Article

# کتاب دانیال - شماره صد و هشتاد و نه

تاروپودِ پیشگویانهٔ نبردِ پانیوم: پیش‌درآمدی بر قانونِ یکشنبه

Author

Jeff Pippenger

Published

April 19, 2024

Formats

PDF
Word

نبرد پانیوم اساساً جنگی روحانی بود. اندکی پیش از قانون یکشنبه، هشتمین رئیس‌جمهور—که از زمان رونالد ریگان در زمانِ پایانِ سال ۱۹۸۹ هفتمین (پنجمین) است، و نیز آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است، و ثروتمندترین رئیس‌جمهور است، و همچنین تمام عرصهٔ جهان‌گرایی را برمی‌انگیزد—پروتستانیسمِ مرتد را در شکست دادن دین یونانیِ پان، که «ووکیسمِ» جهان‌گرایی است، رهبری خواهد کرد. در آیات یازده و دوازده، تاریخی که با جنگ اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز می‌شود، در آیهٔ شانزدهم با قانون یکشنبه پایان می‌یابد. آیهٔ پانزدهم نبرد پانیوم است، و نبرد پانیوم به نبرد آکتیوم می‌انجامد که همان جنگ جهانی سوم است.

در زمانِ «زلزلهٔ عظیم»، که همان قانونِ یکشنبهٔ آیهٔ شانزدهم است، اسلامِ وایِ سوم به ایالات متحده حمله می‌کند، ملت‌ها را به خشم می‌آورد و به نابودیِ ملی می‌انجامد. پیش از آن حمله، نبردِ پانیوم رخ می‌دهد. در هنگامِ قانونِ یکشنبه، اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب برقرار می‌شود.

> «با صدور فرمانی که برخلاف قانون خدا، نهاد پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما به‌طور کامل از راستکاری جدا خواهد شد. وقتی پروتستانیسم دست خود را از فراسوی شکاف برای فشردن دست قدرت رومی دراز کند، و هنگامی که بر فراز ورطه دست در دست روح‌گرایی نهد، و زمانی که تحت نفوذ این اتحاد سه‌گانه کشور ما هر اصل قانون اساسی خود را، به‌عنوان حکومتی پروتستان و جمهوری، نفی کند و برای ترویج اکاذیب و گمراهی‌های پاپی تمهیداتی فراهم آورد، آنگاه خواهیم دانست که زمان عمل شگفت‌انگیز شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، صفحه ۴۵۱.

در آن هنگام، زخم مرگبار پاپیّت به‌طور کامل التیام یافته است و او تا آن‌که سرانجام بی‌هیچ یاوری به پایان خود برسد، به‌طور مطلق حکم می‌راند. زمانی که روم سومین مانع را فتح می‌کند، او حکم می‌راند؛ چنان‌که در کتاب دانیال، باب هشتم آیهٔ ۹، و در باب یازدهم، آیات ۱۶ تا ۱۹، به‌صورت رومِ بت‌پرست به تصویر کشیده شده است. هنگامی که رومِ پاپی سه شاخ را از میان برداشت، او به مدت هزار و دویست و شصت سال به‌طور مطلق حکم راند؛ همان‌گونه که رومِ بت‌پرست نیز، پس از آن‌که مصر—سومین مانع—را در نبرد آکتیوم در سال ۳۱ پیش از میلاد فتح کرد، به مدت سیصد و شصت سال به‌طور مطلق حکم راند.

در دستور زبان، پسوند «-ium» به انتهای یک واژه افزوده می‌شود تا اسمی بسازد که به مکان، حالت یا مجموعه‌ای از چیزی دلالت دارد. این پسوند به‌طور رایج در ساخت اصطلاحات فنی و علمی، به‌ویژه در شیمی و زیست‌شناسی، به‌کار می‌رود. برای نمونه: «stadium» به مکانی برای مسابقات ورزشی یا رویدادهای دیگر اشاره دارد، «aquarium» به مکانی اطلاق می‌شود که در آن جانداران یا گیاهان آبزی برای نمایش نگهداری می‌شوند، و «gymnasium» به مکانی برای ورزش یا تمرین‌های بدنی گفته می‌شود. در اصطلاحات علمی، «-ium» اغلب برای نشان دادن یک عنصر یا ترکیب شیمیایی به‌کار می‌رود، به‌ویژه هنگامی که آن عنصر یا ترکیب جداسازی یا کشف شده باشد. برای مثال: «sodium» به عنصری شیمیایی با نماد Na اشاره دارد، «calcium» به عنصری شیمیایی با نماد Ca.

آغاز حاکمیت مطلق رومِ بت‌پرست در نبرد آکتیوم تحقق یافت، و نبرد پانیوم راه را برای جنگی که آکتیوم نمایندهٔ آن است گشود؛ زیرا «خط بر خط»، آکتیوم نمایانگر قانون یکشنبه است، زمانی که پاپی‌گری بار دیگر به‌طور مطلق بر جهان حکم می‌راند.

اکتیوم یک نبرد دریایی بود و پانیوم یک نبرد زمینی؛ بنابراین پیوند این دو نبرد نمایانگر نبردی جهانی است که خشکی و دریا را در بر می‌گیرد. اکتیوم، مشهورترین نبرد دریایی تاریخ باستان، همچنین نمایانگر جنگی جهانی است، زیرا «آب‌هایی که دیدی، جایی که آن فاحشه نشسته است، قوم‌ها و جماعت‌ها و ملت‌ها و زبان‌ها هستند.» پانیوم نمایانگر جنگی روحانی است که با جنگی سیاسی در هنگام قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد در هم آمیخته می‌شود.

واژه «pan» به‌عنوان یک اسم، بسته به زمینه معانی گوناگونی دارد، اما در اسطوره‌شناسی یونان، پان خدای چوپانان، رمه‌ها، موسیقی روستایی و طبیعتِ وحشی است. او را اغلب به‌صورت هیأتی نیمه‌انسان، نیمه‌بز به تصویر می‌کشند که به عشق به موسیقی و طبیعت شهرت دارد.

> "به‌عنوان اوج نمایش بزرگ فریب، خودِ شیطان در نقش مسیح ظاهر خواهد شد. کلیسا مدت‌هاست اظهار می‌کند که به آمدن نجات‌دهنده به‌عنوان تحقق نهایی امیدهایش چشم دوخته است. اکنون آن فریبکار بزرگ چنان وانمود خواهد کرد که گویی مسیح آمده است. در نقاط گوناگون زمین، شیطان در میان مردم به‌صورت موجودی باشکوه و با درخششی خیره‌کننده ظاهر خواهد شد، شبیه به توصیفی که یوحنا در مکاشفه از پسر خدا داده است. مکاشفهٔ یوحنا ۱:۱۳–۱۵." جدال بزرگ، ۶۲۴.

پان، خدای شبان، است و خود را به جای شبان حقیقی جا خواهد زد. تظاهر شیطان به مسیح بودن از هنگام قانون یکشنبه آغاز می‌شود، زیرا با صدور "فرمان" "می‌توانیم" آنگاه "بدانیم که زمانِ عملِ شگفت‌انگیزِ شیطان فرا رسیده و پایان نزدیک است".

واژهٔ «pan» همچنین می‌تواند به ظرفِ پخت‌وپزِ کم‌عمق و لبه‌پهنی اطلاق شود که برای سرخ‌کردن، پختن در فر یا پخت غذا به‌کار می‌رود. جنگِ نهایی بر محورِ اورشلیمِ روحانی متمرکز است؛ کوهِ مقدسی که چون پرچمی برافراشته می‌شود، و همان کوهی است که گلهٔ دیگرِ خدا که هنوز در بابل‌اند، به سوی آن می‌گریزند. در آن زمان همهٔ ملت‌ها بر ضدِ اورشلیمِ روحانی خواهند آمد، که به‌عنوان «جام» (pan) شناخته می‌شود.

> بارِ کلامِ خداوند دربارهٔ اسرائیل، می‌گوید خداوند، همان که آسمان‌ها را می‌گستراند و بنیادِ زمین را می‌نهد و روحِ انسان را در درونِ او شکل می‌دهد. اینک، اورشلیم را برای همهٔ قوم‌های گرداگرد، جامِ لرزه و هراس خواهم ساخت، آنگاه که محاصره هم بر ضدِ یهودا و هم بر ضدِ اورشلیم برپا شود. و در آن روز، اورشلیم را سنگی سنگین برای همهٔ قوم‌ها خواهم ساخت؛ هر که آن را بر دوش گیرد، پاره‌پاره خواهد شد، هرچند همهٔ قوم‌های زمین بر ضدِ آن گرد هم آیند. زکریا 12:1-3

اورشلیم همچنین دیگ است، زیرا همان دیگی است که نمایش در آن اجرا می‌شود. «caldron» به معنی دیگِ آشپزی است.

> آنگاه او به من گفت: ای پسر انسان، اینان مردانی‌اند که شرارت را تدبیر می‌کنند و در این شهر مشورت شریرانه می‌دهند؛ آنان که می‌گویند: «نزدیک نیست؛ بیایید خانه‌ها بنا کنیم؛ این شهر دیگ است و ما گوشت آنیم.» پس بر ایشان نبوت کن؛ نبوت کن، ای پسر انسان. و روح خداوند بر من فرو آمد و به من گفت: بگو: خداوند چنین می‌گوید: ای خاندان اسرائیل، چنین گفته‌اید، زیرا آنچه به ذهن شما می‌آید، همه را می‌دانم. کشتگان خود را در این شهر بسیار کرده‌اید و خیابان‌های آن را از کشتگان پر ساخته‌اید. از این رو خداوند خدا چنین می‌گوید: کشتگان شما که در میان آن نهاده‌اید، آنان گوشت‌اند و این شهر دیگ است؛ اما شما را از میان آن بیرون خواهم آورد. از شمشیر ترسیده‌اید؛ و من شمشیری بر شما خواهم آورد، می‌گوید خداوند خدا. و شما را از میان آن بیرون خواهم آورد و به دست بیگانگان تسلیم خواهم کرد و در میان شما داوری‌ها را اجرا خواهم کرد. به شمشیر خواهید افتاد؛ شما را در سرحد اسرائیل داوری خواهم کرد؛ و خواهید دانست که من خداوندم. این شهر دیگِ شما نخواهد بود، و شما نیز گوشت در میان آن نخواهید بود؛ بلکه شما را در سرحد اسرائیل داوری خواهم کرد. و خواهید دانست که من خداوندم، زیرا در فرایض من راه نرفته‌اید و احکام مرا به‌جا نیاورده‌اید، بلکه بر وفق رسوم امت‌های پیرامون شما عمل کرده‌اید. حزقیال ۱۱:‏۲-۱۲

در زبان انگلیسی، پیشوند «pan» به معنای «همگانی»، «همه» یا «سرتاسر» است. برای مثال، "panorama" به نمایی گسترده یا جامع از یک منطقه اشاره دارد، "pantheism" به باورِ الهی بودنِ جهان اشاره دارد، و "Pan-American" به چیزی اشاره دارد که همهٔ کشورهای قاره‌های آمریکا را در بر می‌گیرد. بنابراین «pan» بر یک جنگ جهانی دلالت دارد.

> شیطان با پرسش‌های بی‌اهمیت ذهن‌ها را منحرف می‌کند تا مردم نتوانند با دیدی روشن و دقیق امورِ بسیار مهم را ببینند. دشمن نقشه می‌کشد تا جهان را به دام اندازد.

> «جهانِ به‌اصطلاح مسیحی قرار است به صحنهٔ اقدامات بزرگ و تعیین‌کننده تبدیل شود. مردانِ صاحبِ اقتدار، به پیروی از الگوی پاپیّت، قوانینی وضع خواهند کرد که وجدان را کنترل کنند. بابل همهٔ ملت‌ها را از شرابِ خشمِ زناکاریِ خود خواهد نوشانید. هر ملتی درگیر خواهد شد.» پیام‌های برگزیده، کتاب ۳، ۳۹۲.

واژهٔ «act» به‌عنوان اسم به‌معنای «تصمیم رسمیِ مکتوب یا قانونِ مصوبِ یک نهاد قانون‌گذار» است.

> وقتی ملت ما چنان از اصول حکومت خود تبری جوید که قانون یکشنبه وضع کند، پروتستانتیسم در این اقدام با پاپی‌گری هم‌دست خواهد شد. گواهی‌ها، جلد ۵، ۷۱۲.

به‌اصطلاح جهان مسیحی صحنهٔ اعمال یا کنش‌های بزرگ است و هر ملت (pan) در آن درگیر خواهد شد. واژهٔ «act» همچنین می‌تواند به یک بخش یا قسمت از یک نمایش، فیلم، یا اجرای دیگر اشاره کند که معمولاً با مجموعه‌ای خاص از رویدادها یا کنش‌ها مشخص می‌شود. واژهٔ «act» به‌عنوان فعل به معنای انجام دادن عملِ مشخص یا رفتار کردن به شیوه‌ای معین است. همچنین می‌تواند به تظاهر کردن یا ایفای نقش اشاره داشته باشد، مانند بازی در یک نمایش یا فیلم.

> دنیا صحنهٔ نمایش است. بازیگران، یعنی ساکنان آن، در حال آماده شدن‌اند تا نقش خود را در آخرین نمایش بزرگ ایفا کنند. خدا از نظرها دور مانده است. در میان توده‌های عظیم بشر وحدتی وجود ندارد، مگر آن‌که مردم برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خود با هم متحد شوند. خدا ناظر است. مقاصد او دربارهٔ بندگان یاغی‌اش تحقق خواهد یافت. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا اجازه داده است عناصر آشفتگی و بی‌نظمی برای مدتی حاکم باشند. قدرتی از عالمِ زیرین در کار است تا آخرین صحنه‌های بزرگ این نمایش را پدید آورد—شیطان که چون مسیح می‌آید و با همهٔ فریبندگیِ شرارت در کسانی عمل می‌کند که خود را در انجمن‌های مخفی به هم می‌پیوندند. آنان که در برابر اشتیاقِ هم‌پیمانی تسلیم می‌شوند، در حال به ثمر رساندن طرح‌های دشمن‌اند. اثر در پی علت خواهد آمد.

> بی‌قانونی تقریباً به اوج خود رسیده است. آشفتگی جهان را فرا گرفته است و به زودی وحشتی عظیم بر انسان‌ها فرود خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌شناسیم باید خود را برای آنچه به زودی چون غافلگیریِ درهم‌شکننده‌ای بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم. ریویو اند هرالد، ۱۰ سپتامبر ۱۹۰۳.

پانیوم و آکتیوم نمایانگرِ جنگ جهانی سوم‌اند. در آن جنگ، تجلیاتِ ماوراءالطبیعی رخ خواهد داد، چنان‌که با خدایِ بزگونِ یونانی، پان، نشان داده شده است. آن جنگ با تحمیلِ قانونِ روزِ یکشنبه به‌عنوان یک «عمل» مرتبط خواهد بود. و آن جنگ به‌عنوان «صحنه‌های پایانیِ نمایشِ بزرگ» شناسایی می‌شود، زیرا نه‌تنها عملِ حقوقیِ تحمیلِ قانونِ روزِ یکشنبه است، بلکه اوجِ درامِ انجیل در ساعاتِ پایانیِ دورانِ مهلتِ انسان نیز هست. پیش از نبردی که در آن پانیوم و آکتیوم به‌صورتِ نبوی به هم می‌پیوندند، طبق آیهٔ شانزدهمِ فصلِ یازدهمِ کتابِ دانیال، لشکرِ روزهایِ آخرِ خدا از پیش برپا خواهد شد و علمشان آنگاه برافراشته خواهد شد. معنای اصلیِ «ensign» پرچمِ یک لشکر است.

اکت و پن همان آکتیوم و پانیوم‌اند، و زبان‌شناس شگفت‌انگیز جغرافیا، نام‌ها و تاریخ هر دو نبرد را کنترل می‌کرد، زیرا این همان تاریخی است که بلافاصله پیش از قانونِ روزِ یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد قرار دارد. نبرد پانیوم در سال ۲۰۰ پیش از میلاد رخ داد، و آیهٔ شانزدهم مشخص می‌کند که روم در سال ۶۳ پیش از میلاد اورشلیم را فتح کرد.

در خلال تاریخِ روزهای آخر که توسط دورهٔ ۲۰۰ پیش از میلاد تا ۶۳ پیش از میلاد نمایانده می‌شود، تشکیلِ تصویرِ وحش در ایالات متحده به انجام خواهد رسید، چنان‌که تاریخِ ۱۶۱ پیش از میلاد تا ۱۵۸ پیش از میلاد آن را نمایندگی می‌کند. پیش از دوره‌ای که در آن تحرکات نهاییِ برپا کردنِ تصویری از وحش در ایالات متحده رخ می‌دهد، رویدادی خواهد بود که شورشِ مودین در ۱۶۷ پیش از میلاد آن را نمایندگی می‌کند. این شورش نمونهٔ شورش علیه دینِ تحمیلیِ یونان است، و این شورش به یک نشان‌راه منتهی خواهد شد که بازتقدیسِ معبد در ۱۶۴ پیش از میلاد آن را نمایندگی می‌کند.

سال ۱۶۴ پیش از میلاد در یهودیت به‌سبب معجزه‌ای گرامی داشته می‌شود که در آن، روغن مقدسِ به‌اندازهٔ یک روز، هشت روز دوام آورد. از این‌رو، سال ۱۶۴ پیش از میلاد، که پیش از سال ۱۶۱ پیش از میلاد است، نشانگرِ معجزه‌ای شیطانی است که برای قومِ مرتدِ خدا انجام شد. این معجزه به‌صورتِ «یک روز که هشت روز پدید می‌آورد» بازنمایی می‌شود، و روغنِ همان روز نخست بود که تمام هشت روز را تأمین کرد. آن معجزه بر آن یک بخش که از آنِ هفت بود وارد آمد، و این نشانهٔ راه در خودِ همان تاریخی قرار داده شده است که در آن، رازِ «هشتم که از هفت است» بر هر دو شاخِ جمهوری‌خواهِ مرتد و شاخِ پروتستانِ مرتد به انجام رسید.

ظهور معجزات شیطانی پیش از قانونِ قریب‌الوقوعِ روز یکشنبه با خدای یونانیِ پان پیوند دارد. هنگامی که نبردِ پانیوم به‌دست ترامپ و پروتستانتیسمِ مرتد برپا شود و با پیروزی آنان پایان یابد، «جعبهٔ پاندورا» گشوده خواهد شد و دیگر راهی برای حلِ مشکلاتی که در آن هنگام بر بشریت آزاد می‌شوند وجود نخواهد داشت، زیرا «به‌زودی وحشتی عظیم بر انسان‌ها خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌دانیم باید خود را برای آنچه به‌زودی چون غافلگیری‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم.»

صد و چهل و چهار هزار نفر کسانی‌اند که به‌واسطهٔ قدرت تقدیس‌کنندهٔ کلام خدا ــ که با برداشته شدن مُهرهای مکاشفهٔ عیسی مسیح فراهم شد ــ مُهر شده‌اند. آن مکاشفه چندین خط مشخصِ حقیقت را در بر می‌گیرد و تعلیم تقدیس‌شده‌ای دربارهٔ اینکه عیسی کیست ارائه می‌دهد. به‌عنوان کلام خدا، او زبان‌شناس شگفت‌انگیزی است که همهٔ زبان‌های انسانی را مهار کرده است؛ زیرا به قدرت خویش زبان‌های گوناگون را پدید آورد، آنگاه که در برج بابل سردرگمی را نازل کرد. او شمارندهٔ شگفت‌انگیزی است که رازها را در اعدادی که در کلامش بیان شده و در سراسر آفرینش اوست پنهان کرده است. او حاکم تاریخ است، زیرا تاریخ «داستانِ او» است. او زمین را آفرید و پس از طوفان شکل جغرافیایی سیارهٔ زمین را نیز تحت فرمان خویش داشت؛ و به همین سبب، جغرافیاهای نبویِ گوناگونی که «حقایقِ» موجود در کلام او را می‌سازند نیز از تدبیر اوست. صد و چهل و چهار هزار نفر، در میان امور دیگر، نمایانگر کسانی‌اند که ایمان دارند او همه چیز را آفریده است.

> در آغاز کلمه بود، و کلمه نزد خدا بود، و کلمه خدا بود. همان در آغاز نزد خدا بود. همه چیز به‌وسیلهٔ او پدید آمد؛ و بدون او هیچ‌چیز از آنچه پدید آمده است پدید نیامد. یوحنا ۱:۱-۳.

داستان جعبهٔ پاندورا افسانه‌ای از اسطوره‌شناسی یونان باستان است. این داستان عمدتاً در «کارها و روزها» از شاعر یونانی هسیود و نیز در منابع کلاسیک گوناگون روایت شده است. به‌وضوح بازگویی تجربهٔ حوا در باغ عدن است. نام «پاندورا» از اسطوره‌شناسی یونان باستان می‌آید. این نام از واژه‌های یونانی «پان» به معنای «همه» و «دورا» به معنای «هدایا» گرفته شده است. «پاندورا» به معنای «دارای همهٔ هدایا» است. حوا نماد کلیساست و همهٔ هدایا در کلیسای خدا یافت می‌شوند.

در اسطوره‌های یونانی، پاندورا نخستین زن فانی بود که خدایان آفریدند. بنا بر این اسطوره، او به دستور زئوس، پادشاه خدایان، به دست هفائستوس ساخته شد، به‌عنوان بخشی از طرحی برای مجازات بشر. هر یک از خدایان هدایایی به پاندورا بخشیدند، از جمله زیبایی، وقار، هوش و دلربایی. زئوس به او یک کوزه داد (که در روایت‌های متأخرتر به جعبه بدل شد) و به او دستور داد تحت هیچ شرایطی آن را باز نکند. به حوا گفته شد که می‌تواند از همهٔ درختان بخورد، جز «درختی که در میان باغ است».

پاندورا که کنجکاوی بر او چیره شده بود، سرانجام در برابر وسوسه تسلیم شد و کوزه را گشود. با این کار، همهٔ بدی‌ها، دردها و بیماری‌هایی که پیش‌تر درون آن نگه داشته شده بودند، آزاد شدند و در میان بشریت رنج و بدبختی پراکندند. با این حال، یک چیز در کوزه باقی ماند: امید. در برخی روایت‌های این اسطوره، پاندورا به‌سرعت کوزه را بست و مانع بیرون رفتن امید شد، اما در برخی دیگر، امید نیز بیرون آمد و به بشریت بارقه‌ای از خوش‌بینی و تاب‌آوری در برابر سختی‌ها بخشید.

نبرد پانیوم در مقطعِ قانونِ یکشنبهِ نزدیک‌الوقوع به نبرد آکتیوم می‌پیوندد، و قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی می‌آید، نماد آن آزمونِ باغِ عدن بود. در آن باغ، آزمون صرفاً برای آدم و حوا بود، اما در روزهای آخر، این آزمون باید پیشِ‌رویِ همهٔ بشریت در سراسر جهان قرار می‌گرفت. آزمونِ نخستِ باور یا ناباوری به کلامِ خدا در باغ، نمادِ آزمونِ نهاییِ قانونِ یکشنبه است. حوا در آن آزمونِ نخست شکست خورد و سیلابِ مصیبت‌ها را بر بشریت رها کرد، چنان‌که در اسطورهٔ پاندورا آمده است.

وقتی نبرد پانیوم با نبرد آکتیوم همراه می‌شود، آزمونی که در باغ عدن نمایان شده بود دامن‌گیرِ تمام بشریت خواهد شد. امیدی که آنگاه برای جهان فراهم می‌شود، همان علمی است که برافراشته می‌شود تا تمام جهان (پانوراما) آن را ببینند.

> ای همه ساکنان جهان و باشندگان زمین، بنگرید، هرگاه او پرچمی بر کوه‌ها برافرازد؛ و هرگاه در شیپور بدمد، بشنوید. اشعیا ۱۸:۳

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> جهان صحنهٔ نمایش است؛ بازیگرانش، ساکنان آن، در تدارک ایفای نقش خود در آخرین نمایش بزرگ‌اند. در میان توده‌های عظیم بشر، وحدتی نیست، جز آنگاه که مردم برای تحقق مقاصد خودخواهانهٔ خود هم‌پیمان می‌شوند. خدا نظاره‌گر است. مقاصد او دربارهٔ مخلوقاتِ یاغی‌اش به انجام خواهد رسید. جهان به دست انسان‌ها سپرده نشده است، هرچند خدا اجازه داده است که عناصرِ آشفتگی و بی‌نظمی برای مدتی چیره شوند. نیرویی از اعماق در کار است تا صحنه‌های بزرگِ پایانیِ نمایش را پدید آورد،— شیطان که در هیأت مسیح می‌آید، و با همهٔ فریبندگیِ ناراستی در کسانی عمل می‌کند که خود را در انجمن‌های مخفی به هم می‌پیوندند. آنان که تسلیم شورِ هم‌پیمانی می‌شوند، در حال به اجرا گذاشتنِ نقشه‌های دشمن‌اند. معلول در پی علت خواهد آمد.

> هرگز این پیام بیش از امروز با چنین قوتی صدق نکرده است. هرچه بیشتر، جهان حقّ خداوند را به هیچ می‌گیرد. آدمیان در عصیان جسور شده‌اند. شرارتِ ساکنانِ جهان تقریباً پیمانهٔ گناهشان را پر کرده است. این زمین تقریباً به جایی رسیده است که خدا اجازه خواهد داد ویرانگر ارادهٔ خود را بر آن به اجرا گذارد. جایگزینی قوانینِ انسان به جای قانونِ خدا، و برکشیدنِ یکشنبه به جای سبتِ کتاب‌مقدس، صرفاً به اتکای اقتدار انسانی، آخرین پردهٔ این نمایش است. هنگامی که این جایگزینی همگانی شود، خدا خود را آشکار خواهد کرد. او در شکوهِ خود برخواهد خاست تا زمین را به سختی بلرزاند. او از جایگاهِ خود بیرون خواهد آمد تا ساکنانِ جهان را به سبب گناهشان مجازات کند، و زمین خونِ خود را آشکار خواهد کرد و کشتگانِ خود را دیگر نخواهد پوشاند.

> ما بر آستانۀ بحرانِ اعصار ایستاده‌ایم. پی‌درپی، داوری‌های خداوند یکی پس از دیگری فرا خواهد رسید — آتش و سیل و زلزله، همراه با جنگ و خون‌ریزی. نباید در این زمان از وقوع رویدادهای بزرگ و سرنوشت‌ساز شگفت‌زده شویم؛ زیرا فرشتۀ رحمت دیگر نمی‌تواند بیش از این بماند تا توبه‌نکردگان را پناه دهد.

> بحران به‌طور خزنده و تدریجی به ما نزدیک می‌شود. خورشید در آسمان می‌درخشد و مسیر همیشگی خود را می‌پیماید، و آسمان‌ها همچنان جلال خدا را اعلام می‌کنند. آدمیان همچنان می‌خورند و می‌نوشند، می‌کارند و می‌سازند، ازدواج می‌کنند و دیگران را به ازدواج می‌دهند. بازرگانان همچنان می‌خرند و می‌فروشند. مردم به یکدیگر تنه می‌زنند و برای بالاترین جایگاه با هم رقابت می‌کنند. لذت‌طلبان هنوز به تئاترها، مسابقات اسب‌دوانی و قمارخانه‌ها هجوم می‌برند. بالاترین هیجان حکمفرماست، اما ساعتِ مهلت به‌سرعت رو به پایان است، و هر پرونده‌ای در آستانهٔ تصمیمی ابدی است. شیطان می‌بیند که زمانش کوتاه است. او همهٔ عوامل خود را به کار انداخته است تا مردمان فریب بخورند، گمراه شوند، سرگرم و مسحور بمانند تا روزِ مهلت به پایان رسد و درِ رحمت تا ابد بسته شود.

> تخطی تقریباً به حدّ نهایی خود رسیده است. آشفتگی سراسر جهان را فراگرفته است و به‌زودی هراسی عظیم بر انسان‌ها فرود خواهد آمد. پایان بسیار نزدیک است. ما که حقیقت را می‌دانیم باید خود را برای آنچه به‌زودی همچون غافلگیری‌ای سهمگین بر جهان فرود خواهد آمد آماده کنیم.

> در این زمانِ چیرگیِ شرارت می‌توانیم بدانیم که آخرین بحران بزرگ در آستانه است. هنگامی که سرکشی در برابر قانون خدا تقریباً همگانی شود، هنگامی که قوم او به دست همنوعانشان دچار ستم و رنج شوند، خداوند مداخله خواهد کرد.

> ما بر آستانهٔ رویدادهای بزرگ و خطیر ایستاده‌ایم. پیشگویی‌ها در حال تحقق‌اند. تاریخی شگفت و پرحادثه در دفاترِ آسمان ثبت می‌شود. همه‌چیز در جهانِ ما در تلاطم است. جنگ‌ها و شایعاتِ جنگ وجود دارد. ملت‌ها خشمگین‌اند، و زمانِ مردگان فرا رسیده است تا داوری شوند. رویدادها دگرگون می‌شوند تا روزِ خدا، که سخت به شتاب نزدیک می‌شود، فرا رسد. گویی تنها لحظه‌ای از زمان باقی مانده است. اما با آنکه همین اکنون ملتی بر ضد ملتی و پادشاهی بر ضد پادشاهی برمی‌خیزد، هنوز درگیریِ سراسری آغاز نشده است. هنوز چهار باد نگه داشته شده‌اند تا بندگانِ خدا بر پیشانی‌هایشان مهر شوند. آنگاه قدرت‌های زمین نیروهای خود را برای آخرین نبردِ بزرگ بسیج خواهند کرد. خدمت مسیحی، ۵۰، ۵۱.

Back to Articles