Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Two

کتابِ دانیال — بانوے نمبر

Unveiling Prophecy: The Triple Application of Daniel’s Last Six Verses and the Advancing Light of the Third Angel

آشکارسازی نبوت: کاربرد سه‌گانهٔ شش آیهٔ پایانیِ دانیال و نورِ فزایندهٔ فرشتهٔ سوم

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the Millerite movement, the increase of knowledge was unsealed and it tested primarily, but not exclusively the professed Protestants in the United States. Sardis, the church coming out of the darkness of papal supremacy was being led to a fuller understanding of the gospel that was to be revealed when the heavenly sanctuary was opened in heaven. In the movement of the third angel the increase of knowledge was unsealed on September 11, 2001 and it tested Laodicean Adventism around the world. For this reason, the truth represented in the last six verses of Daniel eleven, which is the source of the increase of knowledge, was resisted by Laodicean Adventism.

در جنبش میلری، افزایشِ معرفت مُهرگشایی شد و در درجۀ نخست، هرچند نه به‌طور انحصاری، پروتستان‌های معترفِ ایالات متحدۀ آمریکا را مورد آزمون قرار داد. ساردِس، یعنی کلیسایی که از تاریکیِ سیادتِ پاپی بیرون می‌آمد، به سوی درکی کامل‌تر از انجیل هدایت می‌شد؛ همان انجیلی که قرار بود هنگامی آشکار گردد که قُدسِ آسمانی در آسمان گشوده شد. در جنبشِ فرشتۀ سوم، افزایشِ معرفت در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ مُهرگشایی شد و اَدونتیسمِ لائودیکیه‌ای را در سراسر جهان آزمود. از این‌رو، حقیقتی که در شش آیۀ آخرِ دانیال یازده بازنمایی شده است، و سرچشمۀ افزایشِ معرفت به‌شمار می‌آید، از سوی اَدونتیسمِ لائودیکیه‌ای مورد مقاومت قرار گرفت.

> “The few faithful builders upon the true foundation (1 Corinthians 3:10, 11) were perplexed and hindered as the rubbish of false doctrine obstructed the work. Like the builders upon the wall of Jerusalem in Nehemiah’s day, some were ready to say: ‘The strength of the bearers of burdens is decayed, and there is much rubbish; so that we are not able to build.’ Nehemiah 4:10. Wearied with the constant struggle against persecution, fraud, iniquity, and every other obstacle that Satan could devise to hinder their progress, some who had been faithful builders became disheartened; and for the sake of peace and security for their property and their lives, they turned away from the true foundation. Others, undaunted by the opposition of their enemies, fearlessly declared: ‘Be not ye afraid of them: remember the Lord, which is great and terrible’ (verse 14); and they proceeded with the work, everyone with his sword girded by his side. Ephesians 6:17.

> «آن چند بنّای امین بر بنیاد حقیقی (1 Corinthians 3:10, 11) دچار حیرت و بازداشته شده بودند، زیرا آوارِ تعلیمِ کاذب راهِ کار را سد می‌کرد. مانند بنّایانِ بر حصارِ اورشلیم در روزگارِ نحمیا، برخی آماده بودند که بگویند: “قوتِ حَمّالان سست شده است، و آوار بسیار است؛ به‌گونه‌ای که ما قادر به بنا کردن نیستیم.” Nehemiah 4:10. برخی که از کشاکشِ پیوسته با آزار، فریب، شرارت، و هر مانعِ دیگری که شیطان می‌توانست برای جلوگیری از پیشرفتِ ایشان پدید آورد، فرسوده شده بودند و بنّایانی وفادار بودند، دلسرد شدند؛ و به‌خاطرِ صلح و امنیتِ اموال و جان‌های خویش، از بنیادِ حقیقی روی گردانیدند. دیگران، که از مخالفتِ دشمنانِ خود بیمی به دل راه ندادند، بی‌باکانه اعلام کردند: “از ایشان مترسید؛ یهوه را به یاد آورید، که عظیم و مَهیب است” (verse 14)؛ و کار را ادامه دادند، هر یک با شمشیرِ خویش که بر پهلویش بسته بود. Ephesians 6:17.»

> “The same spirit of hatred and opposition to the truth has inspired the enemies of God in every age, and the same vigilance and fidelity have been required in His servants. The words of Christ to the first disciples are applicable to His followers to the close of time: ‘What I say unto you I say unto all, Watch.’ Mark 13:37.” The Great Controversy, 56.

> «همان روحِ نفرت و مخالفت با حقیقت، دشمنانِ خدا را در هر عصر برانگیخته است، و از خادمانِ او نیز همان بیداری و وفاداری طلب شده است. سخنانِ مسیح به نخستین شاگردان، دربارهٔ پیروانِ او تا پایانِ زمان نیز صادق است: «آنچه به شما می‌گویم، به همه می‌گویم: بیدار باشید.» مرقس 13:37.» نبرد عظیم، 56.

The presentation of the message of the last six verses of Daniel began in the environment of the self-supporting ministries of Laodicean Adventism, and was thereafter confronted with the famous theologians (the learned) of Laodicean Adventism as time progressed. The weapons that were employed in an attempt to discredit the message, invariably produced a greater light and clarity of the verses that were under scrutiny and attack. Those attacks ultimately led to prophetic understandings that had not been previously recognized, but were then established and found to be part of the advancing light of the third angel.

ارائهٔ پیامِ شش آیهٔ پایانیِ دانیال در فضای خدمتهاى خودحمایت‌گرِ ادونتیسمِ لائودیکیه آغاز شد، و سپس با گذشت زمان در برابر الاهیدانانِ نامدار (عالمان)ِ ادونتیسمِ لائودیکیه قرار گرفت. سلاح‌هایی که در تلاش برای بی‌اعتبار ساختنِ این پیام به کار گرفته شدند، بی‌استثنا نور و وضوح بیشتری دربارهٔ آیاتی که در معرض بررسی و هجوم بودند پدید آوردند. آن حملات در نهایت به دریافت‌های نبوی‌ای انجامید که پیش از آن شناخته نشده بودند، اما آنگاه استوار گردیدند و معلوم شد که بخشی از نورِ فزایندهٔ فرشتهٔ سوم هستند.

The Millerites only recognized four kingdoms of Bible prophecy, but shortly after 1844, it was understood that the United States was the earth beast of Revelation thirteen, and that understanding clarified that the papacy was not simply a part of the Roman kingdom, but it was actually the fifth kingdom of Bible prophecy.

میلری‌ها تنها چهار پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس را تشخیص می‌دادند، اما اندکی پس از ۱۸۴۴، دریافتند که ایالات متحده همان وحشِ زمینیِ مکاشفه سیزده است، و این فهم روشن ساخت که پاپیّت صرفاً بخشی از پادشاهی روم نبود، بلکه در واقع پنجمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس بود.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> «در قالب نمادهای اژدهایی بزرگِ سرخ، جانوری شبیه پلنگ، و جانوری با شاخ‌هایی چون بره، حکومت‌های زمینی‌ای که به‌ویژه در پایمال کردن شریعت خدا و آزار قوم او نقش می‌داشتند، به یوحنا نشان داده شدند. این جنگ تا پایان زمان ادامه می‌یابد. قوم خدا، که به‌وسیلهٔ زنی مقدس و فرزندانش نمادپردازی شده‌اند، به‌صورت گروهی بسیار اندک‌شمار به تصویر کشیده شدند. در ایام آخر، تنها باقیمانده‌ای هنوز وجود داشت. یوحنا دربارهٔ ایشان چنین می‌گوید که آنان «احکام خدا را نگاه می‌دارند و شهادت عیسی مسیح را دارند.»»

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.

> «از طریق بت‌پرستی، و سپس از طریق پاپیّت، شیطان در طی قرون متمادی قدرت خود را به کار گرفت تا در تلاشی برای محو کردن شاهدان امین خدا از روی زمین بکوشد. بت‌پرستان و پیروان پاپ هر دو به همان روح اژدها متحرک بودند. تفاوت آنان تنها در این بود که پاپیّت، با تظاهر به خدمت خدا، دشمنی خطرناک‌تر و سنگدل‌تر بود. شیطان به‌واسطهٔ روم‌گرایی جهان را به اسارت گرفت. کلیسای معترفِ خدا به درون صفوف این گمراهی کشانده شد، و قوم خدا بیش از هزار سال زیر خشم اژدها رنج بردند. و هنگامی که پاپیّت، چون از قوت خود محروم شده بود، ناگزیر از دست کشیدن از آزار گردید، یوحنا قدرتی تازه را دید که برمی‌خاست تا پژواک صدای اژدها باشد و همان عملِ بی‌رحمانه و کفرآمیز را ادامه دهد. این قدرت، آخرین قدرتی که باید بر ضد کلیسا و شریعت خدا جنگ کند، به‌وسیلهٔ حیوانی با شاخ‌هایی همانند برّه نمادپردازی شده بود.»

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “امّا ترسیم سخت و بی‌اغماضِ قلمِ نبوت، دگرگونی‌ای را در این صحنۀ آرام آشکار می‌سازد. آن وحشِ دارای شاخ‌های برّه‌مانند، با آواز اژدها سخن می‌گوید و «تمام قدرتِ وحشِ اوّل را در حضور او به کار می‌برد.» نبوت اعلام می‌کند که او به ساکنان زمین خواهد گفت که صورتی برای وحش بسازند، و این‌که «همگان را، خرد و بزرگ، دولتمند و فقیر، آزاد و بنده، بر آن می‌دارد که بر دست راست خود یا بر پیشانی‌های خویش نشانی بگیرند؛ و این‌که هیچ‌کس نتواند خرید و فروش کند، مگر آن‌که آن نشان، یا نامِ وحش، یا عددِ نامِ او را داشته باشد.» بدین‌سان پروتستانیسم در گام‌های پاپیّت گام می‌نهد.» Signs of the Times، 1 نوامبر 1899.

When the last six verses of Daniel eleven were unsealed, it was recognized that the entire sequence illustrated in those six verses, were addressing the interactions of the three powers Sister White just identified as “paganism,” the “Papacy” and “Protestantism.” The enemy argued that the “glorious land” of verse forty-one was a symbol of either Protestantism or the Seventh-day Adventist church, but the “glorious land” is the United States, and in verse forty-one the king of the north (the papacy) conquers the United States at the soon coming Sunday law. The satanic error that identifies the “glorious land” as anything other than the United States is designed to prevent men and women from recognizing that the next prophetic event after the collapse of the Soviet Union in 1989, in the period represented in the last six verses of Daniel eleven, is the soon coming Sunday law.

وقتی شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازدهم گشوده شد، تشخیص داده شد که تمام توالیِ به‌تصویرکشیده‌شده در آن شش آیه، ناظر بر تعاملاتِ سه قدرتی است که خواهر وایت به‌تازگی آن‌ها را «بت‌پرستی»، «پاپیّت» و «پروتستانتیسم» معرفی کرده بود. دشمن استدلال می‌کرد که «زمینِ جلال» در آیهٔ چهل‌ویک، نمادی از یا پروتستانتیسم است یا کلیسای ادونتیستِ روز هفتم؛ اما «زمینِ جلال» ایالات متحده است، و در آیهٔ چهل‌ویک، پادشاهِ شمال (پاپیّت) در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، ایالات متحده را مغلوب می‌سازد. آن خطای شیطانی که «زمینِ جلال» را چیزی جز ایالات متحده معرفی می‌کند، به این منظور طراحی شده است که مردان و زنان را از تشخیص این امر بازدارد که رویداد نبوّتیِ بعدی پس از فروپاشیِ اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹، در دوره‌ای که در شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازدهم به تصویر کشیده شده است، همان قانونِ یکشنبه‌ای است که به‌زودی خواهد آمد.

For Seventh-day Adventists, this means that verse forty-one is identifying the close of probation for God’s church, and the last thing Laodicean Adventism wants to hear, is that their probationary time is running out! The Lord led the argument to a point where it was recognized that when pagan Rome took control of the world at the Battle of Actium in 31 BC, it had to first conquer three geographical powers as represented in Daniel chapter eight.

برای اَدونتیست‌های روز هفتم، این بدان معناست که آیهٔ چهل‌ویکم، پایانِ زمانِ آزمونِ کلیسای خدا را مشخص می‌سازد، و آخرین چیزی که اَدونتیسمِ لائودیکیه‌ای می‌خواهد بشنود این است که زمانِ آزمونِ ایشان در حال سپری شدن است! خداوند استدلال را به نقطه‌ای هدایت کرد که در آن پذیرفته شد هنگامی که رومِ مشرک در نبردِ آکتیوم در سال 31 پیش از میلاد زمامِ جهان را به دست گرفت، ناگزیر بود نخست سه قدرتِ جغرافیایی را، چنان‌که در باب هشتمِ دانیال به تصویر کشیده شده‌اند، مغلوب سازد.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> و از یکی از آنها شاخی کوچک بیرون آمد که به‌غایت بزرگ شد، به‌سوی جنوب و به‌سوی مشرق و به‌سوی سرزمینِ دل‌انگیز. دانیال ۸:۹.

It was an established fact that the “south”, “east” and “the pleasant land” represented the three geographical areas that pagan Rome took control of, as it ascended the throne of the earth as the fourth kingdom of Bible prophecy. In conjunction with this fact was that papal Rome also had to overcome three geographical powers, as it ascended the throne of the earth as the fifth kingdom of Bible prophecy, as represented in Daniel chapter seven.

یہ ایک مسلمہ حقیقت تھی کہ “جنوب”، “مشرق” اور “خوشنما سرزمین” اُن تین جغرافیائی علاقوں کی نمائندگی کرتے تھے جن پر بت پرست روم نے اُس وقت اختیار حاصل کیا جب وہ بائبل کی نبوت کے چوتھے بادشاہت کے طور پر زمین کے تخت پر متمکن ہوا۔ اس حقیقت کے ساتھ یہ امر بھی مربوط تھا کہ پاپائی روم کو بھی تین جغرافیائی قوتوں پر غالب آنا تھا، جب وہ دانی ایل کے ساتویں باب میں مذکور بائبل کی نبوت کی پانچویں بادشاہت کے طور پر زمین کے تخت پر متمکن ہوا۔

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> میں ان سینگوں پر غور کر ہی رہا تھا کہ دیکھو، اُن کے درمیان ایک اور چھوٹا سا سینگ نمودار ہوا، جس کے سامنے پہلے سینگوں میں سے تین جڑ سے اکھاڑ دیے گئے؛ اور دیکھو، اُس سینگ میں انسان کی آنکھوں جیسی آنکھیں تھیں، اور ایک منہ تھا جو بڑی بڑی باتیں کرتا تھا۔ دانی ایل 7:8۔

In the controversy that waged over the “glorious land” of verse forty-one the Lord identified that there were three manifestations of Rome in prophecy. Pagan Rome, which was followed by papal Rome and then there was Rome of the last days, that we called “modern Rome”. Based upon two sound and established truths of prophecy, the first being that God never changes, and the other that truth is established upon the testimony of two witnesses, we concluded without wavering that the three obstacles for the king of the north in the last six verses of Daniel chapter eleven had to represent three modern geographical powers.

در جدالی که بر سر «سرزمین جلیل» در آیهٔ چهل‌ویک درگرفت، خداوند آشکار ساخت که در نبوت، سه ظهور از روم وجود داشته است. رومِ بت‌پرست، که پس از آن رومِ پاپی آمد، و سپس رومِ ایام آخر وجود داشت که آن را «رومِ مدرن» نامیدیم. بر بنیاد دو حقیقتِ استوار و تثبیت‌شدهٔ نبوت—نخست این‌که خدا هرگز تغییر نمی‌کند، و دیگر این‌که حقیقت بر شهادتِ دو شاهد استوار می‌شود—بی‌هیچ تردید نتیجه گرفتیم که سه مانعِ پادشاهِ شمال در شش آیهٔ پایانیِ باب یازدهمِ دانیال، باید نمایندهٔ سه قدرتِ جغرافیاییِ مدرن باشند.

> Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.

> یسوع المسيح هو هو أمسًا واليوم وإلى الأبد. عبرانیین ۱۳:۸.

> It is also written in your law, that the testimony of two men is true. John 8:17.

> در شریعتِ شما نیز مکتوب است که شهادتِ دو مرد راست است. یوحنا ۸:۱۷۔

This recognition confirmed what we had already concluded, for we had been identifying the “glorious land” as a geographical power (the United States), and rejected the foolish idea that it represented a church, which is a spiritual power. We formed this position based upon the belief which has always been confirmed, that there are no accidents in God’s Word. It is clear upon many witnesses that God’s church in the last days is a mountain.

این شناخت آنچه را که پیش‌تر بدان رسیده بودیم تأیید کرد، زیرا ما «سرزمین جلال» را به‌عنوان قدرتی جغرافیایی (ایالات متحده) شناسایی کرده بودیم و اندیشۀ نابخردانه‌ای را که آن را نمایندۀ یک کلیسا می‌دانست، رد می‌کردیم؛ کلیسا قدرتی روحانی است. ما این موضع را بر اساس این اعتقاد اتخاذ کردیم که همواره تأیید شده است: در کلام خدا هیچ امر اتفاقی وجود ندارد. بر پایۀ گواهان بسیار، آشکار است که کلیسای خدا در ایام آخر، کوهی است.

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> اور آخری ایام میں یوں ہوگا کہ خداوند کے گھر کا پہاڑ پہاڑوں کی چوٹی پر قائم کیا جائے گا، اور ٹیلوں سے بلند کیا جائے گا؛ اور سب قومیں اس کی طرف رواں ہوں گی۔ اور بہت سے لوگ جائیں گے اور کہیں گے، آؤ، ہم خداوند کے پہاڑ پر، یعقوب کے خدا کے گھر کو چڑھ چلیں؛ اور وہ ہمیں اپنی راہوں کی تعلیم دے گا، اور ہم اس کے راستوں پر چلیں گے: کیونکہ شریعت صیون سے صادر ہوگی، اور خداوند کا کلام یروشلیم سے۔ یسعیاہ 2:2، 3۔

Those who proposed that the “glorious land” is a church, and more often than not they claimed it is the Seventh-day Adventist church, did so because, Daniel identifies the land as “glorious,” and their shallow reasoning concluded, that because the “glorious holy mountain” in verse forty-five is most certainly God’s last day church, therefore the “glorious land” must also be the church. After all, they both contain the adjective “glorious.”

کسانی که پیشنهاد کردند «سرزمینِ جلال» یک کلیساست، و غالباً ادعا می‌کردند که آن کلیسای ادونتیست روز هفتم است، چنین کردند زیرا دانیال این سرزمین را «جلال» می‌خوانَد، و استدلال سطحیِ ایشان به این نتیجه رسید که چون «کوهِ مقدّسِ جلال» در آیهٔ چهل‌وپنج بی‌تردید کلیسای ایّام آخرِ خداست، پس «سرزمینِ جلال» نیز باید کلیسا باشد. گذشته از این، هر دو شامل صفتِ «جلال» هستند.

There are no mistakes in God’s word, and when Daniel uses “land,” in connection with the word “glorious,” and four verses later he uses “holy mountain,” in connection with the word “glorious,” Daniel was identifying a purposeful distinction between a land and a mountain. The literal glorious land is Judah, and it is in the city of Jerusalem that God’s temple was erected. Jerusalem, or the temple, can be understood as God’s church, but the territory where Jerusalem is located is the land of Judah. Many truths were established as knowledge increased in the advancing light of the third angel, but we are here simply laying out the background of prophecy identifying three manifestations of Rome.

در کلام خدا هیچ اشتباهی وجود ندارد، و هنگامی که دانیال واژهٔ «زمین» را در پیوند با واژهٔ «جلال» به‌کار می‌برد، و چهار آیه بعد واژهٔ «کوهِ مقدس» را در پیوند با واژهٔ «جلال» به‌کار می‌گیرد، دانیال به‌گونه‌ای هدفمند تمایزی میان یک زمین و یک کوه مشخص می‌سازد. سرزمینِ جلالِ تحت‌اللفظی، یهوداست، و در شهر اورشلیم بود که هیکل خدا برپا شد. اورشلیم، یا هیکل، می‌تواند به‌عنوان کلیسای خدا فهمیده شود، اما قلمرویی که اورشلیم در آن واقع است، سرزمین یهوداست. با افزایش معرفت در نور فزایندهٔ فرشتهٔ سوم، حقایق بسیاری به‌منزلهٔ معرفت استقرار یافت؛ اما ما در اینجا صرفاً پیش‌زمینهٔ نبوت را بیان می‌کنیم که سه ظهورِ روم را مشخص می‌سازد.

When we recognized that pagan and papal Rome provided two witnesses that established the prophetic characteristics of modern Rome, we recognized a principle of interpretation that I called the “triple application of prophecy.” There were others who had employed similar ideas of a threefold repetition of certain prophecies, but the definition we came to recognize was the definition we still use. It is significant to understand that the prophetic rule of the triple application of prophecy, that is so often applied by Future for America, was realized during the argument of the last six verses of Daniel eleven, but what is just as significant is that the argument led to the first recognition that the triple application of prophecy was concerning Rome. In Millerite history one of the arguments was whether Antiochus Epiphanes was “the robbers” of Daniel’s people, or was “the robbers” Rome, as the Millerites understood. The reason this is significant is because Rome, as “the robbers” of Daniel’s people, are who would “established the vision” in Daniel eleven, verse fourteen.

هنگامی که دریافتیم رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی دو شاهدی را فراهم کردند که ویژگی‌های نبویِ رومِ مدرن را تثبیت می‌نمودند، اصلی تفسیری را تشخیص دادیم که من آن را «کاربرد سه‌گانهٔ نبوت» نامیدم. دیگرانی نیز بودند که اندیشه‌های مشابهی دربارهٔ تکرار سه‌بارهٔ برخی نبوت‌ها به‌کار برده بودند، اما تعریفی که ما به شناخت آن رسیدیم همان تعریفی است که هنوز از آن استفاده می‌کنیم. شایان اهمیت است که دانسته شود قاعدهٔ نبویِ کاربرد سه‌گانهٔ نبوت، که Future for America آن را بسیار به‌کار می‌برد، در جریان استدلالِ مربوط به شش آیهٔ پایانیِ دانیال یازده آشکار شد؛ اما به همان اندازه مهم این است که آن استدلال به نخستین تشخیص این حقیقت انجامید که کاربرد سه‌گانهٔ نبوت دربارهٔ روم بود. در تاریخ میلری، یکی از مباحث این بود که آیا آنتیوخوس اپیفانِس «غارتگران» قومِ دانیال بود، یا آن‌گونه که میلری‌ها می‌فهمیدند، «غارتگران» روم بود. دلیل اهمیت این موضوع آن است که روم، به‌عنوان «غارتگران» قومِ دانیال، همان کسی است که در دانیال یازده، آیهٔ چهارده، «رؤیا را برقرار» می‌ساخت.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> و در آن زمان‌ها بسیاری بر ضد پادشاه جنوب برخواهند خاست؛ و نیز ستمگرانِ قوم تو سر برخواهند افراشت تا رؤیا را برقرار سازند، لیکن فرو خواهند افتاد. دانیال ۱۱:۱۴.

The first time we understood a triple application of prophecy it was recognized by the fact that there are three manifestations of Rome in Bible prophecy. Rome established the vision of the advancing light of the third angel, as it did in Millerite history. In Millerite history it was the understanding that paganism and papalism were the powers that trampled down the sanctuary and host that became the framework of truth upon which Miller constructed “all” of his prophetic understandings. The last six verses of Daniel eleven, established a framework of truth that Future for America has built all its prophetic applications upon. That framework is the three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet that lead the world to Armageddon.

لومړی ځل چې موږ د نبوت درې‌ګونې تطبیق درک کړ، دا د دې حقیقت له مخې وپېژندل شو چې د بایبل په نبوت کې د روم درې څرګندونې شته. روم د درېیمې فرښتې د مخ پر وړاندې روانې رڼا د رؤیا بنسټ کېښود، لکه څنګه چې یې د مېلرایټ په تاریخ کې هم وکړل. د مېلرایټ په تاریخ کې دا پوهه وه چې بت‌پرستي او پاپيت هغه ځواکونه دي چې مقدس ځای او لښکر یې تر پښو لاندې کړل، او همدا هغه د حقیقت چوکاټ شو چې مېلر پرې خپلې “ټولې” نبوي پوهېدنې جوړې کړې. د دانیال د یوولسم فصل وروستي شپږ آیتونه د حقیقت داسې یو چوکاټ ټینګوي چې Future for America خپلې ټولې نبوي تطبیقونه پرې ودان کړي دي. دغه چوکاټ د اژدها، وحش، او دروغجن نبي هغه درې ورانوونکي ځواکونه دي چې نړۍ آرمګېدون ته بیایي.

That framework is based upon the recognition that pagan Rome followed by papal Rome provide two witnesses that establishes modern Rome, and that modern Rome is the threefold union of the dragon of spiritualism (the United Nations), the beast of Catholicism (the papacy), and the false prophet of apostate Protestantism (the United States). That framework is what we identify as a triple application of prophecy. Over the following articles we will discuss the various triple applications of prophecy that have been recognized, and which make up the framework of the advancing light of the three angels.

यह रूपरेखा इस पहचान पर आधारित है कि मूर्तिपूजक रोम, और उसके पश्चात् पोपीय रोम, दो ऐसे साक्षी प्रदान करते हैं जो आधुनिक रोम को स्थापित करते हैं; और यह कि आधुनिक रोम आत्मवाद के अजगर (संयुक्त राष्ट्र), कैथोलिकवाद के पशु (पोपतंत्र), और धर्मत्यागी प्रोटेस्टेंटवाद के झूठे भविष्यद्वक्ता (संयुक्त राज्य अमेरिका) का त्रिगुणात्मक संघ है। यही वह रूपरेखा है जिसे हम भविष्यवाणी के त्रिविध अनुप्रयोग के रूप में पहचानते हैं। आगामी लेखों में हम भविष्यवाणी के उन विभिन्न त्रिविध अनुप्रयोगों पर विचार करेंगे जिन्हें पहचाना गया है, और जो तीन स्वर्गदूतों के प्रगतिशील प्रकाश की रूपरेखा का निर्माण करते हैं।

We will look at the triple application of three manifestations of Rome, which identify the political and religious structure of modern Rome, which Sister White called churchcraft and statecraft. That structure is recognized by bringing the prophetic characteristics of pagan Rome together with the prophetic characteristics of papal Rome for the purpose of identifying and establishing the characteristics in modern Rome.

ما به کاربرد سه‌گانهٔ سه تجلّیِ روم خواهیم پرداخت، که ساختار سیاسی و مذهبیِ رومِ معاصر را شناسایی می‌کنند؛ همان ساختاری که خواهر وایت آن را «صنعت کلیسایی» و «تدبیر حکومتی» نامید. این ساختار از رهگذرِ کنار هم نهادنِ ویژگی‌های نبویِ رومِ بت‌پرست با ویژگی‌های نبویِ رومِ پاپی، به‌منظورِ شناسایی و تثبیتِ همان ویژگی‌ها در رومِ معاصر، شناخته می‌شود.

We will look at the triple application of three manifestations of Babylon as represented by Nimrod, Nebuchadnezzar and Belshazzar, which identify the arrogance of the man of sin who is seated in the temple of God proclaiming that he is God, which Isaiah identified as the “haughty Assyrian.” The papal arrogance, which is a subject of Bible prophecy, is recognized by bringing the prophetic characteristics of Babel together with the prophetic characteristics of Babylon for the purpose of identifying and establishing the characteristics of modern Babylon.

ما به بررسی کاربرد سه‌گانهٔ سه تجلّیِ بابل، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ نمرود، نبوکدنصر و بلشصر نمایان شده‌اند، خواهیم پرداخت؛ تجلّیاتی که تکبّرِ آن مردِ گناه را که در هیکل خدا نشسته و اعلام می‌کند که خداست، شناسایی می‌کنند؛ همان کسی که اشعیا او را «آشوریِ متکبّر» نامید. تکبّرِ پاپی، که موضوعی از نبوتِ کتاب‌مقدّس است، از رهگذرِ گرد آوردنِ ویژگی‌های نبوّتیِ بابِل با ویژگی‌های نبوّتیِ بابل، به‌منظورِ شناسایی و تثبیتِ ویژگی‌های بابلِ جدید، شناخته می‌شود.

We will look at the triple application of three manifestations of Elijah as represented by Elijah and John the Baptist which identify “the voice crying in the wilderness” in the last days. The voice crying in the wilderness in the last days represents a specific watchman which is a movement, and identifies a double witness in a movement that has a similar beginning and ending. We are informed that there cannot be a third angel without a first and second, so at one level it is impossible to separate the movement of the first angel from the movement of the third, and both movements are represented by a watchman that was typified by Elijah and John the Baptist.

ہم ایلیاہ کی تین ظہورات کے سہ گانہ اطلاق کا جائزہ لیں گے، جیسا کہ ایلیاہ اور یوحنا اصطباغی کے ذریعہ ظاہر کیا گیا ہے، جو آخری ایّام میں "بیابان میں پکارنے والی آواز" کی شناخت کرتے ہیں۔ آخری ایّام میں بیابان میں پکارنے والی آواز ایک مخصوص نگہبان کی نمائندگی کرتی ہے، جو ایک تحریک ہے، اور ایک ایسی تحریک میں دوہرے گواہ کی نشان دہی کرتی ہے جس کی ابتدا اور انتہا مماثل ہیں۔ ہمیں بتایا گیا ہے کہ پہلے اور دوسرے فرشتے کے بغیر تیسرا فرشتہ ہو ہی نہیں سکتا؛ لہٰذا ایک سطح پر پہلے فرشتے کی تحریک کو تیسرے فرشتے کی تحریک سے جدا کرنا ناممکن ہے، اور دونوں تحریکوں کی نمائندگی ایک ایسے نگہبان کے ذریعہ ہوتی ہے جس کی مثال ایلیاہ اور یوحنا اصطباغی میں پائی جاتی ہے۔

> “By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 105.

> «ما باید با قلم و صدا این اعلام را طنین‌انداز سازیم، و ترتیب آن‌ها و نیز کاربرد نبوت‌هایی را که ما را به پیام فرشتهٔ سوم می‌رسانند، نشان دهیم. فرشتهٔ سوم نمی‌تواند بدون فرشتهٔ اول و دوم وجود داشته باشد. این پیام‌ها را باید از طریق انتشارات و در مواعظ به جهان ابلاغ کنیم، و در امتداد تاریخ نبوی، اموری را که بوده‌اند و اموری را که خواهند بود، آشکار سازیم.» Selected Messages, book 2, 105.

We will look at the triple application of three manifestations of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come to his temple as represented by John the Baptist and William Miller. The final watchman is a subject of prophecy which is recognized by bringing the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller together to identify the final fulfillment of Malachi chapter three.

ما به کاربرد سه‌گانۀ سه تجلّیِ آن پیام‌آوری خواهیم پرداخت که راه را برای آن فرستادۀ عهد آماده می‌سازد تا ناگهان به معبد خویش بیاید، چنان‌که در یحییِ تعمیددهنده و ویلیام میلر به تصویر کشیده شده است. دیدبان نهایی موضوعی نبوی است که با گرد آوردن ویژگی‌های نبویِ یحییِ تعمیددهنده و ویلیام میلر برای شناسایی تحقق نهایی باب سوم ملاکی شناخته می‌شود.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1.

> हेर, म मेरो दूतलाई पठाउनेछु, र उसले मेरो सामु मार्ग तयार पार्नेछ; अनि तिमीहरूले खोज्ने प्रभु अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुहुनेछ, अर्थात् करारका दूत, जसमा तिमीहरू आनन्द मान्दछौ: हेर, उहाँ आउनुहुनेछ, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ। मलाकी ३:१

We will look at the triple application of the three manifestations of Islam as represented by the prophetic characteristics of Islam of the first and second woes of Revelation chapters eight and nine, which identify the prophetic characteristics of Islam of the third Woe identified in Revelation chapters ten and eleven.

ما به کاربرد سه‌گانهٔ سه تجلّیِ اسلام خواهیم پرداخت، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ ویژگی‌های نبویِ اسلام در بلای اوّل و دومِ کتاب مکاشفه، در فصل‌های هشت و نه، به تصویر کشیده شده‌اند؛ ویژگی‌هایی که خصائص نبویِ اسلامِ بلای سوم را، که در فصل‌های ده و یازدهٔ مکاشفه معرّفی شده است، مشخص می‌سازند.

We will continue these things in the next article.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Allow no one to be brains for you, allow no one to do your thinking, your investigating, and your praying. This is the instruction we need to take to heart today. Many of you are convinced that the precious treasure of the kingdom of God and of Jesus Christ is in the Bible which you hold in your hand. You know that no earthly treasure is attainable without painstaking effort. Why should you expect to understand the treasures of the word of God without diligently searching the Scriptures?

> «نگذارید هیچ‌کس به‌جای شما مغز شما باشد؛ نگذارید هیچ‌کس اندیشیدن، تحقیق کردن و دعا کردنِ شما را برایتان انجام دهد. این همان تعلیمی است که امروز باید آن را به دل بگیریم. بسیاری از شما یقین دارید که گنج گران‌بهای پادشاهی خدا و عیسی مسیح در کتاب‌مقدسی است که در دست خود دارید. شما می‌دانید که هیچ گنج زمینی بدون کوششِ طاقت‌فرسا به دست نمی‌آید. پس چرا باید انتظار داشته باشید که بدون جست‌وجوی diligente در کتب مقدس، گنج‌های کلام خدا را درک کنید؟»

> “It is proper and right to read the Bible; but your duty does not end there; for you are to search its pages for yourselves. The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently seek for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do His will, he shall know of the teaching.’ John 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.

> «مطالعۀ کتاب‌مقدس شایسته و درست است؛ اما وظیفۀ شما در همان‌جا پایان نمی‌پذیرد؛ زیرا باید خودتان صفحات آن را به دقت بجویید. معرفت خدا بدون کوشش ذهنی، و بدون دعا برای حکمت تا بتوانید از دانۀ پاکِ حقیقت، کاهی را که انسان‌ها و شیطان به‌وسیلهٔ آن تعالیم حقیقت را نادرست جلوه داده‌اند، جدا سازید، به دست نمی‌آید. شیطان و همدستان او از میان عاملان انسانی کوشیده‌اند کاهِ گمراهی را با گندمِ حقیقت درآمیزند. ما باید با جدیت در پی گنج پنهان باشیم، و از آسمان حکمت بطلبیم تا بتوانیم ابداعات انسانی را از اوامر الهی جدا کنیم. روح‌القدس جویندۀ حقایق بزرگ و گران‌بهایی را که به نقشۀ رستگاری مربوط‌اند، یاری خواهد داد. می‌خواهم این واقعیت را بر همگان تأکید کنم که خواندن سطحیِ کتب مقدس کافی نیست. ما باید جست‌وجو کنیم، و این یعنی به‌جا آوردن همۀ آنچه این واژه در بر دارد. همان‌گونه که معدن‌کاو با اشتیاق زمین را می‌کاود تا رگه‌های طلا را کشف کند، شما نیز باید کلام خدا را برای یافتن آن گنج پنهانی بکاوید که شیطان از دیرباز کوشیده است آن را از انسان پنهان سازد. خداوند می‌فرماید: «اگر کسی بخواهد ارادۀ او را به‌جا آورد، از این تعلیم آگاه خواهد شد.» یوحنا 7:17.» Fundamentals of Christian Education, 307.

Back to Articles