Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Three

کتاب دانیال - شماره صد و نود و سه

The Unveiling of End Times: From Russia’s Fate to Trump’s Return and the Formation of the Image of the Beast

پرده‌برداری از آخرالزمان: از سرنوشت روسیه تا بازگشت ترامپ و شکل‌گیریِ تصویرِ وحش

Author

Jeff Pippenger

Published

April 23, 2024

Formats

PDF
Word

In the near future Russia will end the war in Ukraine with a victory, and the victory will prove to be the beginning of the end for Putin and Russia. Just as Gorbachev reorganized (perestroika) his empire and then fled to the United Nations, political Russia will be brought under the authority of the United Nations, while religious Russia will be brought under the control of the papacy. Trump will be elected in 2024, and prevail over the globalist Democrats and professed Republican globalists, and he will form an alliance with the globalists of the United Nations, for the purpose of resolving the fallout from the demise of Putin and Russia. Then the whore of Tyre will then intercede on behalf of Russia.

در آیندهٔ نزدیک، روسیه جنگ در اوکراین را با پیروزی به پایان خواهد رساند، و این پیروزی ثابت خواهد کرد که آغازِ پایانِ پوتین و روسیه است. همان‌گونه که گورباچف امپراتوری خود را بازآرایی کرد (پرسترویکا) و سپس به سازمان ملل متحد پناه برد، روسیهٔ سیاسی زیر اقتدارِ سازمان ملل متحد قرار خواهد گرفت، در حالی که روسیهٔ مذهبی زیر کنترلِ پاپیّت قرار خواهد گرفت. ترامپ در سال ۲۰۲۴ انتخاب خواهد شد و بر دموکرات‌های جهان‌گرا و جهان‌گرایانی که خود را جمهوری‌خواه می‌نامند چیره خواهد شد، و برای حل‌وفصلِ تبعاتِ ناشی از زوالِ پوتین و روسیه با جهان‌گرایانِ سازمان ملل متحد اتحاد خواهد بست. آنگاه فاحشهٔ صور به نفعِ روسیه میانجی‌گری خواهد کرد.

In the Battle of Panium, the history of the first of the three battles of verse forty is repeated. In the first battle, represented by the collapse of the Soviet Union in 1989, the first of the last eight presidents served as the papacy’s proxy army. That first president was a Republican, signaling that the last will also be a Republican president. The first president was known for his rhetoric concerning the wall of the iron curtain, that as a prophetic waymark came down when the Berlin Wall came down on November 9, 1989. The last Republican president will be known for his rhetoric concerning the wall on the southern border of the United States, and the waymark that will mark Trump’s testimony of building the wall will be the Sunday law, where the symbolic “wall of separation of Church and State” is removed.

در نبرد پانیوم، تاریخِ نبردِ نخست از میان سه نبردِ آیهٔ چهل تکرار می‌شود. در نخستین نبرد، که فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در 1989 نمودِ آن بود، نخستین نفر از میان هشت رئیس‌جمهورِ آخر به‌عنوان ارتش نیابتی پاپیّت عمل کرد. آن رئیس‌جمهور نخست یک جمهوری‌خواه بود، و این نشان می‌دهد که آخرین نفر نیز یک رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه خواهد بود. آن رئیس‌جمهور نخست به سخنانش درباره دیوارِ «پردهٔ آهنین» شناخته می‌شد، که به‌عنوان نشانه‌راهی نبوی، همزمان با فروریختن دیوار برلین در 9 نوامبر 1989 فروریخت. آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه به سخنانش درباره دیوارِ مرز جنوبی ایالات متحده شناخته خواهد شد، و نشانه‌راهِ شهادت ترامپ در ساخت دیوار «قانون یکشنبه» خواهد بود، جایی که «دیوارِ نمادینِ جداییِ کلیسا و دولت» برداشته می‌شود.

That first president was a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. The last president is a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. 1989 marked the disintegration of the empire known as the Soviet Union, and the last of the three battles of verse forty represents the disintegration of the empire known as Russia.

آن نخستین رئیس‌جمهور ستاره سابق رسانه‌ها بود که به بیان تند و تیز و حس شوخ‌طبعی‌اش شناخته می‌شد. آخرین رئیس‌جمهور ستاره سابق رسانه‌هاست که به بیان تند و تیز و حس شوخ‌طبعی‌اش شناخته می‌شود. سال ۱۹۸۹ نشانگر فروپاشی امپراتوری معروف به اتحاد جماهیر شوروی بود و آخرین نبرد از سه نبرد آیه چهل نمایانگر فروپاشی امپراتوری معروف به روسیه است.

The Battle of Panium is the third and last battle of verse forty, and it was typified by the first battle. When the first battle was over the entire world acknowledged that the only superpower in the world was the United States. That world domination will be repeated at the conclusion of the last battle, for it is there, that, in spite of the alliance formed between Antiochus III and Philip of Macedon, (the United States and the United Nations), the United States (the false prophet) will be established as the premier king of the ten kings (the dragon—the United Nations.)

نبرد پانیوم سومین و آخرین نبردِ آیهٔ چهل است و نمونهٔ آن را نبردِ نخستین نشان داده بود. وقتی نبردِ نخستین به پایان رسید، تمام جهان اذعان کرد که تنها ابرقدرتِ جهان ایالات متحده است. آن سلطهٔ جهانی در پایانِ آخرین نبرد تکرار خواهد شد، زیرا در همان‌جا، با وجود اتحادی که میان آنتیوخوس سوم و فیلیپ مقدونی (ایالات متحده و سازمان ملل متحد) شکل گرفته است، ایالات متحده (نبی کاذب) به‌عنوان پادشاهِ ارشدِ آن ده پادشاه (اژدها ـ سازمان ملل متحد) تثبیت خواهد شد.

The three battles of verse forty bear the signature of “Truth,” for the first represents the last, and the middle battle represents rebellion. The first and last victorious proxy army (the United States) prevails, but the second proxy army loses, and the second proxy army is Nazism, a world symbol of rebellion.

سه نبردِ آیهٔ چهلم مُهرِ «حق» را بر خود دارند، زیرا نخستینْ نمایندهٔ آخری است و نبردِ میانی نمایانگرِ شورش است. ارتشِ نیابتیِ فاتحِ نخستین و آخرین (ایالات متحده) چیره می‌شود، اما ارتشِ نیابتیِ دوم شکست می‌خورد، و آن ارتشِ نیابتی نازیسم است، نمادی جهانی از شورش.

The three political campaigns of Donald Trump bear the signature of “Truth,” for he wins the election in his first and last campaigns, but in the middle campaign he is defeated through by the beast of atheism, which is the dragon power, once again the symbol of the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet that when placed together with first and last letter form the Hebrew word “Truth.”

سه کارزار سیاسیِ دونالد ترامپ مُهرِ «حقیقت» را بر خود دارند؛ زیرا او در کارزار نخست و آخر خود در انتخابات پیروز می‌شود، اما در کارزار میانی به دستِ وحشِ بی‌خدایی، که همان قدرتِ اژدهاست و بار دیگر نمادِ شورشی است که با حرفِ سیزدهمِ الفبای عبری نمایانده می‌شود، شکست می‌خورد؛ حرفی که وقتی در کنارِ حرفِ نخست و حرفِ آخر قرار گیرد، واژهٔ عبریِ «حقیقت» را می‌سازد.

Verse ten of Daniel eleven identifies the time of the end in 1989, and verse sixteen identifies the soon coming Sunday law. Verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty, which is the portion of the book of Daniel that was sealed up until the last days. When verses ten through fifteen are placed (line upon line) into the hidden history of verse forty, the portion of Daniel that relates to the last days is unsealed. That portion is unsealed just before probation closes for Sabbath-keepers at the soon coming Sunday law. It therefore represents the final or Seventh Seal.

آیهٔ دهم از باب یازدهمِ دانیال، زمانِ پایان را در سال ۱۹۸۹ مشخص می‌کند و آیهٔ شانزدهم قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع را مشخص می‌کند. آیات دهم تا پانزدهم نمایانگرِ تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهلم هستند؛ همان بخشی از کتابِ دانیال که تا ایامِ آخر مُهر شده بود. وقتی آیات دهم تا پانزدهم (خط بر خط) در تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهلم قرار داده می‌شوند، آن بخشی از دانیال که به ایامِ آخر مربوط است، از مهر و موم خارج می‌شود. آن بخش درست پیش از بسته شدنِ دورانِ مهلت برای سبت‌نگهداران در هنگامِ قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، از مهر و موم خارج می‌شود. از این‌رو نشان‌دهندهٔ مُهر نهایی، یعنی مُهر هفتم، است.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:1–6.

> و چون مُهر هفتم را گشود، در آسمان حدود نیم ساعت سکوت برقرار شد. و هفت فرشته‌ای را دیدم که در حضور خدا ایستاده بودند؛ و به آنان هفت شیپور داده شد. و فرشته‌ای دیگر آمد و نزد مذبح ایستاد، مجمره‌ای زرین در دست داشت؛ و بخورِ بسیار به او داده شد تا آن را با دعاهای همهٔ مقدسان بر مذبحِ زرین که در برابر تخت بود تقدیم کند. و دودِ بخور، که با دعاهای مقدسان بود، از دستِ فرشته به حضورِ خدا بالا رفت. و آن فرشته مجمره را گرفت و آن را از آتشِ مذبح پر کرد و بر زمین افکند؛ و صداها و رعدها و برق‌ها و زلزله‌ای پدید آمد. و آن هفت فرشته که هفت شیپور را داشتند، خود را برای دمیدن آماده کردند. مکاشفه ۸:۱-۶.

The seven angels with the Seven Trumpets represent the Executive Judgment which begins at the Sunday law in the United States, and they represent the Executive Judgment that begins when Michael stands up and human probation closes. The first period, from the Sunday law until Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but then the Seven Last Plagues are God’s judgments that are not mixed with mercy. The opening of the Seventh Seal is when the Executive Judgments are being prepared, as represented by the seven angels.

فرشتگان هفت‌گانه با هفت شیپور نمایانگر داوری اجرایی هستند که از زمان قانون یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود، و همچنین نمایانگر داوری اجرایی‌ای هستند که وقتی میکائیل برمی‌خیزد و دورهٔ آزمایش بشر به پایان می‌رسد، آغاز می‌شود. در دورهٔ نخست، از قانون یکشنبه تا هنگام برخاستن میکائیل، داوری‌های خدا با رحمت آمیخته‌اند، اما سپس هفت بلای آخر داوری‌های خدا هستند که با رحمت آمیخته نیستند. گشایش مهر هفتم زمانی است که داوری‌های اجرایی در حال آماده شدن‌اند، همان‌گونه که توسط هفت فرشته نمایانده شده است.

Daniel chapters two and nine identify “the prayers of the saints” as a prayer to understand the events associated with Nebuchadnezzar’s hidden dream of the image of the beasts, and the repentance and confession associated with the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six. The prayers that are mixed with the incense in the “golden censer” that ascended up before God, are prayed by those who are called to be among the one hundred and forty-four thousand, who at that time receive the seal of the living God, as the fire from the altar is cast into the earth.

فصل‌های دوم و نهمِ دانیال، «دعاهای مقدّسان» را دعایی برای فهم رویدادهای مربوط به خوابِ پنهانِ نبوکدنصر از تمثالِ وحوش، و نیز توبه و اعترافِ مرتبط با «هفت بار» در فصل بیست‌وششمِ لاویان معرفی می‌کنند. دعاهایی که با بخور در «مجمرهٔ زرّین» آمیخته شدند و به حضور خدا بالا رفتند، به‌وسیلهٔ کسانی خوانده می‌شوند که فراخوانده شده‌اند تا در شمارِ صد و چهل و چهار هزار باشند؛ آنان که در همان زمان مُهرِ خدای زنده را دریافت می‌کنند، هنگامی که آتش از مذبح به زمین افکنده می‌شود.

In Ezekiel chapter nine, those very same saints are sighing and crying for the abominations done in the land and in the church, and as they express their deep remorse for sin the sealing angel places a mark upon their foreheads. As with chapter eight of Revelation, the judgments represented by the destroying angels are there in the background waiting for the command that the sealing is finished.

در باب نهم حزقیال، همان قدیسان برای رجاساتِ انجام‌شده در آن سرزمین و در کلیسا ناله و زاری می‌کنند، و چون اندوه عمیق خود را از گناه ابراز می‌دارند، فرشتهٔ مُهرکننده نشانی بر پیشانیِ ایشان می‌نهد. همچون باب هشتم مکاشفه، داوری‌هایی که فرشتگان هلاک‌کننده نمایندهٔ آن‌اند در پس‌زمینه حاضرند و منتظر فرمانِ پایان یافتن کارِ مُهر زدن.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> با دقتی بی‌خطا، آن ذات نامتناهی هنوز حسابِ همهٔ ملت‌ها را نگه می‌دارد. تا زمانی که رحمت او همراه با دعوت به توبه عرضه می‌شود، این حساب باز می‌ماند؛ اما هنگامی که ارقام به حدی که خدا مقرر کرده برسد، اجرای خشم او آغاز می‌شود. حساب بسته می‌شود. شکیبایی الهی پایان می‌یابد. دیگر برای آنان التماسِ رحمت در میان نیست.

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> پیامبر، که در امتداد اعصار می‌نگریست، این زمان در برابر دیدگانش نمایان شد. ملت‌های این عصر دریافت‌کنندگان رحمت‌هایی بی‌سابقه بوده‌اند. برگزیده‌ترین برکات آسمان به آنان عطا شده است، اما تکبّرِ فزاینده، حرص، بت‌پرستی، بی‌حرمتی به خدا و ناسپاسیِ پست بر ضد آنان ثبت شده است. آنان به‌سرعت حساب خود را با خدا می‌بندند.

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> اما آنچه مرا به لرزه می‌اندازد این است که آنان که بیشترین نور و امتیازات را داشته‌اند، به شرارت رایج آلوده شده‌اند. تحت تأثیر ناراستانِ اطراف خود، بسیاری، حتی از میان کسانی که به حقیقت اقرار دارند، سرد شده و مغلوب جریان نیرومند شر گشته‌اند. تحقیر همگانیِ پارسایی و قداست حقیقی سبب می‌شود کسانی که پیوند نزدیکی با خدا ندارند، حرمت شریعت او را از دست بدهند. اگر از نور پیروی می‌کردند و از دل از حقیقت اطاعت می‌کردند، این شریعت مقدس هنگامی که چنین تحقیر و کنار گذاشته می‌شود، در نظرشان عزیزتر می‌نمود. هرچه بی‌حرمتی به شریعت خدا آشکارتر می‌شود، خط تمایز میان پاسداران آن و جهان روشن‌تر می‌گردد. محبت به فرامین الهی در یک گروه به همان نسبت افزایش می‌یابد که تحقیر آنها در گروهی دیگر فزونی می‌گیرد.

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> بحران به‌سرعت نزدیک می‌شود. آمارِ به‌سرعت فزاینده نشان می‌دهند که زمانِ رسیدگیِ خداوند نزدیک شده است. گرچه از مجازات کردن اکراه دارد، با این همه مجازات خواهد کرد، آن هم به‌سرعت. کسانی که در نور راه می‌روند نشانه‌های خطرِ نزدیک‌شونده را خواهند دید؛ اما نباید در سکوت و بی‌تفاوتی بنشینند و در انتظار ویرانی بمانند، و با این باور به خود دلگرمی دهند که خداوند در روزِ رسیدگی قومِ خود را پناه خواهد داد. به هیچ‌وجه چنین نیست. باید دریابند که وظیفه دارند با جدیت بکوشند تا دیگران را نجات دهند و با ایمانی استوار چشمِ امید به یاریِ خدا بدوزند. «دعای مؤثر و پرحرارتِ مردِ پارسا بسیار کارساز است.»

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> خمیرمایهٔ تقوا کاملاً قدرت خود را از دست نداده است. در زمانی که خطر و اندوهِ کلیسا به اوج می‌رسد، گروهِ کوچکی که در نور ایستاده‌اند برای پلیدی‌هایی که در سرزمین انجام می‌شود آه می‌کشند و می‌گریند. اما به‌ویژه دعاهای ایشان در حقّ کلیسا برخواهد خاست، زیرا اعضای آن مطابقِ روشِ جهان رفتار می‌کنند.

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> دعاهای صادقانهٔ این معدود وفاداران بیهوده نخواهد بود. هنگامی که خداوند به‌عنوان دادخواه ظاهر شود، همچنین به‌عنوان حافظِ همهٔ کسانی خواهد آمد که ایمان را در پاکیِ آن حفظ کرده و خود را از جهان بی‌لکه نگاه داشته‌اند. در همین هنگام است که خدا وعده داده است از برگزیدگانِ خود که شبانه‌روز نزد او فریاد می‌کنند دادخواهی کند، هرچند با آنان درنگ می‌ورزد.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 208–210.

> فرمان این است: «از میان شهر، از میان اورشلیم، بگذرید و بر پیشانیِ مردانی که به خاطر همه پلیدی‌هایی که در میان آن انجام می‌شود آه می‌کشند و می‌گریند، علامتی بگذارید.» این کسانِ آه‌کش و گریان، کلام حیات را اعلام می‌کردند؛ توبیخ کرده، اندرز داده و التماس کرده بودند. برخی از کسانی که خدا را بی‌حرمت کرده بودند، توبه کردند و دل‌های خود را در حضور او فروتن ساختند. اما جلالِ خداوند از اسرائیل رخت بربسته بود؛ هرچند بسیاری هنوز به ظواهر دین ادامه می‌دادند، قدرت و حضور او در میانشان نبود. شهادت‌ها، جلد ۵، صفحات ۲۰۸ تا ۲۱۰.

Verses ten through fifteen unseal the hidden history of verse forty, and in so doing they simultaneously identify that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is now being accomplished upon those who have met the requirements of the prayers represented by Daniel and the three worthies in chapter two, and by Daniel in chapter nine. The distinction between the two prayers can be recognized as a prayer for understanding the external events of prophecy (Daniel two), and a prayer to realize the internal experience of prophecy (Daniel nine). Another distinction is that the saints corporately are seeking to understand the testing message of the image of the beast (Daniel two), but they must individually accomplish the work of complete repentance (Daniel nine). Their prayers must be in the context of Ezekiel nine, for they must be grieved over the sins in the land and in the church.

آیات ده تا پانزده، مهر از تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل برمی‌گشایند و در همین حال مشخص می‌کنند که مُهر شدنِ آن صد و چهل و چهار هزار اکنون بر کسانی در حال انجام است که الزاماتِ دعاهایی را که در باب دوم به‌وسیلهٔ دانیال و سه مردِ شایسته، و در باب نهم به‌وسیلهٔ دانیال نشان داده شده‌اند، برآورده کرده‌اند. تمایز میان این دو دعا چنین است: دعایی برای فهمِ رویدادهای بیرونیِ نبوت (دانیال باب دوم)، و دعایی برای تحققِ تجربهٔ درونیِ نبوت (دانیال باب نهم). تمایزِ دیگری این است که قدیسان به‌صورت جمعی در پیِ فهمِ پیامِ آزمایشیِ پیکرهٔ وحش‌اند (دانیال باب دوم)، اما آنان باید به‌صورت فردی کارِ توبهٔ کامل را به انجام رسانند (دانیال باب نهم). دعاهای ایشان باید در چارچوبِ حزقیال باب نهم باشد، زیرا آنان باید از گناهانِ موجود در سرزمین و در کلیسا اندوهگین شوند.

> “In the time when His wrath shall go forth in judgments, these humble, devoted followers of Christ will be distinguished from the rest of the world by their soul anguish, which is expressed in lamentation and weeping, reproofs and warnings. While others try to throw a cloak over the existing evil, and excuse the great wickedness everywhere prevalent, those who have a zeal for God’s honor and a love for souls will not hold their peace to obtain favor of any. Their righteous souls are vexed day by day with the unholy works and conversation of the unrighteous. They are powerless to stop the rushing torrent of iniquity, and hence they are filled with grief and alarm. They mourn before God to see religion despised in the very homes of those who have had great light. They lament and afflict their souls because pride, avarice, selfishness, and deception of almost every kind are in the church. The Spirit of God, which prompts to reproof, is trampled underfoot, while the servants of Satan triumph. God is dishonored, the truth made of none effect.

> در زمانی که غضب او در داوری‌ها ظاهر شود، این پیروان فروتن و وقف‌شدهٔ مسیح به سبب رنج جانشان ــ که در نوحه و گریه، توبیخ‌ها و هشدارها بیان می‌شود ــ از سایر جهان متمایز خواهند شد. در حالی که دیگران می‌کوشند بر شرّ موجود پرده بیفکنند و شرارت عظیمِ فراگیر را توجیه کنند، آنان که برای حرمت خدا غیرت دارند و محبتِ نفوس در دل می‌پرورند، برای جلب رضایت هیچ‌کس خاموش نخواهند نشست. جان‌های عادل ایشان هر روز از کارهای ناپاک و رفتار و گفتارِ بی‌دینان به تنگ می‌آید. آنان از بازداشتن سیلاب شتابانِ گناه ناتوانند و از این رو از اندوه و هراس آکنده‌اند. در حضور خدا سوگواری می‌کنند، چون می‌بینند دین در همان خانه‌های کسانی خوار شمرده می‌شود که نوری عظیم یافته‌اند. زاری می‌کنند و جان‌های خود را رنج می‌دهند، زیرا غرور، آز، خودخواهی و فریب از تقریباً هر نوعی در کلیسا هست. روح خدا، که بر توبیخ برمی‌انگیزد، زیرِ پا لگدمال می‌شود، حال آنکه خدمتگزارانِ شیطان پیروز می‌گردند. خدا بی‌حرمت می‌شود، و حقیقت بی‌اثر می‌گردد.

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> آن گروهی که از افول روحانی خود اندوهگین نمی‌شوند و بر گناهان دیگران نیز سوگواری نمی‌کنند، بدون مُهر خدا رها خواهند ماند. خداوند فرستادگان خود را، آن مردانی را که در دست‌هایشان سلاح‌های کُشتار است، مأمور می‌کند: «در پیِ او در سراسر شهر بروید و بزنید؛ نه چشم‌تان دریغ کند و نه رحم آورید؛ پیر و جوان را به‌کلی بکشید، هم دوشیزگان و هم کودکان خردسال و زنان را؛ اما به هیچ‌کس که بر او نشانی است نزدیک نشوید؛ و از قدسِ من آغاز کنید.» آنگاه از مردان کهنسالی که در برابر خانه بودند آغاز کردند.

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies volume 5, 210, 211.

> اینجا می‌بینیم که کلیسا—قدس‌گاهِ خداوند—نخستین بود که ضربهِ خشم خدا را احساس کرد. کهنسالان، آنان که خدا نور عظیم به ایشان داده بود و به‌عنوان پاسداران منافع روحانی قوم ایستاده بودند، به امانت خود خیانت کرده بودند. آنان چنین موضعی گرفته بودند که دیگر مانند ایام سابق نیازی نیست در پی معجزات و ظهور برجستهِ قدرت خدا باشیم. زمانه تغییر کرده است. این سخنان بی‌ایمانیِ آنان را تقویت می‌کند، و می‌گویند: خداوند نه نیکی خواهد کرد و نه بدی. او چنان رحیم است که برای داوری بر قوم خود نیاید. پس «صلح و امنیت» فریاد مردانی است که دیگر هرگز صدای خود را چون شیپور بلند نخواهند کرد تا به قوم خدا تعدیاتشان و به خاندان یعقوب گناهانشان را بنمایانند. این سگ‌های لال که پارس نمی‌کنند همان‌هایی‌اند که انتقام عادلانهِ خدای اهانت‌دیده را احساس می‌کنند. مردان، دوشیزگان و کودکان خردسال، همگی با هم هلاک می‌شوند. شهادات، جلد ۵، ۲۱۰، ۲۱۱.

Verse one and two of Daniel eleven, begin at the time of the end in 1989, as does verse ten. Verse two takes the history to the first term of Donald Trump, and then leaves a hidden history from that sixth richest president unto the seventh kingdom (the United Nations), represented by Alexander the Great. Between Xerxes the rich king in verse two, and Alexander the Great there were eight Persian kings. The hidden history of verse two until verse three, represents eight kings. Thus, from the conclusion of the first term of Trump until the seventh kingdom of Bible prophecy there are a total of ten kings that span the hidden history of verse two to three of Daniel chapter eleven.

آیات یک و دو از باب یازدهم دانیال از زمانِ پایان در سال ۱۹۸۹ آغاز می‌شوند؛ آیهٔ ده نیز چنین است. آیهٔ دو تاریخ را تا دورهٔ نخستِ ریاست‌جمهوریِ دونالد ترامپ پیش می‌برد و سپس از آن رئیس‌جمهوری که از نظر ثروت ششم است تا پادشاهی هفتم (سازمان ملل متحد)، که نمادش اسکندر مقدونی است، دوره‌ای از تاریخِ پنهان را بر جای می‌گذارد. میان خشایارشا، پادشاهِ ثروتمندِ آیهٔ دو، و اسکندر مقدونی، هشت پادشاهِ پارسی وجود داشتند. تاریخ پنهانِ از آیهٔ دو تا آیهٔ سه، نمایانگرِ هشت پادشاه است. بنابراین، از پایانِ دورهٔ نخستِ ترامپ تا پادشاهیِ هفتمِ نبوتِ کتاب مقدس، در مجموع ده پادشاه وجود دارند که تاریخِ پنهانِ میان آیهٔ دو تا آیهٔ سهِ باب یازدهمِ دانیال را دربر می‌گیرند.

The number ten is a symbol of a test, and the test that occurs in that very history is the formation of the image of the beast. The sixth richest president stirs up the globalists beginning with his first campaign in 2015, and in doing so he marks the beginning of a struggle between the two witnesses of Revelation chapter eleven and the dragon beast of atheism, that does not cease until the Sunday law of verses sixteen and forty-one. Within that warfare Donald Trump was the first president to stir up the dragon and he is also the last. Trump is the last president of the earth beast, and Trump will become the first leader of the seventh kingdom. In so doing Trump represents the first and last of ten kings, and ten represents a test.

عددِ ده نمادِ آزمون است، و آزمونی که در همان تاریخ رخ می‌دهد شکل‌گیریِ تصویرِ وحش است. ششمین ثروتمندترین رئیس‌جمهور از نخستین کارزار انتخاباتی‌اش در سالِ ۲۰۱۵ جهانی‌گرایان را برمی‌انگیزد و بدین‌سان آغازِ نبردی میانِ دو شاهدِ فصلِ یازدهمِ مکاشفه و اژدها-وحشِ الحاد را رقم می‌زند؛ نبردی که تا قانونِ یکشنبهٔ آیاتِ شانزده و چهل‌ویک پایان نمی‌یابد. در آن جنگ، دونالد ترامپ نخستین رئیس‌جمهوری بود که اژدها را برانگیخت و او همچنین آخرین است. ترامپ آخرین رئیس‌جمهورِ وحشِ زمین است و ترامپ نخستین رهبرِ پادشاهیِ هفتم خواهد شد. بدین‌سان، ترامپ نمایانگرِ نخستین و آخرینِ ده پادشاه است، و ده نمادِ آزمون است.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that establish that the eighth president is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents a period of history when the Articles of Confederation were produced. The period began in 1781, and concluded with the publication of the Constitution in 1789. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

1776، 1789 و 1798 بیانگر سه دورهٔ تاریخی‌اند که ثابت می‌کنند رئیس‌جمهور هشتم از آن هفت است. 1776 بیانگر انتشار اعلامیهٔ استقلال و تاریخ کنگره‌های قاره‌ای نخست و دوم است. 1789 بیانگر دوره‌ای از تاریخ است که طیِ آن مقررات کنفدراسیون تدوین شد. این دوره در 1781 آغاز شد و با انتشار قانون اساسی در 1789 به پایان رسید. 1798 بیانگر انتشار قوانین بیگانگان و فتنه‌انگیزی و آغاز وحشِ زمین به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوت‌های کتاب مقدس است.

The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and Peyton Randolph was the first president. The Second Continental Congress had six presidents. Peyton Randolph was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses. Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses, a prophetic period where there were eight presidents, but the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was twice the first president of seven persons who were presidents, and Randolph therefore represents the eighth, that was of the seven, and upon two witnesses he typifies the first actual president, who was George Washington.

کنگره‌های قاره‌ای به دو دورهٔ پیشگویانه تقسیم می‌شوند: دورهٔ نخستین کنگره و دورهٔ آخرین کنگره. نخستین کنگرهٔ قاره‌ای دو رئیس داشت و پیتون راندولف نخستین رئیس بود. دومین کنگرهٔ قاره‌ای شش رئیس داشت. پیتون راندولف نخستین رئیس هر دو کنگرهٔ نخست و دوم قاره‌ای بود. در مجموع، در تاریخ نخستین و دومین کنگرهٔ قاره‌ای هشت رئیس وجود داشت. پیتون راندولف نخستین رئیس هر دو کنگرهٔ نخست و دوم قاره‌ای بود؛ دوره‌ای پیشگویانه که در آن هشت رئیس وجود داشت، اما نخستین رئیس هر یک از این دو دوره همان شخص بود. بنابراین، هرچند هشت دورهٔ ریاست وجود داشت، در واقع تنها هفت رئیس بودند. نخستین رئیس، در میان هفت نفری که ریاست کردند، دو بار نخستین رئیس بود؛ از این رو راندولف نمایندهٔ هشتمی است که از همان هفت نفر به شمار می‌آید، و به گواهی دو شاهد، او نماد نخستین رئیس واقعی است که جورج واشینگتن بود.

Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, and that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven, and Trump, as the last president will also be the eighth, that is of the seven.

رندولف نمایندهٔ واشینگتن است و بنابراین رندولف، به‌عنوان نماد واشینگتن، هم ویژگی‌های پیشگویانهٔ رندولفِ نخستین رئیس‌جمهور را منتقل می‌کند و هم این معنا را که رندولف هشتمی بود که از آن هفت نفر به شمار می‌رفت. از این‌رو جورج واشینگتن، به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور و نخستین فرمانده و رئیس، نیز از نظر پیشگویانه هشتمی بود و از آن هفت نفر به شمار می‌رفت، و ترامپ، به‌عنوان آخرین رئیس‌جمهور، نیز هشتمی خواهد بود، یعنی از آن هفت نفر است.

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock. The Second Continental Congress ended in 1781. From 1781 to 1789, identifies the history of the Articles of Confederation. The period is symbolized by the date 1789, with the publication of the Constitution. In that period there were also eight presidents. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification by thirteen colonies of the Constitution in 1789.

رئیس دوم کنگره قاره‌ای دوم جان هنکاک بود. کنگره قاره‌ای دوم در سال ۱۷۸۱ به کار خود پایان داد. دورهٔ ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۹ به عنوان دورهٔ «مقالات کنفدراسیون» شناخته می‌شود. این دوره با سال ۱۷۸۹، همراه با انتشار قانون اساسی، مشخص می‌شود. در آن دوره همچنین هشت رئیس نیز بر سر کار بودند. «مقالات کنفدراسیون» به منزلهٔ نخستین قانون اساسی بود، اما ضعف این مقالات به جایگزینی آن انجامید و سیزده مستعمره در سال ۱۷۸۹ قانون اساسی را تصویب کردند.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the period represented by the previous two Continental Congresses, and one who was a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

در آن دوره، آن هشت رئیس متشکل بودند از هفت نفری که در تاریخِ دوره‌ای که دو کنگرهٔ قاره‌ای پیشین نمایندگی می‌کردند رئیس نبودند، و یک نفر که در آن دورهٔ نخستِ پیش‌گویانه رئیس بود. جان هنکاک هم در دومین کنگرهٔ قاره‌ای خدمت کرد و هم در دوره‌ای که مقرراتِ کنفدراسیون نمایندگی می‌کرد. در سطحِ پیش‌گویانه، تنها هفت مرد بودند که طی دو کنگرهٔ قاره‌ای رئیس بودند؛ بنابراین، به‌گونه‌ای پیش‌گویانه، جان هنکاک یکی از آن هشت نفر در دورهٔ مقرراتِ کنفدراسیون بود، اما او همچنین یکی از آن هفت مرد از دورهٔ پیشین بود. پس او هشتمی بود که از میانِ آن هفت بود.

The second prophetic period, represented by 1781 to 1789, like the first period, had a president (Hancock) who was the eighth, and of the seven, as was Randolph in the first prophetic period represented by 1776.

دورهٔ پیشگویانهٔ دوم، که با سال‌های ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۹ مشخص می‌شود، مانند دورهٔ نخست، یک رئیس (هنکاک) داشت که هشتم بود و از آن هفت، همان‌گونه که راندولف در دورهٔ پیشگویانهٔ نخست که با سال ۱۷۷۶ مشخص می‌شود، چنین بود.

In both periods of eight presidents, the enigma of the eighth being of the seven is represented. Those two periods provide witness that the first genuine president (Washington) also had the prophetic enigma attached to his symbolism, by his typification represented by Randolph. These three witnesses address Trump. Trump as represented in verses one and two in chapter eleven, is illustrated only through his first term, which ended when the second election was stolen by the beast from the bottomless pit.

در هر دو دورهٔ هشت رئیس‌جمهوری، معمای «هشتمی که از هفت است» بازنمایی می‌شود. آن دو دوره گواهی می‌دهند که نخستین رئیس‌جمهور واقعی (واشنگتن) نیز، به‌واسطهٔ نمونگی‌اش که راندولف نمایندگی می‌کرد، معمایی نبوی را در نماد خود داشت. این سه شاهد به ترامپ مربوط می‌شوند. ترامپ، آنگونه که در آیات یک و دو از فصل یازدهم نمایانده شده، فقط از خلال دورهٔ نخستش ترسیم می‌شود؛ دورهٔ نخست که با دزدیده‌شدن انتخابات دوم توسط وحشِ برآمده از چاه بی‌انتها پایان یافت.

The history which fulfilled those verses, includes a hidden history between that point of the richest king (Xerxes) and the introduction of Alexander the Great, representing the Sunday law, when the ten kings briefly become the seventh kingdom. Between the rich king and the ten kings who agree to give their seventh kingdom unto the papacy, there were eight kings. Those eight kings that make up the hidden history of verse two unto verse three, find two witnesses of eight presidents in the history of 1776, 1789 and 1798.

تاریخی که آن آیات را تحقق بخشید، یک تاریخ پنهان را در بر می‌گیرد که میان نقطهٔ مربوط به ثروتمندترین پادشاه (Xerxes) و معرفی اسکندر کبیر قرار دارد؛ معرفی‌ای که نمایانگر قانون یکشنبه است، هنگامی که ده پادشاه برای مدتی کوتاه به هفتمین پادشاهی تبدیل می‌شوند. میان آن پادشاهِ ثروتمند و ده پادشاهی که موافقت می‌کنند هفتمین پادشاهیِ خود را به پاپیت واگذارند، هشت پادشاه وجود داشت. آن هشت پادشاه که تاریخ پنهانِ از آیهٔ دو تا آیهٔ سه را تشکیل می‌دهند، دو شاهدِ هشت رئیس‌جمهور را در تاریخِ سال‌های 1776، 1789 و 1798 می‌یابند.

That history bears the symbolism of twenty-two years, identifying it as a history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand when divinity is joined with humanity. It also bears the witness of “Truth,” for the beginning marks independence and the ending marks the removal of independence, while thirteen years after 1776, thirteen colonies ratified the Constitution. It also identifies two periods of eight kings (presidents) that both contain the enigma of the eighth being of the seven.

آن تاریخ نمادِ بیست‌ودو سال را با خود دارد و آن را به‌عنوان تاریخی از مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر، زمانی که الوهیت با انسانیت پیوند می‌خورد، معرفی می‌کند. همچنین گواه «حقیقت» را در خود دارد، زیرا آغازْ استقلال را نشان می‌دهد و پایانْ سلب استقلال را، درحالی‌که سیزده سال پس از ۱۷۷۶، سیزده مستعمره قانون اساسی را تصویب کردند. همچنین دو دورهٔ هشت پادشاه (رئیس‌جمهور) را مشخص می‌کند که هر دو معمای اینکه هشتم از میان همان هفت است را در خود دارند.

Trump as the sixth president in 2016, and as the last leader of the sixth kingdom also represents the first and last of ten sequential kings. The number ten identifies the testing process of that history, and the test that precedes and concludes at the Sunday law is the formation of the image of the beast. The image of Nebuchadnezzar’s beast-dream represents eight kingdoms, and in so doing provides the witness that the image of the beast test is represented by the number “eight”.

ترامپ به‌عنوان ششمین رئیس‌جمهور در سال ۲۰۱۶، و به‌عنوان آخرین رهبرِ پادشاهیِ ششم، همچنین نمایانگرِ نخستین و آخرینِ ده پادشاهِ متوالی است. عددِ ده، فرایندِ آزمونِ آن تاریخ را مشخص می‌کند، و آزمونی که پیش از قانونِ یکشنبه جریان دارد و در قانونِ یکشنبه به پایان می‌رسد، شکل‌گیریِ تصویرِ وحش است. تصویرِ رؤیایِ وحشِ نبوکدنصر نمایانگرِ هشت پادشاهی است و بدین‌سان گواهی می‌دهد که آزمونِ تصویرِ وحش با عددِ «هشت» نشان داده می‌شود.

In the testing history of the line of the Maccabees, representing the line of the horn of apostate Protestantism and the line of the horn of apostate Republicanism represented by Antiochus III, the lines and horns come together into one horn, that is an image of the papacy. In the same history the image of God is fully and permanently reproduced in those represented as the one hundred and forty-four thousand.

در تاریخِ آزمونیِ خط مکابیان، که نمایانگرِ خطِ شاخِ پروتستانتیسمِ منحرف و نیز خطِ شاخِ جمهوری‌خواهیِ منحرف است که آنتیوخوسِ سوم آن را نمایندگی می‌کند، خطوط و شاخ‌ها در یک شاخ به هم می‌پیوندند، که آن تصویری از پاپیّت است. در همان تاریخ، تصویرِ خدا به‌طور کامل و دائمی در کسانی که به‌عنوان صد و چهل و چهار هزار نمایانده می‌شوند، بازتولید می‌شود.

The hidden history of verse forty is unsealed within the hidden history of verse two unto verse three, and the history of verses ten through fifteen. When Trump becomes the eighth president that is of the seven at his inauguration on January 20, 2025, the eight kings between Xerxes and Alexander the Great mark the arrival of the formation of the image of the beast, and Trump represents the first and last of the ten sequential kings.

تاریخ پنهانِ آیهٔ چهل در دلِ تاریخ پنهانِ آیات دو تا سه و تاریخِ آیاتِ ده تا پانزده گشوده می‌شود. وقتی ترامپ در مراسم تحلیفِ ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ به هشتمین رئیس‌جمهوری بدل می‌شود که از آن هفت است، هشت پادشاهِ میانِ خشایارشا و اسکندرِ مقدونی نشانهٔ فرارسیدنِ شکل‌گیریِ تصویرِ وحش را رقم می‌زنند، و ترامپ نمایانگرِ نخستین و آخرینِ ده پادشاهِ پیاپی است.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. And when he had taken the book, the four beasts and four and twenty elders fell down before the Lamb, having every one of them harps, and golden vials full of odours, which are the prayers of saints. And they sung a new song, saying, Thou art worthy to take the book, and to open the seals thereof: for thou wast slain, and hast redeemed us to God by thy blood out of every kindred, and tongue, and people, and nation; And hast made us unto our God kings and priests: and we shall reign on the earth. Revelation 5:1–10.

> و دیدم بر دست راستِ آن که بر تخت نشسته بود، کتابی نوشته، از درون و از پشت، که با هفت مُهر مُهر شده بود. و فرشته‌ای نیرومند را دیدم که با آواز بلند ندا می‌کرد: چه کسی شایسته است که کتاب را بگشاید و مُهرهای آن را بگسلد؟ و هیچ‌کس، نه در آسمان و نه بر زمین و نه زیر زمین، توانا نبود که کتاب را بگشاید یا بدان بنگرد. و بسیار گریستم، زیرا کسی شایسته یافت نشد که کتاب را بگشاید و آن را بخواند، یا حتی بدان بنگرد. و یکی از مشایخ به من گفت: مگری؛ اینک، شیرِ قبیلهٔ یهودا، ریشهٔ داوود، غالب آمده است تا کتاب را بگشاید و هفت مُهر آن را بگسلد. و دیدم، اینک، در میان تخت و چهار جانور، و در میان مشایخ، برّه‌ای ایستاده بود، گویی ذبح شده بود، که هفت شاخ و هفت چشم داشت، که همان هفت روحِ خدا هستند که به تمامی زمین فرستاده شده‌اند. و آمد و کتاب را از دست راستِ آن که بر تخت نشسته بود، برگرفت. و چون کتاب را گرفت، چهار جانور و بیست‌وچهار مشایخ پیشِ برّه به خاک افتادند؛ هر یک چنگی داشتند و پیاله‌های زرّینِ پر از بخور، که دعاهای مقدّسان است. و سرودی تازه سرودند و می‌گفتند: تو شایسته‌ای که کتاب را بگیری و مُهرهای آن را بگشایی؛ زیرا کشته شدی و ما را برای خدا به خونِ خود از هر طایفه و زبان و قوم و ملت بازخریدی؛ و ما را برای خدایمان پادشاهان و کاهنان ساختی؛ و بر زمین سلطنت خواهیم کرد. مکاشفه ۵:‏۱‏–‏۱۰.

Back to Articles