Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Two

کتاب یوئیل اور لاودکیہ کی سیونتھ ڈے ایڈونٹسٹ کلیسیا — نمبر بیالیس

Number Forty-Two

چهل‌ودو

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

When Leviticus twenty-three is broken into two equal lines of twenty-two verses in conjunction with the line of Christ where the spring feasts met their antitype, we can demonstrate a line that begins with the three steps of the Passover of Friday evening, unleavened bread of Sabbath and the first fruits on the first day of the week. This is one waymark, as represented by Christ’s baptism, but that one waymark has three steps.

هنگامی که لاویان بیست‌وسه، در پیوند با خطِ مسیح که در آن اعیادِ بهاری با ضدمثالِ خود تلاقی کردند، به دو سطرِ مساویِ بیست‌ودو آیه‌ای تقسیم می‌شود، می‌توانیم خطی را نشان دهیم که با سه گامِ فصحِ شامگاهِ جمعه، نانِ فطیرِ سبت، و نوبرها در روزِ نخستِ هفته آغاز می‌شود. این یک Waymark است، چنان‌که با تعمیدِ مسیح نمود یافته است؛ اما آن یک Waymark سه گام دارد.

When we begin at the resurrection and extend into the future forty days we come to a turning point, for it was then that Christ left off teaching face to face and ascended in the clouds. The one hundred and forty-four thousand also ascend in the clouds.

هرگاه از رستاخیز آغاز کنیم و چهل روز به آینده امتداد دهیم، به نقطه‌ای سرنوشت‌ساز می‌رسیم، زیرا در همان هنگام بود که مسیح از تعلیمِ رو در رو بازایستاد و در ابرها صعود کرد. یکصد و چهل و چهار هزار تن نیز در ابرها صعود می‌کنند.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. Revelation 11:12–15.

> اور اُنہوں نے آسمان سے ایک بلند آواز سنی جو اُن سے کہہ رہی تھی، یہاں اوپر آ جاؤ۔ چنانچہ وہ بادل میں آسمان پر چڑھ گئے، اور اُن کے دشمن اُنہیں دیکھتے رہے۔ اور اُسی گھڑی ایک بڑا زلزلہ آیا، اور شہر کا دسواں حصہ گر پڑا، اور اُس زلزلہ میں سات ہزار آدمی مارے گئے؛ اور باقی لوگ خوف زدہ ہوئے، اور آسمان کے خدا کی تمجید کرنے لگے۔ دوسرا افسوس گزر گیا؛ اور دیکھو، تیسرا افسوس جلد آنے والا ہے۔ پھر ساتویں فرشتہ نے نرسنگا پھونکا؛ اور آسمان پر بڑی آوازیں ہوئیں، جو کہہ رہی تھیں، دنیا کی سلطنتیں ہمارے خداوند اور اُس کے مسیح کی ہو گئی ہیں؛ اور وہ ابدالآباد بادشاہی کرے گا۔ مکاشفہ 11:12–15۔

The second and third woe are Islam, and the seventh angel is the third woe, which is once again, Islam. The third woe arrives quickly at the earthquake. The earthquake is the Sunday law in the United States; the United States is the earth beast of Revelation thirteen, and the Sunday law is the shaking, which is a quaking. The earth beast is the premier king of the ten kings, and when the United States is overthrown at the Sunday law, a tenth part of the city will have fallen. In the same hour of the Sunday law, the two witnesses represented by Elijah and Moses, the same two witnesses who appeared transfigured with Christ unto Peter, James and John, are lifted up to heaven in a cloud, and everyone sees, for their enemies beheld them.

دومین و سومین وای، اسلام است، و فرشتهٔ هفتم همان وایِ سوم است که بار دیگر، اسلام می‌باشد. وایِ سوم در هنگام زلزله به‌سرعت فرا می‌رسد. این زلزله، قانون یکشنبه در ایالات متحده است؛ ایالات متحده همان وحشِ زمینِ مکاشفهٔ سیزده است، و قانون یکشنبه همان تکان است که لرزشی شدید می‌باشد. وحشِ زمین، برترین پادشاه از میان ده پادشاه است، و هنگامی که ایالات متحده در قانون یکشنبه سرنگون گردد، یک‌دهمِ شهر سقوط کرده خواهد بود. در همان ساعتِ قانون یکشنبه، آن دو شاهد که به‌وسیلهٔ ایلیا و موسی نمایانده شده‌اند، همان دو شاهدی که همراه با مسیح در برابر پطرس، یعقوب و یوحنا در تجلی ظاهر شدند، در ابری به آسمان برداشته می‌شوند، و همه می‌بینند، زیرا دشمنان ایشان آنان را نگریستند.

Forty days after the resurrection Jesus “ascended” into the clouds and the ten days in the upper room began. The ascension is a visual test, as is the second of the three angels. At His ascension the angels stated that He would return with clouds, as He just ascended with clouds.

چهل روز پس از رستاخیز، عیسی به میان ابرها «صعود کرد» و آن ده روز در بالاخانه آغاز شد. صعود، آزمونی دیداری است، همان‌گونه که فرشتهٔ دوم از سه فرشته نیز چنین است. در هنگام صعود او، فرشتگان اعلام کردند که او با ابرها بازخواهد گشت، همان‌گونه که اکنون با ابرها صعود کرد.

> And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. And while they looked stedfastly toward heaven as he went up, behold, two men stood by them in white apparel; Which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen him go into heaven. Acts 1:9–11.

> و چون این سخنان را گفت، در حالی که ایشان می‌نگریستند، بالا برده شد؛ و ابری او را از برابر دیدگانشان برگرفت. و هنگامی که ایشان در وقتِ بالا رفتن او، چشم به آسمان دوخته بودند، اینک دو مرد با جامه‌های سفید در کنارشان ایستادند؛ که ایشان نیز گفتند: ای مردان جلیل، چرا ایستاده به آسمان می‌نگرید؟ همین عیسی که از نزد شما به آسمان بالا برده شد، به همین گونه باز خواهد آمد، چنان‌که او را دیدید که به آسمان می‌رفت. اعمال ۱:‏۹–۱۱

His return at His Second Coming is in the “glory” of His kingdom.

بازگشت او در آمدنِ دوبارۀ او در «جلالِ» پادشاهیِ اوست.

> Whosoever therefore shall be ashamed of me and of my words in this adulterous and sinful generation; of him also shall the Son of man be ashamed, when he cometh in the glory of his Father with the holy angels. Mark 8:38.

> پس هر که از من و از سخنان من در این نسل زناکار و گناه‌آلود عار داشته باشد، پسر انسان نیز چون در جلال پدر خویش با فرشتگان مقدس بیاید، از او عار خواهد داشت. مرقس 8:38.

This same “glory” is what Peter, James and John witnessed at the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration was also a second step, preceded and followed by Caesarea Philippi and Caesarea Maritima respectively. The second test is also the image of the beast test, a test which requires the prophetic recognition that the image of the beast is being formed. The second test is also Melzar inspecting Daniel and his friends to compare their countenances with those who did not eat pulse. It is a visual test. The second step in the three covenant steps of Abram’s covenant history was the “sign” of circumcision. The second step represents the sealing of God’s people as they are lifted up as an ensign. The second step is where “glory” is manifested, for the first angel’s three steps are fear, “glory” and judgment. The fortieth day of the Pentecostal season aligns with the Mount of Transfiguration. Remove your shoes, for you are on holy ground.

همین «جلال» همان چیزی است که پطرس، یعقوب و یوحنا بر کوه تجلی مشاهده کردند. کوه تجلی نیز گام دومی بود که به‌ترتیب، پیش از آن قیصریهٔ فیلیپی و پس از آن قیصریهٔ مارتیما قرار داشت. آزمون دوم همچنین آزمونِ صورتِ وحش است، آزمونی که مستلزمِ شناختِ نبویِ این حقیقت است که صورتِ وحش در حال شکل‌گیری است. آزمون دوم همچنین همان بازرسیِ مِلصَر از دانیال و دوستانش است تا چهره‌های ایشان را با کسانی که بنشن نخوردند مقایسه کند. این آزمونی بصری است. گام دوم در سه گامِ عهدیِ تاریخِ عهدِ ابرام، «علامتِ» ختنه بود. گام دوم نمایانگرِ مُهر شدنِ قومِ خداست، آنگاه که ایشان چون عَلَمی برافراشته می‌شوند. گام دوم جایی است که «جلال» آشکار می‌گردد، زیرا سه گامِ فرشتهٔ اول عبارت‌اند از ترس، «جلال» و داوری. روزِ چهلمِ فصلِ پنتیکاست با کوه تجلی منطبق است. نعلینِ خود را از پای برکن، زیرا در زمینِ مقدس ایستاده‌ای.

The ascension is a visual test, and in the line of the feasts, the ascension at the forty-day mark is preceded by five days with the feast of Trumpets. The feast of Trumpets identifies the warning of the seventh trumpet, which is the warning of Islam.

معراج یک آزمون بصری است، و در ترتیب اعیاد، معراج در نشانۀ چهل‌روزه، پنج روز پیش‌تر با عید شیپورها مسبوق می‌شود. عید شیپورها هشدارِ شیپور هفتم را مشخص می‌سازد، که همان هشدارِ اسلام است.

The ascension follows the trumpets by five days, and then five days after the ascension the Day of atonement marks judgment. The trumpet is the old paths, it is the Laodicean message, it is Islam and it is the foundational message of the first angel. Five days later, when the “face-to-face” instruction ends, the visual second test of the second angel is marked by the ascension. Five days after that, judgment marks the third angel.

صعود پس از کرناها به فاصلهٔ پنج روز رخ می‌دهد، و سپس پنج روز پس از صعود، روز کفّاره داوری را رقم می‌زند. کرنا همان راه‌های کهن است؛ همان پیام لائودیکیه است؛ همان اسلام است؛ و همان پیام بنیادین فرشتهٔ اول است. پنج روز بعد، هنگامی که تعلیمِ «روبرو» به پایان می‌رسد، آزمون دیداریِ دومِ فرشتهٔ دوم با صعود مشخص می‌شود. پنج روز پس از آن، داوری فرشتهٔ سوم را مشخص می‌سازد.

Five days after judgment upon the house of God has finished, judgment comes on the United States as marked by the Day of Pentecost.

پانچ دن بعد، جب خدا کے گھر پر عدالت مکمل ہو چکی ہوگی، تو پینتیکوست کے دن کے نشان کے مطابق ریاستہائے متحدہ پر عدالت آئے گی۔

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. Genesis 15:13, 14.

> اور اُس نے ابرام سے کہا، یقین جان کہ تیری نسل ایک ایسی سرزمین میں، جو اُن کی نہ ہوگی، پردیسی ہوگی، اور وہ اُن کی خدمت کریں گے؛ اور وہ اُنہیں چار سو برس تک دُکھ دیں گے۔ اور اُس قوم کو بھی، جس کی وہ خدمت کریں گے، میں عدالت میں لاؤں گا؛ اور اُس کے بعد وہ بڑی دولت کے ساتھ نکل آئیں گے۔ پیدایش 15:13، 14۔

The “great substance” the one hundred and forty-four thousand possess at the Sunday law, where the “nation” of the United States is judged, is Isaiah’s chapter six’s substance, representing Divinity. Abraham’s covenant prophecy says “also that nation,” thus identifying that God’s people are sealed before the Sunday law. Then at the Sunday law a period represented by the seven days of the feast of Tabernacles, the latter rain is poured out without measure as judgment is accomplished on the great multitude outside of God’s house.

«جوهرِ عظیم»ی که صد و چهل و چهار هزار نفر در زمانِ قانونِ یکشنبه در اختیار دارند، آنگاه که «آن امّت»ِ ایالات متحدۀ آمریکا مورد داوری قرار می‌گیرد، همان جوهرِ باب ششمِ اشعیاست که نمایندۀ الوهیت است. نبوتِ عهدِ ابراهیم می‌گوید: «و نیز آن امّت»، و بدین‌سان آشکار می‌سازد که قومِ خدا پیش از قانونِ یکشنبه مُهر شده‌اند. سپس در هنگامِ قانونِ یکشنبه، در دوره‌ای که به‌وسیلۀ هفت روزِ عیدِ خیمه‌ها تمثیل شده است، بارانِ آخر بی‌پیمانه فرو ریخته می‌شود، در حالی که داوری بر آن جماعتِ عظیمِ بیرون از خانۀ خدا به انجام می‌رسد.

On July 18, 2020 the two witnesses were slain in the streets of Sodom and Egypt. The two witnesses were Moses and Elijah, and William Miller was the Elijah of his history. In his dream he closed his eyes for a moment, and on July 18, 2020 he prophetically closed his eyes in death. When he opened his eyes, the room was empty, a door and the windows were open. When Miller then saw the work the dirt brush man was accomplishing, he pleaded with him to be careful, and the dirt brush man insured him all would be well.

در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، آن دو شاهد در کوچه‌های سدوم و مصر کشته شدند. آن دو شاهد، موسی و ایلیا بودند، و ویلیام میلر، ایلیای تاریخ خود بود. او در رؤیای خود، برای لحظه‌ای چشمانش را بست، و در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به‌طور نبوی چشمانش را در مرگ بست. هنگامی که چشمانش را گشود، اتاق خالی بود، دری و پنجره‌ها گشوده بودند. سپس وقتی میلر کاری را که مردِ خاک‌روب انجام می‌داد دید، از او با التماس خواست که مواظب باشد، و مردِ خاک‌روب به او اطمینان داد که همه‌چیز به‌خوبی پیش خواهد رفت.

When Miller awoke in the wilderness, in July of 2023, the feast of unleavened bread arrived, just in advance of the resurrection on December 31, 2023. At that point—the prophetic message of the true Midnight Cry, the “cry” that every other prophetic message that had ever been unsealed typified, began to be unsealed, for the end of the three and a half days identifies a “time of the end,” and at the “time of the end” there is always a prophetic unsealing. This is always the case, for Christ is the same yesterday, today and forever. His dealings with men are ever the same, for He works on the same “lines” now as He ever has. At the end of the three and a half days the Revelation of Jesus Christ was unsealed.

وقتی میلر در بیابان، در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، بیدار شد، عیدِ فطیر فرا رسید، اندکی پیش از رستاخیز در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳. در آن نقطه—پیامِ نبویِ فریادِ حقیقیِ نیمه‌شب، همان «فریادی» که هر پیامِ نبویِ دیگری را که تا آن زمان مُهرگشایی شده بود، نمونه‌وار بازمی‌نمود—آغاز به مُهرگشایی کرد؛ زیرا پایانِ سه روز و نیم، یک «زمانِ آخر» را مشخص می‌سازد، و در «زمانِ آخر» همواره یک مُهرگشاییِ نبوی وجود دارد. این همواره چنین است، زیرا مسیح همان است که دیروز بود، امروز هست، و تا ابد خواهد بود. معاملات او با انسان‌ها پیوسته یکسان است، زیرا او اکنون نیز بر همان «خطوطی» عمل می‌کند که همیشه کرده است. در پایانِ سه روز و نیم، مکاشفهٔ عیسی مسیح مُهرگشایی شد.

The resurrected body had been typified by Adam, who was first formed, and then breathed upon with the breath of life. The dead dry bones of Ezekiel 37, were also first formed by one prophecy, and thereafter brought to life by a second prophecy that brought the breath of life to the lifeless body with a message of the four winds, which is the sealing message. In both illustrations the prophecy that is unsealed is two parts, which are presented in a variety of ways. They are the internal and the external, they are the vision of the Ulai and Hiddekel rivers; they are the chazon and mareh visions; they are the two witnesses, the two golden pipes and on and on.

جسدِ قیام‌یافته به‌وسیلهٔ آدم، که نخست صورت یافت و سپس نفسِ حیات بر او دمیده شد، نمونه‌سازی شده بود. استخوان‌های خشکِ مردهٔ حزقیال ۳۷ نیز نخست به‌وسیلهٔ یک نبوت شکل گرفتند، و پس از آن به‌وسیلهٔ نبوتی دوم که نفسِ حیات را با پیامی از چهار باد—که همان پیامِ مهر و موم است—به آن بدنِ بی‌جان آورد، زنده شدند. در هر دو تصویر، نبوتی که گشوده می‌شود دو بخش دارد که به شیوه‌های گوناگون عرضه می‌گردند. این دو، درونی و بیرونی‌اند؛ رؤیای نهرهای اولای و حدّقل‌اند؛ رؤیاهای chazon و mareh‌اند؛ دو شاهد و دو لولهٔ زرّین‌اند؛ و همچنین نمونه‌های دیگر.

In Millerite history, the Midnight Cry was the prophecy that joined with the prophecy of the second angel. A two-step prophecy. When the dead dry bones were resurrected in 2023, they would of prophetic necessity need to be tested, for the unsealing of a prophecy always begins a three-step testing process. The first two tests, would be the foundational test and then the test of the temple.

در تاریخ میلری، فریاد نیمه‌شب همان نبوتی بود که با نبوت فرشتهٔ دوم پیوند یافت؛ نبوتی دو مرحله‌ای. هنگامی که استخوان‌های خشکِ مرده در سال ۲۰۲۳ زنده شدند، به ضرورت نبوی می‌بایست آزموده شوند، زیرا گشوده شدنِ مُهرِ یک نبوت همواره فرایند آزمونی سه‌مرحله‌ای را آغاز می‌کند. دو آزمون نخست، آزمونِ بنیانی و سپس آزمونِ هیکل بود.

Five days after the resurrection—the voice in the wilderness, represented by the period of unleavened bread ends, for Elijah, represented by Miller and John the Baptist both prepared the way for the One who shoes they were unworthy to bear. At the resurrection, Jesus begins His period of teaching “face to face” for forty days. That “face to face” teaching began on the twenty-second day for Daniel in chapter ten. It is there represented as three steps and three touches, along with a doubling of being strong.

پنج روز پس از قیامت، ندای نداکننده در بیابان ــ که به‌وسیلهٔ دورهٔ نانِ فطیر نمود یافته است ــ پایان می‌پذیرد؛ زیرا ایلیا، که به‌وسیلهٔ میلر و یحییِ تعمیددهنده نمایانده شده است، هر دو راه را برای آن کسی مهیا ساختند که شایسته نبودند کفش‌های او را برگیرند. در قیامت، عیسی دورهٔ تعلیمِ «رو‌در‌رو»ی خود را به‌مدت چهل روز آغاز می‌کند. آن تعلیمِ «رو‌در‌رو» برای دانیال در باب دهم، در روز بیست‌ودوم آغاز شد. در آنجا این امر به‌صورت سه گام و سه لمس، همراه با دوچندان شدنِ قوت، به تصویر کشیده شده است.

Five days before the forty days conclude, the warning of the trumpet of Islam is sounded. The warning of Islam was represented by the ass which Christ rode in His triumphal entry into Jerusalem. Before He descended the slopes of the Mount of Olives into Jerusalem, He first commanded His disciples to go and loose the ass.

پنج روز پیش از آن‌که چهل روز به پایان برسد، هشدارِ شیپورِ اسلام نواخته می‌شود. هشدارِ اسلام به‌وسیلهٔ الاغی که مسیح در ورودِ ظفرمندانهٔ خود به اورشلیم بر آن سوار شد، نمادینه گردید. پیش از آن‌که او از سراشیبی‌های کوه زیتون به‌سوی اورشلیم فرود آید، نخست به شاگردان خود فرمان داد بروند و الاغ را باز کنند.

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> «این رؤیا در سال ۱۸۴۷ عطا شد، در زمانی که از برادران ادونتیستِ نگاه‌دارندهٔ سبت جز شمار اندکی وجود نداشت، و از میان آنان نیز فقط معدودی بر این باور بودند که رعایت آن از چنان اهمیتی برخوردار است که میان قوم خدا و بی‌ایمانان خط تمایز بکشد. اکنون تحقق آن رؤیا در حال آشکار شدن است. «آغاز آن زمانِ تنگی»، که در اینجا ذکر شده، به زمانی اشاره ندارد که بلاها شروع به ریخته شدن کنند، بلکه به دوره‌ای کوتاه درست پیش از ریخته شدن آنها اشاره دارد، هنگامی که مسیح در قدس است. در آن زمان، در حالی که کار نجات به پایان خود نزدیک می‌شود، تنگی بر زمین روی خواهد آورد، و امت‌ها خشمگین خواهند شد، با این حال مهار خواهند شد تا مانع کار فرشتهٔ سوم نگردند. در آن زمان، «باران آخر»، یا تازگیِ حیات از حضور خداوند، خواهد آمد تا به صدای بلند فرشتهٔ سوم قدرت ببخشد، و مقدسان را مهیا سازد تا در دوره‌ای که هفت بلای آخر ریخته خواهد شد، پایدار بایستند.» Early Writings, 85.

At 9/11 He commanded His angels to loosen the ass and then George Bush the lesser restrained the ass. Cyrus typifies the first angel, for he proclaimed the first decree. He therefore represents both August 11, 1840 and 9/11, and at 9/11 Islam, as represented by the “angering of the nations,” was released and then held in check. At that time the latter rain began to fall. Cyrus represents both waymarks of Islam on August 11, 1840 and 9/11.

در ۱۱/۹ او به فرشتگان خود فرمان داد تا الاغ را رها کنند، و سپس جرج بوشِ کوچک‌تر الاغ را مهار کرد. کورش نمودگار فرشتهٔ نخست است، زیرا فرمان نخستین را اعلام کرد. ازاین‌رو او هم ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و هم ۱۱/۹ را نمایندگی می‌کند، و در ۱۱/۹ اسلام، چنان‌که با «به خشم آمدن امت‌ها» نمایان شده است، رها گردید و سپس در مهار نگاه داشته شد. در آن زمان بارانِ آخر آغاز به باریدن کرد. کورش هر دو نشانهٔ راهِ اسلام را در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و ۱۱/۹ نمایندگی می‌کند.

> “For three weeks Gabriel wrestled with the powers of darkness, seeking to counteract the influences at work on the mind of Cyrus; and before the contest closed, Christ Himself came to Gabriel’s aid. ‘The prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days,’ Gabriel declares; ‘but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia.’ Daniel 10:13. All that heaven could do in behalf of the people of God was done. The victory was finally gained; the forces of the enemy were held in check all the days of Cyrus, and all the days of his son Cambyses, who reigned about seven and a half years.” Prophets and Kings, 571.

> «به‌مدت سه هفته، جبرائیل با قوای تاریکی پیکار کرد و می‌کوشید تأثیراتی را که بر ذهن کورش در کار بودند، خنثی سازد؛ و پیش از آنکه این نبرد به پایان رسد، خودِ مسیح به یاری جبرائیل آمد. جبرائیل اعلام می‌دارد: «رئیس مملکت فارس بیست و یک روز با من مقاومت کرد؛ لیکن اینک میکائیل، یکی از رؤسای بزرگ، به اعانت من آمد؛ و من در آنجا نزد پادشاهان فارس ماندم.» دانیال ۱۰:۱۳. هر آنچه آسمان می‌توانست برای قوم خدا انجام دهد، انجام شد. سرانجام پیروزی به‌دست آمد؛ نیروهای دشمن در تمام ایام کورش، و در تمام ایام پسرش کمبوجیه، که قریب هفت سال و نیم سلطنت کرد، مهار شدند.» انبیا و سلاطین، ۵۷۱.

Cyrus, August 11, 1840 when the Ottoman supremacy ceased, as the pioneers expressed it, Islam of the second woe was held in check. The restraint marked the conclusion of the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, which began when the four angels, representing four Islamic sultans were loosed by the sixth angel, who represented the second woe of Islam’s three woes. On 9/11 Islam struck and then was restrained, as represented by the restraining in the history of Cyrus and of 1840. All three of those witnesses identify restraint or loosing of Islam, and at the beginning of Christ’s triumphal entry, the ass was loosed.

کوروش، در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، هنگامی که، به تعبیر پیشگامان، برتری عثمانی به پایان رسید، اسلامِ وایِ دوم مهار شد. این مهار، پایان نبوت زمانیِ سیصد و نود و یک سال و پانزده روز را نشان می‌داد؛ نبوتی که از هنگامی آغاز شد که چهار فرشته، که نمایندهٔ چهار سلطان اسلامی بودند، به‌وسیلهٔ فرشتهٔ ششم، که نمایندهٔ وایِ دوم از سه وایِ اسلام بود، رها شدند. در ۹/۱۱ اسلام ضربه زد و سپس مهار شد، چنان‌که این مهار در تاریخ کوروش و در سال ۱۸۴۰ به تصویر کشیده شده است. هر سهِ آن شاهدان، مهار یا رها شدن اسلام را مشخص می‌کنند، و در آغاز ورود ظفرمندانهٔ مسیح، کره‌الاغ رها شد.

The loosing of the ass in advance of His triumphal entry identifies the trumpet message that arrives five days before the ascension. The message of Islam being again released, as it was at 9/11, and as it will again be released fifteen days later at the Sunday law, which is Pentecost, is the message that marks the beginning of the Midnight Cry. The ass being released marks the beginning or alpha of the proclamation of the message of the Midnight Cry and at the Sunday law, where the Midnight Cry changes to the loud cry, Islam strikes the earth beast again.

رها شدنِ الاغ پیش از ورودِ ظفرمندانهٔ او، پیامِ شیپور را که پنج روز پیش از عروج فرا می‌رسد، مشخص می‌سازد. پیامِ اسلام که بار دیگر رها می‌شود، چنان‌که در ۱۱ سپتامبر رها شد، و چنان‌که پانزده روز بعد، در قانونِ یکشنبه، که پنطیکاست است، دوباره رها خواهد شد، همان پیامی است که آغازِ فریادِ نیمه‌شب را نشان می‌دهد. رها شدنِ الاغ، آغاز یا آلفای اعلامِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب را نشان می‌دهد، و در قانونِ یکشنبه، جایی که فریادِ نیمه‌شب به فریادِ بلند دگرگون می‌شود، اسلام بار دیگر بر وحشِ زمین حمله می‌کند.

The period of the Midnight Cry begins with an alpha strike from Islam and it ends with a omega strike from Islam. Islam’s strikes upon the United States are represented in the testimony of Balaam and his ass, which of course is set forth in Numbers chapter twenty-two. The fate of the Laodicean Seventh-day Adventist church as the Protestant horn of the earth beast is represented in Isaiah 22:22 (internal) and the fate of the Republican horn is set forth in Numbers 22:22 (external) and onward.

دورانِ فریادِ نیمه‌شب با حمله‌ای آلفا از سوی اسلام آغاز می‌شود و با حمله‌ای اُمگا از سوی اسلام پایان می‌پذیرد. حملات اسلام بر ایالات متحده در شهادتِ بلعام و الاغِ او بازنمایی شده است، که البته در باب بیست‌ودومِ کتاب اعداد بیان گردیده است. سرنوشتِ کلیسای لاودیکیه‌ایِ ادونتیستِ روزِ هفتم، به‌عنوان شاخِ پروتستانِ وحشِ زمین، در اشعیا 22:22 (داخلی) بازنمایی شده است، و سرنوشتِ شاخِ جمهوری‌خواه در اعداد 22:22 (خارجی) و آیات پس از آن بیان گردیده است.

> And God’s anger was kindled because he went: and the angel of the Lord stood in the way for an adversary against him. Now he was riding upon his ass, and his two servants were with him.

> و خشمِ خدا افروخته شد، زیرا او می‌رفت؛ و فرشتهٔ خداوند در راه ایستاد تا در برابر او خصم باشد. و او بر الاغ خود سوار بود، و دو خدمتکارش با او بودند.

> And the ass saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way. Numbers 22:22, 23.

> اور گدھی نے خداوند کے فرشتے کو راستہ میں کھڑا دیکھا، اور اُس کی تلوار اُس کے ہاتھ میں ننگی تھی؛ سو گدھی راستہ چھوڑ کر کھیت میں مُڑ گئی؛ اور بلعام نے گدھی کو مارا تاکہ اُسے پھر راستہ پر لے آئے۔ گنتی 22:22، 23۔

At 9/11, Balaam the false prophet, representing the United States and George Bush the lesser was seeking to finish the work his father George Bush the first had begun in the globalist’s attempt to overthrow the United States and implementing what he called “a new world order.” The biblical motivation of the globalists is to kill God’s remnant people, and George Bush the lesser represents the end of his father’s prophetic legacy of ushering in a “new world order” as he called it. Bush’s “new world order” arrives at the threefold union of the dragon, the beast and false prophet at the Sunday law, and George Bush the lesser marks the beginning of the period that culminates at the Sunday law, which is the sealing time, the image of the beast testing time, the period represented by the first voice of Revelation eighteen and so much more. Balaam’s ass turned the globalist agenda aside until the one hundred and forty-four thousand are sealed in their foreheads.

در واقعهٔ ۹/۱۱، بلعامِ نبیِ کاذب، که نمایندهٔ ایالات متحده و جرج بوشِ پسر بود، در پی آن بود که کاری را که پدرش، جرج بوشِ پدر، در تلاش جهانی‌گرایان برای سرنگون ساختن ایالات متحده و اجرای آنچه او «نظم نوین جهانی» می‌نامید، آغاز کرده بود، به انجام رساند. انگیزهٔ کتاب‌مقدسیِ جهانی‌گرایان کشتنِ قومِ باقیماندهٔ خداست، و جرج بوشِ پسر نمایانگر پایانِ میراثِ نبویِ پدرش در به‌میان آوردنِ «نظم نوین جهانی» است، چنان‌که خود آن را می‌نامید. «نظم نوین جهانیِ» بوش در اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها و وحش و نبیِ کاذب در قانونِ یک‌شنبه فرامی‌رسد، و جرج بوشِ پسر آغازِ دوره‌ای را مشخص می‌سازد که در قانونِ یک‌شنبه به اوج می‌رسد؛ همان زمانی که وقتِ مُهر نهادن، زمانِ آزمونِ صورتِ وحش، دورهٔ ممثَّل در ندای نخستِ مکاشفهٔ هجده، و بسیار امور دیگر است. الاغِ بلعام دستورکارِ جهانی‌گرایان را منحرف ساخت تا آن‌گاه که صد و چهل و چهار هزار تن بر پیشانی‌های خود مُهر شوند.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee. Psalms 83:1–5.

> مزمورٌ أو تسبيحةٌ لآساف. يا الله، لا تصمتْ؛ لا تسكنْ ولا تهدأْ، يا الله. فهوذا أعداؤك يضجّون، ومبغضوك قد رفعوا الرأس. احتالوا بمكرٍ على شعبك، وتشاوروا على مستوريك. قالوا: هلمّ فنقرضهم من أن يكونوا أمةً، لكي لا يُذكَر اسم إسرائيل بعد. لأنهم تآمروا معًا بقلبٍ واحد؛ عليك تعاهدوا. مزامير 83:1–5

Verses six and onward identify the “enemies” as “ten” nations, who are represented as ten kings in Revelation seventeen. There the ten kings are of one mind, but Asaph says, “they have consulted together with one consent: they are confederate against thee.” The ten kings are the globalist evil confederacy of the latter days, who have determined to “cut off” “Israel” “thy hidden ones” from “being a nation.” The work of the confederacy of ten kings who “lift up” the papal power as the “head” of the threefold union is to eliminate spiritual “Israel,” who are hidden in the “secret place of the Most High.”

آیات ششم و پس از آن، «دشمنان» را به‌عنوان «ده» امت معرفی می‌کند که در مکاشفه هفدهم به‌صورت ده پادشاه نمایان شده‌اند. در آنجا، ده پادشاه هم‌رأی‌اند، اما آساف می‌گوید: «به یک‌دل با هم مشورت کرده‌اند؛ و بر ضد تو هم‌پیمان شده‌اند.» این ده پادشاه، همان کنفدراسیون شریر جهانی‌گرای ایام آخرند که مصمم شده‌اند «اسرائیل»، یعنی «مخفیان تو» را از «امت بودن» «منقطع سازند». کار این کنفدراسیون ده پادشاه که قدرت پاپی را به‌عنوان «سر» اتحاد سه‌گانه «برمی‌افرازند»، نابود ساختن «اسرائیل» روحانی است که در «سترگاهِ حضرتِ اعلی» پنهان شده‌اند.

At 9/11 the ass of Islam turned the dragon’s agenda out of its path, for the mighty angel of Revelation 18 descended with a sword in His hand. The internal test then was to return to the old paths. At that point the repetition of the Millerite histories of both the first and the second angels began to repeat as set forth in the history of Revelation eighteen’s first three verses. Those first three verses, being the verses Sister White stated would be fulfilled when the great buildings of New York City were brought down.

در ۱۱ سپتامبر، الاغِ اسلام دستورکار اژدها را از مسیرش منحرف ساخت، زیرا فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ ۱۸ با شمشیری در دست خود فرود آمد. آزمون درونی در آن هنگام این بود که به راه‌های قدیمی بازگشت شود. در آن نقطه، تکرارِ تاریخ‌های میلریِ هر دو فرشتهٔ اول و دوم آغاز شد تا همان‌گونه که در تاریخِ سه آیهٔ نخستِ مکاشفهٔ هجده بیان شده است، بازتکرار شود؛ آن سه آیهٔ نخست، همان آیاتی هستند که خواهر وایت گفت هنگام فرو افتادنِ ساختمان‌های عظیمِ شهر نیویورک به انجام خواهند رسید.

At 9/11 Revelation 18:1–3 was fulfilled, and the parallel of the first angel descending to lighten the earth with its glory on August 11, 1840 was then joined by the second angel who announced the fall of Babylon. Balaam was a symbol of the first angel, and Balaam was accompanied by his two servants, representing the second angel.

در یازده سپتامبر، مکاشفهٔ ۱۸:۱–۳ به انجام رسید، و موازاتِ فرود آمدنِ فرشتهٔ اول برای روشن ساختنِ زمین با جلالِ خود در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، آنگاه با فرشتهٔ دوم که سقوط بابل را اعلام کرد، پیوست. بلعام نمادِ فرشتهٔ اول بود، و بلعام با دو خادمِ خود همراه بود که نمایانگرِ فرشتهٔ دوم بودند.

In Balaam’s illustration of the Republican horn of the false prophet, Balaam would have two more confrontations with the ass of Islam. At the third confrontation the ass would “speak,” and the speaking of prophecy marks the Sunday law. On October 7, 2023 the ass struck again, but not the spiritual modern glorious land. It struck the literal ancient glorious land, and Balaam and his ass was now in its second confrontation.

در تمثیل بلعام دربارهٔ شاخ جمهوری‌خواهِ نبیِ کاذب، بلعام می‌بایست دو رویارویی دیگر نیز با الاغِ اسلام داشته باشد. در سومین رویارویی، الاغ «سخن می‌گفت»، و سخن‌گفتنِ نبوتْ نشانِ قانونِ یکشنبه است. در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، الاغ بار دیگر ضربه زد، اما نه به سرزمینِ روحانیِ نوینِ جلال؛ بلکه به سرزمینِ تحت‌اللفظیِ کهنِ جلال ضربه زد، و اکنون بلعام و الاغش در دومین رویاروییِ خود بودند.

> But the angel of the Lord stood in a path of the vineyards, a wall being on this side, and a wall on that side. And when the ass saw the angel of the Lord, she thrust herself unto the wall, and crushed Balaam’s foot against the wall: and he smote her again. Numbers 22:24, 25.

> Pero el ángel del Señor se puso en una senda entre las viñas, con un muro de este lado y otro muro del otro. Y cuando la asna vio al ángel del Señor, se apretó contra el muro y aplastó contra el muro el pie de Balaam; y él volvió a golpearla. Números 22:24, 25.

The vineyard of ancient Israel, illustrates the vineyard of Laodicean Seventh-day Adventism. They are both the covenant people that were given responsibility to be the depositaries of God’s Law, which is symbolized as a “wall,” and is one of the elements that make up the vineyard.

باغِ انگورِ اسرائیلِ باستان، باغِ انگورِ ادونتیسمِ لائودیکیاییِ روزِ هفتم را به تصویر می‌کشد. هر دو قومِ عهد هستند که مسئولیت یافته بودند امینانِ شریعتِ خدا باشند؛ شریعتی که به صورت «دیوار» نمادپردازی شده است و یکی از عناصری است که باغِ انگور را تشکیل می‌دهد.

> What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down. Isaiah 5:4, 5.

> मेरे दाख की बारी के लिये और क्या किया जा सकता था, जो मैं ने उसके लिये न किया हो? फिर क्यों, जब मैं ने आशा की कि वह दाख उत्पन्न करे, उसने जंगली दाख उत्पन्न की? और अब आओ, मैं तुम्हें बताऊँ कि मैं अपनी दाख की बारी के साथ क्या करूँगा: मैं उसकी बाड़ हटा दूँगा, और वह चराई जाएगी; और उसकी दीवार ढा दूँगा, और वह रौंदी जाएगी। यशायाह 5:4, 5.

Ancient literal and modern spiritual Israel both rebelled and rejected their sacred responsibilities. From 9/11 unto the Sunday law a prophetic issue is represented by a “wall.” The prophetic issue is the destruction of the “wall” of separation of church and state within the Constitution of the United States. At 9/11 Bush implemented the Patriot Act which was a major step in overturning the Constitution, for it was there that the philosophy that guided the Constitution was turned upside down, when the principles of Roman law, that claims a person is guilty until proven innocent was accepted, above the principle of English law that upholds that a person is innocent until proven guilty.

اسرائیلِ لفظیِ باستان و اسرائیلِ روحانیِ معاصر، هر دو عصیان ورزیدند و مسئولیت‌های مقدس خویش را رد کردند. از ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه، یک مسئلهٔ نبوی به‌وسیلهٔ «دیوار»ی به تصویر کشیده شده است. آن مسئلهٔ نبوی، ویران‌سازی «دیوار» جدایی میان کلیسا و دولت در درون قانون اساسی ایالات متحده است. در ۱۱ سپتامبر، بوش «قانون میهن‌پرستی» را به اجرا گذاشت که گامی بزرگ در جهت واژگون ساختن قانون اساسی بود؛ زیرا در همان‌جا فلسفه‌ای که قانون اساسی را هدایت می‌کرد، وارونه گردید، هنگامی که اصول حقوق روم، که مدعی است شخص تا زمانی که بی‌گناهی‌اش ثابت نشود گناهکار است، برتر از اصل حقوق انگلیسی پذیرفته شد که بر این امر پای می‌فشارد که شخص بی‌گناه است تا زمانی که گناهکاری‌اش ثابت شود.

The period from 9/11 unto the Sunday law contains prophetic references of “walls.” Islam crashing the walls as Balaam’s ass, identifies that it is the issue of Islam that will provide the misguided logic to overturn the principles within the Constitution. In this prophetic sense Islam, a biblical false prophet, is what deceives the United States during the image of the beast testing time, as does the false prophet of the United States deceive the entire world during the world’s image of the beast testing time.

دورانی که از ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه امتداد دارد، مشتمل بر اشارات نبوی به «دیوارها» است. اسلام که همچون الاغِ بلعام دیوارها را درهم می‌کوبد، نشان می‌دهد که این مسئلهٔ اسلام است که منطقِ گمراه‌کننده را برای واژگون ساختن اصولِ مندرج در قانون اساسی فراهم خواهد آورد. در این معنای نبوی، اسلام که نبیِ کاذبِ کتاب‌مقدسی است، همان چیزی است که ایالات متحده را در زمانِ آزمونِ تصویرِ وحش فریب می‌دهد؛ چنان‌که نبیِ کاذبِ ایالات متحده نیز تمام جهان را در زمانِ آزمونِ جهانیِ تصویرِ وحش فریب می‌دهد.

October 7, 2023 the ass of Islam attacked the ancient literal glorious land, and when the ass is loosed before the proclamation of the Midnight Cry Islam will again strike the United States, the modern spiritual glorious land as it did at 9/11. The second time Balaam strikes the ass it is the second angel, and the second angel always produces a doubling as represented by “a path of vineyards” with two walls.

۷ اکتبر ۲۰۲۳، الاغِ اسلام به سرزمینِ باشکوهِ کهنِ تحت‌اللفظی حمله کرد، و هنگامی که الاغ پیش از اعلانِ فریادِ نیمه‌شب رها شود، اسلام بار دیگر ایالات متحده، یعنی سرزمینِ باشکوهِ روحانیِ مدرن را، همان‌گونه که در ۱۱ سپتامبر کرد، مورد حمله قرار خواهد داد. بار دوم که بلعام الاغ را می‌زند، آن فرشتهٔ دوم است، و فرشتهٔ دوم همواره دوچندان‌شدن را پدید می‌آورد، چنان‌که در «راهی از تاکستان‌ها» با دو دیوار به تصویر کشیده شده است.

> And the angel of the Lord went further, and stood in a narrow place, where was no way to turn either to the right hand or to the left. And when the ass saw the angel of the Lord, she fell down under Balaam: and Balaam’s anger was kindled, and he smote the ass with a staff. And the Lord opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times? Numbers 22:26–28.

> اور خداوند کا فرشتہ آگے بڑھا اور ایک تنگ جگہ میں کھڑا ہوا، جہاں نہ دائیں طرف مڑنے کی راہ تھی نہ بائیں طرف۔ اور جب گدھی نے خداوند کے فرشتہ کو دیکھا تو وہ بلعام کے نیچے بیٹھ گئی؛ اور بلعام کا غضب بھڑکا، اور اُس نے گدھی کو لاٹھی سے مارا۔ تب خداوند نے گدھی کا منہ کھول دیا، اور اُس نے بلعام سے کہا، میں نے تیرا کیا بگاڑا ہے کہ تُو نے مجھے یہ تین بار مارا؟ گنتی 22:26–28۔

When we consider verses twenty-two and three more closely, we find that it is actually verse twenty-three where the ass is struck the first time.

وقتی آیات بیست‌ودو و سه آیهٔ بعد از آن را با دقت بیشتری بررسی می‌کنیم، درمی‌یابیم که در واقع این آیهٔ بیست‌وسه است که در آن الاغ برای نخستین بار زده می‌شود.

> And God’s anger was kindled because he went: and the angel of the Lord stood in the way for an adversary against him. Now he was riding upon his ass, and his two servants were with him.

> و غضب خدا افروخته شد زیرا او می‌رفت؛ و فرشتهٔ خداوند در راه ایستاد تا مخالف او باشد. و او بر الاغ خود سوار بود، و دو خادمش با وی بودند.

> And the ass saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way. Numbers 22:22, 23.

> اور گدھی نے خداوند کے فرشتہ کو راستہ میں کھڑا دیکھا، اور اُس کی تلوار اُس کے ہاتھ میں کھنچی ہوئی تھی؛ تب گدھی راستہ سے ہٹ گئی اور کھیت میں چلی گئی؛ اور بلعام نے گدھی کو مارا تاکہ اُسے پھر راستہ پر لے آئے۔ گنتی 22:22، 23۔

God’s anger at Balaam for accepting the request to be a false prophet was a parallel to Christ ending His dialogue with the quibbling Jews in the last verse of Matthew 22. Verse twenty-three of Numbers twenty-two aligns with Matthew chapter twenty-three, and verses twenty-four and twenty-five of Numbers aligns with chapters twenty-four and twenty-five of Matthew. Verses twenty-six, twenty-seven and twenty-eight align with Matthew chapters 26, 27, 28.

خشمِ خدا بر بلعام به سبب پذیرفتنِ درخواستِ آن‌که نبیِ کاذب باشد، موازىِ آن بود که مسیح در آخرین آیهٔ متی ۲۲ گفت‌وگوی خود را با یهودیانِ مجادله‌جو پایان داد. آیهٔ بیست‌وسومِ اعداد ۲۲ با متی باب ۲۳ منطبق است، و آیاتِ بیست‌وچهار و بیست‌وپنجِ اعداد با باب‌های ۲۴ و ۲۵ متی انطباق دارند. آیاتِ ۲۶، ۲۷ و ۲۸ نیز با باب‌های ۲۶، ۲۷ و ۲۸ متی منطبق‌اند.

Matthew 23 is the first angel, 24 and 25 are the second angel and 26, 27 and 28 are the third angel. In Numbers 22, verse 23 is the first angel, verses 24 and 25 are the second angel and verses 26, 27, and 28 are the third angel. Matthew is addressing the covenant people, old and new: Numbers is identifying the role of Islam as God’s tool of chastisement upon the Sunday worship that begins in the United States and thereafter the world. After the third strike, when the ass speaks, Balaam is enlightened to what had just happened.

متی ۲۳ فرشتهٔ اول است، ۲۴ و ۲۵ فرشتهٔ دوم‌اند و ۲۶ و ۲۷ و ۲۸ فرشتهٔ سوم‌اند. در اعداد ۲۲، آیهٔ ۲۳ فرشتهٔ اول است، آیات ۲۴ و ۲۵ فرشتهٔ دوم‌اند و آیات ۲۶ و ۲۷ و ۲۸ فرشتهٔ سوم‌اند. متی قوم عهد را، اعم از قدیم و جدید، مورد خطاب قرار می‌دهد: اعداد نقش اسلام را به‌عنوان ابزار تأدیب خدا بر ضد عبادت یک‌شنبه که در ایالات متحده آغاز می‌شود و سپس سراسر جهان را فرا می‌گیرد، مشخص می‌سازد. پس از ضربهٔ سوم، هنگامی که الاغ سخن می‌گوید، بلعام نسبت به آنچه به‌تازگی رخ داده بود، آگاه می‌شود.

> Then the Lord opened the eyes of Balaam, and he saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and he bowed down his head, and fell flat on his face. And the angel of the Lord said unto him, Wherefore hast thou smitten thine ass these three times? behold, I went out to withstand thee, because thy way is perverse before me: And the ass saw me, and turned from me these three times: unless she had turned from me, surely now also I had slain thee, and saved her alive. And Balaam said unto the angel of the Lord, I have sinned; for I knew not that thou stoodest in the way against me: now therefore, if it displease thee, I will get me back again. Numbers 22:31–34.

> سپس خداوند چشمان بلعام را گشود، و او فرشتهٔ خداوند را دید که در راه ایستاده بود و شمشیرش در دستش برهنه بود؛ پس سر خود را فرو افکند و به روی خود بر زمین افتاد. و فرشتهٔ خداوند به او گفت: «چرا این سه بار الاغ خود را زده‌ای؟ اینک من بیرون آمدم تا در برابر تو بایستم، زیرا راه تو در نظر من کج است. و الاغ مرا دید و این سه بار از پیش من روی گردانید؛ اگر از پیش من روی نگردانیده بود، یقیناً اکنون تو را نیز کشته بودم و او را زنده نگاه می‌داشتم.» و بلعام به فرشتهٔ خداوند گفت: «گناه کرده‌ام، زیرا ندانستم که تو در راه به مقابلهٔ من ایستاده‌ای؛ پس اکنون، اگر این در نظر تو ناپسند است، باز خواهم گشت.» اعداد 22:31–34.

Balaam represents the false prophet, who is the United States who speaks as a dragon at the Sunday law. At the Sunday law, when he is enlightened he represents those who are still in Babylon, who are then awakened to the issue of the Sunday law and are called out of Babylon.

بلعام نمایانگر نبیِ کاذب است، که همان ایالات متحده است که در هنگام قانون یکشنبه همچون اژدها سخن می‌گوید. در هنگام قانون یکشنبه، آنگاه که منوّر می‌گردد، او نمایانگر کسانی است که هنوز در بابل هستند، و سپس نسبت به مسئلۀ قانون یکشنبه بیدار می‌شوند و از بابل فراخوانده می‌شوند.

Five days of teaching a message of unleavened bread from Miller, then thirty days of Christ teaching His priests, represented by the thirty, that leads to the trumpet warning message of the loosing of the ass, that precedes by five days the lifting up of the ensign, that precedes by five days the closed door in the parable of the ten virgins, that precedes by five days the Pentecostal Sunday law, which ushers in the seven-day period of Tabernacles, which is the full outpouring of the latter rain during the Sunday law crisis, for the test of that period is over the seventh day.

پانچ دن تک میلر کی طرف سے بےخمیری روٹی کا پیغام سکھایا جانا، پھر تیس دن تک مسیح کا اپنے کاہنوں کو تعلیم دینا، جس کی نمائندگی تیس سے ہوتی ہے، جو گدھے کے کھولے جانے کے نرسنگے کی تنبیہی پیام تک لے جاتا ہے، جو عَلَم کے بلند کیے جانے سے پانچ دن پہلے واقع ہوتا ہے، اور وہ عَلَم بلند کیا جانا دس کنواریوں کی تمثیل میں دروازہ بند ہونے سے پانچ دن پہلے ہے، اور وہ دروازہ بند ہونا پنتیکست کی اتوار کے قانون سے پانچ دن پہلے ہے، جو خیموں کے سات روزہ دور کا آغاز کرتا ہے، اور یہی اتوار کے قانون کے بحران کے دوران پچھلی بارش کے کامل انڈیلے جانے کا زمانہ ہے، کیونکہ اس مدت کی آزمائش ساتویں دن کے بارے میں ہے۔

The number five is a symbol of the virgins, whether wise or foolish. The number thirty is a symbol of the priests, which is what the name Leviticus identifies. The number seven is the Sabbath. Leviticus twenty-three illustrates the history of the priests, the Levites of Malachi three, the wise virgins and the one hundred and forty-four thousand during the Sabbath testing time.

عدد پنج نمادِ باکره‌هاست، خواه دانا باشند خواه نادان. عدد سی نمادِ کاهنان است، و این همان چیزی است که نامِ لاویان بر آن دلالت می‌کند. عدد هفت نمادِ سبت است. لاویان بیست‌وسه تاریخِ کاهنان، لاویانِ ملاکی سه، باکره‌های دانا، و یکصد و چهل‌وچهار هزار را در خلالِ زمانِ آزمونِ سبت به تصویر می‌کشد.

We will continue these things in the next article.

در مقالهٔ بعدی این مطالب را ادامه خواهیم داد.

Back to Articles