebrew scholars, who also address the amazing nature of the word “truth” and its usage in the Bible. But there is no reason to believe that their intellectual understanding of the word “truth” has led them to Christ.

تا انسان‌ها «حقیقت» را به‌گونه‌ای بشناسند که به‌واسطهٔ آن تقدیس شوند، حضور روح‌القدس لازم است. انسان‌ها می‌توانند از لحاظ فکری واژهٔ «حقیقت» را درک کنند و حتی از اهمیت آن در شگفت شوند، اما «حقیقت» باید خورده شود. حقیقت باید درونی گردد و بخشی از تجربهٔ شخص شود، زیرا کلام، قدرت خلّاق خدا را به کسانی منتقل می‌کند که می‌کوشند به صورت مسیح دگرگون شوند. یکی از نقطه‌های آغازینِ پژوهش شخصی من دربارهٔ واژهٔ عبریِ ترجمه‌شده به «حقیقت»، عبرانی‌دانان بودند که آنان نیز به ماهیت شگفت‌انگیز واژهٔ «حقیقت» و کاربرد آن در کتاب مقدّس می‌پردازند. اما دلیلی وجود ندارد که باور کنیم فهم فکری آنان از واژهٔ «حقیقت» ایشان را به مسیح رسانده است.

The prophetic fact that the word needs to be eaten with the presence of the Holy Spirit echoes of Sister White’s definition of the “oil” in the parable of the ten virgins, and also her description of the two classes of virgins that are waiting for the Bridegroom.

این حقیقت نبوی که کلام باید با حضور روح‌القدس خورده شود، بازتابِ تعریفِ خواهر وایت از «روغن» در مَثَلِ ده باکره است، و نیز توصیف او از دو طبقه از باکرگانی که در انتظار داماد هستند.

A symbol most often has more than one meaning, and the meaning is to be defined by the context where the symbol is located. It is not to be defined by the grammatical expert’s definition of the word or by the historical time frame when the word was written. Those two approaches are what the theologians of Adventism have grasped in order to deny the “truth.” A symbol is defined by the context where it is employed. Within the Spirit of Prophecy, the word “oil” in the parable of the ten virgins represents at least a few different things depending on the context of the passage where the “oil” is found. Why does one class of virgins possess the oil and the other not?

ایک علامت اکثر ایک سے زیادہ معنی رکھتی ہے، اور اس کے معنی کا تعین اُس سیاق و سباق سے ہونا چاہیے جہاں وہ علامت واقع ہو۔ اُس کا تعین نہ تو کسی نحوی ماہر کی لفظی تعریف سے ہونا چاہیے اور نہ اُس تاریخی زمانۂ تحریر سے جس میں وہ لفظ لکھا گیا تھا۔ یہی وہ دو طریقے ہیں جنہیں ایڈونٹ ازم کے الٰہیات دانوں نے “سچائی” کا انکار کرنے کے لیے اختیار کر رکھا ہے۔ ایک علامت کی تعریف اُس سیاق و سباق سے ہوتی ہے جہاں وہ استعمال کی گئی ہو۔ روحِ نبوت کے اندر، دس کنواریوں کی تمثیل میں لفظ “تیل” کم از کم چند مختلف چیزوں کی نمائندگی کرتا ہے، اور یہ اُس مقام کے سیاق و سباق پر منحصر ہے جہاں “تیل” پایا جاتا ہے۔ ایک جماعتِ کنواریوں کے پاس تیل کیوں ہے اور دوسری کے پاس کیوں نہیں؟

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

> «جهانی هست که در شرارت، در فریب و گمراهی، و در همان سایهٔ مرگ آرمیده است—خفته، خفته. چه کسانی دردِ جان را احساس می‌کنند تا آنان را بیدار سازند؟ کدام صدا می‌تواند به ایشان برسد؟ ذهنم به آینده برده می‌شود، هنگامی که آن ندا داده خواهد شد: “اینک داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون روید.” اما برخی در به‌دست آوردن روغن برای پُر کردن چراغ‌های خود درنگ کرده خواهند بود، و آنگاه بسیار دیر درمی‌یابند که منش، که به‌وسیلهٔ روغن نمایانده شده است، قابل انتقال نیست. آن روغن، پارساییِ مسیح است. این روغن نمایانگرِ منش است، و منش قابل انتقال نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند آن را برای دیگری فراهم سازد. هر کس باید برای خود، منش و سیرتی پالوده از هر لکهٔ گناه به‌دست آورد.» Bible Echo، 4 مه 1896.

The foolish virgins do not possess the character necessary to succeed in the soon-coming crisis. They lack Christ’s righteousness. But the oil is also a message, and the oil in the parable of the ten virgins in the “last days” is the final warning message represented by the Revelation of Jesus Christ that is to be heard, read and kept.

باکرہ احمق آنے والے نہایت قریب بحران میں کامیاب ہونے کے لیے درکار سیرت کی مالک نہیں ہیں۔ وہ مسیح کی راست‌بازی سے محروم ہیں۔ لیکن تیل ایک پیغام بھی ہے، اور ’’آخری ایّام‘‘ میں دس باکروں کی تمثیل کا تیل وہ آخری انتباہی پیغام ہے جس کی نمائندگی یسوع مسیح کا مکاشفہ کرتا ہے، اور جسے سنا، پڑھا، اور محفوظ رکھا جانا ہے۔

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> «مسح‌شدگانی که نزد خداوندِ تمامیِ زمین ایستاده‌اند، همان مقامی را دارند که زمانی به شیطان به‌عنوان کروبیِ سایه‌گستر داده شده بود. خداوند به‌وسیلهٔ موجوداتِ مقدسی که تخت او را احاطه کرده‌اند، پیوسته ارتباطی مداوم با ساکنانِ زمین برقرار می‌دارد. روغنِ زرین نمایانگر آن فیضی است که خدا به‌وسیلهٔ آن چراغ‌های ایمانداران را فراهم و محفوظ می‌دارد تا سوسو نزنند و خاموش نگردند. اگر این روغنِ مقدس در پیام‌های روحِ خدا از آسمان فرو ریخته نمی‌شد، عواملِ شرّ به‌طور کامل بر انسان‌ها تسلط می‌یافتند.»

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “خدا زمانی بی‌حرمتی می‌بیند که پیام‌هایی را که برای ما می‌فرستد، دریافت نکنیم. بدین‌سان، آن روغنِ طلایی را که او می‌خواهد در جان‌های ما بریزد تا به آنان که در تاریکی‌اند رسانیده شود، رد می‌کنیم. هنگامی که ندا دررسد: «اینک، داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون روید»، کسانی که روغنِ مقدس را دریافت نکرده‌اند و فیض مسیح را در دل‌های خود گرامی نداشته‌اند، همچون باکره‌های نادان خواهند یافت که برای ملاقات با خداوندِ خود آماده نیستند. آنان در خود، توانی برای به دست آوردن آن روغن ندارند، و زندگی‌شان تباه می‌شود. اما اگر روح‌القدسِ خدا طلب شود، اگر همان‌گونه که موسی التماس کرد، ما نیز استدعا کنیم: «جلال خود را به من بنما»، محبت خدا در دل‌های ما ریخته خواهد شد. از طریق لوله‌های طلایی، روغنِ طلایی به ما منتقل خواهد شد. «نه به قوت و نه به قدرت، بلکه به روح من، یهوه صبایوت می‌گوید.» فرزندان خدا با دریافت پرتوهای درخشانِ آفتابِ عدالت، همچون نورها در جهان می‌درخشند.” ریویو اند هرالد، 20 ژوئیه 1897.

The “oil” is the final message, which once again, is the Revelation of Jesus Christ. In the passage those who wish to have the oil need to plead to God as did Moses in Horeb’s cave. But notice that if we are to “plead, as did Moses” that God would “show” us His “glory,” we must first ask for the Holy Spirit who is the Comforter. If we do, then by angels and the two golden pipes we shall receive of Christ righteousness. We deceive ourselves if we think we can pray and plead for Christ’s character as the traditions and customs of Laodicean Adventism suggests should be done, while at the same time we are refusing the message of the Revelation of Jesus Christ. His righteousness is conveyed to us through the “messages of God’s Spirit,” that are conveyed by the two anointed ones that stand before God’s throne. When we reject his message, we reject His righteousness.

«روغن» همان پیام نهایی است که بار دیگر، مکاشفهٔ عیسی مسیح می‌باشد. در این عبارت، آنان که می‌خواهند روغن را داشته باشند، باید به درگاه خدا التماس کنند، همان‌گونه که موسی در غار حوریب کرد. اما توجه کنید که اگر بناست «همان‌گونه که موسی التماس کرد» از خدا بخواهیم که جلال خویش را به ما «بنمایاند»، نخست باید روح‌القدس را که تسلی‌دهنده است، درخواست کنیم. اگر چنین کنیم، آنگاه به‌واسطهٔ فرشتگان و دو لولهٔ زرین، از عدالت مسیح بهره‌مند خواهیم شد. اگر گمان کنیم که می‌توانیم دعا و تضرع کنیم تا سیرت مسیح را به دست آوریم، چنان‌که سنّت‌ها و آداب ادونتیسم لائودیکیه‌ای القا می‌کند که باید چنین کرد، و در همان حال پیام مکاشفهٔ عیسی مسیح را رد می‌کنیم، خود را فریب می‌دهیم. عدالت او از طریق «پیام‌های روح خدا» به ما منتقل می‌شود؛ همان پیام‌هایی که به‌وسیلهٔ آن دو مسح‌شده‌ای که در حضور تخت خدا ایستاده‌اند، ابلاغ می‌گردد. هنگامی که پیام او را رد می‌کنیم، عدالت او را رد می‌کنیم.

> Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14.

> پس من پاسخ داده، به او گفتم: این دو درخت زیتون که بر جانب راستِ شمعدان و بر جانب چپِ آن هستند، چیستند؟ و بار دیگر پاسخ داده، به او گفتم: این دو شاخهٔ زیتون که به‌واسطهٔ دو لولهٔ زرّین، روغنِ زرّین را از خود جاری می‌سازند، چیستند؟ و او در پاسخ من گفت: آیا نمی‌دانی که اینها چیستند؟ و من گفتم: نه، سرورم. آنگاه گفت: اینها آن دو مسح‌شده‌اند که نزد خداوندِ تمامیِ زمین ایستاده‌اند. زکریا ۴:۱۱–۱۴.

The two “anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth,” are also represented as the two witnesses of Revelation eleven.

دو «مسیح‌شده» که «در حضور خداوندِ تمامیِ زمین ایستاده‌اند»، همچنین به‌عنوان دو شاهدِ مکاشفه یازده نیز به تصویر کشیده شده‌اند.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> «دربارهٔ آن دو شاهد، نبی همچنین اعلام می‌دارد: “اینان‌اند آن دو درخت زیتون و آن دو چراغدان که در حضور خدای زمین ایستاده‌اند.”» «کلام تو،» مزمورنویس گفت، «برای پاهای من چراغ، و برای راه من نور است.» مکاشفه 11:4؛ مزمور 119:105. آن دو شاهد، نمایندهٔ کتب مقدسِ عهد عتیق و عهد جدید هستند.» کشمکش عظیم، 267.

Whether we consider Zechariah’s or John’s testimony of the two witnesses, the context of either testimony is the communication process that is the very first truth mentioned in association with the message of the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one and verse one. From the Father, to the Son, to the angels, to a prophet to the church. The process in which Christ speaks to mankind is a major understanding that He seeks to reveal within the final warning message. This corresponds with the emphasis in the presentation of both the first and third angel’s messages.

خواه شهادت زکریا را دربارهٔ دو شاهد در نظر بگیریم، یا شهادت یوحنا را، سیاق هر یک از این دو شهادت همان فرایندِ ابلاغی است که نخستین حقیقتِ مطرح‌شده در ارتباط با پیامِ مکاشفهٔ عیسی مسیح در مکاشفه باب یک، آیهٔ یک می‌باشد: از پدر، به پسر، به فرشتگان، به یک نبی، به کلیسا. فرایندی که در آن مسیح با نوع بشر سخن می‌گوید، از جمله مفاهیم اساسی‌ای است که او می‌کوشد در پیامِ هشدار نهایی مکشوف سازد. این امر با تأکیدی که در ارائهٔ پیام‌های فرشتهٔ اول و سوم هر دو دیده می‌شود، مطابقت دارد.

The message of the first angel is represented by William Miller. Miller possesses several prophetic characteristics that must be recognized. He was the “Father” of the movement, which in terms of the Alpha and Omega demands that there would be a son. He represented a movement represented by the name “Millerite,” which is the word for a type of rock. He was used to organize a set of biblical rules of prophetic interpretation. Those rules become a major component of the communication of the messages of God’s Spirit that were either refused or accepted as those of Miller’s generation chose whether to retain their foolish Laodicean condition or to become wise Philadelphians. As the father of the message of the first angel, he typifies a movement that will proclaim the message of the third angel’s message, and that movement’s understanding of the message will be directed by a special set of biblical rules of prophetic interpretation that establish the message of the third angel as soundly as Miller was used to establish the message of the first angel. God never changes, Jesus Christ the same yesterday, today and forever.

پیامِ فرشتۀ نخست با ویلیام میلر نمایانده می‌شود. میلر دارای چندین ویژگیِ نبوی است که باید شناخته شوند. او «پدر» آن جنبش بود، و این، از حیث آلفا و امگا، اقتضا می‌کند که پسری نیز وجود داشته باشد. او نمایندۀ جنبشی بود که با نام «میلری» شناخته می‌شد، و این واژه نامِ نوعی سنگ است. از او برای تنظیم مجموعه‌ای از قواعدِ کتاب‌مقدسیِ تفسیرِ نبوی استفاده شد. آن قواعد به جزئی اساسی از ابلاغِ پیام‌های روحِ خدا بدل می‌شوند؛ پیام‌هایی که یا رد شدند یا پذیرفته شدند، همان‌گونه که افرادِ نسلِ میلر برگزیدند که یا وضعیتِ ابلهانۀ لائودکیاییِ خود را حفظ کنند یا به فیلادلفیاییانِ حکیم بدل شوند. او به‌عنوان پدرِ پیامِ فرشتۀ نخست، نمونه‌وار جنبشی را مجسم می‌سازد که پیامِ فرشتۀ سوم را اعلام خواهد کرد، و فهمِ آن جنبش از پیام، به‌وسیلهٔ مجموعه‌ای ویژه از قواعدِ کتاب‌مقدسیِ تفسیرِ نبوی هدایت خواهد شد که پیامِ فرشتۀ سوم را به همان استواری‌ای برقرار می‌سازد که میلر برای استوار ساختنِ پیامِ فرشتۀ نخست به کار گرفته شد. خدا هرگز تغییر نمی‌کند؛ عیسی مسیح همان است دیروز و امروز و تا ابدالآباد.

> Do not err, my beloved brethren. Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning. Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures. James 1:16–18.

> گمراہ نہ ہو، اے میرے پیارے بھائیو۔ ہر اچھی بخشش اور ہر کامل عطا اوپر سے ہے، اور نوروں کے باپ کی طرف سے نازل ہوتی ہے، جس میں نہ کوئی تغیر ہے اور نہ گردش کا سایہ۔ اُس نے اپنی مرضی سے ہمیں کلامِ حق کے وسیلہ سے پیدا کیا، تاکہ ہم اُس کی مخلوقات میں سے گویا ایک قسم کے پہلے پھل ہوں۔ یعقوب 1:16–18۔

In the beginning or the end of Adventism, the messages of God’s Spirit which are represented by the oil, are conveyed through the two witnesses. At the beginning with the Millerites the two witnesses were the Old and New Testaments and at the end they are the Bible and the Spirit of Prophecy. This is the reason why John, who most perfectly illustrates the end of God’s people in the last days of the investigative judgment was in the isle of Patmos.

در آغاز یا در پایان ادونتیسم، پیام‌های روح خدا که به‌وسیلهٔ روغن نمادین شده‌اند، از طریق دو شاهد منتقل می‌شوند. در آغاز، نزد میلری‌ها، دو شاهد عهد عتیق و عهد جدید بودند، و در پایان، کتاب‌مقدس و روح نبوت هستند. این همان علتی است که چرا یوحنا، که به کامل‌ترین وجه پایان قوم خدا را در ایام آخرِ داوریِ تحقیقی به تصویر می‌کشد، در جزیرهٔ پطمس بود.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> من، یوحنا، که برادر شما و شریک در مصیبت و در ملکوت و صبرِ عیسی مسیح نیز هستم، در جزیره‌ای بودم که پطمس نامیده می‌شود، به‌خاطر کلام خدا و به‌سبب شهادت عیسی مسیح. مکاشفه ۱:۹.

The prophetic setting of Patmos represents that John is being persecuted. He was being persecuted for receiving the messages of God’s spirit that identify the Revelation of Jesus Christ through the Bible and Spirit of Prophecy.

فضای نبویِ پَطمُس دلالت بر آن دارد که یوحنا در حال آزار و جفا دیدن بود. او به سبب دریافت پیام‌های روحِ خدا که مکاشفهٔ عیسی مسیح را از طریق کتاب‌مقدس و روحِ نبوت آشکار می‌سازند، مورد آزار و جفا قرار می‌گرفت.

The persecution of God’s “last day” people is also represented in Revelation eleven when the two witnesses are slain in the streets, and everyone celebrates their death. In chapter eleven those two witnesses are Elijah and Moses. They have given their testimony for three and a half years and then they are slain, but they were thereafter resurrected.

آزار قوم «ایام آخر» خدا همچنین در مکاشفه باب یازدهم به تصویر کشیده شده است، آن‌گاه که آن دو شاهد در کوچه‌ها کشته می‌شوند و همه مرگ ایشان را جشن می‌گیرند. در باب یازدهم، آن دو شاهد ایلیا و موسی هستند. آنان به مدت سه سال و نیم شهادت خود را ادا کردند و سپس کشته شدند، اما پس از آن قیام کردند.

All the prophets speak more of the last days than they do their own history, so if there is ever a book that is speaking of the last days it is the book of Revelation where all the books of the Bible meet and end. There must therefore be a “message” in the last days that is slain, and thereafter resurrected. Revelation eleven illustrated the history of the French Revolution, but it more directly illustrates an attack against the message of the third angel in the last days. The message and the movement that was typified by Miller’s message and movement suffered that attack and died on July 18, 2020. According to Revelation eleven that attack would be carried out by the beast that ascended up out of the bottomless pit.

تمام انبیا دربارهٔ ایام آخر بیش از تاریخ زمان خود سخن می‌گویند؛ پس اگر کتابی باشد که دربارهٔ ایام آخر سخن می‌گوید، آن کتابِ مکاشفه است، جایی که همهٔ کتاب‌های کتاب‌مقدس به هم می‌رسند و پایان می‌یابند. بنابراین، در ایام آخر باید «پیامی» باشد که کشته شود و پس از آن قیام کند. مکاشفهٔ باب یازدهم تاریخ انقلاب فرانسه را به تصویر کشید، اما به‌گونه‌ای مستقیم‌تر، حمله‌ای را بر ضد پیام فرشتهٔ سوم در ایام آخر به تصویر می‌کشد. آن پیام و آن جنبشی که به‌واسطهٔ پیام و جنبش میلر نمونه‌وار نشان داده شده بود، آن حمله را متحمل شد و در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ مرد. بر اساس مکاشفهٔ باب یازدهم، آن حمله به‌وسیلهٔ وحشی که از هاویه برمی‌آید انجام می‌گرفت.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8, 9.

> و چون شهادت خویش را به پایان رسانند، آن وحشی که از هاویه برمی‌آید با ایشان جنگ خواهد کرد و بر آنان غلبه خواهد یافت و ایشان را خواهد کشت. و اجساد ایشان در کویِ آن شهر بزرگ خواهد افتاد، که از حیث روحانی سدوم و مصر خوانده می‌شود، جایی که خداوند ما نیز در آن مصلوب گردید. مکاشفه ۱۱:‏۸، ۹

Sister White informs us that the “bottomless pit” represents a new manifestation of satanic power.

خواهر وایت به ما آگاه می‌سازد که «هاویۀ بی‌انتها» نمایانگرِ تجلّی تازه‌ای از قدرت شیطانی است.

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> «وقتی شهادت خود را به پایان رسانند [در حال به پایان رساندن شهادت خود باشند].» دوره‌ای که در آن دو شاهد می‌بایست در پلاس نبوت کنند، در سال ۱۷۹۸ پایان یافت. هنگامی که به خاتمۀ کار خود در گمنامی نزدیک می‌شدند، می‌بایست آن قدرتی که به‌صورت «وحشی که از هاویۀ بی‌انتها برمی‌آید» معرفی شده است، بر ضد ایشان جنگ برانگیزد. در بسیاری از ملت‌های اروپا، قدرت‌هایی که در کلیسا و دولت حکم می‌راندند، قرن‌ها از طریق پاپیّت تحت مهار شیطان بوده‌اند. اما در اینجا تجلی تازه‌ای از قدرت شیطانی به معرض دید آورده می‌شود.» نبرد عظیم، ۲۶۸.

There are three powers identified in the book of Revelation that come from the bottomless pit, the first mentioned is Islam in Revelation chapter nine verse two, the second is atheism of the French Revolution in chapter eleven verse eight and the third is modern Rome in chapter seventeen verse eight. The “new manifestation” in the last days that will not only attack the movement typified by the Millerite movement, but also attack the world is the counterfeit awakening of the counterfeit Midnight Cry known as “Woke-ism.” Woke-ism represents a “new manifestation of satanic power” which is upheld by the current Jesuit antichrist and is promoted through the merchants, the political leaders of the United Nations, the liberal representatives in the fallen churches of Protestantism in the United States, and the Democratic party in conjunction with the RINO-Republicans who either promote or permit the promotion of all the variations of the deviant lifestyles of the homosexual community as represented in chapter eleven as “Sodom.” These three powers are what lead the world to Armageddon, and they are also represented by “Egypt,” the symbol of atheism and worldliness. Set within the anarchy of the French Revolution, which is another element of these three powers that make up what Sister White calls the “evil confederacy,” either directly promote or allow Woke-ism. Woke-ism is the satanic counterfeit of the awakening of the ten virgins. We have more to discuss on these lines, but we need first to address the aftermath of the murder in the street that was accomplished on July 18, 2020.

در کتاب مکاشفه سه قدرت معرفی شده‌اند که از هاویه برمی‌خیزند: نخستین قدرت، اسلام است در مکاشفه باب ۹ آیه ۲؛ دومین، الحادِ انقلاب فرانسه است در باب ۱۱ آیه ۸؛ و سومین، رومِ مدرن است در باب ۱۷ آیه ۸. «ظهور جدید» در ایام آخر که نه‌تنها به جنبشی که به‌وسیلهٔ جنبش میلری نمونه‌سازی شده است حمله می‌کند، بلکه به جهان نیز یورش می‌برد، بیداریِ جعلیِ فریادِ نیمه‌شبِ جعلی است که به «وُک‌ئیسم» شناخته می‌شود. وُک‌ئیسم نمایانگرِ «ظهور جدیدی از قدرت شیطانی» است که از سوی ضدّمسیحِ یسوعیِ کنونی پشتیبانی می‌شود و از طریق بازرگانان، رهبران سیاسیِ سازمان ملل متحد، نمایندگان لیبرال در کلیساهای ساقطِ پروتستانیسم در ایالات متحده، و حزب دموکرات، همراه با جمهوری‌خواهانِ RINO که یا همهٔ گونه‌های سبک‌های زندگی منحرفِ جامعهٔ همجنس‌گرایان را ترویج می‌کنند یا اجازهٔ ترویج آن را می‌دهند، پیش برده می‌شود؛ همان‌گونه که در باب ۱۱ این امر با «سدوم» به تصویر کشیده شده است. این سه قدرت همان‌هایی هستند که جهان را به سوی هارمجدون رهبری می‌کنند، و همچنین به‌وسیلهٔ «مصر» نیز نمایش داده می‌شوند، که نماد الحاد و دنیاگرایی است. در بستر هرج‌ومرجِ انقلاب فرانسه، که خود یکی دیگر از عناصر این سه قدرت است که آنچه خواهر وایت «اتحاد شریرانه» می‌نامد را تشکیل می‌دهند، این قدرت‌ها یا مستقیماً وُک‌ئیسم را ترویج می‌کنند یا مجال ترویج آن را فراهم می‌آورند. وُک‌ئیسم جعلِ شیطانیِ بیداریِ ده باکره است. در این زمینه‌ها مطالب بیشتری برای بحث داریم، اما نخست باید پیامدهای قتلی را بررسی کنیم که در کوچه در تاریخ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به انجام رسید.

And also, dear Reader, please understand I have no support to offer to the Republican party. There is no political persuasion that I have any confidence in. It is simply the prophetic dynamics that exist in the United States, the United Nations and the Papacy that I am pointing out. Those dynamics will be more specifically addressed when we begin to directly address the two horns that parallel each other from 1798 until the Sunday law.

اور نیز، خوانندهٔ عزیز، لطفاً دریابید که من هیچ حمایتی برای ارائه به حزب جمهوری‌خواه ندارم. هیچ گرایش سیاسی‌ای وجود ندارد که به آن اعتماد داشته باشم. آنچه من صرفاً بدان اشاره می‌کنم، پویایی‌های نبوی‌ای است که در ایالات متحده، سازمان ملل متحد و دستگاه پاپی وجود دارد. این پویایی‌ها به‌طور مشخص‌تر مورد بررسی قرار خواهند گرفت، آنگاه که آغاز کنیم به پرداختن مستقیم به آن دو شاخی که از سال ۱۷۹۸ تا قانون یکشنبه به موازات یکدیگر قرار دارند.

The satanic Woke-ism that represents a counterfeit Midnight Cry precedes the actual Midnight Cry and before the time of the genuine Midnight Cry, those that have been slain in the streets will ultimately evolve into either a foolish or wise virgin. The period of time when the binding off of our characters into either the bundle destined for the fire of destruction or as the bundle for the heavenly garner is now here.

وہ شیطانی ووک ازم جو ایک جعلی نصفُ اللیل کی صدا کی نمائندگی کرتا ہے، حقیقی نصفُ اللیل کی صدا سے پہلے آتا ہے، اور حقیقی نصفُ اللیل کی صدا کے وقت سے پہلے، وہ لوگ جو گلیوں میں ہلاک کیے گئے ہیں، بالآخر یا تو نادان کنواری بن جائیں گے یا دانا کنواری۔ وہ زمانہ اب آ پہنچا ہے جب ہمارے کرداروں کا بندھا جانا یا تو اُس گٹھّر میں ہو رہا ہے جو ہلاکت کی آگ کے لیے مقدر ہے، یا اُس گٹھّر میں جو آسمانی کھتّے کے لیے ہے۔

Sister White identifies that in the tarrying time the foolish virgins of the Millerite history reacted to the testing disappointment differently than the wise virgins, thus suggesting that by the tarrying time their characters were already settled. But Jeremiah’s testimony informs us that we can choose to return to God and He will not only return to us, but He will make us a fenced brazen wall against the wicked and the terrible as we are used as his mouth piece in the ensuing crisis. It is at that prophetic point that Jesus promises to comfort us. This is the significance of John’s four chapters that are set within our current history.

خواهر وایت تصریح می‌کند که در زمانِ تأخیر، باکره‌گانِ نادانِ تاریخِ میلری به‌گونه‌ای متفاوت از باکره‌گانِ دانا به آزمایشِ ناشی از نومیدی واکنش نشان دادند؛ و بدین‌سان دلالت می‌کند که تا هنگامِ زمانِ تأخیر، منشِ ایشان از پیش تثبیت شده بود. اما شهادتِ ارمیا ما را آگاه می‌سازد که می‌توانیم اختیار کنیم که به سوی خدا بازگردیم، و او نه تنها به سوی ما بازخواهد گشت، بلکه ما را در حالی که در بحرانِ پس از آن به‌مثابه دهانِ او به‌کار گرفته می‌شویم، در برابر شریران و هولناک، حصاری برنجین خواهد ساخت. در همان نقطهٔ نبوی است که عیسی وعده می‌دهد ما را تسلی دهد. این است اهمیتِ چهار فصلِ یوحنا که در درونِ تاریخِ کنونیِ ما قرار داده شده‌اند.

The oil is the Holy Spirit, it is character and it is the messages of God’s Spirit. God’s Spirit is the “Comforter.” As God so loved the world that He gave His only-begotten Son, and as Jesus sacrificed His godly being to willingly accept the humanity he had created as part of Himself for eternity, so too the Holy Spirit that is given in this period of time will abide with us forever.

तेल पवित्र आत्मा है; यह चरित्र है, और यह परमेश्वर के आत्मा के संदेश हैं। परमेश्वर का आत्मा “सहायक” है। जैसे परमेश्वर ने जगत से ऐसा प्रेम रखा कि उसने अपना एकलौता पुत्र दे दिया, और जैसे यीशु ने अपने ईश्वरीय स्वरूप का बलिदान करके उस मानवता को, जिसे उसने रचा था, अनन्तकाल के लिए स्वेच्छा से अपने ही अंग के रूप में स्वीकार किया, वैसे ही पवित्र आत्मा, जो इस समयावधि में दिया जाता है, हमारे साथ सदा बना रहेगा।

> If ye love me, keep my commandments. And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. John 14:15–18.

> اگر مرا محبت می‌دارید، احکام مرا نگاه دارید. و من از پدر درخواست خواهم کرد، و او تسلّی‌دهنده‌ای دیگر به شما عطا خواهد فرمود تا همیشه با شما بماند؛ یعنی روحِ راستی، که جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا او را نه می‌بیند و نه می‌شناسد؛ امّا شما او را می‌شناسید، زیرا با شما ساکن است و در شما خواهد بود. شما را یتیم نخواهم گذاشت؛ نزد شما خواهم آمد. یوحنّا 14:15–18.

This sacrifice of the Spirit in choosing to abide with human beings forever, parallels the sacrifice of the other two persons of the heavenly trio. Perhaps as significant as the sacrifice of the Spirit in His willingness to live within each of the redeemed for eternity is that the arrival of the “Comforter” in this particular history identifies when God’s people are sealed for eternity.

این فداکاریِ روح در برگزیدنِ این‌که برای همیشه با انسان‌ها ساکن بماند، با فداکاریِ آن دو شخص دیگرِ سه‌گانهٔ آسمانی هم‌سنگ است. شاید به همان اندازه که فداکاریِ روح در آمادگیِ او برای زیستن در درونِ هر یک از نجات‌یافتگان تا ابدیت اهمیت دارد، آمدنِ «تسلی‌دهنده» در این تاریخِ خاص نیز مشخص می‌سازد که قومِ خدا چه زمانی برای ابدیت مُهر می‌شوند.

> And grieve not the holy Spirit of God, whereby ye are sealed unto the day of redemption. Ephesians 4:30.

> و روحِ قدّوسِ خدا را محزون مسازید، که به او تا روزِ رستگاری مُهر شده‌اید. افسسیان ۴:۳۰

In the history where the promise of the Comforter is perfectly fulfilled, which is the history of the one hundred and forty-four thousand the Spirit will “abide” in us “forever.” Every Christian that met the requirements of the gospel received the Holy Spirit and was therefore “sealed unto the day of redemption,” but that sealing simply points forward to the time when the one hundred and forty-four thousand are to be sealed during this current history. In Ephesians those that are sealed unto the day of redemption are contrasted with those who “grieve” the “Holy Spirit.” They grieve the Holy Spirit by refusing to accept the communications of God’s Spirit, and thus refuse the golden oil. When Christ promises to send us the “Comforter” “the Spirit of truth” in this period of disappointment, He is promising to place His seal upon us, and His seal represents the keeping of His commandments, particularly the Sabbath commandment, which is the day that John received the revelation and which is the issue that is about to confront the world.

در تاریخی که در آن وعدهٔ تسلّی‌دهنده به‌گونه‌ای کامل تحقق می‌یابد، یعنی تاریخِ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر، روح در ما «تا ابد» «ساکن» خواهد بود. هر مسیحی‌ای که شرایط انجیل را برآورده ساخت، روح‌القدس را دریافت کرد و از این‌رو «برای روز رستگاری مُهر شده» بود؛ اما آن مُهر شدن صرفاً به زمانی اشاره می‌کند که در همین تاریخِ کنونی، آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر باید مُهر شوند. در افسسیان، آنان که برای روز رستگاری مُهر شده‌اند با کسانی مقابله داده شده‌اند که «روح‌القدس» را «محزون» می‌سازند. ایشان با امتناع از پذیرفتن ابلاغاتِ روح خدا، روح‌القدس را محزون می‌سازند، و بدین‌سان روغنِ زرّین را رد می‌کنند. هنگامی که مسیح وعده می‌دهد که در این دورهٔ ناامیدی، «تسلّی‌دهنده»، یعنی «روحِ راستی» را برای ما بفرستد، او وعده می‌دهد که مُهر خود را بر ما بنهد؛ و مُهر او نمایانگر نگاه‌داشتنِ احکام اوست، به‌ویژه حکمِ سبت، که همان روزی است که یوحنا مکاشفه را دریافت کرد و همان مسئله‌ای است که در شُرُفِ رویارویی با جهان است.

The sealing of the wise virgins is accomplished before the test of the Sunday law, for it is there that the characters of both the wise and foolish will be manifested, and character is never developed in a crisis, it is simply manifested. The sealing represents, among other things a transformation from the mind of a Laodicean into the mind of a Philadelphian. The problem is that for that transformation to be accomplished, the first test for each of us is to genuinely understand that heretofore we have been Laodiceans, for as Laodiceans our primary spiritual attitude is that everything is alright, when everything is actually all wrong. That attitude must be set aside, it is one of the vile things that must be separated from the precious.

مُهرِ باکره‌گانِ حکیم پیش از آزمونِ قانونِ یک‌شنبه انجام می‌شود، زیرا در آنجاست که شخصیتِ هم حکیمان و هم جاهلان آشکار خواهد شد؛ و شخصیت هرگز در بحران پدید نمی‌آید، بلکه صرفاً آشکار می‌شود. مُهر، از جمله، نمایانگرِ دگرگونی از ذهنِ لاودیکیه‌ای به ذهنِ فیلادلفیه‌ای است. مشکل این است که برای آن‌که این دگرگونی به انجام رسد، نخستین آزمون برای هر یک از ما آن است که صادقانه دریابیم که تا به حال لاودیکیه‌ای بوده‌ایم؛ زیرا به‌عنوانِ لاودیکیه‌ایان، نگرشِ روحانیِ اصلیِ ما این است که همه‌چیز درست است، حال آن‌که در واقع همه‌چیز به‌کلی نادرست است. آن نگرش باید کنار نهاده شود؛ آن یکی از چیزهای پلیدی است که باید از گران‌بها جدا گردد.

> “Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

> «درست به‌محض آن‌که قوم خدا بر پیشانی‌های خود مُهر شوند—نه هر مُهر یا نشانی که بتوان آن را دید، بلکه استقرار یافتن در حقیقت، هم از لحاظ فکری و هم روحانی، به‌گونه‌ای که نتوان آنان را از جای برکند—درست به‌محض آن‌که قوم خدا مُهر شوند و برای تکان خوردن آماده گردند، آن فرا خواهد رسید. در حقیقت، هم‌اکنون نیز آغاز شده است؛ داوری‌های خدا اکنون بر زمین نازل شده‌اند تا به ما هشدار دهند، تا بدانیم چه چیزی در راه است.» Seventh-day Adventist Bible Commentary, جلد 4، 1161.

The “Comforter” that Jesus promises to His disciples who comforts them in the time of disappointment guides His people into all truth, and it is through a “settling into the truth” that we are sealed. The “truth” which God’s people are to settle into at this point is the “truth” that is unsealed just before probation closes, for the “time is at hand.” That truth is the structure of the hidden history of the seven thunders, and that hidden history identifies the history where the Revelation of Jesus Christ is opened up. The hidden history of the seven thunders will be fulfilled at the very time that “truth” represented as the hidden history is unsealed. The unsealing of the “truth” is what seals those who receives the message that has been previously sealed.

“تسلی‌دهنده”ای که عیسی به شاگردان خود وعده می‌دهد، و ایشان را در زمان نومیدی تسلی می‌بخشد، قوم خویش را به تمامی راستی هدایت می‌کند؛ و این از طریق «استقرار یافتن در راستی» است که ما مُهر می‌شویم. «راستی»ای که قوم خدا باید در این مقطع در آن استقرار یابند، همان «راستی»ای است که اندکی پیش از بسته شدن مهلتِ فیض گشوده می‌شود، زیرا «وقت نزدیک است». آن راستی، ساختارِ تاریخِ پنهانِ هفت رعد است، و آن تاریخِ پنهان، تاریخی را مشخص می‌سازد که در آن، مکاشفهٔ عیسی مسیح گشوده می‌شود. تاریخِ پنهانِ هفت رعد دقیقاً در همان زمانی به انجام خواهد رسید که «راستی»ای که به‌صورت آن تاریخِ پنهان نمود یافته است، از حالت مهرشده بیرون آورده شود. گشوده شدنِ «راستی» همان چیزی است که کسانی را که این پیامی را که پیش‌تر مهر شده بود می‌پذیرند، مُهر می‌زند.

God’s people are sealed in their foreheads in advance of the shaking of the angry nations that occurs at the Sunday law, thus initiating national ruin. The Revelation of Jesus Christ is the “sayings of the prophecy of” the book of Revelation that are no longer to be sealed, for the time is at hand. It is the truth that now is to be read, heard and most importantly to be kept, if we are to be blessed.

خدا کے لوگ اتوار کے قانون کے وقت برہم قوموں کے لرزہ براندام ہو جانے سے پہلے ہی اپنی پیشانیوں پر مُہر کیے جاتے ہیں، اور یوں قومی تباہی کا آغاز ہوتا ہے۔ یسوع مسیح کا مکاشفہ، مکاشفہ کی کتاب کی “نبوت کی باتیں” ہیں، جن پر اب مُہر نہیں کی جانی، کیونکہ وقت نزدیک ہے۔ یہی وہ سچائی ہے جسے اب پڑھا جانا، سنا جانا، اور سب سے بڑھ کر محفوظ رکھا جانا چاہیے، اگر ہمیں مبارک ٹھہرنا ہے۔

> Judas saith unto him, not Iscariot, Lord, how is it that thou wilt manifest thyself unto us, and not unto the world? Jesus answered and said unto him, If a man love me, he will keep my words: and my Father will love him, and we will come unto him, and make our abode with him. He that loveth me not keepeth not my sayings: and the word which ye hear is not mine, but the Father’s which sent me. These things have I spoken unto you, being yet present with you. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:22–26.

> یہوداہ نے—اسکریوطی نہیں—اُن سے کہا: اے خداوند، یہ کیا بات ہے کہ تُو اپنے آپ کو ہم پر ظاہر کرے گا اور دنیا پر نہیں؟ یسوع نے جواب میں اُس سے کہا: اگر کوئی مجھ سے محبت رکھے، تو وہ میرے کلام پر عمل کرے گا؛ اور میرا باپ اُس سے محبت رکھے گا، اور ہم اُس کے پاس آئیں گے اور اُس کے ساتھ اپنا مسکن بنائیں گے۔ جو مجھ سے محبت نہیں رکھتا، وہ میری باتوں پر عمل نہیں کرتا؛ اور جو کلام تم سنتے ہو وہ میرا نہیں بلکہ باپ کا ہے جس نے مجھے بھیجا ہے۔ یہ باتیں میں نے تم سے اُس وقت کہی ہیں جب میں ابھی تمہارے ساتھ موجود ہوں۔ لیکن مددگار، یعنی روحُ القدس، جسے باپ میرے نام سے بھیجے گا، وہ تمہیں سب باتیں سکھائے گا، اور جو کچھ میں نے تم سے کہا ہے وہ سب تمہیں یاد دلائے گا۔ یوحنا 14:22–26۔

For those who keep the message that is being unsealed, the promise is that the Comforter will “teach” us “all things” “whatsoever” Jesus has said “unto you.” This is the promise that was fulfilled to the disciples of Emmaus and thereafter the eleven disciples. When Christ removed his hand from “holden” the Emmaus disciples’ eyes and thereafter “opened” the eleven disciples’ “understanding” so they could fully “understand the scriptures,” He was recording a promise for those living in the “last days” who will return from their disappointment, repent of their Laodicean condition and accept the “truth.” The “Comforter” in the “last days” will “bring all things to” our “remembrance” as he teaches us “all things.” Just as significant as bringing past truths to our remembrance as He teaches us all things, He will also “show us things to come.”

برای آنان که پیامی را که در حال گشوده شدن است نگاه می‌دارند، وعده این است که تسلّی‌دهنده «همه‌چیز» را به ما «تعلیم» خواهد داد، یعنی «هر آنچه» عیسی «به شما» گفته است. این همان وعده‌ای است که برای شاگردان عِمائوس و پس از آن برای یازده شاگرد به انجام رسید. هنگامی که مسیح دست خود را از چشمان شاگردان عِمائوس که «بسته نگاه داشته شده بود» برداشت، و سپس «فهم» یازده شاگرد را «گشود» تا بتوانند «کتب مقدّس را بفهمند»، او در حال ثبت وعده‌ای برای کسانی بود که در «ایّام آخر» زندگی می‌کنند؛ کسانی که از نومیدی خود بازخواهند گشت، از وضعیت لائودیکیه‌ای خویش توبه خواهند کرد و «حق» را خواهند پذیرفت. «تسلّی‌دهنده» در «ایّام آخر»، در حالی که «همه‌چیز» را به ما تعلیم می‌دهد، «همه‌چیز را» به «یاد» ما خواهد آورد. و همان‌قدر که به یاد آوردن حقایق گذشته در حالی که او همه‌چیز را به ما تعلیم می‌دهد مهم است، او همچنین «امور آینده را» به ما «نشان خواهد داد».

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.

> لیکن میں تم سے سچ کہتا ہوں کہ میرا چلا جانا تمہارے لیے مفید ہے؛ کیونکہ اگر میں نہ جاؤں تو مددگار تمہارے پاس نہ آئے گا؛ لیکن اگر میں روانہ ہو جاؤں تو میں اسے تمہارے پاس بھیج دوں گا۔ اور جب وہ آئے گا تو دنیا کو گناہ، اور راستبازی، اور عدالت کے بارے میں قصوروار ٹھہرائے گا: گناہ کے بارے میں، کیونکہ وہ مجھ پر ایمان نہیں لاتے؛ راستبازی کے بارے میں، کیونکہ میں اپنے باپ کے پاس جاتا ہوں اور تم مجھے پھر نہ دیکھو گے؛ عدالت کے بارے میں، کیونکہ اس دنیا کا سردار مجرم ٹھہرایا جا چکا ہے۔ مجھے ابھی بہت سی باتیں تم سے کہنی ہیں، لیکن تم اب انہیں برداشت نہیں کر سکتے۔ تاہم جب وہ، یعنی سچائی کا روح، آئے گا تو وہ تمہاری تمام سچائی میں راہنمائی کرے گا؛ کیونکہ وہ اپنی طرف سے نہ کہے گا، بلکہ جو کچھ سنے گا وہی کہے گا، اور وہ تمہیں آنے والی باتوں کی خبر دے گا۔ وہ میرا جلال ظاہر کرے گا، اس لیے کہ وہ مجھ سے پائے گا اور تمہیں جتائے گا۔ یوحنا 16:7–14۔

At this time the Comforter shall “guide” us into “truth,” “teach us all things,” including “things to come,” for at this time Jesus still has “many things to say unto” us. Those things whether they be things from our “remembrance,” “things to come” or the many “things” he has “yet” to say unto us is what seals us for the coming crisis. It does so, for his truth represents his creative power. He seals us in advance of the coming crisis, for He intends that we should be forewarned of the greatest period of persecution against His people that ever takes place in sacred history. That persecution specifically identifies that the words and actions which we have done in the past will be remembered and used against us as Christ’s words were twisted against him. Never-the-less we are to present the message as a witness against their rebellion as represented by Ezekiel and Christ.

در این زمان، تسلّی‌دهنده ما را به «راستی» «هدایت» خواهد کرد، «همه چیز» را به ما خواهد آموخت، از جمله «امور آینده» را؛ زیرا در این زمان، عیسی هنوز «بسیار چیزها» دارد که به ما «بگوید». آن امور، خواه چیزهایی از «یادآوریِ» ما باشند، خواه «امور آینده»، یا آن «چیزهای» بسیاری که او «هنوز» دارد به ما بگوید، همان است که ما را برای بحرانِ پیشِ رو مُهر می‌کند. این چنین می‌کند، زیرا حقیقتِ او نمایانگرِ قدرتِ خلّاقهٔ اوست. او پیش از بحرانِ آینده ما را مُهر می‌کند، زیرا قصد او این است که ما از پیش نسبت به عظیم‌ترین دورهٔ جفا بر ضد قومِ او که تاکنون در تاریخِ مقدّس رخ داده است، هشدار یافته باشیم. آن جفا به‌طور مشخص نشان می‌دهد که سخنان و اعمالی که ما در گذشته انجام داده‌ایم به یاد آورده خواهد شد و همان‌گونه که سخنانِ مسیح را بر ضد او تحریف کردند، بر ضد ما نیز به کار گرفته خواهد شد. با این همه، ما باید پیام را به‌عنوان شهادتی بر ضد عصیانِ ایشان، آن‌گونه که در حزقیال و مسیح نمود یافته است، ارائه کنیم.

> Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.

> هغه خبره په یاد ولرئ چې ما تاسو ته وکړه: بنده له خپل بادار څخه لوی نه دی. که هغوی زه ځورولی یم، تاسو به هم ځوروي؛ که هغوی زما خبره ساتلې وي، ستاسو خبره به هم وساتي. خو دا ټول کارونه به هغوی زما د نوم په خاطر درسره وکړي، ځکه چې هغه نه پېژني چې زه یې رالېږلی یم. که زه نه وای راغلی او له هغوی سره مې خبرې نه وای کړې، هغوی ته به ګناه نه وای؛ خو اوس د خپلې ګناه لپاره هېڅ پلمه نه لري. څوک چې زما څخه کرکه کوي، زما له پلار څخه هم کرکه کوي. که ما د هغوی په منځ کې هغه کارونه نه وای کړي چې بل هېڅ انسان نه دي کړي، هغوی ته به ګناه نه وای؛ خو اوس هغوی هم لیدلي دي او هم یې له ما او زما له پلار څخه کرکه کړې ده. خو دا ځکه کېږي، څو هغه کلام پوره شي چې د هغوی په شریعت کې لیکل شوی دی: هغوی بې له سببه زما څخه کرکه وکړه. خو کله چې تسلّي ورکوونکی راشي، چې زه به یې د پلار له خوا تاسو ته راولېږم، یعنې د حق روح، چې له پلار څخه صادرېږي، هغه به زما په اړه شاهدي ورکړي. یوحنا 15:20–26.

The “Spirit of truth” who is the “Comforter” will “testify of” Christ, who is the “truth.” And the “truth” is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and the ending. The hidden history of the seven thunders that is now being unsealed is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. In the aftermath of July 18, 2020 Jeremiah provides an example that we may choose to return to Him that first loved us. In accomplishing that work of returning we have the responsibility of separating the precious from the vile. If we work out our salvation, with fear and trembling and accomplish that work we will be sealed and immediately enter into the greatest crisis of earth’s history. We will also have the privilege of experiencing the history that prophets, kings and righteous men have desired to see.

«روحِ راستی» که «تسلی‌دهنده» است، بر مسیح، که «راستی» است، «شهادت خواهد داد». و «راستی» همان الف و یاء، اول و آخر، ابتدا و انتهاست. تاریخِ پنهانِ هفت رعد، که اکنون مُهرگشایی می‌شود، پیامِ مُهرِ یکصد و چهل و چهار هزار است. در پیامدهای ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ارمیا نمونه‌ای فراهم می‌آورد تا ما بتوانیم بازگشت به سوی او را که نخست ما را محبت نمود، برگزینیم. در به انجام رساندنِ آن کارِ بازگشت، مسئولیت داریم که گران‌بها را از فرومایه جدا سازیم. اگر نجاتِ خویش را با ترس و لرز به انجام رسانیم و آن کار را کامل کنیم، مُهر خواهیم شد و بی‌درنگ وارد بزرگ‌ترین بحرانِ تاریخِ زمین خواهیم گردید. همچنین این امتیاز را خواهیم داشت که تاریخی را تجربه کنیم که انبیا، پادشاهان و مردانِ صالح آرزوی دیدنِ آن را داشته‌اند.

Those that take up that work and return “will walk in the light proceeding from the throne of God,” and by “means of the angels there will be constant communication between heaven and earth,” which is the communication process identified in the opening verse of the book of Revelation.

آنان که آن کار را بر عهده گیرند و بازگردند، «در نوری که از تختِ خدا صادر می‌شود، سلوک خواهند کرد»، و «به‌واسطهٔ فرشتگان، ارتباطی پیوسته میان آسمان و زمین برقرار خواهد بود»، که همان فرایند ارتباطی است که در آیهٔ آغازینِ کتابِ مکاشفه شناسایی شده است.

> “Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.

> «در این جهان، همگان در برابر خدا با دشمن هم‌پیمان نشده‌اند. همگان بی‌وفا نگشته‌اند. اندکی وفادار هستند که نسبت به خدا صادق و امین‌اند؛ زیرا یوحنا می‌نویسد: “در اینجا هستند آنان که احکام خدا را نگاه می‌دارند و ایمان عیسی را.” مکاشفه 14:12. به‌زودی نبردی سخت میان آنان که خدا را خدمت می‌کنند و آنان که او را خدمت نمی‌کنند، درخواهد گرفت. به‌زودی هر آنچه را بتوان متزلزل ساخت، متزلزل خواهد شد، تا آنچه را نتوان متزلزل ساخت، باقی بماند.»

> “Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.

> «شیطان دانشجوی کوشای کتاب‌مقدس است. او می‌داند که وقتش کوتاه است، و در هر نقطه می‌کوشد کار خداوند را بر این زمین خنثی سازد. ناممکن است بتوان تصوری از تجربهٔ قوم خدا که در آن زمان بر زمین زنده خواهند بود، به دست داد؛ آنگاه که جلال آسمانی و تکرار جفاهای گذشته درهم می‌آمیزند. آنان در نوری که از تخت خدا صادر می‌شود، گام خواهند زد. به‌واسطهٔ فرشتگان، ارتباطی پیوسته میان آسمان و زمین برقرار خواهد بود. و شیطان، در حالی که فرشتگان شریر او را احاطه کرده‌اند و مدعی است که خداست، انواع معجزات را به‌عمل خواهد آورد تا، اگر ممکن باشد، برگزیدگان را نیز بفریبد. قوم خدا ایمنی خود را در به‌عمل آوردن معجزات نخواهند یافت، زیرا شیطان معجزاتی را که به‌وقوع خواهند پیوست، تقلید خواهد کرد. قوم آزموده و امتحان‌شدهٔ خدا قوت خود را در آن نشانه‌ای خواهند یافت که در Exodus 31:12–18 از آن سخن گفته شده است. آنان باید بر کلام زندهٔ خدا بایستند: «مکتوب است.» این تنها بنیادی است که بر آن می‌توانند استوار بمانند. آنان که عهد خود را با خدا شکسته‌اند، در آن روز بی‌خدا و بی‌امید خواهند بود.»

> “The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.

> پرستندگانِ خدا به‌ویژه به سبب حرمت نهادنشان به فرمانِ چهارم متمایز خواهند شد، زیرا این فرمان نشانهٔ قدرتِ آفرینندگیِ خدا و گواهِ حقِّ او بر تکریم و پرستشِ انسان است. شریران به‌سبب کوشش‌هایشان برای فرو ریختنِ یادمانِ آفریننده و برکشیدنِ نهادِ روم متمایز خواهند شد. در موضوعِ این نبرد، سراسرِ جهانِ مسیحیت به دو طبقهٔ بزرگ تقسیم خواهد شد: آنان که احکامِ خدا و ایمانِ عیسی را نگاه می‌دارند، و آنان که وحش و تمثالِ او را می‌پرستند و نشانِ او را می‌پذیرند. هرچند کلیسا و دولت قدرتِ خود را متحد خواهند ساخت تا همه را، «خُرد و بزرگ، دولتمند و فقیر، آزاد و غلام»، وادار کنند که نشانِ وحش را بپذیرند، با این همه قومِ خدا آن را نخواهند پذیرفت. مکاشفه 13:16. نبیِّ پَطمُس می‌بیند «آنان را که بر وحش و بر تمثالِ او و بر نشانِ او و بر عددِ نامِ او غالب آمده بودند، که بر دریای شیشه‌گون ایستاده‌اند و بربط‌های خدا را دارند»، و سرودِ موسی و برّه را می‌سرایند. مکاشفه 15:2.

> “Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 15–17.

> “آزمایش‌ها و محنت‌های هولناک در انتظار قوم خداست. روح جنگ، ملت‌ها را از کران تا کرانِ زمین به جنبش درمی‌آورد. اما در میانهٔ زمانِ تنگی‌ای که در راه است—زمانِ تنگی‌ای چنان‌که از وقتی که قومی پدید آمده هرگز مانند آن نبوده است—قوم برگزیدهٔ خدا استوار و بی‌تزلزل خواهند ایستاد. شیطان و لشکر او نخواهند توانست ایشان را نابود کنند، زیرا فرشتگانی که در قوت برتری دارند از آنان محافظت خواهند کرد.” شهادت‌ها، جلد ۹، ۱۵–۱۷.

It is worthwhile to recognize that this passage is the ending of a chapter that begins on page eleven of Testimonies volume nine, which can be recognized as representing nine-eleven. It is worthwhile to take note that the title is about the coming Bridegroom, and also to the charts of Habakkuk which is where Paul derived the verse he wrote in the book of Hebrews. The beginning of the chapter is marking the history that began on September 11, 2001, the two tables of the covenant of prophecy that was entered into at the beginning of Adventism, and that the title is the last crisis, which identifies the last Midnight Cry. The end of the chapter is in complete agreement with the beginning, for both the beginning and end address the final crisis.

د دې خبرې پېژندل ګټور دي چې دا فقره د هغه فصل پای دی چې د شهادتونو د نهم ټوک په یوولسم مخ کې پیلېږي، او دا د نُه-یوولس استازیتوب کوونکې پېژندل کېدای شي. د دې یادونه هم ګټوره ده چې سرلیک د راتلونکي زوم په اړه دی، او هم د حبقوق هغو لوحو ته اشاره کوي چې له هماغه ځایه پولس هغه آیت واخیست چې د عبرانیانو په کتاب کې یې ولیکه. د فصل پیل هغه تاریخ نښه کوي چې د ۲۰۰۱ کال د سپتمبر په ۱۱مه پیل شو، د نبوت د عهد هغه دوه لوحې چې د اډوېنټېزم په پیل کې ورننوتل شوې، او دا چې سرلیک «وروستی بحران» دی، چې وروستی د نیمې شپې فریاد په ګوته کوي. د فصل پای له پیل سره په بشپړه توګه همغږی دی، ځکه هم پیل او هم پای وروستي بحران ته اشاره کوي.

> “Section 1—For the Coming of the King

> «بخش ۱—برای آمدنِ پادشاه»

> “Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

> «زیرا اندک زمانی دیگر، و آن که باید بیاید، خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد.» عبرانیان ۱۰:۳۷.

> “The Last Crisis

> «بحرانِ آخری»

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” Testimonies, volume 9, 11.

> «ما در زمانِ پایان زندگی می‌کنیم. نشانه‌های زمان که به‌سرعت در حال تحقق‌اند، اعلام می‌دارند که آمدنِ مسیح نزدیک است. روزهایی که در آن‌ها زندگی می‌کنیم، جدی و مهم‌اند. روحِ خدا به‌تدریج اما به‌یقین از زمین در حال بازپس‌گرفته‌شدن است. بلاها و داوری‌ها هم‌اکنون بر خوارشمارندگانِ فیضِ خدا فرود می‌آیند. مصیبت‌های خشکی و دریا، آشفتگیِ وضعِ جامعه، و هشدارهای جنگ، همه شوم‌نشان‌اند. این‌ها رخدادهای نزدیک‌شونده‌ای را پیش‌بینی می‌کنند که از عظیم‌ترین اهمیت برخوردارند.» Testimonies, volume 9, 11.

If we return and accept the high calling of being God’s “mouth” as represented by Jeremiah, we will very soon participate in the greatest ingathering of sacred history.

اگر ہم لوٹ آئیں اور یرمیاہ میں ظاہر کی گئی خدا کے “منہ” ہونے کی بلند دعوت کو قبول کر لیں، تو ہم بہت جلد مقدس تاریخ کی عظیم ترین جمع‌آوری میں شریک ہوں گے۔

> “He spoke to them also words of hope and courage. ‘Let not your heart be troubled,’ He said; ‘ye believe in God, believe also in Me. In My Father’s house are many mansions: if it were not so, I would have told you. I go to prepare a place for you. And if I go and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto Myself; that where I am, there ye may be also. And whither I go ye know, and the way ye know.’ John 14:1–4. For your sake I came into the world; for you I have been working. When I go away I shall still work earnestly for you. I came to the world to reveal Myself to you, that you might believe. I go to My Father and yours to co-operate with Him in your behalf.

> او همچنان سخنان امید و دلگرمی به ایشان گفت. «دل شما مضطرب نشود،» فرمود؛ «به خدا ایمان دارید، به من نیز ایمان داشته باشید. در خانهٔ پدر من منزل‌های بسیار است؛ اگر جز این بود، به شما می‌گفتم. می‌روم تا برای شما مکانی آماده کنم. و اگر بروم و برای شما مکانی آماده سازم، باز خواهم آمد و شما را نزد خود خواهم گرفت، تا آنجا که من هستم، شما نیز باشید. و جایی را که من می‌روم می‌دانید، و راه را نیز می‌دانید.» یوحنا ۱۴:‏۱–۴. به‌خاطر شما به جهان آمدم؛ برای شما کار کرده‌ام. چون بروم، باز هم با جدیت برای شما کار خواهم کرد. به جهان آمدم تا خود را بر شما آشکار سازم، تا ایمان آورید. نزد پدر خود و پدر شما می‌روم تا از جانب شما با او همکاری کنم.

> “‘Verily, verily, I say unto you, He that believeth on Me, the works that I do shall he do also; and greater works than these shall he do; because I go unto My Father.’ John 14:12. By this, Christ did not mean that the disciples would make more exalted exertions than He had made, but that their work would have greater magnitude. He did not refer merely to miracle working, but to all that would take place under the agency of the Holy Spirit. ‘When the Comforter is come,’ He said, ‘whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, He shall testify of Me: and ye also shall bear witness, because ye have been with Me from the beginning.’ John 15:26, 27.

> «آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که به من ایمان آورد، کارهایی را که من می‌کنم او نیز خواهد کرد؛ و بزرگ‌تر از این‌ها نیز خواهد کرد، زیرا که من نزد پدر خود می‌روم.» یوحنا ۱۴:‏۱۲. مقصود مسیح از این سخن آن نبود که شاگردان کوشش‌هایی برتر و متعالی‌تر از کوشش‌های او به‌عمل خواهند آورد، بلکه این بود که کار ایشان دامنه‌ای گسترده‌تر خواهد داشت. او تنها به انجام معجزات اشاره نمی‌کرد، بلکه به هر آنچه تحت تأثیر و عمل روح‌القدس واقع می‌شد نظر داشت. او گفت: «و چون تسلی‌دهنده بیاید، که او را از جانب پدر نزد شما خواهم فرستاد، یعنی روحِ راستی که از پدر صادر می‌گردد، او بر من شهادت خواهد داد؛ و شما نیز شهادت خواهید داد، زیرا از ابتدا با من بوده‌اید.» یوحنا ۱۵:‏۲۶، ۲۷.

> “Wonderfully were these words fulfilled. After the descent of the Holy Spirit, the disciples were so filled with love for Him and for those for whom He died, that hearts were melted by the words they spoke and the prayers they offered. They spoke in the power of the Spirit; and under the influence of that power, thousands were converted.” Acts of the Apostles, 21, 22.

> «به‌طرزی شگفت‌انگیز این سخنان تحقق یافت. پس از نزول روح‌القدس، شاگردان چنان از محبت به او و به کسانی که او برای ایشان جان سپرد سرشار شدند که دل‌ها به‌سبب سخنانی که بر زبان می‌آوردند و دعاهایی که تقدیم می‌کردند، نرم می‌شد. آنان در قدرت روح سخن می‌گفتند؛ و تحت تأثیر آن قدرت، هزاران تن ایمان آوردند.» اعمال رسولان، ۲۱، ۲۲.

Back to Articles