Article

# The Book of Daniel - Number Eleven

کتاب دانیال - شمارهٔ یازده

Prophetic Tests in Darkness and the Rise of the Image

آزمون‌های پیامبرانه در تاریکی و ظهور تصویر

Author

Jeff Pippenger

Published

December 6, 2023

Formats

PDF
Word

Daniel chapter one, represents the first angel’s message, and chapter two represents the second angel’s message. In prophetic symbolism, the first message is to fear God, the second message is to give God glory and the third message identifies the hour of judgment. Before we get directly into the second chapter of Daniel, a little review is required. The second angel’s message primarily identifies the fall of Babylon.

باب اول دانیال، نمایانگر پیام فرشتهٔ اول است و باب دوم نمایانگر پیام فرشتهٔ دوم. در نمادپردازی نبوی، پیام نخست این است که از خدا بترسید، پیام دوم این است که به خدا جلال دهید و پیام سوم زمان داوری را مشخص می‌کند. پیش از آن‌که مستقیماً وارد باب دوم دانیال شویم، اندکی مرور لازم است. پیام فرشتهٔ دوم عمدتاً سقوط بابل را مشخص می‌کند.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> و فرشته‌ای دیگر در پی او آمد و گفت: «بابل سقوط کرده است، سقوط کرده است، آن شهر عظیم، زیرا همهٔ قوم‌ها را از شرابِ خشمِ زناکاریِ خود نوشانید.» مکاشفه 14:8.

The second angel defines the fall of Babylon as the fact that she made “all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.” Her fall is in response to her committing fornication with all nations. The fornication is brought about through her false doctrines, which are represented as “wine.” The Catholic church is made up of many false teachings, but the false doctrine that is directly associated with her fall, is the false doctrine that produces her “wrath”. That doctrine is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. The Catholic church’s wrath, is her persecution of those she identifies as heretics. Her wrath is accomplished by her fornication with the kings of the earth. Without her connection with, and control over, the kings of the earth, she would not have the ability to persecute those she defines as heretics. Her second fall, is therefore marking the point in the future when she can once again exercise her wrath as she did in the past, that is brought about by her fornication with the kings of the earth. The kings of the earth enter into the unlawful relationship by drinking her lies. The fall of Babylon is announced for the final time in Revelation chapter eighteen.

فرشتهٔ دوم سقوط بابل را چنین تعریف می‌کند که او «همهٔ امّت‌ها را از شراب خشم زناکاری خود نوشانید». سقوط او در پاسخ به زناکاری‌اش با همهٔ امّت‌هاست. این زناکاری از طریق تعالیم کاذب او صورت می‌گیرد که به «شراب» تشبیه شده‌اند. کلیسای کاتولیک از آموزه‌های نادرست بسیاری تشکیل شده است، اما آموزهٔ نادرستی که به‌طور مستقیم با سقوط او پیوند دارد، آموزه‌ای است که «خشم» او را پدید می‌آورد. آن آموزه، درآمیختن کلیسا و دولت است، با این‌که کلیسا زمام این رابطه را در دست دارد. خشم کلیسای کاتولیک، آزار و تعقیب کسانی است که آنان را بدعت‌گذار می‌نامد. این خشم از طریق زناکاری او با پادشاهان زمین عملی می‌شود. بدون پیوند او با پادشاهان زمین و تسلطش بر آنان، توان آزار دادن کسانی را که بدعت‌گذار می‌خوانَد نمی‌داشت. ازاین‌رو، سقوط دوم او نقطه‌ای در آینده را نشان می‌دهد که در آن می‌تواند بار دیگر، همان‌گونه که در گذشته کرد، خشم خود را اعمال کند؛ و این امر به‌واسطهٔ زناکاری او با پادشاهان زمین رخ می‌دهد. پادشاهان زمین با نوشیدن دروغ‌های او وارد این رابطهٔ نامشروع می‌شوند. سقوط بابل برای آخرین بار در فصل هجدهمِ مکاشفه اعلام می‌شود.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:1–6.

> و پس از اینها دیدم فرشته‌ای دیگر از آسمان فرود آمد که قدرتی عظیم داشت، و زمین از جلال او روشن شد. و با صدایی نیرومند فریاد زد و گفت: «بابلِ عظیم فروافتاد، فروافتاد، و مسکنِ دیوها شده است، و زندانِ هر روحِ پلید، و قفسِ هر پرندهٔ ناپاک و نفرت‌انگیز.» زیرا همهٔ قوم‌ها از شرابِ خشمِ زناکاریِ او نوشیده‌اند، و پادشاهانِ زمین با او زنا کرده‌اند، و تاجرانِ زمین از فراوانیِ ناز و نعمت‌های او ثروتمند شده‌اند. و آوازی دیگر از آسمان شنیدم که می‌گفت: «ای قومِ من، از او بیرون آیید تا در گناهانش شریک نشوید و از بلایایش نصیبی نبرید؛ زیرا گناهانش تا آسمان رسیده است، و خدا بی‌عدالتی‌هایش را به یاد آورده است. همان‌گونه که به شما جزا داد، به او جزا دهید، و برابرِ کارهایش برایش دو برابر کنید؛ در همان جامی که پُر کرده است، برای او دو برابر بریزید.» مکاشفه ۱۸:۱-۶.

The probationary cup of the Catholic church ended in 1798, but she is to repeat the persecution she accomplished in the Dark Ages, during the soon-coming Sunday law crisis.

جام مهلتِ کلیسای کاتولیک در سال 1798 به پایان رسید، اما او قرار است تعقیب و آزاری را که در اعصار تاریک به انجام رساند، در خلال بحران قریب‌الوقوع قانون یکشنبه تکرار کند.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> لیکن چند چیز بر تو دارم، زیرا آن زن ایزابل را که خود را نبیه می‌خوانَد اجازه می‌دهی تا تعلیم دهد و بندگان مرا بفریبد تا زنا کنند و از چیزهایی که برای بت‌ها قربانی شده است بخورند. و به او فرصت دادم تا از زناکاری‌اش توبه کند؛ اما توبه نکرد. اینک او را بر بستر می‌افکنم و آنان را که با او زنا می‌کنند، مگر آنکه از اعمال خود توبه کنند، به تنگیِ عظیم دچار خواهم ساخت. مکاشفه ۲:۲۰-۲۲.

She was given twelve hundred and sixty years to repent and she refused. The three and a half years of drought that led to Mount Carmel, was given to Jezebel to repent, but she also refused. At the soon-coming Sunday law in the United States, the first of the kings of the earth that commit fornication with her in the last days is the United States, the earth beast of Revelation thirteen. It then has filled the cup of its probationary time.

به او هزار و دویست و شصت سال داده شد تا توبه کند و او نپذیرفت. سه سال و نیم خشکسالی که به واقعهٔ کوه کرمل انجامید، به ایزابل داده شد تا توبه کند، اما او نیز سر باز زد. با فرا رسیدن قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع در ایالات متحده، نخستینِ پادشاهان زمین که در روزهای آخر با او زنا می‌کنند، ایالات متحده است، وحشِ زمینِ مکاشفهٔ سیزده. آنگاه پیمانهٔ مهلتِ آزمایشی‌اش پر می‌شود.

> “The greatest and most favored nation upon the earth is the United States. A gracious Providence has shielded this country, and poured upon her the choicest of Heaven’s blessings. Here the persecuted and oppressed have found refuge. Here the Christian faith in its purity has been taught. This people have been the recipients of great light and unrivaled mercies. But these gifts have been repaid by ingratitude and forgetfulness of God. The Infinite One keeps a reckoning with the nations, and their guilt is proportioned to the light rejected. A fearful record now stands in the register of Heaven against our land; but the crime which shall fill up the measure of her iniquity is that of making void the law of God.

> بزرگ‌ترین و برگزیده‌ترین ملت بر روی زمین، ایالات متحده است. مشیتِ کریمانهٔ الهی از این کشور پاسداری کرده و برترین برکات آسمانی را بر او فرو ریخته است. در اینجا ستمدیدگان و مظلومان پناه یافته‌اند. در اینجا ایمانِ مسیحی در خلوصِ خود تعلیم داده شده است. این قوم دریافت‌کنندگانِ نوری عظیم و رحمت‌هایی بی‌همتا بوده‌اند. اما به این موهبت‌ها با ناسپاسی و فراموشیِ خدا پاسخ داده شده است. ذاتِ بی‌نهایت با ملت‌ها حساب نگه می‌دارد، و گناهِ آنان به نسبتِ نوری است که رد کرده‌اند. اکنون در دفترِ آسمان، سابقه‌ای هولناک بر ضدِ سرزمینِ ما ثبت است؛ اما جرمی که پیمانهٔ گناهِ او را پُر خواهد کرد، باطل کردنِ قانونِ خداست.

> “Between the laws of men and the precepts of Jehovah will come the last great conflict of the controversy between truth and error. Upon this battle we are now entering,—a battle not between rival churches contending for the supremacy, but between the religion of the Bible and the religion of fable and tradition. The agencies which will unite against truth and righteousness in this contest are now actively at work.” Spirit of Prophecy, volume 4, 398.

> میان قوانین انسان‌ها و فرامین یهوه، آخرین نبرد بزرگِ کشمکش میان حقیقت و خطا روی خواهد داد. اکنون وارد این نبرد می‌شویم— نبردی نه میان کلیساهای رقیبی که برای برتری می‌ستیزند، بلکه میان دینِ کتاب مقدس و دینِ افسانه و سنت. نیروهایی که در این کشمکش علیه حقیقت و عدالت متحد خواهند شد، هم‌اکنون به‌طور فعال مشغول کارند. روح نبوت، جلد ۴، صفحه ۳۹۸.

At the Sunday law, the mark of the beast is enforced, thus “making void the law of God.” Before the Sunday law, the image of the beast is formed within the United States. The Sunday law arrives at a point in time, but the formation of the image of the beast is a period of time. That period of time is the prophetic period represented by Daniel’s lifespan as represented by the seventy years of captivity in Daniel chapter one. Those seventy years began with Jehoiakim, symbolizing when the first message was empowered on September 11, 2001, and ended with the making void the law of God, as represented by the “decree” of Cyrus.

در زمان قانون یکشنبه، علامت وحش تحمیل می‌شود و بدین‌سان "باطل ساختن شریعت خدا" صورت می‌گیرد. پیش از قانون یکشنبه، تصویر وحش در ایالات متحده شکل می‌گیرد. قانون یکشنبه در یک مقطع زمانی فرا می‌رسد، اما شکل‌گیری تصویر وحش یک دوره زمانی است. آن دوره زمانی، دوره‌ای نبوی است که با طول عمر دانیال نمایانده شده، چنان‌که با هفتاد سال اسارت در باب اول کتاب دانیال نمایانده شده است. آن هفتاد سال با یهویاقیم آغاز شد، که نماد زمانی است که پیام نخستین در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ قدرت گرفت، و با باطل ساختن شریعت خدا پایان یافت، همان‌گونه که با "فرمان" کوروش نشان داده شده است.

The history of Daniel’s prophetic life of seventy years is symbolic of several lines of prophecy. It represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It represents a three-step testing process that is illustrated in the three angels of Revelation fourteen, and represents the structure of the Hebrew word “truth.” It represents the purification of the sons of Levi that is accomplished by the messenger of the covenant. It is represented by Christ twice cleansing the temple. It is represented by the progressive apostasy within Jerusalem in Ezekiel chapters eight and nine. It also represents the history where the image of the beast is formed in the United States.

تاریخِ زندگیِ نبویِ هفتادسالهٔ دانیال نمادِ چندین خطِ نبوت است. این تاریخ نمایانگرِ زمانِ مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر است. همچنین نمایانگرِ فرایندِ آزمایشیِ سه‌مرحله‌ای است که در سه فرشتهٔ مکاشفهٔ بابِ چهارده به تصویر کشیده شده، و ساختارِ واژهٔ عبریِ «حقیقت» را نیز بازنمایی می‌کند. نمایانگرِ تطهیرِ پسرانِ لاوی است که به‌وسیلهٔ پیام‌آورِ عهد انجام می‌شود. این امر با دو بار پاک‌سازیِ هیکل توسطِ مسیح بازنمایی شده است. با ارتدادِ تدریجیِ درونِ اورشلیم در حزقیال باب‌های هشت و نه نیز بازنمایی شده است. همچنین نمایانگرِ تاریخی است که در آن تصویرِ وحش در ایالات متحده شکل می‌گیرد.

The image of the beast is also represented by the fornication of Jezebel with Ahab, the fornication of Herod with Herodias, the golden calf of Aaron’s rebellion, the two counterfeit worship temples of Jeroboam located in Bethel and Dan, the prophets of Baal and the prophets of Ashtaroth in the story of Mount Carmel. The only definition of the image of the beast in the writings of Ellen White is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. That issue of a church ruling over the state is the essence of what the sacred document, which is the Constitution of the United States, was designed to guard against. When the principle of the separation of church and state is discarded by the earth beast at the soon-coming Sunday law, the completed union of church and state in the United States will be accomplished.

تمثالِ وحش همچنین به‌وسیلهٔ زناکاریِ ایزابل با آخاب، زناکاریِ هیرودیس با هیرودیاس، گوسالهٔ طلاییِ سرکشیِ هارون، دو معبدِ تقلبیِ پرستشِ یربعام که در بیت‌ئیل و دان قرار داشتند، و پیامبرانِ بعل و پیامبرانِ عشتاروت در داستانِ کوهِ کرمل نمایانده می‌شود. تنها تعریفِ تمثالِ وحش در نوشته‌های الن وایت، اتحادِ کلیسا و دولت است، به‌گونه‌ای که کلیسا بر این رابطه حاکم است. این مسئله که کلیسا بر دولت حکومت کند، همان جوهرهٔ چیزی است که سندِ مقدس، یعنی قانون اساسی ایالات متحده، برای جلوگیری از آن طراحی شده است. وقتی اصلِ جداییِ کلیسا و دولت توسطِ وحشِ از زمین در قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع کنار گذاشته شود، اتحادِ کاملِ کلیسا و دولت در ایالات متحده محقق خواهد شد.

From September 11, 2001 until the Sunday law in the United States there is a visual test, which is based upon students of prophecy recognizing the formation of the image of the beast. We are now at the very end of that process. In the process of forming the image of the beast there are several movements that contribute to the full development at the Sunday law, where the mark of the beast is enforced. There are political movements, religious movements, social movements and financial movements. Notice the events that are referenced in connection with the formation of the image of the beast in the following passage.

از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا زمانِ قانونِ یکشنبه در ایالات متحده، آزمونی مشهود در جریان است که بر تشخیصِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش از سوی دانش‌پژوهانِ نبوت مبتنی است. اکنون در واپسین مرحلهٔ آن فرایند هستیم. در فرایندِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش، چندین جنبش وجود دارد که به کامل‌شدنِ آن در هنگامِ قانونِ یکشنبه، که در آن نشانۀ وحش اجباری می‌شود، کمک می‌کنند. جنبش‌های سیاسی، مذهبی، اجتماعی و مالی وجود دارند. به رویدادهایی که در پیوند با شکل‌گیریِ صورتِ وحش در بخشِ زیر به آنها اشاره شده توجه کنید.

> “Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> هم‌اکنون تدارکات در حال پیشرفت است و تحرکاتی در جریان است که نتیجهٔ آن‌ها ساختن تصویرِ وحش خواهد بود. در تاریخ زمین رویدادهایی به وقوع خواهند پیوست که پیشگویی‌های نبوت را برای این روزهای آخر برآورده خواهند ساخت. تفسیر کتاب‌مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد 7، 976.

The formation of the image of the beast involves an advancing preparation that includes “events” and “movements,” both in the plural. The history represented by Daniel’s seventy years of captivity began with Jehoiakim, and ended with the decree of Cyrus. Jesus illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and there is a “decree” that represents the beginning of the period that Daniel’s seventy prophetic years typifies. That “decree” was the USA Patriot Act, which was publicly premised upon the attack of Islam of the third woe. But unlike the dictatorial executive orders of Abraham Lincoln in the Civil War, or Franklin Roosevelt in World War Two, the Patriot Act is still in force, and will most likely be reinforced and strengthened as hostilities with global Islam increase. The executive orders of both the Civil and Second World War ended with the end of hostilities, but there will be no end of hostilities with global Islam, but rather, escalating terror attacks around the world.

شکل‌گیری تصویرِ وحش مستلزم آمادگیِ پیش‌رونده‌ای است که «رویدادها» و «جنبش‌ها» را ـ هر دو به صورت جمع ـ در بر می‌گیرد. تاریخی که با هفتاد سال اسارتِ دانیال نمایانده شده با یهویاقیم آغاز شد و با فرمانِ کوروش پایان یافت. عیسی پایانِ چیزی را با آغازِ آن نشان می‌دهد، و «فرمانی» وجود دارد که آغازِ دوره‌ای را نمایندگی می‌کند که هفتاد سالِ نبویِ دانیال نمونهٔ آن است. آن «فرمان» قانون پاتریوتِ ایالات متحده بود که علناً بر حملهٔ اسلامِ «وای سوم» استوار بود. اما برخلاف دستورات اجراییِ دیکتاتورمآبانهٔ آبراهام لینکلن در جنگ داخلی یا فرانکلین روزولت در جنگ جهانی دوم، قانون پاتریوت همچنان لازم‌الاجراست و به احتمال زیاد با افزایش خصومت‌ها با اسلامِ جهانی تقویت و تحکیم خواهد شد. دستورات اجراییِ هر دو جنگِ داخلی و جنگ جهانی دوم با پایانِ خصومت‌ها خاتمه یافت، اما خصومت‌ها با اسلامِ جهانی پایانی نخواهد داشت، بلکه حملاتِ تروریستیِ فزاینده در سراسر جهان رخ خواهد داد.

There are two primary legal philosophies within Western culture. English Law and Roman Law. The premise of English Law is that a person is innocent until proven guilty, and the premise of Roman Law is that a person is guilty until proven innocent. The USA Patriot Act is a classic example of Roman Law, and stands in direct opposition to English Law. This is one of those “events” that would be brought about in the formation of the image of the beast. If the United States is going to become the image of Catholicism, Catholic religious and political philosophy would need to be established in the United States in advance of the enforcement of the mark of the beast.

دو فلسفهٔ حقوقیِ اصلی در فرهنگ غربی وجود دارد. حقوق انگلیسی و حقوق رومی. مبنای حقوق انگلیسی این است که شخص بی‌گناه است مگر آن‌که گناهکاریِ او ثابت شود، و مبنای حقوق رومی این است که شخص گناهکار است مگر آن‌که بی‌گناهیِ او ثابت شود. قانون پاتریوتِ آمریکا نمونه‌ای کلاسیک از حقوق رومی است و به‌طور مستقیم در تقابل با حقوق انگلیسی قرار دارد. این یکی از همان «رویدادها» است که در روندِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش به وقوع خواهد پیوست. اگر ایالات متحده بناست به تصویرِ کاتولیسیسم بدل شود، فلسفهٔ دینی و سیاسیِ کاتولیکی باید پیشاپیش در ایالات متحده مستقر شود، پیش از اجرای اجباریِ نشانِ وحش.

> “This subject is urging itself upon my mind. Consider it; for it is a matter of vast importance. With which of these two classes shall we identify our interest? We are now making our choice, and we shall soon discern between him that serveth God and him that serveth him not. Read the fourth chapter of Malachi, and think about it seriously. The day of God is right upon us. The world has converted the church. Both are in harmony, and are acting upon a short-sighted policy. Protestants will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the care and protection of the State. This national apostasy will speedily be followed by national ruin. The protest of Bible truth will be no longer tolerated by those who have made not the law of God their rule of life. Then will the voice be heard from the graves of martyrs, represented by the souls which John saw slain for the word of God and the testimony of Jesus Christ which they held; then the prayer will ascend from every true child of God, ‘It is time, Lord, for thee to work: for they have made void thy law.’” General Conference Daily Bulletin, January 1, 1900.

> این موضوع سخت ذهن مرا مشغول کرده است. در آن تأمل کنید؛ زیرا مسئله‌ای بس مهم است. با کدام‌یک از این دو گروه منافع خود را همسو خواهیم کرد؟ اکنون در حال انتخابیم، و به‌زودی تفاوت میان کسی که خدا را خدمت می‌کند و کسی که او را خدمت نمی‌کند را تشخیص خواهیم داد. فصل چهارم ملاکی را بخوانید و درباره‌اش جدی بیندیشید. روز خدا بر ما سایه افکنده است. دنیا کلیسا را به رنگ خود درآورده است. هر دو در هماهنگی‌اند و بر پایهٔ سیاستی کوته‌بینانه عمل می‌کنند. پروتستان‌ها بر حاکمان کشور اثر خواهند گذاشت تا قوانینی وضع کنند برای بازگرداندن برتریِ از دست‌رفتهٔ مردِ گناه، که در هیکل خدا می‌نشیند و خود را خدا می‌نمایاند. اصول کاتولیک رومی زیر مراقبت و حمایت دولت قرار خواهند گرفت. این ارتداد ملی به‌زودی به دنبال خود ویرانی ملی خواهد آورد. اعتراض حقیقت کتاب‌مقدس دیگر از سوی کسانی که قانون خدا را قانون زندگی خود نساخته‌اند تحمل نخواهد شد. آنگاه صدا از گورهای شهیدان شنیده خواهد شد، به‌نمایندگیِ آن نفوسی که یوحنا دید که به‌خاطر کلام خدا و شهادت عیسی مسیح که بدان متمسک بودند کشته شده بودند؛ سپس دعا از هر فرزند حقیقی خدا به آسمان برخواهد خاست: «وقت آن است، ای خداوند، که دست به کار شوی؛ زیرا ایشان شریعت تو را باطل کرده‌اند.» بولتن روزانهٔ کنفرانس عمومی، ۱ ژانویهٔ ۱۹۰۰.

The previous passage marks the time when “Roman Catholic principles will be taken under the care and protection of the State,” as occurring at the Sunday law. The Sunday law is the end of the symbolic period that began on September 11, 2001. The Patriot Act at the beginning, typifies the Sunday law at the end. Two of the events that are brought about in order to form the image of the beast was the arrival of the third Woe, and the subsequent Patriot Act.

بخش پیشین زمانِ تحققِ این گفته را که «اصولِ کلیسای کاتولیکِ رومی زیرِ مراقبت و حمایتِ دولت قرار خواهند گرفت» مقارن با قانونِ یکشنبه معرفی می‌کند. قانونِ یکشنبه پایانِ دورهٔ نمادینی است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد. قانونِ میهن‌پرستی در آغاز، نمادِ قانونِ یکشنبه در پایان است. دو رویدادی که برای شکل‌گیریِ تمثالِ وحش رخ دادند، فرا رسیدنِ وایِ سوم و قانونِ میهن‌پرستیِ متعاقبِ آن بودند.

The formation of the image of the beast is the test where our eternal destiny will be decided, and it comes in advance of the Sunday law. At the Sunday law our probation as Seventh-day Adventists closes, and it is there that the visible seal is impressed and the ensign uplifted. The formation of the image of the beast occurs before the Sunday law, before the visible sealing, and before the close of probation.

تشکیل تمثالِ وحش آزمونی است که در آن سرنوشت ابدی ما تعیین می‌شود، و این پیش از قانون یکشنبه فرا می‌رسد. در هنگام قانون یکشنبه، مهلتِ آزمایشِ ما به‌عنوان ادونتیست‌های روز هفتم پایان می‌یابد، و همان‌جا مهرِ آشکار نهاده می‌شود و بیرق برافراشته می‌گردد. تشکیل تمثالِ وحش پیش از قانون یکشنبه، پیش از مهرگذاریِ آشکار، و پیش از پایانِ مهلتِ آزمایش رخ می‌دهد.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که شمایلِ وحش پیش از پایان یافتنِ مهلتِ آزمایشی شکل خواهد گرفت؛ زیرا قرار است آزمونِ بزرگی برای قومِ خدا باشد که به‌وسیلهٔ آن سرنوشتِ ابدیِ آنان تعیین خواهد شد. موضع شما چنان درهم‌وبرهمی از ناسازگاری‌هاست که تنها معدودی فریب خواهند خورد.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> در مکاشفه ۱۳ این موضوع به‌روشنی بیان شده است؛ [مکاشفه ۱۳:۱۱–۱۷، نقل شده].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «این آزمونی است که قومِ خدا باید پیش از آن‌که مُهر شوند، از سر بگذرانند. همهٔ کسانی که با نگاه‌داشتنِ شریعتِ او و خودداری از پذیرفتنِ سبتِ جعلی، وفاداریِ خود را به خدا ثابت کرده‌اند، زیر پرچمِ خداوند خدا، یهوه، قرار خواهند گرفت و مُهرِ خدایِ زنده را دریافت خواهند کرد. آنان که از حقیقتِ دارای منشأ آسمانی دست می‌کشند و سبتِ یکشنبه را می‌پذیرند، نشانِ وحش را خواهند گرفت.» منتشره‌های دست‌نوشته، جلد ۱۵، ۱۵.

The period of time for the formation of the image of the beast was represented by Daniel’s seventy years of captivity. Daniel first passed the test of fearing God, by choosing to eat only God’s food. Daniel’s first test was a dietary test. Daniel’s second test was a visual test that occurred at the end of a testing period of ten days of eating God’s diet, as opposed to eating the diet of Babylon. The success of that diet was manifested in Daniel’s physical appearance. The second test is a visual test. The first test is a dietary test. Daniel manifested his faith, and passed the first test, but in the second test, Daniel could not see in advance if he was going to appear “fatter and fairer” than those who ate Babylon’s diet. There are always people who look tremendous, but eat garbage, and there are conscientious health reformers that look like walking death.

دورهٔ زمانیِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش با هفتاد سال اسارتِ دانیال نمایانده شده بود. دانیال نخست با انتخاب اینکه تنها خوراکِ خدا را بخورد، آزمونِ خداترسی را پشت سر گذاشت. نخستین آزمونِ دانیال آزمونی غذایی بود. دومین آزمونِ دانیال آزمونی دیداری بود که در پایانِ دوره‌ای آزمایشیِ ده روز خوردنِ رژیمِ خدا، در مقابلِ خوردنِ رژیمِ بابل، رخ داد. موفقیتِ آن رژیم در ظاهرِ جسمانیِ دانیال آشکار شد. آزمونِ دوم یک آزمونِ دیداری است. آزمونِ نخست یک آزمونِ غذایی است. دانیال ایمانِ خود را آشکار کرد و از آزمونِ نخست گذشت، اما در آزمونِ دوم، دانیال نمی‌توانست از پیش ببیند که آیا قرار است از کسانی که رژیمِ بابل را می‌خوردند «فربه‌تر و خوش‌روی‌تر» به نظر برسد یا نه. همیشه کسانی هستند که عالی به نظر می‌رسند اما آشغال می‌خورند، و اصلاح‌گرانِ سلامتِ باوجدان هم هستند که مثلِ مرگِ متحرک به نظر می‌رسند.

The exercise of Daniel’s self-discipline and faith in the first test is what carried him through the second test, though the outcome of the second testing period was clouded in “darkness”. The Millerites who ate the little book on August 11, 1840, thereafter glorified God in the proclamation of the Midnight Cry message as the message swept over the land as a tidal wave. The second test is a visual test, which is preceded by a literal and spiritual dietary test and then followed by a prophetic litmus test. The second test requires a visual demonstration of the faith that was professed in the first test.

به‌کاربستن خویشتن‌داری و ایمانِ دانیال در آزمون نخست، همان چیزی بود که او را از آزمون دوم گذراند، هرچند نتیجهٔ دورهٔ دومِ آزمون در «تاریکی» نهفته بود. میلری‌هایی که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ کتابچهٔ کوچک را خوردند، پس از آن خدا را با اعلام پیام «فریاد نیم‌شب» جلال دادند، زیرا آن پیام همچون موجی سهمگین سراسر سرزمین را درنوردید. آزمون دوم آزمونی دیداری است که پیش از آن آزمونِ تغذیه‌ایِ مادی و روحانی می‌آید و پس از آن نیز سنگِ محکِ پیامبرانه‌ای قرار دارد. آزمون دوم مستلزم نمایش دیداریِ ایمانی است که در آزمون نخست بدان اقرار شده بود.

> Now faith is the substance of things hoped for, the evidence of things not seen. For by it the elders obtained a good report. Hebrews 11:1, 2.

> اینک ایمان، اطمینانِ چیزهای موردِ امید و برهانِ چیزهای نادیده است. زیرا به‌واسطۀ آن، پیشینیان گواهیِ نیکو یافتند. عبرانیان ۱۱:۱، ۲.

Daniel chapter two is a visual test, that is only successfully accomplished if the diet that was selected in the first test is actively applied to the testing process.

باب دوم دانیال یک آزمون بصری است که تنها هنگامی با موفقیت انجام می‌شود که رژیم غذایی‌ای که در آزمون نخست برگزیده شده بود به‌طور فعال در فرایند آزمون به کار گرفته شود.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> زیرا رؤیا هنوز برای زمانی مقرر است، اما در پایان سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه درنگ کند، منتظرش بمان، زیرا بی‌گمان خواهد آمد، درنگ نخواهد کرد. اینک آن که جانش به کبر برخاسته است، راستی در او نیست؛ اما عادل به ایمان خود زنده خواهد ماند. حبقوق ۲:۳، ۴.

The outcome of the second test is left in darkness in order to demonstrate if the professed faith of the first test was a genuine faith.

نتیجهٔ آزمونِ دوم در هاله‌ای از ابهام رها شده است تا روشن شود که آیا ایمانِ اظهارشده در آزمونِ نخست، ایمانی راستین بود یا نه.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed. The first and second angels’ messages were to be proclaimed, but no further light was to be revealed before these messages had done their specific work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> نوری ویژه که به یوحنا داده شد و در هفت رعد بیان شده بود، ترسیمی از رویدادهایی بود که قرار بود تحت پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم رخ دهند. مصلحت نبود که مردم این امور را بدانند، زیرا ایمانشان ناگزیر باید آزموده می‌شد. در ترتیب الهی، حقایق بسیار شگفت‌انگیز و پیشرفته اعلام می‌شدند. قرار بود پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم اعلام شوند، اما پیش از آن‌که این پیام‌ها کار ویژهٔ خود را به انجام رسانند، نور بیشتری نباید آشکار می‌شد. تفسیر کتاب مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد 7، صفحه 971.

It is divinely fitting that Daniel chapter two, is based upon an image, for it represents the test of the image of the beast. Those students of prophecy that recognized September 11, 2001 as a fulfillment of prophecy, symbolically ate the hidden book. They were then led back to the old paths of Adventism as they appear on the pioneer 1843 and 1850 Charts. The old paths identified the movement of the first angel, which they then were led to understand represented the movement of the third angel. All the precious revelations that they were led to understand came about by the understanding of the prophetic methodology that they received. That methodology was typified by the methodology of William Miller, that was confirmed when the first message of his history was empowered on August 11, 1840.

به‌گونه‌ای الهی بجاست که بابِ دومِ دانیال بر تمثالی بنا شده است، زیرا آزمونِ تمثالِ وحش را نمایندگی می‌کند. آن دانش‌پژوهانِ نبوت که ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را تحققِ نبوت تشخیص دادند، به‌طور نمادین کتابِ پنهان را خوردند. سپس به راه‌های کهنِ ادونتیسم، چنان‌که بر نمودارهای پیشگامانِ ۱۸۴۳ و ۱۸۵۰ نمایان است، بازگردانده شدند. آن راه‌های کهن جنبشِ فرشتهٔ نخست را مشخص می‌کردند، که سپس هدایت شدند تا بفهمند آن نمایانگرِ جنبشِ فرشتهٔ سوم است. همهٔ مکاشفاتِ گران‌بهایی که برای درکشان هدایت شدند، از رهگذرِ فهمِ روش‌شناسیِ نبوی‌ای که دریافت کرده بودند پدید آمد. الگوی آن روش‌شناسی، روشِ ویلیام میلر بود که زمانی تأیید شد که نخستین پیامِ تاریخِ او در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ قوت یافت.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> "در سال ۱۸۴۰ تحقق چشمگیر دیگری از پیشگویی، علاقهٔ گسترده‌ای را برانگیخت. دو سال پیش از آن، جوسایا لیچ، یکی از کشیشان برجستهٔ مبلغِ ظهور دوم، شرحی بر مکاشفه باب ۹ منتشر کرد و در آن سقوط امپراتوری عثمانی را پیش‌بینی نمود. بر اساس محاسبات او، این قدرت قرار بود ... در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ سرنگون شود، زمانی که انتظار می‌رود قدرت عثمانی در قسطنطنیه درهم شکسته شود. و این، به باور من، ثابت خواهد شد که چنین است.'"

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> دقیقاً در زمان تعیین‌شده، ترکیه از طریق سفیرانش حمایت قدرت‌های متحد اروپا را پذیرفت و بدین‌سان خود را زیر کنترل کشورهای مسیحی قرار داد. این رویداد پیشگویی را به‌طور دقیق تحقق بخشید. هنگامی که این امر آشکار شد، انبوهی از مردم به درستی اصول تفسیر نبوتی که میلر و همکارانش برگزیده بودند قانع شدند، و جنبش ظهور نیروی محرکه‌ای شگفت‌انگیز یافت. مردانی دانشمند و صاحب‌منصب با میلر متحد شدند، هم در موعظه و هم در انتشار دیدگاه‌های او، و از ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ کار به‌سرعت گسترش یافت. مناقشه بزرگ، ۳۳۴، ۳۳۵.

When men accepted September 11, 2001, as a fulfillment of prophecy, they were also “convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by” Future for America. The angel had descended with the hidden book and commanded those that would eat, to eat. The prophetic logic contained within the little book of the Millerite history, and the hidden book of our current history, is required to safely navigate the test of the formation of the image of the beast. But after eating, or assimilation of the prophetic methodology, the student must thereafter manifest a visual confirmation of what he had previously eaten. That act of faith must be manifested by a test which is navigated with an outcome that is “dark”.

وقتی مردم 11 سپتامبر 2001 را به‌عنوان تحققِ نبوّت پذیرفتند، آنان همچنین «به درستیِ اصولِ تفسیرِ نبویِ اتخاذشده توسط» Future for America قانع شدند. فرشته با کتابِ پنهان فرود آمده بود و به آنان که می‌خواستند بخورند، فرمان داد که بخورند. منطقِ نبویِ موجود در کتابچهٔ کوچکِ تاریخِ میلریتی و در کتابِ پنهانِ تاریخِ کنونیِ ما، برای گذرِ ایمن از آزمونِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش لازم است. اما پس از خوردن، یا جذبِ روش‌شناسیِ نبوی، شاگرد باید پس از آن تأییدِ دیداریِ آنچه را که پیش‌تر خورده بود آشکار سازد. آن عملِ ایمان باید با آزمونی آشکار شود که عبور از آن با سرانجامی «تاریک» همراه است.

The prophetic rules of William Miller in the history of the first angel, combined with the prophetic keys that were established in the history of the third angel, allows students of prophecy to recognize that each of the three angels of Revelation fourteen brought with them a message in a little book that was to be eaten. The methodology they chose to eat allows those students to then see that when the angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001, he had a book that must be eaten in his hand, though it is not directly addressed in chapter eighteen.

قواعد نبوتیِ ویلیام میلر در تاریخِ فرشتهٔ نخست، همراه با کلیدهای نبوتی که در تاریخِ فرشتهٔ سوم تثبیت شدند، این امکان را به دانش‌پژوهانِ نبوت می‌دهد که دریابند هر یک از سه فرشتهٔ مکاشفهٔ باب چهاردهم پیامی را در کتابچه‌ای کوچک که باید خورده می‌شد، با خود آوردند. روش‌شناسی‌ای که آنان برای خوردنِ آن برگزیدند، به همان دانش‌پژوهان امکان می‌دهد سپس ببینند که وقتی فرشتهٔ مکاشفهٔ باب هجدهم در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ فرود آمد، در دست خود کتابی داشت که باید خورده شود، هرچند در باب هجدهم به‌طور مستقیم بدان پرداخته نشده است.

The angel had a hidden book in his hand. That prophetic logic is what Daniel represents when he chose to reject Babylonian food. That prophetic logic is what is necessary in order to see the formation of the image of the beast, for though we have been informed that there are “movements” and “events” that will be brought about in forming the image of the beast, we have also been informed that the movement for Sunday legislation is going on in “darkness.” We must have spiritual “night vision goggles” to be able to see their movements in the dark, for it is the formation of the image, but it is formed in “darkness”. It will only be recognized by the prophetic rules that the student of prophecy accepted when he recognized September 11, 2001, as a fulfillment of the arrival of the third Woe.

فرشته در دست خود کتابی پنهان داشت. آن منطقِ پیش‌گویانه همان است که دانیال هنگامی که تصمیم گرفت خوراکِ بابِلی را رد کند به نمایش می‌گذارد. همان منطقِ پیش‌گویانه برای دیدنِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش لازم است؛ زیرا هرچند به ما اطلاع داده شده که «جنبش‌ها» و «رویدادهایی» در شکل دادن به تصویرِ وحش پدید خواهد آمد، همچنین به ما گفته شده که جنبشِ قانون‌گذاریِ یکشنبه در «تاریکی» در جریان است. باید «عینک‌های دید در شب» روحانی داشته باشیم تا بتوانیم حرکت‌هایشان را در تاریکی ببینیم، زیرا سخن از شکل‌گیریِ تصویر است، اما این شکل‌گیری در «تاریکی» رخ می‌دهد. این امر تنها با قواعدِ پیش‌گویانه‌ای شناخته خواهد شد که دانش‌پژوهِ نبوت زمانی پذیرفت که ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را تحققِ فرا رسیدنِ وایِ سوم دانست.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 452.

> خدا آشکار کرده است که در روزهای آخر چه رخ خواهد داد تا قوم او آماده باشند تا در برابر توفانِ مخالفت و خشم ایستادگی کنند. کسانی که دربارهٔ رویدادهای پیشِ رو هشدار یافته‌اند نباید در انتظارِ آرامِ توفانِ در راه بنشینند و خود را با این فکر دلگرم سازند که خداوند در روز تنگی وفادارانش را در پناه خواهد گرفت. ما باید مانند کسانی باشیم که در انتظارِ خداوندِ خود هستند، نه با امیدی بیکارانه، بلکه با کاری جدّی و ایمانی استوار. اکنون زمان آن نیست که بگذاریم ذهن‌های ما به امور کم‌اهمیت مشغول شود. در حالی که انسان‌ها در خواب‌اند، شیطان فعالانه امور را ترتیب می‌دهد تا قوم خدا نه رحمت بیابند و نه عدالت. جنبش روز یکشنبه اکنون در تاریکی راه خود را می‌گشاید. رهبران مسئلهٔ واقعی را پنهان می‌کنند، و بسیاری از کسانی که به این جنبش می‌پیوندند خودشان نمی‌بینند جریان پنهانی به کدام سو می‌رود. ادعاهای آن ملایم و در ظاهر مسیحی است، اما وقتی سخن بگوید، روحِ اژدها را آشکار خواهد کرد. وظیفهٔ ماست که هرآنچه در توان داریم انجام دهیم تا خطرِ تهدیدکننده را دفع کنیم. باید بکوشیم با ارائهٔ تصویری درست از خود در برابر مردم، تعصّب را از میان برداریم. باید مسئلهٔ واقعیِ مورد بحث را پیشِ رویشان بگذاریم و بدین‌سان مؤثرترین اعتراض را در برابر تدابیری که آزادیِ وجدان را محدود می‌کنند ابراز کنیم. باید کتاب مقدّس را بررسی کنیم و بتوانیم دلیل ایمان خود را بیان کنیم. پیامبر می‌گوید: «شریران شریرانه رفتار خواهند کرد، و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما دانایان خواهند فهمید.» شهادت‌ها، جلد پنجم، صفحهٔ ۴۵۲.

Daniel represents the “wise” who can see the movement for Sunday legislation, even though it is going on in “darkness.” He can do so, for he passed the dietary test, before the visual test. The visual test of the formation of the image of the beast takes place in “darkness.”

دانیال نمایندهٔ «خردمندان» است که می‌توانند حرکت برای قانون‌گذاری روز یکشنبه را ببینند، هرچند که این امر در «تاریکی» جریان دارد. او می‌تواند چنین کند، زیرا پیش از آزمون بصری، آزمون تغذیه‌ای را پشت سر گذاشت. آزمون بصریِ شکل‌گیری «تصویرِ وحش» در «تاریکی» رخ می‌دهد.

We will begin our consideration of Daniel chapter two as the second angel’s message in the next article.

ما بررسی خود از باب دوم دانیال را به‌عنوان پیام فرشتهٔ دوم در مقالهٔ بعدی آغاز خواهیم کرد.

> And I will bring the blind by a way that they knew not; I will lead them in paths that they have not known: I will make darkness light before them, and crooked things straight. These things will I do unto them, and not forsake them. Isaiah 42:16.

> و نابینایان را از راهی که نمی‌شناختند خواهم برد؛ ایشان را در مسیرهایی که نشناخته بودند رهبری خواهم کرد؛ تاریکی را پیش رویشان به نور مبدل خواهم ساخت و کجی‌ها را راست خواهم کرد. این کارها را برایشان انجام خواهم داد و ایشان را ترک نخواهم کرد. اشعیا ۴۲:۱۶.

Back to Articles