Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Four

کتاب دانیال - شمارهٔ سی‌وچهار

The Unveiling of Daniel: A Prophetic Journey through Earth’s History and God’s Judgments

رازگشایی از دانیال: سفری پیشگویانه در طول تاریخِ زمین و داوری‌های خداوند

Author

Jeff Pippenger

Published

December 29, 2023

Formats

PDF
Word

The first six chapters of the book of Daniel represent the history of the earth beast of Revelation thirteen. The United States (the earth beast), began as the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, when the papacy (the sea beast of Revelation thirteen) received a prophetic deadly wound, and ended its reign as the fifth kingdom of Bible prophecy.

شش فصل نخستِ کتاب دانیال بیانگر تاریخچهٔ «وحشِ زمین» در مکاشفه فصل سیزدهم هستند. ایالات متحده (وحشِ زمین)، در سال ۱۷۹۸، هنگامی که پاپی (وحشِ دریا در مکاشفه فصل سیزدهم) زخمِ مرگبارِ پیشگویی‌شده‌ای دریافت کرد و به فرمانرواییِ خود به‌عنوان پنجمین پادشاهیِ پیشگویی‌های کتاب مقدس پایان داد، به‌عنوان ششمین پادشاهیِ پیشگویی‌های کتاب مقدس ظهور کرد.

The history of the earth beast is the history of the warning of the approach of God’s judgments. In the beginning of the history of the earth beast, God’s investigative judgment began, and at the ending of the earth beast God’s executive judgment begins. The warning of the approach of God’s investigative judgment, at the beginning, was represented by the first angel’s message of Revelation chapter fourteen, which arrived at the “time of the end” in 1798. The warning of the approach of God’s executive judgment, at the ending is represented as the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen, which arrived at the “time of the end” in 1989.

تاریخِ وحشِ زمین، تاریخِ هشدارِ نزدیک شدنِ داوری‌های خداست. در آغازِ تاریخِ وحشِ زمین، داوریِ تحقیقیِ خدا آغاز شد، و در پایانِ تاریخِ وحشِ زمین داوریِ اجراییِ خدا آغاز می‌شود. هشدارِ نزدیک شدنِ داوریِ تحقیقیِ خدا، در آغاز، با پیامِ فرشتهٔ نخستِ مکاشفه باب چهاردهم نشان داده شد، که در «زمانِ پایان» در سال 1798 فرا رسید. هشدارِ نزدیک شدنِ داوریِ اجراییِ خدا، در پایان، به‌صورتِ پیام‌های سه فرشتهٔ مکاشفه باب چهاردهم نشان داده شده است، که در «زمانِ پایان» در سال 1989 فرا رسیدند.

At every “time of the end” a part of the book of Daniel is unsealed. In the beginning history of the earth beast, in 1798, chapters seven, eight and nine of Daniel were unsealed. Those chapters are represented as the vision of the Ulai River. At the ending history of the earth beast, in 1989, chapters ten, eleven and twelve of Daniel were unsealed. Those chapters are represented as the vision of the Hiddekel River. Whenever the book of Daniel is unsealed, there is a three-step testing process brought upon the generation that is then living.

در هر «زمانِ پایان»، بخشی از کتاب دانیال مهر آن گشوده می‌شود. در آغاز تاریخِ وحشِ زمین، در سال 1798، مهرِ باب‌های هفت، هشت و نهِ دانیال برداشته شد. از آن باب‌ها به‌عنوان رؤیای رودِ اولای یاد می‌شود. در پایان تاریخِ وحشِ زمین، در سال 1989، مهرِ باب‌های ده، یازده و دوازدهِ دانیال برداشته شد. از آن باب‌ها به‌عنوان رؤیای رودِ هیدّکل یاد می‌شود. هرگاه کتاب دانیال مهر آن گشوده می‌شود، فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای بر نسلی که در آن زمان زنده است اعمال می‌گردد.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> و گفت: برو به راه خود، ای دانیال؛ زیرا این سخنان تا زمانِ آخر بسته و مهر شده‌اند. بسیاری پاک خواهند شد، سفید خواهند گردید و آزموده خواهند شد؛ اما شریران بدکاری خواهند کرد، و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما دانایان خواهند فهمید. دانیال ۱۲: ۹، ۱۰.

The three-step testing process is based upon the structure of the Hebrew word that is translated as “truth,” which was created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The Hebrew word represents and possesses God’s creative power. All prophetic truth is structured upon that word, as is the three-step testing process in Daniel chapter twelve. The word represents not only God’s creative power, but also Jesus Christ, who is the Truth, and who is also the First and Last, as represented by the first and last letters of the Hebrew alphabet.

فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ای بر ساختارِ واژه‌ای عبری استوار است که به «حقیقت» ترجمه می‌شود؛ واژه‌ای که با ترکیبِ حرفِ نخست، سیزدهم و آخرِ الفبای عبری ساخته شده است. آن واژه هم نمایانگرِ قدرتِ خلاقهٔ خداست و هم حاملِ آن. تمامِ حقیقتِ نبوی بر پایهٔ آن واژه بنا شده است و فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای در بابِ دوازدهمِ دانیال نیز بر همان واژه استوار است. این واژه نه تنها نمایانگرِ قدرتِ خلاقهٔ خداست، بلکه نمایانگرِ عیسی مسیح نیز هست؛ او که «حقیقت» است و نیز «اول و آخر» است، چنان‌که حرفِ نخست و آخرِ الفبای عبری آن را نشان می‌دهند.

The beginning history of the earth beast, when the warning of the approach of the investigative judgment arrived at the time of the end in 1798, is represented by the first angel of Revelation fourteen. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen possesses each of the three steps, which are the truth, and that represent the three-step testing process which confronted the generation when the first angel arrived in 1798.

تاریخ آغازینِ وحشِ زمین، هنگامی که هشدارِ نزدیک‌شدنِ داوریِ تحقیقی در زمانِ پایان در سال ۱۷۹۸ رسید، توسط فرشتهٔ نخستِ مکاشفهٔ بابِ چهارده نشان داده می‌شود. پیامِ فرشتهٔ نخستِ مکاشفهٔ بابِ چهارده شامل هر سه مرحله است؛ مراحلی که حقیقت‌اند و فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای را نمایندگی می‌کنند؛ فرایندی که، هنگام رسیدنِ فرشتهٔ نخست در سال ۱۷۹۸، نسلِ آن زمان را با خود روبه‌رو کرد.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> و دیدم فرشته‌ای دیگر در میانهٔ آسمان پرواز می‌کرد که انجیلِ جاودان را داشت تا به ساکنانِ زمین و به هر قوم و قبیله و زبان و ملت بشارت دهد؛ و با صدای بلند می‌گفت: از خدا بترسید و به او جلال دهید، زیرا ساعتِ داوریِ او فرا رسیده است؛ و او را بپرستید که آسمان و زمین و دریا و چشمه‌های آب را آفرید. مکاشفه ۱۴:۶، ۷.

The ending history of the earth beast, when the warning of the approach of the executive judgment arrived at the time of the end in 1989 is represented by the three angels of Revelation chapter fourteen. The three angels of Revelation fourteen represent the three steps, that are the truth, and the three angels represent the three-step testing process which confronted the generation living when the third angel arrived in 1989.

بخشِ پایانیِ تاریخِ وحشِ زمین، وقتی که هشدارِ فرارسیدنِ داوریِ اجرایی در زمانِ پایان، در سال ۱۹۸۹، رسید، به‌وسیلۀ سه فرشتۀ بابِ چهاردهمِ مکاشفه نمایانده می‌شود. سه فرشتۀ بابِ چهاردهمِ مکاشفه نمایندۀ سه مرحله‌اند که همان حقیقت‌اند، و همین سه فرشته نمایندۀ فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای نیز هستند که نسلی را که هنگامِ آمدنِ فرشتۀ سوم در سال ۱۹۸۹ زنده بود با آن روبه‌رو کرد.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

> و دیدم فرشته‌ای دیگر در میانهٔ آسمان پرواز می‌کرد که انجیل جاودانه را داشت تا آن را به ساکنان زمین، و به هر قوم و قبیله و زبان و مردمی بشارت دهد؛ و با صدای بلند می‌گفت: از خدا بترسید و او را جلال دهید؛ زیرا ساعت داوری او فرا رسیده است؛ و او را بپرستید که آسمان و زمین و دریا و چشمه‌های آب را آفرید. و فرشته‌ای دیگر در پی او آمد و گفت: بابلِ عظیم سقوط کرد، سقوط کرد، آن شهر بزرگ، زیرا همهٔ قوم‌ها را از شراب خشم زناکاری خود نوشانید. و فرشتهٔ سوم نیز در پی آنان آمد و با صدای بلند گفت: اگر کسی وحش و تمثال او را بپرستد و نشان او را بر پیشانی یا دست خود بگیرد، همان از شراب خشم خدا خواهد نوشید، که بدون آمیختگی در جام غضب او ریخته شده است؛ و در حضور فرشتگان مقدس و در حضور بره با آتش و گوگرد عذاب خواهد شد؛ و دود عذاب آنان تا ابدالآباد برمی‌خیزد؛ و ایشان نه روز و نه شب آرامی ندارند، یعنی آنان که وحش و تمثال او را می‌پرستند و هر که نشان نام او را می‌پذیرد. در اینجاست شکیبایی قدیسان: اینان‌اند که احکام خدا و ایمانِ عیسی را نگاه می‌دارند. مکاشفه 14:6-12.

The book of Daniel is structured upon the three angels’ messages. That structure is both the three steps of the Hebrew word for “truth”, and the corresponding three-step testing process, but the testing process unfolds upon the historical line of the earth beast of Revelation chapter thirteen (the United States), and also the historical line of the earth beast’s two horns (Republicanism and Protestantism). The history of the United States, beginning in 1798 and continuing until the soon-coming Sunday law, is the same period of history in which the Seventh-day Adventist church exists. The book of Daniel therefore also includes the structure that portrays the history of Adventism, beginning in 1798 and continuing until the soon-coming Sunday law. In doing so, the book of Daniel identifies the same prophetic histories represented in the book of Revelation, and in so doing it provides the first witness that brings to perfection the message of the second witness. The perfection of the two books is accomplished with the same prophetic phenomenon that existed in the relationship of the Old Testament and the New Testament.

کتاب دانیال بر پایهٔ پیام‌های سه فرشته ساختاربندی شده است. این ساختار هم سه گامِ واژهٔ عبریِ «حقیقت» است و هم فرایندِ آزمونِ متناظرِ سه‌مرحله‌ای، اما این فرایندِ آزمون بر سیر تاریخیِ وحشِ زمین در مکاشفه فصل سیزدهم (ایالات متحده) و نیز بر سیر تاریخیِ دو شاخِ آن وحشِ زمینی (جمهوری‌خواهی و پروتستانتیسم) گسترش می‌یابد. تاریخِ ایالات متحده، که از 1798 آغاز می‌شود و تا قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع ادامه می‌یابد، همان دورهٔ تاریخی است که کلیسای ادونتیستِ روز هفتم در آن وجود دارد. ازاین‌رو، کتاب دانیال همچنین ساختاری را دربر می‌گیرد که تاریخِ ادونتیسم را، که از 1798 آغاز می‌شود و تا قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع ادامه می‌یابد، به تصویر می‌کشد. با این کار، کتاب دانیال همان تاریخ‌های نبوتی را که در کتاب مکاشفه به تصویر کشیده شده‌اند شناسایی می‌کند، و بدین‌سان شاهدِ نخست را فراهم می‌آورد که پیامِ شاهدِ دوم را به کمال می‌رساند. کمالِ این دو کتاب با همان پدیدهٔ نبوتی تحقق می‌یابد که در رابطهٔ عهدِ عتیق و عهدِ جدید وجود داشت.

> “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.

> تاریخِ زندگانی، مرگ و رستاخیزِ عیسی، به‌عنوان پسرِ خدا، بدون شواهدِ موجود در عهدِ عتیق به‌طور کامل قابل اثبات نیست. مسیح در عهد عتیق به همان روشنیِ عهد جدید آشکار است. یکی از نجات‌دهنده‌ای که خواهد آمد شهادت می‌دهد، و دیگری از نجات‌دهنده‌ای که مطابق آنچه انبیا پیشگویی کرده بودند آمده است. برای درکِ طرحِ رستگاری، کتبِ عهد عتیق باید به‌طور کامل فهمیده شوند. این نورِ پرشکوهِ گذشتهٔ نبوی است که زندگیِ مسیح و تعالیمِ عهد جدید را با وضوح و زیبایی آشکار می‌سازد. معجزاتِ عیسی دلیلِ الوهیتِ او هستند؛ اما قوی‌ترین ادله بر اینکه او رهایی‌بخشِ جهان است، در نبوت‌های عهد عتیق، در مقایسه با تاریخِ عهد جدید، یافت می‌شود. عیسی به یهودیان گفت: «کتاب‌ها را تفحّص کنید؛ زیرا می‌پندارید که در آنها حیاتِ جاودان دارید، و همان‌ها هستند که دربارهٔ من شهادت می‌دهند.» در آن زمان جز نوشته‌های عهد عتیق، کتابِ دیگری در میان نبود؛ پس فرمانِ نجات‌دهنده روشن است. روح نبوت، جلد ۳، صفحهٔ ۲۱۱.

The “history of the life, death, and resurrection of Jesus,” summarizes Christ’s work for mankind, and witnesses unto the three steps, and those three steps are the “truth.” The Hebrew word “truth,” represents Jesus, who is the first and last, the beginning and ending and the Alpha and Omega, and the word itself consist of the first and last letters representing the same thing, for as Alpha and Omega, Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. Christ’s life, death and resurrection are truth, for among other things they are represented by three steps, and the first and last step are both “life,” for “life” and “resurrection” are both “life.” The middle letter in the Hebrew word is the thirteenth letter of the alphabet, and thirteen is a symbol of rebellion, and Christ’s death was brought about by the rebellion of Satan and the sons of Adam, who joined in his rebellion.

«تاریخِ زندگی، مرگ و رستاخیزِ عیسی» کارِ مسیح برای بشر را خلاصه می‌کند و گواهِ سه گام است، و آن سه گام همان «حقیقت»اند. واژهٔ عبری «حقیقت» نمایانگرِ عیسی است؛ او اوّل و آخر، آغاز و انجام، و آلفا و امگا است؛ و خودِ این واژه دربرگیرندهٔ حرفِ نخست و حرفِ آخرِ الفباست که همان معنا را نشان می‌دهند، زیرا همچون آلفا و امگا، عیسی پایانِ چیزی را با آغازِ آن می‌نمایاند. زندگی، مرگ و رستاخیزِ مسیح حقیقت‌اند، زیرا از جمله در قالبِ سه گام نمایانده می‌شوند، و گامِ نخست و گامِ آخر هر دو «زندگی»اند، چراکه «زندگی» و «رستاخیز» هر دو «زندگی»اند. حرفِ میانی در آن واژهٔ عبری، سیزدهمین حرفِ الفباست، و سیزده نمادِ شورش است، و مرگِ مسیح به‌سببِ شورشِ شیطان و پسرانِ آدم رخ داد که به شورشِ او پیوستند.

The understanding of the Revelation of Jesus Christ in the book of Revelation is unsealed just before the close of human probation, and a primary element of the truth unsealed at that time is that Christ is the “truth,” the Alpha and Omega, who places his signature as the Alpha and Omega upon the truths that He has ordained to exist in His Word. When Sister White wrote, “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New,” she is confirming, for those who will see, that the message of the three angels in Revelation chapter fourteen (which are also structured upon the same three steps, as “life, death and resurrection”), “cannot be fully demonstrated without the evidence contained” in the book of Daniel.

درکِ مکاشفهٔ عیسی مسیح در کتاب مکاشفه اندکی پیش از پایانِ مهلتِ فیضِ انسان‌ها گشوده می‌شود، و یکی از عناصرِ اصلیِ حقیقتی که در آن زمان گشوده می‌شود این است که مسیح «راستی» است، آلفا و امگا، که به‌عنوان آلفا و امگا امضای خود را بر حقایقی می‌نهد که او مقرر کرده در کلامش وجود داشته باشند. وقتی خواهر وایت نوشت: «تاریخِ زندگی، مرگ و رستاخیزِ عیسی، به‌عنوانِ پسرِ خدا، بدونِ شواهدی که در عهدِ عتیق موجود است، نمی‌تواند به‌طورِ کامل اثبات شود. مسیح در عهدِ عتیق همان‌قدر آشکار شده است که در عهدِ جدید»، او برای آنان که خواهند دید تأیید می‌کند که پیامِ سه فرشته در فصلِ چهاردهمِ مکاشفه (که آن نیز بر همان سه گام، یعنی «زندگی، مرگ و رستاخیز»، استوار است)، «بدونِ شواهدِ موجود» در کتابِ دانیال «نمی‌تواند به‌طورِ کامل اثبات شود».

She is also identifying that the book of Daniel testifies of a Babylon “to come”, while the book of Revelation testifies of a Babylon that “has come” in the manner predicted by the book of Daniel. Further, the application identifies that “in order to appreciate” the book of Revelation, the book of Daniel “must be thoroughly understood”, for “it is the glorified light” from the book of Daniel “that brings out the life of Christ and the teachings” of the book of Revelation “with clearness and beauty.”

او همچنین بیان می‌کند که کتابِ دانیال دربارهٔ بابِلی که «خواهد آمد» شهادت می‌دهد، در حالی که کتابِ مکاشفه، مطابقِ پیشگوییِ کتابِ دانیال، دربارهٔ بابِلی که «آمده است» شهادت می‌دهد. افزون بر این، این کاربرد نشان می‌دهد که «برای قدردانی از» کتابِ مکاشفه، کتابِ دانیال «باید به‌طور کامل فهمیده شود»، زیرا «این نورِ جلال‌یافته» از کتابِ دانیال است «که زندگیِ مسیح و تعالیمِ» کتابِ مکاشفه را «با روشنی و زیبایی» آشکار می‌کند.

Her words can also be understood to identify that “the miracles of Jesus” represented in the book of Revelation are “a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found” when the prophecies of the book of Daniel are “compared with the history” of the book of Revelation. Further it can be recognized that when “Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me,’” that for spiritual Jews today, the book of Daniel is what testifies of the Revelation of Jesus Christ, and that revelation which is unsealed just before the close of probation is where eternal life is found.

از سخنان او همچنین می‌توان چنین دریافت که «معجزات عیسی» که در کتاب مکاشفه به تصویر کشیده شده‌اند، «دلیلی بر الوهیت او» هستند؛ اما «قوی‌ترین دلایل بر اینکه او نجات‌دهندهٔ جهان است» زمانی به دست می‌آیند که نبوت‌های کتاب دانیال با «تاریخِ» کتاب مکاشفه مقایسه شوند. افزون بر این، می‌توان دریافت که وقتی عیسی به یهودیان گفت: «کتاب‌های مقدس را تفتیش کنید؛ زیرا در آن‌ها می‌پندارید حیات ابدی دارید، و همان‌ها هستند که دربارهٔ من شهادت می‌دهند»، برای یهودیان معنویِ امروز، کتاب دانیال همان چیزی است که دربارهٔ مکاشفهٔ عیسی مسیح شهادت می‌دهد، و آن مکاشفه که درست پیش از پایان دورهٔ آزمایش مُهرش گشوده می‌شود، همان‌جاست که حیات ابدی یافت می‌شود.

The book of Daniel sets forth the prophetic truths that are brought to perfection in the book of Revelation. It is structured upon the three steps that are represented by the Hebrew word for “truth”, and therefore the book itself represents a test for the generation when these facts are unsealed and revealed. Jesus Himself, as the Alpha and Omega, is directly emphasized in the very first words and chapter of the book of Revelation. These articles have also shown that Daniel chapter one possesses the same prophetic structure and characteristics of the first angel’s message of Revelation chapter fourteen.

کتاب دانیال حقایق نبوی را که در کتاب مکاشفه به کمال می‌رسند، بیان می‌کند. ساختار آن بر سه گام استوار است که واژهٔ عبریِ «حقیقت» نمایانگرشان است؛ ازاین‌رو خودِ کتاب برای نسلی که مهرِ این حقایق گشوده و آشکار می‌شود، آزمونی به‌شمار می‌آید. خود عیسی، به‌عنوان آلفا و امگا، در همان نخستین کلمات و فصلِ کتاب مکاشفه به‌طور مستقیم مورد تأکید قرار می‌گیرد. این مقالات همچنین نشان داده‌اند که فصل نخستِ دانیال از همان ساختار و ویژگی‌های نبویِ پیامِ فرشتهٔ نخستِ فصل چهاردهمِ مکاشفه برخوردار است.

The first angel’s message and Daniel chapter one, both identify the three-step testing process that is the signature of Alpha and Omega. The chapter begins with literal Babylon conquering literal Judah, and the book leads to the last battle between Babylon and Judah represented in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses spiritual Babylon is conquered by spiritual Judah, just as Michael stands up and human probation closes. Those verses represent the end of the prophetic history of the war between Babylon and Judah. In those verses, the healing of the deadly wound is illustrated.

پیام فرشتهٔ اول و فصل نخستِ کتاب دانیال، هر دو روندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای را که نشانهٔ ویژهٔ آلفا و امگا است مشخص می‌کنند. این فصل با تسخیرِ یهودای لفظی به‌دستِ بابلِ لفظی آغاز می‌شود، و کتاب به آخرین نبرد میان بابل و یهودا می‌انجامد که در شش آیهٔ پایانیِ فصل یازدهمِ دانیال نمایان شده است. در آن آیات، بابلِ روحانی به دستِ یهودای روحانی مغلوب می‌شود، درست هنگامی که میکائیل برمی‌خیزد و مهلتِ بشر بسته می‌شود. آن آیات، پایانِ تاریخِ نبویِ جنگ میان بابل و یهودا را نشان می‌دهند. در آن آیات، شفای زخمِ مهلک به تصویر کشیده می‌شود.

The verses that describe the healing of the deadly wound begins with verse forty of Daniel eleven, which begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the verse represents 1798, when the papacy was delivered its deadly wound. The verses then tell the story of how the deadly wound is healed, as the papacy conquers, first its enemy, the king of the south (the Soviet Union), second its ally, the glorious land (the United States), and third its victim, Egypt (the United Nations). In verse forty-five the papacy (the king of the north), comes to its end, with none to help. The story of the healing of the deadly wound of the papacy in the verses begins with the fall of the papacy in 1798, and it ends with the final rise and fall of the papacy. The verses between the opening of the passage and the closing of the passage identify the rebellion in the middle.

آیاتی که شفای زخمِ مرگبار را توصیف می‌کنند، از آیهٔ چهلمِ باب یازدهمِ دانیال آغاز می‌شوند که با این کلمات شروع می‌شود: «و در زمانِ پایان.» «زمانِ پایان» در این آیه نمایانگرِ سال 1798 است، زمانی که پاپیّت زخمِ مرگبارِ خود را دریافت کرد. سپس آیات داستانِ چگونگیِ التیامِ آن زخمِ مرگبار را بازمی‌گویند، آنگاه که پاپیّت چنین فتح می‌کند: نخست دشمنِ خود، پادشاهِ جنوب (اتحادِ جماهیرِ شوروی)، دوم متحدِ خود، سرزمینِ پرجلال (ایالات متحده)، و سوم قربانیِ خود، مصر (سازمانِ مللِ متحد). در آیهٔ چهل‌وپنجم، پاپیّت (پادشاهِ شمال) به پایانِ کارِ خود می‌رسد و هیچ‌کس یاری‌اش نمی‌کند. داستانِ التیامِ زخمِ مرگبارِ پاپیّت در این آیات با سقوطِ پاپیّت در 1798 آغاز می‌شود و با خیزش و سقوطِ نهاییِ پاپیّت پایان می‌یابد. آیاتی که میانِ آغازِ این بخش و پایانِ آن قرار دارند، شورشی را که در میانه است مشخص می‌کنند.

The Hebrew word for “truth” was created by the first letter, the thirteenth letter and the last letter of the Hebrew alphabet being combined. Thirteen is a number that symbolizes rebellion, and the history between the first and the last. In the final passage of prophecy in the book of Daniel, the same warfare that is represented in the very first verses of the book is represented. Those verses introduce chapter one, where we find the three-step testing process that is the truth. Then in the final passage we find the same three steps as it begins with the first fall of the papacy and ends with the last fall of the papacy, and couched in the middle is the rebellion of the last days.

واژهٔ عبریِ «حقیقت» از ترکیبِ حرفِ نخست، حرفِ سیزدهم و حرفِ آخرِ الفبای عبری ساخته شده است. سیزده عددی است که نمادِ سرکشی و نیز نمادِ تاریخِ میانِ آغاز و انجام است. در بخش پایانیِ نبوت در کتاب دانیال، همان نبردی که در نخستین آیاتِ کتاب به تصویر کشیده شده است، بازنمایی می‌شود. آن آیات فصلِ نخست را معرفی می‌کنند؛ جایی که فرایندِ سه‌مرحله‌ایِ آزمون را می‌یابیم که همان حقیقت است. سپس در همان بخشِ پایانی همان سه گام را می‌یابیم: از نخستین سقوطِ پاپیّت آغاز می‌شود و به آخرین سقوطِ پاپیّت پایان می‌یابد، و در میانه‌اش شورشِ ایامِ آخر نهفته است.

Within those final six verses of Daniel chapter eleven, is a second witness to the truth, for the first geographical power the papacy needed to overthrow (the king of the south) is a symbol of the dragon power, as is the last of the three geographical powers (Egypt). The three-step conquering that is necessary for the deadly wound to be healed, begins with the king of the south that is a symbol of the dragon power of atheism, and the last of the three powers, represented by Egypt, is the primary biblical symbol of the atheism associated with the dragon. In fact, the word translated as “south” in verse forty of the passage is “negeb,” which is sometimes translated as Egypt. The three obstacles have the signature of truth, for the first obstacle is the last obstacle. The power in the middle is the glorious land (the United States). The United States is where the rebellion of the Sunday law is brought about, and the symbol of the United States when it began was thirteen colonies.

در شش آیهٔ پایانی باب یازدهم دانیال، شاهدی دوم بر حقیقت وجود دارد، زیرا نخستین قدرت جغرافیایی که پاپیّت لازم بود آن را سرنگون کند (پادشاهِ جنوب) نمادی از قدرتِ اژدهاست، همان‌گونه که آخرینِ آن سه قدرتِ جغرافیایی (مصر) نیز چنین است. فتحِ سه‌مرحله‌ای که برای التیام یافتنِ زخمِ مهلک لازم است، با پادشاهِ جنوب آغاز می‌شود که نمادِ قدرتِ اژدها، یعنی بی‌خدایی، است و آخرینِ آن سه قدرت، که با مصر نمایانده می‌شود، اصلی‌ترین نمادِ کتاب‌مقدسیِ بی‌خداییِ مرتبط با اژدهاست. در واقع، واژه‌ای که در آیهٔ چهلِ این بخش به «جنوب» ترجمه شده، «نگب» است که گاه به «مصر» نیز ترجمه می‌شود. این سه مانع نشانهٔ حقیقت را دارند، زیرا نخستین مانع همان آخرین مانع است. قدرتِ میانی، سرزمینِ جلال (ایالات متحده) است. ایالات متحده همان‌جاست که شورشِ قانونِ یکشنبه پدید می‌آید، و نمادِ ایالات متحده در آغاز، سیزده مستعمره بود.

The signature of Alpha and Omega pervades the book of Daniel, and provides the witness that, when brought together with the book of Revelation, establishes the divinity of Jesus Christ. In terms of Daniel chapter twelve, and the three-step testing process that occurs in the generation when the book is unsealed; to reject the revelation of the structure of the book of Daniel, is to be among those that are identified as the wicked. In terms of Revelation chapter fourteen, to reject the revelation of the structure of the book of Daniel, is to be among those that are identified as worshipping the beast and his image.

نشان آلفا و امگا سراسر کتاب دانیال را فراگرفته و شهادتی ارائه می‌کند که وقتی با کتاب مکاشفه در کنار هم قرار گیرد، الوهیت عیسی مسیح را تثبیت می‌کند. در چارچوب باب دوازدهم دانیال و فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ای که در نسلی رخ می‌دهد که مهرِ کتاب گشوده می‌شود؛ رد کردن مکاشفهٔ ساختارِ کتاب دانیال، به معنای قرار گرفتن در زمرهٔ کسانی است که به‌عنوان شریران شناخته می‌شوند. در چارچوب باب چهاردهمِ مکاشفه، رد کردن مکاشفهٔ ساختارِ کتاب دانیال، به معنای قرار گرفتن در میان کسانی است که به‌عنوان پرستندگانِ وحش و تمثالِ او شناخته می‌شوند.

The book of Revelation identifies that just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and the Revelation of Jesus Christ includes the unsealing of the structure of the book of Daniel.

کتاب مکاشفه نشان می‌دهد که درست پیش از پایان دورهٔ آزمایش، مهرِ مکاشفهٔ عیسی مسیح گشوده می‌شود، و مکاشفهٔ عیسی مسیح شامل مهرگشاییِ ساختارِ کتاب دانیال نیز هست.

> “Honored by men with the responsibilities of state and with the secrets of kingdoms bearing universal sway, Daniel was honored by God as His ambassador, and was given many revelations of the mysteries of ages to come. His wonderful prophecies, as recorded by him in chapters 7 to 12 of the book bearing his name, were not fully understood even by the prophet himself; but before his life labors closed, he was given the blessed assurance that ‘at the end of the days’—in the closing period of this world’s history—he would again be permitted to stand in his lot and place. It was not given him to understand all that God had revealed of the divine purpose. ‘Shut up the words, and seal the book,’ he was directed concerning his prophetic writings; these were to be sealed ‘even to the time of the end.’ ‘Go thy way, Daniel,’ the angel once more directed the faithful messenger of Jehovah; ‘for the words are closed up and sealed till the time of the end…. Go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’ Daniel 12:4, 9, 13.

> دانیال که از سوی مردم، به سبب عهده‌داری مسئولیت‌های حکومتی و آگاهی از اسرار پادشاهی‌های دارای سیطرهٔ جهانی، مورد احترام بود، از جانب خدا نیز به عنوان سفیر او گرامی داشته شد و مکاشفات بسیاری دربارهٔ اسرار اعصار آینده به او داده شد. نبوت‌های شگفت‌انگیز او، چنان‌که در فصل‌های ۷ تا ۱۲ کتابی که نام او را بر خود دارد ثبت شده است، حتی برای خودِ آن نبی نیز به‌طور کامل قابل فهم نبود؛ اما پیش از آن‌که زحمات زندگی‌اش به پایان رسد، این اطمینان مبارک به او داده شد که «در آخرِ ایام» — در دورهٔ پایانی تاریخ این جهان — بار دیگر اجازه خواهد یافت در نصیب و جایگاه خود بایستد. به او داده نشده بود که همهٔ آنچه خدا از مقصود الهی آشکار کرده بود را درک کند. دربارهٔ نوشته‌های نبوی‌اش به او چنین دستور داده شد: «سخنان را پنهان کن و کتاب را مهر و موم کن»؛ این‌ها باید «تا زمانِ آخر» مهر و موم بماند. «به راه خود برو، ای دانیال»، فرشته بار دیگر به آن پیام‌رسان وفادارِ یهوه فرمان داد؛ «زیرا سخنان تا زمانِ آخر بسته و مهر و موم شده است... تو تا پایان به راه خود برو، زیرا آرام خواهی گرفت و در نصیب خود در پایانِ روزها خواهی ایستاد.» دانیال ۱۲:۴، ۹، ۱۳.

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies recorded by Daniel demand our special attention, as they relate to the very time in which we are living. With them should be linked the teachings of the last book of the New Testament Scriptures. Satan has led many to believe that the prophetic portions of the writings of Daniel and of John the revelator cannot be understood. But the promise is plain that special blessing will accompany the study of these prophecies. ‘The wise shall understand’ (verse 10), was spoken of the visions of Daniel that were to be unsealed in the latter days; and of the revelation that Christ gave to His servant John for the guidance of God’s people all through the centuries, the promise is, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.” Prophets and Kings, 547.

> "هرچه به پایان تاریخ این جهان نزدیک‌تر می‌شویم، نبوت‌هایی که دانیال ثبت کرده است، چون به همان زمانی مربوط می‌شوند که اکنون در آن زندگی می‌کنیم، نیازمند توجهی ویژه از سوی ما هستند. تعالیم آخرین کتابِ نوشته‌های عهد جدید نیز باید با آن‌ها پیوند داده شود. شیطان بسیاری را بر آن داشته است که باور کنند بخش‌های نبویِ نوشته‌های دانیال و یوحنا، مکاشفه‌نگار، قابل فهم نیست. اما وعده روشن است که مطالعهٔ این نبوت‌ها با برکتی ویژه همراه خواهد بود. «خردمندان خواهند فهمید» (آیه 10)، دربارهٔ رویاهای دانیال که می‌بایست در روزهای آخر مهرشان گشوده شود، گفته شد؛ و دربارهٔ مکاشفه‌ای که مسیح برای هدایت قوم خدا در سراسر قرون به خادم خود یوحنا عطا کرد، وعده این است: «خوشا به حال کسی که می‌خواند، و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه در آن نوشته شده را نگه می‌دارند.» مکاشفه 1:3." پیامبران و پادشاهان، 547.

Speaking in the future tense to her day and age, Sister White stated, “as we near the close of this world’s history”, “‘the wise will understand,” that “the prophecies recorded by Daniel demand our special attention, as they relate to the very time in which we are living.” The “many revelations of the mysteries of ages to come. His wonderful prophecies, as recorded by him in chapters seven to twelve of the book bearing his name,” are “to be unsealed in the latter days.”

با به‌کارگیری زمان آینده و خطاب به روزگار خود، خواهر وایت اظهار داشت: «هرچه به پایان تاریخ این جهان نزدیک‌تر می‌شویم»، «خردمندان خواهند فهمید» که «نبوت‌هایی که به دست دانیال ثبت شده‌اند مستلزم توجه ویژهٔ ما هستند، زیرا به همان زمانی مربوط می‌شوند که در آن زندگی می‌کنیم». آن «مکاشفاتِ فراوانِ اسرارِ اعصارِ آینده، نبوت‌های شگفت‌انگیز او، چنان‌که به دست او در فصل‌های هفت تا دوازدهٔ کتابی که به نام اوست ثبت شده‌اند»، «در ایام آخر مهرگشایی خواهند شد».

When the book of Daniel is unsealed, it produces a three-step purification process, that tests the generation that is living when the Lion of the tribe of Judah gives the book of Daniel to His people. In Revelation ten, Sister White informs us the angel that descended was “no less a personage than Jesus Christ.” In Revelation ten, the angel had a little book open in His hand, that John was commanded to take and eat. That book was unsealed by the Lion of the tribe of Judah, who is no less a personage than Jesus Christ, so the book John was commanded to eat was the little book of Daniel.

وقتی مهر کتاب دانیال شکسته می‌شود، فرایندِ تطهیرِ سه‌مرحله‌ای‌ای پدید می‌آید که نسلی را که در زمانی زنده است که شیرِ قبیلهٔ یهودا کتاب دانیال را به قومِ خود می‌دهد، می‌آزماید. در مکاشفهٔ باب ده، خواهر وایت به ما می‌گوید که فرشته‌ای که فرود آمد «کسی نبود جز عیسی مسیح». در مکاشفهٔ باب ده، آن فرشته در دست خود کتابچه‌ای گشوده داشت که به یوحنا فرمان داده شد آن را بگیرد و بخورد. آن کتاب را شیرِ قبیلهٔ یهودا، که کسی نبود جز عیسی مسیح، از مهر گشود؛ بنابراین، کتابی که به یوحنا فرمان داده شد بخورد، همان کتابچهٔ دانیال بود.

> “It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

> این شیرِ قبیلهٔ یهودا بود که مُهر کتاب را گشود و مکاشفهٔ آنچه باید در این ایامِ آخر واقع شود را به یوحنا داد.

> “Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

> دانیال در نصیب خود ایستاد تا شهادتی را که تا زمان آخر مهر شده بود، ادا کند، زمانی که پیام فرشته نخستین باید به جهان ما اعلام شود. این امور در این روزهای آخر اهمیتی بی‌نهایت دارند؛ اما در حالی که «بسیاری پاکیزه شده، سفید گردانیده و آزموده خواهند شد»، «شروران شرارت خواهند کرد، و هیچ‌یک از شروران نخواهند فهمید.» چقدر این درست است! گناه، تعدی از شریعت خداست؛ و آنان که نورِ مربوط به شریعت خدا را نمی‌پذیرند، اعلامِ پیام‌های فرشته اول، دوم و سوم را درک نخواهند کرد. کتاب دانیال در مکاشفه یوحنا مهرش گشوده می‌شود و ما را تا آخرین صحنه‌های تاریخ این زمین پیش می‌برد.

> “Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 115.

> «آیا برادران ما به خاطر دارند که ما در میان خطرات ایام آخر زندگی می‌کنیم؟ مکاشفه را در ارتباط با دانیال بخوانید. این امور را تعلیم دهید.» شهادت‌ها برای خادمان، 115.

To reject the revelation of the structure of the book of Daniel, that is now being unsealed, is to be among those that are identified as the wicked. The first six chapters of Daniel establish the prophetic structure that represents the prophetic history of Adventism, the earth beast, the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the two horns of Protestantism and Republicanism, the prophetic history of the first and second angels’ messages, and the history of the three angels’ messages. The last six chapters of Daniel identify the prophetic messages that are unsealed in the beginning and ending of all these previously mentioned histories.

رد کردن آشکار شدن ساختار کتاب دانیال که اکنون مُهرش گشوده می‌شود، به معنای قرار گرفتن در زمرهٔ کسانی است که به‌عنوان شریران شناخته می‌شوند. شش باب نخستِ دانیال ساختار نبوی‌ای را بنا می‌نهند که نمایانگر تاریخ نبویِ ادونتیسم، وحشِ برآمده از زمین، هفتاد سال نمادینِ اشعیا باب بیست‌وسه، دو شاخِ پروتستانتیسم و جمهوری‌خواهی، تاریخ نبویِ پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم، و تاریخِ پیام‌های سه فرشته است. شش باب پایانیِ دانیال پیام‌های نبوی را مشخص می‌کنند که در آغاز و پایانِ همهٔ این تاریخ‌های پیش‌گفته از مُهر گشوده می‌شوند.

Chapter one of Daniel is the history of the movement of the first angel, in the beginning of the history of the earth beast. Chapters one through three is the history of the movement of the third angel, at the ending of the history of the earth beast. Chapter four is to be aligned with chapter one, as the beginning, and chapters five and six, are to be aligned with chapters one through three, as the ending. The increase of knowledge that is represented in chapters seven, eight and nine is to be aligned with chapter one as the beginning history. The increase of knowledge that is represented in chapters ten, eleven and twelve is to be aligned with chapters one through three as the ending history.

باب اولِ کتاب دانیال، تاریخِ حرکتِ فرشتهٔ اول در آغازِ تاریخِ وحشِ زمین است. باب‌های یک تا سه، تاریخِ حرکتِ فرشتهٔ سوم در پایانِ تاریخِ وحشِ زمین‌اند. باب چهارم باید به‌عنوان آغاز، با باب اول هم‌تراز شود؛ و باب‌های پنجم و ششم، به‌عنوان پایان، با باب‌های یک تا سه هم‌تراز گردند. افزایشِ معرفتی که در باب‌های هفت، هشت و نه نمایانده شده، باید به‌عنوان تاریخِ آغازین با باب اول هم‌تراز شود. افزایشِ معرفتی که در باب‌های ده، یازده و دوازده نمایانده شده، باید به‌عنوان تاریخِ پایانی با باب‌های یک تا سه هم‌تراز شود.

Line upon line, this application identifies the beginning history of the earth beast as chapters one, four, seven, eight and nine. The application also identifies the ending history of the earth beast as chapters one through three, chapters five, six and ten through twelve. Thus, the book of Daniel is set forth as both the beginning and the ending of the earth beast.

خط به خط، این برنامه تاریخ آغازینِ وحشِ زمین را فصل‌های یک، چهار، هفت، هشت و نه مشخص می‌کند. همچنین، این برنامه تاریخ پایانیِ وحشِ زمین را فصل‌های یک تا سه، پنج، شش و ده تا دوازده مشخص می‌کند. از این رو، کتاب دانیال هم آغاز و هم پایانِ وحشِ زمین معرفی می‌شود.

The beginning of the earth beast can then be identified as Daniel chapter one, for chapter four, is to go over the top of chapter one (line upon line). Chapters seven, eight and nine are also to go over the top of chapter one. Therefore, the beginning of the history of the earth beast is represented by Daniel chapter one.

در نتیجه می‌توان آغازِ وحشِ زمین را فصلِ اولِ کتابِ دانیال دانست، زیرا فصلِ چهارم بر فصلِ اول منطبق می‌شود (سطر بر سطر). فصل‌های هفتم، هشتم و نهم نیز بر فصلِ اول منطبق می‌شوند. بنابراین، آغازِ تاریخِ وحشِ زمین با فصلِ اولِ کتابِ دانیال نشان داده می‌شود.

So too, with the ending of the earth beast. The ending of the history of the earth beast is represented by chapters one through three, and chapters five, six, ten, eleven and twelve are to go over the top of the first three chapters (line upon line), thus the ending of the history of the earth beast is represented by the first three chapters of Daniel.

همین‌گونه دربارهٔ پایانِ وحشِ زمین. پایانِ تاریخِ وحشِ زمین با فصل‌های یک تا سه نشان داده می‌شود و فصل‌های پنج، شش، ده، یازده و دوازده قرار است بر روی سه فصل نخست قرار گیرند (خط بر خط)، بنابراین پایانِ تاریخِ وحشِ زمین با سه فصل نخستِ دانیال نشان داده می‌شود.

Chapter one represents the beginning and then chapters one through three represent the ending, and the structure of one and then three, identifies that the prophetic structure of the book of Daniel, is identical to the prophetic structure of the three angels of Revelation fourteen. There as in Daniel, the first angel represents a separate history, but is also one third of the history of the three angels. Simultaneously, as this recognition identifies and emphasizes the three and one combination, it is also the structure of the Hebrew word truth, which represents not only Christ, and the creative power of God, but also a three-step testing and purification process, that is represented in both Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three.

بابِ اول آغاز را نمایندگی می‌کند و سپس باب‌های یک تا سه پایان را نمایندگی می‌کنند، و این ساختارِ «یک و سپس سه» نشان می‌دهد که ساختارِ نبویِ کتابِ دانیال با ساختارِ نبویِ سه فرشته در مکاشفهٔ فصلِ چهارده یکسان است. آن‌جا، همان‌گونه که در دانیال، فرشتهٔ نخست نمایندهٔ تاریخی جداگانه است، اما همچنین یک‌سومِ تاریخِ سه فرشته نیز هست. هم‌زمان، در حالی که این تشخیص ترکیبِ سه و یک را شناسایی و برجسته می‌کند، این همچنین ساختارِ کلمهٔ عبریِ «حقیقت» است که نه‌تنها مسیح و قدرتِ آفرینشِ خدا را نمایندگی می‌کند، بلکه فرایندِ آزمون و تصفیه‌ای سه‌مرحله‌ای را نیز که هم در بابِ اولِ دانیال و سپس دوباره در باب‌های یک تا سهٔ دانیال نشان داده شده است.

Jesus, who is the truth, is also the First and the Last, and in that regard the history of the movement of the first angel is repeated to the very letter in the history of the three angels, so it is prophetically acceptable to place the first three chapters of Daniel over the top of Daniel chapter one, for the beginning always illustrates the ending. The book of Daniel then becomes the “little book” that is in the angel’s hand, for the “little book” of Daniel can be fully represented in Daniel chapter one.

عیسی، که خود حقیقت است، همچنین اول و آخر است؛ و از این جهت تاریخ جنبش فرشتهٔ اول مو به مو در تاریخ سه فرشته تکرار می‌شود؛ از این رو از نظر نبوی رواست که سه فصل نخست دانیال را بر فصل اول دانیال منطبق کنیم، زیرا آغاز همواره پایان را تصویر می‌کند. آنگاه کتاب دانیال به «کتابچه»ای بدل می‌شود که در دست فرشته است، زیرا «کتابچه» دانیال را می‌توان به‌طور کامل در فصل اول دانیال بازنمایی کرد.

We will continue our study of the book of Daniel in the next article.

مطالعهٔ خود دربارهٔ کتاب دانیال را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Among those sought for by the officers who were preparing to fulfill the provisions of the royal decree, were Daniel and his friends. When told that according to the decree they also must die, ‘with counsel and wisdom’ Daniel inquired of Arioch, the captain of the king’s guard, ‘Why is the decree so hasty from the king?’ Arioch told him the story of the king’s perplexity over his remarkable dream, and of his failure to secure help from those in whom he had hitherto placed fullest confidence. Upon hearing this, Daniel, taking his life in his hands, ventured into the king’s presence and begged that time be granted, that he might petition his God to reveal to him the dream and its interpretation.

> در زمرۀ کسانی که مأمورانِ آماده برای اجرای مفاد فرمان شاهی در پیِ آنان بودند، دانیال و دوستانش نیز بودند. چون به آنان گفته شد که طبق آن فرمان، ایشان نیز باید بمیرند، دانیال «با تدبیر و دانایی» از اریوخ، رئیس نگهبانانِ پادشاه، پرسید: «چرا این حکم از سوی پادشاه چنین شتاب‌زده است؟» اریوخ داستان سردرگمی پادشاه از رؤیای شگفت‌انگیزش را، و نیز ناکامی او را در یافتن یاری از کسانی که تا آن زمان بیشترین اعتماد را به آنان داشت، برایش بازگفت. چون این را شنید، دانیال جان بر کف به حضور پادشاه درآمد و تمنا کرد مهلتی به او داده شود تا از خدای خود بخواهد خواب و تعبیرش را بر او مکشوف سازد.

> “To this request the monarch acceded. ‘Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions.’ Together they sought for wisdom from the Source of light and knowledge. Their faith was strong in the consciousness that God had placed them where they were, that they were doing His work and meeting the demands of duty. In times of perplexity and danger they had always turned to Him for guidance and protection, and He had proved an ever-present help. Now with contrition of heart they submitted themselves anew to the Judge of the earth, pleading that He would grant them deliverance in this their time of special need. And they did not plead in vain. The God whom they had honored, now honored them. The Spirit of the Lord rested upon them, and to Daniel, ‘in a night vision,’ was revealed the king’s dream and its meaning.

> پادشاه با این درخواست موافقت کرد. «سپس دانیال به خانهٔ خود رفت و ماجرا را به حننیا، میشائیل و عزریا، یارانش، آگاه ساخت.» آنان با هم از سرچشمهٔ نور و دانش طلب حکمت کردند. ایمانشان در این آگاهی استوار بود که خدا آنان را همان‌جا که بودند قرار داده است؛ اینکه کار او را می‌کنند و پاسخ‌گوی مقتضیات وظیفه‌اند. در زمان‌های سردرگمی و خطر همواره برای هدایت و حفاظت به او روی آورده بودند و او ثابت کرده بود که یاریِ همواره حاضر است. اکنون با دلی شکسته بار دیگر خود را به داور زمین تسلیم کردند و التماس نمودند که در این هنگامِ نیازِ ویژه‌شان، ایشان را رهایی بخشد. و درخواستشان بی‌ثمر نماند. خدایی را که حرمت نهاده بودند، اکنون ایشان را حرمت نهاد. روحِ خداوند بر آنان قرار گرفت و به دانیال، «در رؤیایی شبانه»، خوابِ پادشاه و معنایش آشکار شد.

> “Daniel’s first act was to thank God for the revelation given him. ‘Blessed be the name of God forever and ever,’ he exclaimed; ‘for wisdom and might are His: and He changeth the times and the seasons: He removeth kings, and setteth up kings: He giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: He knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with Him. I thank Thee, and praise Thee, O Thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of Thee: for Thou hast now made known unto us the king’s matter.’” Prophets and Kings, 493, 494.

> نخستین کار دانیال این بود که برای مکاشفه‌ای که به او داده شده بود، خدا را شکر کند. او گفت: «نام خدا تا ابدالآباد مبارک باد، زیرا حکمت و قدرت از آنِ اوست؛ او زمان‌ها و فصل‌ها را تغییر می‌دهد؛ پادشاهان را برمی‌اندازد و پادشاهان را برمی‌نشاند؛ به خردمندان حکمت می‌بخشد و به آنان که فهم دارند دانش؛ امور ژرف و نهان را آشکار می‌سازد؛ می‌داند آنچه را در تاریکی است، و نور نزد او ساکن است. تو را شکر می‌کنم و تو را می‌ستایم، ای خدای پدرانم، که به من حکمت و قدرت بخشیده‌ای و اکنون آنچه را از تو خواستیم بر من آشکار کرده‌ای؛ زیرا اکنون امر پادشاه را بر ما آشکار کرده‌ای.» انبیا و پادشاهان، ۴۹۳، ۴۹۴.

Back to Articles