Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-One

کتاب دانیال - شماره صد و هفتاد و یک

Geopolitical Chess: The Vatican, Communism, and the Quest for World Dominion

شطرنج ژئوپلیتیک: واتیکان، کمونیسم و جست‌وجو برای سلطه بر جهان

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2024

Formats

PDF
Word

The book The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West, was written by Malachi Martin, and it was first published in 1990. Martin examines the role of Pope John Paul II as a transformative figure in global politics and diplomacy during the latter half of the 20th century. He discusses the Pope’s role in the collapse of Communism in Eastern Europe. The book presents a Catholic perspective of the dynamics that brought about the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, at the time of the end in 1989.

کتاب The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West، نوشتهٔ ملاکی مارتین است و نخستین بار در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. مارتین نقش پاپ ژان پل دوم را به‌عنوان شخصیتی دگرگون‌ساز در سیاست و دیپلماسی جهانی در نیمهٔ دوم قرن بیستم بررسی می‌کند. او نقش پاپ را در فروپاشی کمونیسم در اروپای شرقی مورد بحث قرار می‌دهد. این کتاب، از منظر کاتولیکی، پویایی‌هایی را ارائه می‌کند که در سال ۱۹۸۹، در زمان آخر، به تحقق آیهٔ چهلِ دانیال یازده انجامید.

Martin analyzes the internal dynamics of the Soviet Union under the leadership of Mikhail Gorbachev, particularly focusing on Gorbachev’s policies of “glasnost” (openness) and “perestroika” (restructuring). He discusses the challenges facing the Soviet Union and Gorbachev’s attempts to reform the Communist system. He explores the geopolitical tensions and power struggles between the Soviet Union (the king of the south—the dragon), the Catholic Church (the king of the north—the beast), and what he calls the capitalist West (the king of the north’s proxy army—the false prophet). He discusses the ideological conflicts, espionage, and covert operations that characterized the Cold War era and examines the efforts of various actors to shape the future of the world.

مارتین پویایی‌های درونی اتحاد جماهیر شوروی در دوران رهبری میخائیل گورباچف را تحلیل می‌کند و به‌ویژه بر سیاست‌های «گلاسنوست» (شفافیت) و «پرسترویکا» (بازسازی) او تمرکز دارد. او چالش‌های پیشِ روی اتحاد جماهیر شوروی و تلاش‌های گورباچف برای اصلاح نظام کمونیستی را بررسی می‌کند. او تنش‌های ژئوپلیتیکی و کشمکش‌های قدرت میان اتحاد جماهیر شوروی (پادشاه جنوب ـ اژدها)، کلیسای کاتولیک (پادشاه شمال ـ وحش)، و آنچه او غرب سرمایه‌داری می‌نامد (ارتش نیابتی پادشاه شمال ـ پیامبر دروغین) را واکاوی می‌کند. او به منازعات ایدئولوژیک، جاسوسی و عملیات پنهانی که مشخصه دوران جنگ سرد بودند می‌پردازد و تلاش‌های بازیگران گوناگون برای شکل دادن به آینده جهان را بررسی می‌کند.

Martin emphasizes the significance of Catholicism as a force in global politics and diplomacy. He argues that the Catholic Church, under the leadership of Pope John Paul II, played a pivotal role in shaping the course of history during this period and influencing the outcome of the Cold War. He places John Pauls’ influence in the context of the Marian apparitions at Fatima, Portugal, and identifies the influence of Fatima upon global events and the Catholic Church’s role in shaping the course of history. Martin suggests that the events at Fatima hold significant prophetic and geopolitical implications, particularly in the context of the Cold War era.

مارتین بر اهمیت کاتولیسیسم به‌عنوان نیرویی در سیاست و دیپلماسی جهانی تأکید می‌کند. او استدلال می‌کند که کلیسای کاتولیک، تحت رهبری پاپ ژان پل دوم، در شکل‌دهی به مسیر تاریخ در این دوره و تأثیرگذاری بر سرانجام جنگ سرد نقشی محوری ایفا کرد. او تأثیر ژان پل دوم را در بستر ظهورات مریم مقدس در فاطیما، پرتغال، قرار می‌دهد و تأثیر فاطیما بر رویدادهای جهانی و نقش کلیسای کاتولیک در شکل‌دهی به مسیر تاریخ را شناسایی می‌کند. مارتین مطرح می‌کند که رویدادهای فاطیما دارای پیامدهای مهم پیشگویانه و ژئوپولیتیکی هستند، به‌ویژه در بستر دوره جنگ سرد.

Martin explores the three secrets of Fatima, which were allegedly revealed by the Virgin Mary to three young shepherd children in Fatima in 1917. He suggests that the third secret, which was initially kept secret by the Vatican and only revealed in 2000, contained apocalyptic warnings about the future of the Catholic Church and the world. Martin argues that the events at Fatima, including the apparitions and the messages conveyed by the Virgin Mary, had significant implications for global politics and the struggle between communism and capitalism during the Cold War era.

مارتین سه راز فاتیما را بررسی می‌کند؛ رازهایی که گفته می‌شود مریم باکره در سال ۱۹۱۷ در فاتیما به سه کودک چوپان آشکار کرده بود. او مطرح می‌کند که راز سوم — که در ابتدا از سوی واتیکان محرمانه نگه داشته شد و تنها در سال ۲۰۰۰ افشا شد — حاوی هشدارهای آخرالزمانی درباره آینده کلیسای کاتولیک و جهان بود. مارتین استدلال می‌کند که رویدادهای فاتیما، از جمله ظهورات و پیام‌هایی که از سوی مریم باکره ابلاغ شد، پیامدهای مهمی برای سیاست جهانی و نبرد میان کمونیسم و سرمایه‌داری در دوران جنگ سرد داشت.

Martin highlights the role of Pope John Paul II as a key figure in the fulfillment of the prophecies of Fatima. He suggests that John Paul II saw himself as the “bishop in white” mentioned in the third secret of Fatima and that he viewed his papacy as a mission to confront the forces of evil and promote spiritual renewal within the Catholic Church and society at large.

مارتین نقش پاپ ژان پل دوم را به‌عنوان چهره‌ای کلیدی در تحقق پیشگویی‌های فاطیما برجسته می‌کند. او مطرح می‌کند که ژان پل دوم خود را همان «اسقف سفیدپوش» می‌دید که در راز سوم فاطیما از او یاد شده است و دوران پاپیِ خود را مأموریتی برای مقابله با نیروهای شر و ترویج احیای معنوی در درون کلیسای کاتولیک و در جامعه به‌طور کلی می‌نگریست.

Martin suggests that the messages of Fatima emphasized the importance of spiritual warfare and the need for the Catholic Church to confront the forces of evil, both within and outside the Church. He argues that the events at Fatima provided a spiritual and moral framework for understanding and addressing the challenges facing humanity in the modern world. The Fatima messages represent the satanic message which conditions Catholicism to accept Satan as Christ, when he “personates” Christ at the soon coming Sunday law.

مارتین معتقد است که پیام‌های فاطیما بر اهمیت نبرد روحانی و ضرورت رویارویی کلیسای کاتولیک با نیروهای شر، چه درون کلیسا و چه بیرون آن، تأکید داشتند. او استدلال می‌کند که رویدادهای فاطیما چارچوبی روحانی و اخلاقی برای فهم و رسیدگی به چالش‌هایی که بشریت در جهان مدرن با آن‌ها روبه‌روست فراهم کردند. پیام‌های فاطیما نمایانگر پیامی شیطانی‌اند که کاتولیسیسم را شرطی می‌کند تا شیطان را به‌عنوان مسیح بپذیرد، هنگامی که او با فرا رسیدن قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد، خود را به‌جای مسیح «جا می‌زند».

> “Satan will work miracles to deceive those who dwell upon the earth. Spiritualism will do its work by causing the dead to be personated. Those religious bodies who refuse to hear God’s messages of warning will be under strong deception, and will unite with the civil power to persecute the saints. The Protestant churches will unite with the papal power in persecuting the commandment-keeping people of God. This is that power which constitutes the great system of persecution which will exercise spiritual tyranny over the consciences of men.

> شیطان معجزاتی انجام خواهد داد تا ساکنان زمین را فریب دهد. روح‌گرایی با ظاهر شدن در هیئت مردگان کار خود را پیش خواهد برد. آن گروه‌های دینی که از شنیدن پیام‌های هشداردهنده خدا سر باز می‌زنند دچار فریبی نیرومند خواهند شد و برای آزار و تعقیب قدیسان با قدرت مدنی متحد خواهند شد. کلیساهای پروتستان برای آزار و تعقیب مردم خدا که به احکام پایبندند با قدرت پاپی متحد خواهند شد. این همان قدرتی است که نظام بزرگ آزار و تعقیب را پدید می‌آورد و بر وجدان‌های انسان‌ها استبداد روحانی اعمال خواهد کرد.

> “‘He had two horns like a lamb, and he spake as a dragon.’ Though professing to be followers of the Lamb of God, men become imbued with the spirit of the dragon. They profess to be meek and humble but they speak and legislate with the spirit of Satan, showing by their actions that they are the opposite of what they profess to be. This lamb-like power unites with the dragon in making war upon those who keep the commandments of God and have the testimony of Jesus Christ. And Satan unites with Protestants and papists, acting in consort with them as the god of this world, dictating to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.

> «او دو شاخ مانند بره‌ای داشت و مانند اژدها سخن می‌گفت.» گرچه خود را پیروان برهٔ خدا می‌خوانند، انسان‌ها از روح اژدها آکنده می‌شوند. ادعا می‌کنند که حلیم و فروتن‌اند، اما با روح شیطان سخن می‌گویند و قانون می‌گذارند و با کردار خود نشان می‌دهند که خلافِ آنچه ادعا می‌کنند هستند. این قدرتِ برّه‌گونه با اژدها متحد می‌شود تا با کسانی که احکام خدا را حفظ می‌کنند و شهادت عیسی مسیح را دارند وارد جنگ شود. و شیطان با پروتستان‌ها و پیروان پاپ متحد می‌شود و همچون خدای این جهان همداستان با آنان عمل می‌کند و به انسان‌ها فرمان می‌دهد، چنان‌که گویی آنان رعایای پادشاهی اویند، و باید هرگونه که او می‌خواهد با آنان رفتار شود و بر آنان حکومت شود و آنان تحت کنترل او قرار گیرند.

> “If men will not agree to trample underfoot the commandments of God, the spirit of the dragon is revealed. They are imprisoned, brought before councils, and fined. ‘He causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads’ [Revelation 13:16]. ‘He had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed’ [verse 15]. Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Manuscript Releases, volume 14, 162.

> "اگر مردم حاضر نشوند احکام خدا را لگدمال کنند، روح اژدها آشکار می‌شود. آنان زندانی می‌شوند، به شوراها برده می‌شوند و جریمه می‌گردند. 'او همه را، خرد و بزرگ، دولتمند و فقیر، آزاد و برده را وا می‌دارد تا نشانی را بر دست راستشان یا بر پیشانی‌هایشان دریافت کنند' [مکاشفه ۱۳:۱۶]. 'به او قدرت داده شد که به شمایلِ وحش جان ببخشد تا شمایلِ وحش سخن بگوید و موجب شود هر که شمایلِ وحش را پرستش نکند کشته شود' [آیه ۱۵]. بدین‌سان شیطان اختیارات مخصوصِ یهوه را غصب می‌کند. مرد گناه بر کرسیِ خدا می‌نشیند، خود را خدا اعلام می‌کند و فراتر از خدا عمل می‌کند." انتشار دست‌نوشته‌ها، جلد ۱۴، ۱۶۲.

Antichrist is a symbol of both the pope of Rome, and Satan, for the pope of Rome is Satan’s earthly representative. “Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Satan intends to so control the world when he takes control that he will dictate “to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.” In order to have a religious throne to rule from He created the Catholic Church, and in order to have a political throne to rule from he created the United Nations.

دجّال نمادی است هم برای پاپِ روم و هم برای شیطان، زیرا پاپِ روم نمایندهٔ زمینیِ شیطان است. «بدین‌سان شیطان اختیاراتِ یهوه را غصب می‌کند. مردِ گناهکار بر کرسیِ خدا می‌نشیند، خود را خدا می‌خواند و فراتر از خدا عمل می‌کند.» شیطان قصد دارد هنگامی که زمام امور را به دست گیرد چنان بر جهان مسلط شود که به مردمان فرمان دهد «چنان‌که گویی رعایای پادشاهیِ اویند و او بتواند هر طور که بخواهد آنان را به کار گیرد، بر آنان حکومت کند و کنترل‌شان کند.» برای آن‌که تختی دینی برای حکمرانی داشته باشد کلیسای کاتولیک را پدید آورد، و برای آن‌که تختی سیاسی برای حکمرانی داشته باشد سازمان ملل متحد را ایجاد کرد.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> این سازش میان بت‌پرستی و مسیحیت به شکل‌گیریِ «مرد گناه» انجامید؛ همان‌که در نبوت پیشگویی شده بود که با خدا مخالفت می‌کند و خود را برتر از خدا می‌افرازد. آن نظام عظیمِ دینِ کاذب شاهکارِ قدرتِ شیطان است - یادمانی از تلاش‌های او برای نشستن بر تخت تا بر زمین مطابق اراده‌اش حکومت کند. مناقشه بزرگ، ۵۰.

The miracle of Fatima, and its satanic prophecy is what Satan has employed to prepare a prophetic setting that allows Catholicism to quickly surrender their church into His control, when he appears, and personates Christ. His personation of Christ begins at the soon coming Sunday law, represented in verse sixteen, verse twenty-two, verse thirty-one and verse forty-one of Daniel chapter eleven.

معجزه فاطیما و پیشگوییِ شیطانیِ آن، همان چیزی است که شیطان به کار گرفته تا زمینه‌ای نبوی فراهم کند که وقتی او ظاهر شود و خود را به جای مسیح جا بزند، کاتولیسیسم بتواند کلیسای خود را به سرعت تحت اقتدار او تسلیم کند. این جا زدنِ او به جای مسیح از هنگام قانونِ یکشنبهِ نزدیک‌الوقوع آغاز می‌شود؛ قانونی که در آیات شانزده، بیست‌ودو، سی‌ویک و چهل‌ویکِ فصل یازدهمِ کتاب دانیال به تصویر کشیده شده است.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با صدور فرمانی که برخلاف قانون خدا، نهاد پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما به‌طور کامل از راستکاری جدا خواهد شد. وقتی پروتستانیسم دست خود را از فراسوی شکاف برای فشردن دست قدرت رومی دراز کند، و هنگامی که بر فراز ورطه دست در دست روح‌گرایی نهد، و زمانی که تحت نفوذ این اتحاد سه‌گانه کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را، به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری، نفی کند و برای ترویج اکاذیب و گمراهی‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمان عمل شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحه ۴۵۱.

At the Sunday law in the United States, the “time has come for the marvelous working of Satan.” In Revelation chapter thirteen, verse eleven, the United States “speaks” as a dragon, and then in verse thirteen, which is simply identifying what happens when the United States “speaks,” by passing the Sunday law, Satan appears to call fire down out of heaven.

در زمان قانون یکشنبه در ایالات متحده، «زمانِ عملِ شگفت‌انگیزِ شیطان فرا رسیده است.» در مکاشفه، باب سیزدهم، آیهٔ یازدهم، ایالات متحده «مانند اژدها سخن می‌گوید»، و سپس در آیهٔ سیزدهم، که صرفاً مشخص می‌کند وقتی ایالات متحده با تصویب قانون یکشنبه «سخن می‌گوید» چه رخ می‌دهد، شیطان ظاهر می‌شود تا آتش را از آسمان فرود آورد.

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works, with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. Revelation 13:13. Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> "خادمان خدا، با چهره‌هایی که از تقدیس الهی نور گرفته و می‌درخشند، شتابان از جایی به جایی خواهند رفت تا پیامِ آسمانی را اعلام کنند. با هزاران صدا، در سراسر زمین، این هشدار داده خواهد شد. معجزات به وقوع خواهد پیوست، بیماران شفا خواهند یافت، و آیات و عجایب، ایمانداران را همراهی خواهند کرد. شیطان نیز عمل می‌کند و با عجایب دروغین، حتی در برابر دیدگان مردم، آتشی از آسمان فرو می‌آورد. مکاشفهٔ ۱۳:۱۳. بدین‌سان ساکنان زمین بر آن داشته خواهند شد که موضع خود را بگیرند." مناقشه بزرگ، ۶۱۱، ۶۱۲.

The messages of Fatima were confirmed by a miracle that was testified to by the atheistic government newspapers that attended the event in order to refute the claims that had been made about the so-called Virgin Mary visiting the three children on the thirteenth day of the month from May until the miracle on October 13, 1917. Every atheistic news organization that was at Fatima at the time of the miracle confirmed the event. It was a genuine miracle (of Satan).

پیام‌های فاطیما به‌وسیلهٔ معجزه‌ای تأیید شدند که روزنامه‌های دولتیِ خداناباور، که برای ردّ ادعاهای مطرح‌شده دربارهٔ دیدار به‌اصطلاح مریمِ باکره با آن سه کودک در روز سیزدهم هر ماه، از ماه مه تا هنگام معجزه در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۷، در آن رویداد حضور یافته بودند، بر آن شهادت دادند. هر سازمان خبریِ خداناباوری که در زمان وقوع آن معجزه در فاطیما حضور داشت، آن واقعه را تأیید کرد. آن معجزه‌ای حقیقی بود (از جانب شیطان).

As Malachi Martin identified in his book, Pope John Paul was guided by his devotion to Mary of Fatima. The secret prophecy of Fatima, that was not revealed until the year 2000, was of course a satanic prophecy, but in the last days Jesus repeats the first days. The oldest book in the Bible, the first book that Moses wrote is the book of Job, and it identifies that Job, who represents the one hundred and forty-four thousand, for all the prophecies are fulfilled most perfectly in the last days. Satan, in the story of Job, is allowed to bring death and destruction upon Job, for the purpose of testing Job. The miracles that Satan is allowed to accomplish in the last days, are genuine miracles. They are satanic miracles, but God has allowed Satan to accomplish his crowning act, for the same purpose that he allowed Satan to test Job.

چنان‌که مالاکی مارتین در کتابش بیان کرده است، پاپ جان پل به‌واسطهٔ ارادتش به مریمِ فاتیما هدایت می‌شد. پیشگوییِ محرمانهٔ فاتیما که تا سال ۲۰۰۰ فاش نشده بود، البته پیشگویی‌ای شیطانی بود، اما در روزهای آخر عیسی روزهای نخستین را تکرار می‌کند. قدیمی‌ترین کتابِ کتاب مقدس، نخستین کتابی که موسی نوشت، کتاب ایوب است، و بیان می‌کند که ایوب نمایندهٔ صد و چهل و چهار هزار است؛ زیرا همهٔ نبوت‌ها در روزهای آخر به کامل‌ترین شکل تحقق می‌یابند. شیطان، در داستانِ ایوب، اجازه می‌یابد مرگ و ویرانی را بر ایوب وارد کند، به قصدِ آزمایشِ او. معجزاتی که به شیطان در روزهای آخر اجازه داده می‌شود انجام دهد، معجزاتی واقعی‌اند. آن‌ها معجزاتِ شیطانی‌اند، اما خدا به شیطان اجازه داده است که اوجِ کارِ خود را به انجام برساند، برای همان منظوری که اجازه داد شیطان ایوب را بیازماید.

> “Many endeavor to account for spiritual manifestations by attributing them wholly to fraud and sleight of hand on the part of the medium. But while it is true that the results of trickery have often been palmed off as genuine manifestations, there have been, also, marked exhibitions of supernatural power. The mysterious rapping with which modern spiritualism began was not the result of human trickery or cunning, but was the direct work of evil angels, who thus introduced one of the most successful of soul-destroying delusions. Many will be ensnared through the belief that spiritualism is a merely human imposture; when brought face to face with manifestations which they cannot but regard as supernatural, they will be deceived, and will be led to accept them as the great power of God.

> بسیاری می‌کوشند نمودهای روحی را با نسبت دادن کامل آنها به تقلب و تردستی از سوی مدیوم توجیه کنند. اما هرچند درست است که نتایج حقه‌بازی بارها به‌عنوان نمودهای واقعی جا زده شده‌اند، نمایش‌های چشمگیری از قدرت ماوراءالطبیعه نیز رخ داده است. آن تق‌تق‌های مرموزی که روح‌گرایی نوین با آنها آغاز شد، حاصل نیرنگ یا حیله‌گری انسانی نبود، بلکه کار مستقیم فرشتگان شریر بود که بدین‌سان یکی از موفق‌ترین فریب‌های روح‌ویرانگر را به میان آوردند. بسیاری به‌واسطهٔ این باور که روح‌گرایی صرفاً یک فریب انسانی است، به دام خواهند افتاد؛ و چون با نمودهایی روبه‌رو شوند که چاره‌ای جز ماورایی دانستن آنها ندارند، فریب خواهند خورد و به پذیرش آنها به‌عنوان قدرت عظیم خدا کشانده خواهند شد.

> “These persons overlook the testimony of the Scriptures concerning the wonders wrought by Satan and his agents. It was by satanic aid that Pharaoh’s magicians were enabled to counterfeit the work of God. Paul testifies that before the second advent of Christ there will be similar manifestations of satanic power. The coming of the Lord is to be preceded by ‘the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9,10. And the apostle John, describing the miracle-working power that will be manifested in the last days, declares: ‘He doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, and deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do.’ Revelation 13:13, 14. No mere impostures are here foretold. Men are deceived by the miracles which Satan’s agents have power to do, not which they pretend to do.” The Great Controversy, 553.

> این اشخاص شهادت کتاب‌مقدس را درباره شگفتی‌هایی که به‌دست شیطان و عاملان او انجام شده است نادیده می‌گیرند. با مدد شیطانی بود که جادوگران فرعون توانستند کار خدا را تقلید کنند. پولس شهادت می‌دهد که پیش از ظهور دوم مسیح، جلوه‌های مشابهی از قدرت شیطانی رخ خواهد داد. آمدن خداوند مسبوق خواهد بود به «عملِ شیطان با تمام قدرت و آیات و عجایب دروغین، و با همه فریبندگیِ ناراستی.» دوم تسالونیکیان ۲:۹،۱۰. و رسول یوحنا، در وصفِ قدرتِ انجامِ معجزه که در روزهای آخر ظاهر خواهد شد، می‌گوید: «او عجایبِ عظیم به‌جا می‌آورد، به‌طوری که آتش را در نظر مردم از آسمان بر زمین فرود می‌آورد، و به‌وسیله همان معجزاتی که قدرت انجامشان را دارد، ساکنانِ زمین را می‌فریبد.» مکاشفه ۱۳:۱۳، ۱۴. آنچه در اینجا پیشگویی شده، صرفاً فریبکاری و تظاهر نیست. مردم به‌وسیله معجزاتی فریب می‌خورند که عاملانِ شیطان قدرتِ انجامشان را دارند، نه آن‌هایی که وانمود به انجامشان می‌کنند. مناقشه عظیم، ۵۵۳.

The messages of Fatima in Malachi Martin’s book are represented as the prophetic structure of Catholicism in the last days, in relation to an internal struggle within the church, that can be represented as either the good pope versus the bad pope, or the conservative pope versus the liberal pope. The conservative, and according to Martin’s reading of the miracle, the good pope, bases his understanding upon the First Vatican Council, also known as Vatican I, which took place from December 8, 1869 to July 20, 1870, convened by Pope Pius IX and primarily focused on defining the dogma of papal infallibility and addressing various theological and doctrinal issues facing the Catholic Church at the time. The Second Vatican Council, commonly known as Vatican II, was held much later, from October 11, 1962 to December 8, 1965. It was convened by Pope John XXIII and continued by Pope Paul VI after John XXIII’s death.

پیام‌های فاطیما در کتاب مالاکی مارتین به‌عنوان ساختار نبوی کاتولیسیسم در روزهای واپسین، در ارتباط با کشمکشی درونی در کلیسا، تصویر می‌شوند؛ کشمکشی که می‌توان آن را یا «پاپ خوب در برابر پاپ بد» دانست یا «پاپ محافظه‌کار در برابر پاپ لیبرال». پاپ محافظه‌کار ــ و بنا بر خوانش مارتین از آن معجزه، پاپ خوب ــ فهم خود را بر شورای اول واتیکان استوار می‌کند؛ شورایی که به «واتیکان اول» نیز معروف است و از ۸ دسامبر ۱۸۶۹ تا ۲۰ ژوئیه ۱۸۷۰ به دعوت پاپ پیوس نهم برگزار شد و عمدتاً بر تعریف آموزهٔ خطاناپذیری پاپ و رسیدگی به مسائل گوناگون الهیاتی و اعتقادیِ پیشِ‌روی کلیسای کاتولیکِ آن زمان متمرکز بود. شورای دوم واتیکان، که معمولاً واتیکان دوم نامیده می‌شود، سال‌ها بعد و از ۱۱ اکتبر ۱۹۶۲ تا ۸ دسامبر ۱۹۶۵ برگزار شد. این شورا به دعوت پاپ ژان بیست‌وسوم تشکیل شد و پس از درگذشت ژان بیست‌وسوم توسط پاپ پل ششم ادامه یافت.

The last days of Catholicism, as Martin expressed it, identifies the struggle between the infallibility and primacy of the church of Rome as set forth in Vatican I, versus the liberalism that is currently on display by Francis the woke-pope, and represented in the documents of Vatican II. Martin suggests that within the struggle for these two approaches of controlling the church, the third world war breaks out, and Jesus returns, comes down to earth and places his blessing upon the good pope and takes the throne of the Catholic church.

روزهای پایانی کاتولیسیسم، آن‌گونه که مارتین بیان کرده، کشاکش میان عصمت و ریاستِ عالیهٔ کلیسای رم ـ چنان‌که در شورای واتیکان اول مقرر شد ـ را در برابر لیبرالیسمی که اکنون توسط فرانسیس، پاپِ ووک، به نمایش گذاشته شده و در اسناد شورای واتیکان دوم بازتاب یافته است، مشخص می‌کند. مارتین می‌گوید که در دلِ نبرد میان این دو رویکرد برای کنترل کلیسا، جنگ جهانی سوم در می‌گیرد و عیسی بازمی‌گردد، به زمین فرود می‌آید، بر پاپِ خوب برکت می‌نهد و بر تختِ کلیسای کاتولیک می‌نشیند.

In verses thirteen through fifteen, of Daniel eleven, the history that immediately precedes the Sunday law of verse sixteen, describes the third and final battle of the proxy wars. It is the battle that follows Putin’s victory in verses eleven and twelve, but in the middle of those three verses, verse fourteen identifies when Catholicism enters into the history of the last days.

در آیات سیزده تا پانزدهِ دانیال یازده، تاریخی که بی‌درنگ پیش از قانون یکشنبهٔ آیهٔ شانزده قرار دارد، سومین و آخرین نبرد از جنگ‌های نیابتی را توصیف می‌کند. این همان نبردی است که پس از پیروزی پوتین در آیات یازده و دوازده روی می‌دهد، اما در میانهٔ آن سه آیه، آیهٔ چهارده مشخص می‌سازد که کاتولیسیزم چه زمانی وارد تاریخ ایام آخر می‌شود.

According to Isaiah the whore of Rome is forgotten during the symbolic seventy-year reign of the sixth kingdom of Bible prophecy. The first time the papacy was enthroned upon the earth in 538, the waymark that preceded her enthronement was the decree of Justinian in 533.

به‌گفتهٔ اشعیا، فاحشهٔ روم در دوران سلطنت نمادینِ هفتادسالهٔ پادشاهیِ ششمِ نبوّتِ کتاب مقدس فراموش می‌شود. نخستین بار که نهاد پاپی در سال ۵۳۸ بر روی زمین به تخت نشست، نشانهٔ راهی که مقدم بر به‌تخت‌نشستنِ او بود، فرمان ژوستینیان در سال ۵۳۳ بود.

The history surrounding Justinian’s decree identifies that Justinian sought to consolidate his control over his kingdom by bringing an end to the religious argument that had been causing turmoil in the kingdom. That argument was whether the church in Constantinople in the east, or the church in Rome in the west was the head of the so-called Christian church. In verse thirteen, the last president of the United States will be confronted with a controversy that forces him to parallel the history of Justinian, and declare that the Catholic church is the head of the churches, and the corrector of heretics, in order to establish the necessary political support to consolidate his power.

تاریخ پیرامون فرمان ژوستینیان نشان می‌دهد که او می‌کوشید با پایان دادن به نزاع مذهبی‌ای که در پادشاهی آشوب برپا کرده بود، کنترل خود را بر پادشاهی‌اش تحکیم کند. آن نزاع بر سر این بود که آیا کلیسای قسطنطنیه در شرق، یا کلیسای رم در غرب، رأسِ کلیسای به‌اصطلاح مسیحی است. در آیه سیزدهم، آخرین رئیس‌جمهور ایالات متحده با جنجالی روبه‌رو خواهد شد که او را وادار می‌کند راه ژوستینیان را در پیش گیرد و اعلام کند که کلیسای کاتولیک رأسِ کلیساها و اصلاح‌گرِ بدعت‌گذاران است تا برای تحکیم قدرت خود، پشتیبانی سیاسیِ لازم را فراهم آورد.

We should not place any confidence in the satanic predictions of Fatima, but we are required to see what is revealed in God’s Word. In the beginning of the twentieth century both horns of the earth beast entered into their third generation, which is the generation of compromise. The Republican horn surrendered its financial system to the world bankers, which trace their origins back to the house of the Red Shield, the Rothschilds, and its mysterious connection with the Illuminati, Freemasonry, secret societies and the Jesuit order. Sister White directly warns of these entities. During the same period of time Laodicean Adventism, as the Protestant horn, surrendered its educational and religious institutions to the governing of the world.

ما نباید هیچ اعتمادی به پیشگویی‌های شیطانیِ فاطیما بکنیم، بلکه موظفیم ببینیم در کلامِ خدا چه مکشوف شده است. در آغاز سدهٔ بیستم، هر دو شاخِ وحشِ زمین وارد نسلِ سومِ خود شدند، که نسلِ سازش است. شاخِ جمهوری‌خواه نظامِ مالیِ خود را به بانکدارانِ جهانی واگذار کرد؛ کسانی که خاستگاهِ خود را به خاندانِ «سپرِ سرخ»، یعنی روتشیلدها، و پیوندِ رازآلودِ آن با ایلومیناتی، فراماسونری، انجمن‌های سری و فرقهٔ یسوعیان بازمی‌گردانند. خواهر وایت به‌طورِ مستقیم دربارهٔ این گروه‌ها هشدار می‌دهد. در همین دوره، ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای، به‌عنوانِ شاخِ پروتستان، نهادهای آموزشی و دینیِ خود را به حاکمیتِ دنیا واگذار کرد.

In that very time period, the modern king of the south begins its history with the Russian Revolution, and the modern king of the north begins its history with the miracle of Fatima. As Malachi Martin emphasizes in his book, beyond the internal struggle of the good and bad pope, the Fatima messages identified the struggle of Catholicism against atheism in general, but more specifically against the atheism of Russia. The secret that the pope in 1917 was to act upon contained the (satanic) promise, that if the pope would call a conclave and dedicate Russia to the Virgin Mary, then there would not be a second world war. It also identified that if the pope refused Russia would spread its philosophy far and wide and there would then be another world war.

در همان دوره زمانی، پادشاهِ مدرنِ جنوب تاریخ خود را با انقلاب روسیه آغاز می‌کند و پادشاهِ مدرنِ شمال تاریخ خود را با معجزه فاطیما آغاز می‌کند. چنان‌که مالاکی مارتین در کتابش تأکید می‌کند، فراتر از جدال درونی میان پاپِ خوب و پاپِ بد، پیام‌های فاطیما نبرد کاتولیسیسم با الحاد را به‌طور کلی، و مشخص‌تر از آن با الحادِ روسیه، نشان می‌داد. رازی که پاپ در سال ۱۹۱۷ می‌بایست بر اساس آن عمل می‌کرد، حاوی وعده‌ای (شیطانی) بود: اگر پاپ کنکلاوی تشکیل می‌داد و روسیه را به مریم باکره تقدیم می‌کرد، آنگاه جنگ جهانی دومی رخ نمی‌داد. همچنین مشخص می‌کرد که اگر پاپ سر باز می‌زد، روسیه فلسفه خود را به‌طور گسترده گسترش می‌داد و سپس جنگ جهانی دیگری روی می‌داد.

The second world war included the war of Catholicism against the Communism of Russia. Catholicism’s proxy army in that war was Nazi Germany. The papacy always employs proxy armies. In 1933 the Catholic church, through the work of Cardinal Pacelli, signed a concordat with Adolph Hitler that allowed Hitler to take control of Germany, and by Hitler’s own testimony, that contract (concordat), was what allowed Hitler to solve the Jewish question. The Nazi’s were the papacy’s proxy against atheistic Russia in World War II, and in the second battle of the proxy wars, now being accomplished in the Ukraine, it is being carried out by another Nazi proxy army.

جنگ جهانی دوم شامل جنگِ کاتولیسیسم علیه کمونیسمِ روسیه بود. ارتشِ نیابتیِ کاتولیسیسم در آن جنگ، آلمانِ نازی بود. پاپیّت همواره از ارتش‌های نیابتی بهره می‌گیرد. در سال ۱۹۳۳، کلیسای کاتولیک، از طریق اقداماتِ کاردینال پاچلی، با آدولف هیتلر کنکورداتی امضا کرد که به هیتلر اجازه داد کنترلِ آلمان را به دست گیرد، و بنا بر شهادتِ خودِ هیتلر، همان قرارداد (کنکوردات) بود که به او امکان داد مسئلهٔ یهود را حل کند. نازی‌ها در جنگ جهانی دوم، نیروی نیابتیِ پاپیّت علیه روسیهٔ بی‌خدا بودند، و در دومین نبرد از جنگ‌های نیابتی، که اکنون در اوکراین در حال تحقق است، این امر به‌وسیلهٔ ارتشِ نیابتیِ نازیِ دیگری به انجام می‌رسد.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Through the two great errors, the immortality of the soul and Sunday sacredness, Satan will bring the people under his deceptions. While the former lays the foundation of spiritualism, the latter creates a bond of sympathy with Rome. The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.

> از طریق دو خطای بزرگ، جاودانگیِ روح و قداست روز یکشنبه، شیطان مردم را در دام فریب‌های خود گرفتار خواهد کرد. در حالی که اولی بنیان روح‌گرایی را می‌نهد، دومی پیوند همدلی با روم ایجاد می‌کند. پروتستان‌های ایالات متحده در صف نخست خواهند بود که دست‌های خود را از فراز شکاف دراز کنند تا دستِ روح‌گرایی را بفشارند؛ آنان از فراز مغاک دست خواهند گشود تا دست در دستِ قدرتِ روم بگذارند؛ و تحت تأثیر این اتحادِ سه‌گانه، این کشور در لگدمال کردن حقوقِ وجدان از روم پیروی خواهد کرد.

> “As spiritualism more closely imitates the nominal Christianity of the day, it has greater power to deceive and ensnare. Satan himself is converted, after the modern order of things. He will appear in the character of an angel of light. Through the agency of spiritualism, miracles will be wrought, the sick will be healed, and many undeniable wonders will be performed. And as the spirits will profess faith in the Bible, and manifest respect for the institutions of the church, their work will be accepted as a manifestation of divine power.

> هرچه روح‌گرایی بیشتر مسیحیتِ اسمیِ روزگار را تقلید کند، قدرت بیشتری برای فریب دادن و به دام انداختن می‌یابد. خودِ شیطان نیز، به سبکِ نوینِ روزگار، ظاهرِ توبه‌کرده به خود می‌گیرد. او در هیئتِ فرشته‌ای از نور ظاهر خواهد شد. به‌واسطهٔ روح‌گرایی، معجزاتی انجام خواهد شد، بیماران شفا خواهند یافت، و شگفتی‌های انکارناپذیرِ بسیاری رخ خواهد داد. و چون ارواح اظهار ایمان به کتاب مقدس خواهند کرد و برای نهادهای کلیسا احترام قائل خواهند شد، کارشان به‌عنوان جلوه‌ای از قدرت الهی پذیرفته خواهد شد.

> “The line of distinction between professed Christians and the ungodly is now hardly distinguishable. Church members love what the world loves and are ready to join with them, and Satan determines to unite them in one body and thus strengthen his cause by sweeping all into the ranks of spiritualism. Papists, who boast of miracles as a certain sign of the true church, will be readily deceived by this wonder-working power; and Protestants, having cast away the shield of truth, will also be deluded. Papists, Protestants, and worldlings will alike accept the form of godliness without the power, and they will see in this union a grand movement for the conversion of the world and the ushering in of the long-expected millennium.

> مرز تمایز میان مسیحیان اسمی و بی‌دینان اکنون به‌سختی قابل تشخیص است. اعضای کلیسا آنچه را دنیا دوست می‌دارد دوست می‌دارند و آماده‌اند به آنان بپیوندند، و شیطان مصمم است آنان را در بدنه‌ای واحد متحد کند و بدین‌سان با کشاندن همگان به صفوف روح‌گرایی کار خود را نیرومند سازد. پاپیست‌ها که به معجزات به‌عنوان نشانه‌ای قطعی از کلیسای حقیقی می‌بالند، به‌آسانی به‌وسیلهٔ این قدرت معجزه‌گر فریب خواهند خورد؛ و پروتستان‌ها نیز، چون سپر حقیقت را به دور افکنده‌اند، گمراه خواهند شد. پاپیست‌ها، پروتستان‌ها و دنیاپرستان به یکسان صورت دینداری را بدون قدرتش خواهند پذیرفت، و در این اتحاد جنبشی عظیم برای ایمان‌آوردن جهانیان و آغاز هزارهٔ دیرانتظار خواهند دید.

> “Through spiritualism, Satan appears as a benefactor of the race, healing the diseases of the people, and professing to present a new and more exalted system of religious faith; but at the same time he works as a destroyer. His temptations are leading multitudes to ruin. Intemperance dethrones reason; sensual indulgence, strife, and bloodshed follow. Satan delights in war, for it excites the worst passions of the soul and then sweeps into eternity its victims steeped in vice and blood. It is his object to incite the nations to war against one another, for he can thus divert the minds of the people from the work of preparation to stand in the day of God.

> از طریق احضار ارواح، شیطان به‌عنوان نیکوکارِ نوع بشر ظاهر می‌شود، بیماری‌های مردم را شفا می‌دهد و مدعیِ ارائهٔ نظامی نو و والاتر در عرصهٔ ایمان دینی است؛ اما در همان حال در نقش ویرانگر عمل می‌کند. وسوسه‌های او انبوهی از مردم را به تباهی می‌کشاند. بی‌اعتدالی عقل را از تخت به زیر می‌کشد؛ و به‌دنبالش کام‌جوییِ شهوانی، نزاع و خون‌ریزی می‌آید. شیطان از جنگ لذت می‌برد، زیرا بدترین امیالِ نفس را برمی‌انگیزد و سپس قربانیانش را که در رذیلت و خون غرقه‌اند به ابدیت می‌کشاند. هدف او این است که ملت‌ها را به جنگ با یکدیگر برانگیزد، زیرا بدین‌گونه می‌تواند ذهن‌های مردم را از کارِ آمادگی برای ایستادن در روزِ خدا منحرف سازد.

> “Satan works through the elements also to garner his harvest of unprepared souls. He has studied the secrets of the laboratories of nature, and he uses all his power to control the elements as far as God allows. When he was suffered to afflict Job, how quickly flocks and herds, servants, houses, children, were swept away, one trouble succeeding another as in a moment. It is God that shields His creatures and hedges them in from the power of the destroyer. But the Christian world have shown contempt for the law of Jehovah; and the Lord will do just what He has declared that He would—He will withdraw His blessings from the earth and remove His protecting care from those who are rebelling against His law and teaching and forcing others to do the same. Satan has control of all whom God does not especially guard. He will favor and prosper some in order to further his own designs, and he will bring trouble upon others and lead men to believe that it is God who is afflicting them.” The Great Controversy, 588, 589.

> شیطان از طریق عناصر نیز عمل می‌کند تا محصولِ خود از جان‌های ناآماده را درو کند. او رازهای آزمایشگاه‌های طبیعت را مطالعه کرده است و تا آنجا که خدا اجازه می‌دهد، همهٔ توان خود را برای مهار عناصر به کار می‌گیرد. وقتی اجازه یافت ایوب را رنج دهد، چه زود رمه‌ها و گله‌ها، خادمان، خانه‌ها و فرزندانش از میان رفتند؛ بلایی پس از بلای دیگر، گویی در یک لحظه. این خداست که از مخلوقات خود پاسداری می‌کند و آنان را از قدرتِ هلاک‌کننده در حصار نگاه می‌دارد. اما جهانِ مسیحی نسبت به شریعتِ یهوه بی‌اعتنایی نشان داده است؛ و خداوند دقیقاً همان خواهد کرد که گفته است: برکاتِ خود را از زمین بازمی‌گیرد و نگاهبانیِ خویش را از کسانی که بر شریعتِ او می‌شورند و دیگران را نیز به انجامِ همان کار می‌آموزند و وادار می‌کنند، برمی‌دارد. شیطان بر همهٔ کسانی که خدا به‌طورِ خاص از آنان محافظت نمی‌کند، تسلط دارد. برای پیشبرد مقاصدِ خود برخی را موردِ لطف قرار می‌دهد و کامیاب می‌کند، و بر برخی دیگر بلا می‌آورد و مردمان را به این باور می‌کشاند که این خداست که ایشان را مبتلا می‌سازد. مناقشه بزرگ، ۵۸۸، ۵۸۹.

Back to Articles