Article

# Panium - Number Seventeen

پانیوم - شمارهٔ هفده

The Thing and the Vision: Daniel’s Two Lines of Prophecy and the Unsealing of Revelation

امر و رؤیا: دو خطِ نبوتِ دانیال و مهرگشاییِ کتابِ مکاشفه

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2026

Formats

PDF
Word

On July 18, 2020 the first disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand arrived. It occurred within the “hidden history” of verse forty of Daniel eleven. The disappointment occurred well into that “hidden history”—a history that began with the collapse of the Soviet Union in 1989. Verse forty-one represents the Sunday law in the United States, that is also represented in verse sixteen of the same chapter. The “unsealing” of the truths that make up the “hidden history” of verse forty in 2023 is presented by Daniel in chapter twelve. Chapters ten through twelve are the same vision, and the vision begins by identifying that Daniel represents the “wise” who understand both the internal and external messages of prophecy, which is there represented as “the thing” and “the vision.”

در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، نخستین نومیدیِ جنبشِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر فرا رسید. این امر در درون «تاریخ پنهانِ» آیهٔ چهلمِ باب یازدهمِ دانیال رخ داد. آن نومیدی در بخشِ پیش‌رفتهٔ همان «تاریخ پنهان» رخ داد—تاریخی که با فروپاشیِ اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ آغاز شد. آیهٔ چهل‌ویکم نمایانگر قانونِ یکشنبه در ایالات متحده است، که در آیهٔ شانزدهمِ همان باب نیز بازنمود یافته است. «مهرگشاییِ» حقایقی که «تاریخ پنهانِ» آیهٔ چهل را تشکیل می‌دهند، در سال ۲۰۲۳، توسط دانیال در باب دوازدهم ارائه می‌شود. باب‌های دهم تا دوازدهم یک رؤیای واحدند، و این رؤیا با شناساییِ این نکته آغاز می‌شود که دانیال نمایندهٔ «حکیمان» است؛ آنان که پیام‌های درونی و بیرونیِ نبوت را درمی‌یابند، که در آنجا به‌صورتِ «امر» و «رؤیا» بازنموده شده است.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> در سال سوم کوروش پادشاه پارس، امری به دانیال، که نامش بلطشصر بود، مکشوف شد؛ و آن امر راست بود، اما زمان مقرر طولانی بود؛ و او آن را فهمید و رؤیا را درک کرد. دانیال ۱۰:۱.

## Two Visions

دو رؤیا

The “thing” and the “vision” represent the internal and external visions of prophecy, and Daniel represents a people who understand both, for both the “thing” and the “vision” were “revealed” to Daniel in chapter ten. In the chapter, on the twenty-second day, the vision of Christ in the sanctuary was “revealed” to Daniel. The Hebrew word translated as “thing” is translated as “matter” in chapter nine, and it is also presented there in connection with the “vision.”

«امر» و «رؤیا» نمایانگر رؤیت‌های درونی و بیرونیِ نبوت‌اند، و دانیال نمایندهٔ قومی است که هر دو را درمی‌یابند، زیرا هر دو، «امر» و «رؤیا»، در باب دهم بر دانیال «مکشوف» شدند. در همان باب، در روز بیست‌ودوم، رؤیای مسیح در قدس بر دانیال «مکشوف» گردید. واژهٔ عبری‌ای که به «امر» ترجمه شده، در باب نهم به «موضوع» ترجمه شده است، و در همان‌جا نیز در ارتباط با «رؤیا» آمده است.

> At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:23.

> در آغاز تضرعات تو فرمان صادر شد و من آمده‌ام تا تو را آگاه سازم؛ زیرا تو بسیار محبوبی. پس امر را بفهم و رؤیا را ملاحظه کن. دانیال ۹:۲۳

The word “thing” in chapter ten is the same word translated as “matter” in verse twenty-three of chapter nine. In Daniel’s final vision of chapters ten through twelve; the “thing” of chapter eleven or the “matter” of chapter ten are both connected with “the vision.” The “vision” is the Hebrew word, “mareh,” and means “appearance.” Daniel identifies two “visions” in his book, though one of those two “visions” is represented by in the feminine tense and then again in the masculine tense. Daniel in verse one of chapter ten represents those who understand the “vision” of the appearance, and also the “matter” or the “thing.” In chapter eight Daniel identifies two “visions” connected with one another. In the English the word vision is found eight times in the chapter, and one of the Hebrew words translated as “vision” is “mareh,” and the other is “chazon.” Mareh means “appearance,” and chazon means “a dream, a revelation or an oracle.” The context of chapter eight establishes that when the word “mareh” is translated as “vision” it represents the “appearance of Christ.”

واژهٔ «thing» در باب ده همان واژه‌ای است که در آیهٔ بیست‌وسومِ باب نه به «matter» ترجمه شده است. در رؤیای واپسینِ دانیال، در باب‌های ده تا دوازده، «thingِ» باب یازده یا «matterِ» باب ده هر دو با «vision» پیوند دارند. «vision» همان واژهٔ عبری «mareh» است و به معنای «ظهور» می‌باشد. دانیال در کتاب خود دو «vision» را معرّفی می‌کند، هرچند یکی از آن دو «vision» یک‌بار در هیئت مؤنث و بار دیگر در هیئت مذکر عرضه می‌شود. دانیال در آیهٔ یکِ باب ده از زمرهٔ کسانی است که «visionِ» ظهور و نیز «matter» یا «thing» را می‌فهمند. در باب هشت، دانیال دو «vision» را که با یکدیگر پیوند دارند، معرّفی می‌کند. در متن انگلیسی، واژهٔ vision هشت بار در این باب آمده است، و یکی از واژه‌های عبریِ ترجمه‌شده به «vision»، «mareh» است و دیگری «chazon». «mareh» به معنای «ظهور» است و «chazon» به معنای «خواب، مکاشفه یا پیامِ غیبی». سیاقِ باب هشت نشان می‌دهد که هرگاه واژهٔ «mareh» به «vision» ترجمه می‌شود، مراد، «ظهورِ مسیح» است.

As an example, it is the “mareh” or the “appearance vision” in Daniel 8:14, meaning that on October 22, 1844 Christ would suddenly appear in the temple in fulfillment of Malachi three’s Messenger of the Covenant, which Sister White said was fulfilled on October 22, 1844. When Sister White identifies that the angel of Revelation ten that descended and placed one foot on the land and one on the sea was “no less a personage than Jesus Christ” she was identifying a waymark in prophecy where Christ appears. It is one of His many appearances. He appeared at the resurrection of Moses according to Jude. There He appeared as Michael the archangel, but never-the-less it was a prophetic appearance. The mareh vision in chapter eight is also translated as “appearance,” in agreement with its meaning.

برای نمونه، این همان «ماره» یا «رؤیای ظهور» در دانیال ۸:۱۴ است، بدین معنا که در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ مسیح ناگهان در هیکل ظاهر شد تا نبوتِ «فرستادهٔ عهد» در ملاکیِ باب سه تحقق یابد؛ امری که خواهر وایت گفت در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ تحقق یافت. هنگامی که خواهر وایت تصریح کرد که فرشتهٔ باب دهِ مکاشفه که فرود آمد و یک پا بر زمین و یک پا بر دریا نهاد، «نه شخصیتی فروتر از خودِ عیسی مسیح» بود، او نشانۀ راهی در نبوت را که در آن مسیح ظاهر می‌شود، معیّن می‌کرد. این یکی از ظهورات بسیار اوست. بنابر رسالهٔ یهودا، او در رستاخیز موسی ظاهر شد. در آنجا به هیئت میکائیلِ رئیسِ فرشتگان ظاهر شد، اما با این همه، آن نیز ظهوری نبوی بود. رؤیای «ماره» در باب هشت نیز موافق معنایش به «ظهور» ترجمه می‌شود.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. Daniel 8:15.

> و چنین شد که چون من، خودِ دانیال، رؤیا را دیدم و در پی فهم آن برآمدم، آنگاه اینک کسی به هیأت مردی پیشِ رویم ایستاده بود. دانیال ۸:۱۵.

The context here identifies that it was the angel Gabriel that had the “appearance of a man, and the word “appearance” is the mareh vision’s appearance of Christ, for just as Christ is represented by Michael the archangel, and by the mighty angel of Revelation ten, Christ is interchangeable prophetically with the symbolism of angels, and even men. Whether Gabriel in the verse or Christ in Revelation ten or as Michael the archangel, they each represent a message, and for this reason Sister White compares the angels of Revelation with both the message they represent and the people that proclaim the message represented by the angels. This truth is so important that within the first three verses of Revelation chapter one, the three verses that announce the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, just before probation closes, for “the time is at hand,” the communication process of God to man is specifically identified as a message from the Father, that was given to the Son, who then gives the message to an angel, who then takes it to a man, who in turn sends it to the churches. Every step of the communication process is sacred and holy, and that sanctified holiness is represented at the prophetic waymarks where Christ appears as Himself, or through an angel, man or message. When He directly associates Himself at a waymark it is the “mareh” “appearance vision.”

قرینهٔ متن در اینجا نشان می‌دهد که این فرشتهٔ جبرئیل بود که «هیئتِ انسانی» داشت، و واژهٔ «هیئت» همان «ماره» است، یعنی رؤیتِ ظهورِ مسیح؛ زیرا همان‌گونه که مسیح به‌وسیلهٔ میکائیلِ رئیسِ فرشتگان و نیز به‌وسیلهٔ فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ باب ده نمایانده می‌شود، مسیح در سطح نبوی با نمادهای فرشتگان، و حتی انسان‌ها، قابلِ جایگزینی است. خواه جبرئیلِ مذکور در آیه باشد، خواه مسیحِ مکاشفهٔ باب ده، یا میکائیلِ رئیسِ فرشتگان؛ هر یک نمایندهٔ پیامی‌اند، و از همین‌رو خواهر وایت فرشتگانِ مکاشفه را هم با پیامی که نمایندگی می‌کنند و هم با کسانی که آن پیامِ نمایندگی‌شده به‌وسیلهٔ فرشتگان را اعلام می‌کنند مقایسه می‌کند. این حقیقت به‌قدری مهم است که در سه آیهٔ نخستِ باب نخستِ مکاشفه—همان سه آیه که گشوده‌شدنِ مهرِ مکاشفهٔ عیسی مسیح را، درست پیش از بسته‌شدنِ مهلت، زیرا «زمان نزدیک است»، اعلام می‌کنند—فرایندِ ارتباطیِ خدا با انسان به‌صراحت چنین معرفی می‌شود: پیامی از پدر، که به پسر داده شد؛ سپس پسر آن پیام را به فرشته‌ای می‌سپارد؛ آنگاه فرشته آن را به انسانی می‌رساند؛ و او نیز آن را به کلیساها می‌فرستد. هر گام از این فرایندِ ارتباطی مقدس و قدسی است، و آن قداستِ تقدیس‌شده در نشان‌گاه‌های نبوی‌ای نمایان می‌گردد که در آن‌ها مسیح یا به‌شخصه ظاهر می‌شود، یا از طریقِ فرشته، انسان، یا پیام. هرگاه او خود را مستقیماً در یک نشان‌گاه مرتبط سازد، آن «ماره»، یعنی «رؤیتِ ظهور»، است.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. … And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 1:1–3; 22:10, 11.

> مکاشفهٔ عیسی مسیح، که خدا آن را به او داد تا به بندگان خود چیزهایی را که به‌زودی باید واقع شود بنمایاند؛ و آن را به‌وسیلهٔ فرشتهٔ خویش به بنده‌اش یوحنا فرستاد و با نشانه‌ها به او اعلام کرد؛ که او به کلام خدا و به شهادت عیسی مسیح و به همهٔ آنچه دید، گواهی داد. خوشا به حال آن‌که می‌خواند و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه را که در آن نوشته شده نگاه می‌دارند، زیرا زمان نزدیک است. ... و به من می‌گوید: سخنان نبوت این کتاب را مهر مکن، زیرا زمان نزدیک است. هر که ستمکار است، همچنان ستمکار باشد؛ و هر که ناپاک است، همچنان ناپاک باشد؛ و هر که عادل است، همچنان عادل باشد؛ و هر که مقدس است، همچنان مقدس باشد. مکاشفه ۱:۱-۳؛ ۲۲:۱۰، ۱۱.

In chapter eight, “chazon” is the other Hebrew word which is translated as “vision.” In relation to the “appearance” the “marah” vision is identifying a waymark, and the “chazon” vision is identifying a prophetic period. There is a divine symmetry with the two words translated as “vision” in chapter eight, in the sense the Hebrew word “mareh” is also employed by Daniel in its feminine form of “marah.” With the chazon Daniel represents it two ways, but not through a masculine and feminine contrast, but with two words that identify the same meaning, but in doing so, they expand exponentially.

در باب هشتم، «chazon» واژهٔ عبریِ دیگری است که به «رؤیا» ترجمه می‌شود. در ارتباط با «نما»، رؤیای «marah» یک نشانهٔ راه را معیّن می‌کند و رؤیای «chazon» یک دورهٔ زمانیِ نبوی را مشخص می‌سازد. میان آن دو واژه که در باب هشتم به «رؤیا» ترجمه شده‌اند، تقارنی الهی برقرار است؛ بدین معنا که واژهٔ عبری «mareh» نیز نزد دانیال با صورتِ مؤنثِ آن، یعنی «marah»، به‌کار رفته است. اما دربارهٔ «chazon»، دانیال آن را به دو شیوه بازمی‌نماید؛ نه از راهِ تقابلِ مذکر و مؤنث، بلکه با دو واژه که همان معنا را مشخص می‌کنند، و بدین‌سان، به‌گونه‌ای تصاعدی گسترش می‌یابند.

Chazon means the vision, or the oracle, or prophecy and the word that is translated as either “matter” or “thing” in the English is the Hebrew word “dabar” which means “the word.” When it understood that “chazon” vision is also represented by Daniel with the word “dabar,” then together they represent the prophetic messages of God’s Word. Daniel always contrasts “dabar” or “chazon” with “mareh.” When considered at the prophetic level the “prophetic messages of God’s Word,” as represented by “dabar” and “chazon” when brought together with the “marah” vision of Christ’s appearance you then have the sacred waymarks of the prophetic history of God’s Word. Then if you add “marah,” the feminine tense of the word “mareh” to the line of meanings of vision in Daniel you have the looking glass vision of justification by faith.

«chazon» به معنای «رؤیا»، یا «گفتارِ وحیانی»، یا «نبوت» است؛ و واژه‌ای که در انگلیسی به «matter» یا «thing» ترجمه می‌شود، واژهٔ عبری «dabar» است که به معنای «کلام» است. چون فهمیده شود که رؤیای «chazon» نیز نزد دانیال با واژهٔ «dabar» بازنمایی می‌شود، آن‌گاه این دو در کنار هم نمایانگرِ پیام‌های نبویِ کلامِ خدا هستند. دانیال همواره «dabar» یا «chazon» را در تقابل با «mareh» می‌نهد. آنگاه که در سطحِ نبوی نگریسته شود، «پیام‌های نبویِ کلامِ خدا» ــ چنان‌که به‌وسیلهٔ «dabar» و «chazon» نمایانده می‌شوند ــ چون با رؤیای «marah» از ظهورِ مسیح در کنار هم قرار گیرند، آنگاه نشانه‌های راهِ مقدّسِ تاریخِ نبویِ کلامِ خدا را خواهید داشت. سپس اگر «marah»، وجهِ مؤنثِ واژهٔ «mareh»، را به طیفِ معانیِ رؤیا در دانیال بیفزایید، «رؤیای آینه‌گونِ» عادل‌شمردگی به وسیلهٔ ایمان را خواهید داشت.

In Daniel’s last vision, represented by the last three chapters of his book, Daniel represents a people in the last days who understand the “prophetic visions” of “God’s Word,” and the sacredness of holy waymarks which make up the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, for they are those who follow the Lamb withersoever He goeth in His sacred prophetic Word. As they follow the Lamb, He leads them to the looking glass vision of Daniel 10:7 where they either flee to hide under error, where they are buried for eternity, or they are humbled in the dust, justified and empowered to give the prophetic message of the latter days.

در آخرین رؤیای دانیال، که در سه فصلِ پایانیِ کتاب او بازنموده شده است، دانیال نمایندۀ قومی در ایامِ آخر است که «رؤیاهای نبویِ» «کلامِ خدا» و قداستِ نشان‌های راهِ مقدّسی را درمی‌یابند که جنبشِ اصلاحیِ یکصد و چهل و چهار هزار را تشکیل می‌دهند؛ زیرا آنان همان کسانی‌اند که مطابقِ کلامِ نبویِ مقدّسِ او، برّه را هر جا که می‌رود، پیروی می‌کنند. و چون برّه را پیروی می‌کنند، او ایشان را به رؤیای آینه‌سانِ دانیال ۱۰:۷ رهبری می‌کند؛ جایی که یا برای پنهان شدن زیرِ گمراهی می‌گریزند—آنجا که تا به ابد مدفون می‌گردند—یا در خاک فروتن می‌شوند، عادل شمرده می‌شوند و توان می‌یابند تا پیامِ نبویِ ایامِ آخر را اعلام کنند.

Gabriel commands Daniel to “understand” both the “matter” and the “vision.” The Hebrew word translated as “understand” means “to make a mental distinction.” Daniel, who represents you and I dear reader, was commanded to understand the difference and distinction between the “matter” and the “vision.” The chazon vision represents the external line of prophetic history and the mareh vision represents the appearance of Christ. The “matter” and the “thing” is the Hebrew word “dabar” which means the word. Jesus is the “dabar,” for He is the Word. The “thing” and the “matter,” both being the “dabar” are presented in connection with the vision of the appearance.

جبرئیل به دانیال فرمان می‌دهد که هم «امر» و هم «رؤیا» را «درک کند». واژهٔ عبریِ ترجمه‌شده به «درک کردن» به معنای «ایجاد تمایز ذهنی» است. دانیال، که نمایندهٔ من و شما، ای خوانندهٔ عزیز، است، مأمور شد تفاوت و تمایز میان «امر» و «رؤیا» را دریابد. رؤیای «chazon» نمایانگر خطّ بیرونی تاریخ نبوی است و رؤیای «mareh» نمایانگر ظهور مسیح است. «امر» و «چیز» همان واژهٔ عبری «dabar» است که به معنای «کلام» است. عیسی «dabar» است، زیرا او «کلام» است. «چیز» و «امر»، که هر دو «dabar»اند، در ارتباط با رؤیای ظهور مطرح می‌شوند.

The dabar, which is the matter and the thing, is also the chazon vision of chapter eight and it represents the vision of prophetic history. Each of those representations (chazon, dabar, matter and thing) identify the external line of prophecy, and the mareh, and its feminine expression of marah, represent the internal line of prophecy. God’s latter-day people, represented in verse one of Daniel ten, understand both the internal and external lines of prophetic history. In the book of Revelation, the internal line is represented with seven churches and the external line is represented by seven seals.

دَبَر که همان امر و شیء است، نیز همان رؤیای خازونِ فصلِ هشتم است و رؤیای تاریخِ نبوی را نمایندگی می‌کند. هر یک از آن بازنمایی‌ها (خازون، دَبَر، امر و شیء) خطِ بیرونیِ نبوت را مشخص می‌کنند، و ماره، و صورتِ مؤنثِ آن مَراه، خطِ درونیِ نبوت را نمایندگی می‌کنند. قومِ خدا در ایامِ آخر، که در آیهٔ یکِ فصلِ دهِ دانیال بازنمایی شده‌اند، هر دو خطِ درونی و بیرونیِ تاریخِ نبوی را درمی‌یابند. در کتابِ مکاشفه، خطِ درونی با هفت کلیسا و خطِ بیرونی با هفت مُهر نمایانده شده است.

When Daniel saw the vision of Christ after a twenty-one day fast, he saw the feminine expression of the mareh vision. The mareh is the “appearance” and when Daniel saw Christ, He saw the “marah” vision, and though mareh means appearance, the feminine of the same word means “a looking glass.” Sister White informs us the vision Daniel saw was the vision which John saw, and John saw the vision when Christ was in the heavenly sanctuary.

هنگامی که دانیال پس از روزه‌ای بیست‌ویک‌روزه رؤیای مسیح را دید، صورت مؤنثِ رؤیای «mareh» را مشاهده کرد. «mareh» به معنای «ظهور» است و وقتی دانیال مسیح را دید، رؤیای «marah» را دید؛ و با آن‌که «mareh» به معنای ظهور است، صورت مؤنثِ همان واژه به معنای «آینه» است. خواهر وایت می‌گوید رؤیایی که دانیال دید همان رؤیایی بود که یوحنا دید، و یوحنا آن رؤیا را هنگامی دید که مسیح در قدسِ آسمانی بود.

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> در زمان دیدار جبرئیل، پیامبر دانیال نتوانست تعلیمات بیشتری دریافت کند؛ اما چند سال بعد، چون می‌خواست دربارهٔ موضوعاتی که هنوز به‌طور کامل توضیح داده نشده بودند بیشتر بداند، بار دیگر بر آن شد که از خدا نور و حکمت بطلبد. 'در آن روزها من، دانیال، سه هفتهٔ کامل در سوگ بودم. هیچ نانِ مطبوعی نخوردم، نه گوشت و نه شراب به دهانم آمد، و اصلاً روغن بر تن خود نمالیدم.... سپس چشمانم را بالا بردم و نگریستم، و اینک مردی را دیدم که جامهٔ کتان بر تن داشت و کمرش با طلای خالصِ اوفاز بسته شده بود. پیکرش نیز همچون سنگِ بریل بود، و چهره‌اش به‌سانِ برق، و چشمانش چون چراغ‌های آتشین، و بازوان و پاهایش به رنگِ مِفرغِ صیقل‌خورده؛ و آوازِ سخنانش همچون صدای جمعیتی انبوه.'

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.

> نه شخصیتی کمتر از پسر خدا، بلکه خودِ پسر خدا بر دانیال ظاهر شد. این توصیف به آنچه یوحنا هنگامی که مسیح در جزیرۀ پاتموس بر او ظاهر شد بیان کرد، شباهت دارد. اکنون خداوند ما با فرشتۀ آسمانی دیگری می‌آید تا به دانیال بیاموزد که در روزهای آخر چه رخ خواهد داد. این معرفت به دانیال داده شد و به الهام الهی برای ما، که پایان جهان بر ما فرا رسیده است، ثبت گردید.

> “The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire; yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that he may open our understanding to comprehend the truths brought to us from Heaven.” Review and Herald, February 8, 1881.

> حقایق عظیمی که فادیِ جهان آشکار ساخته است، از آنِ کسانی است که حقیقت را همچون گنج‌های نهفته می‌جویند. دانیال مردی سالخورده بود. زندگیِ او در میان افسونگری‌های یک دربارِ بت‌پرست سپری شده بود، و اندیشه‌اش از امورِ امپراتوری‌ای عظیم گرانبار بود؛ با این همه از همهٔ اینها روی برتافت تا جان خویش را در حضورِ خدا رنج دهد و در پیِ شناختِ مقاصدِ خدایِ متعال برآید. و در پاسخ به تضرعات او، نوری از دربارهای آسمانی برای کسانی که در روزهای واپسین خواهند زیست، مکشوف گردید. پس با چه جدیتی باید خدا را بجوییم تا فهمِ ما را بگشاید تا حقایقی را که از آسمان برای ما آورده شده‌اند دریابیم. Review and Herald، ۸ فوریهٔ ۱۸۸۱.

## The 144,000

صد و چهل و چهار هزار

Daniel understands the “thing” and the “vision” and he is identified as Daniel and also as Belteshazzar. The change of a name in prophecy represents a covenant relationship, so Daniel represents the final covenant people who are the one hundred and forty-four thousand, who are tested by the vision of Christ in the temple. That test causes a separation of two classes of worshippers.

دانیال «امر» و «رؤیا» را درمی‌یابد و از او هم به نام دانیال و هم به نام بلطشصر یاد می‌شود. تغییرِ نام در نبوت نمایانگر رابطۀ عهدی است؛ ازاین‌رو دانیال نمایندۀ قوم نهاییِ عهد است، یعنی همان صد و چهل و چهار هزار نفری که به‌وسیلهٔ رؤیای مسیح در هیکل آزموده می‌شوند. آن آزمون موجب جداییِ دو طبقه از عابدان می‌گردد.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.

> و من، دانیال، تنها آن رؤیا را دیدم؛ زیرا مردانی که با من بودند آن رؤیا را ندیدند؛ لیکن چنان لرزشی عظیم بر ایشان افتاد که گریختند تا خویشتن را پنهان سازند. دانیال ۱۰:۷.

Daniel is directly identifying the second and temple test associated with God’s latter-day people; a test that is premised upon seeing Christ in the heavenly sanctuary. The vision of verse seven is the feminine of the mareh vision, represented as the marah vision. If you respond to the temple vision of Christ as represented by Daniel’s response, the prophetic “thing” and the prophetic “vision” will be “revealed” to you.

دانیال به‌طور مستقیم آزمونِ دوم و آزمونِ هیکل را که با قومِ خدا در ایامِ آخر پیوند دارد شناسایی می‌کند؛ آزمونی که مبتنی است بر رؤیتِ مسیح در قدسِ آسمانی. رؤیای آیهٔ هفتم صورتِ مؤنثِ رؤیای mareh است که به‌صورتِ رؤیای marah بازنمایی شده است. اگر به رؤیای هیکلِ مسیح، چنان‌که پاسخِ دانیال آن را بازنمایی می‌کند، پاسخ گویی، «چیزِ» نبوی و «رؤیای» نبوی بر تو «مکشوف» خواهد شد.

If you relate to the very same temple vision of Christ by fleeing to hide, you go into eternal darkness. The temple test, which is the second test of the three steps of the everlasting gospel is preceded by the first and foundational test. The testing question of the foundations is represented in verse fourteen of Daniel eleven, where Rome is represented as the “robbers of thy people” that establishes the “vision.”

اگر کسی در مواجهه با همان رؤیای هیکلِ مسیح به قصدِ پنهان‌شدن بگریزد، به تاریکیِ ابدی درمی‌افتد. آزمونِ هیکل، که دومین آزمون از سه مرحلهٔ انجیلِ جاودانی است، مسبوق به آزمونِ نخستین و بنیادین است. پرسشِ آزمایندهٔ بنیادها در آیهٔ چهاردهمِ بابِ یازدهمِ دانیال بازنموده شده است؛ در آن‌جا، روم به‌منزلهٔ «راهزنانِ قومِ تو» که «رؤیا» را تثبیت می‌کنند، معرفی شده است.

## The Time is at Hand

زمان نزدیک است

Three and a half days after July 18, 2020’s disappointment, on December 31, 2023 the revelation of Jesus Christ began to be unsealed, for the “time was at hand.”

سه روز و نیم پس از سرخوردگیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، مهرگشاییِ مکاشفهٔ عیسی مسیح آغاز شد، زیرا «زمان نزدیک بود».

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. … And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. Revelation 1:3; 22:10.

> خوشا به حال آن‌که می‌خواند، و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه در آن نوشته شده است را حفظ می‌کنند؛ زیرا زمان نزدیک است. ... و به من گفت: سخنان نبوت این کتاب را مهر مکن، زیرا زمان نزدیک است. مکاشفه ۱:۳؛ ۲۲:۱۰

The “time” that identifies the unsealing of the Revelation of Jesus Christ is referenced at the beginning of the book of Revelation and at the end of the book the identical pronouncement adds to the alpha statement, with an omega statement.

«زمان»ی که برداشته‌شدن مُهر از مکاشفهٔ عیسی مسیح را مشخص می‌کند، در آغازِ کتابِ مکاشفه مورد اشاره قرار گرفته است؛ و در پایانِ کتاب، همان اعلان، با سخنِ «اُمگا»، بر سخنِ «آلفا» افزوده می‌شود.

The revelation of Jesus Christ is unsealed just before the close of probation. On the twenty-second day, following a fast of twenty-one days the “thing,” which is also the “matter,” which is also the dabar or the Word, which is also the chazon vision of external prophetic history was revealed to Daniel as he experienced the looking glass, marah vision of the heavenly high priest in the Most Holy Place.

مُهرِ مکاشفهٔ عیسی مسیح اندکی پیش از پایانِ مهلتِ فیض گشوده می‌شود. در روز بیست‌ودوم، پس از روزه‌ای بیست‌ویک‌روزه، آن «چیز»، که همان «امر» نیز هست، که همان dabar یا «کلمه» نیز هست، که همان رؤیای chazonِ تاریخِ نبویِ بیرونی نیز هست، بر دانیال مکشوف شد، آنگاه که او رؤیای آینه‌گونِ marah از کاهنِ اعظمِ آسمانی را در قدس‌الاقداس تجربه می‌کرد.

Daniel represents those who have the experience of the looking glass vision, and who also understand the prophetic appearances of Christ, as well as the external history represented by the chazon vision. The marah vision represents Christ as a prophetic waymark, and the feminine of the same word represents the experience produced through beholding the glory of God, as represented by Daniel, John, Isaiah, Sister White and other prophets.

دانیال نمایندهٔ کسانی است که تجربهٔ مکاشفهٔ آینه‌گون را دارند، و نیز ظهورات نبویِ مسیح و تاریخِ بیرونیِ بازنموده در مکاشفهٔ chazon را درمی‌یابند. مکاشفهٔ marah، مسیح را به‌منزلهٔ نشانهٔ راهِ نبوی می‌نمایاند، و صورتِ مؤنثِ همان واژه نمایانگرِ تجربه‌ای است که از مشاهدهٔ جلالِ خدا حاصل می‌شود، چنان‌که در دانیال، یوحنا، اشعیا، خواهر وایت و دیگر انبیا نمایانده شده است.

At this level the chazon external vision represents the foundational test, and the mareh vision of Christ’s appearances in the prophetic sequence of events is the temple test. Has Christ appeared in the Most Holy Place within your own Most Holy Place? That is where Divinity is joined to humanity. This is the test that must be passed, before probation closes at the litmus test. The litmus test which manifests character is the marah looking glass vision.

در این سطح، بینشِ بیرونیِ حازون نمایانگرِ آزمونِ بنیادین است، و بینشِ ماره در بابِ ظهورهای مسیح در توالیِ رویدادهای نبوی، آزمونِ هیکل به‌شمار می‌آید. آیا مسیح در قدس‌الاقداس، در درونِ قدس‌الاقداسِ خودِ تو، ظاهر شده است؟ آنجاست که الوهیت با انسانیت پیوند می‌خورد. این همان آزمونی است که باید از آن گذر کرد، پیش از آن‌که مهلت، در محکِ لیتموس، بسته شود. محکی که سرشت را آشکار می‌گرداند، بینشِ آینه‌گونِ ماراه است.

On December 31, 2023, the external test of the foundation began over verse fourteen’s “robbers of thy people,” and when the current pope was inaugurated on May 8, 2025 the “vision” of verse fourteen was established. The foundational test moved to the temple test. Since May 9, 2025 the temple test has been under way. The resurrection of the two witnesses on December 31, 2023, was represented in verse eleven of Revelation eleven, and the resurrection which began on that date occurred within the period of the Ukraine War that began in 2014, escalating in 2022. The external and internal lines of prophecy came together in that history. On December 31, 2023, the work of laying a foundation was under way, a work typified by the history of 1798 unto 1840, and also by 1840 unto 1844, and also by April 19, 1844 unto October 22, 1844.

در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، آزمونِ بیرونیِ بنیاد در خصوصِ عبارتِ «غارتگرانِ قومِ تو» در آیهٔ چهاردهم آغاز شد، و هنگامی که پاپِ کنونی در ۸ مه ۲۰۲۵ رسماً به منصب خویش درآمد، «رؤیا»ی آیهٔ چهاردهم استوار گردید. آزمونِ بنیاد به آزمونِ هیکل منتقل شد. از ۹ مه ۲۰۲۵ آزمونِ هیکل در جریان است. قیامِ دو شاهد در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ در آیهٔ یازدهم از باب یازدهمِ مکاشفه به تصویر کشیده شده است، و قیامی که در آن تاریخ آغاز شد، در دورهٔ جنگِ اوکراین روی داد؛ جنگی که در ۲۰۱۴ آغاز گردید و در ۲۰۲۲ تشدید یافت. خطوطِ بیرونی و درونیِ نبوّت در آن تاریخ با یکدیگر تلاقی کردند. در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، کارِ پی‌ریزیِ بنیاد در دست انجام بود؛ کاری که به‌وسیلهٔ تاریخِ ۱۷۹۸ تا ۱۸۴۰، و نیز ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴، و نیز از ۱۹ آوریل ۱۸۴۴ تا ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ تمثیل شده است.

Daniel eleven verse eleven, arrived in history as the external line of prophecy and connected with the very history that is the internal line of Revelation eleven. In 2014, the Ukrainian War began, as typified by the battle of Raphia in 217 BC. In 2015, the fourth and far richer king of verse two of Daniel eleven, stood up and announced his intent to run for the office of president. That announcement enraged the dragon minded globalists, represented as the realm of Grecia.

آیهٔ یازدهم از باب یازدهمِ کتاب دانیال، به‌منزلهٔ خطّ بیرونیِ نبوّت در تاریخ پدیدار شد و با همان تاریخی که خطّ درونیِ باب یازدهمِ کتاب مکاشفه را تشکیل می‌دهد، پیوند یافت. در سال ۲۰۱۴، جنگ اوکراین آغاز شد، چنان‌که به‌نحو نمادین در نبرد رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد ممثّل گردیده است. در سال ۲۰۱۵، آن «پادشاهِ چهارم و بسی ثروتمندترِ» آیهٔ دومِ باب یازدهمِ دانیال برخاست و قصد خود را برای نامزدیِ منصب ریاست‌جمهوری اعلام کرد. آن اعلان، جهانی‌گرایانِ اژدهاصفت را—که به‌منزلهٔ قلمروِ یونان نمایانده شده‌اند—به خشم آورد.

Revelation eleven, verse eleven identified December 31, 2023 as the point where the two witnesses were resurrected. The period from July 18, 2020 unto December 31, 2023 was then understood to be a prophetic ‘wilderness.’ At the ending of the ‘wilderness period’ a voice began to cry in July of 2023, and then exactly twelve hundred and sixty days after the failed prediction of Nashville, on July 18, 2020, the Lion of the tribe of Judah then began to unseal His prophetic Word. The unsealing of God’s prophetic Word always produces a three-step testing process as set forth in Daniel twelve.

مکاشفه باب یازدهم، آیهٔ یازدهم، سی‌ویکم دسامبر ۲۰۲۳ را به منزلهٔ زمانِ رستاخیزِ دو شاهد مشخص کرد. آنگاه دورهٔ میانِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ به‌عنوان «بیابان»ی نبوی شناخته شد. در پایانِ «دورانِ بیابان»، در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، بانگی برخاست، و سپس، دقیقاً هزار و دویست و شصت روز پس از پیشگوییِ ناموفقِ نشویل در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، شیرِ سبطِ یهودا به مُهرگشایی از کلامِ نبویِ خویش آغاز کرد. مُهرگشایی از کلامِ نبویِ خدا همواره فرایندی سه‌مرحله‌ای از آزمون پدید می‌آورد، چنان‌که در کتابِ دانیال، بابِ دوازدهم، بیان شده است.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> بسیاری پاک خواهند شد، سفید خواهند شد و آزموده خواهند شد؛ اما شریران شرارت خواهند ورزید، و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما خردمندان خواهند فهمید. دانیال ۱۲:۱۰

In Revelation nineteen, the bride makes herself ready and she is then given a white garment. Those white garments represent that the bride is ready, and it takes place in Revelation nineteen when the windows of heaven are opened. Before the bride is made white with the garment of Christ’s righteousness, she is first purified.

در مکاشفه باب نوزدهم، عروس خود را مهیا می‌کند و سپس به او جامه‌ای سفید عطا می‌شود. آن جامه‌های سفید نمایانگر آمادگی عروس‌اند، و این امر در مکاشفه باب نوزدهم رخ می‌دهد، آنگاه که پنجره‌های آسمان گشوده می‌گردند. پیش از آن‌که عروس با ردای پارساییِ مسیح سپید گردد، نخست تطهیر می‌شود.

On December 31, 2023 the test of the foundations began to purify those who would be pure. That purification is accomplished by an increase of knowledge, for the Lion of the tribe of Judah, then began to unseal the final revelation of Himself. That revelation includes that He is the only foundation that can be laid. To reject the foundational truth that identifies that Rome is “the robbers of thy people,” is to reject the only foundation that can be laid.

در سی و یکم دسامبرِ ۲۰۲۳، آزمونِ بنیان‌ها آغاز شد تا آنان را که باید پاک باشند، تطهیر نماید. آن تطهیر به‌وسیلهٔ افزونیِ معرفت تحقق می‌یابد، زیرا شیرِ قبیلهٔ یهودا در آن هنگام به مهرگشاییِ مکاشفهٔ نهاییِ خویش آغاز کرد. آن مکاشفه این معنا را در بر دارد که او یگانه بنیانی است که می‌توان نهاد. نفیِ حقیقتِ بنیانیِ دالّ بر این‌که روم «غارتگرانِ قومِ تو» است، به‌منزلهٔ نفیِ تنها بنیانی است که می‌توان نهاد.

December 31, 2023 began a testing process that immediately produced a separation of two classes. The Lion of the tribe of Judah has now unsealed that the historical fulfillment of verse fourteen was May 8, 2025, and in doing so; He upheld Miller’s identification of Rome as the symbol that establishes the external vision of prophecy. When Trump returned in 2024, he fulfilled verse thirteen of Daniel eleven, then in the next verse, we mark 2025, with the election of pope Leo. Both Trump and his antichrist counterpart were inaugurated in 2025.

در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، فرایندِ آزمونی آغاز شد که بی‌درنگ به جداییِ دو گروه انجامید. شیرِ قبیلهٔ یهودا اکنون مُهر را گشوده و آشکار کرده است که تحققِ تاریخیِ آیهٔ چهاردهم، ۸ مهٔ ۲۰۲۵ بوده است، و بدین‌سان تشخیصِ میلر را مبنی بر اینکه «روم» نمادی است که منظرِ بیرونیِ نبوّت را برقرار می‌کند، استوار داشت. هنگامی که ترامپ در ۲۰۲۴ بازگشت، آیهٔ سیزدهمِ بابِ یازدهمِ دانیال را تحقق بخشید، سپس در آیهٔ بعدی، ۲۰۲۵ را با انتخابِ پاپ لئو نشان می‌نهیم. هر دو، ترامپ و همتایِ ضدمسیحیِ او، در ۲۰۲۵ تحلیف شدند.

The dates we identify in this movement are essentially sanctified hindsight. We identify the time of the end as 1989, then the formalization of the message was 1996. At 9/11 the formalized message was empowered. In the presentation of Habakkuk’s Tables in 2012 and ending in January of 2013 the foundations were laid.

تاریخ‌هایی که در این جنبش تعیین می‌کنیم، در اساس پس‌نگریِ قداست‌یافته‌اند. ما زمانِ پایان را 1989 می‌شناسیم؛ سپس رسمی‌سازیِ پیام در 1996 صورت گرفت. در 11 سپتامبر، پیامِ رسمی‌شده اقتدار یافت. در ارائهٔ لوح‌های حبقوق در 2012، که تا ژانویهٔ 2013 ادامه یافت، شالوده‌ها نهاده شدند.

On July 18, 2020 the first disappointment arrived, then in July of 2023 a voice began to cry in the wilderness, and on December 31, 2023 the unsealing of the Revelation of Jesus Christ began and the first external foundational test began.

در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نخستین سرخوردگی فرا رسید، سپس در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ ندایی در بیابان به فریاد برخاست، و در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ مُهرگشاییِ مکاشفهٔ عیسی مسیح آغاز شد و نخستین آزمونِ بنیادیِ بیرونی آغاز گردید.

On May 8, 2025 the second internal temple test began. The third litmus test is just ahead. There it will be made manifest whether the soul has the oil of the message represented by the first and external test and the accompanying oil of the second internal test. The testing represents external, followed by internal, followed by experience.

در ۸ مهٔ ۲۰۲۵، آزمونِ دومِ درونیِ هیکل آغاز شد. سومین آزمونِ لیتموس در پیش است. آنجا آشکار خواهد شد که آیا نفس، روغنِ پیامِ نمایان‌شده در آزمونِ نخستین و بیرونی، و نیز روغنِ ملازمِ آزمونِ دومِ درونی را دارد یا نه. ترتیبِ آزمون چنین است: بیرونی، سپس درونی، سپس تجربه.

The internal line of prophecy consists of the previous waymarks I just cited. Each of those waymarks align with identical waymarks of Millerite history. 1798 as the time of the end corresponds to 1989, also the time of the end. There the Lion of the tribe of Judah unsealed his Word, for He is the Word. When Adventism fulfilled the role of the disobedient prophet at Jeroboam’s foundational rebellion by returning to eat with the lying prophet of Bethel, they returned to the arguments of fallen Protestantism that were employed against William Miller’s identification of the seven times. For this reason, they don’t fully, if at all, understand why 1863 is the last waymark for the alpha movement of the first and second angels.

خطِّ درونیِ نبوّت از نشانه‌های راهِ پیشینی که به‌تازگی ذکر کردم، تشکیل می‌شود. هر یک از آن نشانه‌های راه بر نشانه‌های راهِ همسان در تاریخِ جنبشِ میلری منطبق است. 1798 به‌عنوان وقتِ انتها متناظر است با 1989، که آن نیز وقتِ انتها است. آنجا شیرِ سبطِ یهودا مهر از کلامِ خویش برداشت، زیرا او خود کلمه است. هنگامی که ادونتیسم، با بازگشتن و هم‌سفره‌شدن با نبیِ دروغینِ بیت‌ئیل، در شورشِ بنیادینِ یربعام نقشِ نبیِ نافرمان را ایفا کرد، به استدلال‌های پروتستانیسمِ سقوط‌کرده بازگشت که بر ضدّ تعیینِ ویلیام میلر از هفت زمان به کار رفته بودند. از این رو آنان به‌طور کامل—اگر اصلاً—درنمی‌یابند که چرا 1863 واپسین نشانهٔ راه برای جنبشِ آلفای فرشتگانِ اوّل و دوّم است.

For this reason, it means nothing to them that it is 126 years, a symbol of 1,260, a symbol of a “wilderness” that spans the history from 1863 unto the time of the end in 1989. At the end of forty years Joshua led the movement into the Promised Land. In 1989 the Lord began the work of leading His omega movement out of the “wilderness” of 1863 unto 1989, the way He had brought the alpha movement out of the “wilderness” of 538 unto 1798.

از این‌رو، برای آنان هیچ معنایی ندارد که ۱۲۶ سال است، نمادی از ۱٬۲۶۰؛ نمادی از «بیابانی» که تاریخ را از ۱۸۶۳ تا «وقتِ انتها» در ۱۹۸۹ دربرمی‌گیرد. در پایان چهل سال، یوشع جنبش را به سرزمینِ موعود رهبری کرد. در ۱۹۸۹، خداوند کارِ بیرون‌آوردن جنبشِ اُمگای خویش از «بیابانِ» ۱۸۶۳ تا ۱۹۸۹ را آغاز کرد، همان‌گونه که جنبشِ آلفا را از «بیابانِ» ۵۳۸ تا ۱۷۹۸ بیرون آورده بود.

In 1989, the vision of the Hiddekel River representing the last three chapters of Daniel was unsealed, just as the vision of the Ulai River representing chapters 7, 8 and 9 of Daniel was unsealed in 1798. Two hundred and twenty years after the publication of the King James Bible, William Miller published his message based upon the vision of the Ulai for the first time, thus formalizing his message in 1831; as was the message of the Hiddekel published for the first time in 1996, two hundred and twenty years after 1776, the birthplace of the glorious land of the United States.

در سال ۱۹۸۹، رؤیای نهرِ حدّقل که نمایانگر سه فصلِ پایانیِ کتابِ دانیال است، از مُهر گشوده شد؛ چنان‌که رؤیای نهرِ اولای که نمایانگر فصولِ ۷ و ۸ و ۹ کتابِ دانیال است، در سال ۱۷۹۸ از مُهر گشوده شد. دویست و بیست سال پس از انتشار ترجمهٔ کینگ جیمزِ کتاب‌مقدّس، ویلیام میلر برای نخستین بار پیام خود را بر مبنای رؤیای نهرِ اولای منتشر کرد و بدین‌سان پیام او در سال ۱۸۳۱ صورتِ رسمی یافت؛ همچنان‌که پیامِ حدّقل نیز برای نخستین بار در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، دویست و بیست سال پس از ۱۷۷۶، که مبدأ پیدایشِ سرزمینِ جلالِ ایالات متحده بود.

Miller’s formalization of the message two hundred and twenty years after the King James version identifies William Miller as the very first sacred messenger to employ the prophecies of the Bible, both the Old and New Testaments, to bring about a revival and reformation. The Bible is Divine and it connected with the human 220 years later to produced the message of the Ulai.

صورت‌بندی رسمیِ پیام از سوی میلر، که دویست و بیست سال پس از ترجمهٔ کینگ جیمز بود، ویلیام میلر را به‌عنوان نخستین فرستادهٔ مقدّس که برای برپاداشتن احیا و اصلاح، نبوّت‌های کتاب‌مقدّس ـ هم عهد عتیق و هم عهد جدید ـ را به‌کار گرفت، معرّفی می‌کند. کتاب‌مقدّس الهی است و دویست و بیست سال بعد با انسان پیوند خورد تا پیامِ اولای را پدید آورد.

Jesus is Alpha and Omega, and He is the Word of God, so the publication of the King James Version of the Bible in 1611, places Jesus both at 1611, and also at 1831. Christ appears at the time of the end as the Lion of the tribe of Judah, the when the message is formalized He is the Alpha and the Omega and Word. The relation of Miller to the beginning is recognized that both beginning and ending are emphasizing publishing the message. 1776 unto 1996 bears the same characteristics, though different.

عیسی آلفا و امگا است، و او کلمهٔ خداست؛ ازاین‌رو، انتشار ترجمۀ کینگ جیمزِ کتاب مقدس در سال ۱۶۱۱، عیسی را هم در ۱۶۱۱ و هم در ۱۸۳۱ قرار می‌دهد. مسیح در زمانِ پایان به‌صورتِ شیرِ قبیلۀ یهودا ظاهر می‌شود، و آنگاه که پیام رسمیت می‌یابد، او آلفا و امگا و کلمه است. رابطۀ میلر با آغاز چنین شناخته می‌شود که هم آغاز و هم انجام بر نشرِ پیام تأکید می‌نهند. دورۀ ۱۷۷۶ تا ۱۹۹۶ نیز، هرچند متفاوت، همان خصایص را دارد.

The message of the Hiddekel is the message of the Sunday law in the United States as set forth in verse forty-one of Daniel eleven. 1776 and the publication of the Declaration of Independence represents the starting point for the two-hundred and twenty year period that ended with the publication providentially, not purposely titled, Time of the End. In the same year, 1996 a ministry corporation with the name of Future for America was given to us. The message of the glorious land, that is the United States, was formalized with a direct connection between the beginning and ending of the prophecy. Every major waymark of Millerite history has been repeated under the guiding pattern of the parable of the ten virgins. Both two-hundred and twenty year periods possess a beginning and ending that are marked by a publication.

پیامِ دجله، همان پیامِ قانونِ روزِ یکشنبه در ایالات متحده آمریکا است، چنان‌که در آیۀ چهل‌ویکمِ بابِ یازدهمِ دانیال بیان شده است. سال ۱۷۷۶ و انتشارِ اعلامیۀ استقلال، معرّفِ نقطۀ آغازِ دورۀ دویست‌و‌بیست‌ساله‌ای است که با انتشارِ نوشته‌ای که به مشیتِ الهی، نه از روی عمد، «زمانِ پایان» نام گرفت، خاتمه یافت. در همان سال، ۱۹۹۶، مؤسسه‌ای خدمتی با نامِ «آینده‌ای برای آمریکا» به ما عطا شد. پیامِ سرزمینِ جلال، یعنی ایالات متحده آمریکا، با برقراری پیوندی مستقیم میان آغاز و پایانِ نبوّت، رسمیّت یافت. هر نشانۀ راهِ عمدۀ تاریخِ میلریتی، تحت الگوی راهنمای مَثَلِ ده باکره تکرار شده است. هر دو دورۀ دویست‌و‌بیست‌ساله، آغازی و پایانی دارند که با انتشارِ یک اثر، نشان‌گذاری شده است.

Miller’s message and methodology was confirmed and empowered with a fulfillment of Islam of the second woe. What was employed by the Lord to empower the message was Miller’s day for a year principle, and the principle that empowered the message and methodology at 9/11, when the descent of the angel of Revelation eighteen repeated the descent, He had made on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. Those two angels represent a prophetic appearance of Christ as an angel. The principle that is as foundational to the movement of 9/11 as was the day for a year principle to the movement of August 11, 1840 is that Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

پیام و روش‌شناسیِ میلر با تحققِ نبوتِ مربوط به اسلام در وایِ دوم، تأیید و تقویت شد. آنچه خداوند برای اقتدار بخشیدن به پیام به‌کار گرفت، اصلِ «یک روز در برابر یک سال» میلر بود؛ و در ۱۱ سپتامبر نیز، اصلی پیام و روش‌شناسی را اقتدار بخشید، آنگاه که نزولِ فرشتهٔ باب هجدهمِ مکاشفه، نزولی را که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰—چنان‌که در باب دهمِ مکاشفه نمایانده شده است—صورت گرفته بود، تکرار کرد. آن دو فرشته نمایانگرِ ظهوری نبوی از مسیح در صورتِ فرشته‌اند. اصلی که به همان اندازه برای جنبشِ ۱۱ سپتامبر بنیادین است که اصلِ «یک روز در برابر یک سال» برای جنبشِ ۱۱ اوت ۱۸۴۰ بنیادین بود، این است که تاریخِ جنبشِ میلریتی در تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار تکرار می‌شود.

When a fulfillment of a prophecy of Islam of the third woe, arrived in the history of the omega and third angel that aligned with the fulfillment of a prophecy of Islam of the first and second woe, that arrived in the history of the alpha first and second angels—the principle that Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand was as soundly confirmed as was Miller’s day for a year principle in connection with the first and second woes of Revelation nine. Some who might know of the time prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days that is set forth in Revelation 9:15, may miss my previous point. Let me explain.

هنگامی که تحققِ نبوّتی دربارهٔ اسلام در وایِ سوم، که در تاریخِ اُمگا و فرشتهٔ سوم فرا رسید، با تحققِ نبوّتی دربارهٔ اسلام در وایِ اوّل و دوم، که در تاریخِ آلفا و فرشتگانِ اوّل و دوم فرا رسیده بود، همسو شد، اصلِ اینکه تاریخِ میلریتی در تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار تکرار می‌شود، همان‌قدر استوار تأیید شد که اصلِ «روز به منزلهٔ سال» میلر در پیوند با وایِ اوّل و دومِ باب نهمِ مکاشفه تأیید شده بود. برخی که نبوّتِ زمانیِ سیصد و نود و یک سال و پانزده روز را که در مکاشفه ۹:۱۵ بیان شده است می‌شناسند، ممکن است نکتهٔ پیشین مرا درنیابند. اجازه دهید توضیح دهم.

The first and second woe are aligned with the history of the first and second angels, and the history of the third woe is aligned with the history of the third angel. The point here is that the starting point for the three hundred ninety-one years and fifteen days set forth in the history of the second woe is found in the history of the first woe. There is a one hundred and fifty year prophecy in the history of the first woe of Revelation nine, and the day that prophetic period ends, the prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days begins. The two prophecies directly connect the first and second woes, so when a prophecy of Islam was predicted, based upon the day for a year principle, that prophecy was a prophecy of the first and second woes of Islam, which was the message that confirmed Miller’s methodology and message in the history of the first and second angels.

وای اوّل و دوم با تاریخِ فرشتهٔ اوّل و فرشتهٔ دوم منطبق‌اند، و تاریخِ وای سوم با تاریخِ فرشتهٔ سوم منطبق است. نکته در اینجاست که نقطهٔ آغازِ سیصد و نود و یک سال و پانزده روزی که در تاریخِ وای دوم بیان شده، در تاریخِ وای اوّل یافت می‌شود. در تاریخِ وای اوّلِ باب نهمِ مکاشفه، نبوّتی یک‌صد و پنجاه‌ساله وجود دارد، و در همان روزی که آن دورهٔ نبوی پایان می‌یابد، نبوّتِ سیصد و نود و یک سال و پانزده روز آغاز می‌شود. این دو نبوّت، وای اوّل و دوم را به‌طور مستقیم به یکدیگر پیوند می‌دهند؛ ازاین‌رو، هنگامی که بر اساس اصل «یک روز به ازای یک سال» نبوّتی دربارهٔ اسلام پیش‌گویی شد، آن نبوّت، نبوّتِ وای اوّل و دومِ اسلام بود، که همان پیامی بود که در تاریخِ فرشتهٔ اوّل و دوم، روش‌شناسی و پیامِ میلر را تأیید کرد.

When that history concluded on October 22, 1844 the seventh trumpet began to sound, and the seventh trumpet is both the third woe, and the mystery of godliness, which is Christ in you the hope of glory. That trumpet is an external warning message and an internal warning message. For this reason, the 2,520-year prophecy is associated with the seventh-year rest for the land, which includes the jubilee. On October 22, 1844 the seventh trumpet began to sound in fulfillment of the 2,520 year and 2,300 year prophecies.

وقتی آن تاریخ در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ به پایان رسید، کرنای هفتم به صدا درآمد، و کرنای هفتم هم «وای سوم» است و هم «راز دینداری»، یعنی «مسیح در شما، امیدِ جلال». آن کرنا پیامی هشداردهندهٔ بیرونی و پیامی هشداردهندهٔ درونی است. به همین دلیل، نبوّتِ ۲٬۵۲۰ ساله با استراحتِ سالِ هفتم برای زمین، که یوبیل را نیز دربر می‌گیرد، مرتبط است. در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ کرنای هفتم در تحققِ نبوّت‌های ۲٬۵۲۰ ساله و ۲٬۳۰۰ ساله به صدا درآمد.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> لیکن در ایام آواز فرشتهٔ هفتم، هنگامی که به دمیدن آغاز کند، سرّ خدا، چنان‌که آن را به بندگان خود، یعنی پیامبران، اعلام کرده است، به انجام خواهد رسید. مکاشفه ۱۰:۷.

October 22, 1844 was the day of Atonement, and the jubilee trumpet was to be sounded on the day of atonement. Since that time, we are living in the history of the third angel, and also of the third woe, which is the seventh trumpet. On August 11, 1840 the mighty angel of Revelation ten descended to lighten the earth with his glory as did the angel of Revelation eighteen at 9/11.

۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ روزِ کفاره بود، و کرنای یوبیل می‌بایست در روزِ کفاره نواخته شود. از آن زمان، ما در تاریخِ فرشتهٔ سوم، و نیز در تاریخِ وایِ سوم که همان کرنای هفتم است، می‌زییم. در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ باب دهم فرود آمد تا زمین را به جلالِ خویش منوّر سازد، همان‌گونه که فرشتهٔ باب هجدهمِ مکاشفه نیز در ۹/۱۱ چنین کرد.

In 2012 into January of 2013, the series titled Habakkuk’s Tables was produced, and aligned with the publication of the 1843 pioneer chart in May of 1842. The foundations of the movement were then laid, whether it was the alpha movement of the first and second angel, or the movement of the third angel Habakkuk’s two tables were woven into the history and message. The failed prediction of July 18, 2020 paralleled April 19, 1844, and the tarrying time in the parable was under way.

در سال ۲۰۱۲ و تا ژانویهٔ ۲۰۱۳، مجموعه‌ای با عنوان «لوح‌های حبقوق» تولید شد و با انتشارِ نمودارِ پیشگامِ ۱۸۴۳ در مهٔ ۱۸۴۲ هم‌راستا بود. سپس بنیادهای جنبش نهاده شدند؛ چه جنبشِ آلفای فرشتهٔ اوّل و دوم باشد، چه جنبشِ فرشتهٔ سوم، دو لوحِ حبقوق در تاریخ و پیام درهم‌تنیده شدند. پیشگوییِ ناکامِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ با ۱۹ آوریلِ ۱۸۴۴ موازی بود، و زمانِ تأخیر در مَثَل در جریان بود.

A wilderness of 1,260 days ended at the unsealing of December 31, 2023. It is good to remember that Christ twice cleansed His temple from its sacrilegious profanation, as Sister White labels it. He did so at the beginning and at the close of His ministry, making the two cleansings an alpha and an omega cleansing.

دورانِ بیابانیِ ۱۲۶۰ روزه با گشوده‌شدنِ مُهر در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید. نیکوست به یاد داشته باشیم که مسیح، چنان‌که به تعبیرِ خواهر وایت، دو بار هیکلِ خویش را از تدنّسِ کفرآمیزِ آن تطهیر کرد. او این کار را در آغاز و در پایانِ خدمتِ خویش انجام داد و بدین‌سان، آن دو تطهیر را آلفا و اُمگا گردانید.

Sister White clearly aligns the first temple cleansing with 9/11 and the first voice, which she identifies as the first three verses of Revelation eighteen. She then identifies the “other voice” of verse four, as the second temple cleansing, and also the Sunday law. April 19, 1844 was the first temple cleansing for the Millerites and October 22, 1844 was the second. In the forty-six years from 1798 unto 1844 the Millerite temple was erected, and a fractal of the Millerite temple erection is found in the history of the two disappointments which both represent temple cleansings. That history is about the temple.

خواهر وایت نخستین تطهیر هیکل را به‌روشنی با ۹/۱۱ و «صدای نخست» همسو می‌داند، که آن را سه آیهٔ نخستِ مکاشفهٔ باب هجده می‌شناسد. سپس «صدای دیگرِ» آیهٔ چهارم را به‌منزلهٔ دومین تطهیر هیکل و نیز قانون یکشنبه معرفی می‌کند. ۱۹ آوریل ۱۸۴۴ برای میلری‌ها نخستین تطهیر هیکل بود و ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ دومین آن. در چهل و شش سال از ۱۷۹۸ تا ۱۸۴۴، هیکل میلری برپا شد، و فراکتالی از برپایی هیکل میلری در تاریخِ دو ناامیدی که هر دو نمایانگر تطهیرهای هیکل‌اند، دیده می‌شود. آن تاریخ ناظر به هیکل است.

From July 18, 2020 to December 31, 2023, the virgins slept during the tarrying time. When they awaken, they awaken to their responsibility to lay the foundation and raise the temple. Since that time Christ, as the Lion of the tribe of Judah has been unsealing prophetic light, and prophetic light that is unsealed always produces a three-step testing process which ends at the litmus test where character is manifested, but never developed. At the litmus test the faithful virgins will receive an outpouring of the Holy Spirit that surpasses every manifestation of the power of God among God’s people ever recorded. There will be an increase of light that has never been witnessed. That being said I will present another historical line which upholds the parallel of Millerite history to that of the one hundred and forty-four thousand.

از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، دوشیزگان در زمانِ تأخیر به خواب رفتند. چون بیدار شوند، به مسئولیتِ خویش برای نهادنِ بنیان و برپا داشتنِ هیکل آگاه می‌گردند. از آن زمان، مسیح، به‌منزلۀ شیرِ سبطِ یهودا، در حال مُهرگشاییِ نورِ نبوی بوده است، و نورِ نبویِ مُهرگشوده همواره فرایندی سه‌مرحله‌ایِ آزمون پدید می‌آورد که به آزمونِ لیتموس ختم می‌شود؛ جایی که سرشت ظاهر می‌گردد، اما هرگز پرورده نمی‌شود. در آزمونِ لیتموس، دوشیزگانِ وفادار افاضه‌ای از روح‌القدس دریافت خواهند کرد که از هر تجلّیِ قدرتِ خدا در میانِ قومِ خدا که تاکنون به ثبت رسیده، فراتر می‌رود. افزایشی در نور رخ خواهد داد که هرگز مشاهده نشده است. با این بیان، خطّ تاریخیِ دیگری عرضه خواهم کرد که موازاتِ تاریخِ میلری را با تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار تأیید می‌کند.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> اما تو، ای دانیال، این سخنان را پنهان دار و کتاب را تا زمانِ پایان مُهر کن؛ بسیاری به این‌سو و آن‌سو خواهند شتافت و معرفت افزون خواهد شد. و گفت: برو به راه خود، ای دانیال، زیرا این سخنان تا زمانِ پایان بسته و مُهر شده است. بسیاری پاک و سفید خواهند شد و آزموده خواهند گردید؛ اما شریران به شرارت خواهند پرداخت، و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید، اما حکیمان خواهند فهمید. دانیال ۱۲:۴، ۹، ۱۰.

We will continue these things in the next article.

این موارد را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

## Singularity

تکینگی

Elon Musk claimed on February 21, 2026 that “we are now in ‘singularity’”.

ایلان ماسک در ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶ ادعا کرد که «ما اکنون در 'تکینگی' هستیم».

## Technological Singularity

تکینگی فناوری

The technological singularity (often just called ‘the singularity’) is a hypothetical future point in time when technological progress—driven primarily by artificial intelligence—becomes so rapid and powerful that it accelerates beyond human control and comprehension, leading to unpredictable and profound transformations in human civilization. The core idea is an intelligence explosion: once we create an AI system that is smarter than the smartest humans (often called Artificial Superintelligence or ASI), that system can redesign and improve itself faster than any human team ever could. This creates a recursive self-improvement loop where capability doubles again and again in extremely short timeframes (days → hours → minutes), making further developments explosive and impossible for “pre-singularity humans” to meaningfully predict or steer. The term “singularity” is borrowed from physics and mathematics, where in “a black hole,” the singularity is the point where gravity becomes infinite and our current laws of physics break down—we can’t see or predict what happens beyond the event horizon.

تکینگی فناورانه (که غالباً صرفاً «تکینگی» خوانده می‌شود) نقطه‌ای فرضی در آینده است که در آن پیشرفت فناورانه—که عمدتاً به‌وسیلهٔ هوش مصنوعی پیش برده می‌شود—چنان شتابان و نیرومند می‌گردد که از قلمروِ کنترل و فهم انسان فراتر می‌رود و به دگرگونی‌هایی غیرقابل‌پیش‌بینی و ژرف در تمدن انسانی می‌انجامد. اندیشهٔ محوری، «انفجار هوش» است: به‌محض آن‌که سامانه‌ای از هوش مصنوعی پدید آوریم که از هوشمندترین انسان‌ها هوشمندتر باشد (که غالباً «ابرهوش مصنوعی» (Artificial Superintelligence) یا ASI نامیده می‌شود)، آن سامانه می‌تواند خویشتن را بازطراحی و بهبود دهد، سریع‌تر از هر گروه انسانی در هر زمان. این امر چرخه‌ای بازگشتی از خودبهبوددهی پدید می‌آورد که در آن توانمندی‌ها در بازه‌های زمانی به‌غایت کوتاه (روزها → ساعت‌ها → دقیقه‌ها) پی‌درپی دو برابر می‌شوند، و پیشرفت‌های بعدی را انفجاری می‌سازد و برای «انسان‌های پیشاتکینگی» ناممکن می‌کند که به‌طور معناداری آن را پیش‌بینی یا هدایت کنند. اصطلاح «تکینگی» از فیزیک و ریاضیات وام گرفته شده است؛ جایی که در «سیاه‌چاله»، تکینگی نقطه‌ای است که در آن گرانش به بی‌نهایت می‌رسد و قوانین کنونی فیزیک از کار می‌افتند—ما نمی‌توانیم آنچه را ورای افق رویداد رخ می‌دهد ببینیم یا پیش‌بینی کنیم.

Similarly, the technological singularity is viewed as an “event horizon” in history: we can forecast trends up to that point, but beyond it, the future becomes opaque to un-augmented human minds.

به‌همین‌سان، تکینگیِ فناورانه به‌منزلهٔ «افقِ رویداد» در تاریخ تلقی می‌شود: ما می‌توانیم تا آن نقطه روندها را پیش‌بینی کنیم، اما فراتر از آن، آینده برای ذهن‌های انسانیِ تقویت‌نشده مبهم می‌گردد.

## Brief History and Main Thinkers

تاریخچهٔ مختصر و اندیشمندان اصلی

1950’s—Early seeds appear in the work of mathematician John von Neumann (who spoke of accelerating technological change) and mathematician/cryptologist I.J. Good (who in 1965 described an “intelligence explosion” once machines design better machines).

دههٔ ۱۹۵۰— نخستین بذرها در آثار ریاضی‌دان جان فون نویمان (که از شتاب‌گیری تغییرات فناورانه سخن گفت) و ریاضی‌دان/رمزشناس آی. جی. گود (که در سال ۱۹۶۵، به‌محض آن‌که ماشین‌ها ماشین‌های بهتری طراحی کنند، «انفجار هوش» را توصیف کرد) پدیدار می‌شوند.

1993—Computer scientist and sci-fi author Vernor Vinge popularizes the modern concept in his essay, The Coming Technological Singularity. He predicted we would create superhuman intelligence sometime between 2005–2030, after which “the human era” would end (in the sense that unaided humans would no longer be the dominant intelligence).

۱۹۹۳— ورنور وینج، دانشمند علوم رایانه و نویسندهٔ علمی‌تخیلی، در مقالهٔ خود با عنوان «The Coming Technological Singularity» این مفهوم معاصر را رواج داد. او پیش‌بینی کرد که ما در فاصلهٔ میان ۲۰۰۵ تا ۲۰۳۰ هوشی فرابشری خلق خواهیم کرد و پس از آن «عصر انسان» پایان خواهد یافت (به این معنا که انسان‌های بی‌کمک دیگر هوشِ غالب نخواهند بود).

2005—Inventor/futurist Ray Kurzweil brings the idea to mainstream attention with his book, The Singularity Is Near. He argues the singularity arrives around 2045, driven by exponential growth in computing power (following his Law of Accelerating Returns), nanotechnology, biotechnology, and brain-computer interfaces. He has consistently maintained this timeline, recently reaffirming AGI 2029 and singularity ~2045.

۲۰۰۵- مخترع و آینده‌پژوه ری کورزویل با کتاب خود «تکینگی نزدیک است» این ایده را به کانون توجه جریان اصلی می‌آورد. او استدلال می‌کند که تکینگی حدود سال ۲۰۴۵ فرا می‌رسد، به‌واسطهٔ رشد نمایی توان محاسباتی (مطابق «قانون شتاب‌گیری بازده‌ها»ی او)، نانوفناوری، زیست‌فناوری و رابط‌های مغز-رایانه. او پیوسته بر این جدول زمانی پای فشرده است و به‌تازگی نیز AGI در ۲۰۲۹ و تکینگی در حدود ۲۰۴۵ را بار دیگر تأیید کرده است.

## Timeline Predictions (as of early 2026)

پیش‌بینی‌های خط زمانی (تا اوایل سال ۲۰۲۶)

Predictions have noticeably compressed in the last few years due to the extremely fast progress in large language models, reasoning systems, and scaling laws: Most aggressive / near-term views (2026–2027): Some prominent AI leaders (e.g., Dario Amodei of Anthropic, Elon Musk) have publicly stated that superintelligence or something functionally equivalent to the singularity trigger could arrive as early as 2026 or within 1–3 years.

افق‌های زمانی پیش‌بینی‌ها در چند سال اخیر، در پی پیشرفتِ بسیار سریع در مدل‌های زبانی بزرگ، سامانه‌های استدلالی و قوانین مقیاس‌گذاری، به‌طور محسوسی کوتاه شده‌اند: جسورانه‌ترین/کوتاه‌مدت‌ترین دیدگاه‌ها (۲۰۲۶–۲۰۲۷): برخی از رهبران برجستهٔ هوش مصنوعی (برای نمونه، داریو آمودی از آنتروپیک، ایلان ماسک) به‌طور علنی اعلام کرده‌اند که ابرهوش یا چیزی که از حیث کارکرد معادل محرکِ تکینگی باشد، ممکن است حتی به زودیِ سال ۲۰۲۶ یا ظرف ۱ تا ۳ سال آینده فرا برسد.

Median expert surveys still cluster around 2040–2050 for full superintelligence/singularity.

میانه برآوردهای حاصل از نظرسنجی‌های خبرگان همچنان پیرامون سال‌های ۲۰۴۰ تا ۲۰۵۰ برای تحقق کامل ابرهوشمندی/تکینگی متمرکز است.

## Two camps of possible outcomes

دو اردوگاهِ پیامدهای ممکن

Utopian / optimistic → radical abundance, elimination of disease and poverty, effective immortality via mind uploading or nanomedicine, humanity merging with AI (transhumanism), solving previously unsolvable scientific problems in minutes.

آرمان‌شهری/خوش‌بینانه → وفور بنیادین، ریشه‌کنیِ بیماری و فقر، نامیراییِ مؤثر از راه بارگذاریِ ذهن یا نانوپزشکی، ادغامِ بشر با هوش مصنوعی (فراانسان‌گرایی)، حلّ مسائلِ علمیِ پیش‌تر حل‌ناپذیر در ظرف چند دقیقه.

Dystopian / pessimistic → loss of human agency/control, misalignment (AI pursues goals orthogonal or hostile to human values), economic & social collapse, or even existential risks to humanity.

ویران‌شهری / بدبینانه → فقدان عاملیت/کنترل انسانی، ناهم‌ترازی (هوش مصنوعی اهدافی را پی می‌گیرد که با ارزش‌های انسانی غیرهمسو یا خصمانه‌اند)، فروپاشی اقتصادی و اجتماعی، یا حتی مخاطرات وجودی برای بشریت.

Singularity isn’t just “very advanced AI,” it’s the moment when technological evolution escapes biological/human-speed constraints and becomes an autonomous, runaway process. Whether that happens in 2026, 2030, 2045, or never, it remains one of the most consequential open questions in human history right now.

تکینگی صرفاً «هوش مصنوعیِ بسیار پیشرفته» نیست؛ بلکه لحظه‌ای است که در آن تکاملِ فناوری از قیودِ زیستی و محدودیت‌های سرعتِ انسانی رهایی می‌یابد و به فرایندی خودمختار و مهارگسیخته بدل می‌شود. خواه این امر در ۲۰۲۶، ۲۰۳۰، ۲۰۴۵ رخ دهد یا هرگز رخ ندهد، در حال حاضر یکی از سرنوشت‌سازترین پرسش‌های گشوده در تاریخ بشر باقی می‌ماند.

## The Time of the End – 1989

وقتِ آخر - ۱۹۸۹

The Networked World Begins

جهانِ شبکه‌ای آغاز می‌شود

The transition from isolated computing to connected computing. Tim Berners-Lee proposes the World Wide Web at CERN (1989). Commercial neural network research expands (military + academic use), Intel 80486 ships—personal computing power jumps, ARPANET transitions toward what becomes the modern Internet. Before this, computing was powerful but mostly siloed. After 1989, computing becomes network-oriented. Neural networks in 1989 were early, hardware-limited, and mostly rule-augmented pattern systems—but the military and research labs were already testing learning systems for targeting, guidance, and signal classification. This was the foundational layer for everything that came later.

گذار از رایانشِ منزوی به رایانشِ متصل. تیم برنرز-لی در سرن (۱۹۸۹) شبکهٔ جهانی وب را پیشنهاد کرد. پژوهشِ تجاریِ شبکه‌های عصبی گسترش می‌یابد (کاربردهای نظامی + دانشگاهی)، اینتل ۸۰۴۸۶ عرضه می‌شود—توانِ رایانشِ شخصی جهش می‌کند، و آرپانت به سوی آنچه بعدها اینترنتِ مدرن شد، گذار می‌کند. پیش از این، رایانش نیرومند بود اما عمدتاً جزیره‌ای. پس از ۱۹۸۹، رایانش شبکه‌محور می‌شود. شبکه‌های عصبی در ۱۹۸۹ در مراحل آغازین بودند، به‌لحاظِ سخت‌افزاری محدود بودند، و عمدتاً سامانه‌های الگوپایهٔ تقویت‌شده با قواعد بودند—اما نهادهای نظامی و آزمایشگاه‌های پژوهشی از پیش سامانه‌های یادگیرنده را برای هدف‌گیری، هدایت و طبقه‌بندیِ سیگنال می‌آزمودند. این، لایهٔ بنیادینِ همهٔ آنچه بعداً آمد، بود.

## The Message Formalized – 1996

پیام صورت‌بندی‌شده - ۱۹۹۶

The Internet Commercial Explosion

انفجار تجاریِ اینترنت

The Web becomes public, commercial, and global. Netscape and browser in wars, Amazon and eBay proving online commerce works. Google founded (as BackRub at Stanford, 1996), Windows 95 adoption accelerates consumer computing. 1996 is when the Internet stops being academic and becomes economic. The infrastructure from 1989 now hits consumer scale. The dot-com era is not about websites—it’s about digitizing business. This period changed commerce, advertising, information discovery and communication patterns.

وب عمومی، تجاری و جهانی شد. نت‌اسکیپ و جنگِ مرورگرها؛ آمازون و ای‌بی اثبات کردند که بازرگانیِ برخط کار می‌کند. گوگل تأسیس شد (با نام BackRub در استنفورد، ۱۹۹۶)، و پذیرشِ ویندوز ۹۵ رایانشِ مصرفی را شتاب بخشید. سالِ ۱۹۹۶ زمانی بود که اینترنت از حالتِ دانشگاهی خارج شد و به پدیده‌ای اقتصادی بدل گشت. زیرساختِ ۱۹۸۹ به مقیاسِ مصرف‌کننده رسید. دورانِ دات‌کام دربارهٔ وب‌سایت‌ها نبود، بلکه دربارهٔ دیجیتالی‌سازیِ کسب‌وکار بود. این دوره بازرگانی، تبلیغات، کشفِ اطلاعات و الگوهای ارتباطی را دگرگون ساخت.

## Message Empowered – 9/11, 2001

پیامِ قدرت‌یافته - 9/11, 2001

The Mobile + Platform Era Begins

آغاز عصر موبایل + پلتفرم

Digitization of media + early cloud infrastructure + always-on broadband. Apple releases the iPod (portable digital ecosystem begins), Wikipedia launches (collective knowledge platform model), Broadband adoption surges, Amazon begins quietly building what becomes AWS. Post-9/11 surveillance technology massively accelerates, data analytics infrastructure grows rapidly. The beginning of cloud computing, platform ecosystems, digital content dominance, always-connected infrastructure and the groundwork for social media and smartphones is laid here.

دیجیتالی‌سازی رسانه‌ها + زیرساختِ اولیهٔ رایانشِ ابری + پهن‌باندِ همیشه‌متصل. اپل آی‌پاد را عرضه می‌کند (آغازِ اکوسیستمِ دیجیتالِ قابل‌حمل)، ویکی‌پدیا راه‌اندازی می‌شود (الگوی سکوی دانشِ جمعی)، نرخِ پذیرشِ پهن‌باند جهش می‌یابد، و آمازون بی‌سروصدا آغاز به ساختنِ چیزی می‌کند که به AWS بدل خواهد شد. پس از ۱۱ سپتامبر، فناوری‌های نظارتی به‌طرز چشمگیری شتاب می‌گیرند و زیرساختِ تحلیلِ داده به‌سرعت رشد می‌کند. آغازِ رایانشِ ابری، اکوسیستم‌های سکویی، چیرگیِ محتوای دیجیتال و زیرساختِ همیشه‌متصل، و نیز زمینه‌سازی برای شبکه‌های اجتماعی و تلفن‌های هوشمند، در اینجا رقم می‌خورد.

## Foundation Laid – Habakkuk’s Tables – 2012, 2013

بنیاد نهاده شد - الواح حبقوق - ۲۰۱۲، ۲۰۱۳

The Deep Learning Breakthrough

گشایش شگرفِ یادگیریِ عمیق

The Birth of Modern Artificial Intelligence

پیدایش هوش مصنوعی مدرن

This is the pivotal moment when neural networks stopped being experimental and became practically powerful— the exact bridge between the 2001 “platform/cloud” era and the 2023 “generative AI” explosion. September 2012: AlexNet (a deep convolutional neural network) wins the ImageNet competition by a massive margin—crushing all previous algorithms. This single event is universally recognized in AI research as the moment modern deep learning was born. 2012: Geoffrey Hinton’s team proves that deep neural nets, trained on GPUs, can learn hierarchical features automatically. 2013: Google acquires Hinton’s company (DNNresearch). Industry suddenly pours billions into deep learning. NVIDIA’s GPU advancements (CUDA) become the standard hardware for AI. Big data tools (Spark 1.0 released in 2013) mature alongside this, enabling the massive datasets needed for deep learning.

این همان نقطهٔ عطفی است که در آن شبکه‌های عصبی از حالت صرفاً آزمایشی خارج شدند و به نیرویی نیرومند در عرصهٔ عمل بدل گشتند—حلقهٔ اتصال دقیق میان عصر «پلتفرم/ابر» ۲۰۰۱ و انفجار «هوش مصنوعی مولد» در ۲۰۲۳. سپتامبر ۲۰۱۲: الکس‌نت (یک شبکهٔ عصبیِ پیچشیِ عمیق) با اختلافی عظیم برندهٔ رقابت ImageNet شد—و همهٔ الگوریتم‌های پیشین را به‌طور قاطع مغلوب کرد. همین رویدادِ واحد در پژوهشِ هوش مصنوعی به‌طور عام به‌منزلهٔ لحظهٔ تولدِ یادگیری عمیقِ مدرن شناخته می‌شود. ۲۰۱۲: تیمِ جفری هینتن ثابت کرد که شبکه‌های عصبیِ عمیق، که بر روی GPUها آموزش می‌یابند، می‌توانند به‌طور خودکار ویژگی‌های سلسله‌مراتبی را بیاموزند. ۲۰۱۳: گوگل شرکتِ هینتن (DNNresearch) را خریداری کرد. صنعت ناگهان میلیاردها دلار به یادگیری عمیق سرازیر کرد. پیشرفت‌های GPUِ شرکتِ انویدیا (CUDA) به سخت‌افزارِ استاندارد برای هوش مصنوعی بدل شد. ابزارهای کلان‌داده (Spark 1.0 که در ۲۰۱۳ منتشر شد) نیز همگام با این روند به بلوغ رسیدند و امکانِ به‌کارگیریِ مجموعه‌داده‌های عظیمِ موردِ نیازِ یادگیری عمیق را فراهم ساختند.

## Unsealing – 2023

گشودنِ مُهرها - ۲۰۲۳

Generative AI Crosses the Threshold

هوش مصنوعی مولد از آستانه درمی‌گذرد

AI becomes accessible, usable, and economically disruptive. Not just “better neural nets.” This is the moment AI writes code, generates images, automates white-collar work, scales reasoning tasks and for the first time AI stops being specialized and becomes general-purpose cognitive tooling.

هوش مصنوعی در دسترس، قابل‌استفاده، و از حیث اقتصادی اخلال‌آفرین می‌شود. نه صرفاً «شبکه‌های عصبیِ بهتر». این همان لحظه‌ای است که هوش مصنوعی کُد می‌نویسد، تصویر تولید می‌کند، کارهای اداری و حرفه‌ایِ غیر یدی را خودکار می‌سازد، وظایف استدلالی را در مقیاس گسترش می‌دهد، و برای نخستین بار، هوش مصنوعی از حالتی تخصصی بازمی‌ایستد و به ابزاری شناختیِ همه‌منظوره بدل می‌شود.

## 2026 – Singularity?

۲۰۲۶ – تکینگی؟

- 1989 as the unsealing of the time of the end itself (networked connectivity begins, foundation for global knowledge flow; tied to the USSR collapse as the waymark for Adventism’s final probationary period).

  ۱۹۸۹ به‌منزلهٔ برداشته‌شدنِ مُهر از خودِ زمانِ پایان (آغازِ اتصالِ شبکه‌ای، بنیانی برای جریانِ جهانیِ دانش؛ پیوندخورده با فروپاشیِ اتحادِ جماهیرِ شوروی به‌منزلهٔ نشانِ راه برای دورهٔ نهاییِ مهلتِ امتحانیِ ادونتیسم).

- 1996 as the formalization of the message (commercial web scales the information economy, digitizing commerce and discovery).

  ۱۹۹۶ به‌منزلهٔ رسمی‌سازیِ پیام (وبِ تجاری اقتصادِ اطلاعات را به مقیاس کلان می‌برد و بازرگانی و اکتشاف را رقمی می‌کند).

- 2001 as the empowerment of the message (platforms, cloud, always-on access lay the digital ecosystem for collective, mobile knowledge).

  سال ۲۰۰۱ به مثابهٔ توانمندسازیِ پیام (سکوها، رایانشِ ابری و دسترسیِ دائم‌الاتصال، زیست‌بومِ دیجیتال برای دانشِ جمعی و سیّار را بنیان می‌گذارند).

- 2012/2013 as the laying of the foundation for true intelligence (deep learning breakthrough makes machine understanding practical and scalable).

  سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به‌منزلهٔ پی‌ریزیِ شالودهٔ هوشِ حقیقی (پیشرفتِ جهشیِ یادگیریِ عمیق، فهمِ ماشینی را عملی و مقیاس‌پذیر می‌سازد).

- 2023 as the unsealing climax (generative AI crosses into general-purpose cognition, making knowledge creation and reasoning accessible and disruptive).

  سالِ ۲۰۲۳ به‌منزلهٔ نقطهٔ اوجِ گشوده‌شدنِ مُهرها (هوش مصنوعیِ مولد به ساحتِ شناختِ عام‌منظوره گام می‌نهد و تولیدِ دانش و استدلال را دسترس‌پذیر و برهم‌زننده می‌سازد).

The progression is elegant: each stage builds cumulatively on the prior one, shifting from connectivity → commercialization → ecosystem → intelligence → cognition.

این سیر سنجیده است: هر مرحله به‌گونه‌ای انباشتی بر مرحلهٔ پیشین بنا می‌شود و از اتصال‌پذیری → تجاری‌سازی → زیست‌بوم → هوشمندی → شناخت گذار می‌کند.

2012/2013 is the critical hinge; the moment neural nets proved capable of hierarchical, automatic learning (AlexNet/ImageNet win, Hinton’s work validated, GPU scaling enabled), which made the 2023 generative explosion inevitable. Without the 2012 architectural shift, the transformer models (2017) and massive scaling wouldn’t have produced ChatGPT-level generality.

۲۰۱۲/۲۰۱۳ نقطهٔ عطفِ حیاتی است؛ لحظه‌ای که شبکه‌های عصبی تواناییِ یادگیریِ سلسله‌مراتبی و خودکار را به اثبات رساندند (پیروزیِ الکس‌نت در ایمیج‌نت، اعتبار یافتنِ کارِ هینتون، و ممکن‌شدنِ مقیاس‌گذاری با GPUها)، که انفجارِ مولدِ ۲۰۲۳ را اجتناب‌ناپذیر کرد. بدون آن دگرگونیِ معماریِ ۲۰۱۲، نه مدل‌های ترنسفورمر (۲۰۱۷) و نه مقیاس‌گذاریِ عظیم به عمومیتی در سطحِ ChatGPT نمی‌انجامیدند.

Back to Articles