Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety

کتاب دانیال - شماره صد و نود

The Prophetic Crescendo: Unveiling the Battle of Panium and the Prelude to the Sunday Law

اوج‌گیری پیش‌گویی‌ها: پرده‌برداری از نبرد پانیوم و پیش‌درآمد قانون یکشنبه

Author

Jeff Pippenger

Published

April 20, 2024

Formats

PDF
Word

The last article ended with a passage that included the paragraph that said, “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” “Transgression” reaches its limit when the cup of probationary time is filled, and that limit is reached for the United States at the Sunday law.

آخرین مقاله با بخشی پایان یافت که پاراگرافی را دربر داشت که می‌گفت: «تعدّی تقریباً به حدّ خود رسیده است. آشفتگی جهان را فرا گرفته است، و به زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌دانیم باید خود را برای آنچه به زودی همچون غافلگیری‌ای کوبنده بر جهان فرود خواهد آمد، آماده کنیم.» «تعدّی» هنگامی به حدّ خود می‌رسد که جامِ زمانِ مهلت پُر شود، و آن حدّ برای ایالات متحده در هنگام قانونِ یکشنبه فرا می‌رسد.

> “But Christ declared that not one jot or tittle of the law should fail until heaven and earth should pass away. The very work that he came to do was to exalt the law, and show to the created worlds and to heaven that God is just, and that his law need not be changed. But here is Satan’s right-hand man ready to carry on the work that Satan commenced in heaven, that of trying to amend the law of God. And the Christian world has sanctioned his efforts by adopting this child of the papacy,—the Sunday institution. They have nourished it, and will continue to nourish it, until Protestantism shall give the hand of fellowship to the Roman power. Then there will be a law against the Sabbath of God’s creation, and then it is that God ‘will do a strange work in the earth.’ He has borne long with the perversity of the race; he has tried to win them to himself. But the time will come when they shall have filled their measure of iniquity; and then it is that God will work. This time is almost reached. God keeps a record with the nations: the figures are swelling against them in the books of heaven; and when it shall have become a law that the transgression of the first day of the week shall be met with punishment, then their cup will be full.” Review and Herald, March 9, 1886.

> اما مسیح اعلام کرد که حتی یک نقطه یا یک سرِ سوزن از شریعت از میان نخواهد رفت تا آسمان و زمین بگذرند. همان کاری که او برای انجامش آمد این بود که شریعت را اعتلا بخشد و به جهان‌های مخلوق و به آسمان نشان دهد که خدا عادل است و شریعت او نیازی به تغییر ندارد. اما اینک دستِ راستِ شیطان آماده است تا کاری را که شیطان در آسمان آغاز کرد ادامه دهد؛ یعنی کوششی برای دست‌بردن در شریعت خدا. و جهان مسیحیت با پذیرفتن این زادهٔ پاپی‌گری—آیینِ یکشنبه—به تلاش‌های او مهر تأیید زده است. آنان آن را پرورده‌اند و همچنان پرورده خواهند داشت تا زمانی که پروتستانیسم دستِ مشارکت به قدرتِ رومی بدهد. آنگاه قانونی بر ضدِ سبتِ آفرینشِ خدا برقرار خواهد شد، و در آن هنگام است که خدا «در زمین کاری شگفت خواهد کرد». او مدت‌ها سرکشیِ نوعِ بشر را تحمل کرده است؛ کوشیده است ایشان را به سوی خود جذب کند. اما زمانی خواهد آمد که پیمانهٔ شرارتشان پر شود؛ و آنگاه است که خدا عمل خواهد کرد. این زمان تقریباً فرا رسیده است. خدا از ملت‌ها حساب نگه می‌دارد؛ ارقام علیه آنان در کتاب‌های آسمان رو به فزونی است؛ و هنگامی که قانون شود که سرپیچی از روز نخستِ هفته با مجازات مواجه گردد، آن‌گاه پیمانه‌شان لبریز خواهد شد. Review and Herald, March 9, 1886.

At the Sunday law the United States will have filled its cup to the full, and national apostasy will be followed by national ruin. The paragraph we are considering says, “transgression has almost reached its limit,” “and a great terror is soon to come upon human beings.” At the Sunday law, which is the “hour of the great earthquake” in chapter eleven of Revelation, “the tenth part of the city fell,” and “behold, the third woe cometh quickly,” and the “seventh angel sounded.” The third Woe is the Seventh Trumpet, and it arrives at the Sunday law bringing “great terror.” At that point “the end is very near,” and it comes as “an overwhelming surprise.” At the Sunday law the cup of probationary time is also filled up for the papacy, for then the second voice of Revelation eighteen proclaims, “Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double.”

در هنگام قانون یکشنبه، ایالات متحده جام خود را تا سر پر کرده خواهد بود و ارتداد ملی به ویرانی ملی خواهد انجامید. بندی که در حال بررسی آن هستیم می‌گوید: «تعدی تقریباً به حدّ خود رسیده است»، و «به‌زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها خواهد آمد.» در قانون یکشنبه، که همان «ساعتِ زلزلهٔ بزرگ» در فصل یازدهم مکاشفه است، «یک‌دهمِ شهر فرو ریخت»، و «اینک، وایِ سوم به‌زودی می‌آید»، و «فرشتهٔ هفتم شیپور خود را نواخت.» وایِ سوم همان شیپور هفتم است و در قانون یکشنبه فرا می‌رسد و «هراسی عظیم» به همراه می‌آورد. در آن مقطع «پایان بسیار نزدیک است» و به صورت «غافلگیریِ درهم‌شکننده‌ای» فرا می‌رسد. در قانون یکشنبه، جامِ زمانِ مهلت برای نهاد پاپی نیز لبریز می‌شود، زیرا آنگاه صدای دومِ مکاشفهٔ هجده اعلام می‌کند: «ای قوم من، از او بیرون آیید تا در گناهانش شریک نشوید و از بلاهایش نصیب نبرید. زیرا گناهانش تا به آسمان رسیده است و خدا بی‌عدالتی‌هایش را به یاد آورده است. همان‌گونه که به شما جزا داد، به او جزا دهید و دوچندان بر حسب اعمالش به او بازگردانید؛ در همان جامی که او پر کرده است، برایش دوچندان بریزید.»

That history opens up at the Sunday law, and marks a symbolic period of time when the papacy “shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many,” for “in the last days there will be many martyrs.” That which enrages the papacy is the “tidings out of the east and out of the north” which “shall trouble him,” but “he will come to his end, and none shall help him.” From the Sunday law to the end of the papacy, the first phase of God’s Executive Judgment begins. It is followed by the second phase which is the Seven Last Plagues, and finally the eternal destruction of the wicked at the close of the thousand year millennium. The history of God’s Executive Judgment is placed within the context of war.

آن تاریخ از قانون یکشنبه آغاز می‌شود و دوره‌ای نمادین را رقم می‌زند که در آن دستگاه پاپی «با خشم عظیم برون خواهد رفت تا نابود کند و بسیاری را به‌کلی از میان بردارد»، زیرا «در روزهای آخر شهیدان بسیار خواهند بود.» آنچه دستگاه پاپی را به خشم می‌آورد «اخباری از مشرق و از شمال» است که «او را مضطرب خواهد ساخت»، اما «او به پایان خود خواهد رسید و هیچ‌کس او را یاری نخواهد کرد.» از قانون یکشنبه تا پایان دستگاه پاپی، مرحلهٔ نخست داوری اجرایی خدا آغاز می‌شود. پس از آن، مرحلهٔ دوم می‌آید که «هفت بلای آخرین» است، و سرانجام نابودی ابدی شریران در پایان هزارهٔ هزارساله. تاریخ داوری اجرایی خدا در چارچوب جنگ قرار داده شده است.

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> ما بر آستانهٔ رویدادهای بزرگ و خطیر ایستاده‌ایم. پیشگویی‌ها در حال تحقق‌اند. تاریخی شگفت و پرحادثه در دفاترِ آسمان ثبت می‌شود. همه‌چیز در جهانِ ما در تلاطم است. جنگ‌ها و شایعاتِ جنگ وجود دارد. ملت‌ها خشمگین‌اند، و زمانِ مردگان فرا رسیده است تا داوری شوند. رویدادها دگرگون می‌شوند تا روزِ خدا، که سخت به شتاب نزدیک می‌شود، فرا رسد. گویی تنها لحظه‌ای از زمان باقی مانده است. اما با آنکه همین اکنون ملتی بر ضد ملتی و پادشاهی بر ضد پادشاهی برمی‌خیزد، هنوز درگیریِ سراسری آغاز نشده است. هنوز چهار باد نگه داشته شده‌اند تا بندگانِ خدا بر پیشانی‌هایشان مهر شوند. آنگاه قدرت‌های زمین نیروهای خود را برای آخرین نبردِ بزرگ بسیج خواهند کرد. خدمت مسیحی، ۵۰، ۵۱.

God seals the one hundred and forty-four thousand and then calls His other flock out of Babylon, and the other flock also receive the seal of God, though they are represented as the “great multitude” in contrast with the one hundred and forty-four thousand. The essential point to see in the previous quote is that “the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads.” At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand have been sealed, “and behold the third Woe cometh quickly”, yet it is not until the last of God’s other flock have received the seal that the four winds are fully released.

خدا صد و چهل و چهار هزار را مهر می‌زند و سپس گلهٔ دیگرِ خود را از بابل فرامی‌خواند، و آن گلهٔ دیگر نیز مهر خدا را دریافت می‌کند، هرچند در مقایسه با صد و چهل و چهار هزار، به‌صورت «جمعیت عظیم» معرفی می‌شوند. نکتهٔ اساسی در نقل‌قول پیشین این است که «بادهای چهارگانه نگاه داشته می‌شوند تا زمانی که بندگان خدا بر پیشانی‌هایشان مهر شوند». در هنگام قانون یکشنبه، صد و چهل و چهار هزار مهر شده‌اند، «و اینک وای سوم به‌زودی می‌آید»، اما بادهای چهارگانه تا زمانی به‌طور کامل رها نمی‌شوند که آخرین نفراتِ گلهٔ دیگرِ خدا نیز مهر را دریافت کرده باشند.

> “The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished his work in the Sanctuary, he will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out. I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the Sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Review and Herald, August 1, 1849.

> ملت‌ها اکنون به خشم آمده‌اند، اما هنگامی که کاهنِ اعظمِ ما کار خود را در قدس به پایان برساند، برخواهد خاست، جامه‌های انتقام را خواهد پوشید، و آنگاه هفت بلای آخرین ریخته خواهند شد. دیدم که چهار فرشته چهار باد را نگاه خواهند داشت تا کار عیسی در قدس به پایان رسد، و سپس هفت بلای آخرین خواهند آمد. ریویو اند هرالد، ۱ اوت ۱۸۴۹.

The “great and solemn events” which we are “standing upon the threshold of” are represented as “wars, and rumors of wars.” It is represented as occurring when “everything in our world is in agitation,” when nations are “already rising against nation.” Panium represents the “strange and eventful history,” in verse fifteen of Daniel chapter eleven, that leads into, and ushers in verse sixteen, which is the Sunday law, where the “general engagement,” that all “the powers of earth” marshal their forces for the last great battle” begins. That “last great battle” is the Third World War, and is represented by the Battle of Actium in 31 BC.

«رویدادهای بزرگ و پرابهتی» که «بر آستانهٔ آنها ایستاده‌ایم»، به‌صورت «جنگ‌ها و اخبار جنگ‌ها» تصویر شده‌اند. چنین ترسیم می‌شود که این امر زمانی رخ می‌دهد که «همه‌چیز در جهان ما در التهاب است»، آنگاه که ملت‌ها «از هم‌اکنون بر ضد یکدیگر» برمی‌خیزند. «پانیوم» نمایانگر «تاریخِ شگفت و پرفرازونشیب» در آیهٔ پانزدهمِ فصل یازدهمِ دانیال است که به آیهٔ شانزدهم می‌انجامد و آن را فرامی‌آورد؛ یعنی «قانون یکشنبه»، جایی که «درگیری عمومی» آغاز می‌شود؛ هنگامی که همهٔ «قدرت‌های زمین» نیروهای خود را برای «آخرین نبرد بزرگ» بسیج می‌کنند. آن «آخرین نبرد بزرگ» جنگ جهانی سوم است و با نبرد آکتیوم در سال ۳۱ پیش از میلاد بازنمایی می‌شود.

Verses one and two, and verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty in Daniel eleven. Verse forty identifies the history of the United States and Adventism from 1798 unto 1989. It then is silent until the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church in verse forty-one, which is the Sunday law, that is also verse sixteen. Verses one and two identify the time of the end in 1989, and the presidents of the United States from that point, until the sixth rich president who stirs up the satanic globalists. Verse two brings the history to the election of Donald Trump in 2016, and then verse three takes up the history of the ten kings, represented by Alexander the Great, who is the seventh kingdom of Bible prophecy, who give their kingdom to the papacy at the soon coming Sunday law crisis.

آیات یک و دو، و آیات ده تا پانزده، نمایانگر تاریخ پنهانِ آیه چهل در کتاب دانیال، باب یازدهم هستند. آیه چهل تاریخ ایالات متحده و ادونتیسم را از ۱۷۹۸ تا ۱۹۸۹ مشخص می‌کند. سپس تا پایانِ ایالات متحده به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس و بیرون افکنده شدنِ کلیسای لاودیکیه‌ای ادونتیست‌های روز هفتم در آیه چهل‌ویک ـ که همان قانون یکشنبه و نیز آیه شانزده است ـ ساکت می‌ماند. آیات یک و دو زمانِ پایان را در ۱۹۸۹، و رؤسای‌جمهور ایالات متحده را از آن نقطه تا ششمین رئیس‌جمهور ثروتمند که جهانی‌گرایانِ شیطانی را برمی‌انگیزد، مشخص می‌کنند. آیه دو تاریخ را تا انتخاب دونالد ترامپ در ۲۰۱۶ پیش می‌برد، و سپس آیه سه به تاریخِ ده پادشاه می‌پردازد؛ ده پادشاهی که با اسکندر کبیر ـ که هفتمین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس است ـ نمایندگی شده‌اند و در بحرانِ نزدیکِ قانون یکشنبه، پادشاهیِ خود را به قدرت پاپی واگذار می‌کنند.

Verse ten closes by identifying 1989 as the time of the end, and verses eleven and twelve set forth the war in the Ukraine, identifying that Putin, and Russia will win the war, but that they will not be benefitted by their victory. The Ukrainian War began in 2014, a year before Trump’s first campaign began. These verses lead into the resurrection (politically) of Donald Trump as he begins his third campaign to become the eighth president, that is of the seven. Verse thirteen identifies the political struggles of Trump that precedes his victory at Panium in verse fifteen, and verse fourteen addresses the history that occurs during the Battle of Panium until his victory in verse fifteen, the history when the man of sin begins to openly intrude into political history. When the papacy intrudes into prophetic history, the whore of Tyre begins to sing and the vision is established.

آیهٔ ده با معرفی سال ۱۹۸۹ به‌عنوان زمانِ پایان خاتمه می‌یابد، و آیات یازده و دوازده جنگ در اوکراین را بیان می‌کنند و مشخص می‌سازند که پوتین و روسیه در جنگ پیروز خواهند شد، اما پیروزی‌شان به سودشان نخواهد بود. جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، یک سال پیش از آغاز نخستین کارزار ترامپ. این آیات به رستاخیز (سیاسیِ) دونالد ترامپ منتهی می‌شود، هنگامی که او سومین کارزار خود را برای آن‌که هشتمین رئیس‌جمهور—یعنی از آن هفت—شود، آغاز می‌کند. آیهٔ سیزده کشمکش‌های سیاسی ترامپ را که پیش از پیروزی‌اش در پانیوم در آیهٔ پانزده رخ می‌دهد، مشخص می‌کند، و آیهٔ چهارده به تاریخی می‌پردازد که در جریان نبرد پانیوم تا پیروزی او در آیهٔ پانزده رخ می‌دهد؛ دورانی که مردِ گناه آغاز به دخالت آشکار در تاریخ سیاسی می‌کند. هنگامی که نهاد پاپی وارد تاریخِ پیش‌گویانه می‌شود، فاحشهٔ صور آواز سر می‌دهد و رؤیا تثبیت می‌شود.

The victory at Panium in 200 BC, was followed by the waymark of the Maccabees “revolt” at Modein (meaning protest) in 167 BC. In 164 BC the Maccabees rededicated the Temple, and Antiochus Epiphanes died marking the turning point in the Maccabean struggle against the Greek religious influence. In the period from 161 BC to 158 BC the work of entering into a league was initiated and finalized. The prophetic waymarks repeat in the Hasmonean Dynasty within the history of verses fifteen to verse twenty-three.

پس از پیروزی در پانیوم در سال ۲۰۰ پیش از میلاد، در ۱۶۷ پیش از میلاد نشانهٔ راهِ «شورش» مکابیان در مودعین (به معنای اعتراض) رخ داد. در سال ۱۶۴ پیش از میلاد، مکابیان معبد را دوباره تقدیس کردند و آنتیوخوس اپیفانِس درگذشت؛ رخدادی که نقطهٔ عطفی در مبارزهٔ مکابیان با نفوذ دینی یونانی بود. در دورهٔ ۱۶۱ تا ۱۵۸ پیش از میلاد، فرایند پیوستن به یک اتحاد آغاز و نهایی شد. نشانه‌های راهِ نبوی در دودمان حسمونی در تاریخِ آیات پانزده تا بیست‌وسه تکرار می‌شوند.

The league with Rome in verse twenty-three is a direct reference, but in verse fifteen, the four Maccabean waymarks of 167 BC, 164 BC, 161 BC and 158 BC, are only seen when the history of the “league” is applied to the verse. When Pompey conquered Jerusalem in verse sixteen, he was confronted with a civil war that was taking place within the city, and the two opposing parties were both splinter groups of the Hasmonean Dynasty. The Maccabees are therefore also in the history of verse sixteen.

پیمان با روم در آیهٔ بیست‌وسه اشاره‌ای مستقیم است، اما در آیهٔ پانزده، چهار نقطهٔ عطف مکابی مربوط به سال‌های ۱۶۷ ق.م.، ۱۶۴ ق.م.، ۱۶۱ ق.م. و ۱۵۸ ق.م. تنها زمانی دیده می‌شوند که تاریخ آن «پیمان» بر آیه تطبیق داده شود. هنگامی که پومپه در آیهٔ شانزده اورشلیم را فتح کرد، با جنگ داخلی‌ای که درون شهر جریان داشت روبه‌رو شد و هر دو گروهِ متقابل شاخه‌هایی منشعب از دودمان حسمونی بودند. بنابراین مکابیان نیز در تاریخ آیهٔ شانزده حضور دارند.

Verse twenty identifies the birth of Christ and verses twenty-one and twenty-two identify the history of Christ’s death, therefore that history has the line of the Hasmonean Dynasty represented by the Pharisees. Verses fifteen through twenty-three are identifying the literal glorious land, and God’s Judean apostate people who professed to be the defenders of His truths, but were no more God’s representatives than is apostate Protestantism.

آیه بیست تولد مسیح را معرفی می‌کند و آیات بیست و یک و بیست و دو تاریخ مرگ مسیح را؛ بنابراین آن تاریخ امتداد خط دودمان حشمونیان است که فریسیان نماینده آن بودند. آیات پانزده تا بیست و سه سرزمین پرجلالِ حقیقی و قوم یهودیِ مرتدِ خدا را که مدعی بودند مدافعان حقایق او هستند، معرفی می‌کنند؛ اما آنان بیش از پروتستانتیسمِ مرتد نمایندگان خدا نبودند.

Sister White informs us that “much of the history that has taken place in fulfillment of” “the eleventh of Daniel” “will be repeated.” The line of prophecy represented by the Hasmonean Dynasty represents the line of prophecy illustrating the apostate horn of Protestantism beginning at the third presidential campaign that is taken up by the sixth richest president. Trump runs for president three times, the first and the last time he runs he is victorious, but the second time the rebellion represented by the number thirteen, identifies the stolen election of 2020. The world is then being divided into two classes, one class can see 2020, and the other class is blind. It symbolizes the great test which precedes the close of probation for Adventists in the formation of the image of the beast.

خواهر وایت به ما اطلاع می‌دهد که «بخش زیادی از تاریخی که در تحققِ باب یازدهمِ دانیال رخ داده است، تکرار خواهد شد». خط نبوتی که با سلسلهٔ حسمونیان نمایانده شده، همان خط نبوتی است که شاخِ مرتدِ پروتستانتیسم را به تصویر می‌کشد و از سومین کارزارِ ریاست‌جمهوری‌ای آغاز می‌شود که توسط ششمین ثروتمندترین رئیس‌جمهور به‌عهده گرفته شده است. ترامپ سه بار برای ریاست‌جمهوری نامزد می‌شود؛ بارِ نخست و بارِ آخر که نامزد می‌شود پیروز است، اما بارِ دوم، شورشی که با عددِ سیزده نمایانده می‌شود، معرّفِ انتخاباتِ دزدیده‌شدهٔ ۲۰۲۰ است. آنگاه جهان به دو طبقه تقسیم می‌شود: یک طبقه می‌تواند ۲۰۲۰ را ببیند و طبقهٔ دیگر نابیناست. این امر نمادِ آزمونِ بزرگی است که در فرایندِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش، پیش از بسته‌شدنِ مهلت برای ادونتیست‌ها رخ می‌دهد.

> “Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.

> از همین حالا تدارکات در حال پیشروی‌اند و جنبش‌هایی در جریان‌اند که به ساخت تمثالی برای وحش منجر خواهند شد. در تاریخ زمین رویدادهایی به وقوع خواهند پیوست که پیشگویی‌های نبوت را برای این ایام آخر به تحقق خواهند رساند. ریویو و هرالد، ۲۳ آوریل ۱۸۸۹.

The advancing “preparations,” the “movements” that are now “in progress, and the “events” “which will result in making an image to the beast”, and “that will fulfill the predictions of prophecy for these last days,” include the waymarks of the Hasmonean Dynasty from verses fifteen to twenty-three on Daniel chapter eleven. The apostate Hasmonean Dynasty, representing apostate Protestantism, is woven into the testimony of Donald Trump, the sixth and eighth Republican president who stirs up and engages his MAGA-ism against the woke-ism of the new world order.

«تدارکات» در حال پیشروی، «تحرکاتی» که اکنون «در جریان» هستند، و «رویدادهایی» «که به ساختن تصویری برای وحش منجر خواهند شد»، و «که پیشگویی‌های نبوت برای این روزهای آخر را تحقق خواهند بخشید»، نشانه‌های راه سلسله حسمونیان را که در آیات پانزده تا بیست‌وسه باب یازدهم دانیال آمده، در بر می‌گیرند. سلسله حسمونیان مرتد، که نماینده پروتستانتیسم مرتد است، در شهادت دونالد ترامپ، ششمین و هشتمین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه که ماگائیسم خود را علیه ووک‌ایسم نظم نوین جهانی برمی‌انگیزد و به کار می‌گیرد، تنیده شده است.

The testimony of Trump reaches to 2020 in verse two of Daniel eleven, and it includes his campaign and first term, then verses thirteen through fifteen identify his third and last campaign, victory, and his last term. Between the two terms, Revelation chapter eleven, identifies that the Republican horn was slain, and laid dead in the street for three and a half days. That line of Trump’s history ties together the beginning and ending of his presidencies in Daniel chapter eleven. Thus, the testimony of Donald Trump is located in both the books of Daniel and the Revelation, and it is located in both books in chapter eleven.

شهادتِ ترامپ در آیهٔ دومِ باب یازدهمِ دانیال تا سال ۲۰۲۰ امتداد دارد و کارزار انتخاباتی و دورهٔ نخست او را دربر می‌گیرد؛ سپس آیات سیزده تا پانزده کارزار سوم و آخر او، پیروزی‌اش و دورهٔ پایانی‌اش را مشخص می‌کنند. میان آن دو دوره، باب یازدهمِ مکاشفه تصریح می‌کند که شاخ جمهوری‌خواه کشته شد و سه روز و نیم بی‌جان در خیابان افتاد. آن خطّ سیرِ تاریخِ ترامپ آغاز و پایان ریاست‌جمهوری‌های او را در باب یازدهمِ دانیال به هم پیوند می‌دهد. ازاین‌رو، شهادتِ دونالد ترامپ هم در کتاب دانیال و هم در کتاب مکاشفه آمده است، و در هر دو کتاب در باب یازدهم قرار دارد.

The three partial lines, when brought together identify Trump’s complete history as the sixth and the eighth president, and they are structured upon the signature of “Truth”. They come from the books of Daniel and Revelation, and produce a line of history which aligns with that “portion of the book of Daniel that relates to the last days.”

سه خطِ ناقص، وقتی کنار هم آورده شوند، سرگذشت کامل ترامپ را به‌عنوان ششمین و هشتمین رئیس‌جمهور مشخص می‌کنند و بر پایهٔ الگوی «حقیقت» سامان یافته‌اند. آنها از کتاب‌های دانیال و مکاشفه برگرفته شده‌اند و خطی از تاریخ پدید می‌آورند که با آن «بخش از کتاب دانیال که به روزهای آخر مربوط است» منطبق است.

That portion of Daniel is what is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, just before the close of probation, and is therefore an element of the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. But it requires spiritual twenty-twenty vision to see the prophetic waymarks of the two witnesses being slain in 2020.

آن بخش از کتاب دانیال همان است که به‌دست شیرِ قبیلهٔ یهودا، اندکی پیش از پایان مهلت، مهرش گشوده می‌شود و ازاین‌رو جزئی از پیام مُهر و موم شدنِ صد و چهل و چهار هزار است. اما برای دیدن نشانه‌های راهِ نبویِ کشته‌شدنِ دو شاهد در سال ۲۰۲۰، به بینایی روحانیِ ۲۰/۲۰ نیاز است.

Verse fifteen of Daniel eleven, represents the Battle of Panium and the line of the Hasmonean Dynasty, which was fulfilled by a literal battle, thus symbolizing a prophetic illustration of a spiritual war between the religion of apostate Protestantism and the religion of the globalist’s new age. The Battle of Panium, which occurred in 200 BC, represents the battle of the Republican horn, and the struggle represented by the Maccabean Revolt represents the battle of the apostate Protestant horn. Though the revolt of the Maccabees occurred in 167 BC, it aligns prophetically with the Battle of the Republican horn in 200 BC, for prophetically the horns parallel each other’s histories.

آیهٔ پانزدهمِ باب یازدهمِ دانیال، نبردِ پانیوم و سلسلهٔ حَسمونی را بازمی‌نمایاند؛ امری که با یک نبردِ واقعی تحقق یافت و بدین‌سان تصویری نبوی از جنگی روحانی میان دینِ پروتستانتیسمِ مرتد و دینِ عصرِ نوِ جهانی‌گرایان را به‌نماد می‌گذارد. نبردِ پانیوم که در سال ۲۰۰ پیش از میلاد روی داد، نمایانگرِ نبردِ شاخِ جمهوری‌خواه است و کشاکشی که در قیامِ مکابیان نمود یافته، نمایانگرِ نبردِ شاخِ پروتستانِ مرتد. هرچند قیامِ مکابیان در ۱۶۷ پیش از میلاد رخ داد، از نظر نبوی با نبردِ شاخِ جمهوری‌خواه در ۲۰۰ پیش از میلاد هم‌راستا است، زیرا از منظر نبوی، سرگذشت‌های شاخ‌ها با یکدیگر موازی است.

Verse fifteen represents the prophetic history which immediately precedes and leads into the soon coming Sunday law. It therefore represents the very point in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the power within the sealing message eternally impresses the seal upon God’s last-day people.

آیهٔ پانزدهم نمایانگر تاریخِ نبوتی‌ای است که بلافاصله بر قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع مقدم است و به آن منتهی می‌شود. ازاین‌رو نشان‌دهندهٔ همان نقطه در دورهٔ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار است که در آن، قدرتِ موجود در پیامِ مُهر، مُهر را به‌طور جاودانه بر قومِ آخرالزمانِ خدا می‌نشاند.

It is the Lion of the tribe of Judah who unseals that truth, and that truth is the Revelation of Jesus Christ. The one hundred and forty-four thousand are those who “follow the Lamb whithersoever He goeth,” and when He unseals verse fifteen, the Lion of the tribe of Judah has led His last-day people to Panium. Jesus illustrated this very point in the sealing process when He took His disciples to Panium, just before the cross.

این شیرِ سبطِ یهوداست که مُهرِ آن حقیقت را می‌گشاید، و آن حقیقت، مکاشفهٔ عیسی مسیح است. یکصد و چهل و چهار هزار کسانی‌اند که «برّه را هر جا که برود پیروی می‌کنند»، و هنگامی که او مُهرِ آیهٔ پانزدهم را می‌گشاید، شیرِ سبطِ یهودا قومِ آخرالزمانیِ خود را به پانیوم هدایت کرده است. عیسی دقیقاً همین نکته را در فرایندِ مُهر کردن نشان داد، هنگامی که اندکی پیش از صلیب، شاگردانش را به پانیوم برد.

The war of Panium is specifically addressed by Christ, when He was standing in Panium with His disciples and there instructed them that His church would be built upon the confession of Peter, and that “the gates of hell” would not prevail against it. Jesus identified the warfare that is represented by the Battle of Panium. The Battle of Panium is verse fifteen, and verse sixteen is the Battle of Actium. Christ stood at Panium, just before the act of His death played out.

مسیح به‌طور مشخص به جنگِ پانیوم پرداخت، هنگامی که در پانیوم همراهِ شاگردانش ایستاده بود و در آنجا به آنان تعلیم داد که کلیسای او بر اعترافِ پطرس بنا خواهد شد و اینکه «دروازه‌های جهنم» بر آن چیره نخواهد شد. عیسی جنگی را که نبردِ پانیوم بازنمایی می‌کند، شناسایی کرد. نبردِ پانیوم آیهٔ پانزدهم است و آیهٔ شانزدهم نبردِ آکتیوم است. مسیح درست پیش از آنکه واقعهٔ مرگش به وقوع بپیوندد، در پانیوم ایستاده بود.

Panium to the Sunday law is the history of the political and religious struggle of the earth beast’s two apostate horns of Protestantism and Republicanism. They were both attacked by the atheistic beast from the bottomless pit in 2020, and the warfare of the two horns against the political and religious gods of globalism is represented within the history of verses eleven through sixteen.

دورهٔ بین پانیوم و قانون یکشنبه، تاریخِ نبردِ سیاسی و مذهبیِ دو شاخِ مرتدِ وحشِ زمین، یعنی پروتستانتیسم و جمهوری‌خواهی، است. هر دو در سال ۲۰۲۰ از سوی وحشِ بی‌خدا که از چاهِ بی‌انتها برمی‌آید مورد حمله قرار گرفتند، و جنگِ این دو شاخ با خدایانِ سیاسی و مذهبیِ جهانی‌گرایی در تاریخِ مندرج در آیاتِ ۱۱ تا ۱۶ بازنمایی شده است.

From the Ukrainian War that began in 2014, to the first presidential campaign of Donald Trump beginning in 2015, unto the death of the two horns in 2020, unto the resurrection of 2023, to the third campaign of Trump which began on November 15, 2022, the history leads to verses thirteen to fifteen. In those verses the history that is revealed by God’s prophetic word represents the prophetic truths which seal the one hundred and forty-four thousand.

از جنگ اوکراین که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، تا نخستین کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ که در سال ۲۰۱۵ آغاز شد، تا مرگِ آن دو شاخ در سال ۲۰۲۰، تا رستاخیزِ ۲۰۲۳، تا سومین کارزار انتخاباتی ترامپ که در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲ آغاز شد، این تاریخ به آیات سیزده تا پانزده منتهی می‌شود. در آن آیات، تاریخی که از طریقِ کلام نبویِ خدا آشکار می‌شود، نمایانگرِ حقایقِ نبوی است که بر آن صد و چهل و چهار هزار مُهر می‌زنند.

Those truths were illustrated in Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapters sixteen and seventeen. In those verses, the man of sin returns to prophetic history singing the songs of the whore of Tyre, and in so doing establishes the vision, thus placing those verses in the context of the Midnight Cry, for where there is no vision the people perish.

آن حقایق در سفر مسیح به قیصریهٔ فیلیپی، در انجیل متی باب‌های شانزدهم و هفدهم، به تصویر کشیده شده‌اند. در آن آیات، مردِ گناه به تاریخِ نبوی بازمی‌گردد و سرودهای فاحشهٔ صور را می‌خواند و با این کار مکاشفه را تثبیت می‌کند و آن آیات را در زمینهٔ فریادِ نیمه‌شب قرار می‌دهد، زیرا هر جا مکاشفه‌ای نباشد، قوم هلاک می‌شود.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> در جایی که مکاشفه‌ای نیست، قوم هلاک می‌شود؛ اما هر که شریعت را پاس می‌دارد، خوشبخت است. امثال ۲۹:۱۸.

Those who have eyes, but will not see, and ears, but refuse to hear are the foolish Laodicean virgins that do not have the “oil.” The “oil” is the increase of knowledge that is produced when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes, and according to Hosea, God’s people who refuse and reject knowledge are to be destroyed.

آنان که چشم دارند، اما نمی‌خواهند ببینند، و گوش دارند، اما از شنیدن امتناع می‌کنند، همان دوشیزگان لاودیکیه‌ای نادانی هستند که «روغن» ندارند. «روغن» افزایش معرفتی است که هنگامی به‌وجود می‌آید که مکاشفهٔ عیسی مسیح درست پیش از بسته شدن مهلت مُهرش گشوده می‌شود؛ و بنا به گفتهٔ هوشع، قوم خدا که از معرفت سر باز زده و آن را رد می‌کنند، هلاک خواهند شد.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> قومِ من از کمبودِ معرفت هلاک می‌شود؛ چون تو معرفت را رد کرده‌ای، من نیز تو را رد خواهم کرد تا برای من کاهن نباشی؛ چون شریعتِ خدای خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندانِ تو را فراموش خواهم کرد. هوشع ۴:۶.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> کلام خداوند نیز به من رسید و گفت: ای پسر انسان، تو در میان خاندانِ سرکش ساکن هستی که چشم دارند تا ببینند و نمی‌بینند؛ گوش دارند تا بشنوند و نمی‌شنوند، زیرا آنان خاندانِ سرکش‌اند. حزقیال ۱۲:۱، ۲

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> و او گفت: برو و به این قوم بگو: به‌راستی می‌شنوید، اما نمی‌فهمید؛ و به‌راستی می‌بینید، اما درنمی‌یابید. دلِ این قوم را فربه کن، گوش‌هایشان را سنگین کن، و چشمانشان را ببند؛ مبادا با چشمان خود ببینند، و با گوش‌های خود بشنوند، و با دلِ خود بفهمند، و بازگردند و شفا یابند. اشعیا ۶:۹، ۱۰.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.

> آنگاه شاگردان نزد او آمدند و گفتند: چرا با آنان به مَثَل سخن می‌گویی؟ او پاسخ داد و به ایشان گفت: زیرا به شما عطا شده است که اسرار پادشاهی آسمان را بدانید، اما به آنان عطا نشده است. زیرا هر که دارد، به او داده خواهد شد و افزونی خواهد یافت؛ و هر که ندارد، حتی آنچه دارد از او گرفته خواهد شد. از این رو با آنان به مَثَل سخن می‌گویم، چون با آنکه می‌بینند، نمی‌بینند؛ و با آنکه می‌شنوند، نمی‌شنوند و نمی‌فهمند. و در ایشان نبوّتِ اشعیا تحقق می‌یابد که می‌گوید: با شنیدن خواهید شنید، اما نخواهید فهمید؛ و با دیدن خواهید دید، اما دریافت نخواهید کرد. زیرا دل این قوم کُند و سنگین شده است، و گوش‌هایشان برای شنیدن کُند شده است، و چشمان خود را بسته‌اند؛ مبادا با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگشت کنند و من ایشان را شفا دهم. اما خوشا به حال چشمان شما که می‌بینند، و گوش‌های شما که می‌شنوند. زیرا به راستی به شما می‌گویم، بسیاری از پیامبران و پارسایان خواستند آنچه شما می‌بینید ببینند و ندیدند، و آنچه شما می‌شنوید بشنوند و نشنیدند. متی 13:10-17.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> تمام پیام‌هایی که در سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ داده شده‌اند، اکنون باید با قوت بیان شوند، زیرا بسیاری از مردم جهت خود را گم کرده‌اند. این پیام‌ها باید به همهٔ کلیساها رسانده شوند.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> مسیح فرمود: "خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند؛ و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. زیرا هرآینه به شما می‌گویم که بسیاری از پیامبران و صالحان آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند و ندیدند؛ و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند و نشنیدند" [متی ۱۳:۱۶، ۱۷]. خوشا به حال چشمانی که آنچه در سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۸۴۴ دیده شد، دیدند.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> پیام داده شد. و نباید هیچ درنگی در تکرار پیام باشد، زیرا نشانه‌های زمان در حال تحقق‌اند؛ کارِ پایانی باید انجام شود. کاری عظیم در زمانی کوتاه انجام خواهد شد. به‌زودی پیامی به تعیین الهی داده خواهد شد که به فریادی بلند تبدیل خواهد شد. آنگاه دانیال در نصیب خود خواهد ایستاد تا شهادت خود را بدهد. Manuscript Releases، جلد ۲۱، صفحه ۴۳۷.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> مکاشفهٔ عیسی مسیح، که خدا به او داد تا به بندگان خود آنچه را که به‌زودی باید واقع شود نشان دهد؛ و آن را به‌وسیلهٔ فرشتهٔ خود به بندهٔ خویش یوحنا فرستاد و آن را به او اعلام کرد؛ که بر کلام خدا و شهادت عیسی مسیح و هرآنچه دید شهادت داد. خوشا به حال کسی که می‌خواند و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه در آن نوشته شده نگاه می‌دارند؛ زیرا زمان نزدیک است. مکاشفه ۱:۱‏–‏۳.

Back to Articles