Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Eight

کتاب دانیال - شماره صد و بیست و هشت

The Prophetic Significance of Christ’s Baptism and Temptation: Unveiling the Characteristics of Three World Powers

اهمیت پیش‌گویانهٔ تعمید و وسوسهٔ مسیح: پرده‌برداری از ویژگی‌های سه قدرت جهانی

Author

Jeff Pippenger

Published

March 10, 2024

Formats

PDF
Word

The sealing began on September 11, 2001 when the mighty angel of chapter eighteen of Revelation descended. His descent was typified by the descent of the angel of Revelation ten on August 11, 1840, and also by the descent of the Holy Spirit at Christ’s baptism. Christ’s baptism points forward to the latter rain descending when the great buildings of New York City were brought down. The power from above began, and also at that time the power from beneath (bottomless pit) would be manifested, for God’s Word never fails.

مهرگذاری در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، زمانی که فرشتهٔ نیرومندِ باب هجدهمِ مکاشفه فرود آمد. نمونۀ فرود آمدنِ او، فرود آمدنِ فرشتهٔ باب دهمِ مکاشفه در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ بود و نیز فرود آمدنِ روح‌القدس در تعمیدِ مسیح. تعمیدِ مسیح به بارانِ پسین اشاره می‌کند، هنگامی که با فرود آمدنِ آن، ساختمان‌های بزرگ شهر نیویورک به زیر کشیده شدند. قدرتِ از بالا آغاز شد، و نیز در همان زمان قدرتِ از پایین (چاهِ بی‌پایان) باید آشکار می‌شد، زیرا کلامِ خدا هرگز باطل نمی‌شود.

When Christ was baptized, He immediately went into the wilderness and fasted for forty days, after which He was tempted by Satan with three temptations. Each of those three temptations represent primary characteristics of each of the three powers who lead the world to Armageddon. Those three temptations were pride, a characteristic of the dragon; appetite, a characteristic of the beast, and presumption, a characteristic of the false prophet. Pride and self-exaltation are represented by Lucifer in the classic description of Isaiah.

وقتی مسیح تعمید گرفت، بلافاصله به بیابان رفت و چهل روز روزه گرفت؛ سپس شیطان او را با سه وسوسه آزمود. هر یک از آن سه وسوسه، نمایانگر ویژگی‌های اصلی یکی از سه قدرتی است که جهان را به سوی آرماگدون رهبری می‌کنند. آن سه وسوسه عبارت بودند از: غرور، که ویژگی اژدهاست؛ اشتها، که ویژگی وحش است؛ و جسارتِ بی‌جا، که ویژگی نبی کاذب است. در توصیف کلاسیک اشعیا، لوسیفر مظهرِ غرور و خودبزرگ‌بینی است.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Yet thou shalt be brought down to hell, to the sides of the pit. They that see thee shall narrowly look upon thee, and consider thee, saying, Is this the man that made the earth to tremble, that did shake kingdoms. Isaiah 14:12–16.

> چگونه از آسمان فرو افتاده‌ای، ای لوسیفر، پسرِ صبح! چگونه به زمین سرنگون شده‌ای، تو که ملّت‌ها را ناتوان می‌کردی! زیرا در دل خود گفتی: به آسمان صعود خواهم کرد، تخت خود را بر فراز ستارگان خدا برافراشته خواهم ساخت؛ نیز بر کوه اجتماع، در جانب‌های شمال خواهم نشست؛ بر فراز بلندی‌های ابرها صعود خواهم کرد؛ مانند حضرت اعلی خواهم بود. امّا تو به هاویه، به کناره‌های گودال فرو آورده خواهی شد. آنان که تو را می‌بینند با دقّت بر تو می‌نگرند و در تو تأمّل می‌کنند و می‌گویند: آیا این همان مرد است که زمین را به لرزه انداخت و پادشاهی‌ها را لرزاند؟ اشعیا ۱۴:۱۲-۱۶

Five times Lucifer proclaims in his heart “I will.” Satan, once named the “light bearer” (Lucifer), who now only bears darkness, is he “that did shake the nations.” Prophetically he is associated with the “nations,” for he is the leader of the evil confederacy of the nations, and the confederacy of merchants identified in Revelation chapters seventeen and eighteen.

لوسیفر پنج بار در دل خود اعلام می‌کند: «من خواهم کرد.» شیطان، که زمانی «حاملِ نور» (لوسیفر) نام داشت و اکنون تنها تاریکی را با خود دارد، همان کسی است که «ملت‌ها را به لرزه درآورد.» طبق نبوت، او با «ملت‌ها» مرتبط است، زیرا او رهبرِ هم‌پیمانیِ شریرِ ملت‌ها و نیز هم‌پیمانیِ بازرگانانی است که در مکاشفه، فصل‌های هفده و هجده، معرفی شده‌اند.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> "پادشاهان و حاکمان و والیان بر خود داغ ضد مسیح نهاده‌اند و چون آن اژدها تصویر شده‌اند که می‌رود تا با مقدسان، با آنان که احکام خدا را حفظ می‌کنند و ایمان عیسی را دارند، جنگ کند." شهادت‌ها برای روحانیان، ۳۸.

At Christ’s baptism the Holy Spirit descended, typifying post-September 11, 2001. After His baptism Satan tempted Christ with the offer to give Christ the power Satan uses to rule the kingdoms of the world, for at the fall of Adam, Satan had become the ruler of the kingdoms of the world.

در هنگام تعمید مسیح، روح‌القدس فرود آمد و به‌گونه‌ای نمونه‌وار دوران پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را نشان می‌داد. پس از تعمید او، شیطان مسیح را وسوسه کرد و پیشنهاد داد قدرتی را که خود برای فرمانروایی بر پادشاهی‌های جهان به کار می‌برد، به مسیح بدهد؛ زیرا در هنگام سقوط آدم، شیطان حاکم پادشاهی‌های جهان شده بود.

> And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Luke 4:5–8.

> و ابلیس او را بر فراز کوهی بلند برد و در یک لحظه همه پادشاهی‌های جهان را به او نشان داد. و ابلیس به او گفت: تمام این قدرت و جلالشان را به تو خواهم داد، زیرا به من سپرده شده است و آن را به هر که بخواهم می‌دهم. پس اگر مرا پرستش کنی، همهٔ اینها از آنِ تو خواهد بود. عیسی پاسخ داد و به او گفت: از من دور شو، ای شیطان! زیرا نوشته شده است: «خداوند، خدای خود را پرستش کن و تنها او را خدمت کن.» لوقا ۴:۵-۸.

Two primary characteristics of papal Rome (the beast), is her fornication and the poisoned “food” and drink she distributes.

دو ویژگیِ اصلیِ رمِ پاپی (وحش) عبارت‌اند از زناکاریِ او و «غذا» و نوشیدنیِ مسمومی که توزیع می‌کند.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. Revelation 2:14.

> با این حال چند چیز بر تو دارم، زیرا اجازه می‌دهی آن زن، ایزابل، که خود را نبیّه می‌خوانَد، تعلیم دهد و بندگانم را بفریبد تا زنا کنند و چیزهای قربانی‌شده برای بت‌ها را بخورند. مکاشفه ۲:۱۴.

The “food” and drink she provides is her false doctrines.

«خوراک» و نوشیدنی‌ای که او عرضه می‌کند، همان آموزه‌های دروغین او هستند.

> “The great sin charged against Babylon is that she ‘made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ This cup of intoxication which she presents to the world represents the false doctrines that she has accepted as the result of her unlawful connection with the great ones of the earth.” The Great Controversy, 388.

> گناه بزرگی که به بابل نسبت داده شده این است که او «همه قوم‌ها را از شراب خشم زنای خود نوشانید.» این جام مستی که او به جهان عرضه می‌کند نمایانگر تعالیم باطلی است که او در نتیجه پیوند نامشروعش با بزرگان زمین پذیرفته است. مناقشه بزرگ، ۳۸۸.

The beast of Catholicism also deceives the world by her sorceries, which is once again something that is taken internally.

وحشِ کاتولیسیسم همچنین جهان را به‌وسیلهٔ جادوگری‌هایش فریب می‌دهد، که باز هم چیزی است که به‌طور درونی مصرف می‌شود.

> And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. Revelation 18:23.

> و نور چراغ دیگر هرگز در تو نخواهد تابید؛ و صدای داماد و عروس دیگر هرگز در تو شنیده نخواهد شد؛ زیرا تاجران تو بزرگان زمین بودند؛ زیرا به‌سبب جادوگری‌های تو همهٔ قوم‌ها فریب خوردند. مکاشفه ۱۸:۲۳.

The Greek word translated as “sorceries,” is pharmakeia, meaning medications. The golden cup in her hand, represents not only a cup to drink wine from, but also the cup where her magical medical potions are prepared and delivered. In the modern world today, those magical potions are delivered in needles, not so much in a cup. When Satan appears after the soon-coming Sunday law, he will perform miracles of healing. The miracles associated with the potions and false doctrines of the papacy, was represented by Satan telling Christ to perform a miracle in turning the stone into bread.

واژهٔ یونانی‌ای که به «سحر و جادو» ترجمه شده، «فارماکیا» است، به معنای داروها. جام زرینی که در دست اوست، نه تنها نماد جامی برای نوشیدن شراب است، بلکه همچنین جامی است که در آن معجون‌های داروییِ جادویی‌اش تهیه و عرضه می‌شوند. در دنیای مدرن امروز، آن معجون‌های جادویی با سرنگ‌ها تزریق می‌شوند، نه چندان در یک جام. هنگامی که شیطان پس از قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی فرا می‌رسد ظاهر شود، معجزات شفابخشی انجام خواهد داد. معجزاتی که با معجون‌ها و آموزه‌های باطل دستگاه پاپی پیوند دارند، با این صحنه نمایانده شد که شیطان به مسیح گفت معجزه‌ای بکند و سنگ را به نان تبدیل کند.

The prophetic history before and after the Sunday law possesses the same characteristics. The image of the beast testing period for Adventism leading to the Sunday law in the United States typifies the image of the beast testing period for the entire world. This is why we are informed that, “the same crisis will come upon our people in all parts of the world.”

تاریخِ پیش‌گویانه، پیش و پس از قانون یکشنبه، دارای ویژگی‌های یکسانی است. دورهٔ آزمایشِ تمثالِ وحش برای ادونتیسم که به قانون یکشنبه در ایالات متحده منجر می‌شود، نمونه‌ای برای دورهٔ آزمایشِ تمثالِ وحش در سراسر جهان به‌شمار می‌رود. از همین رو به ما گفته شده است که: «همان بحران بر قوم ما در همهٔ نقاط جهان خواهد آمد.»

The miracles of satanic healings that are accomplished by Satan after the Sunday law, represent the “sorceries” of so-called medicine that are pawned off during the history beginning on September 11, 2001. Jesus stated that, “man shall not live by bread alone, but by every word of God.” Rome’s “food” is traditions and customs which she places above the Word of God.

معجزاتِ شفاهای شیطانی که پس از وضع قانون یکشنبه توسط شیطان انجام می‌شوند، نمایانگر «افسونگری‌های» به‌اصطلاح پزشکی‌اند که در سیر تاریخی‌ای که از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، به مردم قالب می‌شوند. عیسی فرمود: «انسان تنها با نان زندگی نمی‌کند، بلکه با هر کلامی که از جانب خداست.» «خوراکِ» روم، سنت‌ها و رسومی است که آن‌ها را بالاتر از کلام خدا قرار می‌دهد.

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World. And that which gives greater significance to this movement is the fact that the principal object contemplated is the enforcement of Sunday observance—a custom which originated with Rome, and which she claims as the sign of her authority. It is the spirit of the papacy—the spirit of conformity to worldly customs, the veneration for human traditions above the commandments of God—that is permeating the Protestant churches and leading them on to do the same work of Sunday exaltation which the papacy has done before them.” The Great Controversy, 573.

> در جنبش‌هایی که اکنون در ایالات متحده برای به دست آوردن حمایت دولت از نهادها و رسوم کلیسا در جریان است، پروتستان‌ها گام در جای پای پاپیان می‌گذارند. بلکه فراتر از این، آنان در را بر روی دستگاه پاپی می‌گشایند تا در آمریکای پروتستان، برتری‌ای را که در دنیای قدیم از دست داده بود، باز به دست آورد. و آنچه به این حرکت اهمیت بیشتری می‌بخشد این است که هدف اصلیِ مورد نظر، اجرای اجباری رعایت یکشنبه است؛ رسمی که از رم سرچشمه گرفته و آن را نشانه اقتدار خود می‌خوانَد. این روح پاپی است (روح همنوایی با رسوم دنیوی، حرمت نهادن به سنت‌های انسانی فراتر از احکام خدا) که در کلیساهای پروتستان رسوخ می‌کند و آنان را برمی‌انگیزد تا همان کارِ بزرگداشتِ یکشنبه را انجام دهند که دستگاه پاپی پیش از آنان انجام داده است. مناقشه عظیم، ۵۷۳.

Tradition and custom are the doctrinal “food” which the beast replaces for the Word of God, in order that it might lift up its pagan idolatry.

سنت و عرف «خوراک» عقیدتی‌ای هستند که وحش به جای کلامِ خدا می‌گذارد تا بت‌پرستیِ وثنیِ خود را اعتلا بخشد.

> “How the Roman Church can clear herself from the charge of idolatry we cannot see. True, she professes to worship God through these images; so did the Israelites when they bowed before the golden calf. But the Lord’s wrath was kindled against them, and many were slain. God pronounced them impious idolaters, and the same record is made today in the books of heaven against those who adore images of saints and so-called holy men.

> ما درنمی‌یابیم کلیسای روم چگونه می‌تواند خود را از اتهام بت‌پرستی تبرئه کند. درست است که ادعا می‌کند خدا را از طریق این تصاویر پرستش می‌کند؛ بنی‌اسرائیل نیز وقتی در برابر گوسالهٔ زرین سر فرود آوردند چنین کردند. اما خشم خداوند بر آنان برافروخته شد و بسیاری هلاک شدند. خدا آنان را بت‌پرستان ناپارسا خواند، و امروز نیز همان حکم در دفاتر آسمانی بر ضد کسانی ثبت می‌شود که تصاویر قدیسان و به‌اصطلاح مردان مقدس را می‌پرستند.

> “And this is the religion which Protestants are beginning to look upon with so much favor, and which will eventually be united with Protestantism. This union will not, however, be effected by a change in Catholicism; for Rome never changes. She claims infallibility. It is Protestantism that will change. The adoption of liberal ideas on its part will bring it where it can clasp the hand of Catholicism. ‘The Bible, the Bible, is the foundation of our faith,’ was the cry of Protestants in Luther’s time, while the Catholics cried, ‘The Fathers, custom, tradition.’ Now many Protestants find it difficult to prove their doctrines from the Bible, and yet they have not the moral courage to accept the truth which involves a cross; therefore they are fast coming to the ground of Catholics, and, using the best arguments they have to evade the truth, cite the testimony of the Fathers, and the customs and precepts of men. Yes, the Protestants of the nineteenth century are fast approaching the Catholics in their infidelity concerning the Scriptures. But there is just as wide a gulf today between Rome and the Protestantism of Luther, Cranmer, Ridley, Hooper, and the noble army of martyrs, as there was when these men made the protest which gave them the name of Protestants.

> و این همان دینی است که پروتستان‌ها آغاز کرده‌اند با حسن نظر بسیار بدان بنگرند و سرانجام با پروتستانیسم متحد خواهد شد. اما این اتحاد از راه تغییر در کاتولیسیسم تحقق نخواهد یافت؛ زیرا رم هرگز تغییر نمی‌کند. او مدعیِ خطاناپذیری است. این پروتستانیسم است که دگرگون خواهد شد. پذیرش اندیشه‌های لیبرال از سوی آن، آن را بدان‌جا خواهد کشاند که بتواند دست کاتولیسیسم را بفشارد. «کتاب مقدس، کتاب مقدس، بنیاد ایمان ماست»، فریاد پروتستان‌ها در زمان لوتر بود، در حالی که کاتولیک‌ها فریاد می‌زدند: «آباء کلیسا، رسم، سنت.» اکنون بسیاری از پروتستان‌ها اثبات آموزه‌های خود را از کتاب مقدس دشوار می‌یابند، و با این همه شهامت اخلاقیِ پذیرش حقیقتی را که مستلزم بر دوش گرفتن صلیب است ندارند؛ از این رو شتابان به موضع کاتولیک‌ها نزدیک می‌شوند و، با به‌کارگیری بهترین استدلال‌هایی که برای گریز از حقیقت در اختیار دارند، به گواهی آبای کلیسا و رسوم و احکام انسان‌ها استناد می‌کنند. آری، پروتستان‌های سده نوزدهم در بی‌ایمانی نسبت به کتاب مقدس به‌سرعت به کاتولیک‌ها نزدیک می‌شوند. اما امروز نیز میان رم و پروتستانیسمِ لوتر، کرنمر، ریدلی، هوپر و سپاه شریف شهیدان، شکافی به همان اندازه عمیق وجود دارد که در روزگاری بود که این مردان آن اعتراض را کردند که به آنان نام «پروتستان» بخشید.

> “Christ was a protestant. He protested against the formal worship of the Jewish nation, who rejected the counsel of God against themselves. He told them that they taught for doctrines the commandments of men, and that they were pretenders and hypocrites. Like whited sepulchers they were beautiful without, but within full of impurity and corruption. The Reformers date back to Christ and the apostles. They came out and separated themselves from a religion of forms and ceremonies. Luther and his followers did not invent the reformed religion. They simply accepted it as presented by Christ and the apostles. The Bible is presented to us as a sufficient guide; but the pope and his workers remove it from the people as if it were a curse, because it exposes their pretensions and rebukes their idolatry.” Review and Herald, June 1, 1886.

> «مسیح یک پروتستان بود. او علیه پرستش رسمی قوم یهود اعتراض کرد؛ همان کسانی که مشورت خدا را بر ضد خود رد کردند. او به آنان گفت که فرمان‌های انسان‌ها را به‌عنوان تعالیم تعلیم می‌دهند و اینکه آنان مدعیان دروغین و ریاکارند. همچون قبور سفیدکاری‌شده از بیرون زیبا بودند، اما در درون آکنده از ناپاکی و فساد. ریشهٔ اصلاح‌گران به مسیح و رسولان بازمی‌گردد. آنان بیرون آمدند و خود را از دینی متکی بر ظواهر و تشریفات جدا کردند. لوتر و پیروانش دینِ اصلاح‌شده را اختراع نکردند؛ آنان صرفاً همان را که مسیح و رسولان عرضه کرده بودند پذیرفتند. کتاب‌مقدس به‌عنوان راهنمایی بسنده به ما عرضه شده است؛ اما پاپ و کارگزارانش آن را از دسترس مردم دور می‌کنند، گویی لعنتی است، زیرا ادعاهایشان را برملا می‌کند و بت‌پرستی‌شان را توبیخ می‌کند.» ریویو اند هرالد، ۱ ژوئن ۱۸۸۶.

Miracles of healing, that form the basis of spiritualism, are her stock and trade.

معجزه‌های شفابخشی که پایهٔ روح‌گرایی را تشکیل می‌دهند، مایهٔ کارِ او هستند.

> “Many endeavor to account for spiritual manifestations by attributing them wholly to fraud and sleight of hand on the part of the medium. But while it is true that the results of trickery have often been palmed off as genuine manifestations, there have been, also, marked exhibitions of supernatural power. The mysterious rapping with which modern spiritualism began was not the result of human trickery or cunning, but was the direct work of evil angels, who thus introduced one of the most successful of soul-destroying delusions. Many will be ensnared through the belief that spiritualism is a merely human imposture; when brought face to face with manifestations which they cannot but regard as supernatural, they will be deceived, and will be led to accept them as the great power of God.

> بسیاری می‌کوشند نمودهای روحی را با نسبت دادن کامل آنها به تقلب و تردستی از سوی مدیوم توجیه کنند. اما هرچند درست است که نتایج حقه‌بازی بارها به‌عنوان نمودهای واقعی جا زده شده‌اند، نمایش‌های چشمگیری از قدرت ماوراءالطبیعه نیز رخ داده است. آن تق‌تق‌های مرموزی که روح‌گرایی نوین با آنها آغاز شد، حاصل نیرنگ یا حیله‌گری انسانی نبود، بلکه کار مستقیم فرشتگان شریر بود که بدین‌سان یکی از موفق‌ترین فریب‌های روح‌ویرانگر را به میان آوردند. بسیاری به‌واسطهٔ این باور که روح‌گرایی صرفاً یک فریب انسانی است، به دام خواهند افتاد؛ و چون با نمودهایی روبه‌رو شوند که چاره‌ای جز ماورایی دانستن آنها ندارند، فریب خواهند خورد و به پذیرش آنها به‌عنوان قدرت عظیم خدا کشانده خواهند شد.

> “These persons overlook the testimony of the Scriptures concerning the wonders wrought by Satan and his agents. It was by satanic aid that Pharaoh’s magicians were enabled to counterfeit the work of God. Paul testifies that before the second advent of Christ there will be similar manifestations of satanic power. The coming of the Lord is to be preceded by ‘the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9,10. And the apostle John, describing the miracle-working power that will be manifested in the last days, declares: ‘He doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, and deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do.’ Revelation 13:13, 14. No mere impostures are here foretold. Men are deceived by the miracles which Satan’s agents have power to do, not which they pretend to do.” The Great Controversy, 553.

> این اشخاص شهادت کتاب‌مقدس را درباره شگفتی‌هایی که به‌دست شیطان و عاملان او انجام شده است نادیده می‌گیرند. با مدد شیطانی بود که جادوگران فرعون توانستند کار خدا را تقلید کنند. پولس شهادت می‌دهد که پیش از ظهور دوم مسیح، جلوه‌های مشابهی از قدرت شیطانی رخ خواهد داد. آمدن خداوند مسبوق خواهد بود به «عملِ شیطان با تمام قدرت و آیات و عجایب دروغین، و با همه فریبندگیِ ناراستی.» دوم تسالونیکیان ۲:۹،۱۰. و رسول یوحنا، در وصفِ قدرتِ انجامِ معجزه که در روزهای آخر ظاهر خواهد شد، می‌گوید: «او عجایبِ عظیم به‌جا می‌آورد، به‌طوری که آتش را در نظر مردم از آسمان بر زمین فرود می‌آورد، و به‌وسیله همان معجزاتی که قدرت انجامشان را دارد، ساکنانِ زمین را می‌فریبد.» مکاشفه ۱۳:۱۳، ۱۴. آنچه در اینجا پیشگویی شده، صرفاً فریبکاری و تظاهر نیست. مردم به‌وسیله معجزاتی فریب می‌خورند که عاملانِ شیطان قدرتِ انجامشان را دارند، نه آن‌هایی که وانمود به انجامشان می‌کنند. مناقشه عظیم، ۵۵۳.

The false doctrines built upon customs and traditions, the spiritualistic manifestations of miracles, the counterfeit medical-industrial industry and the combination of churchcraft with statecraft are all the attributes of the beast of Catholicism. Pride is a characteristic of the dragon power. Presumption is the characteristic of the false prophet of apostate Protestantism.

تعالیم باطلی که بر رسوم و سنت‌ها بنا شده‌اند، تجلیات روح‌گرایانهٔ معجزات، صنعتِ جعلیِ پزشکی-صنعتی و ترکیبِ کلیساگری با کشورداری، همه از صفاتِ وحشِ کاتولیسیسم‌اند. تکبّر ویژگیِ قدرتِ اژدهاست. جسارت ویژگیِ نبیِ کاذبِ پروتستانیسمِ مرتد است.

> And Jesus being full of the Holy Ghost returned from Jordan, and was led by the Spirit into the wilderness, Being forty days tempted of the devil. And in those days he did eat nothing: and when they were ended, he afterward hungered. And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. Luke 4:1–4.

> و عیسی که پر از روح‌القدس بود، از اردن بازگشت و به وسیلهٔ روح به بیابان هدایت شد؛ و به مدت چهل روز از سوی ابلیس وسوسه می‌شد. و در آن روزها هیچ چیز نخورد، و چون آن روزها به پایان رسیدند، پس از آن گرسنه شد. و ابلیس به او گفت: اگر پسرِ خدا هستی، به این سنگ فرمان بده تا نان گردد. و عیسی در پاسخ او گفت: نوشته شده است: انسان تنها با نان زندگی نمی‌کند، بلکه با هر کلامِ خدا. لوقا ۴:۱‏–‏۴.

Presumption is a noun that refers to the act or instance of assuming something to be true without sufficient evidence or proof. It involves making a judgment or drawing a conclusion based on incomplete or insufficient information. Presumption can also imply a certain level of confidence in one’s assumption, even when it may not be entirely justified.

پنداشت اسم‌واژه‌ای است که به عمل یا موردِ درست انگاشتنِ چیزی بدون شواهد یا اثبات کافی اشاره دارد. این کار مستلزم داوری کردن یا نتیجه‌گیری بر پایهٔ اطلاعات ناقص یا ناکافی است. پنداشت همچنین می‌تواند دلالت بر سطحی از اطمینان نسبت به پنداشتِ فرد داشته باشد، حتی زمانی که ممکن است به‌طور کامل موجه نباشد.

Apostate Protestantism has accepted Sunday as God’s day of worship without any evidence to support that flawed idea from God’s Word, and they do so while knowingly professing that they are Protestants, whose motto is “God’s word alone,” or as Martin Luther proclaimed, “Sola Scriptura!” They choose to accept it based upon the traditions and customs of the Roman church, or perhaps as simply an accepted inheritance from their forefathers. At the loud cry of the third angel the truth that there is absolutely no justification for worshipping the sun that can be provided from the Bible will be clearly revealed, and then those who continue in their flawed presumption will receive the mark of the beast.

پروتستانتیسم مرتد یکشنبه را به‌عنوان روز عبادت خدا پذیرفته است، بی‌آنکه هیچ دلیلی از کلام خدا برای پشتیبانی از آن اندیشه‌ی غلط داشته باشد؛ و این را در حالی انجام می‌دهند که خودآگاهانه اظهار می‌کنند پروتستان‌اند، و شعارشان «تنها کلام خدا» است، یا چنان‌که مارتین لوتر اعلام کرد: «Sola Scriptura!» آن را بر پایه سنت‌ها و رسوم کلیسای رومی می‌پذیرند، یا شاید صرفاً به‌عنوان میراثی پذیرفته‌شده از نیاکانشان. با فریاد بلند فرشتهٔ سوم، این حقیقت به‌روشنی آشکار خواهد شد که به‌هیچ‌وجه نمی‌توان از کتاب مقدس توجیهی برای پرستش خورشید ارائه کرد؛ و آنگاه کسانی که بر این گمان نادرست خود پافشاری کنند، نشان وحش را دریافت خواهند کرد.

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘my holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.” Review and Herald, April 27, 1911.

> اگر نورِ حقیقت بر شما عرضه شده، سبتِ فرمانِ چهارم را آشکار کرده و نشان داده که برای تقدیس یکشنبه هیچ مبنایی در کلامِ خدا وجود ندارد، و با این همه هنوز به سبتِ دروغین می‌چسبید و از تقدیس آن سبتی که خدا آن را «روز مقدس من» می‌خواند سر باز می‌زنید، نشانِ وحش را دریافت می‌کنید. این در چه زمانی رخ می‌دهد؟ — زمانی که از فرمانی اطاعت می‌کنید که شما را امر می‌کند در روز یکشنبه از کار دست بکشید و خدا را پرستش کنید، در حالی که می‌دانید در کتاب‌مقدس حتی یک کلمه نیست که نشان دهد یکشنبه چیزی جز یک روزِ کاریِ عادی است، شما به دریافتِ نشانِ وحش رضایت می‌دهید و مهرِ خدا را رد می‌کنید. اگر این نشان را بر پیشانی‌ها یا دست‌هایمان دریافت کنیم، داوری‌هایی که بر نافرمانان اعلام شده است ناگزیر بر ما فرود خواهد آمد. اما مهرِ خدای زنده بر کسانی نهاده می‌شود که سبتِ خداوند را از روی وجدان نگاه می‌دارند. ریویو و هرالد، ۲۷ آوریل ۱۹۱۱.

The commonly understood weakness of the Republican party is their willingness to assume their political opponents are fair and honest, when the fruits of the Democratic party clearly reveal that they are the children of the father of lies. Repeatedly and consistently the Republicans take their political opponents at their word, when they have been shown over and over that their opponents never keep their word. They project honest motivations upon those who repeatedly have manifested no rational justification to support the Republicans flawed projections of expected honesty and integrity. It is true also that many Republicans refuse to uphold principle for personal financial gain, or because of secret immoral circumstances that allow them to be easily manipulated, but the primary prophetic attribute of the Republican party is presumption.

ضعفِ شناخته‌شدهٔ حزب جمهوری‌خواه تمایل آنان به این است که فرض بگیرند رقبای سیاسی‌شان عادل و صادق‌اند، در حالی که ثمرات حزب دموکرات آشکارا نشان می‌دهد که آنان فرزندانِ پدرِ دروغ‌ها هستند. جمهوری‌خواهان بارها و به‌طور مستمر حرف رقبای سیاسی‌شان را بی‌چون‌وچرا می‌پذیرند، در حالی که بارها به آنان نشان داده شده که رقبایشان هرگز به قول خود پایبند نمی‌مانند. آنان انگیزه‌های صادقانه‌ای را به کسانی نسبت می‌دهند که بارها از خود هیچ توجیه عقلانی‌ای که این انتساب‌های معیوب جمهوری‌خواهان دربارهٔ انتظار صداقت و درستکاری را تأیید کند، نشان نداده‌اند. همچنین درست است که بسیاری از جمهوری‌خواهان به‌خاطر منافع مالی شخصی، یا به‌سبب شرایط پنهانِ غیراخلاقی‌ای که آنان را به آسانی قابل دست‌کاری می‌کند، از پایبندی به اصول سر باز می‌زنند، اما خصلت پیش‌گویانهٔ اصلی حزب جمهوری‌خواه، پیش‌فرض‌انگاری است.

It is the attribute of presumption which is prophetically marked in apostate Protestants, that allows them to pretend they have taken the higher moral and political ground, when in reality they have abdicated their civil responsibilities under the empty expectation that their political opponents will keep their word. The very common definition of insanity is to try and do the same thing over and over, while expecting a different outcome, yet the Republicans argue that it is the Democrats that have been infected with insanity as manifested in their hatred of Trump.

این همان ویژگیِ جسارتِ بی‌جاست که بنا بر پیشگویی‌ها به‌عنوان نشانهٔ پروتستان‌های مرتد شناخته شده و به آنان اجازه می‌دهد وانمود کنند موضعی برترِ اخلاقی و سیاسی اتخاذ کرده‌اند، حال آنکه در واقع، با امید واهیِ اینکه رقبای سیاسی‌شان به قول خود وفا خواهند کرد، از مسئولیت‌های مدنی خود دست کشیده‌اند. تعریف بسیار رایجِ دیوانگی این است که کاری را بارها و بارها به همان شکل انجام دهی و انتظار نتیجه‌ای متفاوت داشته باشی، با این حال جمهوری‌خواهان استدلال می‌کنند که این دموکرات‌ها هستند که به دیوانگی آلوده شده‌اند، چنان‌که در نفرتشان از ترامپ نمود یافته است.

Yet the insanity of the Republicans is repeatedly illustrated as they agree to compromises, under the premise of compromise being the work of the legislative process, while their political compromises, which they claim are based upon the principle of “the legislative process,” is made with a class who never compromise. Democrats only give ground in the political process when they are fully restrained by the numbers against them. They have never provided evidence of truly working for a middle ground with the political process. The insanity of Republicans is their repeated optimistic expectations of others that are fully unwarranted.

با این حال، دیوانگیِ جمهوری‌خواهان بارها و بارها آشکار می‌شود وقتی که با مصالحه‌ها موافقت می‌کنند، بر این مبنا که مصالحه از مقتضیاتِ فرآیند قانون‌گذاری است، در حالی که مصالحه‌های سیاسی‌شان، که ادعا می‌کنند بر اصل «فرآیند قانون‌گذاری» بنا شده‌اند، با طبقه‌ای انجام می‌شوند که هرگز مصالحه نمی‌کند. دموکرات‌ها فقط زمانی در فرآیند سیاسی عقب‌نشینی می‌کنند که برتری عددی کاملاً علیه‌شان باشد. آن‌ها هرگز شواهدی دال بر این‌که واقعاً برای دستیابی به راهِ میانه از طریق فرآیند سیاسی می‌کوشند ارائه نکرده‌اند. دیوانگیِ جمهوری‌خواهان همان انتظاراتِ خوش‌بینانهٔ مکررشان از دیگران است که کاملاً بی‌پایه و اساس‌اند.

By far and away the majority of those who are supportive of Donald Trump will testify to the fact that the worst attribute of Trump is his willingness to accept men as supporters of his agenda, when the available evidence identifies that it was totally presumption on Trump’s part to make that choice. Presumption is the prophetic attribute of apostate Protestantism. Satan tempted Christ by quoting the Bible, but in so doing, Satan twisted the passage into an unwarranted and unscriptural test.

بی‌تردید اکثریت کسانی که از دونالد ترامپ حمایت می‌کنند شهادت می‌دهند که بدترین ویژگی ترامپ آمادگی او برای پذیرفتن مردان به‌عنوان حامیان دستورکارش است، در حالی که شواهد موجود نشان می‌دهد که اتخاذ آن تصمیم از سوی ترامپ کاملاً از روی جسارتِ بی‌جا بوده است. جسارت، صفتِ پیامبرانهٔ پروتستانیسمِ مرتد است. شیطان با نقل قول از کتاب مقدس، مسیح را وسوسه کرد، اما با این کار آن فراز را به آزمونی بی‌مورد و غیرکتاب‌مقدسی تحریف کرد.

> And he brought him to Jerusalem, and set him on a pinnacle of the temple, and said unto him, If thou be the Son of God, cast thyself down from hence: For it is written, He shall give his angels charge over thee, to keep thee: And in their hands they shall bear thee up, lest at any time thou dash thy foot against a stone. And Jesus answering said unto him, It is said, Thou shalt not tempt the Lord thy God. Luke 4:9–12.

> و او را به اورشلیم برد و بر فراز کنگرهٔ هیکل نشاند و به او گفت: «اگر پسر خدایی، خود را از اینجا پایین بینداز؛ زیرا نوشته شده است: او دربارهٔ تو به فرشتگانش فرمان خواهد داد تا نگاهت دارند؛ و در دست‌هایشان تو را برخواهند داشت تا مبادا پایت به سنگی بخورد.» و عیسی در پاسخ به او گفت: «گفته شده است: خداوند، خدای خود را میازمای.» لوقا ۴:۹‏–‏۱۲.

At the soon-coming Sunday law it will be the Protestants of the United States who will take the biblical mandate to cease from labor on the Sabbath day, and twist the commandment to worship God on the seventh-day Sabbath into a fabricated command that it is actually paganism’s day of the sun that men are required to worship upon. They will twist a biblical passage into an unwarranted and unscriptural test.

با فرارسیدن قانون یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد، این پروتستان‌های ایالات متحده خواهند بود که فرمان کتاب‌مقدسیِ دست کشیدن از کار در روز سبت را برداشته و حکم پرستش خدا در سبتِ روز هفتم را چنان می‌پیچانند که به فرمانی ساختگی بدل شود مبنی بر این‌که در واقع این روزِ خورشیدِ بت‌پرستی است که انسان‌ها موظف‌اند در آن پرستش کنند. آنان بخشی از کتاب‌مقدس را به آزمونی ناموجه و خلافِ کتاب‌مقدس تحریف خواهند کرد.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.

> دیدم که وحشِ دوشاخ دهانی چون دهانِ اژدها داشت، و قدرتش در سرش بود، و حکم از دهانش صادر می‌شد. سپس مادرِ روسپیان را دیدم؛ مادر همان دختران نبود، بلکه از آنان جدا و متمایز بود. او روزِ خود را داشته و آن گذشته است، و دخترانش، فرقه‌های پروتستان، بعدی بودند که به صحنه آمدند و همان ذهنیتی را به اجرا گذاشتند که مادر هنگام آزار دادن مقدسان داشت. دیدم که در حالی که مادر از نظر قدرت رو به افول بوده است، دختران رشد کرده‌اند، و به‌زودی همان قدرتی را اعمال خواهند کرد که روزگاری مادر اعمال می‌کرد.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> دیدم که کلیسای اسمی و ادونتیست‌های اسمی، مانند یهودا، برای به‌دست آوردن نفوذ کاتولیک‌ها جهت مخالفت با حقیقت، به ما خیانت کرده و ما را به کاتولیک‌ها تسلیم خواهند کرد. آنگاه قدیسان قومی گمنام خواهند بود و نزد کاتولیک‌ها چندان شناخته‌شده نخواهند بود؛ اما کلیساها و ادونتیست‌های اسمی که از ایمان و رسوم ما آگاه‌اند (زیرا به خاطر سبت از ما نفرت داشتند، چون نمی‌توانستند آن را رد کنند) به قدیسان خیانت کرده و آنان را به کاتولیک‌ها گزارش خواهند داد، به‌عنوان کسانی که سنن مردم را نادیده می‌گیرند؛ یعنی سبت را رعایت می‌کنند و یکشنبه را نادیده می‌گیرند.

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> آنگاه کاتولیک‌ها به پروتستان‌ها فرمان می‌دهند که پیش بروند و فرمانی صادر کنند که همهٔ کسانی که روز نخست هفته را، به جای روز هفتم، نگاه نمی‌دارند، کشته شوند. و کاتولیک‌ها که شمارشان بسیار است، در کنار پروتستان‌ها خواهند ایستاد. کاتولیک‌ها قدرت خود را به تمثالِ وحش خواهند داد. و پروتستان‌ها همان‌گونه که مادرشان پیش از آنان عمل کرد، برای نابود کردن مقدسان عمل خواهند کرد. اما پیش از آن‌که فرمانشان ثمر آورد یا به بار بنشیند، مقدسان به صوتِ خدا رهایی خواهند یافت. اسپالدینگ و مگن، ۱، ۲.

Back to Articles