Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-One

کتاب یوئیل و کلیسای لاودیکیِ ادونتیستِ روز هفتم - شماره سی‌ویک

Number Thirty-One

شماره سی و یک

Author

Jeff Pippenger

Published

January 18, 2026

Formats

PDF
Word

The last three Messianic fulfillments located within the Book of Matthew identify three elements of the Sunday law waymark; the scattering of God’s people at the Sunday law, as typified by the scattering of the little flock on October 22, 1844 and the scattering of the disciples at the cross. Both scatterings align with the Sunday law. In association with Galilee, which is a symbol of a prophetic turning point, the people who have been in darkness until the Sunday law are going to be called out of darkness. Those persons are God’s other flock, the eleventh-hour workers who are awakened to the issue of the Sabbath controversy as they are called out of Babylon. Their call out of Babylon is the second phase of the judgment, which begins at God’s house, and then at the Sunday law confronts those outside of Jerusalem.

سه تحقق مسیحاییِ آخر که در انجیل متی آمده‌اند، سه عنصرِ نشانهٔ راهِ قانون یکشنبه را مشخص می‌کنند؛ پراکندگی قوم خدا در هنگام قانون یکشنبه، چنان‌که نمونهٔ آن در پراکندگی «گلهٔ کوچک» در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ و پراکندگی شاگردان هنگام صلیب دیده می‌شود. هر دو پراکندگی با قانون یکشنبه هم‌راستا هستند. در ارتباط با جلیل، که نماد یک نقطهٔ عطف نبوی است، مردمی که تا زمان قانون یکشنبه در تاریکی بوده‌اند، از تاریکی فراخوانده خواهند شد. این اشخاص گلهٔ دیگرِ خدا هستند، کارگرانِ ساعت یازدهم که هنگام بیرون خوانده‌شدن از بابل نسبت به مسئلهٔ مناقشهٔ سبت بیدار می‌شوند. فراخوانده‌شدن آنان از بابل، مرحلهٔ دوم داوری است؛ داوری‌ای که از خانهٔ خدا آغاز می‌شود و سپس در هنگام قانون یکشنبه دامن‌گیر کسانی می‌شود که بیرون از اورشلیم‌اند.

## The Tenth Messianic Waymark is The Sunday law Scattering

دهمین نشانهٔ راهِ مسیحایی، پراکندگیِ قانون یکشنبه است.

> But all this was done, that the scriptures of the prophets might be fulfilled. Then all the disciples forsook him, and fled. Matthew 26:56.

> اما این همه انجام شد تا نوشته‌های پیامبران به کمال برسد. آنگاه همهٔ شاگردان او را ترک کرده، گریختند. متی ۲۶:۵۶.

## Prediction

پیش‌بینی

> Awake, O sword, against my shepherd, and against the man that is my fellow, saith the Lord of hosts: smite the shepherd, and the sheep shall be scattered: and I will turn mine hand upon the little ones. Zechariah 13:7.

> ای شمشیر، بر ضد شبان من و بر ضد آن مرد که همتای من است بیدار شو، می‌فرماید خداوند لشکرها: شبان را بزن تا گوسفندان پراکنده شوند؛ و دست خود را بر کوچکان برمی‌گردانم. زکریا ۱۳:۷.

> “We are going to be greatly scattered before long, and what we do must be done quickly.” Fundamentals of Christian Education, 535.

> به زودی بسیار پراکنده خواهیم شد، و آنچه می‌کنیم باید به سرعت انجام شود. اصول تعلیم و تربیت مسیحی، ۵۳۵.

> “The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

> زمانی فرا می‌رسد که ما از هم جدا و پراکنده خواهیم شد، و هر یک از ما باید بی‌آن‌که از موهبت مشارکت با هم‌ایمانانی که در همان ایمان گران‌بها شریک‌اند برخوردار باشد، بایستد؛ و چگونه می‌توانید بایستید مگر آن‌که خدا در کنار شما باشد و بدانید که او شما را رهبری و هدایت می‌کند؟ Review and Herald، ۲۵ مارس ۱۸۹۰.

## The Eleventh Messianic Waymark is the Calling of the Gentiles

یازدهمین نشان راه مسیحایی، دعوت غیریهودیان است.

> That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, The land of Zabulon, and the land of Nephthalim, by the way of the sea, beyond Jordan, Galilee of the Gentiles; The people which sat in darkness saw great light; and to them which sat in the region and shadow of death light is sprung up. Matthew 4:14–16.

> تا آنچه به زبان اشعیا پیامبر گفته شده بود تحقق یابد که می‌گوید: «زمین زبولون و زمین نفتالی، در راه دریا، آن سوی اردن، جلیلِ امت‌ها؛ مردمی که در تاریکی نشسته بودند، نوری عظیم دیدند؛ و بر آنان که در سرزمین و سایهٔ مرگ نشسته بودند، نوری طلوع کرد.» متی ۴:۱۴-۱۶.

## Prediction

پیش‌بینی

> Nevertheless the dimness shall not be such as was in her vexation, when at the first he lightly afflicted the land of Zebulun and the land of Naphtali, and afterward did more grievously afflict her by the way of the sea, beyond Jordan, in Galilee of the nations. The people that walked in darkness have seen a great light: they that dwell in the land of the shadow of death, upon them hath the light shined. Isaiah 9:1, 2.

> با این همه، تیرگی مانند آنچه در تنگیِ او بود نخواهد بود؛ آنگاه که نخست، زمینِ زبولون و زمینِ نفتالی را اندکی مبتلا ساخت، و پس از آن، در طریقِ دریا، آن سویِ اردن، در جلیلِ امت‌ها، سخت‌تر مبتلا نمود. قومی که در تاریکی راه می‌رفتند، نوری عظیم دیده‌اند؛ بر آنان که در سرزمینِ سایهٔ مرگ ساکن‌اند، نوری تابیده است. اشعیا ۹:۱، ۲.

At the Sunday law the latter rain will be poured out without measure and the Gentiles will see great light. Persecution will scatter the faithful and spread the message.

در هنگام قانونِ یکشنبه، بارانِ پسین بی‌حد و اندازه فرو خواهد ریخت و امت‌ها نوری عظیم خواهند دید. جفا ایمانداران را پراکنده خواهد کرد و پیام را گسترش خواهد داد.

> “‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.

> «شما را به شوراها تسلیم خواهند کرد، ... آری، به‌خاطر من نزد حاکمان و پادشاهان نیز آورده خواهید شد تا بر آنان و بر امّت‌ها شهادتی باشد.» متی ۱۰:۱۷، ۱۸، R. V. جفا نور را گسترش خواهد داد. خادمانِ مسیح نزد بزرگانِ جهان حاضر خواهند شد؛ کسانی که اگر این نبود، شاید هرگز انجیل را نمی‌شنیدند. حقیقت به‌نادرستی به اینان معرفی شده است. ایشان به اتهاماتِ کاذب دربارهٔ ایمانِ شاگردانِ مسیح گوش سپرده‌اند. بسا که یگانه راهشان برای شناختِ حقیقتِ آن، شهادتِ کسانی است که به‌سببِ ایمانشان به محاکمه کشیده می‌شوند. در بازجویی، اینان موظف‌اند پاسخ دهند و قضاتشان موظف‌اند شهادتی را که ادا می‌شود بشنوند. فیضِ خدا برای خادمانش عطا خواهد شد تا با این وضعیتِ اضطراری رویارو شوند. «به شما داده خواهد شد»، عیسی می‌گوید، «که در همان ساعت چه بگویید. زیرا این شما نیستید که سخن می‌گویید، بلکه روحِ پدرِ شماست که در شما سخن می‌گوید.» چون روحِ خدا ذهن‌های خادمانش را روشن می‌سازد، حقیقت با قدرت و گران‌بهاییِ الهیِ خود عرضه خواهد شد. کسانی که حقیقت را رد می‌کنند، برمی‌خیزند تا شاگردان را متهم و ستم کنند. امّا در میان زیان و رنج، حتّی تا مرگ، فرزندانِ خدا باید حلم و فروتنیِ الگویِ الهیِ خویش را آشکار سازند. بدین‌سان تفاوت میانِ کارگزارانِ شیطان و نمایندگانِ مسیح دیده خواهد شد. نجات‌دهنده در برابرِ حاکمان و مردم برکشیده خواهد شد.

> “The disciples were not endowed with the courage and fortitude of the martyrs until such grace was needed. Then the Saviour’s promise was fulfilled. When Peter and John testified before the Sanhedrin council, men ‘marveled; and they took knowledge of them, that they had been with Jesus.’ Acts 4:13. Of Stephen it is written that ‘all that sat in the council, looking steadfastly on him, saw his face as it had been the face of an angel.’ Men ‘were not able to resist the wisdom and the spirit by which he spake.’ Acts 6:15, 10. And Paul, writing of his own trial at the court of the Caesars, says, ‘At my first defense no one took my part, but all forsook me…. But the Lord stood by me, and strengthened me; that through me the message might be fully proclaimed, and that all the Gentiles might hear: and I was delivered out of the mouth of the lion.’ 2 Timothy 4:16, 17, R. V.

> شاگردان تا زمانی که به چنین فیضی نیاز افتاد، از شجاعت و استقامت شهیدان برخوردار نبودند. آنگاه وعدهٔ نجات‌دهنده تحقق یافت. هنگامی که پطرس و یوحنا در برابر شورای سنهدرین شهادت دادند، «همگان در شگفت شدند؛ و دریافتند که آنان با عیسی بوده‌اند.» اعمال رسولان ۴:۱۳. دربارهٔ استفان نوشته شده است که «همهٔ کسانی که در شورا نشسته بودند، چون با دقت به او نگریستند، چهره‌اش را چون چهرهٔ فرشته‌ای دیدند.» و «نمی‌توانستند در برابر حکمت و روحی که با آن سخن می‌گفت مقاومت کنند.» اعمال رسولان ۶:۱۵، ۱۰. و پولس، وقتی از محاکمهٔ خود در دادگاه قیصرها می‌نویسد، می‌گوید: «در نخستین دفاعم هیچ‌کس طرف مرا نگرفت، بلکه همه مرا ترک کردند.... اما خداوند در کنارم ایستاد و مرا تقویت کرد تا به‌واسطهٔ من پیام به‌طور کامل اعلام شود و همهٔ امت‌ها بشنوند؛ و از دهان شیر رهایی یافتم.» دوم تیموتائوس ۴:۱۶، ۱۷، R. V.

> “The servants of Christ were to prepare no set speech to present when brought to trial. Their preparation was to be made day by day in treasuring up the precious truths of God’s word, and through prayer strengthening their faith. When they were brought into trial, the Holy Spirit would bring to their remembrance the very truths that would be needed.” The Desire of Ages, 354, 355.

> «بندگان مسیح قرار نبود برای ارائه هنگام محاکمه، هیچ سخنرانیِ از پیش‌تهیه‌شده‌ای آماده کنند. آمادگی آنان می‌بایست روزبه‌روز، با در دل سپردن حقایق گران‌بهای کلام خدا و تقویت ایمان از طریق دعا، انجام گیرد. وقتی به محاکمه آورده می‌شدند، روح‌القدس همان حقایقی را که لازم بود به یادشان می‌آورد.» The Desire of Ages، ۳۵۴، ۳۵۵.

Judgment begins with the house of God at 9/11 and ends at the Sunday law, when judgment then moves to God’s other flock outside of the house of God.

داوری از خانهٔ خدا در ۹/۱۱ آغاز می‌شود و در قانون یکشنبه پایان می‌یابد، آنگاه داوری به گلهٔ دیگر خدا که بیرون از خانهٔ خداست منتقل می‌شود.

## The Twelfth Messianic Waymark is Judgment to the Gentiles

دوازدهمین نشان راه مسیحایی داوری برای غیریهودیان است

> That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, Behold my servant, whom I have chosen; my beloved, in whom my soul is well pleased: I will put my spirit upon him, and he shall bring judgment to the Gentiles. He shall not strive, nor cry; neither shall any man hear his voice in the streets. A bruised reed shall he not break, and smoking flax shall he not quench, till he send forth judgment unto victory. And in his name shall the Gentiles trust. Matthew 12:17–21.

> تا تحقق یابد آنچه به زبان اشعیا نبی گفته شده بود که: «اینک بندهٔ من که او را برگزیده‌ام؛ حبیب من که جانم در او خشنود است. روح خود را بر او خواهم نهاد و او عدالت را نزد امت‌ها برقرار خواهد ساخت. نزاع نخواهد کرد و فریاد نخواهد زد، و در کوچه‌ها کسی آواز او را نخواهد شنید. نیِ خردشده را نخواهد شکست و فتیلهٔ نیم‌سوز را خاموش نخواهد کرد، تا عدالت را به پیروزی برساند. و به نام او امت‌ها امید خواهند بست.» متی ۱۲:۱۷-۲۱.

## Prediction

پیش‌بینی

> Behold my servant, whom I uphold; mine elect, in whom my soul delighteth; I have put my spirit upon him: he shall bring forth judgment to the Gentiles. He shall not cry, nor lift up, nor cause his voice to be heard in the street. A bruised reed shall he not break, and the smoking flax shall he not quench: he shall bring forth judgment unto truth. He shall not fail nor be discouraged, till he have set judgment in the earth: and the isles shall wait for his law. Isaiah 42:1–4.

> اینک بندهٔ من که او را حمایت می‌کنم؛ برگزیدهٔ من که جانم از او خشنود است؛ روح خود را بر او نهاده‌ام: او عدالت را نزد امت‌ها برقرار خواهد ساخت. نه فریاد خواهد زد، نه صدای خود را بلند خواهد کرد، و نه خواهد گذاشت آوازش در خیابان شنیده شود. نیِ شکسته را نخواهد شکست و فتیلهٔ دودکننده را خاموش نخواهد کرد؛ او عدالت را به راستی به انجام خواهد رسانید. او نه سست خواهد شد و نه دلسرد، تا عدالت را بر زمین برقرار سازد؛ و جزایر برای شریعت او انتظار خواهند کشید. اشعیا ۴۲:۱–۴.

The close of judgment for the house of God began in July of 2023, when a voice was heard in the streets where Moses and Elijah laid dead in a valley of dead dry bones. When the voice was heard, judgment began to close for the house of God, and proceeded towards the judgment of the Gentiles. There are twelve Messianic fulfillments in the book of Matthew which identify the major waymarks in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand. Those twelve waymarks are typified by the Messiah. 1989; 1996; 9/11, 2001; July 18, 2020; July 2023; 2024; the Midnight Cry, the separation of the priests and the Sunday law are all identified, with 9/11 having an internal and external witness and the Sunday law having an internal witness of a scattering, and then two witnesses of the judgment period of the eleventh-hour workers. Nine waymarks of the reform movement of the one hundred and forty-four thousand directly identified in the book of Matthew.

ختم داوری برای خانهٔ خدا در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد، آن‌گاه که در خیابان‌هایی که موسی و ایلیا در آن‌ها، در درّه‌ای از استخوان‌های خشکِ مردگان، مرده افتاده بودند، صدایی شنیده شد. با شنیده‌شدن آن صدا، داوری برای خانهٔ خدا رو به بسته‌شدن گذاشت و به سوی داوریِ امّت‌ها پیش رفت. در انجیل متی دوازده تحققِ مسیحایی وجود دارند که نشانه‌های اصلیِ راه را در جنبشِ اصلاحیِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر مشخص می‌کنند. آن دوازده نشانهٔ راه، به‌گونه‌ای نمونه‌وار در مسیح مصداق یافته‌اند. ۱۹۸۹؛ ۱۹۹۶؛ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱؛ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰؛ ژوئیهٔ ۲۰۲۳؛ ۲۰۲۴؛ فریاد نیمه‌شب، جداییِ کاهنان و قانون یکشنبه همگی مشخص شده‌اند؛ به‌طوری‌که برای ۱۱ سپتامبر شاهدِ داخلی و بیرونی وجود دارد و برای قانون یکشنبه شاهدِ داخلیِ پراکندگی، و سپس دو شاهد از دورهٔ داوریِ کارگرانِ ساعت یازدهم. نه نشانهٔ راهِ جنبشِ اصلاحیِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر به‌طور مستقیم در انجیل متی مشخص شده‌اند.

Matthew is the alpha of the New Testament and Revelation is the omega. Matthew is a prophetic masterpiece whose significance was sealed up until the latter days. It contains the omega twelve chapters, that correspond to the alpha of Genesis chapter eleven to twenty-two. As the alpha to Revelation, it parallels the inspired relationship of Daniel and Revelation. What is revealed of the books of Daniel and Revelation concerning their prophetic relationship, would hold true with the relationship of Matthew and Revelation. What we have been informed along those lines would equate to:

انجیل متی آلفای عهد جدید است و کتاب مکاشفه امگای آن. انجیل متی شاهکارِ نبوتی‌ای است که اهمیتش تا ایامِ آخر مهر و موم شده بود. این کتاب شامل دوازده فصلِ امگا است که با آلفای کتاب پیدایش، فصل‌های یازدهم تا بیست‌ودوم، متناظرند. به‌عنوان آلفای مکاشفه، با رابطهٔ الهامیِ میان کتاب‌های دانیال و مکاشفه هم‌خوان است. آنچه دربارهٔ رابطهٔ نبوتیِ کتاب‌های دانیال و مکاشفه مکشوف شده، در مورد رابطهٔ انجیل متی و مکاشفه نیز صادق است. آنچه در این راستا به ما اطلاع داده شده، معادل است با:

In the book of Matthew, the same line of prophecy is taken up as in the book of Revelation.

در انجیل متی، همان مسیر نبوّت پی گرفته می‌شود که در کتاب مکاشفه آمده است.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> کتاب مکاشفه کتابی مُهر و موم‌شده است، اما در عین حال کتابی گشوده نیز هست. در آن رویدادهای شگفت‌آوری ثبت شده که قرار است در واپسین روزهای تاریخ این زمین رخ دهد. تعالیم این کتاب روشن و قطعی‌اند، نه رازآلود و نامفهوم. در آن همان خط سیر نبوت پی گرفته می‌شود که در دانیال هست. خدا برخی از نبوت‌ها را تکرار کرده است و بدین‌سان نشان می‌دهد که باید به آنها اهمیت داده شود. خداوند چیزهایی را که اهمیت چندانی ندارند تکرار نمی‌کند. انتشارِ دست‌نوشته‌ها، جلد ۹، ۸.

The book of Matthew takes up the “same line of prophecy” as Revelation and Daniel, and it is brought to perfection in the book of Revelation, for the word “complement” means perfection.

کتاب متی همان «خط نبوت» را همچون کتاب‌های مکاشفه و دانیال پی می‌گیرد و آن در کتاب مکاشفه به کمال می‌رسد، زیرا واژهٔ «complement» به معنای کمال است.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> در کتاب مکاشفه، همهٔ کتاب‌های کتاب مقدس به هم می‌پیوندند و خاتمه می‌یابند. در این‌جا مکملِ کتاب دانیال است. یکی نبوت است؛ دیگری مکاشفه. کتابی که مهر و موم شده بود، مکاشفه نیست، بلکه آن بخش از نبوتِ دانیال است که به ایام آخر مربوط می‌شود. فرشته فرمان داد: «اما تو، ای دانیال، سخنان را پنهان دار و کتاب را مهر و موم کن تا زمانِ پایان.» دانیال ۱۲:۴. اعمال رسولان، ۵۸۵.

Matthew, Daniel and Revelation are the same book.

متی، دانیال و مکاشفه همان کتاب هستند.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> کتاب‌های دانیال و مکاشفه یکی هستند. یکی نبوت است و دیگری مکاشفه؛ یکی کتابی مهر شده و دیگری کتابی گشوده. یوحنا رازهایی را که رعدها بر زبان آوردند شنید، اما به او فرمان داده شد که آنها را ننویسد. تفسیر کتاب مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد ۷، ۹۷۱.

It seemed important to take time to place the book of Matthew in context which could emphasize the prophetic significance of Peter being in Caesarea Philippi before I turned the study back to the book of Joel. I will try to summarize my observations of the book of Matthew in an attempt to illustrate the tremendous prophetic significance of Peter at Caesarea Philippi, which is Panium of Daniel eleven verses thirteen to fifteen.

به نظر می‌رسید مهم است زمانی صرف کنم تا کتاب متی را در بافت خود قرار دهم؛ کاری که می‌تواند بر اهمیت نبویِ حضور پطرس در قیصریهٔ فیلیپی تأکید کند، پیش از آن‌که مطالعه را دوباره به کتاب یوئیل برگردانم. می‌کوشم مشاهداتم از کتاب متی را خلاصه کنم تا اهمیت عظیم نبویِ پطرس در قیصریهٔ فیلیپی را نشان دهم؛ همان پانیومِ دانیال، باب یازدهم، آیات ۱۳ تا ۱۵.

The book of Matthew is structured upon three distinct prophetic lines. The first line is the first ten chapters; the second line is the next twelve chapters that are followed by the third line made up of six chapters. The first ten chapters represent the first angel of Revelation fourteen, the next twelve chapters represent the second angel of Revelation fourteen and the last six chapters represent the third angel of Revelation fourteen. I have not yet clearly proven this observation, but it can easily be accomplished. Before we do that, I wish to continue drawing some of the broader strokes upon the canvas that is the book of Matthew.

انجیل متی بر سه خطِ نبویِ متمایز بنا شده است. خطِ نخست ده بابِ اول است؛ خطِ دوم دوازده بابِ بعدی است و پس از آن خطِ سوم می‌آید که از شش باب تشکیل شده است. ده بابِ نخست نمایانگر فرشتهٔ نخستِ مکاشفهٔ باب چهارده‌اند، دوازده بابِ بعدی نمایانگر فرشتهٔ دومِ مکاشفهٔ باب چهارده و شش بابِ پایانی نمایانگر فرشتهٔ سومِ مکاشفهٔ باب چهارده. هنوز این مشاهده را به‌روشنی اثبات نکرده‌ام، اما این کار به‌سادگی شدنی است. پیش از آن، می‌خواهم به ترسیم خطوط کلی‌تری بر بومِ انجیل متی ادامه دهم.

The second line of chapters eleven through twenty-two are represented by the second angel, and the second angel always identifies a doubling, for Babylon is fallen, is fallen. Chapters eleven through twenty-two of Genesis set forth the promise and then the three-step covenant of God with a chosen people through the patriarch Abram. The very center verse of those twelve chapters identifies “circumcision” as the sign of the covenant, and it was established in the second of three steps. The very center verse of Matthew’s parallel covenant line is when Simon Barjona’s name is changed to Peter.

خطِ دومِ باب‌های یازده تا بیست‌ودو به‌وسیلهٔ فرشتهٔ دوم نمایانده می‌شود، و فرشتهٔ دوم همواره بر تکرار دلالت می‌کند، زیرا «بابل سقوط کرد، سقوط کرد». باب‌های یازده تا بیست‌ودوی پیدایش نخست وعده را و سپس پیمانِ سه‌مرحله‌ایِ خدا با قومی برگزیده را از طریق پدرسالار ابرام بیان می‌کنند. آیهٔ کاملاً میانیِ آن دوازده باب «ختنه» را به‌عنوان نشانِ عهد معرفی می‌کند، و این در مرحلهٔ دوم از سه مرحله برقرار شد. آیهٔ کاملاً میانیِ خطِ موازیِ عهد در انجیل متی همان جایی است که نامِ شمعونِ برجونا به پطرس تغییر می‌کند.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> و من نیز به تو می‌گویم: تو پطرس هستی، و بر این صخره کلیسای خود را بنا خواهم کرد؛ و دروازه‌های جهنم بر آن غلبه نخواهد یافت. متی ۱۶:۱۸

Peter’s name represents the one hundred and forty-four thousand, and he is representing the class who base their faith upon hearing the message of Christ. Not simply the message about Jesus, but the message which Jesus identified as having been given to Peter by the Lord Himself.

نام پطرس نمادِ صد و چهل و چهار هزار است، و او نمایندهٔ گروهی است که ایمان خود را بر شنیدنِ پیامِ مسیح بنا می‌کنند. نه صرفاً پیام دربارهٔ عیسی، بلکه پیامی که عیسی آن را پیامی دانست که خودِ خداوند به پطرس داده بود.

> He saith unto them, But whom say ye that I am?

> او به ایشان گفت، اما شما مرا که می‌گویید کیستم؟

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him,

> و شمعونِ پطرس پاسخ داد و گفت: تو مسیح، پسر خدای زنده هستی. و عیسی پاسخ داد و به او گفت:

> Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. Matthew 16:15–17.

> خوشا به حال تو، شمعون بن‌یونا، زیرا این را جسم و خون به تو آشکار نکرده است، بلکه پدر من که در آسمان است. متی ۱۶:۱۵-۱۷

Peter’s faith is based upon Jesus becoming the Christ—the Messiah. Peter’s name is changed, as was Abram’s to mark a covenant relationship, and his name equates to 144,000, and in that very verse, the great controversy is identified as a Rock who is the foundation of a church, that would prevail against the churches of hell. The one hundred and forty-four thousand are the final manifestation of a chosen covenant people, and Peter represents that group.

ایمان پطرس بر مسیح‌شدنِ عیسی—همان مسیحا—استوار است. نام پطرس تغییر داده می‌شود، همان‌گونه که نام ابرام برای نشان‌دادنِ رابطه‌ای عهدی تغییر داده شد، و نام او برابر با ۱۴۴٬۰۰۰ است، و در همان آیه، مناقشهٔ بزرگ به‌عنوان صخره‌ای معرفی می‌شود که شالودهٔ کلیسایی است که بر کلیساهای دوزخ غلبه خواهد کرد. یکصد و چهل و چهار هزار نفر آخرین تجلیِ قومِ برگزیدهٔ عهد هستند، و پطرس نمایندهٔ آن گروه است.

Peter also simultaneously represents the first Christian church, the church of the disciples, for that is the history where Christ placed the foundation of His church. Christ is the foundation and He is also the capstone, and Peter is a symbol of the first Christian bride and the last Christian bride. Therefore, Peter is both an alpha and an omega symbol in one verse.

پطرس همچنین به‌طور هم‌زمان نمایانگرِ نخستین کلیسای مسیحی، یعنی کلیسای شاگردان، است؛ زیرا آن همان دورهٔ تاریخی است که در آن مسیح بنیادِ کلیسای خود را نهاد. مسیح بنیاد است و نیز سنگِ سرطاق، و پطرس نمادِ نخستین عروسِ مسیحی و آخرین عروسِ مسیحی است. بنابراین، پطرس در یک آیه هم نمادِ آلفا و هم امگا است.

That one verse is the center verse of twelve chapters that represent the second angel’s message, and Peter “doubles” as the first bride and the last bride. The last bride will be in a war with the synagogue of Satan, and the last bride will be made up of two groups. One group, the one hundred and forty-four thousand, the other group are the great multitude. The great multitude are represented by Smyrna and the one hundred and forty-four thousand by Philadelphia.

آن یک آیه، آیهٔ مرکزیِ دوازده فصلی است که پیام فرشتهٔ دوم را نمایندگی می‌کنند، و پطرس نقش دوگانه‌ای دارد: هم عروس نخستین است و هم عروس آخرین. عروس آخرین با کنیسهٔ شیطان وارد نبرد خواهد شد و از دو گروه تشکیل خواهد شد. یک گروه، یکصد و چهل و چهار هزار نفر است و گروه دیگر، جمعیت عظیم. جمعیت عظیم را اسمیرنا نمایندگی می‌کند و یکصد و چهل و چهار هزار نفر را فیلادلفیا.

The one hundred and forty-four thousand are Philadelphians and Peter’s name change in verse eighteen represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand. He is the symbol of those who are sealed, and in the verse, the very center verse of the twelve covenant chapters, he aligns with the very center verse in the twelve chapters of Genesis, where circumcision is identified as the sign. Revelation chapters eleven through twenty-two provide the third line to the twelve chapters of covenant testimony, and the center verse of those twelve chapters identifies the marriage of the whore of Revelation seventeen with the kings of the earth.

آن صد و چهل و چهار هزار نفر، فیلادلفیایی‌اند و تغییر نام پطرس در آیهٔ هجده نمایندهٔ مُهر شدنِ آن صد و چهل و چهار هزار نفر است. او نمادِ کسانی است که مُهر شده‌اند، و در آن آیه، که دقیقاً آیهٔ مرکزیِ دوازده فصلِ عهد است، با آیهٔ دقیقاً مرکزیِ دوازده فصلِ سفر پیدایش هم‌تراز است، جایی که ختنه به‌عنوان نشانه معرّفی می‌شود. فصل‌های یازدهم تا بیست‌ودومِ کتاب مکاشفه سومین خط را برای دوازده فصلِ گواهیِ عهد فراهم می‌آورند، و آیهٔ مرکزیِ آن دوازده فصل ازدواجِ فاحشهٔ مکاشفهٔ هفده با پادشاهانِ زمین را مشخص می‌کند.

> And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.

> و آن وحش که بود و نیست، او خود هشتمی است و از جملهٔ آن هفت است و به هلاکت می‌رود. مکاشفه ۱۷:۱۱.

This verse is involved with identifying the final fall of Babylon the great, and the first fall of Babel was in the first chapter of Genesis’ twelve-chapter covenant line. Peter is representing the one hundred and forty-four thousand in the center verse, that aligns with the center verse of Genesis. In the center verse of Revelation, the fall of Babylon the great, brings to the conclusion the story of Nimrod the great hunter of Babel.

این آیه به شناسایی سقوط نهایی بابلِ عظیم می‌پردازد و سقوط نخستینِ بابل در فصل نخستِ خط عهدِ دوازده‌فصلیِ سفر پیدایش بود. پطرس در آیهٔ مرکزی نمایندهٔ صد و چهل و چهار هزار است؛ آیه‌ای که با آیهٔ مرکزیِ سفر پیدایش هم‌راستا است. در آیهٔ مرکزیِ مکاشفه، سقوطِ بابلِ عظیم، داستانِ نمرود، شکارچیِ بزرگِ بابل، را به فرجام می‌رساند.

The center verses of each of these three prophetic lines identify either the seal of God or the mark of the beast. The beginning Babylonian covenant of death in Genesis reaches its end in Revelation. In doing so it places a beginning and an ending upon all three lines, when they are brought together, line upon line. Where Peter is employed as a symbol of the great controversy between the Rock and the gates of Hell is the second angel’s message, for the second angel’s message is Babylon is fallen (Nimrod) is fallen (the whore of Rome). The second line in Matthew’s three lines is the second angel’s message for it identifies two falls of Babylon. It presents a counterfeit marriage right where the true marriage in consummated, at the Sunday law. It represents the number “8” as counterfeit of God’s people who are the true eight. The papacy is also portrayed as counterfeiting God, for it was, and yet is, and shall ascend. It ascends, right where the ensign ascends—the Sunday law.

آیات مرکزی هر یک از این سه خط نبوتی یا مهر خدا را مشخص می‌کنند یا نشان وحش را. عهد بابِلیِ مرگ که آغازش در سفر پیدایش است، در مکاشفه به پایان می‌رسد. بدین‌سان بر هر سه خط آغاز و انجامی می‌نهد، هنگامی که آن‌ها خط بر خط کنار هم آورده می‌شوند. آنجا که پطرس به‌عنوان نماد نبرد عظیم میان صخره و درهای جهنم به‌کار گرفته می‌شود، پیام فرشتهٔ دوم است؛ زیرا پیام فرشتهٔ دوم این است: «بابل سقوط کرد» (نمرود)، «سقوط کرد» (فاحشهٔ روم). دومین خط در سه خط متی، پیام فرشتهٔ دوم است، زیرا دو سقوط بابل را مشخص می‌کند. در همان‌جایی که ازدواج حقیقی به انجام می‌رسد، یعنی در قانون یکشنبه، ازدواجی جعلی را عرضه می‌کند. عدد «۸» را به‌عنوان بدلِ قوم خدا، که هشتِ حقیقی‌اند، معرفی می‌کند. نظام پاپی نیز به‌صورت تقلیدکننده از خدا تصویر می‌شود، زیرا که بود، و هنوز هست، و صعود خواهد کرد. صعود می‌کند، درست همان‌جا که رایت برافراشته می‌شود—قانون یکشنبه.

In Matthew there are twelve Messianic fulfillments, and there is between three hundred to five hundred prophecies of the Messiah in the Old Testament. Matthew contains twelve directly identified fulfillments, far and above any of the other three gospels. Those twelve fulfillments align with nine distinct waymarks in the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Nine symbolizes completeness, for there is no number beyond “nine,” for every other amount following “nine,” employs only the nine digits of one through nine, and the zero. Nine is fullness. Of those nine waymarks, two have more than one of Matthew’s fulfillments. 9/11 has two, and the Sunday law has three.

در متی دوازده تحققِ مسیحایی وجود دارد، و در عهد عتیق بین سیصد تا پانصد نبوّت دربارهٔ مسیح هست. متی دوازده تحققِ مستقیماً شناسایی‌شده را در بر دارد، به‌مراتب بیش از هر یک از سه انجیل دیگر. آن دوازده تحقق با نه نشان‌راهِ متمایز در جنبش اصلاحیِ صد و چهل و چهار هزار هم‌راستا هستند. عدد نه نماد تمامیّت است، زیرا عددی فراتر از «نه» وجود ندارد؛ چراکه هر مقدار دیگری پس از «نه» تنها از همان نه رقمِ یک تا نه و نیز صفر استفاده می‌کند. نه، مظهر پُری است. از میان آن نه نشان‌راه، دو تا بیش از یکی از تحقق‌های متی را دارند. 9/11 دو تا دارد، و قانون یکشنبه سه تا.

The time of the end in 1989, the formalization of the message in 1996, followed by 9/11, followed by the disappointment of July 18, 2020, followed by the voice in the wilderness in July of 2023, which led to the resurrection of 2024, which leads to the Midnight Cry, followed by the separation of the priests, that culminates at the Sunday law. Nine waymarks, one which has two witnesses and one that has three witnesses; 9/11 has two and the Sunday law three. This means that in the reform line of the one hundred and forty-four thousand, 9/11’s two witnesses unto the Sunday law’s three witnesses—marks the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The twelve waymarks align with every reformatory movement, and in doing so, they emphasize and identify the sealing time of the one hundred and forty-four thousand from 9/11 unto the Sunday law.

زمانِ پایان در ۱۹۸۹، رسمی‌سازیِ پیام در ۱۹۹۶، سپس ۹/۱۱، پس از آن سرخوردگیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، سپس ندایی در بیابان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ که به رستاخیزِ ۲۰۲۴ انجامید و به فریادِ نیمه‌شب می‌انجامد، و پس از آن جداییِ کاهنان که در قانون یکشنبه به اوج می‌رسد. نه نشانهٔ راه؛ یکی که دو شاهد دارد و یکی که سه شاهد دارد؛ ۹/۱۱ دو شاهد دارد و قانون یکشنبه سه شاهد. این بدان معناست که در خطِ اصلاحِ صد و چهل و چهار هزار، از دو شاهدِ ۹/۱۱ تا سه شاهدِ قانون یکشنبه، زمانِ مهرشدنِ صد و چهل و چهار هزار مشخص می‌شود. دوازده نشانهٔ راه با هر جنبشِ اصلاحی هم‌راستا هستند و بدین‌وسیله زمانِ مهرشدنِ صد و چهل و چهار هزار را از ۹/۱۱ تا قانون یکشنبه برجسته و مشخص می‌کنند.

In doing so, it identifies two witnesses at 9/11, and three witnesses at the Sunday law. The two witnesses at 9/11 are the second angel’s message and the three witnesses at the Sunday law are the third angel’s message. Therefore, the line produced with Matthew’s fulfillments of Messianic prophecies isolates and magnifies the sealing time, while identifying the second angel as the alpha to the history of the sealing time, and the third angel as the omega. That means the sealing time is bookended between a number two and a number three, thus placing twenty-three, a symbol of the atonement—over the entire history of the sealing.

با انجام این کار، دو شاهد را در ۱۱ سپتامبر و سه شاهد را در قانون یکشنبه شناسایی می‌کند. دو شاهدِ ۱۱ سپتامبر پیام فرشتهٔ دوم هستند و سه شاهدِ قانون یکشنبه پیام فرشتهٔ سوم. بنابراین، خطی که از تحقق‌هایی که متی از نبوت‌های مسیحایی بیان می‌کند حاصل می‌شود، زمان مُهر شدن را جدا کرده و برجسته می‌سازد، در حالی که فرشتهٔ دوم را آلفای تاریخِ زمان مُهر شدن و فرشتهٔ سوم را امگای آن معرفی می‌کند. این بدان معناست که زمان مُهر شدن میان عددِ دو و عددِ سه قاب گرفته شده است، و بدین‌ترتیب عددِ بیست‌وسه—نمادی از کفاره—بر سراسر تاریخِ مُهر شدن قرار می‌گیرد.

In the book of Matthew there are three prophetic lines, that represent the first, second and third angels respectively, and that the twelve chapters in the second line of Matthew represents the covenant with the one hundred and forty-four thousand, for it is the omega to Genesis’ alpha covenant with Abram. This also means that as the second angel, when Peter represents both the first and last Christian bride, Peter’s doubling establishes the prophetic requirement of a doubling in the second angel. Upon three witnesses the number twelve is the rope that binds the three lines of twelve chapters together, so when we find another representation of the number twelve in the book of Matthew, it must be aligned with the other twelve in the book of Matthew.

در انجیل متی سه خط نبوی وجود دارد که به ترتیب نمایندهٔ فرشتهٔ اول، دوم و سوم‌اند، و دوازده فصلِ خط دومِ انجیل متی نمایانگر عهد با یک‌صد و چهل و چهار هزار است، زیرا آن اُمگایِ عهدِ آلفایِ کتاب پیدایش با ابرام به شمار می‌آید. این همچنین بدین معناست که در مقام فرشتهٔ دوم، هنگامی که پطرس هم عروس نخستین و هم عروس واپسینِ مسیحی را نمایندگی می‌کند، دوبرابر شدنِ پطرس، ضرورتِ نبویِ وقوعِ یک دوبرابر شدن در فرشتهٔ دوم را تثبیت می‌کند. به شهادتِ سه گواه، عددِ دوازده ریسمانی است که سه خطِ دوازده‌فصلی را به هم می‌بندد؛ پس هرگاه نمودِ دیگری از عددِ دوازده را در انجیلِ متی بیابیم، باید با دیگر دوازده‌هایِ انجیلِ متی همراستا باشد.

The twelve chapters of Matthew, that begin with the symbolic number eleven and end with its symbolic counterpart, number twenty-two, align with the reform line of the one hundred and forty-four thousand represented by the twelve Messianic fulfillments, thus manifesting a second “doubling” in the line of the second angel. The twelve Messianic fulfillments, together with the twelve chapters are the “doubling” of the second angel, but when multiplied they represent 144,000. Peter is doubled, and the number twelve is also doubled. Those doublings fulfill the doubling of Babylon falling twice.

دوازده فصلِ انجیلِ متی که با عدد نمادینِ یازده آغاز می‌شوند و با همتای نمادینِ آن، عددِ بیست‌و‌دو، پایان می‌یابند، با خطِ اصلاحِ صد و چهل و چهار هزار که به‌وسیلهٔ دوازده تحققِ مسیحایی نمایندگی می‌شود، هم‌راستا هستند و بدین‌سان دومین «دوبرابرشدن» را در خطِ فرشتهٔ دوم آشکار می‌کنند. دوازده تحققِ مسیحایی، به‌همراهِ دوازده فصل، «دوبرابرشدنِ» فرشتهٔ دوم‌اند، اما وقتی در هم ضرب شوند نمایانگر ۱۴۴٬۰۰۰ هستند. پطرس دو برابر می‌شود، و عدد دوازده نیز دو برابر می‌شود. این دوبرابرشدن‌ها تحققِ دوبرابرشدنِ سقوطِ بابل را در دو نوبت به انجام می‌رسانند.

Chapters eleven through twenty-two represent the second angel of Revelation fourteen. Ten is symbolic of a test, and the first of three tests, is the first ten chapters of Matthew. “Ten” symbolizes a test. Because Matthew is the alpha to Revelations omega, chapter one of either book begins with a revelation of Jesus Christ. In chapter one Joseph is tested over believing the angel or not. His counterpart was John the Baptist’s father Zechariah, who disbelieved and failed the same test. One accepted a providential birth, the other doubted.

فصول یازدهم تا بیست‌ودوم نمایانگر فرشتهٔ دومِ مکاشفهٔ یوحنا بابِ چهارده هستند. عددِ ده نمادِ یک آزمون است، و نخستینِ سه آزمون، ده بابِ نخستِ انجیلِ متی است. «ده» نمادِ آزمون است. چون متی آلفا و مکاشفهٔ یوحنا اُمگا است، بابِ نخستِ هر دو کتاب با مکاشفه‌ای از عیسی مسیح آغاز می‌شود. در بابِ نخست، یوسف بر سرِ این‌که سخنِ فرشته را باور بکند یا نه آزموده می‌شود. همتای او پدرِ یحیای تعمیددهنده، زکریا بود که باور نکرد و در همان آزمون مردود شد. یکی تولدِ معجزه‌آسا را پذیرفت، دیگری تردید کرد.

In chapter two Herod feared the birth of a new king, and Joseph and Mary fled into Egypt. John the Baptist brought the first test in chapter three, a first test which Sister White identifies as a life or death test, for she wrote that “those who rejected the message of John could not be benefitted by Jesus.” The first angel is a testing message that calls on men, as did John to fear God, for the hour of God’s judgment is coming. This is represented by John when he asked “who hath warned you to flee from the wrath to come?”

در فصل دوم، هیرودیس از تولدِ پادشاهی تازه بیم داشت و یوسف و مریم به مصر گریختند. در فصل سوم، یحییِ تعمیددهنده نخستین آزمون را آورد؛ آزمونی که خواهر وایت آن را آزمونی مرگ و زندگی می‌داند، زیرا او نوشت که «کسانی که پیام یحیی را رد کردند، نمی‌توانستند از عیسی بهره‌مند شوند.» فرشتهٔ اول پیامی آزمایشی است که همان‌گونه که یحیی می‌کرد، مردم را به ترس از خدا فرامی‌خواند، زیرا ساعتِ داوریِ خدا در راه است. این را یحیی زمانی نشان داد که پرسید: «چه کسی شما را هشدار داد تا از غضبِ آینده بگریزید؟»

Then in chapter four, Jesus is fasting for forty days that culminate with three distinct tests, for the three tests are always represented in the first angel’s message. Then Jesus began to build the foundations by selecting His disciples, for with Ezra and Nehemiah the foundations of the temple were laid in the history of the first decree, and with the Millerite’s, the foundations were laid in the history of the first angel. The foundations are the beatitudes, followed by His miracles that led to His sending out the twelve disciples to end chapter ten. The twelve disciples were then in place, and inspiration identifies the disciples were the foundation of the Christian church. By chapter eleven the foundations were finished.

سپس در فصل چهارم، عیسی به مدت چهل روز روزه می‌گیرد که روزه‌داری او با سه آزمون متمایز به اوج می‌رسد، زیرا این سه آزمون همواره در پیام فرشتهٔ اوّل بازنمایی می‌شوند. سپس عیسی با برگزیدن شاگردانش آغاز به پی‌ریزی بنیادها کرد، زیرا در تاریخِ فرمان نخست، به‌دست عزرا و نحمیا بنیادهای معبد نهاده شد، و نزد میلریتی‌ها، بنیادها در تاریخِ پیام فرشتهٔ اوّل نهاده شد. این بنیادها همان «خوشا به‌حال‌ها» هستند، و پس از آن معجزات او آمد که به فرستادن دوازده شاگرد انجامید و فصل ده را به پایان رساند. در آن هنگام دوازده شاگرد در جای خود قرار گرفته بودند، و الهام تصریح می‌کند که شاگردان بنیاد کلیسای مسیحی بودند. تا فصل یازدهم، بنیادها تکمیل شده بود.

In chapter eleven the disciples are ministering on their own, Jesus is alone identifying a distinct break between chapter ten and eleven. Chapters one through ten are the first angel’s message, that ended at the arrival of the second. The second angel produces a division, a separation as with the Millerites and the Protestants. Chapter ten ends with Jesus separating from the disciples, and in chapter eleven He is alone.

در فصل یازدهم، شاگردان به‌تنهایی خدمت می‌کنند و عیسی تنهاست؛ امری که نشان‌دهندهٔ گسستی روشن میان فصل‌های ده و یازده است. فصل‌های یک تا ده به پیام فرشتهٔ نخست اختصاص دارد که با رسیدن فرشتهٔ دوم پایان می‌یابد. فرشتهٔ دوم موجب دودستگی و جدایی می‌شود، همان‌گونه که میان میلرایت‌ها و پروتستان‌ها رخ داد. فصل ده با جدا شدن عیسی از شاگردان پایان می‌یابد و در فصل یازده او تنهاست.

Chapter eleven through twenty-two represents the second angel, leading to chapter twenty-three through to twenty-eight, as the third line of the third angel. Of course the third angel arrives at the Sunday law, which is what the Passover of chapters twenty-six through twenty-eight represents. “23” is the symbol of the atonement, and the first of those six chapters represent the first angel’s message and the last three chapters represent the third angel’s message. The two chapters in the middle (24 & 25) represent the second angel. The last three chapters contain “23” specific waymarks aligning chapter “23,” as the first angel or the beginning and chapters twenty-six through twenty-eight as the third, with “23” waymarks. Chapter 23 is the first angel, and the next two chapters are the second angel and the last three chapters are the third angel.

فصول یازده تا بیست‌ودو نمایانگر فرشتهٔ دوم‌اند و به فصول بیست‌وسه تا بیست‌وهشت، به‌عنوان خط سومِ فرشتهٔ سوم، منتهی می‌شوند. البته فرشتهٔ سوم به قانون یکشنبه می‌رسد؛ همان چیزی که عید فصحِ فصول بیست‌وشش تا بیست‌وهشت نمایانگر آن است. "23" نماد کفاره است، و فصل نخست از آن شش فصل نمایانگر پیام فرشتهٔ اول است و سه فصل پایانی نمایانگر پیام فرشتهٔ سوم‌اند. دو فصل میانی (24 و 25) نمایانگر فرشتهٔ دوم‌اند. سه فصل آخر شامل "23" نشانهٔ راهِ مشخص هستند که با "23" نشانهٔ راه، فصل "23" را به‌عنوان فرشتهٔ اول یا آغاز، و فصول بیست‌وشش تا بیست‌وهشت را به‌عنوان سوم، هم‌راستا می‌کنند. فصل 23 فرشتهٔ اول است، و دو فصل بعد فرشتهٔ دوم‌اند و سه فصل آخر فرشتهٔ سوم‌اند.

The third line in Matthew represents the third angel, and it is divided into three steps. Chapter 23 is the first step, and the first angel. Chapters 24 and 25 are the second step, and the second angel. Chapters 26, 27, and 28 are the third step and the third angel. One chapter for the first angel, two chapters for the second angel and three chapters for the third. The third, which is Passover, which represents the cross, which in turn aligns with the Sunday law, is also represented by Pentecost.

خط سوم در متی نمایانگر فرشتهٔ سوم است و به سه مرحله تقسیم می‌شود. فصل ۲۳ مرحلهٔ نخست و فرشتهٔ نخست است. فصل‌های ۲۴ و ۲۵ مرحلهٔ دوم و فرشتهٔ دوم‌اند. فصل‌های ۲۶، ۲۷ و ۲۸ مرحلهٔ سوم و فرشتهٔ سوم‌اند. یک فصل برای فرشتهٔ اول، دو فصل برای فرشتهٔ دوم و سه فصل برای فرشتهٔ سوم. سومی که فصح است و نمایانگر صلیب است و به نوبهٔ خود با قانون روز یکشنبه هم‌راستا است، همچنین با عید پنجاهه نیز نشان داده می‌شود.

Pentecost is the number 50, and 50 is the symbol of the Jubilee. The Jubilee contains a forty-ninth year, the end of the seventh cycle of seven years. The number 49 precedes the number 50, but is directly connected to it. The third line in Matthew begins with chapter 23, it is then followed by two chapters (24, 25) that add up to 49, just before the third angel that represents the number 50.

پنتیکاست عدد ۵۰ است، و ۵۰ نماد یوبیل است. یوبیل شامل سال چهل‌ونهم است، پایانِ هفتمین دورهٔ هفت‌ساله. عدد ۴۹ پیش از عدد ۵۰ می‌آید، اما ارتباط مستقیمی با آن دارد. خط سوم در متی با فصل ۲۳ آغاز می‌شود، و پس از آن دو فصل (۲۴، ۲۵) می‌آیند که جمعشان ۴۹ می‌شود، درست پیش از فرشتهٔ سوم که نمایانگرِ عدد ۵۰ است.

The beginning of the line of six chapters is “23” and the end is “23” waymarks and the amount that is derived from adding chapter 26, with 27 and 28 equals “81,” which is a symbol of the priests embedded in the very verses that identify the shedding of the blood that the Heavenly High Priest would use in His high priestly ministry. For this reason, the title of chapter “81” in The Desire of Ages is based upon Matthew 28.

آغاز زنجیرهٔ شش فصل «۲۳» است و پایان آن «۲۳» نشانهٔ راه است و حاصلِ جمعِ فصل ۲۶ با ۲۷ و ۲۸ «۸۱» می‌شود، که نمادی از کاهنان است و در خودِ همان آیاتی نهفته است که ریختنِ خونی را مشخص می‌کنند که کاهنِ اعظمِ آسمانی آن را در خدمتِ کاهنیِ اعظمِ خویش به کار می‌بُرد. به همین دلیل، عنوانِ فصل «۸۱» در «اشتیاقِ اعصار» بر اساسِ متی ۲۸ است.

> “Chapter 81— ‘The Lord Is Risen’

> فصل ۸۱- «خداوند برخاسته است»

> “This chapter is based on Matthew 28:2–4, 11–15.” The Desire of Ages, 780.

> «این فصل بر اساس متی ۲۸:۲–۴، ۱۱–۱۵ است.» آرزوی اعصار، ۷۸۰.

The number “81” represents the priesthood and in Leviticus 8 the seven days of consecration of the priests is set forth. In Numbers chapter 8, the purification of the Levites is set forth. In 2 Chronicles, “81” priests oppose king Uzziah, and the passage directly contributes to establishing the sealing message of the one hundred and forty-four thousand.

عدد «۸۱» نمایانگر کهانت است و در لاویان باب ۸، هفت روز تقدیس کاهنان بیان شده است. در سفر اعداد باب ۸، تطهیر لاویان بیان شده است. در دوم تواریخ، «۸۱» کاهن با پادشاه عزیا مخالفت می‌کنند و این بخش مستقیماً به تثبیت پیام مُهرِ صد و چهل و چهار هزار کمک می‌کند.

> But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God.

> اما چون نیرومند شد، دلش به کِبر بالا گرفت تا به هلاکتش انجامید؛ زیرا بر خداوندِ خدای خود تعدی ورزید و به هیکلِ خداوند درآمد تا بر مذبحِ بخور، بخور بسوزاند. و عزریا کاهن در پی او داخل شد و با او هشتاد کاهنِ خداوند که مردانی دلیر بودند. و آنان در برابرِ عزیا پادشاه ایستادند و به او گفتند: ای عزیا، سوزاندنِ بخور برای خداوند از آنِ تو نیست، بلکه از آنِ کاهنان، پسرانِ هارون است که برای سوزاندنِ بخور تقدیس شده‌اند؛ از قدسگاه بیرون شو، زیرا تعدی کرده‌ای؛ و این برای تو از جانبِ خداوند خدا مایهٔ عزت نخواهد بود.

> Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. 2 Chronicles 26:16–21.

> آنگاه عزیا خشمگین شد و مجمره‌ای در دست داشت تا بخور بسوزاند؛ و در حالی که بر کاهنان خشمگین بود، جذام در پیشانی‌اش، در برابر کاهنان در خانه خداوند، کنار مذبح بخور، پدید آمد. و عزریا کاهن اعظم و همه کاهنان به او نگریستند و اینک دیدند که در پیشانی‌اش جذام است؛ پس او را از آنجا بیرون راندند؛ بلکه خود او نیز شتافت که بیرون رود، زیرا خداوند او را مبتلا ساخته بود. و پادشاه عزیا تا روز مرگش جذامی بود و چون جذامی بود، در خانه‌ای جداگانه ساکن شد؛ زیرا از خانه خداوند منع شده بود. و یوثام پسرش بر خانه پادشاه نظارت می‌کرد و بر مردم آن سرزمین داوری می‌نمود. دوم تواریخ ۲۶:۱۶-۲۱.

Eighty-one as a symbol is associated with the priests who opposed Uzziah’s efforts to offer sacrifices in the sanctuary. The prophetic structure of the passage of Uzziah aligns with the prophetic structure of Daniel eleven verses eleven and twelve. Both passages identify a southern king, whose heart is lifted up from military victories, and especially the recent victory over a king of the north. When verse eleven of Daniel eleven was fulfilled by Ptolemy at the battle of Raphia, he, as did Uzziah, sought to offer a sacrifice in the sanctuary at Jerusalem, but was resisted by the priests. Line upon line the two witnesses identify the Ukrainian war that is almost ended.

عدد هشتاد و یک به‌عنوان نماد با کاهنانی مرتبط است که با تلاش‌های عزیا برای تقدیم قربانی در معبد مخالفت کردند. ساختار نبوی بخش مربوط به عزیا با ساختار نبوی دانیال باب یازده، آیات ۱۱ و ۱۲، همخوان است. هر دو متن پادشاهی جنوبی را معرفی می‌کنند که دلش از پیروزی‌های نظامی به غرور می‌گراید، به‌ویژه پیروزی اخیر بر پادشاه شمال. وقتی آیهٔ یازدهمِ باب یازدهمِ دانیال به‌دست بطلمیوس در نبرد رافیا تحقق یافت، او نیز همچون عزیا کوشید در معبد اورشلیم قربانی تقدیم کند، اما با مقاومت کاهنان روبه‌رو شد. خط بر خط، این دو شاهد جنگ اوکراین را که تقریباً به پایان رسیده است شناسایی می‌کنند.

Chapter eighty-one of The Desire of Ages, is based upon Matthew 28, and identifies Christ ascending to begin His work as the Heavenly High Priest.

فصل هشتاد و یکمِ «اشتیاق اعصار»، بر اساس متی ۲۸ است و نشان می‌دهد که مسیح برای آغاز خدمت خود به‌عنوان کاهن اعظم آسمانی صعود می‌کند.

> Now of the things which we have spoken this is the sum: We have such an high priest, who is set on the right hand of the throne of the Majesty in the heavens. Hebrews 8:1.

> خلاصهٔ آنچه گفته‌ایم این است: ما چنین کاهن اعظمی داریم که به دست راست تخت عظمت در آسمان‌ها نشسته است. عبرانیان ۸:۱

The number “81” is a symbol of the priests, and chapters 26, 27, 28; the third step of the third line in Matthew adds up to 81. The second step adds up to 49 and the first step is 23. Eighty-one represents 80 priests and a high priest in the testimony of Uzziah. At this level the 80 priests are human, and the high priest is Divine. 81 represents the combination of Divinity with humanity. The number one in the number eighty-one represents Divinity.

عدد «۸۱» نمادِ کاهنان، و نیز فصل‌های ۲۶، ۲۷ و ۲۸ است؛ گام سومِ سطر سوم در متی جمعش ۸۱ می‌شود. گام دوم جمعش ۴۹ است و گام نخست ۲۳ است. هشتاد و یک در گواهیِ عزیا نمایندهٔ ۸۰ کاهن و یک کاهنِ اعظم است. در این سطح، آن ۸۰ کاهن انسانی‌اند و کاهنِ اعظم الهی است. ۸۱ نمایانگر ترکیبِ الوهیت با انسانیت است. عددِ یک در عددِ هشتاد و یک نمایانگرِ الوهیت است.

The number one in eleven represents humanity and also Divinity. The number one in the number twenty-one represents Divinity, and twenty humanity. The two and one combination can be seen in the disciples on the road to Emmaus.

عدد یک در یازده نمایانگر انسانیت و همچنین الوهیت است. عدد یک در عدد بیست‌ویک نمایانگر الوهیت است و بیست نمایانگر انسانیت. ترکیب دو و یک را می‌توان در شاگردان در راه عمائوس دید.

The three and one combination is humanity and Divinity as represented by the fiery furnace of Shadrach, Meshach and Abednego.

ترکیب سه و یک، انسانیت و الوهیت است، همان‌گونه که در کورهٔ آتشِ شدرک، میشک و عبدنغو نمایان شده است.

The four and one combination identifies that the combination of Divinity with humanity is accomplished in the fourth generation.

ترکیبِ چهار و یک نشان می‌دهد که آمیختگیِ الوهیت با انسانیت در نسلِ چهارم تحقق می‌یابد.

The five and one combination identifies the five virgins waiting for the bridegroom.

ترکیب پنج و یک، آن پنج دوشیزه‌ای را که در انتظار دامادند مشخص می‌کند.

The six and one combination represents man’s relation to the seventh-day Sabbath, of which Divinity is the Lord of. The number “six” is a symbol of man, and the one is Christ.

ترکیبِ شش و یک نمایانگرِ رابطهٔ انسان با سبتِ روزِ هفتم است؛ سبتی که ذاتِ الهی سرورِ آن است. عددِ «شش» نمادِ انسان است و «یک» مسیح است.

The seven and one combination represents the transition of the seventh church of Laodicea into the Philadelphian experience.

ترکیب هفت و یک نمایانگر گذارِ کلیسای هفتمِ لاودیکیه به تجربهٔ فیلادلفیه است.

81 is a symbol of the priests and their relation to the high priest.

۸۱ نمادی برای کاهنان و رابطهٔ آنان با کاهن اعظم است.

The nine and one combination identifies completion. Pregnancy is nine months. There were 9 generations leading to Noah, and nine generations after which led to the covenant. Jesus gave up the ghost at the ninth hour. The nine and one combination is identifying the finishing of the work of sealing His people.

ترکیبِ نه و یک نشان‌دهندهٔ کامل‌شدن است. بارداری نه ماه است. نه نسل تا نوح بود، و نه نسل پس از او که به عهد منتهی شد. عیسی در ساعت نهم جان سپرد. ترکیبِ نه و یک پایان‌یافتنِ کارِ مُهر کردنِ قومِ او را نشان می‌دهد.

In this context, one is the combination of humanity and Divinity, number two is the Divine teacher, teaching humanity. Number three is the three angel’s message, which is the message they are taught in number two. Number four identifies the fourth generation, thus identifying the prophetic history when the five wise virgins are manifested, and recreated as represented by the sixth creation day. Then the seventh step identifies the transition to Philadelphia and the enigma of the eight being of the seven. At which point the covenant is accomplished and the priesthood of “81” is lifted up to finish the work represented by the number nine. At each step number one is the Lion of the tribe of Judah, who is also Palmoni, the Wonderful Numberer. 81 is a symbol of the priests. Palmoni created all the numbers.

در این زمینه، عددِ یک ترکیبِ انسانیت و الوهیت است؛ عددِ دو آموزگارِ الهی است که به انسانیت تعلیم می‌دهد. عددِ سه پیامِ سه فرشته است؛ پیامی که در مرحلهٔ دو به آنان آموزش داده می‌شود. عددِ چهار نسلِ چهارم را مشخص می‌کند و بدین‌سان تاریخِ نبوی را معین می‌سازد؛ زمانی که پنج باکرهٔ دانا آشکار می‌شوند و چنان‌که روزِ ششمِ آفرینش نمایانگرِ آن است، بازآفرینی می‌شوند. سپس گامِ هفتم گذار به فیلادلفیا و معمای «هشتم که از هفت است» را مشخص می‌کند. در آن نقطه عهد به انجام می‌رسد و کهانتِ «۸۱» برافراشته می‌شود تا کاری را که عددِ نه نمایندگی می‌کند به پایان برساند. در هر گام، عددِ یک شیرِ قبیلهٔ یهودا است که همان پلمونی، شمارندهٔ شگفت‌انگیز نیز هست. ۸۱ نمادی از کاهنان است. پلمونی همهٔ اعداد را آفرید.

The number eleven represents half of twenty-two, and they both represent the combination of Divinity with humanity. In a recent article I included two statements that address the beginning and ending.

عدد یازده نیمی از بیست‌ودو است، و هر دو نمایانگر ترکیب الوهیت با انسانیت هستند. در یک مقالهٔ اخیر دو جمله آوردم که به آغاز و پایان می‌پردازند.

The first statement identified that when Ellen White had her initial visions of the sanctuary, she was shown that the Sabbath commandment shown brighter than the other commandments. She was also shown that in the latter days the “doctrine of the incarnation” was invested with a soft radiance. The Sabbath was a light at the beginning that typified the doctrine of the incarnation at the end. The combination of Divinity with humanity is the doctrine of the incarnation, for it is the doctrine of Christ taking upon Himself human flesh, and thus setting the example that Divinity combined with humanity does not sin.

نخستین بیان حاکی از این بود که وقتی الن وایت رؤیاهای اولیه‌اش دربارهٔ قدس را داشت، به او نشان داده شد که حکمِ سبت از سایر احکام درخشان‌تر است. همچنین به او نشان داده شد که در ایامِ آخر «تعلیمِ تجسّد» به درخششی ملایم آراسته است. سبت در آغاز نوری بود که در پایان نمادِ تعلیمِ تجسّد به‌شمار می‌رفت. ترکیبِ الوهیت با انسانیت همان تعلیمِ تجسّد است، زیرا این تعلیم، تعلیمِ گرفتنِ تنِ انسانی از سوی مسیح است و بدین‌سان نمونه می‌نهد که الوهیتِ درآمیخته با انسانیت گناه نمی‌کند.

Eleven plus eleven equals twenty-two, and the number eleven begins each of the twelve-chapter covenant lines, and each end with twenty-two. The chapters elevens and verse elevens within the Scriptures represent waymarks of the one hundred and forty-four thousand.

یازده به‌علاوه یازده می‌شود بیست‌ودو، و عدد یازده آغازگر هر یک از خطوط میثاقِ دوازده‌فصلی است و هر یک با بیست‌ودو پایان می‌یابد. فصل‌های یازدهم و آیه‌های یازدهم در کتاب مقدس نمایانگر نشانه‌های راهِ صد و چهل و چهار هزار هستند.

## 2014

۲۰۱۴

The Ukrainian war began in 2014, and is the external line of the sealing time of the one hundred and forty–four thousand.

جنگ در اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و خط بیرونیِ زمان مُهر شدنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار است.

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. Daniel 11:11.

> و پادشاه جنوب از خشم برانگیخته خواهد شد و بیرون آمده با او، یعنی با پادشاه شمال، خواهد جنگید؛ و او لشکری عظیم فراهم خواهد آورد، امّا آن لشکر به دست او سپرده خواهد شد. دانیال ۱۱:۱۱.

## July 18, 2020

۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰

The first disappointment was Jesus’ tarrying to go to raise Lazarus, the crowning miracle and the seal of God. Jesus waited four days before resurrecting Lazarus. The verse in John is identifying the last of seven miracles that are directly identified in the gospel of John. The first was changing water to wine. There is much light in considering the seven miracles that culminate with John 11:11, and all the theologians agree that there are only seven miracles in John, based upon those miracles being directly identified. For this reason, they do not include Christ’s resurrection as the eighth sign, but it was a miracle, and His resurrection is the sign of the covenant, so the resurrection in the book of John is the eighth miracle, that is of the seven, for each of the previous seven miracles was accomplished through the power of His resurrection.

اولین مایهٔ ناامیدی، درنگِ عیسی در رفتن برای زنده کردنِ لعازر بود، که معجزهٔ نهایی و مُهرِ خدا بود. عیسی پیش از زنده کردنِ لعازر چهار روز صبر کرد. آن آیه در یوحنا، آخرینِ هفت معجزه‌ای را که در انجیل یوحنا به‌طور مستقیم مشخص شده‌اند، مشخص می‌کند. نخستین، تبدیل آب به شراب بود. در تأمل بر هفت معجزه‌ای که با یوحنا 11:11 به اوج می‌رسند، نورِ بسیاری هست، و همهٔ الاهیدانان موافق‌اند که در یوحنا تنها هفت معجزه هست، بر پایهٔ این‌که آن معجزات به‌طور مستقیم مشخص شده‌اند. از این رو، رستاخیز مسیح را به‌عنوان نشانهٔ هشتم به شمار نمی‌آورند، اما آن خود معجزه‌ای بود و رستاخیز او نشانهٔ عهد است؛ پس رستاخیز در کتاب یوحنا معجزهٔ هشتم است، یعنی از هفت‌گانه، زیرا هر یک از هفت معجزهٔ پیشین به قدرتِ رستاخیز او انجام شد.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. John 11:11.

> این سخنان را گفت؛ و پس از آن به ایشان گفت: دوستِ ما لعازر خفته است؛ اما من می‌روم تا او را از خواب بیدار کنم. یوحنا ۱۱:۱۱.

## July, 2023

جولای ۲۰۲۳

In July 2023, the voice in the wilderness began to cry out a message that possesses the Spirit of life.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، صدای نداکننده‌ای در بیابان شروع کرد به فریاد کردنِ پیامی که روحِ حیات را در خود دارد.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> و پس از سه روز و نیم، روح حیات از جانب خدا در ایشان وارد شد و ایشان بر پاهای خود ایستادند؛ و ترسی عظیم بر کسانی که ایشان را دیدند فرو افتاد. مکاشفه ۱۱:۱۱.

John is born eight days before the Sunday law, for it is at the Sunday law that his father Zechariah speaks. John’s name is changed from Zechariah unto John at the Sunday law, when his name change identifies a covenant relationship. The birth typifies the resurrection of those slain in the streets on July 18, 2020.

یوحنا هشت روز پیش از قانون روز یکشنبه به دنیا می‌آید، زیرا در هنگام قانون روز یکشنبه است که پدرش زکریا سخن می‌گوید. نام یوحنا در قانون روز یکشنبه از «زکریا» به «یوحنا» تغییر می‌کند، زمانی که این تغییر نام نشان‌دهندهٔ یک رابطهٔ عهدی است. این تولد نماد رستاخیز کسانی است که در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در خیابان‌ها کشته شدند.

> Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. Matthew 11:11.

> به‌راستی به شما می‌گویم، در میان آنان که از زنان زاده شده‌اند، بزرگ‌تر از یحییِ تعمیددهنده برنخاسته است؛ اما کوچک‌ترین در ملکوت آسمان از او بزرگ‌تر است. متی ۱۱:۱۱.

## 2024

۲۰۲۴

Isaiah identifies the second gathering that was fulfilled in 1849. The second gathering began in July of 2023, and ends when God’s people are sealed.

اشعیا گردآوری دوم را که در سال ۱۸۴۹ تحقق یافت، مشخص می‌کند. گردآوری دوم در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد و زمانی پایان می‌یابد که قوم خدا مُهر شوند.

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. Isaiah 11:11.

> و در آن روز واقع خواهد شد که خداوند برای بار دوم دست خود را بگستراند تا باقی‌ماندهٔ قوم خود را که از آشور و از مصر و از فتروس و از کوش و از عیلام و از شِنعار و از حمات و از جزایر دریا باقی مانده‌اند، بازآورد. اشعیا ۱۱:۱۱

## Just Before the Sunday law

درست پیش از قانون یکشنبه

Jesus just finished the triumphal entry, thus identifying the transition from the Midnight Cry to the Sunday law, He has the twelve disciples with Him, for they are already chosen before the Sunday law.

عیسی به‌تازگی ورود پیروزمندانه‌اش را به پایان رسانده است و بدین‌سان گذار از فریاد نیمه‌شب به قانون یکشنبه را مشخص می‌کند. او دوازده شاگرد را همراه خود دارد، زیرا آنان پیش از قانون یکشنبه برگزیده شده‌اند.

> And Jesus entered into Jerusalem, and into the temple: and when he had looked round about upon all things, and now the eventide was come, he went out unto Bethany with the twelve. Mark 11:11.

> و عیسی به اورشلیم وارد شد و به هیکل درآمد؛ و چون در اطراف به همه‌چیز نگاهی انداخت و شامگاه فرا رسیده بود، با آن دوازده به بیت‌عنیا بیرون رفت. مرقس ۱۱:۱۱.

When the sealing is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand, just before the Sunday law, the joining together of the husband of Divinity with the wife of humanity is finished, and the two are eternally one, for the atonement is finished.

وقتی مُهر کردنِ آن صد و چهل و چهار هزار نفر، درست پیش از قانون یکشنبه، به انجام می‌رسد، پیوندِ شوهرِ الوهیت با همسرِ انسانیت کامل می‌شود و آن دو تا ابد یکی‌اند، زیرا کفاره به پایان رسیده است.

> Nevertheless neither is the man without the woman, neither the woman without the man, in the Lord. 1 Corinthians 11:11.

> با این همه، در خداوند، نه مرد از زن بی‌نیاز است و نه زن از مرد. اول قرنتیان ۱۱:۱۱.

The miracle birth of Sarah, a birth long overdue since the rebellion of 1863, is accomplished when the woman of Revelation twelve gives birth to twins. The first child arrives at the Midnight Cry and the second child at the Sunday law. The child who came out second, had the scarlet thread that represents the sign of Rahab at Jericho.

تولد معجزه‌آسای سارا، تولدی که از زمان شورش سال ۱۸۶۳ مدت‌ها به تأخیر افتاده بود، زمانی محقق می‌شود که زنِ باب دوازدهمِ مکاشفه دوقلو به دنیا می‌آورد. کودک نخست در «فریاد نیمه‌شب» به دنیا می‌آید و کودک دوم در هنگام قانونِ یکشنبه به دنیا می‌آید. کودکی که دوم به دنیا آمد، ریسمان قرمزی داشت که نمایانگر نشانهٔ راحاب در اریحا بود.

> Through faith also Sara herself received strength to conceive seed, and was delivered of a child when she was past age, because she judged him faithful who had promised. Hebrews 11:11.

> به ایمان، ساره خود نیز قوّت یافت تا نطفه بگیرد و هنگامی که از سن گذشته بود، فرزندی زایید، زیرا او را که وعده داده بود، امین دانست. عبرانیان ۱۱:۱۱.

## The Sunday law for Laodicea

قانون یکشنبه برای لاودیکیه

Jeremiah identifies the judgment of the Laodicean Seventh-day Adventist church.

ارمیا داوریِ کلیسای ادونتیستِ روز هفتمِ لاودیکی را مشخص می‌کند.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:11.

> بنابراین خداوند چنین می‌فرماید: اینک بلایی بر ایشان خواهم آورد که نتوانند از آن بگریزند؛ و هرچند نزد من فریاد برآورند، به ایشان گوش نخواهم داد. ارمیا ۱۱:۱۱.

Ezekiel agrees with Jeremiah’s judgment upon Adventism.

حزقیال با قضاوت ارمیا دربارهٔ ادونتیسم موافق است.

> This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel. Ezekiel 11:11.

> این شهر دیگ شما نخواهد بود، و شما نیز گوشت در میان آن نخواهید بود؛ بلکه من شما را در مرز اسرائیل داوری خواهم کرد. حزقیال ۱۱:۱۱.

The passing by of ancient Israel as God’s covenant people includes God provoking the former covenant people to jealousy over what they threw away. This is repeated upon Adventism at the Sunday law.

کنار گذاشته شدن اسرائیل باستان به‌عنوان قومِ عهدِ خدا، متضمن این است که خدا قومِ عهدِ پیشین را به‌خاطرِ آنچه خود کنار گذاشتند به غیرت برانگیزد. این امر در مورد ادونتیسم در زمان قانون یکشنبه تکرار می‌شود.

> I say then, Have they stumbled that they should fall? God forbid: but rather through their fall salvation is come unto the Gentiles, for to provoke them to jealousy. Romans 11:11.

> پس می‌گویم: آیا لغزش خوردند تا بیفتند؟ حاشا! بلکه به سبب لغزش ایشان، نجات به غیرِ یهودیان رسیده است تا ایشان را به غیرت آورند. رومیان ۱۱:۱۱.

Adventism, based upon the work of William Miller, which they reject, is still the movement that built the temple; but as with Solomon, who also built the temple, they broke the covenant and their kingdom will be taken from them, and given to a people who will manage God’s vineyard as He directs.

ادونتیسم، که بر پایهٔ کار ویلیام میلر است و آن را رد می‌کنند، همچنان همان جنبشی است که هیکل را بنا کرد؛ اما مانند سلیمان که او نیز هیکل را ساخت، آنان عهد را شکستند و پادشاهی از ایشان گرفته خواهد شد و به قومی داده خواهد شد که تاکستانِ خدا را مطابق هدایتِ او اداره خواهند کرد.

> Wherefore the Lord said unto Solomon, Forasmuch as this is done of thee, and thou hast not kept my covenant and my statutes, which I have commanded thee, I will surely rend the kingdom from thee, and will give it to thy servant. 1 Kings 11:11.

> از این رو خداوند به سلیمان گفت: چون این کار از تو سر زده و تو عهد و فرایض مرا که به تو فرمان داده‌ام نگاه نداشته‌ای، بی‌گمان پادشاهی را از تو خواهم گرفت و آن را به بنده‌ات خواهم داد. اول پادشاهان ۱۱:۱۱.

## The Sunday law for Philadelphia

قانون یکشنبه برای فیلادلفیا

At the Sunday law the church triumphant is placed into its own land, according to the prophets, and that land is a land that is abundant with the message of the latter rain. Jericho was rebuilt in 1863, and at the Sunday law Jericho comes down.

در زمان قانون یکشنبه، طبق گفتهٔ انبیا، کلیسای پیروزمند در سرزمین خود قرار می‌گیرد، و آن سرزمین سرزمینی است سرشار از پیامِ بارانِ دیرهنگام. اریحا در سال ۱۸۶۳ بازسازی شد، و در زمان قانون یکشنبه اریحا فرو می‌ریزد.

> But the land, whither ye go to possess it, is a land of hills and valleys, and drinketh water of the rain of heaven. Deuteronomy 11:11.

> اما زمینی که برای تصرف آن می‌روید، سرزمینی با کوه‌ها و دره‌هاست و از باران آسمان آب می‌نوشد. تثنیه ۱۱:۱۱.

A city is a kingdom, and the church triumphant represents Christ’s kingdom of glory. That kingdom of the church triumphant, begins at the Sunday law, when His church is lifted up and exalted above all the mountains and hills.

یک شهر، یک پادشاهی است، و کلیسای پیروزمند نمایانگر ملکوتِ جلالِ مسیح است. آن ملکوتِ کلیسای پیروزمند از زمانِ قانونِ یکشنبه آغاز می‌شود، هنگامی که کلیسای او برافراشته شده و برتر از همهٔ کوه‌ها و تپه‌ها قرار می‌گیرد.

> By the blessing of the upright the city is exalted: but it is overthrown by the mouth of the wicked. Proverbs 11:11.

> به برکت راستکاران، شهر سرافراز می‌شود؛ اما از دهان شریران واژگون می‌شود. امثال ۱۱:۱۱

It was at the ninth hour that the angel came to Cornelious instructing him to send for Peter, thus identifying when the gospel goes to the Gentiles at the Sunday law. When Peter was instructed by God to go, it was in the context of a vision of eating unclean animals. This is fulfilled at the Sunday law. The ninth hour aligns with the ninth hour, when Christ died. The ninth hour represents the end of a period that begins at the third hour, when Jesus was crucified, dying six hours later. It is the same period of Peter who is in the upper room at the third hour, then in the temple at the ninth hour. One ninth hour ends at the death of Christ, the next ninth hour Peter is in the temple proclaiming the message of Joel. Christ death ended the covenant relation with Israel, and opened the door for the Gentiles, represented by Cornelious.

ساعت نهم بود که فرشته نزد کرنیلیوس آمد و به او دستور داد کسی را نزد پطرس بفرستد؛ بدین‌سان زمان رفتن انجیل نزد غیریهودیان را در هنگام قانون یکشنبه مشخص کرد. وقتی خدا به پطرس دستور داد برود، این در چارچوب رؤیایی درباره خوردن حیوانات ناپاک بود. این امر در قانون یکشنبه تحقق می‌یابد. ساعت نهم با همان ساعت نهمی منطبق است که مسیح در آن مرد. ساعت نهم نماینده پایان دوره‌ای است که از ساعت سوم، زمانی که عیسی مصلوب شد، آغاز می‌شود و او شش ساعت بعد جان سپرد. این همان دوره‌ای است که پطرس در ساعت سوم در بالاخانه است و سپس در ساعت نهم در هیکل. یک ساعت نهم با مرگ مسیح پایان می‌یابد؛ در ساعت نهم بعدی پطرس در هیکل پیام یوئیل را اعلام می‌کند. مرگ مسیح رابطه عهدی با اسرائیل را پایان داد و در را به روی غیریهودیان گشود، که کرنیلیوس نماینده آنان است.

> And, behold, immediately there were three men already come unto the house where I was, sent from Caesarea unto me. Acts 11:11.

> و اینک، در همان لحظه، سه مرد که از قیصریه نزد من فرستاده شده بودند، به خانه‌ای که در آن بودم رسیده بودند. اعمال رسولان ۱۱:۱۱.

> They shall be even an abomination unto you; ye shall not eat of their flesh, but ye shall have their carcases in abomination. Leviticus 11:11.

> آنها نزد شما مایهٔ نفرت خواهند بود؛ نباید از گوشتشان بخورید، بلکه لاشه‌هایشان را نیز نزد خود مایهٔ نفرت بدانید. لاویان ۱۱:۱۱

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun. …

> خواب دیدم که خدا، به دستی نادیده، صندوقچه‌ای نفیس و شگفت‌ساخت برایم فرستاد؛ به درازای حدود ده اینچ و با قاعده‌ای مربع، به ضلع شش اینچ، از آبنوس و مروارید ساخته و به‌طرزی شگفت مُعَرَّق‌کاری شده بود. به صندوقچه کلیدی بسته بود. بی‌درنگ کلید را برداشتم و صندوقچه را گشودم؛ که به شگفتی و حیرتم دیدم از هر گونه و هر اندازه گوهر، الماس، سنگ‌های قیمتی، و سکه‌های طلا و نقره با هر اندازه و ارزشی پر بود، و همه به‌زیبایی هر یک در جای خود در صندوقچه چیده شده بودند؛ و بدین‌سان نوری و جلالی بازمی‌تاباندند که تنها خورشید با آن برابری می‌کرد. ...

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> "به داخل صندوقچه نگاه کردم، اما چشمانم از آن منظره خیره شد. آنها با ده برابرِ شکوهِ پیشین‌شان می‌درخشیدند. گمان کردم که آنها در شن، زیر پای آن اشخاص شریری که آنها را پراکنده کرده و در خاک لگدمالشان کرده بودند، صیقل خورده‌اند. آنها با نظمی زیبا در صندوقچه چیده شده بودند، هر یک در جای خود، بی‌آنکه زحمتی آشکار از سوی مردی که آنها را درون انداخته بود، به چشم آید. از شدت شادی فریاد کشیدم و همان فریاد مرا بیدار کرد." نوشته‌های نخستین، ۸۱-۸۳.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> شما آمدنِ خداوند را بیش از حد دور می‌انگارید. من دیدم که بارانِ آخر [به همان ناگهانی که] فریادِ نیمه‌شب، و با ده برابر قدرت می‌آید. اسپالدینگ و مگن، ۵.

> And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.

> و در همهٔ امورِ حکمت و فهم که پادشاه از آنان جویا شد، ایشان را ده برابر بهتر از همهٔ جادوگران و منجمانِ سراسر قلمرو خود یافت. دانیال ۱:۱۸‏–۲۰.

Back to Articles