Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Four

کتاب دانیال - شمارهٔ بیست‌وچهار

Nimrod, Nebuchadnezzar and Belshazzar

نمرود، نبوکدنصر و بلشصر

Author

Jeff Pippenger

Published

December 19, 2023

Formats

PDF
Word

The books of Daniel and Revelation are the same book, just as assuredly as the Old Testament and the New Testament are the same book. Just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed.

کتاب‌های دانیال و مکاشفه همان یک کتاب‌اند، همان‌گونه که عهد عتیق و عهد جدید همان یک کتاب‌اند. درست پیش از آن‌که دورهٔ آزمایش به پایان برسد، مکاشفهٔ عیسی مسیح مهرگشایی می‌شود.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

> و به من گفت: سخنان نبوتِ این کتاب را مهر و موم مکن، زیرا زمان نزدیک است. هر که بی‌عدالت است، همچنان بی‌عدالت بماند؛ و هر که ناپاک است، همچنان ناپاک بماند؛ و هر که عادل است، همچنان عادل بماند؛ و هر که مقدس است، همچنان مقدس بماند. و اینک، به‌زودی می‌آیم؛ و پاداش من با من است تا به هر کس بر حسب اعمالش جزا بدهم. من آلفا و امگا هستم، ابتدا و انتها، اول و آخر. مکاشفه ۲۲:‏۱۰-۱۳.

The biblical “rule of first mention,” which includes the truth that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, emphasizes the significance of the first three chapters of the book of Daniel, for they are the first truth mentioned in the book that is the books of Daniel and Revelation. Jesus is Alpha and Omega, so the beginning of the book that is the books of Daniel and Revelation, must represent the truth which is unsealed at the end. At one level then, the truth which is unsealed is the everlasting gospel of the angels of Revelation fourteen.

قاعدهٔ کتاب‌مقدسیِ «ذکر نخستین»، که این حقیقت را در بر می‌گیرد که پایانِ هر چیز با آغازِ همان چیز به تصویر کشیده می‌شود، اهمیتِ سه باب نخستِ کتابِ دانیال را برجسته می‌کند؛ زیرا آنها نخستین حقیقتِ ذکرشده در کتاب—یعنی کتاب‌های دانیال و مکاشفه—هستند. عیسی آلفا و امگا است، پس آغازِ کتاب—یعنی کتاب‌های دانیال و مکاشفه—باید نمایانگرِ حقیقتی باشد که در پایان از مُهر گشوده می‌شود. در یک سطح، آنگاه، آن حقیقتِ گشوده‌شده از مُهر همان انجیلِ جاودانِ فرشتگانِ مکاشفهٔ بابِ چهاردهم است.

The Revelation of Jesus Christ that is introduced in the first verse of chapter one of Revelation, is the message that is to be conveyed to the churches when the “time is at hand,” and the time that is “at hand” in chapter one of Revelation, must be the same time that is “at hand,” just before probation closes in chapter twenty-two of Revelation.

«مکاشفهٔ عیسی مسیح» که در آیهٔ نخستِ فصلِ اوّلِ مکاشفه معرفی شده است، همان پیامی است که باید هنگامی که «زمان نزدیک است» به کلیساها ابلاغ شود؛ و زمانی که در فصلِ اوّلِ مکاشفه «نزدیک است»، باید همان زمانی باشد که در فصلِ بیست‌ودومِ مکاشفه، درست پیش از به پایان رسیدنِ دورهٔ آزمایش، «نزدیک است».

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1-3.

> مکاشفهٔ عیسی مسیح، که خدا به او داد تا به بندگان خود آنچه را که به‌زودی باید واقع شود نشان دهد؛ و آن را به‌وسیلهٔ فرشتهٔ خود به بندهٔ خویش یوحنا فرستاد و آن را به او اعلام کرد؛ که بر کلام خدا و شهادت عیسی مسیح و هرآنچه دید شهادت داد. خوشا به حال کسی که می‌خواند و آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه در آن نوشته شده نگاه می‌دارند؛ زیرا زمان نزدیک است. مکاشفه ۱:۱‏–‏۳.

The message that is the final message, which is unsealed just before probation closes, when “the time is at hand,” is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. It is the truth connected with the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the revelation of “the eighth being of the seven”, and the golden thread that weaves all these precious revelations together into the beautiful garment of Christ’s righteousness is the “precious” “seven times,” of Leviticus twenty-six. Daniel chapter one, and then again, Daniel chapters one through three, is that message. The “secret” of chapter two, is also that message.

پیامی که پیام نهایی است، که اندکی پیش از بسته‌شدن دورانِ آزمایش، هنگامی که «زمان نزدیک است»، مُهر آن گشوده می‌شود، همان پیام بارانِ آخرِ فرشتهٔ دوم و ندای نیمه‌شب است. این همان حقیقتِ مرتبط با «تاریخ پنهانِ» هفت رعد است. این مکاشفهٔ «هشتم که از آن هفت است» می‌باشد؛ و رشتهٔ زرّینی که همهٔ این مکاشفاتِ گران‌بها را در جامهٔ زیبای عدالتِ مسیح به هم می‌بافد، همان «هفت زمانِ» «گران‌بها» در لاویان فصل بیست‌وشش است. فصلِ اولِ دانیال، و باز نیز فصولِ یک تا سهِ دانیال، همان پیام است. «رازِ» فصلِ دوم نیز همان پیام است.

Chapter one of Daniel represents the first angel’s message, and just as all the prophetic waymarks of all three angels’ messages are represented in the first angel’s message of chapter fourteen of Revelation; all the prophetic waymarks of all three messages are represented in chapter one, of Daniel. Those elements are the three-step testing process, which in Daniel chapter one, represents a dietary test, that is followed by a visual test, which leads to a litmus test. Chapter one, when considered in relation to chapters two and three, represents the dietary test, and chapter two the visual test, and chapter three the litmus test. The three angels’ messages of Revelation fourteen, and Daniel chapters one through three, provide four witnesses to the three-step testing process.

فصل اولِ کتاب دانیال نمایانگر پیام فرشتهٔ اول است، و همان‌گونه که همۀ نشانه‌های راهِ نبویِ مربوط به پیام‌های سه فرشته در پیام فرشتهٔ اولِ فصل چهاردهمِ کتاب مکاشفه بازنمایی شده‌اند؛ همۀ نشانه‌های راهِ نبویِ هر سه پیام در فصل اولِ کتاب دانیال نیز بازنمایی شده‌اند. آن عناصر عبارت‌اند از فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای که در فصل اولِ دانیال به صورتِ آزمونِ غذایی نمود می‌یابد، سپس آزمونِ دیداری در پی آن می‌آید و در نهایت به محک منتهی می‌شود. فصل اول، هنگامی که در ارتباط با فصول دوم و سوم در نظر گرفته شود، نمایانگر آزمونِ غذایی است؛ فصل دوم آزمونِ دیداری، و فصل سوم محک. پیام‌های سه فرشته در فصل چهاردهمِ مکاشفه و فصول یک تا سهِ دانیال، چهار گواه بر فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای فراهم می‌آورند.

Chapters four and five of Daniel represent a very profound line of prophetic history. The line produced by those two chapters, contains at least six distinct prophetic lines. One of those prophetic lines, begins in the year 723 BC, and continues through to the Sunday law. Another of the six lines represents the history of 1798, through to the Sunday law, and in that line, three lines of prophecy are simultaneously represented; the line of the earth beast (the United States), then the line of the Protestant horn and also the line of the Republican horn. Together they establish a fifth line in the beginning of the prophetic line of the United States. That line marks the unsealing of chapters seven, eight and nine of Daniel in 1798. At the ending of the prophetic line of the United States, a sixth line is produced, which marks the unsealing of chapters ten, eleven and twelve in 1989.

فصل‌های چهار و پنجِ دانیال نمایانگر خطی بسیار عمیق از تاریخ نبوی هستند. خطی که از آن دو فصل به دست می‌آید، دست‌کم شش خطِ نبویِ متمایز را دربر می‌گیرد. یکی از آن خط‌های نبوی، در سال ۷۲۳ پیش از میلاد آغاز می‌شود و تا قانون یکشنبه ادامه می‌یابد. خطی دیگر از آن شش خط، نمایانگرِ تاریخِ ۱۷۹۸ تا قانون یکشنبه است، و در آن خط، سه خطِ نبوت به‌طور هم‌زمان بازنمایی می‌شوند: خطِ وحشِ زمین (ایالات متحده)، سپس خطِ شاخِ پروتستان و همچنین خطِ شاخِ جمهوری‌خواه. این‌ها با هم در آغازِ خطِ نبویِ ایالات متحده، خطِ پنجمی را بنیان می‌گذارند. آن خط، مهرگشاییِ فصل‌های هفت، هشت و نهِ دانیال را در سال ۱۷۹۸ نشان می‌دهد. در پایانِ خطِ نبویِ ایالات متحده، خطِ ششمی پدید می‌آید که مهرگشاییِ فصل‌های ده، یازده و دوازده را در سال ۱۹۸۹ نشان می‌دهد.

The beginning of the prophetic line of the earth beast, as represented by Daniel chapter four, is marked by the symbol of the “seven times,” and the ending of the prophetic line of the earth beast is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of chapters seven, eight and nine is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of Daniel chapters ten, eleven and twelve is also marked by the “seven times.”

آغاز خطِ نبوتِ وحشِ زمین، چنان‌که در فصل چهارم دانیال نشان داده شده، با نمادِ «هفت زمان» مشخص شده است، و پایانِ این خط نیز با نمادِ «هفت زمان» مشخص شده است. آغاز و پایانِ دورهٔ تاریخی‌ای که با بازگشاییِ فصل‌های هفت، هشت و نه نشان داده می‌شود نیز با نمادِ «هفت زمان» مشخص است. آغاز و پایانِ دورهٔ تاریخی‌ای که با بازگشاییِ فصل‌های ده، یازده و دوازدهِ دانیال نشان داده می‌شود نیز با «هفت زمان» مشخص است.

The ending of the period of history that began when Daniel chapters seven, eight and nine were unsealed at “the time of the end” in 1798, was 1863. The beginning of the period of history that began when Daniel chapters ten, eleven and twelve was unsealed at “the time of the end” was 1989. From 1863, to 1989 equates to one hundred and twenty-six years. One hundred and twenty-six years is a tenth, or a tithe, of twelve hundred and sixty years. The number one hundred and twenty-six is therefore a symbol of the twelve hundred and sixty years, that represent the “wilderness,” which in turn is a symbol of the twenty-five hundred and twenty years of the “seven times.”

پایان دوره‌ای از تاریخ که با گشوده شدن مُهرِ باب‌های هفتم، هشتم و نهمِ دانیال در «زمانِ انتها» در سال ۱۷۹۸ آغاز شده بود، سال ۱۸۶۳ بود. آغاز دوره‌ای از تاریخ که با گشوده شدن مُهرِ باب‌های دهم، یازدهم و دوازدهمِ دانیال در «زمانِ انتها» آغاز شد، سال ۱۹۸۹ بود. از ۱۸۶۳ تا ۱۹۸۹ معادل صد و بیست و شش سال است. صد و بیست و شش سال یک‌دهم، یا عُشر، از هزار و دویست و شصت سال است. بنابراین عدد صد و بیست و شش نمادی از هزار و دویست و شصت سال است؛ دوره‌ای که نمایانگر «بیابان» است و خود به نوبهٔ خود نماد دو هزار و پانصد و بیست سالِ «هفت زمان» به شمار می‌رود.

This reality identifies that in the history of the earth beast, in the movement of the first angel at the beginning, and then at the movement of the third angel at the ending, are both marked at their beginnings and endings with the “seven times.” And the period of time between those two movements which binds them together is also represented by the “seven times.”

این واقعیت نشان می‌دهد که در تاریخِ وحشِ زمین، حرکتِ فرشتهٔ نخست در آغاز و سپس حرکتِ فرشتهٔ سوم در پایان، هر دو در آغاز و پایانِ خود با «هفت زمان» نشان‌گذاری شده‌اند. و بازهٔ زمانی میانِ آن دو حرکت که آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد نیز با «هفت زمان» نشان داده شده است.

Without applying the biblical methodology of “line upon line,” this type of revelation is impossible to see and understand, for without that methodology the sealed book, could be given to one who was educated in the art of theology, and then he could be asked for an explanation of what the book that was sealed meant. His pride of opinion would lead him to point out that the sealed book cannot be understood, for it was sealed. You could then take that sealed book and give it to one of the flock that is controlled and neutered by that enlightened one, and the flock that has become comfortable dining on the theologian’s dishes of fables, would decline from making an application of the sealed book, for they know full well that only those that are members of the theological Sanhedrin have been appointed to decide what truth is.

بدون به‌کاربستن روشِ کتاب‌مقدسیِ «خط بر خط»، دیدن و فهمیدنِ این‌گونه مکاشفه ناممکن است؛ زیرا بدون آن روش، کتابِ مُهرشده را می‌توان به کسی سپرد که در علمِ الاهیات آموزش دیده است و سپس از او خواست توضیح دهد که آن کتابِ مُهرشده چه معنایی دارد. غرورِ رأیِ او وادارش می‌کند اظهار کند که کتابِ مُهرشده قابلِ فهم نیست، چون مُهر شده است. آن‌گاه می‌توانید همان کتابِ مُهرشده را بردارید و به یکی از افرادِ گله‌ای بدهید که به دستِ آن فردِ «روشن‌شده» مهار و عقیم شده‌اند، و آن گله که به خوردنِ خوراک‌های افسانه‌پردازانهٔ الاهیدان خو گرفته است، از به‌کاربستنِ کتابِ مُهرشده سر باز خواهد زد؛ زیرا آنان به‌خوبی می‌دانند که تنها اعضای سنهدرینِ الاهیاتی منصوب شده‌اند تا تعیین کنند حقیقت چیست.

> “‘Stay yourselves, and wonder, cry ye out, and cry; they are drunken but not with wine; they stagger; but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes; the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men delivered to one that is learned saying, read this, I pray thee; and he saith, I am not learned.’

> «درنگ کنید و حیران شوید، فریاد برآورید و فغان کنید؛ مست‌اند، اما نه از شراب؛ تلوتلو می‌خورند، اما نه از مسکر. زیرا خداوند روحِ خوابِ گران بر شما فرو ریخته و چشمانتان را بسته است؛ یعنی پیامبران شما و پیشوایانتان، بینایان را پوشانده است. و رؤیای همه برای شما چون سخنانِ کتابی مُهرشده گردیده است که آن را به نزدِ دانشمندی می‌سپارند و می‌گویند: تو را به خدا، این را بخوان؛ و او می‌گوید: من باسواد نیستم.»

> “‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouths, and with their lips do honor me, but have removed their hearts afar from me, and their fear toward me is taught by the precept of men; therefore, behold, I will proceed to do a marvelous work, and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potters clay; for shall the work say of him that made it, He made me not, or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding?’

> از این‌رو خداوند می‌گوید: چون این قوم با دهان‌هایشان به من نزدیک می‌شوند و با لب‌های خود مرا حرمت می‌نهند، اما دل‌هایشان را از من دور ساخته‌اند، و ترس ایشان از من به دستورِ انسان‌ها آموخته می‌شود؛ بنابراین، اینک کاری شگفت و شگفتی به‌جا خواهم آورد، زیرا حکمتِ دانایانشان نابود خواهد شد و فهمِ خردمندانشان پنهان خواهد گشت. وای بر آنان که می‌کوشند مشورتِ خود را در نهان از خداوند پنهان کنند، و کارهایشان در تاریکی است، و می‌گویند: چه کسی ما را می‌بیند و چه کسی ما را می‌شناسد؟ به‌راستی وارونه‌کردنِ شما همچون گلِ کوزه‌گر انگاشته خواهد شد؛ آیا ساخته دربارهٔ سازندهٔ خود خواهد گفت: او مرا نساخته است؟ یا آیا آنچه صورت یافته است دربارهٔ صورت‌دهندهٔ خود خواهد گفت: او فهمی ندارد؟

> “Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.

> هر کلمه از این، تحقق خواهد یافت. کسانی هستند که دل‌های خود را نزد خدا فروتن نمی‌کنند و راست‌کارانه راه نمی‌روند. مقاصد حقیقی خود را پنهان می‌کنند و در مشارکت با آن فرشتهٔ ساقط که دروغ را دوست می‌دارد و به آن عمل می‌کند، باقی می‌مانند. دشمن بر مردانی که می‌تواند از آنان برای فریفتن کسانی که تا اندازه‌ای در تاریکی‌اند بهره گیرد، روحی می‌افکند. برخی از تاریکیِ حاکم آکنده می‌شوند و حقیقت را کنار گذاشته، خطا را برمی‌گزینند. روزی که در نبوت بدان اشاره شده بود، فرا رسیده است. عیسی مسیح فهمیده نمی‌شود. عیسی مسیح برای آنان افسانه‌ای بیش نیست. در این مقطع از تاریخ زمین، بسیاری همچون مست‌ها رفتار می‌کنند. «درنگ کنید و شگفتی نمایید؛ فریاد کنید و بانگ برآورید؛ آنان مست‌اند، اما نه از شراب؛ می‌لرزند و می‌لغزند، اما نه از مسکر. زیرا خداوند بر شما روح خواب عمیق فرو ریخته است و چشمان شما را بسته است. پیامبران و فرمانروایانتان، یعنی بینایان را پوشانیده است.» مستیِ روحانی بر بسیاری از آنان که می‌پندارند ایشان همان قومی‌اند که سرافراز خواهند شد، مستولی است. ایمان دینی‌شان درست همان است که در این نوشته وصف شده است. زیر تأثیر آن نمی‌توانند راست گام بردارند. در مسیر اعمال خود راه‌های کج می‌سازند. یکی پس از دیگری، تلوتلوخوران به این سو و آن سو می‌افتند. خداوند با دلسوزیِ بسیار به آنان می‌نگرد. راهِ حقیقت را نشناخته‌اند. آنان دسیسه‌گرانِ علمی‌اند، و کسانی که می‌توانستند و می‌بایست به سبب بیناییِ روحانیِ روشن یاری رسانند، خود فریب خورده‌اند و از کاری شریرانه حمایت می‌کنند.

> “The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.

> تکلیف تحولات این روزهای واپسین به‌زودی روشن خواهد شد. هنگامی که آشکار شود که این فریب‌های روح‌گرایانه در حقیقت همان اعمال پنهانیِ ارواح شریرند، کسانی که در آن‌ها نقشی داشته‌اند مانند کسانی خواهند شد که عقل خود را از دست داده‌اند.

> “‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’

> از این رو خداوند می‌فرماید: چون این قوم با دهان به من نزدیک می‌شوند و با لب‌های خود مرا حرمت می‌نهند، اما دل‌هایشان را بسیار از من دور ساخته‌اند، و ترسشان از من بر حسب تعالیم انسانی آموخته شده است؛ بنابراین، اینک من در میان این قوم کاری شگرف به‌جا خواهم آورد، آری کاری شگفت و اعجاب‌انگیز؛ زیرا حکمت دانایانشان نابود خواهد شد و فهم خردمندانشان پنهان خواهد شد. وای بر آنان که عمیقاً در پیِ پنهان ساختن تدبیر خود از خداوندند، و کارهایشان در تاریکی است، و می‌گویند: چه کسی ما را می‌بیند، و چه کسی ما را می‌شناسد؟ به‌راستی وارونه‌کاری شما همچون گلِ کوزه‌گر شمرده خواهد شد؛ زیرا آیا ساخته می‌تواند دربارهٔ سازندهٔ خود بگوید: او مرا نساخت؟ یا آیا آنچه صورت یافته است می‌تواند دربارهٔ صورت‌دهنده‌اش بگوید: او هیچ فهمی نداشت؟

> “It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.

> بر من آشکار شده است که در تجربهٔ خود، با همین وضعیت روبه‌رو بوده‌ایم و هستیم. کسانی که نور عظیم و امتیازات شگفتی داشته‌اند، سخنِ رهبرانی را پذیرفته‌اند که خود را دانا می‌پندارند، که بسیار مورد لطف و برکتِ خداوند بوده‌اند، اما خود را از دستِ خدا بیرون کشیده و در صفوفِ دشمن قرار داده‌اند. جهان با مغالطاتِ موجه‌نما غرق خواهد شد. ذهنی انسانی، با پذیرفتن این مغالطات، بر ذهن‌های انسانی دیگر اثر خواهد گذاشت؛ بر کسانی که شواهدِ گران‌بهای حقیقتِ خدا را به دروغ می‌گردانند. این مردان به‌دستِ فرشتگانِ سقوط‌کرده فریب خواهند خورد، در حالی که می‌بایست چون پاسدارانِ وفادار بایستند و از جان‌ها نگهبانی کنند، چون آنان که باید حساب پس بدهند. سلاح‌های پیکار خود را بر زمین نهاده‌اند و به ارواحِ فریبنده گوش سپرده‌اند. آنان مشورتِ خداوند را بی‌اثر می‌سازند و هشدارها و توبیخ‌های او را کنار می‌گذارند، و بی‌تردید در جانبِ شیطان‌اند، گوش سپرده به ارواحِ فریبنده و تعالیمِ شیاطین.

> “Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.

> مستیِ روحانی اکنون دامنگیرِ مردمی شده است که نباید چون کسانی که تحتِ تأثیرِ شرابِ قوی‌اند تلوتلو بخورند. جرایم و ناهنجاری‌ها، تقلب، فریب و معاملاتِ ناعادلانه جهان را پر کرده‌اند، مطابقِ آموزه‌های آن پیشوایی که در بارگاه‌های آسمانی سر به شورش برداشت.

> “History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.

> "تاریخ تکرار خواهد شد. می‌توانم مشخص کنم که در آینده‌ی نزدیک چه رخ خواهد داد، اما هنوز وقتش نرسیده است. شمایل‌های مردگان از طریق تدبیر مکارانه‌ی شیطان پدیدار خواهند شد، و بسیاری به آن‌که دروغ را دوست می‌دارد و می‌سازد خواهند پیوست. به مردم‌مان هشدار می‌دهم که درست در میان خود ما، برخی از ایمان روی‌گردان خواهند شد و به ارواح فریبنده و تعالیم شیاطین گوش خواهند سپرد، و به‌سبب آنان از حقیقت بدگویی خواهد شد." نامه‌های بتل کریک، 123-125.

Daniel chapter one, representing the message of the first angel of Revelation fourteen, aligns with the beginning history of the earth beast. Daniel chapters one, two and three representing the messages of all three angels in Revelation fourteen, aligns with the ending of the United States. Nebuchadnezzar represents the history of the first angel, and the first chapter of Daniel. Belshazzar represents the history of the third angel, and the first three chapters of Daniel.

باب اولِ دانیال، که نمایانگر پیامِ فرشتهٔ اول در مکاشفهٔ باب چهاردهم است، با آغازِ تاریخِ وحشِ زمین مطابقت دارد. باب‌های یک، دو و سه دانیال، که نمایانگر پیام‌های هر سه فرشته در مکاشفهٔ باب چهاردهم هستند، با پایانِ ایالات متحده مطابقت دارند. نبوکدنصر نمادِ تاریخِ فرشتهٔ اول و بابِ اولِ دانیال است. بلشصر نمادِ تاریخِ فرشتهٔ سوم و سه بابِ نخستِ دانیال است.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> «به آخرین فرمانروای بابل، چنان‌که به‌گونه‌ای نمادین به نخستینِ آن، حکمِ نگهبانِ الهی رسیده بود: 'ای پادشاه، ... این سخن به تو گفته می‌شود؛ سلطنت از تو گرفته شده است.' دانیال ۴:۳۱.» انبیاء و پادشاهان، ۵۳۳.

We will continue our study of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.

ما مطالعهٔ خود دربارهٔ نبوکدنصر و بلشاصر را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Belshazzar, awed by this representation of God’s power, showing that they had a witness, though they knew it not, had had great opportunities of knowing the works of the living God, and His power, and of doing His will. He had been privileged with much light. His grandfather, Nebuchadnezzar, had been warned of his danger in forgetting God and glorifying himself. Belshazzar had a knowledge of his banishment from the society of men, and his association with the beasts of the field; and these facts, which ought to have been a lesson to him, he disregarded, as if they had never occurred; and he went on repeating the sins of his grandfather. He dared to commit the crimes which brought God’s judgments upon Nebuchadnezzar. He was condemned, not alone that he himself was doing wickedly, but that he had not availed himself of opportunities and capabilities, if cultivated, of being right.” Testimonies to Ministers, 436.

> بلشاصر، که از این نمود قدرت خدا مرعوب شده بود ـ نمودی که نشان می‌داد آنان شاهدی داشتند، هرچند خود نمی‌دانستند ـ فرصت‌های بزرگی برای شناخت کارهای خدای زنده و قدرت او، و برای انجام اراده‌اش داشت. او از نور فراوانی برخوردار شده بود. پدربزرگش، نبوکدنصر، درباره خطرِ فراموش کردن خدا و تمجید از خود هشدار یافته بود. بلشاصر از رانده شدن او از جامعه انسان‌ها و همنشینی‌اش با حیواناتِ صحرا آگاه بود؛ و این واقعیت‌ها، که می‌بایست برای او درسی باشد، را نادیده گرفت، گویی هرگز رخ نداده بودند؛ و به تکرار گناهان پدربزرگش ادامه داد. او جسارت کرد جرایمی را مرتکب شود که موجب شد داوری‌های خدا بر نبوکدنصر نازل شود. او محکوم شد، نه تنها بدان سبب که خود به شرارت دست می‌زد، بلکه نیز بدان سبب که از فرصت‌ها و توانایی‌هایی که اگر پرورده می‌شدند می‌توانستند او را درست‌کار سازند، بهره نبرد. شهادت‌ها برای خادمان، ۴۳۶.

Back to Articles