Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Thirteen

مکاشفهٔ عیسی مسیح - شمارهٔ سیزده

The War in Heaven and the Last Days: Unveiling the Prophetic Timeline from Revelation 12 & 13

نبرد در آسمان و ایام آخر: پرده‌برداری از خط زمانیِ پیشگویانه بر اساس مکاشفه ۱۲ و ۱۳

Author

Jeff Pippenger

Published

November 9, 2023

Formats

PDF
Word

We have been identifying the war in heaven described in chapter twelve of the book of Revelation. Employing the principle of Christ’s character that is Alpha and Omega, we have approached the war in heaven in chapter twelve as a typification of the war in heaven that occurs in the “last days.” The expression “the last days” in the Bible and Spirit of Prophecy means the last days of the investigative judgment.

ما مشغول شناسایی جنگ در آسمان بوده‌ایم که در فصل دوازدهمِ کتاب مکاشفه توصیف شده است. با به‌کارگیری اصلِ منشِ مسیح، که آلفا و امگا است، به جنگِ آسمانیِ فصل دوازدهم همچون نمونه‌ای از جنگ در آسمان که در «ایام آخر» رخ می‌دهد نگریسته‌ایم. تعبیر «ایام آخر» در کتاب‌مقدس و روح نبوت به معنای روزهای پایانیِ داوری تحقیقی است.

We have identified the three satanic powers of chapter twelve and thirteen, not as powers that find their fulfillment in past history, but as the modern fulfillment of those powers that lead the world to Armageddon. The dragon of chapter twelve is the United Nations, the Catholic church who is to be resurrected at the Sunday law in the United States, is the sea beast of chapter thirteen, and the earth beast with two horns is the United States.

ما سه قدرت شیطانیِ فصل‌های دوازده و سیزده را نه به عنوان قدرت‌هایی که تحقق خود را در تاریخ گذشته یافته‌اند، بلکه به عنوان تحقق امروزیِ همان قدرت‌ها که جهان را به سوی آرماگدون سوق می‌دهند، شناسایی کرده‌ایم. اژدهای فصل دوازده، سازمان ملل متحد است؛ کلیسای کاتولیک که قرار است در زمان قانون یکشنبه در ایالات متحده احیا شود، همان وحشِ دریا در فصل سیزده است؛ و وحشِ زمین با دو شاخ، ایالات متحده است.

We have been identifying that the warfare customarily understood in chapter twelve as exclusively a representation of Lucifer’s rebellion in heaven, actually illustrates a war that is about to happen in the earthly heavens, beginning at the soon-coming Sunday law in the United States. We have taken time to identify that there is a testing process illustrated from Revelation thirteen, verses eleven through seventeen, that involves recognizing the formation of the image of the beast. The image of the beast represents the combination of church and state, with the church in control of the relationship. When the church is in control, it then uses the state to enforce its doctrines and persecute those it defines as heretics. The worldwide testing process associated with the formation of the image of the beast, is first accomplished within the United States. The prophetic characteristics of each of the two testing processes, is essentially the same in either the United States or the world.

ما مشخص کرده‌ایم که جنگی که معمولاً در باب دوازدهم به‌عنوان صرفاً بازنمایی شورش لوسیفر در آسمان فهمیده می‌شود، در واقع جنگی را ترسیم می‌کند که قرار است در آسمان‌های زمینی رخ دهد و با قانون قریب‌الوقوع یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود. وقت گذاشته‌ایم تا روشن کنیم که در مکاشفه، باب سیزدهم، آیات ۱۱ تا ۱۷، فرایند آزمونی به تصویر کشیده شده که شامل تشخیص شکل‌گیری تصویر وحش است. تصویر وحش نمایانگر ترکیب کلیسا و دولت است، با این وضعیت که کلیسا بر این رابطه کنترل دارد. هنگامی که کلیسا در کنترل است، از دولت برای تحمیل آموزه‌های خود و آزار و پیگرد کسانی که آنان را بدعت‌گذار می‌نامد استفاده می‌کند. فرایند آزمون جهانی مرتبط با شکل‌گیری تصویر وحش، نخست در ایالات متحده تحقق می‌یابد. ویژگی‌های نبوی هر یک از این دو فرایند آزمون، اساساً چه در ایالات متحده و چه در سراسر جهان یکسان هستند.

We pointed to the two identical periods of twelve hundred and sixty days that preceded and followed the cross as a second witness to the identification of two consecutive image of the beast testing processes at the end of the world. The formation of the image of the beast in the United States between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law, precedes the formation of the image of the beast in the United Nations after the soon-coming Sunday law. The twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry from His baptism to the cross preceded the twelve hundred and sixty days of His disciple’s ministry that followed the cross. The two lines, both containing two periods that represent identical tests in each period, represent the theme of either the image of Christ or the image of the antichrist.

ما به دو دورۀ یکسانِ هزار و دویست و شصت روزه که یکی پیش از صلیب و دیگری پس از آن بود اشاره کردیم، به منزلۀ شاهدی دوم برای شناساییِ دو فرایندِ پیاپیِ آزمونِ تمثالِ وحش در پایان جهان. شکل‌گیریِ تمثالِ وحش در ایالات متحده، در فاصلهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانونِ یکشنبۀ نزدیک‌الوقوع، بر شکل‌گیریِ تمثالِ وحش در سازمان ملل متحد پس از قانونِ یکشنبۀ نزدیک‌الوقوع مقدم است. هزار و دویست و شصت روز خدمت مسیح، از تعمید او تا صلیب، بر هزار و دویست و شصت روز خدمت شاگردانش که پس از صلیب بود، مقدم بود. این دو خط، که هر یک شامل دو دوره‌اند و در هر دوره آزمون‌های یکسانی را نشان می‌دهند، موضوعِ تمثالِ مسیح یا تمثالِ دجال را بازتاب می‌دهند.

The twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry that ended at the cross, began when the Holy Spirit descended at His baptism, aligning with the mighty angel of Revelation eighteen descending on September 11, 2001.

هزار و دویست و شصت روزِ خدمتِ مسیح که بر صلیب پایان یافت، از هنگامی آغاز شد که روح‌القدس در تعمیدِ او نازل شد، هم‌راستا با نزولِ فرشتهٔ نیرومندِ باب هجدهمِ مکاشفه در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> اکنون چنین گفته می‌شود که من اعلام کرده‌ام نیویورک قرار است با موجی جزرومدی روبیده شود؟ من هرگز چنین نگفته‌ام. من گفته‌ام، هنگامی که به ساختمان‌های عظیمی می‌نگریستم که در آن‌جا طبقه پشتِ طبقه قد می‌کشند، «چه صحنه‌های هولناکی رخ خواهد داد وقتی خداوند برخیزد تا زمین را سخت بلرزاند! آنگاه سخنان مکاشفه ۱۸:۱–۳ تحقق خواهد یافت.» سراسر فصل هجدهمِ مکاشفه هشداری است دربارهٔ آنچه بر زمین خواهد آمد. اما دربارهٔ آنچه بر نیویورک خواهد آمد، نوری خاص ندارم؛ فقط می‌دانم روزی ساختمان‌های عظیم آن‌جا با زیر و رو کردنِ قدرتِ خدا به زیر افکنده خواهند شد. از نوری که به من داده شده، می‌دانم که ویرانی در جهان هست. یک کلام از جانبِ خداوند، یک لمس از قدرتِ عظیم او، و این بناهای عظیم فرو خواهند ریخت. صحنه‌هایی رخ خواهد داد که هولناکیِ آن را نمی‌توانیم تصور کنیم. Review and Herald، ۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۶.

The period of twelve hundred and sixty days in the history of Christ, that ended at the cross, represents the period of time that concludes at the soon-coming Sunday law. The cross typifies the Sunday law. Both are symbols of judgment. Both represent the coming of national ruin for the nation where the event of judgment takes place. Both took place in the glorious land of Judah. In Christ’s history it was the literal glorious land of Judah, and at the Sunday law it is the spiritual glorious land of Judah, the United States of America. At the cross, Christ was lifted up for the purpose of drawing all men to Himself.

دورهٔ هزار و دویست و شصت روزه در تاریخ مسیح، که در واقعهٔ صلیب پایان یافت، نمایانگر دوره‌ای از زمان است که در قانون نزدیک‌الوقوعِ یکشنبه به پایان می‌رسد. صلیب نمادِ قانون یکشنبه است. هر دو نماد داوری هستند. هر دو از فرارسیدن ویرانی ملی برای ملتی خبر می‌دهند که رویداد داوری در آن رخ می‌دهد. هر دو در سرزمین پرجلالِ یهودا رخ دادند. در تاریخ مسیح، منظور سرزمین پرجلالِ واقعیِ یهودا بود، و در زمان قانون یکشنبه، منظور سرزمین پرجلالِ روحانیِ یهودا است؛ یعنی ایالات متحدهٔ آمریکا. بر صلیب، مسیح برافراشته شد تا همهٔ انسان‌ها را به سوی خود بکشد.

> And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:32, 33.

> و من، اگر از زمین برافراشته شوم، همه را به سوی خود خواهم کشید. این را گفت تا نشان دهد که به چه نوع مرگی خواهد مرد. یوحنا ۱۲:۳۲، ۳۳.

At the Sunday law the ensign of the one hundred and forty-four thousand are lifted up in order to draw all men to Christ.

در هنگام قانون یکشنبه، پرچمِ صد و چهل و چهار هزار برافراشته می‌شود تا همهٔ انسان‌ها را به سوی مسیح بکشاند.

> And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.

> و او برای قوم‌هایی از دور، پرچمی برافراشته خواهد کرد و از انتهای زمین به آنان سوت خواهد زد؛ و اینک، آنان به سرعت، شتابان خواهند آمد. اشعیا ۵:۲۶.

The period of twelve hundred and sixty days in the history of Christ that follows the cross, ends with Michael standing up at the stoning of Stephen.

دورهٔ هزار و دویست و شصت‌روزه‌ای در تاریخِ مسیح که پس از صلیب است، با برخاستنِ میکائیل در هنگامِ سنگسارِ استفانوس به پایان می‌رسد.

> But he, being full of the Holy Ghost, looked up stedfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God, And said, Behold, I see the heavens opened, and the Son of man standing on the right hand of God. Acts 7:55, 56.

> اما او که از روح‌القدس پر بود، به آسمان خیره شد و جلال خدا را دید و عیسی را که به دست راست خدا ایستاده بود؛ و گفت: اینک آسمان‌ها را گشوده می‌بینم و پسر انسان را که به دست راست خدا ایستاده است. اعمال رسولان ۷:۵۵، ۵۶

The symbolic forty-two months of the last image of the beast testing time, ends with Michael standing up and marks the close of human probation.

چهل‌ودو ماهِ نمادینِ دورۀ آزمونِ نهاییِ تصویرِ وحش، با برخاستنِ میکائیل به پایان می‌رسد و پایانِ مهلتِ آزمایشیِ بشر را رقم می‌زند.

> And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 12:1.

> و در آن زمان میکائیل، آن سرور بزرگ که برای فرزندان قوم تو ایستاده است، برخواهد خاست؛ و روزگارِ سختی خواهد بود، چنان‌که از روزی که امتی پدید آمد تا آن زمان نظیرش نبوده است؛ و در آن زمان قوم تو رهایی خواهند یافت، هر کس که نامش در کتاب نوشته شده باشد. دانیال ۱۲:۱.

The complete history of both image to the beast testing processes, contains other internal prophetic witnesses. Correctly understood, and I acknowledge few persons do understand this truth; but the first image of the beast testing process that is fulfilled in the United States, began on September 11, 2001, when the third woe arrived into history. The Sunday law where that first image of the beast testing process ends, marks the arrival of the third woe in judgment against the United States for the passage of the Sunday law. At that time the arrival of the third woe fulfills the angering of the nations, in fulfillment of Revelation eleven, and verse eighteen and the first mention of Islam’s role to anger the nations in Bible prophecy.

تاریخ کاملِ هر دو فرایندِ آزمونِ تصویرِ وحش، گواهی‌های نبویِ درونیِ دیگری را نیز در بر دارد. اگر درست فهمیده شود—و می‌پذیرم که افراد کمی این حقیقت را می‌فهمند—نخستین فرایندِ آزمونِ تصویرِ وحش که در ایالات متحده تحقق می‌یابد، از 11 سپتامبر 2001 آغاز شد، زمانی که وایِ سوم وارد تاریخ شد. قانونِ یکشنبه که در آن نخستین فرایندِ آزمونِ تصویرِ وحش پایان می‌یابد، علامتِ فرارسیدنِ وایِ سوم در داوری علیه ایالات متحده به‌سبب تصویبِ قانونِ یکشنبه است. در آن زمان، فرارسیدنِ وایِ سوم خشمگین‌شدنِ ملت‌ها را محقق می‌کند، در تحققِ مکاشفهٔ باب یازدهم، آیهٔ هجده، و نخستین اشاره به نقشِ اسلام در خشمگین‌کردنِ ملت‌ها در نبوتِ کتابِ مقدس.

> And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:12.

> و او مردی وحشی خواهد بود؛ دستش بر ضد همه خواهد بود و دست همه بر ضد او؛ و در حضور همهٔ برادرانش ساکن خواهد شد. پیدایش ۱۶:۱۲.

The soon coming Sunday law is the ending of the first testing period, and also the beginning of the last testing period. The last testing period ends when human probation closes, and at that point in time the four winds, which are a symbol of the third woe, are fully released.

قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد، پایان نخستین دورهٔ آزمایش است و نیز آغاز آخرین دورهٔ آزمایش. آخرین دورهٔ آزمایش زمانی پایان می‌یابد که دورهٔ مهلتِ بشر بسته شود، و در همان زمان چهار باد، که نمادِ وایِ سوم هستند، به‌طور کامل رها می‌شوند.

> “When the Saviour saw in the Jewish people a nation divorced from God, He saw also a professed Christian Church united to the world and the papacy. And as He stood upon Olivet, weeping over Jerusalem till the sun sank behind the western hills, so He is weeping over and pleading with sinners in these last moments of time. Soon He will say to the angels who are holding the four winds, ‘Let the plagues loose; let darkness, destruction, and death come upon the transgressors of my law.’ Will He be obliged to say to those who have had great light and knowledge, as He said to the Jews, ‘If thou hadst known, even thou at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes’?” Review and Herald, October 8, 1901.

> هنگامی که نجات‌دهنده در قوم یهود، ملتی گسسته از خدا را دید، همچنین کلیسای مسیحیِ مدعی را دید که با دنیا و نهاد پاپی متحد است. و همان‌گونه که بر کوه زیتون ایستاده بود و بر اورشلیم می‌گریست تا آفتاب پشت تپه‌های غربی فرو رفت، اکنون نیز در این واپسین لحظات زمان بر گناهکاران می‌گِرید و ایشان را با تضرع فرامی‌خوانَد. به‌زودی به فرشتگانی که چهار باد را نگاه داشته‌اند خواهد گفت: «بلاها را رها کنید؛ بگذارید تاریکی، ویرانی و مرگ بر متجاوزانِ شریعت من بیاید.» آیا ناچار خواهد شد به آنان که نور و معرفت بسیار داشته‌اند همان بگوید که به یهودیان گفت: «کاش در این روز تو نیز، حتی تو، چیزهایی را که به سلامتی تو تعلق دارد می‌دانستی! لیکن اکنون از چشمانت پنهان شده است»؟ ریویو اند هرالد، ۸ اکتبر ۱۹۰۱.

In the history of Christ, the first waymark of the first period of twelve hundred and sixty days began at His baptism, which was a symbol of His death and resurrection. That period ended at His death and resurrection, which simultaneously began the last period of twelve hundred and sixty days. That period ended with the death and promised resurrection of Stephen.

در تاریخ مسیح، نخستین نقطهٔ عطفِ دورهٔ نخستِ هزار و دویست و شصت‌روزه، تعمید او بود که نمادی از مرگ و رستاخیزش بود. آن دوره با مرگ و رستاخیز او پایان یافت، که همزمان آغازگرِ دورهٔ پایانیِ هزار و دویست و شصت‌روزه بود. آن دوره با مرگ و رستاخیزِ وعده‌داده‌شدهٔ استفانوس پایان یافت.

The line of history that represents the image of Christ, has the identical prophetic structure as the line of history that represents the image of antichrist.

خط تاریخِ نمایانگرِ تصویرِ مسیح، ساختارِ پیش‌گویانۀ کاملاً یکسانی دارد با خط تاریخِ نمایانگرِ تصویرِ ضد مسیح.

In the Scriptures, Christ is the true king of the north, and it has always been Satan’s purpose to overthrow and counterfeit Christ’s royal authority.

در کتاب مقدس، مسیح پادشاه حقیقیِ شمال است و همواره مقصودِ شیطان این بوده است که اقتدارِ سلطنتیِ مسیح را سرنگون سازد و بدلی از آن بسازد.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> چگونه از آسمان فرو افتاده‌ای، ای لوسیفر، پسرِ صبح! چگونه به زمین سرنگون شده‌ای، تو که امّت‌ها را ضعیف می‌کردی! زیرا در دلِ خود گفتی: به آسمان صعود خواهم کرد؛ تختِ خود را بالاتر از ستارگانِ خدا خواهم افراشت؛ بر کوهِ اجتماع، در جانب‌های شمال، نیز خواهم نشست؛ بر فرازِ اوجِ ابرها صعود خواهم کرد؛ همچون خدای متعال خواهم شد. اشعیا ۱۴:۱۲-۱۴.

The “sides of the north” is Jerusalem, the city of the great king, where His sanctuary is.

«کرانه‌های شمال» همان اورشلیم است، شهرِ پادشاهِ بزرگ، جایی که مقدسگاهِ اوست.

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. Psalms 48:1, 2.

> سرودی و مزموری برای پسران قورح. خداوند عظیم است و بسیار شایسته ستایش، در شهر خدای ما، بر کوه قدس او. زیبا در رفعت، شادمانی تمامی زمین، کوه صهیون است، در طرف‌های شمال، شهر پادشاه عظیم. مزمور ۴۸:۱، ۲

In the Scriptures, the earthly “kings of the north,” are always represented as enemies of the people of God. They represent Satan’s effort to counterfeit the true king of the north, who is seated upon his throne in Jerusalem, which is the sides of the north. The line that represents two testing processes of the image of the beast, which runs parallel to the line of two testing processes of the image of Christ, has a third witness in the theme of Satan’s effort to be the king of the north who rules over God’s people.

در کتاب مقدس، «پادشاهان شمال»ِ زمینی همواره به‌عنوان دشمنان قوم خدا معرفی می‌شوند. آنان نمایانگر تلاشِ شیطان برای ساختنِ بدلِ پادشاهِ حقیقیِ شمال‌اند؛ همان که بر تخت خود در اورشلیم نشسته است، یعنی «کرانه‌های شمال». خطی که نمایانگر دو فرایندِ آزمایشیِ «تصویرِ وحش» است و به موازاتِ خطِ دو فرایندِ آزمایشیِ «تصویرِ مسیح» امتداد می‌یابد، شاهدِ سومی در مضمونِ تلاشِ شیطان برای آن‌که پادشاهِ شمال باشد که بر قومِ خدا حکومت می‌کند، دارد.

In 723 BC, the king of the north, as represented by Assyria, took the northern ten kingdoms of Israel into slavery in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.” Twelve hundred and sixty years later, in 538, the king of the north, represented at that point in history by literal pagan Rome, surrendered the throne to papal Rome, who then became the spiritual king of the north for another twelve hundred and sixty years. That second period of twelve hundred and sixty years ended in 1798, when the spiritual Roman king of the north received a deadly wound. When the papacy received its deadly wound in 1798, it typified the close of human probation, when the resurrected papacy finally and forever comes to his end with none to help.

در سال ۷۲۳ پیش از میلاد، پادشاه شمال، که نمایندهٔ آن آشور بود، در تحققِ «هفت بار»ِ لاویانِ فصل بیست‌وششم، ده پادشاهیِ شمالیِ اسرائیل را به اسارت برد. هزار و دویست و شصت سال بعد، در سال ۵۳۸، پادشاه شمال، که در آن مقطع تاریخی رومِ بت‌پرستِ واقعی نماینده‌اش بود، تخت را به رومِ پاپی واگذار کرد و رومِ پاپی سپس به مدت هزار و دویست و شصت سال دیگر پادشاه معنویِ شمال شد. آن دورهٔ دومِ هزار و دویست و شصت‌ساله در سال ۱۷۹۸ پایان یافت، هنگامی که پادشاهِ رومیِ معنویِ شمال ضربه‌ای مهلک دریافت کرد. وقتی دستگاه پاپی در سال ۱۷۹۸ زخم مهلک خود را دریافت کرد، این امر نمونه‌ای بود از پایانِ مهلتِ آزمونِ انسان؛ زمانی که دستگاه پاپیِ احیاشده سرانجام و برای همیشه، بی‌آن‌که کسی یاری‌اش کند، به پایان خود می‌رسد.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> و خیمه‌های کاخ خود را میان دریاها بر کوه مقدّسِ باشکوه برپا خواهد کرد؛ امّا به پایان خود خواهد رسید و هیچ‌کس او را یاری نخواهد کرد. و در آن زمان، میکائیل، آن سرور بزرگ که برای فرزندان قوم تو ایستاده است، برخواهد خاست؛ و زمانی از تنگی خواهد بود، چنان‌که از زمان پدید آمدن امّتی تا همان زمان هرگز نبوده است؛ و در آن زمان قوم تو رهایی خواهند یافت، هر که نامش در کتاب یافت شود. دانیال 11:45، 12:1.

The “seven times,” of Leviticus twenty-six, which equates to twenty-five hundred and twenty years, identifies Assyria as the king of the north in 723 BC, and as the king of the north he conquered the “northern” kingdom of ancient Israel. From that point on, paganism, beginning with Assyria on to pagan Rome, trampled down God’s people, the “host” of Daniel 8:13, for twelve hundred and sixty years. In 538, the literal Roman king of the north, was prophetically conquered by the spiritual Roman king of the north, who trampled down God’s spiritual Israel for another twelve hundred and sixty years. The second period of trampling down ended with the spiritual Roman king of the north receiving his deadly wound in 1798.

«هفت زمانِ» لاویان باب بیست‌وشش، که معادل دو هزار و پانصد و بیست سال است، آشور را در سال ۷۲۳ پیش از میلاد به‌عنوان پادشاه شمال معرفی می‌کند و او به‌عنوان پادشاه شمال، پادشاهی «شمالیِ» اسرائیل باستان را فتح کرد. از آن زمان به بعد، بت‌پرستی، که از آشور آغاز شد و تا رومِ بت‌پرست ادامه یافت، قوم خدا، یعنی «لشکرِ» دانیال ۸:۱۳ را به مدت هزار و دویست و شصت سال پایمال کرد. در سال ۵۳۸، پادشاه رومیِ شمالِ ظاهری، از نظر نبوی، توسط پادشاه رومیِ شمالِ روحانی مغلوب شد، که اسرائیلِ روحانیِ خدا را برای هزار و دویست و شصت سال دیگر پایمال کرد. دورهٔ دومِ پایمال شدن با دریافتِ زخمِ مهلک توسط پادشاه رومیِ شمالِ روحانی در سال ۱۷۹۸ به پایان رسید.

In the line of the image of Christ, the center point is the cross, where death is identified. In the two periods of the test of the formation of the image of the beast, the center point is the death of the earth beast. In the line of the counterfeit king of the north, the center point is the death of the literal Roman king of the north.

در خطّ تصویرِ مسیح، نقطهٔ مرکزی صلیب است، جایی که مرگ مشخص می‌شود. در دو دورهٔ آزمونِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش، نقطهٔ مرکزی مرگِ وحشِ زمین است. در خطّ پادشاهِ جعلیِ شمال، نقطهٔ مرکزی مرگِ پادشاهِ رومیِ حقیقیِ شمال است.

These lines represent three biblical witnesses, which each contains two sequential periods of time within one period of time. Each center point is marked by physical death, or death of a kingdom of Bible prophecy. With Christ the center point was His death and resurrection. With the image of the beast the center point is the death of the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law. With the line of the counterfeit king of the north, the center point represents the death of the literal Roman king of the north, the fourth kingdom of Bible prophecy.

این خطوط سه شاهدِ کتاب‌مقدسی را نشان می‌دهند که هر یک، در چارچوب یک بازهٔ زمانی، دو دورهٔ زمانیِ پی‌درپی را در بر دارد. هر نقطهٔ مرکزی با مرگِ جسمانی یا مرگِ یک پادشاهی در نبوت‌های کتاب مقدس مشخص می‌شود. در مورد مسیح، نقطهٔ مرکزی مرگ و رستاخیزِ او بود. در مورد تصویرِ وحش، نقطهٔ مرکزی مرگِ وحشِ زمین است، یعنی ششمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس در زمانِ قانونِ یکشنبه. در خطِ پادشاهِ جعلیِ شمال، نقطهٔ مرکزی نمایانگرِ مرگِ پادشاهِ رومیِ واقعیِ شمال است، یعنی چهارمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس.

The two witnesses of Revelation eleven, according to Sister White in The Great Controversy, represent the Word of God. Christ is the Word of God. Those two witnesses were given power to prophesy for a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. They were then slain in the street, and did not arise for three days and a half. “A thousand two hundred and threescore days,” and “three days and a half” are both symbols of the wilderness period of twelve hundred and sixty years. They began with an empowerment where they prophesied clothed in sackcloth that ended in death. Then for the same prophetic period they were silent and clothed with death, until they were resurrected to present the warning of the third angel that announces the close of probation.

دو شاهدِ مکاشفهٔ یازده، بنا بر گفتهٔ خواهر وایت در «نبرد عظیم»، نمایانگرِ کلامِ خدا هستند. مسیح کلامِ خداست. به آن دو شاهد قدرت داده شد تا به مدت هزار و دویست و شصت روز، در حالی که جامهٔ پلاس بر تن داشتند، نبوّت کنند. سپس در خیابان کشته شدند و تا سه روز و نیم برنخاستند. «هزار و دویست و شصت روز» و «سه روز و نیم» هر دو نمادِ دورهٔ بیابانِ هزار و دویست و شصت ساله هستند. این دوره با اعطای قدرتی آغاز شد که طی آن، آنان در حالی که جامهٔ پلاس بر تن داشتند نبوّت کردند و این به مرگ انجامید. سپس به مدت همان دورهٔ نبوی خاموش بودند و جامهٔ مرگ بر تن داشتند، تا آنکه برخیزانده شدند تا هشدارِ فرشتهٔ سوم را که پایانِ مهلت را اعلام می‌کند، ابلاغ کنند.

These four prophetic lines equate to four witnesses. The prophetic structure of each of the four witnesses is identical. The periods of time of each of the eight periods, with the exception of September 11, 2001, to the soon-coming Sunday law, which is found in the four lines are prophetically identical. Every center point represents some type of death. Two of the lines address Christ, either as His image, or as the Word of God. The other two lines represent the antichrist, either as his desire to counterfeit Christ as king of the north, or to counterfeit Christ’s system of government.

این چهار خط نبوتی برابر با چهار شاهد‌اند. ساختار نبوتیِ هر یک از این چهار شاهد یکسان است. دوره‌های زمانیِ هر یک از آن هشت بازه‌ای که در این چهار خط آمده‌اند، از نظر نبوتی یکسان‌اند، به‌جز بازهٔ میان ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تا قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد. هر نقطهٔ مرکزی نشان‌دهندهٔ نوعی مرگ است. دو تا از این خطوط به مسیح می‌پردازند؛ یا به‌عنوان تصویرِ او، یا به‌عنوان کلامِ خدا. دو خط دیگر نمایانگرِ ضدمسیح‌اند؛ یا به‌صورت تمایلِ او به جا زدنِ خود به‌جای مسیح به‌عنوان «پادشاهِ شمال»، یا به‌صورت تقلید از نظامِ حکومتیِ مسیح.

We will try to bring together the one hundred and forty-four thousand with the battle in the first heaven in our next article. Dear reader, or listener: Whether you refuse to see these truths, or you do see them, it needs to be pointed out that the information that is being presented in all these articles, is identified and thereafter supported and sustained through the application of employing the beginning of a thing in order to identify the end of a thing. This is the prophetic signature of Alpha and Omega, and is a large element of the Revelation of Jesus Christ that is now being unsealed.

ما در مقالهٔ بعدی خود خواهیم کوشید میان صد و چهل و چهار هزار تن و نبرد در آسمان نخست پیوند برقرار کنیم. خواننده یا شنوندهٔ عزیز: چه از دیدن این حقایق امتناع کنید و چه آن‌ها را ببینید، باید خاطرنشان کرد که اطلاعاتی که در تمام این مقالات ارائه می‌شود، نخست شناسایی می‌گردد و سپس با به‌کارگیری این اصل که آغازِ هر چیز برای شناسایی پایانِ آن به کار می‌رود، مورد تأیید و تثبیت قرار می‌گیرد. این امضای نبویِ آلفا و امگا است و بخش بزرگی از مکاشفهٔ عیسی مسیح را تشکیل می‌دهد که اکنون مُهرش گشوده می‌شود.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> چیزهای نهان از آنِ خداوند خدای ماست؛ اما آنچه آشکار شده، از آنِ ما و فرزندان ما تا ابد است تا همه سخنان این شریعت را به‌جا آوریم. تثنیه ۲۹:۲۹

Back to Articles