Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Three

تاریخ پنهان آیهٔ چهلم - شمارهٔ سه

The Sunday Law and the Prophetic Journey: From the Patriot Act to the Final Test

قانون یکشنبه و سیر پیش‌گویانه: از قانون میهن‌پرستی تا آزمون نهایی

Author

Jeff Pippenger

Published

September 22, 2024

Formats

PDF
Word

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> به موجب فرمانی که، در نقضِ قانون خدا، نهاد پاپیّت را به اجرا می‌گذارد، ملت ما خود را به‌کلی از پارسایی جدا خواهد کرد. هنگامی که پروتستانتیسم دست خود را از فراز شکاف دراز کند تا دست قدرت رومی را بفشارد، هنگامی که بر فراز ورطه دست یازد تا با روح‌گرایی دست دهد، و هنگامی که تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، کشور ما تمامی اصول قانون اساسی خود را به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری نفی کند و زمینهٔ گسترش دروغ‌ها و فریب‌های پاپی را فراهم آورد، آنگاه می‌توانیم بدانیم که زمان کارهای شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’

> همان‌گونه که نزدیک شدن سپاهیان روم برای شاگردان نشانه ویرانی قریب‌الوقوع اورشلیم بود، چنین نیز این ارتداد می‌تواند برای ما نشانه آن باشد که حدّ بردباریِ خدا به سر آمده، پیمانه شرارتِ ملتِ ما پر شده، و فرشته رحمت در آستانه پرکشیدن است تا هرگز بازنگردد. آنگاه قومِ خدا به ورطه آن صحنه‌های مصیبت و تنگی فرو خواهد رفت؛ همان‌که پیامبران از آن به «وقتِ تنگیِ یعقوب» یاد کرده‌اند. فریادهای اهلِ ایمانِ آزاردیده به آسمان برمی‌خیزند. و همچنان‌که خونِ هابیل از زمین فریاد برمی‌آورد، از گورهای شهیدان، از آرامگاه‌های دریا، از غارهای کوهستان، از سرداب‌های صومعه‌ها نیز صداهایی به سوی خدا برمی‌خیزند که می‌گویند: «تا به کی، ای خداوندِ قدوس و حق، داوری نمی‌کنی و خونِ ما را از ساکنانِ زمین انتقام نمی‌گیری؟»

> “The Lord is doing His work. All heaven is astir. The Judge of all the earth is soon to arise and vindicate His insulted authority. The mark of deliverance will be set upon the men who keep God’s commandments, who revere His law, and who refuse the mark of the beast or of his image.

> خداوند کار خود را انجام می‌دهد. تمام آسمان به تکاپو افتاده است. داورِ تمامِ زمین به‌زودی برخواهد خاست و از اقتدارِ اهانت‌شدهٔ خویش دفاع خواهد کرد. نشانِ رهایی بر کسانی نهاده خواهد شد که فرمان‌های خدا را نگاه می‌دارند، شریعت او را حرمت می‌نهند، و نشانِ وحش یا تمثالِ او را نمی‌پذیرند.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

> خدا آشکار کرده است که در روزهای آخر چه رخ خواهد داد تا قوم او آماده شوند در برابر طوفانِ مخالفت و خشم بایستند. آنان که از رویدادهای پیشِ‌رو هشدار یافته‌اند، نباید در انتظارِ آرامِ طوفانِ در راه بنشینند و خود را با این دلخوشی تسکین دهند که خداوند در روز تنگی وفاداران خود را در پناه خواهد گرفت. ما باید همچون کسانی باشیم که در انتظارِ سرورِ خویش‌اند، نه با انتظاری بیهوده و بی‌عمل، بلکه با کاری جدی و ایمانی خلل‌ناپذیر. اکنون زمان آن نیست که بگذاریم ذهن‌هایمان در امور کم‌اهمیت غرق شود. در حالی که مردم خواب‌اند، شیطان به‌فعالیت مشغول است و امور را چنان ترتیب می‌دهد که قوم خدا از رحمت یا عدالت برخوردار نشوند. جنبش یکشنبه اینک در تاریکی راه خود را می‌گشاید. رهبران، مسألهٔ حقیقی را پنهان می‌کنند، و بسیاری از آنان که به این جنبش می‌پیوندند خود نیز نمی‌بینند که جریانِ زیرین رو به کجا دارد. ادعاهای آن ملایم و به‌ظاهر مسیحی است، اما چون سخن بگوید، روحِ اژدها را آشکار خواهد ساخت. وظیفهٔ ماست که هرچه در توان داریم انجام دهیم تا خطرِ تهدیدکننده را دفع کنیم. باید بکوشیم با قرار دادنِ خود در نوری درست در برابر مردم، تعصّب را خلع سلاح کنیم. باید مسألهٔ واقعیِ موردِ اختلاف را پیشِ رویشان بگذاریم و بدین‌سان مؤثرترین اعتراض را در برابر اقداماتی که آزادیِ وجدان را محدود می‌کند، به میان آوریم. باید کتاب‌مقدّس را تفتیش کنیم و بتوانیم دلیل ایمان خود را بیان کنیم. پیامبر می‌گوید: «شریران شریرانه رفتار خواهند کرد؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما دانایان خواهند فهمید.» شهادات، جلد ۵، صفحات ۴۵۱ و ۴۵۲.

When the “Sunday movement” “shall speak it will reveal the spirit of the dragon.” The four paragraphs identify that at the Sunday law the United States “will disconnect herself fully from righteousness.” At the Sunday law “the time has come for the marvelous working of Satan.” At the Sunday law the threefold union is accomplished. At the Sunday law the United States “repudiates every principle of its Constitution as a Protestant republican government”, and they also “make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions.” That Sunday law is a “sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return.” That sign was typified by the warning given by Jesus identifying the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. It is there that prayer given by the martyrs of the fifth seal ask, “How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?” is accomplished. It is also at that waymark that the foolish and wise virgins manifest their characters.

وقتی «جنبش یکشنبه» «به سخن آید، روحِ اژدها را آشکار خواهد کرد.» چهار بند مشخص می‌کنند که در زمان قانون یکشنبه، ایالات متحده «به‌طور کامل خود را از پارسایی جدا خواهد کرد.» در قانون یکشنبه «زمانِ کارِ شگرفِ شیطان فرارسیده است.» در قانون یکشنبه اتحادِ سه‌گانه به انجام می‌رسد. در قانون یکشنبه، ایالات متحده «هر اصلِ قانون اساسیِ خود را به‌عنوان یک حکومت جمهوریِ پروتستان انکار می‌کند» و همچنین «برای گسترشِ دروغ‌ها و گمراهی‌های پاپی تدارک می‌بیند.» آن قانونِ یکشنبه «نشانه‌ای برای ماست که حدّ بردباریِ خدا به نهایت رسیده، پیمانه شرارتِ ملتِ ما پُر شده، و فرشته رحمت در شُرف پرواز است و دیگر هرگز بازنخواهد گشت.» آن نشانه با هشداری که عیسی درباره «رجاستِ ویرانگر» مورد اشارهِ دانیالِ نبی داد، نمونه‌وار شده بود. در همان‌جاست که دعای شهیدانِ مُهرِ پنجم، که می‌پرسند: «تا به کی، ای خداوندِ قدّوس و حق، داوری نمی‌کنی و خونِ ما را از ساکنانِ زمین انتقام نمی‌گیری؟»، تحقق می‌یابد. همچنین در همان نشانۀ راه است که باکره‌های خردمند و نادان سرشتِ خود را آشکار می‌کنند.

At the Sunday law, the United States “repudiates every principle of its Constitution.” The period of time when this work was accomplished began with the Patriot Act in 2001. 2001 until the Sunday law represents a progressive work of repudiating the Constitution. That progressive work corresponds to the line of prophecy where the formation of the image of the beast is accomplished. The line of the image of the beast may appear a bit more complicated, but the complication is worth understanding. What complicates the line of the image of the beast is that it represents two lines.

در هنگام قانون یکشنبه، ایالات متحده «هر اصل قانون اساسی خود را نقض می‌کند». دوره‌ای که این کار تحقق یافت با قانون پاتریوت در سال ۲۰۰۱ آغاز شد. دورهٔ ۲۰۰۱ تا قانون یکشنبه نمایانگر کاری تدریجی در جهت نقض قانون اساسی است. آن کار تدریجی متناظر است با خط نبوتی که در آن شکل‌گیری تصویر وحش به انجام می‌رسد. خطِ تصویر وحش شاید کمی پیچیده‌تر به نظر برسد، اما این پیچیدگی ارزش درک کردن را دارد. آنچه خطِ تصویر وحش را پیچیده می‌کند این است که نمایانگر دو خط است.

For the earth beast the two lines are the horns of Republicanism and Protestantism. Those two horns come together into a church-state relationship and thus fulfill the formation of the image of the beast. The line of the formation of the image of the beast therefore has two lines within the one line, for the Republican and Protestant horns run parallel to one another through history, but their individual lines also have their own prophetic testimony to bear. One prophetic line, with two parallel subjects, is more complicated than simply marking the waymarks of political actions that represent the speaking associated with the Constitution.

برای وحشِ زمین، دو خط همان شاخ‌هایِ جمهوریت و پروتستانتیسم‌اند. آن دو شاخ در اتحادِ کلیسا و دولت به هم می‌پیوندند و بدین‌سان شکل‌گیریِ تصویرِ وحش را تحقق می‌بخشند. از این‌رو، خطِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در درونِ خود دو خط دارد، زیرا شاخ‌هایِ جمهوریت و پروتستانتیسم در سراسر تاریخ به‌طور موازی با یکدیگر پیش می‌روند، اما خطوطِ جداگانهٔ آن‌ها نیز شهادتِ نبویِ خاصِ خود را برای ادا کردن دارند. یک خطِ نبوی با دو موضوعِ موازی، پیچیده‌تر از آن است که صرفاً نقاطِ عطفِ اقداماتِ سیاسی را که نمایانگرِ سخن گفتنِ مرتبط با قانون اساسی هستند، نشان‌گذاری کنیم.

The two lines of Republican and Protestant horns is further complicated by the prophetic fact that within the Republican horn is the history of the struggle between proslavery Democrats, and antislavery Republicans; and further that within the Protestant horn there is a continual testing process that follows the wise and the foolish virgins within the history of the Protestant horn. Still, it is highly important to settle into these truths.

دو خط مربوط به شاخ‌های جمهوری‌خواه و پروتستان، به‌واسطۀ این حقیقتِ پیش‌گویانه که در درون شاخِ جمهوری‌خواه تاریخِ نبرد میان دموکرات‌های طرفدارِ برده‌داری و جمهوری‌خواهانِ ضدِ برده‌داری نهفته است، و نیز اینکه در شاخِ پروتستان روندی مداومِ آزمایش وجود دارد که در تاریخِ شاخِ پروتستان دوشیزگانِ دانا و نادان را دنبال می‌کند، پیچیده‌تر نیز می‌شود. بااین‌همه، بسیار مهم است که در این حقایق استوار شویم.

Within the line represented by the earth beast’s two horns is the parallel illustration of either forming a character of Christ or a character of Satan, which equates to either forming an image of Christ or an image of the beast, for in this context the “beast” represents a created being in contrast with the Creator. The formation of these attributes is accomplished internally among all men, for when probation closes there are only two classes. The formation is also accomplished externally with the alliance between the papal power and the United Nations.

در خطّی که دو شاخِ وحشِ زمین نمایندگی می‌کنند، تمثیلی موازی از شکل‌گیریِ منشِ مسیح یا منشِ شیطان وجود دارد که معادل است با شکل دادنِ تصویری از مسیح یا تصویری از وحش؛ زیرا در این زمینه «وحش» نمایانگر موجودی مخلوق در تقابل با خالق است. شکل‌گیریِ این صفات در درونِ همهٔ انسان‌ها انجام می‌گیرد، زیرا هنگامی که مهلت پایان می‌یابد تنها دو گروه وجود دارند. این شکل‌گیری همچنین به‌صورت بیرونی، با اتحادِ میان قدرتِ پاپی و سازمانِ ملل متحد، تحقق می‌یابد.

So, the testing time for formation of the image of the beast began in 2001, and it ends at the Sunday law in the United States. In that period of time the prophetic history of the earth beast’s two horns illustrates an internal and external controversy within their respective horns, whether it be religious or political, and also a struggle between the two horns themselves.

بنابراین، دوره‌ی آزمایش برای شکل‌گیری تصویرِ وحش در سال ۲۰۰۱ آغاز شد و با قانون یکشنبه در ایالات متحده پایان می‌یابد. در آن دوره‌ی زمانی، تاریخِ پیشگویی‌شده‌ی دو شاخِ وحشِ برخاسته از زمین نشان می‌دهد که در درون هر یک از آن شاخ‌ها، خواه دینی باشد یا سیاسی، مناقشه‌ای داخلی و خارجی وجود دارد، و نیز کشمکشی میان خودِ آن دو شاخ.

The Sunday law in the United States represents the warning to flee which Jesus identified as “the abomination of desolation.” The Sunday law in the United States is the conclusion of the period that began in 2001. The Patriot Act was the “abomination of desolation spoken of by Daniel”, and identified by Jesus as a sign to flee from a coming destruction.

قانون یکشنبه در ایالات متحده نمایانگر هشداری برای گریختن است؛ همان چیزی که عیسی آن را «رجاستِ ویرانگر» معرفی کرد. قانون یکشنبه در ایالات متحده پایانِ دوره‌ای است که از سال ۲۰۰۱ آغاز شد. قانون پاتریوت همان «رجاستِ ویرانگری که دانیال از آن سخن گفته است» بود و از سوی عیسی به‌عنوان نشانه‌ای برای گریختن از ویرانیِ در پیش رو معرفی شد.

The Patriot Act includes the prophetic light of 1888, and the Blair Bill. The Patriot Act then also prophetically contains the typification of the Sunday law, so the period from 2001 begins with a Sunday law as typified by 1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, and it ends with the Sunday law.

قانون پاتریوت شامل نور نبوّتیِ ۱۸۸۸ و لایحه بلر است. قانون پاتریوت سپس به‌صورت نبوّتی، نمونۀ قانون یکشنبه را نیز در خود دارد؛ بنابراین دوره از ۲۰۰۱ با یک قانون یکشنبه آغاز می‌شود، چنان‌که در ۱۸۸۸–لایحه بلر و ۲۰۰۱–قانون پاتریوت نمونه‌وار شده است، و با قانون یکشنبه پایان می‌یابد.

The warning to flee the cities in 2001, typifies the warning to flee from Babylon at the Sunday law. The judgment brought upon the United States at the Sunday law typifies the judgment brought upon the entire world when Michael stands up and human probation closes. Christ’s signature as Alpha and Omega is repeatedly represented within the truths represented by the Blair Bill in 1888, and all that 1888 represents, repeating in 2001.

هشدارِ گریختن از شهرها در سال ۲۰۰۱، نمونه‌ای از هشدارِ گریختن از بابل در هنگام قانون یکشنبه است. داوری‌ای که هنگام قانون یکشنبه بر ایالات متحده نازل می‌شود، نمونه‌ای از داوری‌ای است که وقتی میکائیل به پا می‌ایستد و دورهٔ مهلت بشر بسته می‌شود، بر سراسر جهان خواهد آمد. امضای مسیح به‌عنوان آلفا و امگا بارها در حقایقی که لایحهٔ بلر در سال ۱۸۸۸ نمایان می‌کند دیده می‌شود، و هرآنچه ۱۸۸۸ نمایندگی می‌کند، در سال ۲۰۰۱ تکرار می‌شود.

2001, which was typified by 1888, represents not only the sign to flee as represented by the abomination of desolation, but it was also represented by 66 AD and the siege of Cestius. The siege of Titus in 70 AD represents the Sunday law in the United States. The Sunday law in the United States is represented by the year 321 and the first Sunday law of Constantine, and 538 represents when the last nation of the earth succumbs to the mark of the beast.

سال ۲۰۰۱، که نمونه‌اش ۱۸۸۸ بود، نه تنها نشانهٔ گریختن را، چنان‌که «مکروهِ ویرانگر» آن را نمایانده است، نشان می‌دهد، بلکه با سال ۶۶ میلادی و محاصرهٔ سستیوس نیز نمایانده شده بود. محاصرهٔ تیتوس در سال ۷۰ میلادی نمایانگر قانون یکشنبه در ایالات متحده است. قانون یکشنبه در ایالات متحده با سال ۳۲۱ و نخستین قانون یکشنبهٔ کنستانتین نمایانده می‌شود، و سال ۵۳۸ زمانی را نمایندگی می‌کند که آخرین ملتِ زمین در برابر نشانِ وحش تسلیم می‌شود.

2001 is 1888, Cestius and the year 66 AD. The Sunday law is Titus and the years 70 and 321. 2001 is also the baptism of Jesus, and His descent in Revelation chapter ten on August 11, 1840. All these symbols contribute to the line of the Constitution.

۲۰۰۱ همان ۱۸۸۸، سستیوس و سال ۶۶ میلادی است. قانون روز یکشنبه تیتوس و سال‌های ۷۰ و ۳۲۱ است. ۲۰۰۱ همچنین تعمید عیسی و نزول او در فصل دهمِ مکاشفه در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ است. همهٔ این نمادها به خطِ قانون اساسی کمک می‌کنند.

The prophetic history of the United States runs parallel to the history of Adventism. In 1798 the papacy received its deadly wound, and 1798 was the time of the end when the portion of the prophecies of Daniel that related to the history of the first and second angels of Revelation fourteen was unsealed. There in 1798, Adventism’s prophetic beginning is marked, and in 1798 the earth-beast with lamblike horns became the sixth kingdom of Bible prophecy.

تاریخ پیشگویانهٔ ایالات متحده هم‌راستا با تاریخ ادونتیسم است. در سال ۱۷۹۸، پاپیّت زخم مرگبار خود را دریافت کرد و ۱۷۹۸ زمانِ پایان بود؛ هنگامی که آن بخش از نبوت‌های دانیال که به تاریخ فرشتهٔ نخست و دومِ مکاشفهٔ باب چهارده مربوط می‌شد، مهرش گشوده شد. در همان سال ۱۷۹۸، آغاز پیشگویانهٔ ادونتیسم مشخص می‌شود و در ۱۷۹۸ وحشِ برآمده از زمین با دو شاخ مانندِ بره به ششمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب‌مقدس تبدیل شد.

1798 was preceded by three prophetic waymarks associated with the line of the earth beast, and therefore with the speaking of the United States, and the Constitution of the United States. Those three waymarks were the Declaration of Independence, spoken in 1776, then the Constitution in 1789, and then the Alien and Sedition Acts of 1798.

پیش از سال ۱۷۹۸، سه نشانِ راهِ نبوی وجود داشت که با خطِ وحشِ زمین مرتبط بودند و ازاین‌رو با سخن گفتنِ ایالات متحده و قانون اساسی ایالات متحده نیز پیوند داشتند. آن سه نشان راه عبارت بودند از اعلامیهٔ استقلال که در ۱۷۷۶ اعلام شد، سپس قانون اساسی در ۱۷۸۹، و پس از آن قوانین اتباع بیگانه و فتنه‌انگیزیِ ۱۷۹۸.

Those three waymarks address the prophetic line of the Constitution and mark the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy. The Sunday law is the end of the sixth kingdom of Bible prophecy’s reign, and therefore there must be of prophetic necessity three waymarks that precede the end, as typified by the three waymarks that preceded the beginning.

آن سه نشانهٔ راه به خط نبوتِ قانون اساسی مربوط‌اند و آغازِ ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس را مشخص می‌کنند. قانون یکشنبه پایانِ دورانِ فرمانرواییِ ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس است؛ از این‌رو، بنا بر ضرورتِ نبوی، باید سه نشانهٔ راه پیش از پایان وجود داشته باشند، چنان‌که سه نشانهٔ راهی که پیش از آغاز آمدند، نمونهٔ آن را می‌نمایانند.

In 2001, at the fall of the towers, the Patriot Act, is typified by the Blair Bill of 1888, along with the manifest rebellion of Adventism’s leadership at the Minneapolis General Conference. A rebellion which an angel told Sister White was typified by the rebellion against Moses by Korah, Dathan and Abiram is also typified by the baptism of Christ in 27 AD, the restraint of Islam on August 11, 1840 and the Declaration of Independence in 1776, as well as the “abomination of desolation, spoken by Daniel the prophet” as a sign to flee from the coming wrath, as represented by Cestius and 66 AD.

در سال ۲۰۰۱، هم‌زمان با فروریختن برج‌ها، قانون میهن‌پرستی با لایحهٔ بلرِ ۱۸۸۸ و نیز شورش آشکار رهبری جنبش ادونتیست در کنفرانس عمومی مینیاپولیس تمثیل شده است. شورشی که فرشته‌ای به خواهر وایت گفت نمونه‌اش شورش قورح و داتان و ابیرام علیه موسی بود، همچنین با تعمید مسیح در سال ۲۷ میلادی، مهار اسلام در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و اعلامیهٔ استقلال در ۱۷۷۶ تمثیل شده است، و نیز با «رجاست ویران‌کننده که دانیال نبی درباره‌اش سخن گفته است» به‌عنوان نشانه‌ای برای گریختن از غضبِ در راه، چنان‌که در کستیوس و سال ۶۶ میلادی نمایان شد.

If you can still remember that the line of prophecy we are now considering is the line of the Constitution of the United States, all of the aforementioned prophetic lines contribute to and establish the prophetic theme represented by the line of the Constitution. Yet the line which appears to be the most interconnected line is the line of the formation of the image of the beast. The image of the beast is an image of the papal beast, which is represented as a beast with a woman reigning over the beast, which is the combination of church and state with the church in control of the relationship. In order for the United States to form an image to the beast apostate Protestantism must so control the government to the point where the government will pass and enforce religious statutes, and ultimately the Sunday law.

اگر هنوز به یاد دارید که خط نبوتی‌ای که اکنون در حال بررسی آن هستیم خط قانون اساسی ایالات متحده است، همه خطوط نبوتیِ پیش‌گفته در شکل‌دهی و تثبیتِ موضوع نبوتیِ نمایانده‌شده توسط خط قانون اساسی سهیم‌اند. با این همه، خطی که به‌نظر می‌رسد بیشترین پیوند را داشته باشد، خطِ شکل‌گیری تصویرِ وحش است. تصویرِ وحش، تصویری از وحشِ پاپی است که به‌شکل وحشی با زنی که بر آن سلطنت می‌کند نمایانده شده است؛ یعنی ترکیبِ کلیسا و دولت، با این وضعیت که کلیسا کنترل این رابطه را در دست دارد. برای آن‌که ایالات متحده تصویری مطابقِ وحش پدید آورد، پروتستانتیسمِ مرتد باید چنان بر دولت مسلط شود که دولت قوانین مذهبی را تصویب و اجرا کند و در نهایت قانون یکشنبه را.

As the process of forming the image of the beast is accomplished the Constitution, written with a premier principle which Thomas Jefferson penned as “separation of church and state,” is to be overturned. When the Protestant horn has the power to direct the Republican horn to enforce religious mandates, the very heart of the Constitution is torn apart, thus you have the prophetic relationship between the line of the Constitution and the line of the image of the beast.

هرچه فرایند شکل‌گیری تصویرِ وحش به انجام می‌رسد، قانون اساسی—که با اصلی بنیادین نوشته شد که توماس جفرسون آن را «جدایی کلیسا و دولت» نامید—واژگون خواهد شد. هنگامی که شاخِ پروتستانتیسم قدرت آن را داشته باشد که شاخِ جمهوریت را برای تحمیل اجرای فرامین دینی هدایت کند، خودِ قلبِ قانون اساسی از هم دریده می‌شود؛ و بدین‌سان، رابطۀ نبوی میان خطّ قانون اساسی و خطّ تصویرِ وحش آشکار می‌گردد.

The period where the image of the beast is formed began in 2001, with the Patriot Act, and it ends at the Sunday law, when the mark of the beast is enforced. During that period the latter rain is sprinkled, for the latter rain begins to fall when the mighty angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with His glory, which, according to Sister White, would occur when the great buildings of New York City were brought down by a touch of the Lord.

دوره‌ای که در آن تصویرِ وحش شکل می‌گیرد، در سال ۲۰۰۱ با قانون پاتریوت آغاز شد و در قانون یکشنبه، هنگامی که نشانۀ وحش تحمیل می‌شود، پایان می‌یابد. در آن دوره، بارانِ آخر به‌گونه‌ای پراکنده می‌بارد، زیرا بارانِ آخر از زمانی آغاز به باریدن می‌کند که فرشتۀ قدرتمندِ مکاشفۀ هجده فرود آید و زمین را با جلال خود روشن سازد؛ امری که بنا بر گفتۀ خواهر وایت، هنگامی رخ خواهد داد که ساختمان‌های عظیمِ شهر نیویورک با اشاره‌ای از جانب خداوند فرو ریخته شوند.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> باران پسین بر قوم خدا خواهد بارید. فرشته‌ای نیرومند از آسمان فرود خواهد آمد، و سراسر زمین با جلال او روشن خواهد شد. Review and Herald، ۲۱ آوریل ۱۸۹۱.

The period of the sprinkling of the latter rain represents a period of time when the wheat and tares of Adventism’s last generation are being sifted and purged. That sifting and purging ends at the Sunday law, and the wise virgins who possess the oil when the crisis of the Sunday law arrives, are sealed and then the Holy Spirit is poured out without measure until Michael stands up and human probation closes.

دورانِ پاششِ بارانِ دیرهنگام نمایانگر دوره‌ای است که گندم و زَوانِ نسلِ آخرِ ادونتیسم در حال غربال و پالایش شدن‌اند. آن غربال و پالایش در زمانِ قانونِ یکشنبه پایان می‌یابد، و دوشیزگانِ دانایی که هنگام فرا رسیدنِ بحرانِ قانونِ یکشنبه، روغن را دارند، مهر می‌شوند و سپس روح‌القدس بی‌حد و اندازه افاضه می‌گردد تا زمانی که میکائیل برخیزد و مهلتِ بشر بسته شود.

During the formation of the image of the beast in the United States the latter rain will be sprinkling, and during the formation of the image of the beast in the world the latter rain will be poured out without measure.

در جریانِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در ایالات متحده، بارانِ پسین به‌صورتِ نم‌نم خواهد بارید، و در جریانِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در جهان، بارانِ پسین بی‌حد و حصر فرو خواهد ریخت.

In 2001 the testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church began, as typified by the Protestants of August 11, 1840, and by ancient Israel when Christ was baptized.

در سال ۲۰۰۱ امتحانِ کلیسای ادونتیست‌های روزِ هفتمِ لاودیکیه‌ای آغاز شد، چنان‌که نمونه‌اش پروتستان‌های ۱۱ اوتِ ۱۸۴۰ و اسرائیلِ باستان، هنگامِ تعمیدِ مسیح، بودند.

> “The time of test is just upon us, for the loud cry of the third angel has already begun in the revelation of the righteousness of Christ, the sin-pardoning Redeemer. This is the beginning of the light of the angel whose glory shall fill the whole earth.” Selected Messages, book 1, 362.

> "زمان آزمایش همین اکنون بر ماست، زیرا ندای بلندِ فرشتهٔ سوم در آشکار شدنِ عدالتِ مسیح، نجات‌دهندهٔ آمرزندهٔ گناه، از پیش آغاز شده است. این آغازِ نورِ آن فرشته‌ای است که جلالش سراسرِ زمین را پر خواهد کرد." پیام‌های برگزیده، کتاب ۱، ۳۶۲.

The final testing process for the former covenant people begins when the light of the angel of Revelation eighteen begins to present His message. His message is also represented in the first three verses of chapter eighteen of Revelation, and those three verses were, according to Sister White fulfilled when the great buildings of New York City came down.

فرایندِ آزمونِ نهایی برای قومِ عهدِ پیشین زمانی آغاز می‌شود که نورِ فرشتهٔ مکاشفهٔ باب هجده شروع به ارائهٔ پیام خود می‌کند. پیام او همچنین در سه آیهٔ نخستِ باب هجدهِ مکاشفه بیان شده است، و به گفتهٔ خواهر وایت، تحقق آن سه آیه زمانی بود که ساختمان‌های عظیم شهر نیویورک فروریختند.

The testing process then began, as represented by John in chapter ten of Revelation. The test was whether you would take the little book that was in the angel’s hand, and then eat it. During this testing period, while the latter rain is being sprinkled it is falling only upon those who choose to take the little book and eat it.

فرایند آزمون سپس آغاز شد، چنان‌که یوحنا در باب دهمِ مکاشفه آن را به تصویر کشیده است. آزمون این بود که آیا آن کتابچهٔ کوچک را که در دست فرشته بود برمی‌دارید و سپس آن را می‌خورید. در طول این دورهٔ آزمون، در حالی که بارانِ دیرهنگام در حال باریدن است، تنها بر کسانی می‌بارد که انتخاب می‌کنند آن کتابچهٔ کوچک را بردارند و بخورند.

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> بسیاری تا حد زیادی در دریافت باران نخستین ناکام مانده‌اند. آنان همهٔ برکاتی را که خدا بدین‌سان برایشان فراهم کرده است به دست نیاورده‌اند. انتظار دارند که این کمبود با باران پسین جبران شود. وقتی فراوان‌ترین فیض عطا شود، قصد دارند دل‌های خود را بگشایند تا آن را دریافت کنند. آنان دچار اشتباهی هولناک‌اند. کاری که خدا در بخشیدن نور و معرفت خود در دل انسان آغاز کرده است باید پیوسته پیش برود. هر فرد باید نیاز خود را دریابد. دل باید از هر آلودگی خالی شود و برای سکونت روح پاک گردد. شاگردان نخستین به‌وسیلهٔ اعتراف و ترک گناه، با دعای جدی و وقف کردن خود به خدا، برای فرو‌ریختن روح‌القدس در روز پنتیکاست مهیا شدند. همان کار، اما در درجه‌ای بالاتر، اکنون باید انجام شود. آنگاه عامل انسانی فقط باید برکت را درخواست می‌کرد و منتظر می‌ماند تا خداوند کار مربوط به او را کامل کند. این خداست که کار را آغاز کرده، و او کار خود را به انجام خواهد رساند و انسان را در عیسی مسیح کامل خواهد ساخت. اما نباید از فیضی که باران نخستین نمایانگر آن است غفلت شود. تنها کسانی که مطابق نوری که دارند زندگی می‌کنند، نور بیشتری دریافت خواهند کرد. اگر هر روز در به‌کاربستنِ فضایل فعال مسیحی پیش نرویم، ظهورات روح‌القدس را در باران پسین بازنخواهیم شناخت. ممکن است بر دل‌های پیرامون ما فروبریزد، اما آن را نه تشخیص خواهیم داد و نه دریافت خواهیم کرد. شهادات برای خادمان، ۵۰۶، ۵۰۷.

Those who ate the message of 2001 were receiving a message appropriate for that period, but they were to be tested in order to manifest if they truly internalized the message into an experience prepared for the seal of God. In that period the latter rain is therefore represented as sprinkling, for the wheat and tares are still together. Therefore, Sister White says, “It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” When the wise are separated from the foolish, the latter rain is then poured out without measure, as it was at Pentecost, which typifies the Sunday law.

کسانی که پیام سال ۲۰۰۱ را پذیرفتند، پیامی متناسب با آن دوره دریافت می‌کردند، اما باید آزموده می‌شدند تا آشکار شود آیا واقعاً آن پیام را درونی کرده و آن را به تجربه‌ای آماده برای مُهر خدا تبدیل کرده‌اند یا نه. در آن دوره، ازاین‌رو بارانِ پسین به‌صورت پاشش نشان داده می‌شود، زیرا گندم و زَوان هنوز با هم‌اند. بنابراین، خواهر وایت می‌گوید: «ممکن است بر دل‌های اطراف ما فروبارد، اما ما آن را تشخیص ندهیم یا دریافت نکنیم.» هنگامی که عاقلان از جاهلان جدا شوند، آنگاه بارانِ پسین بی‌حد و اندازه فرو ریخته می‌شود، چنان‌که در پنطیکاست بود، که نماد قانون یکشنبه است.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> «بار دیگر، این مَثَل‌ها می‌آموزند که پس از داوری دیگر مهلت توبه‌ای در کار نخواهد بود. هنگامی که کار انجیل به پایان برسد، بلافاصله جدایی میان نیکان و بدان صورت می‌گیرد و سرنوشت هر گروه برای همیشه تعیین می‌شود.» درس‌های عینی مسیح، ۱۲۳.

The period of the sprinkling of the latter rain, followed by a period when the latter rain is poured out without measure, are also illustrated as two periods where judgment is accomplished upon God’s people. The first period of judgment upon God’s people began with the house of God on September 11, 2001, and at the Sunday law judgment is then accomplished for God’s other flock who are responding to or rejecting the loud cry of the third angel that begins at the Sunday law in the United States, and ends when Michael stands up, and human probation closes.

دورهٔ بارشِ قطره‌وارِ بارانِ پسین، و پس از آن دوره‌ای که در آن بارانِ پسین بی‌اندازه افاضه می‌شود، نیز به‌صورت دو دوره تصویر شده‌اند که در آنها داوری بر قوم خدا به انجام می‌رسد. دورهٔ نخستِ داوری بر قوم خدا از خانهٔ خدا در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، و در هنگام قانون یکشنبه، آنگاه داوری برای رمهٔ دیگرِ خدا که به فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم ــ که از قانون یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود و هنگامی پایان می‌یابد که میکائیل قیام کند و مهلتِ بشر بسته شود ــ پاسخ می‌دهند یا آن را رد می‌کنند، به انجام می‌رسد.

The two periods of the latter rain, which are also the two periods of the judgment which begins with the house of God, and then moves to God’s other flock, are also the two periods of the formation of the image of the beast.

دو دورهٔ بارانِ پسین، که همان دو دورهٔ داوری‌ای‌اند که از خانهٔ خدا آغاز می‌شود و سپس به گلهٔ دیگرِ خدا می‌رسد، همچنین دو دورهٔ شکل‌گیری تمثالِ وحش نیز هستند.

Within the first of those two prophetic periods, when judgment is brought upon God’s church and also the United States, is the very same history where the Republican horn and the Protestant horn are both judged. Right where Laodicean Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, the United States fills its probationary cup, and national ruin is brought upon the nation, and Satan then appears and begins his marvelous work. The one hundred and forty-four thousand are sealed and lifted up as an ensign at the Sunday law.

در نخستینِ آن دو دورهٔ نبوتی، هنگامی که داوری بر کلیسای خدا و نیز بر ایالات متحده جاری می‌شود، همان دوره‌ای است که در آن شاخِ جمهوریت و شاخِ پروتستانتیسم هر دو مورد داوری قرار می‌گیرند. درست همان‌جا که ادونتیسمِ لاودیکیه‌ای از دهانِ خداوند بیرون افکنده می‌شود، ایالات متحده جامِ مهلتِ آزمایشیِ خود را لبریز می‌کند و ویرانیِ ملی بر آن ملت آورده می‌شود، و سپس شیطان ظاهر می‌شود و کار شگفت‌انگیز خود را آغاز می‌کند. یکصد و چهل و چهار هزار نفر مُهر می‌شوند و در هنگامِ قانونِ یکشنبه به‌عنوان عَلَمی برافراشته می‌شوند.

We are informed that it is impossible to give any idea of “the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended.”

به ما گفته شده که ارائهٔ هرگونه تصویری از «تجربهٔ قومِ خدا که بر روی زمین زنده خواهند بود، هنگامی که جلال آسمانی با تکرار جفاهای گذشته در هم آمیخته شود» ناممکن است.

> “Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.” Testimonies, volume 9, 16.

> شیطان در مطالعهٔ کتاب مقدس بسیار کوشاست. او می‌داند که زمانش کوتاه است و در هر زمینه‌ای می‌کوشد کارِ خداوند را بر این زمین خنثی سازد. غیرممکن است که بتوان تصوری از تجربهٔ قومِ خدا که در آن هنگام بر زمین زنده خواهند بود ارائه داد، زمانی که شکوه آسمانی با تکرار آزارهای گذشته در هم آمیخته می‌شود. آنان در نوری که از تختِ خدا ساطع می‌شود گام برمی‌دارند. به‌واسطهٔ فرشتگان، میان آسمان و زمین ارتباطی پیوسته برقرار خواهد بود. و شیطان، در حلقهٔ فرشتگان شریر و با ادعای خدابودن، معجزات از هر نوعی انجام خواهد داد تا، اگر ممکن باشد، حتی برگزیدگان را نیز بفریبد. قوم خدا امنیت خود را در انجام معجزات نخواهند یافت، زیرا شیطان معجزاتی را که انجام می‌شود تقلید خواهد کرد. قومِ آزموده و امتحان‌شدهٔ خدا قدرت خود را در آن نشانه‌ای خواهند یافت که در خروج ۳۱:۱۲-۱۸ از آن سخن گفته شده است. آنان باید بر کلامِ زنده بایستند: «مکتوب است.» این تنها بنیادی است که بر آن می‌توانند با اطمینان بایستند. آنانی که پیمان خود را با خدا شکسته‌اند، در آن روز بی‌خدا و بی‌امید خواهند بود. شهادات، جلد ۹، ۱۶.

The repetition of the persecutions of the past begins at the Sunday law in the United States, for Satan begins his marvelous work at that time, and the wise virgins who have already been “tried and tested,” will then “walk in the light proceeding from the throne of God.” This will be accomplished through the work of angels, for “by means of the angels there will be constant communication between heaven and earth.”

تکرار جفاهای گذشته با قانون یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود، زیرا شیطان در آن زمان کار شگفت‌انگیز خود را آغاز می‌کند، و دوشیزگان خردمندی که پیش‌تر «امتحان و آزمایش شده‌اند»، آنگاه «در نوری که از تخت خدا ساطع می‌شود» گام خواهند برداشت. این امر از طریق کار فرشتگان انجام خواهد شد، زیرا «به‌واسطهٔ فرشتگان میان آسمان و زمین ارتباطی دائمی برقرار خواهد بود».

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> مسح‌شدگانی که در کنار خداوندِ تمامیِ زمین ایستاده‌اند، مقامی را دارند که زمانی به شیطان، کروبِ پوشاننده، داده شده بود. خداوند از طریق موجودات مقدسی که گرداگرد تخت او هستند، رابطه‌ای پیوسته با ساکنان زمین حفظ می‌کند. روغن زرین نماد فیضی است که خدا با آن چراغ‌های ایمانداران را تأمین می‌کند تا سوسو نزنند و خاموش نشوند. اگر چنین نبود که این روغن مقدس در پیام‌های روح خدا از آسمان فرو ریخته می‌شود، عوامل شر بر انسان‌ها به‌طور کامل تسلط می‌یافتند.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> خدا بی‌حرمت می‌شود هنگامی که پیام‌هایی را که برای ما می‌فرستد نپذیریم. بدین‌سان روغن زرین را که می‌خواهد در جان‌های ما بریزد تا به کسانی که در تاریکی‌اند رسانده شود، رد می‌کنیم. هنگامی که ندایی برسد: «اینک داماد می‌آید؛ بیرون روید به استقبال او»، آنانی که روغن مقدس را نپذیرفته‌اند، که فیض مسیح را در دل‌های خود گرامی نداشته‌اند، همچون باکره‌های نادان خواهند دید که برای ملاقات خداوند خویش آماده نیستند. آنان در خود توان به دست آوردن آن روغن را ندارند و زندگی‌شان تباه می‌شود. اما اگر روح‌القدسِ خدا را بخواهیم، اگر چون موسی تضرع کنیم: «جلال خود را به من بنما»، محبت خدا در دل‌های ما ریخته خواهد شد. به‌وسیله لوله‌های زرین، روغن زرین به ما انتقال خواهد یافت. «نه به قدرت و نه به قوت، بلکه به روح من»، می‌فرماید خداوند لشکرها. با دریافت پرتوهای درخشان خورشید عدالت، فرزندان خدا همچون چراغ‌ها در جهان می‌درخشند. Review and Herald، ۲۰ ژوئیهٔ ۱۸۹۷.

The wise are those who are sealed in Revelation chapter seven and Ezekiel chapter nine, and who are contrasted with the foolish who dishonor the Lord, by refusing “the communications he sends.” The foolish are those “who have broken their covenant with God who will in that day be without God and without hope.” Those two classes were tested and brought to a point where they manifested their character based upon whether they accepted or rejected the message of the hour. The message of the hour since September 11, 2001 has been the message of the latter rain.

خردمندان کسانی‌اند که در مکاشفه باب هفتم و حزقیال باب نهم مُهر می‌شوند و در برابر نادانانی قرار دارند که با رد کردن «پیام‌هایی که او می‌فرستد» خداوند را بی‌حرمت می‌کنند. نادانان کسانی هستند «که پیمان خود را با خدا شکسته‌اند و در آن روز بی‌خدا و بی‌امید خواهند بود.» این دو گروه آزموده شدند و به نقطه‌ای رسانده شدند که در آن، بر اساس اینکه پیام وقت را پذیرفتند یا رد کردند، سرشت خود را آشکار کردند. پیام وقت از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تاکنون، پیام باران پسین بوده است.

The message of the latter rain is recognized by the methodology of line upon line as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The methodology of line upon line is God’s appointed method of biblical study, and therefore to reject that methodology is not only to reject the message represented through the application of line upon line, from here a little and there a little, it is also to reject the Giver of the methodology.

پیام باران دیرهنگام، چنان‌که در فصل بیست‌وهشتمِ اشعیا بیان شده، از طریق روش «خط بر خط» شناخته می‌شود. روش «خط بر خط» روش تعیین‌شدهٔ خدا برای مطالعهٔ کتاب‌مقدس است؛ بنابراین رد کردن آن روش، نه‌تنها رد کردن پیامی است که با به‌کارگیری «خط بر خط» — «اندکی اینجا و اندکی آنجا» — ارائه می‌شود، بلکه رد کردن خودِ دهندهٔ آن روش نیز هست.

Because of the inspired parameters revealed in the testing process that leads to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, it is apparent that the only way a child of God can navigate through the history where “celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended,” is to be in an experience where the light from the throne of God can be recognized. It must be recognized, or it is useless, and we are lost.

به سبب معیارهای الهام‌شده‌ای که در فرایند آزمونی که به مهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار می‌انجامد آشکار می‌شود، روشن است که تنها راهی که یک فرزند خدا می‌تواند از دل آن تاریخی که در آن «جلال آسمانی و تکرار جفاهای گذشته درهم آمیخته‌اند» عبور کند، این است که در تجربه‌ای باشد که بتوان نورِ تختِ خدا را شناخت. آن نور باید شناخته شود؛ وگرنه بی‌فایده است و ما راه را گم می‌کنیم.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> ما نباید منتظر بارانِ پسین بمانیم. این باران بر همه کسانی فرو می‌ریزد که شبنم و رگبارهای فیضی را که بر ما می‌بارد، بشناسند و از آن بهره‌مند شوند. وقتی ذرات نور را گرد می‌آوریم، وقتی رحمت‌های استوار خدا را—که دوست دارد ما به او اعتماد کنیم—قدر می‌دانیم، آنگاه هر وعده‌ای تحقق خواهد یافت. [اشعیا ۶۱:۱۱ نقل شده است.] تمام زمین باید از جلال خدا پر شود. تفسیر کتاب مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد ۷، صفحه ۹۸۴.

In the period that began when the angel of Revelation eighteen fills the whole earth with His glory, beginning on September 11, 2001, the latter rain has only come “upon” those “who” have “recognized and appropriated the dew and showers of grace that” is “falling upon us.” The “great mistake” identified earlier by Sister White, was when the foolish virgins thought they could wait until the latter rain was poured out without measure, for then they thought they could catch up. Not so, only those who are growing in their understanding of God’s prophetic word receive more light.

در دوره‌ای که از هنگامی آغاز شد که فرشتهٔ مکاشفهٔ فصل هجدهم سراسر زمین را از جلال خود پر می‌کند (یعنی از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱)، باران دیرهنگام فقط بر کسانی نازل شده که شبنم و رگبارهای فیضی را که بر ما می‌بارد شناخته و از آن بهره‌مند شده‌اند. «اشتباه بزرگ»ی که خواهر وایت پیش‌تر مشخص کرده بود، این بود که باکره‌های نادان گمان کردند می‌توانند صبر کنند تا باران دیرهنگام بی‌اندازه ریخته شود، زیرا می‌پنداشتند آن‌گاه خواهند توانست عقب‌ماندگی‌شان را جبران کنند. چنین نیست؛ تنها کسانی که در فهم کلام نبوی خدا رشد می‌کنند، نور بیشتری دریافت می‌کنند.

As we conclude this article, the point I wish to identify is in connection with the purpose of the testing time we are now in. If we are to “walk in the light proceeding from the throne of God” in the time when the persecutions of the past are repeated, we will need to master the prophetic word in advance of the crisis.

در پایان این مقاله، نکته‌ای که می‌خواهم مطرح کنم مربوط به هدفِ دورانِ آزمایشی است که اکنون در آن قرار داریم. اگر بناست در «نوری که از تختِ خدا برمی‌خیزد» گام برداریم، در زمانی که جفاهای گذشته تکرار می‌شود، لازم است پیش از فرا رسیدن بحران بر کلامِ نبوی مسلط شویم.

In chapter one, Daniel and the three worthies had already perfected their education before they went in to be tested by Nebuchadnezzar. For forty days Christ opened the prophetic word to the understanding of the disciples in advance of the ten days where the disciples perfected their unity. Then came Pentecost, which typifies the Sunday law.

در باب نخست، دانیال و آن سه مرد شایسته پیش از آن‌که برای آزمون نزد نبوکدنصر بروند، آموزش خود را به کمال رسانده بودند. به مدت چهل روز، مسیح کلام نبوت را بر فهم شاگردان گشود، پیشاپیشِ آن ده روزی که شاگردان در آن وحدت خود را کامل کردند. سپس عید پنتیکاست فرا رسید، که نماد قانون یکشنبه است.

In Daniel chapter three, Shadrach, Meshach and Abednego informed Nebuchadnezzar they needed no extra time, for they were already settled as to what they were to do in the Sunday law testing time. Their faithfulness was magnified when they walked in the furnace with Christ, and the message they had already settled into before the test was carried to all the then-known world by all the visiting dignitaries that witnessed the miracle in the furnace.

در باب سوم دانیال، شدرک، میشک و عبدنغو به نبوکدنصر اعلام کردند که به زمان اضافی نیازی ندارند، زیرا از پیش مصمم بودند که در زمان آزمونِ قانون یکشنبه چه کنند. وفاداری آنان هنگامی که با مسیح در میان کورهٔ آتش قدم می‌زدند بزرگ جلوه‌گر شد، و پیامی که پیش از امتحان بر آن استوار شده بودند، به‌وسیلهٔ تمامی مقامات و بزرگانِ مهمان که شاهد معجزه در کوره بودند، به سراسر جهانِ شناخته‌شدهٔ آن زمان منتقل شد.

We will continue these thoughts in the next article.

ما این اندیشه‌ها را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles