Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Eight

کتاب دانیال - شماره پنجاه و هشت

Wisdom Unsealed: Exploring the Threefold Union and the Riddle of 666 in Prophecy

حکمت گشوده‌شده: بررسی اتحاد سه‌گانه و معمای ۶۶۶ در پیشگویی

Author

Jeff Pippenger

Published

January 22, 2024

Formats

PDF
Word

It has been established upon several witnesses that in history and in prophecy Rome always comes up eighth and is of the seven. The prophetic riddle of this symbol is part of what the Lion of the tribe of Judah unseals just before the close of probation. Christ never changes, and in the First and Great Disappointments of Millerite history, He revealed a truth which explained the mystery of the disappointment.

به‌گواهِ چندین شاهد ثابت شده است که در تاریخ و در نبوت، روم همواره به‌عنوان هشتم پدیدار می‌شود و از آنِ هفت است. معمای نبویِ این نماد، بخشی از چیزهایی است که شیرِ قبیلهٔ یهودا درست پیش از پایان مهلت مُهر آنها را می‌گشاید. مسیح هرگز تغییر نمی‌کند، و در نخستین ناامیدی و ناامیدیِ بزرگِ تاریخِ میلری‌ها، حقیقتی را آشکار کرد که راز آن ناامیدی را توضیح می‌داد.

After the First Disappointment in Millerite history, He removed His hand from a mistake in some of the figures represented upon the 1843 chart. The mistake represented the prophetic misunderstanding that produced the Disappointment. The Millerites were ultimately led to a series of understandings, which firmly established the starting date of the twenty-three hundred days. With a firm starting point, that was primarily based upon the date of the cross, they then saw the same prophetic evidence that they had been employing to identify 1843, actually identified not only 1844, but the very day of October 22, 1844.

پس از نخستین ناامیدی در تاریخ میلرایان، او دست خود را از اشتباهی در برخی از اعدادِ درج‌شده بر نمودار ۱۸۴۳ برداشت. آن اشتباه نمایانگرِ بدفهمیِ نبوی‌ای بود که آن ناامیدی را پدید آورد. سرانجام میلرایان به سلسله‌ای از دریافت‌ها رهنمون شدند که تاریخ آغازِ دو هزار و سیصد روز را به‌طور قاطع تثبیت کرد. با داشتن نقطهٔ شروعی محکم که عمدتاً بر تاریخِ صلیب مبتنی بود، آنان سپس دیدند که همان شواهدِ نبوی که برای تعیین ۱۸۴۳ به کار می‌گرفتند، در واقع نه‌تنها ۱۸۴۴، بلکه خودِ روزِ ۲۲ اکتبرِ ۱۸۴۴ را نیز مشخص می‌کند.

After the second and Great Disappointment, the Lord once again revealed a truth which answered all the prophetic dilemmas created by their incorrect proclamation that October 22, 1844 was the Second Coming of Christ. The Lord opened the subject of the Sanctuary, and its connected truths, and the Great Disappointment was explained.

پس از نومیدیِ دوم و بزرگ، خداوند بار دیگر حقیقتی را آشکار ساخت که پاسخگوی همهٔ معضلاتِ نبویِ ناشی از اعلانِ نادرستِ آنان ـ مبنی بر اینکه ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ بازگشتِ دومِ مسیح است ـ بود. خداوند موضوعِ مقدسگاه و حقایقِ مرتبط با آن را گشود و نومیدیِ بزرگ تبیین شد.

> “As a people, we should be earnest students of prophecy; we should not rest until we become intelligent in regard to the subject of the sanctuary, which is brought out in the visions of Daniel and John. This subject sheds great light on our present position and work, and gives us unmistakable proof that God has led us in our past experience. It explains our disappointment in 1844, showing us that the sanctuary to be cleansed was not the earth, as we had supposed, but that Christ then entered into the most holy apartment of the heavenly sanctuary, and is there performing the closing work of his priestly office, in fulfillment of the words of the angel to the prophet Daniel, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’

> به‌عنوان یک قوم، باید دانش‌پژوهانی جدیِ نبوت باشیم؛ نباید آرام بگیریم تا زمانی که نسبت به موضوعِ قدس، که در رویاهای دانیال و یوحنا مطرح شده است، بصیر و آگاه شویم. این موضوع نور فراوانی بر وضعیت و کارِ کنونی ما می‌افکند و به ما دلیلِ غیرقابل‌انکاری می‌دهد که خدا در تجربه‌های گذشته‌مان ما را هدایت کرده است. این موضوع سرخوردگی ما در سال ۱۸۴۴ را توضیح می‌دهد و به ما نشان می‌دهد که قدسی که باید تطهیر می‌شد، زمین نبود، چنان‌که پنداشته بودیم، بلکه مسیح در آن زمان به بخشِ قدس‌الاقداسِ قدسِ آسمانی وارد شد و در آنجا در حال انجامِ کارِ پایانیِ خدمتِ کاهنیِ خویش است، برای تحققِ کلامِ فرشته به پیامبر دانیال: «تا دو هزار و سیصد روز؛ آنگاه قدس تطهیر خواهد شد.»

> “Our faith in reference to the messages of the first, second, and third angels was correct. The great way-marks we have passed are immovable. Although the hosts of hell may try to tear them from their foundation, and triumph in the thought that they have succeeded, yet they do not succeed. These pillars of truth stand firm as the eternal hills, unmoved by all the efforts of men combined with those of Satan and his host. We can learn much, and should be constantly searching the Scriptures to see if these things are so. God’s people are now to have their eyes fixed on the heavenly sanctuary, where the final ministration of our great High Priest in the work of the judgment is going forward,—where he is interceding for his people.” Review and Herald, November 27, 1883.

> ایمان ما در ارتباط با پیام‌های فرشتگان اول، دوم و سوم درست بود. نشانه‌های بزرگ راهی که از آنها گذشته‌ایم، تکان‌ناپذیرند. هرچند سپاهیان دوزخ بکوشند آنها را از بنیادشان برکنند و در اندیشهٔ اینکه کامیاب شده‌اند شادی پیروزی کنند، باز هم کامیاب نمی‌شوند. این ستون‌های حقیقت چون کوه‌های جاودانه استوار می‌ایستند، بی‌آنکه همهٔ تلاش‌های آدمیان، در کنار شیطان و سپاهش، آن‌ها را به حرکت درآورد. ما می‌توانیم بسیار بیاموزیم و باید پیوسته کتاب مقدس را بکاویم تا ببینیم آیا این امور چنین است یا نه. اکنون چشمان قوم خدا باید بر قدس آسمانی دوخته باشد؛ جایی که در آن، خدمت نهایی کاهن اعظم بزرگ ما در کار داوری در جریان است؛ همان‌جا که او برای قوم خود شفاعت می‌کند. Review and Herald، 27 نوامبر 1883.

The disappointment of the disciples at the crucifixion was based upon an incorrect understanding of the kingdom which Christ was to establish at the cross. John the Baptist and the apostle Paul’s ministries included the work of identifying that the dispensation of literal Israel and the literal earthly sanctuary had transitioned unto spiritual Israel and the spiritual heavenly sanctuary. The Lion of the tribe of Judah always explains the disappointment to the “wise.” The explanation of the prophetic riddle of Rome being “the eighth, but is of the seven”, is part of the work the Lion of Judah is accomplishing to explain the disappointment of July 18, 2020.

ناامیدی شاگردان در هنگام مصلوب شدن بر برداشت نادرستی از آن پادشاهی مبتنی بود که مسیح قرار بود بر صلیب برپا کند. خدمت های یوحنای تعمیددهنده و پولس رسول دربرگیرنده تبیین این بود که تدبیر اسرائیل جسمانی و قدس زمینی به اسرائیل روحانی و قدس آسمانی انتقال یافته بود. شیر سبط یهودا همواره ناامیدی را برای «حکیمان» توضیح می دهد. توضیح معمای نبوی اینکه روم «هشتم است، اما از هفت است»، بخشی از کاری است که شیر سبط یهودا برای توضیح ناامیدی ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰ انجام می دهد.

The Millerites saw Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, and they saw the distinction between paganism and papalism, but could not see papal Rome as the fifth kingdom of Bible prophecy. Shortly after 1844, the pioneers saw that the United States was the next kingdom of Bible prophecy.

پیروان میلر، روم را به‌عنوان پادشاهی چهارم در نبوت‌های کتاب مقدس می‌دیدند و تمایز میان بت‌پرستی و پاپی‌گری را تشخیص می‌دادند، اما نتوانستند روم پاپی را پادشاهی پنجمِ نبوت‌های کتاب مقدس ببینند. اندکی پس از ۱۸۴۴، پیشگامان دریافتند که ایالات متحده پادشاهی بعدیِ نبوت‌های کتاب مقدس است.

That recognition is represented upon the 1850 pioneer chart, but their ability to recognize the full illustration of the kingdoms of Bible prophecy, as represented in Revelation chapter seventeen, was beyond their ability to comprehend, for they began to wander in the wilderness of Laodicea after their rejection of the “seven times” in 1863.

آن شناخت در نمودار پیشگام ۱۸۵۰ بازنمایی شده است، اما توانایی آنان برای تشخیص تصویر کامل پادشاهی‌های مطرح در نبوت‌های کتاب مقدس، چنان‌که در باب هفدهم کتاب مکاشفه نمایانده شده است، فراتر از حدّ فهم‌شان بود؛ زیرا آنان پس از ردِ «هفت زمان» در سال ۱۸۶۳، به سرگردانی در بیابان لائودکیه افتادند.

> “The history of ancient Israel is a striking illustration of the past experience of the Adventist body. God led His people in the advent movement, even as He led the children of Israel from Egypt. In the great disappointment their faith was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea. Had they still trusted to the guiding hand that had been with them in their past experience, they would have seen the salvation of God. If all who had labored unitedly in the work in 1844, had received the third angel’s message and proclaimed it in the power of the Holy Spirit, the Lord would have wrought mightily with their efforts. A flood of light would have been shed upon the world. Years ago the inhabitants of the earth would have been warned, the closing work completed, and Christ would have come for the redemption of His people.

> تاریخ اسرائیل باستان نمونه‌ای چشمگیر از تجربهٔ گذشتهٔ جماعت ادونتیست است. خدا قوم خود را در جنبش ظهور رهبری کرد، همان‌گونه که فرزندان اسرائیل را از مصر هدایت نمود. در سرخوردگی بزرگ، ایمان‌شان آزموده شد، همان‌گونه که ایمان عبرانیان کنار دریای سرخ آزموده شد. اگر همچنان به آن دستِ راهنما که در تجربهٔ گذشته با آنان بود اعتماد کرده بودند، نجاتِ خدا را دیده بودند. اگر همهٔ کسانی که در ۱۸۴۴ متحدانه در این کار زحمت کشیده بودند، پیام فرشتهٔ سوم را پذیرفته و آن را در قدرت روح‌القدس اعلام کرده بودند، خداوند به‌گونه‌ای توانمندانه در کنار مساعی ایشان عمل کرده بود. سیلی از نور بر جهان فرو ریخته بود. سال‌ها پیش ساکنان زمین هشدار یافته بودند، کار پایانی به اتمام رسیده بود، و مسیح برای رهایی قوم خود آمده بود.

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> این ارادهٔ خدا نبود که اسرائیل چهل سال در بیابان سرگردان شود؛ او می‌خواست آنان را مستقیماً به سرزمین کنعان هدایت کند و ایشان را در آنجا، به‌صورت قومی مقدس و سعادتمند، مستقر سازد. اما «به سبب بی‌ایمانی نتوانستند داخل شوند.» عبرانیان ۳:۱۹. به‌سبب لغزش و ارتدادشان در بیابان هلاک شدند، و دیگرانی برانگیخته شدند تا به سرزمین موعود وارد شوند. به همین صورت، این ارادهٔ خدا نبود که آمدن مسیح تا این اندازه به تأخیر افتد و قوم او سالیان بسیار در این دنیای گناه و اندوه بمانند. اما بی‌ایمانی آنان را از خدا جدا کرد. چون از انجام کاری که برایشان مقرر کرده بود سر باز زدند، دیگرانی برانگیخته شدند تا پیام را اعلام کنند. عیسی از سر رحمت نسبت به جهان، آمدن خود را به تأخیر می‌اندازد تا گناهکاران فرصت یابند هشدار را بشنوند و پیش از آن‌که غضب خدا فرو ریخته شود، در او پناهی بیابند. مناقشه عظیم، ۴۵۸.

James and Ellen White both identified that the movement had transitioned into the movement of Laodicea in 1856, and in the previous passage she identifies that “if all who had labored unitedly in the work in 1844, had received the third angel’s message and proclaimed it in the power of the Holy Spirit, the Lord would have wrought mightily with their efforts.” Then she says, “In like manner,” the “backsliding and apostasy” that ancient Israel manifested, caused ancient Israel to “perish in the desert.” The passage is identifying that Laodicean Adventism began to wander in the wilderness in the time period when those who had proclaimed the message of the Midnight Cry were still alive.

جیمز و الن وایت هر دو تشخیص دادند که این جنبش در سال ۱۸۵۶ به وضعیت لاودیکیایی گذار کرده بود، و در عبارت پیشین او تصریح می‌کند که «اگر همهٔ کسانی که در سال ۱۸۴۴ به‌طور متحدانه در این کار خدمت کرده بودند، پیام فرشتهٔ سوم را پذیرفته و آن را با قدرت روح‌القدس اعلام کرده بودند، خداوند به‌گونه‌ای نیرومند با تلاش‌هایشان عمل می‌نمود.» سپس می‌گوید: «به همین صورت»، «پسرفت و ارتدادی» که اسرائیل باستان از خود نشان داد، باعث شد اسرائیل باستان «در بیابان هلاک شود.» این عبارت بیان می‌کند که ادونتیسمِ لاودیکیایی در همان دوره‌ای که کسانی که پیام فریاد نیمه‌شب را اعلام کرده بودند هنوز زنده بودند، سرگردانی در بیابان را آغاز کرد.

Today the theologians (the learned) identify various applications for Revelation chapter seventeen, that are either derived from the methodology of futurism that was invented by the Jesuits, or the corrupted theological practices of apostate Protestantism. The symbols of Revelation seventeen, are very simple. We have identified the necessary symbols, so we will return to the kingdoms represented there and align them with the kingdoms of Daniel chapter two, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

امروز الهی‌دانان (عالمان) برای باب هفدهم کتاب مکاشفه کاربردهای گوناگونی را شناسایی می‌کنند که یا از روش‌شناسیِ آینده‌گراییِ ابداع‌شده به‌دست یسوعیان سرچشمه می‌گیرد یا از رویه‌های الهیاتیِ فاسدِ پروتستانتیسمِ مرتد. نمادهای باب هفدهم کتاب مکاشفه بسیار ساده‌اند. ما نمادهای لازم را شناسایی کرده‌ایم؛ پس به پادشاهی‌هایی که در آن‌جا نمایانده شده‌اند بازمی‌گردیم و آن‌ها را با پادشاهی‌های باب دوم کتاب دانیال منطبق می‌کنیم، زیرا عیسی همواره پایانِ چیزی را با آغازِ آن نشان می‌دهد.

> And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:10–12.

> و هفت پادشاه‌اند: پنج سقوط کرده‌اند، یکی هست، و دیگری هنوز نیامده است؛ و چون بیاید، باید اندک زمانی بماند. و آن وحش که بود و نیست، خود او هشتمی است و از آن هفت است و به هلاکت می‌رود. و آن ده شاخ که دیدی، ده پادشاه‌اند که هنوز پادشاهی دریافت نکرده‌اند؛ اما با آن وحش همچون پادشاهان برای یک ساعت قدرت می‌یابند. مکاشفه ۱۷:۱۰-۱۲.

In verse three, John was spiritually conveyed to 1798. At that vantage point in history, he was told that there were five kingdoms that had already fallen. Those kingdoms were Babylon, Medo-Persia, Greece, pagan Rome and papal Rome. William Miller could not unravel this passage in chapter seventeen, for he could not recognize that papal Rome was a distinct kingdom from pagan Rome. Yet the sequence is addressed in chapters twelve and thirteen of Revelation, for the dragon in chapter twelve represented pagan Rome, the beast that came from the sea in chapter thirteen was the papacy and the earth beast is the United States. Sister White identifies all three of these beasts as the dragon, the beast and the false prophet. In providing her testimony she identifies the sequence of the kingdoms, and the sequence agrees with the application we are making of Revelation seventeen.

در آیهٔ سوم، یوحنا به‌طور روحانی به سال ۱۷۹۸ برده شد. از آن منظر تاریخی به او گفته شد که پنج پادشاهی پیش‌تر سقوط کرده بودند. آن پادشاهی‌ها عبارت بودند از: بابل، ماد و پارس، یونان، رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی. ویلیام میلر نتوانست این بخش از باب هفدهم را بگشاید، زیرا تشخیص نمی‌داد که رومِ پاپی پادشاهی‌ای متمایز از رومِ بت‌پرست است. با این‌حال این توالی در باب‌های دوازده و سیزده مکاشفه مطرح شده است، زیرا اژدها در باب دوازدهم نمایندهٔ رومِ بت‌پرست بود، و وحشی که در باب سیزدهم از دریا برآمد، پاپی‌گری بود و وحشِ زمین ایالات متحده است. خواهر وایت هر سهٔ این وحوش را به‌عنوان اژدها، وحش و نبیِ کاذب معرفی می‌کند. او با ارائهٔ شهادتش ترتیب پادشاهی‌ها را مشخص می‌کند، و این ترتیب با تطبیقی که ما از باب هفدهم مکاشفه ارائه می‌کنیم، همخوانی دارد.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> در قالب نمادهایِ یک اژدهای بزرگِ سرخ، وحشِ پلنگ‌گونه، و وحش با شاخ‌هایی مانندِ شاخ‌های بره، حکومت‌های زمینی که به‌ویژه به لگدمال کردن شریعت خدا و آزار رساندن به قوم او می‌پرداختند، به یوحنا نشان داده شدند. این جنگ تا پایان زمان ادامه دارد. قوم خدا، که با زنی مقدس و فرزندانش نمادپردازی شده بودند، به‌عنوان اقلیتی بسیار اندک معرفی شدند. در ایام آخر تنها باقیمانده‌ای هنوز وجود داشت. یوحنا دربارهٔ اینان چنین می‌گوید: «آنان که احکام خدا را نگاه می‌دارند و شهادت عیسی مسیح را دارند.»

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.

> از راه بت‌پرستی، و سپس از راه پاپیّت، شیطان در طول قرن‌های بسیار قدرت خود را به کار گرفت تا شاهدان وفادار خدا را از روی زمین محو کند. بت‌پرستان و پاپیان به همان روحِ اژدها برانگیخته می‌شدند. تفاوتشان تنها در این بود که پاپیّت، با تظاهر به خدمت خدا، دشمنی خطرناک‌تر و بی‌رحم‌تر بود. به‌وسیلهٔ کاتولیسیسمِ رومی، شیطان جهان را به اسارت گرفت. کلیسایی که ادعای انتساب به خدا داشت به صفوف این فریب کشیده شد، و بیش از هزار سال قوم خدا زیر خشم اژدها رنج کشیدند. و هنگامی که پاپیّت، که قدرتش از او سلب شده بود، ناچار شد از تعقیب و آزار دست بردارد، یوحنا دید که قدرتی نو سر برمی‌آورد تا پژواکِ صدای اژدها باشد و همان کارِ ظالمانه و کفرآمیز را دنبال کند. این قدرت، آخرینی که قرار است بر ضد کلیسا و شریعت خدا جنگ برانگیزد، نمادش حیوانی با شاخ‌های بره‌گون بود.

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> اما ترسیم قاطع قلم نبوت پرده از تغییری در این صحنهٔ آرام برمی‌دارد. وحشی با شاخ‌هایی چون برّه با صدای اژدها سخن می‌گوید و «همهٔ قدرتِ وحشِ نخستین را در حضور او به کار می‌گیرد.» نبوّت اعلام می‌کند که او به ساکنان زمین خواهد گفت که باید برای وحش تمثالی بسازند، و اینکه «همگان را، چه خرد و چه بزرگ، چه ثروتمند و چه فقیر، چه آزاد و چه برده، وادار می‌کند تا نشانی بر دست راستشان یا بر پیشانی‌شان بپذیرند؛ و اینکه هیچ‌کس نتواند بخرد یا بفروشد، مگر آن‌که آن نشان، یا نامِ وحش، یا شمارهٔ نامِ او را داشته باشد.» بدین‌سان پروتستانیسم در پیِ دستگاه پاپ گام می‌نهد. نشانه‌های زمانه، ۱ نوامبر ۱۸۹۹.

In the first paragraph of the last passage, Sister White identifies pagan Rome, papal Rome and the United States as “earthly governments.” In the second paragraph she identifies that the governments were sequential when she says, “through paganism, and then through the Papacy,” and “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work.” She does not stop there though, for in the third paragraph she identifies that the United States was to force another kingdom upon the entire world. She says, “The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast.”

در پاراگراف نخستِ آخرین فراز، خواهر وایت، رومِ بت‌پرست، رومِ پاپی و ایالات متحده را «دولت‌های زمینی» معرفی می‌کند. در پاراگراف دوم، او مشخص می‌کند که این دولت‌ها به‌صورت پیاپی بوده‌اند، هنگامی که می‌گوید: "از طریق بت‌پرستی، و سپس از طریق پاپیّت"، و "وقتی پاپیّت، که از نیروی خود تهی شده بود، ناچار شد از آزار و شکنجه دست بردارد، یوحنا نیرویی نو را دید که سر برمی‌آورد تا پژواک صدای اژدها باشد و همان کارِ بی‌رحمانه و کفرآمیز را پیش ببرد." اما او در آنجا متوقف نمی‌شود، زیرا در پاراگراف سوم تصریح می‌کند که ایالات متحده قرار بود پادشاهی دیگری را بر سراسر جهان تحمیل کند. او می‌گوید: "وحش با شاخ‌های برّه‌گون با صدای اژدها سخن می‌گوید و 'تمام قدرتِ وحشِ نخستین را در حضور خود به کار می‌بندد.' نبوت اعلام می‌کند که او به ساکنان زمین خواهد گفت که باید تصویری برای آن وحش بسازند."

Revelation chapters twelve and thirteen, identify pagan Rome, papal Rome, the United States and the world image of the beast, that is set up by the United States. The definition of the “image of the beast” is the combination of Church and State, and for the entire world to set up an image of the beast, by definition it identifies that in the last days, a one-world government will be forced upon the entire earth. The kingdom will consist of a State and a Church, with the Church ruling over the relationship. Revelation chapters twelve and thirteen, identify four sequential kingdoms, and those same kingdoms are represented in chapter seventeen, and also in Daniel chapter two.

فصل‌های دوازده و سیزدهِ مکاشفه، رومِ بت‌پرست، رومِ پاپی، ایالات متحده و تصویر جهانیِ وحش را که به‌وسیلهٔ ایالات متحده برپا می‌شود، مشخص می‌کنند. تعریف «تصویرِ وحش» ترکیبِ کلیسا و دولت است، و اینکه تمام جهان تصویری از وحش برپا کند، بنا بر تعریف نشان می‌دهد که در روزهای آخر، حکومتی واحدِ جهانی بر سراسر زمین تحمیل خواهد شد. آن پادشاهی از دولت و کلیسا تشکیل خواهد شد و کلیسا بر این رابطه حاکم خواهد بود. فصل‌های دوازده و سیزدهِ مکاشفه چهار پادشاهیِ پی‌درپی را مشخص می‌کنند، و همان پادشاهی‌ها در فصل هفده و نیز در فصل دومِ کتاب دانیال بیان شده‌اند.

In 1798, John saw the first five kingdoms of Bible prophecy had already fallen, and that in 1798, one kingdom then existed. The kingdom of Bible prophecy that began in 1798, was the earth beast of Revelation thirteen, that began as a lamb, but ends up speaking as a dragon. The United States is the two-horned sixth kingdom of Bible prophecy, that follows the fifth kingdom of spiritual Babylon that had received a deadly wound. The fifth kingdom was spiritual Babylon, who had been typified by the first kingdom of literal Babylon. The sixth kingdom with two horns had been typified by the two arms of silver.

در سال ۱۷۹۸، یوحنا دید که پنج پادشاهیِ نخستِ پیشگویی‌های کتاب مقدس از پیش سقوط کرده بودند و اینکه در همان سال تنها یک پادشاهی وجود داشت. پادشاهیِ پیشگوییِ کتاب مقدس که در ۱۷۹۸ آغاز شد، همان وحشِ زمینِ باب سیزدهمِ مکاشفه بود که چون بره آغاز شد، اما سرانجام چون اژدها سخن می‌گوید. ایالات متحده پادشاهیِ ششمِ پیشگوییِ کتاب مقدس با دو شاخ است که پس از پادشاهیِ پنجمِ بابلِ روحانی می‌آید؛ همان که زخم مهلکی دریافت کرده بود. پادشاهیِ پنجم بابلِ روحانی بود که به‌وسیلهٔ پادشاهیِ نخستِ بابلِ حقیقی تمثیل شده بود. پادشاهیِ ششمِ دوشاخ نیز به‌وسیلهٔ دو بازوی نقره‌ای تمثیل شده بود.

In 1798, there was to be a kingdom that was yet in the future, for in 1798, “the other is not yet come.” When that seventh kingdom came into history, it would only “continue a short space.” The fifth kingdom received a deadly wound, the sixth kingdom had two horns and the seventh kingdom only continues for a brief period of time. The context of the passage identified that the seventh kingdom is represented by the “ten kings”, for when the “ten kings” become a kingdom, they only rule for “one hour,” and one “hour” is a short “space.” When the “ten kings” do reign, they rule together for the “one hour” with the beast.

در سال 1798، قرار بود پادشاهی‌ای در آینده پدید آید، زیرا در سال 1798، «آن دیگری هنوز نیامده است». وقتی آن پادشاهی هفتم وارد تاریخ شود، فقط «برای مدت کوتاهی دوام خواهد آورد». پادشاهی پنجم زخم مرگباری دریافت کرد، پادشاهی ششم دو شاخ داشت و پادشاهی هفتم فقط برای مدت کوتاهی ادامه می‌یابد. سیاق این بخش مشخص می‌کند که پادشاهی هفتم به‌وسیله «ده پادشاه» نمایندگی می‌شود، زیرا وقتی «ده پادشاه» به یک پادشاهی تبدیل می‌شوند، تنها برای «یک ساعت» حکومت می‌کنند، و یک «ساعت» یک «مدت» کوتاه است. وقتی «ده پادشاه» سلطنت کنند، آنان برای همان «یک ساعت» با وحش به‌طور مشترک حکومت می‌کنند.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:12.

> و آن ده شاخ که دیدی، ده پادشاه‌اند که هنوز هیچ سلطنتی نیافته‌اند؛ ولی با وحش برای یک ساعت همچون پادشاهان قدرت خواهند یافت. مکاشفه ۱۷:۱۲

The “ten horns” are the seventh kingdom, but they rule together with the beast for “one hour”. The “one hour” is the period of the Sunday law crisis that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. They agree to rule with the beast, for they are forced to do so by the primary king, which is the United States. Sister White in the passage we just cited, identifies that the last power to persecute God’s people is the earth beast.

«ده شاخ» پادشاهی هفتم‌اند، اما به مدت «یک ساعت» همراه با وحش حکومت می‌کنند. «یک ساعت» دوره بحران قانون یکشنبه است که با قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحده برقرار می‌شود آغاز می‌گردد. آنان موافقت می‌کنند که با وحش حکومت کنند، زیرا توسط پادشاه اصلی، یعنی ایالات متحده، به این کار وادار می‌شوند. خواهر وایت در بخشی که همین‌اکنون نقل کردیم بیان می‌کند که آخرین قدرتی که بر قوم خدا جفا می‌کند، وحشِ زمین است.

> “John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> «یوحنا قدرتی تازه را دید که سر برمی‌آورد تا صدای اژدها را بازتاب دهد و همان کارِ بی‌رحمانه و کفرآمیز را پیش ببرد. این قدرت، آخرین قدرتی که قرار است با کلیسا و قانون خدا بجنگد، به صورت وحشی‌ای با شاخ‌های بره‌گون به تصویر کشیده شده بود.» نشانه‌های زمان، ۱ نوامبر ۱۸۹۹.

The last kingdom of Bible prophecy is brought about through the deception accomplished by the United States, as the False Prophet. The kingdom began as a lamb in 1798, but in the last days it forces the world to accept the worldwide image of the beast, which is by definition the combination of a Church and a State with the Church in control of the relationship. That kingdom is also identified as a three-fold union.

آخرین پادشاهیِ نبوّت‌های کتاب مقدس از طریق فریبی که ایالات متحده به‌عنوان پیامبر دروغین انجام می‌دهد پدید می‌آید. این پادشاهی در سال ۱۷۹۸ همچون بره‌ای آغاز شد، اما در روزهای آخر جهان را وادار می‌کند تا تصویرِ جهانیِ وحش را بپذیرد؛ تصویری که بنا بر تعریف، ترکیبی از کلیسا و دولت است و در آن، کلیسا بر رابطه کنترل دارد. آن پادشاهی همچنین به‌عنوان یک اتحادِ سه‌گانه شناخته می‌شود.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> پروتستان‌های ایالات متحده در دراز کردن دست‌های خود از فراز شکاف برای فشردن دست روح‌گرایی پیشگام خواهند بود؛ آنان از فراز ورطه نیز دست خواهند یازید تا با قدرت رومی دست بدهند؛ و تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، این کشور در پایمال کردن حقوق وجدان پا جای پای روم خواهد گذاشت. مناقشهٔ بزرگ، ۵۸۸.

The threefold union is the union of the dragon, the beast and the false prophet, which in Revelation sixteen go forth to the kings of the earth and lead the world to Armageddon.

اتحاد سه‌گانه اتحادِ اژدها، وحش و پیامبرِ دروغین است که در مکاشفهٔ شانزدهم به سوی پادشاهانِ زمین بیرون می‌روند و جهان را به آرماگدون می‌کشانند.

> And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Revelation 16:13, 14.

> و دیدم که سه روح ناپاک مانند قورباغه از دهان اژدها و از دهان وحش و از دهان نبیِ کاذب بیرون آمدند. زیرا آنان ارواحِ شیاطین‌اند که معجزات می‌کنند و نزد پادشاهانِ زمین و سراسرِ جهان می‌روند تا آنان را برای جنگِ آن روزِ عظیمِ خدایِ قادرِ مطلق گرد آورند. مکاشفه ۱۶:۱۳، ۱۴.

The “Roman power” is the papacy, the beast and the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound. The “Protestants” represent the United States, the false prophet, the sixth and final kingdom of Bible prophecy. “Spiritualism” is the United Nations, the dragon and the kingdom that agrees to rule for one hour with the beast. The threefold union is accomplished during the “one hour” that is the “hour” of the “great earthquake” in Revelation eleven, which is the soon-coming Sunday law.

"قدرت رومی" همان پاپیت است، وحش و پادشاهیِ پنجمِ نبوت‌های کتاب مقدس که زخم مرگباری دریافت کرد. "پروتستان‌ها" نمایانگر ایالات متحده هستند، نبیِ کاذب، ششمین و آخرین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس. "روح‌گرایی" سازمان ملل متحد است، اژدها و پادشاهی‌ای که می‌پذیرد برای یک ساعت با وحش سلطنت کند. اتحاد سه‌گانه در طی "یک ساعت"ی تحقق می‌یابد که همان "ساعتِ" "زلزله عظیم" در مکاشفه یازدهم است، که همان قانون یکشنبه نزدیک‌الوقوع است.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با صدور فرمانی که برخلاف قانون خدا، نهاد پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما به‌طور کامل از راستکاری جدا خواهد شد. وقتی پروتستانیسم دست خود را از فراسوی شکاف برای فشردن دست قدرت رومی دراز کند، و هنگامی که بر فراز ورطه دست در دست روح‌گرایی نهد، و زمانی که تحت نفوذ این اتحاد سه‌گانه کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را، به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری، نفی کند و برای ترویج اکاذیب و گمراهی‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمان عمل شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحه ۴۵۱.

In Daniel chapter two, Babylon, the first kingdom of Bible prophecy represented by the head of gold, typifies spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy. The twofold kingdom of the Medes and Persians, the shoulders and arms of silver, the second kingdom of Bible prophecy in Daniel two, represents the two-horned earth beast, the United States, the sixth kingdom of Bible prophecy. The brass of the image of Daniel two, representing Greece, the third kingdom of Bible prophecy, represents the United Nations, the seventh head that continues for “one hour”, and that agrees to accept a position in the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

در باب دوم کتاب دانیال، بابل، نخستین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس که با سر طلا نمایندگی می‌شود، نماد بابل روحانی، پنجمین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس است. پادشاهیِ دوگانهٔ ماد و پارس، یعنی شانه‌ها و بازوان نقره، دومین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس در دانیال باب دوم، نمایانگر وحش زمینیِ دوشاخ، یعنی ایالات متحده، ششمین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس است. برنجِ تمثالِ باب دوم دانیال که نمایندهٔ یونان، سومین پادشاهیِ نبوت کتاب مقدس، است، نمایانگر سازمان ملل متحد است، سر هفتمی که برای "یک ساعت" دوام دارد و موافقت می‌کند که جایگاهی را در اتحاد سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبی کاذب بپذیرد.

The iron kingdom of Daniel chapter two, the fourth kingdom of Bible prophecy, represents the eighth kingdom, that is of the seven. Literal pagan Rome, the fourth kingdom, represents modern Rome, which is a kingdom that is structured with the combination of Church and State, with the Church ruling over the relationship. That kingdom is threefold in nature, for the premier king of the “ten kings” is the sixth kingdom which is the earth beast. The sixth kingdom is Ahab, who was married to Jezebel. The sixth kingdom when represented in its threefold union is modern Rome, that was preceded by the fifth kingdom that was papal Rome, which was preceded by the fourth kingdom of pagan Rome.

پادشاهی آهنینِ باب دومِ دانیال، یعنی چهارمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس، نمایندهٔ پادشاهیِ هشتم است که از آنِ هفت است. رومِ بت‌پرستِ حقیقی، یعنی پادشاهی چهارم، نمایندهٔ رومِ مدرن است؛ پادشاهی‌ای که با ترکیبِ کلیسا و دولت ساختاریافته است و در آن کلیسا بر این رابطه حکومت می‌کند. آن پادشاهی از نظر ماهیت سه‌گانه است، زیرا سرکردهٔ «ده پادشاه» همان پادشاهیِ ششم است که وحش از زمین است. پادشاهیِ ششم اخاب است که با ایزابل ازدواج کرده بود. پادشاهیِ ششم، وقتی در اتحادِ سه‌گانه‌اش نمایانده می‌شود، همان رومِ مدرن است که پیش از آن پادشاهیِ پنجم، یعنی رومِ پاپی، و پیش از آن نیز پادشاهیِ چهارمِ رومِ بت‌پرست قرار داشت.

The Millerites only saw Rome as the fourth and final kingdom. They recognized it was twofold in nature, but could see no other following earthly kingdom. The fourth kingdom was pagan Rome, which preceded papal Rome the fifth kingdom, that is followed by modern Rome the sixth kingdom. The sixth kingdom is the third of three Roman manifestations.

میلریتی‌ها روم را تنها پادشاهی چهارم و نهایی می‌دیدند. آنان آن را دارای ماهیتی دوگانه می‌دانستند، اما هیچ پادشاهی زمینیِ دیگری را که پس از آن بیاید نمی‌دیدند. پادشاهی چهارم روم بت‌پرست بود که پیش از روم پاپی، پادشاهی پنجم، قرار داشت و پس از آن روم مدرن، پادشاهی ششم، می‌آید. پادشاهی ششم سومین صورت از سه صورت روم است.

The threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is both modern Rome and also Babylon the Great, whose deadly wound is healed. The United States, the United Nations and the whore of Tyre represent the eighth and final kingdom, but they are all three allies in the threefold union of the sixth kingdom, which is the last power “to wage war against the church and the law of God.”

اتحاد سه‌گانهٔ اژدها، وحش و پیامبرِ دروغین، هم رومِ مدرن است و هم بابلِ بزرگ که زخمِ مرگبارش شفا یافته است. ایالات متحده، سازمان ملل متحد و فاحشهٔ صور نمایندهٔ پادشاهیِ هشتم و نهایی‌اند، اما هر سه در اتحادِ سه‌گانهٔ پادشاهیِ ششم هم‌پیمان‌اند؛ پادشاهی‌ای که آخرین قدرت است "برای جنگ با کلیسا و شریعتِ خدا."

The United States is one-third of the sixth kingdom. The United Nations, as part of the threefold union, is also one-third of the sixth kingdom, and the papacy is also one-third of the sixth kingdom. At this level the number for the United States is SIX, and the number for the United Nations is SIX and the number of the papacy is SIX. The threefold union represents the number of a man, the “man of sin”, and his number is SIX-SIX-SIX.

ایالات متحده یک‌سومِ پادشاهیِ ششم است. سازمان ملل متحد، به‌عنوان بخشی از اتحادِ سه‌گانه، نیز یک‌سومِ پادشاهیِ ششم است و پاپیت نیز یک‌سومِ پادشاهیِ ششم است. در این سطح، عددِ ایالات متحده شش است و عددِ سازمان ملل متحد شش است و عددِ پاپیت شش است. اتحادِ سه‌گانه نمایانگرِ عددِ یک انسان، «مردِ گناه»، است و عددِ او شش-شش-شش است.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> در اینجا حکمت است. هر که فهم دارد، عدد وحش را بشمارد؛ زیرا عدد انسان است؛ و عددش ششصد و شصت و شش است. مکاشفه ۱۳:۱۸.

The sixth and final separate kingdom is the United States, but it deceives the world, for it is the False Prophet.

ششمین و آخرین پادشاهیِ جداگانه، ایالات متحده است، اما جهان را فریب می‌دهد، زیرا پیامبرِ کاذب است.

> And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:12–14.

> و او همه قدرت وحش نخستین را در برابرش به کار می‌گیرد و زمین و ساکنان آن را وامی‌دارد که وحش نخستین را بپرستند؛ همان که زخم مرگبارش شفا یافته بود. و عجایب عظیم می‌کند، چنان‌که در برابر دیدگان مردم آتش را از آسمان بر زمین فرو می‌آورد، و به‌واسطه آن معجزاتی که قدرت انجامشان را در برابر دیدگان وحش داشت، ساکنان زمین را می‌فریبد؛ و به ساکنان زمین می‌گوید که برای آن وحش تمثالی بسازند، همان که از شمشیر زخمی شده بود و زنده ماند. مکاشفه 13:12-14.

The “power of the first beast before him,” represents the power that was given to the papacy by the kings of Europe, beginning with Clovis in the year 496. The United States uses its military might, accompanied by its economic might to deceive and coerce the world. The United States forces the world to worship the papacy, through the enforcement of Sunday worship. The United States performs great wonders by making fire, (a symbol of a message) to come down out of heaven, that is to be accomplished by the Information Super-Highway, that represents the full development of brainwashing and propaganda, that is the modern manifestation of hypnosis. Because of the escalating crisis brought upon the earth by Islam, as they fulfill their role in angering the nations, the world is deceived to accept the worldwide system of the combination of Church and State that consists of the dragon, the beast and the false prophet.

«قدرتِ وحشِ نخستین در برابر او» نمایانگرِ قدرتی است که پادشاهانِ اروپا، نخست از کلویس در سال ۴۹۶، به پاپیّت بخشیدند. ایالات متحده قدرتِ نظامی خود را، همراه با قدرتِ اقتصادی‌اش، برای فریب دادن و واداشتنِ جهان به کار می‌گیرد. ایالات متحده از طریق اجرای اجباریِ عبادتِ یکشنبه، جهان را وادار می‌کند تا پاپیّت را بپرستد. ایالات متحده با فروفرستادنِ آتش از آسمان (که نمادی از یک پیام است) شگفتی‌های عظیم انجام می‌دهد؛ امری که قرار است به‌وسیلهٔ بزرگراهِ اطلاعات تحقق یابد و نشانگرِ تکاملِ کاملِ شست‌وشوی مغزی و تبلیغات است، که تجلیِ مدرنِ هیپنوتیزم به‌شمار می‌رود. به سبب بحرانِ فزاینده‌ای که اسلام بر زمین وارد کرده است و در حالی که نقشِ خود را در به خشم آوردنِ ملت‌ها ایفا می‌کند، جهان فریب می‌خورد تا نظامِ جهانیِ ترکیبِ کلیسا و دولت را که از اژدها، وحش و نبیِ کاذب تشکیل شده است، بپذیرد.

When verse eighteen of Revelation thirteen says count the number of the beast, the number is the three powers that come together to make up the sixth and final kingdom. When that kingdom of 666, is put in place, it will be the fulfillment of the prophetic riddle that the eighth king is of the seven. That prophetic riddle is part of the truth that is unsealed when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ.

وقتی آیهٔ هجده از باب سیزدهمِ مکاشفه می‌گوید «عددِ وحش را بشمارید»، آن عدد همان سه قدرتی است که با هم متحد می‌شوند تا ششمین و آخرین پادشاهی را تشکیل دهند. هنگامی که آن پادشاهیِ ۶۶۶ برقرار شود، تحققِ معمای نبوی خواهد بود که می‌گوید پادشاهِ هشتم از میانِ آن هفت است. آن معمای نبوی بخشی از حقیقتی است که هنگامی از مُهر گشوده می‌شود که شیرِ قبیلۀ یهودا مکاشفۀ عیسی مسیح را مُهرگشایی می‌کند.

For this reason the riddle of the final kingdom that is the threefold sixth kingdom, that is also spiritual Babylon that was forgotten for seventy symbolic years, and who is modern Rome, and who is also the worldwide image of the beast, who was typified by the first kingdom of Babylon, and the fourth kingdom of pagan Rome, is twice witnessed to by the identification that it is the “wise” that will understand this truth, for the enigma of 666, is premised upon those who have wisdom, as is the enigma of the eighth king being of the seven.

از این رو، معمای پادشاهی نهایی ـ که همان پادشاهی ششمِ سه‌بخشی، یعنی بابلِ روحانیِ فراموش‌شده برای هفتاد سالِ نمادین، و همان رومِ مدرن، و نیز تصویرِ جهانیِ وحش است، که نمونه‌اش را در پادشاهی نخستِ بابل و پادشاهی چهارمِ رومِ بت‌پرست می‌بینیم ـ دو بار، از راه این تصریح که «خردمندان» این حقیقت را خواهند فهمید، مورد شهادت قرار می‌گیرد؛ زیرا معمای ۶۶۶ بر داشتنِ حکمت مبتنی است، همان‌گونه که معمای «هشتمین پادشاه که از میان هفت‌تاست» نیز چنین است.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> در اینجا حکمت است. هر که فهم دارد، عدد وحش را بشمارد؛ زیرا عدد انسان است؛ و عددش ششصد و شصت و شش است. مکاشفه ۱۳:۱۸.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. Revelation 17:9.

> و اینجاست ذهنِ دارای حکمت. هفت سر، هفت کوه‌اند که زن بر آن‌ها نشسته است. مکاشفه ۱۷:۹.

The unsealing of the Revelation of Jesus Christ is understood by the “wise,” not by the wicked. Both references of wisdom in the book of Revelation are about those who have “understanding,” and what the “wise” understand is the “increase of knowledge”. The “increase of knowledge” that is the Revelation of Jesus Christ is the revelation that the eighth kingdom, which is the threefold kingdom of 666, is also represented in Daniel chapter two, for the jewels of Miller’s dream are to shine ten times brighter in the last days.

برداشته شدن مهرهای مکاشفه‌ی عیسی مسیح را «حکیمان» درمی‌یابند، نه شریران. هر دو اشاره به حکمت در کتاب مکاشفه درباره‌ی کسانی است که «فهم» دارند، و آنچه «حکیمان» می‌فهمند همان «افزایش دانش» است. این «افزایش دانش» که همان مکاشفه‌ی عیسی مسیح است، مکاشفه‌ای است مبنی بر اینکه پادشاهی هشتم، که پادشاهی سه‌گانه‌ی ۶۶۶ است، در باب دوم دانیال نیز به تصویر کشیده شده است، زیرا گوهرهای رویای میلر در روزهای آخر باید ده برابر درخشان‌تر بتابند.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “In the Revelation are portrayed the deep things of God. The very name given to its inspired pages, ‘the Revelation,’ contradicts the statement that this is a sealed book. A revelation is something revealed. The Lord Himself revealed to His servant the mysteries contained in this book, and He designs that they shall be open to the study of all. Its truths are addressed to those living in the last days of this earth’s history, as well as to those living in the days of John. Some of the scenes depicted in this prophecy are in the past, some are now taking place; some bring to view the close of the great conflict between the powers of darkness and the Prince of heaven, and some reveal the triumphs and joys of the redeemed in the earth made new.

> در مکاشفه امور ژرفِ خدا به تصویر کشیده شده است. خودِ نامی که بر صفحات الهام‌یافتهٔ آن نهاده شده، «مکاشفه»، با این ادعا که این کتابی مُهر و موم‌شده است، تناقض دارد. مکاشفه یعنی چیزی که آشکار شده است. خداوند خود رازهایِ مندرج در این کتاب را بر خادم خویش آشکار کرد و اراده دارد که برای مطالعهٔ همگان گشوده باشد. حقایق آن خطاب به کسانی است که در روزهای پایانیِ تاریخِ این زمین زندگی می‌کنند، و نیز به کسانی که در روزگارِ یوحنا می‌زیستند. برخی از صحنه‌هایی که در این نبوت ترسیم شده‌اند مربوط به گذشته‌اند، برخی اکنون در حال وقوع‌اند؛ برخی پایانِ نبردِ بزرگ میان نیروهای تاریکی و شاهزادهٔ آسمان را به نمایش می‌گذارند، و برخی پیروزی‌ها و شادی‌هایِ نجات‌یافتگان را در زمینِ نو شده آشکار می‌سازند.

> “Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> هیچ‌کس گمان نبرد که چون نمی‌تواند معنای هر نماد در مکاشفه را توضیح دهد، جست‌وجوی این کتاب برای دانستن معنای حقیقتی که در آن نهفته است برای او بی‌فایده است. آن که این اسرار را بر یوحنا آشکار ساخت، به جویندهٔ کوشای حقیقت مزه‌ای پیشاپیش از امور آسمانی خواهد چشاند. آنان که دل‌هایشان به پذیرش حقیقت گشوده است، قادر خواهند شد تعالیم آن را درک کنند، و برکتی که به کسانی وعده شده است که 'سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه در آن نوشته شده است را نگاه می‌دارند'، به ایشان عطا خواهد شد.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.

> در مکاشفه، همهٔ کتاب‌های کتاب مقدس به هم می‌رسند و پایان می‌یابند. اینجا مکملِ کتاب دانیال است. یکی نبوت است؛ دیگری مکاشفه. آن کتابی که مهر و موم شده بود، مکاشفه نیست، بلکه آن بخش از نبوتِ دانیال است که به روزهای آخر مربوط می‌شود. فرشته فرمان داد: «اما تو، ای دانیال، سخنان را پنهان کن و کتاب را تا زمانِ پایان مهر و موم کن.» دانیال ۱۲:۴. اعمال رسولان، ۵۸۴، ۵۸۵.

Back to Articles