Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Five

کتاب دانیال - شماره یکصد و سی و پنج

The Prophetic Voices of 1776, 1789, and 1798: A Prelude to the Sealing of the 144,000

صداهای پیامبرانه سال‌های ۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸: مقدمه‌ای بر مهر شدن ۱۴۴٬۰۰۰

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF
Word

The history of 1776, 1789 and 1798, illustrate the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. On each of those dates, the earth beast spake. The three waymarks that are typified by the three times the earth beast spake, run parallel to the three voices of Christ on September 11, 2001, July, 2023 and the soon coming Sunday law.

تاریخ‌های ۱۷۷۶، ۱۷۸۹ و ۱۷۹۸، تاریخ مُهر شدن آن صد و چهل و چهار هزار نفر را نشان می‌دهند. در هر یک از آن تاریخ‌ها، وحشِ زمین سخن گفت. سه نشانهٔ راه که با سه بار سخن گفتنِ وحشِ زمین نمادین شده‌اند، با سه ندای مسیح در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ژوئیهٔ ۲۰۲۳ و قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، هم‌راستا هستند.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> در روز خداوند در روح بودم و از پشت سرم صدایی بلند شنیدم، مانند صدای شیپور. مکاشفه ۱:۱۰.

Each of those three vocal waymarks identify the escalating “sounding” of the third woe, which is also the seventh warning trumpet, and a trumpet is a voice.

هر یک از آن سه نشانۀ صوتی، «به صدا درآمدنِ» فزایندۀ وایِ سوم را که همان شیپور هشدارِ هفتم نیز هست، مشخص می‌کند؛ و شیپور صداست.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> با صدای بلند فریاد بزن، دریغ مکن؛ صدایت را چون شیپور بلند کن، و به قوم من تقصیرشان و به خاندان یعقوب گناهانشان را اعلام کن. اشعیا ۵۸:۱.

The voice to the Protestant horn on September 11, 2001 was the voice of the watchmen calling Laodicean Adventism back to Jeremiah’s old paths, but the assembly of mockers refused to walk therein.

بانگِ کرنای پروتستان در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، صدای دیدبانانی بود که ادونتیسمِ لائودیکی را به بازگشت به راه‌های کهنِ ارمیا فرا می‌خواندند، اما مجمعِ استهزاگران از قدم نهادن در آن راه‌ها سر باز زد.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> خداوند چنین می‌فرماید: در راه‌ها بایستید و بنگرید، و راه‌های دیرین را بجویید که راه نیکو کدام است، و در آن گام بردارید تا برای جان‌های شما آرامی بیابید. اما گفتند: در آن راه نخواهیم رفت. همچنین بر شما نگهبانانی گماشتم و گفتم: به آواز شیپور گوش فرا دهید. اما گفتند: گوش فرا نخواهیم داد. ارمیا ۶:۱۶، ۱۷.

The voice of July, 2023 was the resurrection of the ministry of Future for America, which had been silent since the first disappointment on July 18, 2020. As with John’s announcement of the soon coming Messiah, and with Justinian’s announcement of the soon coming antichrist, Future for America identified that the future of America was about to be changed forever at the soon coming Sunday law, and the sounding of the seventh trumpet at that waymark. The voice of one crying in the wilderness was the voice of July, 2023.

صدای ژوئیهٔ ۲۰۲۳، احیای خدمتِ فیوچر فور آمریکا بود؛ خدمتی که از نخستین ناامیدی در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ خاموش مانده بود. همان‌گونه که اعلان یوحنا دربارهٔ آمدن قریب‌الوقوع مسیح و اعلان ژوستینیان دربارهٔ آمدن قریب‌الوقوع ضد مسیح بود، فیوچر فور آمریکا اعلام کرد که با فرا رسیدن قریب‌الوقوع قانون یکشنبه و نواخته شدن کرنای هفتم در همان نشانهٔ راه، آیندهٔ آمریکا برای همیشه دگرگون خواهد شد. صدای کسی که در بیابان فریاد می‌زد، صدای ژوئیهٔ ۲۰۲۳ بود.

The second voice of Revelation chapter eighteen, is sounded at the soon coming Sunday law when the speaking of the dragon by the earth beast occurs. It is at that point that “the donkey” is struck a third time, and then “the donkey” will speak. The donkey was struck soon after September 11, 2001, after October 7, 2023, and then will be struck again at the soon coming Sunday law, where it speaks. In the testimony of Balaam it was turned out of the way by an angel, and the angel represents the four angels who are commanded to hold the four winds of Islam, but at the Sunday law the donkey of Islam speaks with the sound of the seventh trumpet, which is also the third woe.

صدای دومِ باب هجدهمِ مکاشفه، در هنگام قانون قریب‌الوقوعِ یکشنبه به صدا درمی‌آید، زمانی که سخن گفتنِ اژدها به‌وسیلهٔ وحشِ زمین رخ می‌دهد. در همان زمان است که «الاغ» برای بار سوم زده می‌شود و سپس «الاغ» سخن خواهد گفت. «الاغ» اندکی پس از ۱۱ سپتامبرِ ۲۰۰۱، پس از ۷ اکتبرِ ۲۰۲۳ زده شد و سپس در هنگام قانون قریب‌الوقوعِ یکشنبه، جایی که سخن می‌گوید، بار دیگر زده خواهد شد. در روایتِ بلعام، الاغ به‌وسیلهٔ فرشته‌ای از مسیر بازگردانده شد و آن فرشته نمایانگرِ چهار فرشته‌ای است که مأمور شده‌اند چهار بادِ اسلام را نگه دارند، اما در هنگام قانون یکشنبه الاغِ اسلام با آوایِ کرنایِ هفتم سخن می‌گوید که همچنین «وایِ» سوم است.

It is there that the vision of Islam, which has tarried since July 18, 2020 speaks, for it will then no longer tarry. There are many voices in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and that period precedes God’s executive judgment that begins at the soon coming Sunday law. God’s executive judgment is represented by seven angels, with seven vials. That period begins with the outpouring of the Holy Spirit, and it represents a repetition of Pentecost, when the Holy Spirit was poured out and tongues of fire witnessed to the event. The outpouring at that point in time is no longer measured, for the Holy Spirit is then poured out without measure.

آنجاست که رؤیای اسلام، که از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ درنگ کرده، به سخن درمی‌آید؛ زیرا آنگاه دیگر درنگ نخواهد کرد. در دورهٔ مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر، صداهای بسیاری هست و آن دوره مقدم بر داوری اجرایی خداست که با قانون یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع آغاز می‌شود. داوری اجرایی خدا به‌وسیلهٔ هفت فرشته با هفت پیاله نمایانده شده است. آن دوره با ریزش روح‌القدس آغاز می‌شود و نمایانگر تکرار پنطیکاست است؛ زمانی که روح‌القدس فرو ریخت و زبان‌های آتش بر آن رویداد شهادت دادند. ریزش در آن مقطع دیگر محدود به اندازه‌ای نیست، زیرا آنگاه روح‌القدس بی‌اندازه فرو ریخته می‌شود.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> آن فرشته‌ای که در اعلام پیامِ فرشتهٔ سوم هم‌صدا می‌شود، باید سراسر زمین را با جلال خود روشن سازد. در اینجا از کاری با دامنه‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. جنبشِ ظهورِ سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیامِ فرشتهٔ نخست به هر ایستگاهِ میسیونری در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها بزرگ‌ترین علاقه و شور دینی پدید آمد که از زمانِ اصلاح دینیِ قرن شانزدهم در هیچ سرزمینی دیده نشده بود؛ اما اینها نیز با جنبشِ نیرومندی که تحتِ آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم برخواهد خاست، پشت سر گذاشته خواهد شد.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest.” The Great Controversy, 611.

> کار شبیه به کارِ روز پنتیکاست خواهد بود. همان‌گونه که «بارانِ نخستین» در افاضهٔ روح‌القدس، در آغازِ بشارتِ انجیل، برای سر برآوردنِ بذرِ گران‌بها عطا شد، «بارانِ پسین» نیز در پایانِ آن برای رسیدنِ خرمن عطا خواهد شد. مناقشهٔ عظیم، ۶۱۱.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the Holy Spirit was poured out in measure. The measuring of the outpouring was represented in the history of Pentecost, beginning at Christ’s resurrection, where an angel spoke and said, “Son of God come forth, the father calls thee,” just as Jesus called Lazarus out of the tomb with the words, “Lazarus come forth.” In 2023, Christ called the dead, dry bones of the two witnesses to “come forth”.

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، مُهر کردنِ صد و چهل و چهار هزار نفر آغاز شد و روح‌القدس به‌قدر معینی افاضه شد. اندازه‌گیریِ این افاضه در تاریخ پنتیکاست به تصویر کشیده شد و از رستاخیز مسیح آغاز گردید؛ آن‌جا که فرشته‌ای گفت: «ای پسرِ خدا، بیرون بیا؛ پدر تو را فرا می‌خوانَد»، همان‌گونه که عیسی لعازر را با این کلمات از قبر فرا خواند: «لعازر، بیرون بیا.» در سال ۲۰۲۳، مسیح استخوان‌های خشک و بی‌جانِ دو شاهد را فرا خواند که «بیرون آیند».

After Christ’s resurrection He first ascended to His father, and then He descended as He did on September 11, 2001. He then progressively enlightened His disciples as represented by meeting with Mary, the disciples He met and instructed on the road to Emmaus, and thereafter appearing to the rest of the disciples. For forty days He taught the disciples before His final ascension, then after ten more days, they were all in accord and in one place and the Holy Spirit was poured out without measure.

پس از رستاخیز مسیح، او نخست به نزد پدر خود صعود کرد و سپس، همان‌گونه که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ انجام داد، فرود آمد. سپس به‌تدریج شاگردانش را روشن ساخت: از دیدار با مریم، تا دیدار با شاگردانی که در راه عمائوس با آنان ملاقات کرد و ایشان را تعلیم داد، و پس از آن ظاهر شدن بر دیگر شاگردان. به مدت چهل روز، پیش از صعود نهایی‌اش، به شاگردان تعلیم داد؛ آنگاه پس از ده روز دیگر، همگی یکدل و در یک جا بودند و روح‌القدس بی‌حد و حصر فرو ریخته شد.

> “When Jesus met with His disciples, He reminded them of the words He had spoken to them before His death, that all things must be fulfilled which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the Psalm concerning Him. ‘Then opened He their understanding, that they might understand the Scriptures, and said unto them, Thus it is written, and thus it behooved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: and that repentance and remission of sins should be preached in His name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things.’” The Desire of Ages, 804.

> «وقتی عیسی با شاگردانش دیدار کرد، سخنانی را که پیش از مرگش به آنان گفته بود به یادشان آورد، که همهٔ آنچه دربارهٔ او در شریعتِ موسی و در نوشته‌های انبیا و در مزامیر نوشته شده بود باید تحقق یابد. سپس فهم آنان را گشود تا کتاب‌های مقدس را دریابند، و به ایشان گفت: چنین نوشته شده است، و چنین می‌بایست که مسیح رنج بکشد و در روز سوم از میان مردگان برخیزد؛ و اینکه توبه و آمرزشِ گناهان به نام او در میان همهٔ قوم‌ها، از اورشلیم آغاز، موعظه شود. و شما شاهدانِ این امور هستید.» اشتیاق اعصار، ۸۰۴.

In July of 2023, Jesus’ voice awakened the two dead witnesses and began to open His disciples understanding of all things written in the law of Moses (the “seven times”), the prophets (Nebuchadnezzar’s image of the beasts), and the Psalms (the experience of Moses and the Lamb). His work of instruction began at His resurrection, and it escalated over the next forty days. It began with His request to eat.

در ژوئیه ۲۰۲۳، صدای عیسی دو شاهد مرده را بیدار کرد و شروع کرد به گشودن فهم شاگردانش نسبت به همه آنچه در شریعت موسی («هفت بار»)، انبیا (تصویر نبوکدنصر از حیوانات)، و مزامیر (تجربه موسی و بره) نوشته شده بود. کار تعلیم او از هنگام رستاخیزش آغاز شد و طی چهل روز بعد شدت گرفت. این کار با درخواست او برای خوردن آغاز شد.

> And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat? And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb. And he took it, and did eat before them. And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Luke 24:41–44.

> و چون هنوز از فرط شادی باور نمی‌کردند و در شگفت بودند، به ایشان گفت: آیا اینجا چیزی برای خوردن دارید؟ و به او پاره‌ای ماهیِ بریان و تکه‌ای شانهٔ عسل دادند. و آن را گرفت و در برابر ایشان خورد. و به ایشان گفت: این همان سخنانی است که وقتی هنوز با شما بودم به شما گفتم، که هرآنچه دربارهٔ من در شریعتِ موسی و در نوشته‌های انبیا و در مزامیر نوشته شده است، باید تحقق یابد. لوقا ۲۴:۴۱–۴۴.

Prayer was a primary waymark in the ongoing history, and the history from Christ’s resurrection until He ascended forty days later, left ten days (ten is a test), unto Pentecost, when the Holy Spirit would be poured out without measure. His resurrection, ascension, followed by His descent again, represents September 11, 2001. July, 2023 represents the end of the forty days, and the ten days which follow July, 2023 lead to the soon coming Sunday law. In that final period of ten days, unity and prayer are the waymark. The unity was represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven, that brought the bones, sinews and flesh together. Ezekiel’s second prophecy was the breath of the four winds, and breath is a symbol of prayer. In those final ten days the one hundred and forty-four thousand are sealed, as they have been typified by Lazarus.

دعا یک نشانهٔ راه اصلی در تاریخِ در جریان بود، و در بازهٔ میان رستاخیز مسیح تا صعود او، چهل روز بعد، ده روز تا پنتیکاست باقی ماند (ده، آزمون است)، زمانی که روح‌القدس بی‌اندازه ریخته می‌شد. رستاخیز او، صعود او، و سپس نزول دوباره‌اش، نمایانگر ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ است. ژوئیهٔ ۲۰۲۳ نمایانگر پایان آن چهل روز است، و دورهٔ ده‌روزه‌ای که پس از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ می‌آید به قانون قریب‌الوقوع یکشنبه منتهی می‌شود. در آن دورهٔ نهایی ده‌روزه، وحدت و دعا نشانه‌های راه‌اند. وحدت با نخستین نبوت حزقیال در فصل سی‌وهفتم نشان داده شد، نبوتی که استخوان‌ها، زردپی‌ها و گوشت را کنار هم آورد. دومین نبوت حزقیال نَفَسِ چهار باد بود، و نَفَس نماد دعاست. در آن ده روز نهایی، یک‌صد و چهل‌وچهار هزار نفر مُهر می‌شوند، چنان‌که لعازر نمونهٔ آنان بوده است.

> “This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.

> این علتِ تأخیر او در رفتن به بیت‌عنیا بود. این معجزهٔ اوجِ کار، یعنی زنده کردنِ لعازر، برای آن بود که مُهرِ خدا را بر کارِ او و بر ادعای الوهیتِ او بنهد. اشتیاقِ اعصار، ۵۲۹.

Not only are the wise virgins sealed during this crowning miracle, but the foolish virgins are also sealed on the wrong side of the issue.

نه‌تنها دوشیزگان خردمند در جریان این معجزهٔ نهایی مهر و موم می‌شوند، بلکه دوشیزگان نادان نیز در جبهۀ نادرستِ این ماجرا مهر و موم می‌شوند.

> “Christ’s crowning miracle—the raising of Lazarus—had sealed the determination of the priests to rid the world of Jesus and His wonderful works, which were fast destroying their influence over the people.” Acts of the Apostles, 67.

> والاترین معجزهٔ مسیح—زنده‌کردنِ لعازر—تصمیمِ کاهنان را برای پاک‌کردنِ جهان از وجودِ عیسی و کارهای شگفت‌انگیزش، که به‌سرعت نفوذشان را بر مردم نابود می‌کردند، نهایی کرده بود. اعمال رسولان، ۶۷.

The many voices in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand unto the soon coming Sunday law are “line upon line,” the voices of God’s prophetic Word, and those voices sound in the period where “the effect of every vision” is accomplished. They sound when the seventh seal is opened.

صداهای فراوانی که در تاریخ مهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر تا فرارسیدنِ قانونِ یک‌شنبهٔ قریب‌الوقوع به گوش می‌رسند، «خط بر خط»، یعنی صداهای کلامِ نبویِ خدا هستند، و آن صداها در دوره‌ای به گوش می‌رسند که در آن «اثرِ هر رؤیا» به انجام می‌رسد. آن‌ها زمانی به گوش می‌رسند که مهرِ هفتم گشوده می‌شود.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> و چون مُهر هفتم را گشود، در آسمان نزدیک به نیم ساعت سکوتی پدید آمد. و آن هفت فرشته را که در حضور خدا می‌ایستند دیدم؛ و به ایشان هفت کرنا داده شد. و فرشته‌ای دیگر آمد و بر مذبح ایستاد، در حالی که عودسوزی زرین در دست داشت؛ و بخور بسیار به او داده شد تا آن را با دعاهای همهٔ مقدسان بر مذبح زرینی که پیش تخت بود بگذراند. و دود بخور، که با دعاهای مقدسان بود، از دست فرشته به حضور خدا بالا رفت. و فرشته عودسوز را گرفت و آن را از آتش مذبح پر کرده، بر زمین افکند؛ و صداها و رعدها و برق‌ها و زلزله‌ای پدید آمد. مکاشفه ۸:۱–۵

The opening of the seventh seal produced silence, for the period represents a change of dispensation, and in a change in a sacred dispensation, there is always silence in heaven as attested to by the cross when the angels ceased their music and praise. Silence in heaven is as attested to by the requirements of the day of atonement, and on October 22, 1844, Habakkuk TWO, verse TWENTY commanded all the earth keep silence.

گشوده شدن مُهر هفتم سکوتی پدید آورد، زیرا آن دوره نمایانگر تغییری در تدبیر الهی است، و در دگرگونیِ یک تدبیر مقدس، همواره در آسمان سکوت برقرار است، چنان‌که صلیب گواهی می‌دهد، هنگامی که فرشتگان از نغمه و ستایش خود بازایستادند. سکوت در آسمان نیز بر اساس مقررات روز کفاره تأیید می‌شود، و در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، حبقوق باب ۲، آیهٔ ۲۰ فرمان داد که تمامی زمین خاموش باشد.

> “I have been shown the great love and condescension of God in giving His Son to die that man might find pardon and live. I was shown Adam and Eve, who were privileged to behold the beauty and loveliness of the Garden of Eden and were permitted to eat of all the trees in the garden except one. But the serpent tempted Eve, and she tempted her husband, and they both ate of the forbidden tree. They broke God’s command, and became sinners. The news spread through heaven, and every harp was hushed. The angels sorrowed, and feared lest Adam and Eve would again put forth the hand and eat of the tree of life and be immortal sinners. But God said that He would drive the transgressors from the garden, and by cherubim and a flaming sword would guard the way of the tree of life, so that man could not approach unto it and eat of its fruit, which perpetuates immortality.” Early Writings, 125.

> به من محبت عظیم و فروتنی خداوند نشان داده شده است، در این‌که پسر خود را داد تا بمیرد، تا انسان آمرزش بیابد و زندگی کند. به من آدم و حوّا نشان داده شده‌اند؛ آنان امتیاز داشتند که زیبایی و دل‌انگیزی باغ عدن را ببینند و اجازه داشتند از همه درختان باغ، جز یکی، بخورند. اما مار حوّا را وسوسه کرد، و او شوهرش را وسوسه کرد، و هر دو از درخت ممنوعه خوردند. آنان فرمان خدا را شکستند و گناهکار شدند. این خبر در سراسر آسمان پیچید و همه چنگ‌ها خاموش شدند. فرشتگان اندوهگین شدند و ترسیدند مبادا آدم و حوّا بار دیگر دست دراز کنند و از درخت حیات بخورند و گناهکارانِ جاودانه شوند. اما خداوند گفت که سرپیچی‌کنندگان را از باغ بیرون خواهد راند و به‌وسیلهٔ کروبیان و شمشیری آتشین راهِ درختِ حیات را محافظت خواهد کرد، تا انسان نتواند به آن نزدیک شود و از میوه‌اش که جاودانگی را تداوم می‌بخشد، بخورد. نوشته‌های اولیه، ۱۲۵.

Heaven was silenced when men became sinners, and heaven was silenced when Christ’s blood was shed to redeem sinners, and heaven was silenced when Christ’s work of judgment began in removing sin from His people.

آسمان در سکوت فرو رفت هنگامی که انسان‌ها گناهکار شدند، و آسمان در سکوت فرو رفت هنگامی که خونِ مسیح برای بازخریدِ گناهکاران ریخته شد، و آسمان در سکوت فرو رفت هنگامی که کارِ داوریِ مسیح برای زدودنِ گناه از قومش آغاز شد.

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven.” The Great Controversy, 489.

> "شفاعت مسیح به نفع انسان در قدس آسمانی به همان اندازه برای طرح نجات ضروری است که مرگ او بر صلیب بود. او با مرگ خود آن کاری را آغاز کرد که پس از رستاخیزش به آسمان عروج کرد تا آن را در آسمان کامل کند." مناقشه عظیم، 489.

The work of judgement began at the arrival of the third angel in 1844, but God’s people chose to die in the wilderness, rather than becoming eternally one with divinity. The third angel arrived again on September 11, 2001 and once again there was silence in heaven. Then the Lion of the tribe of Judah, began to remove the seventh seal as the angel’s watched the arrival of the third angel into the history of the final generation.

کار داوری با آمدن فرشتهٔ سوم در سال ۱۸۴۴ آغاز شد، اما قوم خدا ترجیح دادند در بیابان بمیرند، به‌جای آن‌که برای ابد با الوهیت یکی شوند. فرشتهٔ سوم بار دیگر در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آمد و بار دیگر در آسمان سکوت برقرار شد. سپس شیرِ قبیلهٔ یهودا آغاز کرد به گشودن مهر هفتم، در حالی که فرشتگان ورود فرشتهٔ سوم به تاریخ نسل آخر را نظاره می‌کردند.

The seven judgment angels were there ready to begin their work of destruction, but they were then told to “Hold, hold, hold, hold,” while the one hundred and forty-four thousand were being sealed. The faithful’s twofold prayers were sent to heaven, typified by the ten days that preceded Pentecost and began after the forty days (a symbol of the wilderness), representing the three and a half days (a symbol of the wilderness) of Revelation chapter eleven. The two witnesses were then instructed by the voice from the wilderness that they must fulfill Daniel’s two prayers. The prayer of Daniel two, where Daniel and the three worthies prayed for light to understand Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts, and Daniel’s prayer in chapter nine, where Daniel prayed alone, fulfilling the requirements of the Leviticus twenty-six prayer.

هفت فرشتهٔ داوری آن‌جا حاضر بودند و آماده بودند کار ویرانگری خود را آغاز کنند، اما سپس به آنان گفته شد: «درنگ کنید، درنگ کنید، درنگ کنید، درنگ کنید»، در حالی که صد و چهل و چهار هزار نفر مُهر می‌شدند. دعاهای دوگانهٔ وفاداران به آسمان فرستاده شدند؛ دعاهایی که با ده روزِ پیش از پنتیکاست نمادپردازی شده بودند و این ده روز پس از چهل روز (نمادی از بیابان) آغاز شد و نمایانگر سه و نیم روزِ (نمادی از بیابان) باب یازدهمِ مکاشفه بود. آنگاه به دو شاهد، با صدایی از بیابان، دستور داده شد که باید دو دعای دانیال را به انجام برسانند: دعای باب دومِ دانیال، که در آن دانیال و سه مردِ شایسته برای یافتن نوری تا رازِ رؤیای پنهانِ نبوکدنصر دربارهٔ تمثالِ وحوش را درک کنند دعا کردند؛ و نیز دعای دانیال در باب نُه، که دانیال در آن تنها دعا کرد و الزاماتِ دعای لاویان باب بیست‌وشش را به‌جا آورد.

The Daniel two corporate prayer was for light concerning a hidden secret that was hidden within the external line of prophetic history. The Daniel nine, private personal prayer was for mercy concerning an internal need. As the fire of the latter rain began to fall in 2001, there were many voices that could be heard by those who understood the methodology of line upon line. The fire from the altar that was being cast to the earth, was the message which produced the final separation of the wise and foolish, and as that message continued to develop over those ten symbolic days the message became clearer and clearer.

دعای جمعیِ دانیال در باب دوم برای طلب نوری بود دربارهٔ رازی پنهان که در خط بیرونیِ تاریخِ نبوت پنهان شده بود. دعای خصوصیِ شخصیِ دانیال در باب نهم برای رحمت در قبال نیازی درونی بود. با آغاز فرود آمدن آتشِ بارانِ پسین در سال ۲۰۰۱، برای کسانی که روشِ خط‌برخط را می‌فهمیدند صداهای بسیاری شنیده می‌شد. آتشی که از مذبح به زمین افکنده می‌شد، همان پیامی بود که جدایی نهاییِ خردمندان و نادانان را پدید آورد، و هرچه آن پیام در طول آن ده روزِ نمادین به گسترش خود ادامه داد، پیام روشن‌تر و روشن‌تر شد.

The message was the escalating crisis of the third woe, which in Ezekiel chapter thirty-seven, was the two prophecies that first caused the two witnesses to come together, and then caused them to stand as a mighty army. Thereafter in chapter thirty-seven, they are joined into one stick, and the union represented by the joining together as one stick represents the combination of divinity with humanity, which is accomplished in the final movements of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

پیام، بحران فزایندهٔ وایِ سوم بود که در حزقیال باب سی‌وهفتم، عبارت بود از دو نبوتی که نخست موجب شد دو شاهد گرد هم آیند و سپس باعث شد همچون سپاهی نیرومند بایستند. آنگاه در همان باب سی‌وهفتم، آنان در یک چوب واحد به هم پیوسته می‌شوند، و اتحادی که با یکی شدن در قالب یک چوب به تصویر کشیده شده، بیانگر ترکیب الوهیت با انسانیت است؛ ترکیبی که در مراحل پایانی مهر شدن آن صد و چهل و چهار هزار نفر تحقق می‌یابد.

In July, 2023 the prayers began to ascend, and they were the prayers of Daniel chapter nine, and chapter two. Then were heard voices and also thunders, and lightnings were then seen. Lightning and thunder accompany rain in both the natural world, and in prophecy. The rain began on September 11, 2001. The first reference to lightning and thunder identifies it as a message that is designed to produce godly fear.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ دعاها شروع به بالا رفتن کردند، و این‌ها دعاهای باب نهم و باب دوم کتاب دانیال بودند. سپس صداها و نیز رعدها شنیده شدند، و آنگاه برق‌ها دیده شدند. برق و رعد، چه در جهان طبیعی و چه در نبوت، باران را همراهی می‌کنند. باران در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد. نخستین اشاره به برق و رعد، آن را پیامی معرفی می‌کند که برای برانگیختن ترس الهی طراحی شده است.

> And it came to pass on the third day in the morning, that there were thunders and lightnings, and a thick cloud upon the mount, and the voice of the trumpet exceeding loud; so that all the people that was in the camp trembled. Exodus 19:16.

> و بامدادِ روزِ سوم واقع شد که رعد و برق پدید آمد و ابری غلیظ بر کوه بود و آوازِ شیپور بسیار بلند بود؛ چندان‌که همهٔ قومِ حاضر در اردو به لرزه افتادند. خروج ۱۹:۱۶

The lightnings and thunders were accompanied with the “voice” of a trumpet. They are accompanied by rain, and represent prophetic footsteps to guide God’s people.

رعد و برق با «صدا»ی یک شیپور همراه بودند. آن‌ها با باران نیز همراه‌اند و نمایانگر گام‌های پیش‌گویانه برای هدایت قوم خدا هستند.

> The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad. The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook. Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known. Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron. Psalms 77:17–20.

> ابرها آب فرو ریختند؛ آسمان‌ها صدا برآوردند؛ تیرهای تو نیز به هر سو روان شدند. آواز رعد تو در آسمان بود؛ برق‌ها جهان را روشن کردند؛ زمین لرزید و به خود جنبید. راه تو در دریاست و مسیر تو در آب‌های عظیم است، و ردّ پای تو شناخته نیست. قوم خود را همچون گله‌ای به‌دست موسی و هارون رهبری کردی. مزمور ۷۷:۱۷-۲۰.

The lightnings and thunders are God’s voice, which occurs during the time of rain, and during that period of time, He brings His winds (Islam is the east wind) out of His treasury.

رعد و برق صدای خداست که در هنگام باران رخ می‌دهد، و در همان زمان، او بادهایش را (اسلام باد شرقی است) از خزانهٔ خود بیرون می‌آورد.

> When he uttereth his voice, there is a multitude of waters in the heavens, and he causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings with rain, and bringeth forth the wind out of his treasures. Jeremiah 10:13.

> هنگامی که او آواز خود را برآورد، در آسمان‌ها انبوه آب‌ها پدید می‌آید؛ و او بخارها را از اقصای زمین برمی‌خیزاند؛ برق‌ها را با باران پدید می‌آورد، و باد را از خزانه‌های خویش بیرون می‌آورد. ارمیا ۱۰:۱۳.

God uttered His voice when He cried out as a lion, and in response seven thunders uttered their voices, and those seven thunders represent God’s footsteps during the history of the Millerite movement and also in the movement of the third angel, which arrived again on September 11, 2001, when He brought forth the east wind out of His treasures.

خدا هنگامی که چون شیری فریاد برکشید، صدای خود را بلند کرد، و در پاسخ هفت تندر سخن گفتند، و آن هفت تندر نمایانگر گام‌های خدا در طول تاریخ جنبش میلری و نیز در جنبش فرشته سوم هستند که بار دیگر در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ فرا رسید، آنگاه که او باد شرقی را از گنجینه‌های خود بیرون آورد.

> He causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings for the rain; he bringeth the wind out of his treasuries. Who smote the firstborn of Egypt, both of man and beast. Psalms 135:7, 8.

> او بخارها را از کرانه‌های زمین بالا می‌آورد؛ آذرخش‌ها را برای باران می‌سازد؛ و باد را از خزائن خویش بیرون می‌آورد. او که نخست‌زادگان مصر را، اعم از انسان و حیوان، هلاک کرد. مزمور ۱۳۵:۷، ۸.

He brought out the wind from His treasuries, when the first born of Egypt was smitten, and the Passover typified the cross, which in turn typified the arrival of the third angel in 1844, which in turn typified the return of the third angel in the day of the east wind, on September 11, 2001.

او باد را از خزائن خویش بیرون آورد، هنگامی که نخست‌زادگان مصر هلاک شدند، و فصح نماد صلیب بود که به نوبهٔ خود نماد آمدن فرشتهٔ سوم در سال ۱۸۴۴ بود، که آن نیز به نوبهٔ خود نماد بازگشت فرشتهٔ سوم در روز بادِ شرقی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بود.

When the seals are removed from the book that is sealed with the seven seals, it represents a progressive development of truth. The removing of the seventh seal represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the book that was sealed with seven seals is first mentioned there lightnings, thunderings and voices, but no earthquake.

وقتی مهرها از کتابی که با هفت مهر مُهر شده است برداشته می‌شود، این امر نشان‌دهندهٔ آشکار شدن تدریجی حقیقت است. برداشته شدن مهر هفتم نشان‌دهندهٔ زمان مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر است. وقتی کتابی که با هفت مهر مُهر شده بود برای نخستین بار ذکر می‌شود، آذرخش‌ها، رعدها و صداها وجود دارند، اما زلزله‌ای وجود ندارد.

> And out of the throne proceeded lightnings and thunderings and voices: and there were seven lamps of fire burning before the throne, which are the seven Spirits of God. Revelation 4:5.

> و از تخت، برق‌ها و رعدها و صداها بیرون می‌آمدند؛ و در برابر تخت، هفت چراغِ آتشین می‌سوختند که هفت روحِ خدا هستند. مکاشفه ۴:۵.

In the first mention of the voices, lightnings, and thunders; the rain is represented by the Holy Spirit, who is the seven lamps of fire, but there is no earthquake. It is at the removal of the Seventh Seal that the earthquake of the soon coming Sunday law is identified. Chapter four of Revelation identifies the beginning of the unsealing of truth accomplished by the Lion of the tribe of Judah, and when the sealing time is identified, it identifies the beginning and ending of the period.

در نخستین اشاره به صداها، صاعقه‌ها و رعدها، باران نمادِ روح‌القدس است که همان هفت مشعلِ آتش است، اما زلزله‌ای وجود ندارد. در هنگام گشوده شدن مهر هفتم است که زلزلهٔ قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی می‌آید مشخص می‌شود. باب چهارمِ مکاشفه آغازِ مهرگشاییِ حقیقت را که به‌دستِ شیرِ قبیلهٔ یهودا انجام می‌شود مشخص می‌کند، و هنگامی که زمانِ مُهر کردن مشخص می‌شود، آغاز و پایانِ آن دوره نیز تعیین می‌شود.

The beginning of the current period was when the angel descended to lighten the earth with His glory on September 11, 2001, then in Isaiah six we are informed that the message represented by “voices, lightnings, thunderings, wind and rain” that concludes at the Sunday law, is to be proclaimed to a people that see, but will be unable to perceive the meaning of the lightnings, and though they hear, they will be unable to understand the voices and thunders, until they are overtaken by the great earthquake. The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the period where the effect of every vision is fulfilled.

آغاز دورهٔ کنونی زمانی بود که فرشته در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نازل شد تا زمین را با جلال خود روشن سازد، سپس در اشعیا باب شش آگاه می‌شویم که پیامی که با «صداها، برق‌ها، رعدها، باد و باران» نشان داده شده و در قانون یکشنبه به پایان می‌رسد، باید برای قومی اعلان شود که می‌بینند، اما قادر نخواهند بود معنای برق‌ها را دریابند، و هرچند می‌شنوند، قادر نخواهند بود صداها و رعدها را بفهمند، تا آن‌که زمین‌لرزهٔ عظیم آنان را فراگیرد. دورهٔ مهر کردن یکصد و چهل و چهار هزار، دوره‌ای است که در آن اثر هر رؤیا تحقق می‌یابد.

That history produces and manifests two classes of worshippers. One class recognize the rain, and therefore receive it, for they can see the lightning, and hear the voices, the thunder and the wind. At the end of the period of the sealing, the great earthquake of the soon coming Sunday law, then introduces the executive judgments of God.

آن دورهٔ تاریخی دو دسته پرستندگان را پدید می‌آورد و آشکار می‌سازد. یک دسته باران را می‌شناسند و بنابراین آن را دریافت می‌کنند، زیرا می‌توانند آذرخش را ببینند و صداها، رعد و باد را بشنوند. در پایان دورهٔ مُهر و موم شدن، زلزلهٔ عظیمِ قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع سپس آغازگرِ داوری‌های اجراییِ خدا می‌شود.

> And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:19.

> و هیکل خدا در آسمان گشوده شد، و در هیکل او صندوق عهد او دیده شد؛ و برق‌ها و صداها و رعدها و زلزله و تگرگ عظیم پدید آمد. مکاشفه ۱۱:۱۹

At the great earthquake the “lightnings, and voices, and thunderings,” include “hail.” The “hail” represents the judgments that begin to be poured out by the seven angels that were preparing to do so at the beginning of the sealing time, when the seventh seal was being opened, just as they were waiting for the angel to go through Jerusalem and place a mark upon those who sighed and cried for the abominations done in the land (external), and in the church (internal).

در زلزلهٔ عظیم، «برق‌ها، صداها و غرّش‌های رعد»، «تگرگ» را نیز در بر می‌گیرند. «تگرگ» نمایانگر داوری‌هایی است که هفت فرشته در آغاز زمان مُهر کردن، هنگامی که مُهر هفتم گشوده می‌شد، آمادهٔ فرو ریختن‌شان بودند و آغاز به فرو ریختن آنها کردند؛ همان زمانی که منتظر بودند فرشته از میان اورشلیم بگذرد و بر کسانی که برای رجاساتی که در سرزمین (بیرونی) و در کلیسا (درونی) انجام می‌شد ناله و زاری می‌کردند، نشانی بگذارد.

The “hail,” marks the time of God’s destructive judgments, which are a time of mercy for God’s other flock, who are then being called out of Babylon, and when the last of the great multitude has joined God’s flock, human probation fully closes.

«تگرگ» زمان داوری‌های ویرانگر خدا را نشان می‌دهد؛ زمانی که برای گلهٔ دیگر خدا رحمتی است و آنان در همان هنگام از بابل فراخوانده می‌شوند؛ و هنگامی که آخرین نفر از جماعت عظیم به گلهٔ خدا بپیوندد، مهلت آزمون انسان به‌طور کامل پایان می‌یابد.

> And the seventh angel poured out his vial into the air; and there came a great voice out of the temple of heaven, from the throne, saying, It is done. And there were voices, and thunders, and lightnings; and there was a great earthquake, such as was not since men were upon the earth, so mighty an earthquake, and so great. And the great city was divided into three parts, and the cities of the nations fell: and great Babylon came in remembrance before God, to give unto her the cup of the wine of the fierceness of his wrath. Revelation 16:17–19.

> و فرشتهٔ هفتم کاسهٔ خود را در هوا ریخت؛ و صدایی بلند از هیکل آسمان، از نزد تخت، برآمد که می‌گفت: «تمام شد.» و صداها و رعدها و برق‌ها پدید آمد؛ و زلزله‌ای بزرگ رخ داد، چنان‌که از آن هنگام که انسان بر زمین بوده است، هرگز چنین زلزله‌ای، به این اندازه نیرومند و این‌قدر عظیم، نبوده است. و آن شهر بزرگ به سه بخش تقسیم شد، و شهرهای قوم‌ها فرو ریختند؛ و بابلِ عظیم در حضور خدا به یاد آورده شد تا جامِ شرابِ تندیِ خشم او به او داده شود. مکاشفه ۱۶:‏۱۷–۱۹.

Dear Reader: Can you hear the voices and thunders? Can you see the lightning? Can you feel the wind? Soon you will hear the voice of the foolish virgins begging for oil.

خوانندهٔ عزیز: آیا صداها و غرش‌های رعد را می‌شنوی؟ آیا برق را می‌بینی؟ آیا باد را حس می‌کنی؟ به‌زودی صدای باکره‌های نادان را که برای روغن التماس می‌کنند خواهی شنید.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> We looked for peace, but no good came; and for a time of health, and behold trouble! The snorting of his horses was heard from Dan: the whole land trembled at the sound of the neighing of his strong ones; for they are come, and have devoured the land, and all that is in it; the city, and those that dwell therein. For, behold, I will send serpents, cockatrices, among you, which will not be charmed, and they shall bite you, saith the Lord. When I would comfort myself against sorrow, my heart is faint in me. Behold the voice of the cry of the daughter of my people because of them that dwell in a far country: Is not the Lord in Zion? is not her king in her? Why have they provoked me to anger with their graven images, and with strange vanities? The harvest is past, the summer is ended, and we are not saved. For the hurt of the daughter of my people am I hurt; I am black; astonishment hath taken hold on me. Is there no balm in Gilead; is there no physician there? why then is not the health of the daughter of my people recovered? Jeremiah 8:15–22.

> ما صلح را انتظار داشتیم، اما خیری نیامد؛ و زمانِ شفا را، و اینک مصیبت! خرناسِ اسبانش از دان شنیده شد؛ سراسر زمین از آوازِ شیههٔ نیرومندانش به لرزه درآمد؛ زیرا آمده‌اند و زمین را و هر آنچه در آن است بلعیده‌اند؛ شهر را و ساکنانش را. زیرا اینک، ماران و افعیان را در میان شما خواهم فرستاد که افسون‌پذیر نیستند، و شما را خواهند گزید، می‌گوید خداوند. هرگاه خواستم خود را در برابر اندوه تسلی دهم، دلم در درونم سست می‌شود. اینک، آوای فریادِ دخترِ قومِ من از سویِ آنان که در سرزمینی دور ساکن‌اند: آیا خداوند در صهیون نیست؟ آیا پادشاهش در میانش نیست؟ چرا مرا به خشم آوردند با بت‌های تراشیدهٔ خود و بیهودگی‌های بیگانه؟ زمانِ درو سپری شد، تابستان پایان یافت، و ما نجات نیافته‌ایم. از دردِ دخترِ قومِ من، من نیز مجروحم؛ سوگوارم؛ حیرت مرا فرا گرفته است. آیا در جلعاد مرهمی نیست؟ آیا در آنجا پزشکی نیست؟ پس چرا سلامتیِ دخترِ قومِ من بهبود نیافته است؟ ارمیا ۸:۱۵‏-۲۲.

Back to Articles