Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Two

کتاب دانیال - شماره صد و سی و دو

Unveiling the Prophetic Significance of the Second Test: Understanding the Image of the Beast and the Sealing Time of the 144,000

پرده‌برداری از اهمیت نبوی آزمون دوم: شناخت تمثال وحش و زمان مهر شدن ۱۴۴٬۰۰۰ نفر

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word

In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.

در مقالات پیشین وقت صرف کردیم تا ویژگی‌های نبویِ آزمون دوم از میان سه آزمونی را که به‌وسیلهٔ سه فرشته نمایانده شده‌اند، شناسایی کنیم. هر فرشته آزمونی مشخص را نمایندگی می‌کند و آزمون دوم به‌صورت یک آزمون بصری بازنمایی می‌شود. ما هر سه فرشته را شناسایی کردیم و آزمون‌های متناظرشان نیز در فصل نخستِ دانیال مشخص شده‌اند؛ جایی که دومینِ آن سه آزمون بر پایهٔ ظاهر دانیال و سه مرد شایسته پس از پیروی آنان از رژیم گیاه‌خواری به جای رژیم بابلی بنا شده بود. ویژگی دیگری از آزمون دوم این است که غالباً با نمایشی از اتحاد کلیسا و دولت نشان داده می‌شود.

All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.

هر سه فرشته و آزمون‌های مربوط به آن‌ها در سقوط بابلِ نمرود در باب یازدهمِ سفر پیدایش مشخص می‌شوند. آن سه آزمون در آنجا با سه بار به‌کار رفتنِ عبارت «go to» در آیات سه، چهار و هفت نمایانده شده‌اند. دومین کاربردِ عبارت «go to» در آیهٔ چهار، آزمونِ فرشتهٔ دوم را مشخص می‌کند.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> و گفتند: بیایید، برای خود شهری و برجی بسازیم که سرش به آسمان برسد؛ و برای خود نامی دست‌وپا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم. پیدایش ۱۱:۴

A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.

یک شهر نمایانگر یک دولت است، و یک برج نمایانگر یک کلیساست. آن‌ها همچنین در پی سرشتی مشخص بودند، چنان‌که در میل‌شان به اینکه برای خود نامی بسازند نمایان است. در آزمونِ دوم، سرشت غالباً آشکار می‌شود، و این آشکارشدن از رهگذر تقابل با سرشتی متضاد صورت می‌گیرد؛ چنان‌که در قابیل و هابیل، دوشیزگان دانا و نادان، یا در آزمونِ دومِ دانیال، در تفاوتِ ظاهریِ میانِ کسانی که خوراکِ بابل را می‌خوردند و کسانی که حبوبات می‌خوردند، نمود دارد.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.

> از تو خواهش می‌کنم، بندگانت را ده روز بیازمای؛ و بگذار به ما حبوبات برای خوردن و آب برای نوشیدن بدهند. سپس بگذار در حضور تو به چهرهٔ ما و چهرهٔ جوانانی که از سهم خوراک پادشاه می‌خورند نگاه کنند؛ و چنان‌که می‌بینی، با بندگانت رفتار کن. پس او در این امر با آنان موافقت کرد و ایشان را ده روز آزمود. و در پایان ده روز، چهره‌هایشان نیکوتر و از حیث تن فربه‌تر از همهٔ جوانانی که از سهم خوراک پادشاه می‌خوردند به نظر رسید. دانیال ۲:۱۲-۱۵.

In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.

در تاریخ میلریتی‌ها، آزمونِ فرشتهٔ دوم دو دسته از پرستندگان را آشکار کرد. آن دسته که در آزمون مردود شد، دخترانِ روم شدند؛ دستهٔ دیگر وفادارانی بودند که به پیروی از نورِ پیش‌رونده ادامه دادند. دخترانِ روم سیما و ویژگی‌های نبویِ مادر را بازمی‌تابند، و آن مادری که ایشان دخترانِ او شدند به‌عنوان مادرِ فواحش شناخته می‌شود. در زبانِ نبوت، فاحشه کلیسایی است که با دولت وارد رابطه می‌شود، چنان‌که نمونه‌اش نظامِ پاپی است.

The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.

فرشتهٔ نخست از سه فرشته در باب چهاردهمِ مکاشفه، هر سه آزمونِ مربوط به آن سه فرشته را در بر دارد؛ باب نخستِ دانیال نیز چنین است. در باب دوازدهمِ دانیال نیز فرایندِ آزمونِ سه‌مرحله‌ای مشخص شده است؛ بنابراین این فرایندِ سه‌مرحله‌ای هم در آغاز و هم در پایانِ کتابِ دانیال دیده می‌شود.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> بسیاری پاک خواهند شد، سفید خواهند شد و آزموده خواهند شد؛ اما شریران شرارت خواهند ورزید، و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ اما خردمندان خواهند فهمید. دانیال ۱۲:۱۰

The first test in verse twelve is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse twelve is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.

آزمون نخست در آیه دوازده، تطهیری است که در صحن معبد رخ می‌دهد؛ جایی که بره ذبح می‌شود و عادل‌شمردگی به گناهکار محسوب می‌شود. آزمون دوم در آیه دوازده، سپید گردیدن است که به‌وسیلهٔ قدسِ معبد نمایانده می‌شود و نمایانگر زمانی است که تقدیس به مؤمن اعطا می‌شود. گام سوم، آزموده شدن است که داوریِ قدس‌الاقداس را بازنمایی می‌کند؛ جایی که قومِ خدا مُهر می‌شوند و جلال‌یافتگی تحقق می‌یابد. دو طبقهٔ عبادت‌کنندگان با شریرانی که درک نمی‌کنند و حکیمانی که درک می‌کنند نمایانده شده‌اند.

The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.

آزمون دوم، که بارها در کلام مقدس به تصویر کشیده شده است، بیانگر یک آزمون دیداری است که در آن دو دسته از عبادت‌کنندگان آشکار می‌شوند و ترکیب کلیسا و دولت به‌صورت نمادین نشان داده می‌شود. به همان اندازه مهم است که یکی از ویژگی‌های آزمون دوم این است که بر آزمون سوم مقدم است، و آزمون سوم نمایانگر داوری است. با این حال، تبصره مهمی درباره داوریِ آزمون سوم وجود دارد، زیرا هر یک از سه آزمون دربرگیرنده داوری است، اما دو آزمون نخست در مقطعی از تاریخ قرار می‌گیرند که تکوین شخصیت هنوز ممکن است. آزمون سوم متفاوت است، بدین معنا که محکی نبوی است که صرفاً مشخص می‌کند در دو گامِ پیشینِ فرایند آزمون، به کدام دسته از عبادت‌کنندگان تبدیل شده بودید.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.

در زمان مُهر شدنِ یکصد و چهل‌وچهار هزار، که در 11 سپتامبر 2001 آغاز شد و در قانون یکشنبه در ایالات متحده پایان می‌یابد، سه آزمون وجود دارد. نخستین آزمون زمانی بود که فرشته در 11 سپتامبر 2001 نازل شد، و مطابق با فرشته‌ای که در تاریخ میلریتی در 11 اوت 1840 نازل شد، این آزمونْ آزمونی بر سر رژیم غذایی است. در باب نخست کتاب دانیال، نخستین آزمون زمانی بود که دانیال در دل خود عزم کرد خوراک پادشاه را نخورد. وقتی روح‌القدس در هنگام تعمیدِ مسیح نازل شد و او سپس چهل روز روزه گرفت، نخستین آزمون او بر سر رژیم غذایی بود.

The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.

آزمون سوم و نهایی در زمان مُهرگذاریِ صد و چهل و چهار هزار، قانون یکشنبه است. در آن زمان، همهٔ کسانی که از الزاماتِ سبتِ روز هفتم آگاهی دارند و پرستش در روز خورشید را برمی‌گزینند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد و برای ابد هلاک خواهند شد. پس از سه سال، در باب نخست دانیال، دانیال و آن سه مرد شایسته را نزد نبوکدنصر بردند (نمادی از قانون یکشنبه) تا بر پایهٔ آموزش سه سال گذشته‌شان داوری شوند. وقتی پدر و پسر در داستان شورش نمرود، در سومین «بیایید»، فرود آمدند، هدف این بود که زبانشان را مغشوش سازند و آنان را در سراسر زمین پراکنده کنند. آزمون سوم، محکی قاطع است که این دو گروه را برای ابد از هم جدا می‌کند.

> “Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.

> هم مثل علف‌های هرز و هم مثل تور به‌روشنی می‌آموزند که هرگز زمانی فرا نخواهد رسید که همهٔ شریران به سوی خدا بازگردند. گندم و علف‌های هرز تا موسم درو با هم می‌رویند. ماهی‌های خوب و بد با هم به ساحل کشیده می‌شوند تا جدایی نهایی صورت گیرد.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> «بار دیگر، این مَثَل‌ها می‌آموزند که پس از داوری دیگر مهلت توبه‌ای در کار نخواهد بود. هنگامی که کار انجیل به پایان برسد، بلافاصله جدایی میان نیکان و بدان صورت می‌گیرد و سرنوشت هر گروه برای همیشه تعیین می‌شود.» درس‌های عینی مسیح، ۱۲۳.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.

زمان مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر با قانونِ یکشنبهٔ نزدیک‌الوقوع به پایان می‌رسد و میان آن آزمونِ سوم و آزمونِ نخست که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ فرا رسید، آزمونِ دوم بر ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای نازل می‌شود. «پس از داوری مهلتِ آزمایشی وجود ندارد»، زیرا در آن هنگام کارِ انجیل برای صد و چهل و چهار هزار نفر به پایان می‌رسد.

Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.

خواهر وایت در جاهای مختلف تعلیم می‌دهد که اگر در آزمون نخست قبول نشویم، در آزمون دوم نیز نمی‌توانیم قبول شویم، و بدون آن‌که آزمون دوم را با موفقیت بگذرانیم، شکست خود را در آزمون سوم، یعنی محک نهایی، نشان خواهیم داد.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> توجهم به اعلام ظهور نخستینِ مسیح معطوف شد. یوحنا در روح و قدرتِ ایلیا فرستاده شد تا راهِ عیسی را آماده کند. کسانی که شهادتِ یوحنا را رد کردند، از تعالیمِ عیسی بهره‌ای نبردند. مخالفتشان با پیامی که آمدنِ او را از پیش خبر می‌داد، ایشان را در موقعیتی قرار داد که نتوانند به‌آسانی قوی‌ترین دلایلِ اینکه او مسیح است را بپذیرند. شیطان کسانی را که پیامِ یوحنا را رد کرده بودند واداشت که فراتر روند: مسیح را رد کنند و او را مصلوب سازند. با این کار، خود را در جایی قرار دادند که نتوانستند برکتِ روزِ پنطیکاست را دریافت کنند؛ برکتی که می‌توانست راهِ ورود به قدسِ آسمانی را به آنان بیاموزد. دریده شدنِ پردهٔ هیکل نشان داد که قربانی‌ها و فرایضِ یهودی دیگر پذیرفته نخواهند شد. قربانیِ بزرگ تقدیم و پذیرفته شده بود، و روح‌القدس که در روزِ پنطیکاست نازل شد، ذهن‌های شاگردان را از قدسِ زمینی به آسمانی برد؛ جایی که عیسی با خونِ خود داخل شده بود تا منافعِ کفارهٔ خویش را بر شاگردانش فرو بریزد. اما یهودیان در تاریکیِ مطلق رها شدند. آنان همهٔ نوری را که می‌توانستند دربارهٔ طرحِ نجات داشته باشند از دست دادند و همچنان به قربانی‌ها و هدایا‌ی بی‌فایدهٔ خود اعتماد کردند. قدسِ آسمانی جایِ قدسِ زمینی را گرفته بود، اما آنان از این تغییر آگاهی نداشتند. ازاین‌رو نمی‌توانستند از شفاعتِ مسیح در مکانِ مقدس بهره‌مند شوند.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> بسیاری با وحشت به رفتار یهودیان در رد و به صلیب کشیدن مسیح می‌نگرند؛ و چون تاریخ بدرفتاری شرم‌آوری را که با او شد می‌خوانند، می‌پندارند که او را دوست دارند و مانند پطرس او را انکار نمی‌کردند یا مانند یهودیان او را به صلیب نمی‌کشیدند. اما خدایی که دل‌های همه را می‌خواند، همان محبتی را که ادعا می‌کردند نسبت به عیسی دارند، به آزمایش گذاشته است. تمام آسمان با عمیق‌ترین علاقه نظاره‌گر چگونگی پذیرش پیام فرشتهٔ نخستین بود. اما بسیاری از آنان که مدعی محبت به عیسی بودند و هنگام خواندن داستان صلیب اشک می‌ریختند، مژدهٔ آمدنش را به ریشخند گرفتند. به‌جای آنکه پیام را با شادی بپذیرند، آن را توهمی اعلام کردند. از کسانی که ظهور او را دوست می‌داشتند نفرت ورزیدند و آنان را از کلیساها بیرون راندند. آنان که پیام نخست را رد کردند، نتوانستند از پیام دوم بهره‌مند شوند؛ و نیز از فریاد نیمه‌شب، که قرار بود ایشان را مهیا سازد تا با ایمان، همراه با عیسی، به قدس‌الاقداسِ مقدسۀ آسمانی وارد شوند، بهره‌ای نبردند. و با رد آن دو پیام پیشین، فهم خود را چنان تیره کرده‌اند که در پیام فرشتهٔ سوم، که راه ورود به قدس‌الاقداس را نشان می‌دهد، هیچ نوری نمی‌بینند. دیدم همان‌گونه که یهودیان عیسی را به صلیب کشیدند، کلیساهای اسمی نیز این پیام‌ها را به صلیب کشیده‌اند؛ از این‌رو از راه ورود به قدس‌الاقداس هیچ آگاهی ندارند و نمی‌توانند از شفاعت عیسی در آنجا بهره‌مند شوند. همچون یهودیان که قربانی‌های بی‌حاصل خود را تقدیم می‌کردند، ایشان نیز دعاهای بی‌حاصلشان را به بخشی تقدیم می‌کنند که عیسی آن را ترک کرده است؛ و شیطان، که از این فریب خشنود است، سیمایی دینی به خود می‌گیرد و اندیشه‌های این مسیحیان اسمی را به سوی خود می‌کشاند و با قدرت خود، آیات و شگفتی‌های دروغینش عمل می‌کند تا آنان را در دام خود استوار نگاه دارد. نوشته‌های نخستین، ۲۵۹-۲۶۱.

If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.

اگر پیام هشداردهنده‌ای را که ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نمایانگر آن است نپذیریم، آن‌گاه وقتی قانون یکشنبه فرا برسد، به فرض اینکه هنوز زنده باشیم، بی‌گمان آن را خواهیم پذیرفت. با این حال، آزمونی که در آن سرنوشت ابدی خود را تعیین می‌کنیم، و آزمونی که باید پیش از آن‌که در هنگام قانون یکشنبه مُهر شویم از آن بگذرانیم—که همان آزمونی است که باید پیش از پایان مهلت از آن بگذرانیم—دومین آزمون است، و آن آزمونِ تصویرِ وحش است.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که شمایلِ وحش پیش از پایان یافتنِ مهلتِ آزمایشی شکل خواهد گرفت؛ زیرا قرار است آزمونِ بزرگی برای قومِ خدا باشد که به‌وسیلهٔ آن سرنوشتِ ابدیِ آنان تعیین خواهد شد. موضع شما چنان درهم‌وبرهمی از ناسازگاری‌هاست که تنها معدودی فریب خواهند خورد.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> در مکاشفه ۱۳ این موضوع به‌روشنی بیان شده است؛ [مکاشفه ۱۳:۱۱–۱۷، نقل شده].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> این همان آزمایشی است که قوم خدا باید پیش از آن‌که مُهر شوند، از سر بگذرانند. همهٔ کسانی که با نگاه‌داشتن شریعت او وفاداری خود را به خدا ثابت کرده و از پذیرفتنِ سبتِ جعلی سر باز زده‌اند، زیر پرچمِ یهوه، خداوندِ خدا، قرار خواهند گرفت و مُهرِ خدایِ زنده را دریافت خواهند کرد. کسانی که از حقیقتِ با منشأ آسمانی دست می‌کشند و سبتِ یکشنبه را می‌پذیرند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد. Manuscript Releases، جلد 15، 15.

The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.

آزمون دوم در دورهٔ مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار، آزمونی دیداریِ نبوتی است. این آزمون مستلزم تشخیصِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش در ایالات متحده است، و آن آزمون تنها از طریقِ کلامِ نبوتیِ خدا آشکار می‌شود. فراتر از این، کلامِ نبوتیِ خدا را تنها کسانی درک خواهند کرد که خوردنِ پیامِ بارانِ آخر را برگزینند؛ پیامی که به‌صورتِ روشِ «خط بر خط» نمایانده شده است. اگر از خوردنِ پیامی که هنگامِ فرود آمدنش در دستِ فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ هجده است سر باز زنیم، تواناییِ تشخیصِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش را نخواهیم داشت.

In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.

برای اینکه بتوان پیامِ در دستِ فرشته را خورد، لازم است که شاگردِ نبوت ببیند که فرشته پیامی در دست دارد. وقتی فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ باب هجدهم فرود می‌آید، آیه چیزی را در دست او مشخص نمی‌کند، اما روشِ «خط بر خط» با چندین شاهد ثابت می‌کند که همواره در دستِ فرشتگانی که نزول می‌کنند پیامی هست. کسانی که روش «خط بر خط» را رد می‌کنند، نسبت به پیامی کورند که نشان می‌دهد تصویرِ وحش در ایالات متحده در حال شکل‌گیری است. این باید شناخته شود، زیرا سرنوشتِ ابدیِ ما بر شناختِ این حقیقت استوار است. خط بر خط، خواهر وایت ویژگی‌های نبویِ فرشتهٔ نخست را با همان ویژگی‌های فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ باب هجدهم مطابقت می‌دهد.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.

> به من نشان داده شد که تمام آسمان چه اندازه به کاری که بر زمین جریان داشت اهتمام می‌ورزید. عیسی فرشته‌ای نیرومند را مأمور کرد که فرود آید و ساکنان زمین را هشدار دهد تا برای ظهور دوم او آماده شوند. چون فرشته حضور عیسی را در آسمان ترک کرد، نوری بس درخشان و پرجلال پیشاپیش او می‌رفت. به من گفته شد که مأموریت او این است که زمین را با جلال خود روشن سازد و انسان را نسبت به خشمِ قریب‌الوقوعِ خدا هشدار دهد. انبوهی از مردم آن نور را پذیرفتند. برخی از آنان بسیار موقر و جدی می‌نمودند، در حالی که دیگران شادمان و به وجد آمده بودند. همهٔ کسانی که آن نور را پذیرفتند چهره‌های خود را به سوی آسمان برگرداندند و خدا را تمجید کردند. با آنکه آن نور بر همه افشانده شد، برخی تنها زیر تأثیر آن قرار گرفتند، اما از دل آن را نپذیرفتند. بسیاری آکنده از خشمی بزرگ شدند. کشیشان و مردم با شریران همداستان شدند و سخت در برابر نوری که از سوی آن فرشتهٔ نیرومند افشانده می‌شد ایستادگی کردند. اما همهٔ آنان که آن را پذیرفتند از جهان کناره گرفتند و به‌طور تنگاتنگ با یکدیگر متحد شدند.

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.

> شیطان و فرشتگانش به‌شدت مشغول تلاش بودند تا ذهن‌های هرچه بیشتری را از نور دور کنند. جماعتی که آن را رد کردند، در تاریکی رها شدند. دیدم فرشتهٔ خدا با عمیق‌ترین توجه مراقب کسانی بود که خود را قوم او می‌خواندند، تا منشِ آنان را، که هنگام عرضهٔ پیامِ با منشأ آسمانی بر ایشان از خود بروز می‌دادند، ثبت کند. و چون بسیاری از کسانی که مدعی محبت به عیسی بودند با تمسخر، استهزا و نفرت از پیام آسمانی روی برتافتند، فرشته‌ای با طوماری در دست آن ثبتِ شرم‌آور را به انجام رساند. تمام آسمان از خشم آکنده شد که عیسی بدین‌سان از سوی پیروانِ مدعی‌اش خوار شمرده شود. نوشته‌های آغازین، ۲۴۵، ۲۴۶.

In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”

در این بخش، فرشتهٔ نخستِ باب چهاردهمِ مکاشفه «مأمور شد» «که فرود آید و ساکنان زمین را هشدار دهد تا برای ظهور دومِ او آماده شوند»، که همان کارِ فرشتهٔ باب هجدهمِ مکاشفه است. مأموریتِ فرشتهٔ نخست این بود «که زمین را با جلالِ خود روشن سازد و انسان را از خشمِ قریب‌الوقوعِ خدا هشدار دهد»، که بار دیگر همان مأموریتِ فرشتهٔ باب هجدهم است. آنان که پیام را پذیرفتند «خدا را تمجید کردند»، و آنان که پیام را رد کردند «در تاریکیِ مطلق رها شدند».

Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.

دانیال و سه دلاور خوراک آسمانی را برگزیدند، و گروه دیگر خوراک بابل را خوردند. در پایان آزمون «دیداری» ده‌روزه، دانیال و یارانش خدا را تمجید کردند، زیرا چهره‌هایشان به‌طور مشهود فربه‌تر و نیکوتر از چهرهٔ کسانی بود که خوراک بابل را می‌خوردند. پیام فرشتهٔ اول در باب چهاردهم مکاشفه، در تعیینِ انجیل جاودانی، هر سه آزمون را نمایان می‌سازد. آزمون نخست ترسیدن از خداست، دومی جلال دادن به او، و سومین آزمون زمانی است که ساعت داوری فرا می‌رسد. آنان که کتابچه را از دست فرشتهٔ اول گرفتند و خوردند، چنان‌که در باب دهم به‌وسیلهٔ یوحنا نمایانده شده است، در آزمون دوم خدا را تمجید کردند، و آنگاه آماده شدند تا وارد داوری نبوکدنصر شوند. خط بر خط، آزمون نخست در یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ این بود که آن کتابچه را که در دست فرشتهٔ نیرومند بود، بخورند. آن آزمون، آزمون بعدی را در پی داشت که در آن دو طبقه از عبادت‌کنندگان می‌بایست پیشاپیشِ آزمونِ سوم و نهاییِ لیتموس آشکار شوند؛ آزمونی که صرفاً یا سرشتی جلال‌یافته را نشان می‌داد، یا سرشتی آکنده از تاریکی.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.

زمان مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار، دوره‌ای است از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانون روز یکشنبه که به‌زودی در ایالات متحده برقرار خواهد شد. در آن دوره، مثلِ ده باکره عیناً و حرف‌به‌حرف تکرار و تحقق خواهد یافت. این واقعیت نشان می‌دهد که تاریخِ نبویِ بابِ دومِ حبقوق نیز عیناً و حرف‌به‌حرف تکرار و تحقق خواهد یافت. همچنین به این معناست که دورهٔ مهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار همان دوره‌ای است که در آن اثرِ هر رؤیای نبوی عیناً و حرف‌به‌حرف تکرار و تحقق می‌یابد.

Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.

کتاب دانیال، باب یازدهم، آیهٔ چهل، در وقتِ آخرِ سال ۱۹۸۹ مهرش گشوده شد. این آیه با وقتِ آخرِ سال ۱۷۹۸ آغاز می‌شود و با مشخص کردنِ وقتِ آخر در سال ۱۹۸۹ پایان می‌یابد. خط بر خط، وقتِ آخرِ ۱۷۹۸ با وقتِ آخرِ ۱۹۸۹ مطابقت دارد. تاریخِ آیهٔ چهل، که از ۱۷۹۸ آغاز می‌شود و تا «قانونِ یکشنبه» در آیهٔ چهل‌ویک ادامه می‌یابد، تاریخِ «وحشِ زمین» (ایالات متحده) را به‌عنوان ششمین پادشاهی در نبوت‌های کتاب مقدس نمایان می‌کند. دو شاخِ وحشِ زمین، یعنی جمهوریت و پروتستانتیسم، با آن دو «وقتِ آخر» نمایانده می‌شوند.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”

در زمان مُهر شدنِ یکصد و چهل و چهار هزار نفر، شاخِ پروتستان در طول آزمونِ دوم از سه آزمونِ آن دورهٔ زمانی، دو دسته پرستنده پدید خواهد آورد. یک دسته صورتِ مسیح را در خود پرورده‌اند و دستهٔ دیگر صورتِ وحش را. در آن دورهٔ آزمایش، شاخِ جمهوری‌خواه با شاخِ پروتستانِ مرتد هم‌پیمان می‌شود و، هنگامی که کلیساهای پروتستان زمام حکومتِ مدنی را به دست می‌گیرند، تصویری از وحش را شکل می‌دهند. آن دورهٔ زمانی در هر رؤیایی که در کلام خدا آمده است نمایانده شده است، زیرا در همین‌جاست که هر یک از «کتاب‌های کتاب‌مقدس به هم می‌رسند و پایان می‌یابند».

The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”

آزمون دوم در آن تاریخ، آزمونِ «تصویرِ وحش» است؛ هم درونی برای دوشیزگان و هم بیرونی برای سیاستمدارانِ دو حزبِ سیاسیِ رقیب. آن آزمون همان آزمونی است که باید آن را «پیش از پایان مهلت»، در هنگام قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، پشت سر بگذاریم. آن آزمون، همان آزمونی است که آن را «پیش از آن‌که مُهر شویم» می‌گذرانیم. آن آزمون، آزمونی است که در آن «سرنوشت ابدی ما تعیین خواهد شد».

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..

> فرشتهٔ قدرتمند دیگری مأمور شد که به زمین فرود آید. عیسی نوشته‌ای در دست او گذاشت، و چون به زمین آمد، ندا داد: «بابل سقوط کرده است، سقوط کرده است.» سپس دیدم نومیدشدگان بار دیگر چشمان خود را به سوی آسمان بالا بردند و با ایمان و امید در انتظار ظهور خداوندشان بودند. اما بسیاری چنان می‌نمودند که در حالتی مدهوش، گویی در خواب، مانده‌اند؛ با این همه، آثار اندوهی عمیق را بر چهره‌هایشان می‌دیدم. نومیدشدگان از کتب مقدس دریافتند که در دورانِ تأخیر به سر می‌برند و اینکه باید با شکیبایی در انتظار تحققِ رویا بمانند. همان شواهدی که آنان را بر آن داشت تا در سال ۱۸۴۳ در پیِ ظهور خداوندشان باشند، موجب شد در سال ۱۸۴۴ نیز انتظار او را بکشند. با این حال دیدم که اکثریت، آن نیرو و شوری را که ایمانشان را در سال ۱۸۴۳ رقم می‌زد، دیگر نداشتند. ناامیدی‌شان ایمانشان را سست کرده بود. . ..

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.

> هنگامی که خدمت عیسی در مکان مقدس پایان یافت و او به قدس‌الاقداس گذشت و در برابر تابوت عهد که شریعت خدا در آن بود ایستاد، فرشته نیرومند دیگری را با پیامی سوم به جهان فرستاد. طوماری در دست فرشته گذاشته شد، و چون با قدرت و جلال به سوی زمین فرود می‌آمد، هشداری هولناک را اعلام کرد، با ترسناک‌ترین تهدیدی که تا آن زمان به انسان رسانده شده بود. این پیام برای آن بود که فرزندان خدا را بر حذر دارد، با نشان دادن ساعت آزمایش و اندوهی که پیش رو داشتند. فرشته گفت: «آنان به نبردی تنگاتنگ با وحش و تمثال او کشانده خواهند شد. یگانه امیدشان به حیات جاودان، پایدار ماندن است. هرچند جانشان در خطر است، باید حقیقت را محکم نگاه دارند.» فرشته سوم پیام خود را چنین خاتمه می‌دهد: «اینجاست شکیبایی مقدسان؛ اینان‌اند که احکام خدا را نگاه می‌دارند و ایمان عیسی را.» وقتی این کلمات را تکرار می‌کرد، به قدس آسمانی اشاره کرد. افکار همه کسانی که این پیام را می‌پذیرند به قدس‌الاقداس معطوف می‌شود، جایی که عیسی در برابر تابوت ایستاده است و برای همه کسانی که هنوز رحمت شامل حالشان است و نیز برای کسانی که از روی نادانی شریعت خدا را شکسته‌اند، آخرین شفاعت خود را به‌جا می‌آورد. این کفاره هم برای مردگان عادل و هم برای زندگان عادل به‌جا آورده می‌شود. این شامل همه کسانی است که با توکل به مسیح مرده‌اند، اما چون نورِ مربوط به احکام خدا را نیافته بودند، در تخطی از فرامین آن از روی نادانی گناه کرده بودند. نوشته‌های نخستین، 245، 255.

Back to Articles