Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Eight

کتاب یوئیل و کلیسای ادونتیستِ روزِ هفتمِ لاودیکیه‌ای - شمارهٔ سی‌وهشت

Number Thirty-Eight

شمارهٔ سی‌وهشت

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2026

Formats

PDF
Word

The test of the Bread of Heaven was the omega test of discipleship in the days of Jesus, and it was also the omega in relation to the manna test that is represented in the alpha of ancient Israel’s covenant history. The beginning was manna; the end was the Bread of Heaven. The omega is always the largest, so the largest desertion of disciples’ marks Capernaum as the omega in the history of Christ and the test of discipleship.

آزمونِ نانِ آسمانی، در ایامِ عیسی، اُمگایِ شاگردی بود، و نیز نسبت به آزمونِ مَنّا که در آلفایِ تاریخِ عهدِ اسرائیلِ باستان متجلّی است، اُمگا بود. آغاز، مَنّا بود؛ انجام، نانِ آسمانی. اُمگا همواره بزرگ‌ترین است؛ ازاین‌رو، بزرگ‌ترین روی‌گردانیِ شاگردان، کفرناحوم را به‌منزلهٔ اُمگا در تاریخِ مسیح و در آزمونِ شاگردی نشان می‌نهد.

> Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:24–28.

> آنگاه عیسی به شاگردان خود گفت: اگر کسی بخواهد از پی من آید، باید خویشتن را انکار کند و صلیب خود را بردارد و مرا پیروی کند. زیرا هر که بخواهد جان خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد؛ و هر که به خاطر من جان خود را از دست بدهد، آن را خواهد یافت. زیرا انسان را چه سود است اگر تمام جهان را به دست آورد و جان خویش را از دست بدهد؟ یا انسان در عوض جان خود چه خواهد داد؟ زیرا پسر انسان در جلال پدر خود با فرشتگانش خواهد آمد، و آنگاه هر کس را بر حسب اعمالش جزا خواهد داد. به‌راستی به شما می‌گویم: برخی از کسانی که در اینجا ایستاده‌اند، تا آن‌گاه که پسر انسان را ببینند که در پادشاهی خود می‌آید، مرگ را نخواهند چشید. متی ۱۶:۲۴-۲۸.

Capernaum is an omega test. The test at Capernaum is the test of oil in the parable of the ten virgins; that begins at the cry at midnight, and initiates a period that includes the foolish virgins recognizing they have no oil. They then begin to panic as they approach the closing door of the Sunday law, as represented in the crisis at Capernaum in John 6:66. Prophetically they are “ashamed.”

کفرناحوم یک آزمونِ امگا است. آزمونِ کفرناحوم همان آزمونِ روغن در مَثَلِ ده باکره است؛ که از ندای نیم‌شب آغاز می‌شود و دوره‌ای را می‌گشاید که دربرگیرندهٔ این است که باکرگانِ نادان درمی‌یابند که روغن ندارند. سپس، هنگامی که به درِ رو به بسته شدنِ قانونِ روزِ یکشنبه نزدیک می‌شوند، به وحشت می‌افتند، چنان‌که در بحرانِ کفرناحوم در یوحنا ۶:۶۶ نمایانده شده است. از منظرِ نبوی آنان «شرمسار»اند.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> اینک، خداوند یهوه می‌فرماید: «هان، روزهایی می‌آید که در زمین قحطی خواهم فرستاد؛ نه قحطیِ نان، و نه تشنگیِ آب، بلکه قحطیِ شنیدنِ کلام خداوند. و از دریایی تا دریای دیگر، و از شمال تا به مشرق، آواره خواهند شد؛ این‌سو و آن‌سو خواهند دوید تا کلام خداوند را بجویند، اما آن را نخواهند یافت. در آن روز، دوشیزگانِ زیبا و جوانان از تشنگی مدهوش خواهند شد. آنان که به گناه سامره قسم می‌خورند و می‌گویند: ای دان، خدای تو زنده است؛ و: طریقت بئرشبع زنده است؛ همانان خواهند افتاد و دیگر هرگز برنخواهند خاست.» عاموس 8:11–14

The omega test at Capernaum typifies the omega test that follows the foundational test of 2024. The omega test is where the bride is sealed in advance of the Sunday law. It is where the separation is forever finalized, for once she is pure, no more strangers (Gentiles) will walk through Jerusalem anymore forever.

آزمون امگا در کفرناحوم نمونۀ آزمون امگایی است که پس از آزمون بنیادینِ سال ۲۰۲۴ فرا می‌رسد. آزمون امگا همان جایی است که عروس پیش از قانون یکشنبه مهر می‌شود. همان‌جاست که جدایی برای همیشه نهایی می‌گردد، زیرا چون او پاک گردد، دیگر هیچ بیگانه‌ای (غیریهودیان) هرگز تا ابد از میان اورشلیم نخواهد گذشت.

> The Lord also shall roar out of Zion, and utter his voice from Jerusalem; and the heavens and the earth shall shake: but the Lord will be the hope of his people, and the strength of the children of Israel. So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more.

> و خداوند نیز از صهیون غرش خواهد کرد و از اورشلیم صوت خود را برخواهد آورد، و آسمان‌ها و زمین متزلزل خواهند شد؛ لیکن خداوند امید قوم خود و قوّت بنی‌اسرائیل خواهد بود. پس خواهید دانست که من، خداوند خدای شما، ساکن در صهیون، کوه مقدّس من، هستم: آنگاه اورشلیم مقدّس خواهد شد و دیگر بیگانه‌ای از او نخواهد گذشت.

> And it shall come to pass in that day, that the mountains shall drop down new wine, and the hills shall flow with milk, and all the rivers of Judah shall flow with waters, and a fountain shall come forth of the house of the Lord, and shall water the valley of Shittim.

> و در آن روز چنین خواهد شد که شراب نو از کوه‌ها فرو خواهد چکید، و شیر از تپه‌ها روان خواهد شد، و همهٔ رودهای یهودا پر از آب و جاری خواهند شد، و چشمه‌ای از خانهٔ خداوند برخواهد آمد و درهٔ شِتّیم را سیراب خواهد کرد.

> Egypt shall be a desolation, and Edom shall be a desolate wilderness, for the violence against the children of Judah, because they have shed innocent blood in their land. But Judah shall dwell forever, and Jerusalem from generation to generation. For I will cleanse their blood that I have not cleansed: for the Lord dwelleth in Zion. Joel 3:16–21.

> مصر ویرانه خواهد شد، و ادوم بیابانی ویران خواهد شد، به سبب خشونتی که بر فرزندان یهودا روا داشتند، زیرا در سرزمین ایشان خون بی‌گناه ریخته‌اند. اما یهودا تا ابد ساکن خواهد بود، و اورشلیم از نسلی به نسل دیگر. زیرا خون ایشان را که پاک نکرده بودم پاک خواهم کرد، زیرا خداوند در صهیون ساکن است. یوئیل ۳:۱۶-۲۱

Jerusalem is cleansed of sin in the final movements of the investigative judgment, which in Zechariah chapter three, is where the white linen Philadelphian garment is given to Joshua to replace the dirty Laodicean garment. “Then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her anymore,” for the wheat has been separated from the tares and gathered as a first fruit offering. This occurs in the omega test, and it occurs when the windows of heaven are opened, and Jesus cast the jewels into the casket and says to the world, “come and see.” “Come and see” the ensign of my kingdom, my bride, my offering of Levites as in days of old. “Come and see” my temple, my casket full of jewels—each prepared as part of the crown of the kingdom of glory.

اورشلیم در مراحل نهاییِ داوریِ تحقیقی از گناه تطهیر می‌شود؛ جایی که، در زکریا باب سه، جامهٔ کِتانِ سفیدِ فیلادلفیا به یهوشع داده می‌شود تا به‌جای جامهٔ چرکینِ لاودیکیه بپوشد. «آن‌گاه اورشلیم مقدّس خواهد شد و دیگر بیگانه‌ای از میان او نخواهد گذشت»، زیرا گندم از زوان جدا شده و چون قربانیِ نخستینه گردآوری گردیده است. این امر در آزمونِ اُمگا رخ می‌دهد، و رخ می‌دهد آنگاه که روزنه‌های آسمان گشوده می‌شوند و عیسی گوهرها را در صندوقچه می‌افکند و به جهان می‌فرماید: «بیایید و ببینید.» «بیایید و ببینید» علمِ پادشاهی‌ام، عروسم، پیشکشِ لاویانم همچون ایام قدیم. «بیایید و ببینید» هیکلِ مرا، صندوقچهٔ پُر از گوهرم، که هر یک مهیا شده تا جزئی از تاجِ پادشاهیِ جلال باشد.

The foundational alpha test of 2024, leads to the temple omega test. The omega test occurs when the windows of heaven are opened, which is when the bride makes herself ready. The foolish virgins and their false peace and safety latter rain message are blown out through the open windows by the wind, for the message of this history is the message of the east wind. The message is Isaiah’s rough wind that is stayed, in the day of the east wind; it is John’s four winds that are restrained during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

آزمون آلفای بنیادیِ سال ۲۰۲۴، به آزمون اُمگای هیکل منتهی می‌شود. آزمونِ اُمگا هنگامی رخ می‌دهد که روزنه‌های آسمان گشوده می‌شوند، یعنی آنگاه که عروس خود را مهیا می‌سازد. باکره‌های نادان و پیامِ بارانِ پسینِ ایشان دربارهٔ سلامتی و امنیّتِ کاذب، به‌وسیلهٔ باد از روزنه‌های گشوده به بیرون رانده می‌شوند، زیرا پیامِ این تاریخ، پیامِ بادِ شرقی است. این پیام، همان بادِ سختِ اشعیاست که در روزِ بادِ شرقی بازداشته می‌شود؛ و همان چهار بادِ یوحناست که در زمانِ مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار بازداشته می‌شوند.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> فرشتگان چهار باد را مهار کرده‌اند؛ این چهار باد به صورت اسبی خشمگین به تصویر کشیده شده که در صدد است از بند رها شود و بر سراسر چهرهٔ زمین بتازد و در مسیر خود ویرانی و مرگ را به همراه می‌آورد.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> «آیا در آستانۀ جهان ابدی به خواب رویم؟ آیا کسل و سرد و مرده باشیم؟ آه، ای کاش در کلیساهای‌مان روح و دمِ خدا در قوم او دمیده شود تا بر پاهای خود بایستند و زنده شوند.» انتشارات دست‌نوشته‌ها، جلد ۲۰، صفحه ۲۱۷.

Those who reject that message of the east wind of Islam, are blown out the window by the wind—the very symbol of their rebellion. The rubbish of error is forever attached to the foolish class who have no oil. Ephraim has again been joined to its idols. They rejected the increase of the knowledge of the sealing time, and its relation to Islam of the third woe. God will turn the glory of their counterfeit latter rain message into “shame.”

آنان که آن پیامِ بادِ شرقیِ اسلام را رد می‌کنند، به‌وسیلهٔ باد—همان نمادِ تمرّدشان—از پنجره به بیرون رانده می‌شوند. خاکروبهٔ خطا برای همیشه بر طبقهٔ بی‌خردانی که روغن ندارند چسبیده است. افرایم بارِ دیگر به بت‌های خویش پیوسته است. ایشان فزونیِ معرفت در بابِ زمانِ مُهرگذاری و نسبتِ آن با اسلامِ وایِ سوم را رد کردند. خدا جلالِ پیامِ بارانِ پسینِ جعلی‌شان را به «ننگ» مبدّل خواهد ساخت.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children.

> قوم من به سبب فقدان معرفت هلاک می‌شوند؛ زیرا تو معرفت را رد کرده‌ای، من نیز تو را رد خواهم کرد تا برای من کاهن نباشی؛ از آن‌رو که شریعت خدای خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندان تو را فراموش خواهم کرد.

> As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord. Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall.

> چون فزونی یافتند، همان‌قدر بر من گناه ورزیدند؛ ازاین‌رو جلالشان را به ننگ مبدل خواهم ساخت. گناه قوم مرا می‌خورند و دل خود را بر گناهکاری ایشان می‌نهند. و چنین خواهد شد: مثل قوم، مثل کاهن؛ و ایشان را بر حسب راه‌هایشان مجازات خواهم کرد و اعمالشان را به ایشان جزا خواهم داد. زیرا خواهند خورد و سیر نخواهند شد؛ زنا خواهند کرد و فزونی نخواهند یافت؛ زیرا از توجه به خداوند دست برداشته‌اند. زناکاری و شراب و شراب تازه دل را می‌ربایند. قوم من از چوب‌های خود مشورت می‌جویند و عصای ایشان به ایشان خبر می‌دهد؛ زیرا روح زناکاری ایشان را به گمراهی کشانده است و از زیر خدای خود زنا کرده‌اند. بر فراز کوه‌ها قربانی می‌کنند و بر تپه‌ها بخور می‌سوزانند، زیرِ بلوط‌ها و صنوبرها و نارون‌ها، زیرا سایه آنها خوش است؛ از این رو دختران شما زناکاری خواهند کرد و عروسان شما زنا خواهند نمود. من دختران شما را، چون زنا کنند، مجازات نخواهم کرد و نه عروسان شما را، چون زنا نمایند؛ زیرا خود با فاحشه‌ها خلوت می‌کنند و با روسپیان قربانی می‌نمایند؛ از این رو قومِ بی‌فهم درخواهد افتاد.

> Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place.

> هرچند تو، ای اسرائیل، زنا می‌ورزی، اما مباد که یهودا گناه ورزد؛ به جلجال نیایید و به بیت‌آون بالا نروید، و سوگند مخورید: «خداوند زنده است.» زیرا اسرائیل همچون گوسالهٔ مادهٔ واپس‌رونده می‌لغزد؛ اکنون خداوند ایشان را چون بره‌ای در مکانی فراخ خواهد چرانید.

> Ephraim is joined to idols: let him alone.

> افرایم به بت‌ها پیوسته است؛ او را به حال خود واگذارید.

> Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:6–19.

> شراب ایشان ترش شده است؛ پیوسته زنا کرده‌اند؛ سروران او ننگ را دوست می‌دارند: «بدهید.» باد او را در بال‌های خویش بسته است، و ایشان به‌سبب قربانی‌های خود شرمسار خواهند شد. هوشع 4:6-19.

The rubbish that is removed is both the foolish virgins and their erroneous doctrines which they are joined to. We are what we eat, and they rejected the message of the east wind, chose instead the lie which brings strong delusion in its wake, and became joined to their counterfeit peace and safety latter rain message. Joel’s new wine, is cut off from their mouths, right where Jeremiah becomes God’s mouth.

خاشاکی که برچیده می‌شود، هم خودِ باکره‌های نادان است و هم تعالیمِ خطایی که باکره‌های نادان بدان پیوسته‌اند. ما همانیم که می‌خوریم، و آنان پیامِ بادِ شرقی را رد کردند، و به جای آن، دروغی را برگزیدند که گمراهیِ شدید را در پی دارد، و به پیامِ جعلیِ صلح و امنیتِ بارانِ دیرهنگامِ خود پیوستند. شرابِ نوِ یوئیل از دهان‌های ایشان قطع شده است؛ همان‌جا که ارمیا دهانِ خدا می‌گردد.

> “In rejecting the truth, men reject its Author. In trampling upon the law of God, they deny the authority of the Law-giver. It is as easy to make an idol of false doctrines and theories as to fashion an idol of wood or stone. By misrepresenting the attributes of God, Satan leads men to conceive of Him in a false character. With many, a philosophical idol is enthroned in the place of Jehovah; while the living God, as He is revealed in His word, in Christ, and in the works of creation, is worshiped by but few. Thousands deify nature while they deny the God of nature. Though in a different form, idolatry exists in the Christian world today as verily as it existed among ancient Israel in the days of Elijah. The God of many professedly wise men, of philosophers, poets, politicians, journalists—the God of polished fashionable circles, of many colleges and universities, even of some theological institutions—is little better than Baal, the sun-god of Phoenicia.” The Great Controversy, 583.

> "با ردّ حقیقت، آدمیان مُبدِعِ آن را رد می‌کنند. با پایمال کردن شریعت خدا، آنان اقتدار شارع را انکار می‌کنند. به همان آسانی که می‌توان از چوب یا سنگ بت ساخت، می‌توان از تعالیم و نظریه‌های باطل نیز بت ساخت. با تحریف صفات خدا، شیطان آدمیان را بر آن می‌دارد که او را در هیأتی کاذب تصور کنند. نزد بسیاری، بتی فلسفی به جای یهوه بر تخت نشانده شده است؛ حال آنکه خدای زنده، چنان‌که در کلام خویش، در مسیح، و در آثار آفرینش آشکار شده است، جز از سوی اندکی پرستیده می‌شود. هزاران تن طبیعت را الوهیت می‌بخشند، در حالی که خدای طبیعت را انکار می‌کنند. هرچند به صورتی دیگر، بت‌پرستی امروز در جهان مسیحیت به همان‌سان واقعی است که در میان اسرائیل باستان در روزگار ایلیا بود. خدای بسیاری از مدعیان حکمت، از فلاسفه، شاعران، سیاستمداران، روزنامه‌نگاران—خدای محافل آراسته و مُدپسند، خدای بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها، حتی برخی از مؤسسات الهیاتی—نه چندان بهتر از بعل، خدای خورشیدِ فنیقیه، است." مناقشهٔ عظیم، ۵۸۳.

At the separation of the genuine and false in Miller’s dream the wind carries the false virgins out, while the Lord seals His bride during the omega internal test of the open window.

در رؤیای میلر، هنگام تمییزِ حقیقی از دروغین، باد دوشیزگانِ دروغین را بیرون می‌برد، در حالی که خداوند در طیِ آزمونِ درونیِ امگای پنجرهٔ گشوده، بر عروسِ خویش مهر می‌نهد.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> اینک، من فرستادهٔ خود را می‌فرستم، و او راه را پیش روی من مهیا خواهد کرد؛ و خداوندی که او را می‌جویید، ناگهان به هیکل خود خواهد آمد، همان فرستادهٔ عهد که در او خوشی می‌یابید. اینک، او خواهد آمد، می‌گوید خداوند لشکرها. اما کیست که بتواند روز آمدنش را تاب آورد؟ و چون ظاهر شود، چه کسی می‌تواند بایستد؟ زیرا او چون آتشِ پالاینده است و مانند صابونِ رخت‌شویان. و او چون پالاینده و پاک‌کنندهٔ نقره خواهد نشست، و پسران لاوی را پاک خواهد ساخت و ایشان را مانند طلا و نقره تصفیه خواهد کرد، تا برای خداوند قربانی را به عدالت تقدیم کنند. آنگاه قربانی یهودا و اورشلیم برای خداوند پسندیده خواهد بود، چنان‌که در ایام کهن و سال‌های پیشین. ملاکی ۳:۱-۴.

The sons of Levi are the sons of those Levites who were faithful at Aaron’s image of the beast test, and then again at Jeroboam’s image of the beast test. They are those who pass the image of the beast test, which is the test by which their eternal destiny is decided, and the test they must pass—before we are sealed.

پسرانِ لاوی، پسرانِ آن لاویانی‌اند که در آزمونِ تصویرِ وحشِ هارون وفادار ماندند و سپس بار دیگر در آزمونِ تصویرِ وحشِ یربعام نیز وفادار ماندند. ایشان کسانی‌اند که آزمونِ تصویرِ وحش را می‌گذرانند؛ آزمونی که به‌واسطۀ آن سرنوشتِ ابدیِ ایشان تعیین می‌شود، و آزمونی که باید از آن بگذرند—پیش از آن‌که ما مُهر شویم.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که تصویرِ وحش پیش از پایان یافتن دورهٔ آزمایش شکل خواهد گرفت؛ زیرا این، آزمونِ بزرگی برای قومِ خدا خواهد بود که به‌وسیلهٔ آن سرنوشتِ ابدیِ آنان تعیین خواهد شد.

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> "این همان آزمونی است که قوم خدا باید پیش از آن‌که مُهر شوند، از سر بگذرانند. تمام کسانی که با نگاه داشتن شریعت او وفاداری خود را به خدا ثابت کردند و از پذیرفتنِ سبتِ جعلی سر باز زدند، زیر پرچمِ خداوند یهوه صف خواهند بست و مُهرِ خدای زنده را دریافت خواهند کرد. کسانی که از حقیقتِ آسمانی دست می‌کشند و سبتِ یکشنبه را می‌پذیرند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد" تفسیر کتاب مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد ۷، ۹۷۶.

The image of the beast test is the test before the mark of the beast test at the Sunday law, and it must be passed before the door closes.

آزمونِ تصویرِ وحش، آزمونی است که پیش از آزمونِ نشانِ وحش در هنگامِ قانونِ یکشنبه رخ می‌دهد، و باید پیش از آن‌که در بسته شود، پشت سر گذاشته شود.

It is the test that purifies the righteous and also separates the righteous from the unrighteous. It is the test where Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego are found to be visually fairer and fatter than those who ate the Babylonian diet. One class had eaten the bread of Heaven and the other the bread of Babylon. It is the test of bread in the synagogue at Capernaum.

این همان آزمونی است که پارسایان را پاک می‌سازد و نیز پارسایان را از ناپارسایان جدا می‌کند. این همان آزمونی است که در آن دانیال، شدرک، میشک و عبدنغو از حیث ظاهر، نیکوتر و فربه‌تر از کسانی به نظر آمدند که خوراکِ بابل را می‌خوردند. یک گروه نانِ آسمان خورده بود و گروه دیگر نانِ بابل. این همان آزمونِ نان در کنیسهٔ کفرناحوم است.

Externally the testing time that we are now in is the test of the image of the beast, the combination of church and state within the United States. The parallel internal testing time identifies a class of virgins who manifest the image of humanity and another class of virgins who manifest the image of Divinity combined with humanity. After Malachi identifies the purification and purging of the Levites, God proposes a test.

از حیث ظاهری، زمانی که اکنون در آن به سر می‌بریم، زمانِ آزمونِ تصویرِ وحش است، یعنی اتحادِ کلیسا و دولت در ایالات متحدۀ آمریکا. زمانِ آزمایشِ درونیِ موازی، گروهی از دوشیزگان را که تصویرِ انسانیت را متجلّی می‌سازند، و نیز گروهِ دیگری از دوشیزگان را که تصویرِ الوهیتِ متحد با انسانیت را متجلّی می‌سازند، شناسایی می‌کند. پس از آنکه ملاکی تطهیر و پالایشِ لاویان را بیان می‌کند، خدا آزمایشی را طرح می‌کند.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts.

> و برای داوری به شما نزدیک خواهم شد؛ و به سرعت بر ضد جادوگران، و بر ضد زناکاران، و بر ضد آنان که به دروغ سوگند می‌خورند، و بر ضد کسانی که به اجیر در مزدش، و نیز به بیوه و یتیم ستم می‌کنند، و غریب را از حق او محروم می‌سازند، و از من نمی‌ترسند، شهادت خواهم داد، خداوند لشکرها می‌گوید.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:5, 6.

> زیرا من، خداوند، تغییر نمی‌پذیرم؛ از این‌رو شما، ای بنی‌یعقوب، نابود نشده‌اید. ملاکی ۳:۵، ۶.

The first test is to fear God, and the class that failed the testing of the Messenger of the Covenant are then addressed with five condemnations, one for each of the foolish virgins that align with being wretched, miserable, poor, blind, naked; five prophetic attributes for five foolish virgins that summarized under the phrase “and fear not me.” These are those who failed the foundational first alpha test. They failed because they did not understand that God never changes. These are those who failed the foundational external alpha test of 2024.

نخستین آزمون، ترس از خداست؛ و جماعتی که در آزمون فرستادهٔ عهد مردود شدند، آنگاه با پنج محکومیت مورد خطاب قرار می‌گیرند؛ هر محکومیتی متناظر با یکی از پنج دوشیزهٔ نادان، یعنی نگون‌بخت، بی‌نوا، فقیر، کور و عریان؛ پنج صفت نبوی برای پنج دوشیزهٔ نادان که در عبارت «و از من نمی‌ترسند» خلاصه شده است. این همانانی‌اند که در آزمون آلفای نخستینِ بنیادین مردود شدند. آنان مردود شدند، زیرا درنیافتند که خدا هرگز تغییر نمی‌کند. این همانانی‌اند که در آزمون آلفای بیرونیِ بنیادینِ ۲۰۲۴ مردود شدند.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> درس‌هایی هست که باید از تاریخ گذشته آموخت؛ و به این‌ها توجه داده می‌شود تا همه دریابند که خدا امروز نیز به همان شیوه‌ای عمل می‌کند که همواره کرده است. دست او اکنون در کارش و در میان ملت‌ها دیده می‌شود، درست همان‌گونه که از آن هنگام که انجیل نخستین بار در عدن به آدم اعلام شد، چنین بوده است.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> دوره‌هایی وجود دارد که در تاریخ ملت‌ها و کلیسا نقطهٔ عطف به‌شمار می‌آیند. در مشیت خدا، هرگاه این بحران‌های گوناگون فرا می‌رسند، نورِ مخصوصِ آن زمان عطا می‌شود. اگر پذیرفته شود، پیشرفت روحانی حاصل می‌گردد؛ و اگر رد شود، انحطاط روحانی و تباهی در پی می‌آید. خداوند در کلام خود کارِ پیش‌روندهٔ انجیل را آشکار کرده است؛ همان‌گونه که در گذشته انجام می‌گرفت و در آینده نیز تا رویاروییِ پایانی ادامه خواهد یافت، زمانی که کارگزارانِ شیطانی آخرین حرکتِ شگفت‌انگیز خود را انجام خواهند داد. Bible Echo، ۲۶ اوت ۱۸۹۵.

Laodiceans do not see that God’s dealing with men is ever the same. If the light, or the oil is received, there is a blessing, if not, there is a shipwreck.

لاودیکیان درنمی‌یابند که شیوهٔ عمل خدا با آدمیان همواره بر یک منوال است. اگر نور یا روغن پذیرفته شود، برکت هست؛ و اگر نه، کشتی‌شکستگی است.

> “In past ages the Lord God of heaven revealed his secrets to his prophets. The present and the future are equally clear to him. The voice of God echoes down the ages, telling man what is to take place. Kings and princes take their places at their appointed time. They think they are carrying out their own purposes, but in reality they are fulfilling the word that God has spoken.

> در اعصار گذشته، خداوند، خدای آسمان، اسرار خود را بر پیامبران خویش مکشوف ساخت. حال و آینده نزد او به یکسان روشن است. صدای خدا در طول اعصار طنین‌انداز است و به انسان می‌گوید که چه روی خواهد داد. پادشاهان و امیران در زمان مقرر خویش بر جای خود می‌نشینند. آنان می‌پندارند که مقاصد خود را به انجام می‌رسانند، اما در حقیقت کلامی را که خدا گفته است تحقق می‌بخشند.

> “Paul declares that the records of God’s dealings with mankind in the past ‘are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ Daniel’s history is given us for our admonition. ‘The secret of the Lord is with them that fear him.’ Daniel’s God still lives and reigns. He has not closed heaven against his people. As in the Jewish age, so in this age, God reveals his secrets to his servants the prophets.

> پولس اعلام می‌کند که گزارش‌های معاملاتِ خدا با نوع بشر در روزگاران گذشته «برای عبرت ما، یعنی آنان که پایان‌های عالَم بر ایشان فرارسیده است، نوشته شده است.» تاریخ دانیال برای عبرت ما به ما داده شده است. «سرّ خداوند با ترسندگانِ اوست.» خدای دانیال همچنان زنده است و سلطنت می‌کند. او آسمان را بر قوم خود نبسته است. چنان‌که در عصر یهود، در این عصر نیز خدا اسرار خود را بر خادمانِ خود، یعنی انبیا، مکشوف می‌سازد.

> “The apostle Peter says: ‘We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day-star arise in your hearts: knowing this first, that no prophecy of the Scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost.’

> رسول پطرس می‌گوید: "ما نیز کلامِ نبوتِ استوارتر داریم؛ و نیکو می‌کنید اگر به آن توجه نمایید، چنان‌که به چراغی که در جای تاریک می‌درخشد، تا روز بدمد و ستارهٔ صبح در دل‌های شما طلوع کند؛ و نخست این را بدانید که هیچ نبوتی در کتاب مقدّس، از تفسیرِ شخصی نیست. زیرا نبوت در روزگار گذشته به ارادهٔ انسان پدید نیامد، بلکه مردانِ مقدّسِ خدا، چون از روح‌القدس برانگیخته می‌شدند، سخن گفتند."

> “The unbelieving and godless do not discern the importance of the signs of the times, foretold in the prophetic word. In ignorance they may refuse to accept the inspired record. But when professed Christians speak sneeringly of the ways and means employed by the great I AM to make his purposes known, they show themselves to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. The Creator knows just what elements he has to deal with in human nature. He knows what means to employ to obtain the desired results.

> بی‌ایمانان و بی‌خدایان اهمیتِ نشانه‌های زمان را، که در کلامِ نبوت از آنها پیشگویی شده است، درنمی‌یابند. در نادانی ممکن است از پذیرفتنِ گزارشِ الهام‌شده امتناع ورزند. اما هنگامی که مدعیانِ مسیحیت با استهزا از راه‌ها و وسایلی سخن می‌گویند که آن «هستم» عظیم برای آشکار ساختنِ مقاصدِ خویش به کار می‌گیرد، نشان می‌دهند که هم از کتاب‌مقدس و هم از قدرتِ خدا جاهل‌اند. آفریننده دقیقاً می‌داند در طبیعتِ انسانی با چه عناصری سروکار دارد. می‌داند برای دستیابی به نتایجِ مطلوب از چه وسایلی باید بهره گیرد.

> “Man’s word fails. He who makes the assertions of men his dependence, may well tremble; for he will someday be as a shipwrecked vessel. God’s word is infallible, and endures forever. Christ declares, ‘Verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled.’ God’s word will endure throughout the ceaseless ages of eternity.” Youth Instructor, December 1, 1903.

> کلام انسان دوامی ندارد. هر که اتکای خویش را بر ادعاهای آدمیان بنهد، به‌حق باید بلرزد؛ زیرا روزی چون کشتی‌شکسته‌ای خواهد شد. کلام خدا خطاناپذیر است و تا ابد باقی می‌ماند. مسیح می‌فرماید: «هرآینه به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشوند، یک نقطه یا یک سرکش از شریعت هرگز نخواهد گذشت تا همه به انجام رسد.» کلام خدا در سراسر اعصار بی‌پایانِ ابدیت پایدار خواهد ماند. Youth Instructor، ۱ دسامبر ۱۹۰۳.

God never changes and He works upon the same lines as He has always done.

خدا هرگز تغییر نمی‌کند و به همان منوال که همواره کرده است عمل می‌کند.

> “The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.

> کار خدا بر روی زمین، از عصری به عصر دیگر، در هر اصلاح بزرگ یا جنبش دینی، شباهتی چشمگیر را نشان می‌دهد. اصول برخورد خدا با انسان‌ها همواره یکسان است. جنبش‌های مهم زمان حاضر در گذشته نظایر خود را دارند، و تجربهٔ کلیسا در اعصار پیشین برای زمان ما درس‌هایی بسیار ارزشمند در بر دارد. مناقشه عظیم، ۳۴۳.

Malachi chapter three’s first four verses identify the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, and the purging and purification of the Levites. Then the Lord pronounces judgment upon Laodicea, identifying they fear not God, meaning they failed the foundational alpha test of the third angel. Their lack of fear represents a purposeful rejection of knowledge, and the context of the knowledge they refuse is the acceptance of the history of the messenger who prepares the way and the Divine messenger who follows. All the prophets identify the latter days, and there would be no reason to identify a counterfeit reformatory movement, if there was not a genuine.

چهار آیهٔ نخست از باب سومِ ملاکی، فرستاده‌ای را که راه را برای «فرستادهٔ عهد» مهیا می‌کند، و نیز تصفیه و تطهیرِ لاویان را مشخص می‌کنند. سپس خداوند بر لاودیکیه حکمِ داوری صادر می‌کند و بیان می‌دارد که آنان از خدا ترس ندارند؛ یعنی در آزمونِ آلفای بنیادینِ فرشتهٔ سوم مردود شده‌اند. فقدانِ ترسِ ایشان نشان‌گرِ ردّ عمدیِ معرفت است، و مقصود از آن معرفتی که رد می‌کنند، پذیرفتنِ تاریخِ فرستاده‌ای است که راه را مهیا می‌کند و نیز فرستادهٔ الهی‌ای که پس از او می‌آید. جمیعِ انبیا ایامِ آخرین را نشان می‌دهند، و اگر جنبشِ اصلاحیِ اصیلی وجود نمی‌داشت، هیچ دلیلی برای شناساییِ جنبشِ اصلاحیِ جعلی در کار نبود.

> “But Satan was not idle. He now attempted what he has attempted in every other reformatory movement—to deceive and destroy the people by palming off upon them a counterfeit in place of the true work. As there were false Christ’s in the first century of the Christian church, so there arose false prophets in the sixteenth century.” The Great Controversy, 186.

> اما شیطان بیکار ننشست. او اکنون همان کاری را کوشید که در هر جنبش اصلاحی دیگری کوشیده است: اینکه با جا زدنِ بدلی به جای کار حقیقی، مردم را بفریبد و نابود کند. همان‌گونه که در قرن نخستِ کلیسای مسیحی مسیح‌های کاذب وجود داشتند، در قرن شانزدهم نیز پیامبران کاذب پدید آمدند. مناقشه بزرگ، ص ۱۸۶.

The context of the first six verses of Malachi three is the purging and purification of the Levites of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Future for America is either that very movement, or one of many counterfeits. Then Malachi states:

سیاق شش آیهٔ نخستِ باب سومِ ملاکی عبارت است از پالایش و تطهیرِ لاویانِ جنبشِ اصلاحیِ یکصد و چهل و چهار هزار. فیوچر فور آمریکا یا خودِ همان جنبش است، یا یکی از بدل‌های پرشمار. سپس ملاکی می‌گوید:

> Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. Malachi 3:7.

> از همان روزگار پدران شما، از فرایض من عدول کرده‌اید و آنها را نگاه نداشته‌اید. به‌سوی من بازگردید و من نیز به‌سوی شما بازخواهم گشت، می‌گوید خداوند لشکرها. ملاکی ۳:۷.

The progressive rebellion over the four generations is the introduction and setting of the book of Joel, and Malachi here identifies the same progressive rebellion when he says, “even from the days of your fathers ye are gone away.” From 1863, the days of the fathers of the first generation of rebellion, they have increasingly went further and further away from God. The pronouncement against their continuous sin is tempered with the Laodicean call that in mournful tones promises that if they would but only return, God would return unto them.

سرکشیِ تدریجی در طولِ چهار نسل، به‌منزلهٔ مقدمه و زمینهٔ کتابِ یوئیل است؛ و ملاکی در اینجا، هنگامی که می‌گوید: «حتی از ایامِ پدرانِ شما دور شده‌اید»، همان سرکشیِ تدریجی را مشخص می‌کند. از سال ۱۸۶۳، یعنی ایامِ پدرانِ نسلِ نخستِ این سرکشی، آنان به‌طور فزاینده هرچه دورتر و دورتر از خدا رفته‌اند. اعلان علیه گناهِ مستمرشان با ندای لاودکیه‌ای تلطیف می‌شود؛ ندایی که با لحنی سوگناک وعده می‌دهد که اگر تنها بازگردند، خدا نیز به سوی ایشان بازخواهد گشت.

> But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation.

> اما شما گفتید: به کدام چیز بازگردیم؟ آیا انسان از خدا دزدی می‌کند؟ لیکن شما از من دزدی کرده‌اید. اما می‌گویید: در چه چیز از تو دزدی کرده‌ایم؟ در عشرها و تقدیمات. شما به لعنت ملعون شده‌اید، زیرا که از من دزدی کرده‌اید، حتی تمامی این قوم.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> همهٔ اعشار را به خانهٔ خزانه بیاورید تا در خانهٔ من خوراک باشد، و مرا اکنون بدین بیازمایید، می‌گوید خداوندِ لشکرها، اگر برای شما روزنه‌های آسمان را نگشایم و بر شما برکتی فرو نریزم، چنان‌که برای گنجایش آن جایی نباشد.

> And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. And all nations shall call you blessed: for ye shall be a delightsome land, saith the Lord of hosts. Malachi 3:5–12.

> و من به سبب شما بلعنده را توبیخ خواهم کرد تا ثمرات زمین شما را تباه نسازد؛ و نیز تاک شما پیش از وقت در مزرعه میوهٔ خود را نخواهد ریخت، می‌فرماید خداوند لشکرها. و همهٔ امت‌ها شما را مبارک خواهند خواند، زیرا شما سرزمینی دلپسند خواهید بود، می‌فرماید خداوند لشکرها. ملاکی ۳:۵ تا ۱۲.

The alpha foundational external test of 2024 is followed by the capstone internal test of 2026. That capstone test occurs when the windows of heaven are opened, and three places where those open windows are identified in the context of the church triumphant are Malachi three, Miller’s dream and Revelation nineteen. Malachi is the alpha, Miller’s dream is the middle and Revelation is the omega. The test is illustrated by Christ, as the dirt brush man, casting the jewels into the casket. Those jewels are both truths perfectly arranged in their order, and the remnant. The storehouse is where the meat is gathered and distributed. As with the test of manna, the test of Capernaum and the Bread of Heaven—“meat” is the subject.

پس از آزمونِ بیرونیِ بنیادینِ آلفای ۲۰۲۴، آزمونِ درونیِ سنگِ رأسِ ۲۰۲۶ فرامی‌رسد. آن آزمونِ سنگِ رأس زمانی واقع می‌شود که پنجره‌های آسمان گشوده می‌گردند، و سه موضعی که در سیاقِ کلیسای ظفرمند، آن پنجره‌های گشوده در آنها معیّن شده‌اند، عبارت‌اند از: ملاکی باب سوم، رؤیای میلر و مکاشفه باب نوزدهم. ملاکی آلفاست، رؤیای میلر میانی است و مکاشفه امگاست. این آزمون به‌وساطتِ مسیح، در هیئتِ «مردی با جاروی خاکروبه» که جواهرات را به درونِ صندوقچه می‌افکند، تمثیل می‌شود. آن جواهرات، هم حقایقی‌اند که به‌کمال در نظمِ خود مرتب شده‌اند، و هم بقیّه. خزانه جایی است که خوراک گردآوری و توزیع می‌شود. همچون آزمونِ مَنّا، آزمونِ کَفَرناحوم و نانِ آسمان—«خوراک» موضوع است.

The “meat” is oil in the parable of the virgins, and it represents character, the Holy Spirit and the prophetic message that brings the Holy Spirit into the hearts and minds of those who develop the character of Christ. The “meat” is Joel’s “new wine” that is cut off from the drunkards of Ephraim. To pass the internal capstone temple test of the second angel you must have passed the external first alpha foundational test. If you haven’t accepted the foundation, you cannot be part of the temple which is raised upon the foundation, but if you are not of the number who passed that foundational test, you will build your spiritual counterfeit house upon sand. John calls that counterfeit spiritual house, “the synagogue of Satan” and Jeremiah, “the assembly of mockers.”

«گوشت» در مَثَلِ باکره‌ها روغن است، و نمایانگر منش، روح‌القدس و پیام نبوی است که روح‌القدس را به دل‌ها و اندیشه‌های کسانی که منشِ مسیح را پرورش می‌دهند، می‌آورد. «گوشت» همان «شرابِ نو»ی یوئیل است که از میگسارانِ افرایم بریده شده است. برای گذراندنِ آزمونِ درونیِ سنگِ رأسِ معبدِ فرشتهٔ دوم باید آزمونِ بیرونیِ آلفای نخستینِ بُنیادین را گذرانده باشید. اگر بنیاد را نپذیرفته باشید، نمی‌توانید بخشی از معبدی باشید که بر آن بنیاد برپا شده است، اما اگر از شمارِ کسانی نباشید که آن آزمونِ بُنیادین را گذرانده‌اند، خانهٔ روحانیِ جعلیِ خود را بر شن بنا خواهید کرد. یوحنا آن خانهٔ روحانیِ جعلی را «کنیسهٔ شیطان» و ارمیا «مجمعِ استهزاگران» می‌خواند.

Bring ye all the tithes and offerings into the storehouse is the internal test where the seal is impressed. The dirt brush man cast the remnant people of God into the enlarged casket, and in so doing He was illustrating the work of bringing all the tithes into the storehouse. The Levites are the offering that is lifted up when He pours out a blessing from the windows of heaven. The dirt brush man’s jewels are His remnant people and in Isaiah chapter six those remnant people are identified as a tithe.

آوردنِ تمامی عشورها و هدایا به انبار، آزمونِ درونی‌ای است که در آن مُهر نقش می‌بندد. مردِ جاروی غبار قومِ باقیماندۀ خدا را به درونِ صندوقِ مُتَّسِع افکند، و بدین‌سان عملِ آوردنِ تمامی عشورها به انبار را تمثیل می‌نمود. لاویان همان هدیهٔ افراشتنی‌اند که چون او از پنجره‌های آسمان برکتی فرو می‌ریزد، افراشته می‌شود. جواهرِ مردِ جاروی غبار، قومِ باقیماندۀ او هستند و در اشعیا باب ششم آن قومِ باقیمانده به‌عنوانِ عُشر معرّفی می‌شوند.

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> آنگاه گفتم: «ای خداوند، تا به کی؟» و او پاسخ داد: «تا وقتی که شهرها بی‌ساکن و ویران شوند، و خانه‌ها بی‌انسان بمانند، و زمین کاملاً ویران گردد؛ و خداوند مردم را به دوردست‌ها براند، و در میان زمین متروکیِ عظیمی پدید آید. اما با این همه، در آن ده یک باقی خواهد ماند، و باز خواهد گشت، و خورده خواهد شد؛ چنان‌که درخت بَطْم و بلوط، که هرگاه برگ‌های خود را می‌ریزند، مایه‌شان در آنها باقی است؛ همچنین نسل مقدس مایهٔ آن خواهد بود.» اشعیا ۶:۱۱‏-۱۳.

The Lord identifies the question of “how long” on multiple witnesses as pointing to the Sunday law, and in verse three of Isaiah six the angels proclaim “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Sister White connects this with the mighty angel of Revelation eighteen.

خداوند، بر پایۀ گواهیِ شاهدانِ متعدد، پرسشِ «تا کی» را دالّ بر قانون یکشنبه مشخص می‌سازد، و در آیهٔ سومِ باب ششمِ اشعیا فرشتگان اعلام می‌کنند: «قدوس، قدوس، قدوس، خداوندِ لشکرها؛ تمامیِ زمین از جلال او مملو است.» خواهر وایت این را با فرشتۀ نیرومندِ باب هجدهمِ کتاب مکاشفه پیوند می‌دهد.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> هنگامی که آنان [فرشتگان] آینده را می‌بینند، زمانی که تمام زمین از جلال او پر خواهد شد، سرود پیروزمندانهٔ ستایش به‌صورت نوایی خوش‌آهنگ از یکی به دیگری پژواک می‌یابد: «قدوس، قدوس، قدوس است خداوند لشکرها.» آنان از تمجید خدا کاملاً خشنودند؛ و در حضور او، زیر لبخند رضایتش، چیزی بیش از این نمی‌خواهند. در داشتن شباهت به صورت او، در انجام خدمت او و پرستش او، والاترین آرمانشان به‌تمامی برآورده می‌شود. Review and Herald، ۲۲ دسامبر ۱۸۹۶.

Isaiah six identifies 9/11, when the earth was lightened with the glory of the first voice of Revelation eighteen’s two voices. When Isaiah asked “how long” the history of the chapter is identified as the period from 9/11 unto the Sunday law, where the second voice arrives. Isaiah informs us that at the Sunday law there will be a remnant—who are a tithe. The remnant has substance within them—oil in their vessels.

اشعیا، باب ششم، واقعهٔ یازدهم سپتامبر را مشخص می‌سازد؛ هنگامی که زمین از جلالِ صدای نخستِ دو صدایِ باب هجدهمِ مکاشفه منوّر گردید. وقتی اشعیا پرسید «تا به کی»، سیر تاریخیِ این باب به‌عنوان دوره‌ای از یازدهم سپتامبر تا قانون یکشنبه تعیین می‌شود، جایی که صدای دوم فرا می‌رسد. اشعیا اعلام می‌کند که در هنگام قانون یکشنبه، باقی‌ماندگانی خواهند بود ـ که عُشرند. باقی‌ماندگان در درونِ خود مایه‌ای دارند ـ روغن در ظرف‌هایشان.

> But yet in it shall be a tenth [tithe], and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:13.

> اما با این همه، در آن یک‌دهم [عُشر] خواهد بود، و باز خواهد گشت و خورده خواهد شد؛ همچون درخت بطم و همچون بلوط که مایهٔ آن در آنهاست، آنگاه که برگ‌های خویش را می‌ریزند؛ بدین‌سان نسلِ مقدّس مایهٔ آن خواهد بود. اشعیا ۶:۱۳.

The “tenth” are those who have “returned” in answer to Malachi’s and also Jeremiah’s call to return. They are trees of humanity, combined with Divinity (the holy seed). They will be eaten, for they are not only the messengers, but they are the ensign of the Pentecostal wave loaves; they are the message which the Gentiles shall eat.

«یک‌دهم» کسانی‌اند که در پاسخ به دعوتِ ملاکی و نیز ارمیا به بازگشت، «بازگشته‌اند». ایشان درختانِ انسانیت‌اند، متحد با الوهیت (آن نسلِ مقدّس). خورده خواهند شد، زیرا نه تنها پیام‌آوران‌اند، بلکه رایتِ قرص‌های تکان‌دادنیِ عید پنجاهه‌اند؛ ایشان همان پیامی‌اند که امّت‌ها خواهند خورد.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> پس خداوند چنین می‌گوید: اگر بازگردی، تو را باز خواهم آورد و در حضور من خواهی ایستاد؛ و اگر نفیس را از پست بیرون آوری، چون دهان من خواهی بود؛ بگذار آنان به سوی تو بازگردند، اما تو به سوی ایشان باز مگرد. ارمیا ۱۵:۱۹.

Jeremiah represents those who ate the message in the angel’s hand, which was the alpha and foundational test represented by August 11, 1840, 1888, and 9/11, for he says he found the words and did eat them.

ارمیا نمادِ کسانی است که پیامی را که در دستِ فرشته بود خوردند، پیامی که آزمونِ آلفا و بنیادی بود و با ۱۱ اوت ۱۸۴۰، ۱۸۸۸ و ۱۱ سپتامبر نمایانده شده بود، زیرا او می‌گوید که کلمات را یافت و آن‌ها را خورد.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> سخنانت را یافتم و آنها را خوردم؛ و کلامت برای من شادی و سرور دل من شد، زیرا که نام تو بر من خوانده شده است، ای خداوند، خدای لشکرها. ارمیا ۱۵:۱۶.

Jeremiah is called by God’s name when he ate the little book in the angel’s hand, and that message produced joy and rejoicing, as opposed to shame. When God’s name is given to Jeremiah, he is representing the one hundred and forty-four thousand who are Philadelphians.

ارمیا، هنگامی که کتابچهٔ کوچکِ در دست فرشته را خورد، به نام خدا خوانده شد، و آن پیام سبب شادی و شادمانی گردید، نه شرمساری. هنگامی که نام خدا به ارمیا اعطا می‌شود، او نمایندۀ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفری است که فیلا‌دِلفیان هستند.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> آن‌که غالب آید، او را در هیکلِ خدای من ستونی خواهم گردانید و دیگر هرگز از آن بیرون نخواهد رفت؛ و نامِ خدای من را بر او خواهم نوشت، و نامِ شهرِ خدای من را، که اورشلیمِ جدید است، که از آسمان از نزدِ خدای من فرود می‌آید؛ و نامِ جدیدِ خود را نیز بر او خواهم نوشت. مکاشفه ۳:۱۲.

Jeremiah ate the message of 9/11 and suffered the disappointment of July 18, 2020.

ارمیا پیامِ یازده سپتامبر را خورد و سرخوردگیِ هجدهم ژوئیهٔ ۲۰۲۰ را متحمل شد.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> من در انجمن استهزاگران ننشستم و شادی نکردم؛ به سبب دست تو تنها نشستم، زیرا مرا از خشم آکندی. چرا درد من دائمی است و زخمم درمان‌ناپذیر است که شفا نمی‌پذیرد؟ آیا تو به کلی برای من چون دروغگو خواهی بود و چون آب‌هایی که می‌خشکند؟ ارمیا ۱۵:۱۷، ۱۸.

Jeremiah’s “assembly of the mockers,” is Philadelphia and Smyrna’s “synagogue of Satan,” who say they are Jews, but they are not. Jeremiah did not rejoice for the message he had proclaimed was a false message, producing only shame, not joy. Jeremiah’s “perpetual wound that refused to be healed,” was the three and a half days that the assembly of mockers rejoiced while Jeremiah, Moses and Elijah were dead in the street that ran through the valley of dead dry bones. In the midst of that period of doubt and uncertainty, the Lord asked Jeremiah to return.

«مجمع استهزاکنندگان» ارمیا، همان «کنیسهٔ شیطان» فیلادلفیا و سمیرناست؛ آنان که می‌گویند یهودی‌اند، اما نیستند. ارمیا شادمان نشد، زیرا پیامی که اعلام کرده بود، پیامی کاذب بود که تنها شرمساری به بار می‌آورد، نه شادمانی. «زخمِ همیشگیِ ارمیا که از شفا سر باز می‌زد»، همان سه روز و نیمی بود که در آن، مجمع استهزاکنندگان شادی می‌کرد، حال آنکه ارمیا، موسی و ایلیا در خیابانی که از درّهٔ استخوان‌های خشک و مرده می‌گذشت، مرده بودند. در میانهٔ همان دورهٔ شک و عدمِ یقین، خداوند از ارمیا خواست بازگردد.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> پس خداوند چنین می‌گوید: اگر بازگردی، تو را بازخواهم آورد و در حضور من خواهی ایستاد؛ و اگر گرانبها را از پست بیرون آوری، چون دهان من خواهی بود. بگذار آنان به سوی تو بازگردند، اما تو به سوی آنان باز مگرد. و تو را برای این قوم دیواری برنجینِ استوار خواهم ساخت؛ با تو خواهند جنگید، اما بر تو غلبه نخواهند یافت، زیرا من با تو هستم تا تو را نجات دهم و برهانم، می‌گوید خداوند. و تو را از دست شریران رهایی خواهم بخشید و از چنگ جبّاران بازخواهم خرید. ارمیا ۱۵:۱۹-۲۱.

If Jeremiah would return, God would make him an army, represented as a brazen wall that both the “wicked” and the “terrible” will fight against, but not prevail. This is the army of the white horses with horsemen arrayed in uniforms of white linen. That army, or brazen wall is raised up when Jeremiah returns; if and when, he separates the precious from the vile. In Ezekiel thirty-seven, the army that Sister White says is God’s remnant people stands up when they have returned. The remnant returns, then stands up a mighty army, when they separate the precious and the vile and they then become God’s mouth. They must rightly divide the word of truth, separating the chaff from the wheat for they are using the same rules adopted by their father, who was a miller who specialized in preparing the very best bread. If they separate the precious from the vile; the truth from the error, they will be God’s watchman when God separates the wicked and the wise.

اگر ارمیا بازگردد، خدا او را به‌منزلۀ لشکری خواهد گردانید که به دیوارِ مفرغی تمثیل شده است؛ دیواری که هم «شریران» و هم «دهشتناکان» بر ضدّ آن خواهند جنگید، ولی غالب نخواهند شد. این همان لشکرِ اسبانِ سفید است با سوارانی که در جامگانِ کتانِ سفید آراسته‌اند. آن لشکر، یا دیوارِ مفرغی، هنگامی برپا می‌شود که ارمیا بازگردد؛ یعنی آنگاه که او نفیس را از سخیف جدا کند. در حزقیالِ سی‌وهفتم، آن لشکری که بنا به گفتۀ خواهر وایت قومِ باقیماندۀ خداست، وقتی که بازگشته‌اند، به‌پا می‌خیزد. باقیمانده بازمی‌گردد، سپس چون لشکری نیرومند به‌پا می‌خیزد، آنگاه که نفیس را از سخیف جدا می‌کنند و آنگاه دهانِ خدا می‌گردند. ایشان باید کلامِ حقیقت را به‌درستی تقسیم کنند و کاه را از گندم جدا سازند، زیرا همان قواعدی را به کار می‌گیرند که پدرشان اختیار کرده بود، که آسیابانی متخصص در تهیۀ نیکوترین نان بود. اگر نفیس را از سخیف؛ حقیقت را از خطا جدا سازند، ایشان دیده‌بانِ خدا خواهند بود آنگاه که خدا شریران را از حکیمان جدا می‌کند.

Jeremiah answered the call to return in 2023, then in 2024 he was disappointed as a large group separated at the foundational test of Rome establishing the vision. Jeremiah rightly separated the precious from the vile, the truth from error, and carried on until the omega internal test at the opening of the windows of heaven. When the heavens are opened, the church triumphant has made herself ready. She passed the foundational external alpha test, then she passed the internal omega test of the windows of heaven. She either passes and becomes part of God’s army, or she is blown out of the windows by the wind. She is cast out into a large field, as was Shebna in Isaiah twenty-two or she is cast into the casket. She is either cast into the casket, or cast out of the temple as Nehemiah cast out Tobiah or Christ cast out the money changers. When the dirt brush man casts the jewels into the casket, the casket is either the Word of God in a new framework of truth or the casket is the temple of God, both of which are symbols of Christ, and Christ is not to be divided.

ارمیا در سال ۲۰۲۳ به ندای بازگشت پاسخ داد، سپس در ۲۰۲۴، چون گروهی بزرگ در آزمونِ بنیادینِ «تثبیتِ رؤیا از سوی روم» از هم جدا شدند، مایوس گردید. ارمیا به‌درستی نفیس را از پست، و حق را از باطل جدا کرد و ادامه داد تا به آزمونِ درونیِ اومگا، هنگامِ گشوده‌شدنِ روزنه‌های آسمان، رسید. هنگامی که آسمان‌ها گشوده شوند، کلیسای ظفرمند خود را مهیّا ساخته است. او از آزمونِ بنیادینِ بیرونیِ آلفا گذشت، سپس از آزمونِ درونیِ اومگایِ روزنه‌های آسمان نیز گذشت. او یا می‌گذرد و جزئی از لشکرِ خدا می‌شود، یا باد او را از روزنه‌ها بیرون می‌راند. او به سرزمینی پهناور افکنده می‌شود، چنان‌که شبنه در اشعیا بیست‌ودو؛ یا به صندوقچه افکنده می‌شود. او یا به صندوقچه افکنده می‌شود، یا از هیکل بیرون افکنده می‌شود، چنان‌که نحمیا طوبیا را بیرون افکند یا مسیح صرافان را بیرون راند. هنگامی که مردِ جاروی گردوخاک جواهر را در صندوقچه می‌نهد، آن صندوقچه یا کلامِ خدا در چارچوبی نو از حقیقت است، یا صندوقچه همان هیکلِ خداست؛ که هر دو نمادِ مسیح‌اند، و مسیح نباید تقسیم گردد.

> Is Christ divided? was Paul crucified for you? or were ye baptized in the name of Paul? 1 Corinthians 1:13.

> آیا مسیح منقسم شده است؟ آیا پولس برای شما مصلوب شد؟ یا شما به نام پولس تعمید یافتید؟ اول قرنتیان ۱:۱۳

Christ is not separated from Paul. Divinity was not separated from the humanity of Paul. When Paul the human baptized in the name of Divinity their was no division, for the human messenger is combined with the Divine message. Paul was joined to Divinity as certainly as Ephraim was joined to its idols.

مسیح از پولس منفک نیست. الوهیت از انسانیتِ پولس منفک نبود. هنگامی که پولس، به حیث انسان، به نام الوهیت تعمید می‌داد، هیچ انفصالی در کار نبود، زیرا فرستادهٔ انسانی با پیام الهی مقترن است. پولس به الوهیت پیوسته بود با همان قطعیتی که افرایم به بت‌های خویش پیوسته بود.

Those in Miller’s dream who are cast into the temple (casket), are the tithes of Malachi three who are to be brought into the storehouse, where the meat is stored and distributed. That storehouse is the temple of the one hundred and forty-four thousand, or as Peter stated, “a spiritual house, an holy priesthood.” The casket is the spiritual house and the jewels are the priesthood. For this reason Miller’s dream is recorded on page “81,” a symbol of the Divine High Priest combined with eighty human priests.

آنان که در رؤیای میلر به درون هیکل (صندوقچه) افکنده می‌شوند، همان عشورِ باب سومِ ملاکی‌اند که باید به خانهٔ خزانه آورده شوند؛ جایی که خوراک اندوخته و توزیع می‌شود. آن خانهٔ خزانه همان هیکلِ یکصد و چهل و چهار هزار است، یا به گفتهٔ پطرس، «خانه‌ای روحانی، کهانتی مقدس». صندوقچه همان خانهٔ روحانی است و جواهر همان کهانت‌اند. از این رو رؤیای میلر در صفحهٔ «۸۱» ثبت شده است؛ نمادی از کاهن اعظمِ الهی در ترکیب با هشتاد کاهنِ بشری.

In Miller’s dream the dirt brush man illustrates bringing the jewels, (which are Isaiah’s tithes and Malachi’s offerings), when He casts the jewels into the temple, which is the storehouse, which is the casket. There are often two questions involved with the second angel, and the omega test is the second angel in relation to the alpha test and the third litmus test. The call is to return, and the return is demonstrated by bringing all the tithes and offerings into the storehouse, that there might be meat in His house. The two questions here are what is the “meat?” and what is the “storehouse?”

در رؤیای میلر، مردِ جارویِ گردوغبار آوردنِ جواهرات را به تصویر می‌کشد (که همان اعشارِ اشعیا و هدایای ملاکی است)، آنگاه که او جواهرات را به درون هیکل می‌افکند، که همان خانه‌خزانه است، که همان صندوقچه است. غالباً دو پرسش در ارتباط با فرشتهٔ دوم مطرح است، و آزمونِ اُمگا همان فرشتهٔ دوم است، در نسبت با آزمونِ آلفا و سومین آزمونِ لیتموس. دعوت، دعوت به بازگشت است، و بازگشت با آوردنِ تمامی اعشار و هدایا به خانه‌خزانه نشان داده می‌شود، تا در خانهٔ او خوراک باشد. دو پرسش در این‌جا این است: «خوراک» چیست؟ و «خانه‌خزانه» چیست؟

If the jewels are the messengers, or if the jewels are the message determines how those two questions are answered. If it is the messengers, then they are the tithe that make up the temple, that is always erected in the second step. If it is the message, it is the message of the Midnight Cry that is brought to perfection as the capstone of the temple, and of the empowerment of the second angel’s message.

این‌که جواهر فرستادگان‌اند یا جواهر خودِ پیام‌اند، تعیین می‌کند که آن دو پرسش چگونه پاسخ داده می‌شوند. اگر مراد فرستادگان باشد، آنان همان عُشرِ تشکیل‌دهندهٔ هیکل‌اند، یعنی هیکلی که همواره در مرحلهٔ دوم برپا می‌گردد. و اگر مراد پیام باشد، آن پیام، پیامِ فریادِ نیمه‌شب است که به‌منزلهٔ سنگِ رأسِ هیکل به کمال رسانده می‌شود، و نیز قدرت‌یابیِ پیامِ فرشتهٔ دوم.

> And said, For this cause shall a man leave father and mother, and shall cleave to his wife: and they twain shall be one flesh? Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:5, 6.

> و گفت: از این سبب مرد پدر و مادر خود را ترک خواهد کرد و به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد؟ از این رو دیگر دو تن نیستند، بلکه یک تن‌اند. پس آنچه را خدا به هم پیوسته است، انسان جدا نسازد. متی ۱۹:۵، ۶.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> توجهم به اعلام ظهور نخستینِ مسیح معطوف شد. یوحنا در روح و قدرتِ ایلیا فرستاده شد تا راهِ عیسی را آماده کند. کسانی که شهادتِ یوحنا را رد کردند، از تعالیمِ عیسی بهره‌ای نبردند. مخالفتشان با پیامی که آمدنِ او را از پیش خبر می‌داد، ایشان را در موقعیتی قرار داد که نتوانند به‌آسانی قوی‌ترین دلایلِ اینکه او مسیح است را بپذیرند. شیطان کسانی را که پیامِ یوحنا را رد کرده بودند واداشت که فراتر روند: مسیح را رد کنند و او را مصلوب سازند. با این کار، خود را در جایی قرار دادند که نتوانستند برکتِ روزِ پنطیکاست را دریافت کنند؛ برکتی که می‌توانست راهِ ورود به قدسِ آسمانی را به آنان بیاموزد. دریده شدنِ پردهٔ هیکل نشان داد که قربانی‌ها و فرایضِ یهودی دیگر پذیرفته نخواهند شد. قربانیِ بزرگ تقدیم و پذیرفته شده بود، و روح‌القدس که در روزِ پنطیکاست نازل شد، ذهن‌های شاگردان را از قدسِ زمینی به آسمانی برد؛ جایی که عیسی با خونِ خود داخل شده بود تا منافعِ کفارهٔ خویش را بر شاگردانش فرو بریزد. اما یهودیان در تاریکیِ مطلق رها شدند. آنان همهٔ نوری را که می‌توانستند دربارهٔ طرحِ نجات داشته باشند از دست دادند و همچنان به قربانی‌ها و هدایا‌ی بی‌فایدهٔ خود اعتماد کردند. قدسِ آسمانی جایِ قدسِ زمینی را گرفته بود، اما آنان از این تغییر آگاهی نداشتند. ازاین‌رو نمی‌توانستند از شفاعتِ مسیح در مکانِ مقدس بهره‌مند شوند.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> بسیاری با وحشت به رفتار یهودیان در رد و به صلیب کشیدن مسیح می‌نگرند؛ و چون تاریخ بدرفتاری شرم‌آوری را که با او شد می‌خوانند، می‌پندارند که او را دوست دارند و مانند پطرس او را انکار نمی‌کردند یا مانند یهودیان او را به صلیب نمی‌کشیدند. اما خدایی که دل‌های همه را می‌خواند، همان محبتی را که ادعا می‌کردند نسبت به عیسی دارند، به آزمایش گذاشته است. تمام آسمان با عمیق‌ترین علاقه نظاره‌گر چگونگی پذیرش پیام فرشتهٔ نخستین بود. اما بسیاری از آنان که مدعی محبت به عیسی بودند و هنگام خواندن داستان صلیب اشک می‌ریختند، مژدهٔ آمدنش را به ریشخند گرفتند. به‌جای آنکه پیام را با شادی بپذیرند، آن را توهمی اعلام کردند. از کسانی که ظهور او را دوست می‌داشتند نفرت ورزیدند و آنان را از کلیساها بیرون راندند. آنان که پیام نخست را رد کردند، نتوانستند از پیام دوم بهره‌مند شوند؛ و نیز از فریاد نیمه‌شب، که قرار بود ایشان را مهیا سازد تا با ایمان، همراه با عیسی، به قدس‌الاقداسِ مقدسۀ آسمانی وارد شوند، بهره‌ای نبردند. و با رد آن دو پیام پیشین، فهم خود را چنان تیره کرده‌اند که در پیام فرشتهٔ سوم، که راه ورود به قدس‌الاقداس را نشان می‌دهد، هیچ نوری نمی‌بینند. دیدم همان‌گونه که یهودیان عیسی را به صلیب کشیدند، کلیساهای اسمی نیز این پیام‌ها را به صلیب کشیده‌اند؛ از این‌رو از راه ورود به قدس‌الاقداس هیچ آگاهی ندارند و نمی‌توانند از شفاعت عیسی در آنجا بهره‌مند شوند. همچون یهودیان که قربانی‌های بی‌حاصل خود را تقدیم می‌کردند، ایشان نیز دعاهای بی‌حاصلشان را به بخشی تقدیم می‌کنند که عیسی آن را ترک کرده است؛ و شیطان، که از این فریب خشنود است، سیمایی دینی به خود می‌گیرد و اندیشه‌های این مسیحیان اسمی را به سوی خود می‌کشاند و با قدرت خود، آیات و شگفتی‌های دروغینش عمل می‌کند تا آنان را در دام خود استوار نگاه دارد. نوشته‌های نخستین، ۲۵۹-۲۶۱.

Back to Articles