Article

# Panium - Number Sixteen

پانیوم - شماره شانزدهم

The Time of the End

زمانِ آخر

Author

Jeff Pippenger

Published

February 19, 2026

Formats

PDF
Word

Daniel eleven begins by introducing Donald Trump as the final president of the sixth kingdom of Bible prophecy. In the third year of Cyrus, which is where the vision began in chapter ten is complemented in the first verse of chapter eleven with the word, “also.”

باب یازدهم دانیال با معرفی دونالد ترامپ به‌عنوان آخرین رئیس‌جمهورِ ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس آغاز می‌شود. عبارت «در سال سومِ کوروش»، که در باب دهم محلّ آغازِ رؤیاست، در آیهٔ نخستِ باب یازدهم با واژهٔ «نیز» تکمیل می‌گردد.

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. Daniel 11:1.

> و من نیز در سال نخستِ داریوشِ مادی، خودِ من، ایستادم تا او را تأیید و تقویت کنم. دانیال ۱۱:۱.

Gabriel is careful to reach back to Darius and connect him to Cyrus as he begins his narrative of chapter eleven. Chapter ten continues as one vision through to the last verse of chapter twelve, and it begins in the third year of Cyrus.

جبرئیل در آغاز روایت خود از باب یازدهم، با دقت به داریوش بازمی‌گردد و میان او و کوروش پیوند برقرار می‌کند. باب دهم به صورت یک رؤیا تا آخرین آیهٔ باب دوازدهم امتداد می‌یابد، و آغاز آن در سال سوم کوروش است.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> در سال سوم کوروش پادشاه پارس، امری به دانیال، که نامش بلطشصر بود، مکشوف شد؛ و آن امر راست بود، اما زمان مقرر طولانی بود؛ و او آن را فهمید و رؤیا را درک کرد. دانیال ۱۰:۱.

Darius together with Cyrus make up the symbol of the twofold nation of the Medes and the Persians, representing the twofold power of Republicanism and Protestantism in the United States; thus, representing the twofold symbol of the time of the end. The birth of Aaron and Moses marked the time of the end of Abraham’s four-hundred-year prophecy at the beginning of ancient Israel; so too, did the birth of John the Baptist and Christ represent the two waymarks of the time of the end at the end of ancient Israel. Jesus always illustrates the end with the beginning.

داریوش به‌همراه کوروش نمادِ ملتِ دوگانهٔ مادها و پارس‌ها را تشکیل می‌دهند، که نمایانگرِ قدرتِ دوگانهٔ جمهوریت و پروتستانتیسم در ایالات متحده‌اند؛ و بدین‌سان، نمادِ دوگانهٔ وقتِ آخر را مجسّم می‌سازند. تولدِ هارون و موسی در آغازِ اسرائیلِ باستان، وقتِ آخرِ نبوتِ چهارصدسالهٔ ابراهیم را معیّن ساخت؛ همان‌گونه، تولدِ یحییِ تعمیددهنده و مسیح دو نشانِ راهِ وقتِ آخر را در پایانِ اسرائیلِ باستان نمایان ساخت. عیسی همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد.

Darius and Cyrus together represent the waymark represented as the time of the end, when the seventy years captivity in Babylon ended.

داریوش و کوروش توأمان نمایانگر آن نشانۀ راه‌اند که به‌منزلۀ «وقتِ پایان» بازنمایی شده است؛ آنگاه که اسارتِ هفتادساله در بابل به پایان رسید.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> "کلیسای خدا بر روی زمین، در طول این دورهٔ طولانیِ جفای بی‌امان، به همان‌سان واقعاً در اسارت بود که بنی‌اسرائیل در دوران تبعید در بابل اسیر بودند." پیامبران و پادشاهان، ۷۱۴.

Darius and Cyrus typify the years 1798 and 1799, representing the time of the end, when the parallel captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon ended. 1798 identified the end of the political system of the papacy represented as a beast, which the whore of Rome rode upon.

داریوش و کوروش نمادِ سال‌های ۱۷۹۸ و ۱۷۹۹‌اند و «زمانِ پایان» را نشان می‌دهند؛ هنگامی که اسارتِ موازیِ اسرائیلِ روحانی در بابِلِ روحانی پایان یافت. سالِ ۱۷۹۸ پایانِ نظامِ سیاسیِ پاپیّت را، که به‌مثابهٔ «وحش» نمایانده شده بود و فاحشهٔ روم بر آن سوار بود، نشان داد.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.

> پس در روح مرا به بیابان برد؛ و دیدم زنی که بر حیوانی ارغوانی‌رنگ نشسته بود، حیوانی که پر از نام‌های کفرآمیز بود و هفت سر و ده شاخ داشت. مکاشفه ۱۷:۳.

Napoleon ended the life of the beast in 1798, and in 1799, the woman that rode upon the beast died in exile. In 1989, both Ronald Reagan and George Bush the greater were presidents, marking the time of the end in 1989. Darius and Cyrus represent Reagan and Bush the greater. Verse two states:

ناپلئون در سال ۱۷۹۸ به حیاتِ آن وحش پایان داد، و در ۱۷۹۹، زنی که بر آن وحش سوار بود، در تبعید درگذشت. در ۱۹۸۹، هر دو، رونالد ریگان و جورج بوشِ بزرگ، رئیس‌جمهور بودند که این امر نشانگرِ زمانِ پایان در ۱۹۸۹ بود. داریوش و کوروش نمایانگرِ ریگان و بوشِ بزرگ‌اند. آیهٔ دوم می‌گوید:

> And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> و اکنون حقیقت را به تو می‌نمایانم. اینک، هنوز سه پادشاه دیگر در پارس برخواهند خاست؛ و چهارمین، بسی توانگرتر از همه ایشان خواهد بود؛ و به نیروی خویش از رهگذر ثروتش، همگان را بر ضد مملکت یونان برخواهد شورانید. دانیال ۱۱:۲.

## Awakening

بیداری

Darius was Reagan, Cyrus was Bush the greater, and the three who followed Cyrus were Clinton, Bush the lesser, Obama the Divider and the fourth and “far richer” president, who stirred up the globalists of Grecia was Trump. The word “stir” means to awaken. When Trump announced his candidacy in 2015, the globalists, who Joel identifies as “heathen” were awakened.

داریوش، ریگان بود؛ کوروش، بوشِ بزرگ بود؛ و سه نفری که پس از کوروش آمدند، کلینتون، بوشِ کوچک و اوبامای تفرقه‌افکن بودند؛ و رئیس‌جمهور چهارم و «بسیار ثروتمندتر» که جهانی‌گرایانِ یونان را برانگیخت، ترامپ بود. واژه «stir» به معنای «بیدار کردن» است. هنگامی که ترامپ در سال ۲۰۱5 نامزدی خود را اعلام کرد، جهانی‌گرایان، که یوئیل آنان را «کافران» می‌نامد، بیدار شدند.

> Let the heathen be wakened, and come up to the valley of Jehoshaphat: for there will I sit to judge all the heathen round about. Put ye in the sickle, for the harvest is ripe: come, get you down; for the press is full, the fats overflow; for their wickedness is great. Multitudes, multitudes in the valley of decision: for the day of the Lord is near in the valley of decision. Joel 3:12–14.

> امّت‌ها برانگیخته شوند و به درّهٔ یهوشافاط برآیند، زیرا در آنجا خواهم نشست تا همهٔ امّت‌های پیرامون را داوری کنم. داس را بزنید، زیرا موسمِ درو رسیده است؛ بیایید، فرود آیید، زیرا چرخشت پر است، خم‌ها لبریز شده‌اند، زیرا شرارت ایشان عظیم است. انبوه‌ها، انبوه‌ها در درّهٔ داوری؛ زیرا روزِ خداوند در درّهٔ داوری نزدیک است. یوئیل ۳:۱۲-۱۴.

When the “heathen” is awakened, “the day of the Lord is near” in the valley of Jehoshaphat. “Jehoshaphat” means judgment of Jehovah; and the valley is also called the valley of decision. From 2015 onward the “multitudes” of planet earth will begin to move into the various bundles prepared for each excuse given by men for not deciding to serve God. At 9/11 the judgment of the living began, and in 2015, Trump announced he would seek the presidency. At 9/11 the first phase of the latter rain began to fall and the latter rain is what brings to fruition the crop, and in 2015, fourteen years into the rain that produces the ripened harvest, the book of Joel sounds the warning that when Donald Trump “stirs up the realm of Grecia,” or as Joel says, when Trump “awakens the heathen in 2015,” the harvest of planet earth is beginning to ripen.

هرگاه "امّت‌ها" بیدار شوند، در درهٔ یهوشافاط "روزِ یهوه نزدیک است". "یهوشافاط" به معنای داوریِ یهوه است؛ و آن دره را همچنین درهٔ تصمیم می‌نامند. از سال ۲۰۱۵ به بعد، "انبوه‌ها"ی کرهٔ زمین حرکت به‌سوی دسته‌های گوناگون را آغاز خواهند کرد؛ دسته‌هایی که برای هر یک از بهانه‌هایی که آدمیان برای تصمیم‌نگرفتن به خدمت خدا می‌آورند، مهیا شده‌اند. در یازدهم سپتامبر، داوریِ زندگان آغاز شد، و در سال ۲۰۱۵، ترامپ اعلام کرد که برای ریاست‌جمهوری نامزد خواهد شد. در یازدهم سپتامبر، مرحلهٔ نخستِ بارانِ پسین آغاز به باریدن کرد، و بارانِ پسین همان است که محصول را به ثمر می‌نشاند. و در سال ۲۰۱۵، چهارده سال پس از آغازِ آن بارانی که برداشتِ رسیده را پدید می‌آورد، کتابِ یوئیل بانگِ هشدار سر می‌دهد که چون دونالد ترامپ "قلمروِ یونان را برمی‌انگیزد"، یا چنان‌که یوئیل می‌گوید، وقتی ترامپ در سال ۲۰۱۵ "امّت‌ها را بیدار می‌کند"، برداشتِ کرهٔ زمین آغاز به رسیدن می‌کند.

It is important to recognize that the first truth mentioned in Daniel eleven, is the prophetic role of Donald Trump. The first kingdom of Bible prophecy represented in the book of Daniel is Babylon. Imagine the story of Babylon in the book of Daniel if Nebuchadnezzar was not employed by Inspiration to establish a prophetic model. The sixth kingdom of Bible prophecy is incomplete without the testimony of the final ruler of that kingdom. The rule of first mention establishes the significance of Trump as a symbol of primary importance in the vision which Daniel received on the twenty-second day after he fasted for three weeks.

مهم است دریابیم که نخستین حقیقتِ مذکور در باب یازدهمِ کتاب دانیال، نقشِ نبویِ دونالد ترامپ است. نخستین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس که در کتاب دانیال نمایانده شده، بابل است. داستانِ بابل را در کتاب دانیال تصور کنید اگر نبوکدنصر از سوی الهامِ الهی برای استقرارِ الگویی نبوی به کار گرفته نمی‌شد. ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس، بدون شهادتِ آخرین فرمانروای آن پادشاهی، ناقص است. قاعدهٔ ذکرِ نخستین، اهمیتِ ترامپ را به‌عنوان نمادی با اهمیتِ درجهٔ نخست در رؤیایی که دانیال در روز بیست‌ودوم پس از سه هفته روزه‌داری دریافت کرد، تثبیت می‌کند.

> But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:13, 14.

> اما رئیس مملکت فارس به‌مدت بیست‌ویک روز در برابر من ایستادگی کرد؛ لیکن اینک، میکائیل، یکی از رؤسای نخستین، به یاری من آمد؛ و من در آن‌جا نزد پادشاهان فارس باقی ماندم. اکنون آمده‌ام تا تو را بفهمانم که در ایام آخر بر قوم تو چه واقع خواهد شد، زیرا که این رؤیا هنوز برای روزهای بسیار است. دانیال ۱۰:۱۳، ۱۴.

The vision of chapter eleven illustrates what befalls God’s people in the last days, and Trump as the leader of the United States, and thereafter of the United Nations is a truth that has eternal consequences connected to understanding or not understanding that truth. That truth was so important for Gabriel to convey to Daniel that in verse fourteen, Daniel records from the light provided by the angel Gabriel that it is “the robbers of thy people” who establish the vision. It is impossible to correctly follow the movements of Donald Trump in prophecy without using Rome as the blueprint to recognize Trump’s footsteps through the prophetic history of Daniel eleven.

رؤیای باب یازدهم نشان می‌دهد که در ایام آخر بر قوم خدا چه می‌گذرد، و اینکه ترامپ به‌عنوان رهبر ایالات متحده و سپس رهبر سازمان ملل متحد، حقیقتی است که پیامدهای ابدی دارد و با فهمیدن یا نفهمیدنِ آن حقیقت پیوند دارد. آن حقیقت چنان برای جبرئیل در رساندن به دانیال مهم بود که دانیال در آیهٔ چهاردهم، بر پایهٔ نوری که فرشتهٔ جبرئیل فراهم آورد، می‌نویسد که «غارتگرانِ قومِ تو» هستند که رؤیا را تثبیت می‌کنند. ناممکن است که بدون به‌کارگیریِ روم به‌منزلهٔ نقشهٔ بنیادین، حرکت‌های دونالد ترامپ را در نبوت به‌درستی دنبال کرد و ردّ پای او را در تاریخِ نبویِ باب یازدهمِ دانیال بازشناخت.

Trump, as a symbol of the United States during the Sunday law time period forms an image of the beast, and in so doing he is honoring the beast, so it is an image of the beast, and also an image in honor of the beast. In Revelation 17 the papacy is the eighth, that is of the seven, and Donald Trump is the eighth president since Reagan at the time of the end in 1989, but he is also the sixth, which means he is the eighth that is of the seven.

ترامپ، به‌عنوان نماد ایالات متحده در دورانِ قانونِ یکشنبه، صورتِ وحش را پدید می‌آورد، و با این کار وحش را تکریم می‌کند؛ ازاین‌رو، آن صورتِ وحش است و نیز صورتی در تکریمِ وحش. در مکاشفهٔ ۱۷، پاپیّت هشتم است، یعنی از آن هفت است، و دونالد ترامپ از ۱۹۸۹ که زمانِ پایان است، هشتمین رئیس‌جمهورِ پس از ریگان است، اما او نیز ششم است؛ که بدین معناست که او هشتمی است که از آن هفت است.

In Revelation seventeen, John in verse three is carried into the wilderness where he sees the whore riding upon a beast. The whore has been identified by every major Protestant denomination as the Catholic church, though they all deny their foundational beliefs in the latter days. The Roman church was drunken with the blood of martyrs when John saw her, and she bore the title of mother of harlots. This identifies that John was conveyed to 1798, where the papacy had the blood of martyrdom and some former Protestant church’s were already returning to the Roman Catholic communion. At that vantage point John saw “seven kings,” five of which already fallen in 1798, and one kingdom existed in 1798, and that kingdom was the United States, but another kingdom, made up of ten kings would come after, for in 1798 where John stood the seventh kingdom had not yet came. The ten kings rule for the hour of the Sunday law crisis, and they agree to give their seventh kingdom unto the beast of the fifth kingdom, who had received a deadly wound in 1798.

در مکاشفه باب هفدهم، یوحنا در آیهٔ سوم به بیابان برده می‌شود، جایی که زن فاحشه‌ای را می‌بیند که بر وحشی سوار است. این فاحشه از سوی همهٔ شاخه‌های عمدهٔ پروتستان به‌عنوان کلیسای کاتولیک شناسایی شده است، هرچند آنان همگی در آخرالایام اعتقادات بنیادین خویش را انکار می‌کنند. کلیسای رومی هنگامی که یوحنا او را دید، از خون شهیدان مست بود و لقب «مادر فواحش» را بر خود داشت. این امر نشان می‌دهد که یوحنا به سال ۱۷۹۸ منتقل شده بود؛ زمانی که دستگاه پاپی به خون شهیدان آغشته بود و برخی کلیساهای پیش‌تر پروتستان نیز از پیش به اتحاد با کلیسای کاتولیک رومی بازمی‌گشتند. در آن موضع، یوحنا «هفت پادشاه» را دید؛ پنج تای آنان تا سال ۱۷۹۸ سقوط کرده بودند، و یک پادشاهی در ۱۷۹۸ موجود بود، و آن پادشاهی ایالات متحده بود، اما پادشاهی دیگری مرکّب از ده پادشاه پس از آن می‌آمد، زیرا در ۱۷۹۸، در همان جایگاهی که یوحنا ایستاده بود، پادشاهی هفتم هنوز نیامده بود. آن ده پادشاه برای ساعتِ بحرانِ قانونِ یکشنبه سلطنت می‌کنند و توافق می‌کنند که پادشاهی هفتمِ خویش را به وحشِ پادشاهی پنجم بدهند، همان که در ۱۷۹۸ زخم مهلکی دریافت کرده بود.

The number “8” represents resurrection and the papacy is the eight that is of the seven when its deadly wound is healed at the threefold union of the dragon, the beast and false prophet that occurs at the soon-coming Sunday law. In 2020 the globalists stole the election from Trump and he was slain in the streets of Revelation eleven. The two witnesses of Revelation eleven represent the two horns of the earth beast who were both slain in 2020. Trump is the sixth president since Reagan at the time of the end in 1989; but as of 2024, he is also the eighth that is of the seven previous kings. In 2024, his deadly wound was healed and he simultaneously became the eighth that is of the seven in perfect alignment with the prophetic symbol that establishes the vision. If you have no Rome, you have no ability to follow the movements of the image of Rome.

عدد «۸» نمایانگرِ رستاخیز است، و پاپیّت «هشتمی که از هفت است» به شمار می‌رود، آنگاه که زخمِ مرگبارِ آن در اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها و وحش و نبیِ کاذب ـ که در قانونِ یک‌شنبهٔ قریب‌الوقوع رخ می‌دهد ـ شفا می‌یابد. در سال ۲۰۲۰، جهانی‌گرایان انتخابات را از ترامپ ربودند و او در خیابان‌های مکاشفهٔ یازدهم کشته شد. دو شاهدِ مکاشفهٔ یازدهم نمایانگرِ دو شاخِ وحشِ زمین‌اند که هر دو در سال ۲۰۲۰ کشته شدند. ترامپ ششمین رئیس‌جمهور از زمانِ ریگان ـ در «زمانِ انتها» در سال ۱۹۸۹ ـ است؛ اما تا سال ۲۰۲۴، او همچنین «هشتمی که از هفتِ پادشاهِ پیشین است» نیز هست. در سال ۲۰۲۴، زخمِ مرگبارش شفا یافت و او هم‌زمان «هشتمی که از هفت است» گردید، در انطباقی تام با نمادِ نبوی که رؤیا را تثبیت می‌کند. اگر رُم در کار نباشد، توانِ تعقّبِ تحرّکاتِ صورتِ رُم را نخواهی داشت.

## MAGA

ماگا

To understand how Trump is Constantine the Great when Nero’s “250” years conclude, or how he is Antiochus the Great in 207 BC, or how he is the last president whose whole golden age movement is premised on making America “great,” requires the recognition that the chapter first mentions Trump and his prophetic role.

برای فهم اینکه چگونه ترامپ، هنگامِ به‌انجام‌رسیدنِ «۲۵۰» سالِ نرون، کنستانتینِ کبیر است، یا چگونه او در ۲۰۷ پیش از میلاد آنتیوخوسِ کبیر است، یا چگونه او آخرین رئیس‌جمهوری است که سراسر جنبشِ عصرِ زرّینش بر «عظیم» ساختنِ آمریکا مبتنی است، باید اذعان کرد که این فصل در آغاز ترامپ و نقشِ نبویِ او را ذکر می‌کند.

The signature of “truth” represented by the Hebrew word “truth” that is made up of the first, thirteenth and twenty-second letter of the Hebrew alphabet identifies Reagan as the first letter, and Obama as the thirteenth letter of rebellion as represented by 2013 when the former leader of the Office of the Inquisition was followed by the first Jesuit pope. Because the leader of the inquisition retired, his ending point aligns with the Jesuit pope’s starting point. That connection between Obama’s two popes was March 13, 2013. Obama aligns with the thirteenth letter of rebellion, and the twenty-second letter is Trump.

امضای «حقیقت» که با واژهٔ عبریِ «حقیقت» نمایانده می‌شود و از حرف نخست، سیزدهم و بیست‌ودومِ الفبای عبری ترکیب یافته است، ریگان را به‌منزلهٔ حرف نخست، و اوباما را به‌منزلهٔ حرف سیزدهمِ شورش مشخص می‌کند؛ چنان‌که در سال ۲۰۱۳ نمود یافت، آنگاه که رهبر پیشینِ دفتر تفتیش عقاید را نخستین پاپ یسوعی دنبال کرد. از آن‌جا که رهبر تفتیش عقاید بازنشسته شد، نقطهٔ پایان او با نقطهٔ آغاز پاپ یسوعی هم‌راستا است. آن پیوند میان دو پاپِ اوباما تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۳ بود. اوباما با حرف سیزدهمِ شورش هم‌راستاست، و حرف بیست‌ودومْ ترامپ است.

The twenty-second amendment limits a president to two terms, and when considering two-term presidents, whose terms were NOT consecutive, there are only two. Grover Cleveland is the alpha of two-term presidents with non-consecutive terms, and Trump is the omega. Grover Cleveland was the twenty-second president, and Trump as the omega to Cleveland possesses the alpha distinction of “22.” Cleveland and Trump represent an alpha and omega that contains the symbolism of the twenty-second letter in the Hebrew alphabet. There are only two presidents that had two non-consecutive terms and Trump is the second of those two. The two of the omega times the twenty-two of the alpha equals forty-four, a symbol of 1844, which is a symbol of the closed door at the Sunday law, as typified by the closed door of 1844. Trump is the 44th distinct person to be president, and he is president when the door closes at the Sunday law.

اصلاحیهٔ بیست‌ودوم، رئیس‌جمهور را به دو دوره محدود می‌کند، و هنگامی که رؤسای جمهوریِ دو دوره‌ای را که دوره‌هایشان متوالی نبود در نظر بگیریم، تنها دو نفر وجود دارند. گروور کلیولند آلفای رؤسای جمهوریِ دارای دو دورهٔ غیرمتوالی است و ترامپ امگا است. گروور کلیولند بیست‌ودومین رئیس‌جمهور بود، و ترامپ، به‌منزلهٔ امگایِ کلیولند، واجد تمایزِ آلفای «۲۲» است. کلیولند و ترامپ نمایانگر آلفا و امگایی هستند که نماد حرف بیست‌ودومِ الفبای عبری را در خود دارند. تنها دو رئیس‌جمهور با دو دورهٔ غیرمتوالی وجود دارد و ترامپ دومِ آن دو است. دوِ امگا در بیست‌ودویِ آلفا برابر با چهل‌وچهار است؛ نمادی از ۱۸۴۴، که خود نمادِ درِ بسته در قانون یکشنبه است، چنان‌که درِ بستهٔ ۱۸۴۴ آن را تمثیل می‌کند. ترامپ چهل‌وچهارمین شخصِ متمایزی است که مقامِ ریاست‌جمهوری را احراز کرده است، و او در هنگامِ بسته‌شدنِ درِ قانونِ یکشنبه، رئیس‌جمهور است.

Trump has been typified by Cyrus the Great. Cyrus the Great set forth the first decree and Artaxerxes the Great set forth the third decree. The first and third align with each other, for Jesus always illustrates the end with the beginning. Trump is there when Nero’s “250” years end represented by Constantine the Great. At the end of the “250” years from 457 BC Trump is represented by Antiochus the Great, who returned stronger than before in 2024, in fulfillment of verse thirteen.

ترامپ به‌وسیلهٔ کوروشِ بزرگ تمثیل شده است. کوروشِ بزرگ فرمان نخست را صادر کرد و اردشیرِ بزرگ فرمان سوم را صادر کرد. فرمان نخست و فرمان سوم با یکدیگر منطبق‌اند، زیرا عیسی همواره پایان را به‌وسیلهٔ آغاز می‌نمایاند. ترامپ زمانی حضور دارد که پایانِ «۲۵۰» سالِ نرون، که به‌وسیلهٔ کنستانتینِ بزرگ نمایانده می‌شود، فرا می‌رسد. در پایانِ «۲۵۰» سال از ۴۵۷ ق.م.، ترامپ به‌وسیلهٔ آنتیوخوسِ بزرگ تمثیل می‌شود؛ آنتیوخوسی که در سال ۲۰۲۴، در تحققِ آیهٔ سیزدهم، نیرومندتر از پیش بازگشت.

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

> زیرا پادشاهِ شمال بازخواهد گشت و انبوهی بزرگ‌تر از نخستین گرد خواهد آورد، و پس از سالیانی معین، قطعاً با لشکری عظیم و ثروتی بسیار خواهد آمد. دانیال 11:13.

When the United States is conquered by Rome at the Sunday law, every country in the world is then forced to bow to Rome.

هنگامی که ایالات متحده در هنگام قانونِ یکشنبه به دستِ روم مغلوب گردد، آنگاه هر کشورِ جهان وادار خواهد شد در برابرِ روم سرِ تسلیم فرود آورد.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> "کشورهای خارجی از الگوی ایالات متحده پیروی خواهند کرد. هرچند او پیشگام است، اما همان بحران دامنگیر مردم ما در همه نقاط جهان خواهد شد." گواهی‌ها، جلد ۶، ۳۹۵.

The “foreign nations” are forced to do so by the United States who assumes leadership of the United Nations at the soon-coming Sunday law. The United Nations is the ten kings of Revelation 17 who are ruled over by Ahab, king of the ten northern tribes, who is married to Jezebel. The marriage of Jezebel to Ahab is the marriage that is consummated at the soon-coming Sunday law. At the Sunday law the United States, the glorious land of Daniel eleven, and the earth beast of Revelation thirteen ends its history as the sixth kingdom of Bible prophecy. At Mount Carmel the 850 prophets of Baal and the priests of the grove who ate at Jezebel’s table are slain by Elijah. The United States is slain at the soon-coming Sunday law, as were the false prophets at Mount Carmel. The story from then on is between Elijah, versus Ahab and Jezebel, and Ahab represents a tenfold kingdom, that is governed by the one that first committed fornication with Jezebel. Jezebel intends to commit fornication with every kingdom, but Ahab represents the first to do so, and it is the United States that dies at Mount Carmel and instantly becomes Jezebel’s first paramour. In terms of Daniel eleven, it is there at the Sunday law that Trump stands up as the mighty king of Greece, represented by Alexander the Great.

«ملت‌های بیگانه» به اجبار چنین می‌کنند، به‌دست ایالات متحده که در قانون یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع رهبریِ سازمان ملل متحد را بر عهده می‌گیرد. سازمان ملل متحد همان ده پادشاهِ مکاشفهٔ فصل هفدهم است که آخاب، پادشاهِ ده سبطِ شمالی و همسرِ ایزابل، بر آنان حکم می‌راند. ازدواجِ ایزابل با آخاب همان ازدواجی است که در قانون یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع به کمال می‌رسد. در قانون یکشنبه، ایالات متحده—سرزمینِ جلالِ دانیالِ یازده و وحشِ زمینیِ مکاشفهٔ سیزده—به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس به تاریخ خود پایان می‌دهد. بر کوهِ کرمل، هشتصد و پنجاه نبیِ بَعل و کاهنانِ بیشه که بر سفرهٔ ایزابل غذا می‌خوردند، به دستِ ایلیا کشته می‌شوند. ایالات متحده در قانون یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع کشته می‌شود، همان‌گونه که انبیای کاذب بر کوهِ کرمل کشته شدند. از آن پس، داستان میانِ ایلیا در برابر آخاب و ایزابل جریان دارد، و آخاب نمایندهٔ پادشاهیِ ده‌گانه‌ای است که به دستِ کسی حکمرانی می‌شود که نخستین بار با ایزابل زنا کرد. ایزابل قصد دارد با هر پادشاهی زنا کند، اما آخاب نمایندهٔ نخستینِ این کار است، و این ایالات متحده است که بر کوهِ کرمل می‌میرد و بی‌درنگ نخستین معشوقِ ایزابل می‌گردد. از منظرِ دانیالِ یازده، در همان‌جا و در قانونِ یکشنبه است که ترامپ چون شاهِ نیرومندِ یونان، که اسکندرِ کبیر نمایندهٔ اوست، برمی‌خیزد.

> And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:3, 4.

> و پادشاهی نیرومند برخواهد خاست که با اقتداری عظیم سلطنت خواهد کرد و موافق ارادۀ خویش عمل خواهد نمود. و چون او برپا شود، مملکتش شکسته خواهد شد و به سوی چهار باد آسمان تقسیم خواهد گشت؛ و نه برای ذرّیه‌اش، و نه بر وفق سلطنتی که او سلطنت می‌نمود؛ زیرا مملکت او برکنده خواهد شد، برای دیگرانی غیر از ایشان. دانیال ۱۱:۳، ۴.

Donald Trump stands up as the “mighty king” of the United Nations, who is represented within the verse and thereafter typified by the history of Alexander the Great. When he stands up, the United States, the sixth kingdom of Bible prophecy ends, and the seventh kingdom of ten kings in Revelation seventeen begins. The ten kings begin their seventh kingdom by agreeing there and then to give their seventh kingdom unto the papal power, who is the eighth kingdom, that is of the seven previous kingdoms. Their agreement was to fulfill God’s will, and His will is represented line upon line throughout the Scriptures of truth.

دونالد ترامپ به‌منزلهٔ «پادشاهِ نیرومندِ» سازمان ملل متحد برمی‌خیزد؛ این پادشاه در آن آیه نمایانده شده و آنگاه به‌وسیلهٔ تاریخ اسکندرِ کبیر تمثیل می‌شود. هنگامی که او برمی‌خیزد، ایالات متحده، پادشاهیِ ششمِ نبوتِ کتاب مقدس، به پایان می‌رسد، و پادشاهیِ هفتمِ ده پادشاه در مکاشفهٔ فصل هفده آغاز می‌شود. ده پادشاه پادشاهیِ هفتمِ خویش را بدین‌گونه آغاز می‌کنند که همان‌جا و همان‌دم توافق می‌کنند پادشاهیِ هفتمِ خود را به قدرتِ پاپی بسپارند؛ که همان پادشاهیِ هشتم است، و از هفت پادشاهیِ پیشین است. توافق ایشان برای تحقق ارادهٔ خدا بود، و ارادهٔ او سطر بر سطر در سراسر نوشتارهای حقیقت نمایانده شده است.

## Typifying Rome

نمونه‌انگاریِ روم

Verses five through nine of Daniel eleven were fulfilled with a prophetic history that perfectly typified the history of the papal power as set forth in verses thirty-one through forty of the same chapter. The line of history in verses five through nine parallel the line of history in verses thirty-one through verse forty. Both lines identify a period that the power representing papal Rome first overcame three obstacles, ruled for a period until there was a broken treaty that brought a southern king upon them that delivered a deadly wound. The more closely those two lines are studied and compared to history, the more profoundly accurate they are recognized to be. Their accuracy is in regards to how closely they represent the structure within the verses and also the history which fulfilled the verses.

آیات پنج تا نه از فصل یازدهم دانیال به‌وسیلهٔ تاریخی نبوی تحقق یافت که پیش‌نمونِ کاملِ تاریخِ قدرتِ پاپی بود، چنان‌که در آیات سی و یک تا چهلِ همان فصل بیان شده است. سیر تاریخیِ آیات پنج تا نه با سیر تاریخیِ آیات سی و یک تا چهل موازی است. هر دو سیر دوره‌ای را مشخص می‌کنند که در آن، قدرتِ نمایانگرِ رومِ پاپی نخست سه مانع را از پیشِ رو برداشت، مدتی سلطنت کرد، تا آنکه عهدی شکسته شد که پادشاهِ جنوب را بر آن قدرت برانگیخت و او زخمِ مهلکی بر آن وارد ساخت. هرچه این دو سیر با دقت بیشتری مطالعه و با تاریخ مقایسه شوند، دقتِ شگرفِ آنها آشکارتر می‌گردد. دقتِ آنها از این حیث است که هم ساختارِ نهفته در خودِ آیات و هم تاریخی را که آن آیات را تحقق بخشید، به‌دقّت بازمی‌نمایانند.

The history that fulfilled the five verses parallels and aligns with the history of papal Rome set forth in verses thirty-one through forty, and provide the setting for the introduction of Antiochus the Great in verses ten through fifteen.

تاریخی که تحققِ آن پنج آیه را رقم زد، با تاریخی که در آیات سی‌ویک تا چهل دربارهٔ رومِ پاپی بیان شده، موازی و هم‌راستا است و زمینهٔ معرفیِ آنتیوخوسِ کبیر را در آیات ده تا پانزده فراهم می‌کند.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> اما پسرانش برانگیخته خواهند شد و انبوه لشکرهای عظیم را گرد خواهند آورد؛ و یکی یقیناً خواهد آمد و طغیان خواهد کرد و عبور خواهد کرد؛ سپس بازخواهد گشت و برانگیخته خواهد شد، حتی تا دژ او. دانیال ۱۱:۱۰.

In fulfillment of verse ten, Antiochus the Great was victorious all the way up to the fortress of Egypt, where he ended the campaign in order to regroup. That history typifies the collapse of the Soviet Union in 1989, as represented in verse forty of the same chapter.

در تحقق آیهٔ دهم، آنتیوخوسِ کبیر تا دژِ مصر پیروزمندانه پیش رفت و در آنجا به‌منظورِ تجدیدِ قوا، لشکرکشی را پایان داد. آن تاریخ پیش‌نمونِ فروپاشیِ اتحادِ جماهیرِ شوروی در سالِ ۱۹۸۹ است، چنان‌که در آیهٔ چهلمِ همان باب بازنموده شده است.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> و در زمان پایان، پادشاه جنوب بر او یورش خواهد برد؛ و پادشاه شمال با ارابه‌ها و سواران و کشتی‌های بسیار چون گردبادی بر او خواهد تاخت؛ و به سرزمین‌ها داخل خواهد شد و سیل‌آسا از آنها عبور خواهد کرد. دانیال ۱۱:۴۰.

Verse ten’s “shall certainly come, and overflow, and pass through” is identical in Hebrew to verse forty’s “he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over.” Both verses are identifying when the king of the north (Antiochus in verse ten and Reagan in verse forty) defeat the king of the south (Ptolemy in verse ten and the Soviet Union in verse forty). Both attacks were retaliatory against the king of the south’s prior victory (Ptolemy in verses five through nine and Napoleon in verse forty). The southern king’s motivation for attack was a broken treaty (the marriage of Bernice in verses five through nine and the broken Treaty of Tolentino of 1797 with Napoleon). The prophetic structure represented within the verses and the verses’ subsequent fulfillment in history also aligns with Isaiah 8:8.

عبارت «بی‌گمان خواهد آمد و طغیان کرده عبور خواهد کرد» در آیهٔ ده، در متن عبری، عیناً با عبارت «او به سرزمین‌ها داخل خواهد شد و طغیان کرده فرا خواهد گذشت» در آیهٔ چهل یکسان است. هر دو آیه نشان می‌دهند که چه زمانی پادشاهِ شمال (آنتیوخوس در آیهٔ ده و ریگان در آیهٔ چهل) پادشاهِ جنوب (بطلمیوس در آیهٔ ده و اتحادِ جماهیرِ شوروی در آیهٔ چهل) را شکست می‌دهد. هر دو حمله واکنشی بود در برابر پیروزیِ پیشینِ پادشاهِ جنوب (بطلمیوس در آیاتِ پنج تا نه و ناپلئون در آیهٔ چهل). انگیزهٔ پادشاهِ جنوب برای حمله، عهدی شکسته بود (ازدواجِ برنیس در آیاتِ پنج تا نه و معاهدهٔ شکستهٔ تولنتینوِ ۱۷۹۷ با ناپلئون). ساختارِ نبویِ مندرج در آیات و تتمیمِ بعدیِ آنها در تاریخ نیز با اشعیا ۸:۸ مطابقت دارد.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> و او از یهودا خواهد گذشت؛ طغیان کرده و عبور خواهد کرد، تا به گردن خواهد رسید؛ و گستردن بال‌هایش پهنای سرزمین تو را پر خواهد کرد، ای عمانوئیل. اشعیا ۸:۸

When Isaiah predicts that Sennacherib’s army “shall overflow and go over,” it is once again the same Hebrew as in verse ten and forty. Isaiah identifies when Sennacherib, the northern kingdom conquered the southern kingdom of Judah, but he left Jerusalem standing, for he only reached “to the neck,” just as Antiochus reached to the border in verse ten. Sennacherib’s motivation was that Hezekiah had broken the treaty with Assyria, as represented by Hezekiah ceasing the agreed upon tribute. The broken treaty is the anomaly to the three parallel verses. They each involved a broken treaty, but with Ptolemy and Napoleon the northern king was charged with breaking the treaty. Sennacherib, the northern king charged Hezekiah with refusing the allotted tribute.

وقتی اشعیا پیش‌بینی می‌کند که لشکر سنحاریب «طغیان کند و عبور کند»، این نیز همان عبارتِ عبریِ آیه‌های ده و چهل است. اشعیا زمانی را مشخص می‌کند که سنحاریب، پادشاهِ شمال، پادشاهیِ جنوبیِ یهودا را فتح کرد، اما اورشلیم را بر جای گذاشت؛ زیرا او تنها تا «گردن» رسید، همان‌گونه که آنتیوخوس در آیهٔ ده تا مرز رسید. انگیزهٔ سنحاریب این بود که حزقیا پیمان با آشور را شکسته بود، چنان‌که توقفِ خراجِ موردِ توافق از سوی حزقیا نشان می‌داد. این پیمانِ شکسته، امرِ غیرمعمول نسبت به سه آیهٔ موازی است. هر یک متضمنِ پیمانی شکسته بود، اما در مورد بطلمیوس و ناپلئون، پادشاهِ شمال به شکستنِ پیمان متهم بود. سنحاریب، پادشاهِ شمال، حزقیا را به امتناع از خراجِ مقرر متهم کرد.

> Now in the fourteenth year of king Hezekiah did Sennacherib king of Assyria come up against all the fenced cities of Judah, and took them. And Hezekiah king of Judah sent to the king of Assyria to Lachish, saying, I have offended; return from me: that which thou puttest on me will I bear. And the king of Assyria appointed unto Hezekiah king of Judah three hundred talents of silver and thirty talents of gold. And Hezekiah gave him all the silver that was found in the house of the Lord, and in the treasures of the king’s house. 2 Kings 18:13–15.

> و در سال چهاردهمِ پادشاهیِ حزقیا، سنحاریب، پادشاه آشور، بر همهٔ شهرهای حصینِ یهودا لشکر کشید و آنها را گرفت. و حزقیا، پادشاه یهودا، به لاخیش نزد پادشاه آشور پیام فرستاد و گفت: «من خطا کرده‌ام؛ از من بازگرد. آنچه بر من مقرر داری، خواهم پذیرفت.» و پادشاه آشور بر حزقیا، پادشاه یهودا، سه‌صد وزنه نقره و سی وزنه طلا مقرر داشت. و حزقیا همهٔ نقره‌ای را که در خانهٔ خداوند و در خزاینِ خانهٔ پادشاه یافت می‌شد، به او داد. دوم پادشاهان ۱۸: ۱۳–۱۵

Sennacherib’s northern army captured forty-six Judean cities on his march to Jerusalem. It is of great prophetic significance that Isaiah 8:8 connects with verses ten and forty, thus, providing a third witness of the collapse of the southern kingdom of the Soviet Union in 1989. That collapse marks the beginning of a period of verse forty that is empty. From the fulfillment of verse forty in 1989 unto verse forty-one, which represents the soon-coming Sunday law, there is an empty period in verse forty. That period begins at 1989 and ends at the Sunday law. Verse forty has nothing to say of that period of time, but verse forty can be understood with the methodology of line upon line.

سپاه شمالیِ سنحاریب در پیشروی به‌سوی اورشلیم، چهل‌وشش شهرِ یهودا را تصرف کرد. این‌که اشعیا ۸:۸ با آیات ده و چهل پیوند می‌یابد، از اهمیت نبویِ بس بزرگی برخوردار است و بدین‌سان شاهد سومی بر فروپاشیِ پادشاهیِ جنوبیِ اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ فراهم می‌آورد. آن فروپاشی آغازگرِ دوره‌ای تهی در آیهٔ چهل است. از تحققِ آیهٔ چهل در ۱۹۸۹ تا رسیدن به آیهٔ چهل‌ویک، که نمایانگرِ قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع است، در آیهٔ چهل دوره‌ای تهی وجود دارد. آن دوره از ۱۹۸۹ آغاز می‌شود و در قانونِ یکشنبه پایان می‌یابد. آیهٔ چهل دربارهٔ آن بازهٔ زمانی سخنی ندارد، اما آیهٔ چهل را می‌توان با روش‌شناسیِ خط بر خط فهمید.

A primary “key” to establish the hidden history of verse forty, is Isaiah’s witness of the victorious retaliatory war of the northern kingdom against the southern kingdom. Whether it is the rebellion of Hezekiah ceasing to honor the previous commitment to provide “tribute” to Assyria, or the setting aside of Bernice by Antiochus or Napoleon’s Treaty of Tolentino all three verses were fulfilled by histories that emphasize a broken treaty as an underlying motivation for attacking. During the Obama presidency, under the State Department of John Kerry, the assistant secretary Victoria Nuland brought about a color revolution to overthrow the government of the Ukraine. From that point on two sides of one argument exist about the Ukrainian War; Putin says it was a broken treaty, and his opponents say the treaty Putin points to never existed in the context Putin claims. Whether a treaty was actually made and then broken, or vise versa matters not, for the prophetic record simply records a broken treaty as motivation for war.

یکی از "کلید"های اصلی برای تثبیت تاریخ پنهانِ آیهٔ چهلم، گواهیِ اشعیا در بابِ جنگِ تلافی‌جویانهٔ پیروزمندانهٔ پادشاهیِ شمالی بر ضدِ پادشاهیِ جنوبی است. خواه شورشِ حزقیا که از ادایِ تعهدِ پیشینِ پرداختِ "خراج" به آشور دست کشید، خواه کنار نهادنِ برنیکه از سویِ آنتیوخوس، یا معاهدهٔ تولنتینوی ناپلئون، هر سه آیه به‌وسیلهٔ روایت‌های تاریخی‌ای تحقق یافتند که بر پیمانی شکسته، به‌منزلهٔ انگیزهٔ زیربناییِ حمله، تأکید می‌کنند. در دورانِ ریاست‌جمهوریِ اوباما، زیر نظرِ وزارتِ امور خارجهٔ جان کری، معاونِ وزیر، ویکتوریا نولند، موجب برپاییِ انقلابی رنگی برای سرنگونیِ دولتِ اوکراین شد. از آن پس دربارهٔ جنگِ اوکراین دو سویِ یک مناقشه پدید آمد: پوتین می‌گوید موضوع، پیمانی شکسته بود، و مخالفانش می‌گویند پیمانی که پوتین بدان اشاره می‌کند در بافتاری که او ادعا می‌کند هرگز وجود نداشته است. این‌که آیا واقعاً پیمانی بسته و سپس شکسته شده بود، یا برعکس، اهمیتی ندارد، زیرا سجلّ نبوی به‌سادگی پیمانی شکسته را به‌منزلهٔ انگیزهٔ جنگ ثبت می‌کند.

Isaiah 8:8 provides the “key” to see that the northern king only conquers up to the neck, or up to the head. That “key” identifies Russia as the head that was left standing after the collapse of the body in 1989. Verse eights prophetic importance is not only found in the “key” of identifying the head, but its identification of the “neck” representing the head, or the capital city can only be established in connection with a previous passage of the same vision of Isaiah 8. That vision begins in chapter seven, and in verses seven and eight, a head is defined as a king, or his kingdom or the capital city of a kingdom. Jerusalem was the capital of Judah, whose 46 cities were conquered by Sennacherib’s army, but Sennacherib left the capital city of Jerusalem standing.

اشعیا ۸:۸ «کلید»ی به دست می‌دهد تا دریابیم که پادشاهِ شمالی تنها تا گردن، یا تا سر، فتح می‌کند. آن «کلید» روسیه را به‌عنوان سری که پس از فروپاشیِ پیکر در ۱۹۸۹ بر جای ماند، شناسایی می‌کند. اهمیتِ نبویِ آیهٔ هشت نه‌تنها در «کلیدِ» شناساییِ سر است، بلکه شناساییِ «گردن» که نمایانگرِ سر، یا شهرِ پایتخت است، تنها در پیوند با بخشِ پیشینِ همان رؤیایِ اشعیا ۸ قابلِ اثبات است. آن رؤیا در بابِ هفت آغاز می‌شود و در آیاتِ هفت و هشت، «سر» به‌عنوانِ پادشاه، یا پادشاهیِ او، یا شهرِ پایتختِ یک پادشاهی تعریف می‌شود. اورشلیم پایتختِ یهودا بود که ۴۶ شهرِ آن به‌دستِ سپاهِ سنحاریب فتح شد، اما سنحاریب شهرِ پایتخت، یعنی اورشلیم، را بر جا گذاشت.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> زیرا سرِ سوریه دمشق است و سرِ دمشق رصین؛ و تا شصت و پنج سال دیگر افرایم چنان درهم شکسته خواهد شد که دیگر قومی نباشد. و سرِ افرایم سامره است و سرِ سامره پسرِ رملیا. اگر ایمان نیاورید، یقیناً برقرار نخواهید ماند. اشعیا ۷:۸، ۹.

When Sennacherib’s army came to the walls of Jerusalem in 701 BC, he came up to the neck, and in so doing; he left an historical witness of Russia remaining after the 1989 collapse. As Antiochus the Great began his retaliation against the southern kingdom he came in verse ten to the border of Egypt, but did not enter. What is significant in the victory of Antiochus in verse ten is that it marks the conclusion of a military campaign by Antiochus that lacked a distinct battle, but represents his work in re-establishing previously lost geography. His conquering in verse ten represents the conclusion of several victories. He ended the campaign of the fourth Syrian war at Raphia, which means “borderland,” and Raphia was the border, or “neck” of Egypt. Antiochus’s campaign of 219 BC to 217 BC represents the overflowing and passing over of the collapse of the Soviet Union in 1989 unto 1991, when the king passed over the countries.

هنگامی که سپاه سنحاریب در سال ۷۰۱ پیش از میلاد به دیوارهای اورشلیم رسید، او تا به گردن رسید، و بدین‌سان شاهدی تاریخی بر باقی‌ماندنِ روسیه پس از فروپاشیِ ۱۹۸۹ بر جای نهاد. آنگاه که آنتیوخوسِ کبیر تلافی‌جوییِ خود را بر ضد پادشاهیِ جنوبی آغاز کرد، در آیهٔ ده به مرزِ مصر رسید، اما وارد نشد. آنچه در پیروزیِ آنتیوخوس در آیهٔ ده حائزِ اهمیت است این است که پایانِ کارزارِ نظامی‌ای را نشان می‌دهد که فاقد نبردی متمایز بود، اما کارِ او را در بازاستقرارِ جغرافیای پیش‌تر از دست‌رفته نمایندگی می‌کند. فتحِ او در آیهٔ ده نمایانگرِ فرجامِ چندین پیروزی است. او کارزارِ جنگِ چهارمِ سوری را در رافیا به پایان رسانید؛ رافیا به معنای «سرزمینِ مرزی» است، و رافیا مرز، یا «گردنِ» مصر بود. کارزارِ آنتیوخوس در سال‌های ۲۱۹ تا ۲۱۷ پیش از میلاد نمایانگرِ طغیان و عبورِ فروپاشیِ اتحادِ شوروی از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ است، آنگاه که پادشاه از سرزمین‌ها عبور کرد.

Prophetically Isaiah 8:8 allows Russia, as the neck in Sennacherib’s battle, or the fortress in Antiochus’s to be identified at the king of the south at the battle of Raphia, as represented by the fulfillment of verse eleven. In doing so, it directly connects the external history represented by the dragon (king of the south) the beast (the king of the north) and the false prophet (the king of the north’s proxy power) with the internal line of prophecy as represented by the sixty-five year prophecy of verse seven of chapter seven.

از منظر نبوی، اشعیا ۸:۸ این امکان را فراهم می‌آورد که روسیه—به‌منزلهٔ «گردن» در نبرد سنحاریب، یا «دژ» در نبرد آنتیوخوس—در نبرد رافیا به‌عنوان «پادشاه جنوب» شناسایی شود، چنان‌که تحقق آیهٔ یازده آن را نشان می‌دهد. بدین‌سان، به‌طور مستقیم تاریخ بیرونی—که به‌وسیلهٔ اژدها (پادشاه جنوب)، وحش (پادشاه شمال)، و نبی کاذب (قدرت نیابتیِ پادشاه شمال) نمایانده می‌شود—را با خطّ درونیِ نبوّت—که نبوّت شصت‌وپنج‌سالهٔ آیهٔ هفت از باب هفت نمایندهٔ آن است—پیوند می‌دهد.

Prophetically the significance of Sennacherib coming up to Jerusalem provides one of the most powerful prophetic testimonies of God’s power in the Scriptures, as God there destroyed Sennacherib’s army of 185,000 men in one night. The day before, on the wall of Jerusalem was both Eliakim and Shebna, the symbols of Laodicean and Philadelphian Adventism who are marked at the closed door of 1844 and the closed door of the Sunday law.

از منظر نبوی، اهمیت برآمدن سنحاریب بر اورشلیم یکی از نیرومندترین شهادت‌های نبوی به قدرت خدا در کتاب مقدّس را به دست می‌دهد، زیرا خدا در آنجا سپاه سنحاریب را به شمار ۱۸۵٬۰۰۰ نفر در یک شب نابود ساخت. روز پیش از آن، بر دیوار اورشلیم، هر دو، الیاقیم و شبنا، حاضر بودند؛ نمادهای ادونتیسمِ لاودیکیایی و فیلادلفیایی که در درِ بستهٔ ۱۸۴۴ و درِ بستهٔ قانون روز یکشنبه مشخّص می‌گردند.

> Now it came to pass in the fourteenth year of king Hezekiah, that Sennacherib king of Assyria came up against all the defenced cities of Judah, and took them. And the king of Assyria sent Rabshakeh from Lachish to Jerusalem unto king Hezekiah with a great army. And he stood by the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Then came forth unto him Eliakim, Hilkiah’s son, which was over the house, and Shebna the scribe, and Joah, Asaph’s son, the recorder. Isaiah 36:1–3.

> و واقع شد در سال چهاردهمِ پادشاهیِ حزقیا که سنحاریب، پادشاهِ آشور، بر تمامی شهرهای حصاردارِ یهودا برآمد و آنها را گرفت. و پادشاهِ آشور رَبشاقه را با سپاهی عظیم از لاخیش به اورشلیم نزدِ پادشاه حزقیا فرستاد. و او نزدِ آبراهِ حوضِ بالایی، بر راهِ کشتزارِ رخت‌شویان، ایستاد. آنگاه نزدِ او بیرون آمدند الیاقیم، پسرِ حلقیا، که بر خانه بود، و شبنا، کاتب، و یوآخ، پسرِ آساف، وقایع‌نگار. اشعیا ۳۶:‏۱‏–‏۳.

In Isaiah chapter seven, Isaiah is sent with a message to wicked Ahaz, the king of Judah, the southern kingdom. It is that kingdom who Sennacherib is attacking in chapter eight, verse eight. When Isaiah meets wicked king Ahaz, he meets him “by the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field,” which is right where Rabshakeh blasphemes the name of the Lord. Isaiah taught that he and his children were signs.

در باب هفتمِ کتاب اشعیا، اشعیا با پیامی نزد آحازِ شریر، پادشاه یهودا، یعنی پادشاهی جنوبی، فرستاده می‌شود. همان پادشاهی است که سنحاریب در باب هشتم، آیهٔ هشتم، بدان یورش می‌برد. هنگامی که اشعیا پادشاه شریر آحاز را ملاقات می‌کند، او را «نزد آبراهِ حوضِ بالایی، بر شاهراهِ مزرعۀ رخت‌شویان» می‌یابد؛ درست همان‌جایی که ربشاقه به نام خداوند کفر می‌گوید. اشعیا تعلیم داد که او و فرزندانش نشانه‌ها بودند.

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> اینک، من و فرزندانی که خداوند به من عطا کرده است، برای آیات و عجایب در اسرائیل هستیم، از جانب خداوند لشکرها، که در کوه صهیون ساکن است. اشعیا ۸:۱۸.

When Isaiah met wicked king Ahaz “by the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field,” Isaiah had brought his son Shearjashub, which means, “a remnant shall return.”

هنگامی که اشعیا با پادشاهِ شریر، آحاز، «نزدِ مجرایِ حوضِ بالایی، در شاهراهِ مزرعهٔ قصّار» ملاقات کرد، پسرش شِئَر یاشوب را، که به معنای «باقی‌مانده بازخواهد گشت» است، با خود آورده بود.

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> آنگاه خداوند به اشعیا فرمود: اکنون بیرون برو تا با آحاز دیدار کنی، تو و پسرت، شِئَر یاشوب، در انتهای مجرای آبِ حوضِ بالایی، در شاهراهِ مزرعهٔ قصّار. اشعیا ۷:۳.

Shearjashub identifies that the message proclaimed by Isaiah at “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” is a message identifying the remnant who return. That remnant is those in the book of Malachi who are called to test the Lord by returning unto him, and by returning the tithes into the storehouse. Those who return are also represented by Jeremiah as those who return after the first disappointment. In chapter seven “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” portrays Isaiah giving a message to a wicked southern king, and in Isaiah thirty-six Eliakim, Shebna and Joah the recorder interacted for Hezekiah, while Rabshakeh represented Sennacherib.

شئار یاشوب نشان می‌دهد که پیامی که اشعیا در «انتهای آبراهِ حوضِ بالایی در شاهراهِ مزرعهٔ قصّار» اعلام کرد، پیامی است که بقیّتِ بازگشت‌کننده را معرّفی می‌کند. آن بقیّت همان کسانی‌اند در کتاب ملاکی که فراخوانده می‌شوند تا با بازگشت به سوی او، خداوند را بیازمایند و ده‌یک‌ها را به انبار بازآورند. بازگشتگان همچنین نزد ارمیا نمایانده شده‌اند به‌منزلهٔ کسانی که پس از نخستین نومیدی بازمی‌گردند. در فصل هفتم، «انتهای آبراهِ حوضِ بالایی در شاهراهِ مزرعهٔ قصّار» صحنه‌ای است که در آن اشعیا پیامی به پادشاهِ شریرِ جنوب می‌دهد، و در اشعیا سی‌وشش، الیاقیم و شبنه و یوآخِ منشی از جانب حزقیا به گفتگو پرداختند، در حالی که ربشاقه نمایندهٔ سنحاریب بود.

The first message of “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” is proclaimed by Isaiah and his son, the last message of “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” was proclaimed by three persons. The first message was to an internal king and the second was to an external king. The dividing line is the wall, which is a symbol of God’s law, and the Sunday law that represents the removal of the wall of separation of church and state. At the Sunday law, or at the wall there are three symbols; Eliakim is Philadelphia, Shebna is Laodicea and Joab the recorder is Sardis.

نخستین پیامِ «انتهای مجرای حوضِ فوقانی در شاهراهِ مزرعۀ رخت‌شویان» از سوی اشعیا و پسرش اعلام شد، و آخرین پیامِ «انتهای مجرای حوضِ فوقانی در شاهراهِ مزرعۀ رخت‌شویان» از سوی سه شخص اعلام گردید. نخستین پیام خطاب به پادشاهِ داخلی بود و دومی خطاب به پادشاهِ خارجی. خطِّ فاصل، دیوار است؛ دیواری که نمادِ شریعتِ خداست، و قانونِ یکشنبه نمایانگرِ برداشته شدنِ دیوارِ جداییِ کلیسا و دولت است. در نقطۀ قانونِ یکشنبه، یا در کنارِ آن دیوار، سه نماد وجود دارد: الیاقیم، فیلادلفیاست؛ شبنه، لاودیکیه است؛ و یوآبِ وقایع‌نگار، ساردیس است.

At the Sunday law, many are overthrown according to Daniel eleven forty-one and those persons are those who are held accountable for the light upon the seventh-day Sabbath. Those who are overthrown in verse forty-one are Laodicean Seventh-day Adventists, and Eliakim represents Philadelphia.

در زمانِ قانونِ روزِ یکشنبه، مطابق دانیال ۱۱:۴۱، بسیاری فرو می‌افتند و آن اشخاص کسانی‌اند که در قبال نورِ مربوط به سبتِ روزِ هفتم پاسخگو هستند. آنان که در آیهٔ ۴۱ فرو می‌افتند، ادونتیست‌های روز هفتمِ لاودکیه‌ای هستند و الیاقیم نمایندهٔ فیلادلفیا است.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:20–22.

> و در آن روز چنین خواهد شد که بنده‌ام، الیاقیم، پسرِ حلقیا، را فرا خواهم خواند؛ و او را به ردای تو خواهم پوشانید، و او را به کمربند تو استوار خواهم ساخت، و حکومت تو را به دست او خواهم سپرد؛ و او برای ساکنانِ اورشلیم و برای خاندانِ یهودا پدر خواهد بود. و کلیدِ خانهٔ داود را بر دوشِ او خواهم نهاد؛ پس او خواهد گشود و هیچ‌کس نخواهد بست؛ و او خواهد بست و هیچ‌کس نخواهد گشود. اشعیا ۲۲:۲۰-۲۲.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:7–9.

> و به فرشتهٔ کلیسای فیلادلفیه بنویس: اینها را می‌گوید آن قدّوس، آن راستین، آن‌که کلید داوود را دارد؛ آن‌که می‌گشاید و هیچ‌کس نمی‌بندد، و می‌بندد و هیچ‌کس نمی‌گشاید: اعمال تو را می‌دانم؛ اینک دری گشوده در برابر تو نهاده‌ام که هیچ‌کس آن را نتواند بست؛ زیرا اندک قوتی داری و کلام مرا نگاه داشته‌ای و نام مرا انکار نکرده‌ای. اینک کسانی از کنیسهٔ شیطان را که می‌گویند یهودی‌اند و نیستند، بلکه دروغ می‌گویند، وادار خواهم کرد که بیایند و در برابر پاهایت سجده کنند و بدانند که تو را دوست داشته‌ام. مکاشفه ۳:۷‏-‏۹.

Shebna is replaced by Eliakim, and Shebna on the wall represents Laodicean Seventh-day Adventists who refuse to be benefitted by the message of the early or latter rain. The early rain with the church was represented by Isaiah and the remnant who returned, and the message was directed at an apostate church, represented by wicked king Ahaz. The message from the wall was given to a wicked king of the north that was seeking to defeat Jerusalem, and it represents the latter rain in relation to the early rain. While God’s church is judged the early or former rains sprinkles, but at the Sunday law the rain is poured out without measure. The message to Ahaz was the internal message, the message to Sennacherib was external. The first voice of Revelation 18:1–3 is a repetition of the second angel’s message and it is internal. The second voice of Revelation eighteen verse four is external and is the third message. Isaiah and his son brought the internal second angels message, and on the wall with an external message there are three souls.

شِبنا با الیاقیم جایگزین می‌شود، و شِبنا بر دیوار نمایانگر ادونتیست‌های روز هفتمِ لاودکیه‌ای است که از بهره‌مند شدن از پیام باران پیشین یا باران پسین امتناع می‌ورزند. باران پیشین در میان کلیسا به‌وسیلهٔ اشعیا و بقیه‌ای که بازگشتند نمایانده شد، و پیام متوجهِ کلیسای مرتدی بود که پادشاه شریر، آحاز، نمایندهٔ آن بود. پیامی که از برِ دیوار داده شد به پادشاهِ شریرِ شمال که قصد داشت اورشلیم را مغلوب سازد داده شد، و این، در نسبت با باران پیشین، نمایانگرِ بارانِ پسین است. تا زمانی که کلیسای خدا داوری می‌شود، بارانِ پیشین یا نخستین به‌شکل بارشی خفیف می‌بارد، اما در هنگام «قانون یکشنبه» باران بی‌پیمانه فرو ریخته می‌شود. پیام به آحاز پیام درونی بود؛ پیام به سنحاریب بیرونی بود. ندای نخستِ مکاشفه ۱۸:‏۱‏–‏۳ تکرارِ پیامِ فرشتهٔ دوم است و درونی است. ندای دومِ مکاشفه ۱۸:‏۴ بیرونی است و همان پیامِ فرشتهٔ سوم است. اشعیا و پسرش پیام درونیِ فرشتهٔ دوم را آوردند، و بر دیوار، با پیامی بیرونی، سه نفس حضور دارند.

Eliakim is the one hundred and forty-four thousand, Shebna is Laodicean Seventh-day Adventism that is spewed out of the mouth of the Lord at that time. Joab the recorder represents God’s other flock who record the history leading up to the wall, in order to recognize the ensign of Eliakim, when it is lifted up.

الیاقیم همان یکصد و چهل و چهار هزار است، و شبنه همان ادونتیسمِ روز هفتمِ لاودیکیه‌ای است که خداوند در آن زمان آن را از دهانِ خویش قی می‌کند. یوآبِ وقایع‌نگار نمایندهٔ گلهٔ دیگرِ خداست که تاریخِ منتهی به دیوار را ثبت می‌کنند تا رایتِ الیاقیم را، آنگاه که برافراشته می‌شود، بازشناسند.

Isaiah 8:8 brings the messages of Isaiah six through twelve into Daniel eleven, verse ten. In doing so it provides a second witness that the head of the kingdom is left standing after the attack. It identifies an argument of a broken treaty that is used to precipitate a battle.

اشعیا ۸:۸ پیام‌های فصل‌های شش تا دوازدهِ کتاب اشعیا را به کتاب دانیال، فصل یازده، آیهٔ ده، می‌آورد. بدین‌گونه، گواهِ دومی بر این امر فراهم می‌آورد که رأسِ پادشاهی پس از حمله بر جای باقی می‌ماند. دعویِ نقضِ عهدی را مشخص می‌کند که برای برانگیختنِ نبرد به کار می‌رود.

From the collapse of the Soviet Union in 1989, in verse forty until the soon-coming Sunday law represented in the next verse there is thirty-seven years of prophetic history that verse forty says nothing. Verses ten through fifteen of Daniel eleven represents the prophetic history that is not addressed in verse forty. It can only be seen when employing the methodology of line upon line. If ye will not believe, surely ye shall not be established, is the prophetic warning that is attached to the three verses that describe 1989, and the historical fulfillment of verse eight of Isaiah eight portrays a test for Eliakim and Shebna. Can you see, or are you blind?

از فروپاشیِ اتحادِ شوروی در ۱۹۸۹، که در آیهٔ چهل بازتاب یافته، تا قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه که در آیهٔ بعدی نمایانده شده است، سی‌وهفت سال تاریخِ نبوی وجود دارد که آیهٔ چهل دربارهٔ آن هیچ نمی‌گوید. آیاتِ ده تا پانزدهِ دانیالِ بابِ یازده آن تاریخِ نبویِ مغفول در آیهٔ چهل را نشان می‌دهند. این امر تنها با به‌کارگیریِ روشِ «خطّ بر خطّ» قابل رؤیت است. «اگر ایمان نیاورید، هرآینه استوار نخواهید ماند»، هشدارِ نبویِ پیوسته به سه آیه‌ای است که ۱۹۸۹ را توصیف می‌کنند، و تحققِ تاریخیِ آیهٔ هشتِ اشعیا بابِ هشت، آزمونی را برای اِلیاقیم و شِبنه تصویر می‌کند. آیا می‌بینید، یا کورید؟

Verse forty-one of Daniel eleven is the soon-coming Sunday law in the United States that is typified by the history that fulfilled verse sixteen.

آیهٔ چهل‌ویکمِ فصل یازدهمِ کتاب دانیال، همان قانون یکشنبه‌ای است که به‌زودی در ایالات متحده برقرار خواهد شد و نمونهٔ آن، تاریخی است که آیهٔ شانزدهم را تحقق بخشید.

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. Daniel 11:16.

> اما آن که بر ضد او برمی‌آید، هر چه بخواهد خواهد کرد و هیچ‌کس در برابر او نخواهد ایستاد؛ و او در سرزمینِ باشکوه خواهد ایستاد، که به دست او نابود خواهد شد. دانیال ۱۱:۱۶.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> او همچنین وارد سرزمین باشکوه خواهد شد، و بسیاری از کشورها سرنگون خواهند شد؛ اما اینان از دست او رهایی خواهند یافت: یعنی ادوم، موآب و بزرگان بنی‌عمون. دانیال ۱۱:۴۱.

The historical fulfillment of verse sixteen on through to verse thirty in Daniel eleven is the history of pagan Rome. Every prophetic line in Daniel chapter eleven either typifies the history of pagan, papal or modern Rome. Every line either directly identifies a Roman history, or typifies a future Roman history. Every line. The verses that directly refer to the history fulfilled by pagan Rome, typify papal Rome. Together pagan Rome and papal Rome testify of modern Rome. Rome establishes the vision, for from the beginning of the chapter unto the end the vision is about Rome.

تحقق تاریخیِ آیهٔ شانزدهم تا آیهٔ سی‌ام در باب یازدهمِ کتابِ دانیال، تاریخِ رومِ وثنی است. هر سطرِ نبوتی در باب یازدهمِ دانیال یا به‌گونه‌ای نمونه‌وار، تاریخِ رومِ وثنی، پاپی یا مدرن را نمایان می‌کند. هر سطر یا به‌طور مستقیم تاریخی رومی را معیّن می‌سازد، یا به‌گونه‌ای نمونه‌وار، تاریخی رومی در آینده را نمایان می‌کند. هر سطر. آیاتی که مستقیماً به تاریخی که به‌دستِ رومِ وثنی تحقق یافته ارجاع می‌دهند، به‌نحوی نمونه‌وار بر رومِ پاپی دلالت می‌کنند. رومِ وثنی و رومِ پاپی با هم بر رومِ مدرن شهادت می‌دهند. روم، رؤیا را تثبیت می‌کند، زیرا از آغازِ باب تا پایان، رؤیا دربارهٔ روم است.

Jesus identified that there was a traitor for the purpose of helping His disciples believe when the betrayal of Judas was made manifest.

عیسی تصریح کرد که خائنی وجود دارد، بدین منظور که هنگامی که خیانتِ یهودا آشکار گردد، شاگردانش ایمان بیاورند.

> “In pronouncing the woe upon Judas, Christ also had a purpose of mercy toward His disciples. He thus gave them the crowning evidence of His Messiahship. ‘I tell you before it come,’ He said, ‘that, when it is come to pass, ye may believe that I AM.’ Had Jesus remained silent, in apparent ignorance of what was to come upon Him, the disciples might have thought that their Master had not divine foresight, and had been surprised and betrayed into the hands of the murderous mob. A year before, Jesus had told the disciples that He had chosen twelve, and that one was a devil. Now His words to Judas, showing that his treachery was fully known to his Master, would strengthen the faith of Christ’s true followers during His humiliation. And when Judas should have come to his dreadful end, they would remember the woe that Jesus had pronounced upon the betrayer.” The Desire of Ages, 655.

> «در اعلامِ وای بر یهودا، مسیح نیز مقصودی رحمت‌آمیز نسبت به شاگردان خویش داشت. بدین‌سان قاطع‌ترین دلیل بر مسیحاییّت خود را به آنان عطا کرد. فرمود: "پیش از آنکه واقع شود به شما می‌گویم، تا چون به وقوع آید، ایمان آورید که من هستم." اگر عیسی خاموش می‌مانْد و چنان می‌نمود که از آنچه بنا بود بر او آید بی‌خبر است، ممکن بود شاگردان بیندیشند که استادشان بصیرتِ الهی ندارد و غافلگیر شده و به خیانت به دست جماعتِ آدم‌کُش سپرده شده است. یک سال پیش، عیسی به شاگردان گفته بود که دوازده تن را برگزیده است، و یکی از آنان شیطان است. اکنون کلمات او خطاب به یهودا، که نشان می‌داد خیانت او بر استادش به‌تمامی معلوم است، ایمانِ پیروانِ راستینِ مسیح را در هنگامِ اتضاعِ او استحکام می‌بخشید. و چون یهودا به فرجامِ هولناکِ خویش می‌رسید، آنان وایى را که عیسی بر آن خیانت‌کار اعلام کرده بود به یاد می‌آوردند.» اشتیاقِ اعصار، ۶۵۵.

December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah began to unseal the revelation of Himself, and the foundational test began. The test was over whether Rome was still the symbol that established the vision in verse fourteen, or had things changed? When the first antichrist from the United States began to reign on May 8, 2025, verse fourteen had been fulfilled. It could then be seen that the relationship between Trump and pope Leo had been typified by Reagan and John Paul II. The Ukrainian War which began in 2014, when the State Department of the United States brought about a color revolution in the Ukraine occurred in the presidency of Obama, who reigned during two popes. Reagan and John Paul II in verse ten, and then in 2014, the Ukrainian War began as represented by verse eleven’s battle of the borderland, or the battle of Raphia. Raphia means “borderland,” and so does the word, “Ukraine.” In that history Obama and two popes mark the second battle of the three battles of verses ten through fifteen. Then in 2024, Trump returned in fulfillment of verse thirteen. Then in verse fourteen the vision is established by the arrival of Trump’s popish counterpart.

در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، شیرِ قبیلهٔ یهودا گشودنِ مُهرِ مکاشفهٔ خویش را آغاز کرد و آزمونِ بنیادین آغاز شد. موضوعِ آزمون این بود که آیا رم همچنان آن نمادی است که در آیهٔ چهاردهم رؤیا را تثبیت می‌کند، یا آن‌که امور دگرگون شده است؟ هنگامی که نخستین ضدّ مسیحِ برخاسته از ایالات متحده در ۸ مهٔ ۲۰۲۵ آغاز به حکمرانی کرد، آیهٔ چهاردهم به تحقق رسیده بود. آنگاه آشکار شد که رابطهٔ میان ترامپ و پاپ لئو به‌صورت نمونه‌وار در ریگان و ژان پل دوم بازنمود یافته بود. جنگِ اوکراین که در سال ۲۰۱۴، آنگاه که وزارت خارجهٔ ایالات متحده در اوکراین انقلابِ رنگی پدید آورد، آغاز شد، در دورانِ ریاست‌جمهوریِ اوباما رخ داد؛ او که دورانِ زمامداری‌اش با دو پاپ هم‌زمان بود. ریگان و ژان پل دوم در آیهٔ ده مطرح‌اند؛ و سپس در ۲۰۱۴، جنگِ اوکراین آغاز شد، چنان‌که در آیهٔ یازده به‌صورتِ نبردِ سرزمینِ مرزی، یا نبردِ رافیا، بازنموده شده است. «رافیا» به معنای «سرزمینِ مرزی» است، و واژهٔ «اوکراین» نیز همین معنا را دارد. در آن تاریخ، اوباما و دو پاپ، نشانگرِ نبردِ دوم از سه نبردِ آیاتِ ده تا پانزده‌اند. سپس در ۲۰۲۴، ترامپ در تحققِ آیهٔ سیزدهم بازگشت. آنگاه در آیهٔ چهاردهم، با فرارسیدنِ همتای پاپیِ ترامپ، رؤیا تثبیت می‌گردد.

What was established is that the three battles of verses ten through fifteen represent three waymarks that each identify the relationship between Jezebel and Ahab leading to Mount Carmel at the Sunday law. With Reagan Jezebel was in Samaria, hidden by a secret alliance. Then the priests of Baal and the prophets of the grove lifted up the spiritualism of woke liberal Catholicism, combined with Obama’s schizophrenic symbolism of both the false prophet of apostate Protestantism and the false prophet of Islam, the worship of mother earth, the licentiousness and anarchy of the French Revolution. Then Trump returned in 2024, and the open relationship between the beast and its image was made manifest in 2025. Its 2026, and the external vision test of the foundation has passed, and we are now in the vision of the temple test.

آنچه به اثبات رسیده این است که سه نبردِ آیاتِ ده تا پانزده، نمایانگرِ سه نشانهٔ راه‌اند که هر یک رابطهٔ میانِ ایزابل و آخاب را، که در هنگامِ قانونِ یکشنبه به کوهِ کرمل منتهی می‌شود، تعیین می‌کند. در روزگارِ ریگان، ایزابل در سامره بود و به‌واسطهٔ ائتلافی سرّی پنهان می‌شد. سپس کاهنانِ بعل و پیامبرانِ بیشه، روح‌گراییِ کاتولیسیسمِ لیبرالِ «ووک» را، که با نمادپردازیِ اسکیزوفرنیکِ اوباما از هر دو: نبیِ کاذبِ پروتستانتیسمِ مرتد و نبیِ کاذبِ اسلام، و نیز با پرستشِ مادرِ زمین و با بی‌عفتی و هرج‌ومرجِ انقلابِ فرانسه درآمیخته بود، برافراشتند. آنگاه ترامپ در سالِ ۲۰۲۴ بازگشت، و در ۲۰۲۵ رابطهٔ علنیِ میانِ وحش و صورتِ آن مکشوف گردید. اکنون سالِ ۲۰۲۶ است، و آزمونِ رؤیتِ بیرونیِ بنیاد سپری شده است، و ما اکنون در آزمونِ رؤیتِ هیکل قرار داریم.

Verse eleven was fulfilled at the battle of Raphia in 217 BC, and typifies the Ukrainian War that began in 2014, which escalated in 2022, and is now on the verge of concluding. Putin will prevail, but the victory simply introduces the beginning of his demise. The prophetic structure of verse eleven and its historical fulfillment at Ptolemy’s victory at the battle of Raphia in 217 BC in fulfillment of verse eleven of chapter eleven aligns with the prophetic history of king Uzziah. Both Ptolemy and Uzziah were southern kings, whose hearts were lifted up because of military successes, but their lifted-up hearts brought both of them down, and the demise of both is associated with mutual attempts to make an offering in the sanctuary in Jerusalem.

آیه یازدهم در نبرد رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد تحقق یافت و به‌گونه‌ای نمونه‌وار نمایانگر جنگ اوکراین است که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، در سال ۲۰۲۲ تشدید گردید، و اکنون در آستانۀ پایان است. پوتین غالب خواهد شد، اما این پیروزی صرفاً آغاز زوال او را رقم می‌زند. ساختار نبوی آیه یازدهم، و تحقق تاریخی آن در پیروزی بطلمیوس در نبرد رافیا در سال ۲۱۷ پیش از میلاد—که خود تحقق آیه یازدهم از باب یازدهم است—با تاریخ نبویِ پادشاه عزیا انطباق دارد. هم بطلمیوس و هم عزیا پادشاهانی جنوبی بودند که به سبب پیروزی‌های نظامی دل‌هایشان بلند شد، اما همین دل‌های بلندشان هر دو را به سقوط کشاند، و زوال هر دو با کوشش‌های مشابهشان برای تقدیم قربانی در معبد اورشلیم پیوند دارد.

We will continue to consider the demise of Putin that leads into the battle of Panium in verse fifteen in the next article.

ما در مقالهٔ بعدی به بررسی سقوط پوتین که در آیهٔ پانزدهم به نبرد پانیوم منتهی می‌شود، ادامه خواهیم داد.

Back to Articles