Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Nine

کتاب دانیال - شماره صد و هشتاد و نه

The Prophetic Tapestry of the Battle of Panium: A Prelude to the Sunday Law

تاروپودِ پیشگویانهٔ نبردِ پانیوم: پیش‌درآمدی بر قانونِ یکشنبه

Author

Jeff Pippenger

Published

April 19, 2024

Formats

PDF
Word

The Battle of Panium was essentially spiritual warfare. Just before the Sunday law the eighth president, who is the seventh (fifth) since Ronald Reagan at the time of the end in 1989, who is also the last Republican president, and who is the richest president, and who also stirs up all the realm of globalism, will lead apostate Protestantism in defeating the Greek religion of Pan, which is the “woke-ism” of globalism. In verses eleven and twelve, the history that begins at the Ukraine War in 2014 concludes at the Sunday law in verse sixteen. Verse fifteen is the Battle of Panium, and the Battle of Panium leads to the battle of Actium, which is the Third World War.

نبرد پانیوم اساساً جنگی روحانی بود. اندکی پیش از قانون یکشنبه، هشتمین رئیس‌جمهور—که از زمان رونالد ریگان در زمانِ پایانِ سال ۱۹۸۹ هفتمین (پنجمین) است، و نیز آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است، و ثروتمندترین رئیس‌جمهور است، و همچنین تمام عرصهٔ جهان‌گرایی را برمی‌انگیزد—پروتستانیسمِ مرتد را در شکست دادن دین یونانیِ پان، که «ووکیسمِ» جهان‌گرایی است، رهبری خواهد کرد. در آیات یازده و دوازده، تاریخی که با جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز می‌شود، در آیهٔ شانزدهم با قانون یکشنبه پایان می‌یابد. آیهٔ پانزدهم نبرد پانیوم است، و نبرد پانیوم به نبرد آکتیوم می‌انجامد که همان جنگ جهانی سوم است.

At the hour of “the great earthquake”, which is the Sunday law of verse sixteen, Islam of the third Woe attacks the United States, angering the nations, and producing national ruin. It is the Battle of Panium that precedes that attack. At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established.

در زمانِ «زلزلهٔ عظیم»، که همان قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزدهم است، اسلامِ وایِ سوم به ایالات متحده حمله می‌کند، ملت‌ها را به خشم می‌آورد و به نابودیِ ملی می‌انجامد. پیش از آن حمله، نبردِ پانیوم رخ می‌دهد. در هنگامِ قانونِ یکشنبه، اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب برقرار می‌شود.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با صدور فرمانی که برخلاف قانون خدا، نهاد پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما به‌طور کامل از راستکاری جدا خواهد شد. وقتی پروتستانیسم دست خود را از فراسوی شکاف برای فشردن دست قدرت رومی دراز کند، و هنگامی که بر فراز ورطه دست در دست روح‌گرایی نهد، و زمانی که تحت نفوذ این اتحاد سه‌گانه کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را، به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری، نفی کند و برای ترویج اکاذیب و گمراهی‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمان عمل شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحه ۴۵۱.

At that point, the papacy’s deadly wound is fully healed, and she rules supremely until she finally comes to her end with none to help. It is when Rome conquers the third obstacle that she rules, as represented by pagan Rome in Daniel chapter eight, verse nine, and in chapter eleven, verses sixteen through nineteen. When papal Rome removed the three horns, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years, as did pagan Rome rule supremely for three hundred and sixty years once it conquered Egypt, the third obstacle at the Battle of Actium in 31 BC.

در آن هنگام، زخم مرگبار پاپیّت به‌طور کامل التیام یافته است و او تا آن‌که سرانجام بی‌هیچ یاوری به پایان خود برسد، به‌طور مطلق حکم می‌راند. زمانی که روم سومین مانع را فتح می‌کند، او حکم می‌راند؛ چنان‌که در کتاب دانیال، باب هشتم آیهٔ ۹، و در باب یازدهم، آیات ۱۶ تا ۱۹، به‌صورت رومِ بت‌پرست به تصویر کشیده شده است. هنگامی که رومِ پاپی سه شاخ را از میان برداشت، او به مدت هزار و دویست و شصت سال به‌طور مطلق حکم راند؛ همان‌گونه که رومِ بت‌پرست نیز، پس از آن‌که مصر—سومین مانع—را در نبرد آکتیوم در سال ۳۱ پیش از میلاد فتح کرد، به مدت سیصد و شصت سال به‌طور مطلق حکم راند.

In grammar, the suffix “ium” is added to the end of a word to form a noun that denotes a place, a state, or a collection of something. It is commonly used in the formation of technical and scientific terms, particularly in chemistry and biology. For example: “stadium” refers to a place for athletic competitions or other events, “aquarium” refers to a place where aquatic organisms or plants are kept for display and “gymnasium” refers to a place for physical exercise or training. In scientific terminology, “ium” is often used to indicate a chemical element or compound, particularly when the element or compound has been isolated or discovered. For example: “sodium” refers to a chemical element with the symbol Na, “calcium” refers to a chemical element with the symbol Ca.

در دستور زبان، پسوند «-ium» به انتهای یک واژه افزوده می‌شود تا اسمی بسازد که به مکان، حالت یا مجموعه‌ای از چیزی دلالت دارد. این پسوند به‌طور رایج در ساخت اصطلاحات فنی و علمی، به‌ویژه در شیمی و زیست‌شناسی، به‌کار می‌رود. برای نمونه: «stadium» به مکانی برای مسابقات ورزشی یا رویدادهای دیگر اشاره دارد، «aquarium» به مکانی اطلاق می‌شود که در آن جانداران یا گیاهان آبزی برای نمایش نگهداری می‌شوند، و «gymnasium» به مکانی برای ورزش یا تمرین‌های بدنی گفته می‌شود. در اصطلاحات علمی، «-ium» اغلب برای نشان دادن یک عنصر یا ترکیب شیمیایی به‌کار می‌رود، به‌ویژه هنگامی که آن عنصر یا ترکیب جداسازی یا کشف شده باشد. برای مثال: «sodium» به عنصری شیمیایی با نماد Na اشاره دارد، «calcium» به عنصری شیمیایی با نماد Ca.

The beginning of pagan Rome ruling supremely was accomplished at the Battle of Actium, and the Battle of Panium opened the door to the war represented by Actium, for “line upon line” Actium represents the Sunday law when the papacy again rules the world supremely.

آغاز حاکمیت مطلق رومِ بت‌پرست در نبرد آکتیوم تحقق یافت، و نبرد پانیوم راه را برای جنگی که آکتیوم نمایندهٔ آن است گشود؛ زیرا «خط بر خط»، آکتیوم نمایانگر قانون یکشنبه است، زمانی که پاپی‌گری بار دیگر به‌طور مطلق بر جهان حکم می‌راند.

Actium was a sea battle, and Panium was a ground battle, thus the connection of the two battles represents a battle that is worldwide encompassing land and sea. Actium, the most famous sea battle of ancient history, also represents a worldwide war, for the “waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” Panium represents a spiritual war that is combined with a political war at the soon coming Sunday law.

اکتیوم یک نبرد دریایی بود و پانیوم یک نبرد زمینی؛ بنابراین پیوند این دو نبرد نمایانگر نبردی جهانی است که خشکی و دریا را در بر می‌گیرد. اکتیوم، مشهورترین نبرد دریایی تاریخ باستان، همچنین نمایانگر جنگی جهانی است، زیرا «آب‌هایی که دیدی، جایی که آن فاحشه نشسته است، قوم‌ها و جماعت‌ها و ملت‌ها و زبان‌ها هستند.» پانیوم نمایانگر جنگی روحانی است که با جنگی سیاسی در هنگام قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد در هم آمیخته می‌شود.

The word “pan” as a noun, has multiple meanings depending on the context, but in Greek mythology, Pan is the god of shepherds, flocks, rustic music, and wilderness. He is often depicted as a half-man, half-goat figure, known for his love of music and nature.

واژه «pan» به‌عنوان یک اسم، بسته به زمینه معانی گوناگونی دارد، اما در اسطوره‌شناسی یونان، پان خدای چوپانان، رمه‌ها، موسیقی روستایی و طبیعتِ وحشی است. او را اغلب به‌صورت هیأتی نیمه‌انسان، نیمه‌بز به تصویر می‌کشند که به عشق به موسیقی و طبیعت شهرت دارد.

> “As the crowning act in the great drama of deception, Satan himself will personate Christ. The church has long professed to look to the Saviour’s advent as the consummation of her hopes. Now the great deceiver will make it appear that Christ has come. In different parts of the earth, Satan will manifest himself among men as a majestic being of dazzling brightness, resembling the description of the Son of God given by John in the Revelation. Revelation 1:13–15.” The Great Controversy, 624.

> "به‌عنوان اوج نمایش بزرگ فریب، خودِ شیطان در نقش مسیح ظاهر خواهد شد. کلیسا مدت‌هاست اظهار می‌کند که به آمدن نجات‌دهنده به‌عنوان تحقق نهایی امیدهایش چشم دوخته است. اکنون آن فریبکار بزرگ چنان وانمود خواهد کرد که گویی مسیح آمده است. در نقاط گوناگون زمین، شیطان در میان مردم به‌صورت موجودی باشکوه و با درخششی خیره‌کننده ظاهر خواهد شد، شبیه به توصیفی که یوحنا در مکاشفه از پسر خدا داده است. مکاشفهٔ یوحنا ۱:۱۳–۱۵." جدال بزرگ، ۶۲۴.

Pan is the shepherd-god, and will personate the True Shepherd. Satan’s personation of Christ begins at the Sunday law for at “the decree” “we may” then “know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near”.

پان، خدای شبان، است و خود را به جای شبان حقیقی جا خواهد زد. تظاهر شیطان به مسیح بودن از هنگام قانون یکشنبه آغاز می‌شود، زیرا با صدور "فرمان" "می‌توانیم" آنگاه "بدانیم که زمانِ عملِ شگفت‌انگیزِ شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است".

The word “pan” can also refer to a shallow, wide-rimmed cooking vessel used for frying, baking, or cooking food. The final war is centered upon spiritual Jerusalem, the holy mountain that is lifted up as an ensign, and the mountain that God’s other flock that are still in Babylon flee unto. At that time all nations will come against spiritual Jerusalem, which is identified as a “cup” (pan).

واژهٔ «pan» همچنین می‌تواند به ظرفِ پخت‌وپزِ کم‌عمق و لبه‌پهنی اطلاق شود که برای سرخ‌کردن، پختن در فر یا پخت غذا به‌کار می‌رود. جنگِ نهایی بر محورِ اورشلیمِ روحانی متمرکز است؛ کوهِ مقدسی که چون پرچمی برافراشته می‌شود، و همان کوهی است که گلهٔ دیگرِ خدا که هنوز در بابل‌اند، به سوی آن می‌گریزند. در آن زمان همهٔ ملت‌ها بر ضدِ اورشلیمِ روحانی خواهند آمد، که به‌عنوان «جام» (pan) شناخته می‌شود.

> The burden of the word of the Lord for Israel, saith the Lord, which stretcheth forth the heavens, and layeth the foundation of the earth, and formeth the spirit of man within him. Behold, I will make Jerusalem a cup of trembling unto all the people round about, when they shall be in the siege both against Judah and against Jerusalem. And in that day will I make Jerusalem a burdensome stone for all people: all that burden themselves with it shall be cut in pieces, though all the people of the earth be gathered together against it. Zechariah 12:1—3.

> بارِ کلامِ خداوند دربارهٔ اسرائیل، می‌گوید خداوند، همان که آسمان‌ها را می‌گستراند و بنیادِ زمین را می‌نهد و روحِ انسان را در درونِ او شکل می‌دهد. اینک، اورشلیم را برای همهٔ قوم‌های گرداگرد، جامِ لرزه و هراس خواهم ساخت، آنگاه که محاصره هم بر ضدِ یهودا و هم بر ضدِ اورشلیم برپا شود. و در آن روز، اورشلیم را سنگی سنگین برای همهٔ قوم‌ها خواهم ساخت؛ هر که آن را بر دوش گیرد، پاره‌پاره خواهد شد، هرچند همهٔ قوم‌های زمین بر ضدِ آن گرد هم آیند. زکریا 12:1-3

Jerusalem is also the caldron, for it is the pan where the drama is carried out. A “caldron” is a cooking pan.

اورشلیم همچنین دیگ است، زیرا همان دیگی است که نمایش در آن اجرا می‌شود. «caldron» به معنی دیگِ آشپزی است.

> Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ye shall fall by the sword; I will judge you in the border of Israel; and ye shall know that I am the Lord. This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel: And ye shall know that I am the Lord: for ye have not walked in my statutes, neither executed my judgments, but have done after the manners of the heathen that are round about you. Ezekiel 11:2–12.

> آنگاه او به من گفت: ای پسر انسان، اینان مردانی‌اند که شرارت را تدبیر می‌کنند و در این شهر مشورت شریرانه می‌دهند؛ آنان که می‌گویند: «نزدیک نیست؛ بیایید خانه‌ها بنا کنیم؛ این شهر دیگ است و ما گوشت آنیم.» پس بر ایشان نبوت کن؛ نبوت کن، ای پسر انسان. و روح خداوند بر من فرو آمد و به من گفت: بگو: خداوند چنین می‌گوید: ای خاندان اسرائیل، چنین گفته‌اید، زیرا آنچه به ذهن شما می‌آید، همه را می‌دانم. کشتگان خود را در این شهر بسیار کرده‌اید و خیابان‌های آن را از کشتگان پر ساخته‌اید. از این رو خداوند خدا چنین می‌گوید: کشتگان شما که در میان آن نهاده‌اید، آنان گوشت‌اند و این شهر دیگ است؛ اما شما را از میان آن بیرون خواهم آورد. از شمشیر ترسیده‌اید؛ و من شمشیری بر شما خواهم آورد، می‌گوید خداوند خدا. و شما را از میان آن بیرون خواهم آورد و به دست بیگانگان تسلیم خواهم کرد و در میان شما داوری‌ها را اجرا خواهم کرد. به شمشیر خواهید افتاد؛ شما را در سرحد اسرائیل داوری خواهم کرد؛ و خواهید دانست که من خداوندم. این شهر دیگِ شما نخواهد بود، و شما نیز گوشت در میان آن نخواهید بود؛ بلکه شما را در سرحد اسرائیل داوری خواهم کرد. و خواهید دانست که من خداوندم، زیرا در فرایض من راه نرفته‌اید و احکام مرا به‌جا نیاورده‌اید، بلکه بر وفق رسوم امت‌های پیرامون شما عمل کرده‌اید. حزقیال ۱۱:‏۲-۱۲

In English, “pan” as a prefix means “universal,” “all” or “across”. For example, “panorama” refers to a wide or comprehensive view of an area, “pantheism” refers to the belief that the universe is divine, and “Pan-American” refers to something involving all the countries of the Americas. Thus “pan” identifies a worldwide war.

در زبان انگلیسی، پیشوند «pan» به معنای «همگانی»، «همه» یا «سرتاسر» است. برای مثال، "panorama" به نمایی گسترده یا جامع از یک منطقه اشاره دارد، "pantheism" به باورِ الهی بودنِ جهان اشاره دارد، و "Pan-American" به چیزی اشاره دارد که همهٔ کشورهای قاره‌های آمریکا را در بر می‌گیرد. بنابراین «pan» بر یک جنگ جهانی دلالت دارد.

> “Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.

> شیطان با پرسش‌های بی‌اهمیت ذهن‌ها را منحرف می‌کند تا مردم نتوانند با دیدی روشن و دقیق امورِ بسیار مهم را ببینند. دشمن نقشه می‌کشد تا جهان را به دام اندازد.

> “The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Selected Messages, book 3, 392.

> «جهانِ به‌اصطلاح مسیحی قرار است به صحنهٔ اقدامات بزرگ و تعیین‌کننده تبدیل شود. مردانِ صاحبِ اقتدار، به پیروی از الگوی پاپیّت، قوانینی وضع خواهند کرد که وجدان را کنترل کنند. بابل همهٔ ملت‌ها را از شرابِ خشمِ زناکاریِ خود خواهد نوشانید. هر ملتی درگیر خواهد شد.» پیام‌های برگزیده، کتاب ۳، ۳۹۲.

The word “act” as a noun means “a formal written decision or statute enacted by a legislative body.”

واژهٔ «act» به‌عنوان اسم به‌معنای «تصمیم رسمیِ مکتوب یا قانونِ مصوبِ یک نهاد قانون‌گذار» است.

> “When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery.” Testimonies, volume 5, 712.

> وقتی ملت ما چنان از اصول حکومت خود تبری جوید که قانون یکشنبه وضع کند، پروتستانتیسم در این اقدام با پاپی‌گری هم‌دست خواهد شد. گواهی‌ها، جلد ۵، ۷۱۲.

The so-called Christian world is a theater of great actions, or acts, and every nation (pan) will be involved. The word “act” can also refer to a division or segment of a play, movie, or other performance, typically characterized by a particular set of events or actions. The word “act” as a verb, means to perform a specific action or behave in a certain way. It can also refer to pretending or playing a role, as in acting in a play or film.

به‌اصطلاح جهان مسیحی صحنهٔ اعمال یا کنش‌های بزرگ است و هر ملت (pan) در آن درگیر خواهد شد. واژهٔ «act» همچنین می‌تواند به یک بخش یا قسمت از یک نمایش، فیلم، یا اجرای دیگر اشاره کند که معمولاً با مجموعه‌ای خاص از رویدادها یا کنش‌ها مشخص می‌شود. واژهٔ «act» به‌عنوان فعل به معنای انجام دادن عملِ مشخص یا رفتار کردن به شیوه‌ای معین است. همچنین می‌تواند به تظاهر کردن یا ایفای نقش اشاره داشته باشد، مانند بازی در یک نمایش یا فیلم.

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> دنیا صحنهٔ نمایش است. بازیگران، یعنی ساکنان آن، در حال آماده شدن‌اند تا نقش خود را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. خدا از نظرها دور مانده است. در میان توده‌های عظیم بشر وحدتی وجود ندارد، مگر آن‌که مردم برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خود با هم متحد شوند. خدا ناظر است. مقاصد او دربارهٔ بندگان یاغی‌اش تحقق خواهد یافت. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا اجازه داده است عناصر آشفتگی و بی‌نظمی برای مدتی حاکم باشند. قدرتی از عالمِ زیرین در کار است تا آخرین صحنه‌های بزرگ این نمایش را پدید آورد—شیطان که چون مسیح می‌آید و با همهٔ فریبندگیِ شرارت در کسانی عمل می‌کند که خود را در انجمن‌های مخفی به هم می‌پیوندند. آنان که در برابر اشتیاقِ هم‌پیمانی تسلیم می‌شوند، در حال به ثمر رساندن طرح‌های دشمن‌اند. اثر در پی علت خواهد آمد.

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> بی‌قانونی تقریباً به اوج خود رسیده است. آشفتگی جهان را فرا گرفته است و به زودی وحشتی عظیم بر انسان‌ها فرود خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم باید خود را برای آنچه به زودی چون غافلگیریِ درهم‌شکننده‌ای بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم. ریویو اند هرالد، ۱۰ سپتامبر ۱۹۰۳.

Panium and Actium represent the Third World War. In that war there will be supernatural manifestations as represented by the Greek goat-god Pan. The war will be associated with the enforcement of the Sunday law as an “act.” And the war is identified as “the last scenes in the great drama”, for it is not only the legal act of enforcing Sunday legislation, it is also the climax of the gospel drama in the closing hours of human probation. In advance of the battle where Panium and Actium prophetically join, in verse sixteen of Daniel chapter eleven, God’s last-day army will already be raised up, and their banner, which is an ensign, will then be lifted up. The primary meaning of “ensign” is the banner of an army.

پانیوم و آکتیوم نمایانگرِ جنگ جهانی سوم‌اند. در آن جنگ، تجلیاتِ ماوراءالطبیعی رخ خواهد داد، چنان‌که با خدایِ بزگونِ یونانی، پان، نشان داده شده است. آن جنگ با تحمیلِ قانونِ روزِ یکشنبه به‌عنوان یک «عمل» مرتبط خواهد بود. و آن جنگ به‌عنوان «صحنه‌های پایانیِ نمایشِ بزرگ» شناسایی می‌شود، زیرا نه‌تنها عملِ حقوقیِ تحمیلِ قانونِ روزِ یکشنبه است، بلکه اوجِ درامِ انجیل در ساعاتِ پایانیِ دورانِ مهلتِ انسان نیز هست. پیش از نبردی که در آن پانیوم و آکتیوم به‌صورتِ نبوی به هم می‌پیوندند، طبق آیهٔ شانزدهمِ فصلِ یازدهمِ کتابِ دانیال، لشکرِ روزهایِ آخرِ خدا از پیش برپا خواهد شد و علمشان آنگاه برافراشته خواهد شد. معنای اصلیِ «ensign» پرچمِ یک لشکر است.

Act and Pan are Actium and Panium, and the Wonderful Linguist controlled the geography, the names, and the history of both battles, for it is the history immediately before the soon coming Sunday law. The Battle of Panium took place in 200 BC, and verse sixteen identifies Rome conquering Jerusalem in 63 BC.

اکت و پن همان آکتیوم و پانیوم‌اند، و زبان‌شناس شگفت‌انگیز جغرافیا، نام‌ها و تاریخ هر دو نبرد را کنترل می‌کرد، زیرا این همان تاریخی است که بلافاصله پیش از قانونِ روزِ یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد قرار دارد. نبرد پانیوم در سال ۲۰۰ پیش از میلاد رخ داد، و آیهٔ شانزدهم مشخص می‌کند که روم در سال ۶۳ پیش از میلاد اورشلیم را فتح کرد.

Between the history in the last days that is represented by the period from 200 BC to 63 BC, the formation of the image of the beast in the United States will be accomplished, as represented by the history of 161 BC to 158 BC. Before the period where the final movements of erecting an image of the beast in the United States, there will be an event represented by the revolt of Modein in 167 BC. The revolt is typified by the revolt against the forced religion of Greece, and the revolt will lead to a waymark represented by the rededication of the temple in 164 BC.

در خلال تاریخِ روزهای آخر که توسط دورهٔ ۲۰۰ پیش از میلاد تا ۶۳ پیش از میلاد نمایانده می‌شود، تشکیلِ تصویرِ وحش در ایالات متحده به انجام خواهد رسید، چنان‌که تاریخِ ۱۶۱ پیش از میلاد تا ۱۵۸ پیش از میلاد آن را نمایندگی می‌کند. پیش از دوره‌ای که در آن تحرکات نهاییِ برپا کردنِ تصویری از وحش در ایالات متحده رخ می‌دهد، رویدادی خواهد بود که شورشِ مودین در ۱۶۷ پیش از میلاد آن را نمایندگی می‌کند. این شورش نمونهٔ شورش علیه دینِ تحمیلیِ یونان است، و این شورش به یک نشان‌راه منتهی خواهد شد که بازتقدیسِ معبد در ۱۶۴ پیش از میلاد آن را نمایندگی می‌کند.

164 BC is commemorated by Judaism because of the miracle of a day’s worth of holy oil lasting for eight days. Thus 164 BC, which precedes 161 BC, identifies a satanic miracle that was accomplished for the apostate people of God. The miracle is represented as one day producing eight days, and that first day’s oil was what supplied the entire eight days. The miracle was brought upon the one part that was of the seven, and this waymark is set within the very history where the enigma of the eighth that is of the seven being accomplished upon both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn.

سال ۱۶۴ پیش از میلاد در یهودیت به‌سبب معجزه‌ای گرامی داشته می‌شود که در آن، روغن مقدسِ به‌اندازهٔ یک روز، هشت روز دوام آورد. از این‌رو، سال ۱۶۴ پیش از میلاد، که پیش از سال ۱۶۱ پیش از میلاد است، نشانگرِ معجزه‌ای شیطانی است که برای قومِ مرتدِ خدا انجام شد. این معجزه به‌صورتِ «یک روز که هشت روز پدید می‌آورد» بازنمایی می‌شود، و روغنِ همان روز نخست بود که تمام هشت روز را تأمین کرد. آن معجزه بر آن یک بخش که از آنِ هفت بود وارد آمد، و این نشانهٔ راه در خودِ همان تاریخی قرار داده شده است که در آن، رازِ «هشتم که از هفت است» بر هر دو شاخِ جمهوری‌خواهِ مرتد و شاخِ پروتستانِ مرتد به انجام رسید.

The manifestation of satanic miracles before the soon coming Sunday law is associated with the Greek god Pan. When the Battle of Panium is waged and won by Trump and apostate Protestantism, “Pandora’s box” will have been opened, and there will be no way to solve the problems that are then released upon mankind for, “a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.”

ظهور معجزات شیطانی پیش از قانونِ قریب‌الوقوعِ روز یکشنبه با خدای یونانیِ پان پیوند دارد. هنگامی که نبردِ پانیوم به‌دست ترامپ و پروتستانتیسمِ مرتد برپا شود و با پیروزی آنان پایان یابد، «جعبهٔ پاندورا» گشوده خواهد شد و دیگر راهی برای حلِ مشکلاتی که در آن هنگام بر بشریت آزاد می‌شوند وجود نخواهد داشت، زیرا «به‌زودی وحشتی عظیم بر انسان‌ها خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌دانیم باید خود را برای آنچه به‌زودی چون غافلگیری‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم.»

The one hundred and forty-four thousand are those that have been sealed by the sanctifying power of God’s Word which was provided through the unsealing of the Revelation of Jesus Christ. That Revelation includes several specific lines of truth, and it provides sanctified instruction of Who Jesus is. As the Word of God, He is the Wonderful Linguist who has controlled all human language, since through His power He brought about the various languages when He rained down confusion at the tower of Babel. He is the Wonderful Numberer that has hidden secrets with the numbers set forth in His Word, and within His entire creation. He is the controller of history, for history is “His”-story. He created the earth and He controlled the geographical form of planet earth after the Flood, and therefore the various prophetic geographies that make up the “truths” found in His Word. The one hundred and forty-four thousand represent among other things, those who manifest faith that He created all things.

صد و چهل و چهار هزار نفر کسانی‌اند که به‌واسطهٔ قدرت تقدیس‌کنندهٔ کلام خدا ــ که با برداشته شدن مُهرهای مکاشفهٔ عیسی مسیح فراهم شد ــ مُهر شده‌اند. آن مکاشفه چندین خط مشخصِ حقیقت را در بر می‌گیرد و تعلیم تقدیس‌شده‌ای دربارهٔ اینکه عیسی کیست ارائه می‌دهد. به‌عنوان کلام خدا، او زبان‌شناس شگفت‌انگیزی است که همهٔ زبان‌های انسانی را مهار کرده است؛ زیرا به قدرت خویش زبان‌های گوناگون را پدید آورد، آنگاه که در برج بابل سردرگمی را نازل کرد. او شمارندهٔ شگفت‌انگیزی است که رازها را در اعدادی که در کلامش بیان شده و در سراسر آفرینش اوست پنهان کرده است. او حاکم تاریخ است، زیرا تاریخ «داستانِ او» است. او زمین را آفرید و پس از طوفان شکل جغرافیایی سیارهٔ زمین را نیز تحت فرمان خویش داشت؛ و به همین سبب، جغرافیاهای نبویِ گوناگونی که «حقایقِ» موجود در کلام او را می‌سازند نیز از تدبیر اوست. صد و چهل و چهار هزار نفر، در میان امور دیگر، نمایانگر کسانی‌اند که ایمان دارند او همه چیز را آفریده است.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. John 1:1–3.

> در آغاز کلمه بود، و کلمه نزد خدا بود، و کلمه خدا بود. همان در آغاز نزد خدا بود. همه چیز به‌وسیلهٔ او پدید آمد؛ و بدون او هیچ‌چیز از آنچه پدید آمده است پدید نیامد. یوحنا ۱:۱-۳.

The story of Pandora’s box is a myth from ancient Greek mythology. It is primarily recounted in “Works and Days” by the Greek poet Hesiod and in various other classical sources. It is obviously a paraphrase of the experience of Eve in the Garden of Eden. The name “Pandora” comes from ancient Greek mythology. It is derived from the Greek words’ “pan” meaning “all,” “dora’ meaning “gifts.” Pandora means “all-gifted.” Eve is the symbol of the Church, and all gifts are found within God’s Church.

داستان جعبهٔ پاندورا افسانه‌ای از اسطوره‌شناسی یونان باستان است. این داستان عمدتاً در «کارها و روزها» از شاعر یونانی هسیود و نیز در منابع کلاسیک گوناگون روایت شده است. به‌وضوح بازگویی تجربهٔ حوا در باغ عدن است. نام «پاندورا» از اسطوره‌شناسی یونان باستان می‌آید. این نام از واژه‌های یونانی «پان» به معنای «همه» و «دورا» به معنای «هدایا» گرفته شده است. «پاندورا» به معنای «دارای همهٔ هدایا» است. حوا نماد کلیساست و همهٔ هدایا در کلیسای خدا یافت می‌شوند.

In Greek mythology, Pandora was the first mortal woman created by the gods. According to the myth, she was crafted by Hephaestus at the command of Zeus, the king of the gods, as part of a plan to punish humanity. Each of the gods contributed gifts to Pandora, including beauty, grace, intelligence, and charm. Zeus gave her a jar (in later retellings, it became a box) and instructed her never to open it under any circumstances. Eve was told she could eat of every tree except of “the tree in the midst of the Garden.”

در اسطوره‌های یونانی، پاندورا نخستین زن فانی بود که خدایان آفریدند. بنا بر این اسطوره، او به دستور زئوس، پادشاه خدایان، به دست هفائستوس ساخته شد، به‌عنوان بخشی از طرحی برای مجازات بشر. هر یک از خدایان هدایایی به پاندورا بخشیدند، از جمله زیبایی، وقار، هوش و دلربایی. زئوس به او یک کوزه داد (که در روایت‌های متأخرتر به جعبه بدل شد) و به او دستور داد تحت هیچ شرایطی آن را باز نکند. به حوا گفته شد که می‌تواند از همهٔ درختان بخورد، جز «درختی که در میان باغ است».

Pandora, overcome by curiosity, eventually succumbed to temptation and opened the jar. Upon doing so, all the evils, pains, and diseases that had previously been kept inside were released into the world, spreading suffering and misery among humanity. However, one thing remained in the jar: hope. In some versions of the myth, Pandora quickly closed the jar, preventing hope from escaping, while in others, hope also emerged, providing humanity with a glimmer of optimism and resilience in the face of adversity.

پاندورا که کنجکاوی بر او چیره شده بود، سرانجام در برابر وسوسه تسلیم شد و کوزه را گشود. با این کار، همهٔ بدی‌ها، دردها و بیماری‌هایی که پیش‌تر درون آن نگه داشته شده بودند، آزاد شدند و در میان بشریت رنج و بدبختی پراکندند. با این حال، یک چیز در کوزه باقی ماند: امید. در برخی روایت‌های این اسطوره، پاندورا به‌سرعت کوزه را بست و مانع بیرون رفتن امید شد، اما در برخی دیگر، امید نیز بیرون آمد و به بشریت بارقه‌ای از خوش‌بینی و تاب‌آوری در برابر سختی‌ها بخشید.

The Battle of Panium joins the Battle of Actium at the soon coming Sunday law, and the soon coming Sunday law was typified by the test in the Garden of Eden. In the garden the test was simply for Adam and Eve, but in the last days the test needed to confront all mankind around the entire world. The first test of believing or disbelieving God’s word in the Garden typifies the last test of the Sunday law. Eve failed that first test and opened the floodgates of woe upon mankind, as represented in the myth of Pandora.

نبرد پانیوم در مقطعِ قانونِ یکشنبهِ نزدیک‌الوقوع به نبرد آکتیوم می‌پیوندد، و قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی می‌آید، نماد آن آزمونِ باغِ عدن بود. در آن باغ، آزمون صرفاً برای آدم و حوا بود، اما در روزهای آخر، این آزمون باید پیشِ‌رویِ همهٔ بشریت در سراسر جهان قرار می‌گرفت. آزمونِ نخستِ باور یا ناباوری به کلامِ خدا در باغ، نمادِ آزمونِ نهاییِ قانونِ یکشنبه است. حوا در آن آزمونِ نخست شکست خورد و سیلابِ مصیبت‌ها را بر بشریت رها کرد، چنان‌که در اسطورهٔ پاندورا آمده است.

When the Battle of Panium joins the Battle of Actium, the test represented in the Garden of Eden will open upon all mankind. The hope that is then provided for the world is the ensign that is lifted up for all the world (panorama) to see.

وقتی نبرد پانیوم با نبرد آکتیوم همراه می‌شود، آزمونی که در باغ عدن نمایان شده بود دامن‌گیرِ تمام بشریت خواهد شد. امیدی که آنگاه برای جهان فراهم می‌شود، همان علمی است که برافراشته می‌شود تا تمام جهان (پانوراما) آن را ببینند.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> ای همه ساکنان جهان و باشندگان زمین، بنگرید، هرگاه او پرچمی بر کوه‌ها برافرازد؛ و هرگاه در شیپور بدمد، بشنوید. اشعیا ۱۸:۳

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “The world is a theater; the actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. With the great masses of mankind, there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to His rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> جهان صحنهٔ نمایش است؛ بازیگرانش، ساکنان آن، در تدارک ایفای نقش خود در آخرین نمایش بزرگ‌اند. در میان توده‌های عظیم بشر، وحدتی نیست، جز آنگاه که مردم برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خود هم‌پیمان می‌شوند. خدا نظاره‌گر است. مقاصد او دربارهٔ مخلوقاتِ یاغی‌اش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا اجازه داده است که عناصرِ آشفتگی و بی‌نظمی برای مدتی چیره شوند. نیرویی از اعماق در کار است تا صحنه‌های بزرگِ پایانیِ نمایش را پدید آورد،— شیطان که در هیأت مسیح می‌آید، و با همهٔ فریبندگیِ ناراستی در کسانی عمل می‌کند که خود را در انجمن‌های مخفی به هم می‌پیوندند. آنان که تسلیم شورِ هم‌پیمانی می‌شوند، در حال به اجرا گذاشتنِ نقشه‌های دشمن‌اند. معلول در پی علت خواهد آمد.

> “Never did this message apply with greater force than it applies today. More and more the world is setting at naught the claims of God. Men have become bold in transgression. The wickedness of the inhabitants of the world has almost filled up the measure of their iniquity. This earth has almost reached the place where God will permit the destroyer to work his will upon it. The substitution of the laws of men for the law of God, the exaltation, by merely human authority, of Sunday in place of the Bible Sabbath, is the last act in the drama. When this substitution becomes universal, God will reveal Himself. He will arise in His majesty to shake terribly the earth. He will come out of His place to punish the inhabitants of the world for their iniquity, and the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain.

> هرگز این پیام بیش از امروز با چنین قوتی صدق نکرده است. هرچه بیشتر، جهان حقّ خداوند را به هیچ می‌گیرد. آدمیان در عصیان جسور شده‌اند. شرارتِ ساکنانِ جهان تقریباً پیمانهٔ گناهشان را پر کرده است. این زمین تقریباً به جایی رسیده است که خدا اجازه خواهد داد ویرانگر ارادهٔ خود را بر آن به اجرا گذارد. جایگزینی قوانینِ انسان به جای قانونِ خدا، و برکشیدنِ یکشنبه به جای سبتِ کتاب‌مقدس، صرفاً به اتکای اقتدار انسانی، آخرین پردهٔ این نمایش است. هنگامی که این جایگزینی همگانی شود، خدا خود را آشکار خواهد کرد. او در شکوهِ خود برخواهد خاست تا زمین را به سختی بلرزاند. او از جایگاهِ خود بیرون خواهد آمد تا ساکنانِ جهان را به سبب گناهشان مجازات کند، و زمین خونِ خود را آشکار خواهد کرد و کشتگانِ خود را دیگر نخواهد پوشاند.

> “We are standing on the threshold of the crisis of the ages. In quick succession the judgments of God will follow one another,—fire, and flood, and earthquake, with war and bloodshed. We are not to be surprised at this time by events both great and decisive; for the angel of mercy cannot remain much longer to shelter the impenitent.

> ما بر آستانۀ بحرانِ اعصار ایستاده‌ایم. پی‌درپی، داوری‌های خداوند یکی پس از دیگری فرا خواهد رسید — آتش و سیل و زلزله، همراه با جنگ و خون‌ریزی. نباید در این زمان از وقوع رویدادهای بزرگ و سرنوشت‌ساز شگفت‌زده شویم؛ زیرا فرشتۀ رحمت دیگر نمی‌تواند بیش از این بماند تا توبه‌نکردگان را پناه دهد.

> “The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied, and entranced until the day of probation shall be ended, and the door of mercy forever shut.

> بحران به‌طور خزنده و تدریجی به ما نزدیک می‌شود. خورشید در آسمان می‌درخشد و مسیر همیشگی خود را می‌پیماید، و آسمان‌ها همچنان جلال خدا را اعلام می‌کنند. آدمیان همچنان می‌خورند و می‌نوشند، می‌کارند و می‌سازند، ازدواج می‌کنند و دیگران را به ازدواج می‌دهند. بازرگانان همچنان می‌خرند و می‌فروشند. مردم به یکدیگر تنه می‌زنند و برای بالاترین جایگاه با هم رقابت می‌کنند. لذت‌طلبان هنوز به تئاترها، مسابقات اسب‌دوانی و قمارخانه‌ها هجوم می‌برند. بالاترین هیجان حکمفرماست، اما ساعتِ مهلت به‌سرعت رو به پایان است، و هر پرونده‌ای در آستانهٔ تصمیمی ابدی است. شیطان می‌بیند که زمانش کوتاه است. او همهٔ عوامل خود را به کار انداخته است تا مردمان فریب بخورند، گمراه شوند، سرگرم و مسحور بمانند تا روزِ مهلت به پایان رسد و درِ رحمت تا ابد بسته شود.

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.

> تخطی تقریباً به حدّ نهایی خود رسیده است. آشفتگی سراسر جهان را فراگرفته است و به‌زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها فرود خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌دانیم باید خود را برای آنچه به‌زودی همچون غافلگیری‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم.

> “In this time of prevailing iniquity we may know that the last great crisis is at hand. When the defiance of God’s law is almost universal, when His people are oppressed and afflicted by their fellow men, the Lord will interpose.

> در این زمانِ چیرگیِ شرارت می‌توانیم بدانیم که آخرین بحران بزرگ در آستانه است. هنگامی که سرکشی در برابر قانون خدا تقریباً همگانی شود، هنگامی که قوم او به دست همنوعانشان دچار ستم و رنج شوند، خداوند مداخله خواهد کرد.

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> ما بر آستانهٔ رویدادهای بزرگ و خطیر ایستاده‌ایم. پیشگویی‌ها در حال تحقق‌اند. تاریخی شگفت و پرحادثه در دفاترِ آسمان ثبت می‌شود. همه‌چیز در جهانِ ما در تلاطم است. جنگ‌ها و شایعاتِ جنگ وجود دارد. ملت‌ها خشمگین‌اند، و زمانِ مردگان فرا رسیده است تا داوری شوند. رویدادها دگرگون می‌شوند تا روزِ خدا، که سخت به شتاب نزدیک می‌شود، فرا رسد. گویی تنها لحظه‌ای از زمان باقی مانده است. اما با آنکه همین اکنون ملتی بر ضد ملتی و پادشاهی بر ضد پادشاهی برمی‌خیزد، هنوز درگیریِ سراسری آغاز نشده است. هنوز چهار باد نگه داشته شده‌اند تا بندگانِ خدا بر پیشانی‌هایشان مهر شوند. آنگاه قدرت‌های زمین نیروهای خود را برای آخرین نبردِ بزرگ بسیج خواهند کرد. خدمت مسیحی، ۵۰، ۵۱.

Back to Articles