Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Six

کتاب دانیال - شماره چهل‌و‌شش

The Rest and Refreshing

استراحت و تجدید قوا

Author

Jeff Pippenger

Published

January 10, 2024

Formats

PDF
Word

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> او دانش را به چه کسی بیاموزد؟ و آموزه را به چه کسی بفهماند؟ به آنان که از شیر گرفته شده‌اند و از پستان‌ها جدا گردیده‌اند. زیرا باید فرمان بر فرمان، فرمان بر فرمان؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ این‌جا اندکی و آن‌جا اندکی باشد. زیرا با لب‌های لکنت‌دار و زبانی دیگر با این قوم سخن خواهد گفت. به آنان گفت: این است آرامشی که با آن می‌توانید خسته را آرام دهید؛ و این است تجدید نیرو؛ اما آنان نخواستند بشنوند. اما کلام خداوند برای ایشان شد: فرمان بر فرمان، فرمان بر فرمان؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ این‌جا اندکی و آن‌جا اندکی؛ تا بروند و به عقب بیفتند و بشکنند و به دام افتاده، گرفتار شوند. از این‌رو، ای مردان استهزاگر، که بر این قومِ در اورشلیم حکم می‌رانید، کلام خداوند را بشنوید. زیرا گفته‌اید: با مرگ عهد بسته‌ایم و با هاویه به توافق رسیده‌ایم؛ چون تازیانهٔ سیلاب‌گون بگذرد، به ما نخواهد رسید؛ زیرا دروغ را پناهگاه خود ساخته‌ایم و زیر کذب پنهان شده‌ایم. بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: اینک در صهیون سنگی برای بنیاد می‌نهم، سنگی آزموده، سنگِ زاویه‌ای گران‌بها، بنیادی استوار؛ هر که ایمان آورد، نخواهد شتافت. و داد را چون ریسمانِ سنجش قرار می‌دهم و عدالت را چون شاقول؛ و تگرگ پناهگاهِ دروغ را خواهد روبید و آب‌ها مخفیگاه را فراخواهد گرفت. و عهد شما با مرگ باطل خواهد شد و توافق شما با هاویه پایدار نخواهد ماند؛ و چون تازیانهٔ سیلاب‌گون عبور کند، آنگاه زیر پای آن لگدمال خواهید شد. اشعیا ۲۸: ۹–۱۸

In 1863, the scornful men that ruled Jerusalem began a progressive work of covering up Miller’s jewels and replacing them with counterfeit coins and jewels. In doing so they “made a covenant with death,” they “made lies” their “refuge and “hid” “under falsehood.” But they were to be tested with the last day message of the “rest” and the “refreshing,” which Peter speaks of in the book of Acts.

در سال ۱۸۶۳، مردانِ استهزاگرِ حاکم بر اورشلیم کارِ تدریجیِ پوشاندنِ جواهراتِ میلر و جایگزین کردنِ آن‌ها با سکه‌ها و جواهراتِ جعلی را آغاز کردند. با این کار، آنان «با مرگ عهد بستند»، «دروغ را پناهگاهِ خود ساختند» و «زیرِ باطل پنهان شدند». اما قرار بود با پیامِ روزهای آخر دربارهٔ «آرامش» و «تجدیدِ نیرو» که پطرس در کتاب اعمال از آن سخن می‌گوید، آزموده شوند.

> But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.

> اما آنچه را که خدا از پیش به زبان همه پیامبران خود اعلام کرده بود، یعنی اینکه مسیح باید رنج بکشد، او آن را به همین‌گونه تحقق بخشیده است. پس توبه کنید و بازگردید تا گناهانتان محو شود و زمان‌های تازگی از حضور خداوند فرا رسد؛ و او عیسی مسیح را که پیشتر به شما بشارت داده شده بود، خواهد فرستاد؛ که آسمان باید او را نگاه دارد تا زمان بازگرداندن همه چیز، همان‌گونه که خدا از آغاز جهان به زبان همه پیامبران مقدّس خود سخن گفته است. زیرا موسی به‌راستی به پدران گفت: «خداوند خدای شما از میان برادرانتان پیامبری مانند من برای شما برخواهد انگیخت؛ در هرچه به شما بگوید به او گوش فرا دهید.» و چنین خواهد شد که هر کسی که آن پیامبر را نشنود، از میان قوم نابود خواهد شد. بلی، و همه پیامبران از سموئیل و پس از او، همه آنان که سخن گفته‌اند، نیز از این روزها پیش‌گویی کرده‌اند. اعمال رسولان ۳:۱۸–۲۴.

Peter identifies that all the prophets spoke of the times of refreshing and latter rain, and Isaiah is identifying the class that reject the final times of refreshing that occurs at the conclusion of the investigative judgment, when sin is being blotted out and the latter rain is falling. At that time, the class who have made a covenant of death that Isaiah is referring to, according to Peter will “be destroyed from among the people.” Sister White often addresses this very time of Isaiah’s rest and refreshing.

پطرس اعلام می‌کند که همهٔ انبیا از زمان‌های تازگی و بارانِ آخر سخن گفته‌اند، و اشعیا گروهی را معرفی می‌کند که آخرین زمانِ تازگی را که در پایانِ داوریِ تحقیقی رخ می‌دهد ــ زمانی که گناه محو می‌شود و بارانِ آخر می‌بارد ــ رد می‌کنند. در آن هنگام، بنا بر گفتهٔ پطرس، گروهی که اشعیا به آنان اشاره دارد و عهدِ مرگ بسته‌اند، «از میان قوم نابود خواهند شد». خواهر وایت نیز بارها به همین زمانِ آرامی و تازگیِ اشعیا پرداخته است.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> آن فرشته‌ای که در اعلام پیامِ فرشتهٔ سوم هم‌صدا می‌شود، باید سراسر زمین را با جلال خود روشن سازد. در اینجا از کاری با دامنه‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. جنبشِ ظهورِ سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیامِ فرشتهٔ نخست به هر ایستگاهِ میسیونری در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها بزرگ‌ترین علاقه و شور دینی پدید آمد که از زمانِ اصلاح دینیِ قرن شانزدهم در هیچ سرزمینی دیده نشده بود؛ اما اینها نیز با جنبشِ نیرومندی که تحتِ آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم برخواهد خاست، پشت سر گذاشته خواهد شد.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> این کار همانند کار روز پنتیکاست خواهد بود. چنان‌که "باران پیشین" در ریزش روح‌القدس در آغاز انجیل عطا شد تا بذر گرانبها بروید، همان‌گونه "باران پسین" نیز در پایان آن داده خواهد شد تا خرمن برسد. "آنگاه خواهیم شناخت، اگر در پی شناخت خداوند باشیم؛ برآمدن او همچون صبح مهیا است؛ و نزد ما خواهد آمد چون باران، همچون باران پسین و پیشین بر زمین." هوشع 6:3. "پس شاد باشید، ای فرزندان صهیون، و در خداوند خدای خود شادی کنید؛ زیرا برای شما باران پیشین را به‌موقع عطا کرده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، باران پیشین و باران پسین." یوئیل 2:23. "در روزهای آخر، خدا می‌گوید: از روح خود بر همه بشر خواهم ریخت." "و چنین خواهد شد که هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت." اعمال رسولان 2:17، 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> کار بزرگ انجیل قرار نیست با جلوه‌ای از قدرت خدا کمتر از آنچه آغازش را مشخص ساخت، پایان پذیرد. پیشگویی‌هایی که در ریزشِ بارانِ اوّل در آغازِ انجیل تحقق یافتند، در پایانِ آن در بارانِ آخر دوباره تحقق خواهند یافت. اینجاست «زمان‌های تازگی» که رسول پطرس چشم‌انتظارش بود، هنگامی که گفت: «پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، تا زمان‌های تازگی از حضورِ خداوند فرا رسد؛ و او عیسی را خواهد فرستاد.» اعمال ۳:۱۹، ۲۰. نبرد عظیم، ۶۱۱.

The test is based upon the methodology of the latter rain, as represented as “line upon line.” The testing message is delivered by watchmen who are of “another tongue,” who are represented as having “stammering lips.” The testing message of the latter rain would be delivered by watchmen who had not been trained in the methodology of apostate Protestantism and Catholicism, which Adventism has adopted throughout its history of rebellion.

آزمون بر پایهٔ روش‌شناسیِ بارانِ پسین است، چنان‌که به‌صورتِ «خط بر خط» نمایانده شده است. پیامِ آزمون توسط دیده‌بانانی رسانده می‌شود که از «زبانی دیگر»اند و به‌عنوانِ کسانی با «لب‌های لکنت‌دار» تصویر شده‌اند. پیامِ آزمونِ بارانِ پسین توسط دیده‌بانانی ابلاغ خواهد شد که در روش‌شناسیِ پروتستانیسمِ مرتد و کاتولیسیسم آموزش ندیده‌اند؛ همان روشی که ادونتیسم در سراسر تاریخِ سرکشیِ خود پذیرفته است.

> “The time is not far distant when the test will come to every soul. The mark of the beast will be urged upon us. Those who have step by step yielded to worldly demands and conformed to worldly customs will not find it a hard matter to yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. The contest is between the commandments of God and the commandments of men. In this time the gold will be separated from the dross in the church. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliancy will then go out in darkness. Chaff like a cloud will be borne away on the wind, even from places where we see only floors of rich wheat. All who assume the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will appear in the shame of their own nakedness.

> زمان چندان دور نیست که آزمون به سراغ هر جان خواهد آمد. نشان وحش بر ما تحمیل خواهد شد. کسانی که قدم‌به‌قدم در برابر مطالبات دنیوی تسلیم شده و با رسوم جهان همسو گشته‌اند، تسلیم شدن در برابر قدرت‌های حاکم را ـ به‌جای آن‌که خود را در معرض استهزا، اهانت، تهدید به زندان و مرگ قرار دهند ـ کار دشواری نخواهند یافت. نبرد میان احکام خدا و احکام انسان‌هاست. در این هنگام طلا از ناخالصی در کلیسا جدا خواهد شد. دینداری راستین به‌روشنی از ظاهر و زرق‌وبرق آن متمایز خواهد شد. بسیاری از ستارگانی که به درخشششان اعجاب کرده‌ایم، آنگاه در تاریکی خاموش خواهند شد. کاه چون ابری بر باد خواهد رفت، حتی از جاهایی که تنها خرمن‌های گندم پُربار می‌بینیم. همه کسانی که زیورهای مقدس را بر خود می‌نهند، اما به عدالتِ مسیح پوشیده نشده‌اند، در ننگِ عریانیِ خویش ظاهر خواهند شد.

> “When trees without fruit are cut down as cumberers of the ground, when multitudes of false brethren are distinguished from the true, then the hidden ones will be revealed to view, and with hosannas range under the banner of Christ. Those who have been timid and self-distrustful will declare themselves openly for Christ and His truth. The most weak and hesitating in the church will be as David—willing to do and dare. The deeper the night for God’s people, the more brilliant the stars. Satan will sorely harass the faithful; but, in the name of Jesus, they will come off more than conquerors. Then will the church of Christ appear ‘fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’

> وقتی درختان بی‌ثمر به‌عنوان اشغال‌کنندگان بیهودهٔ زمین قطع می‌شوند، وقتی انبوهی از برادران دروغین از حقیقی بازشناخته می‌شوند، آنگاه پنهانان آشکار خواهند شد و با فریادهای هوشیعنا زیر پرچم مسیح صف خواهند کشید. آنان که ترسو و به خود بی‌اعتماد بوده‌اند، آشکارا برای مسیح و حقیقت او موضع خواهند گرفت. ضعیف‌ترین و دودل‌ترینِ کلیسا چون داوود خواهند بود—آماده برای عمل و جسارت. هرچه شب برای قوم خدا ژرف‌تر باشد، ستارگان درخشان‌تر خواهند بود. شیطان وفاداران را سخت آزار خواهد داد؛ اما به نام عیسی، آنان بیش از پیروزمندان از میدان بیرون خواهند آمد. آنگاه کلیسای مسیح «زیبا چون ماه، روشن چون آفتاب، و هراس‌انگیز چون لشکری با بیرق‌ها» پدیدار خواهد شد.

> “The seeds of truth that are being sown by missionary efforts will then spring up and blossom and bear fruit. Souls will receive the truth who will endure tribulation and praise God that they may suffer for Jesus. ‘In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.’ When the overflowing scourge shall pass through the earth, when the fan is purging Jehovah’s floor, God will be the help of His people. The trophies of Satan may be exalted on high, but the faith of the pure and holy will not be daunted.

> بذرهای حقیقت که به‌واسطهٔ کوشش‌های بشارتی کاشته می‌شوند، آنگاه خواهد رُست و شکوفا خواهد شد و به ثمر خواهد نشست. جان‌هایی حقیقت را خواهند پذیرفت که رنج را تاب خواهند آورد و خدا را خواهند ستود که بتوانند برای عیسی رنج بکشند. «در جهان رنج خواهید داشت؛ اما دل قوی دارید؛ من بر جهان غالب شده‌ام.» آنگاه که تازیانهٔ فراگیر از سراسر زمین بگذرد، آنگاه که بادزن خرمن‌گاهِ یهوه را پاک می‌کند، خدا مددگار قوم خویش خواهد بود. نشانه‌های پیروزیِ شیطان شاید بر فراز برافراشته شوند، اما ایمان پاکان و مقدسان مرعوب نخواهد شد.

> “Elijah took Elisha from the plow and threw upon him his mantle of consecration. The call to this great and solemn work was presented to men of learning and position; had these been little in their own eyes and trusted fully in the Lord, He would have honored them with bearing His standard in triumph to the victory. But they separated from God, yielded to the influence of the world, and the Lord rejected them.

> ایلیا الیشع را از شخم زدن برگرفت و ردای تقدیس خود را بر او افکند. دعوت به این کار بزرگ و جلیل به مردان علم و منزلت عرضه شده بود؛ اگر ایشان در نظر خود کوچک می‌بودند و به خداوند به‌تمامی اعتماد می‌کردند، او ایشان را گرامی می‌داشت تا حامل پرچم او شوند و آن را ظفرمندانه تا پیروزی پیش ببرند. اما آنان از خدا جدا شدند، در برابر نفوذ جهان تسلیم شدند، و خداوند ایشان را رد کرد.

> “Many have exalted science and lost sight of the God of science. This was not the case with the church in the purest times.

> بسیاری علم را بزرگ داشته‌اند و خدای علم را از یاد برده‌اند. در پاک‌ترین روزگارِ کلیسا چنین نبود.

> “God will work a work in our day that but few anticipate. He will raise up and exalt among us those who are taught rather by the unction of His Spirit than by the outward training of scientific institutions. These facilities are not to be despised or condemned; they are ordained of God, but they can furnish only the exterior qualifications. God will manifest that He is not dependent on learned, self-important mortals.” Testimonies, volume 5, 81, 82.

> «خدا در روزگار ما کاری خواهد کرد که تنها اندکی انتظارش را دارند. او در میان ما کسانی را برمی‌انگیزد و سرافراز می‌سازد که بیشتر به واسطهٔ مسحِ روح او تعلیم یافته‌اند تا به تربیتِ بیرونیِ مؤسسات علمی. این مؤسسات نباید تحقیر یا محکوم شوند؛ آنها از جانبِ خدا مقرر شده‌اند، اما فقط می‌توانند شایستگی‌های ظاهری را فراهم کنند. خدا آشکار خواهد ساخت که به آدمیانِ دانشمندِ خودبزرگ‌بین وابسته نیست.» گواهی‌ها، جلد ۵، صفحات ۸۱ و ۸۲.

The “overflowing scourge” is a symbol of the Sunday law, which begins at the hour of the great earthquake of Revelation eleven. It represents the progressive Sunday law testing time.

«بلای طغیان‌کننده» نمادی از قانون یکشنبه است که در ساعت زلزلهٔ عظیمِ باب یازدهمِ مکاشفه آغاز می‌شود. این نمایانگر دورانِ آزمایشِ تدریجیِ قانون یکشنبه است.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> "کشورهای خارجی از الگوی ایالات متحده پیروی خواهند کرد. هرچند او پیشگام است، اما همان بحران دامنگیر مردم ما در همه نقاط جهان خواهد شد." گواهی‌ها، جلد ۶، ۳۹۵.

Just before the Sunday law, the counterfeit coins of Miller’s dream are swept out of the window, as Laodicean Adventists are spewed out of the mouth of the Lord. Then the church is lifted up as an ensign, “fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners”. Isaiah’s message that proceeds from “another tongue” and “stammering lips,” represents those who are raised up and exalted and who are taught by the unction of His Spirit rather than by the outward training of scientific institutions. The drunkards of Ephraim fail the test of “line upon line,” for the wisdom of their wise men is gone. Prophecy to them has become as a book that is sealed.

درست پیش از قانونِ یکشنبه، سکه‌های جعلیِ خوابِ میلر روبیده و از پنجره به بیرون ریخته می‌شوند، همان‌گونه که ادونتیست‌های لائودیکیه‌ای از دهانِ خداوند قی می‌شوند. سپس کلیسا چون عَلَمی برافراشته می‌شود، «زیبا چون ماه، تابان چون خورشید، و هولناک چون لشکری با علم‌ها». پیامِ اشعیا که از «زبانی دیگر» و «لب‌هایی لکنت‌دار» برمی‌خیزد، نمایانگرِ کسانی است که برپا و سرافراز می‌گردند و به مسحِ روحِ او تعلیم می‌یابند، نه به تربیتِ ظاهریِ مؤسساتِ علمی. مست‌های افرایم در آزمونِ «خط بر خط» مردود می‌شوند، زیرا حکمتِ دانایانشان از میان رفته است. نبوّت نزد ایشان چون کتابی مُهر و موم‌شده شده است.

The history, which according to Peter, all the prophets since Samuel have spoken of, provides several illustrations of the destruction of Adventists who reject the latter rain message, but it is not physical death that they suffer at the Sunday law, but a spiritual death which is accompanied by the recognition of the reality of being lost for eternity, as represented by the foolish virgins, who in the book of Amos awaken to the fact that they are lost.

تاریخی که به گفتهٔ پطرس همهٔ انبیا از زمان سموئیل دربارهٔ آن سخن گفته‌اند، چندین نمونه از هلاکت ادونتیست‌هایی که پیام باران آخر را رد می‌کنند ارائه می‌دهد، اما مرگی که آنان در زمان قانون یکشنبه متحمل می‌شوند مرگ جسمانی نیست، بلکه مرگ روحانی‌ای است که با اذعان به واقعیتِ گم‌شده بودن برای ابد همراه است، چنان‌که باکره‌های نادان نمایانگر آن‌اند؛ همان‌ها که در کتاب عاموس به این واقعیت بیدار می‌شوند که گم شده‌اند.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> اینک ایامی می‌آید، خداوندگار یهوه می‌گوید، که در زمین قحطی خواهم فرستاد؛ نه قحطی نان و نه تشنگی آب، بلکه قحطیِ شنیدنِ کلام خداوند. و ایشان از دریا تا دریا، و از شمال تا مشرق، سرگردان خواهند شد؛ این‌سو و آن‌سو خواهند دوید تا کلام خداوند را بجویند، اما آن را نخواهند یافت. در آن روز، دوشیزگانِ زیبا و جوانان از تشنگی بی‌حال خواهند شد. آنان که به گناه سامره قسم می‌خورند و می‌گویند: «ای دان، خدای تو زنده است»؛ و «راهِ بئرشبع زنده است»؛ همانان فرو خواهند افتاد و دیگر هرگز برنخواهند خاست. عاموس ۸:‏۱۱–۱۴

After referencing the hour of the Sunday law with the symbol of the “overflowing scourge,” Isaiah addresses the ongoing fear and anxiety of those who made a covenant with death.

پس از اشاره به زمانِ قانون یکشنبه با نمادِ «تازیانهٔ فراگیر»، اشعیا به ترس و اضطرابِ مداومِ کسانی که با مرگ پیمان بسته‌اند می‌پردازد.

> And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. From the time that it goeth forth it shall take you: for morning by morning shall it pass over, by day and by night: and it shall be a vexation only to understand the report. Isaiah 28:18, 19.

> و عهد شما با مرگ باطل خواهد شد، و پیمان شما با دوزخ پایدار نخواهد ماند؛ هرگاه تازیانهٔ سیل‌آسا عبور کند، آنگاه زیر پای آن لگدمال خواهید شد. از همان لحظه‌ای که روانه شود شما را خواهد گرفت؛ زیرا صبح به صبح، روز و شب، بر شما خواهد گذشت؛ و تنها درک خبرش رنج‌آور خواهد بود. اشعیا ۲۸:۱۸، ۱۹.

The understanding of the increase of knowledge represented by Miller’s jewels will then be unavailable, but the “understanding” of the report of the progressive Sunday law crisis will identify that their covenant with death has been disannulled. Those who have hidden “under falsehood,” will then recognize that “the Lord God,” had laid “in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation,” but it will be too late. The falsehoods that they have hidden under as they progressed through history are then swept away. Many of those obvious lies, can easily be recognized in the vision of the Ulai River.

فهمِ افزایشِ دانشی که توسط گوهرهای میلر نمایانده شده است آنگاه در دسترس نخواهد بود، اما «فهمِ» گزارشِ بحرانِ فزایندهٔ قانونِ یکشنبه نشان خواهد داد که عهدشان با مرگ باطل گردیده است. آنان که «زیرِ دروغ» پنهان شده‌اند، آنگاه خواهند شناخت که «خداوندِ خدا» «در صهیون برای بنیاد، سنگی، سنگی آزموده، سنگِ زاویهٔ گران‌بها، بنیادی استوار» نهاده بود، اما بسیار دیر خواهد بود. دروغ‌هایی که آنان در سیرِ تاریخ زیرِ آن‌ها پنهان شده بودند آنگاه زدوده می‌شوند. بسیاری از آن دروغ‌های آشکار را می‌توان به‌سادگی در رؤیای رودِ اولای بازشناخت.

The Millerites, in agreement with their understanding of Daniel chapter two, identified the kingdoms in Daniel eight, as the same kingdoms which are represented in chapter seven. The distinction between the two chapters is that chapter seven represents the political elements of the kingdoms, and chapter eight represents the religious elements of the kingdoms. For this reason, Daniel chapter eight is portrayed with sanctuary terms.

میلری‌ها، مطابق با برداشتشان از باب دوم کتاب دانیال، پادشاهی‌های باب هشتم دانیال را همان پادشاهی‌هایی دانستند که در باب هفتم به تصویر کشیده شده‌اند. تفاوت میان این دو باب در این است که باب هفتم جنبه‌های سیاسیِ پادشاهی‌ها را نشان می‌دهد و باب هشتم جنبه‌های دینیِ پادشاهی‌ها را. از این رو، باب هشتم دانیال با اصطلاحات مربوط به مقدس‌گاه توصیف شده است.

Daniel chapter eight, employs sanctuary symbolism to represent the kingdoms, but every sanctuary symbol represented in the chapter is corrupted, thus identifying a distinction between the true religion of Christ and the false religion of Satan. A ram is an animal that was used as an offering in God’s sanctuary, but every sanctuary offering was to be perfect. The ram in chapter eight, was disqualified from being used as an offering in God’s sanctuary, for the horns were not identical.

کتاب دانیال، باب هشتم، از نمادهای مقدسگاه برای نمایاندن پادشاهی‌ها استفاده می‌کند، اما هر نماد مقدسگاهی که در این باب به تصویر کشیده شده، آلوده است و بدین‌سان تمایزی میان دین حقیقیِ مسیح و دین دروغینِ شیطان نشان می‌دهد. قوچ حیوانی است که در مقدسگاه خدا به عنوان قربانی تقدیم می‌شد، اما هر قربانیِ مقدسگاه باید بی‌عیب می‌بود. قوچِ باب هشتم شایستگی آن را نداشت که به عنوان قربانی در مقدسگاه خدا به کار رود، زیرا شاخ‌هایش یکسان نبودند.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> آنگاه چشمان خود را بالا بردم و دیدم، و اینک، قوچی با دو شاخ در برابر نهر ایستاده بود؛ و آن دو شاخ بلند بودند؛ اما یکی از دیگری بلندتر بود، و آن که بلندتر بود، دیرتر رویید. دانیال ۸:۳.

A ram with two differing lengths of horns would not be allowed as an offering in God’s sanctuary, but the symbolism is not of God’s true religion, it is of Satan’s counterfeit religion of paganism. The next kingdom was represented by a goat, which is also a sanctuary offering, but once again, the goat was corrupted for it had a horn between his eyes, lacking the symmetry of the perfection required of a sanctuary offering.

قوچی که دو شاخش نامساوی باشد، به‌عنوان قربانی در معبد خدا پذیرفته نمی‌شد، اما این نماد از دین حقیقی خدا نیست، بلکه از دین جعلیِ شیطان، یعنی بت‌پرستی است. پادشاهیِ بعدی با بزی نمایندگی می‌شد که آن نیز از قربانی‌های معبد است، اما باز هم آن بز معیوب بود، زیرا شاخی میان چشمانش داشت و کمالِ تقارنِ لازم برای قربانیِ معبد را نداشت.

> And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. Daniel 8:5.

> و هنگامی که در حال تأمل بودم، ناگاه بُز نری از جانب مغرب بر فراز سراسر زمین می‌آمد و پا بر زمین نمی‌نهاد؛ و آن بُز شاخی برجسته در میان چشمانش داشت. دانیال ۸:۵.

Ultimately the horn of the goat was broken and produced four horns, which also disqualifies it from being an offering in God’s sanctuary.

سرانجام شاخ بز شکسته شد و چهار شاخ از آن رویید، که این امر نیز آن را برای تقدیم به عنوان قربانی در معبد خدا نامقبول می‌کند.

> Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:8.

> پس بز نر بسیار بزرگ شد؛ و چون نیرومند شد، شاخ بزرگش شکسته شد؛ و به جای آن، چهار شاخ برجسته به سوی چهار باد آسمان روییدند. دانیال ۸:۸

Daniel chapter eight, begins without the kingdom of Babylon being referenced with a symbol. Babylon, the first kingdom of Bible prophecy has already been biblically established upon the two witnesses of chapter two, and chapter seven; but in chapter eight Babylon is purposely hidden to emphasize the prophetic attribute of the papacy receiving a deadly wound that is ultimately healed. During the period from its deadly wound, until it is healed, the papacy is hidden, or forgotten, prophetically. The hiding was also represented by Nebuchadnezzar’s kingdom being removed and thereafter being restored.

باب هشتمِ دانیال آغاز می‌شود بی‌آن‌که پادشاهیِ بابل با نمادی مورد اشاره قرار گیرد. بابل، نخستین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس، پیش‌تر بر اساس شهادتِ دو شاهدِ باب دوم و باب هفتم در کتاب مقدس تثبیت شده است؛ اما در باب هشتم، بابل عمداً پنهان می‌شود تا ویژگیِ نبویِ این‌که نظام پاپی زخمی مهلک دریافت می‌کند که سرانجام شفا می‌یابد، برجسته گردد. در دوره‌ای از وارد آمدنِ زخمِ مهلک تا هنگامِ شفا یافتن، نظام پاپی از نظر نبوی پنهان یا فراموش‌شده است. این پنهان‌سازی همچنین با از او گرفته شدنِ پادشاهیِ نبوکدنصر و سپس بازگردانده شدنِ آن نمایانده شد.

Daniel chapter eight begins with a direct symbol of the second kingdom by introducing the ram representing the Medo-Persian kingdom, which is followed by the corrupted goat representing the kingdom of Greece. Then out of one of the four winds which the four horns of Greece had disintegrated into, Daniel sees a little horn representing the fourth kingdom of Rome. The little horn represents both phases of Rome, which are represented in four verses. Pagan Rome is represented by the little horn in the masculine gender, and papal Rome as the little horn in the feminine gender.

باب هشتم کتاب دانیال با نمادی مستقیم از پادشاهیِ دوم آغاز می‌شود: معرفیِ قوچی که نمایندهٔ پادشاهیِ مادی‌-پارسی است، و پس از آن بُزِ فاسدی می‌آید که نمایندهٔ پادشاهیِ یونان است. سپس از یکی از چهار باد که چهار شاخِ یونان به آن متلاشی شده بودند، دانیال شاخی کوچک می‌بیند که نمایندهٔ پادشاهیِ چهارم، یعنی روم، است. این شاخِ کوچک هر دو مرحلهٔ روم را نمایندگی می‌کند که در چهار آیه بیان شده‌اند. رومِ بت‌پرست با شاخِ کوچک در جنسیتِ مذکر بازنمایی شده است و رومِ پاپی با شاخِ کوچک در جنسیتِ مؤنث.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.

> و از یکی از آنها شاخی کوچک برآمد که بسیار بزرگ شد، به سوی جنوب و به سوی شرق و به سوی سرزمین دلپسند. و تا به سپاه آسمان بزرگ شد؛ و برخی از سپاه و از ستارگان را به زمین افکند و آنها را پایمال کرد. آری، خود را تا به رئیس سپاه بزرگ گردانید، و به‌دست او قربانیِ روزانه برداشته شد و جایگاهِ مقدّسِ او فرو افکنده شد. و به سبب تعدّی، لشکری بر ضدّ قربانیِ روزانه به او داده شد، و حقیقت را به زمین افکند؛ و عمل کرد و کامیاب شد. دانیال ۸:۹‏-‏۱۲.

The little horn of Rome that enters the narrative in verse nine, is represented in the masculine tense, and then in verse ten, the little horn is represented in the feminine tense, then in verse eleven, the little horn is represented in the masculine tense, and then in verse twelve the little horn is once again represented in the feminine tense.

شاخِ کوچکِ روم که در آیهٔ نهم وارد روایت می‌شود، به صورت مذکر نشان داده می‌شود، و سپس در آیهٔ دهم، شاخ کوچک به صورت مؤنث نشان داده می‌شود، سپس در آیهٔ یازدهم، شاخ کوچک به صورت مذکر نشان داده می‌شود، و آنگاه در آیهٔ دوازدهم، شاخ کوچک بار دیگر به صورت مؤنث نشان داده می‌شود.

Daniel chapter eight, hides the first kingdom, then the next two kingdoms are represented as corrupted sanctuary beasts, and the fourth kingdom is represented by a horn. The horn is prophetically corrupted for it appears as a man, then a woman, then a man and then a woman.

باب هشتم دانیال، پادشاهی نخست را پنهان می‌کند؛ سپس دو پادشاهی بعدی به‌صورت جانورانی از مقدسگاه که فاسد شده‌اند تصویر می‌شوند، و پادشاهی چهارم با شاخی نمایش داده می‌شود. این شاخ از نظر نبوی فاسد است، زیرا به‌صورت مرد، سپس زن، سپس مرد و آنگاه زن ظاهر می‌شود.

> The woman shall not wear that which pertaineth unto a man, neither shall a man put on a woman’s garment: for all that do so are abomination unto the Lord thy God. Deuteronomy 22:5.

> زن نباید آنچه متعلق به مرد است بپوشد، و مرد نیز نباید لباس زنانه بپوشد؛ زیرا هر که چنین کند نزد خداوندِ خدای تو مکروه است. تثنیه ۲۲:۵.

The male manifestation of the little horn of pagan Rome, is located in verses nine and eleven, while the feminine manifestation of the little horn of papal Rome, is located in verses ten and twelve. The gender of the little horn is recognized by considering the words of Daniel at the level of the original text, something that Miller could not have seen, for he only used Cruden’s Concordance, and Cruden’s Concordance provides no information about the original language. The oscillation of genders through the four verses was recognized by the translators of the King James Bible, and they did preserve the genders in the passage, if you know what to look for.

نمودِ مذکرِ «شاخِ کوچکِ» رومِ بت‌پرست در آیات نهم و یازدهم دیده می‌شود، در حالی‌که نمودِ مؤنثِ «شاخِ کوچکِ» رومِ پاپی در آیات دهم و دوازدهم آمده است. جنسیتِ «شاخِ کوچک» با در نظر گرفتن واژگانِ دانیال در متنِ اصلی قابل تشخیص است؛ چیزی که میلر نمی‌توانست ببیند، زیرا او تنها از کنکوردانسِ کرودن استفاده می‌کرد و کنکوردانسِ کرودن هیچ اطلاعاتی دربارهٔ زبانِ اصلی ارائه نمی‌دهد. نوسانِ جنسیت‌های دستوری در این چهار آیه توسط مترجمانِ کتاب مقدسِ نسخهٔ شاه جیمز تشخیص داده شده بود و آنان این جنسیت‌ها را در آن بخش حفظ کردند، اگر بدانید دنبال چه باید بگردید.

The translators recognized the distinction between the masculine and the feminine little horn of verses nine through twelve, and they represented the distinction by the word “it.” The word “it” is employed for the little horn when it is in its feminine tense. See Daniel chapter eight, verse ten:

مترجمان تمایز میان «شاخ کوچکِ» مذکر و مؤنثِ آیات نه تا دوازده را تشخیص دادند و این تمایز را با واژهٔ «it» نشان دادند. واژهٔ «it» برای «شاخ کوچک» هنگامی به کار می‌رود که در صیغهٔ مؤنث باشد. به دانیال، باب هشتم، آیهٔ ده بنگرید:

> And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.

> و بزرگ شد تا به لشکر آسمان نیز رسید؛ و بعضی از لشکر و از ستارگان را به زمین افکند و آنها را پایمال کرد. دانیال ۸:۱۰

It “waxed great,” and “it cast down,” thus identifying the little horn as the woman. Verse twelve states:

«عظیم شد» و «فرو افکند»، و بدین‌سان شاخ کوچک همان زن معرفی می‌شود. آیهٔ دوازدهم می‌گوید:

> And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.

> و به سبب عصیان، سپاهی بر ضد قربانی دائمی به او داده شد، و راستی را به زمین افکند؛ و عمل کرد و کامیاب شد. دانیال ۸:۱۲.

In verse twelve, the word “him” is added, and does not accurately represent the little horn, for the little horn in the verse is twice identified as “it,” thus representing the feminine. The translators obviously recognized Daniel’s gender distinction, but were not certain about what Daniel intended, and they attempted to make the little horn in the verse male in gender by adding the italicized word “him,” but it is not sustained by Daniel’s actual words. His words identify the little horn as feminine and “it” (the feminine little horn), cast the truth to the ground, and “it” (the feminine little horn), practiced and prospered.

در آیهٔ دوازدهم، واژهٔ «him» افزوده شده است و نمایانگر «شاخ کوچک» به‌درستی نیست، زیرا در آن آیه شاخ کوچک دو بار با «it» مشخص شده است و بدین‌سان نشانگر مؤنث است. مترجمان آشکارا تمایز جنسیتیِ دانیال را تشخیص داده بودند، اما از مقصود دانیال مطمئن نبودند و کوشیدند با افزودن واژهٔ ایتالیک «him» شاخ کوچک را در آن آیه مذکر جلوه دهند، اما این امر از سخنان واقعیِ دانیال پشتیبانی نمی‌شود. سخنان او شاخ کوچک را مؤنث و «it» می‌شناسد؛ «it» (شاخ کوچکِ مؤنث) حقیقت را به زمین افکند و «it» (شاخ کوچکِ مؤنث) عمل کرد و کامیاب شد.

In verse nine, the phrase “a little horn” is in the masculine gender and represents pagan Rome. It came from one of the “four winds” the Grecian Empire had dissolved into. In the verse, in agreement with history, pagan Rome conquered three geographical areas as it took its position upon the throne of the earth.

در آیهٔ نهم، عبارت «شاخ کوچک» در جنس مذکر آمده و نمایانگر روم بت‌پرست است. این شاخ از یکی از «چهار باد»ی برخاست که امپراتوری یونان به آن‌ها تجزیه شده بود. در این آیه، مطابق تاریخ، روم بت‌پرست هنگام نشستن بر تخت زمین، سه منطقهٔ جغرافیایی را فتح کرد.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> و از یکی از آنها شاخی کوچک بیرون آمد که به‌غایت بزرگ شد، به سوی جنوب، و به سوی شرق، و به سوی سرزمین دلپسند. دانیال ۸:۹.

In verse eleven (which is where the controversy over “the daily” finds one of its primary battlegrounds), the little horn is represented as “he,” “him” and “his.”

در آیهٔ یازدهم (که یکی از میدان‌های اصلی مناقشه بر سر «the daily» است)، شاخ کوچک به‌صورت «او»، «او را» و «مالِ او» نمایش داده شده است.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> آری، او خود را تا حدِ سرورِ سپاه برکشید، و به دستِ او قربانیِ روزانه از میان برداشته شد و جایگاهِ مقدسِ او به زیر افکنده شد. دانیال ۸:۱۱.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> “Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

> هر اصلی در کلام خدا جایگاه خود را دارد؛ هر واقعیتی نیز دلالت و تأثیر ویژهٔ خود را دارد. و ساختار کامل، در طرح و اجرا، به آفریدگارش شهادت می‌دهد. چنین ساختاری را هیچ ذهنی جز ذهن نامتناهی نمی‌توانست تصور یا پدید آورد. تعلیم و تربیت، ۱۲۳.

Back to Articles