Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Two

کتاب یوئیل و کلیسای ادونتیست روز هفتمِ لاودیکیه‌ای - شمارهٔ چهل‌ودو

Number Forty-Two

عدد چهل‌ودو

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word

When Leviticus twenty-three is broken into two equal lines of twenty-two verses in conjunction with the line of Christ where the spring feasts met their antitype, we can demonstrate a line that begins with the three steps of the Passover of Friday evening, unleavened bread of Sabbath and the first fruits on the first day of the week. This is one waymark, as represented by Christ’s baptism, but that one waymark has three steps.

هنگامی که باب بیست‌وسومِ لاویان، در پیوند با خطّ مسیح ــ جایی که اعیادِ بهاری به ضدنمونِ خود رسیدند ــ به دو خطّ برابرِ هر یک بیست‌ودو آیه‌ای تقسیم شود، می‌توانیم خطّی را ترسیم کنیم که با سه گامِ فصحِ شامگاهِ جمعه، عیدِ نانِ فطیر در سبت، و نخستینه‌ها در روزِ نخستِ هفته آغاز می‌شود. این یک نشان‌راه است، چنان‌که در تعمیدِ مسیح نمود یافته است، امّا همان نشان‌راهِ واحد سه گام دارد.

When we begin at the resurrection and extend into the future forty days we come to a turning point, for it was then that Christ left off teaching face to face and ascended in the clouds. The one hundred and forty-four thousand also ascend in the clouds.

هرگاه از رستاخیز آغاز کنیم و چهل روز به آینده پیش برویم، به نقطهٔ عطفی می‌رسیم، زیرا در همان هنگام بود که مسیح به تعلیم رو در رو خاتمه داد و در میان ابرها صعود کرد. آن یکصد و چهل و چهار هزار تن نیز در ابرها صعود می‌کنند.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. Revelation 11:12–15.

> و آوازی عظیم از آسمان شنیدند که به ایشان می‌گفت: به اینجا بالا آیید. و آنان در ابر به آسمان صعود کردند؛ و دشمنانشان ایشان را دیدند. و در همان ساعت زلزله‌ای عظیم رخ داد، و یک‌دهمِ شهر فرو افتاد، و در آن زلزله هفت‌هزار نفر از مردم کشته شدند؛ و بازماندگان به هراس افتادند و خدای آسمان را جلال دادند. وایِ دوم سپری شد؛ و اینک وایِ سوم به‌زودی می‌آید. و فرشتهٔ هفتم در شیپور دمید؛ و در آسمان صداهای بلند برآمد که می‌گفتند: پادشاهی‌های این جهان از آنِ خداوندِ ما و مسیحِ او شده‌اند؛ و او تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد. مکاشفه ۱۱:۱۲‏-۱۵.

The second and third woe are Islam, and the seventh angel is the third woe, which is once again, Islam. The third woe arrives quickly at the earthquake. The earthquake is the Sunday law in the United States; the United States is the earth beast of Revelation thirteen, and the Sunday law is the shaking, which is a quaking. The earth beast is the premier king of the ten kings, and when the United States is overthrown at the Sunday law, a tenth part of the city will have fallen. In the same hour of the Sunday law, the two witnesses represented by Elijah and Moses, the same two witnesses who appeared transfigured with Christ unto Peter, James and John, are lifted up to heaven in a cloud, and everyone sees, for their enemies beheld them.

وای دوم و وای سوم اسلام‌اند، و فرشتهٔ هفتم همان وای سوم است، که باز هم اسلام است. وای سوم به‌سرعت با زلزله فرا می‌رسد. زلزله، قانون یکشنبه در ایالات متحده است؛ و ایالات متحده همان وحشِ برآمده از زمین در مکاشفهٔ باب سیزدهم است، و قانون یکشنبه همان تزلزل است، که همان لرزش است. وحشِ زمین سرآمدِ ده پادشاه است، و چون ایالات متحده به هنگام قانون یکشنبه سرنگون شود، یک‌دهمِ شهر سقوط خواهد کرد. در همان ساعتِ قانون یکشنبه، دو شاهد که الیاس و موسی نمایندهٔ آنان‌اند—همان دو شاهدی که با مسیح در هیأتِ دگرگون‌شده بر پطرس و یعقوب و یوحنا ظاهر شدند—در ابری به آسمان بالا برده می‌شوند، و همگان می‌بینند، زیرا دشمنانشان ایشان را دیدند.

Forty days after the resurrection Jesus “ascended” into the clouds and the ten days in the upper room began. The ascension is a visual test, as is the second of the three angels. At His ascension the angels stated that He would return with clouds, as He just ascended with clouds.

چهل روز پس از رستاخیز، عیسی «عروج کرد» و به درون ابرها بالا رفت، و ده روزِ اقامت در بالاخانه آغاز گردید. عروج، آزمونی بصری است؛ همان‌گونه که دومی از آن سه فرشته نیز چنین است. در هنگام عروج او، فرشتگان اعلام کردند که او با ابرها بازخواهد گشت، همان‌گونه که همین‌اکنون با ابرها عروج کرد.

> And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. And while they looked stedfastly toward heaven as he went up, behold, two men stood by them in white apparel; Which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen him go into heaven. Acts 1:9–11.

> و چون این سخنان را گفت، در حالی که ایشان می‌نگریستند، بالا برده شد؛ و ابری او را از نظرشان در ربود. و هنگامی که او بالا می‌رفت و ایشان چشم به آسمان دوخته بودند، ناگاه دو مرد با جامه‌های سفید در کنار ایشان ایستادند؛ که گفتند: «ای مردانِ جلیل، چرا ایستاده‌اید و به آسمان می‌نگرید؟ این همان عیسی که از نزد شما به آسمان برده شده است، به همان گونه خواهد آمد که دیدید او به آسمان رفت.» اعمال رسولان ۱:۹‏–۱۱.

His return at His Second Coming is in the “glory” of His kingdom.

بازگشت او در آمدنِ ثانی‌اش، در «جلال» ملکوتِ اوست.

> Whosoever therefore shall be ashamed of me and of my words in this adulterous and sinful generation; of him also shall the Son of man be ashamed, when he cometh in the glory of his Father with the holy angels. Mark 8:38.

> پس هر که در این نسل زناکار و گناهکار از من و از سخنان من خجل گردد، پسر انسان نیز، آنگاه که در جلال پدر خویش با فرشتگان مقدس آید، از او خجل خواهد شد. مرقس ۸:۳۸.

This same “glory” is what Peter, James and John witnessed at the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration was also a second step, preceded and followed by Caesarea Philippi and Caesarea Maritima respectively. The second test is also the image of the beast test, a test which requires the prophetic recognition that the image of the beast is being formed. The second test is also Melzar inspecting Daniel and his friends to compare their countenances with those who did not eat pulse. It is a visual test. The second step in the three covenant steps of Abram’s covenant history was the “sign” of circumcision. The second step represents the sealing of God’s people as they are lifted up as an ensign. The second step is where “glory” is manifested, for the first angel’s three steps are fear, “glory” and judgment. The fortieth day of the Pentecostal season aligns with the Mount of Transfiguration. Remove your shoes, for you are on holy ground.

همین "جلال" همان است که پطرس و یعقوب و یوحنا بر کوهِ تجلّی شاهدش بودند. کوهِ تجلّی نیز گامِ دوم بود که قیصریهٔ فیلپی بر آن مقدّم و قیصریهٔ ماری‌تیما لاحق بود. آزمونِ دوم نیز آزمونِ "تمثالِ وحش" است؛ آزمونی که مستلزمِ این تشخیصِ نبوی است که تمثالِ وحش در حال شکل‌گیری است. آزمونِ دوم همچنین همان بازرسیِ مِلزار از دانیال و دوستانِ اوست تا سیمای ایشان را با آنان که بقولات نمی‌خوردند مقایسه کند. این آزمونی بصری است. گامِ دوم در سه گامِ عهدیِ تاریخِ عهدِ ابرام، "علامتِ" ختنه بود. گامِ دوم نمایانگرِ مُهر شدنِ قومِ خداست آنگاه که به‌عنوانِ عَلَمی برافراشته می‌شوند. گامِ دوم همان‌جاست که "جلال" متجلّی می‌گردد، زیرا سه گامِ فرشتهٔ نخست عبارت‌اند از خوف، "جلال" و داوری. روزِ چهلمِ فصلِ پنطیکاست با کوهِ تجلّی مطابقت دارد. کفش‌هایت را از پاهایت بیرون کن، زیرا بر زمینِ مقدّس ایستاده‌ای.

The ascension is a visual test, and in the line of the feasts, the ascension at the forty-day mark is preceded by five days with the feast of Trumpets. The feast of Trumpets identifies the warning of the seventh trumpet, which is the warning of Islam.

صعود، آزمونی بصری است؛ و در سلسلهٔ اعیاد، صعود که در روزِ چهلم واقع می‌شود، پنج روز پیش از خود مسبوق به عیدِ شیپورهاست. عیدِ شیپورها بر هشدارِ هفتمین شیپور دلالت می‌کند، که همان هشدارِ اسلام است.

The ascension follows the trumpets by five days, and then five days after the ascension the Day of atonement marks judgment. The trumpet is the old paths, it is the Laodicean message, it is Islam and it is the foundational message of the first angel. Five days later, when the “face-to-face” instruction ends, the visual second test of the second angel is marked by the ascension. Five days after that, judgment marks the third angel.

عروج، پنج روز پس از شیپورهاست؛ و پنج روز پس از عروج، روزِ کفاره، نشانِ داوری است. شیپور همان راه‌های قدیم است؛ همان پیامِ لاودیکیه‌ای است؛ همان اسلام است؛ و همان پیامِ زیربناییِ فرشتهٔ نخستین است. پنج روز بعد، آنگاه که تعلیمِ «رو در رو» پایان می‌یابد، عروج نشان‌گرِ آزمونِ دومِ دیداریِ فرشتهٔ دوم است. پنج روز پس از آن، داوری نشان‌گرِ فرشتهٔ سوم است.

Five days after judgment upon the house of God has finished, judgment comes on the United States as marked by the Day of Pentecost.

پنج روز پس از آن‌که داوری بر خانهٔ خدا به پایان رسیده است، داوری بر ایالات متحدهٔ آمریکا فرود می‌آید، چنان‌که روز پنطیکاست آن را مشخص می‌سازد.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. Genesis 15:13, 14.

> و به ابرام گفت: یقیناً بدان که نسل تو در سرزمینی که از آنِ ایشان نیست، غریب خواهد بود و به آنان خدمت خواهند کرد؛ و آنان ایشان را چهارصد سال ذلیل خواهند ساخت؛ و نیز آن قوم را که خدمتش خواهند کرد، من داوری خواهم کرد؛ و پس از آن، با دارایی بسیار بیرون خواهند آمد. پیدایش ۱۵:۱۳، ۱۴.

The “great substance” the one hundred and forty-four thousand possess at the Sunday law, where the “nation” of the United States is judged, is Isaiah’s chapter six’s substance, representing Divinity. Abraham’s covenant prophecy says “also that nation,” thus identifying that God’s people are sealed before the Sunday law. Then at the Sunday law a period represented by the seven days of the feast of Tabernacles, the latter rain is poured out without measure as judgment is accomplished on the great multitude outside of God’s house.

آن «جوهرِ عظیم» که یکصد و چهل‌وچهار هزار در هنگامِ قانونِ یکشنبه—آنجا که «ملت» ایالات متحده داوری می‌شود—دارا هستند، همان جوهرِ مذکور در بابِ ششمِ اشعیاست که نمایانگرِ الوهیت است. نبوّتِ عهدِ ابراهیم می‌گوید: «نیز آن ملت»، و بدین‌سان آشکار می‌سازد که قومِ خدا پیش از قانونِ یکشنبه مُهر می‌شوند. سپس، در قانونِ یکشنبه، در دوره‌ای که با هفت روزِ عیدِ خیمه‌ها تمثیل شده است، بارانِ پسین بی‌حدّ فرو ریخته می‌شود، در همان حال که داوری بر انبوهِ عظیمِ بیرون از خانهٔ خدا به انجام می‌رسد.

On July 18, 2020 the two witnesses were slain in the streets of Sodom and Egypt. The two witnesses were Moses and Elijah, and William Miller was the Elijah of his history. In his dream he closed his eyes for a moment, and on July 18, 2020 he prophetically closed his eyes in death. When he opened his eyes, the room was empty, a door and the windows were open. When Miller then saw the work the dirt brush man was accomplishing, he pleaded with him to be careful, and the dirt brush man insured him all would be well.

در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، دو شاهد در خیابان‌های سدوم و مصر کشته شدند. آن دو شاهد موسی و ایلیا بودند، و ویلیام میلر ایلیای تاریخ خویش بود. در رؤیایش لحظه‌ای چشمان خود را بست، و در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به‌گونه‌ای نبوی چشمان خود را در مرگ فروبست. چون چشمانش را گشود، اتاق خالی بود، دری و پنجره‌ها باز بودند. آنگاه چون میلر کاری را که مردِ جاروی خاک در دست انجام داشت دید، التماس‌کنان از او خواست محتاط باشد، و مردِ جاروی خاک به او اطمینان داد که همه‌چیز نیکو خواهد شد.

When Miller awoke in the wilderness, in July of 2023, the feast of unleavened bread arrived, just in advance of the resurrection on December 31, 2023. At that point—the prophetic message of the true Midnight Cry, the “cry” that every other prophetic message that had ever been unsealed typified, began to be unsealed, for the end of the three and a half days identifies a “time of the end,” and at the “time of the end” there is always a prophetic unsealing. This is always the case, for Christ is the same yesterday, today and forever. His dealings with men are ever the same, for He works on the same “lines” now as He ever has. At the end of the three and a half days the Revelation of Jesus Christ was unsealed.

وقتی میلر در بیابان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ بیدار شد، عید نان‌های فطیر فرا رسید، درست پیشاپیشِ رستاخیز در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳. در آن مقطع—پیام نبویِ فریاد حقیقیِ نیمه‌شب، آن «فریادی» که هر پیام نبویِ دیگری که تاکنون مُهرش گشوده شده بود آن را تمثیل می‌کرد—گشوده‌شدنِ مُهرش آغاز شد، زیرا پایانِ سه و نیم روز، «وقتِ انتها» را مشخص می‌کند، و در «وقتِ انتها» همواره مُهرگشاییِ نبوی رخ می‌دهد. این همواره چنین است، زیرا مسیح دیروز و امروز و تا ابد همان است. معاملات او با انسان‌ها همیشه یکسان است، زیرا او اکنون نیز بر همان «خطوط» عمل می‌کند که همواره کرده است. در پایانِ سه و نیم روز، مُهرِ مکاشفۀ عیسی مسیح گشوده شد.

The resurrected body had been typified by Adam, who was first formed, and then breathed upon with the breath of life. The dead dry bones of Ezekiel 37, were also first formed by one prophecy, and thereafter brought to life by a second prophecy that brought the breath of life to the lifeless body with a message of the four winds, which is the sealing message. In both illustrations the prophecy that is unsealed is two parts, which are presented in a variety of ways. They are the internal and the external, they are the vision of the Ulai and Hiddekel rivers; they are the chazon and mareh visions; they are the two witnesses, the two golden pipes and on and on.

بدنِ قیام‌یافته در آدم ـ که نخست ساخته شد و سپس دمِ حیات در او دمیده گشت ـ به‌گونه‌ای نمادین پیش‌تصویر شده بود. استخوان‌های خشکِ مُردگانِ فصل ۳۷ حزقیال نیز نخست به‌وسیلۀ یک نبوّت شکل گرفتند، و سپس به‌واسطۀ نبوّتی دیگر، که با پیامی از چهار باد دمِ حیات را به کالبدِ بی‌جان رسانید، جان یافتند؛ و آن پیام، پیامِ مُهرکردن است. در هر دو تمثیل، نبوّتِ مهرگشوده دو بخش دارد و به شیوه‌های گوناگون عرضه می‌شود. آن دو، درونی و بیرونی‌اند؛ رؤیاهای کنارِ نهرهای اولای و حدّقل‌اند؛ رؤیاهای حازون و مَرئه‌اند؛ دو شاهد، دو مجرای زرین، و جز اینها.

In Millerite history, the Midnight Cry was the prophecy that joined with the prophecy of the second angel. A two-step prophecy. When the dead dry bones were resurrected in 2023, they would of prophetic necessity need to be tested, for the unsealing of a prophecy always begins a three-step testing process. The first two tests, would be the foundational test and then the test of the temple.

در تاریخ میلریتی، ندای نیمه‌شب نبوّتی بود که با نبوّتِ فرشتهٔ دوم پیوند یافت. نبوّتی دو‌مرحله‌ای. هنگامی که استخوان‌های خشک و مرده در سال ۲۰۲۳ برخیزانده شدند، از حیث نبوی ناگزیر می‌بایست آزموده شوند، زیرا گشودن مُهرِ یک نبوّت همواره فرایندِ آزمونیِ سه‌مرحله‌ای را آغاز می‌کند. دو آزمون نخست عبارت خواهند بود از آزمونِ بنیادی، و سپس آزمونِ هیکل.

Five days after the resurrection—the voice in the wilderness, represented by the period of unleavened bread ends, for Elijah, represented by Miller and John the Baptist both prepared the way for the One who shoes they were unworthy to bear. At the resurrection, Jesus begins His period of teaching “face to face” for forty days. That “face to face” teaching began on the twenty-second day for Daniel in chapter ten. It is there represented as three steps and three touches, along with a doubling of being strong.

پنج روز پس از رستاخیز، «ندای در بیابان» ــ که به‌وسیلهٔ ایامِ فطیر نمایانده می‌شود ــ پایان می‌یابد؛ زیرا ایلیا، که به‌وسیلهٔ میلر و یحییِ تعمیددهنده نمایانده شده است، به‌وسیلهٔ آنان راه را برای آنکه ایشان شایستهٔ حمل نعلینِ او نبودند، مهیا کرد. در رستاخیز، عیسی دورهٔ تعلیم «رو در رو»ی خویش را به مدت چهل روز آغاز می‌کند. آن تعلیم «رو در رو» برای دانیال در باب دهم، در روز بیست‌ودوم آغاز شد. در آن‌جا به‌صورت سه گام و سه لمس، و نیز با دو بار تکرارِ قوت‌یافتن، تصویر شده است.

Five days before the forty days conclude, the warning of the trumpet of Islam is sounded. The warning of Islam was represented by the ass which Christ rode in His triumphal entry into Jerusalem. Before He descended the slopes of the Mount of Olives into Jerusalem, He first commanded His disciples to go and loose the ass.

پنج روز پیش از آن‌که چهل روز به پایان رسد، هشدارِ شیپورِ اسلام به صدا درمی‌آید. هشدارِ اسلام به‌وسیلهٔ الاغی بازنموده شد که مسیح در ورودِ ظفرمندانه‌اش به اورشلیم بر آن سوار شد. پیش از آن‌که از دامنه‌های کوه زیتون به اورشلیم فرود آید، نخست به شاگردان خویش فرمان داد که بروند و الاغ را باز کنند.

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> این رؤیا در سال ۱۸۴۷ داده شد، زمانی که تنها شمار بسیار اندکی از برادران ادونتیست سبت را نگاه می‌داشتند و از میان همان اندک نیز، فقط معدودی می‌پنداشتند که نگاه‌داشتن آن از چنان اهمیتی برخوردار است که بتواند میان قوم خدا و بی‌ایمانان خط تمایزی بکشد. اکنون تحقق آن رؤیا کم‌کم آشکار می‌شود. «آغاز آن زمان تنگی» که در اینجا ذکر شده، اشاره به هنگامی که بلاها آغاز به ریخته شدن می‌کنند ندارد، بلکه به دوره‌ای کوتاه درست پیش از ریخته شدن آن‌ها اشاره دارد، زمانی که مسیح در قدس است. در آن هنگام، در حالی که کار نجات رو به پایان است، مصیبت بر زمین خواهد آمد و ملت‌ها خشمگین خواهند شد، اما مهار می‌شوند تا مانع کار فرشتهٔ سوم نگردند. در آن زمان «باران پسین»، یا تجدید نیرو از حضور خداوند، خواهد آمد تا به صدای بلند فرشتهٔ سوم قدرت ببخشد و قدیسان را آماده سازد تا در دوره‌ای که هفت بلای آخر ریخته خواهد شد، بایستند." نوشته‌های نخستین، ۸۵.

At 9/11 He commanded His angels to loosen the ass and then George Bush the lesser restrained the ass. Cyrus typifies the first angel, for he proclaimed the first decree. He therefore represents both August 11, 1840 and 9/11, and at 9/11 Islam, as represented by the “angering of the nations,” was released and then held in check. At that time the latter rain began to fall. Cyrus represents both waymarks of Islam on August 11, 1840 and 9/11.

در ۱۱ سپتامبر او به فرشتگان خویش فرمان داد تا الاغ را از بند بگشایند و سپس جورج بوشِ پسر الاغ را مهار کرد. کوروش نمونۀ نمادینِ فرشتۀ نخست است، زیرا نخستین فرمان را صادر کرد. از این‌رو او هم نمایانگرِ ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و هم ۱۱ سپتامبر است، و در ۱۱ سپتامبر اسلام، که «به خشم آوردن امّت‌ها» نمادِ آن است، رها گردید و سپس در مهار نگاه داشته شد. در همان زمان بارانِ پسین آغاز به باریدن کرد. کوروش نمایانگرِ هر دو نشانۀ راهِ اسلام در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و ۱۱ سپتامبر است.

> “For three weeks Gabriel wrestled with the powers of darkness, seeking to counteract the influences at work on the mind of Cyrus; and before the contest closed, Christ Himself came to Gabriel’s aid. ‘The prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days,’ Gabriel declares; ‘but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia.’ Daniel 10:13. All that heaven could do in behalf of the people of God was done. The victory was finally gained; the forces of the enemy were held in check all the days of Cyrus, and all the days of his son Cambyses, who reigned about seven and a half years.” Prophets and Kings, 571.

> "به مدت سه هفته جبرئیل با قوای تاریکی پیکار کرد تا تأثیراتی را که بر ذهن کوروش کارگر بود خنثی سازد؛ و پیش از آن‌که این نبرد پایان یابد، خودِ مسیح به یاری جبرئیل آمد. 'رئیس مملکت فارس بیست‌ویک روز در برابر من ایستادگی کرد'، جبرئیل اعلام می‌کند؛ 'اما اینک میکائیل، یکی از سروران ارشد، برای یاری‌ام آمد؛ و من در آنجا نزد پادشاهان فارس ماندم.' دانیال ۱۰:۱۳. هرآنچه آسمان می‌توانست به نفع قوم خدا انجام دهد، انجام شد. سرانجام پیروزی حاصل گشت؛ نیروهای دشمن در تمام ایام کوروش و در تمام ایام پسرش کمبوجیه، که حدود هفت سال و نیم سلطنت کرد، مهار شدند." انبیاء و پادشاهان، ۵۷۱.

Cyrus, August 11, 1840 when the Ottoman supremacy ceased, as the pioneers expressed it, Islam of the second woe was held in check. The restraint marked the conclusion of the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, which began when the four angels, representing four Islamic sultans were loosed by the sixth angel, who represented the second woe of Islam’s three woes. On 9/11 Islam struck and then was restrained, as represented by the restraining in the history of Cyrus and of 1840. All three of those witnesses identify restraint or loosing of Islam, and at the beginning of Christ’s triumphal entry, the ass was loosed.

در تاریخِ کوروش، و در یازدهم اوت ۱۸۴۰، آنگاه که به‌تعبیرِ پیشگامان، سلطهٔ عثمانی پایان یافت، اسلامِ مربوط به وایِ دوم مهار شد. این مهار، خاتمهٔ نبوتِ زمانیِ سیصد و نود و یک سال و پانزده روز را نشان داد؛ نبوتی که از آن هنگام آغاز شد که چهار فرشته—که نمایانگر چهار سلطانِ اسلامی بودند—به‌دستِ فرشتهٔ ششم رها گردیدند؛ همان که نمایندهٔ وایِ دوم از سه وایِ اسلام بود. در یازدهم سپتامبر، اسلام ضربه زد و سپس مهار شد، چنان‌که مهارشدن در تاریخِ کوروش و در ۱۸۴۰ نمایانده شده است. هر سه آن گواهان، مهار یا رهاسازیِ اسلام را نشان می‌دهند، و در آغازِ ورودِ ظفرمندانهٔ مسیح، الاغ رها شد.

The loosing of the ass in advance of His triumphal entry identifies the trumpet message that arrives five days before the ascension. The message of Islam being again released, as it was at 9/11, and as it will again be released fifteen days later at the Sunday law, which is Pentecost, is the message that marks the beginning of the Midnight Cry. The ass being released marks the beginning or alpha of the proclamation of the message of the Midnight Cry and at the Sunday law, where the Midnight Cry changes to the loud cry, Islam strikes the earth beast again.

رها شدنِ الاغ پیش از ورودِ ظفرمندانهٔ او، معرّفِ پیامِ شیپور است که پنج روز پیش از صعود فرا می‌رسد. پیامِ رها شدنِ دوبارهٔ اسلام—چنان‌که در ۱۱ سپتامبر بود و چنان‌که پانزده روز بعد، در قانونِ یکشنبه که همان پنتیکاست است، بار دیگر رها خواهد شد—همان پیامی است که آغازِ فریادِ نیمه‌شب را نشان می‌گذارد. رها شدنِ الاغ آغاز یا آلفای اعلانِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب را نشان می‌دهد، و در قانونِ یکشنبه، آنجا که فریادِ نیمه‌شب به فریادِ بلند مبدّل می‌شود، اسلام بارِ دیگر بر وحشِ زمین ضربه می‌زند.

The period of the Midnight Cry begins with an alpha strike from Islam and it ends with a omega strike from Islam. Islam’s strikes upon the United States are represented in the testimony of Balaam and his ass, which of course is set forth in Numbers chapter twenty-two. The fate of the Laodicean Seventh-day Adventist church as the Protestant horn of the earth beast is represented in Isaiah 22:22 (internal) and the fate of the Republican horn is set forth in Numbers 22:22 (external) and onward.

دورهٔ فریادِ نیمه‌شب با ضربه‌ای آلفا از سوی اسلام آغاز می‌شود و با ضربه‌ای اومگا از سوی اسلام پایان می‌یابد. ضربه‌های اسلام بر ایالات متحده در شهادتِ بلعام و الاغِ او بازنمایی شده است، که البته در سفرِ اعداد، بابِ بیست‌ودوم، آمده است. سرنوشتِ کلیسای ادونتیستِ روزِ هفتمِ لائودیکیه‌ای، به‌منزلهٔ شاخِ پروتستانِ وحشِ زمین، در اشعیا ۲۲:۲۲ (داخلی) بازنمایی شده است؛ و سرنوشتِ شاخِ جمهوری‌خواه در اعداد ۲۲:۲۲ (خارجی) و پس از آن بیان شده است.

> And God’s anger was kindled because he went: and the angel of the Lord stood in the way for an adversary against him. Now he was riding upon his ass, and his two servants were with him.

> و خشم خداوند به‌سبب آنکه او رفت، برافروخته شد؛ و فرشتهٔ خداوند بر سرِ راهِ او ایستاد تا به‌منزلهٔ خصمی بر ضدّش باشد. و او در آن هنگام بر الاغ خویش سوار بود، و دو خادمش با او بودند.

> And the ass saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way. Numbers 22:22, 23.

> و الاغ فرشتهٔ خداوند را دید که بر سرِ راه ایستاده بود و شمشیرِ برهنه‌اش در دستش بود؛ پس الاغ از راه منحرف شد و به کشتزار رفت؛ و بلعام الاغ را زد تا او را به راه بازگرداند. اعداد ۲۲:۲۲، ۲۳.

At 9/11, Balaam the false prophet, representing the United States and George Bush the lesser was seeking to finish the work his father George Bush the first had begun in the globalist’s attempt to overthrow the United States and implementing what he called “a new world order.” The biblical motivation of the globalists is to kill God’s remnant people, and George Bush the lesser represents the end of his father’s prophetic legacy of ushering in a “new world order” as he called it. Bush’s “new world order” arrives at the threefold union of the dragon, the beast and false prophet at the Sunday law, and George Bush the lesser marks the beginning of the period that culminates at the Sunday law, which is the sealing time, the image of the beast testing time, the period represented by the first voice of Revelation eighteen and so much more. Balaam’s ass turned the globalist agenda aside until the one hundred and forty-four thousand are sealed in their foreheads.

در ۱۱ سپتامبر، بلعامِ نبیِ کاذب، که نمایانگرِ ایالات متحده و جرج بوشِ پسر بود، می‌کوشید کاری را به انجام رسانَد که پدرش، جرج بوشِ نخست، در چارچوبِ تلاشِ جهانی‌گرایان برای برانداختنِ ایالات متحده و اجرای آنچه او «نظم نوین جهانی» می‌نامید، آغاز کرده بود. انگیزهٔ کتاب‌مقدسیِ جهانی‌گرایان کشتنِ قومِ باقیماندهٔ خداست، و جرج بوشِ پسر نمایانگرِ پایانِ میراثِ پیشگویانهٔ پدرش در به صحنه آوردنِ «نظم نوین جهانی» ـ به تعبیر او ـ است. «نظم نوین جهانیِ» بوش در قانونِ یکشنبه به اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها و وحش و نبیِ کاذب می‌رسد، و جرج بوشِ پسر آغازِ دوره‌ای را نشان می‌نهد که در قانونِ یکشنبه به اوج می‌رسد؛ دوره‌ای که زمانِ مُهرشدن، زمانِ آزمونِ صورتِ وحش، دورهٔ نمایانده شده به‌وسیلهٔ نخستین صدای باب هجدهمِ مکاشفه، و بسیار بیش از این است. الاغِ بلعام دستورکارِ جهانی‌گرایان را به کناری راند تا زمانی که یک‌صد و چهل و چهار هزار تن بر پیشانی‌هایشان مُهر شوند.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee. Psalms 83:1–5.

> سرود یا مزموری از آساف. ای خدا، خاموشی مگیر؛ سکوت مفرما و آرام منشین، ای خدا. زیرا اینک دشمنانت غوغا می‌کنند، و آنان که از تو نفرت دارند، سر برافراشته‌اند. بر ضد قوم تو مکارانه مشورت کرده و بر ضد مخفیان تو رایزنی کرده‌اند. گفته‌اند: بیایید ایشان را از قوم بودن منقطع سازیم، تا نام اسرائیل دیگر به یاد نیاید. زیرا با یک دل با هم مشورت کرده‌اند؛ بر ضد تو هم‌پیمان شده‌اند. مزمور ۸۳: ۱‏-‏۵

Verses six and onward identify the “enemies” as “ten” nations, who are represented as ten kings in Revelation seventeen. There the ten kings are of one mind, but Asaph says, “they have consulted together with one consent: they are confederate against thee.” The ten kings are the globalist evil confederacy of the latter days, who have determined to “cut off” “Israel” “thy hidden ones” from “being a nation.” The work of the confederacy of ten kings who “lift up” the papal power as the “head” of the threefold union is to eliminate spiritual “Israel,” who are hidden in the “secret place of the Most High.”

آیات ششم به بعد «دشمنان» را «ده» ملت معرفی می‌کند که در کتابِ مکاشفه، باب هفدهم، به صورت «ده پادشاه» نمایانده شده‌اند. در آنجا آن ده پادشاه یک‌دل‌اند، اما آساف می‌گوید: «با یک رأی با هم مشورت کرده‌اند؛ بر ضد تو هم‌پیمان شده‌اند.» آن ده پادشاه کنفدراسیونِ شرورِ جهان‌گرایِ ایامِ آخرند که مصمم‌اند «اسرائیل»، «پنهانیانِ تو»، را از «قوم بودن» «منقطع کنند». کارِ کنفدراسیونِ ده پادشاه که قدرتِ پاپی را به‌عنوانِ «سرِ» اتحادِ سه‌گانه «برمی‌افرازند»، از میان برداشتنِ «اسرائیلِ» روحانی است؛ آنان که در «مخفیگاهِ حضرتِ متعال» پنهان‌اند.

At 9/11 the ass of Islam turned the dragon’s agenda out of its path, for the mighty angel of Revelation 18 descended with a sword in His hand. The internal test then was to return to the old paths. At that point the repetition of the Millerite histories of both the first and the second angels began to repeat as set forth in the history of Revelation eighteen’s first three verses. Those first three verses, being the verses Sister White stated would be fulfilled when the great buildings of New York City were brought down.

در یازده سپتامبر، الاغِ اسلام طرحِ اژدها را از مسیرش منحرف کرد، زیرا فرشتهٔ مقتدرِ مکاشفهٔ هجده با شمشیری در دست فرود آمد. آنگاه آزمونِ درونی بازگشت به طرقِ کهن بود. در آن مقطع، تکرارِ تاریخ‌های میلرایتیِ هر دو فرشتهٔ نخست و دوم، چنان‌که در تاریخِ سه آیهٔ نخستِ مکاشفهٔ هجده بیان شده است، آغاز شد. همان سه آیهٔ نخست، آیاتی‌اند که خواهر وایت بیان کرده بود هنگامی تحقق خواهند یافت که ساختمان‌های عظیمِ شهرِ نیویورک فرو افکنده شوند.

At 9/11 Revelation 18:1–3 was fulfilled, and the parallel of the first angel descending to lighten the earth with its glory on August 11, 1840 was then joined by the second angel who announced the fall of Babylon. Balaam was a symbol of the first angel, and Balaam was accompanied by his two servants, representing the second angel.

در ۱۱ سپتامبر، مکاشفهٔ ۱۸:‏۱‏–‏۳ تحقق یافت، و واقعهٔ موازیِ فرود آمدنِ فرشتهٔ نخست در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ برای روشن ساختنِ زمین با جلال خویش، آنگاه با فرشتهٔ دوم که سقوط بابل را اعلام کرد، همراه شد. بلعام نمادِ فرشتهٔ نخست بود، و بلعام را دو خادم همراهی می‌کردند که نمایانگرِ فرشتهٔ دوم بودند.

In Balaam’s illustration of the Republican horn of the false prophet, Balaam would have two more confrontations with the ass of Islam. At the third confrontation the ass would “speak,” and the speaking of prophecy marks the Sunday law. On October 7, 2023 the ass struck again, but not the spiritual modern glorious land. It struck the literal ancient glorious land, and Balaam and his ass was now in its second confrontation.

در تمثیلِ بلعام از شاخِ جمهوری‌خواهِ نبیِ کاذب، بلعام قرار بود دو رویاروییِ دیگر با الاغِ اسلام داشته باشد. در سومین رویارویی، الاغ «به سخن» خواهد آمد، و به سخن آمدنِ نبوّت، نشان‌دهندهٔ قانونِ یکشنبه است. در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ الاغ بار دیگر ضربه زد، اما نه به سرزمینِ مجیدِ مدرنِ روحانی. او به سرزمینِ مجیدِ باستانیِ واقعی ضربه زد، و بلعام و الاغش اکنون در دومین رویاروییِ خود قرار داشتند.

> But the angel of the Lord stood in a path of the vineyards, a wall being on this side, and a wall on that side. And when the ass saw the angel of the Lord, she thrust herself unto the wall, and crushed Balaam’s foot against the wall: and he smote her again. Numbers 22:24, 25.

> لیکن فرشتهٔ خداوند در راهی میان تاکستان‌ها ایستاد، که از این سو دیواری بود و از آن سو دیواری. و چون الاغ فرشتهٔ خداوند را دید، خود را به دیوار فشرد و پای بلعام را بر دیوار خرد کرد؛ و باز او را زد. اعداد ۲۲:۲۴، ۲۵.

The vineyard of ancient Israel, illustrates the vineyard of Laodicean Seventh-day Adventism. They are both the covenant people that were given responsibility to be the depositaries of God’s Law, which is symbolized as a “wall,” and is one of the elements that make up the vineyard.

تاکستانِ اسرائیلِ باستان، تمثیلی از تاکستانِ ادونتیسمِ روز هفتمِ لائودیکی است. هر دو، قومِ عهد هستند که مسئولیت یافتند امانت‌دارانِ شریعتِ خدا باشند؛ شریعتی که نماد آن «دیوار» است و یکی از عناصرِ تشکیل‌دهندهٔ تاکستان به شمار می‌آید.

> What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down. Isaiah 5:4, 5.

> دیگر چه می‌توانستم برای تاکستان خود انجام دهم که در آن نکرده باشم؟ پس چرا، چون انتظار داشتم که انگور بیاورد، انگورِ وحشی آورد؟ و اکنون، بیایید؛ به شما خواهم گفت که با تاکستان خود چه خواهم کرد: پرچینش را برخواهم داشت و خورده خواهد شد؛ و دیوارش را فرو خواهم ریخت و پایمال خواهد شد. اشعیا ۵:۴، ۵.

Ancient literal and modern spiritual Israel both rebelled and rejected their sacred responsibilities. From 9/11 unto the Sunday law a prophetic issue is represented by a “wall.” The prophetic issue is the destruction of the “wall” of separation of church and state within the Constitution of the United States. At 9/11 Bush implemented the Patriot Act which was a major step in overturning the Constitution, for it was there that the philosophy that guided the Constitution was turned upside down, when the principles of Roman law, that claims a person is guilty until proven innocent was accepted, above the principle of English law that upholds that a person is innocent until proven guilty.

اسرائیلِ باستانِ جسمانی و اسرائیلِ روحانیِ معاصر هر دو تمرّد ورزیدند و مسئولیت‌های مقدّس خویش را رد کردند. از ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه، مسئله‌ای نبوی با نمادِ «دیوار» نمایانده می‌شود. آن مسئلهٔ نبوی عبارت است از ویرانیِ «دیوارِ» جداییِ کلیسا و دولت در چارچوب قانون اساسی ایالات متحدهٔ آمریکا. در ۱۱ سپتامبر، بوش قانون پاتریوت (Patriot Act) را به اجرا گذاشت که گامی مهم در واژگون‌سازی قانون اساسی بود؛ زیرا همان‌جا فلسفه‌ای که قانون اساسی را راهبری می‌کرد وارونه شد، آنگاه که اصولِ حقوق رومی ـ که ادعا می‌کند شخص مجرم است مگر آن‌که بی‌گناهیِ او ثابت شود ـ بر اصلِ حقوق انگلیسی ـ که بر بی‌گناهیِ شخص مگر آن‌که مجرم بودنِ او ثابت گردد تأکید دارد ـ ارجح دانسته و پذیرفته شدند.

The period from 9/11 unto the Sunday law contains prophetic references of “walls.” Islam crashing the walls as Balaam’s ass, identifies that it is the issue of Islam that will provide the misguided logic to overturn the principles within the Constitution. In this prophetic sense Islam, a biblical false prophet, is what deceives the United States during the image of the beast testing time, as does the false prophet of the United States deceive the entire world during the world’s image of the beast testing time.

دوره‌ی میان یازدهمِ سپتامبر تا قانونِ یکشنبه، مشتمل بر اشاراتِ نبوی به «دیوارها» است. این‌که اسلام، چونان خرِ بلعام، دیوارها را در هم می‌کوبد، دلالت می‌کند بر این‌که همین مسئلهٔ اسلام است که منطقِ گمراه‌کننده‌ای برای نقضِ اصولِ مندرج در قانونِ اساسی فراهم خواهد آورد. در این معنای نبوی، اسلام ـ نبیِ کاذبِ کتاب‌مقدسی ـ همان است که در زمانِ آزمونِ تمثالِ وحش، ایالاتِ متحده را می‌فریبد؛ چنان‌که نبیِ کاذبِ ایالاتِ متحده نیز در زمانِ آزمونِ جهانیِ تمثالِ وحش، سراسرِ جهان را می‌فریبد.

October 7, 2023 the ass of Islam attacked the ancient literal glorious land, and when the ass is loosed before the proclamation of the Midnight Cry Islam will again strike the United States, the modern spiritual glorious land as it did at 9/11. The second time Balaam strikes the ass it is the second angel, and the second angel always produces a doubling as represented by “a path of vineyards” with two walls.

در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، الاغِ اسلام به سرزمینِ جلالِ کهنِ حرفی حمله کرد؛ و هنگامی که آن الاغ پیش از اعلانِ فریادِ نیم‌شب رها شود، اسلام بار دیگر به ایالات متحده ــ سرزمینِ جلالِ روحانیِ معاصر ــ همان‌گونه که در ۱۱ سپتامبر کرد، ضربه خواهد زد. دومین باری که بلعام الاغ را می‌زند، متناظر با فرشتهٔ دوم است، و فرشتهٔ دوم همواره دوگانگی پدید می‌آورد، چنان‌که با «راهِ تاکستان‌ها» با دو دیوار نمایانده شده است.

> And the angel of the Lord went further, and stood in a narrow place, where was no way to turn either to the right hand or to the left. And when the ass saw the angel of the Lord, she fell down under Balaam: and Balaam’s anger was kindled, and he smote the ass with a staff. And the Lord opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times? Numbers 22:26–28.

> و فرشتهٔ خداوند باز پیشتر رفت و در جایگاهی تنگ ایستاد، که در آن نه به راست و نه به چپ راهی برای پیچیدن نبود. و چون الاغ فرشتهٔ خداوند را دید، زیرِ بلعام فرو افتاد؛ و خشمِ بلعام برافروخته شد و با عصا الاغ را زد. و خداوند دهانِ الاغ را گشود، و او به بلعام گفت: به تو چه کرده‌ام که این سه بار مرا زده‌ای؟ اعداد ۲۲:۲۶–۲۸.

When we consider verses twenty-two and three more closely, we find that it is actually verse twenty-three where the ass is struck the first time.

وقتی آیات بیست‌ودو و بیست‌وسه را با دقت بیشتری بررسی می‌کنیم، درمی‌یابیم که در واقع در آیهٔ بیست‌وسه است که الاغ برای نخستین بار مورد ضرب قرار می‌گیرد.

> And God’s anger was kindled because he went: and the angel of the Lord stood in the way for an adversary against him. Now he was riding upon his ass, and his two servants were with him.

> و خشم خداوند به‌سبب آنکه او رفت، برافروخته شد؛ و فرشتهٔ خداوند بر سرِ راهِ او ایستاد تا به‌منزلهٔ خصمی بر ضدّش باشد. و او در آن هنگام بر الاغ خویش سوار بود، و دو خادمش با او بودند.

> And the ass saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way. Numbers 22:22, 23.

> و الاغ فرشتهٔ خداوند را دید که بر سرِ راه ایستاده بود و شمشیرِ برهنه‌اش در دستش بود؛ پس الاغ از راه منحرف شد و به کشتزار رفت؛ و بلعام الاغ را زد تا او را به راه بازگرداند. اعداد ۲۲:۲۲، ۲۳.

God’s anger at Balaam for accepting the request to be a false prophet was a parallel to Christ ending His dialogue with the quibbling Jews in the last verse of Matthew 22. Verse twenty-three of Numbers twenty-two aligns with Matthew chapter twenty-three, and verses twenty-four and twenty-five of Numbers aligns with chapters twenty-four and twenty-five of Matthew. Verses twenty-six, twenty-seven and twenty-eight align with Matthew chapters 26, 27, 28.

غضب خداوند بر بلعام، به سبب پذیرفتنِ درخواستی مبنی بر نبیِ کاذب شدن، با پایان دادنِ مسیح به گفت‌وگوی خویش با یهودیانِ مجادله‌گر در آخرین آیهٔ باب بیست‌ودومِ انجیل متی موازی بود. آیهٔ بیست‌وسومِ باب بیست‌ودومِ سفر اعداد با بابِ بیست‌وسومِ متی متناظر است، و آیاتِ بیست‌وچهارم و بیست‌وپنجمِ اعداد با باب‌های بیست‌وچهارم و بیست‌وپنجمِ متی متناظرند. آیاتِ بیست‌وششم، بیست‌وهفتم و بیست‌وهشتم با باب‌های بیست‌وششم، بیست‌وهفتم و بیست‌وهشتمِ متی متناظرند.

Matthew 23 is the first angel, 24 and 25 are the second angel and 26, 27 and 28 are the third angel. In Numbers 22, verse 23 is the first angel, verses 24 and 25 are the second angel and verses 26, 27, and 28 are the third angel. Matthew is addressing the covenant people, old and new: Numbers is identifying the role of Islam as God’s tool of chastisement upon the Sunday worship that begins in the United States and thereafter the world. After the third strike, when the ass speaks, Balaam is enlightened to what had just happened.

متی باب ۲۳ فرشتهٔ اول است؛ باب‌های ۲۴ و ۲۵ فرشتهٔ دوم‌اند و باب‌های ۲۶، ۲۷ و ۲۸ فرشتهٔ سوم‌اند. در اعداد باب ۲۲، آیهٔ ۲۳ فرشتهٔ اول است؛ آیات ۲۴ و ۲۵ فرشتهٔ دوم‌اند و آیات ۲۶، ۲۷ و ۲۸ فرشتهٔ سوم‌اند. متی خطاب به قومِ عهد، اعم از عهدِ قدیم و عهدِ جدید، است؛ اعداد نقشِ اسلام را به‌عنوان ابزارِ تأدیبِ خدا بر عبادتِ روزِ یکشنبه که در ایالات متحدهٔ آمریکا آغاز می‌شود و سپس در سراسرِ جهان گسترش می‌یابد، مشخص می‌کند. پس از سومین ضربت، هنگامی که الاغ سخن می‌گوید، بلعام به آنچه تازه رخ داده بود آگاه می‌شود.

> Then the Lord opened the eyes of Balaam, and he saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and he bowed down his head, and fell flat on his face. And the angel of the Lord said unto him, Wherefore hast thou smitten thine ass these three times? behold, I went out to withstand thee, because thy way is perverse before me: And the ass saw me, and turned from me these three times: unless she had turned from me, surely now also I had slain thee, and saved her alive. And Balaam said unto the angel of the Lord, I have sinned; for I knew not that thou stoodest in the way against me: now therefore, if it displease thee, I will get me back again. Numbers 22:31–34.

> آنگاه خداوند چشمان بلعام را گشود، و او فرشتهٔ خداوند را دید که در راه ایستاده است و شمشیر برهنه در دست دارد؛ پس سر فرود آورد و به رو بر زمین افتاد. و فرشتهٔ خداوند به او گفت: «چرا این سه بار الاغت را زده‌ای؟ اینک برای ایستادگی در برابر تو بیرون آمده‌ام، زیرا راهت در حضور من منحرف است. و الاغ مرا دید و این سه بار از پیشِ رویم کنار رفت؛ و اگر او از برابر من کنار نرفته بود، هم‌اکنون یقیناً تو را می‌کشتم و او را زنده می‌گذاشتم.» آنگاه بلعام به فرشتهٔ خداوند گفت: «گناه کرده‌ام، زیرا نمی‌دانستم که تو در راه بر ضدّ من ایستاده‌ای. پس اکنون، اگر در نظرت ناپسند است، بازمی‌گردم.» اعداد ۲۲:۳۱-۳۴.

Balaam represents the false prophet, who is the United States who speaks as a dragon at the Sunday law. At the Sunday law, when he is enlightened he represents those who are still in Babylon, who are then awakened to the issue of the Sunday law and are called out of Babylon.

بلعام نمایندۀ نبیِ کاذب است؛ یعنی ایالات متحدۀ آمریکا که در هنگام قانونِ یکشنبه چون اژدها سخن می‌گوید. در قانونِ یکشنبه، هنگامی که او منوّر می‌گردد، او نمایندۀ کسانی است که هنوز در بابل‌اند؛ کسانی که آنگاه نسبت به مسئلۀ قانونِ یکشنبه بیدار شده و فراخوانده می‌شوند تا از بابل بیرون آیند.

Five days of teaching a message of unleavened bread from Miller, then thirty days of Christ teaching His priests, represented by the thirty, that leads to the trumpet warning message of the loosing of the ass, that precedes by five days the lifting up of the ensign, that precedes by five days the closed door in the parable of the ten virgins, that precedes by five days the Pentecostal Sunday law, which ushers in the seven-day period of Tabernacles, which is the full outpouring of the latter rain during the Sunday law crisis, for the test of that period is over the seventh day.

پنج روزِ تعلیمِ پیامِ نانِ فطیر از جانبِ میلر، سپس سی روزِ تعلیمِ کاهنانِ خویش از سوی مسیح، که با عددِ سی نمایانده می‌شود، که می‌انجامد به پیامِ هشدارِ کرنا دربارهٔ گشودنِ بندِ الاغ، که پنج روز پیش از برافراشته شدنِ رایت است، که پنج روز پیش از درِ بسته در مَثَلِ ده باکره است، که پنج روز پیش از قانونِ یکشنبهٔ پنتیکاستی است، که دورهٔ هفت‌روزهٔ عیدِ خیمه‌ها را آغاز می‌کند، که همان افاضهٔ کاملِ بارانِ دیرهنگام در خلالِ بحرانِ قانونِ یکشنبه است، زیرا آزمونِ آن دوره بر سرِ روزِ هفتم است.

The number five is a symbol of the virgins, whether wise or foolish. The number thirty is a symbol of the priests, which is what the name Leviticus identifies. The number seven is the Sabbath. Leviticus twenty-three illustrates the history of the priests, the Levites of Malachi three, the wise virgins and the one hundred and forty-four thousand during the Sabbath testing time.

عدد پنج نماد دوشیزگان است، خواه خردمند خواه نادان. عدد سی نماد کاهنان است؛ نام «لاویان» بر همین امر دلالت دارد. عدد هفت سبت است. سفر لاویان، باب بیست‌وسوم، تاریخ کاهنان، لاویانِ ملاکیِ باب سوم، دوشیزگانِ خردمند و یکصد و چهل و چهار هزار را در زمانِ آزمونِ سبت به تصویر می‌کشد.

We will continue these things in the next article.

این موارد را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

Back to Articles