Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety

کتاب دانیال — شمارهٔ یک‌صد و نود

The Prophetic Crescendo: Unveiling the Battle of Panium and the Prelude to the Sunday Law

اوجِ نبوتی: آشکارسازی نبرد پانیوم و مقدمهٔ قانون یکشنبه

Author

Jeff Pippenger

Published

April 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last article ended with a passage that included the paragraph that said, “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” “Transgression” reaches its limit when the cup of probationary time is filled, and that limit is reached for the United States at the Sunday law.

مقالۀ گذشته با بخشی پایان یافت که دربردارندۀ این بند بود: «تعدّی تقریباً به حدّ نهایی خود رسیده است. آشفتگی جهان را فرا گرفته، و به‌زودی هراسی عظیم بر بشر عارض خواهد شد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم، باید خود را برای آنچه به‌زودی همچون شگفتی‌ای سهمگین بر جهان فرو خواهد ریخت، آماده سازیم.» «تعدّی» آنگاه به حدّ نهایی خود می‌رسد که جامِ زمانِ آزمایش پر شود، و این حدّ برای ایالات متحدۀ آمریکا در قانونِ یکشنبه فرا می‌رسد.

> “But Christ declared that not one jot or tittle of the law should fail until heaven and earth should pass away. The very work that he came to do was to exalt the law, and show to the created worlds and to heaven that God is just, and that his law need not be changed. But here is Satan’s right-hand man ready to carry on the work that Satan commenced in heaven, that of trying to amend the law of God. And the Christian world has sanctioned his efforts by adopting this child of the papacy,—the Sunday institution. They have nourished it, and will continue to nourish it, until Protestantism shall give the hand of fellowship to the Roman power. Then there will be a law against the Sabbath of God’s creation, and then it is that God ‘will do a strange work in the earth.’ He has borne long with the perversity of the race; he has tried to win them to himself. But the time will come when they shall have filled their measure of iniquity; and then it is that God will work. This time is almost reached. God keeps a record with the nations: the figures are swelling against them in the books of heaven; and when it shall have become a law that the transgression of the first day of the week shall be met with punishment, then their cup will be full.” Review and Herald, March 9, 1886.

> «لیکن مسیح اعلام کرد که تا آسمان و زمین زایل نشوند، نه یک نقطه و نه یک شوشه از شریعت ساقط نخواهد شد. همان کاری که او برای انجام آن آمد، این بود که شریعت را سرافراز گرداند و به عوالم مخلوق و به آسمان نشان دهد که خدا عادل است و شریعت او نیازی به تغییر ندارد. اما اینک دست‌راستِ شیطان آماده است تا کاری را ادامه دهد که شیطان در آسمان آغاز کرد؛ یعنی کوشش برای اصلاح شریعت خدا. و جهان مسیحیت با پذیرفتن این فرزندِ پاپیّت، یعنی نهادِ یکشنبه، مساعی او را تأیید کرده است. آنان آن را پرورانده‌اند و همچنان خواهند پروراند تا پروتستانیسم دستِ مصافحه و رفاقت به قدرتِ روم بدهد. آنگاه قانونی بر ضدِّ سَبَّتِ آفرینشِ خدا وضع خواهد شد، و در آن هنگام است که خدا «کاری غریب در زمین» به‌عمل خواهد آورد. او مدتی دراز کژرویِ نسل بشر را تحمّل کرده است؛ کوشیده است آنان را به سوی خود جلب کند. اما زمانی خواهد آمد که ایشان پیمانهٔ گناه خویش را پُر کرده باشند؛ و آنگاه است که خدا عمل خواهد کرد. این زمان اکنون بسیار نزدیک است. خدا با امت‌ها حسابی نگاه می‌دارد: ارقام در کتاب‌های آسمان بر ضدِّ آنان فزونی می‌گیرد؛ و هنگامی که این امر به صورت قانون درآید که تخطّی از روز نخستِ هفته باید با مجازات روبه‌رو شود، آنگاه پیمانهٔ ایشان لبریز خواهد شد.» Review and Herald, March 9, 1886.

At the Sunday law the United States will have filled its cup to the full, and national apostasy will be followed by national ruin. The paragraph we are considering says, “transgression has almost reached its limit,” “and a great terror is soon to come upon human beings.” At the Sunday law, which is the “hour of the great earthquake” in chapter eleven of Revelation, “the tenth part of the city fell,” and “behold, the third woe cometh quickly,” and the “seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet, and it arrives at the Sunday law bringing “great terror.” At that point “the end is very near,” and it comes as “an overwhelming surprise.” At the Sunday law the cup of probationary time is also filled up for the papacy, for then the second voice of Revelation eighteen proclaims, “Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double.”

در هنگام قانون یکشنبه، ایالات متحده پیمانهٔ خود را تا به لبریز پر کرده خواهد بود، و ارتدادِ ملی به‌دنبالِ خود ویرانیِ ملی را خواهد آورد. بندی که اکنون در نظر داریم می‌گوید: «تعدّی تقریباً به حدّ نهاییِ خود رسیده است»، و «به‌زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها فرو خواهد آمد.» در هنگام قانون یکشنبه، که همان «ساعتِ زلزلهٔ عظیم» در فصل یازدهم مکاشفه است، «دهمین جزءِ شهر فرو افتاد»، و «اینک، وایِ سوم به‌زودی می‌آید»، و «فرشتهٔ هفتم به صدا درآمد.» وایِ سوم همان شیپورِ هفتم است، و آن در هنگام قانون یکشنبه فرا می‌رسد و «هراسی عظیم» به همراه می‌آورد. در آن هنگام «انتها بسیار نزدیک است»، و آن همچون «غافلگیری‌ای مهیب» فرا می‌رسد. در هنگام قانون یکشنبه، پیمانهٔ زمانِ آزمون نیز برای پاپیّت پر می‌شود، زیرا آنگاه صدای دومِ مکاشفهٔ هجده اعلام می‌دارد: «از او بیرون آیید، ای قوم من، مبادا در گناهانش شریک شوید و مبادا از بلاهایش نصیبی برید. زیرا گناهانش تا به آسمان رسیده است، و خدا بی‌عدالتی‌های او را به یاد آورده است. او را همان‌گونه جزا دهید که او شما را جزا داد، و دوچندان به او دوچندان بدهید، بر حسب اعمالش: در آن پیمانه‌ای که او پر کرده است، برای او دوچندان پر کنید.»

That history opens up at the Sunday law, and marks a symbolic period of time when the papacy “shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many,” for “in the last days there will be many martyrs.” That which enrages the papacy is the “tidings out of the east and out of the north” which “shall trouble him,” but “he will come to his end, and none shall help him.” From the Sunday law to the end of the papacy, the first phase of God’s executive judgment begins. It is followed by the second phase which is the seven last plagues, and finally the eternal destruction of the wicked at the close of the thousand year millennium. The history of God’s executive judgment is placed within the context of war.

آن تاریخ با قانون یکشنبه آغاز می‌شود و دوره‌ای نمادین از زمان را مشخص می‌سازد که در آن پاپ‌سالاری «با خشم عظیم بیرون خواهد آمد تا بسیاری را هلاک کند و بالکل نابود سازد»، زیرا «در ایام آخر شهیدان بسیاری خواهند بود.» آنچه پاپ‌سالاری را به خشم می‌آورد، «اخباری از مشرق و از شمال» است که «او را مضطرب خواهد ساخت»؛ اما «او به پایان خود خواهد رسید و هیچ‌کس او را یاری نخواهد کرد.» از قانون یکشنبه تا پایان پاپ‌سالاری، مرحله نخست داوری اجرایی خدا آغاز می‌شود. پس از آن، مرحله دوم فرا می‌رسد که همان هفت بلای آخر است، و سرانجام هلاکت ابدی شریران در پایان هزاره هزارساله واقع می‌شود. تاریخ داوری اجرایی خدا در چارچوب جنگ قرار داده شده است.

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> “ہم عظیم اور پُرہیبت واقعات کی دہلیز پر کھڑے ہیں۔ پیشین گوئیاں پوری ہو رہی ہیں۔ عجیب اور پُرحادثہ تاریخ آسمان کی کتابوں میں قلم بند کی جا رہی ہے۔ ہماری دنیا میں ہر چیز اضطراب میں ہے۔ جنگیں ہیں، اور جنگوں کی افواہیں ہیں۔ قومیں غضب ناک ہیں، اور مُردوں کا وقت آ پہنچا ہے کہ اُن کا انصاف کیا جائے۔ واقعات اس طور بدل رہے ہیں کہ خدا کے اُس دن کو برپا کریں جو نہایت سرعت سے آ رہا ہے۔ گویا اب صرف ایک لمحۂ وقت باقی رہ گیا ہے۔ لیکن اگرچہ اب قوم قوم کے خلاف، اور مملکت مملکت کے خلاف اُٹھ رہی ہے، تاحال کوئی عام جنگی تصادم واقع نہیں ہوا۔ ابھی تک چاروں ہوائیں روکی ہوئی ہیں، یہاں تک کہ خدا کے بندوں کے ماتھوں پر مُہر کر دی جائے۔ پھر زمین کی قوتیں آخری عظیم جنگ کے لیے اپنی فوجوں کو صف آرا کریں گی۔” Christian Service, 50, 51.

God seals the one hundred and forty-four thousand and then calls His other flock out of Babylon, and the other flock also receives the seal of God, though they are represented as the “great multitude” in contrast with the one hundred and forty-four thousand. The essential point to see in the previous quote is that “the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads.” At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand have been sealed, “and behold the third woe cometh quickly”, yet it is not until the last of God’s other flock have received the seal that the four winds are fully released.

خدا آن صد و چهل و چهار هزار را مُهر می‌نهد و سپس گلهٔ دیگرِ خود را از بابل فرا می‌خواند، و آن گلهٔ دیگر نیز مُهر خدا را دریافت می‌کند، هرچند در تقابل با آن صد و چهل و چهار هزار، به‌صورت «جماعت عظیم» به تصویر کشیده شده‌اند. نکتهٔ اساسی که باید در نقل‌قول پیشین دیده شود این است که «چهار باد نگاه داشته می‌شوند تا بندگان خدا بر پیشانی‌های خود مُهر شوند.» در هنگام قانون یکشنبه، آن صد و چهل و چهار هزار مُهر شده‌اند، «و اینک وایِ سوم به‌زودی می‌آید»، بااین‌حال تا زمانی که آخرین فرد از گلهٔ دیگرِ خدا مُهر را دریافت نکرده باشد، آن چهار باد به‌طور کامل رها نمی‌شوند.

> “The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished his work in the Sanctuary, he will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out. I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the Sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Review and Herald, August 1, 1849.

> “قوم‌ها اکنون خشمگین می‌شوند، اما هنگامی که کاهنِ اعظمِ ما کار خود را در قُدس به پایان رسانده باشد، برخواهد خاست، جامه‌های انتقام را بر تن خواهد کرد، و آنگاه هفت بلای آخر فرو ریخته خواهد شد. من دیدم که آن چهار فرشته، چهار باد را نگاه خواهند داشت تا زمانی که کار عیسی در قُدس به انجام رسد، و سپس هفت بلای آخر خواهد آمد.” Review and Herald، 1 اوت 1849.

The “great and solemn events” which we are “standing upon the threshold of,” are represented as “wars, and rumors of wars.” It is represented as occurring when “everything in our world is in agitation,” when nations are “already rising against nation.” Panium represents the “strange and eventful history,” in verse fifteen of Daniel chapter eleven, that leads into, and ushers in verse sixteen, which is the Sunday law, where the “general engagement,” that all “the powers of earth” marshal their forces for the last great battle. That “last great battle” is the third World War, and is represented by the Battle of Actium in 31 BC.

آن «رویدادهای عظیم و مهیب» که ما «بر آستانهٔ آن ایستاده‌ایم»، به‌صورت «جنگ‌ها و اخبارِ جنگ‌ها» به تصویر کشیده شده‌اند. چنین وانمود شده است که این امر در زمانی رخ می‌دهد که «همه‌چیز در جهان ما در تلاطم است»، هنگامی که امت‌ها «از هم‌اکنون بر ضد امت برمی‌خیزند». پانیوم نمایانگر آن «تاریخ عجیب و پُرحادثه» در آیهٔ پانزدهم از باب یازدهم دانیال است که به آیهٔ شانزدهم، که همان قانون یکشنبه است، منتهی می‌شود و آن را افتتاح می‌کند؛ جایی که «درگیری عمومی» واقع می‌شود، همان‌جا که همهٔ «قدرت‌های زمین» نیروهای خود را برای آخرین نبرد عظیم بسیج می‌کنند. آن «آخرین نبرد عظیم» جنگ جهانی سوم است و به‌وسیلهٔ نبرد آکتیوم در سال 31 پیش از میلاد به تصویر کشیده شده است.

Verses one and two, and verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty in Daniel eleven. Verse forty identifies the history of the United States and Adventism from 1798 unto 1989. It then is silent until the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church in verse forty-one, which is the Sunday law, that is also verse sixteen. Verses one and two identify the time of the end in 1989, and the presidents of the United States from that point, until the sixth rich president who stirs up the satanic globalists. Verse two brings the history to the election of Donald Trump in 2016, and then verse three takes up the history of the ten kings, represented by Alexander the Great, who is the seventh kingdom of Bible prophecy, who give their kingdom to the papacy at the soon coming Sunday law crisis.

آیات یک و دو، و نیز آیات ده تا پانزده، تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهلِ دانیال یازده را بازنمایی می‌کنند. آیهٔ چهل، تاریخِ ایالات متحده و ادونتیسم را از ۱۷۹۸ تا ۱۹۸۹ مشخص می‌سازد. سپس تا پایانِ ایالات متحده به‌عنوانِ ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدّس و تا قی شدنِ کلیسای لاودکیاییِ ادونتیستِ روز هفتم در آیهٔ چهل‌ویک—که همان قانونِ یکشنبه است و همچنین آیهٔ شانزده نیز می‌باشد—خاموش می‌ماند. آیات یک و دو زمانِ آخر را در ۱۹۸۹، و رؤسای جمهورِ ایالات متحده را از آن نقطه تا ششمین رئیس‌جمهورِ ثروتمند که جهانی‌گرایانِ شیطانی را برمی‌انگیزاند، معرّفی می‌کنند. آیهٔ دو، این تاریخ را تا انتخابِ دونالد ترامپ در ۲۰۱۶ پیش می‌برد، و سپس آیهٔ سه تاریخِ ده پادشاه را پی می‌گیرد که به‌وسیلهٔ اسکندرِ کبیر نمایانده شده‌اند؛ او که هفتمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدّس است، و در بحرانِ نزدیکِ قانونِ یکشنبه، پادشاهیِ خود را به پاپیّت می‌بخشند.

Verse ten closes by identifying 1989 as the time of the end, and verses eleven and twelve set forth the war in the Ukraine, identifying that Putin, and Russia will win the war, but that they will not be benefitted by their victory. The Ukrainian War began in 2014, a year before Trump’s first campaign began. These verses lead into the resurrection (politically) of Donald Trump as he begins his third campaign to become the eighth president, that is of the seven. Verse thirteen identifies the political struggles of Trump that precedes his victory at Panium in verse fifteen, and verse fourteen addresses the history that occurs during the Battle of Panium until his victory in verse fifteen, the history when the man of sin begins to openly intrude into political history. When the papacy intrudes into prophetic history, the whore of Tyre begins to sing and the vision is established.

آیهٔ دهم با شناسایی سال ۱۹۸۹ به‌عنوان زمانِ آخر خاتمه می‌یابد، و آیات یازدهم و دوازدهم جنگ اوکراین را مطرح می‌کنند و نشان می‌دهند که پوتین و روسیه در این جنگ پیروز خواهند شد، اما از پیروزی خود بهره‌مند نخواهند گردید. جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، یک سال پیش از آنکه نخستین کارزار انتخاباتی ترامپ آغاز شود. این آیات به رستاخیزِ (سیاسیِ) دونالد ترامپ منتهی می‌شوند، آنگاه که او سومین کارزار خود را برای تبدیل شدن به هشتمین رئیس‌جمهور، یعنی آن که از آن هفت است، آغاز می‌کند. آیهٔ سیزدهم کشاکش‌های سیاسی ترامپ را که پیش از پیروزی او در پانیوم در آیهٔ پانزدهم رخ می‌دهد مشخص می‌سازد، و آیهٔ چهاردهم تاریخی را که در خلال نبرد پانیوم تا پیروزی او در آیهٔ پانزدهم به وقوع می‌پیوندد مورد توجه قرار می‌دهد؛ همان تاریخی که در آن مردِ گناه آغاز می‌کند که به‌طور آشکار در تاریخ سیاسی مداخله نماید. هنگامی که پاپیّت در تاریخ نبوی مداخله می‌کند، فاحشهٔ صور آغاز به سرودن می‌کند و رؤیا استوار می‌گردد.

The victory at Panium in 200 BC, was followed by the waymark of the Maccabees “revolt” at Modein (meaning protest) in 167 BC. In 164 BC the Maccabees rededicated the Temple, and Antiochus Epiphanes died marking the turning point in the Maccabean struggle against the Greek religious influence. In the period from 161 BC to 158 BC the work of entering into a league was initiated and finalized. The prophetic waymarks repeat in the Hasmonean Dynasty within the history of verses fifteen to verse twenty-three.

پیروزی در پانیوم در سال ۲۰۰ پیش از میلاد، با نشانهٔ راهِ «قیام» مکابیان در مودئین (به معنای اعتراض) در سال ۱۶۷ پیش از میلاد دنبال شد. در سال ۱۶۴ پیش از میلاد، مکابیان هیکل را بار دیگر تقدیس کردند، و آنتیوخوس اِپیفانِس درگذشت؛ رخدادی که نقطهٔ عطفِ نبردِ مکابیان بر ضد نفوذ دینیِ یونانی را مشخص ساخت. در فاصلهٔ سال‌های ۱۶۱ تا ۱۵۸ پیش از میلاد، کارِ داخل شدن به اتحادیه‌ای آغاز و تکمیل شد. نشانه‌های راهِ نبوی در دودمان حَسمونی، در متن تاریخِ آیات پانزده تا بیست‌وسه، تکرار می‌شوند.

The league with Rome in verse twenty-three is a direct reference, but in verse fifteen, the four Maccabean waymarks of 167 BC, 164 BC, 161 BC and 158 BC, are only seen when the history of the “league” is applied to the verse. When Pompey conquered Jerusalem in verse sixteen, he was confronted with a civil war that was taking place within the city, and the two opposing parties were both splinter groups of the Hasmonean Dynasty. The Maccabees are therefore also in the history of verse sixteen.

پیمان با روم در آیهٔ بیست‌وسه اشاره‌ای مستقیم است؛ اما در آیهٔ پانزده، چهار نشانهٔ مکابیِ ۱۶۷ ق.م.، ۱۶۴ ق.م.، ۱۶۱ ق.م. و ۱۵۸ ق.م. تنها هنگامی دیده می‌شوند که تاریخِ «پیمان» بر آن آیه اِعمال شود. هنگامی که پومپه در آیهٔ شانزده اورشلیم را فتح کرد، با جنگی داخلی روبه‌رو شد که در درون شهر در جریان بود، و هر دو حزبِ متخاصم شاخه‌های منشعبی از دودمان حَسمونی بودند. بنابراین، مکابیان نیز در تاریخِ آیهٔ شانزده حضور دارند.

Verse twenty identifies the birth of Christ and verses twenty-one and twenty-two identify the history of Christ’s death, therefore that history has the line of the Hasmonean Dynasty represented by the Pharisees. Verses fifteen through twenty-three are identifying the literal glorious land, and God’s Judean apostate people who professed to be the defenders of His truths, but were no more God’s representatives than is apostate Protestantism.

آیهٔ بیست تولد مسیح را مشخص می‌کند و آیات بیست‌ویک و بیست‌ودو تاریخ مرگ مسیح را مشخص می‌سازند؛ بنابراین، آن تاریخ دارای خطِ دودمانِ حَسمونی است که به‌وسیلهٔ فریسیان نمایانده شده است. آیات پانزده تا بیست‌وسه سرزمینِ جلالِ تحت‌اللفظی را مشخص می‌کنند، و نیز قوم مرتدِ یهودیهٔ خدا را که مدعی بودند مدافعان حقایق او هستند، اما بیش از پروتستانیسمِ مرتد نمایندگان خدا نبودند.

Sister White informs us that “much of the history that has taken place in fulfillment of” “the eleventh of Daniel” “will be repeated.” The line of prophecy represented by the Hasmonean Dynasty represents the line of prophecy illustrating the apostate horn of Protestantism beginning at the third presidential campaign that is taken up by the sixth richest president. Trump runs for president three times, the first and the last time he runs he is victorious, but the second time the rebellion represented by the number thirteen, identifies the stolen election of 2020. The world is then being divided into two classes, one class can see 2020, and the other class is blind. It symbolizes the great test which precedes the close of probation for Adventists in the formation of the image of the beast.

خواهر وایت به ما آگاه می‌سازد که «بخش بزرگی از تاریخی که در تحققِ» «دانیال یازدهم» «رخ داده است، تکرار خواهد شد.» خط نبوتی که به‌وسیلهٔ سلسلهٔ حَسمونیان نمایانده شده است، بیانگر خط نبوتی‌ای است که شاخِ مرتدِ پروتستانتیسم را به تصویر می‌کشد؛ شاخی که از سومین کارزار ریاست‌جمهوری، که به‌وسیلهٔ ششمین رئیس‌جمهور ثروتمند دنبال می‌شود، آغاز می‌گردد. ترامپ سه بار برای ریاست‌جمهوری نامزد می‌شود؛ بار نخست و بار آخر که نامزد می‌شود، پیروز می‌گردد، اما در بار دوم، عصیانی که با عدد سیزده نمادپردازی شده است، انتخابات ربوده‌شدهٔ ۲۰۲۰ را مشخص می‌سازد. سپس جهان به دو طبقه تقسیم می‌شود: یک طبقه می‌تواند ۲۰۲۰ را ببیند، و طبقهٔ دیگر کور است. این امر نمادِ آزمون عظیمی است که در شکل‌گیری صورتِ وحش، پیش از بسته‌شدنِ زمانِ آزمایش برای ادونتیست‌ها، واقع می‌شود.

> “Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.

> «آمادگی‌ها هم‌اکنون در حال پیشرفت است، و حرکت‌هایی در جریان است که سرانجام به ساختن تمثالی برای وحش منتهی خواهد شد. در تاریخ زمین رویدادهایی پدید خواهد آمد که پیشگویی‌های نبوت را برای این ایام آخر به انجام خواهد رسانید.» Review and Herald, April 23, 1889.

The advancing “preparations,” the “movements” that are now “in progress, and the “events” “which will result in making an image to the beast”, and “that will fulfill the predictions of prophecy for these last days,” include the waymarks of the Hasmonean Dynasty from verses fifteen to twenty-three in Daniel chapter eleven. The apostate Hasmonean Dynasty, representing apostate Protestantism, is woven into the testimony of Donald Trump, the sixth and eighth Republican president who stirs up and engages his MAGA-ism against the woke-ism of the new world order.

“تیاریاں” جو پیش قدمی کر رہی ہیں، وہ “حرکات” جو اب “زیرِ عمل” ہیں، اور وہ “واقعات” “جو حیوان کے لیے ایک صورت بنانے پر منتج ہوں گے”، اور “جو اِن آخری ایّام کے لیے نبوت کی پیش گوئیوں کو پورا کریں گے”، اُن میں دانی ایل باب گیارہ کی آیات پندرہ سے تیئس تک میں مذکور حشمونی سلطنت کے نشاناتِ راہ شامل ہیں۔ مرتد حشمونی سلطنت، جو مرتد پروٹسٹنٹ ازم کی نمائندگی کرتی ہے، ڈونلڈ ٹرمپ کی گواہی میں بُنی ہوئی ہے، جو چھٹے اور آٹھویں ریپبلکن صدر ہیں، اور جو اپنے MAGA-ism کو نئے عالمی نظام کے woke-ism کے خلاف بھڑکاتے اور برسرِ پیکار کرتے ہیں۔

The testimony of Trump reaches to 2020 in verse two of Daniel eleven, and it includes his campaign and first term, then verses thirteen through fifteen identify his third and last campaign, victory, and his last term. Between the two terms, Revelation chapter eleven, identifies that the Republican horn was slain, and laid dead in the street for three and a half days. That line of Trump’s history ties together the beginning and ending of his presidencies in Daniel chapter eleven. Thus, the testimony of Donald Trump is located in both the books of Daniel and the Revelation, and it is located in both books in chapter eleven.

دانیال باب یازدهم در آیهٔ دو، شهادتِ ترامپ را تا سال ۲۰۲۰ امتداد می‌دهد، و این شهادت، کارزار انتخاباتی او و نخستین دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش را در بر می‌گیرد؛ سپس آیات سیزده تا پانزده، سومین و آخرین کارزار او، پیروزی او، و آخرین دورهٔ او را مشخص می‌سازند. در فاصلهٔ میان آن دو دوره، مکاشفهٔ باب یازدهم مشخص می‌سازد که شاخِ جمهوری‌خواه کشته شد و سه روز و نیم در کوچه افتاده و مرده ماند. آن خط از تاریخِ ترامپ، آغاز و پایان ریاست‌جمهوری‌های او را در دانیال باب یازدهم به یکدیگر پیوند می‌دهد. از این‌رو، شهادتِ دونالد ترامپ هم در کتاب دانیال و هم در مکاشفه قرار دارد، و در هر دو کتاب نیز در باب یازدهم واقع شده است.

The three partial lines, when brought together identify Trump’s complete history as the sixth and the eighth president, and they are structured upon the signature of “Truth”. They come from the books of Daniel and Revelation, and produce a line of history which aligns with that “portion of the book of Daniel that relates to the last days.”

سه خطِ جزئی، هنگامی که در کنار یکدیگر قرار گیرند، تاریخ کاملِ ترامپ را به‌عنوان ششمین و هشتمین رئیس‌جمهور مشخص می‌سازند، و بر امضای «حقیقت» بنا شده‌اند. این خطوط از کتاب‌های دانیال و مکاشفه برگرفته شده‌اند، و خطی از تاریخ را پدید می‌آورند که با آن «بخشی از کتاب دانیال که به ایام آخر مربوط می‌شود» هم‌راستا است.

That portion of Daniel is what is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, just before the close of probation, and is therefore an element of the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. But it requires spiritual twenty-twenty vision to see the prophetic waymarks of the two witnesses being slain in 2020.

آن بخش از دانیال همان است که به‌وسیلهٔ شیرِ سبطِ یهودا، درست پیش از پایانِ مهلتِ فیض، گشوده می‌شود، و ازاین‌رو جزئی از پیامِ مُهرِ یکصد و چهل و چهار هزار است. اما برای دیدنِ نشانه‌های راهِ نبویِ کشته شدنِ دو شاهد در سالِ ۲۰۲۰، بینشِ روحانیِ بیست‌بیست لازم است.

Verse fifteen of Daniel eleven, represents the Battle of Panium and the line of the Hasmonean Dynasty, which was fulfilled by a literal battle, thus symbolizing a prophetic illustration of a spiritual war between the religion of apostate Protestantism and the religion of the globalist’s new age. The Battle of Panium, which occurred in 200 BC, represents the battle of the Republican horn, and the struggle represented by the Maccabean Revolt represents the battle of the apostate Protestant horn. Though the revolt of the Maccabees occurred in 167 BC, it aligns prophetically with the Battle of the Republican horn in 200 BC, for prophetically the horns parallel each other’s histories.

آیت پانزدهمِ دانیال یازده، بیانگر نبرد پانیوم و تبارِ سلسلهٔ حَشمونیان است که به‌وسیلهٔ نبردی واقعی تحقق یافت؛ و بدین‌سان، نمادی از تصویری نبوی از جنگی روحانی میان دینِ پروتستانیسمِ مرتد و دینِ عصرِ نوِ جهانی‌گرایان به‌شمار می‌آید. نبرد پانیوم، که در سال ۲۰۰ پیش از میلاد رخ داد، نمایانگر نبردِ شاخِ جمهوری‌خواه است، و کشمکشی که قیام مکابیان آن را بازمی‌نماید، نمایانگر نبردِ شاخِ پروتستانِ مرتد است. هرچند قیام مکابیان در سال ۱۶۷ پیش از میلاد رخ داد، از لحاظ نبوی با نبردِ شاخِ جمهوری‌خواه در سال ۲۰۰ پیش از میلاد منطبق است، زیرا از دیدگاه نبوی، شاخ‌ها تاریخ‌های یکدیگر را به موازات هم دنبال می‌کنند.

Verse fifteen represents the prophetic history which immediately precedes and leads into the soon coming Sunday law. It therefore represents the very point in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the power within the sealing message eternally impresses the seal upon God’s last-day people.

آیۃ پندرہ اُس نبوی تاریخ کی نمائندگی کرتی ہے جو براہِ راست اُس عنقریب آنے والے اتوار کے قانون سے پہلے واقع ہوتی ہے اور اسی کی طرف لے جاتی ہے۔ لہٰذا یہ ایک لاکھ چوالیس ہزار کے مُہر کیے جانے کے وقت کے عین اُس مرحلے کی نمائندگی کرتی ہے جب مُہر لگانے والے پیغام کے اندر کی قدرت ابدی طور پر خدا کے آخری ایّام کے لوگوں پر مُہر ثبت کر دیتی ہے۔

It is the Lion of the tribe of Judah who unseals that truth, and that truth is the Revelation of Jesus Christ. The one hundred and forty-four thousand are those who “follow the Lamb whithersoever He goeth,” and when He unseals verse fifteen, the Lion of the tribe of Judah has led His last-day people to Panium. Jesus illustrated this very point in the sealing process when He took His disciples to Panium, just before the cross.

این شیرِ سبطِ یهوداست که آن حقیقت را می‌گشاید، و آن حقیقت همان مکاشفهٔ عیسی مسیح است. آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر کسانی هستند که «برّه را هر جا که برود پیروی می‌کنند»، و هنگامی که او آیهٔ پانزدهم را می‌گشاید، شیرِ سبطِ یهودا قومِ ایّامِ آخرِ خود را به پانیوم هدایت کرده است. عیسی درست همین نکته را در فرایندِ مُهر نهادن به تصویر کشید، آنگاه که اندکی پیش از صلیب، شاگردان خود را به پانیوم برد.

The war of Panium is specifically addressed by Christ, when He was standing in Panium with His disciples and there instructed them that His church would be built upon the confession of Peter, and that “the gates of hell” would not prevail against it. Jesus identified the warfare that is represented by the Battle of Panium. The Battle of Panium is verse fifteen, and verse sixteen is the Battle of Actium. Christ stood at Panium, just before the act of His death played out.

جنگ پانیوم به‌طور مشخص از سوی مسیح مورد اشاره قرار گرفته است، آنگاه که او در پانیوم با شاگردان خود ایستاده بود و در آنجا به ایشان تعلیم داد که کلیسای او بر اعتراف پطرس بنا خواهد شد، و اینکه «دروازه‌های جهنم» بر آن استیلا نخواهد یافت. عیسی آن نبردی را شناسایی کرد که در نبرد پانیوم تمثیل شده است. نبرد پانیوم آیهٔ پانزده است، و آیهٔ شانزدهم نبرد اکتیوم است. مسیح در پانیوم ایستاد، درست پیش از آنکه واقعهٔ مرگ او به انجام برسد.

Panium to the Sunday law is the history of the political and religious struggle of the earth beast’s two horns of Protestantism and Republicanism. They were both attacked by the atheistic beast from the bottomless pit in 2020, and the warfare of the two horns against the political and religious gods of globalism is represented within the history of verses eleven through sixteen.

از پانیوم تا قانون یکشنبه، تاریخِ کشمکش سیاسی و مذهبیِ دو شاخِ حیوانِ زمین، یعنی پروتستانیسم و جمهوری‌خواهی، بیان می‌شود. هر دوی آن‌ها در سال ۲۰۲۰ از سوی حیوانِ ملحدِ برآمده از هاویه مورد حمله قرار گرفتند، و جنگِ آن دو شاخ علیه خدایانِ سیاسی و مذهبیِ جهانی‌گرایی، در چارچوبِ تاریخِ آیات یازده تا شانزده به تصویر کشیده شده است.

From the Ukrainian War that began in 2014, to the first presidential campaign of Donald Trump beginning in 2015, unto the death of the two horns in 2020, unto the resurrection of 2023, to the third campaign of Trump which began on November 15, 2022, the history leads to verses thirteen to fifteen. In those verses the history that is revealed by God’s prophetic Word represents the prophetic truths which seal the one hundred and forty-four thousand.

از جنگ اوکراین که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، تا نخستین کارزار ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ که در سال ۲۰۱۵ آغاز گردید، تا مرگ دو شاخ در سال ۲۰۲۰، تا رستاخیز سال ۲۰۲۳، تا سومین کارزار ترامپ که در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲ آغاز شد، این تاریخ به آیات سیزده تا پانزده منتهی می‌شود. در آن آیات، تاریخی که به‌وسیلهٔ کلام نبوی خدا آشکار شده است، بیانگر حقایق نبوی‌ای است که یکصد و چهل و چهار هزار نفر را مُهر می‌زند.

Those truths were illustrated in Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapters sixteen and seventeen. In those verses, the man of sin returns to prophetic history singing the songs of the whore of Tyre, and in so doing establishes the vision, thus placing those verses in the context of the Midnight Cry, for where there is no vision the people perish.

Ամբողջ այդ ճշմարտությունները պատկերված էին Քրիստոսի՝ Կեսարիա Փիլիպպե կատարած այցելությամբ Մատթեոսի տասնվեցերորդ և տասնյոթերորդ գլուխներում։ Այդ համարներում մեղքի մարդը վերադառնում է մարգարեական պատմության մեջ՝ երգելով Տյուրոսի պոռնիկի երգերը, և այդպիսով հաստատում է տեսիլքը՝ դրանով իսկ այդ համարները դնելով Կեսգիշերային Աղաղակի համատեքստում, որովհետև որտեղ տեսիլք չկա, ժողովուրդը կորչում է։

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> جہاں رؤیا نہیں ہوتی، وہاں لوگ ہلاک ہو جاتے ہیں؛ لیکن جو شریعت پر عمل کرتا ہے، وہ مبارک ہے۔ امثال 29:18۔

Those who have eyes, but will not see, and ears, but refuse to hear are the foolish Laodicean virgins that do not have the “oil.” The “oil” is the increase of knowledge that is produced when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes, and according to Hosea, God’s people who refuse and reject knowledge are to be destroyed.

کسانی که چشم دارند، اما نمی‌خواهند ببینند، و گوش دارند، اما از شنیدن سر باز می‌زنند، همان باکره‌های نادانِ لائودیکیه هستند که «روغن» ندارند. «روغن» همان افزونیِ معرفتی است که هنگامی پدید می‌آید که مکاشفهٔ عیسی مسیح اندکی پیش از بسته شدنِ درِ فرصتِ آزمون گشوده می‌شود، و مطابق با هوشع، قومِ خدا که معرفت را نپذیرند و رد کنند، باید هلاک شوند.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> قوم من از عدمِ معرفت هلاک شدند؛ زیرا تو معرفت را رد کردی، من نیز تو را رد خواهم کرد تا دیگر برای من کاهن نباشی؛ و چون شریعتِ خدای خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندان تو را فراموش خواهم کرد. هوشع ۴:۶.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> اور خداوند کا کلام مجھ پر نازل ہوا کہ، اے ابنِ آدم، تو ایک باغی گھرانے کے درمیان رہتا ہے، جن کے پاس دیکھنے کے لیے آنکھیں ہیں، مگر وہ دیکھتے نہیں؛ ان کے پاس سننے کے لیے کان ہیں، مگر وہ سنتے نہیں؛ کیونکہ وہ ایک باغی گھرانا ہیں۔ حزقی ایل 12:1، 2۔

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> او گفت: برو و به این قوم بگو: هرآینه خواهید شنید، اما نخواهید فهمید؛ و هرآینه خواهید دید، اما درک نخواهید کرد. دل این قوم را فربه ساز، و گوش‌هایشان را سنگین کن، و چشمانشان را ببند؛ مبادا با چشمان خود ببینند، و با گوش‌های خود بشنوند، و با دل خود بفهمند، و بازگشت کنند، و شفا یابند. اشعیا ۶:۹، ۱۰

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.

> اور شاگردان نزدیک آمده، بدو گفتند: چرا با ایشان به مَثَل‌ها سخن می‌گویی؟ او در پاسخ ایشان گفت: زیرا به شما عطا شده است که اسرار ملکوت آسمان را بدانید، اما به آنان عطا نشده است. زیرا هر که دارد، بدو داده خواهد شد و افزونی خواهد یافت؛ اما هر که ندارد، از او همان نیز که دارد گرفته خواهد شد. از این رو با ایشان به مَثَل‌ها سخن می‌گویم، زیرا با آنکه می‌بینند، نمی‌بینند؛ و با آنکه می‌شنوند، نمی‌شنوند و نیز درنمی‌یابند. و در ایشان نبوّت اشعیا به انجام می‌رسد که می‌گوید: «به گوش خود خواهید شنید و هرگز نخواهید فهمید؛ و با چشمان خود خواهید نگریست و هرگز ادراک نخواهید کرد. زیرا دل این قوم سخت و سنگین شده است، و گوش‌هایشان در شنیدن کُند گردیده، و چشمان خود را بسته‌اند؛ مبادا با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگشت کنند و من ایشان را شفا دهم.» اما خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند؛ و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. زیرا هرآینه به شما می‌گویم که بسیاری از انبیا و عادلان آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند، و ندیدند؛ و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند، و نشنیدند. متی 13:10–17.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> «تمامی پیام‌هایی که از ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ داده شد، اکنون باید با قوت بیان شوند، زیرا بسیاری از مردم جهت‌یابی خود را از دست داده‌اند. این پیام‌ها باید به همهٔ کلیساها برسند.»

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> مسیح فرمود: «خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند؛ و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. زیرا هرآینه به شما می‌گویم که بسیاری از انبیا و عادلان آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند، و ندیدند؛ و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند، و نشنیدند» [متی 13:16، 17]. خوشا به حال چشمانی که چیزهایی را دیدند که در سال‌های 1843 و 1844 دیده شد.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> «پیام داده شد. و در تکرار این پیام نباید هیچ تأخیری باشد، زیرا نشانه‌های زمان‌ها در حال تحقق‌اند؛ کار اختتامی باید انجام شود. کاری عظیم در زمانی کوتاه انجام خواهد شد. به‌زودی پیامی به تعیین خدا داده خواهد شد که به فریادی بلند اوج خواهد گرفت. آنگاه دانیال در نصیب خویش خواهد ایستاد تا شهادت خود را بدهد.» Manuscript Releases, جلد 21، 437.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> مکاشفۀ عیسی مسیح، که خدا آن را به او عطا فرمود تا اموری را که باید به‌زودی واقع شود، به بندگان خود نشان دهد؛ و آن را به‌واسطۀ فرشتۀ خود فرستاد و بر بندۀ خود یوحنا اعلام نمود: همان که بر کلام خدا و بر شهادت عیسی مسیح و بر هر آنچه دید، شهادت داد. خوشا به حال آن که می‌خواند، و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه را که در آن مکتوب است نگاه می‌دارند، زیرا وقت نزدیک است. مکاشفه ۱:‏۱–۳

Back to Articles