Article

# Laodicea - Number Five

لاودیکیه - شمارهٔ پنج

The Last Three

سه‌تای آخر

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2023

Formats

PDF
Word

Ideally the seven churches and seven seals should be understood as parallel symbols representing internal and external lines of the same history. It is also important to note that when considering the last three churches and the last three seals that the historical line representing progressive history is not a primary subject of the symbols. When the churches are applied in the context of parallel histories, the progression of history is an essential element of the symbolism, but this is not the case when the last three churches and seals are treated as a symbol unto themselves.

در حالت ایدئال، هفت کلیسا و هفت مُهر باید به‌عنوان نمادهای موازی که خطوط داخلی و خارجیِ همان تاریخ را نمایندگی می‌کنند، فهمیده شوند. همچنین شایان توجه است که هنگام بررسی سه کلیسای آخر و سه مُهر آخر، خط تاریخیِ نمایانگرِ تاریخِ پیش‌رونده، موضوعِ اصلیِ این نمادها نیست. وقتی کلیساها در بستر تاریخ‌های موازی به‌کار گرفته می‌شوند، پیشرویِ تاریخ عنصری اساسی در نمادپردازی است؛ اما چنین نیست هنگامی که سه کلیسای آخر و سه مُهر آخر به‌عنوان نمادی مستقل در نظر گرفته می‌شوند.

The last three churches as a symbol are about the relationship of three groups and the dynamics of the interaction of the three groups of worshippers represented by the various churches. The last three seals identify God’s people as represented by Moses and Elijah. Elijah representing the one hundred and forty-four thousand and Moses the righteous dead.

سه کلیسای آخر، به‌عنوان نماد، به رابطهٔ سه گروه و پویایی تعامل سه گروه از پرستندگانی می‌پردازد که توسط کلیساهای گوناگون نمایندگی می‌شوند. سه مُهرِ آخر، قوم خدا را، آن‌گونه که به‌وسیلهٔ موسی و ایلیا نمایندگی می‌شود، مشخص می‌کنند. ایلیا نمایندهٔ صد و چهل و چهار هزار نفر است و موسی نمایندهٔ عادلانِ درگذشته.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. And when he had opened the sixth seal, and, lo, there was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood; And the stars of heaven fell unto the earth, even as a fig tree casteth her untimely figs, when she is shaken of a mighty wind. And the heaven departed as a scroll when it is rolled together; and every mountain and island were moved out of their places. And the kings of the earth, and the great men, and the rich men, and the chief captains, and the mighty men, and every bondman, and every free man, hid themselves in the dens and in the rocks of the mountains; And said to the mountains and rocks, Fall on us, and hide us from the face of him that sitteth on the throne, and from the wrath of the Lamb: For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:9–17.

> و چون مُهر پنجم را گشود، دیدم زیر مذبح نفوس کسانی را که به خاطر کلام خدا و به خاطر شهادتی که داشتند، کشته شده بودند؛ و با صدای بلند فریاد برآورده، می‌گفتند: «تا به کی، ای خداوند قدوس و حقیقی، بر ساکنان زمین داوری نمی‌کنی و خون ما را از آنان انتقام نمی‌گیری؟» و به هر یک از ایشان جامه‌های سفید داده شد؛ و به ایشان گفته شد که اندک زمانی دیگر آرام گیرند، تا همخادمانشان و نیز برادرانشان که می‌بایست مانند ایشان کشته شوند، کامل گردند. و چون مُهر ششم را گشود، ناگاه زلزله‌ای عظیم روی داد؛ و خورشید چون پلاسِ مویی سیاه شد و ماه چون خون گردید؛ و ستارگان آسمان بر زمین فرو ریختند، چنان‌که درخت انجیر، هنگامی که بادِ سخت آن را بلرزاند، میوه‌های نارس خود را می‌افکند. و آسمان چون طوماری که به هم پیچیده می‌شود، برچیده شد؛ و هر کوه و هر جزیره از جای خود جابه‌جا شدند. و پادشاهان زمین و بزرگان و توانگران و سرداران و نیرومندان و هر برده و هر آزاد، خود را در غارها و در صخره‌های کوه‌ها پنهان کردند؛ و به کوه‌ها و صخره‌ها گفتند: «بر ما فرو افتید و ما را از روی او که بر تخت نشسته است، و از خشم بره پنهان سازید؛ زیرا روز بزرگِ خشم او فرا رسیده است؛ و کیست که بتواند بایستد؟» مکاشفه ۶:۹-۱۷.

Sister White informs us that that the fifth seal addresses “a period of time in the future.” The verses of the fifth seal are asking when God would judge the papacy for murdering God’s people during the Dark Ages. The answer was given that in the “last days” God would judge the papacy for their murder and also for another group of papal martyrs that would also be murdered by the papacy during the Sunday law crisis.

خواهر وایت به ما اطلاع می‌دهد که مُهر پنجم به «دوره‌ای در آینده» مربوط است. آیات مُهر پنجم می‌پرسند که خدا چه زمانی نهاد پاپی را به‌خاطر کشتن قوم خدا در دوران قرون وسطای تاریک داوری خواهد کرد. پاسخ داده شد که در «ایام آخر»، خدا نهاد پاپی را به‌خاطر آن قتل‌ها و نیز به‌خاطر گروه دیگری از شهدا که در جریان بحران قانون یکشنبه نیز به دست نهاد پاپی کشته خواهند شد، داوری خواهد کرد.

> “‘And when he had opened the fifth seal . . . [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> «و هنگامی که مُهر پنجم را گشود... [مکاشفه ۶:۹-۱۱]. در اینجا صحنه‌هایی به یوحنا نشان داده شد که در واقعیت نبودند، بلکه مربوط به دوره‌ای از زمان در آینده بودند.» Manuscript Releases، جلد ۲۰، ۱۹۷.

Inspiration also confirms that the souls under the altar, who desire to know when God will judge the papacy are connected with the two voices of the angel that lightens the earth with its glory in chapter eighteen of Revelation.

الهام همچنین تأیید می‌کند که نفوس زیر مذبح، که می‌خواهند بدانند خدا چه زمانی بر قدرت پاپی داوری خواهد کرد، با دو ندای آن فرشته‌ای که در باب هجدهم مکاشفه زمین را با جلال خود روشن می‌سازد، مرتبط‌اند.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. Revelation 18:1–5 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> وقتی مهر پنجم گشوده شد، یوحنا، صاحب مکاشفه، در رؤیا دید که در زیر قربانگاه جماعتی هستند که به خاطر کلام خدا و شهادت عیسی مسیح کشته شده بودند. پس از این، صحنه‌هایی که در باب هجدهم مکاشفه توصیف شده‌اند پدید آمد، زمانی که کسانی که وفادار و راستین‌اند از بابل فراخوانده می‌شوند. مکاشفه ۱۸:۱–۵ نقل شده. Manuscript Releases، جلد ۲۰، ۱۴.

In Revelation eighteen Catholicism’s judgment is double for there and then she is punished for not only those she will murder in the “last days,” but also for the murder victims during the Dark Ages of papal rule.

در مکاشفهٔ ۱۸، داوری کاتولیسیسم دو برابر است، زیرا در آنجا و در همان زمان او نه تنها به خاطر کسانی که در «ایام آخر» به قتل خواهد رساند، بلکه همچنین به خاطر قربانیان قتل در دوران تاریکِ حاکمیت پاپی مجازات می‌شود.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> و صدای دیگری از آسمان شنیدم که می‌گفت: ای قوم من، از او بیرون آیید تا در گناهانش شریک نشوید و از بلاهایش نصیبی نبرید. زیرا گناهانش تا به آسمان رسیده است و خدا معصیت‌های او را به یاد آورده است. او را همان‌گونه که به شما جزا داد، جزا دهید، و بر حسب اعمالش دوچندان به او بدهید؛ در جامی که پر کرده است، برایش دو برابر بریزید. مکاشفه ۱۸:۴-۶.

The sixth seal provides one of the Bible’s classic illustrations of the events which immediately precede the Second Coming of Christ during the seven last plagues. It concludes with the introduction to chapter seven of Revelation which provides the answer for the question raised in the last verse of the sixth seal, “who shall be able to stand.” There are two groups that will stand as God’s ensign in the Sunday law crisis that concludes when the seven last plagues arrive. Those two groups are the one hundred and forty-four thousand who are represented by Elijah, and the “great multitude” who are represented by Moses. These two symbols of Moses and Elijah were previously identified as those who stand at the end of the world, for they both stood with Christ at the Mount of Transfiguration.

مهر ششم یکی از نمونه‌های کلاسیک کتاب مقدس از رویدادهایی را ارائه می‌دهد که بلافاصله پیش از بازگشت دومِ مسیح، در خلال هفت بلای آخر رخ می‌دهند. این مهر با مقدمه‌ای بر فصل هفتمِ مکاشفه خاتمه می‌یابد؛ فصلی که پاسخِ پرسشی را می‌دهد که در آخرین آیهٔ مهر ششم مطرح شده است: «کیست که بتواند بایستد؟» دو گروه هستند که در بحران قانون یکشنبه، به‌عنوان بیرقِ خدا برپا خواهند ایستاد؛ بحرانی که با فرارسیدن هفت بلای آخر پایان می‌یابد. این دو گروه عبارت‌اند از صد و چهل و چهار هزار نفر که نماینده‌شان ایلیا است، و «جمهور عظیم» که نماینده‌شان موسی است. این دو نمادِ موسی و ایلیا پیش‌تر به‌عنوان کسانی که در پایان جهان خواهند ایستاد شناسایی شده‌اند، زیرا هر دو بر کوهِ تجلی در کنارِ مسیح ایستادند.

The first group of papal martyrs from the Dark Ages were given white robes, and the second group that they were told to wait for until that group was made up is the “great multitude” who are also wearing white robes. The fifth and sixth seal is not providing a parallel history of the fifth and sixth churches, they are providing a witness about the two groups that stand up as an ensign for the Lord in the “last days.” Those two groups are they who proclaim the messages of the two voices in Revelation chapter eighteen. The message that is then proclaimed is accompanied with the outpouring of the Holy Spirit as typified by the history of Pentecost and the history of the Midnight Cry at the beginning of Adventism.

به گروه نخستِ شهیدانِ پاپیِ دوران تاریک جامه‌های سفید داده شد، و گروه دومی که به آنان گفته شد منتظر بمانند تا آن گروه کامل شود، همان «جمعیت عظیم» است که آنان نیز جامه‌های سفید بر تن دارند. مهر پنجم و ششم تاریخ موازی کلیساهای پنجم و ششم را ارائه نمی‌کنند؛ بلکه شهادت می‌دهند درباره دو گروه که در «ایام آخر» به منزله بیرقی برای خداوند قد علم می‌کنند. این دو گروه همان کسانی‌اند که پیام‌های دو صدا را در مکاشفه باب هجده اعلام می‌کنند. پیامی که آنگاه اعلام می‌شود با ریزش روح‌القدس همراه است، چنان‌که نمونه‌اش را در تاریخ پنطیکاست و تاریخ فریاد نیمه‌شب در آغاز ادونتیسم می‌بینیم.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> آن فرشته‌ای که در اعلام پیامِ فرشتهٔ سوم هم‌صدا می‌شود، باید سراسر زمین را با جلال خود روشن سازد. در اینجا از کاری با دامنه‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. جنبشِ ظهورِ سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیامِ فرشتهٔ نخست به هر ایستگاهِ میسیونری در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها بزرگ‌ترین علاقه و شور دینی پدید آمد که از زمانِ اصلاح دینیِ قرن شانزدهم در هیچ سرزمینی دیده نشده بود؛ اما اینها نیز با جنبشِ نیرومندی که تحتِ آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم برخواهد خاست، پشت سر گذاشته خواهد شد.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> این کار همانند کار روز پنتیکاست خواهد بود. چنان‌که "باران پیشین" در ریزش روح‌القدس در آغاز انجیل عطا شد تا بذر گرانبها بروید، همان‌گونه "باران پسین" نیز در پایان آن داده خواهد شد تا خرمن برسد. "آنگاه خواهیم شناخت، اگر در پی شناخت خداوند باشیم؛ برآمدن او همچون صبح مهیا است؛ و نزد ما خواهد آمد چون باران، همچون باران پسین و پیشین بر زمین." هوشع 6:3. "پس شاد باشید، ای فرزندان صهیون، و در خداوند خدای خود شادی کنید؛ زیرا برای شما باران پیشین را به‌موقع عطا کرده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، باران پیشین و باران پسین." یوئیل 2:23. "در روزهای آخر، خدا می‌گوید: از روح خود بر همه بشر خواهم ریخت." "و چنین خواهد شد که هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت." اعمال رسولان 2:17، 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> کار بزرگ انجیل قرار نیست با جلوه‌ای از قدرت خدا کمتر از آنچه آغازش را مشخص ساخت، پایان پذیرد. پیشگویی‌هایی که در ریزشِ بارانِ اوّل در آغازِ انجیل تحقق یافتند، در پایانِ آن در بارانِ آخر دوباره تحقق خواهند یافت. اینجاست «زمان‌های تازگی» که رسول پطرس چشم‌انتظارش بود، هنگامی که گفت: «پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، تا زمان‌های تازگی از حضورِ خداوند فرا رسد؛ و او عیسی را خواهد فرستاد.» اعمال ۳:۱۹، ۲۰. نبرد عظیم، ۶۱۱.

After the sixth seal raises the question that introduces Elijah and Moses represented in chapter seven of Revelation the seventh seal is opened and describes the outpouring of the Holy Spirit upon those two groups. It is to be noted that in the description there is a silence for a half an hour. The outpouring of the latter rain represented with the opening of the seventh seal includes a period of silence.

پس از آنکه مهر ششم پرسشی را مطرح می‌کند که به معرفیِ ایلیا و موسیِ ذکرشده در باب هفتمِ مکاشفه می‌انجامد، مهر هفتم گشوده می‌شود و فرو ریختنِ روح‌القدس بر آن دو گروه را توصیف می‌کند. شایان ذکر است که در این توصیف، سکوتی به مدت نیم ساعت وجود دارد. فرو ریختنِ بارانِ پسین که با گشوده شدنِ مهر هفتم به تصویر کشیده شده است، دوره‌ای از سکوت را نیز دربر می‌گیرد.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> و چون مُهر هفتم را گشود، در آسمان سکوتی نزدیک به نیم ساعت برقرار شد. و هفت فرشته را که در حضور خدا ایستاده بودند دیدم؛ و به آنان هفت شیپور داده شد. و فرشته‌ای دیگر آمد و نزد مذبح ایستاد و عودسوزی زرین در دست داشت؛ و بخورِ بسیار به او داده شد تا آن را همراه با دعاهای همهٔ مقدسان، بر مذبحِ زرین که در برابر تخت بود، تقدیم کند. و دودِ بخور، که با دعاهای مقدسان بود، از دستِ فرشته به حضور خدا بالا رفت. و فرشته عودسوز را برگرفت و آن را از آتشِ مذبح پر کرد و به سوی زمین افکند؛ و صداها و رعدها و برق‌ها و زلزله‌ای پدید آمد. مکاشفه ۸:۱–۵.

As just noted in the passage in The Great Controversy the latter rain begins to be poured out when the mighty angel descends and lightens the earth with his glory. The latter rain began when “the great buildings of New York City were thrown down” on September 11, 2001.

همان‌گونه که به‌تازگی در قطعه‌ای از کتاب «مناقشه عظیم» یاد شده است، بارانِ آخر هنگامی آغاز به فرو ریختن می‌کند که فرشته‌ای نیرومند فرود آید و زمین را با جلال خود روشن کند. بارانِ آخر زمانی آغاز شد که «ساختمان‌های بزرگ شهر نیویورک فرو ریختند» در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> اکنون چنین گفته می‌شود که من اعلام کرده‌ام نیویورک قرار است با موجی جزرومدی روبیده شود؟ من هرگز چنین نگفته‌ام. من گفته‌ام، هنگامی که به ساختمان‌های عظیمی می‌نگریستم که در آن‌جا طبقه پشتِ طبقه قد می‌کشند، «چه صحنه‌های هولناکی رخ خواهد داد وقتی خداوند برخیزد تا زمین را سخت بلرزاند! آنگاه سخنان مکاشفه ۱۸:۱–۳ تحقق خواهد یافت.» سراسر فصل هجدهمِ مکاشفه هشداری است دربارهٔ آنچه بر زمین خواهد آمد. اما دربارهٔ آنچه بر نیویورک خواهد آمد، نوری خاص ندارم؛ فقط می‌دانم روزی ساختمان‌های عظیم آن‌جا با زیر و رو کردنِ قدرتِ خدا به زیر افکنده خواهند شد. از نوری که به من داده شده، می‌دانم که ویرانی در جهان هست. یک کلام از جانبِ خداوند، یک لمس از قدرتِ عظیم او، و این بناهای عظیم فرو خواهند ریخت. صحنه‌هایی رخ خواهد داد که هولناکیِ آن را نمی‌توانیم تصور کنیم. Review and Herald، ۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۶.

On September 11, 2001 the latter rain began to fall and the outpouring of that rain falls upon those represented by Elijah and Moses, and includes a time of silence. A time of silence for Moses and Elijah is also represented in chapter eleven of Revelation where Moses and Elijah, those two prophets that tormented the world, were “slain” in the streets. But after three and a half days they came out of the cave of Horeb and ascended to heaven. In the history of the latter rain the message, represented by those two messengers, is slain and cast into the street, but not buried until they are resurrected. This is one of the primary truths that the Lion of the tribe of Judah is now unsealing.

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، بارانِ پسین آغاز به باریدن کرد و ریزشِ آن باران بر کسانی فرود می‌آید که ایلیا و موسی نمایندهٔ آنان‌اند و دوره‌ای از سکوت را نیز دربر می‌گیرد. دوره‌ای از سکوت برای موسی و ایلیا همچنین در باب یازدهمِ مکاشفه نمایانده شده است، جایی که موسی و ایلیا، آن دو پیامبری که جهان را عذاب می‌دادند، در خیابان‌ها «کشته شدند». اما پس از سه روز و نیم از غارِ حوریب بیرون آمدند و به آسمان عروج کردند. در تاریخِ بارانِ پسین، آن پیامی که به‌وسیلهٔ آن دو فرستاده نمایانده می‌شود، کشته و به خیابان افکنده می‌شود، اما تا زمانی که دوباره زنده شوند به خاک سپرده نمی‌شود. این یکی از حقایقِ اصلی است که شیرِ قبیلهٔ یهودا اکنون مُهر از آن برمی‌دارد.

The last three seals are identifying the final movement of God’s people as represented by Elijah and Moses. That movement dies and is resurrected. It is a movement, for Adventism began with a movement that continued until 1863 when they set aside the first truth William Miller was led to recognize. In 1863 the movement ended, for in 1863 they legally became a church. The Alpha and Omega insists that if He began His remnant people as a movement, He will also end it as a movement.

سه مهر پایانی، جنبش نهایی قوم خدا را، همان‌گونه که توسط ایلیا و موسی نمایندگی می‌شود، مشخص می‌کنند. آن جنبش می‌میرد و دوباره زنده می‌شود. این یک جنبش است، زیرا ادونتیسم با یک جنبش آغاز شد که تا سال ۱۸۶۳ ادامه داشت، زمانی که نخستین حقیقتی را که ویلیام میلر به شناخت آن هدایت شده بود کنار گذاشتند. در سال ۱۸۶۳ آن جنبش پایان یافت، زیرا در همان سال از نظر قانونی به یک کلیسا تبدیل شدند. آلفا و امگا اصرار دارد که اگر او قوم بازماندهٔ خویش را به‌صورت یک جنبش آغاز کرده است، آن را نیز به‌صورت یک جنبش پایان خواهد داد.

We have now finished the overview of the seven churches and seven seals. In the last three seals we see two classes of the redeemed that are represented by Moses and Elijah. Those seals all testify of the mighty angel of Revelation eighteen. When he descended on September 11, 2001 two classes of redeemed entered into a purification process which is designed to expose and separate two classes of worshippers within the movement at the end of Adventism as prefigured by the movement at the beginning of Adventism. Daniel identifies that one class, which he calls the wicked will not understand the increase of knowledge, but the wise do. Matthew informs us that those lacking the understanding of the knowledge that has been unsealed identifies a virgin as foolish. The wise virgins demonstrate in the crisis at midnight that they understood and possess the increase of knowledge. The wise and the foolish are represented by the church of Philadelphia or the church of Laodicea. The wicked, foolish virgins of Laodicea are to be spewed out of the mouth of the Lord and the wise receive God’s name, or His character in their foreheads. If the sixth church of Philadelphia represents the wise, how is it that the seventh church of Laodicea represents the wicked? If this is the case, the sequence is out of order, is it not? The answer of course is solved by Alpha and Omega.

اکنون مرورِ کلی بر هفت کلیسا و هفت مُهر را به پایان رسانده‌ایم. در سه مُهرِ آخر، دو طبقه از رستگاران را می‌بینیم که موسی و ایلیا نمایندهٔ آنان هستند. آن مُهرها همگی به فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ هجده شهادت می‌دهند. هنگامی که او در 11 سپتامبر 2001 فرود آمد، دو طبقه از رستگاران وارد فرایندِ تطهیر شدند؛ فرایندی که برای آشکار ساختن و جداسازیِ دو طبقهٔ عبادت‌کننده در درونِ آن حرکت، در پایانِ ادونتیسم، طراحی شده بود، همان‌گونه که حرکتِ آغازِ ادونتیسم پیش‌نمونهٔ آن را ارائه کرده بود. دانیال مشخص می‌کند که یک طبقه، که آن را «شریران» می‌نامد، افزایشِ معرفت را درک نخواهند کرد، اما «حکیمان» آن را درک می‌کنند. متی به ما اطلاع می‌دهد که کسانی که فهمِ دانشی را که مُهرش گشوده شده است ندارند، در شمارِ دوشیزگانِ جاهل شناخته می‌شوند. دوشیزگانِ عاقل در بحرانِ نیمه‌شب نشان می‌دهند که افزایشِ معرفت را فهمیده و دارا هستند. عاقلان و جاهلان به‌ترتیب با کلیسای فیلادلفیا و کلیسای لاودیکیه نمایندگی می‌شوند. دوشیزگانِ جاهلِ شریرِ لاودیکیه از دهانِ خداوند قی خواهند شد و عاقلان نامِ خدا، یا سیرتِ او را بر پیشانی‌های خود دریافت می‌کنند. اگر کلیسای ششم، یعنی فیلادلفیا، نمایندهٔ عاقلان است، چگونه است که کلیسای هفتم، یعنی لاودیکیه، نمایندهٔ شریران باشد؟ در این صورت، ترتیب به‌هم خورده است، مگر نه؟ پاسخ، البته، به‌وسیلهٔ آلفا و امگا روشن می‌شود.

At the beginning of the first denominated people of God, ancient Israel, Moses typified Christ at the end of that denominated people.

در آغازِ نخستین قومی که قومِ خدا نامیده می‌شد، یعنی اسرائیلِ باستان، موسی نمادِ مسیح در پایانِ آن قوم بود.

> For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Acts 3:22, 23.

> زیرا موسی به‌راستی به پدران گفت: خداوندِ خدای شما از میان برادرانتان برای شما پیامبری مانند من برخواهد برانگیخت؛ او را در هر آنچه به شما بگوید، خواهید شنید. و چنین خواهد شد که هر نفسی که به آن پیامبر گوش ندهد، از میان قوم نابود خواهد شد. اعمال رسولان ۳:۲۲، ۲۳.

At the end of the first denominated people of God, John the Baptist was the Elijah messenger that prepared the way for Christ’s first coming. Jesus would then make His offering at the cross and thereafter begin His High Priestly work in the holy place of the heavenly sanctuary. At the beginning of the second denominated people of God, modern Israel, William Miller was the Elijah messenger that prepared the way for Christ’s Second Coming. Jesus then suddenly came into the Most Holy Place and began judgment. At the end of the second denominated people of God, a final Elijah messenger prepared the way for Christ to begin the dispensation of the judgment of the living, the conclusion of His work as Heavenly High Priest and his Second Coming.

در پایانِ نخستین قومِ نامیده‌شدهٔ خدا، یوحنای تعمیددهنده پیام‌آورِ ایلیا بود که راه را برای نخستین آمدنِ مسیح آماده کرد. سپس عیسی قربانیِ خود را بر صلیب تقدیم کرد و پس از آن خدمتِ کاهنیِ خود را به‌عنوان کاهنِ اعظم در بخشِ قدسِ معبدِ آسمانی آغاز نمود. در آغازِ دومین قومِ نامیده‌شدهٔ خدا، یعنی اسرائیلِ معاصر، ویلیام میلر پیام‌آورِ ایلیا بود که راه را برای آمدنِ دومِ مسیح آماده کرد. سپس عیسی ناگهان واردِ قدس‌الاقداس شد و داوری را آغاز کرد. در پایانِ دومین قومِ نامیده‌شدهٔ خدا، یک پیام‌آورِ نهاییِ ایلیا راه را آماده کرد برای این‌که مسیح داوریِ زندگان را آغاز کند، خدمتِ خود را به‌عنوان کاهنِ اعظمِ آسمانی به پایان برساند، و آمدنِ دومِ خویش را محقق سازد.

William Miller symbolizes not only the messenger, but the movement he was associated with.

ویلیام میلر نه تنها نمادِ پیام‌آور است، بلکه نمادِ جنبشی نیز هست که با آن پیوند داشت.

> “With trembling, William Miller began to unfold to the people the mysteries of the kingdom of God, carrying his hearers down through the prophecies to the second advent of Christ. With every effort he gained strength. As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God….

> با لرزشی، ویلیام میلر آغاز کرد به گشودن اسرار ملکوت خدا برای مردم و شنوندگان خود را از خلال نبوت‌ها تا ظهور دوم مسیح پیش برد. او با هر تلاشی نیرومندتر می‌شد. همان‌گونه که یحییِ تعمیددهنده آمدن نخستین عیسی را اعلام کرد و راه را برای آمدنش آماده ساخت، ویلیام میلر و کسانی که با او همراه شدند نیز ظهور دوم پسر خدا را اعلام کردند....

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message.” Early Writings, 229, 230, 233.

> «هزاران نفر هدایت شدند تا حقیقتی را که ویلیام میلر موعظه می‌کرد بپذیرند، و خادمان خدا در روح و قدرت ایلیا برانگیخته شدند تا پیام را اعلام کنند.» نوشته‌های اولیه، 229، 230، 233.

In the beginning of ancient Israel God called Moses, who received forty years of corrupted education in Egypt, that required forty years of wilderness living in an attempt to remove the influence of Egypt from his character. Forty years after his birth, understanding that he had been chosen to lead God’s people out of Egypt, Moses exercised human strength to kill the Egyptian. Forty years later at the burning bush he rebelled against God’s calling. After finally accepting the calling, he disregarded the command to circumcise his son until threatened with death. On the border of the Promised Land, he rebelled and struck the Rock a second time. At the beginning of ancient Israel, Moses possessed the character traits of a Laodicean. In doing so he still fulfilled his high and holy calling, including the typification of Christ at the end of ancient Israel. Christ, who struggled with the quibbling Jews, or those who said they were Jews, but were not, represented the character of a Philadelphian. At the beginning of ancient Israel Moses represented a Laodicean in need of gold, eye salve and white raiment. At the end Christ is a Philadelphian.

در آغاز اسرائیل باستان، خدا موسی را فراخواند؛ موسی چهل سال تعلیمِ آلوده در مصر دیده بود، و زدودن اثر مصر از شخصیت او نیازمند چهل سال زندگی در بیابان بود. چهل سال پس از تولدش، وقتی دریافت که برای بیرون آوردن قوم خدا از مصر برگزیده شده است، موسی با اتکای به قوت انسانی یک مصری را کشت. چهل سال بعد، نزد بوتهٔ سوزان، او بر ضد دعوت خدا عصیان کرد. پس از آنکه سرانجام دعوت را پذیرفت، فرمان ختنه کردن پسرش را نادیده گرفت تا آنگاه که با تهدید مرگ روبه‌رو شد. در مرز سرزمین موعود، نافرمانی کرد و برای بار دوم به صخره ضربه زد. در آغاز اسرائیل باستان، موسی ویژگی‌های شخصیتیِ یک لاودیکیایی را داشت. با این همه، او همچنان دعوت بلند و مقدس خود را به انجام رساند، از جمله ایفای نقش نمادین مسیح در پایان اسرائیل باستان. مسیح که با یهودیان خرده‌گیر — یا آنان که می‌گفتند یهودی‌اند، اما نبودند — دست و پنجه نرم می‌کرد، نمایانگر شخصیت یک فیلادلفیایی بود. در آغاز اسرائیل باستان، موسی نمایندهٔ یک لاودیکیاییِ نیازمندِ طلا، مرهمِ چشمی و جامهٔ سفید بود. در پایان، مسیح یک فیلادلفیایی است.

At the beginning of Adventism, William Miller, represented by those few in Sardis that had not defiled their garments, represented a Philadelphian, as did the movement associated with him. At the end of Adventism, the movement that recognized the time of the end in 1989 were as much Laodicean as was Moses. The Millerite movement typifies the movement of Future for America with the prophetic caveat that the first movement was fulfilled by Philadelphians in the time of Philadelphia, and the last movement is fulfilled by Laodiceans in the time of Laodicea.

در آغاز ادونتیسم، ویلیام میلر، که توسط آن معدود افراد در ساردیس که لباس‌های خود را نیالوده بودند نمایندگی می‌شد، نمایانگر یک فیلادلفی بود، همان‌گونه که جنبش مرتبط با او نیز چنین بود. در پایان ادونتیسم، جنبشی که در سال ۱۹۸۹ زمان پایان را شناخت، به همان اندازه لاودیکی بود که موسی بود. جنبش میلری نمونه‌ای از جنبش فیوچر فور آمریکا است با این قید نبوی که جنبش نخست توسط فیلادلفی‌ها در زمان فیلادلفیا تحقق یافت و جنبش آخر توسط لاودیکی‌ها در زمان لاودیکیه تحقق می‌یابد.

I am the witness of more of the prophetic history of this movement from 1989 than any other person associated with the history of Future for America, and I testify that I personally walked through the history beginning in 1989 onward as a certified Laodicean Adventist. There are many souls along that path who would uphold my testimony. I also can testify of a certainty that those associated with the movement at the end of Adventism were also certified Laodicean Adventists. The first denominated people begin with a Laodicean that becomes a Philadelphian and ends with a Philadelphian. The second denominated people begin with a Philadelphian and ends with a Laodicean that is called to become a Philadelphian. This is the signature of Alpha and Omega.

من، بیش از هر فرد دیگری که با تاریخ Future for America مرتبط بوده، از سال ۱۹۸۹ تاکنون شاهد بخش بیشتری از تاریخ نبوتی این جنبش بوده‌ام و شهادت می‌دهم که شخصاً از ۱۹۸۹ به بعد این تاریخ را در مقام یک ادونتیستِ لائودیکیاییِ محرز از سر گذرانده‌ام. نفوس بسیاری در آن مسیر هستند که شهادت مرا تأیید می‌کنند. همچنین با یقین شهادت می‌دهم که کسانی که در مقطع پایان ادونتیسم با این جنبش مرتبط بودند نیز ادونتیست‌های لائودیکیاییِ محرز بودند. نخستین قومِ نام‌گذاری‌شده با یک لائودیکیایی آغاز می‌شود که به یک فیلادلفی تبدیل می‌گردد و با یک فیلادلفی پایان می‌یابد. قومِ نام‌گذاری‌شدهٔ دوم با یک فیلادلفی آغاز می‌شود و با یک لائودیکیایی که فراخوانده شده تا فیلادلفی بشود پایان می‌یابد. این امضای آلفا و امگاست.

In spite of the wretched, miserable spiritual blindness of the leader and those who joined with him, God still directed and controlled the prophetic waymarks which transpired from 1989 until now. In spite of the spiritual nakedness and poverty of the leader and those who joined with him, God was still directing the unsealing of the truths He saw fit to unseal. In His mercy which is never separated from His “truth,” He devised a purification process that provided for a Laodicean to die and thereafter be resurrected as a Philadelphian. That death and resurrection was typified by the authors of the books of Daniel and Revelation, who both were symbolically killed and resurrected. John was resurrected from the death of being thrown into a pot of boiling oil, Daniel from the den of hungry lions. Thus, the two books, which are one book provide an emphasis to the symbol of death and resurrection as part of the message that is now being unsealed.

با وجود کوریِ روحانیِ رقت‌انگیز و فلاکت‌بارِ رهبر و کسانی که با او همراه شدند، خدا همچنان نشانه‌های راهِ نبوی را که از ۱۹۸۹ تا کنون رخ داده‌اند، هدایت و کنترل می‌کرد. با وجود برهنگی و فقرِ روحانیِ رهبر و کسانی که با او همراه شدند، خدا همچنان بازگشاییِ حقایقی را که صلاح دید گشوده شوند، هدایت می‌کرد. او در رحمتش که هرگز از «حقیقت»ش جدا نیست، فرایند پالایشی‌ای را طرح کرد که امکان می‌داد تا یک لاودیقیایی بمیرد و سپس به‌عنوان یک فیلادلفیایی دوباره زنده شود. آن مرگ و رستاخیز به‌وسیلهٔ نویسندگانِ کتاب‌های دانیال و مکاشفه نمادپردازی شده بود؛ هر دو به‌طور نمادین کشته و دوباره زنده شدند. یوحنا که به دیگی از روغنِ جوشان افکنده شده بود، به زندگی بازگردانده شد؛ دانیال نیز از لانهٔ شیرانِ گرسنه. ازاین‌رو، این دو کتاب که در حقیقت یک کتاب‌اند، بر نمادِ مرگ و رستاخیز به‌عنوان بخشی از پیامی که اکنون در حال گشوده شدن است، تأکید می‌نهند.

As the movement in the “last days” of the investigative judgment, (which was typified by the Millerite movement), approached the end of time God designed that the leader and the movement should be killed and thereafter resurrected. In the context of the seven churches, Laodicea was slain on July 18, 2020 and would be resurrected as Philadelphia before the approaching Sunday law. The resurrected movement would be of the seven churches, but it would be the eighth. The movement would be the eighth, that is of the seven.

به‌عنوان جنبشی در «روزهای آخرِ» داوری تحقیقی (که نمونه‌اش جنبش میلری بود)، هرچه به پایان زمان نزدیک‌تر می‌شد، خدا مقرر کرده بود که رهبر و آن جنبش کشته شوند و پس از آن دوباره زنده شوند. در زمینهٔ هفت کلیسا، لاودیکیه در 18 ژوئیهٔ 2020 کشته شد و پیش از قانون یکشنبه‌ای که در راه است، به‌صورت فیلادلفیا زنده خواهد شد. جنبشِ دوباره‌زنده‌شده از هفت کلیسا خواهد بود، اما هشتمی خواهد بود. آن جنبش هشتمی خواهد بود، یعنی از میان همان هفت.

This prophetic secret is supported in the book of Revelation upon several witnesses, though heretofore not recognized. In this time period we are now entering into the test of the image of the beast, which Sister White informs us is the test that comes before the Sunday law. It is at the Sunday law that the seal of God is impressed upon the Philadelphians of that history. But they must pass the test of the image of the beast that comes before probation closes.

این راز نبوی در کتاب مکاشفه بر پایه چندین شاهد تأیید می‌شود، هرچند تا پیش از این شناخته نشده بود. در این دوره زمانی اکنون وارد آزمون تصویر وحش می‌شویم؛ آزمونی که به گفتهٔ خواهر وایت پیش از قانون یکشنبه فرا می‌رسد. در هنگام قانون یکشنبه است که مهر خدا بر فیلادلفیانِ آن دوره نهاده می‌شود. اما آنان باید از آزمون تصویر وحش که پیش از بسته شدن مهلت فرا می‌رسد، بگذرند.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که شمایلِ وحش پیش از پایان یافتنِ مهلتِ آزمایشی شکل خواهد گرفت؛ زیرا قرار است آزمونِ بزرگی برای قومِ خدا باشد که به‌وسیلهٔ آن سرنوشتِ ابدیِ آنان تعیین خواهد شد. موضع شما چنان درهم‌وبرهمی از ناسازگاری‌هاست که تنها معدودی فریب خواهند خورد.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> در مکاشفه ۱۳ این موضوع به‌روشنی بیان شده است؛ [مکاشفه ۱۳:۱۱–۱۷، نقل شده].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «این آزمونی است که قومِ خدا باید پیش از آن‌که مُهر شوند، از سر بگذرانند. همهٔ کسانی که با نگاه‌داشتنِ شریعتِ او و خودداری از پذیرفتنِ سبتِ جعلی، وفاداریِ خود را به خدا ثابت کرده‌اند، زیر پرچمِ خداوند خدا، یهوه، قرار خواهند گرفت و مُهرِ خدایِ زنده را دریافت خواهند کرد. آنان که از حقیقتِ دارای منشأ آسمانی دست می‌کشند و سبتِ یکشنبه را می‌پذیرند، نشانِ وحش را خواهند گرفت.» منتشره‌های دست‌نوشته، جلد ۱۵، ۱۵.

In this current history, the two horns formerly identified as Republicanism and Protestantism have already changed to a democracy and apostate Protestantism. When those two horns are fully joined, they then form one power, one horn. In that same period, God will identify and lift up the genuine horn of Protestantism to warn against the image of the beast. Those two horns run parallel to one another until the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy.

در این دوره کنونی از تاریخ، دو شاخی که پیش‌تر به‌عنوان جمهوریت و پروتستانتیسم شناخته می‌شدند، هم‌اکنون به دموکراسی و پروتستانتیسمِ مرتد بدل شده‌اند. وقتی آن دو شاخ به‌طور کامل به هم بپیوندند، آنگاه یک قدرت، یک شاخ، را شکل می‌دهند. در همان دوره، خدا شاخِ حقیقیِ پروتستانتیسم را مشخص خواهد کرد و برخواهد افراشت تا علیه تمثالِ وحش هشدار دهد. آن دو شاخ تا زمانی که ایالات متحده از ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب مقدس بودن دست بردارد، به موازاتِ یکدیگر حرکت می‌کنند.

Revelation seventeen identifies that the three-fold union of the dragon (the United Nations), the beast (the papal power) and the false prophet (the United States) is the power that is the eighth head, that is of the seven heads. Those seven heads are the kingdoms of Bible prophecy beginning with Babylon, then Medo-Persia, Greece and then pagan Rome. Then the fifth kingdom is papal Rome who prophetically received a deadly wound in 1798. At that point in history the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States ascended the throne until it is overthrown at the soon coming Sunday law.

مکاشفه باب هفدهم آشکار می‌کند که اتحاد سه‌گانهٔ اژدها (سازمان ملل متحد)، وحش (قدرت پاپی) و نبی کاذب (ایالات متحده) همان قدرتی است که سر هشتم است و از سرهای هفتگانه می‌باشد. آن هفت سر پادشاهی‌های نبوت کتاب مقدس‌اند که با بابل آغاز می‌شوند، سپس ماد و پارس، یونان و سپس روم وثنی. سپس پادشاهی پنجم روم پاپی است که طبق نبوت در سال ۱۷۹۸ زخم مهلکی دریافت کرد. در آن مقطع از تاریخ، پادشاهی ششمِ نبوت کتاب مقدس، ایالات متحده، بر تخت نشست تا زمانی‌که به‌واسطهٔ قانون نزدیک‌الوقوع یکشنبه سرنگون شود.

The United Nations will be then forced by the power that forces the entire world to set up an image to the beast. At that point the sixth kingdom has also received a deadly wound, but the United States will then force the entire world to accept its leadership over the United Nations and demand that they also accept the moral authority of the papacy to govern the three-fold union.

سازمان ملل متحد آنگاه به‌وسیلهٔ قدرتی که تمام جهان را وامی‌دارد، مجبور خواهد شد که تصویرِ وحش را برپا کند. در آن مقطع، پادشاهیِ ششم نیز زخمِ مهلکی خورده است، اما ایالات متحده سپس تمام جهان را وادار خواهد کرد که رهبریِ خود بر سازمان ملل متحد را بپذیرند و مطالبه خواهد کرد که آنان همچنین مرجعیتِ اخلاقیِ دستگاهِ پاپی را برای حکومت بر اتحادِ سه‌گانه بپذیرند.

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. Revelation 13:13, 14.

> و به وسیلهٔ آن معجزاتی که توان انجامشان را در حضور وحش داشت، ساکنان زمین را فریب می‌دهد؛ و به ساکنان زمین می‌گوید که برای وحش تمثالی بسازند، آن که زخمی از شمشیر داشت و زنده ماند. و او قدرت داشت که به تمثال وحش جان ببخشد تا تمثال وحش هم سخن بگوید و هم باعث شود هر که تمثال وحش را پرستش نکند کشته شود. مکاشفه ۱۳:۱۳، ۱۴.

The only definition of the “image of the beast” in inspiration is that it represents the combination of church (the papal power) and state (the United Nations, with the United States controlling the other nine kings.) Jezebel is the papal power; Ahab is the United States who is king of the ten northern tribes.

تنها تعریف «صورتِ وحش» در الهام این است که آن نمایانگرِ ترکیبِ کلیسا (قدرتِ پاپی) و دولت (سازمان ملل متحد، با ایالات متحده که کنترلِ نه پادشاه دیگر را در دست دارد) است. ایزابل قدرتِ پاپی است؛ آخاب ایالات متحده است که پادشاهِ ده قبیلهٔ شمالی است.

When the United States falls at the Sunday law, Tyre (the papacy) who has been forgotten since 1798 is “remembered” and she begins her seductive songs. Due to the financial collapse represented as “national ruin” in the writings of Ellen White, the United States is forced to bring the entire world together to address the biblical power that brings every man’s hand together against him. That power is Islam, as represented by Islam’s forefather Ishmael.

وقتی ایالات متحده در قانون روز یکشنبه سقوط کند، صور (پاپیّت) که از سال ۱۷۹۸ به فراموشی سپرده شده بود «به یاد آورده می‌شود» و او نغمه‌های اغواگرانه‌اش را آغاز می‌کند. به دلیل فروپاشی مالی که در نوشته‌های الن وایت به‌عنوان «ویرانی ملی» بازنمایی شده است، ایالات متحده ناچار می‌شود تمام جهان را گرد هم بیاورد تا با آن قدرت کتاب‌مقدسی که دست همگان را علیه او یکپارچه می‌کند، روبه‌رو شود. آن قدرت اسلام است، چنان‌که به‌وسیله نیای اسلام، اسماعیل، نمایانده شده است.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> و فرشتهٔ خداوند به او گفت: اینک آبستن هستی و پسری خواهی زایید و نام او را اسماعیل خواهی نهاد؛ زیرا خداوند رنج تو را شنیده است. و او مردی وحشی خواهد بود؛ دستش بر ضد همه خواهد بود و دست همه بر ضد او؛ و در برابر همهٔ برادران خود ساکن خواهد شد. پیدایش ۱۶:۱۱، ۱۲.

The United States forms an alliance with the other nine kings, taking the leadership position. It does so for only a brief time, and it will then insist that the papal power becomes the head of it all, just as Jezebel controlled Ahab.

ایالات متحده با نه پادشاهِ دیگر اتحاد می‌بندد و رهبری را بر عهده می‌گیرد. اما این کار را فقط برای مدت کوتاهی انجام می‌دهد و سپس اصرار خواهد کرد که قدرت پاپی در رأس همه قرار گیرد، همان‌گونه که ایزابل بر آخاب تسلط داشت.

Thus, the three-fold alliance of the dragon, beast and false prophet march off together to Armageddon. The number eight represents resurrection, and the kingdom that is noted by prophecy as receiving a deadly wound was the fifth kingdom, the papal power. When the papacy is resurrected, they become the eighth kingdom and they are given control of the three-fold union and that eighth kingdom is the one head of the seven kingdoms that has been identified as receiving a deadly wound, but inspiration also identifies the healing of that deadly wound.

بدین‌سان، اتحاد سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب با هم به‌سوی هارمجدون رهسپار می‌شوند. عدد هشت نمایانگرِ رستاخیز است، و پادشاهی‌ای که بنا بر نبوت به دریافت زخمی مرگبار شناخته شده بود، پنجمین پادشاهی بود، یعنی قدرت پاپی. هنگامی که نهاد پاپی احیا شود، به هشتمین پادشاهی بدل می‌شود و اختیارِ اتحادِ سه‌گانه به آن سپرده می‌گردد؛ و آن پادشاهیِ هشتم همان یکی از سرهای آن هفت پادشاهی است که به‌عنوان دریافت‌کنندهٔ زخمی مرگبار شناخته شده است، اما الهام همچنین التیامِ آن زخمِ مرگبار را نیز مشخص می‌کند.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> «هرچه به آخرین بحران نزدیک‌تر می‌شویم، حیاتی است که میان عاملان خداوند هماهنگی و یگانگی برقرار باشد. جهان آکنده از طوفان و جنگ و اختلاف است. با این حال، زیر یک سر—قدرت پاپی—مردم متحد خواهند شد تا به خدا، در شخصِ شاهدان او، مخالفت ورزند. این اتحاد به‌وسیلهٔ مرتدِ بزرگ استحکام می‌یابد. او در حالی که می‌کوشد عوامل خود را در جنگ با حقیقت متحد سازد، برای تفرقه‌افکنی و پراکندنِ مدافعان آن کار خواهد کرد. حسادت، بدگمانی و بدگویی را او برمی‌انگیزد تا ناسازگاری و تفرقه پدید آورد.» شهادات، جلد ۷، ۱۸۲.

The fifth kingdom, the sixth kingdom and the seventh kingdom at that point have all lost their individual kingdoms, so their respective kingdoms are all resurrected together as one kingdom made up of three parts, counterfeiting the three-fold makeup of the godhead.

در آن مقطع، پادشاهیِ پنجم، پادشاهیِ ششم و پادشاهیِ هفتم همگی پادشاهی‌های مستقل خود را از دست داده‌اند؛ بنابراین، پادشاهی‌های مربوط به آنها همگی با هم به صورت یک پادشاهیِ واحدِ متشکل از سه بخش احیا می‌شوند، در تقلیدی جعلی از ساختارِ سه‌گانهٔ الوهیت.

The sixth kingdom that began with two lamb-like horns and ends as one horn that speaks as a dragon possesses the prophetic characteristic of the papal power for it becomes the image of the beast. It is the beast, the papal power, that is primarily represented as the resurrected eighth kingdom that was of the seven. But even though it is the papal power that most directly fulfills the prophetic enigma, of the eighth being of the seven, the United States forms an image of the papacy and therefore prophetically produces the same characteristics as the papal power.

پادشاهیِ ششم که با دو شاخِ برّه‌مانند آغاز شد و به یک شاخِ واحد که چون اژدها سخن می‌گوید پایان می‌یابد، ویژگیِ نبوّتیِ قدرتِ پاپی را داراست، زیرا به تصویرِ وحش بدل می‌شود. این خودِ وحش، یعنی قدرتِ پاپی است که در وهلهٔ نخست به‌عنوان پادشاهیِ هشتمِ زنده‌شده که از جملهٔ همان هفت بود، نمایانده می‌شود. اما گرچه این قدرتِ پاپی است که مستقیم‌تر معمای نبوّتیِ «هشتمی که از هفت است» را تحقق می‌بخشد، ایالات متحده تصویری از پاپیّت شکل می‌دهد و بنابراین از نظر نبوّتی همان ویژگی‌ها را همچون قدرتِ پاپی پدید می‌آورد.

The United States began in 1798 when according to Isaiah twenty-three, Tyre, the papal power was to be forgotten until the end of the sixth kingdom. 1798 was the time of the end for the Millerites at the beginning of Adventism. By the spring of 1844, Millerite Adventism had accepted the mantle of Protestantism which runs parallel to the horn of Republicanism representing the government of the United States. The two horns are on the same animal, so they proceed through history together. The beginning and ending of Adventism runs parallel to the Republican horn. The history of 1798, until the Protestants rejected the first angels’ message, was the period where God established that Protestant horn. He did so through a testing process, as He did with the Republican horn. There is much to say about the parallel horns, but not now.

ایالات متحده در سال ۱۷۹۸ آغاز شد، زمانی که بر اساس اشعیا باب بیست‌وسوم، صور، قدرتِ پاپی، قرار بود تا پایان پادشاهی ششم به فراموشی سپرده شود. ۱۷۹۸ در آغاز ادونتیسم برای پیروان میلر زمانِ پایان بود. تا بهار ۱۸۴۴، ادونتیسمِ میلریتی ردای پروتستانتیسم را پذیرفته بود؛ پروتستانتیسمی که با شاخِ جمهوری‌خواهیِ نمایانگرِ حکومت ایالات متحده، به‌طور موازی پیش می‌رود. دو شاخ بر یک حیوان‌اند، پس در طول تاریخ با هم پیش می‌روند. آغاز و پایانِ ادونتیسم با شاخِ جمهوری‌خواهی هم‌راستا است. از سال ۱۷۹۸ تا زمانی که پروتستان‌ها پیامِ فرشتهٔ اول را رد کردند، دوره‌ای بود که خدا آن شاخِ پروتستانی را برپا داشت. او این کار را از طریق فرایندِ آزمون انجام داد، همان‌گونه که با شاخِ جمهوری‌خواهی چنین کرد. دربارهٔ شاخ‌های موازی بسیار می‌توان گفت، اما نه اکنون.

The Republican horn commits fornication with apostate Protestantism, not with the true Protestant horn, for the true horn is the Lamb’s bride and she is a virgin. Since the time of the end in 1989 there have been seven presidents. The sixth of those presidents received a deadly wound in the very year that the movement at the end of Adventism also received a deadly wound. The eighth president since the time of the end in 1989, will be the one who received a deadly wound that is healed. He must be a president that is of the seven. At the same time, in 2020 when the sixth president received his deadly wound, the horn that is now carrying the Protestant mantle was also killed. As with the beast of Catholicism, and as with the image of the beast of apostate Protestantism, so with the genuine horn of Protestantism. The horn of Protestantism is represented as the sixth church, that becomes the eighth, but is of the seven.

شاخِ جمهوری‌خواه با پروتستانتیسمِ مرتد زنا می‌کند، نه با شاخِ پروتستانِ راستین، زیرا شاخِ راستین عروسِ بره است و او باکره است. از زمانِ پایان در سالِ ۱۹۸۹ تاکنون هفت رئیس‌جمهور بوده‌اند. ششمینِ آن رؤسای‌جمهور در همان سالی که جنبشِ پایانِ ادونتیسم نیز زخمِ مرگبار دریافت کرد، دچار زخمِ مرگبار شد. هشتمین رئیس‌جمهور از زمانِ پایان در ۱۹۸۹، همان کسی خواهد بود که زخمِ مرگبار دریافت کرده و آن زخم شفا یافته است. او باید رئیس‌جمهوری باشد که از میانِ آن هفت است. هم‌زمان، در سالِ ۲۰۲۰، هنگامی که ششمین رئیس‌جمهور زخمِ مرگبار خود را دریافت کرد، شاخی که اکنون ردای پروتستانی را بر دوش دارد نیز کشته شد. چنان‌که دربارهٔ وحشِ کاتولیسیسم و نیز «تصویرِ وحش»ِ پروتستانتیسمِ مرتد چنین است، دربارهٔ شاخِ اصیلِ پروتستانتیسم نیز چنین است. شاخِ پروتستانتیسم به‌عنوانِ کلیسای ششم معرفی می‌شود که هشتمی می‌گردد، اما از آن هفت است.

When you test these claims, remember the message that is unsealed just before probation closes will most certainly be presented within the context of the beginning illustrating the end. That message will be presented with the methodology of “historicism,” which employs biblical history aligned with world history to identify the end of the world. That message springs up out of the earth.

وقتی این ادعاها را می‌آزمایید، به یاد داشته باشید پیامی که درست پیش از پایانِ دورهٔ آزمایش مُهرش گشوده می‌شود، بی‌تردید در چارچوبی ارائه خواهد شد که در آن آغازْ تصویرگرِ پایان است. آن پیام با روش‌شناسیِ «تاریخ‌گرایی» ارائه خواهد شد؛ روشی که برای شناساییِ پایانِ جهان، تاریخِ کتاب‌مقدس را با تاریخِ جهان همسو می‌کند. آن پیام از زمین سر برمی‌آورد.

> Truth shall spring out of the earth; and righteousness shall look down from heaven. Yea, the Lord shall give that which is good; and our land shall yield her increase. Righteousness shall go before him; and shall set us in the way of his steps. Psalms 85:11–13.

> راستی از زمین خواهد رُست؛ و عدالت از آسمان فرو خواهد نگریست. آری، خداوند آنچه را که نیکوست عطا خواهد کرد؛ و سرزمین ما ثمرۀ خود را خواهد داد. عدالت پیشاپیش او خواهد رفت؛ و ما را در راه گام‌هایش خواهد نهاد. مزمور ۸۵: ۱۱-۱۳.

It is not simply that earth in the passage is identified as a “land.” The passage in Psalms not only identifies the “land” as the “earth” beast of Revelation thirteen, but it also notes that “truth” “springs” up out of the earth.

موضوع صرفاً این نیست که در آن بخش «زمین» به‌عنوان «سرزمین» شناسایی شده است. بخشی در مزامیر نه‌تنها «سرزمین» را «وحشِ زمینِ» مکاشفهٔ سیزده معرفی می‌کند، بلکه همچنین خاطرنشان می‌کند که «راستی» از زمین «می‌رویَد».

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’” The Great Controversy, 440.

> کدام ملتِ جهانِ نو در سال ۱۷۹۸ در حال قدرت‌گرفتن بود، نوید نیرو و عظمت می‌داد و توجه جهان را به خود جلب می‌کرد؟ تطبیق این نماد جای هیچ تردیدی باقی نمی‌گذارد. یک ملت، و فقط یک ملت، با مشخصات این نبوت انطباق دارد؛ بی‌ابهام به ایالات متحدهٔ آمریکا اشاره می‌کند. بارها و بارها اندیشه، و تقریباً همان واژگان، نویسندهٔ مقدس ناآگاهانه از سوی خطیب و تاریخ‌نگار در توصیف ظهور و رشد این ملت به کار رفته است. وحش دیده شد که «از زمین برمی‌آمد»؛ و بنا به گفتهٔ مترجمان، واژه‌ای که اینجا به «برآمدن» ترجمه شده، به‌طور تحت‌اللفظی به معنای «روییدن یا چون گیاهی سر برآوردن» است. مناقشهٔ بزرگ، ۴۴۰.

The United States is the earth beast that “springs up.” So, when you are testing the claims made in these articles, inspiration identifies the message will be based upon the end being illustrated by the beginning, it will be placed in the context of historical line upon historical line, and it must come from a voice in the United States. There are of course false voices within the United States, but according to and upon the authority of God’s Word any messenger or ministry that is located or has its origins outside the United States is a false light. Adventism began in the United States with the voice of a man and a movement established in the United States. Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

ایالات متحده همان وحشِ زمین است که «سر برمی‌آورد». بنابراین، وقتی ادعاهای مطرح‌شده در این مقالات را می‌آزمایید، الهام نشان می‌دهد که پیام بر این اصل بنا خواهد بود که پایان به‌وسیلهٔ آغاز به تصویر کشیده می‌شود، در زمینهٔ «خط تاریخی بر خط تاریخی» قرار داده می‌شود، و باید از صدایی در ایالات متحده صادر گردد. البته در خود ایالات متحده صداهای دروغین نیز وجود دارد، اما بر طبق و بر مبنای اقتدار کلام خدا، هر پیام‌آور یا خدمتی که در خارج از ایالات متحده مستقر است یا منشأ دارد، نوری کاذب است. ادونتیسم در ایالات متحده با صدای یک مرد و جنبشی که در ایالات متحده بنیان نهاده شد آغاز شد. عیسی پایانِ چیزی را با آغازِ آن چیز نشان می‌دهد.

He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.

آن که گوش دارد، بشنود آنچه روح به کلیساها می‌گوید.

Back to Articles