Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Twelve

مکاشفهٔ عیسی مسیح - شمارهٔ دوازده

Two Tests

دو آزمون

Author

Jeff Pippenger

Published

November 7, 2023

Formats

PDF
Word

We are in the process of considering Revelation chapters eleven through thirteen, where we find all the antagonists in the final probationary battle of the great controversy that occurs on the battlefield of the first heaven. The antagonists are the one hundred and forty-four thousand and the great multitude that comes out of Babylon as a secondary force, against the United Nations, the Catholic Church, the United States and Satan himself. The one hundred and forty-four thousand and the great multitude are God’s army, representing the third angel’s message, and both sides in the warfare are also confronted with the army of God’s judgment, represented not by the third angel, but by the third woe.

اکنون در حال بررسی فصل‌های یازدهم تا سیزدهم کتاب مکاشفه هستیم، جایی که با همۀ طرف‌های متخاصم در نبرد آزمایشی نهاییِ مناقشۀ عظیم که در میدان نبرد آسمانِ اوّل رخ می‌دهد، روبه‌رو می‌شویم. طرف‌های متخاصم عبارت‌اند از صد و چهل و چهار هزار نفر و جمعیت عظیمی که به‌عنوان نیرویی ثانویه از بابل بیرون می‌آید، در برابر سازمان ملل متحد، کلیسای کاتولیک، ایالات متحدهٔ آمریکا و خودِ شیطان. صد و چهل و چهار هزار نفر و آن جمعیت عظیم لشکر خدا هستند و پیام فرشتۀ سوم را نمایندگی می‌کنند، و هر دو سوی این جنگ همچنین با لشکر داوریِ خدا روبه‌رو می‌شوند؛ لشکری که نه به‌وسیلۀ فرشتۀ سوم، بلکه به‌وسیلۀ وایِ سوم نمایندگی می‌شود.

In order to identify certain characteristics that contributed to the murder of the Republican and Protestant horns in 2020, we are seeking to identify prophetic characteristics that occur in the battle of mankind in the first heaven, from the Sunday law until Michael stands up. In that history the entire world is forced to erect an image to the beast. That history is a repetition of the history of the United States from September 11, 2001, until the soon coming Sunday law, which divides those two parallel histories. As parallel histories they both represent a witness to the other history. What takes place in one of those histories, will also take place in the other history. It is the second history that is the focus of Revelation chapters twelve and thirteen, and we intend to understand the second witness, in order to shed prophetic light upon the first history, which is now almost finished.

برای شناسایی برخی ویژگی‌هایی که در قتلِ شاخ‌های جمهوری‌گرایی و پروتستانیسم در سال ۲۰۲۰ نقش داشتند، ما در پیِ شناسایی ویژگی‌های نبوی‌ای هستیم که در نبردِ بشریت در آسمانِ اوّل، از زمان قانونِ یکشنبه تا هنگامی که میکائیل برمی‌خیزد، رخ می‌دهند. در آن تاریخ، تمامِ جهان وادار می‌شود تمثالِ وحش را برپا کند. آن تاریخ تکرارِ تاریخِ ایالات متحده از یازده سپتامبرِ ۲۰۰۱ تا قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه است؛ قانونی که آن دو تاریخِ موازی را از هم جدا می‌کند. به‌عنوان تاریخ‌های موازی، هر دو شاهدی برای تاریخِ دیگر به‌شمار می‌روند. آنچه در یکی از آن تاریخ‌ها رخ می‌دهد، در تاریخِ دیگر نیز رخ خواهد داد. این تاریخِ دوم است که کانونِ توجهِ فصولِ دوازده و سیزدهِ کتابِ مکاشفه است، و ما قصد داریم شاهدِ دوم را درک کنیم تا نوری نبوی بر تاریخِ نخستین، که اکنون تقریباً به پایان رسیده است، بتابانیم.

The three powers that lead the world to Armageddon are represented in chapters twelve and thirteen. The dragon power is first mentioned.

سه قدرتی که جهان را به سوی آرماگدون سوق می‌دهند در فصل‌های دوازده و سیزده معرفی شده‌اند. ابتدا از قدرت اژدها نام برده می‌شود.

> And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. Revelation 12:3, 4.

> و در آسمان شگفتی دیگری پدیدار شد؛ و اینک اژدهایی بزرگ و سرخ‌رنگ، که هفت سر و ده شاخ داشت و بر سرهایش هفت تاج بود. و دم او یک‌سومِ ستارگان آسمان را روبید و آنها را به زمین افکند؛ و اژدها در برابر زنی که آمادهٔ زایمان بود ایستاد، تا به محض تولدِ فرزندش او را ببلعد. مکاشفهٔ یوحنا ۱۲:۳، ۴.

Sister White informs us that the dragon in this chapter is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome. Both Satan and pagan Rome typify the United Nations. The beast’s ten horns represent the evil confederacy of ten kings in Revelation seventeen. Those ten kings are represented in Revelation seventeen, and they are there identified as the seventh kingdom of Bible prophecy. The beast is represented as having seven heads with seven crowns, marking it as the seventh kingdom of Bible prophecy. In Daniel two they are represented as spiritual Greece, and they are also Ahab in the testimony of Mount Carmel, and they are the ten enemies of Psalms eighty-three.

خواهر وایت به ما می‌گوید که اژدها در این فصل شیطان است، اما در معنای ثانوی رومِ بت‌پرست است. هر دو، هم شیطان و هم روم بت‌پرست، نمایانگر سازمان ملل متحد‌اند. ده شاخِ وحش نمایندهٔ هم‌پیمانیِ شریرِ ده پادشاه در مکاشفه باب هفده است. آن ده پادشاه در مکاشفه باب هفده به تصویر کشیده شده‌اند و در آنجا به‌عنوان هفتمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب‌مقدس شناسایی می‌شوند. وحش با هفت سر و هفت تاج تصویر شده است که آن را به‌عنوان هفتمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب‌مقدس مشخص می‌کند. در دانیال باب دو آنان به‌عنوان یونانِ روحانی معرفی شده‌اند، و آنان همچنین اخاب در شهادتِ کوه کرمل هستند، و آنان همان ده دشمنِ مزمور هشتاد و سه هستند.

The second earthly power of the enemy mentioned in Revelation chapters twelve and thirteen, is the beast that comes out of the sea, who Sister White directly identifies as Catholicism.

دومین قدرت زمینیِ دشمن که در مکاشفه باب‌های دوازدهم و سیزدهم ذکر شده است، وحشی است که از دریا برمی‌آید؛ همان که خواهر وایت آن را مستقیماً به‌عنوان کاتولیسیسم معرفی می‌کند.

> And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:1–3.

> و من بر شن‌های دریا ایستاده بودم و دیدم وحشی از دریا برمی‌خیزد که هفت سر و ده شاخ داشت، و بر شاخ‌هایش ده تاج، و بر سرهایش نامِ کفر. و آن وحشی که دیدم، مانند پلنگ بود و پاهایش چون پاهای خرس و دهانش چون دهان شیر؛ و اژدها قدرت و تخت و اقتدار عظیم خود را به او داد. و دیدم یکی از سرهایش چنان بود که گویی تا مرگ زخمی شده بود؛ و زخم مرگبارش شفا یافت؛ و همهٔ جهان در پیِ آن وحش به شگفت آمدند. مکاشفه ۱۳:۱-۳.

John was standing on the seashore in verse one, and he sees a beast rise from the sea, and thereafter, he sees a beast coming up out of the earth. Sister White identifies that the time in which John saw the two beasts was 1798, for that was the year the papacy was “robbed of its strength,” thus receiving a deadly wound that would ultimately be healed.

یوحنا در آیهٔ یک بر ساحل دریا ایستاده بود و می‌بیند که وحشی از دریا برمی‌خیزد، و سپس می‌بیند که وحشی از زمین بالا می‌آید. خواهر وایت تصریح می‌کند که زمانی که یوحنا آن دو وحش را دید، سال ۱۷۹۸ بود، زیرا آن سالی بود که پاپی‌گری «از قدرتش محروم شد» و بدین‌سان زخمی مهلک دریافت کرد که در نهایت التیام خواهد یافت.

> “At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

> "در زمانی که پاپیّت، که قدرتش از او ربوده شده بود، ناگزیر شد از جفا دست بردارد، یوحنا دید که قدرتی نو سر برمی‌آمد تا پژواک صدای اژدها باشد و همان کارِ بی‌رحمانه و کفرآمیز را پیش ببرد. این قدرت، آخرین قدرتی که قرار است با کلیسا و شریعت خدا به جنگ برخیزد، به‌صورت حیوانی با شاخ‌های برّه‌گونه نمایانده شده است. وحوشِ پیش از آن از دریا برخاسته بودند؛ اما این یکی از زمین برآمد، که نمایانگرِ خیزشِ مسالمت‌آمیزِ ملتی بود که نمادِ آن بود — ایالات متحده." نشانه‌های زمان، ۸ فوریهٔ ۱۹۱۰.

John is looking backward into history when he sees the sea beast, which is the papacy. Looking forward in history, he sees the earth beast, which is the United States. This is why the beast from the sea is prophetically constructed as it is. Looking back from 1798, John first sees “seven heads and ten horns,” marking the point in history that three of the horns were plucked up to make room for the stout horn of the papacy, which spake great things.

یوحنا هنگامی که وحش از دریا را ـ که همان پاپیت است ـ می‌بیند، به گذشتهٔ تاریخ می‌نگرد. با نگاهی رو به آیندهٔ تاریخ، او وحش از زمین را می‌بیند، که همان ایالات متحده است. از این‌روست که وحش از دریا در نبوت به همین شکل تصویر شده است. با نگاهی از سال ۱۷۹۸ به گذشته، یوحنا نخست «هفت سر و ده شاخ» را می‌بیند؛ که نشان‌دهندهٔ آن نقطه از تاریخ است که سه تا از آن شاخ‌ها برکنده شدند تا برای شاخِ ستبرِ پاپیت، که سخنان بزرگ می‌گفت، جا باز شود.

> Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:19, 20.

> آنگاه خواستم حقیقتِ آن جانورِ چهارم را بدانم، که از همهٔ دیگران متفاوت بود، به‌غایت هولناک، با دندان‌هایی از آهن و چنگال‌هایی از برنج؛ که می‌بلعید، خرد می‌کرد و باقی‌مانده را با پاهای خود لگدمال می‌ساخت؛ و نیز دربارهٔ آن ده شاخ که بر سرش بود، و آن دیگری که برآمد و در برابرش سه شاخ فرو افتادند؛ یعنی همان شاخی که چشم‌ها داشت و دهانی که سخنان بسیار بزرگ می‌گفت، و ظاهرش از همگنانش پرهیبت‌تر بود. دانیال ۷:۱۹، ۲۰.

Before those three horns of the Heruli, Ostrogoths and Vandals were removed, pagan Rome was represented by “ten crowns.” Those ten crowns represent pagan Rome. Then John identifies the leopard of Greece, then the bear of Medo-Persia and then the lion of Babylon.

پیش از آنکه آن سه شاخِ هرولی‌ها، اوستروگوت‌ها و وندال‌ها از میان برداشته شوند، رومِ بت‌پرست به‌صورت «ده تاج» به تصویر کشیده می‌شد. آن ده تاج نمایانگر رومِ بت‌پرست‌اند. سپس یوحنا پلنگِ یونان، سپس خرسِ ماد و پارس و آنگاه شیرِ بابل را مشخص می‌کند.

> The first was like a lion, and had eagle’s wings: I beheld till the wings thereof were plucked, and it was lifted up from the earth, and made stand upon the feet as a man, and a man’s heart was given to it. And behold another beast, a second, like to a bear, and it raised up itself on one side, and it had three ribs in the mouth of it between the teeth of it: and they said thus unto it, Arise, devour much flesh. After this I beheld, and lo another, like a leopard, which had upon the back of it four wings of a fowl; the beast had also four heads; and dominion was given to it. Daniel 7:4–6.

> اولی مانند شیر بود و بال‌های عقاب داشت؛ می‌نگریستم تا اینکه بال‌هایش کنده شد، و از زمین برافراشته گردید و بر پاهای خویش چون انسان ایستانیده شد، و دلی انسانی به آن داده شد. و اینک حیوانی دیگر، دومین، شبیه به خرس؛ از یک سوی خود را برافراشته بود، و سه دنده در دهانش میان دندان‌هایش داشت؛ و بدو چنین گفتند: برخیز، گوشت بسیار بخور. بعد از این می‌نگریستم، و اینک حیوانی دیگر، چون پلنگ، که بر پشتش چهار بال پرنده داشت؛ آن حیوان چهار سر نیز داشت، و فرمانروایی به آن داده شد. دانیال ۷:۴-۶.

There is not one element of Catholicism that is Christian, and the sea beast represents the combination of all the previous pagan kingdoms of Bible prophecy. The sea beast is represented in reverse historical order, for John is looking back into history. He first saw the power that was established when the three horns were removed—the papacy. Then he saw ten horns with ten crowns—pagan Rome. Then he saw the leopard—Greece. Then he saw the bear—Medo-Persia. Then he saw the lion—Babylon. The description of the sea beast consists of elements of each of the preceding pagan kingdoms, and the description establishes that the papacy is a conglomeration of every form of paganism that has existed in biblical history. There is not one element of Catholicism that is Christian. Anything that might appear as Christian in Catholicism is a counterfeit.

هیچ عنصری از کاتولیسیسم مسیحی نیست، و وحشِ دریا نمایانگر ترکیبی از همهٔ پادشاهی‌های بت‌پرستِ پیشینِ نبوتِ کتاب مقدس است. وحشِ دریا به ترتیبِ معکوسِ تاریخی به تصویر کشیده می‌شود، زیرا یوحنا به گذشتهٔ تاریخ می‌نگرد. او نخست قدرتی را دید که با برکنده شدنِ سه شاخ مستقر شده بود — نهاد پاپی. سپس ده شاخ با ده تاج را دید — رومِ بت‌پرست. سپس پلنگ را دید — یونان. سپس خرس را دید — ماد و پارس. سپس شیر را دید — بابل. توصیفِ وحشِ دریا از عناصرِ هر یک از پادشاهی‌های بت‌پرستِ پیشین تشکیل شده است، و این توصیف نشان می‌دهد که نهاد پاپی آمیزه‌ای از هر شکلِ بت‌پرستی است که در تاریخِ کتاب مقدس وجود داشته است. هیچ عنصری از کاتولیسیسم مسیحی نیست. هر آنچه در کاتولیسیسم ممکن است مسیحی به نظر برسد، جعلی است.

At Mount Carmel, when Elijah did battle with Jezebel’s prophets and her apostate husband, Jezebel was back home in Samaria. The whore of Tyre is forgotten during the history of the earth beast with two horns. Jezebel is always hidden away, and in Revelation chapters twelve and thirteen the world wonders after her, but she is not portrayed as a marvel that is wondered after in the heavens, as is the United Nations, the United States and Satan. She is back in her command center of Samaria—the city of Rome.

در کوه کرمل، هنگامی که ایلیا با پیامبرانِ ایزابل و شوهرِ مرتدش به نبرد پرداخت، ایزابل در خانه‌اش در سامره بود. فاحشهٔ صور در طول تاریخِ وحشِ زمین با دو شاخ فراموش می‌شود. ایزابل همواره پنهان نگه داشته می‌شود، و در مکاشفهٔ یوحنا فصل‌های دوازده و سیزده جهان با شگفتی از پیِ او می‌رود، اما او همچون شگفتی‌ای که در آسمان‌ها مورد اعجاب واقع می‌شود به تصویر کشیده نمی‌شود، چنان‌که سازمان ملل متحد، ایالات متحده و شیطان چنین‌اند. او دوباره در مرکز فرماندهیِ خود در سامره - شهرِ رم - است.

The history of the earth beast is where the test of the image of the beast for the whole world is identified. That test takes place during the warfare of the first heaven. This is what we wish to consider at this point. I will substitute the United States for the word “he” in the verses we are now going to consider.

تاریخِ وحشِ زمین جایی است که آزمونِ تصویرِ وحش برای سراسر جهان مشخص می‌شود. آن آزمون در خلالِ نبردِ آسمانِ نخست رخ می‌دهد. این همان چیزی است که در این مقطع می‌خواهیم به آن بپردازیم. من در آیاتی که اکنون می‌خواهیم بررسی کنیم، به جای واژهٔ «او» از «ایالات متحده» استفاده خواهم کرد.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and the United States had two horns like a lamb, and the United States spake as a dragon. And the United States exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And the United States doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which the United States had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And the [United States] had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And the United States causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:11–17.

> و دیدم وحشی دیگر که از زمین برمی‌آمد؛ و ایالات متحده دو شاخ مانند بره داشت و ایالات متحده همچون اژدها سخن می‌گفت. و ایالات متحده همه قدرت وحش نخستین را در برابر او به کار می‌برد و باعث می‌شود زمین و ساکنانش وحش نخستین را بپرستند، همان که زخم مرگ‌بارش شفا یافته بود. و ایالات متحده کارهای شگرف بزرگی می‌کند تا آنجا که در برابر دیدگان مردم، آتش را از آسمان بر زمین فرو می‌آورد، و ساکنان زمین را به‌وسیله آن معجزاتی که ایالات متحده قدرت انجامشان را در برابر وحش داشت، می‌فریبد؛ و به ساکنان زمین می‌گوید که برای آن وحش که به شمشیر زخمی شده بود و زنده ماند، تمثالی بسازند. و [ایالات متحده] قدرت آن را داشت که به تمثال وحش جان ببخشد، تا تمثال وحش هم سخن بگوید و هم سبب شود هر که تمثال وحش را نپرستد کشته شود. و ایالات متحده همه را، کوچک و بزرگ، ثروتمند و فقیر، آزاد و برده، وامی‌دارد تا نشانی بر دست راست یا بر پیشانی خود بگیرند؛ و تا هیچ‌کس نتواند خرید یا فروش کند مگر آن که نشان، یا نام وحش، یا عدد نام او را داشته باشد. مکاشفه ۱۳:۱۱-۱۷.

In Revelation chapter thirteen, the dragon of pagan Rome gave the papacy three things as it placed the papacy on the throne of the earth.

در مکاشفه باب سیزدهم، اژدهای رومِ بت‌پرست هنگامی که نهاد پاپی را بر تختِ زمین نشاند، سه چیز به نهاد پاپی داد.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> و آن وحشی که دیدم شبیه پلنگ بود، پاهایش مانند پاهای خرس و دهانش مانند دهان شیر بود؛ و اژدها قدرت خود، تخت خود و اقتداری عظیم به او داد. مکاشفه ۱۳:۲.

The ten kings who represent pagan Rome (France being the premier king of the ten as represented by Ahab) gave the papacy three things: power, seat and authority. When the emperor Constantine moved the capital from the city of Rome in the west, unto the east and made Constantinople the new capital of the Roman Empire in the year 330, pagan Rome then gave the church of Rome its “seat.”

ده پادشاه که نمایندهٔ روم بت‌پرست‌اند (فرانسه، که در قالب آخاب نمایانده شده، پادشاه نخستِ آن ده است) به پاپیّت سه چیز دادند: قدرت، کرسی و اقتدار. هنگامی که امپراتور کنستانتین پایتخت را از شهر روم در غرب به شرق منتقل کرد و در سال ۳۳۰ قسطنطنیه را پایتخت جدید امپراتوری روم ساخت، روم بت‌پرست آنگاه «کرسی» خود را به کلیسای روم داد.

When Clovis, king of the Franks (France), converted to Catholicism and began to war against the powers that had been resisting the rise of the papacy to the throne of the earth in the year 496, pagan Rome then gave the papacy its “power.”

وقتی کلویس، پادشاه فرانک‌ها (فرانسه)، در سال ۴۹۶ به آیین کاتولیک گروید و به جنگ قدرت‌هایی پرداخت که در برابر برآمدن دستگاه پاپی به تختِ زمین مقاومت می‌کردند، آنگاه رومِ بت‌پرست «قدرت» را به دستگاه پاپی اعطا کرد.

In 533, Justinian made a decree which identified the Roman church as both the head of all churches, and also as the corrector of heretics. At that point, the authority of pagan Rome had been given to the papacy.

در سال ۵۳۳ میلادی، ژوستینیان فرمانی صادر کرد که کلیسای روم را هم به‌عنوان سرِ همهٔ کلیساها و هم به‌عنوان اصلاح‌کنندهٔ بدعت‌گذاران معرفی می‌کرد. در همان مقطع، اقتدار رومِ بت‌پرست به نهاد پاپی واگذار شده بود.

In verse twelve, “the [United States] exerciseth all the power of the first beast before him.” The power that was exercised by the papacy is represented by Clovis, who dedicated his military and economic might unto the papacy. This is why Catholicism calls Clovis “the first born of the Catholic church,” and France the “eldest daughter of the Catholic church.” The United States will do the same dirty work for the papacy that Clovis began in 496.

در آیهٔ دوازدهم، «[ایالات متحده] تمام قدرتِ وحشِ نخستین را در حضور او به کار می‌گیرد.» قدرتی که از سوی دستگاه پاپی اعمال می‌شد، در شخصِ کلویس نمایان است؛ کسی که توانِ نظامی و اقتصادیِ خود را به دستگاه پاپی وقف کرد. به همین دلیل کاتولیسیسم، کلویس را «نخست‌زادهٔ کلیسای کاتولیک» و فرانسه را «دختر ارشدِ کلیسای کاتولیک» می‌نامد. ایالات متحده همان کارِ کثیفی را برای دستگاه پاپی انجام خواهد داد که کلویس در سال ۴۹۶ آغاز کرد.

The power of the United States will be employed to cause “the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed.” The United States will employ its military and economic strength to cause the entire world to accept Sunday as a day of rest. The whore of Tyre will first commit fornication with the earth beast at the soon coming Sunday law, and then she will go forth and commit fornication with all the other kings of the earth.

قدرت ایالات متحده به کار گرفته خواهد شد تا سبب شود که «زمین و آنان که در آن ساکن‌اند، وحشِ نخستین را که زخمِ مرگبارش شفا یافته بود، پرستش کنند». ایالات متحده از قدرت نظامی و اقتصادی خود بهره خواهد گرفت تا سراسر جهان را وادارد که یکشنبه را به‌عنوان روز استراحت بپذیرد. روسپیِ صور نخست در هنگام قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه با وحشِ زمین زنا خواهد کرد، و سپس بیرون خواهد رفت و با همهٔ دیگر پادشاهانِ زمین زنا خواهد کرد.

In verse thirteen, “the [United States] doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men.” Fire represents an unholy message. Tongues of fire on the day of Pentecost represented a holy message that was accompanied with the ability to convey that message to the entire world. The fire that is brought down out of heaven by the United States will also impact every nation, and every tongue.

در آیهٔ سیزده، «[ایالات متحده] کارهای شگفت انجام می‌دهد، چنان‌که آتش را در برابر دیدگان مردم از آسمان بر زمین فرود می‌آورد.» آتش نمایانگر پیامی نامقدس است. زبان‌های آتش در روز پنطیکاست نمایانگر پیامی مقدس بودند؛ پیامی که با توانایی رساندن آن به سراسر جهان همراه بود. آتشی که به‌دست ایالات متحده از آسمان فرود آورده می‌شود نیز بر هر قوم و هر زبان اثر خواهد گذاشت.

In verse fourteen, the United States deceives “them that dwell on the earth by the means of those miracles which the [United States] had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.” The deception that is employed to deceive the world by the United States is represented by the fire that came down from heaven in the previous verse. The fire from heaven produces miracles that are employed by the United States to command the world to establish a one-world government that consists of the combination of church and state with the church in control of the relationship.

در آیهٔ چهاردهم، ایالات متحده «ساکنان زمین را به‌وسیلهٔ آن معجزاتی که [ایالات متحده] قدرت انجامشان را در برابرِ وحش داشت، می‌فریبد؛ و به ساکنان زمین می‌گوید که صورتی برای وحش بسازند، همان که با شمشیر زخمی شده بود و زنده ماند.» فریبی که ایالات متحده برای فریب دادن جهان به کار می‌برد، با آتشی که در آیهٔ پیشین از آسمان فرود آمد نشان داده می‌شود. آن آتشِ آسمانی معجزاتی پدید می‌آورد که ایالات متحده از آن‌ها بهره می‌گیرد تا به جهان فرمان دهد دولتی واحدِ جهانی برقرار کند که از ترکیبِ کلیسا و دولت تشکیل شده است و در آن، کلیسا کنترل این رابطه را در دست دارد.

This is what the relationship of Ahab and Jezebel represented when Elijah was raised up. Elijah’s battle at Mount Carmel was fulfilled in the beginning of the United States during the movement of the first angel from 1840 to 1844, for the purpose of distinguishing the true prophet of Protestantism from all of the false prophets of Protestantism.

این همان چیزی است که رابطهٔ آخاب و ایزابل، وقتی خدا ایلیا را برانگیخت، نشان می‌داد. نبرد ایلیا در کوه کرمل در آغاز تاریخ ایالات متحده، در جریان جنبش فرشتهٔ نخست از ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴، تحقق یافت تا پیامبر راستین پروتستانتیسم را از همهٔ پیامبران دروغین پروتستانتیسم متمایز کند.

It is fulfilled again at the ending of the United States, during the test of the formation of the image of the beast that began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law.

این امر بار دیگر در پایانِ ایالات متحده، در جریانِ آزمونِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش که از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و با برقراریِ قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه به پایان می‌رسد، تحقق می‌یابد.

Elijah’s perfect fulfillment takes place before the great and dreadful day of the Lord, which is the seven last plagues. Therefore, Mount Carmel, Elijah, Ahab and Jezebel are represented in the work of the United States forcing planet earth to accept the one-world government of the United Nations that is ruled over by the Catholic Church. The United States accomplishes this act through its military might, its economic strength and the corrupted hypnotic communications that it directs and controls, represented by what is called the “information super highway” of the worldwide web.

تحقق کامل ایلیا پیش از روز عظیم و هولناکِ خداوند، که همان هفت بلای آخر است، رخ می‌دهد. ازاین‌رو، کوه کرمل، ایلیا، اخاب و ایزابل در اقدام ایالات متحده برای واداشتن سیارهٔ زمین به پذیرش دولت واحد جهانیِ سازمان ملل متحد که کلیسای کاتولیک بر آن حکم می‌راند، بازنمایی می‌شوند. ایالات متحده این کار را از طریق قدرت نظامی و توان اقتصادی خود و نیز از راه ارتباطات فاسد و هیپنوتیزم‌کننده‌ای که آنها را هدایت و کنترل می‌کند انجام می‌دهد؛ ارتباطاتی که نمودشان در آنچه «شاهراه اطلاعات»ِ وب جهان‌گستر نامیده می‌شود، دیده می‌شود.

In verse fifteen, we are informed that “the [United States] had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed.” The threat of death by the military might of the United States, then representing the premier king of the United Nations, empowers the one-world government of the United Nations to speak. The action of speaking is accomplished through a legislative and judicial authority. The legislative branch of the United Nations is in New York and the judicial branch of the United Nations is in The Hague, Netherlands. The Hague represents the Old World and New York the New World. Both the United States and the Netherlands have past histories where they stood out as premier defenders of liberty and freedom, but both end their respective histories—speaking as a dragon.

در آیهٔ پانزدهم، به ما خبر داده می‌شود که «[ایالات متحده] قدرت آن را داشت که به تصویرِ وحش جان ببخشد، تا تصویرِ وحش هم سخن بگوید و هم باعث شود هر کس تصویرِ وحش را پرستش نکند، کشته شود.» آنگاه تهدیدِ مرگ از سوی قدرتِ نظامیِ ایالات متحده، که در آن هنگام پادشاه برترِ سازمان ملل متحد را نمایندگی می‌کرد، به حکومتِ واحدِ جهانیِ سازمان ملل متحد قدرتِ سخن گفتن می‌بخشد. این عملِ سخن گفتن از طریق اقتدارِ قانون‌گذاری و قضایی تحقق می‌یابد. شاخهٔ قانون‌گذاریِ سازمان ملل متحد در نیویورک است و شاخهٔ قضاییِ سازمان ملل متحد در لاهه، هلند قرار دارد. لاهه نمادِ دنیای قدیم است و نیویورک نمادِ دنیای جدید. هم ایالات متحده و هم هلند در گذشته به‌عنوان مدافعان برجستهٔ آزادی و رهایی شناخته می‌شدند، اما هر یک سرانجام تاریخِ خود را با سخن گفتن همچون اژدها به پایان می‌برند.

> “As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. . .. and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.

> از آنجا که سبت در سراسر جهان مسیحیت به نقطهٔ ویژهٔ مناقشه بدل شده است، و مقامات دینی و سکولار برای الزام به رعایتِ روز یکشنبه متحد شده‌اند، امتناع سرسختانهٔ یک اقلیتِ کوچک از تسلیم شدن در برابر خواست عمومی آنان را آماج لعن و نفرینِ همگانی خواهد ساخت. … و سرانجام فرمانی علیه کسانی صادر خواهد شد که سبتِ فرمان چهارم را تقدیس می‌کنند، آنان را سزاوارِ سخت‌ترین مجازات‌ها می‌شمارد و به مردم، پس از مدتی معین، اختیار می‌دهد که ایشان را به قتل برسانند. کاتولیسیسمِ رومی در دنیای قدیم و پروتستانتیسمِ مرتد در دنیای نو در قبالِ کسانی که همهٔ فرامین الهی را گرامی می‌دارند، مسیرِ مشابهی را دنبال خواهند کرد.

> “The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress described by the prophet as the time of Jacob’s trouble.” The Great Controversy, 615, 616.

> «آنگاه قوم خدا در آن صحنه‌های رنج و تنگی که پیامبر از آن با عنوان «زمان تنگی یعقوب» یاد کرده است، فرو خواهند رفت.» مناقشه بزرگ، 615، 616.

In verse sixteen and seventeen, after the image of the beast has been set up and empowered to speak, the “[United States] causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.”

در آیات شانزدهم و هفدهم، پس از آنکه صورتِ وحش برافراشته شده و قدرتِ سخن گفتن یافته است، «[ایالات متحده] همه را، چه کوچک و چه بزرگ، چه غنی و چه فقیر، چه آزاد و چه برده، وادار می‌کند تا نشانی در دستِ راستشان یا بر پیشانی‌شان دریافت کنند؛ و تا هیچ‌کس نتواند بخرد یا بفروشد، جز کسی که آن نشان، یا نامِ وحش، یا عددِ نامِ او را دارد.»

The formation of the image of the beast is the test that precedes the test of the mark of the beast. If we do not pass the test that is represented by the formation of the image of the beast, we will fail the test of the mark of the beast. They are two different tests, and they are two different types of tests.

شکل‌گیریِ تصویرِ وحش آزمونی است که پیش از آزمونِ نشانِ وحش می‌آید. اگر از آزمونی که شکل‌گیریِ تصویرِ وحش نمایانگرِ آن است عبور نکنیم، در آزمونِ نشانِ وحش مردود خواهیم شد. آن‌ها دو آزمونِ متفاوت‌اند و دو نوعِ متفاوت از آزمون‌اند.

The formation of the image of the beast that began on September 11, 2001, is the prophetic warning that the close of probation is about to take place. It is the Elijah message that identifies that Mount Carmel is on the near horizon, and that God’s people need to secure the oil of character, the oil of the Holy Spirit and the oil of the message of the Midnight Cry before the final call is made. They need to awaken, so that when Elijah asks them, “How long halt ye between two opinions?”—they will not be speechless, for to be speechless then is to receive the mark of the beast. The image of the beast test represents the work of understanding the message that announces the close of the judgment, just as the message of the Millerites announced the opening of the judgment.

شکل‌گیری تصویرِ وحش که از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، هشدارِ نبوی است که پایانِ مهلتِ فیض در شُرف وقوع است. این همان پیامِ ایلیا است که نشان می‌دهد کوهِ کرمل در افقِ نزدیک است و اینکه قومِ خدا باید پیش از صدورِ دعوتِ نهایی، روغنِ شخصیت، روغنِ روح‌القدس و روغنِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب را فراهم آورند. آنان باید بیدار شوند تا وقتی ایلیا از ایشان می‌پرسد: «تا به کی میان دو عقیده می‌لنگید؟» لال نمانند؛ زیرا آن هنگام لال ماندن یعنی دریافتِ نشانِ وحش. آزمونِ تصویرِ وحش نمایانگرِ کارِ درکِ پیامی است که پایانِ داوری را اعلام می‌کند؛ همان‌گونه که پیامِ پیروانِ میلر آغازِ داوری را اعلام کرد.

The mark of the beast test, involves no choice, for it contains no element of probationary time. It is a point in time, not a period of time. It is a crisis, and therefore it is a litmus test that will identify the character of those Israelites that have been summoned to Mount Carmel by Ahab at the Sunday law. They will then demonstrate the character that they have developed during the previous period of time, prophetically called the image of the beast test.

در آزمون نشانۀ وحش، هیچ انتخابی در کار نیست، زیرا هیچ جنبه‌ای از زمانِ مهلت را در خود ندارد. آن یک نقطۀ زمانی است، نه یک دورۀ زمانی. این یک بحران است و ازاین‌رو سنگ محکّی است که شخصیتِ آن اسرائیلیانی را که در زمان قانون یکشنبه توسط اخاب به کوه کرمل فراخوانده شده‌اند، مشخص خواهد کرد. آنان سپس شخصیتی را که در دورۀ پیشین پرورده‌اند، که در اصطلاح نبوی «آزمون تصویرِ وحش» نامیده می‌شود، نشان خواهند داد.

> Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.) Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end; While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. Hebrews 3:7–15.

> از این رو (چنان‌که روح‌القدس می‌گوید: «امروز اگر آواز او را بشنوید، دل‌های خود را سخت مسازید، همچون در زمان سرکشی، در روزِ آزمایش در بیابان؛ زمانی که پدران شما مرا آزمودند و مرا امتحان کردند و چهل سال کارهای مرا دیدند. از این رو از آن نسل رنجیدم و گفتم: آنان همواره در دل خود گمراه می‌شوند و راه‌های مرا نشناخته‌اند. پس در خشم خود سوگند خوردم که به آرامشِ من داخل نخواهند شد.») برادران، برحذر باشید مبادا در یکی از شما دلی بدِ بی‌ایمانی باشد که موجب روگردانی از خدای زنده شود. بلکه تا وقتی که «امروز» نامیده می‌شود، هر روز یکدیگر را اندرز دهید، مبادا یکی از شما به سبب فریبندگیِ گناه سخت گردد. زیرا شریکِ مسیح می‌شویم، اگر آن اعتمادِ نخستین خود را تا به پایان استوار نگاه داریم؛ چنان‌که گفته می‌شود: «امروز اگر آواز او را بشنوید، دل‌های خود را سخت مسازید، همچون در زمان سرکشی.» عبرانیان 3:7-15

Back to Articles