Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Seven

کتاب دانیال - شماره نود و هفت

The Triple Application of Elijah: Unveiling the Prophetic Dynamics of Modern Babylon’s Confrontation

کاربرد سه‌گانهٔ ایلیا: پرده‌برداری از پویایی‌های نبویِ رویاروییِ بابلِ مدرن

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The triple application of Elijah represents the external elements of the Elijah of the last days. Elijah represents one man, but also a movement of people. The movement of people who join with the messenger Elijah are taken out of the condition and experience represented by Laodicea.

تطبیق سه‌گانهٔ ایلیا نمایانگر عناصر بیرونیِ ایلیای ایام آخر است. ایلیا هم نمایانگر یک شخص است و هم جنبشی از مردم. جنبش مردمی‌ای که با پیام‌آور ایلیا همراه می‌شوند از وضعیت و تجربه‌ای که لاودیکیه نمایانگر آن است بیرون آورده می‌شوند.

> And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:21, 22.

> و ایلیا نزد همهٔ مردم آمد و گفت: تا به کی میان دو عقیده دودل خواهید بود؟ اگر خداوند خداست، از او پیروی کنید؛ اما اگر بعل، از او پیروی کنید. و مردم هیچ پاسخی به او ندادند. آن‌گاه ایلیا به مردم گفت: من، تنها من، نبیِ خداوند باقی مانده‌ام؛ اما پیامبرانِ بعل چهارصد و پنجاه تن هستند. اول پادشاهان ۱۸:۲۱، ۲۲.

Whether in the movement of the first or third angel, those who joined with the messenger of that period were either taken out of the history represented by the church of Sardis or the church of Laodicea. Either church is represented by the question of Elijah, concerning how long the people would halt between two opinions. The two opinions they halt between are represented by Habakkuk’s “debate.” The “debate” of Habakkuk chapter two, is a debate between either correct or incorrect methodology. The people that exist when the time of the debate arrives, either in Millerite history or those in the history of the last days are uncertain whether to get off the fence, and if so, they are uncertain as to which side of the fence they should descend to. They therefore answer not a word.

چه در جنبش فرشتهٔ اول و چه در جنبش فرشتهٔ سوم، کسانی که با پیام‌آورِ آن دوره همراه شدند، یا از تاریخی که با کلیسای ساردیس نمایندگی می‌شود بیرون آورده شدند یا از تاریخی که با کلیسای لاودیسیه نمایندگی می‌شود. هر دو کلیسا با پرسش ایلیا نمایانده می‌شوند که «تا به کی میان دو نظر درنگ خواهید کرد؟» آن دو نظری که میانشان درنگ می‌کنند، با «مجادله» حبقوق نمایانده شده است. «مجادله» باب دومِ حبقوق، جدلی است میان روش درست یا روش نادرست. مردمی که هنگام فرا رسیدن زمان آن مجادله حضور دارند—چه در تاریخ میلریتی‌ها و چه در تاریخ ایام آخر—در این تردیدند که آیا باید از حالت دودلی بیرون آیند، و اگر چنین کنند، نمی‌دانند باید به کدام طرف بایستند. بنابراین هیچ پاسخی نمی‌دهند.

The Lord ordained a test in the history of the first and the history of the third angels which would manifest whether the one side of the debate, represented by the theological methodology of apostate Protestantism, or the methodology of Miller’s rules of prophetic interpretations, including the rules adopted by Future for America, was the actual message of the latter rain. The test of Mount Carmel that is to begin at the soon coming Sunday law in the United States requires that God identifies who His representative messenger is, as He did with Elijah and in the Millerite history of 1844. As with Elijah, and those who watched but were unwilling to take a position, the methodology was and will be confirmed by the fulfillments of public predictions.

خداوند در تاریخِ فرشتهٔ اول و تاریخِ فرشتهٔ سوم آزمونی مقرر کرد تا آشکار کند که کدام‌یک پیامِ حقیقیِ بارانِ پسین است: یک سویِ مجادله که با روش‌شناسیِ الهیاتیِ پروتستانتیسمِ مرتد نمایندگی می‌شد، یا روش‌شناسیِ قواعدِ میلر برای تفسیرِ نبوت‌ها، از جمله قواعدی که توسط Future for America پذیرفته شده است. آزمونِ کوهِ کرمل که بناست با قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه در ایالاتِ متحده آغاز شود، ایجاب می‌کند که خدا مشخص سازد پیام‌آورِ نماینده‌اش کیست، چنان‌که با ایلیا و نیز در تاریخِ جنبشِ میلریتیِ سال ۱۸۴۴ چنین کرد. همچون زمانِ ایلیا، و نیز دربارهٔ کسانی که نظاره می‌کردند اما مایل نبودند موضعی بگیرند، آن روش‌شناسی به‌وسیلهٔ تحققِ پیشگویی‌های علنی تأیید شده و خواهد شد.

> “The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> نبوت‌های دانیال و یوحنا باید فهمیده شوند. آن‌ها یکدیگر را تفسیر می‌کنند. آن‌ها حقایقی را به جهان عرضه می‌کنند که هر کسی باید آن‌ها را بفهمد. این نبوت‌ها برای شهادت در جهان هستند. با تحقق آن‌ها در این ایام آخر، خودبه‌خود روشن خواهند شد. مجموعهٔ کرس، ۱۰۵.

When fire came down and consumed Elijah’s offering, God was confirming to those who silently watched that Elijah was His representative, but by then it was too late for Ahab, Jezebel and her false prophets. This also happened in advance of October 22, 1844 in the Millerite history, and it will happen again in advance of the soon coming Sunday law, which is typified by October 22, 1844. Unfortunately, those who wait until that event to decide, will have by default already decided on the wrong side of the question. The selection of the Elijah messenger must precede his confrontation with Ahab, Jezebel and her false prophets. After the confirmation was accomplished by fire consuming Elijah’s offering, Elijah slew the false prophets.

وقتی آتش فرود آمد و قربانیِ ایلیا را فروبرد، خدا برای کسانی که در سکوت نظاره‌گر بودند تصدیق می‌کرد که ایلیا نمایندهٔ اوست، اما تا آن زمان برای آخاب، ایزابل و انبیای دروغینش دیگر دیر شده بود. این امر همچنین در آستانهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ در تاریخ جنبش میلری رخ داد و دوباره در آستانهٔ قانون قریب‌الوقوع روز یکشنبه، که ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ نمونهٔ آن است، رخ خواهد داد. متأسفانه، کسانی که تا وقوع آن واقعه برای تصمیم‌گیری صبر می‌کنند، عملاً از پیش جانب نادرست مسئله را برگزیده‌اند. انتخابِ پیام‌آورِ ایلیا باید پیش از رویارویی او با آخاب، ایزابل و انبیای دروغینش صورت گیرد. پس از آنکه این تأیید با آتشی که قربانیِ ایلیا را فروبرد تحقق یافت، ایلیا انبیای دروغین را کُشت.

The false prophet is the sixth kingdom of Bible prophecy, and it ends its reign as the sixth kingdom at the soon-coming Sunday law, which is where Elijah slew the false prophets. Thereafter the full outpouring of rain began. In Millerite history, the messenger and his message were identified in contrast with those who in the context began to fulfill their role as apostate Protestantism (which is the false prophet of Elijah’s testimony), and one of the three powers that lead the world to Armageddon. God ordained that after October 22, 1844, the newly identified true prophetic movement would finish His work on earth, but the movement transitioned into Laodicea and shortly thereafter ceased to be a “movement”, because it became a legally accepted Church.

نبیِ کاذب ششمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس است و حاکمیتش به‌عنوان ششمین پادشاهی در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد پایان می‌یابد؛ همان‌جایی که ایلیا پیامبرانِ کاذب را کُشت. پس از آن، بارشِ کاملِ باران آغاز شد. در تاریخِ جنبشِ میلریتی، فرستاده و پیامش در تقابل با کسانی شناسایی شدند که در همان بستر آغاز به ایفای نقشِ خود به‌عنوان پروتستانتیسمِ مرتد کردند (که بر اساسِ شهادتِ ایلیا همان نبیِ کاذب است)، و یکی از سه قدرتی که جهان را به سوی آرماگدون سوق می‌دهند. خدا مقرر کرد که پس از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، جنبشِ نبویِ حقیقیِ تازه‌شناخته‌شده کارِ او را بر زمین به پایان برساند، اما این جنبش به لائودکیه گذار کرد و اندکی بعد دیگر «جنبش» نبود، زیرا به کلیسایی که از نظرِ قانونی پذیرفته شده بود تبدیل شد.

With these elements of the first Elijah in our minds, we will now address the prophetic characteristics of the second Elijah for the purpose of identifying and establishing who is the third Elijah of the last days. Jesus identified John the Baptist as the one who fulfilled the last prophecy of the Old Testament.

با در نظر داشتن این عناصرِ مربوط به ایلیای نخستین، اکنون برای شناسایی و تعیین اینکه ایلیای سومِ ایام آخر کیست، به ویژگی‌های نبویِ ایلیای دوم می‌پردازیم. عیسی، یوحنا تعمیددهنده را همان کسی معرفی کرد که آخرین نبوتِ عهد عتیق را تحقق بخشید.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> اینک، ایلیا نبی را پیش از آمدن روز بزرگ و هولناکِ خداوند نزد شما خواهم فرستاد: و او دل پدران را به سوی فرزندان، و دل فرزندان را به سوی پدرانشان باز خواهد گرداند، مبادا بیایم و زمین را به لعنت بزنم. ملاکی ۴:۵، ۶.

Though Jesus identified John as the Elijah who was to come, John did not fully meet all the elements of the prediction of the Elijah to come, for the third and final Elijah comes before the great and dreadful day of the Lord, which is the time of the Seven Last Plagues, that conclude with the Second Coming of Christ. John was never-the-less the second Elijah, and his witness combined with the first Elijah identifies and establishes the third and final Elijah.

هرچند عیسی یوحنا را ایلیای موعود معرفی کرد، یوحنا به‌تمامی با همه جوانب پیشگوییِ آمدن ایلیا منطبق نبود؛ زیرا ایلیای سوم و نهایی پیش از روز بزرگ و هولناکِ خداوند می‌آید، یعنی زمانی که هفت بلای آخر روی می‌دهند و با بازگشتِ دومِ مسیح پایان می‌یابند. با این همه، یوحنا ایلیای دوم بود و شهادت او، به‌همراهِ ایلیای نخست، ایلیای سوم و نهایی را معرفی و تثبیت می‌کند.

Just as Elijah confronted a threefold representation of modern Babylon’s dragon, beast and false prophet, so too, John was confronted with a Roman authority (Herod), an impure woman (Herodias) and her daughter (Salome). Mount Carmel typified October 22, 1844, which in turn represents the Sunday law in the United States. At the Sunday law crisis the threefold union is brought about.

همان‌گونه که ایلیا با بازنماییِ سه‌گانه‌ای از بابلِ مدرن، یعنی اژدها، وحش و نبیِ کاذب، روبه‌رو شد، یوحنا نیز با یک قدرتِ رومی (هیرودیس)، یک زنِ ناپاک (هیرودیاس) و دخترش (سالومه) مواجه شد. کوه کرمل نمادِ ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ بود که به نوبهٔ خود نمایانگرِ قانونِ یکشنبه در ایالات متحده است. در بحرانِ قانونِ یکشنبه، اتحادِ سه‌گانه برقرار می‌شود.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «با صدور فرمانی که برخلاف قانون خدا، نهاد پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما به‌طور کامل از راستکاری جدا خواهد شد. وقتی پروتستانیسم دست خود را از فراسوی شکاف برای فشردن دست قدرت رومی دراز کند، و هنگامی که بر فراز ورطه دست در دست روح‌گرایی نهد، و زمانی که تحت نفوذ این اتحاد سه‌گانه کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را، به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری، نفی کند و برای ترویج اکاذیب و گمراهی‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمان عمل شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحه ۴۵۱.

In the story of Herod, we find that as a representative of pagan Rome, he is a representative of the “ten kings” of pagan Rome, and therefore symbolizes the ten kings of Revelation seventeen that give their kingdom to the whore for one hour. Herod was typified by Ahab. Both were in marriages that were unlawful. Ahab, who was of Israel was forbidden to marry a woman who was not an Israelite woman, and Herod had taken his brother’s wife to marry. The fornication of the whore of Tyre and Babylon with the kings of the earth is represented by Ahab and Herod’s unlawful relationship with Jezebel and Herodias.

در داستان هیرودیس درمی‌یابیم که او به‌عنوان نمایندهٔ رومِ بت‌پرست، نمایندهٔ ده پادشاهِ رومِ بت‌پرست است و ازاین‌رو نمادِ ده پادشاهِ مکاشفهٔ باب هفده به‌شمار می‌آید که برای یک ساعت پادشاهیِ خود را به آن روسپی می‌سپارند. آخاب نمونهٔ پیشینِ هیرودیس بود. هر دو ازدواجی نامشروع داشتند. آخاب که از قومِ اسرائیل بود، از ازدواج با زنی غیرِاسرائیلی منع شده بود، و هیرودیس زنِ برادرش را به زنی گرفته بود. زناکاریِ روسپیِ صور و بابل با پادشاهانِ زمین به‌وسیلهٔ رابطهٔ نامشروعِ آخاب و هیرودیس با ایزابل و هیرودیاس نمایانده می‌شود.

The confrontation at Mount Carmel with Ahab, was represented as a birthday celebration for Herod. At the Sunday law the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and the ten kings become the seventh kingdom. At their birthday as the seventh kingdom, Herod in a drunken feast agrees to give up to half of his kingdom to Salome, the daughter of Herodias. The ten kings agree to give their kingdom unto the beast, and they do so for they have been deceived by the false prophet (the United States) and are spiritually “drunken”.

رویارویی در کوه کرمل با اخاب، به شکل جشن تولد هیرودیس بازنمایی شده بود. در زمان قانون یکشنبه، ایالات متحده از بودنِ ششمین پادشاهیِ پیشگویی‌های کتاب‌مقدس دست می‌کشد، و ده پادشاه پادشاهیِ هفتم می‌شوند. در روز تولدشان به عنوان پادشاهی هفتم، هیرودیس در ضیافتی از روی مستی می‌پذیرد که تا نیمی از پادشاهی‌اش را به سالومه، دختر هیرودیاس، بدهد. آن ده پادشاه موافقت می‌کنند که پادشاهی خود را به وحش بسپارند، و چنین می‌کنند زیرا به وسیله نبی کاذب (ایالات متحده) فریب خورده‌اند و از نظر روحانی «مست» هستند.

At Mount Carmel the false prophets danced all day in an attempt to deceive, and at Herod’s birthday party Salome, the daughter of Herodias did a dance to deceive the drunken king. In doing so the daughter of Herodias secured Ahab’s authority to kill John the Baptist. At the Sunday law in the United States, the United States will deceive the entire world into accepting a world-wide image of the beast that consists of a kingdom that is half churchcraft and half statecraft. The deception of the world by the United States, who is the false prophet of the threefold union, was prefigured by the dance of Jezebel’s prophets and the daughter of Jezebel (Salome), for Jezebel is Catholicism and apostate Protestantism is her daughters (as Salome).

در کوه کرمل، پیامبران دروغین تمام روز برای فریب دادن رقصیدند، و در جشن تولد هیرودس، سالومه، دختر هیرودیاس، برای فریب دادن پادشاهِ مست رقصی انجام داد. با این کار، دختر هیرودیاس اقتدارِ اخاب را برای کشتن یوحنای تعمیددهنده به دست آورد. در هنگام قانون یکشنبه در ایالات متحده، ایالات متحده تمام جهان را فریب خواهد داد تا تصویری سراسری از وحش را بپذیرد که پادشاهی‌ای است نیمی کلیسایی و نیمی دولتی. فریب دادن جهان به‌دست ایالات متحده، که پیامبر دروغینِ اتحادِ سه‌گانه است، از پیش با رقصِ پیامبرانِ ایزابل و دخترِ ایزابل (سالومه) پیش‌نمایی شده بود، زیرا ایزابل کاتولیسیسم است و پروتستانیسمِ مرتد دختران او هستند (همچون سالومه).

Persecution begins at the soon-coming Sunday law that involves death, as represented by the second Elijah’s head being removed and placed into a basket for the papacy, represented by Herodias. At that point the deadly wound of the papacy is fully healed, she is no longer forgotten and the latter rain is poured out without measure, as the ensign of the one hundred and forty-four thousand is lifted up. At that point Islam of the third Woe strikes, and the progressive judgment of the great whore who sits upon many waters begins. Her judgment is doubled.

جفا با قانون قریب‌الوقوعِ یک‌شنبه، که شامل حکم مرگ است، آغاز می‌شود؛ چنان‌که با جدا شدن سرِ الیاسِ دوم و گذاشتن آن در سبدی برای دستگاه پاپی، که هرودیاس نمایندهٔ آن است، به تصویر کشیده شده است. در آن هنگام زخمِ مهلکِ دستگاه پاپی به‌طور کامل شفا می‌یابد، او دیگر فراموش‌شده نیست، و بارانِ پسین بی‌حد و حصر فرو ریخته می‌شود، زیرا علمِ صد و چهل و چهار هزار برافراشته می‌گردد. در همان زمان اسلامِ وایِ سوم ضربه می‌زند، و داوریِ تدریجیِ زنِ بدکارهٔ بزرگ که بر آب‌های بسیار نشسته است آغاز می‌شود. داوریِ او دوچندان می‌گردد.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> و صدای دیگری از آسمان شنیدم که می‌گفت: ای قوم من، از او بیرون آیید تا در گناهانش شریک نشوید و از بلاهایش نصیبی نبرید. زیرا گناهانش تا به آسمان رسیده است و خدا معصیت‌های او را به یاد آورده است. او را همان‌گونه که به شما جزا داد، جزا دهید، و بر حسب اعمالش دوچندان به او بدهید؛ در جامی که پر کرده است، برایش دو برابر بریزید. مکاشفه ۱۸:۴-۶.

Her judgment is doubled, for she was not yet judged for the murders she accomplished during the Dark Ages from the year 538 unto 1798. In the fifth seal, those the papacy had murdered are symbolically portrayed beneath the altar asking when God would judge the whore of Rome, and they are told to rest in their graves until a second group of martyrs that are to be murdered as they had been murdered are made up. When her judgment comes it is doubled for she will have twice murdered God’s faithful people.

داوریِ او دوچندان است، زیرا او هنوز بابت قتل‌هایی که در دوران قرون تاریک، از سال ۵۳۸ تا ۱۷۹۸، مرتکب شد، مورد داوری قرار نگرفته بود. در مهر پنجم، کسانی که به دست نهاد پاپی کشته شده بودند به‌صورت نمادین زیر مذبح به تصویر کشیده می‌شوند و می‌پرسند خدا چه زمانی روسپیِ روم را داوری خواهد کرد؛ و به آنان گفته می‌شود در گورهاشان آرام بگیرند تا زمانی که شمار گروه دومی از شهیدان که قرار است همانند آنان کشته شوند، کامل شود. هنگامی که داوریِ او فرا رسد، دوچندان خواهد بود، زیرا تا آن زمان دو بار قوم وفادار خدا را به قتل رسانده خواهد بود.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> و چون او مُهر پنجم را گشود، دیدم که زیرِ قربانگاه، جان‌های کسانی را که به خاطرِ کلامِ خدا و به سببِ شهادتی که داشتند کشته شده بودند؛ و با آواز بلند فریاد می‌زدند و می‌گفتند: ای خداوندِ قدوس و حقیقی، تا به کی داوری نمی‌کنی و انتقامِ خونِ ما را از ساکنانِ زمین نمی‌گیری؟ و به هر یک از ایشان جامه‌های سفید داده شد؛ و به آنان گفته شد که اندک زمانی دیگر آرام گیرند، تا شمارِ هم‌خادمان و برادرانشان نیز که باید مانند آنان کشته شوند، کامل گردد. مکاشفه ۶:۹‏–‏۱۱.

Sister White places the passage of the martyrs of the fifth seal at the Sunday law where God’s other flock is called out of Babylon, which is Herod’s birthday party when the ten kings agree to give their seventh kingdom unto the eighth kingdom that is of the seven.

خواهر وایت وقوعِ ماجرای شهدای مُهر پنجم را در هنگام قانونِ یکشنبه قرار می‌دهد، جایی که گوسفندانِ دیگرِ خدا از بابل بیرون خوانده می‌شوند، که همان جشنِ تولدِ هیرودس است، آنگاه که ده پادشاه توافق می‌کنند پادشاهیِ هفتمِ خود را به پادشاهیِ هشتم که از میانِ آن هفت است واگذار کنند.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> وقتی مهر پنجم گشوده شد، یوحنا، صاحبِ مکاشفه، در رؤیا دید که زیر قربانگاه جماعتی هستند که به‌خاطر کلام خدا و شهادت عیسی مسیح کشته شده بودند. پس از این، مناظری پدید آمد که در باب هجدهمِ مکاشفه توصیف شده است، هنگامی که آنان که وفادار و راستین‌اند از بابل فراخوانده می‌شوند. [مکاشفه ۱۸:۱-۵، نقل شده.] انتشار دست‌نوشته‌ها، جلد ۲۰، صفحه ۱۴.

Those who are called out of Babylon make up the second group of martyrs that are murdered by the papacy as Herodias did to the second Elijah. Sister White also places the fifth seal at the opening of the final seal.

کسانی که از بابل بیرون خوانده می‌شوند، گروه دومِ شهیدانی را تشکیل می‌دهند که به دست دستگاه پاپی، همان‌گونه که هیرودیاس با الیاسِ دوم کرد، به قتل می‌رسند. خواهر وایت همچنین مُهر پنجم را در هنگام گشوده شدن مُهر نهایی قرار می‌دهد.

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> 'و چون مُهر پنجم را گشود، زیر قربانگاه جان‌های کسانی را دیدم که به خاطر کلام خدا و به خاطر شهادتی که داشتند کشته شده بودند؛ و با صدای بلند فریاد برآوردند و گفتند: ای خداوندِ قدوس و حقیقی، تا به کی داوری نمی‌کنی و خون ما را از ساکنان زمین انتقام نمی‌گیری؟ و به هر یک از ایشان جامه‌ای سفید داده شد [ایشان پاک و مقدس اعلام شدند]؛ و به آنان گفته شد که هنوز اندکی بیارامند، تا همخادمان و برادرانشان نیز که باید مانند ایشان کشته شوند، کامل گردد' [مکاشفه 6:9-11]. در اینجا مناظری به یوحنا نشان داده شد که در واقع رخ نداده بود، بلکه مربوط به دوره‌ای در آینده بود.

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> «مکاشفه ۸:۱-۴ نقل شده است.» Manuscript Releases، جلد ۲۰، ۱۹۷.

The prayers of those murdered by the papacy during the Dark Ages are “remembered” during the opening of the “seventh seal,” which identifies that the “seventh seal” is opened at the soon-coming Sunday law, for it is there that God remembers her iniquities.

دعاهای کسانی که در دوران قرون تاریک به دست پاپیّت کشته شدند، هنگام گشوده‌شدن «مهر هفتم» «به یاد آورده می‌شود»؛ و این نشان می‌دهد که «مهر هفتم» با برقراری قانون یکشنبه که به‌زودی فرا می‌رسد گشوده می‌شود، زیرا همان‌جاست که خداوند گناهان او را به یاد می‌آورد.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> و صدای دیگری از آسمان شنیدم که می‌گفت: ای قوم من، از او بیرون آیید تا در گناهانش شریک نشوید و از بلاهایش نصیبی نبرید. زیرا گناهانش تا به آسمان رسیده است و خدا معصیت‌های او را به یاد آورده است. او را همان‌گونه که به شما جزا داد، جزا دهید، و بر حسب اعمالش دوچندان به او بدهید؛ در جامی که پر کرده است، برایش دو برابر بریزید. مکاشفه ۱۸:۴-۶.

The first Elijah witnesses to the confrontation that occurs between the one hundred and forty-four thousand and the threefold union which leads the world to Armageddon in the last days. The second Elijah (John the Baptist), repeats and enlarges the testimony of the first Elijah and together (line upon line), they identify and establish the prophetic characteristics of the third and final Elijah. The third Elijah is represented by a beginning Elijah (Miller), and an ending Elijah, for the movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel.

الیای نخست بر رویارویی‌ای که میان صد و چهل و چهار هزار نفر و اتحاد سه‌گانه‌ای که جهان را در روزهای آخر به هارمجدون می‌کشاند رخ می‌دهد، گواهی می‌دهد. الیای دوم (یحیی تعمیددهنده) شهادت الیای نخست را تکرار و بسط می‌دهد و آنان با هم (خط بر خط) ویژگی‌های نبوی الیای سوم و نهایی را شناسایی و تثبیت می‌کنند. الیای سوم با یک الیای آغازین (میلر) و یک الیای پایانی نمایانده می‌شود، زیرا حرکت فرشتهٔ نخست در حرکت فرشتهٔ سوم تکرار می‌شود.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows.” The 1888 Materials, 803, 804.

> خدا به پیام‌های مکاشفهٔ ۱۴ جایگاهشان را در سلسلهٔ نبوت داده است، و کارشان تا پایان تاریخ این زمین نباید متوقف شود. پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم همچنان حقیقتِ این زمان‌اند، و باید به موازات آنچه در پی می‌آید پیش بروند. مجموعهٔ ۱۸۸۸، ۸۰۳، ۸۰۴.

The third Elijah possesses the signature of Alpha and Omega, for it represents a beginning and ending Elijah. Both the first and the last Elijah represent a movement, either of the first or third angel of Revelation fourteen.

ایلیای سوم حاملِ نشانِ آلفا و امگاست، زیرا نمایانگرِ ایلیایی آغازین و انجامین است. هم ایلیای نخستین و هم ایلیای آخرین نمایانگرِ جنبشی‌اند که یا از سوی فرشتهٔ نخست یا فرشتهٔ سومِ مکاشفهٔ ۱۴ است.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> کارِ یحییِ تعمیددهنده و کارِ کسانی که در ایامِ آخر با روح و قدرتِ ایلیا بیرون می‌روند تا مردم را از بی‌تفاوتی‌شان بیدار کنند، در بسیاری جهات یکسان است. کارِ او نمونهٔ کاری است که باید در این عصر انجام شود. مسیح بارِ دوم خواهد آمد تا جهان را به عدالت داوری کند. فرستادگانِ خدا که حاملِ آخرین پیامِ هشدار برای جهان‌اند، باید راه را برای بازگشتِ دومِ مسیح آماده کنند، چنان‌که یحیی راه را برای آمدنِ نخستینِ او آماده کرد. در این کارِ آماده‌سازی، «هر دره‌ای بلند خواهد شد، و هر کوهی پست خواهد شد؛ و آنچه کج است راست خواهد شد، و جاهای ناهموار هموار خواهد شد»، زیرا تاریخ قرار است تکرار شود، و بار دیگر «جلالِ خداوند آشکار خواهد شد، و همهٔ بشر با هم آن را خواهند دید؛ زیرا دهانِ خداوند چنین گفته است.» Southern Watchman, March 21, 1905.

The triple application of Elijah represents the confrontation between Elijah and the movement associated with Elijah and the threefold union of Modern Babylon. It is closely related to the triple application of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant, but that line represents the internal dynamics of the movement and messenger. In both triple applications the third and final fulfillment of the messenger and movement are represented by Alpha and Omega as representing a beginning fulfillment and an ending fulfillment.

تطبیق سه‌گانهٔ ایلیا نمایانگر رویارویی میان ایلیا و جنبشِ مرتبط با او از یک‌سو، و اتحاد سه‌گانهٔ بابل مدرن از سوی دیگر است. این موضوع با تطبیق سه‌گانهٔ فرستاده‌ای که راه را برای فرستادهٔ عهد آماده می‌کند، ارتباط نزدیکی دارد، اما آن خط نمایانگر پویایی‌های درونیِ جنبش و فرستاده است. در هر دو تطبیق سه‌گانه، تحقق سوم و نهاییِ فرستاده و جنبش با آلفا و امگا بازنمایی می‌گردد، به‌گونه‌ای که آلفا نمایانگر تحقق آغازین و امگا نمایانگر تحقق پایانی است.

The third and final Elijah represents the movement of the third angel, which is the movement of the one hundred and forty-four thousand, who will be lifted up as an ensign to call the great multitude out of Babylon when the hour of the great earthquake of Revelation eleven arrives. Before that hour, the messenger and the movement will be identified in contrast with the counterfeit movement that presents a counterfeit latter rain message of peace and safety.

الیاسِ سوم و نهایی نمایانگر جنبشِ فرشتهٔ سوم است، که همان جنبشِ صد و چهل و چهار هزار تن است؛ آنان همچون علمی برافراشته خواهند شد تا جمعیتِ عظیمی را آنگاه که ساعتِ زلزلهٔ عظیمِ بابِ یازدهمِ مکاشفه فرا می‌رسد، از بابل فراخوانند. پیش از آن ساعت، فرستاده و آن جنبش در تقابل با جنبشِ جعلی‌ای که پیامِ جعلیِ بارانِ پسینِ صلح و امنیت را ارائه می‌کند، شناسایی خواهند شد.

The distinctions between the true and false message and messenger are to be recognized by the fulfillment of the message. These articles began at the end of July, 2023, and well before the massacre of October 7, the articles were identifying that the true latter rain message identifies Islam of the third Woe, and that the message began on September 11, 2001. The articles identified that the angering of the nations which began at that time according to inspiration was as a woman in travail, and therefore the angering and troubles brought upon planet earth would continue to escalate until the close of probation.

تفاوت‌های میان پیام و پیام‌رسانِ راستین و کاذب را باید از طریق تحققِ پیام تشخیص داد. این مقالات در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شدند و مدت‌ها پیش از کشتار ۷ اکتبر، بیان می‌کردند که پیامِ بارانِ آخرِ راستین، اسلامِ وای سوم را مشخص می‌کند و اینکه آن پیام در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد. مقالات تصریح می‌کردند که خشمگین شدنِ ملت‌ها که طبق الهام در همان زمان آغاز شد، همچون زنی در دردِ زایمان بود؛ از این رو، این خشم‌گیری و مصائبی که بر سیارهٔ زمین وارد می‌شود، تا پایانِ مهلت همچنان تشدید خواهد شد.

We will continue the study in our next article.

ما مطالعه را در مقالهٔ بعدی‌مان ادامه خواهیم داد.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> ای کاش قوم خدا درکی از ویرانی قریب‌الوقوع هزاران شهر، که اکنون تقریباً به بت‌پرستی سپرده شده‌اند، داشتند! اما بسیاری از کسانی که باید حقیقت را اعلام کنند، برادران خویش را متهم و محکوم می‌کنند. وقتی قدرت دگرگون‌ساز خدا بر اذهان نازل شود، دگرگونیِ قاطعی رخ خواهد داد. مردم دیگر میلی به انتقاد و تخریب نخواهند داشت. در موضعی نخواهند ایستاد که مانع تابش نور به جهان شود. انتقادها و اتهام‌زنی‌هایشان پایان خواهد یافت. قوای دشمن برای نبرد بسیج می‌شوند. درگیری‌های سختی پیشِ روست. به هم نزدیک شوید، ای برادران و خواهران من، به هم نزدیک شوید. با مسیح پیوند یابید. "نگویید: هم‌پیمانی است ... و از ترس آنان مترسید و بیمناک نشوید. خودِ خداوند لشکرها را تقدیس کنید؛ او ترس شما و هراس شما باشد. و او برای شما مقدسگاهی خواهد بود؛ اما برای هر دو خاندان اسرائیل سنگی لغزش‌آور و صخره‌ای مایهٔ افتادن، و برای ساکنان اورشلیم دام و تله‌ای خواهد بود. و بسیاری از ایشان خواهند لغزید و خواهند افتاد و شکسته خواهند شد و به دام خواهند افتاد و گرفتار خواهند گشت."

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> دنیا صحنهٔ نمایش است. بازیگران، یعنی ساکنان آن، در حال آماده شدن‌اند تا نقش خود را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. خدا از نظرها دور مانده است. در میان توده‌های عظیم بشر وحدتی وجود ندارد، مگر آن‌که مردم برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خود با هم متحد شوند. خدا ناظر است. مقاصد او دربارهٔ بندگان یاغی‌اش تحقق خواهد یافت. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا اجازه داده است عناصر آشفتگی و بی‌نظمی برای مدتی حاکم باشند. قدرتی از عالمِ زیرین در کار است تا آخرین صحنه‌های بزرگ این نمایش را پدید آورد—شیطان که چون مسیح می‌آید و با همهٔ فریبندگیِ شرارت در کسانی عمل می‌کند که خود را در انجمن‌های مخفی به هم می‌پیوندند. آنان که در برابر اشتیاقِ هم‌پیمانی تسلیم می‌شوند، در حال به ثمر رساندن طرح‌های دشمن‌اند. اثر در پی علت خواهد آمد.

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> بی‌قانونی تقریباً به اوج خود رسیده است. آشفتگی جهان را فرا گرفته است و به زودی وحشتی عظیم بر انسان‌ها فرود خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم باید خود را برای آنچه به زودی چون غافلگیریِ درهم‌شکننده‌ای بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم. ریویو اند هرالد، ۱۰ سپتامبر ۱۹۰۳.

Back to Articles