Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Seven

کتاب دانیال - شماره صد و چهل و هفت

The Role of Religious Movements in Shaping American Politics: From Pat Robertson to the Christian Coalition

نقش جنبش‌های مذهبی در شکل‌دهی به سیاست آمریکا: از پت رابرتسون تا ائتلاف مسیحی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word

We ended the last article with the following paragraph:

ما مقالهٔ قبلی را با پاراگراف زیر به پایان رساندیم:

> “The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.

> قدرت معجزه‌گر که از طریق احضار ارواح آشکار می‌شود، نفوذ خود را بر ضد کسانی اعمال خواهد کرد که اطاعت از خدا را بر اطاعت از انسان ترجیح می‌دهند. پیام‌هایی از جانب ارواح اعلام خواهند کرد که خدا آنان را فرستاده تا کسانی را که حرمت یکشنبه را نمی‌پذیرند متقاعد کنند که در خطا هستند و تأکید خواهند نمود که قوانین کشور باید همچون قانون خدا اطاعت شوند. آنان از شرارت عظیم در جهان اظهار تأسف خواهند کرد و گواهی آموزگاران دینی را مبنی بر اینکه انحطاط اخلاق ناشی از نقض حرمت یکشنبه است، تأیید خواهند نمود. خشم شدیدی بر ضد همه کسانی برانگیخته خواهد شد که از پذیرش گواهی آنان سر باز می‌زنند. مناقشه عظیم، 589، 590.

The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.

«شهادت آموزگاران دینی مبنی بر اینکه انحطاط وضعیت اخلاقی از بی‌حرمتی به یکشنبه ناشی می‌شود»، نشانه‌ای در تاریخی است که به تحمیل پرستش خورشید در ایالات متحده می‌انجامد. پت رابرتسون، موعظه‌گر تلویزیونی آمریکایی و بنیان‌گذار شبکه پخش مسیحی (CBN) و ائتلاف مسیحی، در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در سال ۱۹۸۸ برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده نامزد شد. کارزار رابرتسون بر بسیج رأی‌دهندگان مسیحی محافظه‌کار و دفاع از مسائل اجتماعی و اخلاقی همسو با باورهای انجیلی‌اش تمرکز داشت. در زمان پایان در سال ۱۹۸۹، در تاریخ نخستینِ هشت رئیس‌جمهور نهایی، رهبر و بنیان‌گذار ائتلاف مسیحی برای ریاست‌جمهوری نامزد شد. تاریخ ریاست‌جمهوری ریگان، نمونه‌ای از تاریخ آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است.

The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.

داوری‌های خداوند به‌زودی فضایی پدید خواهد آورد که گذرۀ پیشین از کتاب «مناقشه عظیم» را تحقق می‌بخشد و با فعالیت‌های ائتلاف مسیحی همسو است. ائتلاف مسیحی برای رسیدگی به مشکلات اخلاقی و اجتماعی‌ای پدید آمد که خواهر وایت تصریح می‌کند برای کسانی که زمام حکومت را در دست دارند، حل‌ناپذیرند. ائتلاف مسیحی در دوران ریگان نمایانگر جنبشی مشابه در آینده‌ای بسیار نزدیک است. از نظر نبوتی، نمونهٔ ائتلاف مسیحی در خلال بحران قانون یکشنبهِ مرتبط با لوایح بلر در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰، «جنبش اصلاح ملی» بود. جنبش اصلاح ملی در سال ۱۸۸۸ شکل گرفت و خواهر وایت به‌طور مشخص در نوشته‌هایش به آن جنبش پرداخت.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> یک بحران بزرگ در انتظار قوم خداست. بحرانی در انتظار جهان است. مهم‌ترین نبردِ تمام اعصار درست پیشِ روی ماست. رویدادهایی که بیش از چهل سال به استناد کلام نبوی وقوع قریب‌الوقوعشان را اعلام کرده‌ایم، اکنون پیش چشم ما در حال رخ دادن‌اند. هم‌اکنون موضوعِ اصلاحیه‌ای بر قانون اساسی که آزادیِ وجدان را محدود کند، به اصرار نزد قانون‌گذاران کشور مطرح شده است. مسئلهٔ اجبار به رعایت روز یکشنبه به یکی از مسائلِ مورد توجه و اهمیتِ ملی تبدیل شده است. ما به‌خوبی می‌دانیم نتیجهٔ این حرکت چه خواهد بود. اما آیا برای این رویارویی آماده‌ایم؟ آیا با وفاداری، وظیفه‌ای را که خدا بر عهدهٔ ما نهاده است، یعنی هشدار دادن به مردم دربارهٔ خطری که پیشِ روی آنان است، انجام داده‌ایم؟

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> بسیاری هستند، حتی از میان کسانی که در این جنبشِ تحمیلِ رعایتِ یکشنبه مشارکت دارند، که از پیامدهایی که از این اقدام ناشی خواهد شد کور مانده‌اند. آنان نمی‌بینند که مستقیماً به آزادی دینی ضربه می‌زنند. بسیاری هرگز ادعاهای سبتِ کتاب‌مقدس و بنیادِ باطلی را که نهادِ یکشنبه بر آن استوار است درنیافته‌اند. هر حرکت به سودِ قانون‌گذاری دینی در حقیقت امتیاز دادن به پاپی‌گری است؛ همان که در طی قرن‌های بسیار پیوسته با آزادیِ وجدان جنگیده است. رعایتِ یکشنبه، موجودیتِ خود را به‌عنوان نهادی به‌اصطلاح مسیحی، مدیون «رازِ شرارت» است؛ و تحمیلِ آن در حکمِ به‌رسمیت‌شناختنِ عملیِ اصولی خواهد بود که خود سنگِ بنایِ کاتولیسیسمِ رومی‌اند. هنگامی که ملتِ ما آن‌چنان از اصولِ حکومتِ خود دست بکشد که قانونی برای یکشنبه وضع کند، پروتستانیسم در این اقدام دست در دستِ پاپی‌گری خواهد گذاشت؛ و این چیزی جز جان بخشیدن به آن استبدادی نخواهد بود که مدت‌ها با اشتیاق در کمینِ فرصت بوده تا بارِ دیگر فعالانه به خودکامگی برخیزد.

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> جنبش اصلاح ملی، با به‌کارگیری قدرت قانون‌گذاری دینی، هنگامی که به‌طور کامل شکل گیرد، همان نابردباری و ستمی را بروز خواهد داد که در قرون گذشته حکم‌فرما بوده است. شوراهای انسانی آن‌گاه اختیارات الوهی را برای خود قائل شدند و آزادیِ وجدان را زیر قدرتِ استبدادیِ خود درهم کوبیدند؛ و زندان، تبعید و مرگ نصیب کسانی شد که با فرامینشان مخالفت ورزیدند. اگر پاپی‌گری یا اصول آن بار دیگر از راه قانون به قدرت برسد، آتش‌های آزار و تعقیب دوباره بر ضد کسانی برافروخته خواهد شد که وجدان و حقیقت را برای تمکین به خطاهای رایج قربانی نمی‌کنند. این شرّ در شرف تحقق است.

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?

> وقتی خدا نوری به ما داده که خطرات پیشِ رویمان را نشان می‌دهد، اگر در به‌کار گرفتن هر تلاشی که در توان داریم برای عرضهٔ آن به مردم کوتاهی کنیم، چگونه می‌توانیم در نظر او بی‌تقصیر باشیم؟ آیا می‌توانیم راضی شویم که آنان را بی‌هشدار واگذاریم تا با این امر خطیر روبه‌رو شوند؟

> “There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’

> چشم‌انداز ادامهٔ مبارزه‌ای پیشِ روی ماست، با خطر زندانی شدن، از دست دادن دارایی، و حتی جانِ خود، برای دفاع از قانون خدا، که به‌وسیلهٔ قوانینِ بشر باطل شده است. در این وضعیت، سیاستِ دنیوی برای حفظ صلح و هماهنگی به تبعیتِ ظاهری از قوانینِ کشور وادار خواهد کرد. و برخی حتی با استناد به کتاب مقدس چنین رویکردی را توصیه خواهند کرد: «هر کس باید مطیعِ قدرت‌های برتر باشد.... قدرت‌های موجود از جانبِ خدا مقرر شده‌اند.»

> “But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.

> "اما سیرۀ بندگان خدا در اعصار گذشته چه بوده است؟ زمانی که شاگردان، پس از رستاخیز او، مسیح و او مصلوب را موعظه می‌کردند، مقامات به آنان فرمان دادند که دیگر سخن نگویند و به نام عیسی تعلیم ندهند. «اما پطرس و یوحنا در پاسخ به ایشان گفتند: آیا رواست در نظر خدا که از شما بیش از خدا اطاعت کنیم؟ خود داوری کنید. زیرا ما نمی‌توانیم جز آنچه دیده و شنیده‌ایم بگوییم.» آنان به موعظهٔ بشارتِ نجات از طریق مسیح ادامه دادند و قدرت خدا بر این پیام گواهی می‌داد." شهادات، جلد ۵، ۷۱۱–۷۱۳.

The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”

داوری‌های خدا در آستانهٔ پدید آوردن فضایی در حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و دینیِ ایالات متحده هستند؛ فضایی که زمینهٔ منطقی لازم را فراهم می‌کند تا رهبران دینی خواستار احیای اخلاق عمومی شوند، همان‌گونه که در دههٔ ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ نمونه‌اش دیده شد و سپس بار دیگر در دورانِ رئیس‌جمهوری که در سال ۱۹۸۹ زمانِ پایان را نشان داد. «یک بحران بزرگ در انتظار قوم خداست. بحرانی در انتظار جهان است.» خواهر وایت دو پرسش مطرح می‌کند: «هنگامی که خدا نوری به ما داده است که خطرات پیشِ رو را نشان می‌دهد، اگر از به‌کار بستن هر تلاشی که در توان داریم برای طرح آن در برابر مردم غفلت کنیم، چگونه می‌توانیم در نظر او بی‌تقصیر بایستیم؟ آیا می‌توانیم راضی باشیم که آنان را بی‌هشدار رها کنیم تا با این مسئلهٔ خطیر روبه‌رو شوند؟»

What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.

چه نوری بوده که خطرات پیش روی ما را نشان داده است، و اگر هیچ نوری نبوده، چگونه خدای مهربان می‌تواند قوم خود را به خاطر ارائه نکردن پیام هشدار مسئول بداند، اگر آنان هرگز آن پیام هشدار را نشنیده بودند؟ خوانندهٔ عزیز، تو در برابر نوری که این مقالات نمایانگر آن هستند پاسخگو خواهی بود.

The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.

توصیف‌های دقیقِ ویژگی‌های قدرتِ اژدهای دموکرات، قدرتِ پیامبرِ کاذبِ جمهوری‌خواه، قدرتِ پاپی، اسلام و کلیسای ادونتیستِ لاودیکیه، همچنین اسرائیلِ جسمانی در این مقالات، از سوی قدرت‌های حاکم به‌عنوان نفرت‌پراکنی تلقی خواهد شد، اما آن‌ها پیامی از کلامِ خدا هستند که با روشِ «خط بر خط» تثبیت شده است، و همان خطوط فریاد برمی‌آورند که داوری‌های خدا در شرفِ افزایش یافتن و رخ دادن با تواتر بیشتر هستند.

Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.

از منظر نبوی، ائتلاف مسیحی که در مقطع زمانیِ درست پیش از وقتِ انتها در سال ۱۹۸۹ شکل گرفت، دارای کاربردی فراتر از صرفِ موازات با دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ است. در بخشی که همین‌اکنون از خواهر وایت نقل کردیم، او روح‌گرایی را به‌عنوان یکی از دو طریقی که شیطان به‌واسطهٔ آن‌ها جهان را به اسارت درمی‌آورد معرفی می‌کند، و سپس چند کلام را به معجزاتی که شیطان انجام خواهد داد اختصاص می‌دهد.

After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.

پس از انتخابات سال ۱۹۸۸، یعنی پس از پیدایش ائتلاف مسیحی، تجلّیِ بس عظیمی از معجزات شیطانی در قلمرو اژدها، قلمرو وحش و قلمرو نبیِ کاذب پدیدار شد. ضروری است این پدیده‌ها به‌درستی هم‌تراز شوند، زیرا آنها نمایانگرِ فرارسیدنِ شیطان‌اند که در هیئتِ مسیح ظاهر خواهد شد، پس از تصویبِ قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع در ایالات متحده.

In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.

در حوزهٔ کاتولیسیسم، در دههٔ ۱۹۹۰، جهان نظاره‌گر ظهوراتِ به‌اصطلاح «مریم باکره» بود؛ همراه با معجزاتی چون خون جاری شدن از تندیس‌های قدیسان، ظهورهایی در آسمان، بارش گلبرگ‌های گل از آسمانِ بی‌ابر، و دیگر معجزاتِ پوچِ شیطانی. در آن زمان، زیارت‌های هزاران‌نفره در سراسر جهان توسط توده‌ها انجام می‌شد و مردم به توهماتی که این رویدادها پدید آورده بود کشانده می‌شدند. دربارهٔ آن‌ها کتاب نوشته شد، روزنامه‌نگاران تحقیق کردند، و مجلاتی چون تایم و نیوزویک این امور را بر جلد خود به تصویر کشیدند.

In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.

در قلمرو اژدها، مجسمه‌های هندو در هند با نوشیدنِ قاشق‌ها یا لیوان‌هایی حاوی نذوراتِ نوشیدنی که بر دهانشان نهاده می‌شد، معجزاتی شیطانی را آشکار ساختند. پدیده‌ای که در دهکده‌ای کوچک در هند آغاز شده بود، همچون قورباغه‌های مصر، به سراسر کشور سرایت کرد. خبر تلویزیونی بی‌بی‌سی گزارشی تفسیری دربارهٔ این پدیده پخش کرد و در پایان، گزارشگر بی‌بی‌سی بر صفحهٔ تلویزیون این پرسش را مطرح ساخت: «نمی‌دانم اگر فردا به موزهٔ لندن برویم و به یکی از مجسمه‌های هندو یک لیوان شیر تقدیم کنیم، چه رخ خواهد داد؟» خبر شامگاهیِ روز بعد همان گزارشگر را در موزهٔ لندن نشان داد و او، در حالی که دوربین‌ها در حال ضبط بودند، به مجسمهٔ بزرگِ هندو یک لیوان شیر تقدیم کرد. به محض آن‌که لیوان لبانِ مجسمه را لمس کرد، شیر فوراً به درونِ مجسمه مکیده شد.

Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.

در چارچوب معنویتِ پیشگویی‌های بومیان آمریکا، بوفالوی سفیدِ مشهور به "Miracle" در ۲۰ اوت ۱۹۹۴ در مزرعه دیو و والری هایدر نزدیک جینزویل، ویسکانسین، به دنیا آمد. Miracle با پوشش مویی سفید به دنیا آمد و تولدش از نظر برخی برآورده شدن یکی از پیشگویی‌های بومیان آمریکا تلقی شد. در سنت‌های گوناگون بومیان آمریکا، تولد یک بوفالوی سفید رویدادی مقدس و مهم به شمار می‌آید که نماد یگانگی، صلح و نوزایی معنوی است. Miracle توجه گسترده‌ای برانگیخت و برای بسیاری به نمادی از امید و اهمیت معنوی بدل شد. پیشگوییِ بوفالوی سفید ردّ آن به گذشته بازمی‌گردد و مستقیماً با مقدس‌ترین یادگارِ دین معنویت‌گرای بومیان آمریکا پیوند دارد، زیرا در داستان آغازینِ بوفالوی سفید بود که "piece pipe" وارد فرهنگ شد.

In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.

در سال ۱۹۹۴، در قلمروِ نبیِ کاذبِ پروتستانیسمِ مرتد، جنبش «خندهٔ مقدس» که به «برکت تورنتو» نیز شناخته می‌شود، در ژانویهٔ ۱۹۹۴ در کلیسای واین‌یاردِ فرودگاه تورنتو (که اکنون با نام «کچ د فایر تورنتو» شناخته می‌شود) در تورنتو، انتاریو، کانادا آغاز شد. در جریان سلسله‌ای از جلسات احیا که به رهبری شبانان جان و کارول آرنات برگزار می‌شد، پدیدهٔ خندهٔ غیرقابل‌کنترل، به‌همراه نمودهای دیگری همچون لرزیدن، گریستن و بر زمین افتادن، یا تقلید حیوانات و صداهای حیوانات (که غالباً از آن با عنوان «به‌دست روح بر زمین افتادن» یا «مست در خداوند بودن» یاد می‌شود)، در میان حاضرانِ جماعت پدیدار شد.

The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.

شرکت‌کنندگان، خنده و دیگر تجلیات را به حضور و عمل روح‌القدس نسبت می‌دادند، و از این‌رو اصطلاح «خندهٔ مقدس» برای توصیف این پدیده به کار رفت. اجتماعات احیا در کلیسای وینیاردِ فرودگاه تورنتو، توجه و بازدیدکنندگانی از سراسر جهان را به خود جلب کرد و به گسترش این جنبش به کلیساها و جوامع دیگر انجامید. مردم از اقصی نقاط جهان می‌آمدند تا آن خنده را تجربه کنند، و چون به کلیساهای محلی خود بازمی‌گشتند، آن کلیساها غالباً آغاز به بروز همان تجلیات شیطانی می‌کردند.

Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.

پت رابرتسون شبکه پخش مسیحی (CBN) را در سال ۱۹۶۰ تأسیس کرد. CBN یکی از نخستین شبکه‌های تلویزیونی اختصاص‌یافته به برنامه‌های مسیحی بود و در رشد صنعت پخش مسیحی در ایالات متحده نقش مهمی ایفا کرد. در طول سال‌ها، CBN از طریق تلویزیون، رادیو و رسانه‌های دیجیتال دامنه دسترسی و نفوذ خود را گسترش داده و به یکی از بزرگ‌ترین سازمان‌های رسانه‌ای مسیحی در جهان تبدیل شده است.

In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.

در سال ۱۹۸۸، او ائتلاف مسیحی را بنیان‌گذاری کرد و برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده نامزد شد. باورهای او ریشه در جنبش اصلاح ملی و اتحادیه روز خداوند دارند. هر دوی آن سازمان‌ها در سال ۱۸۸۸ آغاز به کار کردند و از اصلاحات اجتماعی گوناگونی بر پایه اصول مسیحی حمایت می‌کردند، از جمله ممنوعیت الکل، حق رأی زنان، و رعایت سبت (یکشنبه) به‌عنوان روز استراحت و پرستش. این جنبش از پروتستانتیسم انجیلی تأثیر پذیرفت و در پی ایجاد یک «ملت مسیحی» هدایت‌شده بر اساس اصول کتاب مقدس بود. رابرتسون همان اصولی را نمایندگی می‌کرد که هم جنبش اصلاح ملی و هم اتحادیه روز خداوند نمایندگی می‌کردند. به همین دلیل، او همچنین دانشگاه ریجنت را بنیان‌گذاری کرد.

Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.

پت رابرتسون در سال ۱۹۷۷، همسو با آموزهٔ کاتولیکی که ویلیام میلر چنان جسورانه با آن مخالفت کرده بود، دانشگاه رجنت را تأسیس کرد. کاتولیسیسم و پروتستانتیسمِ مرتد از روش‌شناسیِ شیطانیِ مبتنی بر کتاب‌مقدس استفاده می‌کنند که، در کنار دیگر میوه‌های نامقدسش، این باور را پدید می‌آورد که پیش از بازگشت واقعی عیسی، هزار سال صلح برقرار خواهد شد. رابرتسون معتقد است دانشگاهش مردان و زنانی را تربیت می‌کند تا کسانی باشند که حکومت هزارسالهٔ مسیح را در دوران هزارهٔ کتاب‌مقدسی اداره خواهند کرد. واژهٔ «regent» به معنای کسی است که در نبودِ حاکم یا پادشاه، و وقتی او خارج از کشور است، به نمایندگی یا نیابت از او عمل می‌کند.

Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.

پیش از «زمانِ پایان» در سال ۱۹۸۹، که دست‌کم از ۱۹۶۰ آغاز می‌شود، همتایانِ معاصرِ سازمان‌هایی که در ۱۸۸۸ برای قانون‌گذاریِ یکشنبه فشار می‌آوردند، وارد صحنهٔ تاریخ شدند. پس از ۱۹۸۹، تجلیاتِ شیطانی هر سه عنصرِ حوزهٔ دینیِ اژدها، وحش و نبیِ کاذب را به لرزه درآورد. عیسی همواره پایانِ چیزی را با آغازِ آن همسان می‌داند، و سال ۱۹۸۹، یعنی «زمانِ پایان» در آیهٔ چهلمِ فصلِ یازدهمِ دانیال، آغازگرِ دوره‌ای نبوی است که در قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبهٔ آیهٔ چهل‌ویکم به پایان می‌رسد. هنگامی که آن قانونِ یکشنبه فرا می‌رسد، شیطان در هیئتِ مسیح ظاهر می‌شود، و اوجِ فریبکاریِ او با معجزات و شفابخشی‌ها آغاز می‌گردد.

The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.

تاریخی که آن دورهٔ نبوّتی را آغاز می‌کند، کارِ یک جنبشِ پروتستانِ مرتد را مشخص می‌کند که به قانون یکشنبه منتهی می‌شود؛ نمونهٔ آن در سال ۱۹۸۹، آغاز آن دوره، دیده شد. در ۱۹۸۹، «دیوارِ» «پردهٔ آهنین» فرو ریخت و در پایان این دوره «دیوارِ جداییِ کلیسا و دولت» فرو می‌ریزد. آغاز این دوره، دو رئیس‌جمهور نخست از میان هشت رئیس‌جمهور نهایی را مشخص می‌کند. آغازْ غلبهٔ پاپیّت بر دشمنش، یعنی الحاد در اتحاد جماهیر شوروی، و پایانْ غلبهٔ پاپیّت بر دشمنش، یعنی پروتستانیسم در ایالات متحده، را نشان می‌دهد. آغازْ نخستینِ آن هشت رئیس‌جمهور (یک جمهوری‌خواه) را که با ضدّ مسیحِ نبوت‌های کتاب مقدس هم‌پیمان می‌شود، معرفی می‌کند و پایانْ آخرینِ آن هشت رئیس‌جمهور را که با ضدّ مسیحِ نبوت‌های کتاب مقدس هم‌پیمان می‌شود، نشان می‌دهد. آن رئیس‌جمهور نخست مسئولِ فرو ریختنِ دیوار دانسته می‌شود و آخری کسی است که دیوار را خواهد ساخت.

In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.

در سال ۱۹۶۰—تا رسیدن به «زمانِ پایان» در ۱۹۸۹—جنبشِ مدرنِ اصلاحِ ملّی آغاز گردید. پس از انتخابات، معجزاتِ شیطانی آغاز شدند. پیش از قانونِ یکشنبه، تجلّیِ نهاییِ اصلاح‌گرانِ ملّی بارِ دیگر سرِ سیاسیِ خود را برخواهد افراشت. در هنگامِ قانونِ یکشنبه، زمانِ عملِ شگفت‌انگیزِ شیطان فرا رسیده است. پیش از قانونِ یکشنبه، بنا بر ضرورتِ نبوی، باید داوری‌هایی واقع شود که نه تنها رفاهِ ملّیِ ایالاتِ متّحدۀ آمریکا را از میان بردارند، بلکه آن داوری‌ها، بنا بر ضرورتِ نبوی، چنان شدید و هولناک باشند که منطقِ لازم برقرار گردد تا کسانی در جنبشِ نهاییِ اصلاحِ ملّی، یعنی ملّی‌گرایانِ مسیحی، بتوانند علتِ آن داوری‌ها را همان شهروندانی معرّفی کنند که آنچه را «روزِ خداوند» می‌نامند، هتکِ حرمت می‌کنند.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.

> اگر قوم ما همچنان در همان حالتِ سستی و بی‌تفاوتی که تاکنون داشته‌اند بمانند، خدا نمی‌تواند روحِ خود را بر آنان افاضه کند. آنان آمادهٔ همکاری با او نیستند. نسبت به وضعیت هوشیار نیستند و خطرِ تهدیدکننده را درک نمی‌کنند. اکنون باید، بیش از هر زمان دیگر، نیاز خود را به هوشیاری و اقدامِ هماهنگ احساس کنند.

> “The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.

> کار ویژهٔ فرشتهٔ سوم به اهمیتی که دارد شناخته نشده است. خدا می‌خواست که قوم او بسیار جلوتر از جایگاهی باشند که امروز در آن قرار دارند. اما اکنون که زمان اقدام فرا رسیده است، هنوز باید تدارک ببینند. هنگامی که اصلاح‌طلبان ملی به پافشاری بر تدابیری برای محدود کردن آزادی دینی پرداختند، رهبران ما می‌بایست به موقعیت آگاه می‌بودند و با جدیت برای خنثی کردن این تلاش‌ها کار می‌کردند. این در ارادهٔ خدا نیست که نور از قوم ما بازداشته شده باشد—همان حقیقت حاضر که برای این زمان نیاز داشتند. این‌گونه نیست که همهٔ خادمان ما که پیام فرشتهٔ سوم را اعلام می‌کنند، واقعاً بدانند ماهیت آن پیام چیست. جنبش اصلاح ملی نزد برخی چنان کم‌اهمیت شمرده شده که لازم ندانسته‌اند توجه چندانی به آن بدهند و حتی چنین احساس کرده‌اند که با این کار وقت خود را صرف مسائلی می‌کنند که از پیام فرشتهٔ سوم جداست. خداوند برادران ما را ببخشد که پیام مخصوص این زمان را چنین تفسیر کرده‌اند.

> “The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.

> مردم باید نسبت به خطرات زمان حاضر بیدار و هوشیار شوند. دیدبانان در خواب‌اند. ما سال‌ها عقب مانده‌ایم. بگذارید دیدبانانِ ارشد ضرورتِ فوریِ مراقبت از خویشتن را احساس کنند، مبادا فرصت‌هایی را که برای دیدن خطرات به آنان داده شده از دست بدهند.

> “If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.

> اگر رهبرانِ کنفرانس‌های ما اکنون پیامِ فرستاده از سوی خدا را نپذیرند و برای اقدام به صف نشوند، کلیساها دچار زیانی بزرگ خواهند شد. چون دیده‌بان آمدنِ شمشیر را ببیند و شیپور را با صدایی روشن بنوازد، مردم در سراسر صفوف بانگِ هشدار را بازتاب خواهند داد و همه فرصت خواهند یافت خود را برای نبرد آماده کنند. اما بارها پیش آمده که رهبر با تردید ایستاده، چنان می‌نماید که می‌گوید: «بسیار شتاب نکنیم. ممکن است خطایی در میان باشد. باید مواظب باشیم زنگِ خطرِ دروغین به صدا درنیاوریم.» همین تردید و دودلیِ او فریاد می‌زند: «سلامتی و امنیت. هیجان‌زده نشوید. هراسان نشوید. دربارهٔ این مسئلهٔ اصلاحیهٔ مذهبی بیش از آنچه لازم است بزرگ‌نمایی شده. این هیاهو به‌کلی فروکش خواهد کرد.» بدین‌سان او عملاً پیامِ فرستاده از جانب خدا را انکار می‌کند و هشداری که قرار بود کلیساها را برانگیزد کار خود را نمی‌کند. شیپورِ دیده‌بان بانگِ روشنی درنمی‌دهد و مردم برای نبرد آماده نمی‌شوند. دیده‌بان برحذر باشد، مبادا که بر اثر تردید و تأخیر او، جان‌ها به هلاکت سپرده شوند و خونشان از او مطالبه گردد.

> “We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?

> سال‌های بسیاری منتظر بوده‌ایم که قانون یکشنبه در سرزمین‌مان به تصویب برسد؛ و اکنون که این جنبش درست در برابر ماست، می‌پرسیم: آیا مردم ما وظیفه خود را در این باره انجام خواهند داد؟ آیا نمی‌توانیم در برافراشتن پرچم و فراخواندن به صف مقدمِ کسانی که برای حقوق و امتیازات دینی خود ارزش قائل‌اند کمک کنیم؟ زمان به‌سرعت نزدیک می‌شود که کسانی که اطاعت از خدا را بر اطاعت از انسان برمی‌گزینند، دستِ ستم را بر خود احساس خواهند کرد. پس آیا آنگاه با سکوت، در حالی که احکام مقدس او لگدمال می‌شوند، به خدا بی‌حرمتی کنیم؟

> “While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.

> در حالی که جهان پروتستان با موضع خود به روم امتیاز می‌دهد، بیایید بیدار شویم تا وضعیت را درک کنیم و نبرد پیشِ رو را در ابعاد واقعی‌اش بنگریم. اکنون بگذارید دیدبانان صدای خود را بلند کنند و پیامی را که حقیقتِ حاضر برای این زمان است اعلام کنند. بیایید به مردم نشان دهیم که در تاریخ پیشگویی‌ها کجا ایستاده‌ایم و بکوشیم روح پروتستانتیسمِ حقیقی را برانگیزیم و جهان را به درک ارزش امتیازهای آزادی دینی که مدت‌ها از آن برخوردار بوده است آگاه سازیم.

> “God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.

> خدا ما را فرامی‌خواند که بیدار شویم، زیرا پایان نزدیک است. هر ساعتِ درگذر، ساعتی آکنده از تکاپو در بارگاه‌های آسمانی است برای آماده ساختن مردمی بر زمین تا در صحنه‌های عظیمی که به‌زودی بر ما گشوده خواهند شد، نقشی ایفا کنند. این لحظات گذرا که در نظر ما چندان ارزشی ندارند، سنگین از اهمیت‌های جاودانه‌اند. آن‌ها سرنوشت جان‌ها را برای حیات جاودان یا مرگ ابدی شکل می‌دهند. سخنانی که امروز در گوشِ مردم بر زبان می‌آوریم، کارهایی که انجام می‌دهیم، و روحِ پیامی که حامل آنیم، یا بوی حیات برای حیات خواهند بود یا بوی مرگ برای مرگ.

> “My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.

> «ای برادران من، آیا آگاهید که نجاتِ خودِ شما، و نیز سرنوشتِ نفوسِ دیگر، بسته است به آمادگی‌ای که اکنون برای آزمونی که پیشِ روی ماست فراهم می‌کنید؟ آیا آن شدتِ غیرت، آن پارسایی و اخلاص را دارید که شما را توانا سازد وقتی مخالفتی علیه شما برانگیخته شود بایستید؟ اگر خدا تا کنون به واسطهٔ من سخن گفته است، زمانی فرا خواهد رسید که شما به پیشگاهِ شوراها آورده خواهید شد و هر موضعِ حقی که به آن پایبندید به شدت مورد انتقاد قرار خواهد گرفت. زمانی که بسیاری اکنون می‌گذارند تا به هدر رود باید وقفِ تکلیفی شود که خدا به ما سپرده است: آماده شدن برای بحرانِ پیشِ رو.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحات ۷۱۴ تا ۷۱۶.

Back to Articles