Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Two

کتاب دانیال - شماره صد و هفتاد و دو

Fatima’s Shadow: Unraveling the Satanic Influence Behind the Catholic Church’s Prophetic Visions

سایهٔ فاطیما: رمزگشایی از نفوذ شیطانیِ نهفته در پسِ رؤیاهای پیامبرانهٔ کلیسای کاتولیک

Author

Jeff Pippenger

Published

April 2, 2024

Formats

PDF
Word

The prophecy of Fatima was Satan’s work of preparation in preparing the Catholic Church to surrender their organization unto him when he personates Christ, for it is the “masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” Those who will not be benefitted by the prophetic testimony identifying the role of Fatima in directing Catholicism, due to their unwillingness to believe in Satan’s ability to accomplish miracles, are setting themselves up to be deceived. Fatima’s prophecy addressed the internal struggle within Catholicism, and Catholicism’s war against atheism.

پیشگوییِ فاتیما کارِ مقدماتیِ شیطان برای آماده کردنِ کلیسای کاتولیک بود تا وقتی که او در نقشِ مسیح ظاهر شود، سازمانِ خود را به او تسلیم کند؛ زیرا آن «شاهکارِ قدرتِ شیطان — یادمانی از تلاش‌های او برای نشاندنِ خود بر تخت و حکمرانی بر زمین مطابقِ اراده‌اش» است. کسانی که به سبب بی‌میلی‌شان به باور کردنِ تواناییِ شیطان در انجامِ معجزات، از شهادتِ نبوی‌ای که نقشِ فاتیما را در جهت‌دهی به کاتولیسیسم مشخص می‌کند بهره‌مند نخواهند شد، خود را برای فریب خوردن آماده می‌کنند. پیشگوییِ فاتیما به کشمکشِ درونیِ کاتولیسیسم و جنگِ کاتولیسیسم با الحاد پرداخت.

Catholicism’s war with atheism is the subject of verse forty of Daniel eleven. The illustration of that struggle began in 1798, in verse forty. It began with the battle in which Napoleon, the king of the south took the pope captive in 1798, and the testimony within the verse then ends with the king of the north sweeping away the king of the south in 1989. Within that history (1798 to 1989), the two antagonists in 1917 and 1918, are each marked with prophetic symbolism, that ties both their testimonies together, while retaining the overall theme of the verse. The prophecy of Fatima is no doubt a satanic prophecy, but it is a subject of God’s prophetic Word, and is therefore history that is to be correctly understood.

جنگ کاتولیسیزم با الحاد، موضوع آیهٔ چهلِ دانیال یازده است. تصویر این کشمکش در سال ۱۷۹۸، در آیهٔ چهل، آغاز شد. این کشمکش با نبردی آغاز گردید که در آن ناپلئون، پادشاه جنوب، در سال ۱۷۹۸ پاپ را به اسارت گرفت، و سپس شهادتِ مندرج در آن آیه با آن پایان می‌یابد که پادشاه شمال در سال ۱۹۸۹ پادشاه جنوب را جاروب کرده، از میان برمی‌دارد. در درون آن تاریخ (از ۱۷۹۸ تا ۱۹۸۹)، آن دو خصم در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ هر یک با نمادپردازی نبوی مشخص شده‌اند؛ نمادپردازی‌ای که شهادت هر دوی ایشان را به یکدیگر پیوند می‌دهد، در حالی که مضمون کلی آیه را نیز حفظ می‌کند. نبوت فاطیما بی‌تردید نبوتی شیطانی است، اما موضوعی از کلام نبوی خداست، و از این‌رو تاریخی است که باید به‌درستی فهمیده شود.

> “The only safety for the soul at this time is to inquire at every step, What saith the Lord to his servant? The word of the Lord endureth forever. The Bible is to be our guidebook, and instead of consulting the wisdom of men, and accepting as divine truth the assertions of finite mortals, we should search the sure word of prophecy. God has spoken, and his word is reliable, and we must rest our faith upon a ‘Thus saith the Lord.’ God would have us study the events that are taking place around us, and compare them with the predictions of his word, in order that we may understand that we are living in the last days. We want our Bibles, and we want to know what is written therein. The diligent student of prophecy will be rewarded with clear revelations of truth, for Jesus said, ‘Thy word is truth.’” Signs of the Times, October 1, 1894.

> یگانه ایمنی برای جان در این زمان این است که در هر گام بپرسیم: خداوند به بنده‌اش چه می‌فرماید؟ کلام خداوند تا ابد پایدار است. کتاب‌مقدس باید راهنمای ما باشد، و به‌جای مراجعه به حکمت انسان‌ها و پذیرفتن ادعاهای فانیان به‌عنوان حقیقتِ الهی، باید کلامِ استوارِ نبوّت را بجوییم. خدا سخن گفته است و کلام او قابل اعتماد است، و باید ایمان خود را بر «چنین می‌گوید خداوند» استوار کنیم. خدا می‌خواهد رویدادهایی را که در پیرامون ما رخ می‌دهد مطالعه کنیم و آن‌ها را با پیشگویی‌های کلام او مقایسه نماییم تا دریابیم که در روزهای آخر زندگی می‌کنیم. ما به کتاب‌مقدس خود نیاز داریم و می‌خواهیم بدانیم در آن چه نوشته شده است. کسی که با جدیت به مطالعه نبوّت بپردازد، با مکاشفات روشنِ حقیقت پاداش خواهد یافت، زیرا عیسی فرمود: «کلام تو حقیقت است.» نشانه‌های زمان، ۱ اکتبر ۱۸۹۴.

In the third proxy war, as represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, the power who exalts itself to establish the vision is introduced. That verse was fulfilled in the year 200 BC, when “the Romans interfered in behalf of the young king of Egypt,” and “determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip.” The verse and the history of 200 BC, identify that just before the Sunday law, upon the premise of defending the weakened replacement of Putin, during the time when the United States and the United Nations (Seleucus and Philip of Macedon), have determined to take the Russian territories and divide them up for their mutual benefit, papal Rome (the whore of Tyre) will begin to play her music, as she begins to go forth to commit fornication with the kings of the earth.

در جنگ نیابتی سوم، چنان‌که در آیات سیزدهم تا پانزدهمِ دانیال یازده به تصویر کشیده شده است، آن قدرتی که خود را برمی‌افرازد تا رؤیا را برقرار سازد، معرفی می‌شود. آن آیه در سال ۲۰۰ پیش از میلاد تحقق یافت، هنگامی که «رومیان به سود پادشاه جوان مصر مداخله کردند» و «بر آن شدند که او را از هلاکتی که آنتیوخوس و فیلیپ برایش تدبیر کرده بودند، محفوظ بدارند.» آن آیه و تاریخ سال ۲۰۰ پیش از میلاد نشان می‌دهند که درست پیش از قانون یکشنبه، بر این مبنا که از جانشین تضعیف‌شدهٔ پوتین دفاع شود، در زمانی که ایالات متحده و سازمان ملل متحد (سلوکوس و فیلیپ مقدونی) مصمم شده‌اند که سرزمین‌های روسیه را تصرف کنند و برای منفعت متقابل خویش میان خود تقسیم نمایند، روم پاپی (فاحشهٔ صور) نواختنِ موسیقی خود را آغاز خواهد کرد، آنگاه که آغاز می‌کند به بیرون رفتن تا با پادشاهان زمین زنا ورزد.

The year 533, and the decree of Justinian will then be repeated as prophetically represented in Revelation chapter thirteen, verse two, which identifies that the dragon (pagan Rome), would provide three things for the papacy.

سال ۵۳۳ و فرمان ژوستینیان، سپس همان‌گونه که به‌طور نبوی در کتاب مکاشفه، باب سیزدهم، آیهٔ دوم، به تصویر کشیده شده، تکرار خواهد شد؛ آیه‌ای که نشان می‌دهد اژدها (روم بت‌پرست) سه چیز را برای نهاد پاپی فراهم خواهد کرد.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> و آن وحشی که دیدم شبیه پلنگ بود، پاهایش مانند پاهای خرس و دهانش مانند دهان شیر بود؛ و اژدها قدرت خود، تخت خود و اقتداری عظیم به او داد. مکاشفه ۱۳:۲.

The dragon of pagan Rome gave its “seat,” (the city of Rome) to the papacy in the year 330, when Constantine moved his capital to Constantinople. Clovis gave his military “power” to the papacy beginning in 496, and in 533 Justinian gave the civil “authority” unto the papacy. Five years later pagan Rome placed the papacy on the throne, as represented in verses sixteen, thirty-one and forty-one of Daniel eleven. When the United States wins the third proxy war, the papacy will have defeated the Communistic power of Russia which is the subject of the Fatima prophecy. The proxy wars bear the signature of truth, for all three battles are accomplished by a papal proxy army.

اژدهای رومِ بت‌پرست، «تخت» خود را (شهر روم) در سال ۳۳۰، هنگامی که کنستانتین پایتخت خود را به قسطنطنیه منتقل کرد، به پاپیّت داد. کلوویس از سال ۴۹۶ «قدرت» نظامیِ خود را به پاپیّت بخشید، و در سال ۵۳۳ یوستینیان «اختیار» مدنی را به پاپیّت واگذار کرد. پنج سال بعد، رومِ بت‌پرست پاپیّت را بر تخت نشاند، چنان‌که در آیات شانزده، سی‌ویک و چهل‌ویکِ دانیال یازده بازنمایی شده است. هنگامی که ایالات متحده در سومین جنگ نیابتی پیروز شود، پاپیّت بر قدرت کمونیستیِ روسیه که موضوع نبوت فاطیما است غلبه کرده خواهد بود. جنگ‌های نیابتی مُهر حقیقت را بر خود دارند، زیرا هر سه نبرد به‌وسیلهٔ یک ارتش نیابتیِ پاپی به انجام می‌رسند.

The first and last papal proxy army is the United States (apostate Protestantism). The middle proxy army is the Nazi’s of the Ukraine, who were also the Catholic proxy army against Communist Russia in the second world war. There are three world wars, and there are three proxy wars. The second war of both the world wars and proxy wars was Nazism. The current war in the Ukraine is the war of the borderline that first fulfilled verses eleven and twelve at the battle of Raphia. The war in the Ukraine is now being accomplished during the time of the second of three strikes of Islam of the third woe though Islam is not involved in that particular war.

نخستین و آخرین ارتش نیابتیِ پاپی، ایالات متحده است (پروتستانتیسمِ مرتد). ارتش نیابتیِ میانی، نازی‌های اوکراین هستند که در جنگ جهانی دوم نیز ارتش نیابتیِ کاتولیک علیه روسیهٔ کمونیست بودند. سه جنگ جهانی وجود دارد، و سه جنگ نیابتی نیز وجود دارد. دومین جنگ، هم در میان جنگ‌های جهانی و هم در میان جنگ‌های نیابتی، نازیسم بود. جنگ کنونی در اوکراین، جنگِ مرز است؛ جنگی که نخست آیات یازده و دوازده را در نبرد رافیا به انجام رسانید. اکنون جنگ در اوکراین در زمانِ دومینِ سه ضربهٔ اسلام از وایِ سوم در حال تحقق است، هرچند اسلام در آن جنگِ خاص دخالتی ندارد.

The first strike was against the spiritual glorious land on September 11, 2001, and the last of the three strikes is at the Sunday law, and is against the spiritual glorious land again. The second of the three strikes of Islam of the third woe was against the literal ancient glorious land on October 7, 2023. That war is taking place in the identical area that Ptolemy was victorious in the battle of Raphia. Jesus stated that in the last days there would be wars and rumors of wars.

نخستین ضربه در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بر سرزمین جلالِ روحانی وارد شد، و آخرینِ این سه ضربه در قانون یکشنبه است، و بار دیگر بر ضد همان سرزمین جلالِ روحانی است. دومینِ این سه ضربهٔ اسلامِ وایِ سوم بر ضد سرزمین جلالِ باستانیِ تحت‌اللفظی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بود. آن جنگ در همان ناحیه‌ای در جریان است که بطلمیوس در نبرد رافیا در آن پیروز شد. عیسی اظهار داشت که در ایام آخر جنگ‌ها و اخبارِ جنگ‌ها خواهد بود.

The wars Jesus referred to, happen in the history when the effect of every vision is fulfilled, and it was Ezekiel that recorded that fact. In that history, the arrival of the third woe of Islam, the second and third battle of the proxy wars, the repeat of the American Civil War, the repeat of the American Revolutionary war are represented. These wars are accomplished during the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and at the soon coming Sunday law the Lord will raise up His army as an ensign as the final, third world war begins, and as Islam of the third woe escalates its angering of the nations.

جنگ‌هایی که عیسی به آن‌ها اشاره کرد، در آن برهه از تاریخ رخ می‌دهند که اثر هر رؤیا به انجام می‌رسد، و این حقیقت را حزقیال ثبت کرده بود. در آن تاریخ، آمدن سومین وایِ اسلام، دومین و سومین نبردِ جنگ‌های نیابتی، تکرار جنگ داخلی آمریکا، و تکرار جنگ انقلاب آمریکا به تصویر کشیده شده‌اند. این جنگ‌ها در خلال تاریخِ مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار تن به انجام می‌رسند، و در قانون یکشنبه که به‌زودی فرا خواهد رسید، خداوند لشکر خود را همچون عَلَمی برخواهد افراشت، در حالی که آخرین، سومین جنگ جهانی آغاز می‌شود، و در حالی که اسلامِ وایِ سوم خشم‌افروزی خود را علیه ملت‌ها تشدید می‌کند.

> And ye shall hear of wars and rumours of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows. Matthew 24:6–8.

> و شما از جنگ‌ها و خبرهای جنگ خواهید شنید؛ مراقب باشید که مضطرب نشوید، زیرا باید این همه رخ دهد، اما هنوز پایان نرسیده است. زیرا قوم بر ضد قوم و مملکت بر ضد مملکت برخواهد خاست؛ و در جاهای گوناگون قحطی‌ها و بیماری‌های همه‌گیر و زلزله‌ها روی خواهد داد. همهٔ اینها آغاز دردهاست. متی ۲۴:۶-۸.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand two classes of God’s people are defined by their ability to see and hear.

در زمان مُهر شدنِ آن صد و چهل و چهار هزار نفر، دو گروه از قوم خدا بر اساس توانایی‌شان در دیدن و شنیدن شناخته می‌شوند.

> Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. Matthew 13:13–16.

> از این‌رو با ایشان به مَثَل سخن می‌گویم، زیرا با اینکه می‌بینند، نمی‌بینند؛ و با اینکه می‌شنوند، نه می‌شنوند و نه می‌فهمند. و در ایشان نبوت اشعیا تحقق یافته است که می‌گوید: «با شنیدن خواهید شنید، اما نخواهید فهمید؛ و با دیدن خواهید دید، اما درک نخواهید کرد. زیرا دل این قوم کُند شده، و گوش‌هایشان سنگین است، و چشمان خود را بسته‌اند؛ مبادا با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگشت کنند، و من ایشان را شفا دهم.» اما خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند؛ و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. متی ۱۳:۱۳-۱۶.

In that time period, which began on September 11, 2001, Jesus said “ye shall hear of wars and rumors of wars.” In the book of Revelation, John represents those who hear the voice of Christ.

در آن دوره که از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، عیسی گفت: «از جنگ‌ها و خبرهای جنگ‌ها خواهید شنید.» در کتاب مکاشفه، یوحنا نمایندهٔ کسانی است که صدای مسیح را می‌شنوند.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> در روز خداوند در روح بودم و از پشت سرم صدایی بلند شنیدم، مانند صدای شیپور. مکاشفه ۱:۱۰.

The “voice” he heard was “as a trumpet,” and a trumpet is a symbol of warfare, and he heard the voice behind him. He then turned to see the voice.

«صدایی» که شنید «مانند شیپور» بود، و شیپور نماد جنگ است، و او آن صدا را از پشت سرش شنید. سپس برگشت تا آن صدا را ببیند.

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last. Revelation 1:12–17.

> و برگشتم تا آن صدا را که با من سخن می‌گفت ببینم؛ و چون برگشتم، هفت چراغدان زرین دیدم؛ و در میان آن هفت چراغدان، کسی مانند پسر انسان، که جامه‌ای تا به پا در بر داشت و بر سینه کمربندی زرین بسته بود. سر و موهایش سفید مانند پشم، سفید همچون برف؛ و چشمانش چون شعلهٔ آتش؛ و پاهایش مانند برنج صیقل‌خورده، چنان‌که در کوره گداخته باشد؛ و آوازش چون صدای آب‌های بسیار. و در دست راستش هفت ستاره داشت؛ و از دهانش شمشیری تیزِ دودَم بیرون می‌آمد؛ و چهره‌اش همچون آفتاب که در قوت خود می‌تابد. و چون او را دیدم، چون مرده‌ای بر پاهایش افتادم. و دست راست خود را بر من نهاد و به من گفت: مترس؛ من اول و آخر هستم. مکاشفه 1:12-17.

The vision of Christ which John saw when he turned to see the voice, was the same vision Daniel saw in chapter ten, the same vision Isaiah saw in chapter six, and the same vision which Paul saw, when he saw the history of the seven thunders.

رؤیای مسیح که یوحنا چون برگشت تا آن صدا را ببیند مشاهده کرد، همان رؤیایی بود که دانیال در باب دهم دید، همان رؤیایی که اشعیا در باب ششم دید، و همان رؤیایی که پولس دید، آنگاه که تاریخِ هفت رعد را مشاهده کرد.

> “Humility is inseparable from holiness of heart. The nearer the soul comes to God, the more completely is it humbled and subdued. When Job heard the voice of the Lord out of the whirlwind, he exclaimed, ‘I abhor myself, and repent in dust and ashes.’ It was when Isaiah saw the glory of the Lord, and heard the cherubim crying, ‘Holy, holy, holy is the Lord of hosts,’ that he cried out, ‘Woe is me, for I am undone!’ Daniel, when visited by the holy messenger, says, ‘My comeliness was turned in me to corruption.’ Paul, after he had been caught up into the third Heaven, and heard things that it was not lawful for a man to utter, spoke of himself as ‘less than the least of all saints.’ It was the beloved John, that leaned on Jesus’s breast, and beheld his glory, who fell before the angels as one dead. The more closely and continuously we behold our Savior the less we shall see to approve in ourselves.” Signs of the Times, April 7, 1887.

> فروتنی از قداستِ دل جدایی‌ناپذیر است. هرچه جان به خدا نزدیک‌تر می‌شود، فروتن‌تر و رام‌تر می‌گردد. هنگامی که ایوب آواز خداوند را از درون گردباد شنید، ندا سر داد: «از خود بیزارم و در خاک و خاکستر توبه می‌کنم.» آن هنگام که اشعیا جلالِ خداوند را دید و کروبیان را شنید که فریاد می‌زدند: «قدوس، قدوس، قدوس است خداوندِ لشکرها»، فریاد زد: «وای بر من که هلاک شده‌ام!» دانیال، چون فرستادهٔ مقدس به دیدارش آمد، گفت: «زیبایی‌ام در من به تباهی بدل شد.» پولس، پس از آنکه تا آسمان سوم ربوده شد و چیزهایی شنید که گفتنشان برای انسان روا نبود، خود را «کمتر از کوچک‌ترینِ همهٔ مقدسین» خواند. و این یوحنای محبوب بود، که بر سینهٔ عیسی تکیه می‌زد و جلالش را دیده بود، که در برابر فرشتگان چون مرده‌ای بر زمین افتاد. هرچه نزدیک‌تر و پیوسته‌تر به نجات‌دهندهٔ خود بنگریم، کمتر چیزی برای ستودن در خود خواهیم یافت. نشانه‌های زمان، ۷ آوریل ۱۸۸۷.

When Gabriel interpreted the vision for Daniel, he set forth the prophetic events of chapter eleven. Those events are the description of warfare, and in the representation of those wars the causative vision of the feminine “mareh,” expressed as “marah,” caused Daniel to be changed into the image of Christ. When Christ says you will hear of wars, and rumors of wars, He is identifying the wars that are set forth in Daniel chapter eleven. He further identifies that to see the vision that causes a beholder to be changed into His image, you must turn around, for the voice is behind you. The wars represented in Daniel eleven are descriptions of wars that have occurred in past history. By hearing of those wars in the past, a person is instructed about the history that is now occurring, but only if the person has eyes to see and ears to hear.

وقتی جبرئیل رؤیا را برای دانیال تعبیر کرد، رویدادهای نبویِ فصل یازدهم را برشمرد. آن رویدادها شرحِ جنگ‌ها هستند، و در بازنماییِ آن جنگ‌ها، رؤیای سبب‌سازِ مؤنث «mareh»، که به صورت «marah» بیان شده، باعث شد دانیال به شباهتِ مسیح دگرگون شود. وقتی مسیح می‌گوید از جنگ‌ها و شایعاتِ جنگ‌ها خواهید شنید، او جنگ‌هایی را مشخص می‌کند که در فصل یازدهمِ دانیال طرح شده‌اند. او همچنین روشن می‌سازد که برای دیدنِ آن رؤیایی که بیننده را به شباهتِ او دگرگون می‌کند، باید برگردید، زیرا صدا پشتِ سرِ شماست. جنگ‌هایی که در دانیال یازده بازنمایی شده‌اند، شرحِ جنگ‌هایی هستند که در تاریخِ گذشته رخ داده‌اند. با شنیدنِ آن جنگ‌ها در گذشته، شخص دربارهٔ تاریخی که اکنون در حال وقوع است تعلیم می‌یابد، اما تنها اگر چشم‌هایی برای دیدن و گوش‌هایی برای شنیدن داشته باشد.

When Ezekiel recorded that there would come a point in time when the vision would no longer be prolonged, it was in connection with Ezekiel’s vision of the heavenly sanctuary where among other things Ezekiel saw “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the complex interplay of human events.

هنگامی که حزقیال ثبت کرد که زمانی فرا خواهد رسید که رؤیا دیگر به تأخیر نخواهد افتاد، این موضوع در ارتباط با رؤیای حزقیال دربارهٔ قدس آسمانی بود؛ جایی که او، از جمله، «چرخ‌ها درون چرخ‌ها» را دید؛ چیزی که خواهر وایت آن را تعامل پیچیدهٔ وقایع انسانی می‌داند.

> “Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

> بر کرانه‌های رودخانۀ چیبار، حزقیال گردبادی را دید که گویی از شمال می‌آمد: «ابری بزرگ، و آتشی که در خود می‌پیچید، و پیرامونش درخششی بود، و از میان آن چیزی همچون رنگ کهربا.» چندین چرخ، که در هم متقاطع بودند، به دستِ چهار موجود زنده به حرکت درمی‌آمدند. بر فراز همۀ اینها «مانندی از تخت بود، همچون منظرۀ سنگ یاقوت کبود؛ و بر مانندی از آن تخت، مانندی چون منظرۀ انسانی بر بالای آن بود.» «و در میان کروبیان، صورتِ دستِ انسانی زیر بال‌هایشان پدیدار شد.» حزقیال 1:4، 26؛ 10:8. چرخ‌ها در آرایشی چنان پیچیده بودند که در نگاه نخست مغشوش می‌نمودند؛ اما در کمال هماهنگی حرکت می‌کردند. موجودات آسمانی، که به واسطۀ دستی که زیر بال‌های کروبیان بود حمایت و هدایت می‌شدند، این چرخ‌ها را می‌راندند؛ و بر فراز آنان، بر تختِ یاقوت کبود، آن ازلی بود؛ و گرداگرد تخت، رنگین‌کمانی، نشانۀ رحمت الهی.

> “As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

> چنان‌که پیچیدگی‌های چرخ‌گونه زیر هدایتِ دستی که در زیر بال‌های کروبیان بود قرار داشت، همان‌گونه نیز جریان پیچیدهٔ حوادث انسانی تحت تدبیر الهی است. در میان کشمکش و غوغای ملت‌ها، او که بر فراز کروبیان نشسته است همچنان امور زمین را هدایت می‌کند.

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> تاریخِ ملت‌هایی که یکی پس از دیگری روزگار و جایگاهِ مقررِ خود را سپری کرده‌اند و، بی‌آنکه خود معنای آن حقیقت را بدانند، ناخودآگاه بر حقیقتی گواهی داده‌اند، با ما سخن می‌گوید. برای هر ملت و برای هر فردِ امروز، خدا در طرحِ عظیمِ خود جایگاهی مقرر کرده است. امروز آدمیان و ملت‌ها با شاقولِ در دستِ آن که هرگز خطا نمی‌کند سنجیده می‌شوند. همگان با انتخابِ خود سرنوشتِ خویش را تعیین می‌کنند، و خدا همه چیز را برای تحققِ مقاصدِ خویش تدبیر می‌کند.

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

> تاریخی که آن «من هستم» عظیم در کلام خود ترسیم کرده است، که حلقه‌ای پس از حلقه‌ای را در زنجیرهٔ نبوت به هم می‌پیوندد، از ازل تا ابد، به ما می‌گوید که امروز در سیر اعصار کجاییم و در زمان آینده چه می‌توان انتظار داشت. هر آنچه نبوت تا زمان حاضر از وقوعش خبر داده بود بر صفحات تاریخ نقش بسته است، و می‌توانیم مطمئن باشیم که هر آنچه هنوز در پیش است به ترتیبِ خود تحقق خواهد یافت.

> “The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message.” Education, 178, 179.

> «براندازی نهایی همهٔ حکومت‌های زمینی در کلام حقیقت به‌روشنی پیشگویی شده است. این پیام در نبوتی که هنگام صدور حکم خدا بر آخرین پادشاه اسرائیل اعلام شد، آمده است.» آموزش، ۱۷۸، ۱۷۹.

The complicated wheels that appear at first sight to be in confusion are the complicated play of human events as represented in the strife and tumult of nations. The history that Christ has marked out in His Word tells us where we are, and in so doing it identifies the final overthrow of all earthly dominions. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled, and within that history the wheels represent the wars and rumors of wars that Christ identified as the “beginning of sorrows”. The beginning of sorrows began on September 11, 2001, for that is when the sealing time of the one hundred and forty-four thousand began, and the sealing angel places His mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done within the church and the land.

چرخ‌های پیچیده‌ای که در نگاه نخست در آشفتگی به نظر می‌رسند، همان کنش پیچیدهٔ رویدادهای انسانی‌اند که در کشمکش و غوغای ملت‌ها به تصویر کشیده شده‌اند. تاریخی که مسیح در کلام خود ترسیم کرده است، به ما می‌گوید که در کجا ایستاده‌ایم، و بدین‌سان سرنگونی نهایی همهٔ سلطه‌های زمینی را مشخص می‌سازد. زمانِ مُهر زدنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار، جایی است که اثر هر رؤیا به انجام می‌رسد، و در درون آن تاریخ، چرخ‌ها نمایانگر جنگ‌ها و اخبار جنگ‌ها هستند که مسیح آن‌ها را «ابتدای دردها» نامید. ابتدای دردها در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، زیرا در همان زمان دورهٔ مُهر زدنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار آغاز گردید، و فرشتهٔ مُهرگذار، نشان خود را بر آنان که برای رجاساتِ انجام‌شده در میان کلیسا و سرزمین آه و ناله می‌کنند، می‌نهد.

The wars in the land, produce sorrow for those who see and hear what those wars represent. The history of the sealing is identifying the final overthrow of all earthly kingdoms, and the overthrowing of those kingdoms has been traced in the prophetic history of the past. When Isaiah, in chapter six, saw the same vision as John, Daniel, Ezekiel, Job and Paul he volunteered to present the message for that time, but he asked how long he would need to present the message?

جنگ‌ها در این سرزمین، برای کسانی که می‌بینند و می‌شنوند که آن جنگ‌ها نمایانگر چه هستند، اندوه به بار می‌آورند. تاریخِ مُهرکردن، سرنگونیِ نهاییِ همهٔ پادشاهی‌های زمینی را مشخص می‌کند، و سرنگونیِ آن پادشاهی‌ها در تاریخِ نبویِ گذشته ردیابی شده است. وقتی اشعیا در فصل ششم همان رؤیایی را که یوحنا، دانیال، حزقیال، ایوب و پولس دیده بودند دید، داوطلب شد تا پیام آن زمان را ارائه کند، اما پرسید تا چه مدت باید آن پیام را ارائه کند؟

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. Isaiah 6:8–12.

> و نیز صدای خداوند را شنیدم که می‌گفت: چه کسی را بفرستم و کیست که برای ما برود؟ آنگاه گفتم: اینک منم؛ مرا بفرست. و او گفت: برو و به این قوم بگو: می‌شنوید، اما نمی‌فهمید؛ می‌بینید، اما درنمی‌یابید. دل این قوم را سخت ساز، گوش‌هایشان را سنگین کن، و چشمانشان را ببند؛ مبادا با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگشت کنند و شفا یابند. آنگاه گفتم: ای خداوندا، تا به کی؟ پاسخ داد: تا زمانی که شهرها ویران و بی‌ساکن شوند، و خانه‌ها از آدمی تهی گردد، و زمین به‌کلی ویران و بایر شود، و خداوند مردم را به دوردست براند، و در میانهٔ سرزمین خلوتی عظیم پدید آید. اشعیا ۶:۸-۱۲.

The answer Isaiah was given was that he would need to present the message until “the land be utterly destroyed.” The message of the sealing is given in the time of warfare, and the warfare is specifically identified as the interpretation of the “marah” vision that the prophets all beheld. The external message is designed to produce an internal experience, but only for those who “will hear”.

پاسخی که به اشعیا داده شد این بود که باید پیام را ابلاغ کند تا زمانی که «زمین به‌کلی ویران شود». پیامِ مُهر و موم کردن در زمانِ نبرد داده می‌شود، و این نبرد به‌طور مشخص به‌عنوان تفسیرِ رؤیای «ماره» که همهٔ پیامبران آن را مشاهده کردند، شناخته می‌شود. پیامِ بیرونی برای پدید آوردنِ تجربه‌ای درونی طراحی شده است، اما فقط برای کسانی که «خواهند شنید».

The connection of the papal proxy army of Nazi’s in the second world war, aligns, line upon line, with the second proxy army in the second proxy war, and the second world war itself aligns with the second proxy war. The connection of the second proxy war with the borderline war of Raphia that is now being repeated in the Ukraine, is geographically connected with the second strike of Islam of the third woe, that began in October 7, 2023, and represents prophetic wheels within wheels.

پیوندِ ارتشِ نیابتیِ پاپیِ نازی‌ها در جنگ جهانی دوم، سطر بر سطر، با دومین ارتشِ نیابتی در دومین جنگِ نیابتی هم‌راستا است، و خودِ جنگ جهانی دوم نیز با دومین جنگِ نیابتی هم‌راستا می‌باشد. پیوندِ دومین جنگِ نیابتی با جنگِ مرزیِ رافیا که اکنون در اوکراین در حال تکرار شدن است، از حیث جغرافیایی با دومین ضربهٔ اسلام از وایِ سوم که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، مرتبط است و نمودارِ چرخ‌ها در میانِ چرخ‌ها از نظر نبوی است.

In 1999, a book was published that had been written by John Cornwell. John Cornwell at that time was a Senior Research Fellow at Jesus College, at Cambridge in England, and was an award-winning journalist and author. The book addressed the role of the pope of Rome who reigned during World War Two. The book begins with the future pope’s grandfather who was the right-hand man of Pope Pius IX, known as Pio Nono. In 1849 a Republican mob attacked the Vatican compounds and Pope Pius IX fled the city of Rome. The man he took with him into exile was Eugenio Pacelli’s grandfather. Eugenio Pacelli was the grandson of Pope Pius IX’s right hand man, and he later became Pius XII, and the book about Eugenio Pacelli was named Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

در سال ۱۹۹۹، کتابی منتشر شد که جان کورن‌ول آن را نوشته بود. جان کورن‌ول در آن زمان پژوهشگر ارشدِ کالج جیزس در کمبریجِ انگلستان بود و روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای برندهٔ جوایز به‌شمار می‌رفت. این کتاب به نقش پاپ روم که در دوران جنگ جهانی دوم حکومت می‌کرد می‌پرداخت. کتاب با پدربزرگِ پاپ آینده آغاز می‌شود؛ همان کسی که دست راستِ پاپ پیوس نهم، معروف به پیو نونو، بود. در سال ۱۸۴۹، گروهی جمهوری‌خواه به مجموعه‌های واتیکان حمله کردند و پاپ پیوس نهم از شهر روم گریخت. مردی که او را در تبعید با خود برد، پدربزرگِ اوجنیو پاچلی بود. اوجنیو پاچلی نوهٔ دست راستِ پاپ پیوس نهم بود و بعدها به پیوس دوازدهم بدل شد، و کتابی که دربارهٔ اوجنیو پاچلی نوشته شد، «پاپ هیتلر: تاریخ پنهانِ پیوس دوازدهم» نام داشت.

In the book Cornwell explores the extent to which Pope Pius XII, formerly Cardinal Eugenio Pacelli, was aware of and responded to the persecution of Jews by the Nazi regime during World War II. He demonstrates that Pius XII’s public silence and lack of action in condemning the Holocaust illustrated his immoral leadership during the war.

در این کتاب، کورنول بررسی می‌کند که پاپ پیوس دوازدهم، که پیش‌تر کاردینال اوجنیو پاچلی بود، تا چه اندازه از آزار و پیگرد یهودیان به دست رژیم نازی در خلال جنگ جهانی دوم آگاه بود و به آن واکنش نشان داد. او نشان می‌دهد که سکوت علنی و عدم اقدام پیوس دوازدهم در محکوم کردن هولوکاست، بیانگر رهبری غیراخلاقی او در طول جنگ بود.

Cornwell provides historical context for Pius XII’s papacy, including his diplomatic background and the complex political dynamics of the time. He examines the Vatican’s approach to dealing with Nazi Germany. Cornwell identifies that Pius XII failed to speak out against the Holocaust and intervene on behalf of persecuted Jews, for he, as Cardinal in 1933, had brought about a concordat with Hitler that promised Catholic submission to the work of Hitler.

کورنول زمینهٔ تاریخیِ دورهٔ پاپیِ پیوس دوازدهم را، از جمله پیشینهٔ دیپلماتیک او و پویایی‌های سیاسیِ پیچیدهٔ آن دوران، ارائه می‌دهد. او رویکرد واتیکان در مواجهه با آلمان نازی را بررسی می‌کند. کورنول عنوان می‌کند که پیوس دوازدهم در محکوم کردن هولوکاست و مداخله به سود یهودیان تحت آزار کوتاهی کرد، زیرا او، به‌عنوان کاردینال در سال ۱۹۳۳، کنکورداتی با هیتلر منعقد کرده بود که وعدهٔ تسلیم کاتولیک‌ها در برابر اعمال هیتلر را می‌داد.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> After World War II, some Nazi war criminals managed to escape justice by fleeing to various countries, including several in South America. The primary methods they used to escape and reach South America included:

> پس از جنگ جهانی دوم، برخی از جنایتکاران جنگی نازی توانستند با گریختن به کشورهای گوناگون، از جمله چندین کشور در آمریکای جنوبی، از عدالت بگریزند. روش‌های اصلی‌ای که آنان برای فرار و رسیدن به آمریکای جنوبی به کار بردند، عبارت بود از:

> Ratlines: Ratlines were clandestine escape routes established by various organizations, including the Catholic Church and sympathetic intelligence agencies, to help Nazis and other fugitives escape Europe. These routes often involved the use of false identities, forged documents, and smuggling networks to facilitate their passage to safe havens, including South America.

> رت‌لاین‌ها: رت‌لاین‌ها مسیرهای مخفیِ فراری بودند که به‌وسیلهٔ سازمان‌های گوناگون، از جمله کلیسای کاتولیک و دستگاه‌های اطلاعاتیِ همدل، برای کمک به نازی‌ها و دیگر فراریان جهت گریختن از اروپا ایجاد شده بودند. این مسیرها غالباً مستلزم استفاده از هویت‌های جعلی، اسناد جعل‌شده و شبکه‌های قاچاق بودند تا انتقال آنان را به پناهگاه‌های امن، از جمله آمریکای جنوبی، تسهیل کنند.

> Forged Documents: Many Nazi fugitives obtained forged passports, visas, and other travel documents to conceal their true identities and evade capture. They used these documents to travel through neutral or sympathetic countries before reaching South America.

> اسناد جعلی: بسیاری از فراریان نازی گذرنامه‌ها، روادیدها و دیگر اسناد مسافرتیِ جعلی به دست آوردند تا هویت واقعی خود را پنهان کنند و از دستگیری بگریزند. آنان از این اسناد برای عبور از کشورهای بی‌طرف یا همدل استفاده کردند، پیش از آنکه به آمریکای جنوبی برسند.

> Complicity of Authorities: In some cases, sympathetic officials in South American countries turned a blind eye to the presence of Nazi fugitives or actively assisted them in evading capture. Some governments, particularly those with authoritarian regimes sympathetic to Nazi ideology, provided refuge to these individuals.

> همدستیِ مقامات: در برخی موارد، مأموران دولتیِ همدل در کشورهای آمریکای جنوبی حضورِ فراریان نازی را نادیده گرفتند یا به‌طور فعال به آنان در گریز از بازداشت یاری رساندند. برخی دولت‌ها، به‌ویژه آنانی که دارای رژیم‌های اقتدارگرای همسو با ایدئولوژی نازی بودند، به این افراد پناه دادند.

> Legal Loopholes: Some Nazi war criminals exploited legal loopholes or lax extradition laws in South American countries to avoid extradition to Europe, where they would face prosecution for their crimes.

> خلأهای قانونی: برخی از جنایتکاران جنگی نازی از خلأهای قانونی یا قوانین سهل‌گیرانهٔ استرداد در کشورهای آمریکای جنوبی سوءاستفاده کردند تا از استرداد به اروپا، جایی که در آن‌جا برای جنایاتشان با پیگرد قضایی روبه‌رو می‌شدند، بگریزند.

> Overall, the combination of ratlines, forged documents, complicity of authorities, and legal loopholes enabled Nazi war criminals to escape to South America and evade justice for many years after the end of World War II. ChatGPT, March, 2024.

> در مجموع، ترکیبِ خطوطِ فرار، اسنادِ جعلی، همدستیِ مقامات، و خلأهای قانونی این امکان را برای جنایتکاران جنگیِ نازی فراهم ساخت که به آمریکای جنوبی بگریزند و تا سال‌های بسیاری پس از پایان جنگ جهانی دوم از اجرای عدالت بگریزند. ChatGPT، مارس ۲۰۲۴.

Back to Articles