Article

# کتاب دانیال - شماره یکصد و نود و چهار

پژواک‌های مکابیان: پیروزی ترامپ و راه پیشگویانه به سوی تمثال وحش

Author

Jeff Pippenger

Published

April 24, 2024

Formats

PDF
Word

جریانی که مکابیان نماینده‌اش بودند (که معرف پروتستانتیسم مرتد در ایالات متحده است)، در سال ۱۶۷ پیش از میلاد در Modein شورش خود را علیه دین یونانی آغاز کرد. مکابیان در آنجا بر تلاش‌های آنتیوخوس اپیفانس برای تحمیل دین یونانی بر یهودیان غلبه کردند و نیز رهبر یهودیان را که با آنتیوخوس همکاری می‌کرد کشتند. بدین‌سان، بایدن در انتخابات ۲۰۲۴ از طریق بلوک رای‌دهی معروف به «راست دینی» شکست می‌خورد. تاریخ پیروزی انتخابات ۲۰۲۴ را چنین توصیف می‌کند که پروتستانتیسم مرتد نه‌تنها بر جمهوری‌خواهان جهانی‌گرا موسوم به RINOها، بلکه بر تلاش‌های دموکرات‌های خداناباور برای تحمیل دین ووک‌ایسم بر کشور نیز چیره می‌شود.

جنگ معنویِ درونی که خط مکابیان نمایندهٔ آن است، در سال ۲۰۱۵ آغاز شد، زمانی که رئیس‌جمهورِ ثروتمند قدرت‌های اژدهاییِ جهانی‌گرایی را برانگیخت، و کارِ اژدها در به قتل رساندنِ دو شاهد شامل محاکماتِ پلوسی دربارهٔ ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱ بود. مودعین و شورش مکابیان پیروزی آیندهٔ پروتستانتیسمِ مرتد در ۵ نوامبر ۲۰۲۴ را نشان می‌دهد. تحلیف ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ نمادش سال ۱۶۴ پیش از میلاد بود؛ سالی که نمایانگر بازتقدیسِ معبد دوم بود، و در همان سال (۱۶۴ ق.م.)، آنتیوخوس اپیفانس درگذشت. آنتیوخوس نمایندهٔ حزب دموکرات و شرکای جهانی‌گرای‌شان است که خود را جمهوری‌خواه می‌نامند، هرچند به همان اندازه جمهوری‌خواهِ MAGA هستند که یک دختر پسر است.

نبرد سیاسی‌ای که در آیات سیزده تا پانزده بازنمایی شده و با نبردِ پانیوم به پایان می‌رسد، با نبرد دینیِ آن تاریخ میان ووک‌ایسم و پروتستانتیسمِ مرتد به‌طور موازی پیش می‌رود. پس از مراسم تحلیفِ ترامپ در ۲۰۲۵، که بازتقدیسِ معبدِ دوم در ۱۶۴ پیش از میلاد نمایانگر آن است، او سپس با کنار هم آوردنِ کلیسای پروتستانِ مرتد با دولتِ جمهوری‌خواهِ مرتدِ خود، شکل‌دهیِ واقعیِ تصویری از وحش را آغاز خواهد کرد؛ امری که با اتحادِ روم و مکابیان از ۱۶۱ تا ۱۵۸ پیش از میلاد بازنمایی شده است. ترامپ کلیسا و دولت را در قالبِ اتحادی به هم پیوند خواهد زد، اتحادی که در آن عنصرِ دینی زمام امور را در دست دارد. در تاریخِ نبوی که در آن وحشِ زمین تصویرِ وحشِ کاتولیسیسم را می‌سازد، شاخِ جمهوری‌خواهِ مرتد و شاخِ پروتستانِ مرتد جامِ دورانِ مهلتِ خود را در سمتِ نادرستِ مسئلهٔ حیاتِ ابدی پر خواهند کرد.

از زمانِ تحلیف، که با تطهیرِ معبدِ دوم در ۱۶۴ ق.م. نمایانده شده است، کارِ شکل‌دادن به تمثالِ وحش آغاز می‌شود، چنان‌که با اتحادِ یهودیان و روم از ۱۶۱ ق.م. تا ۱۵۸ ق.م. نمایانده شده است. ترامپ در ۵ نوامبر ۲۰۲۴ (۱۶۷ ق.م.) دوباره انتخاب خواهد شد و در مراسم تحلیفش (۱۶۴ ق.م.) او هشتمین رئیس‌جمهور از زمانِ پایان در سال ۱۹۸۹ خواهد شد. بدین‌سان او هشتمی خواهد شد، یعنی از آنِ هفت است، و این بازتاب‌دهندهٔ وحشِ پاپی است که هنگامی که زخمِ مهلکش در قانونِ یکشنبه التیام یابد، به هشتمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس تبدیل می‌شود. تحلیفِ او با تجدیدِ تقدیسِ معبدِ دوم به دستِ مکابیان در ۱۶۴ ق.م. نمایانده شده بود. شورشِ مکابیان سه سال پیش‌تر در شهرِ مودعین آغاز شد؛ نامی که به معنای «اعتراض» است و نشان‌گرِ پیروزیِ انتخاباتیِ او در ۵ نوامبرِ ۲۰۲۴ است.

در سال ۱۶۴ پیش از میلاد، دومین تقدیسِ معبد دوم رخ داد که بدین‌سان نمونه‌ای از تحلیف دوم ترامپ در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ است. در آن زمان او رسماً هشتمین رئیس‌جمهور می‌شود، یعنی از میان هفت رئیس‌جمهورِ پیش از خود. در یهودیت، سال ۱۶۴ پیش از میلاد به‌عنوان یادمانِ دومین تقدیسِ معبد دوم گرامی داشته می‌شود.

مراسم تحلیف جایی است که ترامپ هشتمی می‌شود، یعنی از همان هفت‌تاست، و از آن نقطه به بعد معجزات شیطانی رخ خواهند داد که از کارِ شکل‌دادنِ تصویری برای وحش حمایت می‌کنند. عدد هشت نمادِ تصویرِ وحشِ زنده‌شده است، و در آن مقطع شکل‌گیریِ تصویر آغاز می‌شود، همان‌طور که ۱۶۱ پیش از میلاد نمایانگر آن است.

تشکیل تمثال وحش نخست در ایالات متحده تحقق می‌یابد و سپس تمثال وحش بر تمام جهان تحمیل می‌شود. در آغازِ زمانی که ایالات متحده جهان را وادار می‌کند تمثالی برای وحش بپذیرد—تمثالی که هم سخن بگوید و هم موجب شود هر که تمثال وحش را پرستش نکند، کشته شود—ایالات متحده به‌تازگی قانون یکشنبه را تصویب کرده و اتحادی سه‌گانه تشکیل داده خواهد بود. با وضع قانون یکشنبه، اتحاد سه‌گانه برقرار است و زمان کارهای شگفت‌آور شیطان فرا رسیده است، زیرا شیطان در هیئت مسیح ظاهر می‌شود و معجزات انجام می‌دهد تا جهان را به پذیرش تمثال جهانیِ وحش و عبادت روز یکشنبه وادارد. در آن زمان ترامپ رهبر ده پادشاه می‌شود.

بدین‌سان، مراسم تحلیف ترامپ به‌عنوان پادشاه ارشدِ ده پادشاه، که در اتحاد سه‌گانه در هنگام قانون یکشنبه‌ای که به زودی فرا می‌رسد تحقق می‌یابد، از پیش با مراسم تحلیف ترامپ به‌عنوان «هشتمی که از هفت است» در مقام رئیس‌جمهور در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ به‌گونه‌ای نمونه‌وار نشان داده شده است. در هنگام قانون یکشنبه که شکل‌گیری تصویر وحش در ایالات متحده را به انجام می‌رساند، وحش پاپی نیز «هشتمی که از هفت است» می‌شود. بنابراین، زمان آزمونِ تصویر وحش با «هشتمی که از هفت است» شدنِ ترامپ آغاز می‌شود و وقتی آن دوره پایان یابد، نظام پاپی نیز «هشتمی که از هفت است» می‌گردد، زیرا «آلفا و امگا» پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد.

معجزات شیطانی در مراسم تحلیف ترامپ آغاز می‌شوند؛ همان زمانی که دورهٔ شکل‌گیری تمثالِ وحش آغاز می‌شود، و این، نشانهٔ کارِ شگفت‌انگیزِ شیطان است که آغازش در پایانِ دورهٔ شکل‌گیری تمثالِ وحش در ایالات متحده است. تحلیف ترامپ آغازِ آن دوره را نشان می‌دهد، و تحلیف او به‌عنوان پادشاه ارشدِ ده پادشاهِ سازمان ملل متحد پایانِ آن دوره را نشان می‌دهد. تحلیفِ آغازین و پایانی، هر دو آغازگر شکل‌گیری تمثالِ وحش هستند: نخست در ایالات متحده و سپس در سراسر جهان.

کارِ اتحاد، یا ائتلاف با روم که از ۱۶۱ پیش از میلاد تا ۱۵۸ پیش از میلاد رخ داد، این دورهٔ تاریخی را مشخص می‌کند و در آیهٔ شانزدهم در قانون یکشنبه پایان می‌پذیرد. کار نهاییِ اجرای حکومتی که تصویری از نظام پاپی است، با شکل‌گیریِ تصویرِ وحش آغاز می‌شود و به‌دست ترامپ پیش برده می‌شود، هنگامی که او امتیازهای سیاسیِ پروتستان‌های مرتد را که در پیروزیِ سیاسی‌اش به او داده بودند، جبران می‌کند.

این ساختار پیشگویانه باید در تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل قرار داده شود. تاریخ پنهانِ آیات دو تا سه از باب یازدهمِ دانیال نیز باید بر آن ساختار قرار داده شود. تاریخ پیشگویانهٔ دو شاهدِ باب یازدهمِ مکاشفه نیز باید بر آن ساختار قرار داده شود. با کنار هم آوردنِ این سه خط در تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل، شیرِ قبیلهٔ یهودا آن بخشی از نبوتِ دانیال را که تا ایامِ آخر مُهر و موم شده بود، می‌گشاید.

> آیا در شهری شیپور نواخته شود و مردم نترسند؟ آیا در شهری مصیبتی روی دهد و خداوند آن را نکرده باشد؟ یقیناً خداوند هیچ کاری نمی‌کند، جز آنکه راز خود را بر بندگانش، پیامبران، آشکار کند. شیر غرید؛ کیست که نترسد؟ خداوند سخن گفته است؛ کیست که نبوّت نکند؟ در کاخ‌های اشدود و در کاخ‌های سرزمین مصر اعلام کنید و بگویید: بر کوه‌های سامره گرد آیید و آشوب‌های عظیمِ در میان آن و ستمدیدگانِ در میانش را بنگرید. عاموس ۳:۶‏–‏۹.

پیامی که مهر آن گشوده شده و در تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهلِ بابِ یازدهمِ دانیال نمایانده شده است، همان پیامِ مُهر است؛ و عاموس پرسشِ بلاغی‌ای دربارهٔ دمیده شدنِ شیپور در شهری و غرّشِ شیر مطرح می‌کند؛ و پاسخ را زمانی می‌دهد که می‌گوید خدا هیچ کاری نمی‌کند مگر آن‌که نخست آن را بر خادمانِ خود، یعنی پیامبران، آشکار سازد. او می‌افزاید که پیامِ شیپور که برای برانگیختنِ ترسِ الهی طراحی شده است، شر را نیز در شهر آشکار می‌کند و باید در اَشدود، مصر و سامره اعلان شود؛ که این سه نمایانگرِ ساختارِ سه‌گانهٔ بابلِ امروزی‌اند. پیامِ شیپورِ مُهر می‌بایست پیشاپیشِ رویدادهایی که در پیامِ مُهر نمایانده شده‌اند، به سراسرِ جهان اعلان شود. پیامِ شیپور که همان پیامِ مُهر است، امضای «حقیقت» را بر خود دارد، زیرا زمانِ مُهر بر پایهٔ سه دمیدنِ شیپورِ «وایِ سوم» سامان یافته است.

شیپور نخست، آغازِ مُهر شدن را در 11 سپتامبر 2001 نشان داد و شیپور آخر، پایانِ مُهر شدن را در زمانِ قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی می‌آید نشان می‌دهد، هنگامی که در زلزله‌ای عظیم، وای سوم ناگهان فرا می‌رسد. دمیدنِ میانی در 7 اکتبر 2023 رخ داد، زمانی که سرزمینِ باشکوهِ باستانی با حمله‌ای غافلگیرانه از سوی اسلامِ وای سوم هدف قرار گرفت؛ همان‌گونه که سرزمینِ باشکوهِ مدرن نیز در سال 2001 با حمله‌ای غافلگیرانه از سوی اسلامِ وای سوم ضربه خورد، و همان‌گونه که در آخرینِ آن سه دمیدن، در زمانِ قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی می‌آید، خواهد بود. آن حملهٔ غافلگیرانهٔ میانی بر سرزمینِ باشکوهِ باستانی، بر اسرائیلِ ملّی بود؛ نمادی از شورشی که مسیح را مصلوب کرد.

پیام شیپورِ عاموس به سراسر جهان پخش خواهد شد و کارِ نشر این پیام در پایان ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز شد. آنگاه شیرِ قبیلهٔ یهودا غرّید؛ کیست که نترسد؟ و چه کسی آن‌قدر جسور است که انکار کند که رویدادهای مربوط به زمانِ مهرکردنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر اکنون در سراسر سیارهٔ زمین در حال گشوده شدن‌اند؟ این مقالات اکنون در بیش از صد و بیست کشور، به بیش از شصت زبان در دسترس هستند و می‌توان آن‌ها را یا خواند یا به آن‌ها گوش داد.

> خوشا به حال کسی که می‌خواند و خوشا به حال آنان که سخنان این نبوت را می‌شنوند و آنچه را که در آن نوشته شده نگاه می‌دارند؛ زیرا وقت نزدیک است. مکاشفه ۱:۳.

هنگامی که آتشی از روی مذبح، که با دعاها و بخور درآمیخته بود، با برداشته شدن مهر هفتم و آخر به سوی زمین افکنده شد، صداها، غرّش‌های رعد، برق‌ها و زلزله‌ای عظیم روی داد. این زلزله عظیم در پیِ افکنده شدن پیام «فریاد نیمه‌شب» همچون آتش بر قدیسانی که در حزقیال باب نهم ناله و زاری می‌کنند پدید می‌آید؛ همان‌گونه که آتش در پنطیکاست فرود آمد. آن آتش نمایانگر پیامی بود که سپس به هر قوم و قبیله و زبان و مردمی برده شد؛ همچنان که این مقالات نیز چنین‌اند. آن آتش نمایانگر توانایی رساندن آن پیام به انبوهی از زبان‌ها بود؛ همچنان که این مقالات نیز چنین‌اند. این مقالات از پیش آنچه را که در آستانه وقوع است آشکار می‌سازند، زیرا خداوند هیچ کاری نمی‌کند مگر آن‌که نخست فعالیت‌های خود را از طریق کلام نبوی‌اش آشکار کند.

> گوش فرادهید، ای آسمان‌ها، تا سخن بگویم؛ و ای زمین، سخنان دهانم را بشنو. تعلیم من چون باران فرو خواهد ریخت، گفتارم چون شبنم خواهد چکید؛ همچون بارانِ ریز بر علفِ لطیف، و همچون رگبارها بر چمن. زیرا نام خداوند را اعلام خواهم کرد؛ عظمت را به خدای ما نسبت دهید. او صخره است؛ عمل او کامل است، زیرا تمامی راه‌های او انصاف است؛ خدای راستی و عاری از بی‌عدالتی است؛ او عادل و راستکار است. آنان خود را فاسد ساخته‌اند؛ لکهٔ آنان، لکهٔ فرزندان او نیست؛ نسلی کج‌رو و معوج‌اند. تثنیه 32:1-5

«آموزه»ی «بارانِ آخر» اکنون از سوی خداوند منتشر می‌شود، و آموزه‌هایی که پیامِ «فریادِ نیمه‌شب-بارانِ آخر» را تشکیل می‌دهند، بر «نامِ خداوند» استوارند. نامِ او «حقیقت» است؛ او پلمونی، شمارندهٔ شگفت‌انگیز است، و او زبان‌شناسِ شگفت‌انگیز است؛ او الفا و امگا است؛ او پسرِ خدا و پسرِ انسان است؛ او کاهنِ اعظم است؛ او شیرِ قبیلهٔ یهودا است؛ و او میکائیل، رئیسِ فرشتگان، است. همهٔ این نام‌های مسیح بخشی جدایی‌ناپذیر از مکاشفهٔ عیسی مسیح‌اند که درست پیش از پایانِ مهلت، مُهر آن برداشته می‌شود؛ و آن‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از مقالاتی هستند که از پایانِ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ در سراسر جهان منتشر شده‌اند. «کسی که گوشِ شنوا دارد، بشنود آنچه روح به کلیساها می‌گوید.»

شیر قبیلهٔ یهودا، که همان کسی است که غالب شد و حق گشودن کتابِ مُهرشده با هفت مُهر را به‌دست آورد، اکنون می‌گرید، چنان‌که در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ گریست؛ پس چه کسی نترسد؟

> و با آواز بلند فریاد زد، چنان‌که شیری می‌غرد؛ و چون فریاد زد، هفت تندر صدای خود را سر دادند. و چون هفت تندر صدای خود را سر دادند، می‌خواستم بنویسم؛ و صدایی از آسمان شنیدم که به من می‌گفت: آنچه را هفت تندر گفتند مهر و موم کن و آنها را ننویس. مکاشفه ۱۰:۳، ۴.

یک تاریخ مقدس که با تاریخ پنهانِ دانیال فصل یازده آیه چهل هم‌راستا است، تاریخِ پیروانِ میلر است؛ در تحققِ مثلِ ده باکره در متی فصل بیست‌وپنج، هفت رعدِ مکاشفه فصل ده، حبقوق فصل دو، و حزقیال فصل دوازده، آیات بیست‌ویک تا بیست‌وهشت. تاریخ آنان در زمانِ انتها در سال ۱۷۹۸ آغاز شد که با زمانِ انتها در ۱۹۸۹ هم‌خوانی دارد. در مکاشفه فصل ده، هفت رعد به صدا درآمدند، اما به یوحنا اجازه داده نشد آنچه هفت رعد گفته بودند را بنویسد. رسول پولس در آسمانِ سوم چیزهایی دید و شنید که نوشتنشان برای انسان‌ها جایز نبود.

> رسول پولس در آغاز تجربهٔ مسیحی خود فرصت‌های ویژه‌ای یافت تا ارادهٔ خدا را دربارهٔ پیروان عیسی بیاموزد. او «به آسمان سوم ربوده شد»، «به فردوس، و سخنانی ناگفتنی شنید که گفتن آن برای انسان روا نیست.» خود اذعان داشت که «رؤیاها و مکاشفات» بسیاری «از جانب خداوند» به او داده شده است. درک او از اصول حقیقت انجیل همسنگِ «بسیار برترین رسولان» بود. دوم قرنتیان 12:2، 4، 1، 11. او درکی روشن و کامل از «عرض و طول و عمق و ارتفاعِ» «محبت مسیح که فراتر از معرفت است» داشت. افسسیان 3:18، 19. اعمال رسولان، 469.

همهٔ پیامبران به ایام آخر اشاره می‌کنند، و یوحنا از نوشتن آنچه هنگام «به زبان آوردن» صداهای «هفت رعد» شنید منع شد؛ و به پولس، هنگامی که در آسمان سوم بود، فهمانده شد که آنچه مشاهده کرد، روا نیست که انسانی آن را «به زبان آورد». حقیقتی که «هفت رعد» نمایندهٔ آن بودند قرار بود مهر و موم شود تا زمانی که شیرِ قبیلهٔ یهودا برگزید مهر آن حقیقت را بگشاید.

مهرش تا حدی برای خواهر وایت گشوده شد، زیرا او تشخیص داد که این امر نمایانگر «رویدادهایی است که رخ خواهند داد» در تاریخ پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم، و نیز اینکه نمایانگر «رویدادهای آینده‌ای است که به ترتیب خود آشکار خواهند شد.» آنچه در آن زمان مکشوف شد، پیشگویی‌ای بود مرتبط با «رویدادهای آینده». همچنین به او تعلیم داده شد که مُهر و موم شدنِ «هفت رعد»، نمونه‌اش مُهر و موم شدنِ کتاب دانیال بود.

> نور ویژه‌ای که به یوحنا داده شده بود و در هفت رعد بیان شده بود، شرحی از رویدادهایی بود که قرار بود تحت پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم رخ دهند. . ..

> پس از آنکه این هفت رعد سخن گفتند، فرمانی به یوحنا می‌رسد، همان‌گونه که دربارهٔ کتابچه به دانیال رسیده بود: «آنچه را که این هفت رعد گفته‌اند مُهر کن.» این‌ها به رویدادهای آینده مربوط‌اند که به ترتیب خود آشکار خواهند شد. تفسیر کتاب‌مقدس ادونتیست‌های روز هفتم، جلد ۷، ۹۷۱.

این درک که «هفت تندر» به‌عنوان نمادی که ثابت و تأیید کرد که روش «خط بر خط» پیامِ بارانِ پسین است، در زمانِ پایان که از ۱۹۸۹ آغاز شد شناخته شد، اما پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، اهمیتِ تکرارِ آن دو حرکت به یک حقیقتِ امتحانیِ حاضر تبدیل شد.

تکرار تاریخ میلری‌ها در تاریخِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر، قاعدهٔ اصلی‌ای بود که در آن تاریخ تأیید شد، همان‌گونه که قاعدهٔ اصلی میلری‌ها در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تأیید شد. برای میلری‌ها، قاعدهٔ اصلیِ «یک روز معادل یک سال است» در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تأیید شد، و قاعدهٔ اصلی‌ای که بیان می‌کند همهٔ جنبش‌های اصلاحی نمونهٔ یکدیگرند، «خط بر خط»، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تأیید شد. «هفت رعد»، به‌عنوان شاهدی بر آن حقیقت، در همان زمان از مهر گشوده شدند.

عیسی همواره پایانِ هر چیز را با آغازِ آن نشان می‌دهد، و ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ که آغازِ فرایندِ مُهر کردن بود، پایانِ آن فرایند را نیز مشخص می‌کند. شیرِ قبیلهٔ یهودا هنگامی که در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ آغاز به زنده کردنِ استخوان‌های خشک و مرده کرد، مُهرِ جنبه‌ای دیگر از «هفت رعد» را برداشت؛ زیرا آنگاه نشان داد که، مطابق با «حقیقت»، «هفت رعد» همچنین به‌گونه‌ای نمادین نمایانگرِ تاریخِ میلریتیِ ناامیدی‌های اول و آخر است، و شورشِ فریادِ نیمه‌شب نشانهٔ میانیِ راه است.

با این کار، او آشکار کرد که «هفت رعد» در تاریخِ میان ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ تا قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، تکرار می‌شود. ناامیدیِ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به‌عنوان نخستین نشانهٔ راه، و ناامیدیِ قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد به‌عنوان واپسینِ آن سه نشانهٔ راهِ «حقیقت» که در پایانِ زمانِ مُهرکردن «هفت رعد» را شناسایی می‌کنند، با شورشی که به دوشیزگانِ نادان منسوب است نمایانده می‌شود؛ آنان پیامِ شیرِ سبطِ یهودا را که اکنون غرّش می‌کند، در حالی که او مُهر از پیامِ خود برمی‌دارد و آن را در سراسرِ کرهٔ زمین منتشر می‌کند، رد می‌کنند، زیرا آن پیام، پیامِ فریادِ نیمه‌شبِ روزهایِ آخر است.

در آغاز زمان مُهر و موم، در 11 سپتامبر 2001، فرشتهٔ باب هجدهم مکاشفه فرود آمد و از جمله، مُهر از فهمی کامل‌تر دربارهٔ معنای «هفت تندر» برداشت. آنچه در آن زمان از «هفت تندر» فهمیده شد، صرفاً این نبود که جنبش‌های اصلاحی با یکدیگر موازی‌اند، بلکه همچنین این بود که هرگاه فرشته در آن نشانه‌راهِ یک جنبش اصلاحی فرود می‌آمد، قاعدهٔ اصلیِ نبویِ تاریخِ مربوط به آن را تأیید می‌کرد.

نزول فرشتهٔ باب هجدهمِ مکاشفه در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، روش‌شناسی بارانِ پسینِ «خط بر خط» را تأیید کرد، زیرا آشکار ساخت که جنبش آغازین (یا آلفا) جنبش پایانی (یا امگا) را تصویر می‌کرد. در پایان زمان مُهر، میکائیل فرود آمد تا استخوان‌های خشکِ مرده را زنده سازد؛ همان‌ها که به‌وسیلهٔ دو شاهد نمایانده شده بودند که در خیابانِ آن شهر بزرگِ سدوم و مصر، جایی که خداوندِ ما نیز مصلوب شد، مرده بودند. وقتی میکائیل مردگان را به زندگی فراخوانْد، او، به‌عنوان شیرِ قبیلهٔ یهودا، مُهر را گشود و آشکار ساخت که «هفت رعد» تاریخی پنهان فراتر از حقایقِ پیش‌تر مکشوفِ «هفت رعد» دارد.

و هنگامی که شیرِ قبیلهٔ یهودا مهرِ آن حقیقت را گشود، آن را در ساختارِ «حقیقت» جای داد. سپس آشکار شد که ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ با ۱۹ آوریل ۱۸۴۴ متناظر است، و اینکه پس از هر یک از آن نشان‌های راه، مهرِ پیامِ «فریاد نیمه‌شب» گشوده خواهد شد؛ پیامی که سرکشیِ باکره‌های نادان را در هر یک از آن دوره‌ها آشکار خواهد ساخت. او همچنین این حقیقت را گشود که آن پیام همچون سونامی در سراسر جهان گسترش خواهد یافت تا زمانی که قانون یکشنبه به اجرا گذاشته شود و ناامیدیِ بزرگ به وقوع بپیوندد.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> و به من گفت: سخنان نبوتِ این کتاب را مهر و موم مکن، زیرا زمان نزدیک است. هر که بی‌عدالت است، همچنان بی‌عدالت بماند؛ و هر که ناپاک است، همچنان ناپاک بماند؛ و هر که عادل است، همچنان عادل بماند؛ و هر که مقدس است، همچنان مقدس بماند. و اینک، به‌زودی می‌آیم؛ و پاداش من با من است تا به هر کس بر حسب اعمالش جزا بدهم. من آلفا و امگا هستم، ابتدا و انتها، اول و آخر. مکاشفه ۲۲:‏۱۰-۱۳.

Back to Articles