Article

# Rome Establishes the Vision - Number Fifteen

روم رویا را تثبیت می‌کند - شماره پانزده

The Final Test: Awakening to the Prophetic Controversy of the Image of the Beast

آزمون نهایی: بیداری نسبت به مناقشه پیشگویانه تصویر وحش

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2024

Formats

PDF
Word

We are now in the testing period of the image of the beast, and the first prophetic controversy in Adventism’s history is now being repeated. In July of 2023, Michael the archangel descended to awaken Ezekiel’s dead dry bones, who were lying slain in the street of that great city of Sodom and Egypt. There in chapter eleven of Revelation, they are brought out of their sleep of death by the impartation of the Spirit. In chapter thirty-seven of Ezekiel, the message of the four winds is identified as the message that turns the dead dry bones, which is identified as the whole house of Israel, into the Lord’s army. The prophet Daniel represents John’s two slain witnesses, and he also represents those in the valley of dead dry bones as well as the wise virgins in the parable.

ما اکنون در دورهٔ آزمایشِ تصویرِ وحش هستیم و نخستین مناقشهٔ نبوتی در تاریخ ادونتیسم اکنون در حال تکرار است. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، میکائیل، رئیس‌فرشتگان، فرود آمد تا استخوان‌های خشک و مردهٔ حزقیال را بیدار کند؛ همانانی که در خیابانِ آن شهر بزرگِ سدوم و مصر کشته افتاده بودند. آنجا در فصل یازدهمِ مکاشفه، با اعطای روح از خوابِ مرگ بیرون آورده می‌شوند. در فصل سی‌وهفتمِ حزقیال، پیامِ چهار باد به‌عنوان پیامی معرفی می‌شود که استخوان‌های خشک و مرده — که به‌عنوان تمامی خاندانِ اسرائیل شناخته شده‌اند — را به سپاهِ خداوند تبدیل می‌کند. پیامبر دانیال نمایانگرِ دو شاهدِ کشته‌شدهٔ یوحناست، و او همچنین نمایندهٔ کسانی است که در درهٔ استخوان‌های خشک و مرده‌اند، و نیز دوشیزگانِ دانا در آن مَثَل.

When the Millerites fulfilled the parable, they recognized that their experience was represented in the parable. The one hundred and forty-four thousand will also need to recognize that they had been in the tarrying time. Like Daniel in chapter nine, they will need to recognize that they have been scattered into the enemies’ land as represented by the seven times of Leviticus twenty-six, and also understand Nebuchadnezzar’s secret image of beasts.

وقتی پیروان میلر آن مثل را تحقق بخشیدند، دریافتند که تجربهٔ آنان در آن مثل نمایانده شده بود. یکصد و چهل و چهار هزار نیز باید دریابند که در زمانِ تأخیر بوده‌اند. همچون دانیال در باب نهم، باید دریابند که چنان‌که در «هفت زمانِ» لاویان باب بیست‌وشش نمایانده شده است، به سرزمینِ دشمنان پراکنده شده‌اند، و نیز تصویرِ رازآلودِ وحوشِ نبوکدنصر را درک کنند.

In each of these lines a prophetic test from God’s word is represented. The two witnesses dead in the street are filled with the Spirit as they are resurrected. Ezekiel’s dead bones needed to hear a prophetic message. Daniel had been studying the writings of Moses and Jeremiah when he was awakened to his scattered condition. In chapter two Daniel and the three worthies were metaphorically awakened to the fact that they had been placed under a death decree, and then the prophetic light which had been hidden and then unsealed rescued Daniel and his three friends. The virgins of the parable are awakened by a “cry” at midnight. The Millerites were awakened when Christ removed His hand from the figures on the chart. In all six witnesses it is a prophetic message that awakens the dead or sleeping ones. It then produces a testing where two classes are manifested at the conclusion of the testing process.

در هر یک از این خطوط، آزمونی نبوی از کلام خدا بازنمایی شده است. دو شاهدِ مرده در خیابان، هنگام برخیزانده شدن، از روح پر می‌شوند. استخوان‌های مرده نزد حزقیال لازم بود پیامی نبوی بشنوند. دانیال در حال مطالعهٔ نوشته‌های موسی و ارمیا بود که نسبت به وضعیت پراکندگیِ خود بیدار شد. در فصل دوم، دانیال و سه مرد شایسته به‌طور استعاری به این واقعیت بیدار شدند که زیر فرمان مرگ قرار گرفته بودند، و سپس نوری نبوی که پنهان شده بود و آنگاه مُهرش گشوده شد، دانیال و سه دوستش را رهانید. دوشیزگانِ مَثَل با یک "فریاد" در نیمه‌شب بیدار می‌شوند. میلری‌ها هنگامی بیدار شدند که مسیح دست خود را از روی ارقامِ نمودار برداشت. در هر شش شاهد، این یک پیام نبوی است که مردگان یا خفتگان را بیدار می‌کند. سپس آزمونی پدید می‌آورد که در پایانِ فرایندِ آزمون دو دسته آشکار می‌شوند.

Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, it is Ezekiel’s message of the four winds, and of Moses’ scattering of seven times in Leviticus twenty-six. It is the message of the resurrection that is brought by Michael the archangel. It is the message of Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts.

بر اساس این سطور، ثابت می‌شود که وقتی صد و چهل و چهار هزار نفر در روزهای آخر بیدار شوند، این همان پیام حزقیال دربارهٔ چهار باد، و نیز آن چیزی است که موسی در لاویان، باب بیست‌وشش، دربارهٔ پراکندگیِ هفت‌باره گفته است. این پیامِ رستاخیز است که میکائیلِ فرشته‌مقرب می‌آورد. این پیامِ خوابِ رازآلودِ نبوکدنصر دربارهٔ تمثالِ وحوش است.

The virgins are tested based upon whether they have oil, which is identified as “the messages of God’s spirit.” The Millerites were awakened when they realized they were identified within God’s prophetic word, and also when they saw the same evidence that first led them to predict 1843 actually predicted October 22, 1844. Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, they will be awakened to a prophetic testing message which produces two classes of worshippers.

دوشیزگان بر اساس اینکه آیا روغن دارند یا نه مورد آزمون قرار می‌گیرند؛ روغنی که از آن به‌عنوان «پیام‌های روح خدا» یاد می‌شود. پیروان میلر هنگامی بیدار شدند که دریافتند در کلام نبویِ خدا از آنان سخن رفته است، و نیز وقتی دیدند همان شواهدی که نخست آنان را به پیش‌بینی سال ۱۸۴۳ رهنمون کرده بود، در واقع ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ را پیش‌بینی می‌کرد. بر مبنای این خطوط، ثابت می‌شود که وقتی صد و چهل و چهار هزار نفر در ایام آخر بیدار شوند، با یک پیام امتحانیِ نبوی بیدار خواهند شد که دو دسته پرستنده پدید می‌آورد.

All of these lines find their perfect and final fulfillment in the period of prophetic testing represented by the formation of the image to and of the beast. That test is finished when probation closes upon the virgins at the Sunday law. Therefore, the image of the beast testing process that is repeatedly represented as a test that manifests who have understood the message that was unsealed, is represented by all these prophetic lines. In Daniel twelve the wise who understand the increase of knowledge navigate a three-step testing process represented as being made pure, white and tried. Those three steps are the steps of conviction brought by the Holy Spirit, representing a conviction of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the courtyard, the holy place and the Most Holy Place. Those three steps are also represented in the three angels of Revelation fourteen as well as in the experience of Daniel and the three worthies in chapter one. There they first passed a dietary test, then a visual test and finally they passed the third test given by the king of the north—represented by Nebuchadnezzar.

تمامی این خطوط در دورهٔ آزمون نبوی که با شکل‌گیری شمایلِ برایِ وحش و نیز شمایلِ خودِ وحش به تصویر کشیده می‌شود، تحقق کامل و نهایی خود را می‌یابند. آن آزمون زمانی پایان می‌یابد که در قانون یکشنبه، درِ مهلت بر باکره‌ها بسته شود. بنابراین، فرایند آزمونِ شمایلِ وحش که بارها به‌عنوان امتحانی که آشکار می‌کند چه کسانی پیامِ گشوده‌شده را فهمیده‌اند بازنمایی شده است، به‌وسیلهٔ همهٔ این خطوط نبوی نمایانده می‌شود. در دانیال دوازده، خردمندانی که افزایش معرفت را می‌فهمند، از یک فرایند آزمون سه‌مرحله‌ای عبور می‌کنند که به‌صورت پاک شدن، سفید شدن و آزموده شدن نمایانده شده است. این سه مرحله، مراحلِ الزامی هستند که روح‌القدس پدید می‌آورد و بیانگر الزام نسبت به گناه، عدالت و داوری‌اند. این سه مرحله همان صحن، قدس و قدس‌الاقداس‌اند. این سه مرحله همچنین در سه فرشتهٔ مکاشفهٔ چهارده و نیز در تجربهٔ دانیال و سه جوان عبری در فصل اول نمایانده شده‌اند. آنجا نخست از آزمون غذایی سربلند بیرون آمدند، سپس از آزمون ظاهری، و سرانجام آزمون سوم را که از سوی پادشاهِ شمال ــ که نبوکدنصر نمایندهٔ اوست ــ داده شد، پشت سر گذاشتند.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> اما در بارهٔ این چهار جوان، خدا به آنان معرفت و مهارت در هرگونه دانش و حکمت عطا کرد؛ و دانیال فهمِ همهٔ رؤیاها و خواب‌ها را داشت. و در پایان روزهایی که پادشاه گفته بود باید ایشان را به حضور بیاورند، آنگاه رئیسِ خواجه‌سرایان ایشان را به حضور نبوکدنصر آورد. و پادشاه با ایشان سخن گفت؛ و در میان همهٔ آنان، هیچ‌کس چون دانیال و حنانیا و میشائیل و عزریا یافت نشد؛ از این رو ایشان در حضور پادشاه ایستادند. و در هر امرِ حکمت و فهم که پادشاه از ایشان می‌پرسید، ایشان را ده برابر بهتر از همهٔ جادوگران و منجمان که در تمام قلمرو او بودند یافت. دانیال ۱:۱۷-۲۰.

The last of three tests for Daniel and the three worthies was a test carried out by Nebuchadnezzar, thus typifying the final prophetic test Daniel and the three worthies typify is about Babylon, for Nebuchadnezzar was the king, which in Isaiah chapter seven, verses eight and nine establishes a king, a capital of a nation and a “head” which are interchangeable symbols. The “head” is representing the head of Modern Babylon in the last days. That “head” in the last days is the whore of Revelation seventeen, who has written upon her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.”

آخرینِ سه آزمونِ دانیال و سه مرد شایسته، آزمونی بود که به‌دست نبوکدنصر انجام شد و بدین‌سان نمونه‌ای از آزمون نهاییِ نبوی را به‌تصویر می‌کشید. آزمونی که دانیال و آن سه مرد نماد آن‌اند دربارهٔ بابل است، زیرا نبوکدنصر پادشاه بود؛ و در اشعیا فصل هفت، آیات هشت و نه، پادشاه، پایتخت یک ملت و «سر» به‌عنوان نمادهایی هم‌ارز معرفی می‌شوند. «سر» نمایندهٔ سرِ بابلِ مدرن در ایام آخر است. آن «سر» در ایام آخر همان فاحشهٔ مکاشفهٔ باب هفده است که بر پیشانی‌اش نوشته است: «راز، بابلِ عظیم، مادرِ فاحشه‌ها و رجاساتِ زمین.»

The one hundred and forty-four thousand’s last prophetic test is associated with a correct or incorrect understanding of the “head” of modern Babylon in the last days. Their last test also includes understanding that modern Babylon and Modern Rome are interchangeable symbols, and therefore modern Babylon’s “head” is the same “head” in either line, for they are interchangeable symbols.

آخرین آزمون نبوی صد و چهل و چهار هزار نفر با درک درست یا نادرست از «سر» بابل مدرن در روزهای آخر مرتبط است. آزمون نهایی آنان همچنین شامل درک این نکته است که بابل مدرن و روم مدرن نمادهایی قابل جایگزینی هستند، و از این رو «سر» بابل مدرن همان «سر» در هر یک از دو خط است، زیرا آنها نمادهایی قابل جایگزینی هستند.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> «جهان از توفان و جنگ و اختلاف پر است. اما تحت رهبری واحد—قدرت پاپی—مردم برای مخالفت با خدا در شخص شاهدان او متحد خواهند شد.» شهادت‌ها، جلد ۷، ۱۸۲.

Daniel and the three worthies illustrate that the final prophetic test, for it is always a test upon prophecy, is a test over the subject of Rome, for the head in the last days is the papal power, who is typified by Nebuchadnezzar, the first head of Babylon, who personally tested Daniel and the three worthies. The controversy typified by Daniel and the three worthies, is also prefigured by the first controversy in the foundational history of Adventism, as represented upon the 1843 chart, which was directed by the hand of the Lord, and was not to be altered. The controversy represented upon the 1843 chart was based upon identifying Antiochus Epiphanes or pagan Rome as the power who established the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.

دانیال و سه مرد شایسته نشان می‌دهند که آزمون نهاییِ نبوی—که همواره آزمونی دربارهٔ نبوت است—بر سرِ موضوعِ روم است؛ زیرا سر در روزهای آخر قدرت پاپی است و نبوکدنصر، نخستین سرِ بابل، نماد اوست؛ همان که شخصاً دانیال و آن سه مرد شایسته را آزمود. مناقشه‌ای که با دانیال و آن سه مرد شایسته نمادپردازی شده، همچنین در نخستین مناقشه در تاریخ بنیادیِ ادونتیسم، چنان‌که بر نمودار ۱۸۴۳ نمایانده شده بود—نموداری که به دست خداوند هدایت شده و قرار نبود تغییر یابد—از پیش نشان داده شده است. مناقشه‌ای که بر نمودار ۱۸۴۳ به‌تصویر کشیده شده بود، بر شناساییِ آنتیوخوس اپیفانس یا رومِ بت‌پرست به‌عنوان قدرتی که رؤیا را در آیهٔ چهاردهمِ باب یازدهمِ دانیال برقرار کرد، مبتنی بود.

In the history of the last days the one hundred and forty-four thousand will be tested upon their prophetic understanding. Prophetic understanding is established by the several lines of prophecy that uphold the final test as prophetic in nature. The test will be progressive and will reach its conclusion with a manifestation of two classes of worshippers.

در تاریخ روزهای پایانی، یکصد و چهل و چهار هزار نفر بر پایهٔ فهم نبوتی‌شان آزموده خواهند شد. فهم نبوتی به‌وسیلهٔ چندین خط نبوت استوار می‌شود که تأیید می‌کنند آزمون نهایی از حیث ماهیت نبوتی است. این آزمون تدریجی خواهد بود و با آشکار شدن دو دسته از پرستندگان به پایان خواهد رسید.

As represented in Daniel chapter twelve, the testing begins when new prophetic light is unsealed, and the first test is then whether to eat the message or reject the message. That test is represented by Daniel as “purified,” and the next test Daniel called, “made white,” and the process ended at the third and final test represented as “tried.” The third and final test is where the two classes are “tried,” and it is there they manifest whether they have oil, or not.

چنان‌که در باب دوازدهم کتاب دانیال آمده است، آزمون از زمانی آغاز می‌شود که نور نبوتیِ تازه مهرگشایی می‌شود، و نخستین آزمون این است که آیا پیام را «بخورند» یا آن را رد کنند. دانیال این آزمون را «پاکیزه» معرفی می‌کند، و آزمون بعدی را «سفید شده» می‌نامد، و این فرایند در آزمون سوم و نهایی که با عنوان «آزموده» معرفی شده پایان می‌یابد. آزمون سوم و نهایی همان‌جاست که دو گروه «آزموده» می‌شوند، و در آن‌جا آشکار می‌کنند که آیا روغن دارند یا نه.

Daniel chapter one directly identifies the last test, and therefore Daniel is identifying the test which is represented as “the formation of the image of the beast” which is the “test God’s people must pass,” both before “they are sealed” and also before “probation closes” at the soon-coming Sunday law.

فصل اولِ کتاب دانیال مستقیماً آخرین آزمون را مشخص می‌کند، و بنابراین دانیال همان آزمونی را شناسایی می‌کند که به‌عنوان «تشکیلِ تصویرِ وحش» معرفی شده است؛ یعنی «آزمونی که قومِ خدا باید آن را بگذرانند»، هم پیش از آن‌که «مُهر شوند» و هم پیش از آن‌که «مهلتِ فیض بسته شود» در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد.

The test of how the image of the beast is formed involves the prophetic test of understanding the threefold union’s prophetic structure. The dragon, the beast and the false prophet have a specific prophetic structure that is established upon a multitude of prophetic witnesses. To understand how the threefold union comes together as a single prophetic power in the last days is to understand how the image of the beast is formed.

آزمونِ چگونگیِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش، دربرگیرندهٔ آزمونِ پیامبرانهٔ درکِ ساختارِ پیامبرانهٔ اتحادِ سه‌گانه است. اژدها، وحش و پیامبرِ دروغین دارای ساختارِ پیامبرانهٔ مشخصی هستند که بر پایهٔ انبوهی از شهادت‌های پیامبرانه بنا شده است. درکِ اینکه اتحادِ سه‌گانه چگونه در روزهای آخر به یک قدرتِ پیامبرانهٔ واحد تبدیل می‌شود، به معنای درکِ چگونگیِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش است.

A simple, but complex illustration of the importance of understanding how the image of the beast is formed in the last days is Paul’s testimony of the man of sin in chapter two of Second Thessalonians. Paul addresses the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome, and when he does so, he identifies that “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome” is a subject that manifests two classes of worshippers.

نمونه‌ای ساده، اما پیچیده، از اهمیتِ درکِ چگونگیِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در روزهای آخر، شهادتِ پولس دربارهٔ مردِ گناه در فصلِ دومِ رسالهٔ دوم به تسالونیکیان است. پولس به رابطهٔ نبویِ میان رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی می‌پردازد و هنگامی که چنین می‌کند، روشن می‌سازد که «رابطهٔ نبویِ رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی» موضوعی است که دو دستهٔ پرستندگان را آشکار می‌کند.

One group that loves the truth of “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome,” and another group that doesn’t love that truth and therefore receive strong delusion. The prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome that Paul set forth is but one of many prophetic passages that represent the relationship of those two powers, and also the relationship of those two powers with the United States.

یک گروه حقیقتِ «رابطهٔ پیش‌گویانهٔ روم بت‌پرست و روم پاپی» را دوست دارد و گروهی دیگر آن حقیقت را دوست ندارد و بنابراین دچار گمراهی شدید می‌شود. رابطهٔ پیش‌گویانهٔ روم بت‌پرست و روم پاپی که پولس مطرح کرده است، تنها یکی از بسیاری از بخش‌های پیش‌گویانه‌ای است که رابطهٔ آن دو قدرت و نیز رابطهٔ آن دو قدرت با ایالات متحده را به تصویر می‌کشند.

Pagan Rome is the dragon, papal Rome is the beast and the United States is the false prophet. Ahab is the dragon king of ten kings, who is married to Jezebel the whore, who rules over a twofold set of false prophets. The male prophets were the prophets of Baal, and the priests of the grove represented the female goddess Ashtaroth. Together they typify the false prophet of the last days who forms and image of the beast as represented by the female priests and the male prophets.

روم بت‌پرست اژدهاست، روم پاپی وحش است و ایالات متحده پیامبر دروغین است. آخاب، پادشاهِ اژدها، همان پادشاهِ ده پادشاه است که همسرِ ایزابلِ فاحشه است، زنی که بر دو دسته پیامبران دروغین حکم می‌راند. پیامبرانِ مرد پیامبرانِ بعل بودند و کاهنانِ بیشه نمایندهٔ الههٔ زنانهٔ عشتاروت بودند. آنها در کنار هم نمادِ پیامبرِ دروغینِ روزهای آخر هستند که تصویرِ وحش را می‌سازد، چنان‌که به‌وسیلهٔ کاهنانِ زن و پیامبرانِ مرد نمایانده می‌شود.

The dragon is Ahab, who is a symbol of the ten kings of Revelation seventeen, and is the seventh kingdom of eight kingdoms. The sixth kingdom is the United States, Jezebel’s false prophets; the seventh kingdom is the ten kings, the United Nations, the dragon power, and the eighth kingdom, that is of the seven is the fifth kingdom that received a deadly wound, who is resurrected as the eighth and final kingdom which is the beast, that the United States and thereafter the entire world makes an image to and of.

اژدها آخاب است، که نمادِ ده پادشاهِ مکاشفه فصل هفدهم است و هفتمین پادشاهی از هشت پادشاهی است. پادشاهی ششم ایالات متحده است، انبیای کاذبِ ایزابل؛ پادشاهی هفتم ده پادشاه، سازمان ملل متحد، قدرتِ اژدهاست؛ و پادشاهی هشتم ـ که از هفت است ـ همان پادشاهی پنجم است که زخم مرگباری دریافت کرد و به‌عنوانِ پادشاهی هشتم و نهایی، که همان وحش است، دوباره زنده می‌شود؛ پادشاهی‌ای که ایالات متحده و سپس تمامِ جهان برای آن و به شباهتش تصویری می‌سازند.

Daniel chapter one identifies a final prophetic test that involves understanding Rome as represented within God’s Word. Second Thessalonians identifies that the final prophetic test includes light concerning the structure of Modern Rome, as represented by the prophetic and political relationship between pagan and papal Rome.

بابِ اولِ دانیال، آزمونِ نهاییِ نبوتی‌ای را نشان می‌دهد که مستلزم فهمِ روم است، آن‌گونه که در کلامِ خدا به تصویر کشیده شده است. دومِ تسالونیکیان بیان می‌کند که این آزمونِ نهاییِ نبوتی، روشنگری دربارهٔ ساختارِ رومِ مدرن را در بر دارد، چنان‌که در رابطهٔ نبوتی و سیاسیِ میانِ رومِ وثنی و رومِ پاپی نمایان شده است.

Daniel chapter two illustrates that there is a secret that is unsealed in the last days that tests the one hundred and forty-four thousand, for Daniel and the three worthies in chapter two represent God’s last-day people. The prophetic secret that is unsealed, and therefore tests them, is Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of the beasts, thus representing the last test for the one hundred and forty-four thousand which is, as Sister White recorded, “the formation of the image of the beast.”

فصل دوم کتاب دانیال نشان می‌دهد که رازی وجود دارد که در روزهای آخر مُهرش برداشته می‌شود و صد و چهل و چهار هزار نفر را می‌آزماید، زیرا دانیال و آن سه مرد شایسته در همان فصل نمایانگر قوم خدا در روزهای آخر هستند. آن راز نبوی که مُهرش برداشته می‌شود و بدین‌سان آنان را می‌آزماید، خواب پنهانی نبوکدنصر دربارهٔ تصویرِ حیوانات است و به این ترتیب نمایانگر آخرین آزمون برای صد و چهل و چهار هزار نفر می‌باشد؛ یعنی چنان‌که خواهر وایت ثبت کرده است، «تشکیلِ تصویرِ وحش».

The test represented by chapter two of Daniel is placed under the threat of death. As an illustration of the last days, it is confirming what Paul taught when he identified the strong delusion that comes upon those who do not love the truth. In Daniel’s history, his understanding saved the wise men of Babylon, but there is no probation after the final test of the last days.

آزمایشی که در فصل دوم کتاب دانیال به تصویر کشیده شده، با تهدید مرگ روبه‌روست. به‌عنوان نمونه‌ای از ایام آخر، این موضوع آنچه پولس تعلیم داد را تأیید می‌کند، هنگامی که از گمراهی شدیدی سخن گفت که دامنگیر کسانی می‌شود که حقیقت را دوست ندارند. در تاریخ دانیال، فهم او حکیمان بابل را نجات داد، اما پس از آزمون نهاییِ ایام آخر، دیگر مهلتی وجود ندارد.

Every line of the controversy over Rome as a symbol that we have identified provides direct witness to the controversy that is now under way. As the movement for Sunday legislation is now making its way in darkness, God’s prophetic word is identifying its approach, though very few souls are children of the day, and those who are not children of the day, are therefore unaware that the sands of probationary time are rapidly running out. This is occurring in the context identified by Sister White, where the final movements will be rapid ones. In July 2023 Michael descended to bring His mighty army to its feet, but to be part of the army there is a prophetic work that must first be accomplished, and it is accomplished in the political environment where the image of the beast is being formed.

هر جنبه از مناقشه دربارهٔ رم به‌عنوان نماد که شناسایی کرده‌ایم، گواهی مستقیمی بر مناقشه‌ای می‌دهد که اکنون در جریان است. از آنجا که جنبشِ قانون‌گذاریِ روز یکشنبه اکنون در تاریکی پیش می‌رود، کلامِ نبویِ خدا نزدیک شدنِ آن را آشکار می‌کند، هرچند نفوسِ بسیار اندکی فرزندانِ روزند، و آنان که فرزندانِ روز نیستند، از این‌رو بی‌خبرند که شن‌های زمانِ مهلت به‌سرعت رو به پایان‌اند. این امر در همان زمینه‌ای رخ می‌دهد که خواهر وایت توصیف کرده است، جایی که حرکت‌های نهایی سریع خواهند بود. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ میکائیل فرود آمد تا سپاه نیرومندش را به پا خیزاند، اما برای اینکه جزئی از آن سپاه باشیم، کاری نبوی هست که نخست باید به انجام برسد، و این کار در محیط سیاسی‌ای تحقق می‌یابد که در آن تصویرِ وحش در حال شکل‌گیری است.

The prophetic work that must be accomplished includes a recognition of the formation of the image of the beast. The student of prophecy must recognize by the events taking place in the current history that the religious and political factors that produce the image of the beast in the United States are under way. The student must also recognize how the image of the beast is prophetically formed as set forth in God’s word. He must also recognize that as the image of the beast is being formed in the United States, that the image of God is being formed in the one hundred and forty-four thousand. He must understand the parallel of last-day history with the Millerites during the development of the Midnight Cry message in their history, when they were awakened to the fact that they were in the tarrying time of the parable, and therefore they themselves are the virgins. All three elements are part of the prophetic test which began to play out in July of 2023.

کارِ نبوی‌ای که باید به انجام برسد، شامل شناختِ شکل‌گیریِ صورتِ وحش است. دانش‌پژوهِ نبوت باید با توجه به رویدادهایی که در تاریخِ کنونی در حال وقوع است تشخیص دهد که عواملِ دینی و سیاسی‌ای که صورتِ وحش را در ایالاتِ متحده پدید می‌آورند، در جریان‌اند. او همچنین باید تشخیص دهد که، چنان‌که در کلامِ خدا بیان شده است، صورتِ وحش به‌طورِ نبوی چگونه شکل می‌گیرد. او باید همچنین دریابد که همان‌گونه که صورتِ وحش در ایالاتِ متحده در حال شکل‌گیری است، صورتِ خدا در یکصد و چهل و چهار هزار نفر شکل می‌گیرد. او باید موازاتِ تاریخِ روزهایِ آخر را با پیروانِ میلر، در زمانِ شکل‌گیریِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب در تاریخِ آنان، بفهمد؛ هنگامی که بیدار شدند و دریافتند که در زمانِ تأخیرِ آن مَثَل قرار دارند و بنابراین خودشان همان دوشیزگان‌اند. هر سه عنصر بخشی از آزمونِ نبوی‌اند که از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به تحقق یافت.

“Line upon line” each controversy over Rome that has arisen in Advent history was sacred history that is repeated in the last days. The final controversy over Rome is in direct consequence of God’s people refusing to awaken at the message that arrived in July of 2023.

«خط بر خط» هر مناقشه‌ای دربارهٔ روم که در تاریخ ادونتیست‌ها پدید آمده است، تاریخ مقدسی بود که در روزهای آخر تکرار می‌شود. مناقشهٔ نهایی دربارهٔ روم پیامد مستقیمِ امتناع قوم خدا از بیدار شدن در برابر پیامی است که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ رسید.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> خدا قوم خود را برخواهد انگیخت؛ اگر راه‌های دیگر ناکام بمانند، بدعت‌ها در میانشان راه خواهد یافت تا ایشان را غربال کند و کاه را از گندم جدا سازد. خداوند همه کسانی را که به کلام او ایمان دارند فرامی‌خواند تا از خواب برخیزند. نوری گرانبها آمده است، درخورِ این زمان. این حقیقتِ کتاب مقدس است که خطراتی را که همین اکنون بر ماست نشان می‌دهد. این نور باید ما را به مطالعه‌ای کوشایانه در کتاب مقدس و سنجشی بس انتقادی از مواضعی که بر آن‌ها ایستاده‌ایم رهنمون شود. خدا می‌خواهد همه جوانب و مواضعِ حقیقت با دعا و روزه به‌طور کامل و پیگیرانه جست‌وجو شوند. مؤمنان نباید به حدس‌وگمان‌ها و اندیشه‌های ناروشن درباره اینکه حقیقت چیست بسنده کنند. ایمانشان باید محکم بر کلام خدا بنا شود تا هنگامی که زمان آزمایش فرا رسد و ایشان برای پاسخ‌گویی درباره ایمانشان به شوراها احضار شوند، بتوانند با فروتنی و ترس، دلیلی برای امیدی که در آنان است ارائه کنند.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> برانگیزانید، برانگیزانید، برانگیزانید. موضوعاتی که به جهان عرضه می‌کنیم باید برای خودِ ما واقعیتی زنده باشند. مهم است که هنگام دفاع از تعالیمی که آنها را اصول بنیادی ایمان می‌دانیم، هرگز به خود اجازه ندهیم از استدلال‌هایی استفاده کنیم که کاملاً استوار نیستند. شاید این‌ها بتوانند مخالفی را ساکت کنند، اما به حقیقت احترام نمی‌گذارند. ما باید استدلال‌های محکم عرضه کنیم؛ استدلال‌هایی که نه‌تنها مخالفان را ساکت کند، بلکه تابِ موشکافانه‌ترین و دقیق‌ترین بررسی‌ها را هم بیاورد. دربارهٔ کسانی که خود را به‌عنوان مناظره‌گر پرورده‌اند، خطر بزرگی هست که با کلام خدا منصفانه برخورد نکنند. در مواجهه با مخالف باید کوشش جدی ما این باشد که موضوعات را به‌گونه‌ای عرضه کنیم که او را قانع کند، نه اینکه صرفاً در پی اطمینان‌بخشی به مؤمن باشیم.

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies. Volume 5, 708.

> "هر اندازه هم که پیشرفت فکریِ انسان باشد، مبادا حتی لحظه‌ای بیندیشد که نیازی به کاوشِ ژرف و مداوم در کتاب‌مقدس برای نورِ بیشتر نیست. به‌عنوان یک قوم، هر یک از ما فراخوانده شده‌ایم که شاگردِ نبوت باشیم. باید با جدیت مراقب باشیم تا هر پرتو نوری را که خداوند به ما بنمایاند تشخیص دهیم. باید نخستین درخشش‌های حقیقت را دریابیم؛ و از رهگذرِ مطالعهٔ همراه با دعا، می‌توان نوری روشن‌تر به دست آورد که می‌توان آن را پیشِ روی دیگران نهاد." گواهی‌ها. جلد ۵، ۷۰۸.

The Protestants of Miller’s time refused to be governed by the rules of grammar, and chose to ignore the word “also” in verse fourteen, which grammatically defines that “the robbers of thy people” represented a new power being introduced to the flow of events that were represented in the verses where verse fourteen is located. Uriah Smith did the very same thing when he ignored the grammatical evidence that proves the king of the north in verse thirty-six and later in verse forty had to be the same king of the north that had been the subject since verse thirty-one.

پروتستان‌های زمان میلر نپذیرفتند که تابع قواعد دستور زبان باشند و ترجیح دادند واژهٔ «also» را در آیهٔ چهارده نادیده بگیرند؛ واژه‌ای که از نظر دستوری روشن می‌کند که «غارتگران قوم تو» نمایانگر قدرت تازه‌ای بود که به جریان رویدادهایی که در آیاتی که آیهٔ چهارده در آن‌ها قرار دارد آمده‌اند، وارد می‌شد. اوریا اسمیت دقیقاً همین کار را کرد، زمانی که شواهد دستوری را نادیده گرفت که ثابت می‌کرد پادشاه شمال در آیهٔ سی‌وشش و سپس در آیهٔ چهل می‌بایست همان پادشاه شمالی باشد که از آیهٔ سی‌ویک به بعد موضوع بحث بوده است.

Today those who teach the United States is the “robbers” employ a passage from Sister White that identifies the papal power and the United States as the two primary persecuting powers of the last days, and twist the grammar to argue that the reference of “old world” which Sister White uses to define Europe actually represents past history. The grammar in the passage proves this to be an incorrect assumption, and the way in which Sister White uses “old world” in the passage agrees with how she uses it other places in her writings. When she does so she is also in agreement with historians who use the expression “old world” in relation to the “new world” to make a distinction between Europe and the Americas.

امروز، کسانی که ادعا می‌کنند ایالات متحده «راهزنان» است، از فرازی از نوشته‌های خواهر وایت بهره می‌گیرند که در آن، قدرت پاپی و ایالات متحده به‌عنوان دو قدرت اصلیِ آزارگر در ایام آخر معرفی شده‌اند، و دستور زبان را تحریف می‌کنند تا استدلال کنند ارجاع به «دنیای قدیم» که خواهر وایت برای تعریف اروپا به‌کار می‌برد، در واقع به تاریخ گذشته دلالت دارد. دستور زبانِ همان فراز ثابت می‌کند که این فرض نادرست است، و شیوه‌ای که خواهر وایت در آن فراز از «دنیای قدیم» استفاده می‌کند با کاربرد او در سایر بخش‌های نوشته‌هایش همخوانی دارد. او در این کار با مورخانی نیز هم‌نظر است که اصطلاح «دنیای قدیم» را در مقابلِ «دنیای جدید» برای تمایز میان اروپا و قاره‌های آمریکا به‌کار می‌برند.

> “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.

> پاپی‌گری در جهان قدیم و پروتستانیسمِ مرتد در جهان جدید، در قبال کسانی که همه احکام الهی را حرمت می‌نهند، رویه‌ای مشابه در پیش خواهند گرفت. مناقشه عظیم، ۶۱۵.

Grammatically the expression “will pursue” identifies that both powers represented by the “old world” and the “new” both “pursue” the persecution of God’s people in the last days, and it is grammatically flawed to claim this sentence is referring to the “old world” as past history, and “new” as the last days. “Line upon line” all the old controversies of Rome inform the student of prophecy of the last days that when they are awakened the image of the beast test will include an environment where the correct identification of the robbers of thy people is manifested. The correct understanding of the “robbers,” is set forth upon the 1843 pioneer chart, and is therefore a foundational truth, that was confirmed by the authority of the Spirit of Prophecy. This identifies that when the students of prophecy awaken to their final test, the subject of the “robbers,” will also represent the final attack upon the foundational truths, and the Spirit of Prophecy.

از نظر دستوری، عبارت «will pursue» نشان می‌دهد که هر دو قدرتی که با «دنیای قدیم» و «جدید» نمایانده می‌شوند، هر دو «پی خواهند گرفت» آزار قوم خدا را در روزهای آخر، و از نظر دستوری خطاست که ادعا شود این جمله «دنیای قدیم» را به‌عنوان تاریخ گذشته و «جدید» را به‌عنوان روزهای آخر می‌فهماند. «سطر بر سطر» همه مناقشات کهنِ روم به دانشجوی نبوتِ روزهای آخر می‌آموزد که وقتی بیدار شوند، آزمونِ «تصویرِ وحش» شامل محیطی خواهد بود که در آن شناسایی درستِ «غارتگرانِ قوم تو» آشکار می‌شود. فهم درستِ «غارتگران» بر روی نمودارِ پیشگامانِ ۱۸۴۳ بیان شده و ازاین‌رو حقیقتی بنیادی است که به اقتدارِ روحِ نبوت تأیید شده است. این نشان می‌دهد که وقتی دانشجویانِ نبوت به آزمون نهایی خود بیدار شوند، موضوعِ «غارتگران» نیز نمایانگرِ حملهٔ نهایی به حقایقِ بنیادی و به روحِ نبوت خواهد بود.

We will continue these thoughts in the next article.

ما این اندیشه‌ها را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles