Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Two

کتاب دانیال - شماره صد و نود و دو

Unveiling the Hidden History: Prophetic Alignments from Daniel 11 and the Sealing of the 144,000

افشای تاریخ پنهان: همسویی‌های نبوی بر اساس باب ۱۱ِ دانیال و مهر و موم شدنِ ۱۴۴٬۰۰۰ نفر

Author

Jeff Pippenger

Published

April 22, 2024

Formats

PDF
Word

We are considering the “hidden history” of verse forty of Daniel chapter eleven, when it ceases its written testimony at the time of the end in 1989, unto the Sunday law of verse forty-one. The hidden history represents the structure to align all the prophetic lines of the last days upon, for the sealing of the one hundred and forty-four thousand takes place within that hidden history. That history is where the test associated with the formation of the image of the beast occurs. It is therefore the history where Nebuchadnezzar’s hidden dream of the image of the beasts is unsealed. That hidden history is where the hidden history from Donald Trump’s first term concludes in verse two of Daniel eleven, unto verse three aligns. That hidden history is the portion of the prophecy of Daniel that relates to the last days, and it is the Revelation of Jesus Christ which is unsealed just before probation closes at the Sunday law. All of these lines of truth are represented as the removal of the seventh and final seal.

ما «تاریخِ پنهانِ» آیهٔ چهل از باب یازدهمِ دانیال را بررسی می‌کنیم؛ از زمانی که در سال ۱۹۸۹، در وقتِ انتها، گواهیِ مکتوبِ آن پایان می‌یابد، تا قانونِ یکشنبه در آیهٔ چهل‌ویک. این تاریخِ پنهان ساختاری را ارائه می‌دهد که بر آن همهٔ خطوطِ نبویِ روزهای آخر همسو می‌شوند، زیرا مهر کردنِ صد و چهل‌وچهار هزار در همان تاریخِ پنهان رخ می‌دهد. همان تاریخ جایی است که آزمونِ مربوط به شکل‌گیریِ تصویرِ وحش رخ می‌دهد. بنابراین همان تاریخی است که در آن خوابِ پنهانِ نبوکدنصر دربارهٔ تصویرِ وحوش گشوده می‌شود. آن تاریخِ پنهان همان جایی است که تاریخِ پنهانِ مربوط به دورۀ نخستِ ریاست‌جمهوریِ دونالد ترامپ در آیهٔ دومِ بابِ یازدهمِ دانیال خاتمه می‌یابد و تا آیهٔ سوم همسو می‌گردد. آن تاریخِ پنهان همان بخشی از نبوتِ دانیال است که به روزهای آخر مربوط می‌شود، و همان مکاشفۀ عیسی مسیح است که درست پیش از بسته شدنِ مهلت، در هنگامِ قانونِ یکشنبه، گشوده می‌شود. تمامِ این خطوطِ حقیقت به صورتِ گشوده شدنِ مهرِ هفتم و آخرین نمایانده می‌شوند.

Verses ten through fifteen of Daniel eleven are to be aligned with that hidden history, and the last three of those verses present three prophetic lines. They identify when the papacy intrudes back into history, as it did in the year 200 BC, when pagan Rome first entered the prophetic history represented in Daniel chapter eleven, verse fourteen. That verse, and the fulfillment of that verse in the history of pagan Rome, established the vision, for pagan Rome was the symbol of the power that exalted itself, robbed God’s people and then fell. Apostate Protestantism applied the verse to Antiochus Epiphanes, but the Millerites applied it to pagan Rome, identifying the verse as a testing truth in Millerite history. Today modern Laodicean Adventism’s theologians again teach that it is Antiochus Epiphanes, so it is again a testing truth.

آیات ده تا پانزدهِ فصل یازدهمِ کتاب دانیال باید با آن تاریخ نهفته منطبق شوند، و سه آیهٔ پایانی از آن آیات سه خط نبوتی را عرضه می‌کنند. آنها مشخص می‌کنند که چه زمانی پاپیّت بار دیگر وارد صحنهٔ تاریخ می‌شود، همان‌گونه که در سال ۲۰۰ پیش از میلاد چنین کرد، آنگاه که روم بت‌پرست برای نخستین بار وارد تاریخ نبویِ نمایانده‌شده در فصل یازدهم دانیال، آیهٔ چهارده شد. آن آیه، و تحقق آن آیه در تاریخ روم بت‌پرست، رؤیا را تثبیت کرد، زیرا روم بت‌پرست نماد قدرتی بود که خود را برافراشت، قوم خدا را غارت کرد و سپس سقوط نمود. پروتستانیسم مرتد آن آیه را بر آنتیوخوس اپیفانس تطبیق داد، اما پیروان میلر آن را بر روم بت‌پرست منطبق کردند و آن آیه را به‌عنوان یک حقیقت امتحانی در تاریخ میلری شناسایی کردند. امروز الهی‌دانان ادونتیسم لائودیکیه‌ایِ مدرن دوباره تعلیم می‌دهند که منظور آنتیوخوس اپیفانس است، بنابراین این نیز دوباره یک حقیقت امتحانی است.

Not only is it a testing truth, but the verse and its fulfillment in 200 BC, identifies when the whore of Tyre (modern Rome), begins to sing her satanic songs, and points to the papacy entering into last-day history, and therefore represents the primary testing truth of the last days, that aligns with testing truth represented by the debate of Millerite history.

این نه تنها حقیقتی امتحانی است، بلکه آن آیه و تحققش در سال ۲۰۰ پیش از میلاد مشخص می‌کند که فاحشهٔ صور (رومِ امروز) از چه زمانی آغاز به خواندن سرودهای شیطانی خود می‌کند و به ورود پاپیّت به تاریخِ روزهای آخر اشاره دارد؛ و از این‌رو نمایانگر حقیقتِ امتحانیِ اصلیِ روزهای آخر است که با حقیقتِ امتحانیِ نمایان‌شده در مناظرهٔ تاریخِ میلری همسو است.

The three verses also represent the line of the Republican horn of the earth beast, and identify the prophetic steps of Donald Trump as he enters into his second term as the eighth president that is of the seven presidents, in a line of presidents that began with Ronald Reagan at the time of the end in 1989. After the Battle of Raphia of verse twelve, “Antiochus” first suppresses a rebellion within the United States, then prepares for a war against globalism, represented by Egypt in the Battle of Panium. Trump wins that war, but the war initiates World War Three (Actium). These activities were typified by Antiochus III Magnus, who had been defeated by Egypt at the Battle of Raphia, but would victoriously retaliate at the Battle of Panium.

سه آیه همچنین خطِ شاخِ جمهوری‌خواهِ وحشِ زمین را بازنمایی می‌کنند و گام‌های پیش‌گویانهٔ دونالد ترامپ را، آنگاه که به‌عنوان هشتمین رئیس‌جمهوری که از آن هفت رئیس‌جمهور است وارد دورۀ دوم خود می‌شود، در سلسله‌ای از رؤسای‌جمهور که در «زمانِ پایان» در سال ۱۹۸۹ با رونالد ریگان آغاز شد، مشخص می‌کنند. پس از نبرد رافیای آیهٔ دوازده، «آنتیوخوس» نخست شورشی را در داخل ایالات متحده سرکوب می‌کند، سپس خود را برای جنگی علیه جهانی‌گرایی آماده می‌کند؛ جنگی که مصر در نبرد پانیوم نمایندۀ آن است. ترامپ آن جنگ را می‌برد، اما همان جنگ سرآغاز جنگ جهانی سوم (آکتیوم) می‌شود. این فعالیت‌ها نمونه‌اش را در آنتیوخوس سومِ بزرگ داشت؛ او در نبرد رافیا از مصر شکست خورده بود، اما در نبرد پانیوم پیروزمندانه تلافی کرد.

In verse thirteen, “after a number of years,” Antiochus Magnus, as Uriah Smith states, “Antiochus,” “having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army “greater than the former”. Trump will first suppress a rebellion in his kingdom, and then prepare a larger army than he had when he was previously defeated. Trump was defeated in 2020, in fulfillment of Revelation chapter eleven, when the beast of atheism, representing worldwide globalism, and the globalists of both the Democratic and the Republican parties stole the election, and as a the primary proxy army of the whore of Tyre it will be also a defeat when Putin will be victorious over the Ukraine.

در آیهٔ سیزده، «پس از چند سال»، آنتیوخوس کبیر، بنا به گفتهٔ اوریا اسمیت، «آنتیوخوس، پس از آن‌که شورش را در پادشاهیِ خود سرکوب کرد و بخش‌های شرقی را به اطاعت درآورد و آرام ساخت، هنگامی که اپیفانسِ جوان به تخت مصر رسید، برای هرگونه اقدام فراغت داشت؛ و چون این را فرصتی بسیار مناسب برای گسترش قلمرو خود می‌دانست که نباید از دست برود، سپاهی عظیم، "بزرگ‌تر از پیشین"، فراهم آورد». ترامپ نخست شورشی را در قلمرو خود سرکوب خواهد کرد و سپس سپاهی بزرگ‌تر از آنچه هنگام شکست پیشینش داشت فراهم خواهد کرد. ترامپ در سال ۲۰۲۰ شکست خورد، در تحقق باب یازدهم کتاب مکاشفه، آنگاه که وحشِ بی‌خدایی، که نمایندهٔ جهان‌گرایی سراسری است، و جهان‌گرایانِ هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه انتخابات را به سرقت بردند؛ و همچنین، پیروزی پوتین بر اوکراین—که ارتش نیابتیِ اصلیِ فاحشهٔ صور است—نیز شکستی خواهد بود.

The third prophetic line in the three verses we are considering is the line of apostate Protestantism, as represented by the line of the Maccabees, and their revolt against Antiochus Epiphanes’ attempts to force the religion of Greece upon the Jews. The line of Trump and the line of apostate Protestantism represent the two powers that will ultimately merge into the horn represented as the image of the beast. Verses thirteen through fifteen represent the history that leads to the Sunday law, and the two lines of apostate Protestantism and apostate Republicanism illustrate the interplay of the two powers as they come together and merge Church and State in advance of the Sunday law.

سومین خط نبوتی در سه آیه‌ای که در حال بررسی‌شان هستیم، خط پروتستانیسم مرتد است، چنان‌که در خط مکابیان و شورش آنان علیه تلاش‌های آنتیوخوس اپیفانس برای تحمیل دین یونان بر یهودیان نمود یافته است. خط ترامپ و خط پروتستانیسم مرتد نمایانگر دو قدرتی هستند که سرانجام در شاخی ادغام خواهند شد که به‌عنوان تصویر وحش بازنمایی شده است. آیات سیزده تا پانزده تاریخ را که به قانون یکشنبه منتهی می‌شود بازمی‌نمایند، و دو خط پروتستانیسم مرتد و جمهوری‌خواهی مرتد برهم‌کنش این دو قدرت را هنگامی که به هم می‌پیوندند و پیش از قانون یکشنبه کلیسا و دولت را در هم می‌آمیزند، نشان می‌دهند.

In past articles we have identified that the three events represented by the dates of 1776, 1789 and 1798, which represent the Declaration of Independence, the Constitution and the Alien and Sedition Acts, and which identify a period that led to the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy. For this reason those three waymarks represent three waymarks that lead to the ending of the sixth kingdom of Bible prophecy. We have identified that the twenty-two years that span 1776 unto 1798, symbolize the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for the number twenty-two is a symbol of the combination of divinity with humanity.

در مقالات گذشته روشن کرده‌ایم که سه رویداد با تاریخ‌های 1776، 1789 و 1798، که به‌ترتیب اعلامیهٔ استقلال، قانون اساسی و قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی را نمایندگی می‌کنند، دوره‌ای را مشخص می‌کنند که به آغاز وحشِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس انجامید. از این رو، آن سه نشانهٔ راه، سه نشانهٔ راهی را نیز نمایندگی می‌کنند که به پایانِ پادشاهیِ ششمِ نبوت‌های کتاب مقدس منتهی می‌شود. همچنین دریافته‌ایم که بیست‌ودو سالی که از 1776 تا 1798 را دربر می‌گیرد، نمادِ زمان مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار است؛ زیرا عدد بیست‌ودو نمادِ ترکیبِ الوهیت با انسانیت است.

We have identified the history as bearing the signature of “Truth,” for the first and last waymarks represent independence established and independence removed. All three waymarks represent the primary symbol of the earth beast, for they all represent the speaking of the United States, for the “speaking of a nation is an action of the legislative and judicial authorities.” The middle waymark of 1789 and the Constitution was ratified by thirteen colonies, and the middle letter in the Hebrew word “Truth,” is the thirteenth. The twenty-two years from 1776 unto 1798 also align with the twenty-two letters that make up the Hebrew alphabet.

ما تشخیص داده‌ایم که این تاریخ امضای «حقیقت» را بر خود دارد، زیرا نخستین و آخرین نشانِ راه نمایانگرِ استقلالِ برقرارشده و استقلالِ سلب‌شده‌اند. هر سه نشانِ راه نمادِ اصلیِ وحشِ زمین را بازمی‌نمایانند، چون همگی بیانگرِ سخن گفتنِ ایالات متحده‌اند؛ زیرا «سخن گفتنِ یک ملت، کنشی از سوی نهادهای قانون‌گذاری و قضایی است». نشانِ راهِ میانیِ 1789، یعنی قانون اساسی، به دست سیزده مستعمره تصویب شد، و حرفِ میانی در واژهٔ عبریِ «حقیقت»، سیزدهمین است. همچنین بیست‌ودو سال از 1776 تا 1798 با بیست‌ودو حرفی که الفبای عبری را تشکیل می‌دهند، هم‌راستا است.

We have also identified that the Alien and Sedition Acts of 1798 represent the point where the United States speaks as a dragon. The history of the league of the Jews with Rome, that is part of the line of apostate Protestantism in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, represents a period when the image of the beast is formed, and the formation of that image is the final test for the one hundred and forty-four thousand. It is the test they must pass before they are sealed. The league of the Jews from 161 BC to 158 BC is therefore a serious element of the test where those called to be among the one hundred and forty-four thousand is accomplished.

ما همچنین دریافته‌ایم که قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزیِ سال ۱۷۹۸ نمایانگر نقطه‌ای است که در آن ایالات متحده چون اژدها سخن می‌گوید. تاریخِ پیمانِ یهودیان با روم، که بخشی از خطّ پروتستانیسمِ مرتد در آیات سیزده تا پانزدهِ باب یازدهمِ دانیال است، نمایانگر دوره‌ای است که در آن تصویرِ وحش شکل می‌گیرد، و شکل‌گیریِ آن تصویر آخرین آزمون برای یکصد و چهل و چهار هزار نفر است. این همان آزمونی است که باید پیش از آنکه مُهر شوند، آن را بگذرانند. از این‌رو پیمانِ یهودیان از ۱۶۱ پیش از میلاد تا ۱۵۸ پیش از میلاد، عنصری جدی از آن آزمون است که برای کسانی که فراخوانده شده‌اند تا در شمارِ یکصد و چهل و چهار هزار باشند، به انجام می‌رسد.

To accept that 161 BC to 158 BC represents a period of time being symbolized by the league of the Jews, opposes the teaching of history, for the historians teach the league was 161 BC while the Millerites taught it was 158 BC, and their conviction of that fact is represented upon both sacred charts.

پذیرفتن اینکه بازهٔ ۱۶۱ تا ۱۵۸ پیش از میلاد دوره‌ای است که «پیمانِ یهودیان» نماد آن است، با آموزه‌های تاریخ در تعارض است؛ زیرا مورخان می‌گویند آن پیمان در سال ۱۶۱ پیش از میلاد بوده، حال آن‌که میلری‌ها آن را ۱۵۸ پیش از میلاد می‌دانستند، و یقین آنان به این واقعیت بر هر دو نمودار مقدس منعکس شده است.

The question is not alone whether the historians are correct in dating 161 BC for the league of the Jews, or if the Millerites were correct in identifying 158 BC. In either of those two choices there is a group which would agree with your choice. The question is whether both the historians and the Millerites are correct, and that the truth concerning the league with the Jews actually represents a period of time, as opposed to one of two possible singular points in history.

مسئله فقط این نیست که آیا مورخان در تعیین سال ۱۶۱ پیش از میلاد برای پیمانِ یهودیان درست‌اند، یا اینکه آیا میلریتی‌ها در تعیین سال ۱۵۸ پیش از میلاد درست بوده‌اند. در هر یک از این دو گزینه، گروهی هست که با انتخاب شما موافق خواهد بود. مسئله این است که آیا هر دو، هم مورخان و هم میلریتی‌ها، درست‌اند و اینکه حقیقتِ مربوط به پیمان با یهودیان در واقع یک بازهٔ زمانی را نشان می‌دهد، نه یکی از دو نقطهٔ منفردِ ممکن در تاریخ.

In previous articles we have provided what we believe to be valid sanctified logic that the league with Rome and the Jews represents a period from 161 BC unto 158 BC, and that the period typifies the formation of the image of the beast. This being the case, even the determination to accept that the league of the Jews with Rome is a period of time, becomes a test, and in that prophetic sense it agrees with the fact that the formation of the image of the beast is the “great test for the people of God.”

در مقالات پیشین استدلالی را که آن را مقدس و معتبر می‌دانیم ارائه کرده‌ایم، مبنی بر اینکه پیمان یهود با روم نمایانگرِ دوره‌ای از ۱۶۱ تا ۱۵۸ پیش از میلاد است و اینکه آن دوره نمادِ شکل‌گیری تمثالِ وحش است. با این حساب، حتی عزمِ پذیرشِ این‌که پیمانِ یهود با روم یک دورهٔ زمانی است، خود به آزمونی تبدیل می‌شود و از آن حیثِ نبوی با این واقعیت همخوان است که شکل‌گیریِ تمثالِ وحش «آزمون بزرگ برای قومِ خدا» است.

That being said, 158 BC identifies when the league between the apostate Jews known as the Maccabees was firmly established with Rome, and thus typifies the Sunday law, for the Bible asks the rhetorical question, “Can two walk together, except they be agreed?” 158 BC identifies where and when apostate Protestantism joins hands with the papal power, and the period which began in 161 BC that led to 158 BC identifies the period of time that is representing the formation of the image of the beast. It is essential to recognize that the period is identifying when apostate Protestantism will join with apostate Republicanism. Both of those apostate powers are represented in verses thirteen through fifteen, so they share some common waymarks.

با این اوصاف، سال ۱۵۸ ق.م مشخص می‌کند که پیمان میان یهودیانِ مرتدِ معروف به مکابیان و روم چه زمانی به‌طور استوار تثبیت شد، و از این‌رو نماد قانون یکشنبه است؛ زیرا کتاب مقدس این پرسش بلاغی را مطرح می‌کند: «آیا دو نفر می‌توانند با هم راه بروند، مگر آن‌که توافق داشته باشند؟» سال ۱۵۸ ق.م همچنین نشان می‌دهد که کجا و چه زمانی پروتستانتیسمِ مرتد با قدرت پاپی دست به‌هم می‌دهد، و دوره‌ای که از ۱۶۱ ق.م آغاز شد و به ۱۵۸ ق.م انجامید، دوره‌ای را مشخص می‌کند که نمایانگر شکل‌گیری تصویرِ وحش است. ضروری است تشخیص دهیم که این دوره زمانِ پیوستن پروتستانتیسمِ مرتد به جمهوری‌خواهیِ مرتد را مشخص می‌کند. هر دوی این قدرت‌های مرتد در آیات سیزده تا پانزده نمایانده شده‌اند، بنابراین نشانه‌های راه مشترکی دارند.

It is correct to apply 1776, 1789 and 1798 as typifying September 11, 2001, followed by the Pelosi Trials of the false flag movement associated with January 6, 2021, and the inaugural period of Biden’s stolen election, that leads to the Sunday law. In the application the Patriot Act of 2001, aligning with the Declaration of Independence, presents a waymark identifying the beginning of the removal of independence. Then the second waymark of the kangaroo court of Pelosi and Schiff aligning with the ratification of the Constitution, thus typifying the beginning of the overturning of the Constitution, followed by the third waymark of the Alien and Sedition Acts representing the United States speaking as a dragon. To apply these waymarks in this fashion is to identify the waymarks of apostate Protestantism as represented by the Maccabees.

درست است که سال‌های ۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸ را به‌منزلهٔ نمادهایی برای ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به‌کار بگیریم، و سپس آن را با محاکمات پلوسیِ جنبشِ پرچمِ دروغینِ مرتبط با ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱، و دورهٔ آغازینِ انتخاباتِ به‌سرقت‌رفتهٔ بایدن که به قانون یکشنبه منتهی می‌شود، دنبال کنیم. در این تطبیق، قانون میهن‌دوستیِ ۲۰۰۱، که با اعلامیهٔ استقلال هم‌راستا است، نشانهٔ راهی ارائه می‌کند که آغازِ سلبِ استقلال را مشخص می‌سازد. سپس نشانهٔ راهِ دوم، یعنی دادگاهِ کانگوروییِ پلوسی و شیف که با تصویبِ قانون اساسی هم‌راستا است، و بدین‌سان آغازِ واژگون‌سازیِ قانون اساسی را نمادین می‌کند، و به‌دنبالِ آن نشانهٔ راهِ سوم، یعنی قوانینِ بیگانگان و فتنه‌انگیزی، که نمایانگر ایالات متحده‌ای است که چون اژدها سخن می‌گوید. به‌کارگیریِ این نشانه‌ها به این شیوه به معنای شناساییِ نشانه‌های راهِ پروتستانیسمِ مرتد است، چنان‌که مکابیان نمایندگی می‌کنند.

At another level, to identify the three waymarks in association with apostate Republicanism produces a slightly different application. September 11, 2001 aligns with 1776, but 1789, for apostate Republicanism, aligns with the Alien and Sedition Acts, and establishes a distinction between those “acts” and the speaking of the dragon, that is represented by Sunday enforcement. When the two lines are placed together in the context of the image of the beast test, they form the prophetic structure of the setting up of the image of the beast, and the great test for the people of God is the formation of the image of the beast. For the people of God, the formation of the image of the beast, must first be recognized as it is represented (formed) in God’s Word, in order for those last-day people to recognize that formation in the political and religious world.

در سطحی دیگر، شناساییِ سه نشانهٔ راه در ارتباط با جمهوری‌خواهیِ مرتد، به تطبیقی اندکی متفاوت می‌انجامد. ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ با سال ۱۷۷۶ متناظر است، اما ۱۷۸۹، برای جمهوری‌خواهیِ مرتد، با «قوانینِ بیگانگان و فتنه‌انگیزی» متناظر است و تمایزی میان آن «قوانین» و سخن گفتنِ اژدها برقرار می‌کند؛ سخنی که مصداقِ آن اجرای اجباریِ یکشنبه است. وقتی این دو خط در چارچوبِ آزمونِ تصویرِ وحش کنار هم قرار داده می‌شوند، ساختار نبویِ برپا کردنِ تصویرِ وحش را شکل می‌دهند، و آزمونِ بزرگ برای قومِ خدا، شکل‌گیریِ تصویرِ وحش است. برای قومِ خدا، شکل‌گیریِ تصویرِ وحش، باید نخست آن‌گونه که در کلامِ خدا نمایانده (شکل داده) شده است، شناخته شود تا آن مردمِ روزهایِ آخر بتوانند آن شکل‌گیری را در جهانِ سیاسی و دینی تشخیص دهند.

So how could the Pelosi Trials of January 6, 2021 align with the Alien and Sedition Acts? The Pelosi Trials mark the celebration by the beast of the bottomless pit who had just slain the rich president who had stirred up globalism. That history of celebration began with the period of Biden’s inauguration and it represents a period that ends with Trump’s second inauguration. It should be noted that Trump campaigns for president three times, and in the first and last he wins, but in the middle his victory was stolen by the power that the Scripture identifies as the father of lies. The Pelosi Trials that began with the stolen election identify a second set of revenge Pelosi Trials that begin when Trump is inaugurated January 20, 2025.

پس چگونه ممکن است محاکمه‌های پلوسیِ ششم ژانویه ۲۰۲۱ با قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی هم‌خوانی داشته باشند؟ محاکمه‌های پلوسی نشانهٔ جشنِ وحش چاه بی‌پایان است که به‌تازگی رئیس‌جمهور ثروتمندی را که به جهانی‌گرایی دامن زده بود، به قتل رسانده بود. این دورهٔ جشن با دورهٔ تحلیف بایدن آغاز شد و نشان‌دهندهٔ دوره‌ای است که با تحلیف دوم ترامپ به پایان می‌رسد. شایان ذکر است که ترامپ سه بار برای ریاست‌جمهوری کارزار می‌کند و در نخستین و آخرین بار پیروز می‌شود، اما در میانه، پیروزی‌اش توسط قدرتی ربوده شد که کتاب مقدس آن را «پدر دروغ‌ها» می‌نامد. محاکمه‌های پلوسی که با انتخاباتِ دزدیده‌شده آغاز شد، نشانگر مجموعهٔ دومی از محاکمه‌های انتقام‌جویانهٔ پلوسی است که با تحلیف ترامپ در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ آغاز می‌شود.

The period of the term of Joe Biden’s presidency begins with a series of Pelosi Trials and it ends with a series of Pelosi Trials. Both are political trials, but those prosecuted in the second set of trials are those who led out in the first trials. At Trump’s second inauguration the year 164 BC is marked. Trump’s second inauguration is typified by 164 BC, and the rededicating the Jewish temple represents the rededication of the political temple for a second time.

دورهٔ ریاست‌جمهوری جو بایدن با مجموعه‌ای از محاکمات پلوسی آغاز می‌شود و با مجموعه‌ای از محاکمات پلوسی پایان می‌یابد. هر دو، محاکمه‌های سیاسی‌اند، اما کسانی که در دور دوم محاکمات تحت پیگرد قرار می‌گیرند همان‌هایی‌اند که در محاکمات نخست پیشتاز بودند. در تحلیف دوم ترامپ، سال ۱۶۴ پیش از میلاد مورد اشاره قرار می‌گیرد. تحلیف دوم ترامپ نمادش سال ۱۶۴ پیش از میلاد است، و بازتقدیس معبد یهودیان نمایانگر بازتقدیس معبد سیاسی برای بار دوم است.

That was the very year that Antiochus Epiphanes died, and he was the power who pushed the religious practices of Greece upon the Jews, thus causing the Maccabean revolt of 167 BC. At Trump’s second inauguration in 2025, the religion of Greece (globalism) will be fully subdued in the United States, and satanic miracles will begin to empower the work of bringing Church and State together. At that point Trump will sign executive orders that parallel the Alien and Sedition Acts, thus marking the beginning of the formation of the image of the beast (161 BC), and he will begin the second series of Pelosi Trials. The Alien and Sedition Acts mark the beginning of the period of the formation of the image of the beast, and that period ends at the Sunday law, as typified by 158 BC.

این همان سالی بود که آنتیوخوس اپیفانس درگذشت، و او همان قدرتی بود که آیین‌های دینی یونان را بر یهودیان تحمیل کرد و بدین‌سان شورش مکابیانِ ۱۶۷ پیش از میلاد را برانگیخت. در مراسم تحلیف دوم ترامپ در سال ۲۰۲۵، دین یونان (جهانی‌گرایی) در ایالات متحده به‌طور کامل مهار خواهد شد، و معجزات شیطانی به کارِ درهم‌تنیدن کلیسا و دولت نیرو خواهند بخشید. در آن مقطع ترامپ فرمان‌های اجرایی‌ای را امضا خواهد کرد که همتای قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی‌اند، و بدین‌ترتیب آغازِ دورهٔ شکل‌گیری تصویر وحش (۱۶۱ پیش از میلاد) را رقم خواهد زد، و او دومین سلسلهٔ محاکمات پلوسی را آغاز خواهد کرد. قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی آغازِ دورهٔ شکل‌گیری تصویر وحش را رقم می‌زنند، و آن دوره در قانون یکشنبه پایان می‌یابد، چنان‌که ۱۵۸ پیش از میلاد نمونهٔ آن است.

Thus, the period that is the formation of the image of the beast begins with the “acts” that allow Trump to shut down the mainstream media, expel illegal aliens and arrest and bring to trial those who are involved with the conspiracy of the Democratic party. The beginning of the period marks the political persecution brought by Trump and it ends with religious persecution.

ازاین‌رو، دورهٔ شکل‌گیری تمثالِ وحش با «قوانینی» آغاز می‌شود که به ترامپ اجازه می‌دهند رسانه‌های جریان اصلی را تعطیل کند، مهاجران غیرقانونی را اخراج کند و کسانی را که در توطئهٔ حزب دموکرات دست دارند بازداشت و محاکمه کند. آغاز این دوره نشانگر آزار و اذیتِ سیاسی‌ای است که از سوی ترامپ به راه افتاده و پایان آن با آزار و اذیتِ مذهبی همراه می‌شود.

In this sense the middle waymark of 1789 and the Constitution, is the Pelosi Trials of 2021, which represent a period that ends with the same history as at the beginning, but the last set of Pelosi Trials is a political reversal of those who are currently being prosecuted and imprisoned. The second waymark in the line of apostate Protestantism is the Pelosi Trials that encompass the presidency of Joe Biden, and the period ends in January 2025, when the waymark of 1789, in the line of apostate Republicanism, arrives on January 20, 2025, with the executive orders that immediately follow Trump’s second inauguration. That begins a period with the nation speaking as a dragon (Alien and Sedition Acts), that leads to the Sunday law where the nation speaks as a dragon. In that period the Constitution, represented by 1789, is progressively overturned.

از این منظر، نشان‌راهِ میانیِ ۱۷۸۹ و قانون اساسی، محاکماتِ پلوسیِ ۲۰۲۱ است که نمایانگر دوره‌ای است که با همان تاریخی که در آغاز بود پایان می‌یابد، اما آخرین دورِ محاکماتِ پلوسی وارونگیِ سیاسیِ وضعیتِ کسانی است که اکنون تحت پیگرد قرار گرفته و زندانی شده‌اند. نشان‌راهِ دوم در خطِ پروتستانیسمِ مرتد، محاکماتِ پلوسی است که دورانِ ریاست‌جمهوریِ جو بایدن را در بر می‌گیرد، و این دوره در ژانویهٔ ۲۰۲۵ پایان می‌یابد؛ زمانی که نشان‌راهِ ۱۷۸۹، در خطِ جمهوری‌خواهیِ مرتد، در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ با فرمان‌های اجرایی‌ای که بلافاصله پس از تحلیفِ دومِ ترامپ صادر می‌شوند، فرامی‌رسد. این امر دوره‌ای را آغاز می‌کند که در آن ملت چون اژدها سخن می‌گوید (قوانینِ بیگانگان و فتنه‌انگیزی)، و به قانونِ یکشنبه می‌انجامد، جایی که ملت چون اژدها سخن می‌گوید. در آن دوره قانونِ اساسی، که ۱۷۸۹ نمایندهٔ آن است، به‌تدریج ملغی می‌شود.

At Trump’s second inauguration he becomes the eighth president that is of the seven, and the formation of the image of the beast identifies how the apostate horns of Protestantism and Republicanism come together as one horn, with the Protestants in control of the relationship. In the very same history those who have been called to be the one hundred and forty-four thousand are sealed in advance of being lifted up as the horn of true Protestantism at the soon coming Sunday law.

در مراسم تحلیف دوم ترامپ، او هشتمین رئیس‌جمهور می‌شود که از آن هفت است، و تشکیلِ تصویرِ وحش آشکار می‌سازد که چگونه شاخ‌های مرتدِ پروتستانتیسم و جمهوری‌خواهی به یک شاخ واحد درمی‌آیند، در حالی که پروتستان‌ها کنترل این رابطه را در دست دارند. در همان تاریخ، آنان که فراخوانده شده‌اند تا در شمار صد و چهل و چهار هزار نفر باشند، پیشاپیش مُهر می‌شوند تا در آستانه فرا رسیدن قانون قریب‌الوقوع یکشنبه، به‌عنوان شاخِ پروتستانتیسمِ حقیقی برافراشته شوند.

The sealing message that is the Revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes, is that portion of Daniel that relates to the last days. That portion which is unsealed is the hidden history of Daniel eleven verse forty, and verses thirteen to fifteen align with that hidden history. Therefore, the message that is unsealed just before probation closes, that has been typified by the hidden prophetic message of Nebuchadnezzar’s image of the beasts, is the very message of the joining of the two sticks of the apostate horns of Protestantism and Republicanism represented by the Maccabees and Antiochus III in verse thirteen through fifteen.

پیام مُهرکننده، یعنی مکاشفهٔ عیسی مسیح، که درست پیش از بسته شدن مهلت از مُهر گشوده می‌شود، همان بخشی از کتاب دانیال است که به ایام آخر مربوط می‌شود. آن بخشی که از مُهر گشوده می‌شود، تاریخ پنهانِ دانیال فصل یازدهم، آیهٔ چهل است، و آیات سیزده تا پانزده با آن تاریخ پنهان هم‌راستا هستند. بنابراین، پیامی که درست پیش از بسته شدن مهلت از مُهر گشوده می‌شود، که به‌وسیلهٔ پیام نبویِ پنهانِ تصویرِ نبوکدنصر از وحوش نمونه‌وار شده است، همان پیامِ پیوستنِ دو چوبِ شاخ‌های مرتدِ پروتستانیسم و جمهوری‌گرایی است که در آیات سیزده تا پانزده به‌وسیلهٔ مکابیان و آنتیوخوسِ سوم نمایانده شده است.

The message identifying the formation of the image of the beast, is the message that conveys the sanctification that seals the true Protestant horn.

پیامی که شکل‌گیری صورتِ وحش را مشخص می‌کند، همان پیامی است که تقدیسی را ابلاغ می‌کند که بر شاخِ پروتستانِ راستین مُهر می‌نهد.

In verse fourteen, in the year 200 BC, pagan Rome is first introduced into the prophetic narrative, as it rose up to protect the new infant king of Egypt, from an alliance against Egypt that had been formed by Antiochus III and Philip of Macedon. That year the Battle of Panium was carried out by Antiochus III against Ptolemy V. The introduction of the robbers of thy people, who establish the vision, an alliance between Antiochus and Philip, and the Battle of Panium all took place that year. Therefore, the waymark identifies an alliance between Antiochus, who typifies the Republican horn of the earth beast, and Philip of Macedon, the ancient name for Greece, typifying the United Nations.

در آیهٔ چهارده، در سال ۲۰۰ پیش از میلاد، رومِ بت‌پرست برای نخستین بار در روایتِ پیشگویانه معرفی می‌شود، زیرا برای حمایت از پادشاهِ خردسالِ تازه‌تاج‌گرفتهٔ مصر در برابر اتحادی که علیه مصر به‌دستِ آنتیوخوسِ سوم و فیلیپِ مقدونی شکل گرفته بود، برخاست. در همان سال، آنتیوخوسِ سوم نبردِ پانیوم را علیه بطلمیوسِ پنجم به راه انداخت. معرفیِ «راهزنانِ قومِ تو که رؤیا را برپا می‌دارند»، اتحاد میان آنتیوخوس و فیلیپ، و نبردِ پانیوم همگی در همان سال رخ داد. ازاین‌رو، این نشانِ راه اتحاد میان آنتیوخوس — که شاخِ جمهوری‌خواهِ وحشِ زمین را تمثیل می‌کند — و فیلیپِ مقدونی، نامِ کهنِ یونان، که نمادِ سازمانِ مللِ متحد است، را نشان می‌دهد.

At the prophetic level, at the Battle of Panium an alliance between the dragon (Macedon) and the false prophet (USA) takes place. The underlying motivation for the alliance was to divide up the domain of Egypt, which would represent a collapsing Russia.

در سطح پیش‌گویی، در نبرد پانیوم، اتحادی میان اژدها (مقدونیه) و پیامبر دروغین (ایالات متحده آمریکا) روی می‌دهد. انگیزهٔ زیربنایی این اتحاد تقسیم قلمرو مصر بود که نمایانگر روسیه‌ای در حال فروپاشی بود.

When Jesus took His disciples to Panium, it was then named Caesarea Philippi. Herod the Great’s grandson, Herod Philippi had accomplished the restoration of the city and named it after Caesar Augustus and himself, thus Caesarea Philippi. Their relationship represents Rome with Rome, but Philippi is a lesser Rome in relation to Caesar, and at the prophetic level Herod Philippi represents Salome, the daughter of Herodias. Therefore, with the name Caesarea Philippi we find Herod Philippi representing the false prophet, and Caesar representing the papacy.

وقتی عیسی شاگردانش را به پانیوم برد، آن مکان در آن زمان «قیصریه فیلیپی» نامیده می‌شد. نوهٔ هیرودس کبیر، هیرودس فیلیپی، بازسازی آن شهر را به انجام رسانده بود و آن را به نام قیصر آگوستوس و به نام خود نام‌گذاری کرد؛ ازاین‌رو «قیصریه فیلیپی». رابطهٔ آن‌ها نمایانگر روم با روم است، اما فیلیپی در قیاس با قیصر، رومِ درجه‌دوم به‌شمار می‌رود، و در سطح نبوی هیرودس فیلیپی نمایندهٔ سالومه، دختر هیرودیاس، است. بنابراین، با نام «قیصریه فیلیپی» می‌بینیم که هیرودس فیلیپی نمایندهٔ پیامبر دروغین است و قیصر نیز نمایندهٔ پاپیّت است.

Panium’s prophetic history therefore sets forth two alliances, one where the false prophet (Trump) joins hands with the dragon (the United Nations), and the other where the false prophet (Trump) joins hands with the papacy (Caesar). In verse sixteen the Sunday law is represented, and it is there where the threefold union is implemented, but the arrangement was actually put in place prior to the Sunday law, in verse fifteen and the Battle of Panium.

بنابراین تاریخ پیشگویانهٔ پانیوم دو اتحاد را مطرح می‌کند: یکی که در آن نبیِ کاذب (ترامپ) با اژدها (سازمان ملل متحد) متحد می‌شود، و دیگری که در آن نبیِ کاذب (ترامپ) با پاپیّت (قیصر) متحد می‌شود. در آیهٔ شانزدهم قانونِ یکشنبه نشان داده می‌شود و همان‌جاست که اتحادِ سه‌گانه به اجرا درمی‌آید، اما این سازوکار در واقع پیش از قانونِ یکشنبه، در آیهٔ پانزدهم و نبردِ پانیوم برقرار شده بود.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با صدور فرمانی که برخلاف قانون خدا، نهاد پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما به‌طور کامل از راستکاری جدا خواهد شد. وقتی پروتستانیسم دست خود را از فراسوی شکاف برای فشردن دست قدرت رومی دراز کند، و هنگامی که بر فراز ورطه دست در دست روح‌گرایی نهد، و زمانی که تحت نفوذ این اتحاد سه‌گانه کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را، به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری، نفی کند و برای ترویج اکاذیب و گمراهی‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمان عمل شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحه ۴۵۱.

We will continue this study in our next article.

ما این مطالعه را در مقاله‌ی بعدی‌مان ادامه خواهیم داد.

> “Revelation is not the creation or invention of something new, but the manifestation of what was, until revealed, unknown to human beings. The great and eternal truths contained in the gospel are revealed through diligent searching and humbling of ourselves before God. The divine Teacher leads the mind of the humble seeker for truth; and by the Holy Spirit’s guidance, the truths of the Word are made known to him. And there can be no more certain and efficient way of knowledge than in being thus guided. The promise of the Saviour was, ‘When he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth.’ It is through the impartation of the Holy Spirit that we are made to understand the Word of God.

> مکاشفه آفرینش یا اختراعِ چیزی نو نیست، بلکه تجلّیِ آن چیزی است که تا هنگام آشکار شدن، برای انسان‌ها ناشناخته بود. حقایق بزرگ و جاودانه‌ای که در انجیل نهفته‌اند، از راه جست‌وجوی پیگیر و فروتن ساختنِ خویش در برابر خدا آشکار می‌گردند. آموزگارِ الهی ذهنِ جویندهٔ فروتنِ حقیقت را رهبری می‌کند؛ و به راهنماییِ روح‌القدس، حقایقِ کلام بر او مکشوف می‌شود. و راهی مطمئن‌تر و مؤثرتر برای معرفت از آن‌که چنین هدایت شویم وجود ندارد. وعدهٔ نجات‌دهنده این بود: «وقتی او، یعنی روحِ راستی، بیاید، شما را به تمامی حقیقت هدایت خواهد کرد.» به واسطهٔ عطای روح‌القدس است که ما کلامِ خدا را درمی‌یابیم.

> “The psalmist writes, ‘Wherewithal shall a young man cleanse his way? by taking heed thereto according to thy word. With my whole heart have I sought thee: O let me not wander from thy commandments. . . . Open thou mine eyes, that I may behold wondrous things out of thy law.’

> مزمورنویس می‌نویسد: «جوان چگونه راه خود را پاک سازد؟ با توجه بدان، مطابق کلام تو. تو را با تمامی دل جسته‌ام؛ مگذار از فرامینت دور شوم. ... چشمانم را بگشا تا عجایب شریعتت را ببینم.»

> “We are admonished to seek for the truth as for hid treasure. The Lord opens the understanding of the true seeker after truth; and the Holy Spirit enables him to grasp the truths of revelation. This is what the psalmist means when he asks that his eyes may be opened to behold wondrous things out of the law. When the soul pants after the excellencies of Jesus Christ, the mind is enabled to grasp the glories of the better world. Only by the aid of the divine Teacher can we understand the truths of the Word of God. In Christ’s school we learn to be meek and lowly because there is given to us an understanding of the mysteries of godliness.

> به ما اندرز داده‌اند که حقیقت را همچون گنجی پنهان بجوییم. خداوند ادراکِ جویندهٔ راستینِ حقیقت را می‌گشاید؛ و روح‌القدس او را قادر می‌سازد تا حقایقِ وحی را دریابد. این همان چیزی است که مزمورنویس مراد می‌کند، هنگامی که درخواست می‌کند چشمانش گشوده شود تا عجایب را از شریعت ببیند. وقتی جان برای کمالاتِ عیسی مسیح تشنه و مشتاق است، ذهن توان می‌یابد شکوه‌های جهانِ بهتر را درک کند. تنها به یاریِ معلمِ الهی می‌توانیم حقایقِ کلامِ خدا را بفهمیم. در مدرسهٔ مسیح می‌آموزیم حلیم و فروتن باشیم، زیرا فهمِ اسرارِ دینداری به ما عطا می‌شود.

> “He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> کسی که الهام‌بخش کلام بود، مفسر حقیقی کلام نیز بود. مسیح تعالیم خود را با جلب توجه شنوندگانش به قوانین ساده طبیعت و به اشیای آشنایی که هر روز می‌دیدند و با آن‌ها سروکار داشتند، تشریح می‌کرد. بدین‌سان ذهن‌های آنان را از طبیعی به روحانی رهنمون می‌کرد. بسیاری نتوانستند در همان ابتدا معنای مثل‌های او را دریابند؛ اما چون روزبه‌روز با اشیایی که آموزگار بزرگ حقایق روحانی را با آن‌ها مرتبط کرده بود، تماس پیدا می‌کردند، برخی درس‌های حقیقت الهی را که می‌کوشید در دل‌ها نقش کند، دریافتند، و اینان به حقیقت رسالت او یقین یافتند و به انجیل گرویدند. Sabbath School Worker، ۱ دسامبر ۱۹۰۹.

Back to Articles