Article

# کتاب دانیال - شماره یکصد و نود و پنج

مسیر به سوی قانون روز یکشنبه: نقش ترامپ و روند تحقق نبوت در دانیال ۱۱

Author

Jeff Pippenger

Published

April 25, 2024

Formats

PDF
Word

تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل، توالیِ شش رئیس‌جمهور را در بر دارد، از زمانِ پایان در سال ۱۹۸۹ تا سال ۲۰۲۰، زمانی که بایدن، هفتمین رئیس‌جمهور، ریاست‌جمهوری را غصب کرد. سال ۲۰۲۰ آغازِ تاریخِ پنهانی را نشان می‌دهد که از آن نقطه تا «اسکندر مقدونی» امتداد می‌یابد؛ «اسکندر مقدونی» نمایانگر زمانی است که هفتمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس در قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد، برپا می‌شود. آن ده پادشاه بی‌درنگ توافق می‌کنند که هفتمین پادشاهیِ خود را به هشتمین پادشاهی واگذار کنند؛ پادشاهی‌ای که از میانِ همان هفت است—قدرتِ پاپی. آن تاریخ پنهان با هفتمین رئیس‌جمهور آغاز می‌شود و با هفتمین پادشاهی پایان می‌یابد.

وقتی تاریخ نشان می‌دهد که میان خشایارشا — که نمایندهٔ پادشاه ثروتمندی است که یونان را برمی‌انگیزد — تا اسکندر کبیر، هشت پادشاه پارسی بوده‌اند، درمی‌یابیم که تاریخ پنهان میان پایان آیهٔ دوم و آیهٔ سوم، نمایانگرِ زمانِ آزمایشِ تصویرِ وحش است که با عدد هشت مشخص می‌شود. تصویرِ وحش در ایالات متحده زمانی به‌طور کامل مستقر می‌شود که قانون یکشنبه به اجرا گذاشته شود، و در آن هنگام هفتمین و سپس هشتمین پادشاهی‌ها فرا می‌رسند. هشت پادشاه پارسی به اسکندر کبیر ختم می‌شوند، بنابراین عدد هشت، نشانگرِ زمانِ آزمایشِ تصویرِ وحش است که در قانون یکشنبه خاتمه می‌یابد.

آیات ده تا پانزده به ما می‌گویند که «زمانِ آزمونِ تصویرِ وحش» سومینِ سه نشانِ راهی بود که تاریخِ مکابیان آن‌ها را بازنمایی کرده است، و اینکه نشانِ راهِ سوم دوره‌ای زمانی بود که از ۱۶۱ پیش از میلاد آغاز می‌شد و در ۱۵۸ پیش از میلاد پایان می‌یافت. آن دوره پس از نخستین نشانِ راهِ ۱۶۷ پیش از میلاد آمد که آغازِ شورشِ مکابیان در مودئین را مشخص می‌کرد؛ شهری که نامش به معنای «اعتراض کردن» است. ۱۶۴ پیش از میلاد در پی آن اعتراض در مودئین آمد و دومین تقدیسِ معبدِ دوم را مشخص کرد. ۱۶۴ پیش از میلاد دومین مراسمِ تحلیفِ دونالد ترامپ را به‌عنوان هشتمین رئیس‌جمهور از زمانِ ریگان در ۱۹۸۹ مشخص می‌کند، که از هفت است. مراسمِ تحلیفِ او در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ با ۱۶۴ پیش از میلاد نمایانده شده بود، و آیینِ بازتقدیس که معجزه‌ای شیطانی پدید آورد و شامل دو اشاره به این بود که «هشت از هفت است».

بنابراین، هشت پادشاه پارسی نمایانگر تاریخ اتحاد یهودیان با روم از ۱۶۱ پیش از میلاد تا ۱۵۸ پیش از میلاد هستند و بدین‌سان شاهد دومی بر زمانِ آزمونِ تمثالِ وحش که پس از مراسم تحلیف ترامپ در سال ۲۰۲۵ می‌آید ارائه می‌دهند. آیهٔ دوم تا انتخاباتِ دزدیده‌شدهٔ سال ۲۰۲۰ پیش می‌رود و در همان‌جا پایان می‌یابد، تا زمانی که شاهد تاریخیِ هشت پادشاه پارسی به کار بسته شود، و آن‌ها کاربرد خود را پس از تحلیف دوم ترامپ می‌یابند. وقتی هشت پادشاه پارسی بر تاریخِ میان آیهٔ دوم و سوم منطبق شوند، هنوز دوره‌ای پنهان از زمان تحلیف بایدن تا تحلیف دوم ترامپ باقی می‌ماند.

آن تاریخ پنهان در مکاشفه باب یازدهم مشخص شده است، جایی که وحشِ بی‌خدایی دو شاهد را در سال ۲۰۲۰ می‌کشد. سپس، پس از سه و نیم روز نمادین، میکائیل فرود می‌آید تا آن دو شاهد را زنده کند. ترامپِ «زنده‌شده» در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲ سومین کارزار انتخاباتی خود برای ریاست‌جمهوری را آغاز کرد و یک «صدای در بیابان» زنده‌شده در پایان ژوئیهٔ ۲۰۲۳ فراخواندنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر را آغاز کرد.

آیات ده، یازده و دوازدهِ باب یازدهمِ دانیال، جنگ اوکراین را که در سال 2014 آغاز شد، مشخص می‌کنند؛ جنگی که با پیروزی روسیه پایان خواهد یافت و پس از آن فروپاشی کنفدراسیون کنونی روسیه رخ خواهد داد، همان‌گونه که نمونه‌اش فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1989 است.

آیات سیزده تا پانزده سه خط نبوت را مشخص می‌کنند. خطِ شفای پاپی‌گری که از زمانی آغاز می‌شود که فاحشۀ صور از اختفا بیرون می‌آید، به‌صورت نمادین در آیۀ چهارده آمده است، و تحقق تاریخیِ آن ۲۰۰ پیش از میلاد است، زمانی که رومِ بت‌پرست به‌عنوان غارتگران قومِ تو پا به عرصۀ تاریخ نبوت گذاشت؛ آنان که خود را برمی‌افرازند، اما سقوط می‌کنند.

در سه آیه، خط نبوّتیِ جمهوری‌خواهیِ مرتد به‌وسیلهٔ تاریخِ آنتیوخوسِ سوم نمایانده می‌شود؛ کسی که نقش ترامپ را به‌عنوان هشتمین رئیس‌جمهور، یعنی از میان همان هفت‌تا، نمونه‌وار می‌کند. این آیات همچنین خط نبوّتیِ پروتستانتیسمِ مرتد را که به‌وسیلهٔ تاریخِ مکابیان نمایانده می‌شود، شناسایی می‌کنند.

خط نبویِ شاخِ پروتستانِ حقیقی که به‌صورت جنبشِ فیلادلفیاییِ میلریتی‌ها آغاز شد و به‌صورت جنبشِ فیلادلفیاییِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر پایان می‌یابد، باید بر تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل نیز منطبق گردد. «هفت رعد» در باب دهمِ مکاشفه نمادی است هم از جنبشِ فیلادلفیاییِ میلریتی‌ها و هم از یکصد و چهل و چهار هزار نفر. مُهر و موم شدنِ نبوّت و گشوده شدنِ آن به‌دستِ مسیح انجام می‌شود، و هنگامی که چنین می‌کند، خود را همچون شیرِ قبیلهٔ یهودا می‌نمایاند. در باب دهم، آن فرشته که به گفتهٔ خواهر وایت «نه شخصیتی کمتر از خود عیسی مسیح» است، «با آواز بلند فریاد کرد، چنان‌که شیر می‌غرّد؛ و چون فریاد کرد، هفت رعد اصواتِ خود را به صدا درآوردند.»

مسیح، به‌عنوان شیرِ سبطِ یهودا، «هفت رعد» را حدود سال ۱۰۰ وارد تاریخ نبوی کرد و بلافاصله آن را مهر و موم نمود، زیرا هنگامی که هفت رعد سخن گفتند، یوحنا می‌خواست بنویسد، اما صدایی از آسمان شنید که می‌گفت: «آنچه را هفت رعد گفتند مهر کن و ننویس.»

تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل اکنون به‌دست شیرِ قبیلهٔ یهودا مُهرگشایی می‌شود و در آن تاریخ، خط شاخِ حقیقیِ پروتستان به «هفت رعد» نمایانده می‌شود. هنگامی که ندایِ در بیابان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ به فریاد برخاست، شیرِ قبیلهٔ یهودا مُهرِ مکاشفهٔ دیگری را دربارهٔ اینکه «هفت رعد» نمایانگرِ چه هستند گشود.

«هفت رعد» نشان‌دهندهٔ تاریخی است که از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ ـ زمانی که جنبشِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر در خیابان‌ها به قتل رسید ـ تا قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد امتداد می‌یابد. خطِ «هفت رعد» «رویدادها»یی را که در آن تاریخ رخ می‌دهند مشخص می‌کند. پس از نخستین نومیدی، پیامِ «فریاد نیمه‌شب» می‌آید و پس از آن «قانون یکشنبه». وقتی خواهر وایت «هفت رعد» را ـ چه به‌عنوان تاریخِ فرشتهٔ اول و دوم و چه به‌عنوان رویدادهای آینده ـ شناسایی کرد، در هر دو صورت تصریح کرد که آنها نمایانگر «رویدادها» هستند.

پیام فریاد نیمه‌شب ممکن است مانند چیزی به نظر برسد که «رویداد» نیست، اما در تاریخ میلریت، اجتماع اردوگاهی اکستر از ۱۲ تا ۱۷ اوت ۱۸۴۴ یک «رویداد» بود، با جزئیات متعددی مرتبط با آن رویداد. با این حال، رسیدن پیام فریاد نیمه‌شب به آن اجتماع اردوگاهی همچنین تحققِ مثلِ ده باکره در متیِ بیست‌وپنجم بود. «رویدادِ» اجتماع اردوگاهی اکستر تحققِ «هفت رعد» بود، اما مثلِ ده باکره به آن رویدادها نمی‌پردازد، بلکه به «تجربه» باکره‌ها می‌پردازد،

> "مثل ده دوشیزه در متی ۲۵، تجربه قوم ادونتیست را نیز نشان می‌دهد." مناقشه بزرگ، ۳۹۳.

همان‌گونه که هفت تندر تاریخِ موازیِ جنبشِ فرشتگانِ اوّل و سوّم را نشان می‌دهند، مَثَلِ ده باکره نیز دو تاریخِ موازی را نشان می‌دهد.

> "اغلب توجه من به مَثَلِ ده باکره جلب می‌شود؛ پنج تن از آنان خردمند بودند و پنج تن نادان. این مَثَل مو به مو تحقق یافته و خواهد یافت، زیرا برای این زمان کاربردی ویژه دارد و، همچون پیام فرشتهٔ سوم، تحقق یافته و تا پایان زمان همچنان حقیقتِ حاضر خواهد بود." Review and Herald، ۱۹ اوت ۱۸۹۰.

نمادِ هفت رعد نمایانگر «رویدادهای» تاریخ‌های موازی است و ده باکره نمایانگر «تجربه» باکره‌های دانا و نادان در آن دو تاریخ موازی. تجربهٔ میلریتی‌ها، تا سال ۱۸۵۶، تجربهٔ فیلادلفیه بود و تجربهٔ جنبشِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر، تا اندکی پس از ژوئیهٔ ۲۰۲۳، تجربهٔ لاودیکیه بود. در هر دو تاریخ، با رسیدنِ پیامِ فریادِ نیمه‌شب، باکره‌های دانا و نادان آشکار خواهند شد، زیرا در آن هنگام روشن خواهد شد چه کسانی روغنِ آمادگی را داشتند.

> "وضعیت کلیسا که با دوشیزگان نادان نشان داده شده، همچنین از آن با عنوان وضعیت لاودیکیه‌ای یاد می‌شود." Review and Herald، ۱۹ اوت ۱۸۹۰.

آنان که از خوردن پیامِ در دستِ میکائیل، رئیس فرشتگان، که در پایان ژوئیهٔ ۲۰۲۳ نازل شد، سر باز می‌زنند، در وضعیت لاودکیه باقی خواهند ماند، و آنان که کتابچهٔ کوچک را بردارند و آن را بخورند، به وضعیت فیلادلفیا منتقل خواهند شد. وضعیت لاودکیه نمایانگر قومی یا شخصی است که مسیح بیرون از اوست، اما در پیِ ورود است، و وضعیت فیلادلفیا نمایانگر ترکیب الوهیت با انسانیت است. هفت رعد "رویدادهای" خطِ شاخِ پروتستانِ راستین را مشخص می‌کند؛ خطی که در تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل قرار داده شده و از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ آغاز می‌شود و در قانون یکشنبه پایان می‌یابد.

مَثَلِ ده باکره «تجربه» کسانی را که فراخوانده شده‌اند تا در همان دوره در شمار صد و چهل و چهار هزار نفر باشند، مشخص می‌کند. «رویدادهایی» که تاریخِ صد و چهل و چهار هزار نفر را از ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا قانونِ یکشنبه مشخص می‌کنند و نیز «تجربه» دو طبقه در آن تاریخ، با شناساییِ کاری که در آن دو تاریخِ موازی واگذار شده بود و شده است، همراه‌اند. آن کار با فرشتگانِ مکاشفهٔ باب چهاردهم نشان داده می‌شود، کارِ میلریتی‌ها با فرشتگانِ اول و دوم نشان داده شد، و کارِ صد و چهل و چهار هزار نفر با فرشتهٔ سوم نشان داده می‌شود.

> "من فرصت‌های گران‌بهایی برای کسب تجربه داشته‌ام. من در پیام‌های فرشتگانِ اول، دوم و سوم تجربه‌ای داشته‌ام. فرشتگان چنین به تصویر کشیده می‌شوند که در میانهٔ آسمان پرواز می‌کنند، پیامی هشداردهنده را به جهان اعلام می‌کنند و بر مردمی که در واپسین روزهای تاریخ این زمین زندگی می‌کنند تأثیر مستقیم دارند. هیچ‌کس صدای این فرشتگان را نمی‌شنود، زیرا آنان نمادِ قومِ خدا هستند که در هماهنگی با عالمِ آسمان کار می‌کنند. مردان و زنانی که به‌وسیلهٔ روحِ خدا روشن شده‌اند و به‌واسطهٔ حقیقت تقدیس یافته‌اند، این سه پیام را به‌ترتیب اعلام می‌کنند." Life Sketches, 429.

وظیفه‌ای که در آغاز دوران مُهر، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، به قوم آخرالزمانی خدا سپرده شد، در پایان دوران مُهر، هنگامی که میکائیل در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ نازل شد، بار دیگر به قوم آخرالزمانی خدا سپرده می‌شود.

> یوحنا دید: «فرشتهٔ دیگری از آسمان فرود آمد که قدرتی عظیم داشت؛ و تمام زمین از جلال او روشن شد.» مکاشفه ۱۸:۱. آن کار صدای قوم خداست که پیامی هشداردهنده را به جهان اعلام می‌کند. مواد ۱۸۸۸، ۹۲۶.

همان‌گونه که «رویدادها» به‌وسیلهٔ هفت رعد و «تجربه» به‌وسیلهٔ ده باکره نشان داده شده‌اند، کارِ سه فرشته نیز نمایانگرِ دو تاریخِ موازی است.

> خدا برای پیام‌های مکاشفه ۱۴ در خط نبوت جایگاهی مقرر کرده است و کار آنان تا پایان تاریخ این زمین متوقف نخواهد شد. پیام‌های فرشتۀ نخست و دوم هنوز برای این زمان حقیقت‌اند و باید همگام با پیامی که در پی می‌آید پیش بروند. فرشتۀ سوم هشدار خود را با صدای بلند اعلام می‌کند. «پس از اینها،» یوحنا گفت، «دیدم فرشتۀ دیگری با قدرتی عظیم از آسمان فرود می‌آید، و زمین از جلال او روشن شد.» در این روشنایی، نور هر سه پیام در هم آمیخته است. مواد ۱۸۸۸، ۸۰۴.

در آیات سیزده تا پانزدهِ باب یازدهمِ دانیال، کارِ نبویِ خطِّ پروتستانتیسمِ مرتد (مکابیان)، جمهوری‌خواهیِ مرتد (آنتیوخوس سوم) و فاحشهٔ صور (غارتگرانِ قومِ تو) شناسایی می‌شود. در همان تاریخ، خطوطِ نبویِ شاخِ پروتستانِ حقیقیِ یک‌صد و چهل و چهار هزار، کارِ آنان، «تجربه»‌شان و «وقایعی» را که در میان قومِ آخرالزمانیِ خدا رخ می‌دهد، مشخص می‌سازند. خطِّ شاخِ پروتستانِ حقیقی به‌صورت «هفت رعد» نمایانده شده است، و آن یگانه نبوتِ کتابِ مکاشفه است که به‌عنوان مهر و موم‌شده معرّفی شده است. اندکی پیش از پایانِ مهلت، فرمان از جانبِ شیرِ قبیلهٔ یهودا، همان که نبوتِ هفت رعد را مهر و موم کرد، برای گشودنِ نبوت‌های این کتاب صادر می‌شود.

گشوده‌شدن هفت رعد در پایان زمان مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر، که نمونه‌اش در آغاز همان زمان با گشوده‌شدن هفت رعد از پیش نشان داده شده بود، باید (سطر بر سطر) بر آن بخش از کتاب دانیال که به روزهای آخر مربوط می‌شود اِعمال شود، و آن بخش همان تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل است. وقتی آن گشایش به‌طور کامل تحقق یابد، چنان‌که گشوده‌شدن مُهر هفتم آن را نشان می‌دهد، خدا آتش روح‌القدس خود را بر یکصد و چهل و چهار هزار نفر فرو خواهد ریخت، همان‌گونه که در پنتکاست بر شاگردان فرو ریخت. پنتکاست با قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد هم‌خوانی دارد.

> با اشتیاقی عمیق چشم‌به‌راه زمانی هستم که رویدادهای روز پنتیکاست با قدرتی حتی بیش از آن هنگام تکرار شود. یوحنا می‌گوید: «فرشته‌ای دیگر را دیدم که با قدرتی عظیم از آسمان فرود می‌آمد؛ و زمین از جلال او روشن شد.» آنگاه، همان‌گونه که در موسم پنتیکاست، مردم حقیقتی را که برایشان گفته می‌شود، هر کس به زبان خود خواهند شنید.

> «خدا می‌تواند در هر جانی که صادقانه خواهان خدمت به اوست جانِ تازه بدمد، و لب‌ها را با اخگری افروخته از روی مذبح لمس کند و آنان را در ستایش او فصیح سازد. هزاران صدا از قدرت به زبان آوردن حقایق شگفت‌انگیز کلام خدا سرشار خواهند شد. زبانِ لکنت‌زده باز خواهد شد، و بیم‌دلان قوی خواهند شد تا به حق شهادتی دلیرانه ادا کنند. خداوند قوم خود را یاری دهد تا هیکلِ جان را از هر آلودگی تطهیر کنند، و چنان پیوندی نزدیک با او نگاه دارند که چون بارانِ پسین فرو ریخته شود، از آن بهره‌مند شوند.» Review and Herald، ۲۰ ژوئیهٔ ۱۸۸۶.

آغازِ زمانِ مُهر کردن، پایانِ زمانِ مُهر کردن را نشان می‌دهد. در آغاز، بارانِ پسین به اندازه‌ای ریخته شد، و در پایان بی‌اندازه ریخته می‌شود. فرشته‌ای که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نازل شد، همان فرشته‌ای است که در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۲۳ نازل شد. تاریخِ پنطیکاست از رستاخیزِ مسیح آغاز شد، و پایانِ تحققِ کاملِ پنطیکاست در رستاخیزِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر است.

> عملِ مسیح در دمیدنِ روح‌القدس بر شاگردانش و بخشیدنِ آرامشِ خود به آنان، همچون چند قطره پیش از بارشِ فراوانی بود که قرار بود در روزِ پنجاهه عطا شود. روح نبوت، جلد 3، 243.

مسیح پس از رستاخیزش، درست پس از اینکه به نزد پدر خود عروج کرده بود، بر شاگردانش دمید. هنگامی که از ملاقات با پدر باز فرود آمد، بر شاگردان ظاهر شد و بر آنان «چند قطره» دمید که پیش‌درآمدِ «باران‌های فراوانِ پنتیکاست» بود. آن چند قطره نشانگر آغازِ زمانِ مهر و موم است و آن باران‌های فراوان نشانگر پایانِ آن. آغازِ زمانِ مهر و موم در پایان تکرار می‌شود، و همان‌گونه که مسیح در آغازِ دورهٔ پنتیکاست بر شاگردانش دمید، در پایانِ آن دوره بر قومِ آخرالزمانِ خود نیز دمید.

> استخوان‌های خشک نیاز دارند که روح‌القدسِ خدا بر آن‌ها بدمد تا همچون رستاخیزی از مردگان به حرکت درآیند. مدرسهٔ آموزش کتاب‌مقدس، ۱ دسامبر ۱۹۰۳.

مرگ دو شاهد شامل این واقعیت است که کسانی که پیام دروغین نشویل و ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰ را اعلام کردند، این کار را در مقام لائودکیان انجام دادند. رستاخیز استخوان‌های خشک و مرده نمایانگر گذار از وضعیت لائودکیه — که وضعیتی از مرگ است — به وضعیت فیلادلفیا است، که حیات است. دمی که رستاخیز و گذار را پدید می‌آورد، پیامی نبوی است.

> چه قدرتی باید از خدا داشته باشیم تا دل‌های یخ‌زده‌ای که تنها دینی شریعت‌گرایانه دارند، چیزهای بهتری را که برایشان مهیا شده—مسیح و پارسایی او—ببینند! پیامی جان‌بخش لازم بود تا به استخوان‌های خشک جان ببخشد. انتشار دست‌نوشته‌ها، جلد ۱۲، ۲۰۵.

دورهٔ پس از رستاخیز مسیح به دو دوره تقسیم شد: نخستینِ آن چهل روز بود که آنگاه او عروج کرد، و پس از آن ده روز دیگر تا پنتکاست. چهل نمادِ بیابان است، همان‌گونه که سه روز و نیم یا هزار و دویست و شصت سال یا روز نیز چنین است.

وقتی میکائیل در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ فرود آمد، هم‌زمان با آغازِ کارِ مسیح برای درآمیختن الوهیتِ خود با بشریت در میان آن صد و چهل و چهار هزار، سه و نیم روزِ مرگ در خیابان‌ها به پایان رسید. نمادِ آن کار، ده روزِ منتهی به پنتیکاست بود، که در آن گناه دور افکنده شد و وحدت در میان برادران برقرار گردید. عدد ده نمادِ فرایندِ آزمون است، و این فرایندِ آزمون در پنتیکاست پایان یافت، که خود نمادِ قانونِ یکشنبه است.

در همان تاریخِ آیهٔ چهل، که در آن هشت پادشاه پارسی و تاریخِ اتحاد میان یهودیان و روم نمایانگر روندِ آزمونِ تصویرِ وحش است، روندِ آزمونِ دوشیزگان در ده روزِ منتهی به پنتیکاست به تصویر کشیده می‌شود. شاخ‌های منحرفِ پروتستانتیسم و جمهوری‌خواهی در آن تاریخ به یکدیگر می‌پیوندند تا تصویرِ وحش را بسازند، حال آن‌که شاخِ حقیقیِ پروتستان، انسانیتِ ایشان را با الوهیتِ مسیح پیوند می‌دهد و بدین‌گونه تصویرِ مسیح را در فرایندی شکل می‌دهد که دو طبقهٔ پرستندگان را از هم جدا می‌سازد.

رویدادهای تاریخی‌ای که به‌عنوان «هفت رعد» نشان داده شده‌اند، در تاریخی که آیات سیزده تا پانزدهِ باب یازدهمِ دانیال آن را نشان می‌دهند، مُهرشان گشوده می‌شود، و آن‌ها با هم با تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل هم‌راستا هستند که در قانونِ نزدیک‌الوقوعِ یکشنبه به پایان می‌رسد، جایی که دورهٔ مهلت برای سبت‌داران بسته می‌شود.

> «بار دیگر، این مَثَل‌ها می‌آموزند که پس از داوری دیگر مهلت توبه‌ای در کار نخواهد بود. هنگامی که کار انجیل به پایان برسد، بلافاصله جدایی میان نیکان و بدان صورت می‌گیرد و سرنوشت هر گروه برای همیشه تعیین می‌شود.» درس‌های عینی مسیح، ۱۲۳.

جداسازیِ خردمندان و نادانان، لاودیکیان و فیلادلفیان، یا گندم و علف‌های هرز به دست فرشتگان انجام می‌شود.

> «بگذارید زوان و گندم هر دو تا هنگام درو با هم برویند. آنگاه فرشتگان‌اند که کار جداسازی را انجام می‌دهند.» پیام‌های برگزیده، جلد ۲، ص ۶۹.

پیامی که اندکی پیش از بسته‌شدن مهلت مُهر آن گشوده می‌شود، کارِ قومِ خدا را ـ چنان‌که فرشتگان نمایندگی‌شان می‌کنند ـ مشخص می‌کند. پیامی که در این مقالات آمده، اکنون در سراسر جهان به بیش از شصت زبان (لسان‌ها) منتشر می‌شود. اینک این کار اندکی پیش از بسته‌شدن مهلت در حال انجام است، و ارائهٔ این پیام وظیفهٔ قومِ روزهایِ آخرِ خداست. این پیام رویدادهایی را که به‌عنوان «هفت رعد» معرفی شده‌اند مشخص می‌کند، و کارِ فهم و ارائهٔ این پیام، تجربهٔ دوشیزگانِ دانا را پدید می‌آورد.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> در رؤیاهای شبانه، صحنه‌ای بسیار تأثیرگذار از برابر چشمانم گذشت. دیدم گوی آتشی عظیم در میان چند عمارت زیبا فرو افتاد و موجب نابودی فوریِ آنها شد. شنیدم کسی گفت: «ما می‌دانستیم که داوری‌های خدا بر زمین در راه‌اند، اما نمی‌دانستیم که این‌قدر زود می‌رسند.» دیگران با صداهایی آکنده از رنج گفتند: «شما می‌دانستید! پس چرا به ما نگفتید؟ ما نمی‌دانستیم.» از هر سو سخنان سرزنش‌آمیز مشابهی می‌شنیدم.

> با پریشانیِ بسیار بیدار شدم. دوباره به خواب رفتم و گویی در گردهماییِ بزرگی بودم. شخصی صاحب‌اختیار جمع را خطاب می‌کرد و پیشِ روی ایشان نقشه‌ای از جهان گسترده بود. او گفت که این نقشه تاکستانِ خدا را نشان می‌دهد، که باید پرورانده شود. هرگاه نوری از آسمان بر کسی می‌تابید، او می‌بایست آن نور را به دیگران بازبتاباند. قرار بود در جاهای بسیاری چراغ‌هایی برافروخته گردد و از این چراغ‌ها چراغ‌های دیگری نیز برافروخته گردد.

> این سخنان تکرار شد: «شما نمک زمین هستید؛ اما اگر نمک مزهٔ خود را از دست بدهد، با چه چیزی می‌توان آن را نمکین کرد؟ از آن پس به هیچ کاری نمی‌آید، جز آنکه بیرون انداخته شود و زیر پای مردم لگدمال گردد. شما نور جهان هستید. شهری که بر فراز تپه‌ای بنا شده باشد پنهان نمی‌ماند. هیچ‌کس چراغی را روشن نمی‌کند و آن را زیر پیمانه نمی‌گذارد، بلکه آن را بر چراغدان می‌نهد و به همهٔ کسانی که در خانه‌اند روشنی می‌بخشد. پس نور شما نیز چنین در برابر مردم بتابد تا اعمال نیکوی شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند.» متی ۵:۱۳-۱۶.

> من فواره‌هایی از نور را دیدم که از شهرها و روستاها و از بلندی‌ها و پستی‌های زمین می‌درخشیدند. از کلام خدا پیروی می‌شد و در نتیجه، برای او در هر شهر و روستا یادبودهایی وجود داشت. حقیقت او در سراسر جهان اعلام می‌شد.

> سپس این نقشه برداشته شد و نقشه‌ای دیگر به جای آن گذاشته شد. روی آن تنها در چند جا نور می‌درخشید. بقیهٔ جهان در تاریکی بود و فقط گهگاه اینجا و آنجا سوسوی اندکی از نور دیده می‌شد. آموزگار ما گفت: «این تاریکی نتیجهٔ پیروی آدمیان از راه و روشِ خودشان است. آنان گرایش‌های موروثی و پروردهٔ خود به بدی را عزیز داشته‌اند. زیر سؤال بردن و عیب‌جویی و متهم کردن را کارِ اصلی زندگیِ خود کرده‌اند. دل‌هایشان با خدا راست نیست. چراغ خود را زیر پیمانه پنهان کرده‌اند.»

> "اگر هر سربازِ مسیح وظیفهٔ خود را انجام داده بود، اگر هر دیده‌بان بر دیوارهای صهیون به شیپور صدایی معین داده بود، ممکن بود جهان تا کنون پیام هشدار را شنیده باشد. اما کار سال‌ها عقب افتاده است. در حالی که مردم در خواب بودند، شیطان بر ما پیشی گرفته است." شهادات، جلد ۹، ۲۸، ۲۹.

Back to Articles