Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Two

تاریخ پنهان آیهٔ چهل - شمارهٔ دو

The United States, the Patriot Act, and the Path to Prophetic Fulfillment

ایالات متحده آمریکا، قانون میهن‌پرستی، و راه تحقق نبوت‌ها

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2024

Formats

PDF
Word

We ended the last article with the sentence that stated, “In 2001 the government of the United States spoke the Patriot Act into law.”

ما مقالهٔ قبلی را با جمله‌ای به پایان رساندیم که می‌گفت: «در سال ۲۰۰۱ دولت ایالات متحده آمریکا قانون پاتریوت را به قانون تبدیل کرد.»

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.

> بسیاری هستند، حتی از میان کسانی که در این جنبش برای تحمیلِ یکشنبه مشارکت دارند، که چشمشان بر پیامدهایی که در پیِ این اقدام خواهد آمد، بسته است. آنان نمی‌بینند که مستقیماً علیه آزادیِ مذهبی ضربه می‌زنند. بسیاری هرگز مطالباتِ سبتِ کتاب‌مقدس و بنیانِ کاذبی را که نهادِ یکشنبه بر آن استوار است، درنیافته‌اند. هر جنبشی به سودِ قانون‌گذاریِ دینی، در حقیقت امتیاز دادن به دستگاهِ پاپی است که در طیِ قرونِ بسیار پیوسته با آزادیِ وجدان در جنگ بوده است. رعایتِ یکشنبه وجودِ خود را، به‌عنوان نهادی به‌اصطلاح مسیحی، مدیونِ «رازِ بی‌قانونی» است؛ و تحمیلِ آن به‌منزلهٔ به‌رسمیت‌شناختنِ ضمنیِ اصولی خواهد بود که همان سنگِ بنایِ رومانیزم‌اند. هرگاه ملتِ ما تا آنجا از اصولِ حکومتِ خود دست بشوید که قانونی برای یکشنبه وضع کند، پروتستانتیسم در این عمل دست در دستِ پاپی‌گری خواهد گذاشت؛ و این چیزی جز جان‌بخشیدن به آن استبدادی نخواهد بود که دیرزمانی است مشتاقانه در کمینِ فرصتی بوده تا بار دیگر به خودکامگیِ فعال برخیزد. شهادات، جلد ۵، ۷۱۱.

1888 typified 2001, and it was then that the Blair Bill was introduced, though its failure to be passed, prevented it from prophetically speaking. It became the sign of 66 AD, a siege that was initiated and then mysteriously withdrawn. When it is understood that there are two image of the beast testing periods, and that the second period begins with the Sunday law in the United States, typified by the year 321, and that the period ends when the world Sunday law, typified by 538, is fully enforced; then it demands prophetically that the beginning of the first image of the beast testing period also begins with some type of typification of a Sunday law being spoken. In 1888, the Blair Bill was an attempt to enforce a National Sunday law, and 1888 identifies when the angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with his glory.

سال 1888 نمونه‌ای از سال 2001 بود، و در همان زمان بود که لایحهٔ بلر مطرح شد، هرچند که چون به تصویب نرسید، نتوانست از منظر نبوی سخن بگوید. آن به نشانهٔ سال 66 میلادی بدل شد؛ محاصره‌ای که آغاز شد و سپس به‌گونه‌ای رازآلود برداشته شد. وقتی دریافته شود که دو دورهٔ آزمونِ «تصویر وحش» وجود دارد، و اینکه دورهٔ دوم با قانون یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود، که نمونهٔ آن سال 321 است، و اینکه آن دوره هنگامی پایان می‌یابد که قانون جهانی یکشنبه، که نمونه‌اش سال 538 است، به‌طور کامل اجرا شود؛ آنگاه از منظر نبوی اقتضا دارد که آغاز نخستین دورهٔ آزمونِ «تصویر وحش» نیز با نوعی نمونه از مطرح شدنِ قانون یکشنبه آغاز گردد. در 1888، لایحهٔ بلر تلاشی برای اجرای یک قانون ملیِ یکشنبه بود، و 1888 نشان می‌دهد که فرشتهٔ مکاشفهٔ باب هجده چه زمانی فرود می‌آید و زمین را با جلال خود روشن می‌کند.

The Patriot Act is the typification of a Sunday law that begins the image of the beast testing time in the United States. The United States speaks as a dragon in fulfillment of Revelation chapter thirteen, verse eleven when it enforces the Sunday law. When it enforces that law it will speak as a dragon, and that Sunday law identifies that the image of the beast is fully formed in the United States. At that point the United States has filled up its cup of probationary time, and national apostasy is followed by national ruin. At that point the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy as the threefold union is established.

قانون پاتریوت نمونه‌ای از «قانون یکشنبه» است که زمانِ آزمایش «تصویرِ وحش» را در ایالات متحده آغاز می‌کند. ایالات متحده، هنگامی که قانون یکشنبه را به اجرا می‌گذارد، در تحققِ مکاشفه باب سیزده، آیهٔ یازده، چون اژدها سخن می‌گوید. وقتی آن قانون را به اجرا بگذارد، چون اژدها سخن خواهد گفت، و آن قانون یکشنبه نشان می‌دهد که «تصویرِ وحش» در ایالات متحده به‌طور کامل شکل گرفته است. در آن مقطع مهلتِ امتحانیِ ایالات متحده به پایان رسیده است و پس از ارتداد ملی، ویرانی ملی فرا می‌رسد. در آن زمان، با استقرار اتحاد سه‌گانه، ایالات متحده دیگر ششمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس نخواهد بود.

Alpha and Omega always portrays the end with the beginning and at the beginning of the United States there were three times the United States prophetically spoke that marked the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. The Declaration of Independence in 1776, followed by the Constitution of 1789 and then the Alien and Sedition Acts of 1798 identify the first three times the United States prophetically spoke. Each of those three publications represented the speaking of the United States. Those three steps led to 1798, the beginning of the United States reigning as the sixth kingdom of Bible prophecy. Those same three waymarks in the beginning of the United States, represent three waymarks that lead to the ending of the United States reigning as the sixth kingdom of Bible prophecy.

آلفا و امگا همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد و در آغاز ایالات متحده سه بار ایالات متحده به‌طور نبوی سخن گفت که آغاز ایالات متحده را به‌عنوان پادشاهی ششمِ نبوت‌های کتاب مقدس مشخص کرد. اعلامیۀ استقلال در ۱۷۷۶، سپس قانون اساسی در ۱۷۸۹ و بعد قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی در ۱۷۹۸ سه نوبت نخست را که ایالات متحده به‌طور نبوی سخن گفت، مشخص می‌کنند. هر یک از آن سه سند نمایانگر سخن گفتن ایالات متحده بود. آن سه گام به سال ۱۷۹۸ انجامید، یعنی آغاز حکمرانی ایالات متحده به‌عنوان پادشاهی ششمِ نبوت‌های کتاب مقدس. همان سه نشانهٔ راه در آغاز ایالات متحده، نمایانگر سه نشانهٔ راهی هستند که به پایان حکمرانی ایالات متحده به‌عنوان پادشاهی ششمِ نبوت‌های کتاب مقدس می‌انجامند.

The Patriot Act is the first of three times the United States speaks as it comes to its conclusion as the sixth kingdom. The third speaking, that identifies the end of the sixth kingdom is the Sunday law. In the middle of that history the Pelosi Trials of January 6, which began in, 2022 were initiated. The trials were a direct rejection of the rights enshrined in the Constitution because the trials were political in nature, and the lawfare was not simply a fabrication of facts, but it was actually a direct attack upon “procedural” and “substantive” law as identified within the Constitution.

قانون پاتریوت نخستینِ سه باری است که ایالات متحده، هنگامی که به پایان خود به‌عنوان پادشاهی ششم نزدیک می‌شود، سخن می‌گوید. سومین سخن گفتن که پایان پادشاهی ششم را مشخص می‌کند، قانون یکشنبه است. در میانه آن تاریخ، محاکمه‌های پلوسیِ ۶ ژانویه در سال ۲۰۲۲ آغاز شدند. این محاکمه‌ها ردّ مستقیمِ حقوقِ مندرج در قانون اساسی بودند، زیرا ذاتاً سیاسی بودند و «جنگ حقوقی» نه صرفاً جعلِ واقعیت‌ها، بلکه در واقع حمله‌ای مستقیم به قوانین «شکلی» و «ماهوی» همان‌گونه که در قانون اساسی شناسایی شده‌اند، بود.

The Patriot Act in 2001 was a direct attack upon the “Due Process Clause” which appears in both the Fifth Amendment and the Fourteenth Amendment to the U.S. Constitution. These provide that nobody may be deprived of life, liberty, or property without due process of law. That was 2001, and in 2022 the attack against the Constitution was focused upon both “procedural due process” and “substantive due process.” The word “repudiate” means to deny, and Sister White identifies that at the Sunday law in the United States every principle of the Constitution will be repudiated.

قانون پاتریوت در سال ۲۰۰۱ حمله‌ای مستقیم به «بند دادرسیِ قانونی» بود که در هر دو متمم پنجم و چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمده است. این دو مقرر می‌کنند که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون طی فرایند قانونی از زندگی، آزادی یا اموال خود محروم شود. آن مربوط به ۲۰۰۱ بود، و در سال ۲۰۲۲ حمله علیه قانون اساسی بر هر دو «دادرسیِ شکلی» و «دادرسیِ ماهوی» متمرکز شد. واژه «repudiate» به معنای انکار کردن است، و خواهر وایت بیان می‌کند که در زمان قانون یکشنبه در ایالات متحده هر اصلِ قانون اساسی رد خواهد شد.

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> به موجب فرمانی که، در نقضِ قانون خدا، نهاد پاپیّت را به اجرا می‌گذارد، ملت ما خود را به‌کلی از پارسایی جدا خواهد کرد. هنگامی که پروتستانتیسم دست خود را از فراز شکاف دراز کند تا دست قدرت رومی را بفشارد، هنگامی که بر فراز ورطه دست یازد تا با روح‌گرایی دست دهد، و هنگامی که تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، کشور ما تمامی اصول قانون اساسی خود را به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری نفی کند و زمینهٔ گسترش دروغ‌ها و فریب‌های پاپی را فراهم آورد، آنگاه می‌توانیم بدانیم که زمان کارهای شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’

> همان‌گونه که نزدیک شدن سپاهیان روم برای شاگردان نشانه ویرانی قریب‌الوقوع اورشلیم بود، چنین نیز این ارتداد می‌تواند برای ما نشانه آن باشد که حدّ بردباریِ خدا به سر آمده، پیمانه شرارتِ ملتِ ما پر شده، و فرشته رحمت در آستانه پرکشیدن است تا هرگز بازنگردد. آنگاه قومِ خدا به ورطه آن صحنه‌های مصیبت و تنگی فرو خواهد رفت؛ همان‌که پیامبران از آن به «وقتِ تنگیِ یعقوب» یاد کرده‌اند. فریادهای اهلِ ایمانِ آزاردیده به آسمان برمی‌خیزند. و همچنان‌که خونِ هابیل از زمین فریاد برمی‌آورد، از گورهای شهیدان، از آرامگاه‌های دریا، از غارهای کوهستان، از سرداب‌های صومعه‌ها نیز صداهایی به سوی خدا برمی‌خیزند که می‌گویند: «تا به کی، ای خداوندِ قدوس و حق، داوری نمی‌کنی و خونِ ما را از ساکنانِ زمین انتقام نمی‌گیری؟»

> “The Lord is doing His work. All heaven is astir. The Judge of all the earth is soon to arise and vindicate His insulted authority. The mark of deliverance will be set upon the men who keep God’s commandments, who revere His law, and who refuse the mark of the beast or of his image.

> خداوند کار خود را انجام می‌دهد. تمام آسمان به تکاپو افتاده است. داورِ تمامِ زمین به‌زودی برخواهد خاست و از اقتدارِ اهانت‌شدهٔ خویش دفاع خواهد کرد. نشانِ رهایی بر کسانی نهاده خواهد شد که فرمان‌های خدا را نگاه می‌دارند، شریعت او را حرمت می‌نهند، و نشانِ وحش یا تمثالِ او را نمی‌پذیرند.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

> خدا آشکار کرده است که در روزهای آخر چه رخ خواهد داد تا قوم او آماده شوند در برابر طوفانِ مخالفت و خشم بایستند. آنان که از رویدادهای پیشِ‌رو هشدار یافته‌اند، نباید در انتظارِ آرامِ طوفانِ در راه بنشینند و خود را با این دلخوشی تسکین دهند که خداوند در روز تنگی وفاداران خود را در پناه خواهد گرفت. ما باید همچون کسانی باشیم که در انتظارِ سرورِ خویش‌اند، نه با انتظاری بیهوده و بی‌عمل، بلکه با کاری جدی و ایمانی خلل‌ناپذیر. اکنون زمان آن نیست که بگذاریم ذهن‌هایمان در امور کم‌اهمیت غرق شود. در حالی که مردم خواب‌اند، شیطان به‌فعالیت مشغول است و امور را چنان ترتیب می‌دهد که قوم خدا از رحمت یا عدالت برخوردار نشوند. جنبش یکشنبه اینک در تاریکی راه خود را می‌گشاید. رهبران، مسألهٔ حقیقی را پنهان می‌کنند، و بسیاری از آنان که به این جنبش می‌پیوندند خود نیز نمی‌بینند که جریانِ زیرین رو به کجا دارد. ادعاهای آن ملایم و به‌ظاهر مسیحی است، اما چون سخن بگوید، روحِ اژدها را آشکار خواهد ساخت. وظیفهٔ ماست که هرچه در توان داریم انجام دهیم تا خطرِ تهدیدکننده را دفع کنیم. باید بکوشیم با قرار دادنِ خود در نوری درست در برابر مردم، تعصّب را خلع سلاح کنیم. باید مسألهٔ واقعیِ موردِ اختلاف را پیشِ رویشان بگذاریم و بدین‌سان مؤثرترین اعتراض را در برابر اقداماتی که آزادیِ وجدان را محدود می‌کند، به میان آوریم. باید کتاب‌مقدّس را تفتیش کنیم و بتوانیم دلیل ایمان خود را بیان کنیم. پیامبر می‌گوید: «شریران شریرانه رفتار خواهند کرد؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما دانایان خواهند فهمید.» شهادات، جلد ۵، صفحات ۴۵۱ و ۴۵۲.

Sister White aligns the Sunday law with several last-day waymarks, and in so doing her words reveal “what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath.” Therefore, the waymarks that she aligns in this passage are to be carefully examined. I am suggesting that the point of reference is the line of prophecy that focuses upon the Constitution of the United States, along with the “speaking” of the nation as an interrelated symbol.

خواهر وایت قانون یکشنبه را با چندین نشانهٔ راهِ روزهای آخر هم‌راستا می‌کند، و با این کار سخنان او آشکار می‌سازد «آنچه در روزهای آخر رخ خواهد داد تا قوم او آماده باشند در برابر طوفانِ مخالفت و خشم بایستند.» ازاین‌رو، نشانه‌های راهی که او در این بخش هم‌راستا می‌کند باید با دقت بررسی شوند. من پیشنهاد می‌کنم که نقطهٔ ارجاع، خط نبوت است که بر قانون اساسی ایالات متحده تمرکز دارد، به‌همراه «سخن گفتنِ» آن کشور به‌عنوان نمادی مرتبط و همبسته.

By that, I mean, that the Blair Bill in 1888, the Patriot Act in 2001, and the political prosecutions that were carried out by the Democrats and globalist Republicans beginning in 2022 were each a direct denial of two essential elements of the Constitution. 1888 represents enforcement of Sunday worship, and then in 2001, the change from English law to Roman law. In 2022 “substantive” and “procedural” law was attacked.

منظورم این است که لایحه بلر در 1888، قانون پاتریوت در 2001، و پیگردهای سیاسی‌ای که دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان جهانی‌گرا از 2022 آغاز کردند، هر یک انکار مستقیمی از دو عنصر اساسی قانون اساسی بودند. 1888 نمایانگر تحمیل عبادت روز یکشنبه است، و سپس در 2001، تغییر از حقوق انگلیس به حقوق رومی. در 2022 به حقوق «ماهوی» و «شکلی» حمله شد.

Substantive law defines the rights and obligations of individuals and organizations, while procedural law outlines the process for resolving disputes and enforcing the rights and obligations of individuals and organizations. The law defines legal or illegal behavior and sets out the punishments for it. Substantive law covers many legal areas, including criminal, civil, and contract law.

حقوق ماهوی حقوق و تکالیف افراد و سازمان‌ها را تعریف می‌کند، در حالی که آیین دادرسی فرایند حل‌وفصل اختلافات و اجرای حقوق و تکالیف افراد و سازمان‌ها را تشریح می‌کند. قانون رفتار قانونی یا غیرقانونی را تعریف می‌کند و مجازات‌های آن را مقرر می‌دارد. حقوق ماهوی حوزه‌های حقوقی بسیاری را در بر می‌گیرد، از جمله حقوق کیفری، حقوق مدنی و حقوق قراردادها.

Criminal law is an excellent example of substantive law. Criminal law defines what actions are considered criminal and the penalties for those crimes. Civil law, however, governs disputes between individuals and organizations, such as breach of contract, personal injury, or property disputes.

حقوق کیفری نمونه‌ای عالی از حقوق ماهوی است. حقوق کیفری تعریف می‌کند که چه اعمالی جرم محسوب می‌شوند و مجازات‌های آن جرایم چیست. اما حقوق مدنی بر اختلافات میان افراد و سازمان‌ها حاکم است، مانند نقض قرارداد، صدمات بدنی یا اختلافات مربوط به اموال.

Substantive law is typically written in statutes, regulations, and case law. Statutes are laws passed by legislative bodies, such as national parliaments or state legislature, and regulations are rules and procedures created by administrative agencies. Case law is the law that judges create through their interpretation of statutes, regulations, and the Constitution.

حقوق ماهوی معمولاً در قوانین مصوب، مقررات و رویه قضایی نوشته می‌شود. قوانین مصوب قوانینی هستند که توسط نهادهای قانون‌گذاری، مانند پارلمان‌های ملی یا مجالس قانون‌گذاری ایالتی، تصویب می‌شوند و مقررات قواعد و آیین‌هایی هستند که توسط نهادهای اداری وضع می‌شوند. رویه قضایی حقوقی است که قضات از طریق تفسیر قوانین مصوب، مقررات و قانون اساسی ایجاد می‌کنند.

Procedural law refers to the rules governing the legal process. It outlines how cases move through the legal system, from the initial filing of a complaint to the final resolution. Procedural law covers various legal areas, including civil, criminal, and administrative procedures. The purpose of procedural law is to ensure that the legal process is fair and efficient. It provides a framework for resolving disputes and ensures that everyone involved in the legal process, including judges, lawyers, and litigants, knows what is expected of them.

آیین دادرسی به مجموعه قواعد حاکم بر روند رسیدگی قضایی اشاره دارد. این قواعد توضیح می‌دهند که پرونده‌ها چگونه از مرحله طرح دادخواست یا شکایت تا حل‌وفصل نهایی در نظام حقوقی پیش می‌روند. حقوق شکلی حوزه‌های مختلفی از جمله آیین دادرسی مدنی، کیفری و اداری را در بر می‌گیرد. هدف آیین دادرسی این است که فرایند رسیدگی عادلانه و کارآمد باشد. آیین دادرسی چارچوبی برای حل‌وفصل اختلافات فراهم می‌کند و اطمینان می‌دهد که همه افراد درگیر در فرایند دادرسی، از جمله قضات، وکلا و اصحاب دعوا، بدانند چه انتظاری از آنان می‌رود.

Substantive and procedural law are intended to work together to ensure justice is served. Substantive law defines the rights and obligations of individuals and organizations, while procedural law outlines the process for resolving disputes and enforcing those rights and obligations. In other words, substantive law defines legal or illegal behavior and the consequences of illegal behavior, while procedural law outlines how those legal issues are resolved.

حقوق ماهوی و حقوق شکلی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در کنار یکدیگر کار کنند تا اجرای عدالت تضمین شود. حقوق ماهوی حقوق و تکالیف اشخاص حقیقی و حقوقی را تعریف می‌کند، در حالی که حقوق شکلی فرایند حل‌وفصل اختلافات و اجرای آن حقوق و تکالیف را ترسیم می‌کند. به عبارت دیگر، حقوق ماهوی رفتار قانونی یا غیرقانونی و پیامدهای رفتار غیرقانونی را تعریف می‌کند، در حالی که حقوق شکلی نحوه حل‌وفصل آن مسائل حقوقی را مشخص می‌کند.

In 2001, the Patriot Act removed the right of habeas corpus. “Habeas corpus” is a Latin term that translates to “you shall have the body.” It refers to a legal principle that protects individuals from unlawful detention by requiring a court to examine the lawfulness of a person’s imprisonment. Habeas corpus is a fundamental right in many legal systems, especially those influenced by English common law. It ensures that a person cannot be held in custody without just cause and allows them to challenge the legality of their detention before a judge.

در سال ۲۰۰۱، قانون پاتریوت حق هابیاس کورپوس را از میان برداشت. «هابیاس کورپوس» اصطلاحی لاتینی است که به «شما باید بدن را داشته باشید» ترجمه می‌شود. این اصطلاح به اصل حقوقی‌ای اشاره دارد که با الزام دادگاه به بررسی قانونی بودن بازداشت یک فرد، از اشخاص در برابر بازداشت غیرقانونی حمایت می‌کند. هابیاس کورپوس در بسیاری از نظام‌های حقوقی، به‌ویژه آن‌ها که تحت تأثیر حقوق عرفی انگلیس هستند، حقی بنیادین است. این حق تضمین می‌کند که هیچ‌کس بدون دلیل موجه در بازداشت نگه داشته نشود و به او اجازه می‌دهد قانونی بودن بازداشت خود را در برابر یک قاضی به چالش بکشد.

A “Due Process Clause” appears in both the Fifth Amendment and the Fourteenth Amendment to the U.S. Constitution. These provide that nobody may be deprived of life, liberty, or property without due process of law. Courts have developed two branches of due process doctrine: procedural due process and substantive due process. In 2001, with the Patriot Act habeas corpus was removed as a right, and English law was replaced by Roman law. English law defines that a person is considered innocent until proven guilty, and Roman law identifies that a person is considered guilty until proven innocent. In the Pelosi Trials of 2022, both procedural and substantive due process was trampled upon. Both substantive law and procedural law were applied in the Pelosi Trials in the exact opposite of their intended Constitutional purpose.

یک «بند دادرسی عادلانه» در هر دو متمم پنجم و متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده وجود دارد. این بندها مقرر می‌کنند که هیچ‌کس بدون رعایت تشریفات قانونی از زندگی، آزادی یا مالکیت خود محروم نشود. دادگاه‌ها دو شاخه از دکترین دادرسی عادلانه را توسعه داده‌اند: دادرسی شکلی و دادرسی ماهوی. در سال ۲۰۰۱، با قانون پاتریوت، هابیاس کورپوس به‌عنوان یک حق حذف شد و حقوق انگلیس با حقوق رومی جایگزین شد. حقوق انگلیس مقرر می‌کند که شخص تا زمانی که مجرم بودنش ثابت نشود بی‌گناه فرض می‌شود، و حقوق رومی بیان می‌کند که شخص تا زمانی که بی‌گناهی‌اش ثابت نشود گناهکار فرض می‌شود. در محاکمات پلوسیِ ۲۰۲۲، هم دادرسی شکلی و هم دادرسی ماهوی پایمال شدند. در محاکمات پلوسی، هر دو حقوق ماهوی و حقوق شکلی دقیقاً برخلاف مقصود قانون اساسی به کار گرفته شدند.

The distinction between substantive due process and procedural due process lies in the different aspects of law and rights that each concept protects within the framework of the U.S. Constitution, particularly under the Due Process Clauses of the Fifth and Fourteenth Amendments.

تفاوت میان دادرسی منصفانه ماهوی و دادرسی منصفانه شکلی در این است که هر یک از این مفاهیم از جنبه‌های متفاوتی از قانون و حقوق حمایت می‌کند، آن هم در چارچوب قانون اساسی ایالات متحده، به‌ویژه ذیل بندهای دادرسی منصفانه متمم‌های پنجم و چهاردهم.

Substantive due process is concerned with the fundamental rights and liberties that the government cannot infringe upon, regardless of the procedure used. It protects certain rights from government interference even if the proper procedures are followed. Substantive due process involves rights that are deemed fundamental, such as the right to privacy, the right to marry, and the right to raise one’s children. These rights are protected from government intrusion unless there is a compelling state interest. It serves as a check on the government’s power, ensuring that laws and regulations do not violate fundamental liberties.

دادرسی منصفانه ماهوی به حقوق و آزادی‌های اساسی‌ای می‌پردازد که دولت، صرف‌نظر از رویه‌ای که به کار گرفته می‌شود، نمی‌تواند به آن‌ها تعرض کند. این اصل از برخی حقوق در برابر مداخله دولت حمایت می‌کند، حتی اگر رویه‌ها و تشریفات قانونی لازم رعایت شده باشند. دادرسی منصفانه ماهوی شامل حقوقی است که بنیادی تلقی می‌شوند، مانند حق حریم خصوصی، حق ازدواج و حق تربیت و پرورش فرزندانِ خود. این حقوق از دخالت دولت مصون‌اند مگر آنکه مصلحت قوی و قانع‌کننده‌ای برای حکومت وجود داشته باشد. این اصل مهاری بر قدرت دولت است و تضمین می‌کند که قوانین و مقررات آزادی‌های بنیادین را نقض نکنند.

Procedural due process is concerned with the procedures that the government must follow before it deprives an individual of life, liberty, or property. It ensures that individuals receive fair and impartial treatment through proper legal processes. Procedural due process requires the government to follow certain steps or procedures, such as providing notice, a fair hearing, and an opportunity to be heard, before depriving someone of their rights. It emphasizes the methods by which laws are enforced, ensuring that the government acts in a just and fair manner.

دادرسی منصفانه آیینی به تشریفاتی می‌پردازد که دولت باید پیش از آنکه فردی را از حق حیات، آزادی یا مالکیت محروم کند، رعایت کند. این اصل تضمین می‌کند که افراد از طریق فرایندهای قانونی مناسب، برخوردی منصفانه و بی‌طرفانه دریافت کنند. دادرسی منصفانه آیینی اقتضا می‌کند دولت پیش از سلب حقوق کسی، مراحل یا تشریفات معینی را رعایت کند؛ مانند اطلاع‌رسانی، برگزاری جلسه رسیدگی منصفانه و فراهم کردن فرصت دفاع و شنیده‌شدن. این اصل بر روش‌هایی که قوانین به‌موجب آن‌ها اجرا می‌شوند تأکید دارد و تضمین می‌کند که دولت به‌گونه‌ای عادلانه و منصفانه عمل کند.

The lawfare that has been manifested since the Pelosi Trials began represents a denial of both substantive and procedural due process. The fundamental rights of American citizens were openly and successfully denied. The false flag operations and the open corruption of the alphabet agencies of the United States has been regularly exposed since even before the Pelosi Trials began, but the legal procedures that have been employed by the globalists of both parties since the Pelosi Trials began, represents a clear illustration of the destruction of procedural due process.

جنگ حقوقی‌ای که از زمان آغاز محاکمات پلوسی نمود یافته است، نشان‌دهندهٔ انکار دادرسی عادلانه، هم در بُعد ماهوی و هم در بُعد شکلی است. حقوق بنیادین شهروندان آمریکایی آشکارا و به‌طور مؤثر انکار شد. عملیات‌های پرچم دروغین و فساد آشکارِ آژانس‌های سه‌حرفی ایالات متحده از حتی پیش از آغاز محاکمات پلوسی به‌طور منظم افشا شده است، اما رویه‌های قضایی‌ای که جهانی‌گرایانِ هر دو حزب از زمان آغاز محاکمات پلوسی به کار گرفته‌اند، نمونه‌ای آشکار از نابودی دادرسی عادلانهٔ شکلی هستند.

Earlier in the article we read, “Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.”

پیش‌تر در مقاله خواندیم: «هر حرکتِ موافقِ قانون‌گذاری دینی، در واقع اقدامی در جهت امتیاز دادن به نهاد پاپی است؛ نهادی که در طی سده‌های بسیار پیوسته با آزادیِ وجدان در ستیز بوده است. حفظِ یکشنبه، به‌عنوان نهادی به‌اصطلاح مسیحی، وجودِ خود را مدیونِ 'سرّ بی‌قانونی' است؛ و اجرای اجباریِ آن عملاً به معنای به‌رسمیت‌شناختنِ اصولی خواهد بود که خود سنگ‌بنای کاتولیسیسمِ رومی‌اند. هنگامی که ملتِ ما چنان از اصولِ حکومتِ خود دست بشوید که قانونِ یکشنبه وضع کند، پروتستانتیسم در این اقدام با پاپی‌گری دست به یکی خواهد شد؛ و این چیزی جز جان‌بخشیدن به استبدادی نخواهد بود که مدت‌هاست مشتاقانه در کمینِ فرصت نشسته تا بار دیگر برخیزد و به استبدادی فعال بدل شود.»

In the line of history that can be represented with the Constitution of the United States there are three specific waymarks representing some element of the Constitution in both the beginning and the ending of the United States. Each of those three waymarks are political actions, and therefore symbolize the speaking of the United States. The third of those three waymarks in the beginning, that marked 1798, was the Alien and Sedition Acts and the third of those waymarks at the ending is when the United States enforces a Sunday law, and speaks as a dragon in fulfillment of Revelation chapter thirteen, verse eleven.

در خط سیر تاریخی که می‌توان آن را با قانون اساسی ایالات متحده ترسیم کرد، سه نشانِ راه مشخص وجود دارد که در آغاز و پایان ایالات متحده نمایانگر عناصری از قانون اساسی‌اند. هر یک از آن سه نشانِ راه اقدامی سیاسی است و بنابراین نمایانگر سخن گفتن ایالات متحده است. سومینِ آن سه نشانِ راه در آغاز، که سال ۱۷۹۸ را نشان می‌کرد، قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی بود و سومینِ آن نشانِ راه‌ها در پایان، زمانی است که ایالات متحده قانون یکشنبه را به اجرا می‌گذارد و همچون اژدها سخن می‌گوید، در تحققِ کتاب مکاشفه، فصل سیزدهم، آیه یازدهم.

The prophetic history of the United States begins when, as represented by the earth, it opened its mouth and swallowed up the flood of the dragon’s persecution.

تاریخ نبوتی ایالات متحده زمانی آغاز می‌شود که، همان‌گونه که با نمادِ «زمین» نشان داده شده است، زمین دهان خود را گشود و سیلابِ جفای اژدها را بلعید.

> And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:15, 16.

> و مار از دهان خود آبی چون سیلاب در پیِ زن بیرون ریخت تا سیلاب او را با خود ببرد. و زمین زن را یاری کرد، و زمین دهان خود را گشود و آن سیلاب را که اژدها از دهان خود بیرون انداخته بود فرو برد. مکاشفه ۱۲:۱۵، ۱۶.

In 1776, the beast that was to arise from the earth, and ultimately become the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, swallowed up the flood of persecution against God’s people by establishing a nation with a Constitution that protested against the tyrants of European royalty and tyrants of the papal church.

در سال ۱۷۷۶، آن وحش که قرار بود از زمین برخیزد و سرانجام در سال ۱۷۹۸ به ششمین پادشاهیِ پیشگویی‌های کتاب مقدس بدل شود، با تأسیسِ ملتی با قانون اساسی‌ای که علیه ستمگرانِ سلطنت‌های اروپایی و ستمگرانِ کلیسای پاپی اعتراض می‌کرد، سیلابِ جفا علیه قوم خدا را بلعید.

The Declaration of Independence in 1776 typified the Patriot Act of 2001. The Constitution of 1789 typified the Pelosi Trials beginning in 2022. The Alien and Sedition Acts of 1798 typified the Sunday law in the United States.

اعلامیهٔ استقلال در سال ۱۷۷۶ نماد قانون میهن‌پرستی ۲۰۰۱ بود. قانون اساسی ۱۷۸۹ نماد محاکمه‌های پلوسی بود که از ۲۰۲۲ آغاز شدند. قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی ۱۷۹۸ نماد قانون یکشنبه در ایالات متحده بود.

The pronouncement of independence by the American patriots in 1776 represented the announcement of loss of independence with the Patriot Act of 2001. The Constitution of 1789 represented the Pelosi Trials beginning in 2022. The Alien and Sedition Acts represents the Sunday law. The history of the repudiation of every principle of the Constitution represents a progressive overturning of the Constitution that ends at the Sunday law.

اعلام استقلال توسط میهن‌پرستان آمریکایی در سال ۱۷۷۶، نمایانگر اعلامِ از دست‌رفتن استقلال در قالب قانون میهن‌پرستیِ ۲۰۰۱ بود. قانون اساسیِ ۱۷۸۹، نمایانگر محاکماتِ پلوسی بود که از سال ۲۰۲۲ آغاز شد. قوانینِ بیگانگان و فتنه‌انگیزی، نمایانگر قانونِ یکشنبه است. تاریخِ طردِ تمامِ اصولِ قانون اساسی، نمایانگرِ واژگونیِ تدریجیِ قانون اساسی است که در قانونِ یکشنبه پایان می‌یابد.

These lines all align in the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. In this article we quoted four paragraphs from Testimonies, volume 5, 451, 452.

این خطوط همگی در تاریخ پنهانِ آیهٔ چهلمِ باب یازدهمِ دانیال هم‌راستا هستند. در این مقاله چهار بند از شهادات، جلد ۵، ۴۵۱، ۴۵۲ نقل کردیم.

We will look closer at those paragraphs in the next article.

در مقاله بعدی آن بندها را با دقت بیشتری بررسی خواهیم کرد.

Back to Articles