Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Five

کتابِ دانیال - شمارهٔ صد و چهل و پنج

Interpretation of Biblical Prophecy and Current Events: A Perspective on Modern Politics and Religious Symbolism

تفسیر پیشگویی‌های کتاب مقدس و رویدادهای روز: نگاهی به سیاست معاصر و نمادگرایی دینی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF
Word

The religion of woke-ism (Sodom) and the politics of Communism (Egypt) rose up when the richest president announced his intent to run for president in 2015, and after he gave his political testimony, he was slain in 2020. The pope was slain prophetically in 1798, after he gave his satanic testimony for three and a half prophetic days. Yet God’s prophetic Word identifies that the pope prevails in his war with the dragon.

دین ووک‌ایسم (سدوم) و سیاست کمونیسم (مصر) زمانی سر برآوردند که ثروتمندترین رئیس‌جمهور در سال ۲۰۱۵ قصد خود را برای نامزدی ریاست‌جمهوری اعلام کرد، و پس از آنکه شهادت سیاسی خود را ادا کرد، در سال ۲۰۲۰ به قتل رسید. پاپ در سال ۱۷۹۸، پس از آنکه به مدت سه و نیم روز پیشگویانه شهادت شیطانی خود را ادا کرد، به گونه‌ای پیشگویانه کشته شد. لیکن کلام پیشگویانه خدا اعلام می‌کند که پاپ در جنگ خود با اژدها غالب می‌آید.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> ای پسر انسان، روی خود را بر ضد فرعون، پادشاه مصر، بگردان و بر ضد او و بر ضد تمام مصر نبوت کن. بگو: خداوند یهوه چنین می‌فرماید: اینک من بر ضد تو هستم، ای فرعون، پادشاه مصر، اژدهای بزرگ که در میان نهرهایش آرمیده است و گفته است: «نهر من از آنِ خودِ من است و آن را برای خود ساخته‌ام.» حزقیال ۲۹:۲، ۳.

Egypt is the great dragon, and the atheism of Pharaoh typified the atheism of the French Revolution, and the globalism of the twenty-first century. That globalism in the confines of the earth-beast of the twenty-first century is represented by the Democratic party. Ezekiel identifies that God is against Egypt, and further on in the chapter, Ezekiel identifies that God will give Egypt to the king of the north, who, in the passage is identified as Nebuchadnezzar, and who represents the counterfeit king of the north of the last days. The counterfeit king of the north is the papacy, and God identifies through Ezekiel, that God will give Egypt to the king of the north for the service that Nebuchadnezzar had provided as the rod of His chastisement. He identifies that He will give Egypt to the pope in the period when the latter rain arrives.

مصر اژدهای بزرگ است، و الحادِ فرعون نمونهٔ الحادِ انقلاب فرانسه و نیز جهانی‌گراییِ قرن بیست‌ویکم بود. آن جهانی‌گرایی در چارچوبِ وحشِ زمینِ قرن بیست‌ویکم توسط حزب دموکرات نمایندگی می‌شود. حزقیال تصریح می‌کند که خدا بر ضدِ مصر است، و در ادامهٔ همان فصل، حزقیال بیان می‌کند که خدا مصر را به پادشاهِ شمال خواهد سپرد؛ پادشاهی که در آن متن نبوکدنصر نامیده شده و نمایندهٔ پادشاهِ جعلیِ شمال در ایامِ آخر است. پادشاهِ جعلیِ شمال همان نظامِ پاپی است، و خدا از طریق حزقیال اعلام می‌کند که مصر را به سبب خدمتی که نبوکدنصر به‌عنوان عصای تأدیبِ او انجام داده بود، به پادشاهِ شمال خواهد داد. او تصریح می‌کند که در دوره‌ای که بارانِ آخر فرا می‌رسد، مصر را به پاپ خواهد داد.

> And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadnezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadnezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.

> و واقع شد که در سال بیست‌وهفتم، در ماه نخست، در روز نخست ماه، کلام خداوند نزد من آمد و گفت: ای پسر انسان، نبوکدنصر پادشاه بابل لشکر خود را به خدمتِ عظیمی بر ضد صور واداشت؛ هر سری بی‌مو شد و هر شانه‌ای پوست‌کنده گردید؛ با این همه او و لشکرش مزدی برای صور، بابت آن خدمتی که بر ضد آن انجام داده بودند، نیافتند. بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: اینک سرزمین مصر را به نبوکدنصر پادشاه بابل خواهم داد؛ او خیلِ مردمش را خواهد برد، و غنیمت و تاراجش را خواهد برد؛ و این مزدِ لشکر او خواهد بود. من سرزمین مصر را در ازای زحمتی که برای جنگ بر ضد آن کشید، به او داده‌ام، زیرا آنان برای من کار کردند، می‌گوید خداوند یهوه. در آن روز شاخِ خاندان اسرائیل را می‌رویانم، و گشودن دهان را در میان ایشان به تو خواهم داد؛ و خواهند دانست که من خداوند هستم. حزقیال 29:17-21.

The “day” that God causes “the horn of the house of Israel to bud forth” is September 11, 2001 when the latter rain began to sprinkle. At that time the Lord raised up watchmen saying “hearken to the sound of the trumpet” of the third woe, for He identified that God would “give thee the opening of the mouth in the midst of them.” In the “midst” identifies the period of time between the sprinkling of the latter rain which began on September 11, 2001, and which concludes at the Sunday law, when the Holy Spirit is poured out without measure. In the middle (the midst) of those two waymarks, two witnesses, or two horns would give their testimony, until they were both slain in the street in 2020.

آن «روز» که خدا «شاخِ خانۀ اسرائیل را برویاند»، ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ است، هنگامی که پاششِ بارانِ آخر آغاز شد. در آن زمان، خداوند دیده‌بانانی را برانگیخت که می‌گفتند: «به آوای شیپورِ وایِ سوم گوش فرا دهید»، زیرا او تصریح کرد که خدا «در میانِ ایشان، گشایشِ دهان را به تو خواهد داد». «در میان» دلالت می‌کند بر دورۀ زمانیِ میانِ پاششِ بارانِ آخر که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و در قانونِ یکشنبه به انجام می‌رسد؛ آنگاه که روح‌القدس بی‌کیل افاضه می‌شود. در میانۀ (در میانِ) آن دو نشانۀ راه، دو شاهد ـ یا دو شاخ ـ ادای شهادت می‌کردند، تا آن‌که هر دو ایشان در سال ۲۰۲۰ در خیابان کشته شدند.

Before they were slain, they gave their testimony, and after they were slain, they were revived as the eighth, that is of the seven. They were slain by the dragon power of atheism (Egypt) and immorality (Sodom). For the service they had rendered to God, He promised to give them Egypt as their reward. When the king of the north captures the glorious land of the United States in verse forty-one of Daniel eleven, he then takes Egypt, for this is his payment for services rendered in God’s providential work.

پیش از آن‌که به قتل برسند، شهادتِ خود را دادند، و پس از آن‌که کشته شدند، به‌عنوان هشتم، یعنی از آنِ هفت، زنده شدند. آنان به‌دست قدرتِ اژدهاگونِ بی‌خدایی (مصر) و فسادِ اخلاقی (سدوم) به قتل رسیدند. به‌سبب خدمتی که برای خدا به‌جا آورده بودند، او وعده داد که مصر را به‌عنوان پاداش به ایشان عطا کند. هنگامی‌که پادشاهِ شمال، در آیهٔ چهل‌ویکمِ بابِ یازدهمِ دانیال، سرزمینِ جلالِ ایالات متحده را تصرف می‌کند، آنگاه مصر را نیز می‌گیرد، زیرا این مزدِ خدمت‌هایی است که در کارِ تدبیرِ الهی انجام داده است.

> O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

> ای آشور، تو عصای خشم منی، و چوبدستی که در دست توست، غضب من است. او را بر ضدّ قوم ریاکار خواهم فرستاد، و او را علیه قومِ موردِ غضبم مأمور خواهم کرد، تا غنیمت بردارد و تاراج گیرد، و آنان را چون گل و لایِ کوچه‌ها لگدمال کند. اشعیا ۱۰:۵، ۶.

The Assyrian is the northern king, who represents the papacy, the counterfeit king of the north in the last days. Assyria and Babylon were used to bring judgment upon Israel, both the northern and southern kingdoms, due to their continuous rebellion.

آشوری پادشاه شمال است که نمایندهٔ مقام پاپی، پادشاهِ جعلیِ شمال در ایام آخر، است. آشور و بابل به کار گرفته شدند تا به سبب عصیانِ پیوسته‌شان، داوری را بر اسرائیل، بر هر دو پادشاهیِ شمالی و جنوبی، بیاورند.

> “‘So was Israel carried away out of their own land to Assyria,’ ‘because they obeyed not the voice of the Lord their God, but transgressed His covenant, and all that Moses the servant of the Lord commanded.’ 2 Kings 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

> 'پس اسرائیل از سرزمین خود به آشور به اسیری برده شد،' 'زیرا به صدای خداوند، خدای خود، گوش فرا ندادند، بلکه عهد او و هرآنچه موسی، بندهٔ خداوند، فرمان داده بود را زیر پا گذاشتند.' دوم پادشاهان 17:7، 11، 14-16، 20، 23؛ 18:12.

> “In the terrible judgments brought upon the ten tribes the Lord had a wise and merciful purpose. That which He could no longer do through them in the land of their fathers He would seek to accomplish by scattering them among the heathen. His plan for the salvation of all who should choose to avail themselves of pardon through the Saviour of the human race must yet be fulfilled; and in the afflictions brought upon Israel, He was preparing the way for His glory to be revealed to the nations of earth. Not all who were carried captive were impenitent. Among them were some who had remained true to God, and others who had humbled themselves before Him. Through these, ‘the sons of the living God’ (Hosea 1:10), He would bring multitudes in the Assyrian realm to a knowledge of the attributes of His character and the beneficence of His law.” Prophets and Kings, 292.

> "در داوری‌های هولناکی که بر ده قبیله نازل شد، خداوند هدفی حکیمانه و رحیمانه داشت. آنچه را که دیگر در سرزمین پدرانشان از طریق آنان نمی‌توانست انجام دهد، قصد داشت با پراکندن آنان در میان امت‌های بت‌پرست به انجام رساند. نقشهٔ او برای نجاتِ همهٔ کسانی که بخواهند از آمرزش به‌وسیلهٔ نجات‌دهندهٔ نوع بشر بهره‌مند شوند، هنوز باید تحقق یابد؛ و در مصیبت‌هایی که بر اسرائیل وارد آمد، او راه را مهیا می‌کرد تا جلالش بر امت‌های زمین آشکار شود. همهٔ کسانی که به اسارت برده شدند، بی‌توبه نبودند. در میان آنان، کسانی بودند که نسبت به خدا وفادار مانده بودند و کسانی دیگر که در حضور او فروتن شده بودند. از طریق اینان، «پسران خدای زنده» (هوشع ۱:۱۰)، او انبوهی از مردم در قلمرو آشور را به شناختِ صفاتِ شخصیت خود و نیکوییِ شریعتش رهنمون می‌ساخت." انبیا و پادشاهان، ۲۹۲.

The Lord employed the northern kings as His tool of judgment, and the principle in the Bible that He followed towards those northern kings was that they needed to be paid for services rendered.

خداوند پادشاهان شمالی را به‌عنوان ابزار داوری خود به کار گرفت و بر اساس اصلی که در کتاب مقدس در قبال آن پادشاهان به آن پایبند بود، باید بابت خدماتِ انجام‌شده به آنان مزد پرداخت می‌شد.

> And in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house. Luke 10:7.

> و در همان خانه بمانید و از آنچه به شما می‌دهند بخورید و بیاشامید، زیرا کارگر مستحق مزد خویش است. از خانه‌ای به خانهٔ دیگر نروید. لوقا ۱۰:۷

The Lord uses the papacy to punish the United States when they fill up their cup of probationary time at the soon-coming Sunday law, and His payment is that He gives Egypt to the papacy for services rendered. God’s prophetic Word is clear that Egypt is given to the papacy, and verses forty-two and three of Daniel chapter eleven, confirm this fact. The pope’s payment for services rendered is that he becomes the head that the ten kings lift up, and who rules over the worldwide image of the beast.

خداوند، آنگاه که با فرارسیدن قانونِ یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد، جامِ زمانِ مهلتِ آزمایشیِ ایالات متحده لبریز می‌شود، از نهادِ پاپی برای تنبیهِ آن کشور استفاده می‌کند؛ و مزدی که او می‌پردازد این است که به‌خاطرِ خدماتِ انجام‌شده، مصر را به نهادِ پاپی واگذار می‌کند. کلامِ نبویِ خدا به‌روشنی بیان می‌کند که مصر به نهادِ پاپی داده می‌شود، و آیاتِ چهل‌ودو و چهل‌وسه از بابِ یازدهمِ دانیال این حقیقت را تأیید می‌کنند. پاداشی که به پاپ برای خدماتِ انجام‌شده داده می‌شود این است که او به آن رأسی بدل می‌گردد که ده پادشاه آن را برمی‌افرازند و بر تصویرِ جهانیِ وحش حکمرانی می‌کند.

Trump prevails over the dragon powers, for he is the eighth head, that is of the seven, in the time of the image of the beast in the United States. The collapse of the Democratic party, the dragon power that slew Trump in 2020 is now happening. God’s Word never fails. The “straw that breaks the camel’s back” of the Democratic party is the false prophet of Islam. The attack of October 7, 2023, placed a wedge within its base of support that can only be attributed to the role of Islam angering and distressing the nations. This will be accompanied by further attacks, producing greater division, while uniting a class of citizens of the earth beast, who recognize the foolishness of the flood of illegal immigration that has been released by the forces of the dragon. It will also produce an economic crisis, though that crisis is already here.

ترامپ بر قوای اژدها غالب می‌آید، زیرا او هشتمین سر است، که از آنِ هفت است، در زمان تمثالِ وحش در ایالات متحده. فروپاشی حزب دموکرات، آن قدرتِ اژدهایی که در سال ۲۰۲۰ ترامپ را کشت، اکنون در حال وقوع است. کلام خدا هرگز باطل نمی‌شود. کاهِ آخری که کمرِ شترِ حزب دموکرات را می‌شکند، نبیِ کاذبِ اسلام است. حملهٔ ۷ اکتبر ۲۰۲۳، شکافی در پایگاه حمایتیِ آن پدید آورد که جز به نقشِ اسلام در خشمگین ساختن و به تنگ آوردنِ ملت‌ها قابل نسبت دادن نیست. این امر با حملات بیشتری همراه خواهد شد که تفرقه‌ای بزرگ‌تر پدید می‌آورد، در حالی که طبقه‌ای از شهروندانِ وحشِ زمین را یکپارچه می‌سازد؛ آنان که حماقتِ سیلِ مهاجرتِ غیرقانونیِ رها شده از سوی قوای اژدها را درمی‌یابند. همچنین بحرانی اقتصادی پدید خواهد آورد، گرچه آن بحران هم‌اکنون نیز موجود است.

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> و آنگاه فریبکار بزرگ مردم را متقاعد خواهد کرد که آنان که به خدا خدمت می‌کنند، موجب این بلاها هستند. آن گروهی که نارضایتی آسمان را برانگیخته‌اند، همه گرفتاری‌های خود را به گردن کسانی خواهند انداخت که اطاعتشان از احکام خدا سرزنشی همیشگی برای قانون‌شکنان است. اعلام خواهد شد که مردم با نقضِ سبتِ یکشنبه خدا را می‌رنجانند؛ که این گناه بلاهایی را به بار آورده که تا زمانی که رعایتِ یکشنبه به‌طور سختگیرانه الزام نشود پایان نخواهد یافت؛ و اینکه کسانی که الزاماتِ فرمانِ چهارم را مطرح می‌کنند و بدین‌سان حرمتِ یکشنبه را از میان می‌برند، آشوبگرانِ مردم‌اند و مانعِ بازگشت آنان به لطف الهی و رفاه دنیوی می‌شوند. بدین‌سان همان اتهامی که در روزگار قدیم علیه خادمِ خدا مطرح شد، بر پایه‌هایی به همان اندازه استوار تکرار خواهد شد: «و چون آخاب ایلیا را دید، آخاب به او گفت: آیا تو آن کسی هستی که اسرائیل را به آشوب می‌اندازی؟ و او پاسخ داد: من اسرائیل را به آشوب نینداخته‌ام؛ بلکه تو و خاندان پدرت، زیرا شما احکامِ خداوند را ترک کرده‌اید و تو از بعلیم پیروی کرده‌ای.» اول پادشاهان ۱۸:۱۷، ۱۸. و چون خشمِ مردم با اتهاماتِ دروغین برانگیخته شود، نسبت به فرستادگانِ خدا روشی بسیار مشابه با آنچه اسرائیلِ مرتد نسبت به ایلیا در پیش گرفت، دنبال خواهند کرد. مناقشه بزرگ، ۵۹۰.

Sabbath-keepers are going to be identified as the reason “divine favor and temporal prosperity” have been removed. In describing this period that is just ahead of us, she refers to Elijah, and his interaction with Ahab. Their mutual accusations of one another took place before Mount Carmel. Temporal prosperity and divine favor are removed by escalating judgments, before the soon-coming Sunday law. The passage just cited refers to a series of events that occur during the Sunday law testing time, but there are two testing times. The image of the beast test that occurs within the confines of the United States, thereafter is repeated in the entire world. All the events described in the passage find a prophetic fulfillment in the history leading up to the soon coming Sunday law, and in the history of the world Sunday law crisis which follows thereafter.

سبت‌نگهداران به‌عنوان علتِ برداشته شدن «فضل الهی و رفاه دنیوی» شناخته خواهند شد. در توصیف این دوره که درست پیشِ روی ماست، او به ایلیا و تعاملش با آخاب اشاره می‌کند. اتهام‌های متقابل آن دو نسبت به یکدیگر در برابر کوه کرمل رخ داد. رفاه دنیوی و لطف الهی با داوری‌های فزاینده برداشته می‌شود، پیش از قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه. عبارتی که همین‌اکنون نقل شد به سلسله‌ای از رویدادها اشاره می‌کند که در زمانِ آزمونِ قانونِ یکشنبه رخ می‌دهند، اما دو زمانِ آزمون وجود دارد. آزمونِ «تصویرِ وحش» که در چارچوب ایالات متحده رخ می‌دهد، سپس در سراسر جهان تکرار می‌شود. همهٔ رویدادهای توصیف‌شده در آن عبارت، تحققِ نبویِ خود را در تاریخِ منتهی به قانونِ قریب‌الوقوعِ یکشنبه و در تاریخِ بحرانِ جهانیِ قانونِ یکشنبه که سپس فرا می‌رسد، می‌یابند.

The first paragraph of Testimonies volume nine, which begins on page eleven, thus identifying NINE-ELEVEN, states: “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” As the narrative continues on, we find on page fourteen, “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.”

پاراگراف نخستِ جلد نهمِ شهادات، که در صفحهٔ یازده آغاز می‌شود و بدین‌سان «نه-یازده» را مشخص می‌سازد، چنین می‌گوید: «ما در زمانِ پایان می‌زییم. نشانه‌های به‌سرعت تحقّق‌یابندۀ زمانه اعلام می‌دارند که آمدنِ مسیح نزدیک است. ایامی که در آن می‌زییم ایامی خطیر و مهم‌اند. روحِ خدا به‌تدریج، امّا یقیناً، از زمین بازگرفته می‌شود. بلایا و داوری‌ها هم‌اکنون بر خوارشمارندگانِ فیضِ خدا فرود می‌آیند. بلایای برّ و بحر، آشفتگیِ اوضاعِ جامعه، و هشدارهایِ جنگ، هشداردهنده‌اند. این‌ها حکایت از نزدیکیِ وقوعِ رویدادهایی بس عظیم دارند.» با ادامه یافتنِ روایت، در صفحهٔ چهارده می‌خوانیم: «افرادِ بسیاری وجود ندارند، حتّی در میان آموزگاران و دولتمردان، که عللِ زیربناییِ وضعیتِ کنونیِ جامعه را دریابند. آنان که زمامِ حکومت را در دست دارند، از حلّ معضلِ فسادِ اخلاقی، فقر، مسکنت، و جرمِ رو به افزایش ناتوان‌اند. ایشان بیهوده می‌کوشند تا امورِ بازرگانی را بر پایه‌ای مطمئن‌تر استوار کنند. اگر مردمان به تعالیمِ کلامِ خدا التفاتِ بیشتری می‌کردند، راه‌حلّ مشکلاتی را که ایشان را متحیّر می‌سازد می‌یافتند.»

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.”

> کتاب مقدس وضعیت جهان را درست پیش از بازگشت دومِ مسیح توصیف می‌کند. درباره کسانی که با سرقت و اخاذی ثروت‌های عظیم می‌اندوزند، چنین نوشته شده است: «شما برای روزهای آخر گنج‌ها بر هم انباشته‌اید. اینک، مزد کارگرانی که کشتزارهای شما را درو کرده‌اند و شما آن را به ناحق از آنان بازداشته‌اید، فریاد می‌کشد؛ و فریادهای آنان که درو کرده‌اند به گوش خداوند لشکرها رسیده است. شما بر زمین در ناز و نعمت زیسته‌اید و بی‌بندوبار بوده‌اید؛ دل‌های خود را همچون در روزِ کشتار فربه کرده‌اید. شما عادل را محکوم کرده و کشته‌اید؛ و او در برابر شما مقاومت نمی‌کند.» یعقوب ۵:۳-۶.

In the last days men are “struggling in vain to place business operations on a more secure basis.” The Democrats, their propaganda machine, and the globalist bankers are struggling in vain, and they are lying about the actual financial stability they claim the Biden administration has accomplished. One of the symbols of “the world just before Christ’s second coming,” is “men who by robbery and extortion” have “amassed great riches.” The three verses that preceded the verses from the book of James, that Sister White cited are:

در روزهای آخر، مردم «بیهوده می‌کوشند فعالیت‌های تجاری را بر مبنایی مطمئن‌تر استوار کنند.» دموکرات‌ها، دستگاه تبلیغاتی‌شان و بانکداران جهانی‌گرا بیهوده در تلاش‌اند و درباره ثبات واقعی مالی‌ای که مدعی‌اند دولت بایدن به دست آورده است، دروغ می‌گویند. یکی از نشانه‌های «جهان درست پیش از بازگشت دوم مسیح»، «مردمانی است که با سرقت و اخاذی» «ثروت‌های هنگفتی اندوخته‌اند.» سه آیه‌ای که پیش از آیاتی از کتاب یعقوب که خواهر وایت نقل کرده بود آمده‌اند، چنین‌اند:

> Go to now, ye rich men, weep and howl for your miseries that shall come upon you. Your riches are corrupted, and your garments are motheaten. Your gold and silver is cankered; and the rust of them shall be a witness against you, and shall eat your flesh as it were fire. Ye have heaped treasure together for the last days. James 5:1–3.

> اینک، ای ثروتمندان، به سبب مصیبت‌هایی که بر شما خواهد آمد، بگریید و شیون کنید. دارایی‌های شما پوسیده‌اند و جامه‌هایتان بیدخورده‌اند. طلای شما و نقره‌تان زنگ زده‌اند؛ و زنگار آنها بر ضد شما شهادت خواهد داد و گوشت شما را همچون آتش خواهد خورد. شما برای ایام آخر گنج اندوخته‌اید. یعقوب ۵:۱-۳.

A prophetic characteristic of the “last days” is when there are men that are recognized by their amazing wealth, which had been produced by fraud. Those men are in the news every day. That time is here. In that time the wealth of those world-bankers and billionaires is represented as gold and silver, that becomes rusted. Silver and gold do not rust, so the Scriptures are identifying something totally unexpected that happens to the wealth of the rich men in the last days, for their gold and silver is to become rusted. The harbinger of that economic crash occurred with the arrival of the third woe, on September 11, 2001. Islam of the third Woe is the east wind of Bible prophecy, and in the last days it is the east wind that sinks the economy, as represented by the ships of Tarshish.

یکی از ویژگی‌های نبویِ «ایامِ آخر» روزگاری است که مردانی یافت می‌شوند که به سبب ثروتِ شگفت‌انگیزِ خود—که از رهگذرِ تقلب پدید آمده—شناخته می‌شوند. آن مردان هر روز در اخبارند. آن زمان فرارسیده است. در آن زمان، ثروتِ آن بانکدارانِ جهان و میلیاردران به صورتِ زر و سیم بازنموده می‌شود که زنگار می‌گیرد. زر و سیم زنگار نمی‌گیرد، پس کتاب مقدّس رخدادی کاملاً غیرمنتظره را که در ایامِ آخر بر داراییِ توانگران واقع می‌شود می‌نمایاند، زیرا زر و سیمِ ایشان زنگار خواهد گرفت. پیش‌قراولِ آن فروپاشیِ اقتصادی با فرارسیدنِ وایِ سوم، در یازدهم سپتامبرِ ۲۰۰۱، رخ داد. اسلامِ وایِ سوم بادِ شرقیِ نبوّتِ کتاب مقدّس است، و در ایامِ آخر همین بادِ شرقی است که اقتصاد را غرق می‌کند، چنان‌که با کشتی‌های ترشیش نمایانده شده است.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> زیرا اینک پادشاهان گرد آمدند، با هم عبور کردند. آن را دیدند و شگفت‌زده شدند؛ پریشان شدند و شتابان گریختند. ترس در همان‌جا بر آنان چیره شد، و دردی همچون دردِ زنِ زائو. تو کشتی‌های ترشیش را با بادِ شرقی می‌شکنی. مزمور 48:4-7.

The globalists kings, billionaires and bankers are troubled with fear and pain when the east wind, which represents the escalating angering of the nations (as a woman in travail), that is produced by Islam of the third woe, sinks the ships of Tarshish. Islam is about to break the local and global economy and produce an economic and political environment that plays perfectly into the strengths of Trump, not the Democrats and globalists, for the dragon power is given to the eighth head, that is of the seven, for “services rendered”. God used Trump to stir up the entire realm of the Grecians, for God is now bringing about the circumstances where the entire world is to be divided into two classes.

جهانی‌گرایان، پادشاهان، میلیاردرها و بانکداران، آنگاه که بادِ شرقی — که نمایانگر شدت‌گرفتن خشمِ ملل است (چون زنی در دردِ زایمان) و به‌واسطۀ اسلامِ «وایِ سوم» پدید می‌آید — کشتی‌های ترشیش را غرق می‌کند، از بیم و درد دچار اضطراب می‌شوند. اسلام در شُرفِ درهم‌شکستنِ اقتصادِ محلّی و جهانی است و محیطی اقتصادی و سیاسی پدید می‌آورد که دقیقاً به سودِ نقاطِ قوّتِ ترامپ است، نه دموکرات‌ها و جهانی‌گرایان؛ زیرا قدرتِ اژدها به سرِ هشتم، که از شمارِ همان هفت است، به سببِ «خدماتِ انجام‌شده» واگذار می‌شود. خدا از ترامپ بهره گرفت تا تمامی قلمروِ یونانیان را برانگیزد، زیرا خدا اکنون شرایطی را پدید می‌آورد که در آن، سراسرِ جهان به دو طبقه تقسیم خواهد شد.

The economic system that now is operated by the globalists was first introduced in the presidency of Woodrow Wilson, a Democrat that was elected by promising to keep the United States out of the impending First World War, but ended up as the president who presided over the First World War. Wilson is best known for pushing the League of Nations, the precursor to the United Nations. In his presidency the financial structure of the United States was given into the hands of the globalists, when Wilson gave the economic direction of the nation into the auspices of the Federal Reserve System in 1913.

نظام اقتصادی‌ای که اکنون توسط جهانی‌گرایان اداره می‌شود، نخستین‌بار در دوران ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون معرفی شد؛ دموکراتی که با وعده دور نگه داشتن ایالات متحده از جنگ جهانی اولِ قریب‌الوقوع انتخاب شد، اما در نهایت رئیس‌جمهوری شد که جنگ جهانی اول در دوران او رخ داد. ویلسون بیش از هر چیز به پیشبرد جامعهٔ ملل، سلفِ سازمان ملل متحد، شناخته می‌شود. در دوران ریاست‌جمهوری او، ساختار مالی ایالات متحده به دست جهانی‌گرایان سپرده شد، زمانی که ویلسون در سال ۱۹۱۳ هدایت اقتصادی کشور را زیر نظر نظام فدرال رزرو قرار داد.

The prophetic characteristics of the president of the First World War, was his promise not to go to war, which was a lie. He was the leading historical figure promoting the one-world government of the League of Nations, and he presided over turning the finances of the United States over to the world bankers. He reigned from 1913 to 1921. In 1919, the third generation of Adventism, which is symbolized by compromise with the world, ran parallel with Wilson’s compromise with the world, for the two horns run parallel with each other. In the third generation of Laodicean Adventism they surrendered the control of their medical and educational systems into the hands of those outside their spiritual sovereignty. At the same time, Wilson surrendered the financial sovereignty of the United States to the globalist bankers, and he tirelessly worked, but failed, to surrender the United States’ political sovereignty to the globalists.

ویژگی‌های نبویِ رئیس‌جمهورِ دوران جنگ جهانی اول، وعدهٔ او برای نرفتن به جنگ بود؛ وعده‌ای که دروغ از آب درآمد. او چهرهٔ تاریخیِ پیشتاز در ترویج دولتِ واحدِ جهانیِ جامعهٔ ملل بود و بر واگذاریِ مالیهٔ ایالات متحده به بانکدارانِ جهانی نظارت داشت. دورهٔ ریاست‌جمهوریِ او از ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۱ بود. در سال ۱۹۱۹، نسلِ سومِ ادونتیسم ــ که نمادِ آن سازش با جهان است ــ با سازشِ ویلسون با جهان همسو شد، زیرا دو شاخ به موازاتِ یکدیگر پیش می‌روند. در نسلِ سومِ ادونتیسمِ لاودیکیه‌ای، آنان کنترلِ نظام‌های پزشکی و آموزشیِ خود را به دستِ کسانی سپردند که بیرون از حاکمیتِ معنویِ آنان بودند. در همان زمان، ویلسون حاکمیتِ مالیِ ایالات متحده را به بانکدارانِ جهان‌گرا واگذار کرد، و بی‌وقفه کوشید ــ اما ناکام ماند ــ تا حاکمیتِ سیاسیِ ایالات متحده را به جهان‌گرایان واگذار کند.

Wilson, as president during the First World War, represents prophetic characteristics which identify the Third World War. He represents a history where the Federal Reserve is involved in controlling the global economy in the direction which is best suited for the globalist agenda, not the sovereignty of America. He represents a president who is there when the New World Order finally achieves its goal in becoming the seventh kingdom of Bible prophecy, though their reign is short-lived. This fact is established upon two witnesses, for Wilson’s failed attempt to join the League of Nations after World War One, typified the United States joining the United Nations immediately after World War Two. On these two witnesses, the soon coming Sunday law, which brings national ruin in its wake, leads to the implementation of the United Nations as the one-world government the globalists have been pushing for since Woodrow Wilson’s presidency.

ویلسون، که در دوران جنگ جهانی اول رئیس‌جمهور بود، نمایندهٔ ویژگی‌های پیامبرانه‌ای است که معرفِ جنگ جهانی سوم‌اند. او نمایانگر تاریخی است که در آن فدرال رزرو در کنترل اقتصاد جهانی در جهتی که بیش از همه با دستورکار جهانی‌گرایان سازگار است، نه با حاکمیت آمریکا، دخیل است. او نمایندهٔ رئیس‌جمهوری است که زمانی بر سر کار است که نظم نوین جهانی سرانجام به هدف خود در تبدیل شدن به هفتمین پادشاهیِ پیشگویی‌های کتاب مقدس دست می‌یابد، هرچند سلطنتشان کوتاه‌مدت است. این واقعیت بر پایهٔ دو شاهد استوار است، زیرا تلاش ناکام ویلسون برای پیوستن به جامعهٔ ملل پس از جنگ جهانی اول، نمونه‌ای بود از پیوستن ایالات متحده به سازمان ملل متحد بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم. بر پایهٔ این دو شاهد، قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، که ویرانی ملی را در پی دارد، به اجرای سازمان ملل متحد به‌عنوان حکومت واحد جهانی می‌انجامد؛ همان چیزی که جهانی‌گرایان از زمان ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون در پی آن بوده‌اند.

These prophetic characteristics must exist in the presidency of the eighth and final president, who is of the seven. Wilson was followed by Warren Harding a Republican, who ushered in the period called “the roaring twenties,” which led to the crash of 1929, which led to the Great Depression, which led to World War Two. Trump’s first presidency was the “roaring twenties,” and Biden is about to usher in the greatest depression in the history of the earth beast. That depression was typified by the crash of 1929, but also by the “panic of 1837” in Ellen White’s day.

این ویژگی‌های نبوی باید در دوران ریاست‌جمهوریِ رئیس‌جمهور هشتم و آخر، که از همان هفت نفر است، وجود داشته باشد. پس از ویلسون، وارن هاردینگ، یک جمهوری‌خواه، بر سر کار آمد و دوره‌ای را آغاز کرد که «دههٔ پرهیاهوی بیست» نامیده می‌شود؛ دوره‌ای که به سقوط ۱۹۲۹ انجامید، که خود به رکود بزرگ منتهی شد و آن نیز به جنگ جهانی دوم انجامید. نخستین ریاست‌جمهوری ترامپ همان «دههٔ پرهیاهوی بیست» بود و بایدن در آستانهٔ آغاز کردن بزرگ‌ترین رکود در تاریخ وحشِ زمین است. آن رکود با سقوط ۱۹۲۹ نمود یافت، و همچنین با «وحشت ۱۸۳۷» در روزگار الن وایت.

The depression of the 1830s in the United States is commonly referred to as the “Panic of 1837.” It was a severe economic downturn that lasted from 1837 to the mid-1840s, encompassing much of the 1830s decade. The Panic of 1837 was characterized by a financial crisis, bank failures, widespread unemployment, and a prolonged period of economic hardship.

رکود اقتصادی دههٔ ۱۸۳۰ در ایالات متحده معمولاً «وحشت ۱۸۳۷» نامیده می‌شود. این رکود شدید اقتصادی از سال ۱۸۳۷ تا میانهٔ دههٔ ۱۸۴۰ ادامه یافت و بخش عمده‌ای از دههٔ ۱۸۳۰ را دربر گرفت. «وحشت ۱۸۳۷» با بحران مالی، ورشکستگی بانک‌ها، بیکاری گسترده و دوره‌ای طولانی از تنگنای اقتصادی مشخص می‌شد.

The Panic of 1837 was triggered by a “Speculative Bubble,” as was the crash of 1929. In 1837, when the bubble burst, it led to widespread bankruptcies and financial losses. A series of bank failures occurred in the wake of the speculative bubble, leading to a loss of confidence in the banking system and widespread financial panic. A global economic downturn, exacerbated by a decline in international trade and a decrease in demand for American exports, contributed to the economic woes in the United States.

وحشت ۱۸۳۷ بر اثر «حباب سفته‌بازی» آغاز شد، همان‌گونه که سقوط ۱۹۲۹ نیز چنین بود. در سال ۱۸۳۷، هنگامی که حباب ترکید، این امر به ورشکستگی‌های گسترده و زیان‌های مالی انجامید. در پی حباب سفته‌بازی، سلسله‌ای از ورشکستگی بانک‌ها رخ داد که به از بین رفتن اعتماد به نظام بانکی و وحشت مالی گسترده منجر شد. رکود اقتصادی جهانی، که با کاهش تجارت بین‌المللی و افت تقاضا برای صادرات آمریکا تشدید شده بود، به مشکلات اقتصادی در ایالات متحده دامن زد.

The crash of 1929, which marked the beginning of the Great Depression, was preceded by a speculative bubble in the Stock Market. During the 1920s, there was a period of economic prosperity in the United States, known as the Roaring Twenties, characterized by rapid industrial growth, technological innovation, and widespread optimism. During this time, speculation in the Stock Market soared, fueled by easy credit, margin trading (buying stocks with borrowed money), and speculative buying of stocks on the basis of anticipated future price increases rather than underlying value. Stock prices rose to unsustainable levels, far exceeding the intrinsic value of the companies they represented.

سقوط ۱۹۲۹، که آغازگر رکود بزرگ بود، مسبوق به حبابی سفته‌بازانه در بازار سهام بود. در دههٔ ۱۹۲۰، در ایالات متحده دوره‌ای از رونق اقتصادی جریان داشت که به «دههٔ پرشور» معروف بود و با رشد سریع صنعتی، نوآوری‌های فناورانه و خوش‌بینیِ فراگیر شناخته می‌شد. در این دوره، سفته‌بازی در بازار سهام اوج گرفت و با اعتبارِ آسان، معاملات اعتباری (خرید سهام با پولِ وام‌گرفته) و خریدهای سفته‌بازانهٔ سهام بر پایهٔ انتظارِ افزایشِ قیمت‌های آینده، نه بر ارزش‌های بنیادین، تغذیه می‌شد. قیمت سهام به سطوحی غیرقابل‌دوام رسید؛ سطوحی که بسیار فراتر از ارزشِ ذاتیِ شرکت‌های منتشرکنندهٔ آن سهام بود.

From March, 2000 to October 2002 the “dot-com bubble” burst. September 11, 2001 was embedded within that economic crash. Then the housing bubble burst in 2008, which was called the Global Financial Crisis or the Great Recession.

از مارس ۲۰۰۰ تا اکتبر ۲۰۰۲ «حباب دات‌کام» ترکید. ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در دل همان سقوط اقتصادی رخ داد. سپس در ۲۰۰۸ حباب مسکن ترکید که آن را «بحران مالی جهانی» یا «رکود بزرگ» نامیدند.

Leading up to the Sunday law the temporal prosperity of the citizens of the United States is removed. The removal of temporal prosperity occurs during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The first waymark of the sealing time was embedded in an economic crash. September 11, 2001 was the empowerment of the third angel, and when that very same angel arrived in 1844, that history was embedded in an economic crash. 1844 typifies the soon coming Sunday law, and September 11, 2001 is the beginning of the period of the sealing. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The crash of 1929 preceded and led to the Second World War.

در آستانهٔ قانون روز یکشنبه، رفاه مادی شهروندان ایالات متحده از میان برداشته می‌شود. برداشته شدن رفاه مادی در طول زمان مهر کردنِ صد و چهل و چهار هزار نفر رخ می‌دهد. نخستین نقطهٔ عطفِ زمان مهر کردن در قالب یک سقوط اقتصادی رقم خورد. 11 سپتامبر 2001 زمان قدرت گرفتن فرشتهٔ سوم بود، و هنگامی که همان فرشته در سال 1844 رسید، آن تاریخ نیز با یک سقوط اقتصادی گره خورده بود. سال 1844 نماد قانون روز یکشنبه‌ای است که به زودی خواهد آمد، و 11 سپتامبر 2001 آغاز دورهٔ مهر کردن است. عیسی همواره پایان چیزی را با آغاز آن چیز نشان می‌دهد. سقوط 1929 پیش از جنگ جهانی دوم رخ داد و به آن انجامید.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “There has been a slothful neglect, and a criminal unbelief among us as a people which has kept us back from doing the work God has left us to do in letting our light shine forth to those of other nations. There is a fearfulness to venture out and to run risks in this great work, fearing that the expenditure of means would not bring returns. What if means are used and yet we cannot see that souls have been saved by it? What if there is a dead loss of a portion of our means? Better work and keep at work than to do nothing. You know not which shall prosper this or that. Men will invest in patent rights and meet with heavy losses, and it is taken as a matter of course. But in the work and cause of God, men are afraid to venture. Money seems to them to be a dead loss that does not bring immediate returns when invested in the work of saving souls. The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” The True Missionary, January 1, 1874.

> در میان ما، به‌عنوان یک قوم، سهل‌انگاریِ ناشی از کاهلی و بی‌ایمانیِ مجرمانه‌ای وجود داشته که ما را از انجام کاری که خدا بر عهده‌مان نهاده، یعنی تاباندن نورمان بر مردمانِ ملت‌های دیگر، بازداشته است. در این کارِ بزرگ، ترسی از جسارت کردن و پذیرش خطر وجود دارد، از بیم آن‌که خرج کردن اموال بازدهی نداشته باشد. اگر اموال به کار گرفته شود و با این همه نتوانیم ببینیم که نفوسی به‌واسطهٔ آن نجات یافته‌اند چه؟ اگر بخشی از اموال ما به‌کلی از دست برود چه؟ بهتر است کار کنیم و بر کار مداومت کنیم تا این‌که هیچ نکنیم. نمی‌دانید کدام یک کامیاب خواهد شد، این یا آن. مردم در امتیازاتِ ثبتِ اختراع سرمایه‌گذاری می‌کنند و با زیان‌های سنگین روبه‌رو می‌شوند و این را امری عادی می‌شمارند. اما در کار و امرِ خدا، مردم از جسارت کردن می‌ترسند. پول در نظرشان زیانیِ محض می‌نماید که وقتی در کارِ نجاتِ نفوس سرمایه‌گذاری شود، بازدهیِ فوری نمی‌آورد. همان اموالی که اکنون این‌چنین اندک در امرِ خدا سرمایه‌گذاری می‌شود و از سرِ خودخواهی نگه داشته می‌شود، در اندک زمانی همراه با همهٔ بت‌ها به کورموشان و خفاشان افکنده خواهد شد. چون حقیقتِ صحنه‌های ابدی بر حواسِ انسان گشوده شود، پول به‌زودی و به‌ناگاه سخت از ارزش خواهد افتاد. مبلغِ حقیقی، یکم ژانویهٔ ۱۸۷۴.

Back to Articles