Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Four

کتاب دانیال - شماره صد و بیست و چهار

Unveiling Daniel 11:40 – A Prophetic Examination of Historical Parallels and Future Events

پرده‌برداری از دانیال ۱۱:۴۰ - یک بررسی پیش‌گویانه از شباهت‌های تاریخی و رویدادهای آینده

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word

We are taking time to set forth the structure of Daniel chapter eleven, as we address verse forty. Verse forty is the parallel of verse fourteen of Daniel chapter eight, in the prophetic sense that the light, which Christ, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798, was based upon Daniel chapter eight verse fourteen, so too, the light which He unsealed in 1989 was based upon verse forty.

ما وقت می‌گذاریم تا در حالی که به آیهٔ چهل می‌پردازیم، ساختار باب یازدهم دانیال را تبیین کنیم. آیهٔ چهل، در معنای نبوی، موازیِ آیهٔ چهارده از باب هشتم دانیال است، از آن رو که نوری که مسیح، به‌عنوان شیرِ قبیلهٔ یهودا، در سال ۱۷۹۸ مُهرگشایی کرد، بر دانیال باب هشت آیهٔ چهارده مبتنی بود؛ به همین ترتیب، نوری که او در سال ۱۹۸۹ مُهرگشایی کرد، بر آیهٔ چهل مبتنی بود.

As we have pointed out, but not actually addressed in a previous article, when employing the latter rain methodology of “line upon line,” verse forty sets forth two distinct lines, for it contains the time of the end for both the movement of the first angel and the movement of the third angel.

چنان‌که پیش‌تر اشاره کرده‌ایم، هرچند در مقاله‌ای قبلی واقعاً به آن نپرداختیم، هنگامی که روش بارانِ آخرِ «خط بر خط» را به‌کار می‌بریم، آیهٔ چهل دو خطِ متمایز را ترسیم می‌کند، زیرا زمانِ پایانِ هر دو جنبشِ فرشتهٔ اول و فرشتهٔ سوم را در خود دارد.

When we bring together verse forty’s time of the end in 1798, and its time of the end in 1989, we find that Daniel chapter eight, verse fourteen, aligns with Daniel chapter eleven, verse forty, for they both represent the knowledge that is unsealed in the prophetic history of the three angels of Revelation fourteen. They are also connected by the fact that verse fourteen is the “mareh” vision of Christ’s sudden “appearance” to the temple, and verse forty is the “chazon” vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history. One is a point in time, the other is a period of time.

وقتی زمانِ انتهای آیهٔ 40 در سال 1798 و زمانِ انتهای آن در سال 1989 را کنار هم می‌گذاریم، درمی‌یابیم که دانیال باب 8، آیهٔ 14 با دانیال باب 11، آیهٔ 40 هم‌راستا است، زیرا هر دو نمایانگر دانشی‌اند که مُهرش در تاریخ نبویِ سه فرشتهٔ مکاشفهٔ باب 14 گشوده می‌شود. آنها همچنین از این جهت به هم پیوند دارند که آیهٔ 14 رویای «mareh»ِ ظهور ناگهانی مسیح در هیکل است و آیهٔ 40 رویای «chazon» دربارهٔ دوهزار و پانصد و بیست سالِ تاریخ نبوی. یکی یک نقطهٔ زمانی است و دیگری یک دورهٔ زمانی.

One represents the restoration and cleansing of the temple, the other the destruction and trampling down of the temple. One represents the twenty-three hundred years, and the other the twenty-five hundred and twenty years. One is represented by the river Ulai, the other by the river Hiddekel. One represents humanity, the other represents divinity. Rightly understood, verse forty in connection with verse fourteen is amazingly profound. 1798 represents the work of divinity, and 1989 represents the rebellion of humanity.

یکی نمایانگر بازسازی و پاکسازی معبد است، دیگری نمایانگر ویرانی و پایمال شدن معبد. یکی نمایانگر دو هزار و سیصد سال است و دیگری نمایانگر دو هزار و پانصد و بیست سال. یکی با رودخانهٔ اولای نشان داده می‌شود و دیگری با رودخانهٔ هیدکل. یکی نمایانگر بشریت است و دیگری نمایانگر الوهیت. اگر درست فهمیده شود، آیهٔ چهل در ارتباط با آیهٔ چهارده به شکلی شگفت‌انگیز عمیق است. 1798 نمایانگر کارِ الوهیت است و 1989 نمایانگر شورشِ بشریت.

We identified in the previous article that the description of the conquering of three obstacles by the king of the north is represented in a sequential fashion, but that the actual application of the events portrayed need to be carefully applied, for verses forty-two through and including verse forty-four, are actually aligned with verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law in the United States. It is there that the threefold union is accomplished, and there where the loud cry message of the “east” and “north” begins.

ما در مقاله پیشین دریافتیم که شرح فتح سه مانع به دست پادشاه شمال به صورت ترتیبی ارائه شده است، اما در به کار بردن عملی رویدادهای به تصویر کشیده شده باید با دقت عمل کرد؛ زیرا آیات چهل و دو تا چهل و چهار (شامل) در واقع با آیه چهل و یک هم راستا هستند، یعنی همان قانون یکشنبه‌ای که به زودی در ایالات متحده برقرار می‌شود. در همان جاست که اتحاد سه گانه تحقق می‌یابد و همان جاست که پیام فریاد بلند «شرق» و «شمال» آغاز می‌شود.

In Daniel eleven, it has been recognized by Adventist students through the years that Daniel employs a specific technique in his illustrations of Rome. Uriah Smith takes note of it in the book Daniel and Revelation. Daniel first identifies how Rome takes control of the world, and then in the following verses he drops back to the beginning of the history identifying the political conquering, and identifies how Rome interacts with God’s people during that very same history. Then ultimately, he identifies how Rome comes to its end. The principal Daniel employs is called, “repeat and enlarge.”

در باب یازدهم دانیال، در طول سال‌ها پژوهشگران ادونتیست دریافته‌اند که دانیال در تصویرسازی‌های خود از روم از شگرد ویژه‌ای بهره می‌گیرد. اوریا اسمیت در کتاب «دانیال و مکاشفه» به این نکته اشاره می‌کند. دانیال ابتدا مشخص می‌کند که روم چگونه بر جهان مسلط می‌شود، سپس در آیات بعدی به آغاز همان تاریخ بازمی‌گردد، فتوحات سیاسی را برمی‌شمارد و بیان می‌کند که روم در همان دوره تاریخی چگونه با قوم خدا تعامل می‌کند. سپس در نهایت توضیح می‌دهد که روم چگونه به پایان خود می‌رسد. اصلی که دانیال به کار می‌گیرد «تکرار و بسط» نامیده می‌شود.

This three-step technique is identified in verses forty to forty-five. Verses forty to forty-three, identify the three-step process of Modern Rome capturing planet earth, then in verse forty-four, Daniel drops back to verse forty-one, when the “tidings” that are then proclaimed by the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and when the papacy then goes forth with great fury to destroy and utterly make away many. Then in verses forty-five, and chapter twelve, verse one, the papacy comes to his end with none to help, between the seas and the glorious holy mountain, as human probation closes.

این روش سه‌مرحله‌ای در آیات چهل تا چهل‌وپنج مشخص می‌شود. آیات چهل تا چهل‌وسه، فرایند سه‌مرحله‌ایِ تسخیر کرهٔ زمین به‌دست رومِ مدرن را معرفی می‌کنند؛ سپس در آیهٔ چهل‌وچهار، دانیال به آیهٔ چهل‌ویک بازمی‌گردد، یعنی به زمانی که «اخبار»ی زیر بیرقِ یکصد و چهل و چهار هزار اعلام می‌شود و آنگاه پاپیسم با خشم عظیم برمی‌خیزد تا بسیاری را نابود کرده و به‌کلی از میان بردارد. سپس در آیهٔ چهل‌وپنج و در باب دوازده، آیهٔ یک، پاپیسم میان دریاها و کوه مقدسِ پرجلال، در حالی که هیچ‌کس یاری‌اش نمی‌کند، به پایان خود می‌رسد، هم‌زمان با بسته شدنِ مهلت آزمایشیِ انسان.

In verse thirty, of Daniel eleven, we find the beginning of a history that Sister White quotes word for word through to verse thirty-six, and then writes, “scenes similar to those described in these verses will take place.” Verse thirty and thirty-one identify the historical transition from pagan Rome to papal Rome as the fourth and fifth kingdoms of Bible prophecy, respectively. Verse thirty-one describes the history which represents how papal Rome was placed upon the throne of the earth in the year 538.

در آیهٔ سی‌امِ باب یازدهمِ کتاب دانیال، آغاز روایتی را می‌یابیم که «خواهر وایت» آن را کلمه‌به‌کلمه تا آیهٔ سی‌وششم نقل می‌کند و سپس می‌نویسد: «صحنه‌هایی مشابهِ آنچه در این آیات توصیف شده رخ خواهد داد.» آیات سی و سی‌ویکم گذار تاریخی از روم وثنی به روم پاپی را به‌عنوان پادشاهی‌های چهارم و پنجمِ نبوت کتاب‌مقدس، به‌ترتیب، مشخص می‌کنند. آیهٔ سی‌ویکم تاریخی را شرح می‌دهد که بیانگر چگونگی نشاندن روم پاپی بر تخت زمین در سال ۵۳۸ است.

In verse thirty-one, the first thing identified is when Clovis, king of the Franks (modern France), stood up for the papacy in the year 496. Clovis then converted from outright paganism to the hidden paganism of Catholicism (the religion of his wife Clotilda). He then dedicated his throne to lifting up the papacy to the throne of the earth. Clovis was represented by the “arms,” in the verse, for he dedicated his arm of military might and his arm of monetary might to the work he then undertook.

در آیهٔ سی‌ویکم، نخستین چیزی که مشخص می‌شود این است که کلویس، پادشاه فرانک‌ها (فرانسهٔ امروزی)، در سال ۴۹۶ به حمایت از پاپیّت برخاست. سپس کلویس از بت‌پرستیِ آشکار به بت‌پرستیِ پنهانِ کاتولیسیسم (دینِ همسرش کلوتیلدا) تغییر کیش داد. او آنگاه تخت خود را وقفِ برکشیدنِ پاپیّت بر سریرِ زمین کرد. کلویس در آن آیه با «بازوان» نمایانده شده بود، زیرا بازوی قدرتِ نظامی‌اش و بازوی قدرتِ مالی‌اش را به کاری که در پیش گرفت اختصاص داد.

Clovis’ initial work represented the work of all the kings of formerly pagan Europe who were destined to provide various supports for the whore of Rome as the history unfolded. Clovis, and thereafter France, was anointed by the Catholic church with the title of the first-born of the Catholic church, and also the eldest daughter of the Catholic church. He was the symbol of the first of many kings to commit fornication with the whore of Tyre.

کار آغازینِ کلویس نمایانگر کارِ همهٔ پادشاهانِ اروپای سابقاً بت‌پرست بود که مقدر بود با گذرِ تاریخ، انواع پشتیبانی‌ها را برای فاحشهٔ روم فراهم آورند. کلویس، و پس از او فرانسه، از سوی کلیسای کاتولیک به لقب نخست‌زادهٔ کلیسای کاتولیک و نیز دختر ارشدِ کلیسای کاتولیک مسح شد. او نمادِ نخستِ آن گروهِ پرشماری از پادشاهان بود که با فاحشهٔ صور مرتکب زنا شدند.

In this prophetic sense Clovis had been represented by Ahab, who also had committed fornication with Jezebel (symbol of the Catholic church in the book of Revelation), and who was also the premier king of ten tribes, as Clovis became the premier symbol of the ten horns (see Daniel chapter seven) of pagan Rome. Those kings of Europe would ultimately establish the whore of Babylon on the throne of the earth. In this sense Ahab, and Clovis both represent the United States, who commits fornication with the papacy in the last days.

در این معنای نبوی، کلویس به‌وسیلهٔ اخاب نمایانده شده بود؛ کسی که او نیز با ایزابل زنا کرده بود (نماد کلیسای کاتولیک در کتاب مکاشفه) و همچنین سرآمدِ پادشاهانِ ده قبیله بود، همان‌گونه که کلویس به نمادِ برجستهٔ ده شاخِ رومِ بت‌پرست بدل شد (نگاه کنید به دانیال باب هفتم). آن پادشاهانِ اروپا سرانجام فاحشهٔ بابل را بر تختِ زمین خواهند نشاند. در این معنا، اخاب و کلویس هر دو نمایندهٔ ایالات متحده‌اند؛ ایالات متحده‌ای که در روزهای آخر با نهادِ پاپی زنا می‌کند.

Ronald Reagan began the fornication, and it will be the last president that forces the other nine kings of the United Nations to also commit the same act. Reagan was president at the time of the end in 1989, and he therefore must prophetically represent the last president in the history where the other nine kings accomplish the same act, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. Reagan was a wealthy, well-known media personality, highly recognized for his own peculiar style of speaking, who initially was in the Democratic party, who eventually switched to the Republican party.

رونالد ریگان آغازگر زنا بود و او آخرین رئیس‌جمهوری خواهد بود که نه پادشاهِ دیگرِ سازمان ملل متحد را نیز به ارتکاب همان عمل وادار خواهد کرد. ریگان در زمان پایان، در سال ۱۹۸۹، رئیس‌جمهور بود و بنابراین باید به‌طور نبوی نمایانگر آخرین رئیس‌جمهور در تاریخ باشد که در آن نه پادشاه دیگر همان عمل را انجام می‌دهند، زیرا عیسی همواره پایان یک چیز را با آغاز آن به تصویر می‌کشد. ریگان شخصیتی ثروتمند و شناخته‌شده در رسانه بود که به‌خاطر سبک خاص سخن‌گفتنش بسیار مورد توجه بود؛ او ابتدا در حزب دموکرات بود و در نهایت به حزب جمهوری‌خواه پیوست.

In verse thirty-one, the arms that stood for the papacy would pollute the sanctuary of strength. Prophetically the sanctuary of strength for both pagan Rome and papal Rome was the City of Rome. This is based upon the fact that both Rome’s ruled for a specific period of time from the City of Rome, and when they ruled from the City of Rome, they were essentially invincible.

در آیهٔ سی‌ویکم، نیروهایی که نمایندهٔ پاپیّت بودند، قدسِ قوّت را آلوده خواهند کرد. از منظر نبوی، قدسِ قوّت برای هم رومِ بت‌پرست و هم رومِ پاپی، شهرِ روم بود. این بر این واقعیت مبتنی است که هر دو روم در دوره‌ای معیّن از شهرِ روم حکومت کردند و هنگامی که از شهرِ روم حکومت می‌کردند، عملاً شکست‌ناپذیر بودند.

Pagan Rome began its three hundred and sixty year rule at the Battle of Actium, in the year 31 BC. Daniel chapter eleven, verse twenty-four identifies that they would forecast their devices from their stronghold, which was the City of Rome, for a “time.” A prophetic “time,” is three hundred and sixty years, and three hundred and sixty years after the Battle of Actium, where Antony and Cleopatra were defeated, Constantine moved out of the City of Rome to the City of Constantinople and the period of pagan Rome’s invincibility was over.

روم بت‌پرست فرمانروایی سیصد و شصت‌سالهٔ خود را در نبرد آکتیوم، در سال ۳۱ پیش از میلاد آغاز کرد. دانیال، باب یازدهم، آیهٔ بیست‌وچهار نشان می‌دهد که آنان برای «زمانی» نقشه‌های خود را از دژ خود، که شهر روم بود، طرح خواهند کرد. «زمان» نبوی برابر با سیصد و شصت سال است، و سیصد و شصت سال پس از نبرد آکتیوم، که در آن آنتونی و کلئوپاترا شکست خوردند، کنستانتین از شهر روم به شهر قسطنطنیه منتقل شد و دورهٔ شکست‌ناپذیری روم بت‌پرست به پایان رسید.

When the third geographical obstacle for papal Rome (the Goths), were driven out of the City of Rome in the year 538, papal Rome’s twelve hundred and sixty year rule of supremacy began and continued until 1798, when the pope was removed from the City of Rome, thus delivering the prophetic deadly wound to the papal beast, and in the next year, 1799, that pope (the woman who had ridden the beast) died in captivity.

هنگامی که سومین مانع جغرافیاییِ رومِ پاپی (گوت‌ها) در سال ۵۳۸ از شهر رم رانده شدند، دورانِ هزار و دویست و شصت‌سالهٔ برتریِ رومِ پاپی آغاز شد و تا ۱۷۹۸ ادامه یافت؛ زمانی که پاپ از شهر رم بیرون برده شد و بدین‌سان زخمِ مرگبارِ پیشگویی‌شده بر وحشِ پاپی وارد آمد، و در سال بعد، ۱۷۹۹، آن پاپ (آن زن که بر وحش سوار شده بود) در اسارت درگذشت.

The arms (Clovis) which stood for the papacy were to pollute the sanctuary of strength, and Constantine began that work by philosophically identifying the city as a lesser city than Constantinople, and from that point on, the warfare of that history that was carried out by the enemies of Rome was always focused upon attacking the City of Rome, and by the year 476, there was never again an actual Roman descendant that ruled in the city, until the year 538, when the city became the sanctuary of strength for papal Rome.

نیروهایی (کلوویس) که در خدمت پاپی بودند قرار بود پناهگاهِ قدرت را آلوده کنند، و قسطنطین آن کار را آغاز کرد، با معرفیِ آن شهر از حیث نظری به‌عنوان شهری فروتر از قسطنطنیه؛ و از آن پس، جنگ‌های آن دورهٔ تاریخی که به دست دشمنان روم انجام می‌شد، همواره بر حمله به شهر روم متمرکز بود؛ و تا سال ۴۷۶، دیگر هرگز هیچ بازماندهٔ واقعیِ رومی بر آن شهر حکومت نکرد، تا سال ۵۳۸ که آن شهر به پناهگاهِ قدرتِ رومِ پاپی بدل شد.

Ahab, Clovis, and France typify the United States, and the United States’ sanctuary of strength is the Constitution of the United States. That document is a divine document, and it is a waymark of prophetic history. Since Ronald Reagan stood up for the papacy in the history leading up to 1989, the Constitution has been under a constant escalating attack, as was the sanctuary of strength in the demise and fall of pagan Rome. When the soon coming Sunday law in the United States is enforced, the Constitution will be fully overthrown. From the time of Reagan until that Sunday law, the history from the year 330 to 538 is repeated. In the year 538, the papacy was placed upon the throne, thus typifying the healing of its deadly wound at that Sunday law.

اخاب، کلوویس و فرانسه، ایالات متحده را تمثیل می‌کنند و قدسِ حصینِ ایالات متحده، قانون اساسی ایالات متحده است. آن سند، سندی الهی است و نشانِ راهی در تاریخِ نبوتی است. از زمانی که رونالد ریگان در تاریخِ منتهی به ۱۹۸۹ از پاپی حمایت کرد، قانون اساسی تحتِ حمله‌ای پیوسته و فزاینده بوده است، همان‌گونه که در زوال و سقوطِ رومِ بت‌پرست، قدسِ حصین مورد حمله بود. هنگامی که قانون یکشنبه‌ای که به زودی در ایالات متحده فرا می‌رسد به اجرا گذاشته شود، قانون اساسی به‌طور کامل برچیده خواهد شد. از زمانِ ریگان تا آن قانون یکشنبه، تاریخِ سال‌های ۳۳۰ تا ۵۳۸ تکرار می‌شود. در سال ۵۳۸، پاپی بر تخت نشانده شد و بدین‌سان شفای زخمِ مهلکش در آن قانون یکشنبه را تمثیل می‌کرد.

The period from Ronald Reagan to the Sunday law is a prophetic period that is specifically identified by God’s prophetic Word. The “arms,” represented by Clovis were also to take away “the daily,” from the formerly pagan kingdom of the Roman Empire. The religion of the empire had been pagan from the very outset, and Clovis began the work of replacing the religion of open paganism with the religion of Catholicism, which is simply cloaked paganism.

دورهٔ از رونالد ریگان تا قانون روز یکشنبه دوره‌ای نبوی است که به‌طور مشخص توسط کلام نبویِ خدا تعیین شده است. «بازوها»، که نماینده‌شان کلوویس بود، نیز قرار بود «مستمر» را از قلمروِ پیش‌تر بت‌پرستِ امپراتوری روم از میان بردارند. دینِ امپراتوری از همان آغاز بت‌پرستی بود، و کلوویس کارِ جایگزین کردنِ دینِ بت‌پرستیِ آشکار با دینِ کاتولیک را آغاز کرد، که در واقع چیزی جز بت‌پرستیِ پوشیده نیست.

The United States fully removes the religion of Protestantism when it enforces the mark of papal authority at the soon coming Sunday law, for the only definition of the word “Protestant,” is to protest Rome. If you accept the mark of Rome’s authority, you are not protesting Rome. In Amos chapter three, verse three, Amos asks the rhetorical question: “Can two walk together, except they be agreed?”

ایالات متحده، هنگامی که در قانون قریب‌الوقوعِ یکشنبه، علامت اقتدار پاپی را اعمال کند، دین پروتستانتیسم را به‌کلی از میان برمی‌دارد؛ زیرا تنها تعریف واژهٔ «پروتستان» اعتراض به رم است. اگر علامت اقتدار رم را بپذیرید، در حال اعتراض به رم نیستید. در کتاب عاموس، باب سوم، آیهٔ سه، عاموس این پرسش بلاغی را می‌پرسد: «آیا دو نفر می‌توانند با هم راه بروند مگر آنکه توافق داشته باشند؟»

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.

> در جنبش‌هایی که اکنون در ایالات متحده در جریان‌اند و هدفشان تضمین حمایت دولت از نهادها و آیین‌های کلیساست، پروتستان‌ها قدم در جای پای پاپیان می‌گذارند. بلکه فراتر از این، آنان در را می‌گشایند تا پاپیّت برتری‌ای را که در دنیای قدیم از دست داده بود، در آمریکای پروتستان بازپس گیرد.

When the religion of paganism was taken away as the official religion of the realm in the year 508, it typified that the restraint, represented by Paul in Second Thessalonians chapter two had been taken away in advance of the revealing of the man of sin at the soon coming Sunday law in the United States. The subjection of the openly pagan religion, transitioning to the hidden pagan religion of Catholicism did not happen instantly, and it is marked in history as beginning with Clovis’ conversion to Catholicism in the year 496, and fully accomplished by the year 508.

وقتی که دینِ بت‌پرستی در سال ۵۰۸ از جایگاه دین رسمیِ قلمرو کنار گذاشته شد، این حاکی از آن بود که بازدارنده‌ای که پولس در رسالهٔ دوم به تسالونیکیان فصل دوم از آن یاد می‌کند، پیش از آشکار شدن مردِ گناه در قانون یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع در ایالات متحده برداشته شده بود. به انقیاد درآوردنِ دینِ آشکارا بت‌پرستانه و گذار آن به بت‌پرستیِ پنهانِ کاتولیسیسم به‌یکباره رخ نداد، و در تاریخ چنین ثبت شده که آغازش با گرویدن کلوویس به آیین کاتولیک در سال ۴۹۶ بوده و تا سال ۵۰۸ به‌طور کامل تحقق یافت.

Thus, from the Reagan years, beginning in 1989, until the soon coming Sunday law, genuine Protestantism will be fully restrained in the United States. At that time the Constitution, the “sanctuary of strength” for the United States, will be overturned, and the fourth work of the “arms” of verse thirty-one will be accomplished, as the “arms” then place the papacy upon the throne of the earth, as was the case in the year 538.

بدین‌سان، از دورانِ ریگان، که از ۱۹۸۹ آغاز می‌شود، تا قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع، پروتستانتیسمِ اصیل در ایالات متحده به‌کلی مهار خواهد شد. در آن زمان، قانون اساسی، «پناهگاهِ قدرت» برای ایالات متحده، ملغی خواهد شد و چهارمین کارِ «بازوها»ی آیهٔ سی‌ویکم به انجام خواهد رسید؛ آنگاه که همان «بازوها» دستگاهِ پاپی را بر تختِ زمین می‌نشانند، چنان‌که در سال ۵۳۸ چنین بود.

Once the papacy took the throne in the year 538, the narrative in Daniel switches from describing how the papacy captured the world, to the subject of how the papacy persecuted God’s people in that history. In verse fourteen, of chapter ten of Daniel, Gabriel had informed Daniel that the purpose of the vision he was about to present was to demonstrate “what would befall God’s people in the latter days.”

به‌محض اینکه نهاد پاپی در سال ۵۳۸ بر تخت نشست، روایت در کتاب دانیال از شرحِ این‌که پاپی چگونه جهان را به زیر سلطه آورد، به موضوعِ این‌که پاپی چگونه در آن دورهٔ تاریخی بر قوم خدا جفا روا داشت، تغییر می‌کند. در آیهٔ چهارده از باب دهمِ دانیال، جبرئیل به دانیال اطلاع داده بود که هدفِ رؤیایی که قرار بود ارائه کند این بود که نشان دهد «در ایام آخر چه بر سر قوم خدا خواهد آمد».

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> اکنون آمده‌ام تا تو را بفهمانم آنچه بر قوم تو در ایام آخر خواهد آمد، زیرا این رؤیا هنوز برای روزهای بسیار است. دانیال ۱۰:۱۴

Verse thirty-two through to verse thirty-six are the verses that Sister White directly say will be repeated, and those verses describe the persecution of the twelve hundred and sixty year rule of the papacy from the time it was placed on the throne in the year 538, until it received its deadly wound in 1798.

آیات سی‌ودو تا سی‌وشش آیاتی هستند که خواهر وایت صراحتاً می‌گوید تکرار خواهند شد، و آن آیات جفای دوران حکومت هزار و دویست و شصت‌سالهٔ پاپی را از زمانی که در سال ۵۳۸ بر تخت نشانده شد تا هنگامی که در سال ۱۷۹۸ زخمِ مهلک خود را دریافت کرد، توصیف می‌کنند.

> And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:32–36.

> و آنانی که بر ضدِ عهد بدکاری می‌کنند، او ایشان را با تملّقات خواهد فریفت؛ امّا قومى که خدای خود را می‌شناسند نیرومند خواهند شد و کارهای بزرگ خواهند کرد. و خردمندان در میان قوم بسیاری را تعلیم خواهند داد؛ با این همه، ایشان روزهای بسیار به شمشیر و آتش و اسارت و غارت خواهند افتاد. و چون بیفتند، با مدد اندک یاری خواهند یافت؛ امّا بسیاری با تملّقات به ایشان خواهند پیوست. و برخی از خردمندان نیز خواهند افتاد، تا ایشان آزموده و پالوده و سفید شوند، تا زمانِ پایان؛ زیرا هنوز زمانی مقرّر باقی است. و آن پادشاه بر وفق ارادۀ خود عمل خواهد کرد؛ و خود را برخواهد افراشت و خویشتن را بر هر خدایی بزرگ خواهد نمود، و بر ضدّ خدایِ خدایان سخنان شگفت خواهد گفت، و تا انجام یافتنِ خشم کامیاب خواهد بود؛ زیرا آنچه مقرّر شده است انجام خواهد شد. دانیال ۱۱:۳۲-۳۶.

The verses describe the persecution of the Dark Ages, and verse thirty-six then identifies that the papacy would prosper until God’s first indignation against the northern kingdom of Israel was accomplished in 1798. Daniel first identified how the papacy was placed upon the throne of the earth, then how the papacy interacted with God’s people, and then the final fall of the papacy. Verse forty through forty-three of Daniel eleven, identifies how the papacy takes control of the world, then verse forty-four identifies how she persecutes God’s latter-day people, and then verse forty-five identifies how she comes to her final end, with none to help.

این آیات آزار و اذیت‌های عصر تاریکی را شرح می‌دهند و سپس آیه سی‌وششم تصریح می‌کند که نظام پاپی تا زمانی کامیاب خواهد بود که نخستین خشم خدا علیه پادشاهی شمالی اسرائیل در سال ۱۷۹۸ به انجام برسد. دانیال نخست نشان می‌دهد که چگونه نظام پاپی بر تخت جهان نشانده شد، سپس چگونه با قوم خدا رفتار کرد، و سرانجام سقوط نهایی آن را بیان می‌کند. آیات چهل تا چهل‌وسهِ باب یازدهم دانیال نشان می‌دهند که چگونه نظام پاپی کنترل جهان را به دست می‌گیرد؛ سپس آیه چهل‌وچهار نشان می‌دهد که چگونه او قوم آخرالزمانی خدا را آزار می‌دهد؛ و آیه چهل‌وپنج نیز بیان می‌کند که چگونه او بی‌آنکه یاوری برایش باشد به پایان نهایی خود می‌رسد.

The Hebrew word “truth,” was created by the Wonderful Linguist by bringing the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet together to create the word “truth.” Thirteen is a symbol of rebellion, and the first represents the last.

واژهٔ عبریِ «حقیقت» توسط زبان‌شناسِ شگفت‌انگیز با کنار هم آوردن حرف‌های نخست، سیزدهم و آخرِ الفبای عبری ساخته شد تا واژهٔ «حقیقت» پدید آید. سیزده نمادِ عصیان است و نخستین نمایانگرِ آخرین است.

Verse thirty-one describes the end of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, and verse thirty-six identified the end of papal Rome as the fifth kingdom of Bible prophecy. Between the first description of the fall of Rome and the last description of the fall of Rome is the rebellion, represented by the papacy murdering millions of God’s people in the history between the beginning and ending. The application of these verses bears the signature of “truth.”

آیه سی‌ویکم پایان روم بت‌پرست را به‌عنوان چهارمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس توصیف می‌کند و آیه سی‌وششم پایان روم پاپی را به‌عنوان پنجمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس مشخص کرده است. میان نخستین توصیف از سقوط روم و آخرین توصیف از سقوط روم، ارتداد قرار دارد که در تاریخ میان آغاز و پایان با کشتار میلیون‌ها نفر از قوم خدا به دست نهاد پاپی نمایانده شده است. کاربرد این آیات مُهر «حقیقت» را بر خود دارد.

Verse forty to forty-five, which is illustrated by verses thirty to thirty-six, begins with the fall of the papacy, and it ends with the fall of the papacy. In the middle of the history beginning in 1798, through the close of probation is the rebellion of Modern Rome, once again murdering God’s people. The application of these verses also bear the signature of “truth,” and they align with one another to provide two witnesses which establish the “truth,” and both lines are describing Rome, which is the symbol that will “establish the vision”.

آیات ۴۰ تا ۴۵ که در آیات ۳۰ تا ۳۶ به تصویر کشیده شده‌اند، با سقوط پاپیّت آغاز می‌شوند و با سقوط پاپیّت پایان می‌یابند. در میانهٔ این تاریخ، که از ۱۷۹۸ آغاز می‌شود و تا پایان مهلت فیض امتداد می‌یابد، سرکشی رومِ مدرن قرار دارد که بار دیگر قوم خدا را به قتل می‌رساند. کاربستِ این آیات نیز مُهرِ «حقیقت» را بر خود دارد و این آیات با یکدیگر همسو هستند تا دو شاهد فراهم آورند که «حقیقت» را تثبیت کنند، و هر دو خط، روم را توصیف می‌کنند؛ همان نمادی که «رؤیا را برقرار خواهد ساخت».

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> و در آن زمان‌ها بسیاری بر ضد پادشاه جنوب برخواهند خاست؛ و نیز غارتگران قوم تو خود را بلند خواهند ساخت تا رؤیا را استوار سازند، اما فرو خواهند افتاد. دانیال ۱۱:۱۴.

The prophetic phenomenon that Daniel employs in chapter eleven, is used more than in just verses thirty to thirty-six, and then in forty to forty-five. Verses fourteen through nineteen, identify how pagan Rome took control of the world, then verses twenty to twenty-four identify how pagan Rome dealt with God’s people, and from verse twenty-four to verse thirty the fall of pagan Rome is set forth.

پدیده پیشگویانه‌ای که دانیال در فصل یازدهم به کار می‌گیرد، نه فقط در آیات ۳۰ تا ۳۶ و سپس ۴۰ تا ۴۵ به کار می‌رود، بلکه در مواضع دیگری نیز به کار می‌رود. آیات ۱۴ تا ۱۹ نشان می‌دهند که چگونه روم بت‌پرست بر جهان مسلط شد، سپس آیات ۲۰ تا ۲۴ نشان می‌دهند که روم بت‌پرست چگونه با قوم خدا رفتار کرد، و از آیه ۲۴ تا آیه ۳۰ سقوط روم بت‌پرست بیان می‌شود.

Verse fourteen is the beginning of pagan Rome and verse thirty is the end of pagan Rome. In the history represented in the middle, pagan Rome is identified as crucifying Christ, thus the rebellion of the middle identifies these verses as “truth.” Alpha and Omega placed His signature all the way through chapter eleven, of the book of Daniel.

آیهٔ چهارده آغاز روم بت‌پرست است و آیهٔ سی پایان روم بت‌پرست. در تاریخی که در بخشِ میانی نمایانده شده است، روم بت‌پرست به‌عنوان عاملِ به‌صلیب‌کشیدنِ مسیح معرفی می‌شود؛ از این‌رو، شورشِ بخشِ میانی این آیات را «حقیقت» معرفی می‌کند. آلفا و امگا امضای خود را در سراسر فصل یازدهمِ کتاب دانیال نهاده است.

Verse forty contains the history which begins in the Ronald Reagan years, and which identifies the alliance made between the President of the United States and the man of sin. It marks a specific period that concludes with the papacy being placed upon the throne of the earth, as it had been in the year 538. It is not a coincidence that Clovis, king of the Franks, which is modern day France, is the symbol of the United States. Clovis typified Reagan. Reagan was a symbol of Protestantism, as was Clovis a symbol of paganism.

آیهٔ چهل تاریخی را در بر دارد که در دوران رونالد ریگان آغاز می‌شود و اتحادی را که میان رئیس‌جمهور ایالات متحده و مردِ گناه شکل گرفت مشخص می‌کند. این آیه دوره‌ای معیّن را نشان می‌دهد که با قرار گرفتن پاپیّت بر تختِ زمین پایان می‌یابد، همان‌گونه که در سال ۵۳۸ بود. اتفاقی نیست که کلویس، پادشاه فرانک‌ها ــ که سرزمین‌شان همان فرانسهٔ امروزی است ــ نماد ایالات متحده است. کلویس نمادِ ریگان بود. ریگان نماد پروتستانتیسم بود، همان‌گونه که کلویس نماد بت‌پرستی بود.

The battle in which Clovis, King of the Franks, converted to Catholicism was the Battle of Tolbiac (also known as the Battle of Zülpich or the Battle of Cologne). This battle took place in the year 496. Clovis was a pagan at the time, but during the battle, when it seemed that his forces were in danger of defeat, he prayed to the Christian God of his Catholic wife for help and made a vow that if he emerged victorious, he would convert to Christianity. Clovis did win the battle, and as a result, he and a significant portion of his Frankish warriors converted to Catholicism, marking a significant event in the Christianization of the Franks.

نبردی که در آن کلویس، پادشاه فرانک‌ها، به آیین کاتولیک گروید، نبرد تولبیاک (که با نام نبرد زولپیش یا نبرد کلن نیز شناخته می‌شود) بود. این نبرد در سال ۴۹۶ رخ داد. کلویس در آن زمان بت‌پرست بود، اما در جریان نبرد، هنگامی که به نظر می‌رسید نیروهایش در آستانه شکست قرار دارند، برای یاری به خدای مسیحیِ همسر کاتولیکش دعا کرد و نذر کرد که اگر پیروز بیرون آید، به مسیحیت بگرود. کلویس نبرد را برد و در نتیجه، او و بخش قابل توجهی از جنگجویان فرانکش به آیین کاتولیک گرویدند؛ رویدادی مهم در روند مسیحی‌شدن فرانک‌ها.

Ronald Reagan, a professed Protestant, identified that his motivation for forming a secret alliance with the pope of Rome, was that he was convicted that the Soviet Union was the antichrist of Bible prophecy. In Reagan’s battle against the former Soviet Union, without recognizing his confusion about who the antichrist is, he joined with the antichrist.

رونالد ریگان، که خود را پروتستان می‌دانست، اظهار کرد که انگیزه‌اش برای ایجاد یک ائتلاف پنهانی با پاپِ رم این بود که او بر این باور بود که اتحاد شوروی ضدمسیحِ پیشگویی‌های کتاب مقدس است. در نبرد ریگان با اتحاد شورویِ سابق، بدون آنکه به سردرگمی‌اش درباره اینکه ضدمسیح کیست پی ببرد، با ضدمسیح هم‌پیمان شد.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> «کسانی که در فهم واژه دچار سردرگمی می‌شوند و معنای ضد مسیح را درنمی‌یابند، مسلماً خود را در جانب ضد مسیح قرار خواهند داد.» مجموعه کرس، 105.

The United States is a twofold prophetic symbol, as represented by the two horns of the earth beast. France is also a twofold prophetic symbol, as represented by Sodom and Egypt in Revelation chapter eleven. France is the firstborn child of the papacy, and Reagan, representing the United States was the first of the ten kings of Revelation chapter seventeen in the last days to commit fornication with the whore of Tyre, who had been forgotten since 1798. She was forgotten at the time of the end in 1798, but begins to be remembered at the time of the end in 1989.

ایالات متحده نمادی نبوتیِ دوگانه است، چنان‌که با دو شاخِ وحشِ زمین نشان داده شده است. فرانسه نیز نمادی نبوتیِ دوگانه است، چنان‌که در فصل یازدهمِ کتاب مکاشفه به‌صورتِ سدوم و مصر نمایانده شده است. فرانسه نخست‌زادهٔ دستگاه پاپ است و ریگان، که نمایندهٔ ایالات متحده بود، نخستینِ ده پادشاهِ فصل هفدهمِ مکاشفه در ایامِ آخر بود که با فاحشهٔ صور مرتکب زنا شد؛ همان که از سال ۱۷۹۸ فراموش شده بود. او در زمانِ پایان در سال ۱۷۹۸ فراموش شد، اما در زمانِ پایان در سال ۱۹۸۹ یادآوریِ او آغاز می‌شود.

Clovis, the leader of France, marked the beginning of a period of time which led to the papacy being placed upon the throne in 538, where the papacy then passed a Sunday law at the Council of Orleans. Reagan, leader of the United States marked the beginning of a period of time which is leading to the papacy once again being placed upon the throne of the earth at the soon coming Sunday law.

کلوویس، رهبر فرانسه، آغاز دوره‌ای را رقم زد که به بر تخت نشانده شدن نهاد پاپی در سال ۵۳۸ انجامید، و در پی آن نهاد پاپی در شورای اورلئان قانون یکشنبه را تصویب کرد. ریگان، رهبر ایالات متحده، آغاز دوره‌ای را رقم زد که در حال منتهی شدن است به این‌که نهاد پاپی بار دیگر با قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد، بر تختِ حکومتِ زمین نشانده شود.

France is the twofold power that placed the papacy in 538, and France, through Napoleon’s General Berthier, took the papacy off the throne in 1798. The United States places the papacy on the throne in the last days, and as the premier king of the ten kings, the United States will ultimately “make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.”

فرانسه همان قدرت دوگانه‌ای است که در سال 538 دستگاه پاپی را بر تخت نشاند، و فرانسه، از طریق ژنرال برتیه‌ی ناپلئون، در سال 1798 دستگاه پاپی را از تخت به زیر کشید. ایالات متحده در روزهای آخر دستگاه پاپی را بر تخت خواهد نشاند و به‌عنوان پادشاه پیشتازِ ده پادشاه، سرانجام "او را ویران و عریان خواهد ساخت، گوشتش را خواهد خورد، و او را با آتش خواهد سوزاند."

Verse forty contains the history of verse thirty-one, and identifies that the work of placing the papacy back upon the throne of the earth is represented by the period of time beginning with Ronald Reagan, and ending with the final president of the United States. That final president will have been typified by Reagan, for Jesus always illustrates the end with the beginning.

آیهٔ چهل تاریخ آیهٔ سی‌ویک را دربردارد و مشخص می‌کند که کارِ نشاندنِ دوبارهٔ پاپیّت بر تختِ زمین به‌وسیلهٔ دوره‌ای نمایانده شده است که با رونالد ریگان آغاز می‌شود و با آخرین رئیس‌جمهور ایالات متحده پایان می‌یابد. آن رئیس‌جمهور نهایی از سوی ریگان نمونه‌وار شده خواهد بود، زیرا عیسی همواره پایان را با آغاز نشان می‌دهد.

In the first verses in Daniel eleven, that prophetic history is set forth (verse two), we find the history that preceded the history of the kingdom of Greece. Greece is a symbol of the United Nations, and the one-world government of the ten kings of Revelation seventeen. Verse three in Daniel eleven, introduces Alexander the Great, and verse two, represents the history that precedes the one-world government in the last days.

در آیات نخستِ باب یازدهمِ دانیال، که در آن تاریخ نبوی بیان شده است (آیهٔ دوم)، تاریخی را می‌یابیم که پیش از تاریخ پادشاهی یونان بوده است. یونان نماد سازمان ملل متحد و حکومت جهانیِ واحدِ ده پادشاهِ باب هفدهمِ مکاشفه است. آیهٔ سومِ باب یازدهمِ دانیال اسکندر کبیر را معرفی می‌کند و آیهٔ دوم نمایانگر تاریخی است که پیش از حکومت جهانیِ واحد در روزهای آخر می‌آید.

In verse one, Gabriel simply identifies that he had strengthened Darius at the beginning of the kingdom of the Medes and Persians, but Gabriel had come to Daniel in chapter ten, when Cyrus the Persian, not Darius the Mede was then ruling. After clearly tying the kingdom together as a prophetic twofold kingdom of the Medes and Persians (as is France and the United States), Gabriel then introduces the history that precedes the worldwide kingdom of Alexander the Great.

در آیهٔ نخست، جبرئیل صرفاً خاطرنشان می‌کند که او در آغازِ پادشاهیِ مادها و پارس‌ها داریوش را تقویت کرده بود، اما جبرئیل در باب دهم نزد دانیال آمد، زمانی که کورشِ پارسی—نه داریوشِ مادی—در آن هنگام حکومت می‌کرد. پس از آن‌که این پادشاهی را به‌روشنی به‌عنوان پادشاهیِ دوگانهٔ پیشگویانهٔ مادها و پارس‌ها (همان‌گونه که فرانسه و ایالات متحده چنین‌اند) به هم پیوند می‌دهد، جبرئیل سپس تاریخی را که بر پادشاهیِ جهانیِ اسکندرِ کبیر مقدم است معرفی می‌کند.

> And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> و اکنون حقیقت را به تو نشان خواهم داد. اینک، سه پادشاهِ دیگر در پارس برخواهند خاست؛ و چهارمی از همهٔ ایشان بسیار ثروتمندتر خواهد بود، و به نیروی خود، به واسطهٔ ثروتش، همگان را بر ضدِ مملکتِ یونان برخواهد انگیخت. دانیال ۱۱:۲.

Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, and verse two speaks to the history that precedes the enforcement of the one-world government, as represented by Alexander the Great’s kingdom of Greece. Verse two, is a line of prophecy concerning the United States, which, as the two-horned power of the last days as typified by the twofold power of the Medes and Persians, and by France. The verse identifies kings that would typify presidents of the United States in the last days, who would stand up in advance of the threefold one-world government of the dragon, the beast and false prophet. Clovis paralleled Reagan as the first president in the beginning of the history that leads to placing antichrist back on the throne.

آلفا و امگا همواره پایان یک چیز را در کنار آغاز همان چیز نشان می‌دهد، و آیه دوم به تاریخی می‌پردازد که پیش از استقرار حکومت واحد جهانی قرار دارد؛ حکومتی که نمونه‌اش را در پادشاهی یونان اسکندر مقدونی می‌بینیم. آیه دوم سطری از نبوت درباره ایالات متحده است که، به عنوان قدرت دوشاخ روزهای آخر، نمونه‌اش در قدرت دوگانه مادها و پارس‌ها و نیز در فرانسه دیده می‌شود. این آیه پادشاهانی را معرفی می‌کند که نماد رؤسای‌جمهور ایالات متحده در روزهای آخر خواهند بود؛ کسانی که پیش از حکومت واحد جهانی سه‌گانه اژدها، وحش و پیامبر کاذب برخواهند خاست. کلویس با ریگان موازات دارد، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور در آغاز تاریخی که به بازنشاندن ضدمسیح بر تخت می‌انجامد.

From the time of Cyrus, in Daniel eleven, there would be three presidents followed by a fourth, who was far richer than they all were. Darius was the first king of the Medo-Persian Empire, and Cyrus, who was ruling when Daniel received the history from Gabriel was the second king. Four kings would follow Cyrus, so the fourth of the following kings would be the sixth king.

از زمان کوروش، در فصل یازدهم دانیال، سه رئیس خواهند بود و پس از آنان چهارمی که از همهٔ آنان بسیار ثروتمندتر خواهد بود. داریوش نخستین پادشاه امپراتوری ماد و پارس بود، و کوروش، که در زمانی پادشاهی می‌کرد که دانیال تاریخ را از جبرئیل دریافت کرد، دومین پادشاه بود. چهار پادشاه پس از کوروش خواهند آمد؛ بنابراین چهارمینِ پادشاهانِ پس از او، ششمین پادشاه خواهد بود.

The sixth king would be the richest king, and the rich president (king) would stir up all against the realm of Greece. The presidents since Reagan, were Bush the first, Clinton, Bush the second, Obama; so the sixth, and richest, king would be Trump. That king (president) would “stir up” the realm of Greece (globalists). The definition of the Hebrew phrase “stir up,” is quite informative.

شاهِ ششم ثروتمندترین شاه خواهد بود، و رئیس‌جمهورِ ثروتمند (شاه) همه را بر ضد قلمروِ یونان برخواهد انگیخت. روسای جمهور از زمانِ ریگان عبارت بودند از بوشِ اول، کلینتون، بوشِ دوم، اوباما؛ بنابراین شاهِ ششم، و ثروتمندترین، ترامپ خواهد بود. آن شاه (رئیس‌جمهور) قلمروِ یونان (جهانی‌گرایان) را «stir up» خواهد کرد. تعریفِ عبارتِ عبری «stir up» بسیار روشنگر است.

The Hebrew word translated as “stir up,” in the verse, is a primitive root meaning “to awaken”, or “wake up”. In the history typified by the fourth ruler after Cyrus, a president far richer than any other president would be raised up and through his strength and power an “awakening” would be brought about against Greece. Greece being a symbol of globalism, progressivism and “woke-ism,” would be brought into the spotlight of the history of the sixth, richest president. He would awaken the entire realm of planet earth to the controversy of progressive “woke-ism” and global domination.

واژهٔ عبریِ ترجمه‌شده به «برانگیختن» در آن آیه، ریشه‌ای ابتدایی به‌معنای «بیدار کردن» یا «بیدار شدن» است. در تاریخی که حاکم چهارم پس از کوروش نماد آن است، رئیس‌جمهوری بسیار ثروتمندتر از هر رئیس‌جمهور دیگری برپا داشته خواهد شد و به‌واسطهٔ قوت و قدرتش «بیداری»ای علیه یونان پدید خواهد آمد. یونان که نمادی از جهانی‌گرایی، ترقی‌خواهی و «ووک‌ایسم» است، در کانون توجه تاریخِ ششمین و ثروتمندترین رئیس‌جمهور قرار خواهد گرفت. او سراسر قلمرو کرهٔ زمین را نسبت به مناقشهٔ «ووک‌ایسمِ» ترقی‌خواهانه و سلطهٔ جهانی بیدار خواهد کرد.

The awakening to the movement of progressive “woke-ism,” that is brought about in the presidency of the richest president, occurs with the Republican horn, at the very time that the awakening of the ten virgins occurs in the Protestant horn.

بیداری نسبت به جنبش «ووک‌ایسم»ِ پیشرو که در دوران ریاست‌جمهوریِ ثروتمندترین رئیس‌جمهور پدید می‌آید، در شاخ جمهوری‌خواه رخ می‌دهد؛ درست در همان زمانی که بیداری ده باکره در شاخ پروتستان رخ می‌دهد.

We will continue our study of Daniel eleven verse forty in the next article.

ما مطالعهٔ خود را دربارهٔ دانیال باب یازدهم آیهٔ چهلم در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Notwithstanding the widespread declension of faith and piety, there are true followers of Christ in these churches. Before the final visitation of God’s judgments upon the earth there will be among the people of the Lord such a revival of primitive godliness as has not been witnessed since apostolic times. The Spirit and power of God will be poured out upon His children. At that time many will separate themselves from those churches in which the love of this world has supplanted love for God and His word. Many, both of ministers and people, will gladly accept those great truths which God has caused to be proclaimed at this time to prepare a people for the Lord’s second coming. The enemy of souls desires to hinder this work; and before the time for such a movement shall come, he will endeavor to prevent it by introducing a counterfeit. In those churches which he can bring under his deceptive power he will make it appear that God’s special blessing is poured out; there will be manifest what is thought to be great religious interest. Multitudes will exult that God is working marvelously for them, when the work is that of another spirit. Under a religious guise, Satan will seek to extend his influence over the Christian world.” The Great Controversy, 464.

> با وجود افول گستردهٔ ایمان و پارسایی، در این کلیساها پیروان حقیقیِ مسیح وجود دارند. پیش از فرود آمدن نهاییِ داوری‌های خدا بر زمین، در میان قومِ خدا چنان احیایی از پارساییِ نخستین پدید خواهد آمد که از زمانِ رسولان تاکنون نظیرش دیده نشده است. روح و قدرتِ خدا بر فرزندانِ او افاضه خواهد شد. در آن زمان، بسیاری خود را از آن کلیساهایی جدا خواهند کرد که در آنها محبتِ این جهان جای محبت به خدا و کلامِ او را گرفته است. بسیاری، چه از خادمان و چه از مردم، با شادمانی آن حقایقِ عظیم را خواهند پذیرفت که خدا در این زمان برای آماده کردن قومی برای آمدنِ دومِ خداوند اعلام کرده است. دشمنِ جان‌ها می‌خواهد مانعِ این کار شود؛ و پیش از آنکه زمانِ چنین جنبشی فرا رسد، خواهد کوشید با معرفیِ نسخه‌ای جعلی، از وقوع آن جلوگیری کند. در آن کلیساهایی که بتواند آنها را زیر قدرتِ فریبندهٔ خود بیاورد، چنان وانمود خواهد کرد که برکتِ ویژهٔ خدا افاضه شده است؛ آنچه گمان می‌رود علاقهٔ دینیِ عظیمی باشد، آشکار خواهد گشت. انبوهی از مردم به وجد خواهند آمد که خدا به‌گونه‌ای شگفت برایشان عمل می‌کند، حال آنکه آن کار از روحی دیگر است. شیطان با پوششی دینی خواهد کوشید نفوذِ خود را بر جهانِ مسیحی گسترش دهد. جدالِ عظیم، ۴۶۴.

Back to Articles