Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Six

کتاب دانیال - شماره صد و شصت و شش

Unraveling Prophecy: The French Revolution, Putin’s Russia, and the Ukrainian Conflict

رمزگشایی از پیشگویی: انقلاب فرانسه، روسیهٔ پوتین و مناقشهٔ اوکراین

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF
Word

As we begin to consider the typification of the time of the end in 1989, by the prophetic history of verse ten, it is necessary to drop back into the history of the third generation of both horns of the earth beast. In 1913, the earth beast’s horn of Republicanism began its generation of compromise with the globalist banking system, and in 1919, the horn of true Protestantism began its generation of compromise with the theologians of apostate Protestantism and also the American Medical Association as it surrendered the accreditation of its educational system to the world. Both horns began a compromised relationship with the world that would change the direction of their respective messages from that point onward.

هنگامی که بر پایهٔ تاریخِ پیش‌گویانهٔ آیهٔ ده، به بررسیِ نمونه‌شناسیِ زمانِ پایان در سال ۱۹۸۹ می‌پردازیم، لازم است به تاریخِ نسلِ سومِ هر دو شاخِ وحشِ زمین بازگردیم. در سال ۱۹۱۳، شاخِ جمهوری‌خواهیِ وحشِ زمین نسلِ سازشِ خود را با نظامِ بانکیِ جهان‌گرا آغاز کرد، و در سال ۱۹۱۹، شاخِ پروتستانتیسمِ راستین نسلِ سازشِ خود را با الهی‌دانانِ پروتستانتیسمِ منحرف و نیز با انجمن پزشکی آمریکا آغاز کرد، هنگامی که اعتباربخشیِ نظامِ آموزشیِ خود را به جهان واگذار کرد. هر دو شاخ رابطه‌ای سازش‌کارانه با جهان را آغاز کردند که از آن پس جهتِ پیام‌هایشان را تغییر داد.

In that history the starting point for the king of the north, and the king of the south of the last days also reached a turning point. The Miracle of Fatima occurred on October 13, 1917, in Fatima, Portugal. It was the culmination of a series of Marian apparitions witnessed by three young shepherd children: Lucia dos Santos and her cousins Francisco and Jacinta Marto. According to the accounts provided by the children, the Virgin Mary, identified as Our Lady of Fatima, appeared to them on the 13th day of each month from May to October 1917.

در آن سیر تاریخی، نقطه آغاز پادشاه شمال و پادشاه جنوبِ روزهای آخر نیز به نقطه عطفی رسید. معجزه فاطیما در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۷ در فاطیما، پرتغال رخ داد. این رویداد اوج سلسله‌ای از ظهورات مریم مقدس بود که سه کودک چوپان خردسال شاهد آن بودند: لوسیا دوس سانتوس و دو عموزاده‌اش، فرانسیسکو و یاسینتا مارتو. بنا بر روایت‌هایی که کودکان ارائه کردند، مریم باکره که با عنوان بانوی ما فاطیما شناخته می‌شود، از ماه مه تا اکتبر ۱۹۱۷ در روز سیزدهم هر ماه بر آنان ظاهر می‌شد.

During the final apparition on October 13, 1917, tens of thousands of people gathered at the Cova da Iria, near Fatima, expecting to witness a miracle as predicted by the children. According to the witnesses, the sun appeared to change colors, spin, and dance in the sky. This event came to be known as the Miracle of the Sun or the Miracle of Fatima.

در آخرین ظهور، در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۷، ده‌ها هزار نفر در کووا دا ایریا، در نزدیکی فاطیما، گرد آمدند و انتظار داشتند همان‌گونه که کودکان پیشگویی کرده بودند، شاهد معجزه‌ای باشند. به گفتهٔ شاهدان، خورشید به نظر می‌رسید رنگ عوض می‌کند، می‌چرخد و در آسمان می‌رقصد. این رویداد به «معجزهٔ خورشید» یا «معجزهٔ فاطیما» معروف شد.

The Miracle of Fatima is a significant event in Catholic history and devotion, and it has been the subject of much study, debate, and religious interpretation over the years. The events at Fatima have had a lasting impact on popular piety, Marian devotion, and the interpretation of apocalyptic themes within the Catholic Church.

معجزهٔ فاطیما رویدادی مهم در تاریخ و دینداریِ کاتولیک است و در طول سال‌ها موضوعِ پژوهش‌ها، بحث‌ها و تفسیرهای دینیِ فراوانی بوده است. وقایعِ فاطیما تأثیری ماندگار بر دینداریِ مردمی، ارادت به مریم، و تفسیرِ مضامینِ آخرالزمانی در کلیسای کاتولیک گذاشته‌اند.

The Bolshevik Revolution occurred in Russia on November 7, 1917, when Bolshevik forces, led by Vladimir Lenin and the Bolshevik Party, seized key government buildings and infrastructure in Petrograd (now Saint Petersburg). This event marked the culmination of the Russian Revolution of 1917, which had begun with the February Revolution earlier in the year that led to the abdication of Tsar Nicholas II and the establishment of a provisional government.

انقلاب بلشویکی در روسیه در ۷ نوامبر ۱۹۱۷ رخ داد، زمانی که نیروهای بلشویک به رهبری ولادیمیر لنین و حزب بلشویک، ساختمان‌های کلیدی دولتی و زیرساخت‌ها را در پتروگراد (که اکنون سن‌پترزبورگ نام دارد) تصرف کردند. این رویداد نقطه اوج انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ بود که در اوایل همان سال با انقلاب فوریه آغاز شده بود و به کناره‌گیری تزار نیکلای دوم و تشکیل یک دولت موقت انجامید.

During the Revolution, the Bolsheviks successfully overthrew the provisional government and established Soviet control over Russia. The Bolsheviks proclaimed the establishment of a socialist state and began implementing their revolutionary program, including the nationalization of industry, land redistribution, and the withdrawal of Russia from World War I. The October Revolution ultimately led to the creation of the Soviet Union and had profound and far-reaching consequences for Russia and the world, shaping the course of 20th-century history.

در جریان انقلاب، بلشویک‌ها با موفقیت دولت موقت را سرنگون کردند و قدرت شوراها را در روسیه برقرار کردند. بلشویک‌ها تأسیس یک دولت سوسیالیستی را اعلام کردند و اجرای برنامهٔ انقلابی خود را آغاز کردند که شامل ملی‌سازی صنایع، تقسیم اراضی و خروج روسیه از جنگ جهانی اول می‌شد. انقلاب اکتبر در نهایت به ایجاد اتحاد جماهیر شوروی انجامید و پیامدهایی عمیق و گسترده برای روسیه و جهان داشت که مسیر تاریخ قرن بیستم را شکل داد.

Jesus illustrates the end with the beginning, and in order to fully see the king of the north and the king of the south of the last days, it is necessary to understand their beginnings. The literal kings of the south and the north that are identified in Daniel chapter eleven are defined as the power that rules the literal area of Egypt as the king of the south, and the power that rules the literal geographical area associated with Babylon as the king of the north.

عیسی پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد و برای اینکه پادشاهِ شمال و پادشاهِ جنوبِ ایامِ آخر را به‌طور کامل ببینیم، لازم است آغازهایشان را بفهمیم. پادشاهانِ واقعیِ جنوب و شمال که در باب یازدهمِ کتابِ دانیال شناسایی شده‌اند، چنین تعریف می‌شوند: قدرتی که بر قلمروِ واقعیِ مصر حکومت می‌کند، پادشاهِ جنوب است، و قدرتی که بر ناحیهٔ جغرافیاییِ واقعیِ مرتبط با بابل حکومت می‌کند، پادشاهِ شمال است.

Literal prophecy transitioned to spiritual prophecy in the time of the cross, when ancient literal Israel was transitioning to modern spiritual Israel. Literal pagan Rome trampled down literal Jerusalem for three and a half literal years from 67 AD unto 70 AD, and spiritual papal Rome trampled down spiritual Jerusalem for three and a half spiritual years.

نبوتِ لفظی در زمانِ صلیب به نبوتِ روحانی گذر کرد، هنگامی که اسرائیلِ لفظیِ باستانی در حال گذار به اسرائیلِ روحانیِ جدید بود. رومِ بت‌پرستِ لفظی، اورشلیمِ لفظی را به مدت سه سال و نیمِ لفظی، از سال ۶۷ میلادی تا سال ۷۰ میلادی، پایمال ساخت؛ و رومِ روحانیِ پاپی، اورشلیمِ روحانی را به مدت سه سال و نیمِ روحانی پایمال کرد.

Spiritual Babylon is identified in Revelation chapter seventeen, as the whore who commits fornication with the kings of the earth. Spiritual Egypt is identified in Revelation chapter eleven as atheistic France. The modern manifestations of the spiritual king of the north, that received its deadly wound at the time of the end in 1798 and then retaliated against the modern manifestation of the spiritual king of the south at the time of the end in 1989, are both represented in verse forty of Daniel eleven. Both powers have their origins in their last day manifestation in the 1917 to 1918 time frame, which is the same time frame as the generation of compromise for both horns of the earth beast. Those beginnings must be recognized to rightly apply the endings. The beginnings of the last day kings of the north and south both start at the French Revolution.

بابلِ معنوی در مکاشفه باب هفدهم به‌عنوان آن روسپی که با پادشاهانِ زمین زنا می‌کند شناخته می‌شود. مصرِ معنوی در مکاشفه باب یازدهم به‌عنوان فرانسهٔ بی‌خدا معرفی شده است. تجلّیِ مدرنِ پادشاهِ معنویِ شمال — که در سال ۱۷۹۸، در وقتِ آخر، زخمِ مهلکی دریافت کرد و سپس در سال ۱۹۸۹، در همان وقتِ آخر، علیه تجلّیِ مدرنِ پادشاهِ معنویِ جنوب تلافی کرد — و تجلّیِ مدرنِ پادشاهِ معنویِ جنوب، هر دو در آیهٔ چهلِ باب یازدهمِ دانیال نمایانده شده‌اند. هر دو قدرت در ظهورِ روزهای آخرشان ریشه در بازهٔ زمانیِ ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ دارند؛ که همان بازهٔ زمانیِ نسلِ سازش برای هر دو شاخِ وحشِ برخاسته از زمین است. آن آغازها باید شناخته شوند تا پایان‌ها به‌درستی به‌کار برده شوند. آغازِ پادشاهانِ شمال و جنوبِ روزهای آخر، هر دو، از انقلابِ فرانسه است.

> “In the sixteenth century the Reformation, presenting an open Bible to the people, had sought admission to all the countries of Europe. Some nations welcomed it with gladness, as a messenger of Heaven. In other lands the papacy succeeded to a great extent in preventing its entrance; and the light of Bible knowledge, with its elevating influences, was almost wholly excluded. In one country, though the light found entrance, it was not comprehended by the darkness. For centuries, truth and error struggled for the mastery. At last the evil triumphed, and the truth of Heaven was thrust out. ‘This is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light.’ John 3:19. The nation was left to reap the results of the course which she had chosen. The restraint of God’s Spirit was removed from a people that had despised the gift of His grace. Evil was permitted to come to maturity. And all the world saw the fruit of willful rejection of the light.

> در قرن شانزدهم، نهضت اصلاح دینی که کتاب‌مقدسِ گشوده را به مردم عرضه می‌کرد، در پی راه یافتن به همه کشورهای اروپا بود. برخی ملت‌ها آن را چون پیام‌آوری از آسمان با شادی پذیرفتند. در سرزمین‌های دیگر، پاپیسم تا حد زیادی در جلوگیری از ورود آن کامیاب شد؛ و نورِ شناختِ کتاب‌مقدس، با تأثیرات تعالی‌بخش خود، تقریباً به‌کلی از آن سرزمین‌ها دور نگاه داشته شد. در کشوری، هرچند نور راه یافت، تاریکی آن را درنیافت. سده‌ها، حق و باطل برای چیرگی با هم دست‌وپنجه نرم کردند. سرانجام شر پیروز شد و حقیقت آسمانی بیرون رانده شد. «و داوری این است که نور به جهان آمد و مردم به‌جای نور، تاریکی را دوست داشتند.» یوحنا ۳:۱۹. آن ملت رها شد تا نتایج راهی را که برگزیده بود درو کند. بازدارندگی روح خدا از مردمی که بخشش فیض او را خوار شمرده بودند برداشته شد. به شر اجازه داده شد تا به بلوغ برسد. و تمام جهان ثمرهِ این ردِ عامدانهِ نور را دید.

> “The war against the Bible, carried forward for so many centuries in France, culminated in the scenes of the Revolution. That terrible outbreaking was but the legitimate result of Rome’s suppression of the Scriptures. It presented the most striking illustration which the world has ever witnessed of the working out of the papal policy—an illustration of the results to which for more than a thousand years the teaching of the Roman Church had been tending.

> جنگ علیه کتاب مقدس، که طی قرن‌های بسیار در فرانسه ادامه یافته بود، در صحنه‌های انقلاب به اوج رسید. آن طغیان هولناک چیزی نبود جز نتیجهٔ منطقیِ سرکوب کتاب مقدس از سوی رم. این، بارزترین نمونه‌ای از پیامدهای سیاست پاپی را به نمایش گذاشت که جهان تاکنون شاهدش بوده است—نمونه‌ای از نتایجی که تعالیم کلیسای رم طی بیش از هزار سال به سوی آن می‌گرایید.

> “The suppression of the Scriptures during the period of papal supremacy was foretold by the prophets; and the Revelator points also to the terrible results that were to accrue especially to France from the domination of the ‘man of sin.’” The Great Controversy, 265, 266.

> پنهان داشتنِ کتاب مقدس در دورهٔ سلطهٔ پاپی از سوی انبیا پیشگویی شده بود؛ و مکاشفه‌گر همچنین به نتایج هولناکی اشاره می‌کند که قرار بود سلطهٔ «مرد گناه» به‌ویژه برای فرانسه به بار آورد. مناقشهٔ عظیم، ۲۶۵، ۲۶۶.

The French Revolution was produced by the suppression of the Scriptures “during the period of papal supremacy.” The birth of atheism, which was to become the archenemy of the papacy, was brought about by the papacy itself. The French Revolution took place from 1789 to 1799, but the atheistic revolutionary spirit that began in France continued to spread across Europe and beyond. One-hundred eighteen years after the end of the revolution in France, the Russian Revolution began in Russia. The revolution of atheism that began in France, ended in Russia, and in 1917 Russia became the prophetic representative of the nation symbolized by the atheism of Egypt. The dragon power represented as the king of the south had migrated from France to Russia.

انقلاب فرانسه در نتیجهٔ سرکوبِ کتبِ مقدس «در دوران برتریِ پاپی» پدید آمد. پیدایشِ الحاد، که می‌بایست به دشمنِ اعظمِ پاپیّت بدل شود، به‌دستِ خودِ پاپیّت به وقوع پیوست. انقلاب فرانسه از ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۹ رخ داد، اما روحِ انقلابیِ الحادی که در فرانسه آغاز شد، همچنان در سراسر اروپا و فراتر از آن گسترش یافت. یک‌صد و هجده سال پس از پایانِ انقلاب در فرانسه، انقلاب روسیه در روسیه آغاز شد. انقلابِ الحاد که در فرانسه آغاز شده بود، در روسیه پایان یافت، و در سال ۱۹۱۷ روسیه نمایندهٔ نبوتیِ آن ملتی شد که به‌وسیلهٔ الحادِ مصر نمادین گردیده بود. قدرتِ اژدها که به‌صورتِ پادشاهِ جنوب بازنمایی شده است، از فرانسه به روسیه منتقل شده بود.

The revolution in France was represented politically and prophetically by Napoleon Bonaparte, and in that sense, Napoleon represents the first leader of a nation established in a revolution brought about by the atheism of Egypt. The narcissism of Napoleon is fitly repeated by the narcissism of Putin.

انقلاب در فرانسه از نظر سیاسی و پیش‌گویانه در شخص ناپلئون بناپارت تجسم یافت، و از این حیث، ناپلئون نمایانگرِ نخستین رهبرِ کشوری است که با انقلابی برآمده از الحادِ مصر پایه‌گذاری شد. خودشیفتگیِ ناپلئون به‌نحو درخور در خودشیفتگیِ پوتین تکرار می‌شود.

Napoleon was keenly aware of the power of imagery and propaganda, as is Putin, who was a former KGB officer. The KGB specializes in propaganda. Napoleon used portraiture as a means of projecting his authority, power, and image of leadership to the public. He commissioned portraits from some of the most celebrated artists of his time, including Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, and Jean-Auguste-Dominique Ingres, among others.

ناپلئون به‌خوبی از قدرت تصویرپردازی و پروپاگاندا آگاه بود؛ پوتین نیز چنین است؛ او افسر پیشین کاگ‌ب بود. کاگ‌ب در پروپاگاندا تخصص دارد. ناپلئون از پرتره‌نگاری به‌عنوان ابزاری برای القای اقتدار، قدرت و سیمای رهبری خود به عموم مردم استفاده می‌کرد. او پرتره‌هایی را نزد برخی از نامدارترین هنرمندان زمانه‌اش سفارش داد، از جمله ژاک-لوئی داوید، آنتوان-ژن گرو و ژان-اوگوست-دومینیک انگر، و دیگران.

These portraits depicted Napoleon in various poses and settings, ranging from official state portraits to more informal scenes. They served not only as personal mementos for Napoleon himself but also as tools for spreading his image and influence both domestically and internationally. Putin has accomplished the identical work for himself, with a multitude of pictures of himself in settings that rival any of the modern influencers on the Internet.

این پرتره‌ها ناپلئون را در ژست‌ها و فضاهای گوناگون به تصویر می‌کشیدند، از پرتره‌های رسمی دولتی گرفته تا صحنه‌های غیررسمی‌تر. این آثار نه‌تنها به‌عنوان یادگارهای شخصی برای خودِ ناپلئون عمل می‌کردند، بلکه ابزارهایی برای گسترش تصویر و نفوذ او، هم در داخل و هم در خارج از کشور بودند. پوتین دقیقاً همین کار را برای خودش انجام داده است، با انبوهی از عکس‌های خود در موقعیت‌هایی که با هر یک از اینفلوئنسرهای مدرن در اینترنت برابری می‌کنند.

At the beginning of the French Revolution the king, his family and staff were overthrown and executed. At the beginning of the Russian Revolution the Czar, his family and staff were overthrown and executed. The revolution that began in France culminated in Russia. The French Revolution is the subject of the prophecy of chapter eleven of Revelation, and therefore the French Revolution is subject to the rules of prophetic interpretation. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, so the Russian Revolution is the end of the French Revolution.

در آغاز انقلاب فرانسه، پادشاه، خانواده‌اش و درباریانش سرنگون و اعدام شدند. در آغاز انقلاب روسیه، تزار، خانواده‌اش و درباریانش سرنگون و اعدام شدند. انقلابی که در فرانسه آغاز شد، در روسیه به اوج خود رسید. انقلاب فرانسه موضوع نبوتِ باب یازدهمِ مکاشفه است و از این‌رو انقلاب فرانسه مشمول قواعد تعبیر نبوی است. عیسی همواره پایانِ چیزی را با آغازِ همان چیز نشان می‌دهد، پس انقلاب روسیه پایانِ انقلاب فرانسه است.

Vladimir Putin represents the last leader of a nation established in a revolution brought about with the atheism of Egypt. The first leader of Russia was Vladimir Lenin. The name “Vladimir” is of Slavic origin and is composed of two elements: “vlad” and “mir.” “Vlad” is derived from the Slavic root “vladeti,” which means “to rule” or to wield power. “Mir” means “world”. The first Vladimir (Lenin) typifies the last Vladimir (Putin), who is also typified by the first leader of the revolution of atheism (Napoleon).

ولادیمیر پوتین نمایانگر آخرین رهبر کشوری است که در پی انقلابی که برآمده از بی‌خداییِ مصر بود، تأسیس شد. نخستین رهبر روسیه ولادیمیر لنین بود. نام «ولادیمیر» ریشه اسلاوی دارد و از دو جزء تشکیل شده است: «vlad» و «mir». «vlad» از ریشه اسلاوی «vladeti» مشتق شده که به معنای «حکمرانی کردن» یا «قدرت را در دست داشتن» است. «mir» به معنای «جهان» است. ولادیمیر نخستین (لنین) نمونه‌ای از ولادیمیر آخرین (پوتین) است؛ ولادیمیرِ آخری که نخستین رهبر انقلابِ بی‌خدایی (ناپلئون) نیز نمونه اوست.

After Napoleon’s defeat in the War of the Sixth Coalition and the Treaty of Fontainebleau in April 1814, he abdicated the throne of France and was exiled to the Mediterranean island of Elba. He was granted sovereignty over the island and allowed to retain the title of Emperor, albeit in a much-reduced capacity. Napoleon spent around ten months on Elba, during which he made plans to return to power in France. Following his escape from Elba and his brief return to power in France during the Hundred Days, Napoleon was decisively defeated at the Battle of Waterloo in June 1815. After this defeat the Allied powers, particularly Great Britain, were determined to prevent Napoleon from causing any further trouble. Consequently, he was exiled again, this time to the remote island of Saint Helena in the South Atlantic. Napoleon spent the remainder of his life in exile on Saint Helena until his death in 1821.

پس از شکست ناپلئون در جنگ ائتلاف ششم و انعقاد معاهده فونتنبلو در آوریل ۱۸۱۴، او از تاج‌وتخت فرانسه کناره‌گیری کرد و به جزیرهٔ مدیترانه‌ای البا تبعید شد. حاکمیت بر جزیره به او واگذار شد و اجازه یافت عنوان امپراتور را حفظ کند، هرچند با اختیاراتی به‌مراتب محدودتر. ناپلئون حدود ده ماه را در البا گذراند و در این مدت برای بازگشت به قدرت در فرانسه برنامه‌ریزی کرد. پس از فرار از البا و بازگشت کوتاه‌مدت به قدرت در فرانسه در دوره «صد روز»، ناپلئون در ژوئن ۱۸۱۵ در نبرد واترلو قاطعانه شکست خورد. پس از این شکست، قدرت‌های متحد، به‌ویژه بریتانیای کبیر، مصمم شدند مانع از ایجاد دردسر بیشتر از سوی ناپلئون شوند. در نتیجه، او بار دیگر تبعید شد؛ این بار به جزیرهٔ دورافتادهٔ سنت هلنا در جنوب اقیانوس اطلس. ناپلئون باقی عمر خود را در تبعید در سنت هلنا گذراند تا آن‌که در ۱۸۲۱ درگذشت.

Putin is a representative of the old guard KGB. The KGB was the main security agency and intelligence agency of the Soviet Union from 1954 until its dissolution in 1991. It was responsible for internal security, counterintelligence, and intelligence gathering, both domestically and internationally. The KGB was known for its extensive network of spies, surveillance operations, and its role in maintaining the Communist regime’s control over the population. Vladimir Putin was a member of the KGB (Committee for State Security), the main security and intelligence agency of the Soviet Union.

پوتین نماینده نسل قدیمی کاگ‌ب است. کاگ‌ب از سال ۱۹۵۴ تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، سازمان اصلی امنیتی و اطلاعاتی این کشور بود. این نهاد مسئول امنیت داخلی، ضدجاسوسی و گردآوری اطلاعات بود؛ هم در داخل و هم در خارج از کشور. کاگ‌ب به‌خاطر شبکه گسترده‌ای از جاسوسان، عملیات‌های نظارتی و نقش آن در حفظ کنترل رژیم کمونیستی بر مردم شناخته می‌شد. ولادیمیر پوتین عضو کاگ‌ب (کمیته امنیت دولت)، سازمان اصلی امنیتی و اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی بود.

Putin joined the KGB in 1975 after graduating from Leningrad State University. Putin worked for the KGB until the collapse of the Soviet Union in 1991, after which he entered politics and eventually became the President of Russia in 2000. His background in the KGB has had a significant influence on his approach to governance and foreign policy. Napoleon’s first exile on the Island of Elba, represents the history of 1991 until the year 2000, when the philosophy of the KGB returned. When Putin is eventually defeated, as represented in verses thirteen to fifteen, that second defeat (the first being 1989), is typified by Waterloo and Napoleon’s second exile, where he died.

پوتین در سال 1975 پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه دولتی لنینگراد به کاگ‌ب پیوست. پوتین تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 در کاگ‌ب کار کرد و پس از آن وارد سیاست شد و سرانجام در سال 2000 رئیس‌جمهور روسیه شد. پیشینهٔ او در کاگ‌ب تأثیر چشمگیری بر رویکردش به حکمرانی و سیاست خارجی گذاشته است. تبعید نخست ناپلئون در جزیرهٔ البا نمایانگر دورهٔ 1991 تا سال 2000 است، زمانی که فلسفهٔ کاگ‌ب بازگشت. وقتی پوتین سرانجام شکست بخورد، چنان‌که در ابیات سیزدهم تا پانزدهم بازنمایی شده است، آن شکستِ دوم (اولینِ آن در سال 1989 بود) نمونه‌اش واترلو و تبعید دوم ناپلئون است، جایی که او درگذشت.

Napoleon delivered the deadly wound to the papacy in 1798 and 1799. In 1799 the French Revolution ended in France, but by 1917 it had reached Russia in the Bolshevik Revolution. In 1917 the miracle of Fatima took place in Portugal, and the three children who supposedly communicated with Mary and Joseph were given three secret messages. The three messages were secret in the sense they were only to be read by the pope, the king of the north. The messages directed the pope to call a special meeting with the leaders of the Catholic Church and hold a special ceremony in order to dedicate Russia, which had just become communist Russia the year before, to the virgin Mary.

ناپلئون در سال‌های 1798 و 1799 زخم مرگباری بر پیکر دستگاه پاپی وارد کرد. در سال 1799 انقلاب فرانسه در خود فرانسه پایان یافت، اما تا سال 1917 در قالب انقلاب بلشویکی به روسیه رسیده بود. در سال 1917 معجزه فاطیما در پرتغال رخ داد و سه کودکی که گفته می‌شود با مریم و یوسف ارتباط برقرار کردند، سه پیام سری دریافت کردند. این سه پیام از آن جهت سری بودند که فقط باید توسط پاپ، پادشاه شمال، خوانده می‌شدند. این پیام‌ها به پاپ دستور می‌دادند که رهبران کلیسای کاتولیک را به نشست ویژه‌ای فراخوانَد و مراسمی خاص برگزار کند تا روسیه را — که سال قبل تازه به روسیهٔ کمونیستی تبدیل شده بود — به مریم باکره تقدیم کند.

The messages contained a warning that if the pope refused to follow through on the command to dedicate Russia to Mary, the world would suffer another world war (the first world war was to end the month after the miracle). The messages of Fatima became a structure for conservative Catholic prophetic interpretation. It identified a struggle within the Catholic church between conservative Catholicism, represented by pope John Paul II and the first Vatican council, and Liberal Catholicism represented by the current “woke-pope” and the second Vatican council.

این پیام‌ها هشدار می‌داد که اگر پاپ از اجرای دستورِ وقف کردن روسیه به مریم سر باز بزند، جهان گرفتار جنگ جهانی دیگری خواهد شد (جنگ جهانی اول قرار بود یک ماه پس از آن معجزه پایان یابد). پیام‌های فاطیما به چارچوبی برای تفسیرهای نبویِ محافظه‌کارانه در کاتولیسیسم بدل شد. این پیام‌ها نزاعی را در درون کلیسای کاتولیک میان کاتولیسیسم محافظه‌کار (نمایندگی‌شده توسط پاپ ژان پل دوم و شورای واتیکان اول) و کاتولیسیسم لیبرال (نمایندگی‌شده توسط «پاپِ بیدارِ» کنونی و شورای واتیکان دوم) مشخص کرد.

In the messages of Fatima the “good pope”, was the “white pope”, and the “bad pope”, was the “black pope”. The good pope, Pope John Paul II, was the conservative pope who identified the Virgin of Fatima as his guiding idol, and the bad pope is the woke-pope, who also rejects any messages from the so-called virgin Mary. When you visit the shrine in Fatima, Portugal as you enter the premises the entrance is set between two giant statues of a black pope on one side and a white pope on the other side, thus representing the internal struggle identified in the Fatima prophecies.

در پیام‌های فاطیما، «پاپِ خوب» «پاپِ سفید» بود و «پاپِ بد» «پاپِ سیاه» بود. پاپ خوب، یعنی پاپ ژان پل دوم، پاپی محافظه‌کار بود که مریم باکره فاطیما را بتِ راهنمای خود معرفی کرد، و پاپ بد «پاپِ بیدارگرا» است که هرگونه پیامی از «به‌اصطلاح مریم باکره» را نیز رد می‌کند. وقتی به زیارتگاه فاطیما در پرتغال می‌روید، هنگام ورود به محوطه، ورودی میان دو تندیس غول‌پیکر قرار گرفته است: در یک سو تندیس «پاپ سیاه» و در سوی دیگر تندیس «پاپ سفید»، که بدین‌سان نماد کشمکش درونی‌ای است که در پیشگویی‌های فاطیما به آن اشاره شده است.

The other element of the three secret messages of Fatima was its emphasis on the warfare of Catholicism (the king of the north), and atheism (the king of the south). Without recognizing that the warfare of Catholicism and atheistic Russia is a subject of the satanic prophecy, which directs a large percentage of Catholicism, it is difficult, if not impossible to understand the support which the Catholic church provided to Nazi Germany during World War Two.

یکی دیگر از عناصر سه پیامِ سرّیِ فاطیما، تأکید آن بر نبرد میان کاتولیسیسم (پادشاه شمال) و بی‌خدایی (پادشاه جنوب) بود. بدون آن‌که دریابیم که نبرد میان کاتولیسیسم و روسیهٔ بی‌خدا موضوعِ پیشگویی‌ای شیطانی است که بخش بزرگی از جهان کاتولیک را جهت می‌دهد، درک حمایتی که کلیسای کاتولیک در دوران جنگ جهانی دوم از آلمان نازی کرد دشوار است، اگر نگوییم ناممکن.

The Battle of Leningrad, which lasted from September 8, 1941 to January 27, 1944 during World War Two, was one of the longest and most brutal sieges in history. The Battle of Stalingrad, which occurred from August 23, 1942 to February 2, 1943, is often regarded as the bloodiest and most significant battle of World War Two. It resulted in immense casualties on both sides, with estimates of over 2 million total casualties, including deaths, wounded, and captured soldiers. The Battle of Stalingrad also marked a turning point in the war, as it resulted in a decisive Soviet victory over the German Army and led to the eventual defeat of Nazi Germany.

نبرد لنینگراد که از ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ در طول جنگ جهانی دوم ادامه داشت، یکی از طولانی‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین محاصره‌ها در تاریخ بود. نبرد استالینگراد که از ۲۳ اوت ۱۹۴۲ تا ۲ فوریه ۱۹۴۳ رخ داد، اغلب خونین‌ترین و مهم‌ترین نبرد جنگ جهانی دوم تلقی می‌شود. این نبرد تلفات عظیمی در هر دو طرف برجای گذاشت؛ برآوردها از بیش از ۲ میلیون مورد تلفات مجموع حکایت دارند که شامل کشته‌ها، زخمی‌ها و سربازان اسیرشده می‌شود. نبرد استالینگراد همچنین نقطهٔ عطفی در جنگ بود، زیرا به پیروزی قاطع اتحاد شوروی بر ارتش آلمان انجامید و در نهایت به شکست آلمان نازی منجر شد.

Without recognizing that Nazi Germany’s warfare against Russia, particularly in the two battles just cited, it is difficult to understand the role of Germany as the secret ally of the Catholic Church. Without the understanding of the premises of a spiritual war between Catholicism that was motivated by the satanic prophecy of Mary of Fatima, against the atheism of Russia, and thereafter the Communist Soviet Union, the logic for Catholicism secretly hiding and then transporting Nazi war criminals around the globe post-World War Two is missed. The Nazi’s were Catholicism’s proxy army in their struggle against Russia.

اگر به جنگ‌ورزی آلمان نازی علیه روسیه، به‌ویژه در آن دو نبردی که همین‌اکنون به آنها اشاره شد، اذعان نشود، درک نقش آلمان به‌عنوان متحد پنهان کلیسای کاتولیک دشوار است. بدون درک مبانی یک جنگ روحانی میان کاتولیسیسم، که با پیشگویی شیطانی مریمِ فاتیما برانگیخته شده بود، علیه بی‌خدایی روسیه و سپس اتحاد جماهیر شوروی کمونیستی، منطق پنهان کردن و سپس انتقال مخفیانه جنایتکاران جنگی نازی به سراسر جهان پس از جنگ جهانی دوم از سوی کاتولیسیسم درک نمی‌شود. نازی‌ها ارتش نیابتی کاتولیسیسم در نبردش علیه روسیه بودند.

It is in this prophetic logic that Putin, the head of atheistic Russia, is involved in a war in the Ukraine, whose leaders are openly known to be Nazi’s. The ground troops of Fatima’s war against atheism from World War Two and onward is fascism, and Nazism. Of course, even though this reality of the leaders of the Ukrainian government is well-documented, the modern manifestation of Hitler’s Reich Ministry of Public Enlightenment and Propaganda (the mainstream media), has covered these facts as best they could.

در چارچوب همین منطق پیش‌گویانه است که پوتین، رهبر روسیهٔ بی‌خدا، در جنگی در اوکراین درگیر شده است؛ کشوری که رهبرانش آشکارا نازی شناخته می‌شوند. نیروهای زمینیِ جنگ فاطیما علیه بی‌خدایی، از جنگ جهانی دوم به این‌سو، فاشیسم و نازیسم بوده‌اند. البته، با اینکه این واقعیت دربارهٔ رهبران دولت اوکراین به‌خوبی مستند است، نسخهٔ امروزیِ وزارت رایش هیتلر برای روشنگری عمومی و تبلیغات، یعنی رسانه‌های جریان اصلی، این واقعیت‌ها را تا حد امکان پوشانده‌اند.

The name “Ukraine” is derived from the Slavic word “ukraina,” which means “borderland” or “the edge.” The term historically referred to the border regions of the Kievan Rus’, the medieval state that preceded modern-day Ukraine, and is situated on the crossroads between Eastern Europe and Eurasia. Throughout history, it has served as a meeting point between various cultures, civilizations, and empires, including the Byzantine Empire, the Ottoman Empire, the Russian Empire, and others. Its strategic location made it a frontier region that experienced significant cultural, political, and military interactions. During the medieval period, Ukraine was the border region of the Kievan Rus’, which was a powerful state that encompassed parts of modern-day Ukraine, Russia, and Belarus. As the Kievan Rus’ expanded and contracted over time, its borders often shifted, and Ukraine remained on the periphery of the state.

نام «اوکراین» از واژهٔ اسلاوی «اوکراینا» گرفته شده است که به معنای «سرزمین مرزی» یا «کناره» است. این اصطلاح در گذشته به مناطق مرزی روسِ کی‌یف اشاره داشت؛ دولتِ قرون‌وسطایی که پیش از اوکراین امروزی وجود داشت. اوکراین در چهارراه میان اروپای شرقی و اوراسیا واقع است. در طول تاریخ، این سرزمین محل تلاقی فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و امپراتوری‌های گوناگون بوده است، از جمله امپراتوری بیزانس، امپراتوری عثمانی، امپراتوری روسیه و امپراتوری‌های دیگر. موقعیت راهبردی آن باعث شد به منطقه‌ای مرزی بدل شود که تعاملات مهم فرهنگی، سیاسی و نظامی را تجربه کرده است. در دورهٔ قرون وسطی، اوکراین بخش مرزی روسِ کی‌یف بود؛ دولتی نیرومند که بخش‌هایی از اوکراین، روسیه و بلاروسِ امروزی را در بر می‌گرفت. با گسترش و انقباض روسِ کی‌یف در گذر زمان، مرزهای آن اغلب جابه‌جا می‌شد و اوکراین در حاشیهٔ آن دولت باقی می‌ماند.

After the collapse of the Soviet Union in 1989, as represented in verse ten, verses eleven and twelve identify a battle where the king of the south retaliates and prevails over the king of the north. That battle was fought at Raphia, which was the borderline of the domains of the king of the south and the king of the north.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹، چنان‌که در آیهٔ ده نشان داده شده است، آیات یازده و دوازده به نبردی اشاره می‌کنند که در آن پادشاه جنوب تلافی می‌کند و بر پادشاه شمال پیروز می‌شود. آن نبرد در رافیا درگرفت، که مرز میان قلمروهای پادشاه جنوب و پادشاه شمال بود.

The Battle of Raphia, which took place in 217 BC, comes from the name of the town near which the battle occurred. Raphia was a town located in the coastal region of ancient Palestine, near the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt and the Seleucid Empire. At the time of the battle the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt, ruled by King Ptolemy IV Philopator, and the Seleucid Empire, ruled by King Antiochus III, was located in the vicinity of Raphia. The battle was fought near this border region as both sides sought to assert control over strategic territories in the Levant.

نبرد رافیا، که در سال ۲۱۷ پیش از میلاد رخ داد، نام خود را از شهری گرفته است که نبرد در نزدیکی آن روی داد. رافیا شهری بود واقع در ناحیهٔ ساحلی فلسطین باستان، نزدیک به مرز میان پادشاهی بطلمیوسیِ مصر و امپراتوری سلوکی. در زمان این نبرد، مرز میان پادشاهی بطلمیوسیِ مصر، تحت فرمانرواییِ شاه بطلمیوس چهارم فیلوباتور، و امپراتوری سلوکی، تحت فرمانرواییِ شاه آنتیوخوس سوم، در حوالی رافیا قرار داشت. این نبرد در نزدیکی این منطقهٔ مرزی درگرفت، زیرا هر دو طرف می‌کوشیدند سلطهٔ خود را بر سرزمین‌های راهبردیِ شامات تثبیت کنند.

The ancient town of Raphia, is located near the modern city of Rafah. Rafah is a city situated in the southern Gaza Strip, which is part of the Palestinian territories. After Ptolemy’s victory at Raphia in 217 BC, he initiated persecutions against the Jews in Jerusalem, and also in Egypt. The victory was short-lived and he met his Waterloo, so to speak, in the next three verses. In verse thirteen, the previously defeated king of the north returns and by verse fifteen he overwhelms the king of the south.

شهر باستانی رفیا در نزدیکی شهر امروزی رفح قرار دارد. رفح شهری در جنوب نوار غزه است که جزو سرزمین‌های فلسطینی به شمار می‌رود. پس از پیروزی بطلمیوس در رفیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد، او تعقیب و آزار یهودیان را در اورشلیم و نیز در مصر آغاز کرد. این پیروزی دیری نپایید و او، به اصطلاح، در سه آیه بعدی به واترلوی خود رسید. در آیه سیزدهم، پادشاه شمال که پیش‌تر شکست خورده بود بازمی‌گردد و در آیه پانزدهم بر پادشاه جنوب چیره می‌شود.

The victory of Putin in the Ukraine will be used by Putin, a former KGB officer who specialized in propaganda, to most likely expose the Nazi roots of the Ukrainian leadership, and also expose those in the Western World who supported the regime for economic greed, and no doubt also expose the hidden black-sites and bio-labs employed by the globalists, which have been funded by the taxpayers of the United States.

پوتین، افسر سابق کا.گ.ب و متخصص تبلیغات، احتمالاً از پیروزی خود در اوکراین استفاده خواهد کرد تا ریشه‌های نازیِ رهبری اوکراین را افشا کند، همچنین کسانی را در جهان غرب که به خاطر طمع اقتصادی از آن رژیم حمایت کردند افشا کند، و بی‌تردید نیز بازداشتگاه‌های مخفی و آزمایشگاه‌های زیستیِ به‌کارگرفته‌شده توسط جهانی‌گرایان را که با پول مالیات‌دهندگان ایالات متحده تأمین مالی شده‌اند افشا کند.

Those revelations will destroy the current talking points of the world globalists, and also of the Democratic talking heads in the United States. That victory for Putin will provide the mandate for the eighth President, that is of the seven, to take his role as the prophetic despot that arrives into history just before verse sixteen; and verse sixteen is the soon coming Sunday law.

این افشاگری‌ها نکات تبلیغاتیِ کنونیِ جهانی‌گرایانِ جهان و نیز مفسران رسانه‌ایِ حزب دموکرات در ایالات متحده را نابود خواهد کرد. آن پیروزی برای پوتین اختیار و مأموریت لازم را به رئیس‌جمهور هشتم—که از هفت است—خواهد داد تا نقش خود را به‌عنوان مستبدِ پیشگویی‌شده‌ای که درست پیش از آیهٔ شانزدهم وارد تاریخ می‌شود، بر عهده گیرد؛ و آیهٔ شانزدهم همان قانون یکشنبه است که به‌زودی فرا می‌رسد.

In verse thirteen, the king of the north regroups his army, and in verse fourteen, pagan Rome is introduced into history for the first time, though it is not yet the king of the north. It is there identified as the symbol which “establishes the vision”, and as the power who exalts himself and then falls. After the victory of Putin in the war in the Ukraine, the papacy will begin to lift itself up into world politics, just in advance of the Sunday law in verse sixteen.

در آیه سیزدهم، پادشاه شمال ارتش خود را دوباره سازمان‌دهی می‌کند و در آیه چهاردهم، روم بت‌پرست برای نخستین بار، هرچند هنوز پادشاه شمال نیست، وارد تاریخ می‌شود. در آنجا به‌عنوان نمادی که «رؤیا را برپا می‌دارد» و نیز به‌عنوان قدرتی که خود را برمی‌افرازد و سپس سقوط می‌کند شناخته می‌شود. پس از پیروزی پوتین در جنگ اوکراین، دستگاه پاپی شروع به سر برافراشتن در سیاست جهانی خواهد کرد، اندکی پیش از قانون یکشنبه در آیه شانزدهم.

The French Revolution, and its connection with the Russian Revolution; Napoleon and Putin; the miracle of Fatima, and its three secrets; the secret alliance between the Vatican and Hitler, the secret alliance between the Vatican and Reagan, are all prophetic “wheels” that intersect in the history of verses eleven through fifteen, which occur during the history of September 11, 2001 until the Sunday law in the United States. It was important to provide a brief summary of these prophetic “wheels” before we take up verse ten.

انقلاب فرانسه و ارتباط آن با انقلاب روسیه؛ ناپلئون و پوتین؛ معجزهٔ فاطیما و سه راز آن؛ اتحاد محرمانه میان واتیکان و هیتلر، اتحاد محرمانه میان واتیکان و ریگان، همگی «چرخ‌های» پیش‌گویانه‌ای هستند که در تاریخِ آیاتِ یازده تا پانزده با هم تلاقی می‌کنند؛ آیاتی که مربوط به دورهٔ زمانیِ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبه در ایالات متحده هستند. پیش از آن‌که به آیهٔ ده بپردازیم، ارائهٔ خلاصه‌ای کوتاه از این «چرخ‌های» پیش‌گویانه مهم بود.

The following article is taken from “NBC news,” which is as “Main Stream Media,” as it gets, and the “MSM” is the modern version of Hitler’s World War Two propaganda machine. The article is of course anti-Putin, anti-Russian, and pro-Ukraine, but that is not the point. As citizens of the heavenly kingdom, God’s people should not endorse either side of a satanic work, and all warfare is a satanic work.

مقالهٔ زیر از «NBC news» گرفته شده است که نمونهٔ تمام‌عیارِ «رسانهٔ جریان اصلی» است، و «MSM» نسخهٔ مدرنِ ماشین تبلیغاتی هیتلر در جنگ جهانی دوم است. این مقاله البته ضدِ پوتین، ضدِ روسیه و طرفدارِ اوکراین است، اما مسئله این نیست. به‌عنوان شهروندان پادشاهی آسمانی، قوم خدا نباید هیچ‌یک از طرفینِ کاری شیطانی را تأیید کند، و هر جنگی کاری شیطانی است.

The purpose of this article is to allow those who are unfamiliar with the prophetic warfare between Catholicism (the king of the north) and atheism (the king of the south), and the fact that in the warfare of those two prophetic powers, Naziism has been employed as Catholicism’s proxy army (just as the United States was used in 1989). Students of prophecy need to have enough evidence to see that the background history of World War Two, and of the Cold War, are represented in the current war in Ukraine, as it fulfills verses eleven and twelve, of chapter eleven of Daniel.

هدف این مقاله این است که کسانی را که با نبردِ پیشگویی‌شده میان کاتولیسیسم (پادشاهِ شمال) و الحاد (پادشاهِ جنوب)، و با این واقعیت که در جنگِ آن دو قدرتِ پیشگویی‌شده، نازیسم به‌عنوان ارتشِ نیابتیِ کاتولیسیسم به کار گرفته شده است (همان‌گونه که ایالات متحده در سال ۱۹۸۹ به کار گرفته شد)، آشنا نیستند، آگاه کند. پژوهشگرانِ نبوت باید شواهدِ کافی در اختیار داشته باشند تا دریابند که پیشینهٔ تاریخیِ جنگِ جهانیِ دوم و نیز جنگِ سرد در جنگِ کنونیِ اوکراین بازتاب یافته‌اند، چنان‌که این جنگ آیاتِ یازدهم و دوازدهم از بابِ یازدهمِ کتابِ دانیال را تحقق می‌بخشد.

> “Historical events, showing the direct fulfillment of prophecy, were set before the people, and the prophecy was seen to be a figurative delineation of events leading down to the close of this earth’s history.” Selected Messages, book 2, 102.

> «رویدادهای تاریخی که تحقق مستقیم نبوت را نشان می‌دادند، پیش روی مردم نهاده شدند، و آشکار شد که آن نبوت طرحی تمثیلی از رویدادهایی است که به پایان تاریخ این زمین ختم می‌شوند.» پیام‌های برگزیده، جلد ۲، ۱۰۲.

NBC News Article: “Ukraine’s Nazi problem is real, even if Putin’s ‘denazification’ claim isn’t”

مقالهٔ NBC News: «مسئلهٔ نازی‌ها در اوکراین واقعی است، هرچند ادعای پوتین دربارهٔ «نازی‌زدایی» چنین نیست»

> Of the many distortions manufactured by Russian President Vladimir Putin to justify Russia’s assault on Ukraine, perhaps the most bizarre is his claim that the action was taken to “denazify” the country and its leadership. In making his case for entering his neighbor’s territory with armored tanks and fighter jets, Putin has stated that the move was undertaken “to protect people” who have been “subjected to bullying and genocide,” and that Russia “will strive for the demilitarization and denazification of Ukraine.”

> از میان تحریف‌های فراوانی که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، برای توجیه تهاجم روسیه به اوکراین ساخته و پرداخته است، شاید عجیب‌ترینشان ادعای او باشد که این اقدام برای «نازی‌زدایی» از کشور و رهبری آن انجام شده است. پوتین در طرح استدلال خود برای ورود به خاک همسایه‌اش با تانک‌های زرهی و جنگنده‌ها گفته است که این اقدام «برای محافظت از مردم»ی انجام شده که «مورد زورگویی و نسل‌کشی قرار گرفته‌اند»، و اینکه روسیه «برای غیرنظامی‌سازی و نازی‌زدایی اوکراین تلاش خواهد کرد».

> Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare.

> اقدامات مخرب پوتین — از جمله ویرانی جوامع یهودی — به‌روشنی نشان می‌دهند که او وقتی می‌گوید هدفش تضمین رفاه هرکس است، دروغ می‌گوید.

> On its face, Putin’s smear is absurd, not least because Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy is Jewish and has said that members of his family were killed during World War II. There is also no evidence of recent mass killings or ethnic purges taking place in Ukraine. Moreover, labeling enemies Nazis is a common political ploy in Russia, especially from a leader who favors disinformation campaigns and wants to stir up feelings of national vengeance against a WWII foe to justify conquest.

> در ظاهر، بدنام‌سازیِ پوتین مضحک است، به‌ویژه از آن رو که ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، یهودی است و گفته است اعضایی از خانواده‌اش در جریان جنگ جهانی دوم کشته شده‌اند. همچنین هیچ شواهدی از کشتارهای جمعی یا پاکسازی‌های قومیِ اخیر در اوکراین وجود ندارد. افزون بر این، نازی خواندنِ دشمنان یک ترفند سیاسی رایج در روسیه است، به‌خصوص از سوی رهبرى که طرفدار کارزارهای اطلاعات نادرست است و می‌خواهد برای توجیه کشورگشایی، به احساساتِ انتقام‌جویانهِ ملی علیه دشمنِ دورانِ جنگ جهانی دوم دامن بزند.

> But even though Putin is engaging in propaganda, it’s also true that Ukraine has a genuine Nazi problem — both past and present. Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare. But important as it is to defend the yellow-and-blue flag against the Kremlin’s brutal aggression, it would be a dangerous oversight to deny Ukraine’s antisemitic history and collaboration with Hitler’s Nazis, as well as the latter-day embrace of neo-Nazi factions in some quarters.

> اما با اینکه پوتین به پروپاگاندا دست می‌زند، این نیز حقیقت دارد که اوکراین با یک مشکل واقعی نازی‌ها — هم در گذشته و هم در حال — روبه‌روست. اقدامات ویرانگر پوتین — از جمله ویرانی جوامع یهودی — به‌روشنی نشان می‌دهد که وقتی می‌گوید هدفش تضمین رفاهِ هرکسی است، دروغ می‌گوید. اما هرچند دفاع از پرچم زرد و آبی در برابر تهاجمِ بی‌رحمانهٔ کرملین مهم است، چشم‌پوشی از تاریخ یهودستیزانهٔ اوکراین و همکاری آن با نازی‌های هیتلر، و نیز پذیرش جناح‌های نئونازی در برخی محافل در سال‌های اخیر، غفلتی خطرناک خواهد بود.

> Why are fleeing Ukrainians being talked about with such sympathy? They are white.

> چرا دربارهٔ اوکراینی‌هایی که در حال فرارند با چنین همدردی صحبت می‌شود؟ آن‌ها سفیدپوست‌اند.

> On the eve of World War II, Ukraine was home to one the largest Jewish communities in Europe, with estimates as high as 2.7 million, a remarkable number considering the territory’s long record of antisemitism and pogroms. By the end, more than half would perish. When German troops took control of Kyiv in 1941, they were welcomed by “Heil Hitler” banners. Soon after, nearly 34,000 Jews — along with Roma and other “undesirables” — were rounded up and marched to fields outside the city on the pretext of resettlement only to be massacred in what became known as the “Holocaust by bullets.”

> در آستانهٔ جنگ جهانی دوم، اوکراین یکی از بزرگ‌ترین جوامع یهودی اروپا را در خود جای داده بود؛ برآوردها تا ۲.۷ میلیون نفر می‌رسید، رقمی چشمگیر با توجه به سابقهٔ طولانی این سرزمین در یهودی‌ستیزی و پوگروم‌ها. در پایان، بیش از نیمی از آنان جان خود را از دست دادند. هنگامی که نیروهای آلمانی در سال ۱۹۴۱ کنترل کی‌یف را به دست گرفتند، از آنان با پارچه‌نوشته‌هایی با شعار «هایل هیتلر» استقبال شد. اندکی بعد، نزدیک به ۳۴ هزار یهودی—به‌همراه روما و دیگر «نامطلوب‌ها»—گردآوری شدند و به بهانهٔ اسکانِ مجدد به مزارع بیرون شهر برده شدند تا در آنچه بعدها به «هولوکاست با گلوله» معروف شد، قتل‌عام شوند.

> The Babyn Yar ravine continued to fill up as a mass grave for two years. With as many as 100,000 murdered there, it became one of the largest single killing sites of the Holocaust outside of Auschwitz and other death camps. Researchers have noted the key role locals played in fulfilling Nazi kill orders at the site.

> درهٔ بابی یار به مدت دو سال همچنان به‌عنوان گورِ جمعی پُر می‌شد. با به قتل رسیدن تا ۱۰۰ هزار نفر در آن‌جا، این مکان به یکی از بزرگ‌ترین محل‌های کشتارِ منفردِ هولوکاست در خارج از آشویتس و دیگر اردوگاه‌های مرگ بدل شد. پژوهشگران به نقش کلیدیِ اهالیِ محلی در اجرای دستورهای کشتارِ نازی‌ها در این مکان اشاره کرده‌اند.

> Nowadays, Ukraine counts between 56,000 to 140,000 Jews, who enjoy freedoms and protections never imagined by their grandparents. That includes an updated law passed last month criminalizing antisemitic acts. Unfortunately, the law was intended to address a pronounced uptick in public displays of bigotry, including swastika-laden vandalism of synagogues and Jewish memorials, and eerie marches in Kyiv and other cities that celebrated the Waffen SS.

> امروزه شمار یهودیان در اوکراین بین ۵۶ هزار تا ۱۴۰ هزار نفر برآورد می‌شود؛ افرادی که از آزادی‌ها و حمایت‌هایی برخوردارند که پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان هرگز تصورش را نمی‌کردند. این شامل قانون به‌روزشده‌ای نیز می‌شود که ماه گذشته تصویب شد و اعمال یهودستیزانه را جرم‌انگاری می‌کند. متأسفانه، این قانون با هدف رسیدگی به افزایش چشمگیر نمایش‌های علنی تعصب وضع شد؛ از جمله خرابکاری‌های همراه با نماد صلیب شکسته علیه کنیسه‌ها و یادبودهای یهودیان، و راهپیمایی‌های دلهره‌آور در کی‌یف و شهرهای دیگر که وافن اس‌اس را تجلیل می‌کردند.

> In another ominous development, Ukraine has in recent years erected a glut of statues honoring Ukrainian nationalists whose legacies are tainted by their indisputable record as Nazi proxies. The Forward newspaper cataloged some of these deplorables, including Stepan Bandera, leader of the Organization of Ukrainian Nationalists (OUN), whose followers acted as local militia members for the SS and German army. “Ukraine has several dozen monuments and scores of street names glorifying this Nazi collaborator, enough to require two separate Wikipedia pages,” the Forward wrote.

> در تحول نگران‌کننده دیگری، اوکراین در سال‌های اخیر انبوهی از مجسمه‌ها به افتخار ملی‌گرایان اوکراینی برپا کرده است که میراثشان با سابقهٔ غیرقابل‌انکارشان به‌عنوان دست‌نشانده‌های نازی لکه‌دار شده است. روزنامهٔ فوروارد برخی از این افراد نکوهیده را فهرست کرد، از جمله استپان باندرا، رهبر سازمان ملی‌گرایان اوکراین (OUN) که پیروانش به‌عنوان اعضای شبه‌نظامیان محلی برای اس‌اس و ارتش آلمان عمل می‌کردند. «اوکراین چندین ده بنای یادبود و ده‌ها نام خیابان در تجلیل از این همکار نازی دارد؛ آن‌قدر که به دو صفحهٔ جداگانهٔ ویکی‌پدیا نیاز باشد»، فوروارد نوشت.

> Another frequent honoree is Roman Shukhevych, revered as a Ukrainian freedom fighter but also the leader of a feared Nazi auxiliary police unit that the Forward notes was “responsible for butchering thousands of Jews and … Poles.” Statues have also been raised for Yaroslav Stetsko, a one-time chair of the OUN, who wrote “I insist on the extermination of the Jews in Ukraine.”

> یکی دیگر از کسانی که غالباً مورد تجلیل قرار می‌گیرد، رومان شوخویچ است؛ او به‌عنوان یک مبارز آزادی‌خواه اوکراینی ستوده می‌شود، اما همچنین رهبر یک یگان هراس‌انگیز پلیس کمکی نازی بود که به گفته فوروارد «مسئول قتل‌عام هزاران یهودی و ... لهستانی‌ها» بود. برای یاروسلاو ستتسکو، رئیس پیشین OUN، نیز مجسمه‌هایی برپا شده است؛ کسی که نوشته بود: «من بر نابودی یهودیان در اوکراین اصرار دارم.»

> Far-right groups have also gained political currency in the past decade, none more chilling than Svoboda (formerly the Social National Party of Ukraine), whose leader claimed the country was controlled by a “Muscovite-Jewish mafia” and whose deputy used an antisemitic slur to describe Ukrainian-born Jewish actor Mila Kunis. Svoboda has sent several members to Ukraine’s Parliament, including one who called the Holocaust a “bright period” in human history, according to Foreign Policy.

> گروه‌های راست افراطی در دهه گذشته نیز اعتبار سیاسی یافته‌اند؛ هیچ‌کدام هولناک‌تر از «سوبودا» (که پیش‌تر «حزب اجتماعی-ملی اوکراین» نام داشت) نیست؛ حزبی که رهبرش ادعا کرد کشور تحت کنترل «مافیای مسکویی-یهودی» است و معاونش برای توصیف میلا کونیس، بازیگر یهودیِ متولد اوکراین، از یک ناسزای یهودستیزانه استفاده کرد. «سوبودا» چندین عضو را راهی پارلمان اوکراین کرده است؛ از جمله یکی که به گزارش فارن پالیسی، هولوکاست را «دوره‌ای درخشان» در تاریخ بشر خواند.

> Just as disturbing, neo-Nazis are part of some of Ukraine’s growing ranks of volunteer battalions. They are battle-hardened after waging some of the toughest street fighting against Moscow-backed separatists in eastern Ukraine following Putin’s Crimean invasion in 2014. One is the Azov Battalion, founded by an avowed white supremacist who claimed Ukraine’s national purpose was to rid the country of Jews and other inferior races. In 2018, the U.S. Congress stipulated that its aid to Ukraine couldn’t be used “to provide arms, training or other assistance to the Azov Battalion.” Even so, Azov is now an official member of the Ukraine National Guard.

> به همان اندازه نگران‌کننده این است که نئونازی‌ها در بخشی از صفوف رو به گسترش گردان‌های داوطلب اوکراین حضور دارند. آنها پس از درگیر شدن در برخی از سخت‌ترین نبردهای خیابانی علیه جدایی‌طلبان مورد حمایت مسکو در شرق اوکراین، در پی یورش پوتین به کریمه در سال ۲۰۱۴، در نبرد کارآزموده شده‌اند. یکی از آنها گردان آزوف است که توسط یک برتری‌طلب سفیدپوستِ آشکار بنیان‌گذاری شد که مدعی بود هدف ملی اوکراین پاک‌سازی کشور از یهودیان و دیگر نژادهای فروتر است. در سال ۲۰۱۸، کنگره آمریکا تصریح کرد که کمک‌هایش به اوکراین نمی‌تواند برای "تأمین سلاح، آموزش یا سایر کمک‌ها به گردان آزوف" مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، آزوف اکنون عضوی رسمی از گارد ملی اوکراین است.

> For sure, none of this disturbing context justifies the misery that has befallen Ukrainians over the past several weeks — and it’s unlikely that Putin was motivated by any of it when he launched his invasion. Indeed, thanks to Putin, Jews living in Odessa, Kharkiv and other eastern cities are under extreme duress. While many have taken refuge in local synagogues and Jewish centers, others have fled to foreign countries, including Israel, which has urged all Jews to leave Ukraine.

> بی‌تردید، هیچ‌یک از این زمینه‌های نگران‌کننده رنجی را که در چند هفته گذشته بر اوکراینی‌ها رفته توجیه نمی‌کند ـ و بعید است پوتین هنگام آغاز تهاجمش از هیچ‌کدام از این‌ها انگیزه گرفته باشد. در واقع، به‌سبب پوتین، یهودیانی که در اودسا، خارکیف و دیگر شهرهای شرقی زندگی می‌کنند تحت فشار بسیار شدید هستند. در حالی که بسیاری در کنیسه‌ها و مراکز یهودی محلی پناه گرفته‌اند، برخی دیگر به کشورهای خارجی از جمله اسرائیل گریخته‌اند؛ کشوری که از همه یهودیان خواسته است اوکراین را ترک کنند.

> My own grandparents themselves had to flee western Ukraine to escape persecution, and it is tragic to see this cycle continue. If the country devolves into chaos and insurgency, Jews could once again be at risk from some of their fellow citizens. Not acknowledging this threat means that little is being done to guard against it.

> پدربزرگ و مادربزرگِ خودِ من خودشان ناچار شدند برای رهایی از آزار و اذیت از غرب اوکراین بگریزند، و غم‌انگیز است که این چرخه همچنان ادامه دارد. اگر کشور به هرج‌ومرج و شورش فروبغلتد، ممکن است یهودیان بار دیگر از سوی برخی از هم‌وطنانشان در معرض خطر قرار گیرند. به‌رسمیت نشناختن این تهدید به این معناست که کار چندانی برای پیشگیری از آن انجام نمی‌شود.

> But even if some elements of the country have been entangled with one of history’s most loathsome movements, standing with Ukraine is without doubt the honorable posture to take in this drama. Right now, every day that Putin ratchets up his assault against the Ukrainian people with scorched-earth zeal, it’s hard not to see who truly deserves the N-word.

> اما حتی اگر برخی عناصر آن کشور با یکی از نفرت‌انگیزترین جنبش‌های تاریخ درگیر بوده باشند، ایستادن در کنار اوکراین بی‌تردید موضع شرافتمندانه‌ای است که باید در این ماجرا اتخاذ کرد. همین حالا، هر روز که پوتین حمله‌اش علیه مردم اوکراین را با تعصبی در به‌کارگیری سیاستِ زمین‌سوخته تشدید می‌کند، دشوار است نبینیم که چه کسی واقعاً سزاوارِ واژهٔ N است.

> Allen Ripp, March 5, 2022 – Source

> آلن ریپ، ۵ مارس ۲۰۲۲ – منبع

We will continue this study in our next article.

ما این مطالعه را در مقاله‌ی بعدی‌مان ادامه خواهیم داد.

> “Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.” George Santayana.

> «کسانی که گذشته را به خاطر نمی‌آورند، محکومند به تکرار آن.» جورج سانتایانا.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> هرآنچه خدا در تاریخ نبوت مقرر کرده بود که در گذشته تحقق یابد، تحقق یافته است؛ و هرآنچه هنوز باید به ترتیب خود بیاید، خواهد آمد. دانیال، پیامبرِ خدا، در جای خود ایستاده است. یوحنا در جای خود ایستاده است. در مکاشفه، شیرِ قبیلهٔ یهودا کتاب دانیال را برای مطالعه‌کنندگانِ نبوت گشوده است و بدین‌سان دانیال در جای خود ایستاده است. او شهادت خود را می‌دهد؛ همان که خداوند در رؤیا دربارهٔ رویدادهای بزرگ و خطیری که ما، در حالی که بر همین آستانهٔ تحقق آن‌ها ایستاده‌ایم، باید بدانیم، بر او آشکار کرد.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.

> در تاریخ و نبوت، کلام خداوند نبردِ دیرپای میان حق و باطل را به تصویر می‌کشد. آن نبرد هنوز در جریان است. آنچه بوده است، تکرار خواهد شد. جدال‌های کهنه احیا خواهند شد، و نظریه‌های نو پیوسته سر برخواهند آورد. اما قوم خدا، که در ایمان خود و در تحقق نبوت‌ها در اعلان پیام‌های سه فرشته، اول، دوم و سوم، سهمی داشته‌اند، می‌دانند کجا ایستاده‌اند. آنان تجربه‌ای دارند گرانبهاتر از طلای ناب. ایشان باید همچون صخره‌ای استوار بایستند و آغاز اطمینان خود را تا به پایان با پایداری نگاه دارند. پیام‌های برگزیده، جلد ۲، ۱۰۹.

Back to Articles