Article

# Panium - Number Two

پانیوم - شمارهٔ دو

The Rise and Fall of the King of the South

ظهور و سقوط پادشاه جنوب

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2025

Formats

PDF
Word

We left off the last article by writing, “Verses 10–15 represent three proxy wars accomplished by the king of the north, the papal power, from 1989 to the Sunday law.” These three proxy wars begin with the identification of the United States in verse 40 as “chariots, ships, and horsemen.”

مقالهٔ قبلی را با این جمله به پایان رساندیم: «آیات ۱۰ تا ۱۵ نمایانگر سه جنگ نیابتی هستند که به‌دست پادشاه شمال، یعنی قدرت پاپی، از سال ۱۹۸۹ تا قانون یکشنبه صورت گرفته‌اند.» این سه جنگ نیابتی با شناسایی ایالات متحده در آیهٔ ۴۰ به‌عنوان «ارابه‌ها، کشتی‌ها و سواران» آغاز می‌شوند.

The next proxy war, represented by verse 11 and its historical fulfillment at the Battle of Raphia in 217 BC, was between Ptolemy IV Philopator, the southern king of Egypt, and Antiochus the Great, also called Antiochus Magnus, of the Seleucid Empire. Antiochus had fulfilled verse 10 when he retaliated against Egypt for his northern kingdom’s defeat and loss of possessions, retaking all the geography the southern kingdom had previously seized from his kingdom. He did so but stopped at the border of Egypt, thus fulfilling verse 10 and typifying 1989.

جنگ نیابتی بعدی، که آیهٔ ۱۱ نمایانگر آن است و تحقق تاریخی‌اش در نبرد رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد رخ داد، میان بطلمیوس چهارم فیلوباتور، پادشاه جنوبیِ مصر، و آنتیوخوسِ بزرگ، که آنتیوخوس مگنوس نیز خوانده می‌شود، از امپراتوری سلوکی بود. آنتیوخوس هنگامی که در واکنش به شکست و از دست‌دادن متصرفاتِ پادشاهیِ شمالی‌اش، از مصر انتقام گرفت و همهٔ سرزمین‌هایی را که پادشاهیِ جنوب پیش‌تر از قلمرو او تصرف کرده بود بازپس گرفت، آیهٔ ۱۰ را محقق ساخت. او چنین کرد اما در مرز مصر متوقف شد؛ بدین‌سان آیهٔ ۱۰ را محقق کرد و نمونه‌ای از سال ۱۹۸۹ را نشان داد.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> اما پسرانش برانگیخته خواهند شد و انبوه لشکرهای عظیم را گرد خواهند آورد؛ و یکی یقیناً خواهد آمد و طغیان خواهد کرد و عبور خواهد کرد؛ سپس بازخواهد گشت و برانگیخته خواهد شد، حتی تا دژ او. دانیال ۱۱:۱۰.

The second proxy war was the Battle of Raphia. Raphia means the borderland. That battleground marks the point where Antiochus had ceased his previous invasion of verse 10. The three proxy wars are governed by truth, in the sense that the first proxy war aligns with the last proxy war. All three wars—verses 10, 11, and then the third war of verses 13–15—are waged by the same historical figure in their initial fulfillment. Antiochus Magnus is present in each of the three battles, prophetically tying them together into one line. Antiochus wins the first and last battles, but not the middle one, where the king of the south prevails.

دومین جنگ نیابتی نبرد رافیا بود. رافیا به معنای سرزمین مرزی است. آن میدان نبرد نقطه‌ای را مشخص می‌کند که آنتیوخوس در آن، یورش قبلیِ مذکور در آیهٔ ۱۰ را متوقف کرده بود. سه جنگ نیابتی توسط حقیقت هدایت می‌شوند، به این معنا که جنگ نیابتی نخست با جنگ نیابتی آخر همخوانی دارد. هر سه جنگ—آیات ۱۰، ۱۱ و سپس جنگ سومِ آیات ۱۳ تا ۱۵—در تحقق اولیه‌شان به دست همان شخصیت تاریخی به‌راه انداخته می‌شوند. آنتیوخوس بزرگ در هر سه نبرد حضور دارد و به‌گونه‌ای نبوی آن‌ها را به یک خط واحد پیوند می‌دهد. آنتیوخوس در نبرد اول و آخر پیروز می‌شود، اما نه در نبرد میانی؛ در آن‌جا پادشاه جنوب پیروز می‌شود.

Just as Raphia means borderland, so does Ukraine. The second proxy war, first fulfilled by the Battle of Raphia, is now being fulfilled in the Ukrainian war. Vladimir Putin is the king of the south, the prophetic descendant of the first modern king of the south, Vladimir Lenin. Putin has repeatedly claimed that Russia’s response to Ukraine is based on a disputed agreement that, upon Germany’s reunification, NATO would not expand further into former USSR territory. Putin’s motivation mirrors Ptolemy’s in verses 5–9 and Napoleon’s in 1797. All three southern kings justify their actions against the northern king based on a broken treaty.

همان‌گونه که رافیا به معنای «سرزمین مرزی» است، اوکراین نیز چنین معنایی دارد. جنگ نیابتی دوم، که نخستین‌بار با نبرد رافیا تحقق یافت، اکنون در جنگ اوکراین در حال تحقق است. ولادیمیر پوتین پادشاه جنوب است، بازماندهٔ پیشگویی‌شدهٔ نخستین پادشاه مدرن جنوب، ولادیمیر لنین. پوتین بارها ادعا کرده که واکنش روسیه به اوکراین بر پایهٔ توافقی مورد مناقشه است که طبق آن، پس از وحدت آلمان، ناتو دیگر به قلمرو اتحاد جماهیر شوروی سابق گسترش نخواهد یافت. انگیزهٔ پوتین بازتاب‌دهندهٔ انگیزهٔ بطلمیوس در آیات ۵ تا ۹ و ناپلئون در سال ۱۷۹۷ است. هر سه پادشاه جنوبی اقدامات خود علیه پادشاه شمال را بر اساس پیمانی نقض‌شده توجیه می‌کنند.

According to Isaiah 23, the whore of Tyre, representing the papal power, would be forgotten for seventy years, as the days of one king—a period repeatedly shown to be the time when the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation 13 (the United States), rules.

طبق اشعیا ۲۳، فاحشهٔ صور که نمایانگر قدرت پاپی است، به مدت هفتاد سال ـ همچون روزهای یک پادشاه ـ به فراموشی سپرده خواهد شد؛ دوره‌ای که بارها نشان داده شده زمان حکومت ششمین پادشاهیِ پیشگویی‌های کتاب‌مقدسی، یعنی وحشِ زمینِ مکاشفهٔ ۱۳ (ایالات متحده) است.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> و واقع خواهد شد که در آن روز، صور هفتاد سال فراموش خواهد شد، برحسب ایام یک پادشاه؛ پس از پایان هفتاد سال، صور همچون فاحشه‌ای آواز خواهد خواند. ای فاحشهٔ فراموش‌شده، بربطی برگیر و در شهر بگرد؛ نغمه‌ای دلنشین بنواز، سرودهای بسیار بخوان، تا به یاد آورده شوی. و واقع خواهد شد که پس از پایان هفتاد سال، خداوند صور را بازدید خواهد کرد، و او به مزد خویش بازخواهد گشت، و با همهٔ مملکت‌های جهان بر روی زمین زنا خواهد ورزید. اشعیا 23:15–17.

The symbolic seventy-year period spans from 1798 to the Sunday law, which is the history represented by verse 40. It is not until the ending of the seventy years, or the approach of the Sunday law, that the whore reappears. For this reason, the warfare of the three battles in verses 10–15 is carried out by a proxy of the papal power, for she is prophetically forgotten during this period.

دورهٔ نمادینِ هفتاد ساله از سال ۱۷۹۸ تا قانون یکشنبه امتداد دارد، یعنی همان تاریخی که در آیهٔ ۴۰ به تصویر کشیده شده است. تا پایانِ آن هفتاد سال، یا با نزدیک شدنِ قانون یکشنبه، فاحشه دوباره ظاهر نمی‌شود. از همین رو، جنگِ سه نبردِ آیات ۱۰ تا ۱۵ به‌وسیلهٔ نیروی نیابتیِ قدرتِ پاپی انجام می‌شود، زیرا او در این دوره از نظر نبوی به فراموشی سپرده شده است.

In the first and last proxy battles, the king of the north prevails over the king of the south. In the middle battle, the king of the south prevails over the king of the north. The Battle of Raphia was the initial historical fulfillment of verse 11, and the verse and their historical fulfillment make up two witnesses that are to be combined with the parallel passages of papal Rome’s three and a half prophetic days of rule. Thus, two passages of Scripture within Daniel 11, accompanied by their historical fulfillments, set forth the prophetic characteristics of verse 11’s battle of the borderland, first fulfilled at the Battle of Raphia and then again at the time of the end in 1798.

در نخستین و آخرین نبردهای نیابتی، پادشاهِ شمال بر پادشاهِ جنوب چیره می‌شود. در نبرد میانی، پادشاهِ جنوب بر پادشاهِ شمال چیره می‌شود. نبرد رافیا نخستین تحقق تاریخیِ آیه ۱۱ بود، و آن آیه و تحقق تاریخیِ آن دو شاهد را تشکیل می‌دهند که باید با بخش‌های موازیِ مربوط به سه روز و نیمِ نبوتیِ حاکمیتِ رومِ پاپی ترکیب شوند. از این رو، دو بخشِ کتاب‌مقدسی در دانیال ۱۱، همراه با تحقق‌های تاریخی‌شان، ویژگی‌های نبویِ نبردِ مرزیِ آیه ۱۱ را بیان می‌کنند؛ نبردی که نخست در نبرد رافیا تحقق یافت و سپس بار دیگر در وقتِ آخر در سال ۱۷۹۸.

These lines of witness uphold that Vladimir Putin is the last Vladimir of the modern king of the south. “Vladimir” is often defined as meaning “ruler of the world,” but the word mir also correctly means “community.” Thus, Vladimir means “ruler of the community,” or “ruler of communism.” Putin identifies his involvement with Ukraine as based on a broken agreement addressing his concerns about NATO’s encroachment beyond the borders agreed upon after Germany’s unification. Putin’s direction is as much focused against NATO and the EU as it is against Zelenskyy and Ukraine. NATO and the EU’s encroachment upon territory Putin insists was to remain NATO-free parallels Ptolemy’s rage when the Seleucid king set the Egyptian princess bride aside for his former wife. That broken treaty pointed forward to the broken Treaty of Tolentino in 1797. In Daniel 11, when the southern king prevails over the northern king, it involves a broken treaty.

این سلسله شواهد دلالت دارد بر اینکه ولادیمیر پوتین آخرین «ولادیمیرِ» پادشاه مدرنِ جنوب است. «ولادیمیر» را اغلب به معنای «فرمانروای جهان» تعریف می‌کنند، اما واژه mir همچنین به‌درستی به معنای «جامعه» نیز هست. ازاین‌رو، ولادیمیر یعنی «فرمانروای جامعه»، یا «فرمانروای کمونیسم». پوتین دخالت خود در اوکراین را مبتنی بر توافقی شکسته می‌داند که قرار بود به نگرانی‌های او دربارهٔ پیشروی ناتو فراتر از مرزهایی که پس از اتحاد آلمان بر آن توافق شده بود، رسیدگی کند. جهت‌گیری پوتین به همان اندازه که علیه زلنسکی و اوکراین است، متوجه ناتو و اتحادیهٔ اروپاست. دست‌اندازی ناتو و اتحادیهٔ اروپا به سرزمینی که پوتین اصرار دارد باید عاری از ناتو بماند، با خشم بطلمیوس زمانی که پادشاه سلوکی شاهزاده‌خانم مصری را که عروسش بود کنار گذاشت و همسر پیشینش را برگزید، همسانی دارد. آن پیمانِ شکسته پیش‌درآمدی بود بر پیمانِ شکستهٔ تولنتینو در سال ۱۷۹۷. در دانیال ۱۱، هنگامی که پادشاه جنوب بر پادشاه شمال غالب می‌شود، پای یک پیمانِ شکسته در میان است.

This broken treaty concerns the EU’s unwillingness to restrict NATO’s expansion beyond its borders when Germany was reunified. In this sense, Putin, the king of the south, is in a battle against the king of the north, represented by his proxy power. Just as the Nazis of World War II were a proxy for the Catholic Church, the Nazis of Ukraine become the symbol of the second proxy war of verses 10–15. Three world wars and three proxy wars—and in both lines, the Nazis are the proxy representative of the Catholic Church during the middle conflict.

این پیمانِ شکسته به عدم تمایل اتحادیهٔ اروپا برای محدود کردن گسترش ناتو فراتر از مرزهای آن، در زمان اتحاد مجدد آلمان، مربوط می‌شود. از این منظر، پوتین، پادشاه جنوب، در نبردی با پادشاه شمال قرار دارد که به‌وسیلهٔ قدرت نیابتی‌اش نمایندگی می‌شود. همان‌گونه که نازی‌های جنگ جهانی دوم نیابتیِ کلیسای کاتولیک بودند، نازی‌های اوکراین به نمادِ دومین جنگ نیابتیِ آیات ۱۰ تا ۱۵ تبدیل می‌شوند. سه جنگ جهانی و سه جنگ نیابتی—و در هر دو خط، نازی‌ها در خلال درگیری میانی نمایندهٔ نیابتیِ کلیسای کاتولیک هستند.

In the three original historical fulfillments of these proxy wars, Antiochus Magnus was in each battle. It has often been shown how the etymology of “Antiochus” and the symbolism associated with the Seleucid kingdom as the king of the north identify Antiochus as a symbol of the antichrist—the pope of Rome. But in the history of the three proxy wars, the whore of Tyre is forgotten, so the symbol of the “pope” represented in the name “Antiochus” stands for his proxy power. In the first and last battles, it is the United States openly doing the bidding for Rome. In verse 11, the proxy power is the Nazism of Ukraine, but it was and still is the ships and chariots of the United States that propped up Zelenskyy in the war. On the surface of the second proxy war, the United States is hidden, as is the pope during the seventy years of Isaiah 23. The United States is hidden in the very history where it develops all the characteristics of the beast, making it prophetically fitting that, once the second proxy war is underway, the United States is obscured by the proxy power of Nazism in Ukraine, though it remains the military and economic might of the earth beast that props up Ukraine until their demise.

در سه تحقق تاریخیِ نخستینِ این جنگ‌های نیابتی، آنتیوخوس بزرگ در هر نبرد حضور داشت. بارها نشان داده شده که چگونه ریشه‌شناسیِ «آنتیوخوس» و نمادپردازیِ مرتبط با پادشاهیِ سلوکی به‌عنوان پادشاهِ شمال، آنتیوخوس را به‌عنوان نمادی از ضدّ مسیح ـ پاپِ رم ـ معرفی می‌کنند. اما در تاریخِ سه جنگِ نیابتی، روسپیِ صور به فراموشی سپرده می‌شود؛ ازاین‌رو نمادِ «پاپ» که در نام «آنتیوخوس» بازنمایی شده، به قدرتِ نیابتیِ او دلالت دارد. در نبرد نخست و آخر، این ایالات متحده است که آشکارا دستوراتِ رم را اجرا می‌کند. در آیهٔ ۱۱، قدرتِ نیابتی، نازیسمِ اوکراین است، اما این کشتی‌ها و ارابه‌های ایالات متحده بودند و هنوز هم هستند که زلنسکی را در جنگ سرِ پا نگه داشته و همچنان نگه می‌دارند. در ظاهرِ جنگِ نیابتیِ دوم، ایالات متحده پنهان است؛ همان‌گونه که پاپ در طولِ هفتاد سالِ اشعیا ۲۳ پنهان است. ایالات متحده در همان تاریخی پنهان می‌شود که در آن همهٔ ویژگی‌های وحش را می‌پروراند، و از این رو از نظر نبوی بجاست که، چون جنگِ نیابتی دوم به جریان می‌افتد، ایالات متحده زیر سایهٔ قدرتِ نیابتیِ نازیسم در اوکراین مستور شود؛ هرچند همچنان این توانِ نظامی و اقتصادیِ وحشِ زمین است که اوکراین را تا هنگامِ سقوط‌شان سرِ پا نگه می‌دارد.

When the king of the south went to Babylon and took the king of the north captive, and also when General Berthier took the pope captive, he walked right into the Vatican suggesting that the Ukrainian war will end with Putin’s victory at a point when any resistance from the Ukraine has been removed. The kingdom Ptolemy captured was Babylon, and the kingdom Napoleon captured was spiritual Babylon. Thus, Zelenskyy’s kingdom is represented by those subjects which provide him support. Now that Trump has withdrawn the support of the earth beast’s chariots horsemen and ships, Ukraine’s support is the EU, the very group that has been unwilling to hear Putin’s claims of the broken treaty concerning the encroachment of NATO.

وقتی پادشاه جنوب به بابل رفت و پادشاه شمال را اسیر کرد، و نیز هنگامی که ژنرال برتیه پاپ را اسیر کرد، او مستقیماً وارد واتیکان شد و این امر دلالت می‌کند که جنگ اوکراین در زمانی با پیروزی پوتین پایان خواهد یافت که هرگونه مقاومت از سوی اوکراین از میان برداشته شده باشد. پادشاهی‌ای که بطلمیوس تصرف کرد بابل بود و پادشاهی‌ای که ناپلئون تصرف کرد بابلِ روحانی بود. بنابراین، پادشاهی زلنسکی به‌وسیله همان اتباعی نمایندگی می‌شود که از او حمایت می‌کنند. اکنون که ترامپ حمایتِ ارابه‌ها، سواران و کشتی‌های وحشِ زمین را قطع کرده است، پشتوانهٔ اوکراین اتحادیهٔ اروپاست؛ همان گروهی که مایل به شنیدن ادعاهای پوتین دربارهٔ پیمانِ شکسته‌شدهٔ مربوط به دست‌اندازی ناتو نبوده است.

The philosophy that guides the eurocrats of the EU is the Greenpeace movement. For this reason, Zelenskyy means, “green.” Zelenskyy is the symbolic head of the warmongers of the EU who are guided by the foolish global agenda of environmentalism. When the Ukraine war concludes Putin will celebrate not only a victory over Ukraine, but the entire EU and NATO.

فلسفه‌ای که یوروکرات‌های اتحادیه اروپا را هدایت می‌کند، جنبش گرین‌پیس است. به همین دلیل، زلنسکی به معنی «سبز» است. زلنسکی رهبر نمادین جنگ‌طلبان اتحادیه اروپاست که از دستورکار جهانیِ احمقانه‌ی محیط‌زیست‌گرایی هدایت می‌شوند. وقتی جنگ اوکراین پایان یابد، پوتین نه‌تنها پیروزی بر اوکراین را، بلکه پیروزی بر کل اتحادیه اروپا و ناتو را نیز جشن خواهد گرفت.

The three proxy wars therefore possess the signature of truth. The first and last proxy war the king of the south is defeated through an alliance between the sea beast and earth beast of Revelation thirteen. In the beginning the victory for the king of the north was brought about by an alliance between a conservative, Vatican I pope, who in the context of the Fatima secrets of Catholicism lore is the white or good pope. The current pope, who as I write this is on his deathbed is a Vatican II, liberal pope, who in the context of the Fatima secrets is the black or bad pope.

ازاین‌رو، آن سه جنگ نیابتی نشانۀ حقیقت را با خود دارند. در نخستین و واپسین جنگ نیابتی، پادشاهِ جنوب از طریق ائتلاف میان وحشِ دریا و وحشِ زمینِ مکاشفهٔ باب سیزدهم شکست می‌خورد. در آغاز، پیروزیِ پادشاهِ شمال به‌واسطۀ ائتلافی میان پاپی محافظه‌کار از واتیکانِ اول حاصل شد؛ پاپی که در چارچوبِ اسرار فاطیما در روایت‌های کاتولیکی پاپِ سفید یا خوب به شمار می‌رود. پاپِ کنونی، که هنگام نگارشِ این سطور در بسترِ احتضار است، پاپی لیبرال از واتیکانِ دوم است که در چارچوبِ اسرار فاطیما پاپِ سیاه یا بد محسوب می‌شود.

Verse fourteen identifies that when the “robbers of thy people” who exalt themselves and fall, enter into prophetic history the vision is established. In the fulfillment of verses thirteen through fifteen in the Battle of Panium in 200 BC pagan Rome inserted itself into the issues concerning that very battle. In the three verses which address the Battle of Panium, verse fourteen identifies that the vision is established by Rome.

آیهٔ چهاردهم بیان می‌کند که هنگامی که «غارتگرانِ قومِ تو» ـ که خود را برمی‌افرازند و سقوط می‌کنند ـ به تاریخِ پیشگویانه وارد می‌شوند، رؤیا تثبیت می‌گردد. در تحقق آیات سیزده تا پانزده، در نبردِ پانیوم در ۲۰۰ پیش از میلاد، رومِ وثنی در مسائلِ مربوط به همان نبرد مداخله کرد. در سه آیه‌ای که به نبردِ پانیوم می‌پردازند، آیهٔ چهاردهم تصریح می‌کند که رؤیا به‌وسیلهٔ روم تثبیت می‌شود.

In the Battle of Panium history a conservative, Vatican I white pope will join forces with the last of the eight presidents that began in the period of Reagan, who previously formed an alliance with a conservative Vatican I pope. They did so in 1989 to bring down the former USSR, and at the end they do so to bring down the last ruler of that very kingdom.

در تاریخ نبرد پانیوم، یک پاپ سفیدِ محافظه‌کارِ واتیکانِ اول با آخرینِ آن هشت رئیس‌جمهوری که از دورهٔ ریگان آغاز شدند هم‌پیمان خواهد شد، که پیش‌تر با یک پاپ سفیدِ محافظه‌کارِ واتیکانِ اول ائتلافی تشکیل داده بودند. آنها این کار را در سال ۱۹۸۹ برای سرنگونی اتحاد جماهیر شوروی سابق انجام دادند و در پایان نیز همین کار را برای سرنگونی آخرین فرمانروای همان پادشاهی انجام می‌دهند.

In the Reagan years and with the alliance of pope John Paul II and the USA, John Paul II came to believe he was the good pope of the prophecies of Fatima. Motivated by that conviction he began to travel the world to promote what he understood to be a fulfillment of the predictions of Fatima. In doing so he became the most travelled pope in history, as well as the most recognized pope of all time as he fulfilled Revelation thirteen’s prediction that there would be a time when the whole world would wonder after the beast. Pope John Paul II’s public persona typifies the conservative Vatican I pope who comes into an alliance with the last president of the USA.

در دوران ریگان و با هم‌پیمانی پاپ ژان پل دوم با ایالات متحده آمریکا، ژان پل دوم به این باور رسید که او همان پاپ خوبِ پیشگویی‌های فاطیماست. برانگیخته از آن باور، سفر به سراسر جهان را آغاز کرد تا آنچه را تحقق پیشگویی‌های فاطیما می‌دانست ترویج کند. در این مسیر، او به پرسفرترین پاپ تاریخ و نیز شناخته‌شده‌ترین پاپِ همه دوران‌ها بدل شد، زیرا پیشگویی باب سیزدهمِ کتاب مکاشفه را محقق ساخت مبنی بر اینکه زمانی فرا خواهد رسید که سراسر جهان از آن وحش در شگفت خواهد شد. چهره عمومی پاپ ژان پل دوم نمونه پاپ محافظه‌کارِ واتیکانِ اول است که با آخرین رئیس‌جمهور ایالات متحده وارد هم‌پیمانی می‌شود.

Therefore, one of the prophetic characteristics of the Reagan contemporary pope is that there is a point where his public image is marked as a waymark. That mark is in verse fourteen, when the robbers of thy people establish the vision. Pope John Paul II fulfills a prophetic characteristic of being the pope that the entire world wondered after, thus pointing forward to the conservative end time Vatican I pope who comes into an alliance with Trump. When that happens the vision is established, and what establishes the vision is the pope inserting himself into the history of Panium and the year 200 BC.

بنابراین، یکی از ویژگی‌های نبویِ پاپِ هم‌عصرِ ریگان این است که در مقطعی چهرهٔ عمومیِ او به‌عنوان نشانهٔ راه علامت‌گذاری می‌شود. آن نشانه در آیهٔ چهارده است، آنگاه که غارتگرانِ قومِ تو رؤیا را تثبیت می‌کنند. پاپ ژان پل دوم ویژگیِ نبویِ این را محقق می‌کند که پاپی است که تمام جهان از او در شگفتی افتاد و از پیِ او روان شد، و بدین‌سان به پاپِ محافظه‌کارِ آخرالزمانیِ واتیکانِ اوّل اشاره دارد که با ترامپ وارد اتحاد می‌شود. وقتی آن رخ دهد، رؤیا تثبیت می‌شود، و آنچه رؤیا را تثبیت می‌کند این است که پاپ خود را در تاریخِ پانیوم و سالِ ۲۰۰ پیش از میلاد وارد می‌کند.

The beginning of the eight presidents illustrates the ending of the eight presidents and just before the Sunday law of verse sixteen the whore of Tyre who has been forgotten returns to open history as she forms an alliance with Reagan’s counterpart, Donald Trump. Together as represented by the alliance of Antiochus and Philip of Macedon they bring down the final generation of the southern kingdom as represented by the child king Ptolemy. A child in Bible prophecy is a symbol of the final generation, and after the Ukraine war Putin will repeat the history of the southern kings who are lifted up from military victories and lose their way in some type of church and state dilemma.

آغازِ هشت رئیس‌جمهور پایانِ هشت رئیس‌جمهور را نشان می‌دهد، و درست پیش از قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزدهم، فاحشۀ صور که به فراموشی سپرده شده بود، با بستنِ ائتلافی با همتای ریگان، دونالد ترامپ، به صحنۀ تاریخِ آشکار بازمی‌گردد. آنان با هم، چنان‌که در ائتلافِ آنتیوخوس و فیلیپِ مقدونی بازنمایی شده است، آخرین نسلِ پادشاهیِ جنوب را ـ که نماینده‌اش پادشاهِ خردسال، بطلمیوس، است ـ ساقط می‌کنند. کودک در نبوتِ کتاب‌مقدس نمادِ آخرین نسل است، و پس از جنگِ اوکراین، پوتین تاریخِ پادشاهانِ جنوب را تکرار خواهد کرد؛ آنان که از پیروزی‌های نظامی برکشیده می‌شوند و راهِ خود را در نوعی معضلِ کلیسا و دولت گم می‌کنند.

Thus, verse ten, representing 1989 and the first proxy war is the beginning, or the first letter of the Hebrew alphabet. The Battle of Raphia in verse eleven representing the Ukraine war is the thirteenth letter in the Hebrew alphabet. The number 13 is a symbol of rebellion, and the proxy army in the Ukrainian war are Nazi’s, the premier symbol of rebellion in the modern world. Panium is the last letter in the Hebrew alphabet, which is made up of twenty-two letters. Thus, the Hebrew word truth which is created by bringing the first, thirteenth and twenty-second letters of the alphabet together to form the Hebrew word “truth,” identifies the structure of these three proxy wars as truth. The twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet is a symbol of divinity being combined with humanity, and the fulfillment of the Battle of Panium in the near future takes place during Trump’s presidency. Trump is the twenty-second president to have served two terms.

بنابراین، آیهٔ دهم، که نمایانگرِ سالِ ۱۹۸۹ و نخستین جنگِ نیابتی است، آغاز، یا همان حرفِ نخستِ الفبای عبری است. نبردِ رافیا، در آیهٔ یازدهم، که نمایانگرِ جنگِ اوکراین است، حرفِ سیزدهمِ الفبای عبری است. عددِ ۱۳ نمادِ عصیان است، و ارتشِ نیابتیِ جنگِ اوکراین همان نازی‌هاست، که برجسته‌ترین نمادِ عصیان در جهانِ مدرن به‌شمار می‌روند. پانیوم حرفِ آخرِ الفبای عبری است، الفبایی که از بیست‌ودو حرف متشکل است. ازاین‌رو، واژهٔ عبریِ «حقیقت» که با کنار هم نهادنِ حروفِ نخست، سیزدهم و بیست‌ودومِ این الفبا پدید می‌آید، ساختارِ این سه جنگِ نیابتی را به‌منزلهٔ حقیقت شناسایی می‌کند. حرفِ بیست‌ودوم و واپسینِ الفبای عبری نمادِ پیوندِ الوهیت با انسانیت است، و تحققِ نبردِ پانیوم در آیندهٔ نزدیک در دورانِ ریاست‌جمهوریِ ترامپ روی می‌دهد. ترامپ بیست‌ودومین رئیس‌جمهوری است که دو دوره خدمت کرده است.

Panium has a double witness to a twofold alliance and in both references the alliance represents an alliance identifying a hierarchical relationship between two parties. The alliance between Philip and Antiochus was strategic, aimed at countering Ptolemaic and Roman influence in the eastern Mediterranean. However, their collaboration was not focused on the Battle of Panium itself—Antiochus conducted this campaign independently, without Philip’s direct military involvement. Philip’s role was more indirect, providing political and strategic support by tying down Roman and Ptolemaic allies in Greece and the Aegean, allowing Antiochus to focus on Coele-Syria. The historians all identify that Antiochus was the more powerful in the alliance, and that it was only Antiochus who actually fought the battle. Their alliance was concerning the broader area associated with Alexander’s former kingdom. Thus, the alliance has a premier leader and a lesser subordinate as represented by the name Caesarea-Philippi, the name for Panium when Christ walked among men. Caesarea-Philippi therefore aligns with Antiochus and Philip, for Caesar was the more powerful in the alliance symbolized by both Caesar Augustus and Herod Philip the tetrarch.

پانیوم دو شاهد بر ائتلافی دوگانه دارد و در هر دو ارجاع، آن ائتلاف نمایانگر ائتلافی است که رابطه‌ای سلسله‌مراتبی میان دو طرف را معیّن می‌کند. ائتلاف میان فیلیپ و آنتیوخوس راهبردی بود و با هدف مقابله با نفوذ بطلمیوسی و رومی در مدیترانهٔ شرقی شکل گرفت. با این همه، همکاری آنان بر خودِ نبرد پانیوم متمرکز نبود؛ آنتیوخوس این لشکرکشی را به‌طور مستقل، بی‌آن‌که فیلیپ مشارکت مستقیم نظامی داشته باشد، به انجام رساند. نقش فیلیپ بیشتر غیرمستقیم بود: با درگیر نگه‌داشتن هم‌پیمانان رومی و بطلمیوسی در یونان و اژه، پشتیبانی سیاسی و راهبردی فراهم کرد و بدین‌سان به آنتیوخوس امکان داد بر کویله‌سوریه تمرکز کند. مورخان همگی بر این هم‌رأی‌اند که آنتیوخوس در آن ائتلاف نیرومندتر بود و تنها او بود که عملاً نبرد را جنگید. ائتلاف ایشان ناظر به حوزهٔ وسیع‌تری بود که با پادشاهی پیشین اسکندر پیوند داشت. از این‌رو، ائتلاف دارای رئیسی مقدّم و تابعی فروتر است، چنان‌که در نام قیصریه-فیلیپی، نامِ پانیوم در هنگامی که مسیح در میان آدمیان گام برمی‌داشت، نمود یافته است. بدین‌سان، قیصریه-فیلیپی با آنتیوخوس و فیلیپ متناظر است، زیرا قیصر در آن ائتلاف نیرومندتر بود؛ ائتلافی که به‌وسیلهٔ هر دو، یعنی قیصر آگوستوس و هیرودیس فیلیپِ تترارک، نماد یافته بود.

The word “Tetrarch” means ruler over a fourth. Caesar ruled the entire kingdom, and Philip ruled over a fourth of a territory thus placing the symbol of Philip in a subjective relationship in the alliances of Panium and Caesarea-Philippi. With Herod Philip we see the symbol of two blood lines which are both symbols of a broken covenant relationship with God. We also see echoes of one fourth of the division of Alexander’s kingdom into four parts, or four tetrarchs. Philip means lover of horses.

واژهٔ «تترارک» به معنای فرمانروایِ یک‌چهارم است. قیصر بر تمامی پادشاهی حکم می‌راند، و فیلیپ بر یک‌چهارمِ قلمرو حکم می‌راند؛ و بدین‌سان، نمادِ فیلیپ در ائتلاف‌های پانیوم و قیصریهٔ فیلیپی در نسبتی ذهنی قرار می‌گرفت. با هیرودس فیلیپ نمادِ دو خطّ نسب را می‌بینیم که هر دو نمادِ رابطهٔ عهدیِ گسسته با خدا هستند. همچنین پژواک‌هایی از یک‌چهارمِ تقسیمِ پادشاهیِ اسکندر به چهار بخش، یا چهار تترارک، می‌بینیم. فیلیپ به معنای دوستدارِ اسبان است.

At the Battle of Panium which is fulfilled at the conclusion of the Ukrainian war Antiochus Magnus, the United States will defeat Russia and will enter into an alliance with a lesser player represented by Philip. That lesser player will be involved but not directly in the battle. The battle will be between the USA and Putin, evidently directly connected with a religious controversy produced by Putin’s irritation and pride as illustrated by both Ptolemy IV Philopator after the Battle of Raphia, and by king Uzziah of Judah. Ptolemy and Uzziah were southern kings lifted up in pride by their military success who then desired to take up a sacred work which was only to be accomplished by the priests. Uzziah received leprosy for his efforts and Ptolemy in a rage slew 50,000 Jews in Alexandria.

در نبردِ پانیوم، که تحققِ آن در فرجامِ جنگِ اوکراین خواهد بود، آنتیوخوسِ بزرگ، یعنی ایالات متحده، روسیه را شکست خواهد داد و با کنشگری فروتر که فیلیپ نمایندۀ آن است، وارد اتحاد خواهد شد. آن کنشگرِ فروتر درگیر خواهد بود، اما نه به‌طور مستقیم در نبرد. این نبرد میان ایالات متحده و پوتین خواهد بود و آشکارا پیوندی مستقیم دارد با منازعه‌ای دینی که از برآشفتگی و کبرِ پوتین پدید آمده است، چنان‌که هم در بطلمیوسِ چهارم فیلوپاتور پس از نبردِ رافیا، و هم در عزّیا، پادشاهِ یهودا، نمود یافته است. بطلمیوس و عزّیا هر دو از پادشاهانِ جنوب بودند که کامیابی‌های نظامی‌شان ایشان را به تکبّر برافراشت و سپس خواستند به کاری مقدّس دست یازند که اختصاصاً باید به دستِ کاهنان انجام می‌گرفت. عزّیا به سزای این اقدام به جذام گرفتار شد، و بطلمیوس در خشمِ خود پنجاه هزار یهودی را در اسکندریه به قتل رسانید.

Verse thirteen identifies the battle between the final generation of the modern king of the community, or communism, Vladimir Putin’s Russia and the USA. Trump prevails in the battle, but he does so with an ally from a fourth part of the kingdom, who is not actually at the battle. We are near the conclusion of verse eleven as testified to by the current events. Putin will be victorious over Ukraine, as represented by Raphia. He will then begin his progressive demise as represented by Uzziah being placed into a house until his death, due to leprosy. After his victory at Raphia in 217 BC, Ptolemy IV Philopator’s reign deteriorated due to corruption, extravagance, and reliance on unscrupulous advisors. He died in 204 BC, likely assassinated or poisoned by his ministers, Sosibius and Agathocles, as part of a conspiracy to secure power for his young son, Ptolemy V. This turbulent end reflects the instability and intrigue common in Hellenistic royal courts, marking a significant turning point in the decline of Ptolemaic Egypt.

آیهٔ سیزدهم نبرد میان آخرین نسلِ پادشاهِ مدرنِ جامعه، یا کمونیسم، یعنی روسیهٔ ولادیمیر پوتین و ایالات متحدهٔ آمریکا را مشخص می‌کند. ترامپ در این نبرد پیروز می‌شود، اما این کار را با هم‌پیمانی از چهارمین بخشِ پادشاهی انجام می‌دهد که در واقع در نبرد حضور ندارد. بنا بر رویدادهای کنونی، ما به پایان آیهٔ یازدهم نزدیک شده‌ایم. پوتین بر اوکراین پیروز خواهد شد، چنان‌که با رافیا نمایندگی می‌شود. سپس فرایند زوال تدریجی او آغاز خواهد شد، همان‌گونه که عزیا به سبب جذام تا زمان مرگ در خانه‌ای نگه داشته شد. پس از پیروزی‌اش در رافیا در ۲۱۷ پیش از میلاد، دوران سلطنت بطلمیوس چهارم فیلوپاتور به سبب فساد، اسراف و اتکا به مشاوران بی‌اصول رو به تباهی رفت. او در ۲۰۴ پیش از میلاد درگذشت؛ احتمالاً به دست وزیرانش، سوسیبیوس و آگاتوکلس، در قالب توطئه‌ای برای تثبیت قدرت برای پسر خردسالش، بطلمیوس پنجم، ترور یا مسموم شد. این پایان پرتلاطم بازتاب‌دهندهٔ بی‌ثباتی و دسیسه‌های رایج در دربارهای سلطنتیِ هلنیستی است و نقطهٔ عطف مهمی را در افول مصر بطلمیوسی رقم می‌زند.

A characteristic of the spiritual fulfillment of the king of the south which was typified by the literal fulfillments which took place in the struggle for world domination following Alexander’s death is “revolution.” France becomes the spiritual king of the south in the French Revolution time period. The modern king of the south, Russia was born in the Russian Revolution. As the philosophy introduced into the French Revolution matured from the anarchy of the French Revolution unto the communism of the Soviet revolution is a characteristic of the king of the south. Communism spread through the world with revolutions.

یکی از ویژگی‌های تحقق روحانیِ پادشاه جنوب — که تحقق‌های عینیِ روی‌داده در پیکار برای سیطرهٔ جهانی پس از مرگ اسکندر، نمونهٔ آن بودند — «انقلاب» است. فرانسه در دورهٔ انقلاب فرانسه به پادشاه جنوبِ روحانی تبدیل می‌شود. پادشاه جنوبِ نوین، یعنی روسیه، در انقلاب روسیه زاده شد. بالغ‌شدنِ فلسفه‌ای که به انقلاب فرانسه راه یافت — از آنارشیِ انقلاب فرانسه تا کمونیسمِ انقلاب شوروی — از خصائص پادشاه جنوب است. کمونیسم با انقلاب‌ها در سراسر جهان گسترش یافت.

In modern times the CIA through the use of Non-Governmental Agencies has worked to overthrow nations around the globe, and the step-by-step plan which they have repeatedly employed is what is called color revolutions. The king of the south is a dragon power, and globalists are also the dragon power and the color revolutions of the CIA are markers of a dragon power. The history of France as the spiritual king of the south possesses a unique history that marks a conclusion of that particular line of prophecy.

در دوران معاصر، سیا با به‌کارگیری نهادهای غیردولتی برای براندازی حکومت‌ها در سراسر جهان تلاش کرده است، و طرح مرحله‌به‌مرحله‌ای که بارها به کار گرفته‌اند همان چیزی است که انقلاب‌های رنگی نامیده می‌شود. پادشاه جنوب یک قدرتِ اژدهایی است، و جهانی‌گرایان نیز همان قدرتِ اژدهایی‌اند و انقلاب‌های رنگیِ سیا نیز از نشانه‌های آن قدرتِ اژدهایی به‌شمار می‌روند. تاریخ فرانسه به‌عنوان پادشاهِ جنوبِ معنوی، تاریخی منحصربه‌فرد دارد که پایانِ آن خطِ خاصِ نبوت را نشان می‌دهد.

That conclusion is represented by Napoleon. The French Revolution marks the beginning of France as the king of the south and Napoleon marks its end. Historians identify a series a steps which led Napoleon to his Waterloo, thus identifying a progressive ending to the first spiritual king of the south, as opposed to Babylon and Belshazzar being taken in one night. The first Vladimir of the modern king of the south, Vladimir Lenin died over a two-year period from a series of strokes. Some speculate Joseph Stalin poisoned him, just as some speculate the Ptolemy IV was poisoned by his counselors. The end of the modern king of the south as represented with the Soviet Union was also accomplished by a revolution.

آن نتیجه با ناپلئون نمایان می‌شود. انقلاب فرانسه آغازِ فرانسه به‌عنوان پادشاهِ جنوب را نشان می‌دهد و ناپلئون نشانگرِ پایانِ آن است. تاریخ‌نگاران مجموعه‌ای از گام‌ها را شناسایی می‌کنند که ناپلئون را به واترلو رساند و بدین‌ترتیب پایانِ تدریجیِ نخستین پادشاهِ معنویِ جنوب را مشخص می‌کنند، در مقابلِ بابل و بلشصر که در یک شب به تصرف درآمدند. نخستین ولادیمیرِ پادشاهِ مدرنِ جنوب، ولادیمیر لنین، طی دوره‌ای دو ساله بر اثر سلسله‌ای از سکته‌های مغزی درگذشت. برخی گمان می‌برند ژوزف استالین او را مسموم کرده باشد، همان‌گونه که برخی گمان می‌برند بطلمیوسِ چهارم توسط مشاورانش مسموم شده بود. پایانِ پادشاهِ مدرنِ جنوب، که با اتحاد جماهیر شوروی نمایانده می‌شد، نیز به‌وسیلهٔ یک انقلاب رقم خورد.

The protest in Moscow that contributed to the demise of the USSR was the massive public resistance during the August 1991 Coup (August 19–21, 1991). This event, centered around the defense of the White House and Boris Yeltsin’s leadership, directly undermined the Soviet hardliners, exposed the regime’s fragility, and accelerated the USSR’s collapse. While earlier protests in Moscow (e.g., 1987–1990) and the Baltic Way (1989) built momentum, the August 1991 protests were the critical tipping point in Moscow, leading to the Soviet Union’s dissolution by the end of 1991. The beginning of Russia as the king of the south begins and ends in revolution. The ending of the USSR was a progressive disintegration of the kingdom, as was Ptolemy, Uzziah, Napoleon and even Vladimir Lenin. The ending of Putin is a progressive fall, which begins as soon as the Ukraine war is finished. His end is brought about at the Battle of Panium, when the USA takes control of the kingdom, while receiving support from an ally who is not actually at the battle.

اعتراض در مسکو که به زوال اتحاد جماهیر شوروی کمک کرد، مقاومت گستردهٔ مردمی در جریان کودتای اوت ۱۹۹۱ (۱۹ تا ۲۱ اوت ۱۹۹۱) بود. این رویداد که حول دفاع از کاخ سفید روسیه و رهبری بوریس یلتسین شکل گرفت، مستقیماً تندروهای شوروی را تضعیف کرد، آسیب‌پذیری رژیم را آشکار ساخت و به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شتاب داد. هرچند اعتراض‌های پیشین در مسکو (مثلاً ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰) و «راه بالتیک» (۱۹۸۹) شتاب‌بخش بودند، اعتراض‌های اوت ۱۹۹۱ نقطهٔ عطف تعیین‌کننده در مسکو بود که به انحلال اتحاد جماهیر شوروی تا پایان ۱۹۹۱ انجامید. آغاز و پایان روسیه به‌عنوان «پادشاه جنوب» با انقلاب رقم می‌خورد. پایان اتحاد جماهیر شوروی فروپاشی تدریجی آن پادشاهی بود؛ همان‌گونه که پایان کار بطلمیوس، عزیا، ناپلئون و حتی ولادیمیر لنین نیز چنین بود. پایان کار پوتین سقوطی تدریجی است که به محض پایان یافتن جنگ اوکراین آغاز می‌شود. سرنوشت او در نبرد پانیوم رقم می‌خورد، هنگامی که ایالات متحده آمریکا کنترل پادشاهی را به دست می‌گیرد و در عین حال از متحدی که در خود نبرد حضور ندارد حمایت دریافت می‌کند.

We will continue these lines in the next article.

این سطور را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles